Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SAB/Ol 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.) Protokolant Jacek Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2007r., w Olsztynie sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie umowy dzierżawy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zasądzić od Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego J. B. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) plus VAT, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

V. K. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie składanych przez Niego wniosków o wszczęcie postępowania o bezczynność Zakładu Targowisk Miejskich w sprawie wydania decyzji o odmowie wydania zgody na rozwiązanie umowy dzierżawy i zawarcie umowy dzierżawy z nowym nabywcą pawilonu handlowego o nr "[...]" położonego na targowisku przy ul. "[...]" w O.

Odpowiadając na powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławczego

zwróciło uwagę, iż zarzut ten odnosi się on do czynności cywilnoprawnej, a zatem nie mógł być rozpatrywany przez organy administracji publicznej, czy też sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Podnieść na wstępie należy, iż stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego wyznacza natomiast przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie

w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa administracyjnego. W sprawach, w których podejmowane są te akty i czynności dopuszczalna jest, też stosownie do pkt 8 § 2 wymienionego artykułu, skarga na bezczynność organów administracji publicznej. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można zaś wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu podatkowego kontrola Sądu sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie organ pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy administracyjnej w terminie określonym w art.139 Ordynacji podatkowej, jeżeli nie dopełnił czynności określonych wart. 140 tej ustawy.

Z materiałów przekazanej sądowi sprawy administracyjnej i treści skargi wynika, iż zarzuty dotyczące bezczynności organu, a więc przedmiot zaskarżenia odnosi się do żądania strony co do wydania decyzji przez Zakład Targowisk Miejskich odnośnie rozwiązanie cywilnoprawnej umowy dzierżawy

i zawarcia tej umowy z nabywcą pawilonu. Podkreślić zaś należy, iż rozstrzyganie

w formie decyzji o rozwiązaniu bądź zawarciu przez organ jednostki samorządowej, cywilnoprawnej umowy dzierżawy mienia komunalnego pozostaje w świetle prawa poza zakresem działania administracji publicznej, a co za tym idzie poza kontrolą sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny związku z wniesioną przez V. K. skargą na bezczynność nie mógł tym samym oceniać podnoszonych zarzutów co do działań organów jednostek samorządu terytorialnego odnośnie zawieranych przez nie umów cywilnoprawnych. Sprawa ta nie należy bowiem do właściwości tego Sądu.

Z uwagi na przedmiot zaskarżenia argumenty skarżącego w tym zakresie musiały pozostać poza rozważaniami sądu administracyjnego, zaś skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.