Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2891/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 217 i następne
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę


UZASADNIENIE

B. K. pismem z dnia [...] lutego 2021 r. zwróciła się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez 5 lat służby przy wykonywaniu zadań określonych odpowiednio w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, w tym służby w Służbie Celno-Skarbowej, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 723

z późn. zm.), dalej: "ustawa zaopatrzeniowa".

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L., dalej: "DIAS", "organ

I instancji", postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], na podstawie art. art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 187), dalej: "k.p.a.", odmówił wydania zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawczynię treści. W wydanym postanowieniu DIAS wskazał, że z dokumentacji dotyczącej przebiegu służby wynika, iż licząc od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72 z 1999 r., poz. 802 z późn. zm.), czyli od dnia 15 września 1999 r., zadania tzw. policyjne wykonywała będąc w Służbie Celnej/Służbie Celno-Skarbowej w okresie:

- od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2016 r. oraz w dniu [...] grudnia 2016 r. – pełniąc służbę w Oddziale Celnym w M. na podstawie decyzji

o przeniesieniu nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w ramach [...] - realizację zadań określonych w art. 12 ust. 2 pkt. 1 ww. ustawy, w powyższym okresie potwierdzają zapisy w karcie zakresu obowiązków

i uprawnień zgromadzonych w aktach osobowych [...]. B. K.,

oraz w okresie:

od dnia [...] marca 2017 r. do nadal, posiadając status funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej.

Dane posiadane przez DIAS nie potwierdziły, że B. K. dysponuje 5-letnim stażem służby przy realizacji tzw. zadań policyjnych, a jedynie okresem 4 lat i 7 dni. Do tego okresu wliczono wnioskowany w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. okres pełnienia służby w Oddziale Celnym w M. od [...] marca 2017 r. oraz

w okresie od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2016 r. oraz w dniu [...] grudnia 2016 r., w ramach przeniesienia czasowego, zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r.

W ocenie DIAS, załączona do wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. Decyzja Nr [...] Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2013 r. w sprawie określenia trybu i zasad współpracy z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej, jest potwierdzeniem ciążącego na każdym funkcjonariuszu celnym, w przypadku posiadania informacji, o których mowa w § 5 pkt 4-8, obowiązku niezwłocznego ich przekazania w formie notatki służbowej przełożonemu, czego nie należy jednak utożsamiać z wykonywaniem "zadań policyjnych" przez każdego funkcjonariusza celnego. Do potwierdzenia pełnienia 5 lat służby przy wykonywaniu zadań policyjnych konieczna jest bezpośrednia i faktyczna realizacja tych zadań, poparta zapisami wynikającymi z karty zakresu obowiązków i uprawnień, kart opisu stanowisk służbowych, bądź innych dokumentów będących w posiadaniu organu. Podstawą nie może być natomiast sama decyzja, o której mowa wyżej. Zwłaszcza, że miała ona charakter generalny i dotyczyła wszystkich funkcjonariuszy celnych.

DIAS przyjął, że zadania realizowane przez wnioskodawczynię w okresie pełnienia służby w komórce egzekucji i szkolenie w ramach [...] w OC K. nie są zadaniami o charakterze policyjnym ze względu na brak bezpośredniej i faktycznej realizacji tych zadań. W związku z tym brak zapisów o treści i brzmieniu wskazujących na realizację zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4

i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej oraz w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ww. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, w posiadanych przez organ dokumentach, stanowi podstawę zasadności odmowy wydania zaświadczenia

o żądanej przez [...]. B. K. treści.

DIAS stwierdził, że dokonana analiza kart zakresu obowiązków i uprawnień, kart opisu stanowisk służbowych i innych dokumentów zgromadzonych w przedmiotowym postępowaniu oraz charakter zadań realizowanych przez ww. oraz brak w dokumentach zapisów potwierdzających realizację zadań policyjnych, prowadzą do wniosku, iż wskazane przez B. K. okresy służby nie mogą zostać zaliczone do okresów przy wykonywaniu zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o Służbie Celnej.

