Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 997/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 art. 157 par. 1a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. i B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1004/15 odrzucające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1004/15 w sprawie ze skargi Z. D. i B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1004/15, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę Z. D. i B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. Odpis sentencji tego wyroku został doręczony skarżącym w dniu 15 lutego 2016 r.

Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. skarżący wnieśli o uzasadnienie powyższego wyroku, które zostało następnie skarżącym doręczone w dniu 29 marca 2016 r.

Pismem 5 kwietnia 2016 r. Z. D. i B. D. wnieśli o uzupełnienie powyższego wyroku, wskazując, że Sąd nie orzekł o całości skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1004/15, na podstawie art. 157 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), odrzucił wniosek skarżących, bowiem został on wniesiony z uchybieniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że wyrok (sentencja wyroku) został doręczony stronom z urzędu w dniu 15 lutego 2016 r., zatem czternastodniowy termin na złożenie wniosku o jego uzupełnienie upływał z końcem 29 lutego 2016 r. Tymczasem wniosek o uzupełnienie wyroku skarżący złożyli w dniu 5 kwietnia 2016 r. W związku z czym jako spóźniony podlegał odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli Z. D. i B. D.. Skarżący wskazali, że dopiero po otrzymaniu uzasadnienia wyroku w dniu 29 marca 2016 r. poznali motywy rozstrzygnięcia Sądu i stwierdzili, że sprawa nie została rozpatrzona w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zaś do art. 157 § 1a P.p.s.a. wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie istotnym jest, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1004/15, którego uzupełnienia strona skarżąca się domaga, został wydany w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, że orzeczeniem tym oddalono skargę Z. D. i B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., doręczeniu stronom podlegał, na mocy art. 139 § 4 w zw. z art. 141 § 2 P.p.s.a., jedynie odpis sentencji tego wyroku. Uzasadnienie wyroku mogło być zaś sporządzone na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu sentencji wyroku.

Z uwagi na fakt, że odpis sentencji wyroku został stronie doręczony z urzędu, 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie orzeczenia rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia go stronie. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie skarżącym odpisu sentencji wyroku z dnia 10 lutego 2016 r. nastąpiło w dniu 15 lutego 2016 r., termin na złożenie powyższego wniosku upływał z dniem 29 lutego 2016 r. Tym samym wniosek złożony przez stronę w dniu 5 kwietnia 2016 r. należało uznać za spóźniony.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu należy wskazać, że z brzmienia art. 157 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie jego sentencji, nie zaś uzasadnienia, które zawiera motywy rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony. Ewentualne braki uzasadnienia mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania kasacyjnego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.