Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 3056/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska – Szary Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Sędzia del. WSA Rafał Wolnik Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 558/14 w sprawie ze skargi B. U. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1) uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2) odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w całości.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 558/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi B. U. uchylił postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienia organu I instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Starosta Chrzanowski na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 148 § 1 i 2 K.p.a., po rozpoznaniu wniosku B. U., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Starosty Chrzanowskiego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmującą dobudowę części pomieszczeń na kondygnacji piwnicy, parteru i poddasza od strony północno - zachodniej wraz z przebudową i zmianą konstrukcji dachu na działce nr [...] i części działki nr [...] w miejscowości A. przy ul. B..

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że w dniu [...] lipca 2013 r. do Starosty wpłynął wniosek B. U. o wznowienie postępowania w sprawie wydania ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek został uzasadniony wadliwością decyzji oraz brakiem udziału B. U., jako strony w przedmiotowym postępowaniu. We wniosku wnioskodawca podał, że o decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedział się pomiędzy 10 a 15 kwietnia 2013 r. W piśmie z dnia [...] maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie z dnia [...] maja 2013 r. w aktach sprawy) organ poinformował B. U. o wydaniu decyzji, a wniosek o wznowienie postępowania B. U. złożył dopiero w dniu 18 lipca 2013 r. (data wpływu pisma [...] lipca 2013 r.).

W związku z powyższym organ uznał, iż wnioskodawca nie zachował terminu zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. Organ przyjął, że wnioskodawca dowiedział się o ww. decyzji pomiędzy 10-15 kwietnia 2013 r. i dlatego termin do wznowienia postępowania upłynął w dniu 15 maja 2013 r. Organ podkreślił, że B. U. dopiero w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. podał, że nie został uznany za stronę postępowania. Zostało ono złożone po upływie terminu jednego miesiąca od dowiedzenia się o wydaniu decyzji. W piśmie tym B. U. nie domagał się w sposób wyraźny wznowienia postępowania. Dopiero w piśmie dnia [...] lipca 2013 r. B. U. złożył wniosek o wznowienie postępowania.

Ponadto organ wskazał, że B. U. przymiot strony wywodzi z tytułu prawnego do działki nr [...] w miejscowości A., jednak nie załączył dokumentu, który by wykazywał tytuł prawny do tej nieruchomości.

Zażalenie na ww. postanowienie złożył B. U., zarzucając, że organ skupił się na kwestii formalnej, nie odnosząc się merytorycznie do sprawy. Wskazał, że już w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. sygnalizował konieczność przeprowadzenia kontroli inwestycji, a fakt, że nie użył sformułowania "wznowienie postępowania" nie ma znaczenia. Ponadto na wezwanie organu sprecyzował w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r., że ww. pismo należy traktować, jako wniosek o wznowienie postępowania. Ponadto zacytował treść pisma Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2013 r., w którym wskazano, że miesięczny termin "mógł zostać zachowany" w związku z pismem z dnia [...] maja 2013 r. Wreszcie wskazał, że twierdzenie, iż dowiedział się o wydaniu decyzji w dniach 10-15 kwietnia 2013 r. jest nadużyciem interpretacyjnym.

Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie wskazał podstawę prawną jako art. 148 § 1 i 2 K.p.a., zamiast prawidłowo art. 148 § 2 K.p.a., ponieważ stosowanie obu tych paragrafów równocześnie jest niemożliwe.

Zdaniem Wojewody, z akt wynika jednoznacznie, że B. U. o decyzji Starosty Chrzanowskiego [...] grudnia 2012 r., najwcześniej dowiedział się w Starostwie Powiatowym w Chrzanowie w dniach: 10-15 kwietnia 2013 r., o czym sam napisał w swym piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. Oznacza to, że jednomiesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a., na złożenie wniosku o wznowienie postępowania upłynął z dniem 15 maja 2013 r.

B. U. w dniu [...] maja 2013 r., wysłał do Starostwa Powiatowego pismo, ale z treści tego pisma nie wynikało, że żąda on wznowienia postępowania. Pismo to dotyczyło "zajęcia stanowiska w sprawie udzielenia zezwolenia, realizacji inwestycji oraz naprawy lub zapłaty odszkodowania za dokonane zniszczenia" i nie określało tego zezwolenia, dlatego nie może być uznane za wniosek o wznowienie postępowania. Dopiero w piśmie wysłanym w dniu [...] czerwca 2013 r. wnioskodawca wskazał okoliczności, na które organ I instancji zareagował wezwaniem z dnia [...] lipca 2013 r., z zapytaniem, czy pismo to ma traktować jako wniosek o wznowienie postępowania. B. U. potwierdził to w piśmie nadanym w dniu [...] lipca 2013 r. jednakże wniosek został wysłany w dniu [...] czerwca 2013 r., a więc po ustawowym terminie 1 miesiąca, który upłynął z dniem 15 maja 2013 r.

