Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 11/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2, art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu [...] października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niewykonania przez Burmistrza L. decyzji SKO w S. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2021 r., E. (dalej: "spółka", "skarżąca") wniosła

do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "Kolegium", "SKO

w S.") o udzielenie informacji na podstawie art. 121 § 1 i 2, art. 124. art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz.1325 ze zm., zw. dalej: "O.p."):

- czy Burmistrz L. wykonał decyzję [...], jeżeli nie, to co było tego przyczyną;

- czy SKO wzywało do wykonania swej decyzji, dyscyplinowało Burmistrza z powodu jej ignorowania;

- jaki jest obecnie status sprawy, czy organ I instancji zastosował się do któregokolwiek z wytyków SKO z decyzji [...] - jaki obecnie jest status decyzji Burmistrza L. o wznowienie których spółka wnosiła, czy nadal one obowiązują m.in. w kontekście decyzji burmistrza z [...].12.2012 r. nr [...] (w zał.) wznawiającej postępowania podatkowe, o której mowa u dołu str. 4 dec. [...]

Z ostrożności, spółka wniosła o wydanie decyzji o wznowieniu wszystkich postępowań podatkowych wymierzających spółce podatek wyższy niż podatek rolny, uchylenie lub unieważnienie decyzji wymiarowych z uwagi na wydanie tych decyzji niezgodnie z prawem, procedur, wydanie ich po czasie, jak też z uwagi na nieznane i nie ujawnione okoliczności sprawy istotne dla postępowań wymierzających podatek od nieruchomości, szczegółowo przez spółkę wykazanych.

Kolegium, w oparciu o art. 169 §1 O.p., wezwaniem z dnia [...] lutego 2020 r. wezwało spółkę do uzupełnienia braków formalnych podania z dnia [...] stycznia 2021 r. poprzez jednoznaczne wskazanie żądania, które odpowiadałoby określonemu przepisowi O.p., przez co mogłoby zostać rozpatrzone przez organ w trybie normowanych O.p., a także poprzez podpisanie się pod podaniem przez osobę, czy osoby upoważnione do reprezentowania spółki, gdyż pod pismem widniały dwa nieczytelne podpisy, a także wykazanie upoważnienia przez podpisane czytelnie osoby do występowania w imieniu spółki.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, spółka pismem z dnia [...] lutego 2021 r. podpisanym przez J. S. zawierającym dodatkowo nieczytelny podpis, zacytowała przepisy O.p. dotyczące zasad postępowania podatkowego oraz wyjaśniła, że dla spółki istotne jest uzyskanie informacji jaki jest obecnie status decyzji Burmistrza wznawiającej postępowanie.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., Kolegium pozostawiło podanie spółki

z dnia [...] stycznia 2021 r., bez rozpatrzenia, w związku z niewypełnieniem wezwania

z dnia [...] lutego 2021r.

Na powyższe postanowienie spółka złożyła zażalenie z dnia [...] marca 2021 r., wnosząc o uchylenie wszystkich decyzji wymierzających podatek wyższy od podatku rolnego i wydanie decyzji prawidłowych "wg wytyków SKO z [...].12.2012" oraz udzielenie oczekiwanej informacji.

W przypadku nieuwzględnienia odwołania, spółka wniosła o przekazanie sprawy do rozpoznania do WSA w Szczecinie jako skargi na bezczynność SKO w S.,

w sprawie braku reakcji z urzędu na bezczynność Burmistrza L. w zw.

z niewykonaniem przezeń decyzji SKO [...]

Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r., Kolegium, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

Ww. postanowienie stało się przedmiotem skargi do WSA w Szczecinie, rozpoznawanej pod sygn. akt I SA/Sz 531/21, w odrębnym postępowaniu sądowym.

Natomiast pismo z dnia [...] marca 2021 r. zawierające skargę na bezczynności SKO w S. w sprawie braku reakcji z urzędu i na wniosek na bezczynność Burmistrza L. w zw. z niewykonaniem decyzji [...], organ odwoławczy w dniu [...] czerwca 2021 r. przekazał do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. W skardze na bezczynność, spółka m.in. podniosła, że wypełniła wezwania z dnia

[...] lutego 2021 r. i nie ma pojęcia w jaki sposób miałaby się dowiedzieć w sprawie jej dotyczącej, jak SKO nadzoruje wykonanie własnej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), stanowi, że kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.

Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy, bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 13.06.2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 (LEX nr 78938), w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w K.p.a., lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola sądu administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bezczynność SKO w S. w sprawie braku reakcji z urzędu i na wniosek na bezczynność Burmistrza L. w zw. z niewykonaniem decyzji [...]

Jak wskazano wcześniej, skarga na bezczynność organu wniesiona do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko tych spraw, w których sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. W ocenie Sądu, przedmiotowa skarga nie mieści się w granicach właściwości sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 P.p.s.a. Tym samym, po wpłynięciu wniosków skarżącej do SKO w S. z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz kolejnych, dotyczących niewykonania przez Burmistrza L. decyzji SKO z [...].12.2012 r. [...], Kolegium nie było zobowiązane przepisami prawa do wydania żadnego z aktów lub dokonania czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. W konsekwencji, nierozpoznanie wniosku skarżącej w formie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności o charakterze władczym, nie mogło stanowić przedmiotu bezczynności, a tym samym nie mogło doprowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi. Ta bowiem jest niedopuszczalna z uwagi na jej przedmiot, niepodlegający kognicji sądów administracyjnych.

Analizując treść pism spółki, dotyczących niewykonania przez Burmistrza L. decyzji SKO z [...].12.2012 r. [...], Sąd stwierdził natomiast, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zobowiązania organu I instancji do wydania rozstrzygnięcia zgodnego w ocenie skarżącej – z wytycznymi z ww. decyzji.

Zdaniem Sądu, tego rodzaju skarga może ewentualnie zostać rozpatrzona przez organ w kategorii skarg określonych w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej powoływana jako "k.p.a."), znajdujących się w Dziale VIII - "Skargi i wnioski". W myśl powołanego przepisu, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta w dalszym ciągu nie jest jednak tożsama ze skargą, o której stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych skarga taka jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną - zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi. Jak zaś już wyżej wskazano, sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji (skargi w rozumieniu Działu VIII kpa) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 9.12.1999 r., sygn. akt III SAB 7/99; postanowienie NSA z 12.04.2001 r., sygn. akt I SA 2668/00, Lex nr 54426; postanowienie NSA z 23.07.2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, Lex nr 54555; postanowienie NSA z 21.11.2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, Lex nr 48017; postanowienie NSA z 15.10.2009r., sygn. akt I OSK 1382/09 –wszystkie dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Przy tym, także żadne ustawy szczególne nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji, w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia takiej skargi przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana.

Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną uznając, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w granicach przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. Jak wyżej już wskazano, z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika bowiem, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w pkt 1 – 7 tego przepisu.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.