Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 726/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2  ust. 1 par. 3 ust. 1 pkt 1 par. 3 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant Anna Kalisiak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2009 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Kierownik [...]decyzją z dnia 27 kwietnia 2010 r. przyznał J M płatność rolnośrodowiskową

w łącznej wysokości [...]zł, w tym:

1) [...]zł z tytułu realizacji na powierzchni [...]ha pakietu Utrzymanie łąk ekstensywnych w wariancie Półnaturalne łąki dwukośne – [...]

2) [...]zł z tytułu realizacji na powierzchni [...]ha pakietu Rolnictwo ekologiczne w wariancie Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) –[...],

3) [...]zł z tytułu realizacji na powierzchni [...]ha pakietu Rolnictwo ekologiczne w wariancie Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) –[...]

4) Podstawą wydania ww. decyzji był wniosek J M

z dnia 15 maja 2009 r. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych złożony

w ramach prowadzonej produkcji rolnej, w czwartym roku udziału w programie rolnośrodowiskowym. We wniosku zadeklarowano realizację pakietów:

- [...](z certyfikatem zgodności) na powierzchni [...]

- [...]w wariancie [...](z certyfikatem zgodności) na powierzchni [...]ha oraz w wariancie [...](z certyfikatem zgodności) na powierzchni [...] ha. Złożono także zmianę do wniosku, która obejmowała wprowadzenie podziału działek oznaczonej literą L i zmniejszenie działki D.

W trakcie postępowania administracyjnego organ I instancji wykrył następujące nieprawidłowości:

- powierzchnia całkowita zadeklarowanych działek ewidencyjnych [...]była większa niż powierzchnia według Ewidencji Gruntów,

- zmniejszeniu uległa powierzchnia, na której producent realizował pakiet [...]Trwałe użytki rolne (z certyfikatem zgodności) oraz pakiet [...]Półnaturalne łąki dwukośne,

- zwiększeniu natomiast uległa powierzchnia, na której producent realizuje pakiet [...]Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności),

- suma powierzchni działek rolnych tworzących działkę rolną D była niezgodna

z powierzchnią działek rolnych w granicach działki ewidencyjnej.

Materiał dowodowy sprawy stanowiło między innymi pismo jednostki certyfikującej Ekogwarancja PTRE Sp. z o.o., przekazane Agencji w dniu 30 października 2009 r., potwierdzające realizację przez J M wariantu Uprawy rolnicze, dla których zakończono okres przestawiania na powierzchni 3,66 ha, wariantu Trwałe użytki zielone, dla których zakończono okres przestawiania na powierzchni 31,35 ha. Jednostka certyfikująca dodatkowo wskazała, że na działkach rolnych R i S brak jest deklarowanej uprawy, a na działce U producent zastosował nawóz niedozwolony w rolnictwie ekologicznym, w związku z tym działki te nie uzyskały potwierdzenia spełnienia wymogów produkcji ekologicznej w 2009 r.

Organ I instancji dysponował także opinią botaniczną przedłożoną przez producenta dotyczącą zasadzeń działek rolnych [...]w obrębie W pismami kierowanymi przez J M do jednostki certyfikującej, wyjaśnieniami producenta dotyczącymi deklarowanych działek (ww. oraz[...]) oraz uwagami J M dotyczącymi ustalonych nieprawidłowości na działkach rolnych [...]

W uzasadnieniu decyzji Kierownik[...], w oparciu zgromadzone dowody, obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego i krajowego

(w tym rozporządzenie Rady (WE) Nr 73/2009 z 19 stycznia 2009 r., rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wsparcie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, ustawa), w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego na podstawie pomiarów powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) i dostępnych w systemie informatycznym ortofotomap, (z systemu informacji geograficznej ARiMR), załączników graficznych do wniosku obszarowego, ustalił istnienie różnic pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną działek a stwierdzoną wynoszącą [...](w wariancie [...]- Półnaturalne łąki dwukośne), [...](w wariancie [...]Uprawy rolne z certyfikatem zgodności), oraz [...]% (w wariancie [...] Trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności). W konsekwencji stwierdzonych zawyżeń organ I instancji pomniejszył płatności w wymienionych grupach odnośnie działek oznaczonych [...]o kwotę [...]zł przyznając kwotę [...]zł.

Końcowo w uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał producentowi rolnemu, że udzielił w trakcie postępowania pisemnej odpowiedzi na zadane pytania dotyczące działek [...]i ustalania ich powierzchni (w tym dat sporządzenia zdjęć satelitarnych), a odnośnie żądania wyjaśnień dotyczących decyzji Dyrektora jednostki certyfikującej wyjaśniono, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie posiada kompetencji w zakresie udzielania informacji na temat rolnictwa ekologicznego.

