Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 916/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 17 , art. 28 ust. 1, art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 293
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - t.j.
article: art. 39 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 283
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
article: art. 147 § 1, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Wojewody Podkarpackiego na uchwałę Rady Miejskiej w Stalowej Woli z dnia 22 maja 2020 r. nr XXVIII/269/2020 w przedmiocie uchwalenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miejskiej w Stalowej Woli na rzecz strony skarżącej Wojewody Podkarpackiego kwotę 480 zł /słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem postępowania jest skarga Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda") na uchwałę Rady Miejskiej w Stalowej Woli Nr XXV111/269/2020 z dnia 22 maja 2020 r. w sprawie uchwalenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli.

Działając na podstawie art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: "P.p.s.a.") w związku z art.93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 713; dalej: "u.s.g."). Wojewoda wniósł o:

1) stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały,

2) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda podniósł, że Rada Miejska w Stalowej Woli w dniu 22 maja 2020 r. podjęła uchwałę Nr XXV111/269/2020 w sprawie uchwalenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli. Uchwała została doręczona organowi nadzoru w dniu 29 maja 2020 r.

Poddając uchwałę kontroli pod kątem zgodności z prawem, w szczególności przepisów ustawy z dnia o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r. poz.293; dalej: "u.p.z.p.") i ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r. poz. 283 z późn.zm.) stwierdził, że w § 2 ust.1 pkt 2 lit. b uchwały, wprowadzającym do zmienianego planu nowe brzmienie § 8 ust.3, dodano teren oznaczony symbolem KDD2.1, nieobjęty przedmiotową zmianą planu. Zakres zmiany planu został ustalony uchwałą Nr VI/58/2019 Rady Miejskiej w Stalowej Woli z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie przystąpienia do V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli. Obszar wskazany w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu nie obejmował w/w terenu KDD2.1. Uchwała o zmianie planu zagospodarowania przestrzennego nie może obejmować terenów innych niż wskazane przez zapisy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia tej zmiany planu. Zdaniem Wojewody doszło do naruszenia zasad sporządzania planu o charakterze istotnym i została spełniona pierwsza z przesłanek, wymienionych w art.28 ust. 1 u.p.z.p., do stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXVIII/269/2020 z dnia 22 maja 2020 r.

Ponadto badając procedurę w ramach prac planistycznych na podstawie przedłożonej dokumentacji organ nadzoru stwierdził, że w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 17 ust.9 u.p.z.p. wyznaczono terminy do

1) wyłożenia projektu zmiany planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu w dniach 6 marca do 3 kwietnia 2020 r.,

2) dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie zmiany planu rozwiązaniami na 2 kwietnia 2020 r.,

3) na składanie uwag do projektu zmiany planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko do 20 kwietnia 2020 r.

Zgodnie z w/w ogłoszeniem Prezydenta Stalowej Woli termin wyłożenia projektu zmiany planu do publicznego wglądu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko rozpoczął się 6 marca 2020 r. po czym na podstawie art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) uległ zawieszeniu od dnia 31 marca 2020 r. do dnia 24 maja 2020 r. Podjęcie uchwały w takich okolicznościach w dniu 22 maja 2020 r. oznaczało w ocenie Wojewody że nie zostały zachowane wymagane terminy na wyłożenie projektu zmiany planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko wraz z dyskusją publiczną i terminem na składanie uwag do proponowanych rozwiązań. Powyższe stanowi istotne naruszenie art. 17 pkt 9 i 11 u.p.z.p. oraz art.39 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem organu nadzoru w sposób istotny naruszono tryb sporządzania planu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. drugą z przesłanek wskazanych w art. 28 ust. 1 u.p.z.p., powodujących nieważność kwestionowanej przez organ nadzoru uchwały.

