Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 590/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym
Powołane przepisy: article: art 245 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2009 r. wniosku W W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać W. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Skarżąca W. G. w skardze na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, który uzupełniając na urzędowym formularzu PPF rozszerzyła również na ustanowienie adwokata, ubiegając się w ten sposób o całkowite prawo pomocy.

Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych dokumentów wynika, co następuje.

W. G., zamieszkała w S., prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a na jej utrzymaniu pozostaje 10-letni syn z orzeczeniem o niepełnosprawności intelektualnej. Jak wynika z zaświadczenia od pracodawcy, skarżąca pracuje na 1/4 etatu jako pracownik biurowy i uzyskuje wynagrodzenie 500 zł miesięcznie (brutto). Skarżąca oświadczyła, że ze względu na konieczność sprawowania opieki nad synem nie może podjąć pracy w większym wymiarze czasowym.

Skarżąca nie posiada żadnego majątku, który zgodnie z jej oświadczeniem został utracony w związku z przerwaniem w 2004 r. prowadzonej działalności gospodarczej. Nie wykazała również posiadania wartościowych rzeczy ruchomych, oszczędności. W urzędowym formularzu strona wykazała, że posiada 320 udziałów w "B" Spółce z o.o., o wartości 1.000 zł każdy, wyjaśniając jednocześnie, że spółka ta jest zadłużona i nie posiada środków na przeprowadzenie postępowania upadłościowego.

Dodatkowo, skarżąca oświadczyła, że nie ponosi kosztów związanych z utrzymaniem zamieszkiwanego lokalu, i od 2006 r. jest na utrzymaniu swojego przyjaciela, który nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Ponadto otrzymuje od męża, z którym jest od lipca 2004 r. w separacji, jedynie niesystematyczną pomoc dla dziecka. Skarżąca oświadczyła także, iż nie posiada rachunków bankowych i nie korzysta i nie korzystała w 2008 r. z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, co potwierdza przedłożone zaświadczenie z MOPS w S.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Z konstrukcji tego przepisu wynika więc, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy i od tego co udowodni zależy sposób rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa jest w przytoczonych przepisach.

Analiza przedstawionej sytuacji, w jakiej znajduje się skarżąca, ze szczególnym uwzględnieniem wysokości dochodów uzyskiwanych przez skarżącą oraz faktem, że na jej utrzymaniu pozostaje niepełnosprawne dziecko wymagające stałej opieki, a także brakiem środków pieniężnych i majątku trwałego w posiadaniu skarżącej, prowadzi do wniosku, że skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie. Uzasadnione jest także ustanowienie jej adwokata z urzędu.

Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.