Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 377/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia WSA del. do NSA Kazimierz Włoch Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. B. od wyroku/postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2310/05 w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 2310/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego SPINNING nr R-31279.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym:

M. D. A., Inc. z siedzibą w V., K., Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, na podstawie art. 164 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), powoływanej dalej jako p.w.p., art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), zwanej dalej u.z.t., w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p., wystąpiła z wnioskiem z dnia 11 lutego 2004 r. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowny SPINNING Nr R-131279, zarejestrowanego na rzecz S. B. A.E.R. w S. Znak ten został zgłoszony do rejestracji w dniu 6 lutego 1998 r. dla towarów w klasie 35, 41 i 42: odnowa biologiczna Fitness, w tym: gimnastyka aerobowa, rekreacyjna i lecznicza na rowerach stacjonarnych i tradycyjnych, rehabilitacja ruchowa dla osób o różnych schorzeniach, trening sportowy i rekreacyjny; kursy edukacyjne na instruktora spinningu oraz innych form edukacyjnych (sesje, seminaria, konwencje); sprzedaż rowerów specjalnie przeznaczonych do treningu spinningowego. Decyzję o rejestracji wydano w dniu 31 lipca 2001 r.

Wnioskodawca podał, iż J. G. (współwłaściciel M.D.A., Inc.) już w latach osiemdziesiątych stworzył program ćwiczeń aerobowych z użyciem rowerów nazwany SPINNING. W tym celu skonstruował pierwszy stacjonarny rower przeznaczony do tych ćwiczeń - Spinner. Znak towarowy wnioskodawcy korzysta z ochrony w USA od 1992 r., a w Polsce został zgłoszony do rejestracji w roku 2001.

Zdaniem wnioskodawcy, prawo do znaku towarowego SPINNING zostało uzyskane przez S. B. w Polsce z naruszeniem zasad współżycia społecznego oraz w złej wierze, tj. z naruszeniem art. 8 pkt 1 u.z.t., albowiem S. B. zgłaszając znak do rejestracji wiedział o jego wcześniejszej rejestracji na rzecz M.D.A., Inc.

W piśmie z dnia 14 lutego 2005 r. M.D.A., Inc., rozszerzając podstawę prawną żądania na art. 8 pkt 2 u.z.t. wskazała, iż swój interes prawny wywodzi z art. 142a ust. 1 i 5 w związku z art. 107 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. Urz. WE Nr L 11 z 14 stycznia 1994 r. ze zm.). M.D.A., Inc. podniosła, że jest właścicielem wspólnotowych rejestracji znaków towarowych SPINNING Nr 003242021, 002374320, 001025808, 000315549 i 000175117 (zgłoszony we Francji w roku 1996 w klasie 9, 28, 41 - dostarczanie urządzeń do rekreacji, ćwiczenia fitness, ćwiczenia, instruktaż i konsultacje w zakresie fitness), podobnie jak znak wspólnotowy Nr 000539718 zarejestrowany m.in. także w klasie 41 w 1997 r. Znaki te od dnia 1 maja 2004 r. korzystają z ochrony na terytorium Polski. Rozszerzenie podstawy prawnej na art. 8 pkt 2 u.z.t. spółka uzasadniała tym, że rejestracja znaku SPINNING Nr R-131279 naruszyła prawa majątkowe właściciela znaku do nazwy SPINNING, jak również do oznaczonej nią autorskiej metody ćwiczeń.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 5 września 2005 r., nr [...], na podstawie art. 164 p.w.p., art. 8 pkt 1 i 2 u.z.t. w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p., unieważnił prawo z rejestracji słownego znaku towarowego SPINNING Nr R-131279. Organ administracji uznał, iż po stronie M.D.A., Inc. istnieje interes prawny oparty na art. 142a ust. 1 i 5 w związku z art. 107 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94, gdyż jako właściciel znaków wspólnotowych SPINNING korzysta od 1 maja 2004 r. z ochrony na terenie Polski. W związku z tym, zdaniem Urzędu Patentowego, zgłoszenie na rzecz wnioskodawcy znaku towarowego SPINNING Nr Z-241348, obejmujące inne klasy niż znak S. B., nie ma znaczenia, a bezprzedmiotowym dla istnienia interesu prawnego spółki jest brak w aktach sprawy dowodu jej działalności gospodarczej pod znakiem SPINNING na terenie Polski.

