Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1181/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 marca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Sz. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – K. Sz. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

K.S. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn.

We wniosku tym skarżąca podała jedynie, że posiada mieszkanie o

pow. 66,99 m2, w którym samotnie zamieszkuje. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.605,49 zł netto. Wskazała przy tym, że jest inwalidką II grupy. Cierpi na różne schorzenia, których leczenie jest bardzo kosztowne.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem z dnia 5 lutego 2010 r., skarżąca została wezwana do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: wskazania posiadanego majątku (zgodnie z rubryką nr 7 formularza PPF), nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, a także określenia miesięcznej kwoty wydatków na leczenie i lekarstwa oraz własne utrzymanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w drodze pisma z dnia 17 lutego 2010 roku oświadczyła, że oprócz emerytury nie osiąga innych dochodów. Nie posiada przedmiotów wartościowych. Miesięcznie na zakup leków przeznacza kwotę ok. 600 zł. Ponosi ponadto wydatki z tytułu czynszu w wysokości 410,88 zł. Opłaca także rachunki za gaz, telefon, energię elektryczną, abonament, ubezpieczenie oraz rachunki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem środków czystości. Pozostałą kwotę przeznacza na własne utrzymanie.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 17 lutego 2010 roku wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 66,99 m2. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.605,49 zł netto. Jest osobą niepełnosprawną, cierpi na liczne schorzenia. Na leczenie przeznacza w związku z tym kwotę ok. 600 zł miesięcznie. Dodatkowe obciążenie budżetu skarżącej stanowią wydatki związane z płatnościami za podstawowe świadczenia (m.in. gaz, telefon, energię elektryczną), a także z utrzymaniem mieszkania i zakupem środków czystości. Pozostałą kwotę dochodu skarżąca przeznacza na własne utrzymanie. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności.

W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)