Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1009/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 par. 2 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 sierpnia 2009 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w podatku od towarów i usług za III kwartał 2007 r. p o s t a n a w i a - przywrócić termin do wniesienia skargi -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 13 maja 2009 r. (nadanym na poczcie 18 maja 2009 r.) pełnomocnik Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] - radca prawny D. T. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2009 r.

W uzasadnieniu wskazał, iż 15 stycznia 2009 r. otrzymał postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia odwołania do dnia 9 marca 2009 r. Do końca marca 2009 r. pełnomocnik nie uzyskał żadnej informacji o rozpatrzeniu sprawy. W związku powyższym, w dniu 8 kwietnia 2009 r. wystosował pismo do organu z żądaniem niezwłocznego wydania decyzji.

W dniu 11 maja 2009 r. pełnomocnik odebrał pismo Dyrektora Izby Skarbowej, z którego dowiedział się, iż przedmiotowa decyzja została wydana [...] marca 2009 r. i doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej.

Pełnomocnik wskazał, że w okresie kiedy przesyłka była awizowana nie wyjeżdżał z W. i wszelka korespondencji była regularnie odbierana. Pełnomocnik podniósł, iż nie otrzymał wystawionych awiz. W jego ocenie, możliwe jest, iż ktoś wyjął przedmiotowe awiza ze skrzynki, ponieważ ta wisi na zewnątrz budynku i ma duży otwór. Ewentualnie listonosz mógł omyłkowo włożyć awiza do innej skrzynki. Pełnomocnik wskazał, iż zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie powyższej kwestii.

Dodatkowo w okresie od 3 do 13 marca 2009 r., z uwagi na dolegliwości zdrowotne, pełnomocnik był niezdolny do pracy i przebywał w domu, gdzie jednocześnie prowadzi kancelarię. Na dowód powyższego przedstawił zaświadczenie lekarskie.

Do wniosku pełnomocnik załączył skargę na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.

W dniu 23 lipca 2009 r. pełnomocnik został wezwany do nadesłania korespondencji kierowanej do Urzędu Pocztowego, na którą powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu oraz przedstawienia uzyskanych w tym przedmiocie odpowiedzi.

W załączeniu do pisma z 31 lipca 2009 r. pełnomocnik nadesłał korespondencję z 12 maja 2009 r. skierowaną do Naczelnika Urzędu Pocztowego nr [...], w której wnosił o wyjaśnienie kwestii doręczenia przesyłki. Nadesłał również odpowiedź Poczty Polskiej na wniesioną skargę. W piśmie tym wyjaśniono, iż przesyłka nadeszła do UP W. [...] w dniu 6 marca 2009 r. i w tym samym dniu została skierowana do doręczenia. Pod wskazanym adresem listonosz nikogo nie zastał, w związku z czym w skrzynce oddawczej adresata pozostawił awizo. W dniu 13 marca 2009 r. przesyłkę awizowano powtórnie. Zwrot przedmiotowej przesyłki do nadawcy nastąpił 21 marca 2009 r. Wyjaśniono również, że w UP W. [...] nie odnotowano dotychczas interwencji dotyczących nieprawidłowego doręczania przesyłek w rejonie wskazanego adresu. Z kolei listonosz pracujący w tej okolicy jest pracownikiem sumiennym, dobrze wywiązującym się z obowiązków służbowych. Jednoczenie wskazano, że niemożliwe jest ustalenie losów awiz już po ich doręczeniu.

Pełnomocnik nadesłał również kopię pisma, które w dniu 8 kwietnia 2009 r. skierował do Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz odpowiedź organu na powyższe pismo.

Dodatkowo wyjaśnił, iż gdyby nawet otrzymał awiza to nie mógłby ich odebrać, bowiem lekarz zabronił mu wychodzenia z domu, z kolei jego żona nie ma upoważnienia do odbierania z poczty przesyłek poleconych. Ponadto, o fakcie nieotrzymania awiza świadczy, w jego ocenie, pismo z 8 kwietnia 2009 r. skierowane od organu w sprawie wydania decyzji.

Niezależnie od powyższego pełnomocnik zakwestionował prawidłowość doręczenia decyzji w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Wskazał na wadę w adresie, gdyż nie wpisano pełnej nazwy adresata tj. Kancelaria Radcy Prawnego, a także w pkt 4 zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wskazano przyczyny zwrotu przesyłki nadawcy oraz daty zwrotu. Ponadto podniósł, iż powtórne awizo zostało dokonane przedwcześnie. W uzasadnieniu Skarżący przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.) , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, iż warunkiem niezbędnym dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, jest ustalenie, iż miało miejsce uchybienie terminowi do dokonania czynności. Powyższe, w rozpoznawanej sprawie, uzależnione jest od oceny prawidłowości doręczenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2009 r., dokonanego w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem Sądu, mimo drobnych uchybień w wypełnieniu zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczenie przedmiotowej decyzji zostało dokonane w sposób prawidłowy. Powyższe z kolei zasadnym czyni rozpoznanie przedmiotowego wniosku.

Ratio legis instytucji przywrócenia terminu stanowi niewątpliwie ochrona stron postępowania przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, w przypadku braku ich winy w nie dokonaniu w terminie czynności procesowej.

Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 §1, §2, §4 P.p.s.a.).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić w pierwszej kolejności należy, że wniosek o przywrócenie terminu złożony został w terminie.

Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi wynikała bowiem z braku wiedzy o wydaniu decyzji. Przyczyna ta ustała 11 maja 2009 r. W tym dniu, z pisma Dyrektora Izby Skarbowej w W., pełnomocnik dowiedział się o wydaniu decyzji. W terminie 7-dniowym (18 maja 2009 r.) pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję.

Jednocześnie z wnioskiem pełnomocnik złożył skargę, tj., dokonał czynności której terminowi uchybił.

Odnosząc się z kolei do kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, Sąd wskazuje, iż daje wiarę twierdzeniom pełnomocnika, że nie wiedział on o wydaniu przedmiotowej decyzji. Możliwe jest bowiem, jak twierdzi pełnomocnik, iż mimo dwukrotnego pozostawiania awiz w skrzynce oddawczej nie trafiły one do rąk adresata. Z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby w interesie pełnomocnika było uchylanie się od odebrania przedmiotowej decyzji. Świadczy o tym chociażby fakt, iż w dniu 8 kwietnia 2009 r. wystosował pismo do organu z żądaniem wydania decyzji. W cenie Sądu, gdyby pełnomocnik rzeczywiście dysponował awizem przesyłki, odebrałby ją z Urzędu Pocztowego.

Skoro więc wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wraz z wnioskiem pełnomocnik dokonał czynności, której nie dokonał w terminie tj. wniósł skargę oraz w stopniu dostatecznym uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.