Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 50/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Joanna Zdrzałka na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2006 r. skargi W. B. o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 1998 r., sygn. akt SA/Rz 1426/97 wydanego w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 1997 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 1998 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie oddalił skargę W. Z. - obecnie W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 1997 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

W dniu 16 stycznia 2006 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga W. B. o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie zakończonej wyżej wymienionym wyrokiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania oprócz wymogów jakim powinno odpowiadać pismo procesowe z art. 46 P.p.s.a. powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Wskazanie powyższych okoliczności stanowi konieczny warunek dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, który podlega wstępnemu badaniu na posiedzeniu niejawnym. Instytucja wznowienia postępowania należy bowiem do nadzwyczajnych środków zaskarżenia służących weryfikacji prawomocnych już orzeczeń, stąd tez wymogi formalne dla wniesienia tego środka są surowsze aniżeli dla zwyczajnych środków.

Jak stanowi art. 280 § 1 P.p.s.a sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuca.

W praktyce oznacza to, że Sąd odrzuci skargę w sytuacji gdy nie będzie ona wskazywać żadnych podstaw czy też okoliczności stwierdzających zachowanie terminu.

Podstawy wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego zostały wymienione w art. 271, 272 i 273 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 271 P.p.s.a. wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Kolejny przepis art. 272 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

Wznowienia postępowania można żądać również gdy:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

§ 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy - art. 273 P.p.s.a.

Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wynosi trzy miesiące, z wyjątkiem sytuacji, w której strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana gdzie wniesienie skargi nie jest ograniczone żadnym terminem. Jak stanowi bowiem art. 278 P.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych podstaw wznowienia postępowania, a wobec ich braku trudno stwierdzić czy zachodzi wyjątkowa sytuacja umożliwiająca wniesienie skargi po upływie 5 lat od uprawomocnienia się wyroku.

W świetle powyższego Sąd odrzucił skargę jako oczywiście bezzasadną, działając przy tym na zasadzie art. 280 § 1 P.p.s.a.