Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 796/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2 pkt 1, art. 8 ust 1, art. 15 ust. 4, art. 23 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1312
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jedn.
article: art..8 § 1, art. 64 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Elżbieta Kowalik - Grzanka Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 1390/18 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 października 2019r., sygn. akt II SA/Bd 1390/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm., obecnie Dz.U. 2019 poz. 2325, dalej też: "p.p.s.a.") uwzględnił skargę [...] (dalej też: "strona", " skarżący") na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu (dalej też: "Dyrektor OR ARiMR", "organ II instancji", "Dyrektor") z dnia [...] października 2018r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z siedzibą w Skępem z dnia [...] sierpnia 2018r. nr [...], orzekając o kosztach postępowania.

Uzasadniając rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał na następujący stan faktyczny:

W dniu [...] maja 2017r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności na 2017 rok. Skarżący ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) do powierzchni [...] ha, płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatności za zazielenienie), płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) oraz płatności do powierzchni [...] ha uprawy pomidorów. Na wniosku składający w rubryce "informacja o załącznikach" wskazał złożenie 4 załączników materiału graficznego, 1-go oświadczenia [...], 2-ch umów na pomidory i 1-dnej decyzji o podziale nieruchomości.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] (dalej też : "organ I instancji", "Kierownik") decyzją z dnia [...] kwietnia 2018r. Nr [...] przyznał producentowi rolnemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017.

W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego od ww. decyzji, organ II instancji decyzją z dnia [...] lipca 2018r Nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji z [...] kwietnia 2018r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Następnie organ I instancji decyzją z [...] sierpnia 2018r., przyznał skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017. Jednolita płatność obszarowa i płatność za zazielenienie zostały przyznane do powierzchni [...] ha (stwierdzono przedeklarowanie o [...] ha powierzchni uprawnionej do płatności na działce rolnej C), zaś płatność dodatkowa - do powierzchni [...] ha. Organ I instancji, kierując się przepisem art. 19 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014, odmówił przyznania rolnikowi płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów w związku z ustaleniem, że procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku do tej płatności ([...]ha) a powierzchnią stwierdzoną w wyniku przeprowadzonego postępowania ([...]ha) wyniosła [...]. Jednocześnie na rolnika została nałożona wieloletnia sankcja finansowa w wysokości [...] zł. Organ I instancji uzasadnił odmowę przyznania płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów tym, że producent rolny nie przedłożył umowy kontraktacji pomidorów nr [...] zawartej między nim, a [...].

