Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1857/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 15 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. P. kwotę 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SA/Rz 1857/02

U z a s a d n i e n i e

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] po rozpoznaniu na odwołania, A. P. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., o nr [...]/ w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek o nr 1811,1807/10, położonych w Ś. dla zadania inwestycyjnego pod nazwą; rozbudowa bazy magazynowo - składowej , budowa budynku usługowo - handlowego składającego się z hali sprzedaży biura, pracowni projektowej, garaży, zaplecza socjalnego - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepis art. 138 § l pkt.l k.p.a. oraz art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. nr 15 póz. 139 z późn zm) .

W uzasadnieniu zostało wyjaśnione, że "A." Sp, z o.o. wystąpił z wnioskiem do Wójta Gminy o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod rozbudowę bazy magazynowo - składowej o budynek 2-kondygnacyjny na działkach o nr 1811 i 1807/10.

W dniu [...] czerwca 2001 r., Wójt Gminy wydał decyzję zgodnie z żądaniem wnioskodawcy, która w wyniku zaskarżenia przez A. P. do Samorządowe Kolegium Odwoławcze została uchylona wobec stwierdzenia przez organ odwoławczy braku oznaczenia na rysunku planu dołączonego do wniosku granic terenu objętego planowana inwestycją, danych charakteryzujących wpływ planowanej inwestycji na środowisko , linii zabudowy oraz wymagań dotyczących ochrony osób trzecich.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r., Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania działek o nr 1811, 1807/10, położonych w Ś. dla zadania inwestycyjnego rozbudowa bazy magazynowo - składowej : budowa budynku, usługowo - handlowego składającego się z hal sprzedaży, biura, pracowni projektowej, garaży, zaplecza socjalnego dla "A." Sp. z o.o.

Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył ponownie A. P. zarzucając, że budynek bazy magazynowo - składowej znajduje się zbyt blisko jego granicy. Część budynku bazy magazynowo - składowej jest dobudowa bez jakichkolwiek pozwoleń. Według odwołującego się, tereny inwestowanych działek są położone w obszarze o zabudowie mieszkaniowej, co wyklucza ich zagospodarowanie w sposób określony we wniosku inwestora.

Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i wyjaśnił, że kwestię przeznaczenia terenów na określone cele oraz zasady ich zagospodarowania, regulują przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U z 1999r., nr 15 póz. 139 z późń. zm.).

Inwestowana działka o nr 1811 położona jest w konturze o symbolu A 25 RPU, w którym część szczegółowa MPZP przewiduje istniejącą filie Zakładu S.

Natomiast według części ogólnej planu w ramach istniejących i projektowanych terenów i urządzeń obsługi rolnictwa (oznaczonych w planie symbolami RPU, RPH) - dopuszcza się lokalizację rzemiosła, usług i innych elementów zagospodarowania jak również zabudowy mieszkaniowej przy spełnieniu przez inwestora odpowiednich warunków zagospodarowania własnego terenu i technicznych warunków zabudowy regulowanych przez prawo oraz szczegółowe przepisy sanitarne.

Projektowana inwestycja jako, że obejmuje budowę budynku usługowo - handlowego jest zgodna z ustaleniami ogólnymi planu.

Natomiast działka o nr 1807/10 położona jest w konturze o symbolu A 2 MR MN przewidzianym dla budownictwa mieszkaniowego. Jednakże część ogólna planu dopuszcza dla istniejących i wyznaczonych w planie terenów mieszkaniowych lub w ich sąsiedztwie lokalizację obiektów usługowych, rzemiosła produkcyjnego itp.

Plan ustanawia dla tego konturu zalecenia takiego sposobu zagospodarowania jeżeli, prowadzona działalność nie będzie powodować przekroczeń wartości określonych przepisami prawa i polskimi normami - poza granicami terenu będącego w dyspozycji inwestora – oznacza to, że zapisy i tego konturu dopuszczają lokalizację takiego rodzaju obiektu jaki zamierza wznieść "A." Sp. z o.o.

W ocenie organu odwoławczego zarzut co do niezgodności zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami planu nie znajduje uzasadnienia.

Zarzut dotyczący odległości pomiędzy działką odwołującego, a budynkami inwestora nie dotyczą tego postępowania, może być skuteczny na etapie pozwolenia na budowę.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący A. P. nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji , powtórzył zarzuty jak w odwołaniu a nadto podniósł, że inwestor swoim działaniem wymusza decyzje do obiektów samowolnie już zrealizowanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga jest uzasadniona.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/.

Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.

Dokonując kontroli we wskazanym zakresie i nie będąc przy tym związany granicami skargi Sąd stwierdził, iż organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy prawa, których naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Materialno-prawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U.Nr 89 poz. 415 ze zm./ zwana dalej ustawą, które stanowią między innymi że; miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym /art.7/, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią treść uchwały rady gminy, który obowiązuje w zakresie określonym uchwałą /art.8ust.1/.

Ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na wniosek zainteresowanego /art.40 ust.1 i art.41 ust.1 cyt/, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego/art.43 cyt .ustawy/.

Zatem wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do wyżej cytowanych przepisów ustawy następuję jedynie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z treścią art.7 ustawy jest przepisem gminnym, zaś ustalenia w nim zawarte wraz z innymi przepisami kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości /art.33 cyt. ustawy/.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że działka objęta planowaną inwestycją o numerze nr 1811 położona jest w konturze planu o symbolu A 25 RPU.

Wprawdzie w tej części skarżący nie kwestionuje ustalonych warunków, niemniej jednak brak tekstu planu co do w/w konturu uniemożliwia sądowi kontrolę.

Natomiast co do spornej działki o nr 1807/10 położonej w konturze planu o symbolu A 2 MR MN przewidziane jest w/g tekstu planu budownictwo mieszkaniowe.

Z dołączonego wypisy tekstu planu wynika, że część ogólna planu dopuszcza lokalizację obiektów usługowych, rzemiosła nieuciążliwego i mało uciążliwego w tym konturze, niemniej jednak dalszy zapis planu ustanawia dla tego konturu ograniczenia co do sposobu zagospodarowania tego terenu. Mianowicie, że prowadzona działalność nie będzie powodować przekroczeń wartości określonych przepisami prawa i polskimi normami - poza granicami terenu będącego w dyspozycji inwestora.

Odnosząc się do przepisów ustawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stosownie w szczególności do treści art. 7 ustawy, to miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym, oznacza to, że jest aktem o charakterze normatywnym i jak przepisy ustaw zawierające unormowania materialnoprawne w zakresie prawa administracyjnego, jest podstawą do wydania decyzji administracyjnej w zakresie administracji publicznej.

Do wykładni postanowień planu miejscowego odnoszą się te same kryteria i wymogi co do wszystkich aktów normatywnych.

Nie uwzględnienie przez organ orzekający przepisów miejscowego planu zagospodarowania powoduje nieważność takiej decyzji / art. 46 a ust.1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym./

W cenie Sądu organy orzekające w sprawie przedwcześnie przyjęły, że zamierzenie inwestycyjne planowane przez inwestora na działce o nr 1807/10 jest zgodne miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Treść planu co do tego konturu wymaga wykazania przez inwestora, że zamierzenie inwestycyjne jest nieuciążliwe lub mało uciążliwe. W przypadku wskazania, że będzie mało uciążliwe wykazania, że uciążliwość będzie mieścić się w granicach działki inwestora.

W ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien wezwać inwestora o sprecyzowania wniosku przez wskazanie przez inwestora w sposób bardzo dokładny rodzaju planowanej inwestycji i wykazanie jej charakteru / nieuciążliwa lub mało uciążliwa/.

Lakoniczne stwierdzenie we wniosku przez inwestora, że ma to być usługa handlowa i inna w świetle stawianego wymogu w zapisie planu nie daje żadnej podstawy do uwzględnienia wniosku inwestora.

Rzeczą również organu będzie uzupełnienie materiału dowodowego o uwierzytelniony wypis tekstu planu co do konturu o symbolu A 25 RPU, w części którego położona jest działka o nr 1811.

Dopiero tak uzupełniony materiał dowodowy pozwoli na wydanie stosownej decyzji.

Z uwagi na fakt, ze rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części Sąd uchylił decyzje obu instancji.

Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów prawa które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy / art. 145 § 1 pkt 1 lit " a " i " c" Ppsa/, Sąd uchylił decyzje obu instancji.

Określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku znajduje uzasadnienie treści w art. 152 Ppsa

Zwrot kosztów postępowania znajduje uzasadnienie w treści art. 55 ust.1 ustawy z dnia 11.05.1995 o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U.Nr 74,poz. 368 ze zm/ w zw. z art. 97 § 2 Pwsa.