Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 566/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 2  i par. 3 , art. 220 par. 3 w zw. z art. 230 par. 1  i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A Sp. j. w K na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie metody płatności podatku od towarów i usług w zgłoszeniu celnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A Sp. j. w K (dalej: strona skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie metody płatności podatku od towarów i usług w zgłoszeniu celnym.

Skargę w imieniu strony skarżącej podpisał G. M. Konieczne zatem stało się wezwanie strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi.

Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z dnia 30 maja 2018 r. wezwała stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponadto zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 maja 2018 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi i niezłożenia opłaty w terminie.

Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 11 czerwca 2018 r., a zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 18 czerwca 2018 r.

Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi. Ponadto z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 13 lipca 2018 r. wynika, że do dnia 12 lipca 2018 r. skarżąca spółka nie uiściła wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Właściwe zastosowanie tych przepisów daję sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do skargi należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby wnoszące skargę były upoważnione do dokonania tej czynności w jej imieniu. Istotą takiego dokumentu jest wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki jawnej uznaje się, że jest to odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 986) w dziale 2 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się następujące dane: oznaczenie organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji, a w przypadku gdy w spółkach osobowych nie ma takiego organu – wskazanie wspólników uprawnionych do reprezentowania spółki, a także sposobu reprezentacji; w przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji dane te podlegają ujawnieniu co do przedsiębiorców zagranicznych, zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji, odpowiednio z uwzględnieniem odmienności struktury ich organów. Brak tego rodzaju dokumentu stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05; postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13, CBOSA). Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze Przewodnicząca Wydziału wezwała stronę skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi tj. do złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni.

Brak ten nie został jednak usunięty ani w powyższym terminie, ani później.

W niniejszej sprawie skarga podlega również odrzuceniu z uwagi na fakt, że nie został uiszczony od skargi wpis sądowy.

Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 11 czerwca 2018 r.

W związku z powyższym w niniejszej sprawie termin do dokonania czynności – uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również do uiszczenia wpisu sądowego, upłynął stronie skarżącej z dniem 18 czerwca 2018 r.

W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.