Organ II instancji zaznaczył, że organ I instancji nieprawidłowo przystąpił do analizy, czy B. U. posiada przymiot strony. Takich analiz i ustaleń można dokonywać bowiem wyłącznie po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.

B. U. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody Małopolskiego domagając się jego uchylenia lub przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W uzasadnieniu skarżący przedstawił argumenty mające w jego opinii przemawiać za wadliwością wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjaśnił, że w dniach 10-14 kwietnia 2013 r. był w starostwie, jednak nie był wówczas uznany za stronę postępowania, dokumenty znajdowały się w archiwum i nie uzyskał żadnej konkretnej informacji. Budowa była wówczas na etapie prac ziemnych bez tablicy informacyjnej. Dopiero w późniejszym terminie uzyskał "pełną nazwę decyzji", zwracając przy tym uwagę, że urzędnik nie był w stanie wyrecytować jej pełnego brzmienia. Ponownie odwołał się do treści swojego pisma z dnia [...] maja 2013 r., wskazując, że nie można zarzucać mu, iż w tym piśmie nie określił zezwolenia, w sytuacji gdy nim nie dysponował. Zwrócił uwagę, że w sprawie występuje bez profesjonalnego pełnomocnika, a pisma organu nie zawierały mimo to żadnych pouczeń.

W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. (wpływ do sądu [...] lipca 2014 r.) skarżący wniósł o zwrot kosztów sądowych oraz kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Nadto skarżący zarzucił nieważność decyzji z przyczyn określonych w art. 156 K.p.a. punkt 2, 5, 6 i 7 oraz naruszenie § 12 ust. 4, ust. 5 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Wniósł o uwzględnienie w wyroku jego roszczeń negatoryjnych, co do działki budowlanej nr 783/5 oraz o poinformowanie organów zwierzchnich.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 558/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienia organu I instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że z przedłożonych akt administracyjnych wynika, iż:

– pierwszym pismem B. U., które wpłynęło do organu wydającego kwestionowaną decyzję o pozwoleniu na budowę było pismo z dnia [...] maja 2013 r. (koperta z datą nadania – [...].05.2013 r., prezentata organu - [...].05.2013 r.); w nagłówku pisma skarżący podał, że dotyczy ono "zajęcia stanowiska w sprawie udzielenia zezwolenia....". Skarżący podał, że zezwolenie na budowę wydane A. A. poprzez wykorzystanie drogi o nieustalonym statusie zmniejszyło prześwit tej drogi, a pomniejszenie odległości odbyło się bez pisemnej zgody sąsiadów; w załączniku do tego pisma (pismo z dnia [...] kwietnia 2013 r. adresowane do Urzędu Gminy w A.) B. U. wskazał, że jest współwłaścicielem działki nr [...], która poprzez drogę nr [...] graniczy z działką nr [...], na której prowadzona jest jakaś budowa i zmieniana konstrukcja dachu, a jedna z połaci dachowych jest na całej długości nad drogą [...]; wskazał w nim: "mam wątpliwości, czy na parceli o szerokości mniej niż 16,00 metra zabudowie połaci dachowej nad drogą, wykorzystanie tej drogi na technologiczną,... jest zgodne z przepisami",

– w odpowiedzi na to pismo Starosta Chrzanowski poinformował skarżącego, że inwestor A. A. otrzymał w 2012 r. decyzję o pozwoleniu na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmującą dobudowę części pomieszczeń na kondygnacji piwnicy, parteru i poddasza od strony północno - zachodniej wraz z przebudową i zmianą konstrukcji dachu na działce nr [...] i części działki nr [...] w miejscowości A. przy ul. B.; obszar oddziaływania obiektu nie obejmuje nieruchomości skarżącego,

– w kolejnym piśmie nadanym w dniu [...] czerwca 2013 r. (prezentata organu [...] czerwca 2013 r.) skarżący wskazał, że "pozwolenie na zabudowę działki [...], które nie ma urzędowego pozwolenia jest kompromitujące, a brak uznania go za stronę w pozwoleniu na budowę, kiedy zabudowana jest jego działka nr [...] jest rozumowaniem dziecięcym" oraz że "zabudowa i wykorzystanie działki [...] jest nieuprawnione i narusza wszystkie odpowiedzialności wynikające z prawa budowlanego",

– w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., doręczonym w dniu [...] lipca 2013 r. Starosta Chrzanowski wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. przez jednoznaczne sprecyzowanie, czy jest on wnioskiem o wznowienie oraz o wskazanie dnia (daty), w którym dowiedział się o decyzji o pozwoleniu na budowę obejmującej roboty budowlane na działce nr [...],

