Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1345/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 15
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi U. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] marca 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił w całości decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2011r. i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił Korporacji [...] S.A. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z komunikacją wewnętrzną i parkingiem podziemnym na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] i [...] przy ul. Ś. w W..

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że kontrolowaną decyzję Prezydent [...] wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego odmówił inwestorowi Korporacji [...] S.A. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z uwagi na niewykonanie obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i naruszeń – nałożonego na niego postanowieniem z dnia [...] lipca 2011r.

Organ odwoławczy podał, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...] listopada 2010r., organ I instancji wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów § 40 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez umożliwienie wykonania placu zabaw przy projektowanym budynku mieszkalnym wielorodzinnym na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] i [...] w odległości 4m od linii rozgraniczającej ul. Ś. oraz ograniczenie czasu nasłonecznienia placu zabaw do 2 godzin w dniach równonocy, w godzinach 10-16.

Następnie Prezydent [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym będącym załącznikiem do wniosku z dnia [...] października 2010 r. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, polegających na

1. ograniczeniu zakresu wniosku do działek nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] co skutkuje niespełnieniem wymogów określonych w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego – bowiem położony na tych działkach obiekt kubaturowy nie stanowi obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ww. ustawy. Budynek mieszkalny bez przyłączy i zjazdu z drogi publicznej nie może funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem,

2. braku decyzji na lokalizację przyłączy w liniach rozgraniczających dróg publicznych: ul. Ś. i Al. W. – wymaganej zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych,

3. braku podpisów w projekcie zagospodarowania terenu projektantów

branżowych w części rysunkowej,

4. zjazd publiczny z ul. Ś. w projekcie zagospodarowania terenu nie został zaprojektowany zgodnie z § 78 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie i przez osobę nieposiadającą stosownych uprawnień budowlanych,

5. braku uzgodnionego projektu budowlanego, projektowanego zjazdu z drogi

publicznej, wymaganego na podstawie art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy o drogach

publicznych,

6. nieuprawnionego naniesienie w projekcie konstrukcji i instalacji elektrycznych korekt i skreśleń przez mgr inż. arch. J. C. posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, niebędącego autorem ww. projektów,

7. naniesienia korekt przez mgr. inż. arch. J. C.

w oświadczeniu wymaganym na podstawie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego ,

złożonym przez projektantów i sprawdzających branży konstrukcyjnej,

instalacji sanitarnych i elektrycznych,

8. braku wykazania spełnienia warunku odpowiedniego nasłonecznienia

projektowanych lokali mieszkalnych z § 60 rozporządzenia Ministra

Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać

budynki i ich usytuowania,

9. braku dokumentacji geologiczno-inżynierskiej wymaganej na podstawie § 8 ust.

2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24

września 1998 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków

posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 1998 r., Nr 126, poz. 839).

10. braku dokumentu potwierdzającego przyjęcie bez zastrzeżeń ww. dokumentacji

geologiczno-inżynierskiej, wymaganego na podstawie 45 ust. la ustawy Prawo

geologiczne i górnicze,

11. braku załącznika graficznego do złożonej opinii ZUD Nr [...] z dnia [...]

listopada 2010 r. - zgodnie z treścią tej opinii załącznik graficzny stanowi jej

integralną część,

12. braku podpisów mgr. inż. arch. Z. W. w metrykach rysunków

A01, A02, A012, A013, A015, Dl jako osoby sprawdzającej projekt

architektoniczny budowlany.

Inwestor wykonał obowiązki nałożone punktami 3, 6, 7, 8 i 12 postanowienia zaś w zakresie pozostałych punktów postanowienia podniósł, że zostały one nałożone niezasadnie oraz, że nie będzie się do tychże punktów stosował.

Decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2011 odmówiono Korporacji [...] . S.A. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z komunikacją wewnętrzną i parkingiem podziemnym.

Dokonując oceny prawnej ww. decyzji Prezydenta [...] z

dnia [...] września 2011 r. organ stwierdził, że nie odpowiada ona prawu.

