Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2072/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 53 par. 1, art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 8 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 roku Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców po rozpatrzeniu odwołania R. P. od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] stycznia 2016r. Nr [...] orzekającej o odmowie cofnięcia zakazu ponownego wjazdu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, orzeczonego w decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...].07.2015r. Nr [...] orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres 3 lat od dnia wykonania decyzji lub w przypadku braku informacji o jej wykonaniu od dnia upływu dobrowolnego powrotu w niej określonego oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen na okres 3 lat na wypadek, jeżeli nie opuści terytorium w terminie dobrowolnego powrotu, określonym w decyzji lub przekroczy, lub będzie usiłował przekroczyć granicę w terminie wbrew przepisom od dnia wykonania decyzji utrzymanej w mocy w tej części decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].09.2015r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Odpis decyzji został doręczony skarżącemu, a ściślej jego profesjonalnemu pełnomocnikowi, w dniu 4 maja 2016r.

W dniu 3 czerwca 2016r. (data stempla pocztowego k. 11), z zachowaniem ustawowego terminu skarżący R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 roku. Skargę wysłał przesyłką poleconą na adres siedziby Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

W dniu 11 lipca 20116 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 roku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016r. nadał listem poleconym w dniu 3 czerwca 2016r., a więc w terminie do wniesienia odwołania.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o nieuwzględnienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej również p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Regulacja ta ma zastosowanie do tzw. postępowań wpadkowych, czyli incydentalnych wywołanych np. wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności prawnej.

W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący zachował termin do złożenia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016r. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 maja 2016r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu 3 czerwca 2016r. Przedmiotowa skarga została wniesiona do sądu administracyjnego za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu skierowanie przesyłki na adres siedziby Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców należy uznać za prawidłowe. Pod pojęciem "wniesienia odwołania do właściwego organu" rozumieć należy nie tylko samo wskazanie nazwy organu, ale również prawidłowe wskazanie siedziby organu, do którego odwołanie winno zostać skierowane (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2011r., sygn. akt II OSK 1457/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Przez pojęcie "siedziby" organu administracji publicznej należy rozumieć każdy lokal, w którym mieszczą się komórki organizacyjne organu administracji publicznej. Organizacja lokalowa urzędów organów administracji publicznej nie może obciążać skarżącego. Podobnie brak pracowników upoważnionych do odbioru korespondencji nie może mieć dla skarżącego negatywnych konsekwencji. Są to bowiem wyłącznie zagadnienia z zakresu wewnętrznej organizacji pracy urzędów i nie mogą wywierać negatywnego wpływu na sferę praw i obowiązków podmiotów spoza administracji publicznej. W sytuacji, w której siedziba organu administracji publicznej znajduje się w kilku miejscach, na stwierdzenie jaki jest adres siedziby organu administracji publicznej nie ma wpływu fakt podawania przez ten organ tylko niektórych swoich adresów w korespondencji, Biuletynie Informacji Publicznej, czy innych dokumentach. Prawidłowe wskazanie siedziby organu, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, nastąpiło przez podanie adresu siedziby Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, która mieści się przy ul. Koszykowej 16 w Warszawie.

W przedmiotowej sprawie nie może znaleźć zastosowania instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bowiem pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi a zachowaniem terminu do jej wniesienia istnieje ścisły związek, gdyż w razie stwierdzenia, że skarga jest wniesiona z zachowaniem terminu, bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania i orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem, skoro skarga wniesiona została przez skarżącego z zachowaniem ustawowego terminu, to postępowanie w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W tym tonie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 8 grudnia 2004r., OZ 841/04 oraz z dnia 18 sierpnia 2010r., II GZ 191/10 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże orzecznictwo w tym przedmiocie nie jest jednolite, bowiem odmienne stanowisko wyrażone zostało w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012r., II FZ 960/12 (dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej), w którym stwierdzono, że "Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy samej ustawy (art. 88 p.p.s.a.) i z tej przyczyny za podlegający odrzuceniu", którego jednak Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek nie podziela.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.