Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 659/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędzia del. NSA Tadeusz Geremek (spr.) Protokolant Magdalena Błaszczyk po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1510/08 w sprawie ze skargi L. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska służbowego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. II SA/Wa 1510/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska służbowego.

Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:

Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] września 2008 r., na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z [...] stycznia 2005 r. w przedmiocie stwierdzenia objęcia przez L. H. stanowiska służbowego sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie. W uzasadnieniu organ podał, że w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocna decyzja MON nr [...] z [...] lipca 1996 r., na mocy której L. H. został wyznaczony na stanowisko sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie i która określa parametry tego stanowiska służbowego, lecz decyzja ta od dnia [...] lipca 2004 r. (od daty wejścia w życie ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych) nie zachowała zdolności wywierania skutków prawnych w zakresie zachowania przez L. H. stopnia etatowego podpułkownika oraz grupy uposażenia U:13 (systemu uposażeń obowiązujących do 30 czerwca 2004 r.). Organ wyjaśnił, że nowa wojskowa ustawa pragmatyczna oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie przewidują możliwości zachowania ani stopnia etatowego stanowiska, ani grupy uposażenia. Organ wskazał, że w dniu wejścia w życie nowej ustawy pragmatycznej (1 lipca 2004 r.) skutkującą likwidacją istniejących stanowisk służbowych oraz w dniu [...] stycznia 2005 r., tj. w dacie wydania decyzji MON nr [...] (punkt 5) stwierdzającej objęcie przez L. H. stanowiska sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie, nie istniała podstawa do zachowania mjr. H. stopnia etatowego podpułkownika. Jednocześnie organ wyjaśnił, że od 1 lipca 2004 r. wprowadzony został nowy system uposażeń żołnierzy. W stosunku do sędziów wojskowych ustawa wprowadziła odrębną regulację określoną w art. 80 ust. 2 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Na mocy tego przepisu dodatek wyrównawczy (różnica między wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym przysługującym na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego) był L. H. wypłacony. Organ wyjaśnił też, że oświadczenie mjr. H. o niewyrażeniu zgody na objęcie niższego stanowiska służbowego nie miało znaczenia prawnego, albowiem przed wejściem w życie ustawy pragmatycznej zajmował on stanowisko sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie i z uwagi na nieusuwalność ze stanowiska musiało nastąpić stwierdzenie ponownego objęcia tego stanowiska, przy uwzględnieniu nowych regulacji zawartych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi L. H. do Sądu administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji L. H. podniósł, że

"odebrano mu etat podpułkownika". Twierdził, że prawo to nabył na mocy decyzji MON z [...] lipca 1996 r. Dodatkowo zarzucił naruszenie zasady praworządności art. 7 K.p.a. W uzasadnieniu skargi podniósł, że MON decyzją z [...] stycznia 2005 r. pozbawił go stopnia etatowego - podpułkownika, grupy uposażenia i przeniósł na niższe stanowisko służbowe oraz na niższy etat. Wyjaśnił też, że w 1998 r. otrzymał stopień majora, a zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą po 4 latach, tj. w 2002 r. powinien otrzymać stopień podpułkownika. Tymczasem do 2005 r. nie tylko takiego stopnia nie otrzymał, ale zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2005 r. pozbawiono go stopnia oraz grupy uposażeniowej równej grupie uposażeniowej, jaką otrzymują sędziowie na stanowiskach w wojskowych sądach okręgowych.

