Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 205/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 2, art. 30 c ust. 1 i ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: par. 5 ust. 2, ust. 3 pkt 1, ust. 4
journal: Dz.U. 2007 nr 193 poz 1399
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach  regionalnych programów operacyjnych.
article: art. 3 ust. 1 pkt 13, art. 71 ust. 2, art. 72 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: par. 3 ust. 1 pkt 49, par. 3 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 257 poz 2573
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r.w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na  środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na  środowisko
article: art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 29 ust. 1 pkt 22 i ust. 2 pkt 1, art. 30 ust. 6 pkt 1, art. 30 ust. 7
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 16
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 6 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 155 poz 1095
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity
article: art. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
journal: Dz.U.UE.L 1985 nr 175 poz 40 art. 2 ust. 1, Aneks II pkt 12 i pkt 13
law: Dyrektywa Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na  środowisko naturalne 85/337/EWG.

SENTENCJA

Dnia 27 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego nr [...] stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia /-/Sz. Widłak /-/M. Kosewska /-/M. Górecka


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Instytucja Zarządzająca WRPO na lata 2007 – 2013 ogłosiła konkurs nr 03/VI/2009 dla Działania 6.1. "Turystyka" Schemat I "Infrastruktura turystyczna". Uprawnionymi do składania wniosku o dofinansowanie były jednostki organizacyjne posiadające osobowość prawną, przedsiębiorcy.

W ramach konkursu, dofinansowanie mogły otrzymać następujące rodzaje projektów:

1) budowa, rozbudowa, modernizacja infrastruktury turystycznej m.in. porty, przystanie i stanice wodne służące turystyce wodnej,

2) kompleksowe przedsięwzięcia dotyczące opracowania i wdrażania koncepcji rozwoju infrastruktury niezbędnej do uprawiania aktywnych form turystyki ( np. wodnej),

3) renowacja i rozbudowa urządzeń rekreacyjno – sportowych: plaż, kąpielisk, przystani wodnych, ścieżek sportowych i innych obiektów w nadjeziornych ośrodkach wypoczynkowych,

4) budowa nowoczesnych ośrodków rekreacyjno – rozrywkowych o bogatym programie wielofunkcyjnym (wioski wakacyjne, parki wypoczynku i sportu),

5) budowa, rozbudowa i modernizacja infrastruktury oraz obiektów służących rozwojowi specyficznych form turystyki oraz zagospodarowanie terenu dla celów rekreacyjnych,

6) budowa, rozbudowa i modernizacja infrastruktury poprawiającej dostępność do obiektów i atrakcji turystycznych wyłącznie w powiązaniu z ww. projektami (ciągi komunikacyjne i infrastruktura dla niepełnosprawnych),

7) budowa, rozbudowa, przebudowa, modernizacja obiektów infrastruktury sportowo – rekreacyjnej służącej rozwojowi aktywnych form wypoczynku tylko łącznie z innymi elementami infrastruktury turystycznej oraz jeżeli przyczynią się one do podniesienia walorów turystycznych obszaru,

8) budowa, odbudowa, rozbudowa i modernizacja oraz niezbędne wyposażenie bazy hotelarsko – noclegowej.

A. Sp. z o.o. w B. w dniu 26 listopada 2009 roku złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach Działania 6.1. "Turystyka" Schemat I "Infrastruktura turystyczna" wraz z wymaganą regulaminem konkursu dokumentacją. Przedmiotem projektu, zgodnie ze złożonym wnioskiem, była:

1) modernizacja Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S.,

2) budowa restauracji,

3) zagospodarowanie plaży poprzez udostępnienie sanitariatów, wybudowanie podestu scenicznego oraz udostępnienie sprzętu plażowego (leżaki, parasole, kosze plażowe) oraz zakup sprzętu wodnego celem doposażenia wypożyczalni.

Modernizacja Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego miała obejmować przeprowadzenie prac modernizacyjnych zlokalizowanego na terenie miejscowości Boszkowo Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. i miała polegać na: wymianie instalacji wodno – kanalizacyjnych, wymianie instalacji elektrycznej, zmianie wyposażenia pokoi i pomieszczeń ogólnodostępnych, w tym sal konferencyjnych, foyer, toalet ogólnodostępnych, recepcji.

Kolejnym elementem projektu miała być budowa jednej restauracji wraz z profesjonalnym zapleczem kuchennym, przy plaży położonej w odległości ok. 22 m od jeziora i 60 m od budynku noclegowego. Restauracja miała składać się z budynku gastronomicznego oraz tarasu o powierzchni całkowitej ok. 300 m2. Nowo wybudowana restauracja miałaby w sposób sprawny i profesjonalny obsłużyć ok. 80 gości wewnątrz budynku oraz ok. 200 gości na tarasie. Ponadto projekt zakładał zagospodarowanie przyległej do obiektu plaży. Zagospodarowanie plaży miało obejmować: wyposażenie oraz udostępnienie akcesoriów wypoczynkowych; wybudowanie jednego podestu scenicznego, wybudowanie jednego parku linowego dla dzieci, wyposażenie wypożyczalni i udostępnienie sprzętu wodnego, wyposażenie ratowników wodnych w jedną motorówkę dla potrzeb ratownictwa wodnego, wyposażenie szkółki windsurfingowej, przygotowanie i umiejscowienie przy plaży jednej tablicy pamiątkowej z opisem atrakcji turystycznych B. i okolicy. Projekt przewidywał również budowę molo spacerowego o powierzchni 550 m2 oraz budowę przystani żeglarskiej o szerokości 2 m oraz długości ok. 70 m, w kształcie litery L. W założeniach projektu zmodernizowany obiekt miał umożliwić utworzenie 11 nowych miejsc pracy na terenie miasta B. oraz przeprowadzenie szkoleń związanych z wykonywanymi zadaniami w ramach działalności hotelowej, gastronomicznej i turystycznej, podniesienie standardu obiektu noclegowego, który umożliwiłby zainteresowanie ofertą turystyczną B. osób spoza W., utworzenie miejsca w którym dzieci i młodzież miałyby możliwość bezpiecznego i aktywnego spędzenia czasu. Ponadto elementy obiektu miałyby zostać przystosowane dla osób niepełnosprawnych (tom II k. 64 – 68, k. 90 akt sądowych).

Do wniosku o dofinansowanie projektu w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 przedsiębiorca dołączył m.in. (tom II k. 80 – 260 oraz tom III k. 261 – 364 akt sądowych):

1) ocenę oddziaływania na środowisko obejmującą wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzję Wójta Gminy z dnia 23 października 2009 roku o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko (zał. nr 1);

2) decyzję o warunkach zabudowy, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zał. nr 2);

3) zaświadczenie organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów NATURA 2000 – Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska stwierdzające, że przeprowadzenie oceny, o której mowa w art. 6 ust. 3 dyrektywy nr 92/43/EWG nie zostało uznane za niezbędne (zał. nr 3);

Spółka przygotowując dokumentację na cele konkursu dokonała zgłoszenia budowy – robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę organowi nadzoru budowlanego. W treści zgłoszenia określiła rodzaj robót, tj. remont istniejącego obiektu budowlanego i urządzeń budowlanych.

