Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 659/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku zapłaty kwoty tytułem kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem pojazdu postanawia: odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 13 lutego 2017 r. (nr [...]) ustalił koszty powstałe w związku z usunięciem i przechowywaniem pojazdu marki Volkswagen Golf o numerze rejestracyjnym [...] w kwocie 17.650,14 zł i nałożył obowiązek solidarnej zapłaty kosztów na E. M. i M. M.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 8 czerwca 2017 r. (nr [...]) uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i orzekło o nałożeniu na E. M. i M. M. obowiązku solidarnej zapłaty kwoty w wysokości 10.839,14 zł z tytułu kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania i oszacowania ww. pojazdu.

E. M. pismem z dnia 18 lipca 2017 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 czerwca 2017 r.

W piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2017 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na uniemożliwienie stronie możliwości obrony swoich praw. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę (zob. szerzej w tej materii: I. Makaruk, Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, nr 3/2016, s. 81 i n.).

Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek strony skarżącej, to na tej stronie spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym a dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające jedynie subiektywne oświadczenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16; z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16; z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13; z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy ponadto wskazać, że obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w niektórych przypadkach może wywoływać skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata należności pieniężnej ma bowiem charakter odwracalny, a w przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji, której konsekwencją jest obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że w sprawie występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt II GZ 841/16 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka zaistnieć może np. w przypadku, gdy zobowiązany do zapłaty należności nie posiada jakichkolwiek dochodów bądź oszczędności umożliwiających zapłatę należności lub jej wyegzekwowanie ze środków pieniężnych, posiada natomiast ruchomości bądź nieruchomości, których zbycie w postępowaniu egzekucyjnym może spowodować utratę rzeczy niemożliwych do zastąpienia innymi lub znaczną utratę wartości rzeczy, z uwagi na tryb ich zbycia w postępowaniu egzekucyjnym.

Zweryfikowanie przez Sąd, czy wykonanie zaskarżonej decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się zatem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej wnioskodawcy, takich m.in. jak stan dochodów i wysokość środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych oraz informacji dotyczących rodzaju i charakteru majątku, podlegającego przyszłej egzekucji.

Przenosząc powyższe zapatrywania w realia rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia istotnych okoliczności świadczących o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie spowoduje znaczną szkodę. W ocenie Sądu skarżąca nie zobrazowała swej aktualnej sytuacji finansowej, ani też nie wskazała konkretnych skutków finansowych jakie mogłyby wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Dysponowanie wskazanymi powyżej danymi jest bowiem niezbędne aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.