Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 110/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt. 1, art. 13 ust.1, art. 14 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 32a ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2069
law: Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2022 r. sprawy ze skargi A. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Szkoły Podstawowej w S. w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 3 lutego 2022 r. A. W. (dalej jako: wnioskodawca lub skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, powołując się na art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity na dzień złożenia wniosku - Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.), zwrócił się do Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 6 w S. (dalej jako: Dyrektor Szkoły lub organ) o udostępnienie aktu administracyjnego w postaci żądania udzielenia informacji wystosowanego przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w S. (dalej jako: PPIS) w stosunku do Dyrektor Szkoły w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym o osobach zakażonych lub podejrzanych o zakażenie w sprawie, w wyniku której na obowiązkową kwarantannę w dniach 15-17 grudnia 2021 r. wysłano córkę wnioskodawcy. We wniosku podniesiono, że stosownie do art. 32a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst jednolity na dzień złożenia wniosku – Dz.U. z 2021 r. poz. 2069 ze zm., dalej jako: u.z.z.ch.z.) państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny, w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym, może żądać udzielenia informacji o osobach, które mogły mieć styczność z osobami, o których mowa w pkt 1 – od każdego, kto takie dane posiada lub jednostek administracji publicznej, które dane takie mogą ustalić. W związku z tym przepisem, aby Dyrektor Szkoły mogła przetworzyć i przekazać dane osobowe osób, które mogły mieć styczność z osobami zakażonymi, powinna najpierw otrzymać akt administracyjny w postaci żądania udzielenia informacji od PPIS, aby móc spełnić przesłankę wynikającą z art. 6 ust. 1 lit. c ustawy RODO, zgodnie z którym przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem wtedy, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Wnioskodawca wskazał również na stanowisko Prezesa UODO, który podniósł, że przepisy o ochronie danych osobowych nie mogą być stawiane jako przeszkoda w realizacji działań w związku z walką z koronawirusem. Dlatego konstrukcja ustawy RODO zezwala na wyjątki, kiedy można w sposób legalny przetwarzać, bez pytania o zgodę, dane osobowe konkretnych osób. W związku z powyższym, wnioskodawca wystąpił o udostępnienie przedmiotowego aktu administracyjnego - żądania PPIS - bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku i przesłania go na adres korespondencyjny wnioskodawcy.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Szkoły, pismem z 18 lutego 2022 r., poinformowała wnioskodawcę, że udostępnienie wskazanych we wniosku danych nastąpiło na żądanie PPIS skierowane do Szkoły zgodnie z przepisami u.z.z.ch.z., w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym. Wyjaśniono, że zgodnie z art. 2 pkt 8 u.z.z.ch.z. dochodzeniem epidemiologicznym jest wykrywanie zachorowań, czynnika etiologicznego oraz określenie przyczyn, źródeł, rezerwuarów i mechanizmów szerzenia się choroby zakaźnej lub zakażenia. Pojęciem tym nie jest natomiast objęte "postępowanie", które może prowadzić do podejmowania różnych działań i aktów władczych w związku z czynnościami dochodzenia epidemiologicznego. Wobec odformalizowania dochodzenia epidemiologicznego, PPIS ma do dyspozycji szereg środków w celu pozyskania informacji niezbędnych do zbadania, czy istnieje zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, a także ma możliwość podejmowania czynności niecierpiących zwłoki, do których nie będą miały zastosowania przepisy postępowania administracyjnego. Z tego względu, poza uzasadnionymi przypadkami, PPIS nie ma obowiązku wydawania w toku tego dochodzenia aktów administracyjnych, co dotyczy także żądania udostępnienia danych osobowych, które może nastąpić w dowolnej formie. W związku z tym organ wskazał, że udostępnienie przez Szkołę zwykłych danych osobowych uczniów odbyło się w trybie art. 32a u.z.z.ch.z. w związku z prowadzonym przez PPIS dochodzeniem epidemiologicznym i zgodnie z obowiązkiem prawnym, który ciąży na Szkole jako administratorze danych. W załączeniu organ dołączył odpowiedź Dyrektora PPIS w S., który w piśmie z 11 lutego 2022 r. wyjaśnił, że żądanie przekazania określonych informacji nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach i ma podstawy w u.z.z.ch.z., przy czym żaden przepis nie określa formy, w jakiej to żądanie jest realizowane. Należy zatem przyjąć każdą formę, jeżeli jest ona skuteczna – oprócz pisemnej, także telefoniczną, e-mail, czy faks.

