Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 890/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant: asystent sędziego Iwona Rzucidło - Grochowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1537/12 w sprawie ze skargi J.P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1537/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...], Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", działając na wniosek J.P., odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nakazującą J.P. rozbiórkę budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 3,20 m x 4,00 m, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] w [...] przy ul. [...].

Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nakazał J.P. rozbiórkę opisanego wyżej budynku. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2009 r.

W dniu 14 lutego 2012 r. do organu zostało przekazane podanie J.P. z dnia 7 lutego 2012 r. zawierające wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., stosownie do treści których w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: pkt 1 - dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, pkt 2 - decyzja wydana została w wyniku przestępstwa.

We wniosku o wznowienie postępowania J.P. podniósł, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009r., która została utrzymana w mocy decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., została oparta na niewłaściwej dacie budowy (uznano rok 1987 na podstawie zeznań W.P.). Według J.P. decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. wraz z mapką sytuacyjną stodoły, które to dokumenty zostały dołączone do akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oznaczonych [...], dotyczących odrębnego postępowania administracyjnego (tj. budynku gospodarczego na działce W.P.) dowodzą, że sporny budynek gospodarczy istniał już w 1981 r. Przedstawiona natomiast przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. mapa ewidencji gruntów sporządzona w okresie wrzesień 1972 - maj 1973 nie istnieje, stąd wydanie decyzji nastąpiło na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy.

Organ pierwszej instancji pismem z dnia 28 lutego 2012 r. wezwał wnioskodawcę do wskazania terminu, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania i wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 oraz z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. W piśmie z dnia 5 marca 2012 r. J.P. nie określił terminów powzięcia wiadomości o istnieniu przesłanek wynikających z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a.

W ocenie organu pierwszej instancji nie został zachowany termin określony w art. 148 § 1 K.p.a., stosownie do którego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania został zgłoszony przez J.P. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 8 lutego 2012 r. (do organu drugiej instancji wpłynął w dniu 14 lutego 2012 r.). Organ uznał, iż powody, dla których J. P. wniósł podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 K.p.a. znane były wnioskodawcy wcześniej, niż jeden miesiąc przed złożeniem podania o wznowienie postępowania.

Okoliczność istnienia decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. wraz z mapką sytuacyjną stodoły (tj. budynku gospodarczego na sąsiedniej działce W.P.), które to dokumenty stanowią materiał dowodowy odrębnego postępowania (dotyczącego budynku na działce nr ew. [...] w [...]) zostały załączone do akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oznaczonych [...] była znana w dniu 19 grudnia 2011 r. (świadczy o tym protokół PINB w B. sporządzony na okoliczność zapoznania się J.P. z zebranym materiałem dowodowym sprawy znak: [...]). Fakt wydania decyzji na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy ewidencji gruntów (sporządzonej w okresie wrzesień 1972 - maj 1973) był znany i podnoszony przez J.P. w odwołaniu z dnia 7 lutego 2008 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] lipca 2008 r. na ostateczną decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r.

W świetle powyższego organ pierwszej instancji uznał, że podanie J.P. z dnia 7 lutego 2012 r. o wznowienie postępowania zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia J.P., utrzymał w całości zaskarżone postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że to wnoszący o wznowienie postępowania administracyjnego ma obowiązek udowodnić, iż podanie wniósł przed upływem jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o powoływanych okolicznościach. Jednakże organ zobowiązany jest do weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy i wyjaśnienia wszelkich wątpliwości, jakie przy tej okazji mogą się pojawić. Zaś wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Nadto organ odwoławczy zauważył, że w sytuacji, w której strona prawidłowo wezwana do wykazania terminu, kiedy dowiedziała się o okoliczności do wznowienia postępowania nie czyni tego, konieczne jest wydanie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania administracyjnego, co też słusznie uczynił organ pierwszej instancji. Skarżący bowiem mimo stosownego wezwania Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na to wezwanie, nie wskazał omawianego terminu. Kwestionowanie ponadto przez skarżącego ustaleń stanu faktycznego i przedstawianie innej oceny tego stanu, co do których to ustaleń miał on świadomość w trakcie postępowania, w którym brał udział, nie tylko nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, lecz wręcz oznacza, że taki wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem terminu z art. 148 K.p.a., gdyż o tych ustaleniach wnioskodawca wiedział przecież już w trakcie tegoż postępowania.