W odpowiedzi na skargę MON wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ww. skargę. W ocenie Sądu I instancji rację ma organ twierdząc, że z dniem 1 lipca 2004 r. weszła w życie ustawa z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. nr 179, poz. 1750 ze zm.), co spowodowało wprowadzenie nowych etatów i było to równoznaczne z likwidacją dotychczas istniejących stanowisk służbowych, w tym stanowiska zajmowanego przez skarżącego. Nowy stan prawny skutkował tym, że od 1 lipca 2004 r. decyzja MON z [...] lipca 1996 r. nie wywoływała skutków prawnych w zakresie grupy uposażenia U:13 (wg obowiązującego do 30 czerwca 2004 r. systemu uposażeń) oraz w zakresie zachowania L. H. stopnia etatowego podpułkownika. Z dniem wejścia w życie nowej ustawy pragmatycznej, 1 lipca 2004 r., decyzja MON z [...] lipca 1996 r. przestała obowiązywać w zakresie grupy uposażenia i stopnia etatowego. Wydana przez MON zaskarżona decyzja z [...] lipca 2005 r., określająca na nowo objęcie stanowiska, grupę uposażenia, etat i stanowisko, nie mogła zostać wydana na podstawie przepisów poprzednio obowiązujących (w 1996 r.) Musiała zostać wydana w oparciu i na podstawie nowych przepisów, które weszły w życie 1 lipca 2004 r. Skarżący L. H. nawet nie twierdzi, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy nowej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W istocie zarzuca, iż organ stosując nową pragmatykę pozbawił go stanowiska podpułkownika. Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące "nabycia prawa do etatu podpułkownika" nie zasługiwały na uwzględnienie. Można nabyć prawo, posiadać uprawnienia do objęcia stanowiska sędziego, ale nie można nabyć prawa do etatu.

Jak wynika z decyzji MON nr [...] z [...] lipca 1996 r. (k-24), skarżącego wyznaczono na stanowisko służbowe - sędzia, zachowując mu stopień etatowy podpułkownika. Stanowisko służbowe (sędzia) oraz stopień etatowy przypisany do stanowiska (podpułkownik) to różne parametry, które należy odróżnić. W decyzji MON nr [...] z [...] lipca 2005 r. (k-21), wydanej już po wejściu w życie ustawy pragmatycznej, również wyznaczono L. H. na stanowisko służbowe sędzia, określając stopień etatowy (major) przypisany do etatu. Decyzja ta w związku z wejściem w życie nowej ustawy pragmatycznej (1 lipca 2004 r.) uwzględniała nowy system uposażeń oraz ustawę z 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych (nie obowiązującej w 1996 r. tj. w dacie wydania decyzji MON nr 101 z 3 lipca 1996 r.). Dalej Sąd I instancji podnosi, że analiza przepisów ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych prowadzi do wniosku, iż w stosunku do żołnierzy zawodowych - sędziów wojskowych wyłączona została możliwość stosowania przepisów ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w przedmiocie wyznaczania i zwalniania żołnierzy zawodowych z zajmowanego stanowiska służbowego. W stosunku do sędziów wojskowych ustawa pragmatyczna z 11 września 2003 r. wprowadziła regulację odrębną, określoną w art. 80 ust. 2. Z przepisu tego wynika, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego, pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Dodatek, o którym wyżej mowa, był L. H. wypłacany (okoliczność bezsporna). Wykładnia art. 80 ust. 2 ustawy prowadzi do wniosku, że niezależnie od określonej grupy uposażenia, żołnierzowi na stanowisku sędziego przysługuje wynagrodzenie przysługujące na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego L. H., zarzucając, iż orzeczenie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa materialnego, poprzez przyjęcie błędnej wykładni i niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych do obu decyzji, tj. decyzji Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 1996 r. i decyzji Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2005 r., mimo iż pierwsza decyzja wydana została na podstawie art. 20 ust 1 i art. 35 ust 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, na podstawie których to przepisów Minister Obrony Narodowej utrzymał sędziemu kpt. L. M. H. grupę uposażenia i stopień etatowy, które to elementy stanowiły nierozerwalne składniki sędziego w Sądzie Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie, a które to stanowisko było równorzędne ze stanowiskiem sędziego Sądu Okręgowego; oraz naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), dalej p.p.s.a., poprzez brak w uzasadnieniu wyroku wyjaśnienia, dlaczego argumentację dotyczącą obu decyzji, tj. decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 1996 r. oraz decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2005 r., Sąd oparł tylko na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, pomijając całkowicie przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie( pkt.1), 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt.2).

Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

Skarga kasacyjna - w zakresie sformułowanych w niej zarzutów - nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozważania w niniejszej sprawie należy rozpocząć od wskazania, iż z dniem 1 lipca 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, efektem, której było wprowadzenie nowych etatów oraz likwidacja dotychczas istniejących stanowisk służbowych, w tym stanowiska zajmowanego przez skarżącego.