Pismem z 28 lutego 2022 r. wnioskodawca ponowił swój wniosek o udostępnienie żądanej informacji publicznej, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu. Wskazał, że udostępnienie informacji publicznej powinno zawierać formę, w jakiej zostało przekazane żądanie, datę oraz godzinę (jeśli forma była telefoniczna lub elektroniczna) oraz kto pod takim żądaniem się podpisał. Powołując się na przepisy u.z.z.ch.z. podano, że żądanie rozstrzyga o obowiązku nałożonym na adresata żądania, w tym przypadku w postaci przekazania odpowiednich danych na rzecz PPIS. Skoro zaś żądanie nakłada obowiązek na adresata tego żądania, jest to akt administracyjny, gdyż chodzi o rozstrzygnięcie o powstałym obowiązku wynikającym z powołanej wyżej ustawy. Zauważono również, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w dochodzeniu epidemiologicznym mogą być wydawane różnorodne akty administracyjne. Zdaniem wnioskodawcy w myśl art. 32a ust. 1 u.z.z.ch.z. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej żądanie udostępnienia danych powinno przyjąć formę zarządzenia lub decyzji i powinno podlegać zasadom wyrażonym w k.p.a. W przypadku zaś pominięcia formy pisemnej z uwagi na rodzaj sprawy i załatwienia sprawy w postaci wydania żądania w formie wyrażonej w art. 14 § 2 k.p.a., tj. telefonicznej, emailowej lub faksowej, treść oraz istotne motywy takiego załatwienia sprawy powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, wnioskodawca podniósł, że żądanie udostępnienia danych w ramach dochodzenia epidemiologicznego to forma aktu administracyjnego nakładająca obowiązek na adresata żądania, która może przyjąć formę zarządzenia lub decyzji wydanej w formie pisemnej, ustnej, telefonicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub za pomocą innych środków łączności. W związku z powyższym, wnioskodawca wniósł o udostępnienie przedmiotowego aktu administracyjnego w postaci żądania PPIS w formie określonej przepisami prawa, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku i przesłania jej na adres korespondencyjny wnioskodawcy.

Pismem z 14 marca 2022 r. organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 18 lutego 2022 r. Podniesiono, że Szkoła nie udostępniła danych uczniów na podstawie aktu administracyjnego PPIS wydanego w formie, którą wnioskodawca wskazał w piśmie z 28 lutego 2022 r.

Wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tut. Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Szkoły w rozpoznaniu wniosku z 3 lutego 2022 r. w przedmiocie udostępnienia aktu administracyjnego w postaci żądania, o którym mowa w ar. 32a ust. 1 u.z.z.ch.z. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie przedmiotu wniosku, tj. treści dokumentów urzędowych w postaci żądania, o którym mowa w art. 32a ust. 1 u.z.z.ch.z., w formie określonej przepisami prawa, które zostało wystosowane przez PPIS w stosunku do Dyrektor Szkoły w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym w sprawie będącej przedmiotem wniosku i prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, nie prowadzący do ustalenia istoty przedmiotu wniosku. W związku z powyższym zarzutem skarżący wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności przekazania treści żądania, o którym mowa w art. 32a ust. 1 u.z.z.ch.z., które zostało wystosowane przez PPIS w stosunku do Dyrektora Szkoły w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym w sprawie będącej przedmiotem wniosku; stwierdzenie przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów. W uzasadnieniu wniesionej skargi wskazano, że celem wniosku było pozyskanie informacji o treści żądania, o którym mowa w art. 32a ust. 1 u.z.z.ch.z. w celu weryfikacji, czy przetworzenie danych osobowych córki wnioskodawcy odbyło się zgodnie z prawem. Zdaniem skarżącego żądanie udostępnienia danych w ramach dochodzenia epidemiologicznego jest formą aktu administracyjnego, nakładającą obowiązek na adresata żądania, która może przyjąć formę zarządzenia lub decyzji wydanej w formie pisemnej, ustnej, telefonicznej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przy czym, w przypadku przyjęcia innej formy niż pisemna, stosownie do art. 14 § 2 k.p.a., treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Podniesiono, że organ, który był adresatem wniosku, zamiast udzielić odpowiedzi w postaci treści przedmiotowego żądania, do czego był zobowiązany wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, odstąpił od tego obowiązku, prowadząc zbędne postępowanie dowodowe, w efekcie którego ani nie odmówił udzielenia informacji publicznej, ani nie przedstawił przedmiotu wniosku, zapewniając jedynie, że przekazanie danych osobowych odbyło się na podstawie żądania, jednak nie w formie aktu administracyjnego opisanego we wniosku. Tym samym, organ udzielił informacji niepełnej i nieadekwatnej do złożonego wniosku, prowadząc postępowanie przewlekle z rażącym nadużyciem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, zaś w pozostałym zakresie o oddalenie skargi, a także zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniesiono, że dane uczniów zostały udostępnione na żądanie PPIS, jednakże żądanie to nie jest aktem administracyjnym, zaś art. 14 k.p.a. nie ma w tym przypadku zastosowania. Dyrektor Szkoły nie prowadzi w tym zakresie żadnego postępowania, do którego musiałyby mieć zastosowanie przepisy k.p.a., ani też nie jest stroną takiego postępowania. Zaznaczono również, że organ w ustawowych terminach odpowiadał na pisma skarżącego, w których szczegółowo wyjaśniono podstawy prawne przekazania danych osobowych uczniów. Nie można zatem mówić, że odpowiedzi te były wymijające lub ukierunkowane na przedłużanie sprawy. Ponadto wskazano, że zarówno Szkoła, jak i PPIS mają prawo przetwarzać dane osobowe uczniów Szkoły na podstawie art. 9 ust. 2 lit. i zw. z art. 6 ust. 1 lit. c RODO, bowiem przepisy te pozwalają na przetwarzanie danych osobowych wrażliwych, czyli np. danych o stanie zdrowia, a tym bardziej zwykłych danych, gdy jest to niezbędne ze względów związanych z interesem publicznym w dziedzinie zdrowia publicznego, co niewątpliwie miało miejsce w okolicznościach pandemii Covid-19.

Pismem procesowym z 26 maja 2022 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, podtrzymał sformułowane w skardze zarzuty oraz przedstawioną argumentację, nie podzielając stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że w przypadku takiej skargi skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że przewlekłe prowadzenie postępowania wystąpi z reguły wówczas, gdy w określonym przepisami terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności, ponieważ prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu lub podejmuje czynności pozorne (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny w Internecie). Pod pojęciem tym rozumie się również mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). O przewlekłości postępowania można zatem mówić, gdy postępowanie jest prowadzone opieszale, niesprawnie i nieskutecznie, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym. W związku z tym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej sąd administracyjny bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane, a także czy nie są to czynności pozorne, przedłużające postępowanie i nie prowadzące w istocie do wydania stosownego rozstrzygnięcia.

Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżący, pismem z 3 lutego 2022 r., które wpłynęło do organu w dniu 8 lutego 2022 r., skierował do Dyrektor Szkoły wniosek o udostępnienie informacji w trybie przepisów u.d.i.p., w zakresie aktu administracyjnego w postaci żądania udzielenia informacji, wystosowanego przez PPIS do Dyrektor Szkoły, w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym, o osobach zakażonych lub podejrzanych o zakażenie. W odpowiedzi na ten wniosek, pismem z 18 lutego 2022 r., organ poinformował wnioskodawcę, że udostępnienie wskazanych we wniosku danych nastąpiło na żądanie PPIS, skierowane do Szkoły, w oparciu o art. 32a u.z.z.ch.z., w związku z prowadzonym dochodzeniem epidemiologicznym, a PPIS nie ma obowiązku wydawania w toku tego dochodzenia aktów administracyjnych, zaś żądanie udostępnienia danych osobowych może nastąpić w dowolnej formie. Do pisma tego dołączono pismo Dyrektora PPIS w S., który wyjaśnił, że żądanie przekazania określonych informacji nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach i ma podstawy w u.z.z.ch.z., przy czym żaden przepis nie określa formy w jakiej to żądanie jest realizowane. Pismem z 28 lutego 2022 r. wnioskodawca ponowił swój wniosek o udostępnienie wskazanej informacji publicznej, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu co do braku konieczności sformułowania żądania udostępnienia danych w ramach dochodzenia epidemiologicznego w postaci aktu administracyjnego. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z 14 marca 2022 r., organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 18 lutego 2022 r. Wyjaśniono, że nie udostępniono danych uczniów na podstawie aktu administracyjnego PPIS wydanego w formie, którą wnioskodawca wskazał w piśmie z 28 lutego 2022 r. W związku z tym skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Dyrektor Szkoły, które w jego ocenie doprowadziło do nieudostępnienia treści dokumentów urzędowych w postaci żądania, o którym mowa w art. 32a ust. 1 u.z.z.ch.z.

