Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1282/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 60 w zw. z art. 193 i art. 161 par. 1 okt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska sędzia del. WSA Grażyna Staniszewska Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Szpojankowski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Łomianek od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 779/13 w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na zarządzenia Burmistrza Łomianek z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia funkcji dyrektora gimnazjum postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 779/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojewody Mazowieckiego na zarządzenie Burmistrza Łomianek z [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia funkcji dyrektora gimnazjum, stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (ust. 2). Przepis art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty stanowi natomiast, iż w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 36a ust. 1, 4-6, 10, 12 i 14, wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa.

Natomiast regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej, w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę, został określony w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. Nr 60, poz. 373 ze zm.).

Zgodnie z § 8 ust. 2 tego rozporządzenia, organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia m.in. nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego.

Stosownie zaś do § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, Komisja podejmuje uchwałę o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, jeżeli oferta nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu. Natomiast wyliczenie wymaganych dokumentów, które powinna zawierać oferta kandydata, wynika z § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, który w lit. f/ wymienia zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym.

W niniejszej sprawie spór sprowadza się do ustalenia, czy złożone przez W. K. zaświadczenie lekarskie z dnia [...] marca 2012 r., wystawione przez C. o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku kierowniczym, spełnia wymogi zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w § 1 ust. 1 pkt 4 lit. f/ rozporządzenia wykonawczego w sprawie regulaminu konkursu (...). Od przesądzenia tej kwestii, tj. stwierdzenia, czy doszło do bezprawnego wyeliminowania kandydata w postępowaniu konkursowym, zależy ocena zarówno prawidłowości przeprowadzonego konkursu, jak i wydanego zaskarżonego zarządzenia Burmistrza Łomianek.

Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1392/12, w sprawie ze skargi W. K. w przedmiocie niedopuszczenia jej do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Gimnazjum nr 1 im. Janusza Kusocińskiego w Łomiankach uchylił uchwałę komisji konkursowej z dnia [...] kwietnia 2012 r. o niedopuszczeniu W. K. do dalszego postępowania konkursowego.

W motywach uzasadnienia Sąd stwierdził, że przedłożone zaświadczenie lekarskie czyni zadość wymogom § 1 ust. 2 pkt 4 lit. f/ rozporządzenia, jak i ogłoszenia o konkursie. Kwestionowanie jego treści przez organ z uwagi na to, że nie zawiera daty następnego badania okresowego, przewidzianej we wzorze – załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. Nr 69, poz. 332), nie znajduje uzasadnienia, albowiem ani cytowane rozporządzenie w sprawie konkursu, ani też ogłoszenie o konkursie, nie wprowadzały wymogu, by zaświadczenie lekarskie było wydane na wskazanym druku.

W konkluzji Sąd stwierdził, że Komisja Konkursowa dopuściła się naruszenia przepisu § 4 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. f/ rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu (...).

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 369/13, oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Łomianek. NSA podkreślił, że Sąd I instancji prawidłowo wywiódł, że w sprawie został naruszony § 4 ust. 2 pkt 3 w związku z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. f/ rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. Nr 60, poz. 373 ze zm.). Zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. f/ powołanego rozporządzenia ogłoszenie konkursu zawiera wskazanie dokumentów: zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. Rozporządzenie, wydane na podstawie art. 36a ust. 12 ustawy z dnia 12 września 1991 r. o systemie oświaty, nie określa wymogów stawianych zaświadczeniu o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że ze złożonej oferty wynika, iż kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu konkursu (§ 4 ust. 2 pkt 3 powołanego rozporządzenia). Nie ma podstaw do stosowania wzoru załącznika nr 2 rozporządzenia z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy. Powołane rozporządzenie, wydane na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy, nie dotyczy zaświadczenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. Określenie częstotliwości badań dotyczy badań okresowych, a nie braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. Zaświadczenie o przeciwwskazaniach zdrowotnych do objęcia stanowiska kierowniczego nie dotyczy zdarzeń przyszłych.

Stwierdzenie zatem faktu przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym zaświadczeniem lekarskim, nie może zostać podważone przez brak określenia daty badań okresowych.

Wracając na grunt przedmiotowej sprawy podkreślić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny powyższym wyrokiem przesądził, że przedmiotowe postępowanie konkursowe, które eliminowało kandydatkę W. K., naruszało obowiązujące w tej materii przepisy prawne. Wyrażone przez NSA stanowisko jest wiążące w niniejszej sprawie, stosownie do art. 190 p.p.s.a. i przesądza o zasadności wniesionej skargi.

Zaskarżone zarządzenie Burmistrza Łomianek, jako dotknięte wadami prawnymi jest nieważne.

W rozpoznawanej sprawie nie została spełniona przesłanka cytowanego powyżej § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej do podjęcia przez Komisję konkursową uchwały o odmowie dopuszczenia W. K. do postępowania konkursowego, ponieważ jej oferta zawierała wszystkie dokumenty wskazane w ogłoszeniu konkursu. Tym samym, w ocenie Sądu, Burmistrz Łomianek winien był skorzystać z uprawnienia przewidzianego w § 8 ust. 2 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, czyli unieważnić konkurs i zarządzić ponowne jego przeprowadzenie z uwagi na nieuzasadnione niedopuszczenie kandydata do postępowania konkursowego. Tymczasem wydając zaskarżone zarządzenie, organ rażąco naruszył art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty.

Reasumując, stwierdzić należy, że konkurs nie został przeprowadzony prawidłowo. Tym samym nie można mówić o skutecznym poprawnym wyłonieniu kandydatów na powyższe stanowisko.

Stosownie do art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty kandydata na stanowisko dyrektora (...) wyłania się w drodze konkursu. Skoro konkurs przeprowadzony był niezgodnie z prawem, nie doszło do prawidłowego wyłonienia kandydatów. Tym samym zarządzenie Burmistrza Łomianek z dnia [...] kwietnia 2012 r., w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora M. P., wydane zostało z istotnym naruszeniem art. 36a ust. 2 powołanej wyżej ustawy i § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu (...).

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Burmistrz Łomianek wniósł od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparł na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na:

a) naruszeniu art. 145 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nierozpoznanie istoty sprawy, w związku z brakiem odniesienia się przez Sąd do tego co było przedmiotem sprawy i zaniechanie zbadania zgłoszonego zarzutu przez skarżącego, przyjmując bezkrytycznie, że zaistniały przesłanki materialnoprawne do zgłoszenia przez organ sprzeciwu;

b) naruszenie art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieustosunkowanie się, w treści uzasadnienia wyroku, do całości materiału dowodowego i niewskazanie dlaczego nie uwzględniono przy wydawaniu wyroku zarzutu przedstawionego przez skarżącego w odpowiedzi na skargę;

c) naruszenie art. 190 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędną wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, iż przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie;

d) art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wadliwe niezasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania, pomimo istnienia podstaw do uwzględnienia skargi.

Na tych podstawach wnosił o:

1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

2) zasądzenie od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pismem procesowym z 2 września 2014 r. Burmistrz Łomianek cofnął skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.

Według art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności".

W sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu na podstawie art. 193 w związku z art. 161 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.