Starosta Powiatu nie zgłosił zastrzeżeń co do zakresu prac wskazanych przez skarżącego oraz nie wskazał, że zakres prac wymaga pozwolenia na budowę (tom I k. 54 – 57, tom II k. 160 – 161 akt sądowych).

W zakresie zgłoszonej inwestycji Wójt Gminy uznał, że inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uwzględnił przy tym uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 ze zm.). Przyczyną zakwalifikowania inwestycji spółki jako inwestycji niewymagającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest stwierdzenie, że aktualnie nieruchomość jest wykorzystywana jako ośrodek wypoczynkowy i brak jest innych przedsięwzięć na nieruchomości. Tym samym nie wystąpi kumulacja oddziaływań przedsięwzięć. Ponadto nie będą wykorzystywane zasoby naturalne, nie stwierdzono emisji i wystąpienia innych uciążliwości (tom II k. 86- 89; 103 – 107 oraz tom IV k. 662 akt sądowych).

W miejscu realizacji projektu (działki nr 131/6, 131/7, 99 obręb G.) wnioskodawca prowadzi obecnie działalność gospodarczą polegająca na świadczeniu usług hotelarskich, turystycznych, i gastronomicznych. Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowe S. składa się z budynku hotelowego, budynku restauracji, domku ratownika oraz dwóch parkingów przewidzianych dla 60 samochodów. Na terenie obiektu znajduje się drewniany wigwam oraz drewniane molo wymagające gruntownego remontu. Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowe S. zajmuje obecnie teren o powierzchni 22.278 m2, w tym plaża strzeżona, piaszczysta o powierzchni 10.000 m2. Baza noclegowa Centrum przewidziana jest na 144 miejsca w 72 pokojach, kompleks obejmuje 9 sal konferencyjnych. Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowe S. składa się również z 3 restauracji. W okresie ostatnich 3 lat obiekt był modernizowany i remontowany wyłącznie ze środków własnych spółki (tom II k. 92 oraz tom IV k. 494 - 495).

Pismem nr [...] Urząd Marszałkowski Departament Wdrażania Programu Regionalnego wezwał zainteresowaną spółkę do skorygowania formularza wniosku właściwego oraz uzupełnienie lub skorygowanie załączników do wniosku, a także studium wykonalności (tom I k. 19 – 26 akt sądowych). Ponadto w piśmie tym organ uznał, że Modernizacja Centrum Konferencyjno - Wypoczynkowego S. odnosi się do odtworzenia istniejącej już infrastruktury turystyczno – hotelowej, co nie kwalifikuje się do uzyskania dofinansowania w ramach WRPO 2007 – 2013. Natomiast budowa samej restauracji bez stworzenia nowego zaplecza hotelowo – turystycznego nie wpisuje się w katalog projektów dopuszczonych do finansowania w ramach Działania 6.1. W związku z tym, za koszty kwalifikowane organ uznał jedynie koszty zakupu wyposażenia oraz udostępnienie akcesoriów wypoczynkowych, wybudowanie jednego podestu scenicznego, wybudowanie jednego parku linowego dla dzieci, wyposażenie wypożyczalni i udostępnieniu sprzętu wodnego, wyposażenie szkółki windsurfingowej oraz umieszczenie przy plaży tablicy pamiątkowej z opisem atrakcji turystycznych okolic B. Organ uznał również, że opisane we wniosku przedsięwzięcie, w oparciu o treść Aneksu II do Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko oraz zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jest przewidziane jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dla wnioskowanego przedsięwzięcia wymagane było zatem zdaniem organu dostarczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z dokumentacją z postępowania, zgodnie z warunkami konkursu. Ponadto organ wskazał, że każde przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymaga pozwolenia na budowę. Spółka została również zobowiązana do dostarczenia organowi pozwolenia na przebudowę hotelu oraz pozwolenia na wykonanie budowli, obiektów tymczasowych i małej architektury. Ponadto organ zarzucił skarżącej niewypełnienie wniosku zgodnie z Instrukcją (tom I k. 19 – 26 akt sądowych).

Spółka w dniu 13 stycznia 2010 r. przekazała organowi uzupełnione lub poprawione dokumenty, tj.: wniosek o dofinansowanie wraz z wymaganymi dokumentami oraz studium wykonalności ze wskazanymi załącznikami.

Z powyższym pismem spółka przedłożyła Komentarz do zgłoszonych uwag, w którym przedstawiła swoje stanowisko odnośnie potrzeby uzyskania pozwolenia na budowę oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz ustosunkowała się do twierdzeń organu o niemożności uznania inwestycji w zakresie modernizacji centrum konferencyjno – wypoczynkowego jako "nowej inwestycji" (tom III. k. 365 – 460; tom IV k. 461 – 649).

Organ w dniu [...] poinformował spółkę o tym, że jej wniosek uzyskał negatywną ocenę formalną i został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów formalnych (tom I k. 27 – 30 akt sądowych):

1) nr I. 14 "Analiza pomocy publicznej" – zgodność z odpowiednim programem pomocowym poprzez uznanie, iż projektowane przedsięwzięcie nie można zakwalifikować jako nowej inwestycji, gdyż odnosi się do odtworzenia istniejącej już infrastruktury turystyczno hotelowej

2) nr I.8 "Kompletność wniosku i załączników" oraz nr III.2 "Dokumentacja jest kompletna" poprzez zignorowanie wezwania o dostarczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z dokumentacją z postępowania, zgodnie z warunkami konkursu.

Spółka w dniu 11 lutego 2010 r. wniosła protest w zakresie negatywnej oceny formalnej i odrzucenia wniosku z powodu niespełnienia kryteriów formalnych wniosku (tom I k. 31- 42 akt sądowych).

Orzeczeniem Komisji Odwoławczej z dnia [...] r. oddalono protest w całości. Komisja Odwoławcza podkreśliła, że kryteria oceny zostały precyzyjnie określone w Załączniku nr 1 do Regulaminu Konkursu 03/VI/2009 – Załącznik – Kryteria wyboru projektów w ramach WRPO na lata 2007 – 2013 Działanie 6.1. Schemat I Etap I oraz Etap III – Ocena formalna, przyjętymi uchwałą Komitetu Monitorującego WRPO nr 3/2008 z dnia 08 lutego 2008 (zmienionymi w dniu 29 maja 2008 r., 29 września 2008 r., 11 grudnia 2008 r. oraz 06 marca 2009 r.). Przedmiotem oceny Komisji Odwoławczej była poprawność przeprowadzonej weryfikacji formalnej wniosku. Komisja Odwoławcza, w oparciu o przedstawione przez spółkę dokumenty uznała, że spółka nie spełniła wymogów formalnych, co skutkować musiało wydaniem negatywnej oceny (tom I k. 43 – 53 akt sądowych).

A. Sp. z o.o. w B. w dniu 2 kwietnia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ocenę projektu, zarzucając naruszenie:

1) § 5 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (DZ. U. Nr 193 poz. 1399 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż przedmiotem projektu nie jest nowa inwestycja,

2) art. 59 oraz art. 3 ust 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz postanowień Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko poprzez ich błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż w niniejszej sprawie wymagana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach,

3) art. 29 ust. 3, art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 2004 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku nr 156 poz. 1118) poprzez ich błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż w niniejszej sprawie wymagane jest pozwolenie na budowę, podczas gdy Starosta Powiatu nie zgłosił sprzeciwu co do zamiaru wykonania zamierzonego remontu.