Podsumowując organ nadzoru stwierdził, że skarga jest uzasadniona i konieczna ze względu na upływ 30 dniowego terminu do stwierdzenia nieważności zaskarżanej uchwały przez Wojewodę.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Stalowej Woli przyznał, że Uchwała Nr XXV111/269/2020 Rady Miejskiej w Stalowej Woli z dnia 22 maja 2020 r. w sprawie uchwalenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli w swej treści zawiera oczywistą omyłkę pisarską. W § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. uchwały, wprowadzając do zmienianego planu nowe brzmienie § 8 ust. 3, KDD2.1 zamiast KDD2.2. Zaznaczył przy tym, że błąd został popełniony tylko w części tekstowej zmiany planu, pozostała część zawiera właściwy zapis KDD2.2. Załącznik Nr 1 — graficzny, stanowiący rysunek V zmiany planu będący integralną częścią uchwały obejmuje granice terenu objętego zmianą zgodnie z Uchwałą Nr VI/58/2019 Rady Miejskiej w Stalowej Woli z dnia 4 marca 2019 r.

Odnosząc się zaś do drugiego zarzutu skargi wyjaśnił się, że o ogłoszeniu i obwieszczeniu o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli w dniach od 6 marca 2020 r. do 03 kwietnia 2020 r. z terminem składania uwag do dnia 20 kwietnia 2020 r. oraz o terminie dyskusji publicznej powiadomiono w miejscowej prasie "Sztafeta", na tablicy ogłoszeń oraz w Biuletynie Informacji Publicznej w zakładkach: "obwieszczenia Prezydenta Miasta" i "Zagospodarowanie Przestrzenne". W związku z ogłoszeniem na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii, Prezydent Miasta Stalowej Woli zabezpieczył funkcjonowanie Urzędu m.in. poprzez możliwość wejścia do budynku przy ul. Wolności 7 oraz portal, za pomocą którego można było załatwiać sprawy urzędowe w formie elektronicznej: e-urzad.stalowawola.pl. Wnioski można było przesyłać pocztą na adres: Urząd Miasta Stalowej Woli, ul. Wolności 7, 37-450 Stalowa Wola lub wrzucać osobiście do specjalnej skrzynki w budynku przy ul. Wolności 7. Dyskusja publiczna nad przyjętymi rozwiązaniami, odbyła się 2 kwietnia 2020 r. w budynku przy ul. Wolności 7, o zmianie siedziby dyskusji umieszczono informację na drzwiach budynku przy ul. Wolności 9. W związku z powyższym wszyscy zainteresowani mieli możliwość zapoznania się z przyjętymi rozwiązaniami w projekcie planu, zadawania pytań, jak również składania ewentualnych uwag. Ocenę zasadności skargi organ pozostawił Sądowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia – który może obejmować całość albo tylko część danego aktu lub czynności (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 1 do art. 134; a także wyroki NSA: z 05.03.2008 r., I OSK 1799/07; z 09.04.2008 r., II GSK 22/08; z 27.10.2010 r., I OSK 73/10; dostępne w CBOSA), przy czym reguła ta odnosi się również do zaskarżania planów miejscowych (por. wyrok NSA z 05.06.2014 r., II OSK 117/13, CBOSA) – oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli Sadu jest uchwała Rady Miejskiej w Stalowej Woli Nr XXV111/269/2020 z dnia 22 maja 2020 r. w sprawie uchwalenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli.

Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona Uchwała, jako podjęta w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w skrócie "m.p.z.p."), jest aktem prawa miejscowego – zostało to expressis verbis przesądzone przez ustawodawcę w art. 14 ust. 8 u.p.z.p. Tym samym bez wątpienia należy ona do kategorii aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., zaskarżalnych do sądu administracyjnego.

W świetle art. 91 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne, przy czym o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały (zarządzenia) organu gminy. W takiej sytuacji może jedynie zaskarżyć wadliwy akt do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 93 ust. 1 u.s.g. Realizując tę kompetencję organ nadzoru nie jest skrępowany jakimkolwiek terminem do wniesienia skargi (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2005 r., sygn. akt II OSK 320/05 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 572/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie Wojewoda w ustawowym terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwały nie orzekł o jej nieważności, wobec czego był władny zaskarżyć ją w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g.