Wskazał, że organ pierwszej instancji niezasadnie zakwestionował legitymowanie się przez inwestora prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ podniósł że przyczyną wydania decyzji o odmowie zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nie może stanowić niedostosowanie przez inwestora projektu budowlanego do przeznaczenia nieruchomości, wynikającego z umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Również niedostarczenie dokumentów potwierdzających zgodność planowanej inwestycji z funkcją i celem powyższej umowy nie jest podstawą do wydania decyzji w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Organ podniósł, że właściciel nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, Miasto [...] - gmina mająca status miasta na ,prawach powiatu, może domagać się np. rozwiązania umowy użytkowania wieczystego, ale na podstawie odrębnych przepisów prawa.

Dlatego też jeżeli użytkownik wieczysty wykorzystuje przysługujące mu prawo w sposób oczywiście sprzeczny z treścią umowy (inne przeznaczenie obiektów), to Prezydent m. [...], jako organ reprezentujący miasto [...], posiada kompetencje do podjęcia kroków zmierzających do rozwiązania umowy, zgodnie z art. 240 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Nie może jednak swoich uprawnień właścicielskich, wynikających z przepisów Kodeksu cywilnego i zawartej na ich podstawie umowy cywilnoprawnej, próbować realizować na drodze postępowania administracyjnego i postępowania przed sądami administracyjnymi.

Nadto organ podał, że podziela stanowisko inwestora, iż obowiązki nałożone na niego w zakresie punktów 1, 2, 4, 5, 9, 10 i 11 postanowienia Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., zostały nałożone niezasadnie.

Odnosząc się do punktów 1, 2, 4, 5 i 11 przedmiotowego postanowienia podał, że analiza akt zebranych w toku postępowania wskazuje, że Korporacja

[...] S.A. . ograniczyła teren inwestycji do działek o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] oraz [...]. Powyższe wynika nie tylko z wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2010 r., ale również z opisu technicznego oraz z projektu zagospodarowania terenu. Teren ten nie jest pozbawiony dostępu do drogi publicznej, jak stwierdza organ I instancji, gdyż zgodnie z projektem zagospodarowania terenu na działce o nr ew. [...] znajduje się obecnie sześć wjazdów. Tym samym teren, na którym zostało zlokalizowane planowane przedsięwzięcie ma połączenie z drogą publiczną w rozumieniu art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy – Prawo budowlane oraz art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Kwestia przebudowy pasa drogowego, w tym przebudowy (budowy) zjazdu i chodnika, którą organ I instancji poruszył znajduje się poza przedmiotowym postępowaniem.

Inwestor, co prawda na żądanie Prezydenta [...] przedstawił opinię Inżyniera Ruchu Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., oraz uzgodnienie zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego ul. Ś. z dnia [...] sierpnia 2010 r., ale wniosek o pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2010 r. nie obejmuje swoim zakresem powyższych robót budowlanych. Jednocześnie nie ma przeszkód prawnych, aby inwestor dokonał przebudowy pasa drogowego, w tym przebudowy (budowy) zjazdu i chodnika w odrębnym postępowaniu na podstawie stosownego rozstrzygnięcia administracyjnego wydanego w trybie ustawy - Prawo budowlane. Dodatkowo organ dodał że projekt zagospodarowania terenu obejmuje wszystkie działki ewidencyjne, na których planowana jest realizacja inwestycji. Natomiast kwestia etapowania przedsięwzięcia budowlanego pozostaje do uznania inwestora. W przedmiotowej sprawie jak wynika z zebranej w toku postępowania dokumentacji, Korporacja [...] S.A. nie przewiduje etapowania inwestycji w rozumieniu art. 33 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane.

