Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 245/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. I. na Burmistrza Głuchołaz w przedmiocie działalności burmistrza postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 26 czerwca 2019 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, L. I. - zwany w dalszej części także "skarżącym", zakwestionował działanie Burmistrza Głuchołaz, zarzucając mu opieszałość urzędniczą. W dalszej części skargi L. I. zarzucił ww. organowi, niedotrzymanie terminu administracyjnego w udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 23 kwietnia 2019 r., w sytuacji, gdy odpowiedź została przez organ przesłana w dniu 5 czerwca 2019 r. Podniósł, że sprawa dotyczy niewłaściwego traktowania obywatela przez urzędnika administracji państwowej, podległego Burmistrzowi Głuchołaz na terenie urzędu miasta, gdzie złamano zasadę traktowania obywatela z godnością i szacunkiem, zgodnie z Konstytucją RP. Podniósł, że kontakt z urzędnikiem państwowym nie narusza zasad "Polityki Jakości" obowiązujących na terenie urzędu tym bardziej, że urzędnik wyraził zgodę na rozmowę, a rozmowa ta odbyła się w gabinecie z godłem państwowym. Skarżący zarzucił potraktowanie nieetycznie osoby starszej przez urzędnika, naruszenie etyki urzędnika państwowego przez naczelnika, a także brak dobrej woli ze strony Burmistrza Głuchołaz w zakresie polubownego załatwienia sporawy.

W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Głuchołaz wniósł o jej oddalenie w całości. Organ podniósł, że istota sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 23 kwietnia 2019 r., dopiero w dniu 5 czerwca 2019 r. Związane to było z okolicznością, że przedmiotowe pismo zostało skierowane do jednego z urzędników Urzędu Miejskiego w [...] , który jest jednocześnie radnym Rady Powiatu w [...]. Z pisma wynikało, że jest skierowane do radnego i jednocześnie treść pisma wskazywała, że dotyczy ono spraw związanych z funkcjonowaniem Powiatu [...]. Następnie wnioskodawca złożył oficjalną skargę, która w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, została uznana za niezasadną. Wobec czego, zdaniem organu, Burmistrz Głuchołaz nie naruszył terminów administracyjnych.

Na skutek zarządzenia z dnia 5 lipca 2019 r., wezwano L. I. pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia jej braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez:

- wskazanie numeru PESEL skarżącego,

- jednoznaczne oznaczenie przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie: wskazanie daty oraz numeru zaskarżonego aktu lub czynności (jeśli przedmiotem zaskarżenia jest akt lub czynność organu), określenie na czym polega skarżona opieszałość organu i wskazanie, czy skarga dotyczy bezczynności i/lub przewlekłego prowadzenia postępowania i w takim przypadku określenie na czym polega skarżona bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, w tym czy dotyczy odpowiedzi na pismo z dnia 23 kwietnia 2019 r.

Opisane wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 12 lipca 2019 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por., k-11 akt sądowych).

Z akt sprawy wynika, że skarżący w żaden sposób nie odniósł się do wezwania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Ponadto, stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Określenie zarówno numeru PESEL skarżącego, jak również przedmiotu zaskarżenia skargi, stanowi jej wymóg formalny, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z treści złożonej skargi nie wynika, jaki akt w istocie skarżący chciał uczynić przedmiotem zaskarżenia. W swoim piśmie wymienił co prawda organ, z którego działaniami i stanowiskiem się nie zgadza, jednak nie wskazał w nim żadnego konkretnego aktu bądź działalności tego organu, którą pragnął poddać kontroli Sądu. Wobec powyższego, wezwano skarżącego do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi. Wyjaśnić bowiem należy, że to rolą skarżącego jest wskazanie, czego dotyczy skarga, zaś Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, co do zasady, związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego skarżący musi wskazać rozstrzygnięcie, czynność lub bezczynność organu, która ma stanowić przedmiot kontroli Sądu.

W rozpoznawanej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego, jak również oznaczenie przedmiotu zaskarżenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lipca 2019 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tych braków, był dzień 19 lipca 2019 r.

Pomimo upływu terminu skarżący nie wykonał skierowanego do niego wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ze względu na obarczenie jej wyżej opisanymi brakami formalnymi, które nie zostały usunięte.

O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.