Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 276/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej – ośrodka szkolenia kierowców – oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu M. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej – ośrodka szkolenia kierowców – oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnim synem. Skarżący posiada status osoby bezrobotnej i pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 831 zł netto miesięcznie (załączono decyzję Prezydenta Miasta [...] potwierdzającą powyższe).

Żona skarżącego iż z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości ok. 4400 zł netto miesięczne (załączono zaświadczenia pracodawcy potwierdzające powyższe).

Ponadto skarżący podniósł, iż ciąży na nim obowiązek spłaty kredytu mieszkaniowego, którego miesięczna rata wynosi ok. 450 zł, oraz pożyczki z zakładowej kasy zapomogowej, której miesięczna rata wynosi 300 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W niniejszej sprawie skarżący posiada status osoby bezrobotnej, jednakże skarżący i jego żona z tytułu pobierania zasiłku dla bezrobotnych przez skarżącego oraz uzyskiwania przez żonę wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę uzyskują łączny dochód w wysokości w wysokości ok. 5231 zł netto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego i jego żony jest wystarczający do pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania.

Wskazać należy, iż skarżący nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów potwierdzających, że ciąży na nim obowiązek spłaty kredytu mieszkaniowego oraz pożyczki z zakładowej kasy zapomogowej.

Niemniej nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącego kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych i pożyczek nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżąca posiada zdolność płatniczą.

W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego i jego żonę comiesięcznych dochodach skarżący nie był w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.

W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.