Zauważył, że wniosek o pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2010 r. dotyczy przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z komunikacją wewnętrzną oraz parkingiem podziemnym, przedmiotowy wniosek nie obejmuje zaś budowy infrastruktury technicznej. Również w opisie technicznym projektu budowlanego została zawarta informacja, że infrastruktura techniczna nie jest częścią tego projektu i będzie opracowana w ramach oddzielnej dokumentacji projektowej oraz odrębnego postępowania administracyjnego. Jednocześnie projektant w ww. dokumentacji wskazuje, że teren planowanej inwestycji znajduje się w zasięgu infrastruktury technicznej. Na poparcie powyższej okoliczności dołączono do projektu budowlanego warunki przyłączenia do miejskiej sieci ciepłowniczej węzła cieplnego

z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej z dnia [...] lipca 2010 r. W związku z powyższym organ zaznaczył, że organ I instancji nie może zobowiązać inwestora do_ wykonania budowy przyłączy elektroenergetycznych wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych oraz telekomunikacyjnych, czy też przebudowy sieci kanalizacyjnej oraz przebudowy istniejących urządzeń energetycznych, bowiem; jeżeli wniosek o pozwolenie na budowę nie obejmuje realizacji niniejszych robót, to nie ma podstaw do żądania dostarczenia opinii ZUD, decyzji o zezwoleniu na lokalizację w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych potrzebami zarządzania drogami wydawanej na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, jak też projektu przebudowy istniejącej sieci kanalizacyjnej czy projektu przebudowy istniejących urządzeń energetycznych.

Jednocześnie biorąc pod uwagę przepis art. 61 § 1 Kpa oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewoda [...] stoi na stanowisku, że treść żądania zawarta we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne wiąże organ administracji publicznej. Dlatego też, przy rozpatrywaniu wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do swobodnego interpretowania, żądania strony. Zatem o treści żądania wszczęcia postępowania decyduje wyłącznie inwestor, a nie organ, do którego zostało ono skierowane. Natomiast w przypadku wątpliwości co do treści żądania, Prezydent [...] powinien z urzędu podjąć czynności w celu ustalenia rzeczywistej woli inwestora oraz wyjaśnienia wszystkich nieścisłości.

Mając na względzie powyższe organ odwoławczy uznał, że inwestor nie był zobowiązany do zastosowania się do punktów 1, 2, 5 oraz [...] postanowienia Prezydenta [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. zaś fakt niezastosowania się do wskazanych punktów postanowienia nie mógł uzasadniać odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Odnosząc się do punktów 9 i 10 w/w postanowienia Prezydenta [...] Nr [...] również uznał, że obowiązki te nie zostały nałożone zasadnie.

W ocenie Wojewody [...] stanowisko organu pierwszej instancji zgodnie, z którym inwestor obowiązany był do przedłożenia dokumentacji geologiczno – inżynierskiej wymaganej na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, nie jest trafne.

Stosownie do powołanego przepisu: Dla obiektów budowlanych wymagających wykonania robót geologicznych, zaliczonych do trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych do drugiej kategorii, poza dokumentacją geotechniczną należy wykonać dokumentacją geologiczno-inżynierską, opracowaną zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie z § 6 ust. 1 cytowanego rozporządzenia: Kategorią geotechniczną całego obiektu lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu w uzgodnieniu z osobą upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów, do ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektu budowlanego. W trakcie czynności geotechnicznych oraz budowy, przy stwierdzeniu innych od założonych w programie warunków gruntowych, kategoria geotechniczna może ulec zmianie.

Wskazał że w przedłożonej przez inwestora "Dokumentacji geotechnicznej dla projektowanej zabudowy wielorodzinnej przy ul. Ś. w W. na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...] ", sporządzonej przez inż. M. D., rzeczoznawcę w specjalności geotechnika i fundamentowanie, stwierdzono jednoznacznie, że projektowana inwestycja zalicza się do II kategorii geotechnicznej o korzystnych (prostych) warunkach geologicznych.

Niezasadne jest również ustalenie Prezydenta [...], iż fakt występowania zwierciadła wód gruntowych powyżej poziomu posadowienia obiektu budowlanego powoduje automatyczne zaliczenie warunków gruntowych do złożonych.

Stosownie do § 5 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i

Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych: złożone warunki gruntowe - występujące w przypadku warstw gruntów niejednorodnych, nieciągłych, zmiennych genetycznie i litologicznie, obejmujących grunty słabonośne, przy zwierciadle wód gruntowych w poziomie projektowanego posadawiania i powyżej tego poziomu oraz przy braku występowania niekorzystnych zjawisk geologicznych.