Na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J.P., zarzucając jego wydanie z naruszeniem:

- art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez brak zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie, mimo iż w piśmie z dnia 29 marca 2012 r. skarżący w wyniku pojawienia się nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję, sformułował wniosek w ten sposób, że domagał się wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.,

- art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a.

Zdaniem skarżącego mając na uwadze błędne rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] listopada 2009r., utrzymujące w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego, czego dalszym przejawem było upomnienie z dnia 30 stycznia 2012r. wzywające do wykonania ww. orzeczenia, złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie. Za podstawę prawną uzasadniającą wznowienie postępowania podał art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 146 § 1 K.p.a. Mimo iż faktycznie przesłanki z przywołanego przepisu art. 145 § 1 pkt 1 zostały w niniejszej sprawie ziszczone, to jednak na skutek niedochowania terminu z art. 148 K.p.a., Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowił w dniu [...] marca 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Skarżący stwierdził, że zgadza się z tym orzeczeniem i go nie neguje. Jednocześnie podniósł, iż jego pismo z dnia 29 marca 2012 r. posiadało charakter ponownego wniosku o wznowienie postępowania, tym razem na podstawie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Zdaniem skarżącego właściwa treść wniosku pokazuje, iż w sprawie doszło do spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., co w myśl tego przepisu powinno stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący podkreślił, że pismo z dnia 29 marca 2012 r. miało na celu wszczęcie zupełnie nowego postępowania, na innej podstawie prawnej, nie zaś kontynuację tego, którego wznowienia słusznie odmówił Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] marca 2012 r. Zarówno Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie zatem przyjęli, iż pismo to było odwołaniem od wcześniej wydanego w innej sprawie postanowienia, co doprowadziło do wydania niewłaściwego postanowienia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] maja 2012 r., stanowiącego przedmiot skargi.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszym kolejności Sąd zaznaczył, iż jego zdaniem potraktowanie przez organy pisma skarżącego z dnia 29 marca 2012 r. jako zażalenia na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] listopada 2009 r., było prawidłowe. Treść pisma skarżącego z dnia 29 marca 2012 r. wskazuje jednoznacznie, że jego zamiarem było zaskarżenie ww. postanowienia. Jednakże, w ocenie Sądu, Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego winien był rozważyć, czy pisma z dnia 29 marca 2012 r. nie należy potraktować jednocześnie jako kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, złożonego w oparciu o inną przesłankę wznowieniową. W piśmie tym skarżący wskazał bowiem, że w dniu 28 marca 2012 r. odnalazł "nakaz płatniczy na zobowiązanie pieniężne za rok 1973" wystawiony na J.P. Jak wskazuje skarżący w tym piśmie, nakaz ten udowadnia jego twierdzenie, że do roku 1975 właścicielem nieruchomości, na której zrealizowano sporny budynek, był jego ojciec, J.P. W tym zakresie organ winien był zatem rozważyć, czy pismo to nie zawiera zatem, obok zażalenia na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., również kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, złożonego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. i nadać stosowny bieg temu wnioskowi. Powyższe, zdaniem Sądu, pozostaje jednak bez wpływu na wynik niniejszej sprawy.

W ocenie Sądu postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] listopada 2009r., a także postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące je w mocy, są zgodne z prawem.

