Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 313/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Zarządu Gminy w Daszynie z dnia 12 kwietnia 2001 roku, nr 28/2001 w przedmiocie ustalenia przebiegu dróg gminnych położonych na terenie gminy Daszyna p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. a.tp.


UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2017 roku S. S., reprezentowany przez radcę prawnego E. G. – J., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Zarządu Gminy w Daszynie z dnia 12 kwietnia 2001 roku, nr 28/2001 w przedmiocie ustalenia przebiegu dróg gminnych położonych na terenie gminy Daszyna.

Przed złożeniem skargi pełnomocnik strony skarżącej w dniu 23 stycznia 2017 roku skierował do organu – w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wspomniane wezwanie wpłynęło do organu w dniu 31 stycznia 2017 roku i zostało załączone do skargi wraz z potwierdzeniem nadania przesyłki za pośrednictwem Poczty Polskiej.

Odpowiadając na skargę Zarządu Gminy w Daszynie w pierwszej kolejności wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, iż została ona wniesiona z uchybieniem terminu, bowiem skarżący pismem z dnia 23 marca 2015 roku skierował do organu wniosek o uchylenie kwestionowanej uchwały, na który to wniosek organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 24 kwietnia 2015 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 446 ze zm., dalej jako: "u.s.g."), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które tutejszy Sąd w podziela, przyjmuje się, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie, co oznacza, że następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, są bezskuteczne i nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. Wspomniane wezwanie jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu autoweryfikację uchwały organu gminy wskazanej w tym wezwaniu, które konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i uchwałę za przyczyną której to się stało. Nie można zatem tej instytucji traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie, bez ograniczeń. Taki pogląd pozbawiałby owo wezwanie znaczenia prawnego. Ponadto, takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie tego przepisu w pozycji uprzywilejowanej wobec innych podmiotów wnoszących skargi na podstawie innych przepisów. Nie ulega wątpliwości, że ilekroć przepisy stanowią o środkach odwoławczych (art. 108 § 1, art. 125 § 1, art. 127 § 1, art. 129 § 1, art. 130 § 1 i 2, art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego), dotyczą one prawa określonego podmiotu (strony) do jednokrotnego wniesienia danego środka (odwołania, zażalenia) od konkretnego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia). Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu i – co należy podkreślić – w tej samej sprawie, dotyczącej tego samego aktu, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 28 lutego 2017 roku, sygn. akt II OZ 193/17, 17 lutego 2017 roku, sygn. akt II OZ 119/17, 23 września 2016 roku, sygn. akt II OZ 913/16, 13 grudnia 2016 r, sygn. akt II OZ 1388/16 i inne; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl oraz postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 roku, sygn. akt OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1/2).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w dniu 27 marca 2017 roku wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę Zarządu Gminy w Daszynie z dnia 12 kwietnia 2001 roku, nr 28/2001 w przedmiocie ustalenia przebiegu dróg gminnych położonych na terenie gminy Daszyna. Wspomniana skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 31 stycznia 2017 roku. Jednakże z dokumentacji przesłanej przez organ wynika, że skarżący wcześniej, bowiem w dniu 25 marca 2015 roku skierował do organu wniosek o uchylenie uchwały. W treści tego pisma jego autor sprzeciwił się zaliczeniu polnej drogi przebiegającej przez stanowiące jego własność działki nr ewid. 10, 11 i 28 do kategorii dróg gminnych i wpisania ich do wykazu dróg gminnych, co – zdaniem autora pisma – jest działaniem niezgodnym z prawem. Organ pismem z dnia 24 kwietnia 2015 roku udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 25 marca 2015 roku.

W ocenie Sądu lektura pisma skarżącego z dnia 25 marca 2015 roku potwierdza, iż – choć nie zostało ono zatytułowanie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a "wniosek o uchylenie uchwały" – w istocie stanowi ono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które powinno poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji ponowne skierowanie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie otwiera terminu do wniesienia skargi. W przekonaniu Sądu błędne jest uznanie, że ponowne skierowanie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa tworzy prawo do wniesienia skargi. W istocie ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wskutek tego wniesienie skargi, stanowiłoby obejście przepisów o wnoszeniu skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

a.tp.