Organ administracji uznał, iż zgłoszenie spornego znaku przez S. B. nastąpiło z naruszeniem art. 8 pkt 1 u.z.t. - sprzecznie z zasadami współżycia społecznego. Jak bowiem przyznał uprawniony oraz jak wynika z wykazu znaków, w dacie rejestracji wnioskodawca posiadał już prawa do znaku towarowego SPINNING zgłoszone wcześniej na terytoriach innych państw Wspólnoty.

Organ administracji uznał także rejestrację spornego znaku towarowego z naruszeniem art. 8 pkt 2 u.z.t., albowiem naruszyła ona prawa majątkowe wnioskodawcy do nazwy SPINNING, jako nazwy określonej metody ćwiczeń.

Oddalając skargę S. B. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że Rzeczypospolita Polska podpisała w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r. Traktat o przystąpieniu do Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r. i w związku z tym, stosownie do art. 142a (obecnie art. 159a) ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94, zarejestrowany przez spółkę M.D.A., Inc. znak towarowy SPINNING, jako znak wspólnotowy, uległ rozszerzeniu na terytorium Polski, przez co należy rozumieć, iż znak ten wywiera na terytorium kraju taki sam skutek jak w całej Wspólnocie. Używanie tego znaku przez spółkę M.D.A., Inc. na terytorium Polski mogłoby zostać zakazane jedynie pod warunkiem, gdyby skarżący spełnił warunek jego rejestracji lub zgłoszenia w dobrej wierze przed datą przystąpienia Polski do UE (art. 142a /art. 159a/ ust. 5 w związku z art. 107 ust. 1 ww. rozporządzenia WE).

Spółka wykazała, zgodnie z wymaganiami art. 164 p.w.p. i stosownie do art. 28 k.p.a., swój interes prawny w przedmiotowym postępowaniu, opierając swoje żądanie na zarzutach wskazanych w przepisie art. 29 u.z.t. w związku z naruszeniem przez skarżącego przepisów art. 8 pkt 1 i 2 u.z.t.

Skarżący wskazywał na fakt, że w dacie zgłoszenia przez niego znaku SPINNING nie obowiązywały przepisy wspólnotowe i ograniczenia z tych przepisów wynikające. Nadto podnosił, iż w postępowaniu administracyjnym nie zastosowano przepisu art. 11 u.z.t. stanowiącym, iż pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji znaku towarowego przysługuje według daty zgłoszenia znaku do rejestracji. Należy zatem zauważyć, co do drugiego z zarzutów, iż w hipotezie art. 29 w związku z art. 8 pkt 1 u.z.t., określającej przesłanki unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego, nie mieści się naruszenie zasady pierwszeństwa określonej w art. 11 u.z.t. Natomiast pierwszy zarzut, nieobowiązywanie przepisów wspólnotowych w dacie rejestracji znaku, należy uznać, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia WE za nietrafny, wobec naruszenia przez skarżącego zasad współżycia społecznego przy zgłoszeniu i rejestracji znaku SPINNING i zachowaniem się skarżącego, które można określić jako działanie w złej wierze.

Z dokumentów zawartych w aktach sprawy wynika, że skarżący, przed podjęciem działalności w zakresie prowadzenia ćwiczeń aerobowych, dokładnie i wszechstronnie zapoznawał się ze wszystkimi aspektami tej działalności. Działalnością tą zainteresował się w roku 1997 podczas pobytu w Szwecji, gdzie w czasie następnych wizyt odbył szereg kursów związanych ze spinningiem i zakupił rowery stacjonarne (pismo skarżącego z dnia 11 sierpnia 2003 r. do pełnomocnika wnioskodawcy). W 1998 roku udał się do USA specjalnie w celu spotkania się z twórcą tej metody aerobowej oraz by odbyć szkolenie w Santa Fe w Nowym Meksyku. Proponował twórcy metody aerobowej, zarejestrowanej pod nazwą SPINNING, swoje przedstawicielstwo jego interesów w Polsce, jednakże nie uzyskał zgody. Spinning wprowadził w Polsce w tym samym roku 1998 pod znakiem towarowym SPINNING celem - jak to określał - propagowania, popularyzowania i reklamowania tego treningu. Ze sformułowań tych (zaczerpniętych z ww. pisma skarżącego) wynika, iż w dacie rejestracji znaku towarowego i z chwilą rozpoczęcia działalności pod tym znakiem skarżący wykorzystał cudzą metodę jako opracowaną przez siebie, oznaczając ją dodatkowo znakiem jej twórcy SPINNING jako własnym.