Zdaniem DIAS, w przedmiotowej sprawie przeprowadzono, w koniecznym zakresie, postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 1 i § 2 k.p.a., w toku którego, nie ograniczono się wyłącznie do zakresów obowiązków i uprawnień funkcjonariusza, lecz uwzględniono inne materiały źródłowe, w szczególności: karty opisów stanowisk służbowych, upoważnienia, wewnętrzne akty prawne w postaci regulaminów organizacyjnych, oraz posiadane przez organ ewidencje i rejestry, jak również argumenty przedstawione przez wnioskodawcę. Poddano analizie całość posiadanej dokumentacji, która mogłaby stanowić podstawę do wydania żądanego zaświadczenia i ustalono, iż B. K. posiada 15 - letni staż służby, natomiast nie posiada wymaganego 5 - letniego stażu służby przy wykonywaniu zadań określonych odpowiednio w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r.

o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, w tym służby w Służbie Celno-Skarbowej.

Po rozpatrzeniu zażalenia, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, dalej: "Szef KAS", postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2021 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie DIAS.

W ocenie organu odwoławczego, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie oraz dokonana analiza zgromadzonej w sprawie dokumentacji nie dały podstaw do potwierdzenia żądanych treści dotyczących realizacji ww. zadań. Szef KAS stwierdził, że ustalenia organu I instancji, dotyczące niezaliczenia do 5 lat wykonywania zadań policyjnych okresów służby wskazanych przez wnioskodawczynię, są prawidłowe. B. K., pełniąc służbę w komórkach zajmujących się postępowaniem egzekucyjnym, nie realizowała zadań policyjnych. W kartach zakresów uprawnień i obowiązków, jak też innych materiałach dokumentujących przebieg

i zadania w okresie służby, brak jest informacji o treści i brzmieniu wskazującym na wykonywanie przez ww. zadań policyjnych. Również ustalenia organu, co do okresu odbywania szkoleń w ramach [...], są trafne. Ze zgromadzonych dokumentów dotyczących odbywanych szkoleń w OC w K. nie wynika, że wnioskodawczyni wykonywała zadania, będące przedmiotem szkolenia. W piśmie

z dnia [...] listopada 2010 r. (k. akt 273) wskazano, że dopiero po wystąpieniu sytuacji kryzysowej i podjęciu decyzji o uruchomieniu [...], B. K. będzie wykonywała obowiązki zgodnie z załączonym zakresem. Z akt nie wynika, by została przeniesiona do służby w Oddziale w K., jak to miało miejsce w przypadku przygotowań w ramach [...] odbywających się w Oddziale w M. (k. 201 akt), który to okres przez organ prawidłowo został uwzględniony.

Przedstawione przez wnioskodawczynię argumenty, dotyczące wykonywanych zadań

w trakcie pełnienia służby, nie są wystarczające do stwierdzenia realizowania zadań policyjnych. Do potwierdzenia powyższego okresu konieczna jest bezpośrednia

i faktyczna realizacja tych zadań, poparta zapisami wynikającymi z karty zakresu obowiązków i uprawnień, kart opisu stanowisk służbowych w ww. komórkach organizacyjnych bądź innych dokumentów będących w posiadaniu organu.

Analiza zebranych w sprawie materiałów wskazuje, iż organ takich dokumentów nie posiada. W zgromadzonej dokumentacji brak jest zapisów potwierdzających wykonywanie zadań policyjnych. Nie są w tym zakresie wystarczające decyzje dyrektora izby, których uregulowania odnoszą się do wszystkich funkcjonariuszy. Zadanie dotyczące przekazywania informacji o wszelkich stwierdzonych podczas wykonywania obowiązków służbowych okolicznościach, które mogły wskazywać na prowadzenie działań, mających na celu wprowadzenie do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych źródeł, nie zostało zawarte w kartach zakresu uprawnień i obowiązków, czy też w innych dokumentach osobowych określających przydzielone B. K. zadania. Stąd z uwagi na brak zindywidualizowania ww. zapisów, organ nie mógł potwierdzić, że wykonywała ona ww. zadanie. Jest to sytuacja odmienna od tej, na którą powołuje się B. K., przedstawiając rozstrzygnięcie Szefa KAS zapadłe na gruncie innego stanu faktycznego, bowiem z treści postanowienia załączonego do zażalenia, jak też tego samego dokumentu załączonego do uzupełnienia zażalenia, wynika, że strona postępowania dysponowała zindywidualizowanymi zadaniami potwierdzonymi

w kartach zakresu uprawnień i obowiązków. W indywidualnych zakresach zadań B. K. brak jest natomiast ww. zadania. Stąd organ, stosując jednolite kryteria oceny treści i brzmienia analizowanych zadań, nie mógł potwierdzić, że DIAS wydając zaskarżone postanowienie w trybie art. 219 k.p.a. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy.

