Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 199/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA -Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. z dnia 13 listopada 2008 r. na bezczynność Dyrektora [...] w sprawie rozpoznania wniosku M.M. z dnia 3 września 2008 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2008 r. do Dyrektora [...] wpłynęła skarga M. M. na decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] października 2008 r., wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z wniosku z dnia 3 września 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze tej skarżący wniósł jednocześnie o stwierdzenie bezczynności Dyrektora [...] wobec braku udzielenia informacji w ustawowym terminie. Wezwany pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1654/08 do sprecyzowania skargi z 13 listopada 2008 r. poprzez wskazanie, czy, poza skargą na decyzję z dnia [...] października 2008 r. składa również skargę na bezczynność tego organu, skarżący w piśmie z dnia 16 grudnia 2008 r. oświadczył, że zaskarża bezczynność Dyrektora [...] w zakresie nieudzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 3 września 2008 r.

W odpowiedzi na skargę z dnia 13 listopada 2008 r. organ wskazał, że decyzją

nr [...] z dnia [...] września 2008 r. odmówił skarżącemu udostępnienia przetworzonej informacji publicznej a po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] października 2008 r. podtrzymał swoją decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami

a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:

1. wydawania decyzji administracyjnych,

2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,

3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie,

4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych

w indywidualnych sprawach

Z bezczynnością organu mamy do czynienia zatem wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Celem wprowadzenia do systemu sądowej kontroli administracji skargi na bezczynność organu było wyposażenie jednostki w środek prawny, którego zastosowanie skutecznie przymuszałoby organ do podjęcia przewidzianego prawem działania. Wniesienie skargi na bezczynność organu

po podjęciu przez ten organ działania, które zostało określone przez przepisy prawa, czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną.

Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej, której udostępnienia żądał skarżący, uregulowane zostały w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 153, poz. 127). Zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanego aktu prawnego, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku,

z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania w przypadku określonym

w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji,

o której mowa w tym przepisie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2).

Zatem, rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie

z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo - w razie odmowy jej udzielenia - w formie decyzji.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. M. na bezczynność Dyrektora [...] w zakresie rozpoznania jego wniosku z dnia 3 września 2008 r. jest niedopuszczalna. Wniesiona została ona bowiem po wydaniu przez ten organ, w wyniku rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 września 2008 r., decyzji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] o odmowie udostępnienia przetworzonej informacji publicznej i jej doręczeniu skarżącemu (3 października 2008 r.).

Skarga na bezczynność wniesiona po wydaniu aktu podlega odrzuceniu

(v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 1999 r. sygn. akt II SA 1888/99 i II SAB 190/99 niepubl.).

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.