Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 182/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 177, art. 49, art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 719/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 719/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. O. od wyroku tego Sądu z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 719/15. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący był reprezentowany przez K. K. będącą radcą prawnym i doradcą podatkowym. Do skargi kasacyjnej załączono pełnomocnictwo szczególne dla K. K. umocowujące ją do sporządzenia skargi kasacyjnej. Pod skargą kasacyjną widnieje jednak podpis skarżącego, a nie pełnomocnika. Z tego względu w ocenie Sądu nie można było uznać, że skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Dla sądu oceniającego dopuszczalność skargi kasacyjnej jedynie podpis złożony pod tym środkiem zaskarżenia potwierdza, że przy konstruowaniu skargi kasacyjnej brał udział, zgodnie z obowiązkiem nałożonym przez art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) uprawniony fachowy podmiot. Z akt sprawy nie wynikało ponadto, że skarżący sam posiadał uprawnienia adwokata, radcy prawnego czy doradcy podatkowego. Nie należał również do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a., do których obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika nie stosuje się. Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. Zarzucił naruszenie art. 177 p.p.s.a. poprzez niewezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz naruszenie art. 49 p.p.s.a. poprzez brak wezwania do konwalidowania braków formalnych skargi i przedwczesne odrzucenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że przez pojęcie "sporządzenie skargi" należy rozumieć zarówno jej napisanie jak i podpisanie, gdyż wyłącznie podpis oznacza i wprost określa podmiot, który skargę sporządza (por. J.P. Tarno - Prawo o stepowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wyd. Lexis Nexis 2004 r., str. 249). Jeśli zatem skargę kasacyjną, jak to ma miejsce w sprawie, podpisał osobiście skarżący to oznacza to, że również ją sporządził.

Ratio legis wprowadzenia przymusu adwokackiego, stanowi konieczność profesjonalnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnoszona jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habliltowanego nauk prawnych, będących stroną, przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy wnosi ją prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Naczelny Sąd Administracyjny, podkreśla że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., to wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). W związku z powyższym, ewentualny brak formalny skargi kasacyjnej, w postaci braku podpisu adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych – nie jest brakiem usuwalnym. Pozbawione są zatem podstaw prawnych wywody zażalenia, iż na Sądzie spoczywał obowiązek wezwania strony do uzupełnienia skargi przez jej podpisanie przez pełnomocnika.

Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07), tryb z art. 49 p.p.s.a. przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. Analiza akt rozpoznawanej sprawy, nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że A. O. był podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 194 § 7 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.