W odwołaniu od powyższej decyzji Kierownika [...]J M wniósł o jej uchylenie, zarzucając organowi I instancji powołanie się na przepisy, które weszły w życie po złożeniu wniosku o przyznanie płatności. Ponadto wskazał, że Agencja nie wykazała, które z przepisów Unii Europejskiej i polskich zostały przez niego naruszone oraz zarzuciła jednostce certyfikującej realizację zadań niezgodną z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Dyrektor [...] decyzją z dnia [...]r., w wyniku rozpatrzenia odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, popierając stanowisko, iż płatność rolnośrodowiskowa w części dotyczącej wariantu [...]podlegała zmniejszeniu ze względu na różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a stwierdzoną w postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, odnosząc się do zarzutów odwołania, że wykorzystanie danych przekazanych przez jednostkę certyfikującą (wykazu rolników spełniających wymagania w zakresie produkcji ekologicznej), a dotyczących wymagań w zakresie produkcji w rolnictwie ekologicznym, w celu potwierdzenia właściwej identyfikacji działki rolnej i sprawdzenia powierzchni uprawnionej do dopłat z deklaracją rolnika, jest obowiązkowe. Przedmiotowy wykaz rolników jest dokumentem urzędowym

w rozumieniu przepisów kodeksu postękania administracyjnego.

W ocenie organu II instancji, zgromadzony materiał dowodowy został prawidłowo oceniony, prawidłowo zastosowano i zinterpretowano przepisy materialne i procesowe. Odnosząc się do naruszenia przez jednostkę certyfikującą przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poinformowano, że organ odwoławczy nie jest organem właściwym do sprawowania nadzoru nad działalnością tego podmiotu, stwierdzając jedynie, że wykaz producentów, którzy w 2009 r. spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym został przekazany Agencji zgodnie z obowiązującymi przepisami, w wymaganym terminie.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S w dniu

[...]r. skardze na decyzję Dyrektora [...]z dnia 14 lipca 2010 r. J M wnosząc o jej uwzględnienie zarzucił zaskarżonej decyzji rażące naruszenie:

1. art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji na podstawie decyzji innego podmiotu, która to z kolei nie odpowiadała cechom decyzji zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego,

2. przyjęcie błędnej interpretacji co do mocy obowiązującej ustawy

o rolnictwie ekologicznym z dnia 25 czerwca 2009 roku. Skarżący wskazał, iż przedmiotowa ustawa weszła w życie dopiero w dniu 4 sierpnia

2009 roku, gdy tymczasem kontrola dokonana przez jednostkę certyfikującą została przeprowadzona w dniu 17 lipca 2009 roku,

3. art. 8 kpa poprzez nieudzielenie skarżącemu przez jednostkę certyfikującą jak i Kierownika ARiMR informacji o okolicznościach faktycznych

i prawnych sprawy,

4. art. 6, art. 9, art. 10, art. 11 oraz art. 12 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie dokładnie podstaw faktycznych i prawnych odmowy przyznania dopłat za pakiety S02b02 w wariantach Uprawy rolnicze oraz Trwałe użytki zielone wobec przedstawienia opinii botanicznej w zakresie prowadzonych upraw na spornych nieruchomościach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 10 grudnia 2010 r., przystępujący do sprawy pełnomocnik skarżącego podtrzymał treść jego skargi z dnia 24 lipca 2010 r., wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji.

Powołując się na przepisy kpa oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, pełnomocnik stwierdził, że ARiMR nie zbadała należycie sprawy, nie przeprowadziła należycie postępowania dowodowego, nie oceniła przedkładanych dokumentów (wyciągu z ewidencji gruntów, opinii botanicznej), nie odniosła się do wszystkich stawianych zarzutów dotyczących powierzchni spornych nieruchomości. W ocenie pełnomocnika decyzja jednostki certyfikującej jako rażąco naruszająca prawo nie mogła stanowić podstaw wydania zaskarżonych decyzji w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji przeprowadzona zgodnie

z wymogami wyrażonymi w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwana p.p.s.a.) i z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) prowadzi do wniosku, że jest ona zgodna z przepisami obowiązującego prawa.

Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy prawidłowości dokonanych przez organy administracji ustaleń, konsekwencją których było pomniejszenie skarżącemu J M płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych

w 2009 r.

Podstawę prawną niniejszej sprawy stanowi rozporządzenie Rady Ministrów

z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 174, poz. 1809, ze zm.). Stosownie do przepisu § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej

1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do realizowania wskazanych w tym przepisie wymagań. Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Dodatkowo z przepisu § 11 ust. 2 rozporządzenia wynika, że płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana na wniosek producenta rolnego, który – stosownie do § 3 ust. 3 rozporządzenia – składa corocznie na formularzu udostępnianym przez Agencję. Powyższe regulacje wskazują, że wnioskodawca deklarując do dopłat działki rolne zobowiązany jest do podania powierzchni działek faktycznie przez niego użytkowanych.

