Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 14/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 6, art. 13, art. 14, art. 16
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 3 pkt 16, art. 7 ust. 1, art. 9c ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 716
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 marca 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] Spółkę Akcyjną z siedzibą w L. do załatwienia wniosku M. M. z dnia [...] grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. na rzecz M. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2021r. za pośrednictwem poczty elektronicznej M. M. złożyła do P. D. S.A wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej realizowanych przez spółkę w okresie od [...] stycznia 2017 r. do [...] grudnia 2021 r. na podstawie przepisów art. 7 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne przyłączeniach do sieci dystrybucyjnej dla obszaru stacji G. , źródeł współpracujących z siecią, w tym instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 50 kW, poprzez:

I. udostępnienie dokumentów w postaci:

1. wszystkich złożonych wniosków o określenie warunków przyłączenia wraz z załącznikami, które to wnioski:

a. są w trakcie procedowania,

b. co do których wydano warunki przyłączenia,

c. na podstawie których została zawarta umowa o przyłączenie do sieci;

2. wszystkich wydanych warunków o przyłączenie, które nie utraciły ważności do dnia 15 grudnia 2021 r.;

3. wszystkich wydanych warunków o przyłączenie, które utraciły ważność (na skutek upływu określonego przepisami okresu lub na skutek ich uchylenia lub rozwiązania) wraz z informacją, czy zaliczka uiszczona na poczet opłaty za przyłączenie została zwrócona wnioskodawcy;

4. zawartych umów o przyłączenie do sieci;

II. udzielenie informacji o wnioskach o określenie warunków przyłączenia (w tym w szczególności dane wnioskodawcy, lokalizacja nieruchomości, data złożenia wniosku oraz określona we wniosku moc przyłączeniowa), które zostały cofnięte lub co do których odmówiono wydania warunków przyłączenia wraz z informacją, czy zaliczka uiszczona na poczet opłaty za przyłączenie została zwrócona wnioskodawcy. W odpowiedzi na wniosek Spółka w piśmie z dnia [...] stycznia 2022r. poinformowała, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Obejmują dokładną treść wniosków o przyłączenie do sieci energetycznej, wydanych warunków przyłączenia, oraz zawartych umów, które zawierają imiona i nazwiska oraz inne dane osobowe osób fizycznych. Tymczasem w myśl art. 5 ustawy prawo do informacji podlega ograniczeniu z uwagi na prywatność osoby fizycznej lub tajemnice przedsiębiorstwa. Ograniczenie nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne , mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorstwo rezygnują z przysługującego im prawa. Osoby które złożyły wniosek o przyłączenie, uzyskały warunki przyłączenia lub zawarły umowę nie pełnią funkcji publicznych i nie mają związku z pełnieniem takich funkcji. Spółka podkreśliła, że poza tym udzielenie informacji jest niemożliwe z uwagi na obowiązują rozporządzenie parlamentu Europejskiego i rady ( UE)2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych iw sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE( ogólne rozporządzenie o ochronie danych ) ( Dz. U.UE .L, 2016r. Nr 119. Poz. 1 ). W świetle jego przepisów Spółka jest administratorem danych osobowych na którym ciąży szczególny obowiązek ochrony danych i troski o ich prawidłowe przetwarzanie, a także przeciwdziałanie nie uprawnionemu rozpowszechnianiu danych osobowych. Spółka powołała się ponadto na art. 9c ust.4a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. prawo energetyczne, według którego operatorzy systemu o których mowa w ust.1 -3 oraz właściciel sieci przesyłowych obowiązani są zachować poufność informacji handlowych, które uzyskali w trakcie wykonywania działalności oraz zapobiegać ujawnianiu w sposób dyskryminacyjny