Spółka na podstawie art. 30c ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 roku nr 84 poz. 712 ze zm) wniosła o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z § 5 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych z "nową inwestycją" mamy do czynienia, gdy inwestycja obejmuje inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z utworzeniem nowego przedsiębiorstwa, rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie. Strona skarżąca podkreśliła, że spełnienie chociażby jednego z tych warunków kwalifikuje przedmiot projektu jako "nową inwestycję".

Ponadto skarżąca zaznaczyła, że organ zakwestionował jedynie przedmiot inwestycji planowanej w ramach Modernizacji Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. W opinii strony skarżącej stanowisko organu nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy, gdyż modernizacja Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. związana jest z dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów, a także z zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie poprzez podniesienie standardu obiektu i świadczenia usług. Dokładny opis wszystkich elementów projektu realizowanych w ramach projektu modernizacji Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. okazał się niemożliwy ze względu na fakt, iż każda rubryka wniosku jest ograniczona do liczby znaków ze spacjami. W związku z powyższym spółka ograniczyła się jedynie do wskazania ogólnego tj. rozszerzenie oferty przedsiębiorstwa. Strona skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Komisji Odwoławczej jakoby brak powyższych zapisów w dokumentacji projektowej (we wniosku) wykluczał automatycznie możliwość wykorzystania ich jako argumentów przemawiających na rzecz rozszerzenia oferty produktowej. Zdaniem skarżącej wniosek może być na etapie oceny i rozpatrywania korygowany i uzupełniany. Spółka na etapie uzupełniania braków formalnych wniosku przedstawiła dodatkowe informacje, celem wykazania, że inwestycja mieści się w pojęciu dywersyfikacji produkcji przedsiębiorstwa oraz zasadniczej zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego.

Zdaniem skarżącej zakres planowanej inwestycji wykracza poza ramy prac odtworzeniowych, które kwalifikowane są jako zwykła inwestycja, a nie nowa inwestycja. Celem projektu jest podniesienie standardu świadczonych usług poprzez modernizację obiektu. Prace odtworzeniowe polegające w głównej mierze na odtworzeniu zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa odnoszą się do przedsiębiorstw, które zaprzestały bądź zawiesiły prowadzenie działalności gospodarczej i zamierzają ją wznowić bądź znajdą się w trudnej sytuacji finansowej i bez przeprowadzenia prac restytucyjnych nie będą w stanie dalej normalnie funkcjonować. Dalej skarżąca podkreśliła, że zgodnie z treścią § 5 ust. 3 cytowanego Rozporządzenia nową inwestycją nie jest inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych. W związku z powyższym za nową inwestycją można uznać inwestycję, która zmierza w jakieś części do odtworzenia zdolności produkcyjnych, ale nie w sposób wyłączny. Przedmiot projektu w postaci budowy restauracji oraz zagospodarowania plaży został uznany przez organ za nową inwestycję. W ocenie spółki kwestionowanie tylko części przedmiotu projektu nie może stanowić podstawy do stwierdzenia naruszenia postanowień Rozporządzenia.

Strona skarżąca uznała również, że planowane przedsięwzięcie nie wymaga sporządzenia raportu o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Przedmiot projektu nie jest zamierzeniem budowlanym lecz remontem w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Spółka podkreśliła również, iż w rozumieniu Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko dotyczy przedsięwzięć, w wyniku których powstaną dopiero obiekty spełniające warunki, o których mowa w rozporządzeniu. Nie ma w nim bowiem mowy o przedsięwzięciach realizowanych na terenie już istniejącego ośrodka wypoczynkowego lub hotelu. Skarżąca zaznaczyła, że w wyniku przeprowadzonych prac remontowych nie zmieni się ilość miejsc noclegowych ani przeznaczenie terenu ani charakter prowadzonej działalności.

W opinii strony do projektu mógłby mieć zastosowanie § 3 ust 2 cytowanego Rozporządzenia. Przy czym z zapisem tym koresponduje zdaniem skarżącej treść punktu 13 aneksu II dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 roku, który wskazuje "wszelkie zmiany bądź rozbudowa przedsięwzięć wymienionych w załączniku I lub II już zatwierdzonych, zrealizowanych lub będących w trakcie realizacji, które mogą mieć znaczący niekorzystny wpływ na środowisko". Prace modernizacyjne zaś, wywodzi skarżąca, nie będą mieć żadnego negatywnego wpływu na środowisko. Wymiana okien, instalacji c.o., elektrycznej czy wodnokanalizacyjnej przyczyni się do ograniczenia emisji spalin powstających w wyniku ogrzewania obiektu. W wyniku realizacji projektu nie zmieni się ilość miejsc w ośrodku ani nie zmieni się przeznaczenie i charakter terenu. Powstanie nowego budynku restauracji zwiększy powierzchnię użytkową całego kompleksu o ok. 7%. Posiłki serwowane w nowym budynku restauracji będą przygotowywane w oparciu o dotychczasową infrastrukturę kuchni. Szacowany wzrost emisji, wzrost zużycia surowców, materiałów, paliw i energii w związku z powstaniem nowego budynku restauracji został określony na poziomie niewiększym niż 7%.

Strona skarżąca wyjaśniła również, iż przed przystąpieniem do prac budowlanych Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. uzyskała pozwolenie na budowę i decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, a także zgłosiła zamiar wykonania remontu do Starostwa Powiatowego. Starosta nie wniósł zastrzeżeń co do planowanego zamierzenia.

Celem uzupełnienia skargi strona złożyła pismo z dnia 16 kwietnia 2010 r., wraz z którym przedłożyła pismo Wójta Gminy z dnia 12 kwietnia 2010 r. Spółka podkreśliła, że z przedmiotowego pisma wyraźnie wynika, iż przedsięwzięcie polegające na remoncie "Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S." nie jest przedsięwzięciem w rozumieniu ustawowej definicji przedsięwzięcia oraz nie jest ono związane z koniecznością uzyskania decyzji zawartych w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Skarżący podniósł ponadto, iż zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowana osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa. Stąd strona zaznaczyła, iż nie przedłożyła żądanej decyzji, albowiem nie była ani zobowiązana, ani uprawniona do jej uzyskania.