Wnioskodawczyni może w drodze innego postępowania, np. o uzyskanie prawa do emerytury, dowieść za pomocą dostępnych w tamtym postępowaniu środków dowodowych, że spełnia warunek, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy zaopatrzeniowej.

B. K. pismem z dnia [...] lipca 2021 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa KAS z dnia [...] maja 2021 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

- art. 218 § 1 i 2 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że nie było podstaw do wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez 5 lat przy wykonywaniu zadań, określonych w art. 1 ust.2 pkt 4-5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 72, poz. 802 z późn. zm.) lub w art. 2 ust.1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009 r., Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.),

w tym służby w Służbie Celno-Skarbowej, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy zaopatrzeniowej;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpujące i wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego, co wpłynęło na nieobiektywne i nierzetelne rozpatrzenie sprawy;

- art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez stosowanie niejednolitej praktyki przez organ II instancji przy rozpatrywaniu spraw analogicznych.

Skarżąca argumentując podniosła, że Decyzja nr [...] Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] października 2013 r. w sprawie określenia trybu

i zasad współpracy z Generalnym Inspektorem stanowiła realizację postanowień art. 15a ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 276 z późn. zm.), który w ust. 1 stanowi, że jednostki współpracujące, z wyłączeniem organów, o których mowa w art. 14 ust. 2, są obowiązane, w granicach swoich ustawowych kompetencji, współpracować z Generalnym Inspektorem w zakresie zapobiegania przestępstwom,

o których mowa w art. 165a lub 299 Kodeksu karnego, przez:

1) niezwłoczne powiadamianie Generalnego Inspektora o podejrzeniu popełnienia prania pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

2) przekazywanie potwierdzonych kopii dokumentów dotyczących transakcji, co do których zachodzi podejrzenie, że mają one związek z popełnieniem przestępstw,

o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, oraz informacji o stronach transakcji.

Powyższy zapis został powtórzony w § 5 pkt 8 wyżej wymienionej Decyzji i stanowi, że do informacji mających znaczenie w zapobieganiu przestępstw, o których mowa w art. 165a lub w art. 299 Kodeksu karnego, w których posiadanie mogą wejść funkcjonariusze celni należą inne informacje wyżej nie wymienione, które w oparciu

o doświadczenie zawodowe funkcjonariusza można zakwalifikować, jako pomocne

w zapobieganiu przestępstw, o których mowa w art. 165a lub w art. 299 Kodeksu karnego.

Tak więc, zdaniem skarżącej, przy realizacji postanowień tej i poprzednich Decyzji Dyrektora Izby Celnej w B., dotyczących współpracy z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej, uczestniczyły wszystkie komórki organizacyjne Izby Celnej. Osoby odpowiedzialne za realizację postanowień niniejszej decyzji pozyskiwały oraz przyjmowały informacje od funkcjonariuszy celnych Izby Celnej w B.

o wszelkich stwierdzonych podczas wykonywania obowiązków służbowych okolicznościach, które mogły wskazywać na prowadzenie działań mających na celu wprowadzenie do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących

z nielegalnych źródeł.

Stwierdziła, że choć powyższe zadanie nie było zapisane w jej karcie zakresu obowiązków i uprawnień, to jednak wynikało ono z Regulaminu Organizacyjnego Izby Celnej w B. Zgodnie z § 38 ust. 6 i § 37 ust. 6 tego Regulaminu, Dyrektor Izby Celnej w B. mógł odrębną decyzją rozszerzyć zakres obowiązków funkcjonariusza celnego poza indywidualny zakres obowiązków, o których mowa w ust. 1-3 i 5, i zrobił to, zobowiązując każdego funkcjonariusza celnego do niezwłocznego przekazywania informacji, co do których zachodzi podejrzenie, że mają one związek

z popełnieniem przestępstw, o których mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, przełożonemu w formie notatki służbowej.