W wyniku złożonego odwołania organ II instancji decyzją z [...] października 2018r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że organ odwoławczy przywołał treść przepisów ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2018r., poz. 1312, dalej: "ustawa o płatnościach") i podał, że skarżący we ,,Wniosku o przyznanie płatności na rok 2017" zadeklarował do płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów (deklaracja P pomidory) dwie działki rolne: działkę A1 (położoną na działce ewidencyjnej nr [...]) o areale [...]ha i działkę B1 (położoną na działce ewidencyjnej nr [...]) o areale [...]ha. Łącznie do wskazanej płatności rolnik zgłosił areał [...] ha. W związku z ubieganiem się o przyznanie płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów wraz z wnioskiem zostały złożone dwa dokumenty: umowa nr [...] na dostawę pomidora w sezonie 2017/2018 zawarta w dniu [...] marca 2017r. pomiędzy [...] oraz protokół kontraktacji do umowy wieloletniej nr [...], który został podpisany przez producenta rolnego i przedstawiciela [...]. Dalej wskazał, że w wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku organ I instancji ustalił, że producent rolny udokumentował kontraktację [...] ha pomidorów, podczas gdy powierzchnia zgłoszona do płatności wynosiła [...] ha. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji nie uwzględnił przy przyznawaniu płatności protokołu kontraktacji do umowy wieloletniej nr [...], ponieważ protokół ten nie stanowił umowy na uprawę pomidorów, o której mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Skarżący wbrew temu, co twierdzi w odwołaniu, nie przedłożył w dniu [...] maja 2017r. wraz z ,,Wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2017" dwóch umów kontraktacyjnych dotyczących pomidorów. Zdaniem organu II instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że skarżący przedłożył do wniosku dwa dokumenty dotyczące uprawy pomidorów, to jednak umowę kontraktacyjną, o której mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, stanowiła jedynie umowa nr [...]. Natomiast przedłożony przez skarżącego protokół kontraktacji do umowy wieloletniej nr [...] nie zawiera żadnych zapisów dotyczących zobowiązań dla producenta rolnego i kontraktującego, czyli przetwórcy, co potwierdza, że protokół ten nie stanowi umowy, o której mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji zaznaczył przede wszystkim, że skarżący otrzymał potwierdzenie przyjęcia dokumentów, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby organ I instancji poinformował stronę o brakach w postaci nie załączenia jednej umowy kontraktacyjnej. W takich okolicznościach zdaniem WSA znajdował zastosowanie art. 23 ustawy o płatnościach, gdyż wniosek został złożony w terminie i posiadał oczywisty, formalny brak. W ocenie Sądu I instancji organ powinien był zatem niezwłocznie poinformować skarżącego, o stwierdzonym braku i skutkach jego nieusunięcia w terminie. Zdaniem Sądu I instancji organ zaniechał dokonania powyższej czynności i nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku z art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach a także przepisu art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym organ administracji publicznej stoi na straży praworządności oraz przepisu art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2017r. poz. 1257, dalej: "k.p.a") obligującego organ do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. WSA stwierdził, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem uniemożliwiło ewentualnie stronie uzupełnienie braku wniosku, a w konsekwencji stało się przyczyną, dla której organ odmówił przyznania płatności do powierzchni upraw pomidorów. Sąd I instancji stwierdził, że skoro skarżący we wniosku o przyznanie płatności zadeklarował złożenie 2-ch umów na pomidory i taki wniosek w ramach jego badania formalnego został przez organ przyjęty i potwierdzony, a organ jednocześnie nie dokonał w ramach sprawdzenia merytorycznego jego weryfikacji, w trybie procedury przewidzianej art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach, to wobec braku dowodu przeciwnego należało przyjąć, że w istocie załączył dwie umowy kontraktacyjne. Na koniec rozważań Sąd I instancji stwierdził, że nie może zostać naruszony interes producenta tylko dlatego że formalnie nie dopełnił jakiegoś obowiązku, zaś organy rozpatrując sprawę merytorycznie wykorzystały to na jego niekorzyść i nie zastosowały procedury przewidzianej min. w art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, skargę kasacyjną złożył Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Organ dodatkowo oświadczył, iż zrzeka się przeprowadzenia rozprawy.

W treści skargi kasacyjnej wskazano na naruszenie przepisów postępowania art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe ustalenie, że organ winien zastosować w okolicznościach niniejszej sprawy art. 23 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. W ocenie skarżącego organu Sąd I instancji błędnie przyjął, że organ winien na podstawie art. 23 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz mając na uwadze art. 8 § 1 k.p.a. wezwać wnioskodawcę do złożenia umowy kontraktacji pomidorów nr [...] zawartej z [...] w sytuacji, gdy wnioskodawca w miejsce tej umowy przedłożył protokół kontraktacji do umowy wieloletniej nr [...]. Powyższe prowadziłoby do sytuacji, w której organ w ramach kontroli administracyjnej wniosku winien de facto dokonywać jego kontroli merytorycznej. Innymi słowy pracownik biura podawczego, niebędący pracownikiem merytorycznym uprawnionym do merytorycznego rozpatrywania wniosku, powinien ustalić, czy załącznik jest wymaganą umową, czy też nie spełnia tego wymogu. W ocenie skarżącego kasacyjnie organu zastosowanie w tym wypadku art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego prowadziłoby do naruszenia art. 3 ust. 3 przedmiotowej ustawy, czyli do przeniesienia na organ ciężaru udowodnienia faktu, który w świetle tego przepisu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący kasacyjnie organ zrzekł się przeprowadzenia rozprawy a pozostałe strony - w tym przypadku skarżący - w terminie czternastu dni od doręczenia odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądał jej przeprowadzenia Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z treścią art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.

Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku, gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny wyłącza zatem, przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z dnia 25 listopada 2016r., sygn. akt I FSK 1376/16, z dnia 17 stycznia 2017r., sygn. akt I GSK 1294/16, z dnia 5 kwietnia 2017r., sygn. akt I GSK 91/17; z dnia 27 czerwca 2017r., sygn. akt II GSK 1869/17; baza orzeczeń nsa.gov.pl). Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.

Zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach w przypadku, gdy wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Z przepisu tego wynika, że jeżeli wniosek nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 k.p.a., czyli braki wniosku dotyczą materii innej niż adres wnoszącego, na kierowniku biura powiatowego Agencji spoczywa obowiązek polegający na tym, że niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1 chyba, że ten termin upłynął. Zastrzeżenie zawarte na końcu tego przepisu "chyba, że termin ten upłynął" zwalnia organ administracyjny od realizacji ww. obowiązku informacyjnego.

Zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o płatnościach w przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów.

Dodać należy, że z art. 23 ust. 2 ustawy o płatnościach wynika wprost, iż art. 64 § 2 k.p.a. nie stosuje się. W tym przypadku zasady postępowania z wnioskami zawierającymi określone braki reguluje art. 23 ustawy o płatnościach.

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w postępowaniach w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji, organ administracji publicznej stoi na straży praworządności. Stanie na straży praworządności oznacza, że organ prowadzący postępowanie administracyjne został zobowiązany do dbania o zgodność z prawem czynności podejmowanych w toku prowadzonego postępowania.

Przechodząc do niekwestionowanego w tej sprawie stanu faktycznego należy zauważyć, że wniosek o płatność wpłynął do organu pierwszej instancji w dniu [...] maja 2017r.

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyżej wskazanych okolicznościach organ administracyjny nie tylko zaniechał niezwłocznego poinformowania rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, ale w ogóle nie dokonał takiej czynności. Takie zaniechanie, w zestawieniu z niebudzącą wątpliwości treścią art. 23 ustawy o płatnościach należy ocenić, jako naruszenie tego przepisu oraz art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach. To na organie administracyjnym spoczywał obowiązek informacyjny przewidziany w art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach.

Tego rodzaju działanie organu administracji jest nie do pogodzenia z zasadami rzetelnej procedury (art. 7 k.p.a.), a przez to z konstytucyjną zasadą państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) (zob. wyrok NSA z 20 kwietnia 2000r., V SA 1609/99).

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że przedmiot sporu w sprawie stanowi kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia organów o odmowie przyznania skarżącemu płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów. Tylko bowiem w tym zakresie skarżący kwestionował w odwołaniu i skardze decyzje organów. Pozostałe zaś płatności objęte decyzją organu I instancji, w ogóle nie stanowiły przedmiotu zarzutów skarżącego i nie były przez niego kontestowane. Dlatego też, organ II instancji wypowiedział się w uzasadnieniu zaskarżonej do Sądu decyzji zasadniczo co do legalności odmowy przyznania skarżącemu płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów i w tym zakresie została zakwestionowana w skardze do Sądu decyzja organu II instancji. Skarżący podkreślił przy tym, że organy błędnie przyjęły, że nie złożył on wymaganych dokumentów wraz z wnioskiem o przyznanie płatności.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej ,,płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej:

1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej ,,kwalifikującymi się hektarami"; będącej w posiadaniu rolnika w dniu [...] maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Z kolei art. 15 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że płatność związana do powierzchni uprawy pomidorów jest przyznawana rolnikowi:1) jeżeli zawarł: umowę na uprawę pomidorów, w której rolnik zobowiązuje się do wytworzenia i dostarczenia podmiotowi, którego przedmiot działalności obejmuje przetwarzanie owoców i warzyw, określonej ilości pomidorów z określonej powierzchni gruntów, a podmiot ten zobowiązuje się te pomidory odebrać w umówionym terminie, zapłacić za nie umówioną cenę i je przetworzyć, lub umowę z: grupą producentów rolnych, której jest członkiem, lub grupą producentów owoców i warzyw, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 19 grudnia 2003r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2016r. poz. 58), której jest członkiem, lub organizacją producentów uznaną na podstawie rozporządzenia nr 1308/2013, której jest członkiem, lub zrzeszeniem organizacji producentów uznanym na podstawie rozporządzenia nr 1308/2013, do którego należy organizacja producentów, której jest członkiem, w której rolnik zobowiązuje się do wytworzenia i dostarczenia grupie, organizacji lub zrzeszeniu określonej ilości pomidorów z określonej powierzchni gruntów, a grupa, organizacja lub zrzeszenie zobowiązują się te pomidory odebrać w umówionym terminie, zapłacić za nie umówioną cenę i przeznaczyć te pomidory do przetworzenia;

2) do powierzchni uprawy pomidorów, lecz nie większej niż powierzchnia gruntów określona w umowie, o której mowa w pkt 1 lit. a lub b.