Ponadto w piśmie z dnia 27 kwietnia 2010 r. spółka potrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i powołując się na informacje zawarte w dokumentacji konkursowej przedstawiła nowe argumenty w celu wykazania, iż część wnioskowanego projektu w postaci modernizacji Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. stanowi "nową inwestycję" w rozumieniu § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. Strona zwróciła również uwagę, że już z samego ogłoszenia na nabór wniosków o dofinansowanie projektów, konkurs nr 03/VI/2009 ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego dla Działania 6.1 "Turystyka" Schemat I "Infrastruktura turystyczna" zamieszonym na stronach internetowych Instytucji Zarządzającej, wynika, że w ramach konkursu dofinansowanie obejmuje m.in. budowę, odbudowę, rozbudowę i modernizację oraz niezbędne wyposażenie bazy hotelarsko – noclegowej – przedkładając wskazany dokument w załączeniu. Skarżąca podkreślił ponadto, iż analogicznie stanowią Wytyczne Instytucji Zarządzającej [...] Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007- 2013 w sprawie kwalifikowalności kosztów w ramach priorytetu - działanie 1.7 oraz priorytetów II-VI.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi, wskazując w uzasadnieniu, że zdaniem skarżącej zawartym we wniosku, modernizacja Centrum Wypoczynkowego S. będzie obejmowała wyposażenie pokoi, sal konferencyjnych, foyer, recepcji i toalet. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz w proteście spółka podała, że z pojęciem rozszerzenia oferty produktowej związane jest rozszerzenie oferty o room service, udostępnienie sali konferencyjnej i świadczenie usług rehabilitacyjnych i pralniczych. Zdaniem organu wymienione wyżej usługi nie można uznać jako rozszerzenia oferty produktowej, gdyż we wniosku o dofinansowanie jak również w studium wykonalności nie ma zapisów potwierdzających, że w ramach niniejszego projektu były one przewidziane. Instytucja Wdrażająca WRPO weryfikuje projekt w oparciu o dokumentację dostarczoną przez wnioskodawcę dlatego też brak uwzględnienia powyższych usług w dokumentacji projektowej, stanowi uchybienie spółki i wyklucza zdaniem organu możliwość uznania, iż realizacja projektu miała służyć również "rozszerzaniu oferty produktowej" Centrum Konferencyjno Wypoczynkowego S. Wszelkie uwagi i nieścisłości dotyczące dokumentacji konkursowej zgodnie z regulaminem konkursu dla Działania 6.1 Schemat I zostały przedstawione w piśmie dotyczącym korekt do wniosku o dofinansowanie, do których strona skarżąca powinna się była ustosunkować w toku postępowania i wprowadzić niezbędne wyjaśnienia i uzupełnienia. Argument strony skarżącej, że rubryki we wniosku posiadają ograniczoną liczbę znaków przez co nie miała ona możliwości przedstawienia pełnego opisu projektu, w ocenie organu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem organu każdy wnioskodawca winien, po zapoznaniu się z regulaminem konkursu, tak zredagować treść dokumentacji, aby w sposób precyzyjny i jednoznaczny opisać jego charakter i cel. Ponadto zarówno w opisie przedmiotu projektu jak również wybranego wariantu w studium wykonalności nie ma ograniczenia w postaci ilości znaków, a mimo tego skarżąca nie wprowadziła niezbędnych zmian, z których wprost wynikałoby czego dotyczy "rozszerzenie oferty przedsiębiorstwa" w ramach realizowanej inwestycji. W tej sytuacji, wywodzi organ, trudno uznać argumentację spółki, iż jej projekt wypełnia definicję "nowej inwestycji" zawartą w § 5 ust. 3 pkt 1 c wyżej cytowanego Rozporządzenia.

Analizując zarzuty strony skarżącej w świetle §5 pkt. 3 ppkt. 1d) Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, organ wskazał, że jak sama przyznaje w złożonym proteście skarżąca, realizacja inwestycji spowoduje zasadniczą zmianę dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie wnioskodawcy. Będzie to wynikało przede wszystkim z podniesienia standardu obiektu, które to wprost będzie wynikiem prac związanych z: wymianą instalacji wodno- kanalizacyjnej; wymianą instalacji elektrycznej; wymiana instalacji centralnego ogrzewania; wymianą klimatyzacji; gruntowną zmianą wyposażenia pokoi i pomieszczeń ogólnodostępnych. Zdaniem organu w odniesieniu do prac związanych z wymianą instalacji wodno-kanalizacyjnej, instalacji elektrycznej, instalacji centralnego ogrzewania oraz klimatyzacji, w całym studium wykonalność (stanowiącym załącznik do wniosku), sama spółka używa pojęcia "remont" w odniesieniu do powyższych robót. Przykładem tego są zapisy w punkcie III. Dalej organ wskazuje, że w swoim proteście spółka również podała, iż w rozumieniu prawa budowlanego powyższe prace stanowią remont. Należy przyjąć zatem zdaniem organu, że w świetle ustawy Prawo budowlane powyższe działania muszą zostać uznane jako "prace odtworzeniowe", które nie stanowią nowej inwestycji w myśl cytowanego rozporządzenia i Regulaminu.

W ocenie organu nie można również zgodzić się z argumentem spółki, iż organ uznał przedsięwzięcie w postaci budowy restauracji oraz zagospodarowania plaży za nową inwestycję. Zgodnie z ogłoszeniem o konkursie oraz innymi dokumentami programowymi, w ramach konkursu dofinansowanie mogą otrzymać takie projekty jak budowa, odbudowa, rozbudowa i modernizacji oraz niezbędne wyposażenie bazy hotelowej. Projekt spółki oceniany był jako całość, wywodzi organ, a sama budowa restauracji i zagospodarowanie plaży, nie mogły stanowić podstawy do odrębnej weryfikacji w tym konkursie.

Z kolei odnosząc się do punktu Ad. 2 skargi, organ w całości podtrzymał swoje stanowisko zawarte w Orzeczeniu Komisji Odwoławczej z dnia [...] i dodatkowo wyjaśnił, że przedmiotem projektu "Podniesienie standardu usług i modernizacja Centrum Konferencyjno Wypoczynkowego S. w B. wraz z zagospodarowaniem plaży" jest inwestycja polegająca na: przeprowadzeniu prac modernizacyjnych w obiekcie turystycznym na 144 miejsca noclegowe, budowie restauracji, tablicy reklamowej, urządzeń rozrywkowych (podestu scenicznego), namiotu oraz obiektów parku linowego na plaży. Centrum konferencyjno - wypoczynkowe znajduje się na terenie usługowym o powierzchni większej niż 2 ha.

Zdaniem organu kwestię, czy planowane przedsięwzięcie może znacznie oddziaływać na środowisko rozstrzyga Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko( Dz. U. Nr 257 poz. 2573 ze zm.). Projekt spółki wpisuje się bezsprzecznie w § 3 ust. 1 pkt 49 tego Rozporządzenia. W związku z powyższym zgodnie z art. 71 cytowanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008r. spółka powinna uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Charakterystyka inwestycji zawarta we wniosku i załącznikach świadczy o tym, że projekt: "Modernizacja Centrum Konferencyjno Wypoczynkowego S." należy traktować jako jedno przedsięwzięcie, zgodnie z definicją umieszczoną w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku. Organ uznał więc, że w tym stanie prawnym zupełnie bezpodstawna jest argumentacja spółki, która dzieli planowane przedsięwzięcie na remont hotelu i budowę restauracji.

