Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 811/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2005 r. sprawy ze skargi S. i S. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r., znak: [...], działając na podstawie art. 156 par 1, art. 158 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku S. i S. T. o stwierdzenie nieważności decyzji – odmówi stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003r., znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] i Gminy [...] z dnia [...] lutego 1990r., znak: [...] zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej H. i A. Ż. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w S. gm. P., na działce nr w. [...].

W uzasadnieniu wskazanej decyzji organ administracji stwierdził, iż we wniosku strony skarżącej nie wskazano żadnych okoliczności, które uzasadniały by stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] i mogły by mieć znaczenie w toku postępowania wznowieniowego. W opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, decyzja będąca przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu nie narusza prawa w stopniu umożliwiającym stwierdzenie jej nieważności.

Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyli S. i S. T..

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003r.

Dokonując analizy akt sprawy, organ odwoławczy ustalił, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004r. została doręczona pełnomocnikowi wnioskodawców adw. Z. R. w dniu [...] stycznia 2004r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadano w Urzędzie Pocztowym w dnu [...] marca 2004r., a więc z uchybieniem 14 dniowego terminu na złożenie środka zaskarżenia, o którym skarżący pouczeni zostali w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu, argument podnoszony przez wnioskodawców, iż wypowiedzieli oni pełnomocnictwo adw. Z. R. pozostaje bez znaczenia prawnego, bowiem skarżący nie powiadomili o tym fakcie organu orzekającego w przedmiotowej sprawie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004r. złożyli S. i S. T..

W opinii skarżących przedmiotowe postanowienie wydane zostało w oparciu o fałszywe dane i dokumenty. W skardze podniesiono, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego doręczona została byłemu pełnomocnikowi w dniu [...] stycznia 2004r., zaś skarżący osobiście odebrali ją w dniu [...] marca 2004r., po uzyskaniu informacji w Głównym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego. Zdaniem strony skarżącej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został zatem wniesiony w terminie, w dniu [...] marca 2004r.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 licpa 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy bada z urzędu zachowanie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, i co w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w zwyczajnym postępowaniu odwoławczym.

W niniejszej sprawie stronie skarżącej przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, bowiem stosownie do treści art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Przepis art. 129 § 2 kpa przewiduje natomiast czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Termin ten liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia.

W sprawie objętej postępowaniem skarżący działali poprzez pełnomocnika, stąd też organ prawidłowo postąpił doręczając decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004r. pełnomocnikowi, a nie samym skarżącym. Zgodnie bowiem z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zobowiązuje organy administracji prowadzące postępowanie do doręczania wszystkich pism procesowych i orzeczeń pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia o jego ustanowieniu, powinien mieć zapewniony czynny udział w postępowaniu, tak samo jak strona. Pominięcie pełnomocnika przez organ jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu i uzasadnia wznowienie postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje to, że złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Z akt sprawy wynika, iż skarżący złożyli przedmiotowy wniosek dopiero w dniu [...] marca 2004r. w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została doręczona ustanowionemu pełnomocnikowi w dniu [...] stycznia 2004r. Wskazać należy, iż termin 14 dni do wniesienia odwołania/wniosku o ponowne rozpatrzenie to termin zawity, co oznacza, iż jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, iż zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organy administracji nie posiadają uprawnień do przedłużania terminów ustawowych. Terminy te mogą być jedynie przywrócone w trybie i na zasadach określonych w stosownych przepisach prawa, jest to jednak zagadnienie odrębne, które nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie.

Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, iż niepoinformowanie przez stronę skarżącą o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, spowodowało, iż organ nie miał obowiązku doręczania wydanych orzeczeń stronie. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, podkreślić należy, że organ prawidłowo doręczył zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi, zaś termin do wniesienia środka zaskarżenia winien być liczony od dnia [...] stycznia 2004r.

Postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, organy administracji podjęły bowiem wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.