Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 63/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust.1 pkt 7, art. 21 ust.1 pkt 50
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art.871
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Gerard Czech (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Gocki Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 lipca 2010r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 2 grudnia 2009r., nr PF-II/41170-0048/09/WL w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. oddala skargę


UZASADNIENIE

UZASADANIENIE

Decyzją z dnia [...], [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu powołując się na przepis art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu określającą [...] wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 14.711,00 zł.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że podatniczka w 203 r. prowadziła działalność gospodarczą w ramach Przedsiębiorstwa Wielobranżowego M oraz Przedsiębiorstwa Wielobranżowego T s.c., i w zeznaniu podatkowym z tego tytułu wykazała, że podatek należny nie wystąpił.

Przeprowadzone w związku z tym faktem postępowania kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanej podstawy opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. potwierdziło prawidłowość deklarowanych podstaw opodatkowania przychodów uzyskanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Ustalono ponadto, iż podatniczka w związku z wystąpieniem w 2003 r. ze spółki cywilnej T otrzymała zwrot wniesionego wkładu w kwocie 50.000 zł oraz kwotę 150.000 zł otrzymaną – jak określono - tytułem zwrotu majątku dorobkowego spółki i zwrotu niewypłaconego zysku. Przychodów tych podatniczka nie wykazała w rozliczeniu rocznym, stąd organ podatkowy określił podlegającą – jego zdaniem – opodatkowaniu nadwyżkę otrzymanej kwoty ponad sumę wartości wniesionego do spółki wkładu, wartości przypadającej na nią części majątku spółki oraz przypadającego na podatniczkę faktycznego zysku spółki za okres dwóch miesięcy 2003 r. w łącznej wysokości 63.776,58 zł i w konsekwencji tego określił jej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 14.711, 00 zł.

Odwołując się od tego rozstrzygnięcia pełnomocnik podatniczki zarzucił mu naruszenie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) – powoływanej dalej jako: updof - a to art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 11 i art. 14 ust. 1 przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Ponadto zarzucił organowi podatkowemu niezgodne z prawem przyjęcie, iż uzyskane przez podatniczkę środki pieniężne w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej w kwocie przekraczającej sumę wartości wkładu wniesionego do spółki, niepodzielonego zysku i ekwiwalentu za majątek trwały spółki, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odwołując się do uzasadnień wyroków sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 7.10.2004 r., sygn. akt FSK 594/04 i WSA w Kielcach z dnia 22.03.2007 r., sygn. akt I SA/Ke 72/07) podkreślił, że przyrost majątku spółki dokonywał się sukcesywnie i w poszczególnych latach był sukcesywnie opodatkowywany, a wobec tego opodatkowanie otrzymanej przez występującego ze spółki wspólnika przypadającej na niego części majątku spółki, stanowi ponowne opodatkowanie tego samego majątku. Zatem otrzymana przez podatniczkę w związku z jej wystąpieniem ze spółki kwota nie stanowi przysporzenia majątkowego, a jedynie ekwiwalent za utratę prawa do wspólnego majątku spółki i nie jest przychodem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 updof.

Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu w zaskarżonej decyzji odwołując się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a to art. 8 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 1 i art. 14 ust. 1 wywiódł, iż otrzymanie przez podatnika należności przysługującej mu w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej wywołuje konsekwencje w postaci powstania przychodu, co nie oznacza automatycznego jego opodatkowania.

Pomimo, iż podstawową zasadą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 9 ust. 1 updof, to jednak jak wynika z tego przepisu, opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z art. 21 ust. 1 pkt 50 lit. a updof wynika natomiast, że wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku z ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni bądź wkładów w spółce osobowej, w części stanowiącej koszt nabycia. Z przepisu tego wynika zatem jednoznacznie, że nie istnieje obowiązek uiszczenia podatku dochodowego w przypadku zwrotu wkładu w spółce cywilnej, do wysokości wniesionych do niej wkładów. Również wypłacona występującemu ze spółki wspólnikowi (ponad wysokość wniesionego wkładu) spłata udziału w majątku spółki, przypadająca na niego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, w części odpowiadającej jego prawu do udziału w zyskach spółki - co wynika z art. 871 § 2 k.c. – nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Źródłem takiej wypłaty jest bowiem przyrost wartości majątku spółki, który został sfinansowany z opodatkowanego już raz dochodu (zysku) pozostawionego przez wspólników w spółce co oznacza, że występujący z tej spółki wspólnik nie osiąga przysporzenia majątkowego, a w konsekwencji nie uzyskuje przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Takie też stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym przez pełnomocnika wyroku z dnia 7.10.2004 r., sygn. akt FSK 594/04.

