Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 227/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 PAR 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...]S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2245/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. w W. na decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2245/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania na wniosek [...] S.A. w W. decyzji Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Sąd I instancji wskazał, że wprowadzona w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. ochrona tymczasowa ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnienie skutków przewidzianych w powołanym przepisie uzasadniają uprawdopodobnione przez stronę okoliczności faktyczne sprawy.

W ocenie Sądu, rozpatrywany wniosek spółki nie mógł zostać uwzględniony, albowiem wnioskodawca sformułował uzasadnienie wniosku ogólnikowo, nie odnosząc się do podstawy wstrzymania decyzji. Za taką podstawę nie mogło być bowiem uznane wskazanie, że dworzec, w którym mają być zrealizowane obowiązki, podlega przebudowie, przez co bezprzedmiotowe ma być wykonanie nałożonych na spółkę obowiązków, gdyż wygenerowałoby to dodatkowe koszty. Sąd I instancji zaznaczył, że nie jest w sprawie wiadome, kiedy nastąpi przebudowa dworca, w jakim zakresie będzie ona miała miejsce oraz czy uwzględni ona nałożone decyzją z 2006 r. nakazy. Ponadto, co podkreślił Sąd, zaskarżona decyzja nie nakazuje stronie wykonania jakichkolwiek obowiązków, albowiem jej przedmiotem jest odmowa zmiany decyzji nakładającej takie obowiązki.

W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] S.A. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że zaskarżone decyzje I i II instancji nie posiadają przymiotu wykonalności, a ponadto wadliwe uznanie, że skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji w sposób prawidłowy dokonał wykładni powołanego przepisu, jak i właściwie go zastosował w odniesieniu do wykazanych okoliczności faktycznych sprawy, które zdaniem wnioskodawcy miały uzasadniać objęcie go ochroną tymczasową. Całkowicie niezasadne jest przy tym odwołanie się przez stronę do potrzeby szerokiego rozumienia wykonalności decyzji, gdyż – wbrew odmiennemu zapatrywaniu strony skarżącej – Sąd I instancji miał na uwadze także wskazywane przez spółkę procesowe skutki wykonania decyzji objętej skargą. Niemniej jednak wzgląd na te skutki w żaden sposób nie mógł zmienić zapatrywania, że zaskarżona decyzja tego rodzaju następstw nie wywoływała, co czyniło przedmiot ewentualnego orzeczenia zapewniającego stronie ochronę tymczasową na czas prowadzonego postępowania sądowego "pustym".

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca spółka wskazała, że skoro zaskarżona decyzja "[...] dotyczyła odmowy przesunięcia terminu wykonania nałożonego na Skarżącego obowiązku, [to] jej ewentualne wykonanie wywoła skutki prawne". Tak formułowany pogląd należy w odniesieniu do rozpatrywanej kwestii zaistnienia podstaw zastosowania ochrony tymczasowej całkowicie odrzucić, albowiem jedynym skutkiem prawnym wydania decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. jest procesowe przesądzenie, że decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r. nie mogła zostać na wniosek strony zmieniona. Ponieważ skutki materialnoprawne przejawiające się w nałożeniu na spółkę obowiązków z zakresu zapewnienia sprawności instalacji sygnalizacji pożarowej oraz sprawności instalacji wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami wewnętrznymi wynikają ze wskazanego aktu Komendanta Miejskiego PSP m.st. Warszawy, rozstrzygnięcie odmowne zawarte w decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. nie posiada, jak słusznie uznał Sąd I instancji, jakiegokolwiek przedmiotu wykonalności.

Ewentualne wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej skutkowałoby wyłącznie tym, że sprawa zmiany decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. nie mogłaby zostać uznana za ostatecznie rozstrzygniętą. Zwrócenia uwagi wymaga jednakże odrębność sprawy zwykłej zakończonej decyzją ostateczną o nałożeniu obowiązku od sprawy dotyczącej zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Decyduje ona o tym, że kwestia wykonalności decyzji odmawiającej zmiany decyzji ostatecznej w żaden sposób nie oddziałuje na ukształtowane w 2006 r. materialnoprawne skutki wydania decyzji na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1204), co przejawia się w tym, że rozpatrywana w niniejszym postępowaniu decyzja komendanta PSP, niezależnie, czy jej wykonanie zostałoby wstrzymane, czy nie, nie znosiłaby obowiązku usunięcia przez spółkę stwierdzonych uchybień, które – jak zauważył organ w swojej decyzji – mają charakter wieloletni. Nie niweczyłaby również prawnej dopuszczalności prowadzenia przez organ działań procesowych mających na celu wyegzekwowanie nałożonych obowiązków.

Wzgląd na wskazywaną konstrukcję decyzji objętej skargą prowadzi do wniosku, że podnoszona w zażaleniu kwestia dotycząca modernizacji dworca, jak też inne rozstrzygnięcia organów wydane w odniesieniu do wymagań w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpożarowego dworca (postanowienie Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego PSP z [...] grudnia 2014 r.; pozytywna opinia Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego PSP z [...] marca 2016 r.) nie miały znaczenia dla rozważenia, czy zaskarżona decyzja odmowna posiada przymiot wykonalności, odnośnie do której sąd mógłby merytorycznie orzec postanowieniem wydanym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.