Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 733/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie
Powołane przepisy: article: Art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) ASR WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 maja 2021 r. strona skarżąca A Sp. z o.o. w K wniosła skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarga została zaadresowana do WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.

O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

Skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sprawie, która jest de facto pochodną sprawy głównej, dotyczącej ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Zauważyć należy, że stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz. U. poz. 1999), wydanym na podstawie art. 13 § 3 p.p.s.a. rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych:

1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej "zwrotem kosztów", o których mowa w art. 42d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, 1492, 1493, 1578 i 1875), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach",

2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 ustawy o świadczeniach,

3) ustalających obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności, o których mowa w art. 42d ust. 21 ustawy o świadczeniach,

4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach,

5) ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach – w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje.

Stosownie natomiast do treści art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1373 ze zm.) siedzibą Narodowego Funduszu Zdrowia jest miasto stołeczne Warszawa.

Jak wynika z akt sprawy, sprawa główna dotyczy kwestii ustalenia obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu. Przedmiot ten nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w ww. rozporządzeniu Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r., ponadto skarżącym nie jest osoba fizyczna, a spółka. W konsekwencji sądem właściwym do rozpoznania sprawy w tym przedmiocie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi przy tym na stanowisku, że nielogicznym byłoby przekazanie jedynie spraw związanych stricte z ustaleniem obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, a spraw niejako pochodnych w tej kwestii (czyli stwierdzających uchybienie terminu do złożenia odwołania) wyłączyć z tegoż przekazania. Tym samym, w ocenie Sądu, właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W związku z powyższym, na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.