Skład orzekający podziela pogląd Sądu I instancji, iż nowy stan prawny, powstały w wyniku opisanych powyżej zmian, skutkował tym, że od 1 lipca 2004 r. decyzja MON z [...] lipca 1996 r. nie wywoływała skutków prawnych w zakresie grupy uposażenia oraz w zakresie zachowania skarżącemu stopnia etatowego podpułkownika. Z kolei skarżona do Sądu administracyjnego decyzja z [...] lipca 2005 r., określająca na nowo objęcie stanowiska, grupę uposażenia, etat i stanowisko, nie mogła zostać wydana na podstawie przepisów poprzednio obowiązujących (w 1996 r.), lecz winna zostać wydana w oparciu i na podstawie nowych przepisów, które weszły w życie 1 lipca 2004 r., co w przedmiotowej sprawie organy właściwie uczyniły.

W ocenie składu orzekającego skarżący bez podstawy prawnej domaga się, by organ stosując nową pragmatykę pozostawił go na stanowisku podpułkownika. Ponadto podnoszone w skardze jak i w toku całego postępowania zarzuty dotyczące nabycia prawa do etatu podpułkownika także nie znajdowały podstaw prawnych, przez co nie zasługiwały na uwzględnienie. Należy zgodzić się w tym miejscu ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż można nabyć prawo, posiadać uprawnienia do objęcia stanowiska sędziego, ale nie można nabyć prawa do etatu. Decyzją MON z dnia [...] lipca 1996 r. skarżącego wyznaczono na stanowisko służbowe - sędzia, zachowując mu stopień etatowy podpułkownika, zaś decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., wydaną już po wejściu w życie ustawy pragmatycznej, również wyznaczono skarżącego na stanowisko służbowe sędzia, określając stopień etatowy (major) przypisany do etatu. Decyzja ta w związku z wejściem w życie w dniu 1 lipca 2004 r. nowej ustawy pragmatycznej uwzględniała nowy system uposażeń, a także regulacje ustawy Prawo o ustroju sądów wojskowych.

Ma rację Wojewódzki Sąd Administracyjny, że stanowisko służbowe - sędzia, oraz stopień etatowy przypisany do stanowiska to różne parametry, które należy odróżnić. Analiza przepisów ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych prowadzi do wniosku, iż w stosunku do żołnierzy zawodowych - sędziów wojskowych wyłączona została możliwość stosowania przepisów ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w przedmiocie wyznaczania i zwalniania żołnierzy zawodowych z zajmowanego stanowiska służbowego.

W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 80 ustawy pragmatycznej z 11 września 2003 r. Przepis ten w ustępie 2 stanowi, że w stosunku do sędziów wojskowych wprowadzono regulację odrębną, z której wynika, iż w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego, pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Omawiany dodatek był skarżącemu wypłacany.

Odnosząc się do zarzutu o niewyrażeniu zgody przez skarżącego na objęcie niższego stanowiska służbowego stwierdzić należy, że oświadczenie to nie mogło wywrzeć skutków prawnych. Skarżący przed wejściem w życie nowej ustawy pragmatycznej zajmował stanowisko sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie. Wejście w życie nowej ustawy wywołało konieczność ponownego stwierdzenia objęcia tego stanowiska przy uwzględnieniu nowych regulacji zawartych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (ww. art. 80 ustawy) w przedmiocie uposażenia. Ponadto nowy stan prawny nie przewidywał możliwości zachowania stopnia etatowego stanowiska służbowego, ani grupy uposażenia. Likwidacja z dniem 1 lipca 2004 r. dotychczasowych stanowisk służbowych z mocy prawa wraz z wejściem w życie ustawy pragmatycznej pozbawiła skarżącego stopnia etatowego podpułkownika i uposażenia.

NSA podziela pogląd Sądu I instancji, iż wprowadzenie z dniem 1 lipca 2004 r. nowych etatów jednostek wojskowych uprawniało MON do wydania zaskarżonej decyzji z 31 stycznia 2005 r. w przedmiocie objęcia stanowiska i określenia nowego etatu w jednostce wojskowej. Z dniem 1 lipca 2004 r. ww. decyzja określiła na nowo stanowisko służbowe, stopień etatowy oraz związaną z tym stopniem etatowym grupę uposażenia, a co za tym idzie wygasły skutki prawne decyzji z [...] lipca 1996 r.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał za niezasadne zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej i na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.