Zdaniem Sądu, w świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący z pełną świadomością dokonał rejestracji swojej działalności przy wykorzystaniu cudzego znaku towarowego. Znak uprawnionego z rejestracji i znak przeciwstawiony (SPINNING) są znakami identycznymi. S. B. znak towarowy SPINNING przedłożył do rejestracji nie jako własny oryginalny pomysł, lecz wprost zgłosił znak cudzy. Ponadto skarżący podejmując działalność pod znakiem należącym do innej osoby czynił to ze świadomością tego, że narusza prawa osobiste i majątkowe tej osoby i dla tej sytuacji, w ocenie Sądu orzekającego w sprawie, bez znaczenia jest okoliczność, iż w dacie rejestracji znaku przez uprawnionego spółka nie mogła bezpośrednio dochodzić przeciwko skarżącemu swoich praw z uwagi na okoliczność, iż Polska nie była jeszcze państwem członkowskim Unii. Przyjęta zatem w art. 8 pkt 2 u.z.t. formuła praw osobistych lub majątkowych osób trzecich powinna mieć zastosowanie również do naruszenia praw tych osób jako materialnej przesłanki interesu prawnego, uzasadniającej złożenie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy.

Sąd zauważył, że skarżący kierował do twórcy metody aerobowej, oznaczonej znakiem SPINNING (właściciela znaku) konkretne żądania finansowe - uzależniał przeniesienie na rzecz M.D.A., Inc. znaku towarowego SPINNING pod warunkiem pokrycia przez spółkę kosztów jakie poniósł w związku z rozpoczęciem działalności spinningowej w Polsce. W odpowiedzi pełnomocnik spółki zaproponował skarżącemu zwrot kosztów związanych z rejestracją znaku, na którą to propozycję skarżący nie przystał, żądając kwoty wyższej, za którą byłby skłonny podpisać umowę o przeniesieniu własności znaku SPINNING w Polsce na spółkę. Sąd stwierdził, że skarżący żądał pieniędzy za przeniesienie na rzecz M.D.A., Inc. znaku towarowego, którym spółka ta wypromowała swoją działalność w wielu krajach świata, w tym również w Europie, licząc na to, iż rejestrując znak SPINNING będzie mógł w przyszłości stawiać jego właścicielowi określone warunki, czemu dał wyraz w swojej korespondencji ze spółką. Wobec powyższego nie można, zdaniem Sądu, przyjąć, iż poza świadomością skarżącego było to, że dokonując rejestracji znaku towarowego SPINNING nie działał w złej wierze. Natomiast fakt poniesienia przez skarżącego kosztów działalności gospodarczej nie może, w rozpoznawanej sprawie, stanowić argumentu uzasadniającego oddalenie wniosku spółki, a w konsekwencji argumentu na uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Sąd podkreślił, że fakt, iż zgłoszony zakres działalności przez uprawnionego ze znaku SPINNING nie pokrywa się w pełni z zakresem tej działalności zgłoszonej przez spółkę w Polsce nie jest argumentem uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej, tym bardziej że zgłoszenia wspólnotowe właściciela znaku obejmują także działalność zgłoszoną przez uprawnionego. Faktycznie bowiem zasadniczym elementem działalności objętej znakiem SPINNING jest działalność aerobowa, która jest wykonywana przez odpowiednie ćwiczenia według metody opracowanej przez J. G. Obejmuje ona szkolenia oraz szeroko rozumiane ćwiczenia, w tym opis ich prowadzenia. Jednym z narzędzi do wykonywania tej działalności są rowery (stacjonarne lub turystyczne) określane jako sprzęt, natomiast efekty to rekreacja, odnowa biologiczna, rehabilitacja czy nawet efekt leczniczy. Efekt ten jest osiągany metodami treningowymi opracowanymi przez twórcę metody spinningowej.

W ocenie Sądu orzekającego w sprawie, nie powinno również budzić wątpliwości naruszenie przez skarżącego przepisu art. 8 pkt 2 u.z.t. Kiedy bowiem w roku 1997 po raz pierwszy zapoznał się z metodą aerobowa J. Goldberga, oznaczoną znakiem SPINNING i następnie w roku 1998 spotkał się osobiście z twórcą tej metody, informując go o zamiarze wykorzystania jego metody ćwiczeń w Polsce, metoda ta była już opublikowana i zarejestrowana. Jak wynika bowiem z akt sprawy w roku 1996 J. G., jako twórca, zarejestrował prawa autorskie na rzecz M.D.A., Inc. pod nazwą utworów "Podręcznik instruktażowy Johnny G. Spinning" Spis treści oraz Podręcznik I etapu, a także "Podręcznik instruktażowy Johnny G. Spinning" Podręcznik II etapu. Rejestrując zatem w Polsce swoją działalność pod znakiem towarowym SPINNING skarżący rozpoczął jej wykonywanie z wykorzystaniem praw majątkowych i osobistych twórcy tej metody.

