Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 332/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 252 par. 2, art. 257, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 04 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G.– Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: pozostawić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania /-/Karol Pawlicki


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] marca 2010 r. zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu, który załączono do wezwania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 12 akt sądowych).

Powyższe wezwanie zostało wysłane na wskazany przez skarżącą adres. Doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu [...] maja 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych), a zatem termin do złożenia wniosku na wymaganym formularzu upłynął z dniem [...] maja 2010 r.

W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie został złożony, wobec czego referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2010 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Doręczenie powyższego zarządzenia nastąpiło w dniu [...] lipca 2010 r.(zwrotne potwierdzenie odbioru k. 19 akt sądowych).

W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw na zarządzenie referendarza, wnosząc o uchylenie zarządzenia z dnia 16 czerwca 2010 r. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym oraz o zwolnienie od kosztów sprzeciwu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że bieżąca zdolność finansowa nie pozwala na dokonanie opłaty od skargi. Podniosła, że jako podatnik nie chce być pozbawiona skutecznej obrony przy odrzuceniu kolejnego środka zaskarżenia, zmuszona będzie do skorzystania z pomocy państwa, zagwarantowanej Konstytucją RP. Wskazała, że podejmując wszelkie starania co do spłaty, uiszczenie kolejnej kwoty od wpisu będzie dla niej ogromnym obciążeniem.

Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy skarżąca nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 252 § 2 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast na podstawie art. 257 wymienionej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W rozpatrywanej sprawie skarżącej doręczono wezwanie wraz z formularzem "PPF", którego odbiór pokwitowała osobiście, a mimo to nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 cyt. ustawy.

W złożonym sprzeciwie skarżąca wnosi o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jednakże wniosku takiego na wymaganym formularzu do Sądu nie złożyła.

Sąd zwraca także uwagę, że sprzeciw jest wolny od opłat sądowych.

W konsekwencji wniosek skarżącej o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 257 powołanej ustawy.

/-/Karol Pawlicki