W niniejszej sprawie bezsporna jest okoliczność, że skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności w normatywnym terminie tj. [...] maja 2017r. oraz, że do wniosku załączył jak wynika z pkt. VI ,,umowa na pomidory liczba załączników 2". Poza tym skarżący otrzymał potwierdzenie przyjęcia dokumentów, z którego wynika, że do wniosku o przyznanie płatności na rok 2017 zostały dołączone załączniki w liczbie 8 sztuk. Z akt sprawy nie wynika, aby organ I instancji poinformował skarżącego o brakach w postaci nie załączenia jednej umowy kontraktacyjnej. W takich okolicznościach zasadnie WSA stwierdził, że w przedmiotowej sprawie znajdował zastosowanie art. 23 ustawy o płatnościach, gdyż wniosek został złożony w terminie i posiadał oczywisty, formalny brak. Organ powinien zatem niezwłocznie poinformować skarżącego o stwierdzonym braku i skutkach jego nieusunięcia w terminie. Adresatem art. 23 ustawy o płatnościach jest organ administracji publicznej – tj. kierownik biura powiatowego ARiMR. Organ ten zobowiązany został na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach do niezwłocznego dokonania czynności prawnoprocesowej w postaci poinformowania rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek. W niniejszej sprawie organ zaniechał dokonania powyższej czynności i nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku z art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach.

W związku z powyższym, skoro organ wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach nie dokonał sprawdzenia wniosku i nie poinformował skarżącego o stwierdzonym, w jego ocenie, braku tj. o brakującej jednej umowie załączonej do wniosku oraz o skutkach nieusunięcia tego braku w terminie, w jakim można dokonać poprawek, to tym samym to zaniechanie organu skutkowało naruszeniem przepisu art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach, a także przepisu art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach zgodnie z którym, organ administracji publicznej stoi na straży praworządności oraz przepisu art. 8 § 1 k.p.a. obligującego organ do prowadzenia postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Powyższe naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem uniemożliwiło ewentualnie stronie uzupełnienie braku wniosku, a w konsekwencji stało się przyczyną, dla której organ odmówił przyznania płatności do powierzchni upraw pomidorów. Strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniechań organu, polegających na niewykonaniu objętych przepisami prawa obowiązków organu do podjęcia czynności. Tożsamy pogląd, co do zakresu i sposobu zastosowania art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach wyrażony został między innymi w wyrokach: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2020r., sygn. akt I GSK 2018/19 oraz sygn. akt I GSK 2017/19 - wyroki NSA dostępne w internecie.

Reasumując powyższe zasadnie WSA stwierdził, że skoro skarżący we wniosku o przyznanie płatności zadeklarował złożenie 2-ch umów na pomidory i taki wniosek w ramach jego badania formalnego został przez organ przyjęty i potwierdzony, a organ jednocześnie nie dokonał w ramach sprawdzenia merytorycznego jego weryfikacji, w trybie procedury przewidzianej art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach, to wobec braku dowodu przeciwnego oraz niekwestionowanego faktu istnienia umowy z [...] należało odnieść się merytorycznie do wniosku strony w zakresie przyznania płatności z uwzględnieniem wieloletniej umowy kontraktacyjnej nr [...] zawartej w dniu [...] marca 2017 roku.

Wbrew też podniesionym w skardze kasacyjnej zarzutom procedury wewnętrzne obowiązujące w ARiMR odnośnie opatrzenia każdego wniosku składanego przez producenta rolnego wraz załącznikami stosowną pieczęcią i liczbą dziennika nie mają w sprawie większego znaczenia, ponieważ mają charakter formalny, a nie merytoryczny.

Ponownie rozpoznając sprawę zobowiązany będzie odnieść się merytorycznie do wniosku strony o przyznanie płatności na rok 2017 z uwzględnieniem umowy kontraktacji pomidorów nr [...] zawartej pomiędzy skarżącym a [...] na kampanię 2018/2019.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.