W skardze kasacyjnej S. B. zaskarżył w całości powyższy wyrok, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, lub ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r., nr [...] oraz oddalenie wniosku wnioskodawcy. Strona wniosła również o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, i zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych wywołanych złożeniem skargi kasacyjnej.

Wskazując podstawy określone w art. 174 pkt 1) i 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zaskarżonemu orzeczeniu strona zarzuciła:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego w sprawie, tj. art. 8 pkt 1 u.z.t. w zw. z art. 315 ust. 3 p.w.p. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy SPINNING przysługującego skarżącemu z uwagi na sprzeczność tego znaku z zasadami współżycia społecznego,

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 8 pkt 1) u.z.t. w zw. z art. 315 ust. 3 p.w.p. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania tego przepisu z uwagi na działanie przez uprawnionego w złej wierze,

3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 8 pkt 2 u.z.t. w zw. z art. 315 ust. 3 p.w.p. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż uprawniony uzyskując prawo ochronne na znak towarowy SPINNING naruszył przysługujące wnioskodawcy prawa autorskie do tego oznaczenia,

4) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 11 u.z.t. w zw. z art. 315 ust. 3 p.w.p. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż uprawnionemu nie przysługiwało pierwszeństwo w uzyskaniu prawa ochronnego na znak towarowy SPINNING pomimo dokonania przez niego zgłoszenia przed wnioskodawcą,

5) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2000 r. Nr 80, poz. 904 ze zm.) przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do oznaczenia SPINNING,

6) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 7 k.c. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż uprawniony działał w złej wierze pomimo braku obalenia przez wnioskodawcę domniemania istnienia dobrej wiary,

7) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 142a ust. 1 i 5 w zw. z art. 107 ust. 1 rozporządzenia Rady Nr 40/94 przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż wobec treści tych regulacji wnioskodawca ma interes prawny w unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy SPINNING przysługującego skarżącemu,

naruszenie przepisów postępowania mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, tj. art. 164 p.w.p. przez błędne jego zastosowanie przez przyjęcie, że wnioskodawca ma interes prawny i że wykazał interes prawny w unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy SPINNING,

naruszenie przepisów postępowania mającego wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, tj. art. 75 § 1 k.p.a. przez niezastosowanie go wynikające z nieprzeprowadzenia dowodu z przesłuchania uprawnionego pomimo złożenia takiego wniosku dowodowego przez pełnomocnika uprawnionego.

M.D.A., Inc. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Analiza poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej wskazuje przede wszystkim na to, że stanowią one wierne powtórzenie zarzutów ze skargi S. B. na decyzję Urzędu Patentowego RP unieważniającą prawo z rejestracji słownego znaku towarowego SPINNING nr R-131279, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i dotyczą w przeważającej części naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), a tylko w nieznacznym zakresie odnoszą się do naruszenia przepisów postępowania, które ewentualnie podważałyby ustalenia faktyczne dokonane przez organ rozstrzygający w niniejszej sprawie i potwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a konkretnie art. 164 p.w.p. i art. 75 § 1 k.p.a. zostały uznane przez Naczelny Sąd Administracyjny podobnie jak przez Sąd I instancji za bezzasadne.

Przepis art. 164 p.w.p., który stanowi, że prawo ochronne na znak towary może być unieważnione w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa, odnosi się (podobnie jak art. 28 k.p.a.) do interesu prawnego jako legitymacji procesowej do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy.

Niewątpliwie z powyższego przepisu nie wynika interes prawny uczestnika Spółki M.D.A., Inc., ale oparty on został na przepisach prawa materialnego, a mianowicie art. 159a ust. 1 i 5 w zw. z art. 107 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.Urz. WE Nr L 11 z 14 stycznia 1994 r. ze zm.) zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 422/2004 z dnia 19 lutego 2004 r.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94 od dnia przystąpienia nowych Państw Członkowskich (w tym Polski) do Unii Europejskiej wspólnotowy znak towarowy zarejestrowany lub zgłoszony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przed dniem przystąpienia uległ rozszerzeniu na terytorium Państw Członkowskich, tak aby wywierał taki sam skutek w całej Wspólnocie.