informacji o własnej działalności , które mogą powodować korzyści handlowe. W tej sytuacji wnioskodawczyni złożyła skargę na bezczynność P. D. S.A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej domagając się zobowiązania Spółki do załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2021r. Skarżąca zaznaczyła, że Spółka niewątpliwie wchodzi w zakres podmiotów zobowiązanych na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z jej art. 4 ust. 1 pkt 5 obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Spółka spełnia warunki przewidziane w tym przepisie, a zatem jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej w sposób i w zakresie wskazanym we wniosku. Wykonuje ona bowiem zadania publiczne. Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są zatem "zadaniami publicznymi". Według skarżącej również żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Informacją publiczną jest bowiem każda wiadomość wytworzona przez podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swoich kompetencji. Wnioski o określenie warunków przyłączenia, warunki przyłączenia oraz zawarte umowy o przyłączenie do sieci stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy. Skarżąca nie zgodziła się z opinią spółki, jakoby udostępnienie informacji, mogłoby naruszać prawo do ochrony prywatności lub ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. Chodzi więc o takie informacje należące do przedsiębiorcy, których przekazanie, ujawnienie, wykorzystanie lub nabycie od osoby nieupoważnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Skarżąca zaznaczyła, że warunkiem respektowania tej tajemnicy jest jednak uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Samo zastrzeżenie nie jest jednak wystraczające, jeżeli informacja nie spełnia kryterium waloru wartości gospodarczej, technologicznej, czy organizacyjnej, na co wskazał NSA m.in. w wyroku z 10 stycznia 2014 r. (I OSK 2143/13). Poza tym zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny oraz orzecznictwa, decyzje stanowiące podstawę do budowy, przebudowy lub remontu obiektów należących do infrastruktury elektroenergetycznej, co do zasady nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Spółka w swoim pisemnym stanowisku nie przedstawiła uzasadnienia wskazującego w sposób wyczerpujący na konieczność objęcia wnioskowanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa, a ograniczyła się jedynie do kilku ogólnych stwierdzeń dotyczących tej problematyki, w związku z czym niewątpliwe nie zadośćuczyniła powyższemu obowiązkowi. W odniesieniu natomiast do argumentacji dotyczącej Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (RODO) skarżąca wskazała, ze zgodnie z art. 86 RODO, dane osobowe zawarte w dokumentach urzędowych, które posiada organ lub podmiot publiczny lub podmiot prywatny w celu wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym, mogą zostać przez ten organ lub podmiot ujawnione zgodnie z prawem Unii lub prawem państwa członkowskiego, któremu podlegają ten organ lub podmiot, dla pogodzenia publicznego dostępu do dokumentów urzędowych z prawem do ochrony danych osobowych na mocy niniejszego rozporządzenia. Tym samym przepisy RODO wprost dopuszczają możliwość udostępnienia danych osobowych w sprawach związanych z dostępem do informacji publicznej "zgodnie z prawem państwa członkowskiego" - w Polsce takim "prawem" jest ustawa o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to również, że zastosowanie znajdzie jedna z przewidzianych w RODO podstaw prawnych przetwarzania danych: jest ono niezbędne do wykonania obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Takie rozumienie relacji RODO i zasad dostępu do informacji publicznej potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 14 sierpnia 2018 r. (sygn. II SAB/Gd 62/18). RODO w żaden sposób nie ogranicza więc stosowania polskich przepisów o dostępie do informacji publicznej i w żadnym wypadku nie może być podstawą do odmowy jej udostępniania.