Weryfikacja danych dokonywana przez Agencję, dotyczących powierzchni działek rolnych przeprowadzana jest na podstawie wszelkich dostępnych środków, co wynika z rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE L z dnia 31 stycznia 2009 r.). Powyższe zostało skarżącemu szczegółowo wyjaśnione w zaskarżonej decyzji.

Przypomnienia wymaga jednak, że jak wynika z zapisów powołanego rozporządzenia, w celu zlokalizowania działki rolnej w przestrzeni i prawidłowego określenia powierzchni gruntów uprawnionej do dopłat oraz wyłączenia gruntów nieuprawnionych do dopłat, obowiązkowe jest wykorzystanie materiałów kartograficznych czyli map i ortofotomap znajdujących się w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS). Technologia, która umożliwia wykorzystanie map

i ortofotomap w postaci elektronicznej w tym wykonanie pomiarów w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) w trakcie obsługi wniosków to technologia informacji geograficznej (GIS). Przeprowadzona przez organ administracji kontrola administracyjna wniosku opiera się o dane graficzne GIS. Wskazane dane graficzne są zatem powszechnie wykorzystywane w postępowaniu wyjaśniającym.

Ustalenie obszaru działek rolnych w trakcie kontroli administracyjnej może być prowadzone z wykorzystaniem wszelkich odpowiednich środków określonych przez właściwe władze, które zapewniają pomiar z dokładnością co najmniej równą tej wymaganej w przypadku oficjalnych pomiarów dokonanych na podstawie przepisów krajowych. Z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 wynika, że kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, a według art. 24 ust. 1 lit. c) dotyczą one zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy. Według art. 50 ust. 3 omawianego rozporządzenia nr 796/2004 w przypadku, gdy obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczenia pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw.

Przytoczone regulacje wskazują, że dane dotyczące działek rolnych zawarte w LPIS powinny być dokładne, rzetelne i aktualne. Nie może ulegać wątpliwości, że

w przypadku stwierdzenia rozbieżności pomiędzy deklaracją rolnika a danymi wyznaczonymi na podstawie ortofotomapy, organy weryfikujące uprawnienia do płatności winny zmierzać do ustalenia stanu rzeczywistego, co powinno nastąpić przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych.

Z akt sprawy wynika, że wniosek kontynuacyjny J M o przyznanie płatności na [...] r. obejmował realizacje dwóch pakietów – utrzymanie łąk ekstensywnych wariant [...]Półnaturalne łąki dwukośne na powierzchni [...]ha oraz rolnictwo ekologiczne w wariancie trwałe użytki zielone –[...]na powierzchni [...]ha (z certyfikatem zgodności) oraz w wariancie uprawy rolnicze [...]na powierzchni [...]ha. W czasie kontroli administracyjnej (z wykorzystaniem LPIS) oraz na podstawie dokumentów złożonych z wnioskiem (obrys działki na załączniku graficznym załączonym do wniosku), pisma jednostki certyfikującej [...]stwierdzono, że łączny obszar działek rolnych kwalifikujących się do otrzymania pomocy jest mniejszy od deklarowanego we wniosku z dnia 15 maja 2009 r., ustalając jednocześnie, że różnica wynosi w pakiecie [...]w pakiecie [...]wariant uprawy rolne –[...]a wariancie trwałe użytki rolne [...]Konsekwencją nieprawidłowości było zastosowanie przez organ administracji powołanego przepisu art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., pomniejszenie płatności i przyznanie jej od powierzchni stwierdzonych przez organ.

Prawidłowo zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało oparte, jak to wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, na danych o powierzchni działek rolnych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), który pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, określenie jej aktualnej powierzchni i na kontrolę pod względem kwalifikowalności w odniesieniu do danego schematu pomocy.

Wobec tego, zdaniem Sądu w powyższym zakresie nie sposób zarzucić organom, że dokonały błędnych pomiarów działek uprawnionych do dopłat skoro posłużyły się jednym z podstawowych narzędzi wykorzystywanych przy kontroli, przewidziane przez obowiązujące przepisy prawa. Z uzasadnień decyzji obu instancji wynika, że organy nie kwestionowały wiarygodności i mocy dokumentów załączonych do wniosku w tym wypisów z ewidencji gruntów. Skarżący w trakcie postępowania również nie kwestionował danych znajdujących się w systemie informatycznym, co pozwalałoby stwierdzić, że są one nieaktualne i obligowałoby organ do wykorzystania innych dowodów. Występował jedynie o wykazanie, na jakiej podstawie stwierdzono powierzchnię spornych działek, co zostało przez organ wyjaśnione w odrębnym piśmie z dnia 22 kwietnia 2010 r. ze wskazaniem na system informacji geograficznej (k. 56), a także w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że płatność rolnośrodowiskowa przysługuje od powierzchni faktycznie użytkowanych. Jest oczywiste, że ewidencyjna powierzchnia działki gruntu, której pominięcie zarzuca się organom, nie zawsze będzie tożsama z powierzchnią działki rolnej w rozumieniu przepisów o płatnościach rolnośrodowiskowych.