Dalej Sąd wyjaśnił, że J.P. wnosząc pismem z dnia 7 lutego 2012r. o wznowienie postępowania podniósł, iż w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., utrzymanej w mocy decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., błędnie przyjęto jako datę budowy rok 1987, podczas gdy sporny budynek gospodarczy istniał już w 1981 r. Według skarżącego świadczy o tym decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. wraz z mapką sytuacyjną stodoły, które to dokumenty zostały dołączone do akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oznaczonych znakiem [...], dotyczących postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego zrealizowanego na działce W.P. We wniosku z dnia 7 lutego 2012 r. skarżący stwierdził też, że przedstawiona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. mapa ewidencji gruntów sporządzona w okresie wrzesień 1972 - maj 1973 r. nie istnieje, stąd wydanie decyzji nastąpiło na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy.

Dalej wskazując na przepis art. 148 K.p.a. Sąd podniósł, że skarżący wiedział o decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. i mapce sytuacyjnej budynku gospodarczego zrealizowanego na sąsiedniej działce W.P. co najmniej od dnia 19 grudnia 2011 r. Świadczy o tym protokół sporządzony w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w B. na okoliczność zapoznania się J.P. z aktami sprawy znak: [...], dotyczącej budynku na działce nr ew. [...] w [...], w których to aktach znajdowały się ww. dokumenty. Natomiast na okoliczność wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy ewidencji gruntów (sporządzonej w okresie wrzesień 1972 - maj 1973 r.) powoływał się J.P. już w odwołaniu z dnia 7 lutego 2008 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r., jak również w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 lipca 2008 r., wniesionej na ostateczną decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. Niewątpliwe jest zatem, że wniosek z dnia 7 lutego 2012 r. o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 K.p.a., a zaskarżone postanowienie jest prawidłowe.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd skargę oddalił.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł J.P. zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

- naruszenie przepisów prawa postępowania, tj. przepisu "art. 145 § 1 lit. b" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 66 § 1 K.p.a. i art. 9 K.p.a. poprzez oddalenie skargi na postanowienie organu dotknięte uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego dającym podstawę do wznowienia postępowania, polegającym na niewyodrębnieniu z pisma strony z dnia 29 marca 2012 r. skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wniosku o wznowienie postępowania na podstawie nowo wskazanej okoliczności ani też niepoinformowanie przez organ występującej bez profesjonalnego pełnomocnika strony o konieczności wniesienia odrębnego od zażalenia pisma z wnioskiem o wznowienie postępowania na nowej podstawie, co miało ten wpływ na treść orzeczenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę strony.

Mając na uwadze powyższe autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zakwestionowanego wyroku oraz zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r.

W motywach skargi kasacyjnej zawarto argumenty na poparcie przytoczonego wyżej zarzutu.

Nadto pismem procesowym z dnia 5 lipca 2013 r. skarżący poparł wniesioną skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia żadnej z przesłanek nieważności postępowania, zatem wniesiona skarga kasacyjna została rozpoznana w ramach podniesionych w jej treści zarzutów. Zaś tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotowa skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. (w skardze kasacyjnej wadliwie wskazano na przepis art. 145 § 1 lit. b, co należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską) w zw. z art. 66 § 1 K.p.a. i art. 9 K.p.a. poprzez oddalenie skargi na postanowienie organu dotknięte uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego dającym podstawę do wznowienia postępowania, polegającym na niewyodrębnieniu z pisma skarżącego z dnia 29 marca 2012 r. wniosku o wznowienie postępowania na podstawie nowo wskazanej okoliczności i niepoinformowaniu skarżącego o konieczności wniesienia odrębnego pisma w tym zakresie, co – w ocenie autora skargi kasacyjnej – miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Tak sformułowany zarzut jako nieusprawiedliwiony nie zasługiwał na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy wniosek o wznowienie postępowania z dnia 7 lutego 2012 r. skarżący oparł na twierdzeniu, że w postępowaniu zwykłym wadliwie ustalono datę budowy obiektu objętego decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009r. w przedmiocie nakazu rozbiórki, co dowodzi decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. wraz z mapką sytuacyjną stodoły, które to dokumenty zostały dołączone do akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. znak [...]. Zaś przedstawiona przez organ powiatowy mapa ewidencji gruntów sporządzona w okresie wrzesień 1972 – maj 1973 nie istnieje, stąd wydanie decyzji nastąpiło na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy. Mając na uwadze powyższe twierdzenia strony organ pierwszej instancji uznał, że wniosek o wznowienie postępowania został oparty na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. Postępowanie to w pierwszej instancji zostało zakończone odmową wznowienia postępowania – postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. - z tego powodu, że skarżący złożył wniosek o wznowienie już po upływie terminu z art. 148 § 1 K.p.a. Zaś w piśmie z dnia 29 marca 2012 r. stanowiącym środek zaskarżenia od ww. postanowienia skarżący zanegował wydane przez Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, wskazując jednocześnie, że jego twierdzenia potwierdza odnaleziony w dniu 28 marca 2012 r. nakaz płatniczy z 1973 r., który cyt. str. 5 pisma z dnia 29 marca 2012 r. "udowadnia moje twierdzenia, że do roku 1975-go właścicielem był J.P. mój ojciec".