Odpowiadając na skargę P. D. S.A. wniosła o jej oddalenie. Spółka potwierdziła, że jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 udip), podtrzymała jednak dotychczasowe stanowisko uznające żądane informacje za informacje nie posiadające waloru informacji publicznej. Powołując się na art. 7 ustawy Prawo energetyczne wywodziła, że wniosek o przyłączenie, a także warunki przyłączenia i umowa o przyłączenie zawiera informacje dotyczące podmiotu przyłączanego, w tym konkretnej inwestycji podmiotu przyłączanego, w szczególności informacje technicznych, technologicznych, parametry dot. urządzeń/instalacji przyłączanych, w tym zabezpieczeń stosowanych w tych urządzeniach/instalacjach. Ponadto informacje przekazuje informacje ogólne dotyczące podmiotu przyłączanego, w tym informacje tytułu prawnego do nieruchomości na której posadowiona będzie inwestycja podmiotu przyłączanego (np. dane zawarte w umowa sprzedaży, umowach dzierżawy zawieranych przez podmiot przyłączany z osobą trzecią). Przywołane przykładowo powyżej informacje podmiotu przyłączanego stanowią informacje sensytywne tego podmiotu przyłączanego - informacje poufne dotyczące majątku tego podmiotu, w tym relacji biznesowych z podmiotami trzecimi, szczegółowych informacji dotyczących przedsięwzięcia gospodarczego, jakim jest inwestycja podmiotu przyłączanego. Żądając m.in. informacji dotyczących źródeł wytwórczych podmiotów przyłączanych, co w przypadku instalacji o mocy pow. 50 kW realizowane jest przez podmioty przyłączane - wytwórców, wytwarzających energię elektryczną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej skarżąca żąda m.in. informacji gospodarczych wytwórców działających na rynku konkurencyjnym jakim jest wytwarzanie energii elektrycznej. Wytwórcy sprzedają wytworzoną energię m.in. na giełdzie, konkurując miedzy sobą o kontrakty, w tym przystępując do aukcji. Powyższe oznacza, iż informacje zawarte w żądanych dokumentach zawierają informacje poufne podmiotów przyłączanych. W ocenie spółki informacje żądane przez skarżącą nie dotyczą majątku publicznego a majątku prywatnego podmiotu przyłączanego - w szczególności dane technologiczne i techniczne urządzeń, instalacji przyłączanych, a także dane finansowe podmiot przyłączanego i osób trzecich wynikające z dokumentów potwierdzających tytuł prawny do nieruchomości (np. dane zawarte w aktach notarialnych dot. zakupu nieruchomości, czy też umowach najmu). Dane zawarte w tych dokumentach to dane o majątku podmiotów przyłączanych i osób trzecich, a nie dane o majątku publicznym. Uzyskanie tych informacji przez osobę trzecią (skarżącą) ingeruje w sferę prywatną podmiotu przyłączanego. Ujawnienie tych informacji i jej pozyskanie np. przez konkurencje, zagraża interesom podmiotu przyłączanego, może narazić go na wymierne straty finansowe, a także ujawnieniu informacji wrażliwych związanych z bezpieczeństwem urządzeń, instalacji. Ponadto dokumenty żądane przez skarżącą w sposób szczegółowy określają sposoby zabezpieczeń, miejsca tych zabezpieczeń zarówno urządzeń przyłączanych, jak i elementów sieci elektroenergetycznej, do której są przyłączane (stanowiących własność Spółki), a ich ujawnienie może stanowić niebezpieczeństwo dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego. Informacje i dokumenty przedsiębiorstwa w tym dotyczące konkretnego przedsięwzięcia związanego z budową i przyłączeniem urządzeń do sieci, informacje o stosowanych cenach (np. nabycia nieruchomości, na których posadowione będą urządzenia podmiotu przyłączanego), kosztach przedsięwzięcia podmiotu przyłączanego, planów i kosztorysów związanych z przyłączeniem zawierają dane poufne, ściśle związane z działalnością podmiotu przyłączanego, w tym m.in. jako podmiotu gospodarczego. Stanowią więc one wartość gospodarczą, dla podmiotu przyłączanego. Art. 9c ust. 4a prawa energetycznego nakazuje zachować zachować poufność informacji handlowych, które uzyskali w trakcie wykonywania działalności oraz zapobiegać ujawnianiu, w sposób dyskryminacyjny, informacji o własnej działalności, które mogą powodować korzyści handlowe poszczególnych podmiotów. Odnośnie udostępnienia wniosków o określenie warunków przyłączenia wraz z załącznikami oraz informacji dotyczących wniosków (zawartych w pkt II wniosku o udzielenie informacji publicznej), Spółka zaznaczyła, że stanowią one dokumenty prywatne, te zaś nie stanowią informacji publicznej (por. wyrok IMSA z dnia 11 maja 2006 r., II OSK 812/05). Zdaniem Spółki uznanie za informacje publiczne warunków przyłączenia, umów o przyłączenie czy też wniosków o przyłączenie w niniejszym przypadku, oznacza de facto wyrażenie zgody na udostępnienie danych i informacji nie tylko podmiotów gospodarczych, ale i przysłowiowych Kowalskich, bowiem takie same wnioski, warunki i umowy dotyczą osoby fizycznej chcącej przyłączyć np. dom jednorodzinny do sieci elektroenergetycznej Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przekonanie skarżącej o pozostawaniu Spółki w bezczynności w rozpoznaniu jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest uzasadnione. W sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności, jeżeli nie udzielił zainteresowanemu żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U z 2020r. poz.2176 ) , tzn. w wynikającym z art. 13 ust. 1 terminie 14 dni bądź też terminie 2 miesięcy w sytuacji, o której mowa w ust. 2 tego artykułu (brak możliwości zachowania siedmiodniowego terminu i poinformowanie o kolejnym). Bezczynność występuje także wówczas, gdy organ nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ustawy ze względu na ograniczenia ujęte w art. 5 tej ustawy bądź w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 (nie wykazanie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego), jak też nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych we wniosku. Nadto, organ jest bezczynny wówczas, gdy nie zawiadamia wnioskodawcy w drodze zwykłego pisma o braku posiadania żądanej od niego informacji publicznej. W sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje przy tym nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten uznaje, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej ( wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r. I OSK 1177/12 opubl.w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W razie wniesienia w takiej sytuacji skargi sąd dokonuje wówczas kwalifikacji zarówno podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, jak i żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość kwalifikacji wniosku dokonanej przez organ. Rację ma skarżąca wskazując, że P. D. S.A jest zarówno podmiotem zobowiązanych do udostępnienia informacji jak i wnioskowane informacje są informacji publicznymi. Z treści art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". Dostęp do zasobów energetycznych ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia zarówno poszczególnych jednostek, jak i całego społeczeństwa, w tym także z perspektywy suwerenności i niepodległości państwa (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt P 24/05, OTK-A 2006/7/87). Obowiązkiem władz publicznych jest zatem zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju, przy czym zadanie to jest realizowane zarówno przez organy administracji publicznej, jak i inne podmioty. Zgodnie z art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz. U. 2019 poz. 755 ze zm.) właśnie przedsiębiorstwo energetyczne jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie: a) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi lub b) przesyłania dwutlenku węgla, lub c) przeładunku paliw ciekłych. Podstawowym celem działalności spółki. jest wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucja i handel energią elektryczną. Należy zatem uznać, że posiada ona status przedsiębiorstwa energetycznego, działającego w oparciu o przepisy tej ustawy. Stosownie do art. 1 ust. 1 powyższej ustawy, określa ona zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także określa organy właściwe w sprawach gospodarki paliwami i energią. Przedsiębiorstwa energetyczne w związku z powierzeniem im zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa energetycznego kraju są przedsiębiorstwami użyteczności publicznej i wykonują zadania publiczne w rozumieniu art. art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co zresztą nie budziło zastrzeżeń samej spółki. Z kolei stosownie do art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie prawniczej przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia informacja publiczna. Uważa się zatem, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią, zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. Kryterium decydującym o udostępnieniu poszczególnych dokumentów w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ich autorstwo, tylko przesądzenie, że służą one realizowaniu zadań publicznych i zostały wytworzone na zlecenie organów administracji publicznej, przy czym informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Z pewnością informacją publiczną objęta jest działalność przedsiębiorstwa energetycznego w zakresie obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego o którym mowa art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego. W wyroku z dnia 10 sierpnia 2010r. (I OSK 851/10 opubl. w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednak, że przedsiębiorstwo energetyczne realizuje zadania publiczne nie tylko w tym zakresie w jakim wypełnia ona zadania operatora systemu dystrybucyjnego. Według Sądu dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi". Stąd też przedsiębiorstwo ma obowiązek udzielenia informacji nie mieszczącej się w katalogu wymienionym w art. 9c ust. 3 ustawy Prawo energetyczne, jeżeli dotyczy "sprawy publicznej". O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie. Taki charakter mają właśnie umowy o przyłączenie do sieci (przesyłowej lub dystrybucyjnej). Zgodnie z art. 7 ust.1 prawa energetycznego przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci (na zasadzie równoprawnego traktowania oraz z pierwszeństwem dla instalacji odnawialnych źródeł energii), jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych paliw lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. Przy czym obowiązek przyłączenia określony w omawianym artykule, nie dotyczy jedynie odbiorców końcowych energii, ale również wytwórców energii elektrycznej (M. Kuliński (red.), Prawo energetyczne. Komentarz, Warszawa 2017, Komentarz