Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 363/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2 , art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

M. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w sprawie zatrzymania prawa jazdy, z uwagi na uchylenie się od zobowiązań alimentacyjnych.

Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem jej utrzymania są parce dorywcze, z których uzyskuje ok. [...] zł miesięcznie. Zobowiązania i wydatki stałe wynoszą natomiast: czynsz [...] zł, energia elektryczna [...] zł co dwa miesiące, gaz [...] zł co dwa miesiące, alimenty na syna D. Z. [...] zł miesięcznie.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 kwietnia 2018 r. skarżąca oświadczyła, że mieszka sama, nie otrzymuje świadczeń rodzinnych na dzieci ani świadczeń alimentacyjnych na synów K. Ł. i A. Ł. ponieważ przebywają oni w placówce opiekuńczo-wychowawczej z powodu incydentalnej sytuacji rodzinnej. Skarżąca wyjaśniła, że syn K. cierpi na częste ataki bólu głowy co wymaga wizyt u lekarzy specjalistów, na które skarżąca jeździ z nim osobiście, co wymaga prawa jazdy. Wnioskodawczyni przedłożyła zaświadczenie, że jej [...] od 20 marca 2017 r. przebywają w Placówce [...] "[...]" w S., fakturę za gaz na kwotę [...]zł, blankiet potwierdzenia przelewu na rzecz E. na kwotę [...]zł, potwierdzenie uiszczenia czynszu w kwocie [...]zł 4 maja 2018 r.

Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że instytucja zwolnienia od kosztów ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź posiadają środki bardzo ograniczone, zaspokajające tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Koszty sądowe obciążające skarżącą w sprawie, sprowadzają się w obecnym jej stadium do opłaty sądowej od wniesionej skargi wynoszącej [...] zł.

Ze złożonego wniosku i przedłożonych dowodów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, utrzymuje się jedynie z prac dorywczych, a środki jakie uzyskuje z tego tytułu nie są wystarczające do poniesienia kosztów utrzymania mieszkania i wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego wobec syna D. Z.. Pozostali dwaj synowie strony przebywają od ponad roku w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Uzasadniało to uznanie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej jej skargą, bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania.

Z tego względu wniosek należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.