Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 107/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par 1pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. sprawy ze skargi D.P., W.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. 1. Oddala skargę D.P.. 2. Odrzuca skargę W.P..


UZASADNIENIE

Skarżący – D.P. i W.P. – wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. określającą D.P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 110.506 zł.

Skarga W.P. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a.

Niedopuszczalność wniesienia skargi przez W.P. wynika z art. 50 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach, dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Prawo do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu prawnego lub czynności organu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem przysługuje zatem temu, kto wykaże swój interes prawny. Oznacza to, że zaskarżony akt musi mieć związek ze sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego. Treścią interesu prawnego jest bowiem przyznanie wskazanemu przez przepis prawa podmiotowi konkretnego uprawnienia (korzyści) lub nałożenie na niego obowiązku, które można realizować w postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej. Cechą tego interesu jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego (por. Hanna Knysiak-Molczyk [w]: Uprawnienia strony w postępowaniu administracyjnym. Zakamycze 2004). Istotę interesu prawnego stanowi jego związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako podstawę tego interesu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca W.P. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na skierowaną wyłącznie na jej męża decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. Wymieniona decyzja podatkowa z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2010r. wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. dotyczyła męża skarżącej – D.P. i w żadnym razie nie obejmowała skarżącej. Kryterium interesu prawnego na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi wymaga zatem stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem. Pozostawanie zatem D.P. i W.P. w związku małżeńskim nie zmienia tego stanu rzeczy. Na gruncie prawa podatkowego z samego faktu małżeństwa nie można bowiem wywodzić interesu prawnego drugiego małżonka w sprawie podatkowej dotyczącej wyłącznie jednego z małżonków. Potwierdzeniem powyższego jest dodatkowo art. 6 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określający co do zasady, że małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów. Małżonkowie D. i W.P. w 2007r. nie rozliczali się wspólnie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r., a zatem rozliczenie przez każdego z małżonków swojego podatku dochodowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu na rozliczenie drugiego małżonka.

Wobec tego podkreślić należy, iż W.P. jako małżonka podatnika ma niewątpliwie interes faktyczny w sprawie dotyczącej zobowiązania jej męża, jednak taka sytuacja nie przekłada się na interes prawny. A dopuszczalność wniesienia skargi przez określona osobę oceniana musi być wyłącznie według kryterium jej interesu prawnego.

Reasumując, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, gdy stwierdzi, że jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn aniżeli wymienione w pkt 1-5 tego przepisu.

Wobec wykazanego powyżej braku interesu prawnego (art. 50 § 1 P.p.s.a.) skarżącej W.P., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.

|Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |

|Anna Juszczyk-Wiśniewska |Joanna Wierchowicz |Krystyna Skowrońska-Pastuszko |