Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 41/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art.13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149 par. 1 pkt 1 P.p.s.a., , art. 149 par. 2 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi Fundacji A. na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Stacji Pogotowia Ratunkowego w S. do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej Fundacji A. z dnia [...] w zakresie udostępnienia informacji wnioskowanych w punktach od 1 do 3 i w punktach od 5 do 13, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. II. stwierdza, że bezczynność w rozpoznawaniu wniosku z dnia 18 grudnia 2015 r. nie miała, miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala wniosek o wymierzenie grzywny.


UZASADNIENIE

Fundacja B. W. z siedzibą wnioskiem z dnia 18 grudnia 2015 r. zwróciła się do Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego o udzielenie informacji publicznej dotyczącej wykonywania czynności finansowanych ze środków publicznych przez lekarza Stacji Pogotowia P.C. w następującym zakresie:

1) stanowisko na jakim jest zatrudniony wraz z historią zmian stanowiska,

2) okres zatrudnienia na poszczególnych stanowiskach,

3) regulamin wynagradzania obejmujący ostatnie stanowisko,

4) wskazanie koniecznych kwalifikacji i uprawnień wymaganych na ostatnim stanowisku i przedstawienie dokumentów urzędowych potwierdzających ich posiadanie w miesiącach [...],

5) liczbę podjętych interwencji / wyjazdów w poszczególne dni miesiąca [...]r.,

6) wskazanie liczby godzin przepracowanych w poszczególne dni we [...] r.,

7) liczbę odnotowanych możliwości popełnienia błędów medycznych i wszelkich uchybień procedur medyczny i organizacyjnych za okres ostatnich 20 lat, wraz z wyczerpującym opisem pozwalającym ustalić przyczynę i skutek zdarzenia oraz podjęte w związku z tym czynności przez Stację,

8) informację czy odnotowano formalnie lub nieformalnie przypadki wypełniania dokumentacji medycznej, w szczególności kart medycznych czynności ratunkowych niezgodnie z rzeczywistością,

9) wskazanie wymaganych i zrealizowanych szkoleń i uzyskanych oraz posiadanych punktów szkoleniowych w roku [...],

10) innych istotnych informacji mających wpływ na jakość udzielanych świadczeń.

Ponadto, Fundacja wniosła o udzielenie informacji publicznej, w generalnym odniesieniu do Stacji, w zakresie:

11) posiadania i realizacji przez Stację procedury wraz z jej treścią w zakresie kontroli jakości świadczonych przez Stację działań, w szczególności w zakresie identyfikowania błędów lekarskich i podobnych,

12) informację czy odnotowano formalnie lub nieformalnie przypadki wypełniania dokumentacji medycznej przez pracowników Stacji, w szczególności kart medycznych czynności ratunkowych, w sposób niedokładny, niespójny lub wbrew rzeczywistości oraz podejmowane w każdym przypadku czynności,

13) posiadania procedury medycznej lub szkoleniowej w zakresie postępowania w stanach nagłego pogorszenia stanu zdrowia w szczególności pacjentów po przebytym udarze z objawami skoków wysokiego ciśnienia prowadzącego do znacznego ograniczenia kontaktu z pacjentem wraz z treścią tej procedury.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego wydał w dniu [...] o odmowie udzielenia informacji publicznej w zakresie przedstawienia dokumentów urzędowych potwierdzających posiadanie przez P.C., który ma zawartą umowę o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne z Wojewódzką Stacją Pogotowia Ratunkowego , koniecznych kwalifikacji i uprawnień wymaganych na ostatnim stanowisku w miesiącu [...], r.

Fundacja B. W. złożyła skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Wojewódzką Stację Pogotowia Ratunkowego , zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Strona skarżąca wniosła o:

1) zobowiązanie Stacji do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,

2) zobowiązanie Stacji do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwieniu sprawy w terminie (na podstawie art. 38 K.p.a.),

3) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 1 P.p.s.a.

4) zasądzenie kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego wniósł o oddalenie skargi jako oczywiście bezzasadnej i zasądzenie kosztów postępowania. Odnośnie pytań zawartych we wniosku a dotyczących P.C. wyjaśnił, że dnia 20 stycznia 2016 r. została wydana w sprawie decyzja odmowna. Podstawą odmowy udzielania informacji w zakresie pytań 1-10 było naruszenie prywatności P.C. a zatem ustawy o ochronie danych osobowych. Nadto, w opinii organu, tego rodzaju informacje mogą dotyczyć funkcjonariuszy publicznych a P. C. nie jest funkcjonariuszem publicznym. Informacji jakich żąda Fundacja w pytaniach od 11 do 13 nie mieszczą się w zakresie objętym ustawą o dostępie do informacji publicznej, dlatego nie została wydana w tej materii decyzja odmowna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), określanej dalej skrótem "u.d.i.p.", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego, a więc jednostki realizującej zadania publiczne przy wykorzystaniu środków publicznych, jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji, które mają charakter informacji publicznych w rozumieniu ustawy u.d.i.p.