Należy zatem podnieść, że u.d.i.p. reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W u.d.i.p. przewidziano różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Jednakże organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie niewątpliwe adresat wniosku, tj. Dyrektor Szkoły, jest jednym z podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Także zakres informacji, której dotyczy wniosek, stanowi informację publiczną, bowiem dotyczy funkcjonowania jednostki organizacyjnej, która wykonuje zadania publiczne w dziedzinie edukacji i dysponuje majątkiem publicznym. W związku z tym organ winien załatwić przedmiotowy wniosek w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Jednakże – wbrew zarzutom skargi – wniosek ten został przez organ załatwiony w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jak bowiem wskazano wyżej, jedynie w sytuacji, gdy organ posiada informację będącej informacją publiczną, ma obowiązek ją udostępnić w formie czynności materialno-technicznej, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, bądź też wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy. Jeżeli jednak żądanej informacji w formie, której dotyczy wniosek, organ nie posiada, to wystarczy jeśli poinformuje o tym wnioskodawcę w formie pisemnej. W niniejszej sprawie organ prawidłowo zatem zastosował art. 14 ust. 2 u.d.i.p., gdyż poinformował pisemnie wnioskodawcę, na jakiej podstawie udostępniono dane uczniów oraz wyjaśnił, że nie nastąpiło to na podstawie aktu administracyjnego. Należy zatem podkreślić, że przepisy u.d.i.p. uprawniają do żądania tylko takich informacji, które są w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Nie jest zatem odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się jej nie posiada. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy m.in. w sytuacji, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 127/15; wyrok NSA z 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1789/16, dostępne w Internecie). Skoro zatem podmiot zobowiązany w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej, poinformował wnioskodawcę, że nie posiada żądanych informacji, wyjaśniając przy tym - w sposób dokładny i zrozumiały - powody takiej sytuacji, nie można mówić o przewlekłości organu w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 638/14, dostępne w Internecie). Jeśli zatem organ nie dysponował żądanym przez wnioskodawcę aktem administracyjnym i poinformował o tym skarżącego w sposób zgodny z przepisami u.d.i.p., to brak jest podstaw do uznania, że postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone przewlekle.

Natomiast skarżącemu należy wyjaśnić, że w ramach postępowania dotyczącego przewlekłości w udzieleniu informacji publicznej Sąd nie jest uprawniony do badania, czy prawidłowo było prowadzone postępowanie epidemiologiczne, czy organ je prowadzący miał obowiązek sformułowania żądania udostepnienia danych uczniów w formie aktu administracyjnego oraz czy przekazanie danych uczniów nastąpiło zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych. W związku z tym zarzuty i wywody skargi dotyczące tych kwestii pozostają poza zakresem niniejszej sprawy i Sąd nie może się do nich odnieść. Należy bowiem podkreślić, że przedmiotem postępowania sądowego w niniejszej sprawie było wyłącznie ustalenie, czy doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ w przedmiocie udzielenia informacji publicznej i tylko w tym zakresie Sąd mógł dokonać kontroli czynności organu pod kątem ich zgodności z prawem. Przy czym za uwzględnieniem skargi na przewlekłe postępowanie nie może przemawiać okoliczność, że skarżący nie przyjmuje do wiadomości informacji i wyjaśnień udzielonych przez organ. Udostępnienie informacji publicznej odnosi się do sfery faktów, a w niniejszej sprawie organ przedstawił konkretne fakty dotyczące żądania wnioskodawcy. Organ załatwił zatem wniosek skarżącego w ustawowym terminie.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że prowadzone przez organ postępowanie nie miało charakteru przewlekłego i w związku z tym wniesiona skarga jest niezasadna.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.