Dalej organ odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze podniósł, że zgodnie z treścią zapisów znajdujących się w części VIII Wniosku o dofinansowanie - "Załączniki", w momencie aplikowania wymagane są jako załączniki do wniosku wszelkie dokumenty, postanowienia, decyzje administracyjne niezbędne do realizacji przedsięwzięcia. Na etapie korekty wniosku o dofinansowanie wnioskodawca pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. został poproszony o dostarczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z pełną dokumentacją z przeprowadzonego postępowania w sprawie jej wydania. Organ wskazał, że nie dostarczono następujących dokumentów wymaganych jako załączniki do wniosku o dofinansowanie w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-20013:

- wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z informacją o inwestycji;

- opinii właściwego organu administracji (właściwego starosty) oraz opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej w sprawie potrzeby sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

- postanowienia organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającego brak lub konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

- uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia dokonanych przez właściwe organy: właściwego starostę oraz organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jeśli ocena oddziaływania na środowisko została przeprowadzona);

- dokumentów potwierdzających podanie do publicznej wiadomości faktu wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

- decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

- załącznika OOS wypełnionego zgodnie z Instrukcją wypełniania załącznika do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOS ( nie wpisano i nie dostarczono dokumentów wydanych w procedurze postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która była podstawą do wydania pozwolenia na budowę).

W odpowiedzi na skargę organ zaznaczył również, że zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo budowlane wszystkie przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymagają pozwolenia na budowę, a powołana wyżej ustawa nie przewiduje wyjątków od tej reguły. Nie dostarczono pozwolenia na przebudowę hotelu oraz pozwolenia na wykonanie budowli, obiektów tymczasowych i małej architektury. Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt zdaniem organu, że wnioskodawca nie przedłożył kopii zgłoszenia z 19 listopada 2009 r., o którym mowa na stronie 34 Studium Wykonalności. Zarówno pozwolenia na budowę jak i zgłoszenia dokonane właściwym organom budowlanym są obowiązkowymi załącznikami do wniosku o dofinansowanie (Załącznik nr 18). Wnioskodawca nie przedłożył również kopii pisma Starosty nr [...] z [...] r. zatwierdzającego ww. zgłoszenie (strona 34 "Analiza prawna" Studium Wykonalności).

Ponadto zdaniem organu z treści pisma Wójta Gminy z dnia 12 kwietnia 2010 r. wynika, iż zapytanie strony skarżącej dotyczyło wyłącznie remontu ośrodka wypoczynkowego, a nie realizacji całego projektu (przeprowadzeniu prac modernizacyjnych w obiekcie turystycznym na 144 miejsca noclegowe, budowie restauracji, tablicy reklamowej, urządzeń rozrywkowych, namiotu oraz obiektów parku linowego na plaży). Z tego powodu przedmiotowe oświadczenie Wójta, w ocenie organu nie może być brane pod uwagę w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712), zwanej dalej ustawą, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W świetle wskazanego wyżej art. 30 c ust. 1 ustawy Sąd uznał, że złożenie skargi w niniejszej sprawie, poprzedzone wyczerpaniem środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego (WRPO) i otrzymaniem przez skarżącego informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, było dopuszczalne.

Wobec powyższego, należało przejść do kontroli informacji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. zawierającej ocenę złożonego przez skarżącą spółkę projektu pt: "Podniesienie standardu usług i modernizacja CKW S. w B. wraz z zagospodarowaniem plaży", którą poinformowano stronę o negatywnym wyniku oceny formalnej wniosku i jego odrzuceniu z powodu niespełnienia wskazanych kryteriów formalnych.

Należy jednak podkreślić, że kontrola sądowa oceny merytorycznej, zgodnie z art. 30 c i nast. ustawy, sprowadza się wyłącznie do zbadania, czy ocena ta została przeprowadzona przez instytucję zarządzającą programem operacyjnym w sposób zgodny z prawem. Zatem Sąd nie może badać i oceniać kwestii merytorycznych, a jedynie dokonać kontroli, czy organ administracji w trakcie rozstrzygania danej sprawy nie naruszył prawa, w szczególności przepisów ustawy i obowiązujących dla konkursu nr 03/VI/2009, ogłoszonego dla Działania 6.1 "Turystyka" Schemat I "Infrastruktura turystyczna" przepisów Regulaminu, w tym kryteriów oceny wniosku pod względem formalnym. Dokonując oceny legalności działania Instytucji Zarządzającej Sąd miał w szczególności na uwadze przepis art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który wskazuje, iż instytucja zarządzająca realizując swe zadania powinna uwzględnić zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów stanowi bezwzględny nakaz stosowania przez instytucję zarządzającą jednakowych kryteriów ocennych w stosunku do wszystkich ubiegających się o dofinansowanie projektu, opartych na kryteriach wskazanych w Regulaminie Konkursu, a przede wszystkim na obowiązujących przepisach prawa.

W informacji z dnia [...] r. Dyrektor Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego zarzucił wnioskodawcy niespełnienie kryterium formalnego nr I. 14 "Analiza pomocy publicznej – zgodność z odpowiednim programem pomocowym". Jego zdaniem z dostarczonej przez wnioskodawcę dokumentacji wynika, iż Modernizacja Centrum Konferencyjno-Wypoczynkowego S. odnosi się do odtworzenia istniejącej już infrastruktury turystyczno-hotelowej, zatem nie stanowi "nowej inwestycji", o której mowa w § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399 ze zm.). Z kolei w ocenie Komisji Odwoławczej argumentacja beneficjenta przedstawiona w odwołaniu bezwzględnie rozmija się z informacjami przedstawionymi w dokumentacji projektowej, jak również z samym przedmiotem projektu.

Zdaniem Sądu powyższa ocena została dokonana z naruszeniem przepisu § 5 rozporządzenia z dnia 11 października 2007r. Zgodnie z powołanym § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 11 października 2007r. pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym. Z kolei § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia stanowi m.in., iż nowa inwestycja obejmuje: inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z:

a) utworzeniem nowego przedsiębiorstwa,

b) rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa,

c) dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub

d) zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie.

Ponadto ust. 4 § 5 rozporządzenia wskazuje, że nową inwestycją nie jest:

1) inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych;

2) nabycie udziałów lub akcji przedsiębiorstwa.

Wykładnia powołanego przepisu § 5 rozporządzenia prowadzi do wniosku, iż ustawodawca w sposób wyraźny przedstawił zamknięty katalog inwestycji nowych – ust. 3 pkt 1 § 5 rozporządzenia oraz inwestycji, które nie są nową inwestycją – ust. 4 § 5 rozporządzenia. Z ust. 3 pkt 1 § 5 rozporządzenia wynika, iż nową inwestycją nie jest tylko utworzenie nowego przedsiębiorstwa, czy rozbudowa istniejącego przedsiębiorstwa – co w sposób oczywisty świadczy o "nowości" - ale także wprowadzenie określonych zmian – dokonanie modernizacji - w istniejącym przedsiębiorstwie m.in. poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów, co spowoduje dywersyfikację produkcji przedsiębiorstwa lub też dokonanie zasadniczej zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego. Natomiast za nową inwestycję nie można uznać inwestycji mającej na celu wyłącznie odtworzenie zdolności produkcyjnych, czyli inwestycji, która nie wprowadza jakichkolwiek zmian – modernizacji - w istniejącym przedsiębiorstwie.