– w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., nadanym w tym samym dniu (prezentata organu [...] lipca 2013 r.) skarżący podał; "Wizualnie jakieś roboty ziemne widziałem na wiosnę 2013 r., a o pozwoleniu dowiedziałem się w starostwie, czyli tydzień przed skierowaniem pisma do Pana Burmistrza w A. o określenie precyzyjnego statutu działki nr [...]. Czyli pismo do burmistrza [...] kwietnia 2013 r., a ja byłem w starostwie 10-15 kwiecień 2013, w którym odmówiono mi jako strony w procesie inwestycyjnym A. A.". "Inwestycje na cudzej działce są niedopuszczalne i domagam się wznowienia postępowania",

– w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r., wobec braku sprecyzowania w terminie zakreślonym w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., czy pismo skarżącego jest wnioskiem o wznowienie postępowania, Starosta Chrzanowski zawiadomił skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia [...] czerwca 2013 r.,

– w dniu [...] października 2013 r. Wojewoda Małopolski przekazał Staroście Chrzanowskiemu pismo skarżącego z dnia [...] września 2013 r. jako wniosek o wznowienie postępowania; wcześniej pismo to Starosta przesłał Wojewodzie jako odwołanie; w piśmie z dnia [...] października 2013 r. Wojewoda wskazał, że mógł zostać zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie, skoro B. U. wysłał listem poleconym pismo z dnia [...] maja 2013 r. i w tym przedmiocie powinien szczegółowo wypowiedzieć się organ I instancji,

– po otrzymaniu tego pisma Starosta Chrzanowski w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. wysłał do stron zawiadomienie w trybie art.10 K.p.a.,

– w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r. B. U. ponownie wniósł o wznowienie postępowania.

Sąd stwierdził, że stosownie do art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

W myśl § 2 tego przepisu termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, to jest powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji.

Przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania (wznowienie postępowania albo odmowa wznowienia postępowania) organ administracji powinien zbadać, czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 K.p.a. Żeby jednak do takich ocen mogło dojść, organ, do którego podanie wpłynęło, musi wcześniej podjąć szereg czynności wyjaśniających właściwych dla każdego postępowania administracyjnego (w tym również ustalenie rzeczywistej treści wniosku). Dopiero wynik tych wstępnych badań daje możliwość formułowania dalszych wniosków procesowych.

Wobec powyższego rozstrzygnięcie sprawy sprowadzało się do dokonania oceny, czy prawidłowe jest ustalenie organu, że podanie o wznowienie zostało złożone w dniu [...] czerwca 2013 r. (ustalenie organu odwoławczego), względnie [...] lipca 2013 r. (ustalenie organu I instancji), a więc po ustawowym terminie 1 miesiąca, który upłynął z dniem 15 maja 2013 r.

Przedstawiony stan akt administracyjnych pozwala na dokonanie oceny, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 235 K.p.a., a także art. 7, 77 i 80 K.p.a., mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 235 § 1 K.p.a. skargę w sprawie, w której wydano decyzję ostateczną, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany.

Precyzyjne określenie żądania strony jest niezwykle istotne, zakreśla bowiem materialnoprawne podstawy działania organu rozpoznającego skargę wniesioną w trybie art. 235 K.p.a. Wiedzę o tym, jaka jest treść żądania zawartego w takim podaniu posiada jedynie strona wnosząca to podanie, a nie organ administracji publicznej, do którego zostało ono skierowane. Niedopuszczalne jest więc, by to organ administracji samodzielnie rozstrzygał wątpliwości dotyczące treści żądania strony. To organ ma zastosować właściwy tryb nadzwyczajny odpowiedni do treści żądania, a jedynie w razie gdy rzeczywiście istnieją wątpliwości co do żądania strony określonego w piśmie stanowiącym wniosek wszczynający postępowanie administracyjne, w myśl art. 235 § 1 K.p.a. organ powinien stosując art. 9 K.p.a. zwrócić się do strony udzielając jej niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, w celu doprowadzenia do sprecyzowania żądania. Obowiązkiem organu administracji publicznej, do którego podanie wpłynęło, jest bowiem podjęcie z urzędu kroków zmierzających do sanowania tejże czynności procesowej strony. Tymczasem powinności tej organ zaniechał.