Stosownie do postanowień art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p.

Przepisy u.d.i.p. nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Wedle art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Ustawa przewiduje załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 14 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1). Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 18/10 dostępne na stronie www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Podobnie, gdy podmiot zobowiązany nie posiada wnioskowanej informacji publicznej, albo jeżeli zaistnieją warunki określone w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc inne ustawy określają odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, podmiot zobowiązany winien tylko pisemnie poinformować o tym wnioskodawcę.

Z przywołanych przepisów wynika, że stan bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej oznacza sytuację, w której mimo upływu ustawowych terminów podmiot zobowiązany nie udostępnia żądanej informacji, nie wydaje decyzji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 u.d.i.p. albo umorzenia postępowania, bądź nie informuje wnioskodawcy o tym, że nie posiada żądanej informacji lub objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy.

Analizując zgromadzoną w aktach sprawy dokumentację przekazaną przez strony postępowania Sąd stwierdził, że Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego po otrzymaniu żądania strony skarżącej z dnia 18 grudnia 2015 r. o udostępnienie określonych informacji, w ocenie Fundacji, mających charakter informacji publicznych, przedstawił wnioskodawcy swoje stanowisko poprzez wydanie w dniu [..] o odmowie udzielenia informacji publicznej w zakresie przedstawienia dokumentów urzędowych dotyczących P.C., o które strona skarżąca zwróciła się w pkt 4 wniosku z dnia 18 grudnia 2015 r.

W ocenie Sądu, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w odpowiedzi na skargę, decyzja ta nie mogła zostać uznana za zajęcie przez organ stanowiska odnoszącego się do wszystkich żądań zawartych w pkt 1-10 wniosku, bowiem poza kwestią kwalifikacji i uprawnień P.C. wymaganych na ostatnim stanowisku i przedstawienia dokumentów urzędowych potwierdzających ich posiadanie, Dyrektor do zagadnień poruszonych w pkt 1-3 i 4-10 nie wypowiedział się.

Skoro Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego nie udzielił stronie skarżącej odpowiedzi, w jakiejkolwiek formie co do wniosku o udzielenie informacji publicznych wymienionych w pkt od 1 do 3 i w pkt od 5 do 13 (w formie decyzji, pisma lub udostępnienia informacji), to milczenie organu w tym zakresie musiało być uznane za nieuzasadnioną bezczynność, skutkującą zastosowaniem przez Sąd art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i orzeczeniem na tej podstawie jak w pkt I wyroku.

Sąd wyjaśnia jednocześnie, że ze względu na przedmiot skargi, którym jest bezczynność organu, nie oceniał prawidłowości wydania decyzji z dnia [...] r. Przy tym argumentacja zaprezentowana Sądowi w odpowiedzi na skargę nie mogła być uznana za załatwienie sprawy a do dnia wyrokowania Dyrektor Stacji nie przedstawił dowodu z którego wynikałoby, że w pełni załatwił wniosek strony skarżącej z dnia

18 grudnia 2015 r. (np. poprzez udostępnienie informacji, wydanie decyzji, wystosowanie pisma wyjaśniającego brak podstaw do uwzględnienia żądania).

Sąd zwraca przy tym uwagę, że co do zasady, ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 6 wymienia jedynie w sposób przykładowy, jakiego rodzaju informacje publiczne podlegają udostępnieniu. Są to m.in.: zasady (tryb) funkcjonowania podmiotów (art. 4 ust. 1 pkt 3) oraz dokumentacja przebiegu i efektów kontroli (art. 4 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie).

Mając na względzie treść art. 149 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozważył również, czy stwierdzona bezczynność organu w załatwieniu wniosku z dnia 18 grudnia 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i doszedł do przekonania, że stwierdzona bezczynność nie mała charakteru rażącego (pkt II wyroku). Zdaniem Sądu, okres od wszczęcia postępowania, sposób i przedstawione motywy działania Dyrektora Stacji w odpowiedzi na skargę, nie świadczyły o złej woli podmiotu w procesie udostępniania stronie skarżącej wnioskowanej informacji. Ponadto, okolicznością którą Sąd wziął pod uwagę było również to, że Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego nie jest podmiotem posiadającym wyspecjalizowane służby w prowadzeniu szczególnych procedur takich jak prowadzenie postępowań dot. wniosków o udostępnienie informacji publicznej, odbiegających od zasadniczych zadań realizowanych przez reprezentowaną jednostkę. Z tych samych względów Sąd za nie celowe uznał również wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a.

Pomimo złożonego przez stronę wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania strona skarżąca nie wykazała ani wysokości tych kosztów ani faktu ich poniesienia. Odnosząc się natomiast do żądania Dyrektora Stacji zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zgłoszonego w odpowiedzi na skargę Sąd wyjaśnia, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od strony skarżącej na rzecz organu.