Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 109/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Rady Miejskiej w K. polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na wezwanie [...] r. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Nr XXVI/397/2005 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Rada Miejska w Koszalinie w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że przepisy prawa nie nakładają na organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązku udzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dlatego skarga na bezczynność w tym przypadku nie przysługuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Zatem warunkiem formalnym wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże brak odpowiedzi organu nie pozbawia prawa do wniesienia skargi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., jest surogatem środka odwoławczego, i przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do danej uchwały czy zarządzenia tylko jeden raz. Wezwany organ nie ma prawnego obowiązku ustosunkowywania się do zarzutów zawartych w wezwaniu złożonym na podstawie art. 101 ustawy. Przepis ten wskazuje, iż jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Wybór jednego z przedstawionych wariantów należy do organu i wpływa jedynie na termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Skoro organy jednostek samorządu terytorialnego nie mają prawnego obowiązku udzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie mogą pozostawać w bezczynności w tym zakresie. Bezczynność polega bowiem na niepodejmowaniu przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności.

Sprawa będąca przedmiotem skargi dotyczy bezczynności Rady Miejskiej w Koszalinie w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ustawa o samorządzie gminnym nie przewiduje możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na odpowiedź organu udzieloną na wezwanie, ani tym bardziej na bezczynność w tym zakresie. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy także do spraw określonych w art. 3 § 2 pkt ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.