Zasadnicze zatem znaczenie dla oceny otrzymanych przez podatnika środków w związku z jego wystąpieniem ze spółki ma – wg organu odwoławczego – ustalenie wartości majątku tej spółki. Ustalenie to będzie decydować o tym, czy otrzymana przez występującego wspólnika kwota stanowi spłatę udziału w majątku spółki, przypadającą na niego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada proporcji, w jakiej uczestniczył on w zyskach spółki, czy też była ona rodzajem ekwiwalentu bądź rekompensaty dla wychodzącego ze spółki wspólnika. Zatem, gdy wypłacona temu wspólnikowi kwota wyższa od wysokości wniesionego przez niego wkładu nie stanowi spłaty udziału w majątku spółki – przypadającej na niego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, w proporcji w jakiej uczestniczył on w jej zyskach – to podlega ona opodatkowaniu omawianym podatkiem. Nadwyżka taka tj. kwota wypłacona występującemu ze spółki wspólnikowi ponad wysokość wniesionych wkładów i nie stanowiąca spłaty udziału w majątku spółki, jest przychodem z praw majątkowych o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 updof, podlegającym opodatkowaniu, jako że jego źródłem są prawa majątkowe przysługujące wspólnikowi z tytułu uczestniczenia w spółce.

Z przedstawionych powodów – w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej – wypłacony wspólnikowi, w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej, udział nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 lit. a updof, i to tylko do wysokości wniesionego do tej spółki wkładu. Nie będzie podlegała opodatkowaniu również spłata udziału w majątku spółki. Natomiast nadwyżka ponad sumę obu w/w wartości podlega opodatkowaniu tym podatkiem, jako dochód z praw majątkowych, o którym stanowi art. 18 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 7 pdof.

Z ustalonego i niespornego w sprawie stanu faktycznego wynika, że podatniczka do spółki cywilnej T wniosła wkład w wysokości 50.000 zł i uczestniczyła w zyskach i stratach spółki w częściach równych, tj. w 50%. Z dniem 1 marca 2003 r. podatniczka wystąpiła z tej spółki i otrzymała zwrot wniesionego wkładu w wysokości 50.000 zł oraz zwrot majątku dorobkowego spółki za okres, w którym była wspólnikiem i niewypłaconego jej zysku, w kwocie 150.000 zł. Łączna kwota 200.000 zł podatniczce została – co w sprawie jest bezsporne - wypłacona.

Dalej wyjaśniono, że dochód Spółki T za okres od 1.01.2003 r. do 28.02.2003 r. wynosił 64.446,83 zł, zatem dochód faktyczny przypadający na podatniczkę wynosił 32.723,42 zł. Następnie na podstawie przedłożonych przez aktualnych wspólników Spółki dokumentów ustalono, że wysokość poniesionych przez spółkę wydatków na zakup środków trwałych firmy – w całym okresie, w którym podatniczka była wspólniczką tj. od 5.01.2001 r. do 28.02.2003 r.- wynosił 107.000 zł (po odliczeniu naliczonego podatku VAT), z czego na podatniczkę przypadała, zgodnie z jej udziałem w dochodach spółki, kwota 53.500 zł. Z powyższego wnika, iż kwota 136.223,42 zł nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na którą to kwotę składały się zwrócony podatniczce wkład wniesiony przez nią do spółki w wysokości 50.000 zł, przypadający na nią faktyczny dochód uzyskany przez spółkę w okresie 1.01. -28.02.2003 r. w wysokości 32.723,42 zł oraz przypadający na nią udział w wydatkach poniesionych na zakup środków trwałych (majątek spółki), gdy była jej wspólnikiem w wysokości 53.500 zł. Zatem nadwyżka ponad w/w nie podlegającą opodatkowaniu kwotę, otrzymana z racji wystąpienia ze spółki, stanowiła przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 updof i wynosiła ona 63.776,58 zł (200.000,00 zł – 136.223,42 zł = 63.776,58 zł). Powyższe doprowadziło do przyjęcia, iż w 2003 r. podatniczka uzyskała podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochód w łącznej wysokości 69.161,54 zł (z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 819,98 zł, z innych źródeł w wysokości 4.564,98 zł oraz z praw majątkowych w wysokości 63.776,58 zł), zaś należy podatek – po uwzględnieniu zapłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne – wynosił 14.711,00 zł.