W proteście oraz skardze strona wykazała, iż przedmiot wniosku, jakim jest Modernizacja Centrum Konferencyjno Wypoczynkowego S. stanowi "nową inwestycję" w rozumieniu powołanego § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. Zdaniem skarżącej spółki modernizacja CKW związana jest z dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów (zmiana wyposażenia pokoi, sal konferencyjnych, foyer, recepcji i toalet ogólnodostępnych), a także z zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie, poprzez podniesienie standardu obiektu i świadczonych usług. Podkreślenia wymaga fakt, iż Komisja Odwoławcza dokonała niewłaściwej oceny stwierdzając, iż w dokumentacji konkursowej wnioskodawca nie zamieścił informacji dotyczącej "rozszerzenia oferty produktowej" oraz zmian wpływających na proces produkcyjny. Słusznie skarżąca zwróciła uwagę, iż w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. stanowiącym uzupełnienie braków formalnych wniosku (w Komentarzu do uwag pkt Ad. 1) przedstawiła dodatkowe informacje dotyczące zarówno pojęcia "rozszerzenia oferty produktowej" oraz sprecyzowała planowane zmiany związane z procesem produkcyjnym. Wnioskodawca wskazał, iż z pojęciem "rozszerzenia oferty produktowej" związane jest rozszerzenie oferty m. in.: o całodobowy, profesjonalny tzw. room service; udostępnianie sali konferencyjno - szkoleniowej z pełnym wyposażeniem audiowizualnym; świadczenie usług rehabilitacyjnych i pralniczych. Dodatkowo w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. spółka doprecyzowała, iż zmiana dotycząca procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie bezpośrednio wynikać będzie z podniesienia standardu zarówno obiektu, jak i świadczonych usług. Zaznaczyła, iż standard zostanie podniesiony dzięki m.in. wymianie instalacji elektrycznej, grzewczej, kanalizacyjnej i wodnej, wymianie klimatyzacji. Ponadto we wniosku, w studium uwarunkowań oraz w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. skarżąca wykazała, że w związku z realizacją nowej inwestycji stworzone zostaną nowe miejsca pracy (w sumie 11), co z kolei wiązać się będzie z koniecznością wprowadzenia nowych procedur jakościowych. Zdaniem wnioskodawcy podane przez niego informacje świadczą, iż celem Modernizacji CKW S. nie jest zachowanie dotychczasowej egzystencji (starej substancji), ale ekspansja na rynku poprzez zaoferowanie nowych produktów i nowej jakości.

Mając na względzie powyższe za niewyczerpującą, gdyż nieuwzględniającą wszystkich informacji zawartych w dokumentacji konkursowej, należy uznać ocenę Instytucji Zarządzającej, która przyjęła, iż Modernizacja CKW nie spełnia przesłanki "nowej inwestycji" w myśl § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r., a użyte przez wnioskodawcę pojęcie remont w kontekście Prawa budowlanego świadczy o odtworzeniowym charakterze inwestycji.

Przy ponownej ocenie wniosku Instytucja Zarządzająca zobowiązana jest dokonać wnikliwej analizy informacji zawartych we wniosku, studium uwarunkowań oraz w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. i na ich podstawie rozważyć, czy wskazane przez wnioskodawcę planowane wprowadzenie nowych produktów nie doprowadzi do dywersyfikacji CKW oraz czy projektowane zmiany dotyczące procesu produkcyjnego w CKW będą na tyle znaczące, że wpisują się w pojęcie "nowej inwestycji" zawarte w § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 11 października 2007r. Przesądzając o powyższym Instytucja Zarządzająca winna mieć również na uwadze stwierdzenie wnioskodawcy (zawarte w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. w Komentarzu do uwag Ad. 1 oraz zawarte w skardze), iż podniesienie standardu dotychczasowego ośrodka szkoleniowo – wypoczynkowego umożliwi dorównanie jakością usług hotelom o standardzie 3- gwiazdkowym i powinno skutkować kategoryzacją obiektu jako obiektu hotelarskiego 3-gwiazdkowego zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (t.j. Dz.U. z 2004r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.), co w konsekwencji spowoduje istotną zmianę dotychczasowego procesu produkcyjnego przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego wyżej rozporządzenia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Instytucja Zarządzająca powinna również uwzględnić – na co słusznie zwróciła uwagę skarżąca spółka w piśmie z dnia 27 kwietnia 2010 r. – iż zgodnie z założeniami konkursu Działanie 6.1 "Turystyka" Schemat I "Infrastruktura turystyczna" dofinansowanie mogły uzyskać m.in. projekty przewidujące rozbudowę i modernizację oraz niezbędne wyposażenie bazy hotelarsko – noclegowej. Przy czym podkreślić należy, iż Instytucja Zarządzająca nie doprecyzowała jakie działania w zakresie rozbudowy i modernizacji bazy hotelarsko – noclegowej uzna za objęte dofinansowaniem w ramach programu.

W informacji z dnia 26 stycznia 2009 r. stwierdzono, że wnioskowany projekt nie spełnia kryterium formalnego w nr I. 8 – "Kompletność wniosku i załączników" oraz nr III.2 – "Dokumentacja jest kompletna". Zdaniem Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego wnioskodawca naruszył art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowiska (Dz. U. Nr 199, poz 1227 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) poprzez nieprzedłożenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z dokumentacją. Organ stwierdził ponadto, iż w świetle powyższych przepisów nie można zgodzić się z wyjaśnieniami złożonymi w tej kwestii przez wnioskodawcę. Dodatkowo wskazał, iż załącznik do wniosku w zakresie OOŚ nie został wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania załącznika do wniosku o dofinansowanie OOŚ z uwzględnieniem faktu, że przedsięwzięcie znajduje się w Dyrektywie Rady 85/337/EWG, Aneksie II. Dyrektor Departamentu podkreślił również, iż nie dostarczono pozwolenia na przebudowę hotelu oraz pozwolenia na wykonanie budowli, obiektów tymczasowych i małej architektury. Powyższe stanowisko potrzymała Komisja Odwoławcza, stwierdzając za organem, iż charakterystyka inwestycji świadczy o tym, że projekt: "Modernizacja Centrum Konferencyjnego Wypoczynkowego S." należy traktować jako jedno przedsięwzięcie, zgodnie z definicją umieszczoną w art. 3 ust. 1 pkt 13 powołanej powyżej ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Zdaniem Sądu powyższa ocena dokonana przez Instytucję Zarządzającą jest niezgodna z obowiązującymi przepisami regulującymi obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W pierwszej kolejności za słuszne należy uznać stanowisko strony skarżącej, iż projekt objęty wnioskiem nie stanowi jednego przedsięwzięcia. We wniosku wyraźnie wskazano, iż przedmiotem projektu jest: modernizacja Centrum Konferencyjno Wypoczynkowego S., budowa restauracji, zagospodarowanie plaży (pkt. 3.4 wniosku). Przy czym modernizacja CKW ma nastąpić w wyniku przeprowadzenia remontu już istniejącego Centrum. Natomiast nowo wybudowana zostanie restauracja oraz nastąpi zagospodarowanie plaży.