do art. 7, pkt 3). Treść tego przepisu oraz art. 7 ust. 2a zawierającego treść umowy przyłączenia do sieci instalacji odnawialnego źródła energii nie pozostawia wątpliwości, że jego celem było podkreślenie wspierania i promowania odnawialnych źródeł energii, co związane jest ze zwiększeniem bezpieczeństwa energetycznego i ochrony środowiska, a w konsekwencji zapewnienia prawidłowego funkcjonowania gospodarki między innymi w wyniku efektywnego wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Właśnie obowiązek zawarcia umowy o przyłączenie do sieci na zasadzie równoprawnego traktowania oraz z pierwszeństwem dla instalacji odnawialnych źródeł energii jest jednym z prawnych instrumentów umożliwiających zapewnienie zaspokajania wymienionych wyżej potrzeb. W ten sposób należało traktować wniosek skarżącej domagającej się udostępnienia informacji o przyłączeniach do sieci dystrybucyjnej dla obszaru stacji G. źródeł współpracujących z siecią w tym instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 50kV. Wniosek nie dotyczył natomiast, jak rozumie to spółka, wszystkich podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci. Informacja o przyłączeniach do sieci odnawialnych źródeł energii dotyczy zatem sprawy publicznej korespondującej w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu) jako bezpieczeństwo energetyczne rozumianego jako stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska ( art. 3 pkt. 16 ustawy prawo energetyczne). Ustalenie, że spółka jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, żądana informacja ma natomiast walor informacji publicznej nie oznacza natomiast automatycznego jej udostępnienia. Przyjęcie, że dane informacje stanowią informację publiczną – co do zasady – nie wyklucza, że w treści poszczególnych, wnioskowanych dokumentów znajdą się informacje, których ujawnienie podlegać będzie wyłączeniu. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania adresat wniosku może zatem załatwić wniosek pozytywnie (udostępniając informację publiczną) albo negatywnie, odmawiając udostępnienia informacji ze względu na ograniczenia wskazane w art. 5 ustawy np. ze względu na prywatność osoby fizycznej, ewentualnie z innych powodów, o których stanowi ustawa. Jednak jeśli podmiot zobowiązany odmawia z tego powodu udostępnienia informacji, ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 i art. 17 ustawy), co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego lub umorzyć postępowanie na podstawie art.14 ust.2 ustawy. Organ może zatem odmówić udostępnienia takiej informacji, ale stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy obligowany jest wydać stosowną decyzję w tym przedmiocie. Załatwienie sprawy w takiej sytuacji jedynie prostym pismem również oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego, co wskazano już wcześniej. Sąd nie znalazł natomiast podstaw do stwierdzenia, że wspomniana bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Prawdą jest, że mimo złożenia wniosku przez skarżącą [...] grudnia 2021r. informacja nie została udostępniona mimo upływu terminów o jakich mowa w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest jednak wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Jak wskazuje się w orzecznictwie rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty ( tak wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r. I OSK 675/12 opubl. w CBOSA). Generalnie rażącym naruszeniem prawa jest taka wadliwość, którą cechuje szczególnie duży ciężar gatunkowy. Ma ona więc miejsce, gdy brak jest oczywistego podejmowania czynności lub gdy dochodzi do oczywistego lekceważenia wniosków strony. Taka sytuacja występuje też, gdy organ jawnie wykazuje brak chęci załatwienia sprawy lub gdy ewidentnie nie stosuje się do przepisów ( tak NSA w wyroku z dnia 24 maja 2018 r. II OSK 381/18 opubl. w CBOSA). Charakter rażący ma bezczynność o znamionach "wyjątkowej". O rażącym naruszeniu prawa w postaci bezczynności może świadczyć zlekceważenie wnioskodawcy i jego żądania. Zwłoka w wykonaniu obowiązku musi być efektem nacechowanego złą wolą, uporczywego zaniechania, pozbawionego racjonalnego uzasadnienia. Zatem o tym, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa nie decyduje tylko sam przedmiot sprawy, ale wszystkie okoliczności z tym związane, w tym także czas trwania bezczynności. W ocenie Sądu ujawniona bezczynność w tej sprawie nie miała charakteru bezczynności "wyjątkowej", przyjmując obiektywne kryteria dla tego typu oceny. Spółka już [...] stycznia 2022r. odpowiedziała na wniosek skarżącej, podając jednak, że w jej ocenie wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej. Trudno uznać, aby błędne przekonane o charakterze informacji, przy braku innych obiektywnych kryteriów uzasadniających przekonanie o ewidentnym zlekceważeniu skarżącego mogło dać asumpt do zarzucenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa.

Z tych względów na podstawie art. 149 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2019r. poz. 2325 ) należało zobowiązać P. D. S.A do załatwienia wniosku skarżącej i na podstawie art. 149 § 1a odmówić stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 cytowanej ustawy, obejmują one wpis od skargi w kwocie 100 zł