Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 57/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosków skarżącego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 16 maja 2011 r. zatytułowanym "skarga" i skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewody [...], A. D. zarzucił organom samorządu terytorialnego, że "w ustalonym przepisami prawa terminie (...) nie załatwiły merytoryczną decyzją wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r. do sprawy o znaku: PR/PZON/500/WO 20420/2763/10 D., 5 kwietnia 2011 r. w zw. z KRM.0565-2/10 D., 3 września 2010 r., BS.8111-44/2010 D., 13 września 2010 r., [...] z dnia 21 marca 2011 r., [...] z dnia 25 lutego 2011r., NK.III.0553-224/10 W., dnia 8 lutego 2011."

W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Wojewody [...] wniósł o jej odrzucenie. Przedstawiając okoliczności sprawy wskazał, że w piśmie z dnia 8 lutego 2011 r., o sygn. NK.III.0553-24/10, Wojewoda [...] wskazał skarżącemu Radę Miejską D., jako organ właściwy do rozpatrzenia przedmiotowych skarg z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-51,53-1,53-2/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r., z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-73/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r., z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-51,53-1,53-2/2010 z dnia 27 stycznia 2011 r., z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-73/2010 z dnia 27 stycznia 2011 r.

W sprawie, w dniu 14 stycznia 2011 r. do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we W. wpłynęło pismo skarżącego z dnia 13 stycznia 2011 r., którego zarzuty dotyczyły niezałatwienia przez organy gminy sprawy o znaku: BS.8111-51,53-1,53-2/2010 D., z dnia 10 stycznia 2011 r. Jednocześnie w dniu 14 stycznia 2011 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło kolejne pismo z dnia 13 stycznia 2011 r., którego zarzuty dotyczyły niezałatwienia sprawy o znaku: BS.8111-73/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r. Ze względu na brak możliwości należytego ustalenia przedmiotu żądania, w toku postępowania wyjaśniającego, pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. wezwano skarżącego do pisemnego sprecyzowania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, przedmiotu stawianych zarzutów, w tym wskazanie organów, które prowadzą postępowanie oraz sprecyzowanie czy w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie administracyjne, bądź czy organy te prowadzą postępowanie skargowo - wnioskowe. Jednocześnie poinformowano skarżącego, iż uchybienie ww. terminowi spowoduje pozostawienie przedmiotowej skargi bez rozpoznania. Pismem z dnia 29 stycznia 2011 r. A. D. przesłał odpowiedź na przedmiotowe wezwanie o sprecyzowanie przedmiotu stawianych zarzutów w sprawie skargi z dnia 13 stycznia 2011 r., której zarzuty dotyczyły niezałatwienia przez Burmistrza D. sprawy o znaku: BS.8111-51,53-153-2/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r. oraz skargi z dnia 13 stycznia 2011 r. na Burmistrza D. w zakresie niezałatwienia sprawy o znaku: BS.8111-73/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r.

Ponadto w dniu 3 lutego 2011 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęły kolejne skargi z dnia 31 stycznia 2011 r., której zarzuty dotyczyły niezałatwienia przez Burmistrza D. sprawy o znaku: BS.8111-73/2010 z dnia 27 stycznia 2011 r. oraz z dnia 31 stycznia 2011 r., w zakresie niezałatwienia sprawy o znaku: BS.8111-51,53-1,53-2/2010 z dnia 27 stycznia 2011 r.

Na podstawie przesłanej przez Urząd Miasta w D. dokumentacji ustalono, iż organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowych skarg dotyczących działalności Burmistrza D. jest Rada Miejska D.

Wobec powyższego, stosownie do przepisu art. 231 k.p.a., pismem z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. NK.III.0553-24/10, informując o właściwości Rady Miejskiej D. przesłano do skarżącego skargi z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-51,53-1,53-2/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r., z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-73/2010 z dnia 10 stycznia 2011 r., z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-51,53-1,53-2/2010 z dnia 27 stycznia 2011 r., z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie BS.8111-73/2010 z dnia 27 stycznia 2011 r., celem wykorzystania przed tym organem.

W piśmie z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. NK.III.0553-24/10, które pełnomocnik Wojewody wskazał jako przedmiot zaskarżenia, poinformowano skarżącego, iż w zakresie pisma z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie nie załatwienia przez Burmistrza D. sprawy o znaku: BS.8111-44/2010 z dnia 13 września 2010 r., postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Burmistrz D. przekazał Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej wniosek A. D. z dnia 1 września 2010 r. w zakresie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W treści postanowienia z dnia 13 września 2010 r. o sygn. BS.8111-44/2010 pouczono skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. za pośrednictwem Burmistrza D., z której skarżący mógł skorzystać w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia.

