Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 153/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 pkt 1 i 2, art. 19. art. 63 par. 1, art. 65
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sędziowie : Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Marcin Miemiec, , Protokolant: Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 września 2010 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o przekazaniu zawiadomienia o zajęciu komorniczym pojazdu samochodowego do Starostwa Powiatowego w W. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zaskarżonym postanowieniem - po rozpatrzeniu zażalenia T. K. - na postanowienie Starosty K. z dnia [...]r. nr [...] o przekazaniu do Starostwa Powiatowego w W. zawiadomienia o zajęciu komorniczym u dłużnika T.K. (dalej jako skarżący) pojazdu samochodowego marki [...] nr rej [...] działając na podstawie art. 65 § 1, art. 138 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło zaskarżone postanowienie.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ II instancji podał, że wymienionym postanowieniem Starosta K. przekazał zawiadomienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. o zajęciu komorniczym u skarżącego, zamieszkałego w W., pojazdu samochodowego do Starostwa Powiatowego w W., albowiem do jago załatwienia właściwy jest Starosta W., w urzędzie którego pojazd tej jest zarejestrowany. Organ powołał się następnie na regulację art. 1 k.p.a., który normuje postępowanie:

1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych,

2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1,

3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2,

4) w sprawach wydawania zaświadczeń.

Zdaniem organu zawiadomienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. nie wszczyna postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 1 k.p.a., gdyż czynność polegająca na ujawnieniu faktu zajęcia pojazdu w prowadzonym rejestrze pojazdów jest czynnością materialno-techniczną, zatem przekazanie tego zawiadomienia do właściwego Starostwa Powiatowego w W. nie powinno nastąpić na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., który ma zastosowanie do spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnych, lecz winno nastąpić poprzez przekazanie go za pismem.

W skardze do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia zgodnie z wnioskami zawartymi w zażaleniu, to jest o zwrot zawiadomienia do Komornika w S. oraz orzeczenie od Kierownika Referatu Komunikacji i Transportu OZ w N. R. na rzecz skarżącego kwoty [...] zł kosztów postępowania administracyjnego powiększonego o kolejne [...] zł tytułem kosztów sporządzenia skargi do WSA. Skarżący podniósł, że wprawdzie organ

odwoławczy stwierdził, że zawiadomienie komornika o zajęciu samochodu

jest czynnością materialno-techniczną, to nic nie orzekł

w sprawie przedmiotowego zawiadomienia komorniczego, nie wyjaśnił bowiem, sprawa została umorzona, czy zawiadomienie komornicze właściwy organ Starostwa

W. skierował do faktycznego posiadacza rzeczonego pojazdu.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację i wskazując, że brak jest podstaw prawnych do ujęcia w zaskarżonym postanowieniu informacji, o których pisze skarżący.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Po myśli art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145-150 p.p.s.a.).

Zgodnie z § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, niektóre postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd orzeka także w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w sprawach wydawania decyzji, postanowień i innych czynności.

W zakresie kognicji sądów administracyjnych nie leży zatem zastępowanie organów administracji publicznej w merytorycznym załatwianiu spraw administracyjnych, lecz jedynie wskazana wyżej kontrola w granicach ściśle określonych przepisami. Przedmiotem niniejszego rozpoznania Sądu jest wyłącznie postanowienie w przedmiocie przekazania do Starostwa Powiatowego w W. zawiadomienia o zajęciu komorniczym, wobec czego żądania skargi wykraczające poza zakres niniejszej sprawy (przedmiotu zaskarżenia) nie mogły być uwzględnione.

W rozpatrywanym przypadku Sąd nie dopatrzył się uchybienia przepisów prawa.

Stosownie do wymogów przepisu art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej są zobowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości i jeśli organ administracji, do którego podanie skierowano, nie jest władny – z racji braku właściwości - do załatwienia sprawy, nie może skutecznie wszcząć i prowadzić postępowania. Generalnie - w stanie prawnym niniejszej sprawy - prawidłową formą uznania się za niewłaściwy do załatwienia sprawy jest przekazanie wniosku organowi właściwemu mocą postanowienia (art. 65 k.p.a.). Zgodnie bowiem z tym przepisem :

"§ 1 Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 2. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu."

W § 1 art. 65 mowa jest o "podaniach", co może sugerować, że przedmiotem przekazania jest każde podanie w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a. Systemowa analiza przepisu prowadzi jednak do innego wniosku. Chodzi bowiem o sytuacje, kiedy organ, do którego wniesiono podanie, jest niewłaściwy w "sprawie". W drodze postanowienia następuje przekazanie "sprawy" (vide. A. Matan (w:) G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1 – 103, komentarz do art. 65 k.p.a., uwaga 5, LEX 2007 r.).

Jak wynika akt administracyjnych, do organu I instancji wpłynął odpis protokołu zajęcia ruchomości (pojazdu) skarżącego sporządzony przez komornika sądowego. Tego rodzaju czynność egzekucyjna nastąpiła przy realizacji egzekucji sądowej, na podstawie kodeksu postępowania cywilnego. Nie jest to sprawa administracyjna, o jakiej mowa w art. 1 kodeksu postępowania administracyjnego, w świetle którego kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie:

1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych,

2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1,

3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2,

4) w sprawach wydawania zaświadczeń.

Przesłanie do organu administracji publicznej zawiadomienia o zajęciu komorniczym przez komornika sądowego w wykonaniu egzekucji sądowej celem ujawnienia faktu zajęcia pojazdu w prowadzonym rejestrze pojazdów nie jest podaniem o którym mowa w art. 65 § 1 k.p.a., nie wszczyna postępowania administracyjnego, które podlegałoby zakończeniu przez wydanie decyzji administracyjnej. Ujawnienie zajęcia pojazdu ma walor jedynie czynności materialno-technicznej. Tym samym słuszne jest uznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że przekazanie według właściwości zawiadomienia (protokołu) o zajęciu ruchomości następuje pismem, a nie postanowieniem. Sąd podziela w tej materii pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 1031/08 z dnia 7 listopada 2008 r. (LEX nr 528068), iż w drodze postanowienia o przekazaniu następuje przekazanie "sprawy". Przyjąć, zatem trzeba, że forma postanowienia dla czynności przekazania znajduje zastosowanie nie do każdego podania, ale jedynie do podań inicjujących postępowanie w "sprawach" administracyjnych w rozumieniu art. 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Forma postanowienia nie może być stosowana w sprawach innych niż kończące się decyzją administracyjną.

W tym stanie rzeczy, skoro rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest prawidłowe – skarga podlegała oddaleniu.

.