Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 259/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1-2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na działalność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w związku z brakiem odpowiedzi na pismo w sprawie ilości odłowów węgorza p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. J. G. prowadzący działalność gospodarczą od nazwą [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie działalność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w związku z brakiem odpowiedzi na pismo Starosty E. z dnia [...] października 2013 r., stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 21 października 2013 r., w którym zwrócił się on o ukrócenie procederu samowolnego zwiększania przez rybaków ilości odłowów węgorza węgornią i odłówką umieszczonymi na jazie w S. na rzece M.

W uzasadnieniu skargi J. G. przedstawił okoliczności mające świadczyć o nielegalnym jego zdaniem przekraczaniu dopuszczalnej ilości odłowów węgorza oraz wpływie tego procederu na funkcjonowanie należącej do niego elektrowni wodnej. Zakwestionował działania podejmowane w jego sprawie przez Starostę E., w tym odpowiedź udzieloną mu w tej sprawie w piśmie z dnia 24 października 2013 r. Stwierdził, że w sprawie samowoli i bezprawia dotyczących ilości dokonywanych odłowów wystosował do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. trzy pisma w ciągu dwóch miesięcy, na które nie otrzymał odpowiedzi. Zażądał, aby Sąd ukrócił samowolę rybaków oraz zlikwidował fałszerstwa dokonywane przez Starostę poprzez tworzenie rzekomych zapisów w operacie wodno-prawnym.

Do skargi skarżący dołączył m.in. kserokopię pisma Starosty E., w którym – w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 21 października 2013 r. – organ administracji udzielił informacji dotyczących korzystania z wód rzeki M. w miejscowości S. przez [...] sp. z o.o. w E. dla potrzeb węgorni oraz odłówki węgorza, wskazując w szczególności, że korzystanie to następuje na podstawie pozwolenia wodnoprawnego. Skarżący dołączył do skargi także kserokopie swoich pism z dnia 31 października, 19 listopada i 12 grudnia 2013 r. skierowanych do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., w których przytoczył argumentację mającą wskazywać na nielegalne zwiększanie przez rybaków ilości dokonywanych odłowów, wiążącego się z tym przekierowywania wody z należącej do J. G. elektrowni, a w konsekwencji negatywnych skutków w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W wymienionych pismach skarżący zakwestionował też odpowiedź Starosty E. udzieloną mu w piśmie z dnia 24 października 2013 r. i zażądał unieważnienia tej odpowiedzi, wskazując w szczególności, że Starosta bezprawnie zwiększył w nim liczbę dopuszczalnych odłowów.

W aktach sprawy znalazły się także kserokopia pisma Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia 12 sierpnia 2013 r. stanowiącego odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 23 lipca 2013 r. dotyczącego usunięcia z pozwolenia wodnoprawnego zapisu dotyczącego dopuszczalnego poziomu piętrzenia, a także kserokopia pisma Zastępcy Dyrektora Departamentu Inwestycji i Nadzoru Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 13 listopada 2013 r., stanowiącego odpowiedź na skargę J. G. z dnia 2 października 2013 r. w zakresie dotyczącym działań Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. wobec [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę J. G. należało odrzucić, jako niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

J. G. w skardze z dnia 7 stycznia 2014 r. kwestionuje działalność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej co do braku odpowiedzi na jego pisma dotyczące nielegalnego – w ocenie skarżącego – zwiększania przez rybaków ilości dokonywanych odłowów za pomącą węgorni i odłówki, w których to pismach zakwestionował on odpowiedź Starosty E. na wystosowane w tej sprawie pismo z dnia 21 października 2013 r., żądając w szczególności unieważnienia udzielonej odpowiedzi.

Skarżący oczekuje od Sądu ukrócenia samowoli rybaków oraz zlikwidowania fałszerstw w tworzeniu rzekomych zapisów w operacie wodnoprawnym.

Analizując treść skargi oraz załączonej do niej korespondencji pomiędzy skarżącym a Starostą E., Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. i Zastępcą Dyrektora Departamentu Inwestycji i Nadzoru Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej należy stwierdzić, że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organy właściwe w sprawach gospodarowania wodami w ramach odpowiedzi udzielanych na pisma J. G. w sprawie nielegalnego zwiększania ilości odłowów nie następują bowiem w żadnej z prawnych form działania administracji, wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa. Korespondencji wnoszonej przez skarżącego można przypisać co najwyżej charakter skarg wnoszonych do organów administracji w trybie przepisów działu VIII K.p.a.; skarg, których przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). Skargi, o których mowa w dziale VIII K.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, a do ich rozpatrywania powołane są organy administracji wymienione w art. 229 K.p.a. lub w przepisach szczególnych. Skargi te nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 ppsa, jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.