W związku z zarzutami skarżącego dotyczącymi nie załatwienia przez Wojewodę D. sprawy z dnia 8 lutego 2011 r. o sygn. NK.III.0553-24/10, a także mając na uwadze powyższe ustalenia, pełnomocnik poinformował, że w przedmiotowej sprawie pracownicy [...] Urzędu Wojewódzkiego we W. podjęli w ramach posiadanych kompetencji wszelkie możliwe działania.

Pełnomocnik Wojewody podkreślił, że stosownie do art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy zauważyć, iż czynności podejmowane przez ograny administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Niemniej jednak, wskazał, iż sformułowany przez skarżącego w skardze z dnia 16 maja 2011 r. zarzut dotyczący nie załatwienia przez Wojewodę [...] sprawy o znaku: NK.III.0553-24/10 z dnia 8 lutego 2011 r., jest bezpodstawny.

Na podstawie zarządzenia z dnia 15 czerwca 2011 r. wezwano pełnomocnika Wojewody do nadesłania wymienionego w skardze wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r.

W piśmie z dnia 27 czerwca 2011 r. pełnomocnik Wojewody stwierdził, że nie dysponuje przedmiotowym wnioskiem, ponieważ przed Wojewodą nie toczyło się postępowanie w zakresie tego wniosku.

Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego do nadesłania kopii wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r. o którym napisał w skardze z dnia 16 maja 2011 r.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący w piśmie z dnia 14 lipca 2011 r. wniósł o rozstrzygnięcie sprawy "w trybie i na zasadach art. 38, 39, 40 Dz. U. nr 74, poz. 368 i nr 104, poz. 515 z dnia 11 maja 1995 r."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę m.in. w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Określone powyższym przepisem prawa podstawy odrzucenia skargi nawiązują do przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, rozumianych jako określone przepisami prawa warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące przedmiotu skargi, jej formy, treści, ale także dotyczące przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, określających, od jakiej formy działalności organów administracji publicznej skarga przysługuje i który z podmiotów jest legitymowany do wniesienia skargi. Skarga do sądu administracyjnego musi bowiem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (określonym w art. 46 p.p.s.a.) a ponadto musi spełniać jeszcze inne wymagania, które z mocy art. 57 § 1 p.p.s.a. należy w skardze zawrzeć. Tymi dodatkowymi elementami są: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (bezczynności w wydawaniu tych aktów lub podejmowaniu czynności), oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy i określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeżeli zatem skarga dotyczy bezczynności, to wymóg wynikający z przedstawionego przepisu powinien być zrealizowany przez podanie, którego ze wskazanych w art. 3 pkt 1 - 4 p.p.s.a rozstrzygnięcia organ nie wydaje lub jakiej czynności nie podejmuje w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 art. 3 § 2 p.p.s.a., tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl tego przepisu zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.

Mając powyższe na uwadze uznać należało, w świetle powołanych na wstępie okoliczności faktycznych, że wniesiona przez skarżącego w niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu nie odpowiada wymogom, o jakich mowa w art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 p.p.s.a.

Skarżący wnosząc skargę za pośrednictwem Wojewody [...] nie wskazał, na czym polegałaby bezczynność tego organu, ani jakich czynności się od niego domaga. Określił, co prawda, datę wniosku, którego rozpatrzenia się domagał, jednak, w aktach sprawy tego wniosku brak. Dodatkowo na żądanie Sądu Wojewoda w piśmie z dnia 27 czerwca 2011 r. wyjaśnił, że nie dysponuje tym wnioskiem, bowiem przed Wojewodą [...] nie toczyło się postępowanie w tym zakresie. Skarżący w skardze wymienia wprawdzie inne numery spraw, jednakże z treści skargi nie wynika, jakie organy i w jakich sprawach pozostają bezczynne. Ponadto skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność organu wyczerpał tryb zażaleniowy służący mu w postępowaniu administracyjnym. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zgodnie z art. 52 § 1 - § 3 p.p.s.a. skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Należy podkreślić, że obowiązkiem skarżącego, a nie sądu administracyjnego jest właściwe sprecyzowanie wnoszonej do tego sądu skargi. Sąd nie może się też domyślać istotnych elementów skargi, o jakich mowa w art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 p.p.s.a.

Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku podniesiony w piśmie skarżącego z dnia 14 lipca 2011 r. wniosek o rozstrzygnięcie sprawy w trybie i na zasadach art. 38, 39, 40 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), wskazana bowiem ustawa na skutek reformy sądowo-administracyjnej przestała obowiązywać z dniem 1 stycznia 2004 r.

Skoro zatem skarżący nie sprecyzował zarzutów skargi, nie przesyłając żądanego wniosku ani wskazał innego wniosku który nie został przez organ rozpatrzony, wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.