Zatem znak towarowy SPINNING zarejestrowany na rzecz uczestnika Spółki M.D.A., Inc. jako znak wspólnotowy w kilku państwach europejskich - członkach UE przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej korzystałby z pełnej ochrony również na terytorium Polski, gdyby nie prawo ochronne do tego znaku przysługujące skarżącemu z tytułu rejestracji znaku SPINNING na rzecz skarżącego za nr R-131279 w Urzędzie Patentowym RP.

Stosownie bowiem do przepisu art. 159a ust. 5 w zw. z art. 106 i 107 cyt. wyżej rozporządzenia Rady (WE) skarżący mógłby żądać zakazania używania wspólnotowego znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz uczestnika jako właściciel wcześniejszego prawa, które ma tylko lokalne znaczenie.

Dlatego też uczestnik miał niewątpliwie interes prawny w unieważnieniu prawa ochronnego z rejestracji znaku towarowego SPINNING zarejestrowanego na rzecz skarżącego, gdyż ta rejestracja ma wpływ na sferę praw uczestnika.

W tych warunkach również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, omówionych wyżej przepisów art. 159a ust. 1 i 2 w zw. z art. 106 i 107 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94 nie jest trafny, bowiem WSA w Warszawie dokonał prawidłowej wykładni tych przepisów i zasadnie uznał, że mają one zastosowanie w niniejszej sprawie w odniesieniu do wywiedzenia interesu prawnego uczestnika w rozumieniu art. 164 p.w.p.

Drugi zarzut procesowy o wiele mniejszym znaczeniu dotyczący naruszenia przepisu art. 75 § 1 k.p.a., a polegający na nieprzeprowadzeniu dowodu z przesłuchania skarżącego w charakterze strony, pomimo złożenia takiego wniosku dowodowego przez jego pełnomocnika nie został w ogóle rozwinięty i uzasadniony w skardze kasacyjnej, a przede wszystkim zarzut ten nie dotyczył Sądu I instancji, który nie przeprowadza postępowania dowodowego, a w szczególności dowodu z przesłuchania strony na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Ponadto skarżący w żadnym stopniu nie wykazał, czy ewentualne naruszenie tego przepisu przez organ mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nawet nie wskazał jakie okoliczności faktyczne istotne dla sprawy miałby udowodnić swoimi zeznaniami złożonymi na podstawie art. 75 § 1 k.p.a.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że przyjęty w zaskarżonym wyroku ustalony przez Urząd Patentowy stan faktyczny sprawy, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia nie został skutecznie zakwestionowany przez skarżącego.

Dlatego też poświęcając dalsze rozważania zarzutom naruszenia przepisów prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu art. 8 pkt 1 i 2 u.z.t., art. 11 u.z.t., art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, art. 7 k.c. oraz art. 159a ust. 1 i 5 w zw. z art. 107 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 40/94, należy odnieść je do ustaleń faktycznych zawartych w zaskarżonym wyroku.

Podstawą prawną unieważnienia prawa ochronnego z rejestracji znaku towarowego SPINNING na rzecz S. B. stanowił przede wszystkim przepis art. 8 pkt 1 u.z.t.

Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując ustalenia faktyczne dokonane przez Urząd Patentowy odnośnie okoliczności zgłoszenia tego znaku w Polsce przez S. B., podkreślił, że skarżący w dacie rejestracji znaku towarowego i z chwilą rozpoczęcia działalności pod tym znakiem zdefiniował cudzą metodę ćwiczeń aerobowych jako opracowaną przez siebie, oznaczając ją dodatkowo znakiem jej twórcy SPINNING jako własnym. Skarżący z pełną świadomością dokonał rejestracji swojej działalności przy wykorzystaniu cudzego znaku towarowego.

Przedłożył do rejestracji ten znak jako własny, będąc w złej wierze, czym wypełnił przesłanki z przepisu art. 8 pkt 1 u.z.t.

Stosunki pomiędzy skarżącym a uczestnikiem dodatkowo wskazują, że zajął on w tej sprawie pewnego rodzaju stanowisko przetargowe. Żądał pieniędzy za przeniesienie znaku na rzecz uczestnika, mimo że znał pochodzenie tego znaku towarowego.

Całokształt okoliczności towarzyszących rejestracji spornego znaku przez skarżącego należy jednoznacznie ocenić jako działanie w złej wierze w rozumieniu art. 7 k.c. i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego w myśl art. 8 pkt 1 u.z.t.

Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide wyrok NSA z dnia 28 marca 2002 r. II SA 2971/01 - Mon. Pr. 2002, nr 11, s. 483) sprzeczność z zasadami współżycia społecznego, stanowiąca przeszkodę rejestracji znaku (art. 8 pkt 1 u.z.t.), nie dotyczy wyłącznie samego znaku (jego treści), lecz także jego rejestracji, czyli sprzeczność z zasadami określonych działań zgłaszającego i ich zamierzonego skutku.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że rejestracja znaku na jego rzecz powinna usprawiedliwiać poniesione przezeń nakłady na reklamę i promocję znaku, gdyż reklama jest częścią dystrybutora, która zwraca się w toku działalności usługowej w rezultacie zwiększonej sprzedaży usług.

Również zarzut naruszenia art. 8 pkt 2 u.z.t. przez jego niewłaściwe zastosowanie do ustaloengo stanu faktycznego i obejmującego również ustalenia dotyczące rejestracji praw autorskich w Amerykańskim Urzędzie Praw Autorskich na następujące utwory: "Podręcznik instruktażowy Johny G. Spinning" na rzecz uczestnika - należało uznać za chybiony.

Z powyższych ustaleń wynika bowiem, że uczestnikowi - Spółce M.D.A., Inc. przysługują prawa autorskie do programu ćwiczeń stanowiących treść utworu "Podręcznik instruktażowy Johny G. Spinning", a więc także do oznaczenia SPINNING jako nazwy tej metody ćwiczeń i wyróżniającego członu tytułu tego utworu.

Uczestnik nie musiał uzyskać uprzedniego rozstrzygnięcia sądu powszechnego chroniącego jego prawa autorskie, aby powołać się na ich naruszenie, jako przesłanki z art. 8 pkt 2 u.z.t. w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż legitymuje się on świadectwem własności praw autorskich do utworu w postaci programu szkoleniowego oznaczonego nazwą SPINNING, co zresztą nie zostało podważone przez skarżącego.

Ochrona praw autorskich wynikająca z przepisów ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 80, poz. 904) dotyczy również utworów, które są chronione na podstawie umów indywidualnych (w tym przypadku z Aktem Paryskim Konwencji Berneńskiej sporządzonym w Paryżu w dniu 24 lipca 1971 r.).

W tych warunkach zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisu art. 8 pkt 2 u.z.t. nie mógł być uwzględniony, gdyż przyjęcie, że skarżący uzyskując prawo ochronne na znak towarowy SPINNING naruszył przysługujące uczestnikowi postępowania prawa autorskie do tego oznaczenia, spełnił przesłanki z tego przepisu - niedopuszczalność rejestracji znaku, który narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich.

Nie ma bowiem żadnej wątpliwości, że wśród praw osobistych w rozumieniu art. 8 pkt 2 u.z.t. znajdują się również prawa autorskie.

Brak jest także uzasadnionych argumentów do przyjęcia zarzutu błędnej wykładni przepisu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych poprzez uznanie, że oznaczenie SPINNING dla autorskiej metody ćwiczeń aerobowych, zawarte również w tytule podręcznika instruktażowego zarejestrowanego w Amerykańskim Urzędzie Praw Autorskich, nie jest przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze ustalonym w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór) w rozumieniu powyższego przepisu art. 1 ust. 1.

Ostatni zarzut podnoszony przez skarżącego w ramach podstawy skargi kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. dotyczył naruszenia przepisu prawa materialnego art. 11 u.z.t. przez jego niezastosowanie względem sytuacji skarżącego korzystającego z prawa pierwszeństwa do uzyskania prawa z rejestracji znaku towarowego przysługującego według daty zgłoszenia znaku do rejestracji.

Odnosząc się do tego zarzutu należy zauważyć, że nikt nie kwestionował prawa pierwszeństwa skarżącego w zgłoszeniu do rejestracji tego znaku w Polsce w Urzędzie Patentowym RP, jednakże to prawo pierwszeństwa nie miało wpływu na ocenę zastosowania przepisu art. 29 w związku z art. 8 pkt 1 u.z.t. określających przesłanki unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego, gdyż w hipotezie tych przepisów nie mieści się naruszenie zasady pierwszeństwa określonej w art. 11 u.z.t. (vide wyrok NSA w Warszawie z dnia 28 lipca 2004 r. GSK 639/04).

Reasumując powyższe rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi kasacyjnej, gdyż zaskarżony wyrok nie narusza omawianych wyżej przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania.

Z tych wszystkich względów należało skargę kasacyjną oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.