Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1308/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Radzicka WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant ref.staż. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E/Makosz-Frymus /-/G.Radzicka KP


UZASADNIENIE

Decyzją Zastępcy Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w P., nr [...], wydaną dnia [...] maja 2003 r. z upoważnienia Starosty P., J. R. uznana została za osobę bezrobotną i przyznano jej prawo do zasiłku od dnia [...] czerwca 2003 r. w wysokości 597,90 zł miesięcznie.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy orzekł o utracie przez J. R. prawa do zasiłku z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Na skutek odwołania złożonego przez Zainteresowaną sprawa została rozpatrzona przez Wojewodę, który utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją rozstrzygnięciem z dnia [...] lipca 2004 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2004 r. J. R. zwróciła się do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w P. z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. na [...], Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Pile na podstawie art. 37k i 37l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 514 ze zm., dalej: ustawa o zatrudnieniu), oraz art. 29 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych(Dz. U. Nr 120, poz. 1252) odmówił Wnioskodawczyni przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że jej staż pracy wynosi ogółem 26 lat, 11 miesięcy i 1 dzień.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2004 r. J. R. odwołała się od decyzji Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy. Wskazała, że prosi o doliczenie do okresu nieskładkowego lat nauki w Zasadniczej Szkole Gastronomicznej (3 lata) oraz ostatniego pobytu na zasiłku dla bezrobotnych (1 rok).

Wojewoda decyzją nr [...]z dnia [...] września 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że okres nauki w Zasadniczej Szkole Gastronomicznej nie może zostać zaliczony ze względu na brak stosownych dokumentów. Zaliczenie okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych (od [...]czerwca 2003 r. do [...]czerwca 2004 r.) nie jest możliwe w świetle obowiązujących przepisów. Nadto organ wskazał, że odstąpił od dodatkowego badania kwestii zaliczenia okresu nauki, gdyż nawet jego ewentualne uwzględnienie nie skutkowałoby możliwością przyznania świadczenia.

Pismem z dnia [...] września 2004 r. J. R. wniosła skargę na decyzją Wojewody, wskazując na konieczność zaliczenia do okresu uprawniającego do wnioskowanego świadczenia okresu nauki w Zasadniczej Szkole Gastronomicznej w P., w latach 1967-1970, zaliczenie wskazanego wcześniej okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych a także zaliczenie 5 miesięcy stażu pracy w warunkach szkodliwych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37k ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku w przypadku, gdy do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.

Wyjaśnić należy, iż Sąd podziela pogląd wyrażony w uchwale NSA z dnia 11 marca 2002 r. (OPS 14/01, ONSA z 2002 r., nr 4, poz. 133), zgodnie z którym "Osobie bezrobotnej, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych spełniała warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego określone w art. 37j ust. 1 lub w art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r.), przysługuje na jej wniosek prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 37l ust. 1 tej ustawy, mimo wygaśnięcia prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania, jeżeli w dniu złożenia wniosku spełnia określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego". W związku z tym dla oceny zasadności wniosku Skarżącej Organ nie powinien odwoływać się do okoliczności ustania prawa do zasiłku.

Organy orzekające w przedmiotowej sprawie wskazały, że nie jest możliwe zaliczenie okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2003 r. do dnia [...] czerwca 2004 r., które to stwierdzenie Skarżąca kwestionowała. Konkluzja organów jest w tym zakresie w pełni uzasadniona. Wyjaśnić należy bowiem, że doliczanie do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego okresu aktualnie pobieranego zasiłku dopuszczalne było na podstawie art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu w jej brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. Treść tego przepisu została zmieniona z dniem 1 stycznia 2002 r. na mocy art. 3 pkt 15 lit a) ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793). Zmiana ta wyłączyła analizowaną możliwość. W związku z powyższym, organ zasadnie odmówił doliczania zasiłku pobieranego już po dacie zmiany wskazanego przepisu.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia okresu praktycznej nauki zawodu w Zasadniczej Szkole Gastronomicznej w P. podkreślić trzeba, że Skarżąca w piśmie z dnia [...] lipca 2004 r. (k. 51 akt administracyjnych) wskazała, że w trakcie nauki w szkole nie miała płatnej praktyki. W takim stanie rzeczy, mając na względzie treść przepisów określających warunki uzyskania wnioskowanych świadczeń, odwołujących się do kryterium okresu uprawniającego do emerytury, twierdzenia Skarżącej o zasadności zaliczenia wskazanego okresu nauki nie mogą być uznane za uprawnione. Podkreślenia wymaga nadto, iż nawet w przypadku odmiennej interpretacji Skarżąca nie spełnia warunku dotyczącego wymaganego okresu pracy.

Skarżąca przedstawiła nadto w skardze wniosek odnoszący się do zaliczenia okresu pracy w warunkach szkodliwych, przedstawiając sposób, w jaki jej okres pracy jako suwnicowej winien zostać przeliczony. Kwestia stażu pracy w warunkach szkodliwych związana była z instytucją zasiłków przedemerytalnych. Wydaje się, że to właśnie na obowiązującej w tym zakresie regulacji Skarżąca oparła swój sposób przeliczania stażu pracy. Jednakże w stanie prawnym, na podstawie którego orzekały organy w przedmiotowej sprawie, brak było podstaw do szczególnego traktowania wskazanego przez Skarżącą okresu zatrudnienia.

Analiza sprawy wskazuje, iż podniesione uchybienia związane z argumentacją odnoszącą się do ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy.

W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

/-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E/Makosz-Frymus /-/G.Radzicka

KP