W czasie złożenia pisma z dnia [...] maja 2013 r. organ wszak wiedział, że decyzja Starosty Chrzanowskiego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] o pozwoleniu na rozbudowę jest ostateczna, a porównanie informacji zawartych w tym piśmie i załączniku do niego z treścią decyzji o pozwoleniu na rozbudowę, powinno doprowadzić organ do wniosku, że skarżący, jako właściciel sąsiedniej nieruchomości, kwestionuje decyzję o pozwoleniu na budowę. Już zatem wówczas, a nie dopiero w dniu [...] lipca 2013 r. organ winien zwrócić się do skarżącego z żądaniem sprecyzowania wniosku, udzielając mu w tym względzie stosownych (art.235 § 1 K.p.a.) pouczeń. Nadto, z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika, jakie konkretnie informacje uzyskał B. U. w starostwie w dniach 10-15 kwietnia 2013 r. Istotne bowiem było nie tylko to, w którym dniu strona dowiedziała się o istnieniu jakiejś decyzji, ale również kiedy powzięła wiadomość o zawartym w niej rozstrzygnięciu. To zaś nie zostało ustalone. Nadto odpowiedzi z dnia [...] lipca 2013 r. skarżący udzielił na pytanie organu "o wskazanie dnia (daty), w którym dowiedział się o decyzji o pozwoleniu na budowę obejmującej roboty budowlane na działce nr [...]." Wprawdzie to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania dat dowiedzenia się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, ale nie zwalnia to jednak organu administracji, stosownie do art. 7 K.p.a. i art. 9 K.p.a. od podjęcia czynności mających na celu wyjaśnienie tej kwestii. Organ w tym zakresie nie przeprowadził żadnych czynności dowodowych.

Ustosunkowując się do pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2014 r. Sąd wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kognicja Sądu administracyjnego obejmowała wyłącznie kontrolę postanowienia o odmowie wznowienia postępowania i Sąd w żadnym razie nie był uprawniony do kontroli kwestionowanej przez skarżącego decyzji o pozwoleniu na rozbudowę.

Nadto zdaniem Sądu w kontrolowanej sprawie (kontrola legalności postanowienia o odmowie wznowienia postępowania) nie zaistniała przesłanka polegająca na wystąpieniu istotnych naruszeń prawa, co z kolei mogłoby być podstawą do wydania postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 § 1 P.p.s.a.

Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną wniósł A. A. podnosząc zarzuty naruszenia:

1) art. 3 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Starosty o odmowie, w sytuacji gdy brak było naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy uzasadniającego uchylenie postanowienia Wojewody oraz poprzedzającego go postanowienia Starosty o odmowie, podczas gdy Sąd powinien był oddalić skargę i nie uchylać tych postanowień,

2) art. 3 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. w zw. z art. 148 § 2 K.p.a., art. 66 § 3 K.p.a. i art. 235 § 1 K.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Starosty o odmowie, w sytuacji gdy nie został zachowany przez wnioskodawcę termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania i Sąd powinien oddalić skargę

W odpowiedzi na skargę kasacyjną B. U. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że wyrok Sądu I instancji jest prawidłowy i nie narusza przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna wniesiona przez A. A. ma usprawiedliwione podstawy.

Za zasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 148 § 2 K.p.a., który stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt sprawy wynika, że termin ten nie został przez B. U. dotrzymany.

Organ administracji w pełni poinformował wnioskodawcę o wydaniu pozwolenia na budowę w skierowanym do niego piśmie z dnia [...] maja 2013 r. W piśmie tym zawarta została informacja, że inwestor A. A. otrzymał w 2012 r. decyzję o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr [...] oraz części działki o nr [...] w miejscowości A. przy ul. B.

Sam B. U. w piśmie z dnia [...] września 2013 r. (data wpływu do organu administracji: [...] września 2013 r.) twierdzi, że pełną wiadomość o wydaniu decyzji otrzymał w piśmie z dnia [...] maja 2013 r. i brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tego twierdzenia.

Pismo z dnia [...] maja 2013 r. doręczone zostało B. U. w dniu [...] maja 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru. Zostało ono odebrane przez jego żonę. Tym samym uznać należy, że już od dnia [...] maja 2013 r. B. U. wiedział o wydaniu pozwolenia na budowę. Trzydziestodniowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upływał w dniu 26 czerwca 2013 r. Tymczasem żądanie wznowienia postępowania zawarte zostało dopiero w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. (str. 5 tego pisma) nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu. Powyższe wskazuje, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. W konsekwencji zasadnie organy administracji uznały, że zaistniały podstawy do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.

Przedmiotem kontroli Sądu I instancji było postanowienie o odmowie wznowienia postępowania z powodu złożenia wniosku o wznowienie po upływie terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. Dla oceny prawidłowości tego rozstrzygnięcia nie miały tym samym znaczenia podnoszone przez Bronisława Urodę zarzuty dotyczące decyzji o pozwoleniu na budowę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze zgromadzone w aktach sprawy dokumenty, istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, co pozwoliło na uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi wniesionej prze B. U. poprzez jej oddalenie.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 P.p.s.a., art. 151 P.p.s.a. oraz art. 206 P.p.s.a. i art. 207 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.