Przechodząc do oceny zasadności skargi należy przywołać art. 28 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym, istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. W przepisie tym przewidziano dwie podstawowe przesłanki zgodności z przepisami prawa uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Po pierwsze, przesłankę materialnoprawną, a mianowicie uwzględnienie zasad sporządzania planu miejscowego. Chodzi tu przede wszystkim o związanie rady gminy przepisami prawa, w tym prawa europejskiego, zasadami konstytucyjnymi i przepisami ustaw materialnoprawnych, które wyznaczają granice władztwa planistycznego gminy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt II OSK 215/08). Zasady sporządzania aktu planistycznego dotyczą zatem zawartości aktu planistycznego (część tekstowa i graficzna, inne załączniki), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej (por. np. Z. Niewiadomski, Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2016, 9 wyd., teza 4 do art. 28).

Po drugie, w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. przewidziano przesłankę formalnoprawną, a mianowicie zachowanie procedury sporządzenia planu i właściwości organu. Jeżeli chodzi o tryb sporządzania planu, to pojęcie to odnosi się do sekwencji czynności jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia studium, czy też planu miejscowego począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium lub planu, a skończywszy na uchwaleniu studium lub planu (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 25 maja 2009 r. II OSK 1778/08 - CBOSA).

Z przepisu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. wynika także, że nie każde naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego lub trybu jego sporządzania skutkować będzie stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części. Naruszenie takie musi zostać ocenione jako istotne, czyli takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad sporządzania planu miejscowego.

Organ nadzoru uzasadniając wniosek skargi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości podniósł dwa zarzuty.

Pierwszy z nich o materialnoprawnym charakterze istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego w ten sposób, że uchwała o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego objęła tereny inne niż wskazane przez zapisy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu.

W § 2 ust. 1 pkt 2 lit.b kwestionowanej uchwały, wprowadzającym do zmienianego planu nowe brzmienie § 8 ust.3, dodano teren oznaczony symbolem KDD2.1, nieobjęty przedmiotową zmianą planu. Zakres zmiany planu został ustalony uchwałą Nr YI/58/2019 Rady Miejskiej w Stalowej Woli z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie przystąpienia do V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Stalowej Woli. Obszar wskazany w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu nie obejmował w/w terenu KDD2.1. Uchwała o zmianie planu zagospodarowania przestrzennego nie może obejmować terenów innych niż wskazane przez zapisy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia tej zmiany planu. Doszło tym samym do naruszenia zasad sporządzania planu o charakterze istotnym i w konsekwencji została spełniona pierwsza z przesłanek, wymienionych w art.28 ust. 1 ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym, do stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXVIII/269/2020 z dnia 22 maja 2020 r.

Skarżony podmiot ocenił powyższe jako oczywistą omyłkę pisarską. Wyjaśnił, że w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. uchwały, wprowadzając do zmienianego planu nowe brzmienie § 8 ust. 3, zamiast K.DD2.1 winno być KDD2.2. Błąd został popełniony tylko w części tekstowej zmiany planu, pozostała część zawiera właściwy zapis KDD2.2. Załącznik Nr 1 - graficzny, stanowiący rysunek V zmiany planu będący integralną częścią uchwały obejmuje granice terenu objętego zmianą zgodnie z Uchwałą Nr YI/58/2019 Rady Miejskiej w Stalowej Woli z dnia 4 marca 2019 r.

Oceniając powyższą argumentację Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Stosownie do § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1587 z późn. zm., dalej "rozporządzenie") od projektu tekstu planu miejscowego wymaga się, aby obejmował ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów zawierające: określenie przeznaczenia poszczególnych terenów lub zasad ich zagospodarowania, a także symbol literowy i numer wyróżniający go spośród innych terenów. Ponadtow myśl § 8 ust. 2 rozporządzenia na rysunku planu stosuje się nazewnictwo i oznaczenia umożliwiające jednoznaczne powiązanie rysunku planu miejscowego z tekstem planu miejscowego.

