Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 49/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G., D. G. i J. G. na bezczynność i przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w przedmiocie robót budowalnych związanych z rozbudową istniejącego na poddaszu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem wpisu uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 7 stycznia 2019 r. K. G., D. G. i J. G. - za pośrednictwem PINB dla miasta W. - wywiedli do DWINB (data wpływu 18 stycznia 2019 r.) ponaglenie na bezczynność i przewlekłość organu I instancji w sprawie robót budowlanych związanych z rozbudową istniejącego mieszkania nr [...] na poddaszu budynku mieszkalnego przy ul. [...] we W., realizowanych z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Decyzją z [...] (nr [...]) - PINB dla miasta W. - nałożył na skarżących (K. i J. G.) jako inwestorów rozbudowy budynku w celu powiększenia istniejącego mieszkania nr [...] na poddaszu z przebudową części strychu budynku przy ul. [...] we W. obowiązek sporządzenia i przedłożenia trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót, w terminie 12 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna.

Postanowieniem z [...] (nr [...]) DWINB - po rozpoznaniu w/w ponaglenia - odmówił wyznaczenia PINB dla miasta W. dodatkowego terminu załatwienia sprawy oraz uznał zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania za uzasadnione. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że PINB dla miasta W. nie pozostaje w bezczynności ponieważ [...] wydał decyzję (nr [...]), a podjęcie przez organ działań prawem przewidzianych sprawia, że bezczynność ustaje i nie jest możliwe uwzględnienie zażalenia w tym zakresie. Odnosząc się do przewlekłości organ II instancji wskazał, że PINB dla miasta W. od dnia [...] tj. od dnia wydania decyzji przez DWINB (nr [...]) do dnia wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy w trybie art. 36 k.p.a. tj. 12 grudnia 2019 r., a więc przez ponad 9 lat organ ten nie podejmował w sprawie czynności procesowych.

Pismem z 30 maja 2019 r. skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję DWINB z [...] (nr [...]). Sprawa z tej skargi zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt II SA/Wr 116/20. Dodatkowo skarżący zarzucili organowi I instancji bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie robót budowlanych związanych z rozbudową istniejącego mieszkania na poddaszu. Sprawa z tej skargi zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt II SAB/Wr 49/19.

Postanowieniem z 30 stycznia 2020 r. tut. Sąd zawiesił – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a - postępowanie w w/w sprawie (sygn. akt II SAB/Wr 49/19).

W dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w sprawie o sygn. akty II OPS 5/19 z treści której wynika, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Następnie w dniu 2 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów wydał postanowienie w sprawie o sygn. akt II OSK 3732/18 odnoszące się do przewlekłości postępowania.

Postanowieniem z 19 października 2020 r. tut. Sąd podjął postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze. zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.

Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Natomiast postępowanie jest przewlekle prowadzone, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód.

W rozpoznawanej sprawie skarżący pismem z 30 maja 2019 r. r. wnieśli skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji - PINB dla miasta W. - w przedmiocie robót budowalnych związanych z rozbudową mieskzania istniejącego na poddaszu. Natomiast z akt sprawy, przedstawionych przez organ administracji w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 116/20 wynika, że decyzją z [...] (nr [...]) organ ten nałożył na skarżących (K. i J. G.) obowiązek sporządzenia i przedłożenia trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót, w terminie 12 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. Decyzja ta została (nadto) utrzymana w mocy przez DWINB w dniu [...] (nr [...]).

Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga na bezczynność i przewlekłość organu I instancji w przedmiocie robót budowalnych związanych z rozbudową istniejącego mieszkania na poddaszu została wniesiona przez skarżących w dniu 30 maja 2019 r., a zatem (już) po wydaniu przez ten organ decyzji z [...] (nr [...]) utrzymanej w mocy decyzją DWINB w dniu [...] (nr [...]). Tym samym skarga została wywiedziona przez skarżących - już - po zakończeniu postępowania administracyjnego w/w sprawie.

Uwzględniając powyższe oraz treść uchwały i postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt II OPS 5/19 i II OSK 3732/18, skoro skarżący wnieśli skargę na bezczynność i przewlekłość PINB dla miasta W. - de facto - już po wydaniu przez ten organ decyzji, utrzymanej w mocy przez DWINB w dniu [...] (nr [...]), czyli już po zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie, należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu ich skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka na art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, co znalazło wyraz w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w pkt 2 sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p,s,a.