Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1809/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Jerzy Sulimierski Sędziowie NSA - Maria Wiśniewska -Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) Protokolant -Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi T. W. na niewykonanie przez Szpital [...] im. [...] w W. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. Sygn. akt OSA 1/03 w przedmiocie uznania uprawnienia T. W. do udostępnienia przez Szpital [...] im. [...] w W. dokumentacji medycznej zbiorczej w zakresie dotyczącym jej osoby w formie wyciągów, odpisów lub kserokopii z tej dokumentacji 1) wymierza Szpitalowi [...] im. [...] w W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych, 2) zasądza od Szpitala [...] im. [...] w W. na rzecz adwokata S. L. kwotę 500,00 (pięćset) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, 3) nakazuje Szpitalowi [...] im. [...] w W. uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 10 (dziesięć) złotych opłaty sądowej, od ponoszenia której była zwolniona skarżąca


UZASADNIENIE

T. W. wniosła w dniu 7 sierpnia 2003 r. skargę na niewykonanie przez Szpital [...] im. [...] w W. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. Sygn. akt OSA 1/03 uznającego jej uprawnienie do udostępnienia przez Szpital [...] im. [...] w W. dokumentacji medycznej zbiorczej w zakresie dotyczącym jej osoby, w formie wyciągów, odpisów lub kopii z tej dokumentacji.

Skarżąca podała, że po ogłoszeniu wyroku dwukrotnie zwracała się na piśmie do Szpitala [...] im. [...] w W. o wydanie kserokopii dotyczących jej osoby zapisów istniejących w dokumentacji medycznej zbiorczej Szpitala. Przy pismach z dnia 2 czerwca 2003 r. i z dnia 17 czerwca 2003r. Szpital [...] im. [...] w W. przesłał wprawdzie część żądanych przez nią danych z dokumentacji zbiorczej dotyczących zleceń lekarskich, raportów pielęgniarskich, protokołu operacji, potwierdzenia wykonania oraz wyników przeprowadzonych badań, jednak nie wyczerpuje to żądania skarżącej.

Nie wydano skarżącej:

1) zapisu z księgi osób oczekujących na przyjęcie do Szpitala,

2) zapisu z posiedzenia konsylium lekarskiego dotyczącego zakwalifikowania do zabiegu operacyjnego,

3) zapisu z księgi zabiegów oraz zapisu wykonanych badań w pracowni bakteriologicznej,

4) zapisu ze sporządzonych raportów lekarskich z podaniem nazwiska lekarza pełniącego dyżur,

5) zapisów sporządzonych raportów pielęgniarskich od dnia [...].05.1998 r. do [...].05.1998 r. i od [...].06.1998 r. do [...].06.1998 r.

W odpowiedzi na skargę Szpital [...] im. [...] w W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że skarżąca może domagać się udostępnienia jedynie dokumentów wymienionych w księgach, które Szpital obowiązany był prowadzić zgodnie z przepisami prawa obowiązującego w czasie pobytu skarżącej w Szpitalu. Stosownie do § 10 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie rodzajów dokumentacji medycznej, sposobu jej prowadzenia oraz szczegółowych warunków jej udostępniania (Dz. U. z 1993 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.), Szpital był obowiązany prowadzić następującą dokumentację zbiorczą:

1) księgę główną przyjęć i wypisów,

2) księgę odmów przyjęć i porad ambulatoryjnych,

3) księgę ruchu chorych oddziału szpitala,

4) księgę raportów lekarskich,

5) księgę raportów pielęgniarskich,

6) księgę zabiegów,

7) księgę bloku lub sali operacyjnej bądź porodowej,

8) księgę pracowni diagnostycznej.

Wobec tego nie można było udostępnić:

1) zapisu z księgi osób oczekujących na przyjęcie do Szpitala, ponieważ nie istniał obowiązek prowadzenia takiej księgi;

2) zapisu z księgi chorych oddziału, ponieważ nie zawiera ona żadnych informacji dotyczących skarżącej;

3) zapisu z konsylium lekarskiego, gdyż dokument taki nie należy do dokumentacji zbiorczej wewnętrznej, poza tym nie było przeprowadzane konsylium lekarskie dotyczące skarżącej;

4) wpisów w księdze zabiegów, ponieważ nie ma w niej wpisów o przeprowadzeniu jakichkolwiek zabiegów dotyczących skarżącej, poza operacją, a wypis z księgi operacji został skarżącej przedstawiony;

5) zapisu wykonanych badań z pracowni bakteriologicznej, gdyż nie należą one do dokumentacji zbiorczej wewnętrznej, poza tym z historii choroby skarżącej wynika, że nie wykonywano badań bakteriologicznych, a gdyby nawet takie wykonano, to księga badań bakteriologicznych z okresu, gdy skarżąca była hospitalizowania została już zniszczona, gdyż obowiązek jej przechowywania wynosi 3 lata;

6) zapisów o zaleceniach lekarskich z podaniem nazwiska lekarza pełniącego dyżur, ponieważ zalecenia lekarskie nie stanowią dokumentacji medycznej zbiorczej wewnętrznej, poza tym w stosunku do skarżącej brak jest zapisów o zaleceniach lekarskich za dni, które zostały wymienione w skardze, co oznacza że w tych dniach nie wydawano takich zaleceń; skarżąca otrzymała natomiast zapisy zaleceń za dni, kiedy takie zapisy widniały w księdze zaleceń lekarskich;

7) jeśli chodzi o raporty pielęgniarskie, to skarżąca otrzymała zapisy z raportów pielęgniarskich z dnia [...].06.1998 r. oraz za okres [...].06. do [...].06; w raportach pielęgniarskich za pozostałe dni, w których skarżąca przebywała w Szpitalu brak jest zapisów jej dotyczących.

