Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 469/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 48 ust. 1 i ust. 8; art. 135 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 36 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.
article: art. 210 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany regulaminu gry na automatach o niskich wygranych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2011 r. skierowanym do Dyrektora Izby Celnej A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. zwróciła się z prośbą o zatwierdzenie zaktualizowanego regulaminu gier na automatach o niskich wygranych.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że regulamin gry zatwierdzony decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 września 2009 r. nr [...] i stanowiący załącznik nr 2 do przedmiotowej decyzji winien być dostosowany do obowiązujących przepisów ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009 r. (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), w której została wprowadzona zmiana określenia waluty.

Decyzją z dnia 17 października 2011 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27) w zw. z art. 121 i art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) stwierdził wygaśniecie zezwolenia udzielonego ww. decyzją Dyrektora Izby Skarbowej wskazując, że do dnia 21 lutego 2011 r. spółka nie rozpoczęła działalności w żadnym z 37 punktów gier na automatach o niskich wygranych wymienionych w załączniku nr 1 do ww. decyzji. Z kolei do takiej sytuacji faktycznej musiał znaleźć zastosowanie art. 121 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych odsyłający do art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Rozstrzygnięcie z dnia 17 października 2011 r. zostało następnie utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 stycznia 2012 r. znak.

Decyzją z dnia 12 stycznia 2012 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie dokonania wnioskowanej zmiany regulaminu gier powołując w podstawie prawnej decyzji art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia 17 października 2011 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej stwierdził wygaśnięcie wydanego zezwolenia. Zatem orzekanie w kwestii zatwierdzenia zmiany regulaminu gier stało się bezprzedmiotowe.

W odwołaniu od ww. decyzji spółka podniosła zarzuty:

- naruszenia art. 208 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez niesłuszne zastosowanie tego przepisu, pomimo tego, że nie zachodziły do jego zastosowania właściwe przesłanki;

- naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez brak rozstrzygnięcia o zawieszeniu prowadzonego postępowania w sytuacji gdy toczyło się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier;

- naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez brak właściwego uzasadnienia faktycznego wydanej decyzji.

Decyzją z dnia 25 kwietnia 2012 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie z dnia 12 stycznia 2012 r. powołując w podstawie prawnej art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 208 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano m.in., że w rozpatrywanej sprawie nie było podstaw do zawieszenia prowadzonego postępowania. Organ dysponował bowiem kompletnym materiałem dowodowym umożliwiającym wydanie samodzielnie rozstrzygnięcia w sprawie.

Organ powinien zaś zawiesić postępowanie administracyjne jedynie wówczas gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie będzie możliwe.

Co równie ważne, w dniu 18 stycznia 2012 r. została wydana decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia. Tym samym umorzenie postępowania w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowego było jak najbardziej prawidłowe.

W dniu 30 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Gd 234/12.

Z kolei w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (data wpływu do Sądu 16 lipca 2012 r.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany regulaminu gry na automatach o niskich wygranych (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Gd 469/12) spółka wniosła o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć, względnie o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia nr [...] z dnia 21 września 2009 r.

W skardze podniesione zostały identyczne zarzuty jak w odwołaniu od decyzji wydanej w pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska.

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek o zawieszenie postępowania.

Z kolei wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 234/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki na decyzję z dnia 18 stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia nr [...] z dnia 21 września 2009r. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Wyżej wskazany przepis stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zawieszenie postępowania na tej podstawie prawnej może nastąpić tylko wówczas, gdy zostaną spełnione przesłanki wymienione w tym przepisie.

W sprawie niniejszej organy stwierdziły, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe, gdyż wniosek o zmianę regulaminu stanowiącego integralną część zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, które wygasło na mocy ostatecznej decyzji organów celnych – nie może być załatwiony merytorycznie tj. przez rozstrzygnięcie istoty sprawy.

Natomiast w sprawie o sygn. III SA/Gd 234/12 organy stwierdziły wygaśnięcie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej skarżącej w związku z nie rozpoczęciem działalności w żadnym punkcie wymienionym w zezwoleniu i jako podstawę prawną wskazano art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych (tj. Dz. U. z 2004r., Nr 4, poz. 27) w zw. z art. 121 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz.1540 ze zm.).

Z kolei w sprawie III SA/Gd 351/11 organy odmówiły dokonania zmiany decyzji , na mocy której udzielono skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na okres sześciu lat, która to zmiana miała polegać na zmianie terminu ostatecznego uruchomienia wszystkich punktów gier. Organy powołały się w podstawie prawnej na art. 135 ust. 1 i art. 48 ust. 1 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz.1540 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".

Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest inny – dotyczy bowiem zmiany regulaminu. Przy czym, jak wskazano, wygaśnięcie zezwolenia, którego integralną częścią jest ten regulamin, nastąpiło na mocy ostatecznej decyzji po wyczerpaniu dwuinstancyjnego toku postępowania. Inna była też podstawa prawna wydanej w sprawie niniejszej decyzji.

Nie było wobec tego podstaw do zawieszenia postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bowiem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależało od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd zwraca uwagę, że na dzień wydania zaskarżonej w przedmiotowej sprawie decyzji, sprawa dotycząca zarówno wygaśnięcia zezwolenia jak i ponownego przedłużenia terminu na rozpoczęcie działalności została już rozstrzygnięta w toku obu instancji podatkowych.

Odnosząc się do meritum sprawy Sąd nie stwierdza wadliwości wydanych w sprawie decyzji. W myśl art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań prowadzonych w sprawach określonych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Stosownie do przepisu art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Zgodzić bowiem należy się ze stanowiskiem organów, uwzględniającym dorobek orzecznictwa sądowoadministracyjnego, że bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy organ podatkowy w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Skoro na mocy ostatecznej decyzji doszło do wygaśnięcia zezwolenia, z którym powiązany jest regulamin, to brak było podstaw do rozstrzygania wniosku w przedmiocie jego zmiany skoro z obrotu prawnego wyeliminowany został akt (zezwolenie) stanowiący źródło jego bytu. W świetle obowiązujących przepisów nie budzi wątpliwości, że regulamin jest powiązany z konkretnym zezwoleniem a zatem z utratą bytu prawnego zezwolenia nie może odrębnie funkcjonować regulamin będący aktem mu przyporządkowanym. Prawidłowo organy uznały, że w opisanej sytuacji postępowanie jako bezprzedmiotowe winno być umorzone.

Na marginesie jedynie dodatkowo wskazać należy, że w sytuacji prawomocnego wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji, zabezpieczeniu interesów skarżącej służy instytucja wznowienia postępowania.

Trafny jest zarzut naruszenia przepisu art.210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej przez organ I instancji albowiem uzasadnienie decyzji tego organu jako zbyt pobieżne nie spełnia wymogów określonych tym przepisem jakkolwiek naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Natomiast Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wszystkie przesłanki wymagane na podstawie powołanego przepisu a decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne umożliwiające Sądowi dokonanie oceny prawnej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.