Dodatkowo zwróciła uwagę, że odbywając szkolenia w ramach [...] w Oddziale Celnym w K. w Karcie zakresu obowiązków

i uprawnień z dnia [...] maja 2015 r. figuruje obowiązek realizacji powyższego zadania.

Stwierdziła, że realizowała powyższe zadanie, wskazując na swoje długoletnie doświadczenie zawodowe oraz charakter spraw prowadzonych przez komórkę egzekucyjną (wielomilionowe zaległości z tytułu akcyzy krajowej, tzw. mafie paliowe

i podatek od gier).

Nie zgodziła się z twierdzeniem organu, odnośnie niezaliczenia do zadań policyjnych zadań wykonywanych w Oddziale Celnym w K. w ramach szkoleń [...].

Podkreśliła, że wykonywała zadania zawarte w kartach zakresów swoich obowiązków

i uprawnień, które były przedstawione w trakcie postępowania o wydanie zaświadczenia.

Jako funkcjonariusz [...] uczestniczyła w szkoleniach teoretycznych i praktycznych, które były działaniami o charakterze ciągłym. Szkolenia te od 2010 r. odbywały się

w Oddziale Celnym w K. w ramach służb 8-godzinnych lub 12-godzinnych. Dodała, że posiadała karty obowiązków oraz upoważnienia do wykonywania czynności służbowych na ww. Oddziale Celnym.

Ponadto podniosła, że organ, rozpatrując jej wniosek z dnia [...] lutego 2021 r.

o wydanie zaświadczenia, nie wziął po uwagę opracowania "Dobre praktyki", które

w dniu [...] kwietnia 2020 r. zostały zatwierdzone przez Szefa KAS i są dedykowane dla przedstawicieli komórek kadrowych i członków Zespołów w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, którym powierzono realizację zadań związanych z ustalaniem okresu służby funkcjonariuszy Służby Celnej lub Służby Celno-Skarbowej, przy weryfikacji dokumentów/dowodów potwierdzających realizację przez funkcjonariusza zadań w obszarze: rozpoznawania, wykrywania, zabiegania lub zwalczania przestępstw i wykroczeń oraz przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych.

Zwróciła uwagę, że zgodnie z tym opracowaniem, w trakcie rozpatrywania wniosków

o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez 5 lat przy wykonywaniu zadań policyjnych, nie można ograniczać się wyłącznie do zakresów obowiązków i uprawnień funkcjonariusza, ale należy uwzględniać również inne materiały źródłowe, w szczególności: karty opisów stanowisk służbowych, upoważnienia, wyróżnienia, wewnętrzne akty prawne - decyzje, zarządzenia, regulaminy organizacyjne, ewidencje, rejestry.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.), a także art. 3 § 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, nie będąc przy tym związane zarzutami i wnioskami zawartymi w skargach oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem postanowienie Szefa KAS z dnia [...] maja 2021 r., utrzymujące w mocy postanowienie DIAS z dnia [...] marca 2021 r., odmawiające wydania zaświadczenia o żądanej treści, zostało wydane zgodnie

z obowiązującym prawem.

W ocenie Sądu, organ należycie przeprowadził postępowanie, które nie pozwoliło na wydanie zaświadczenia B. K., potwierdzającego pełnienie służby przez okres 5 lat przy wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy zaopatrzeniowej. Organ wykazał w sposób wyczerpujący, iż przeprowadzona analiza akt osobowych oraz dokumentacji będącej w dyspozycji organu, w tym kart zakresu obowiązków i uprawnień, kart opisu stanowisk, nie potwierdziła istnienia dowodów (dokumentów) wskazujących, że skarżąca posiada ww. staż służby we wskazanym wymiarze. Trafnie stanowisko to podzielił organ odwoławczy, zasadnie utrzymując

w mocy postanowienie organu I instancji.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej, emerytura policyjna przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia posiada 15 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej lub w Służbie Więziennej

z wyjątkiem funkcjonariusza, który ma ustalone prawo do emerytury określonej

w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obliczonej

z uwzględnieniem okresów służby i okresów z nią równorzędnych.