Odnosząc się do powołanych w odwołaniu wyroków sądów administracyjnych, organ odwoławczy stwierdził, iż nie są one sprzeczne z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Powołane orzeczenia odnoszą się bowiem do kwestii opodatkowania kwoty stanowiącej spłatę udziału w majątku spółki. W niniejszej zaś sprawie opodatkowano wyłącznie przychód stanowiący ekwiwalent bądź rekompensatę dla wychodzącego ze spółki wspólnika, który został wyliczony jako nadwyżka otrzymanej przez podatniczkę kwoty ponad wartość wniesionego wkładu i wartość przypadającej na nią części majątku spółki. Z tych też powodów, wbrew zarzutom skargi – zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej – nie doszło do naruszenia wskazanych przez pełnomocnika strony przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pełnomocnik podatniczki wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił jej naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 871 k.c.(omyłkowo wskazano k.p.c.) poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega przychód z pracy własnej wspólnika przez okres jego działalności w spółce. Podniósł, iż występujący ze spółki wspólnik zachowuje prawo do części majątku spółki powstałego z wkładów oraz z udziału w zysku, który stanowi nadwyżkę wpływów nad wydatkami w działalności gospodarczej w danym okresie. Przyrost majątku spółki dokonuje się sukcesywnie i jest też sukcesywnie opodatkowywany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zatem zwrot wspólnikowi przypadającego na niego udziału w majątku spółki nie może podlegać opodatkowaniu, gdyż oznaczałoby to podwójne opodatkowanie wypracowanych przez spółkę dochodów. Na poparcie tego twierdzenia odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych. Ekwiwalent otrzymany przez podatniczkę w związku z jej wystąpieniem ze spółki stanowi – jego zdaniem – spłatę udziału w majątku spółki, który uzyskała w związku ze zniesieniem współwłasności rzeczy ruchomych i nieruchomych, stanowiących wcześniej współwłasność wszystkich wspólników i z tego powodu nie może być uznana za przychód. Stwierdził iż przyjęta do opodatkowania przez organy kwota nadwyżki, stanowi także wypłatę równowartości wniesionych przez podatniczkę do spółki wkładów, bowiem w toku prowadzenia działalności gospodarczej wspólnicy spółki nabywali składniki majątkowe w postaci samochodów i maszyn.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o jej oddalenie i w całej rozciągłości podtrzymał stanowisko i argumentację zaprezentowaną na jego poparcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie pełnomocnicy stron potrzymali swoje wnioski i wcześniej przedstawione pisemne wywody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wbrew jej twierdzeniom, zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności przyjąć należy, iż w rozpatrywanym przypadku przedmiotem sporu jest zasadność opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej jej wspólnika, nadwyżki przychodów uzyskanych przez tego wspólnika, ponad sumę wysokości wniesionego przez niego wkładu oraz wartości przypadających na niego części zysku i części majątku spółki.