Obowiązek dotyczący uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach reguluje art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Zgodnie z ust. 2 art. 71 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:

1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Literalna wykładnia powyższego przepisu prowadzi do wniosku, iż obowiązek uzyskania

decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy wyłącznie przedsięwzięć. Ustawową definicję przedsięwzięcia zawiera art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, który stanowi, że przez przedsięwzięcie należy rozumieć zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Rację ma zatem skarżąca wskazując, iż modernizacja CKW nie stanowi ani zamierzenia budowlanego ani innej ingerencji w środowisko polegającej na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu - a jedynie remont istniejącego od lat 70-tych ośrodka wypoczynkowego. Przy czym, jak podnosi wnioskodawca, w wyniku przeprowadzenia zamierzonych prac remontowych nie zmieni się ilość miejsc noclegowych ani przeznaczenie terenu, ani charakter prowadzonej działalności. W konsekwencji stwierdzić należy, iż nie można traktować wnioskowanego projektu jako jednego przedsięwzięcia, skoro jedna z trzech wchodzących w jego skład inwestycji nie wpisuje się w ustawowe pojęcie "przedsięwzięcia". Powyższe prowadzi do wniosku, iż modernizacja CKW nie stanowi – jak błędnie stwierdziły organy – przedsięwzięcia wskazanego w § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 zez m.). Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – ośrodki wypoczynkowe lub hotele, umożliwiające pobyt nie mniej niż 100 osób, poza obszarami miejskimi wraz z towarzyszącą infrastrukturą. Z racji, że wskazany przepis posługuje się pojęciem przedsięwzięcia, to dotyczy ośrodków wypoczynkowych lub hoteli będących zamierzeniami budowlanymi lub stanowiących ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu – czyli jak słusznie zaznaczył skarżący – dotyczy obiektów mających dopiero powstać, a nie remontu obiektu już istniejącego. Z powyższych przyczyn nie można również przyjąć za zasadną argumentacje obu organów, iż obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wynika z faktu, iż modernizacja CKW jest przedsięwzięciem, o którym mowa w pkt. 12 c) Załącznika II Dyrektywy Rady nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U.UE.L. 1985, Nr 175, poz. 40 ze zm.).

Zasadnie strona skarżąca wskazała, iż w odniesieniu do prac modernizacyjnych CKW i budowie restauracji zastosowanie znaleźć mógłby jedynie § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z powołanym przepisem sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać przedsięwzięcia:

1) realizowane na terenie zakładu lub obiektu zaliczonego do przedsięwzięć wymienionych w ust. 1, będące przedsięwzięciami niewymienionymi w ust. 1 lub § 2 ust. 1, jeżeli ich realizacja spowoduje:

a) wzrost emisji o nie mniej niż 20 % lub

b) wzrost zużycia surowców (w tym wody), materiałów, paliw, energii o nie mniej niż 20 %;

2) realizowane na terenie zakładu lub obiektu, będące przedsięwzięciami, których realizacja spowoduje zaliczenie zakładu lub obiektu do przedsięwzięć wymienionych w ust. 1.

Przy czym Dyrektywa Rady 85/337/EWG w punkcie 13 Aneksu II wskazuje na przedsięwzięcia w postaci wszelkich zmian bądź rozbudowy przedsięwzięć wymienionych w załączniku I lub II, już zatwierdzonych, zrealizowanych lub będących w trakcie realizacji, które mogą mieć znaczący niekorzystny wpływ na środowisko. Jak trafnie podniosła spółka z informacji zawartej w dokumentacji konkursowej wynika, iż modernizacja – remont - CKW będzie polegała na wymianie okien, zmianie instalacji grzewczej, elektrycznej, wodnokanalizacyjnej oraz założeniu nowej elewacji, co niewątpliwie przyczyni się do wzrostu energooszczędności obiektu i doprowadzi do ograniczenia emisji spalin powstających w wyniku ogrzewania obiektu. Dodatkowo storna w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. stanowiącym uzupełnienie braków formalnych (Komentarz do uwag Ad. 28) wykazała, iż wzrost emisji, wzrost zużycia surowców, materiałów, paliw i energii w związku z powstaniem nowego budynku restauracji usytuowanego w pobliżu jeziora szacowany jest na nie więcej niż 7%. W konsekwencji analiza informacji zawartych w dokumentacji konkursowej winna prowadzić do wniosku, iż modernizacja CKW nie spowoduje niekorzystnego oddziaływania na środowisko, a budowa restauracji będzie miała jedynie znikome niekorzystne oddziaływanie na środowisko. W rezultacie w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania także § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Badając legalność oceny przeprowadzonej przez organy w kwestii zarzutu nieprzedłożenia przez wnioskodawcę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wskazać należy, iż w celu prawidłowego ustalenia przedmiotowego zakresu przedsięwzięć wymagających uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach niezbędne jest łączne uwzględnienie postanowień art. 71 i art. 72 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Należy przy tym zauważyć, że z postanowień tych przepisów wynika, iż organ właściwy do wydania takiej decyzji nie ma swobody w kwalifikowaniu przedsięwzięć w zakresie obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Art. 72 ust. 1 wskazuje przed uzyskaniem jakich decyzji, koncesji i postanowienia następuje wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ust. 1 pkt 1 powołanego przepisu stwierdzono, iż wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - wydanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Ponadto dalsza treść art. 72 ust. 1 prowadzi do wniosku, iż przepis ten nie nakłada obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku prowadzenia robót budowlanych na podstawie zgłoszenia. Jak wskazano we wniosku (pkt. 3.7 B) i studium wykonalności (pkt I. 8) modernizacja CKW stanowi remont w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 Prawa budowlanego. Zamiar przeprowadzenia niniejszych prac remontowych wnioskodawca zgłosił do Starostwa Powiatowego w piśmie z dnia 19 listopada 2009 r. (dołączone do wniosku – Załącznik nr 18) W piśmie (dołączonym do wniosku – Załącznik nr 18) z dnia 25 listopada 2009 r. Starosta Powiatowy oświadczył, iż nie wnosi zastrzeżeń co do zamiaru przeprowadzenia prac remontowych. W rezultacie ustawowy brak obowiązku uzyskania przez skarżącego decyzji o pozwoleniu na przeprowadzenie remontu CKW przesądza o braku obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Powyższą okoliczność wskazał także wnioskodawca w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. stanowiącym uzupełnienie braków formalnych wniosku ( Komentarz do uwag do projektu Ad. 28) powołując stanowisko prezentowane w literaturze, zgodnie z którym z obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zwolniono obecnie zamierzenia inwestycyjne, które mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, bądź też zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie prawa budowlanego. Zmiana ta jest uzasadniona m.in. faktem, że w świetle standardów obowiązujących w Unii Europejskiej, wynikających z art. 2 ust. 1 Dyrektywy 85/337/EWG obowiązkiem przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko objęte są przedsięwzięcia realizowane na podstawie zezwolenia, a nie zgłoszenia (zgłoszenie nie wiąże się z koniecznością wydania decyzji administracyjnej) (zob.: K. Gruszecki, komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, Presscom Sp. z o.o. we Wrocławiu 2009 r., wyd. I, str. 200).