Sąd zauważa, że w myśl art. 15 ust. 1 u.p.z.p. projekt planu miejscowego zawiera część tekstową i graficzną. Z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że część graficzna stanowi integralną część planu. Mając to na uwadze, należy rozpatrywać postanowienia części graficznej w ścisłym związku z brzmieniem części tekstowej. Zatem rysunek nie jest "lustrzanym" odbiciem części tekstowej, a dopełnieniem i zobrazowaniem jej treści (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt II OSK 2137/16, Baza NSA). Część rysunkowa miejscowego planu jest równorzędna z jego częścią tekstową i nie może być nieuwzględniana przy jego interpretacji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 685/16, Baza NSA). Skoro rysunek planu jest uszczegółowieniem zapisów części tekstowej planu to zaistniałej w kontrolowanej uchwale rozbieżności między częścią tekstową a graficzną planu nie można oceniać w kategoriach pomyłki, a istotnego naruszenia zasad sporządzenia planu miejscowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Dodatkowo "wyjście" w ten sposób poza granice obszaru planu wyznaczone uchwałą o przystąpieniu do jego sporządzenia, będące osobnym istotnym naruszeniem art. 28 ust. 1 u.p.z.p. nie pozwala na uznanie nieistotności naruszenia i potraktowanie go w kategoriach omyłki.

Drugi podniesiony w skardze zarzut miał charakter formalny i dotyczył niezachowania procedury sporządzania planu miejscowego.

Wojewoda badając procedurę w ramach prac planistycznych na podstawie przedłożonej dokumentacji stwierdził, że w ogłoszeniu, o którym mowa w art.17 ust.9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wyznaczono terminy do:

1/ wyłożenia projektu zmiany planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu w dniach 6 marca do 3 kwietnia 2020 r.,

2/ dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie zmiany planu rozwiązaniami na 2 kwietnia 2020 r.,

3/ na składanie uwag do projektu zmiany planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko do 20 kwietnia 2020 r.

Zgodnie z w/w ogłoszeniem Prezydenta Stalowej Woli termin wyłożenia projektu zmiany planu do publicznego wglądu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko rozpoczął się 6 marca 2020 r. po czym na podstawie art,15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) uległ zawieszeniu od dnia 31 marca 2020 r. do dnia 24 maja 2020 r. Rada Miejska w Stalowej Woli w dniu 22 maja 2020 r. podjęła zaskarżaną niniejszą skargą uchwałę o zmianie planu, co oznacza, że nie zostały zachowane wymagane terminy na wyłożenie projektu zmiany planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko wraz z dyskusją publiczną i terminem na składanie uwag do proponowanych rozwiązań. Powyższe stanowi istotne naruszenie art.17 pkt 9 i 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art.39 ust.l pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. W tej sytuacji naruszono w sposób istotny tryb sporządzania planu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. drugą z przesłanek wskazanych w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a powodujących nieważność kwestionowanej przez organ nadzoru uchwały.

Sąd w całości przychyla się do opisanego wyżej stanowiska organu nadzoru.

Szanując działania podjęte przez organ w związku z ogłoszonym stanem epidemii Sąd uznał je za niewystarczające dla zachowania procedury planistycznej. Chodzi tu o zabezpieczenie przez Prezydenta Stalowej Woli funkcjonowania urzędu m.in. poprzez możliwość wejścia do budynku przy ul. Wolności 7 oraz portal, za pomocą którego można było załatwiać sprawy urzędowe w formie elektronicznej: e-urzad.stalowawola.pl. Ponadto spowodowano, że wszelakie wnioski można było przesyłać pocztą na adres: Urząd Miasta Stalowej Woli, ul. Wolności 7, 37-450 Stalowa Wola lub wrzucać osobiście do specjalnej skrzynki w budynku przy ul. Wolności 7. Dyskusja publiczna nad przyjętymi rozwiązaniami, odbyła się 2 kwietnia 2020 r. w budynku przy ul. Wolności 7, o zmianie siedziby dyskusji umieszczono informację na drzwiach budynku przy ul. Wolności 9. W związku z powyższym wszyscy zainteresowani mieli możliwość zapoznania się z przyjętymi rozwiązaniami w projekcie zmiany planu, zadawania pytań jak również składania ewentualnych uwag. Terminy z u.p.z.p., które w oczywisty sposób zostały tu naruszone mają charakter gwarancyjny przy stosowaniu prawa miejscowego. Próby sanowania tego uchybienia w inny sposób niż powtórzenie czynności w nakazywanych terminach Sąd uznał za bezskuteczne.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. i art. 200 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.