Prawidłowa wykładnia wskazanego przepisu prowadzi bowiem-do wniosku, że dla uznania warunków gruntowych za złożone konieczne jest łączne wystąpienie dwóch przesłanek pozytywnych tj. 1) występowanie warstw gruntów niejednorodnych, nieciągłych, zmiennych genetycznie i litologicznie, obejmujących grunty słabonośne przy zwierciadle wód gruntowych w poziomie projektowanego posadawiania i powyżej tego poziomu oraz jednoczesny brak wystąpienia przesłanki negatywnej w postaci występowania niekorzystnych zjawisk geologicznych.

W badanej sprawie wprawdzie zwierciadło wód gruntowych znajduje się powyżej poziomu posadowienia planowanego obiektu budowlanego ale z dokumentacji geotechnicznej wynika, że na terenie inwestycji występuje optymalna i nośna budowa geologiczna rodzimego podłoża gruntowego, a zatem nie można stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki do uznania warunków gruntowych za złożone.

Mając zatem na względzie okoliczność, iż przedmiotowa inwestycja zaliczona jest do drugiej kategorii geotechnicznej o prostych warunków gruntowych organ uznał, że na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, inwestor nie był zobowiązany do sporządzenia dokumentacji geologiczno- inżynierskiej. W konsekwencji inwestor nie był również zobowiązany do przedłożenia "dokumentu potwierdzającego przyjęcie bez zastrzeżeń ww. dokumentacji geologiczno- inżynierskiej, wymaganego na podstawie 45 ust. la ustawy Prawo geologiczne i górnicze".

Reasumując poczynione wyżej- rozważania organ odwoławczy uznał, że zachodzi konieczność uchylenia decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2011 r., odmawiającej Korporacji [...] S.A. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z komunikacją wewnętrzną i parkingiem podziemnym, na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] przy ul. Ś. w W.. Jednocześnie, w ocenie Wojewody [...], zebrany na etapie dotychczasowego postępowania tak pierwszej,

jak i drugiej instancji materiał dowodowy pozwala na podjęcie orzeczenia reformatoryjnego.

W niniejszej sprawie, w toku postępowania II instancji Wojewoda [...]

pismem z dnia [...] stycznia 2012 r., wezwał inwestora do:

1. dostarczenia oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., w przedmiocie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji,

2. poświadczenia przez uprawnionego geodetę zgodności map sytuacyjno wysokościowych na których sporządzono plan zagospodarowanie terenu, z mapą zasadniczą lub mapą jednostkową przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Inwestor przedstawił żądane dokumenty

Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przypisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi.

Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie

uprawnienia budowlane i jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji. Inwestor zapewnił wymaganą przedmiotową decyzją liczbę miejsc parkingowych, zachował wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy, w stosunku do terenu inwestycji. Przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany nie przewiduje też budowy obiektu wyższego niż określony w decyzji o warunkach zabudowy.

Inwestor uzyskał na mocy postanowienia Prezydenta [...] Nr

[...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak [...], zgodę na odstępstwo od przepisów § 40 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez umożliwienie wykonania placu zabaw przy projektowanym budynku mieszkalnym wielorodzinnym na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] i [...] w odległości 4m od linii rozgraniczającej ul. Ś. oraz ograniczenie czasu nasłonecznienia tegoż placu do 2 godzin w dniach równonocy, w godzinach 10-16, co powoduję, że przedmiotowa inwestycja nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Projekt zawiera również oświadczenia projektantów i sprawdzających o jego zgodności z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Wyjaśnił że możliwość realizacji omawianej inwestycji w ostrej granicy z działką nr ew. [...] wynika z ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., , w przedmiocie warunków zabudowy, zaś możliwość lokalizacji inwestycji w granicy nieruchomości, stanowiących działki niezabudowane o nr ew. [...],[...] oraz [...] wynika z faktu, że nie są one działkami budowlanymi.

Przedmiotowa inwestycja nie znajduje się w obszarze objętym ochroną prawną w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody ani w obszarze objętym ochroną konserwatorską.