Należy zauważyć, iż prezentowane uwagi podzielił w swoim piśmie z dnia 12 kwietnia 2010 r. Wójt Gminy - organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W jego ocenie przedsięwzięcie polegające na remoncie Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowego S. nie kwalifikuje się do ustawowej definicji przedsięwzięcia – art. 3 ust. 1 pkt 13 - oraz nie jest związane z uzyskaniem decyzji zawartych w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenie oddziaływania na środowisko, nie jest zawarte także wśród przedsięwzięć wskazanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikacją przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Organ administracji podkreślił, iż w tych okolicznościach bezprzedmiotowe jest przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz wydawanie decyzji środowiskowej dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Zauważyć należy, iż powyższa ocena co do potrzeby przeprowadzenia dla części wnioskowanego projektu – modernizacji CKW - postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, choć uzyskana dopiero na etapie postępowania sądowego, jest tożsama z argumentacją wnioskodawcy zawartą w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. stanowiącego uzupełnienie braków formalnych wniosku (Komentarz do uwag do projektu – Ad. 28).

Za bezzasadny i pozbawiony podstaw prawnych jest zarzut organów oceniających dotyczący nieprzedłożenia wraz z wnioskiem pozwolenia na przebudowę hotelu oraz pozwolenia na wykonanie budowli, obiektów tymczasowych i małej architektury. Jak słusznie podniesiono w proteście oraz skardze – co zostało również wskazane powyżej – z informacji zawartych we wniosku (pkt 3.7 B) oraz Studium wykonalności (pkt I. 8) modernizacja CKW miałaby polegać na przeprowadzeniu remontu. Powyższej okoliczności organy nie zakwestionowały. W konsekwencji zastosowanie winien znaleźć art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz.1118 ze zm.), zgodnie z którym pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. W proteście przedsiębiorca wskazał, iż w Załączniku nr 18 – zgłoszenie/decyzja o pozwoleniu na budowę – przedłożono zgłoszenie z dnia 19 listopada 2009 r. robót budowlanych w postaci remontu istniejącego obiektu budowlanego (budynek hotelowy Centrum Konferencyjno - Wypoczynkowe "S") i urządzeń budowlanych, a ponadto pismo Starosty Powiatowego z dnia 25 listopada 2009 r. informujące o niewniesieniu zastrzeżeń co do powyższego zamiaru, co z kolei oznacza, iż organ nadzoru budowlanego nie stwierdził konieczności uzyskania do planowanych prac pozwolenia na budowę ( art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego), nie nałożył również obowiązku jego uzyskania (art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego). Podkreślić również należy, iż w proteście – co pominęła w swojej ocenie Komisja Odwoławcza – spółka zasadnie wykazała, iż nieuprawniony jest wymóg uzyskania pozwolenia na budowę dla obiektów tymczasowych oraz małej architektury. Zwróciła uwagę, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 22 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów małej architektury. Ponadto zaznaczyła, iż w ramach projektu nie przewiduje się budowy obiektów tymczasowych lub innych budowli wymagających pozwolenia na budowę.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że dotychczasowa argumentacja w sposób jednoznaczny wskazuje, iż część wnioskowanego projektu polegająca na modernizacji CKW nie jest przedsięwzięciem wymagającym uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W konsekwencji ocena formalna wnioskowanego projektu w ramach kryterium nr I. 8 – "Kompletność wniosku i załączników", a tym samym w ramach kryterium nr III. 2 " Dokumentacja jest kompletna", została dokonana z naruszeniem powyżej wskazanych przepisów prawa materialnego tj. art. 3 ust. 1 pkt 13, art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz 1227 ze zm.); § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) oraz art. 29 ust. 2 pkt 1 i ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz.1118 ze zm.). W konsekwencji błędne przyjęcie przez oba organy, iż projekt objęty wnioskiem stanowi jedno przedsięwzięcie wymagające uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz pozwolenia na budowę rzutowało na dokonanie niewłaściwej oceny dokumentów przedłożonych z wnioskiem w Załączniku nr 1 – w zakresie OOŚ wraz z dokumentacją z postępowania – i w rezultacie doprowadziło do naruszenia przez organy oceniające pkt. 9 ppkt. 6 Regulaminu Konkursu nr 03/VI/2009 – Informacje dodatkowe. W punkcie tym wskazano, iż w przypadku przedsięwzięć objętych Aneksem I lub Aneksem II do Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. nr 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne – konieczne jest przedłożenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz dokumentacją z przeprowadzonego postępowania w sprawie wydania ww. decyzji (dokumentacja OOŚ). Z oceny dokonanej przez Instytucję Zarządzającą wynika, iż zupełnie pominęła ona przedłożone z wnioskiem w Załączniku nr 1 i Załączniku nr 18 dokumenty dotyczące budowy restauracji oraz nowego molo i przystani żeglarskiej przy Centrum Konferencyjno – Wypoczynkowym S. w B. w postaci – wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 2 września 2009 r. wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia, postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 30 września 2009 r., decyzji nr [...] Wójta Gminy z dnia 23 października 2009 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz decyzji nr [...] Starosty z dnia 25 listopada 2009 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Rozpoznając sprawę ponownie organy zobowiązane są, w oparciu o powyższe rozważania Sądu dotyczące charakteru projektu objętego wnioskiem, ocenić, czy przedłożone wraz z wnioskiem w Załączniku nr 1 i Załączniku nr 18 dokumenty są wystarczające i czynią zadość wymaganiom wynikającym z pkt 9 Regulaminu Konkursu nr 03/VI/2009 – Informacje dodatkowe. Rozważając powyższą kwestię organy winny uwzględnić, iż przedłożone przez wnioskodawcę decyzje i postanowienia, od których nie służy odwołania w toku instancji (np. na skutek upływu czasu), zgodnie z art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego są ostateczne. Decyzje ostateczne wiążą nie tylko organ oraz stronę postępowania, ale również wszystkie podmioty w obrocie prawnym. Dodatkowo art. 2 Konstytucji statuując zasadę demokratycznego państwa prawnego nakłada na organy władzy państwowej, instytucje oraz inne podmioty obowiązek podejmowania działań wyłącznie w oparciu o przepisy prawa określające ich właściwość, uprawnienia i zadania. Słusznie również podniosła strona skarżąca w piśmie z dnia 16 kwietnia 2010 r., iż zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podjęcia wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych nieprzewidzianych przepisami prawa. W przedmiotowej sprawie Instytucja Zarządzając nałożyła na skarżącego obowiązek dostarczenia dokumentów – decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz pozwolenia na budowę, które w świetle wskazanych powyżej przepisów oraz w ocenie organów uprawnionych do wydania tych aktów nie były wymagane i w danym stanie faktycznym niemożliwe do uzyskania. Podkreślić przy tym należy, iż żaden akt prawny nie przyznaje Instytucji Zarządzającej kompetencji kwestionowania prawidłowości, zasadności i legalności działania organów administracji publicznej.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż Instytucja Zarządzająca dokonała oceny formalnej przedmiotowego wniosku w sposób naruszający wskazane powyżej przepisy prawa materialnego, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz regulację prawa procesowego – pkt 9 Regulaminu Konkursu nr 03/VI/2009 – Informacje dodatkowe, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), uwzględnił skargę i orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ Sz. Widłak /-/ M. Kosewska /-/ M. Górecka