Zgodnie z ust. 2 powyższego przepisu, w przypadku funkcjonariuszy Służby Celnej lub funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej dodatkowo wymagane jest posiadanie stażu służby co najmniej 5 lat przy wykonywaniu zadań określonych odpowiednio w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (pkt 1) lub służby w Służbie Celno-Skarbowej (pkt 2).

W myśl art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (ustawa uchylona 31 października 2009 r.), do zadań Służby Celnej należała realizacja polityki celnej państwa w części dotyczącej przywozu i wywozu towarów oraz wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów odrębnych, a w szczególności: rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych, przestępstw i wykroczeń związanych z przywozem i wywozem towarów oraz ściganie ich sprawców, w zakresie określonym innymi ustawami (ust. 4), jak również rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej, a także przestępstw i wykroczeń związanych

z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe

i technologie objęte kontrolą międzynarodową (ust. 5).

Jak wskazywał zaś art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (ustawa uchylona 1 marca 2017 r.), do zadań Służby Celnej należała realizacja polityki celnej w części dotyczącej przywozu i wywozu towarów oraz wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów odrębnych, a w szczególności rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych

z naruszeniem przepisów dotyczących wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyprowadzania z jej terytorium towarów objętych ograniczeniami lub zakazami obrotu ze względu na bezpieczeństwo i porządek publiczny lub bezpieczeństwo międzynarodowe, w szczególności takich jak odpady, substancje chemiczne i ich mieszaniny, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające

i substancje psychotropowe, broń, amunicja, materiały wybuchowe, prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom oraz towary i technologie

o znaczeniu strategicznym (art. 2 ust. 1 pkt 4), rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych oraz ściganie ich sprawców, w zakresie określonym w ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, z późn. zm.) (art. 2 ust. 1 ust. 5), jak również rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw

i wykroczeń przeciwko:

a) zdrowiu, określonych w art. 55, art. 57, art. 61 i art. 66 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2016 r. poz. 224 i 437),

b) dobrom kultury, określonych w art. 109 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z 2015 r. poz. 397, 774

i 1505 oraz z 2016 r. poz. 1330) i w art. 53 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1506),

c) prawom własności intelektualnej, określonych w art. 116-118 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 666 i 1333)

i w art. 305 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

z 2013 r. poz. 1410 oraz z 2015 r. poz. 1266, 1505 i 1615),

d) przyrodzie, określonych w art. 128 i art. 131 pkt 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r. poz. 1651, 1688 i 1936 oraz z 2016 r. poz. 422),

e) środowisku, określonych w art. 183 § 2, § 4, § 5 i § 6, w przypadku czynów, o których mowa w art. 183 § 2, § 4 i § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1137), oraz przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, określonych w art. 244 Kodeksu karnego, w zakresie niestosowania się do zakazu wstępu do ośrodków gier

i uczestnictwa w grach hazardowych,

f) ograniczeniom obrotu towarami i technologiami o znaczeniu strategicznym, określonym w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie

z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju

i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 194 oraz z 2016 r. poz. 1228) - oraz ściganie ich sprawców, jeżeli zostały ujawnione przez Służbę Celną (art. 2 ust. 1 pkt 6).

Przyjęcie takiego zakresu podmiotowego art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej oraz art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej i ograniczenie go do tych funkcjonariuszy, którzy realizują zadania ściśle określone w ww. przepisach powoduje, iż zadania realizowane przez skarżącą, poza zadaniami uwzględnionymi realizowanymi w okresach od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2016 r. oraz w dniu [...] grudnia 2016 r. oraz w okresie od dnia [...] marca 2017 r. w Służbie Celno-Skarbowej, nie są więc zadaniami, o których mowa

w art. 12 ust. 2 ustawy zaopatrzeniowej.

W zgromadzonej dokumentacji brak jest zapisów potwierdzających wykonywanie przez skarżącą zadań policyjnych poza ww. okresami. Przedstawione przez skarżącą argumenty dotyczące wykonywanych zadań w tym czasie nie są wystarczające do stwierdzenia realizowania zadań policyjnych. Do potwierdzenia powyższego okresu konieczna jest bezpośrednia i faktyczna realizacja tych zadań, poparta zapisami wynikającymi z karty zakresu obowiązków i uprawnień, kart opisu stanowisk służbowych w ww. komórkach organizacyjnych bądź innych dokumentów będących

w posiadaniu organu.