Podsumowując, metoda, którą posłużył się w sprawie organ ustalając powierzchnię działek użytkowanych rolniczo jest metodą dopuszczalną. Zdaniem Sądu brak jest podstaw aby wymagać od organu aby dokonywał pomiaru powierzchni różnymi metodami, które w rezultacie mogą też być niezadowalające dla strony. W tej sytuacji stawiany organom zarzut niewyjaśnienia sposobu ustalenia powierzchni działek oraz niewykorzystania ewidencji gruntów jak i innych dowodów (opinii botanicznej) uznać należy za chybiony.

Ze skargi wynika, że w ocenie skarżącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie mogła być decyzja jednostki certyfikującej, z której wynikało, że skarżący nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych dla rolnictwa ekologicznego. Według Sądu, wobec tego, że skarżący we wniosku z dnia 15 maja 2009 r. zadeklarował realizację pakietu rolnictwo ekologiczne potwierdzenia wymagało w postępowaniu wyjaśniającym jaki obszar nieruchomości faktycznie kwalifikuje się do przyznania pomocy w tym schemacie. W ocenie Sądu, prawidłowo w tym zakresie została wykorzystana informacja uzyskana od firmy[...]. Jak słusznie organy wyjaśniły skarżącemu w uzasadnieniach decyzji obu instancji Agencja nie ma kompetencji do dokonywania własnych ustaleń w tym zakresie. Ocena spełnienia warunków i wymagań w zakresie rolnictwa ekologicznego dokonywana jest bowiem przez jednostkę certyfikującą. Wykaz zaś producentów rolnych, którzy spełnili określone wymagania według stanu na dany rok (w rozpoznawanej sprawie na rok 2009) dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu wyjaśniającym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów kpa – stanowi więc on dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie przeprowadził dowodu przeciwko treści wykazu jednostki certyfikującej. Nie podważył zatem tego elementu sprawy, który wyrażał się w ustaleniu realizacji przez niego pakietu [...]w wariancie uprawy rolnicze na pow. [...]ha (wobec zadeklarowanych[..], a wynikających z dokumentów [...]ha). Zarówno w skardze, jak i w trakcie postępowania skarżący podważa natomiast zgodność z prawem decyzji jednostki certyfikującej, stanowiącej przedmiotowy wykaz producentów ekologicznych, zarzucając wadliwość prawną i brak istotnych elementów, które w rozumieniu art. 107 kpa powinna zawierać decyzja administracyjna. W ocenie Sądu, brak jest podstaw, aby na tej podstawie wywodzić, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. Nie jest rolą Agencji ani także Sądu oceniać podstawy prawne i prawidłowość decyzji wydanej przez jednostkę certyfikującą w odrębnym postępowaniu. Ze względu na przedmiot sprawy Sąd nie będzie zatem odnosił się do zarzutów dotyczących zasadności, podstaw prawnych sporządzenia wykazu przez [..]z o.o. przekazanej Agencji Restrukturyzacji, jak i do zarzutu dokonania kontroli przez jednostkę certyfikującą przed wejściem w życie ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym. Kwestie te bowiem nie mają znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy.

Reasumując, w świetle powołanych okoliczności sprawy oraz mających w niej zastosowanie przepisów obowiązującego prawa, Sąd nie dopatrzył się podstaw aby stwierdzić niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sadu, skarżącemu, wbrew temu co twierdzi, organy zapewniły prawo do udziału w postępowaniu

i wypowiadania się na temat zgromadzonych dowodów. Jak wynika z akt sprawy był on informowany o uprawnieniach wynikających z art. 10 kpa i z uprawnień tych korzystał. Organy udzielały także skarżącemu odpowiedzi na wszystkie pytania kierowane w toku postępowania związane ze sprawą, realizując tym samym, wynikającą z art. 9 kpa zasadę informowania o stanie postępowania.

Z akt wynika dodatkowo, że organy powiadamiały stronę w trybie art. 36 kpa

o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w ustawowym terminie. W ocenie Sądu, zatem organy obu instancji prowadząc przedmiotowe postępowanie działały zgodnie ze wszelkimi regulacjami prawa procesowego, realizując zasadę praworządności sformułowaną w art. 6 kpa. Podjęte zostały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, bowiem w sposób wyczerpujący zebrano

i rozpatrzono całokształt dowodów, a następnie prawidłowo uzasadniono rozstrzygnięcia.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne, wobec czego orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.