Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 151/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia U S.A. w S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Kr 1414/20 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi U S.A. w S na akt Starosty N z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia stałej organizacji ruchu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 2 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi U S S.A. z siedzibą w S na akt Starosty N z dnia [...] lipca 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia stałej organizacji ruchu na ulicach Zdrojowa oraz Jana Wiktora w S.

WSA w Krakowie podał, że strona domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu podała, że realizacja założeń zatwierdzonej organizacji ruchu może z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością spowodować powstanie znaczących strat finansowych po stronie skarżącej. Spółka podkreśliła, że prowadzi działalność gospodarczą na licznych nieruchomościach położonych na terenie Miasta i Gminy S. Dostęp do dróg publicznych z tych nieruchomości był zapewniony przez ul. Zdrojową. Wprowadzenie planowanych zakazów przyczyni się do utrudnień w dostawach np. materiałów stosowanych przy zabiegach leczniczych czy ogrzewania obiektów. Oszacowanie strat finansowych jest niemożliwe. Jej zdaniem nawet uchylenie aktu nie zrekompensuje jej spadku obrotów oraz utraconych zysków w okresie obowiązywania zakazów.

Sąd I instancji stwierdził że żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie została uprawdopodobniona. Skarżąca ograniczyła się jedynie do ogólnych stwierdzeń, że realizacja założeń zatwierdzonej organizacji ruchu może z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością spowodować powstanie znaczących start finansowych, a wprowadzenie planowanych zakazów przyczyni się do utrudnień w dostawach np. materiałów stosowanych przy zabiegach leczniczych czy ogrzewania obiektów.

Do skargi nie zostały dołączone żadne analizy świadczące o istnieniu ryzyka zaistnienia wskazanych we wniosku twierdzeń. Strona skarżąca sama wskazała, że oszacowanie strat finansowych jest niemożliwe.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie;

1) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzynania wykonania zaskarżonego aktu w sytuacji gdy skarżący wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy;

2) art. 133 p.p.s.a. § 1 zd. 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bez uwzględnienia całości akt sprawy w tym także treści samej skargi i jej uzasadnienia, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy i doprowadziło do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu;

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Natomiast obowiązkiem sądu jest odniesienie się do wskazanych przez wnioskodawcę okoliczności w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a..

W zaskarżonym postanowieniu WSA nie wykonał swojego obowiązku w sposób należyty. W uzasadnieniu tego orzeczenia WSA zacytował stanowisko skarżącej odnośnie do wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Następnie WSA odniósł się do tegoż stanowiska, uznając je za ogólnikowe i lakoniczne. Stwierdził ponadto, że w skardze brak jest wywodu o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącej - w następstwie wykonania aktu - znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zauważyć należy, że w skardze – oprócz fragmentu zacytowanego przez WSA – spółka wskazała szereg okoliczności istotnych z punktu widzenia spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Do skargi zostały także dołączone dokumenty potwierdzające konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których Sąd I instancji nawet nie wspomniał, a były to wydruki aktualnej treści ksiąg wieczystych nieruchomości na których skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, dokumentacja zdjęciowa dot. położenia zbiornika gazu na działce nr [..], wydruki z mapy geodezyjnej, umowa na zakup surowców naturalnych zawarta w dniu 26 listopada 2018 roku; umowa w zakresie dostarczania solanki zawarta w dniu 1 lipca 2015 roku, urnowa dostawy gazu luzem zawarta w dniu 13 grudnia 1999 roku z [..] S.A. wraz z aneksami, zał. nr 11, oświadczenie Prezesa Zarządu spółki jawnej pod firmą [..] sp.j. z dnia 20 października 2020 roku, zał. nr 12, oświadczenie wspólnika uprawnionego do reprezentacji spółki jawnej pod firmą [..] sp.j. z dnia 20 października 2020 roku, oświadczenie Wiceprezesa Zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą . [..]sp. z o.o. z dnia 20 października 2020 roku, oświadczenie spółki akcyjnej [..]S.A. z dnia 27 października 2020 roku, lista zabiegów wykonanych w 2019 roku na surowcach naturalnych w inhalatorium.

Załączone dokumenty mają istotne znaczenie z punktu widzenia wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przykładowo z oświadczenia spółki G wynika, że gaz płynny dostarczany jest autocysternami o masie całkowitej 24 ton, a spółka nie dysponuje w swoim taborze cysternami których masa całkowita nie przekraczałaby 10 ton. Przypomnieć należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest akt Starosty N z dnia [..] lipca 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia stałej organizacji ruchu na ulicach Zdrojowa oraz Jana Wiktora w S. Zmiana dotyczy między innymi zakazu wjazdu na ulicę Zdrojową pojazdów o masie całkowitej przekraczającej 10 ton.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak przytoczenia i odniesienia się przez WSA do argumentów skarżącej naruszył wynikający z art. 141 § 4 i art. 133 § 1 zd. 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. obowiązek przedstawienia w uzasadnieniu postanowienia stanowisk stron oraz obowiązek wydania orzeczenia na podstawie akt sprawy. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem brak odniesienia się przez WSA do argumentów potencjalnie istotnych z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie oceny prawidłowości stanowiska WSA o odmowie zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności pod kątem zarzutu wskazanego w zażaleniu Skarżącej. W takiej sytuacji odniesienie się do zarzutu, który kwestionuje stanowisko WSA o braku wystąpienia w sprawie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu Starosty N, nie było możliwe z uwagi na konieczność zagwarantowania stronom realizacji zasady dwuinstancyjności.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.