Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 56/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 67 § 5, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1004/10 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną T. J. od postanowienia z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1004/10, którym Sąd odrzucił jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 lutego 2010 r. w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2009 r.

Przyczyną odrzucenia było nieuzupełnienie braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa zgodnie z zarządzeniem z 23 sierpnia 2010 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że strona złożyła pełnomocnictwo dopiero 25 września 2010 r. czyli po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu.

Pismem z dnia 6 września skarżący wniósł zażalenie od wskazanego postanowienia z 20 października 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż wezwanie do usunięcia braków z dnia 13 września 2010 r. zostało mu doręczone dnia 20 września 2010 r., a ponieważ pełnomocnictwa zostały wysłane listem poleconym w dniu 25 września 2010 r. — dopełniono terminu 7 dni od dnia wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zagadnienie dopuszczalności skargi kasacyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny reguluje art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej: p.p.s.a.). zgodnie z tym przepisem odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym podlega skarga kasacyjna wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skarga kasacyjna, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Artykuł 37 § 1 p.p.s.a. nakłada na pełnomocnika obowiązek jest dołączenia przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa.

W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej nastąpiło na podstawie zarządzenia z dnia 23 sierpnia 2010 r. Doręczone zostało 31 sierpnia 2010 r. i od tego dnia biegł termin do dokonania wskazanych w nim czynności. W zażaleniu, skarżący, argumentując iż uzupełnił braki w przypisanym terminie, wskazał, że uczynił to 25 sierpnia 2010 r. to jest w ciągu siedmiu dni od doręczenia mu wezwania z 13 września 2010 r. Choć można się zgodzić z faktem, iż wezwanie z 13 września zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 września, to jednak dotyczyło ono uzupełnienia braków zażalenia z dnia 6 września 2010 r. Braki skargi kasacyjnej podlegały uzupełnieniu w terminie wyznaczonym przez datę doręczenia wezwania doręczonego na podstawie zarządzenia z dnia 23 sierpnia 2010 r.

Konkludując, należy uznać za prawidłowe ustalenia Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którymi strona nie uzupełniła braku formalnego skargi kasacyjnej w terminie, w związku z czym zaistniała podstawa prawna do odrzucenia skargi kasacyjnej zawarta w art. 178 p.p.s.a.

Odnosząc się na koniec do zawartego w zażaleniu wniosku o doręczanie pism sądu nie tylko pełnomocnikowi lecz także stronie postępowania, należy wskazać, że zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., jeśli dla strony ustanowiono pełnomocnika, doręczenia należy dokonać tym osobom. Wskazuje się, że przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny W wypadku ustanowienia pełnomocnika, doręczenia należy dokonywać wyłącznie temu podmiotowi a strona nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do niej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.