W świetle powyższego Szpital [...] im. [...] uważa, iż nie można postawić zarzutu, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie został przez Szpital wykonany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie sądowe nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymierzenie grzywny następuje w razie uwzględnienia skargi wniesionej przez stronę, która uprzednio zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

Z przedstawionych dokumentów wynika, że warunek ten został przez skarżącą spełniony, bowiem T. W. dwukrotnie - pismami z dnia 23 maja 2003 r. i z dnia 11 czerwca 2003 r. zwróciła się do Szpitala o przesłanie jej – zgodnie z wyrokiem Sądu – właściwej i pełnej dokumentacji dotyczącej jej osoby.

Na rozprawie w dniu [...] lutego 2004 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż skarżącej chodzi o stwierdzenie obowiązku wydania określonych dokumentów oraz o nałożenie na Szpital [...] im. [...] w W. grzywny za niewykonanie wyroku. Skarżącej, mimo wezwań skierowanych do Szpitala, nie udostępniono dotyczącego jej osoby zapisu z księgi osób oczekujących na przyjęcie do Szpitala. W przekonaniu skarżącej taka lista była prowadzona i dlatego domaga się ujawnienia danych z tej księgi. Zdaniem skarżącej, powinna być prowadzona przez Szpital "księga oddziału [...]" i powinien się w niej znajdować plan jej leczenia. Nie jest prawdą, jak twierdzi Szpital, że w sprawie skarżącej nie było konsylium lekarskiego. Takie konsylium bowiem się odbyło. Również twierdzenie, iż nie wykonywano u skarżącej, poza operacją, żadnych zabiegów nie polega na prawdzie, gdyż w dniu [...] czerwca wykonano zabieg związany z badaniem [...]. Podobnie nie jest zgodne z prawdą, iż nie przeprowadzono u skarżącej żadnego badania bakteriologicznego, bowiem było przeprowadzone badanie [...]. Skarżąca stwierdziła także, że nie otrzymała żadnych wypisów z księgi raportów lekarskich. Twierdzenie Szpitala o udostępnieniu skarżącej odpisów zaleceń lekarskich nie załatwia tej kwestii, gdyż chodzi o raporty lekarskie, a to jest dokumentacja odrębna od zapisów zaleceń lekarskich.

Przedstawiciel Szpitala nie był obecny na rozprawie, wobec czego nie było możliwości wysłuchania stanowiska Szpitala w powyższych, szczegółowych kwestiach podniesionych dodatkowo na rozprawie przez skarżącą.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd uznał, że Szpital [...] im. [...] w W. nie wykonał wyroku NSA z dnia 19 maja 2003 r. Z wyjaśnień Szpitala zawartych w odpowiedzi na skargę nie wynika, aby zostało skutecznie podważone przez Szpital twierdzenie skarżącej o niewykonaniu wyroku.

Sąd uwzględnił jednakowoż, iż – jak wynika z treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. - udostępnieniu mogły podlegać tylko dotyczące skarżącej dane z dokumentacji zbiorczej Szpitala, dokumentowane w księgach, które Szpital miał obowiązek prowadzić na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 17 grudnia 1992 r. W związku z tym Sąd nie podzielił stanowiska T. W., że niewykonanie wyroku polega także na nieudostępnieniu jej innej dokumentacji, poza wymienioną w § 10 rozporządzenia, a która w przekonaniu skarżącej była przez Szpital prowadzona.

Sąd uznał również, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma podstaw do przyjęcia, iż twierdzenia Szpitala o braku odnoszących się do skarżącej zapisów w księdze chorych oddziału i księdze zabiegów nie polegają na prawdzie.

Powyższe nie zmienia faktu, że skarżącej nie zostały udostępnione zapisy z księgi raportów lekarskich. Należy zgodzić się ze skarżącą, że zapisy zaleceń lekarskich, które otrzymała, nie są dokumentacją tożsamą z zapisami z księgi raportów lekarskich, a tych skarżącej nie udostępniono. Co do przyczyn nieudostępnienia skarżącej dotyczącej jej osoby dokumentacji z księgi raportów lekarskich Szpital nie zamieścił żadnej wzmianki w odpowiedzi na skargę.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż w powyższym zakresie nie wykonano wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. OSA 1/03, a zatem zostały spełnione przesłanki określone w art. 154 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wymierzając grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych Sąd wziął pod uwagę charakter sprawy oraz fakt, iż niewykonanie wyroku spowodowane zostało zaniechaniem organu, na co wskazują ustalenia dokonane w postępowaniu przed Sądem. Próby usprawiedliwienia niewykonania wyroku w części dotyczącej nieudostępnienia skarżącej zapisów z księgi raportów lekarskich Szpital nie podjął nie tylko w odpowiedzi na skargę, ale także na rozprawie, na którą pełnomocnik Szpitala dwukrotnie nie stawił się, mimo iż we wniosku z dnia 6 stycznia 2004 r. o odroczenie rozprawy przed Sądem wyznaczonej na dzień [...] stycznia 2004 r. oświadczył, że chciałby w przedmiotowej rozprawie uczestniczyć, w związku z czym wskazał konkretne terminy, w których prosił o niewyznaczanie kolejnej rozprawy z uwagi na kolizję z innymi terminami sądowymi.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 154 § 6 w związku z art. 97 ust. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200, natomiast o obowiązku uiszczenia należnej opłaty sądowej, od której ponoszenia zwolniona była skarżąca, Sąd orzekł na podstawie art. 223 § 2 cyt. ustawy.