Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1993/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. i J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 27 października 2009 r. Z. i J. B. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Z powodu braku uzasadnienia tego wniosku Sąd, na podstawie zarządzenia z dnia 12 stycznia 2010 r. wezwał skarżących do wskazania okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 25 stycznia 2010 r. wskazali, iż nie dysponują środkami pozwalającymi na uiszczenie opłaty ustalonej w zaskarżonej decyzji, w związku z tym należy uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.

W wyniku dokonania analizy wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Niniejsza sprawa dotyczy zobowiązań o charakterze pieniężnym, a zatem z samego jej charakteru wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić stronę na wyrządzenie znacznej szkody.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.