Organ odniósł się również do zarzutów zgłaszanych w toku postępowania przed organem I instancji przez właścicieli sąsiednich działek podając. że w analizie zacieniania budynków zlokalizowanych na działkach nr ew. [...] oraz [...] przez planowaną inwestycję Korporacji [...] S.A. wykazano że inwestycja nie spowoduje niedopuszczalnego prawnie zacieniania budynków znajdujących się na tychże działkach, a więc uznać należy, że zarzut niezgodności projektu z § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jest nieuzasadniony.

Wskazał, że z projektu zagospodarowania terenu planowanej inwestycji wynika jednoznacznie, że część przewidywanego do realizacji budynku o wysokości ponad 35m znajduje się w odległości ponad 35m od granicy działki [...]. Powyższe powoduje, że część planowanego budynku o wysokości ponad 35m nie może powodować potencjalnie niedozwolonego zacieniania tej działki. Stosownie bowiem do § 13 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: Odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia

przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż 35 m. – dla obiektów przesłaniających o wys. ponad 35m.

Reasumując poczynione ustalenia Wojewoda [...] uznał, że w rozpoznawanej sprawie inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w art. 32 ust 4 oraz art. 35 ust 1 Prawa budowlanego, wobec czego zgodnie z art. 35 ust 2 pkt 4 w/w ustawy organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła U. J..

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane § 12 i 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 7, 8, 9, 77, 80, 107 § 3 a także art. 138 § 1 pkt 2 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynika sprawy.

Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a..). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższą regulację w ocenie sądu skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011r. – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylająca w całości decyzję organu I instancji z [...] września 2011r. i zatwierdzająca projekt budowlany oraz udzielająca Spółce Akcyjnej Korporacja [...] – pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach przy ul. Ś. w W..

W pierwszej kolejności należy podnieść, że jedną z podstawowych zasad, na jakich opiera się polski system prawny, jest zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażona w art. 15 kpa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że do uznania, iż zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Nieodzowne jest również, aby rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z tych organów postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 k.p.a, nie można rozumieć w sposób formalny (wyrok NSA z dnia 12 listopada 1992 r. sygn. V SA 721/92, ONSA 1992, z. 3-4, poz. 95).

W rozpoznawanej sprawie organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego uznając, że jest zobligowany do wydania decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę wobec tego, że inwestor nie wykonał obowiązków usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nałożonych na niego na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego.

Natomiast organ II instancji – na skutek odwołania uchylając decyzję organu I instancji. rozpatrzył sprawę merytorycznie, co w konsekwencji doprowadziło do pozbawienia stron jednej instancji.

Przepis art. 138 k.p.a., ukształtował postępowanie przed organem odwoławczym jako postępowanie merytoryczne. Oznacza to, że istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Skoro organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego i nie rozpatrzył sprawy merytorycznie, organ odwoławczy, uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie powinien był przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania stosownie do postanowień art. 138 § 2 kpa, a nie rozpatrywać sprawy co do istoty i wyręczać I instancję w przeprowadzeniu postępowania wyjaśniająco-dowodowego.

Taki sposób rozpoznawania sprawy przez organ odwoławczy nie tylko narusza postanowienia art. 138 § 2, ale uchybia także zasadzie dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 k.p.a. Organ odwoławczy bowiem – w ramach kontroli instancyjnej - rozstrzyga ponownie sprawę pod względem merytorycznym, przeprowadzając w miarę potrzeby dalsze postępowanie wyjaśniające", nie może natomiast rozstrzygać sprawy co do istoty w sytuacji, gdy organ I instancji nie badał sprawy merytorycznie, lecz jedynie załatwił ją formalnie.

W tym miejscu należy podnieść, że Sąd podziela w pełni analizę organu odwoławczego postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2011r. (nr [...]) wydanego na podstawie art. 35 ust 3 prawa budowlanego i ocenę, iż nałożone obowiązki (poza wymienionymi w punktach 3, 6, 7, 8 i 12) nie są zasadne, lecz ta ocena wobec w/w uwag Sądu nie mogła mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 135 art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.