Podkreślić przy tym należy, iż w sprawie ustalono, że podatniczka występując ze spółki cywilnej otrzymała kwotę przewyższającą sumę wartości zwróconego jej wkładu i części wartości majątku wspólnego. Opodatkowano zatem przychód w kwocie 63.776,58 zł, stanowiący ekwiwalent bądź rekompensatę (rodzaj odstępnego) dla wychodzącego ze spółki wspólnika. Sporny przychód był – zgodnie z oświadczeniami wspólników – rekompensatą z tytułu włożonej pracy własnej przez okres działalności wspólnika w spółce. Dodać także należy, iż poczynione ustalenia faktyczne, w tym dokonane przez organy podatkowe wyliczenia (odnośnie wartości dochodu uzyskanego przez spółkę w dwóch pierwszych miesiącach 2003 r. jak i wartości majątku spółki) nie były na żadnym etapie toczonego postępowania kwestionowane przez stronę lub jej pełnomocnika. Co więcej, ustalenia te i obliczenia znajdują oparcie w zgromadzonym w sprawie materialne dowodowym, a tym samym zasługują na akceptację. Zasadnie przyjąć więc należy, iż przedmiotowy przychód w kwocie 63.776,58 zł nie może być uznany za przychód otrzymany przez podatniczkę z tytułu spłaty przypadającej na nią części majątku. Wskazać bowiem trzeba, że majątkiem spółki – który powstał ze środków pieniężnych uzyskanych z dochodu, od którego wspólnicy spółki w latach poprzednich opłacili podatek dochodowy, były wykazane przez wspólników nabyte środki trwałe. Wartość tego majątku nie została jednak w obecnie toczonym postępowaniu opodatkowana. Nie została poddana opodatkowaniu również ta część otrzymanej przez podatniczkę kwoty, która dotyczy przypadającego na nią dochodu uzyskanego przez spółkę w okresie 1.01 – 28.02.2003 r. Opodatkowano więc – co wyżej już wskazano - ekwiwalent (rekompensatę, odstępne) przeznaczony dla wychodzącego ze spółki wspólnika, obliczony jako nadwyżka otrzymanej kwoty ponad wartość wniesionego wkładu i ponad wartość przypadającej na niego części majątku wspólnego spółki, tj. opodatkowano kwotę, którą wspólnicy określi jako "przychód dotyczący włożonej pracy własnej przez okres działalności firmy".

Z art. 9 updof wynika, że przedmiotem opodatkowani podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Przy czym dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W konsekwencji podstawą opodatkowania w podatku dochodowym, z zastrzeżeniem szczególnych przepisów ustawy odmiennie regulujących tę kwestię, jest różnica pomiędzy przychodem a kosztem uzyskania przychodu, rozumianym jako wydatek poniesiony przez podatnika w celu uzyskania tego przychodu. Ustawodawca wprowadza przy tym szereg ulg, zwolnień, wyłączeń z przychodów lub kosztów ich uzyskania. Niemniej zasadą podstawy opodatkowania w podatku dochodowym jest różnica wartości przychodu rozumianego jako korzyść ekonomiczna uzyskana przez podatnika, a kosztu uzyskania przychodu rozumianego jako faktycznie dokonany wydatek, bądź zobowiązanie do dokonania takiego wydatku.

Mając to na względzie, należy zauważyć, że zgodnie z obowiązującymi przepisami spółki osobowe, w tym spółki, których wspólnikami są osoby fizyczne, nie są podatnikami podatku dochodowego. Zgodnie bowiem z art. 8 updof, przychody z udziału w takiej spółce łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do odpowiadanego udziału. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Powołany przepis wskazuje, że podatnikiem podatku dochodowego nie jest sama spółka, lecz wspólnik, który rozlicza przychody i koszty ich uzyskania generowane przez spółkę w takiej proporcji, w jakich partycypuje on w jej zyskach na podstawie umowy spółki. Późniejszy podział zysku pomiędzy wspólników jest podatkowo neutralny. Podobnie, w oparciu o zasadę jednokrotnego opodatkowania wspólników spółek osobowych przyjmuje się, że likwidacja takiej spółki, wystąpienie z niej wspólników powinno być podatkowo obojętne. Podział majątku po likwidowanej spółce, spłata występującego ze spółki wspólnika nie jest – co do zasady - niczym innym niż realizacją zysków już raz opodatkowanych.

Zgodzić więc należy się z tezą Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt FSK 594/04, że wystąpienie wspólnika ze spółki cywilnej i wiążący się z tym faktem zwrot przypadającego temu wspólnikowi majątku spółki nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie występującego ze spółki wspólnika do uiszczenia podatku dochodowego od spłaty udziału w majątku spółki oznaczałoby opodatkowanie już wcześniej opodatkowanego majątku. Teza ta aprobowana jest też przez inne sądy administracyjne (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22.03.2007 r., sygn. akt I SA/Ke 72/07).