W zgromadzonej dokumentacji, w szczególności w kartach zakresów uprawnień

i obowiązków, jak również innych materiałach dokumentujących przebieg i zadania

w okresie jej służby w komórkach zajmujących się postępowaniem egzekucyjnym, brak jest zapisów odnośnie realizowania przez skarżącą zadań policyjnych określonych

w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej oraz art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

Również ustalenia organu, co do okresu odbywania szkoleń w ramach [...] są trafne. Ze zgromadzonych dokumentów dotyczących odbywanych szkoleń w OC

w K. nie wynika, że skarżąca wykonywała zadania, będące przedmiotem szkolenia, ponieważ nie została przeniesiona do służby w Oddziale w K.

Organ nie mógł również potwierdzić, że skarżąca wykonywała zadania dotyczące przekazywania informacji o wszelkich stwierdzonych podczas wykonywania obowiązków służbowych okolicznościach, które mogły wskazywać na prowadzenie działań mających na celu wprowadzenie do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych źródeł, z uwagi na brak ich zindywidualizowania

w kartach zakresu uprawnień i obowiązków, jak również w innych dokumentach osobowych określających przydzielone skarżącej zadania. Do stwierdzenia realizowania tych zadań nie są wystarczające zapisy Decyzji nr [...] Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2013 r. w sprawie określenia trybu

i zasad współpracy z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej, które odnoszą się do wszystkich funkcjonariuszy, gdyż przyjęcie tak szerokiej interpretacji pojęcia "zadań policyjnych" koliduje z ich istotą i rozumieniem przyjętym w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt K 39/13.

Należy podkreślić, że zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu, i nie ma charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Tym samym nie jest dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń czy to faktycznych, czy prawnych, niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

Dodać przy tym trzeba, że postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w art. 218 § 2 k.p.a., spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, a jego przedmiotem są okoliczności wynikające z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienie, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów oraz stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się zainteresowany, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja lub rejestry mogą zawierać żądane dane

i ustalenia ewentualnych ich dysponentów.

W ocenie Sądu, organy wywiązały się z tak nałożonych obowiązków, przy słusznym założeniu, że przepisy art. 217-219 k.p.a., określające prawny reżim wydawania zaświadczeń, organy administracji publicznej muszą interpretować

w sposób ścisły.

Organy, w trybie postępowania o wydanie zaświadczenia, nie dokonują interpretacji oraz nie są uprawnione do prowadzenia szeroko rozumianego postępowania co do charakteru realizowanych przez funkcjonariusza zadań, a jedynie mogą potwierdzić istniejące fakty i okoliczności, które wynikają z dokumentów odzwierciedlających przebieg służby, w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w oparciu o art. 218 § 2 k.p.a., który spełnia pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, a jego przedmiotem są okoliczności wynikające z już istniejących danych znajdujących się w posiadaniu organu.

Tryb określony w art. 217 k.p.a. i następnych nie może służyć, niejako zastępczo, do rozstrzygania sporów na tle obowiązujących przepisów i ich wykładni. Skoro

w ewidencji organu nie widnieją informacje, iż skarżąca wykonywała zadania określone w spornych przepisach przez okres 5 lat, to organ zaświadczenia zgodnego z żądaniem strony nie mógł wydać. Co więcej, w trybie określonym omawianymi przepisami, nie mógł prowadzić postępowania na okoliczność ustalenia tego, czy zadania wykonywane przez skarżącą mieściły się w dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, skoro żaden dokument znajdujący się w zasobach organu tego nie poświadczał.

Reasumując dotychczasowe ustalenia, należy stwierdzić, że analiza zebranych

w sprawie materiałów jednoznacznie wskazuje, iż organ nie posiada dokumentów wskazujących na nabycie przez skarżącą tzw. "wysługi emerytalnej", czyli 5 letniego okresu służby przy realizacji tzw. "zadań policyjnych", o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej, co było wystarczającą podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia.

W tym stanie rzeczy, ponieważ zarzuty skargi dotyczące naruszenia tak prawa materialnego, jak i procesowego, są bezzasadne, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.