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że nie można podzielić twierdzenia skargi kasacyjnej, iż pismo strony z dnia 29 marca 2012 r. należało potraktować tylko jako nowy wniosek o wznowienie postępowania oparty na innej podstawie wznowienieniowej (ujawnienie nowego dowodu). Zasadnie bowiem Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismo to stanowiło zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające wznowienia postępowania, co wynikało nie tylko z jego nazwy "skarga do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego", ale także ze sformułowanych w treści tego pisma wniosków. Skarżący wyraźnie podał, że "wnoszę skargę na postanowienie odmowy wszczęcia postępowania wydanej przez L.W.I.N.B z dnia [...].03.2012 r.", zaś w uzasadnieniu odnosił się do treści ww. postanowienia organu pierwszej instancji wskazując na jego nieprawidłowość. Powoływał się także i na te okoliczności co we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 7 lutego 2012 r. Ponadto pismo to zostało wniesione w terminie otwartym do wniesienia zażalenia. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w tej sytuacji pismo strony z dnia 29 marca 2012 r. prawidłowo zostało potraktowane przez organ odwoławczy jako zażalenie od postanowienia organu pierwszej instancji. Tym samym ocena Sądu pierwszej instancji w tym zakresie jest prawidłowa. Zaś ewentualna kwestia potraktowania tego pisma jednocześnie jako nowego wniosku o wznowienie postępowania opartego na innej podstawie nie ma żadnego wpływu na prawidłowość rozpoznania tego pisma jako zażalenia. Tym samym, w odniesieniu do tego postępowania, nie można mówić o naruszeniu art. 66 § 1 K.p.a. stanowiącego, że "jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści § 2" oraz art. 9 K.p.a. ustanawiającego zasadę obowiązku organów udzielania informacji faktycznej i prawnej w stopniu mogącym mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.

Jedynie informacyjnie zaznaczyć należy, iż wniosek strony z dnia 7 lutego 2012 r. żądającej wznowienia postępowania o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. i wydane w związku z tym rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne wyznaczało dla organu odwoławczego, na skutek wniesionego w tej sprawie zażalenia, granice sprawy administracyjnej. Tym samym inne podstawy wznowienia w tym precyzyjnie oznaczonym zakresie postępowania administracyjnego nie mogły być brane pod uwagę. Takie też były granice sprawy sądowoadministracyjnej rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji nie naruszył także normy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, by w sprawie zaszły okoliczności spełniające przesłanki określone w art. 145 § 1, art. 145a § 1 czy w art. 145b K.p.a. Taką przesłanką, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, z pewnością nie jest potraktowanie pisma strony z dnia 29 marca 2012 r. jako zażalenia.

Nadto podkreślić należy, że skarga kasacyjna nie kwestionuje rozstrzygnięcia Sądu aprobującego stanowisko organów co do tego, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia 7 lutego 2012 r. został złożony już po upływie terminu o jakim mowa w art. 148 § 1 K.p.a.

Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wniesioną skargę kasacyjną oddalił.