Skoro zatem przychody i koszty, a w konsekwencji i dochód spółki osobowej, rozliczane są bezpośrednio u każdego ze wspólników, w rezultacie przyrost majątku spółki następuje w wyniku przekazanych zysków spółki na powiększenie jej majątku lub też w wyniku wzrostu cen rynkowych, to nie podlega on odrębnemu opodatkowaniu, niezależnie od opodatkowania przychodów uzyskiwanych przez spółkę w związku z przedmiotem swojej działalności. Dodatkowe opodatkowanie wzrostu wartości majątku spółki byłoby powtórnym opodatkowaniem zysków już raz opodatkowanych. Ponadto zasada jednokrotności opodatkowania spółek osobowych w podatku dochodowym od osób fizycznych i traktowania dochodów spółek bezpośrednio jako dochodów wspólników (w proporcji odpowiadającej posiadanym udziałom) skutkuje brakiem powstania obowiązku podatkowego przy wnoszeniu wkładów do spółek osobowych, ale także brakiem obowiązku podatkowego przy wycofywaniu i podziale zysków na skutek likwidacji spółki bądź wystąpienia jej wspólników.

Mając powyższe na względzie podkreślić zatem należy, że jedynym momentem mogącym powodować powstanie obowiązku podatkowego w związku ze zwrotem wartości udziału w spółce cywilnej, jest otrzymanie prze występującego wspólnika dodatkowej korzyści, przekraczającej posiadany przez wspólnika udział. W takiej to bowiem sytuacji otrzymane środki pieniężne (lub otrzymany w naturze majątek) przekraczające udział już raz opodatkowany (jako zysk działającej spółki) stanowić będą podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychód (podobnie: wyrok WSA w Warszawie z dnia 30.01.200 r., sygn. akt III SA/Wa 2247/08, wyrok WSA W Warszawie z dnia 27.03.2009 r., sygn .akt III SA/Wa 2930/09, wyrok WSA w Lubline z dnia 30.09.2009 r., sygn. akt I SA/Lu 256/09).

Wobec przedstawionych wywodów, dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy, przesądzające znaczenie miało ustalenie na dzień 28.02.2003 r. (data rozliczenia występującego ze spółki wspólnika) wartości majątku spółki. Ustalenie to miało bowiem decydujący wpływ na to, czy otrzymana przez podatniczkę kwota stanowiła spłatę udziału w majątku spółki, przypadającą na nią po odliczeniu wkładów pozostałych wspólników, jaka odpowiada proporcji, w jakiej uczestniczyła w zyskach spółki, czy też była ekwiwalentem bądź rekompensatą, chociażby w części, dla wychodzącego ze spółki wspólnika.

W niniejszym przypadku, o czym wyżej była już mowa, organy podatkowe w oparciu o dostępne w sprawie i niekwestionowane dowody jednoznacznie wykazały, iż podatniczka występując ze spółki otrzymała łącznie kwotę 200.000 zł, na którą składała się kwota 50.000 zł jako zwrot wkładu, kwota 32.732,42 zł stanowiąca przypadający na nią udział w dochodzie osiągniętym z działalności spółki za okres 1.01 – 28.02.2003 r., kwota 53.500 zł stanowiąca jej udział w majątku spółki (zakupach środków trwałych) oraz kwota 63.776,58 zł. Zatem tylko kwota 63.776,58 zł – przewyższająca wartość wkładu i przypadającego na podatniczkę proporcjonalnego udziału w spłacie majątku spółki - stanowiła faktycznie ową dodatkową korzyść, była swoistym wynagrodzeniem (rekompensatą, ekwiwalentem) za wystąpienie ze spółki, a zatem tylko i wyłącznie ta kwota stanowiła przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jak słusznie uznały organy podatkowe podlegała ona opodatkowaniu tym podatkiem w oparciu o przepis art. 10 ust. 1 pkt 7 updof.

Całokształt przedstawionych zatem okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej spraw spowodował, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił zasadności stanowiska i argumentacji skargi i działając w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.