Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 264/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie renty strukturalnej 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokat A. B.-G., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A. [...], kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, zawierającą należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2006 r. M. C. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Zadeklarował w nim, iż w drodze umowy dzierżawy zawartej na okres 10 lat przekazał użytki rolne wchodzące w skład jego gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,07 hektara na powiększenie gospodarstwa rolnego Z. L. wskazanego we wniosku jako osoba przejmująca grunty rolne. Wnioskodawca w oświadczeniu o posiadanych i zadeklarowanych do przekazania działkach ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wskazał pięć działek nr: 1418 – o powierzchni 0,07 ha, w tym powierzchni użytków rolnych 0,07 ha; nr 1419 – o powierzchni 1,73 ha, w tym powierzchni użytków rolnych 1,66 ha oraz innych: 0,07 ha; nr 1683 – o powierzchni 0,17 ha, w tym powierzchni użytków rolnych 0,17 ha; nr 1787 - o powierzchni całkowitej 1,24 ha, w tym powierzchni użytków rolnych 1,24 ha; nr 1857- o powierzchni całkowitej 0,93 ha, w tym powierzchni użytków rolnych 0,93 ha.

W dniu 11 października 2006 r. M. C. wniósł zmianę do wniosku przedkładając załączniki w postaci sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy dzierżawy z dnia [...] , repertorium A nr [...] zawartej pomiędzy M. i K. małżonkami C. a Z. L. Wydzierżawiający zobowiązali się w niej oddać do używania i pobierania pożytków nieruchomość obejmującą działki o nr 1418, 1683, 1787, 1857 oraz część działki nr 1419 stanowiącą grunty orne, pastwiska trwałe o łącznym obszarze 4,0700 ha. Wydzierżawiający oświadczyli ponadto, iż są współwłaścicielami działki nr 1420 położonej w obrębie [...] , o powierzchni 0,3100 ha, która nie podlega przekazaniu.

W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wydał decyzję nr [...] przyznającą M. C. od października 2006 r. do września 2016 r. rentę strukturalną w wysokości 1254,67 zł. Organ wskazał, iż podstawami prawnymi przyznawania płatności z tytułu rent strukturalnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich są: art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1a, art. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz § 4, § 18 ust. 5, § 19 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.).

W dniu 18 listopada 2006 r. M. C. złożył odwołanie od w/w decyzji, w którym zakwestionował wysokość przyznanej renty strukturalnej. Zarzucił, iż organ pierwszej instancji wydając rozstrzygnięcie nie uwzględnił dwóch bardzo istotnych okoliczności tj. tego, że przekazane Z. L. gospodarstwo miało powierzchnię 4,0700 ha oraz faktu, iż dzierżawca ma 29 lat.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 6-11, art. 15, art. 61 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81, art. 107 § 3, art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 5a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264 ze zm.), art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1a oraz ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. Nr 64, poz. 592), § 4, § 12, § 18 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] W uzasadnieniu stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem i celowe. Wskazał, że wysokość renty strukturalnej organ ustala biorąc pod uwagę ogólną powierzchnię użytków rolnych przekazanych w zamian za rentę strukturalną. Podkreślił, iż na żadnym etapie postępowania nie kwestionowano faktu przekazania przez M. C. a w zamian za rentę strukturalną gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni wynoszącej 4,07 ha. Podkreślił jednak, iż powierzchnia użytków rolnych, wchodzących w skład przekazywanego gospodarstwa rolnego wynosiła 3,71 ha. Różnica ta była spowodowana tym, że w skład przekazywanego gospodarstwa rolnego wchodził las o powierzchni 0,36 ha. Organ wyjaśnił również, iż w przypadku przekazania użytków rolnych w zamian za rentę strukturalną w formie umowy dzierżawy organ I instancji nie miał podstaw prawnych do zwiększenia należnej stronie kwoty pomocy, z uwagi na fakt, iż przekazanie użytków rolnych w tej formie nie ma charakteru trwałego. Wskazał ponadto, iż w toku przeprowadzonej kontroli prawidłowości naliczenia wysokości renty strukturalnej nie wykrył żadnych nieprawidłowości, które skutkowałyby tym, że M. C. przyznana została renta strukturalna w wysokości mniejszej niż faktycznie należna. Ze zgromadzonych w toku postępowania wyjaśniającego materiałów dowodowych wynika, że powierzchnia użytków rolnych przekazanych na własność przez M. i K. małżonków C. na powiększenie istniejącego już gospodarstwa rolnego Z. L. urodzonego w dniu [...] wynosiła 3,71 ha. Zgodnie z treścią przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej w rozwoju obszarów wiejskich, podstawowa wysokość renty strukturalnej stanowi równowartość 210 % kwoty najniższej emerytury (od 1 marca 2006 r. najniższa emerytura wynosi 597,46 zł – Komunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 lutego 2006 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent; M.P. z 2006 r., Nr 12, poz. 166). W związku z powyższym wysokość renty strukturalnej została w sposób prawidłowy ustalona przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na kwotę 1254,67 zł.

W dniu 21 lutego 2007 r. M. C. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W swoim środku zaskarżenia wskazał, że w jego ocenie spełnił warunki do zwiększenia renty strukturalnej o 50 % kwoty najniższej emerytury za przekazanie gospodarstwa o powierzchni, co najmniej 3 ha użytków rolnych oraz o 3 % kwoty najniższej emerytury za każdy hektar, gdyż przejmującym jego gospodarstwo rolne była osoba w wieku poniżej 40 lat. Skarżący zarzucił ponadto, iż organy potrzebowały aż sześćdziesięciu sześciu dni na rozpatrzenie odwołania złożonego przez niego w dniu 17 listopada 2006 r. W tym stanie rzeczy w okresie od 1 listopada do 20 lutego 2007 r. nie wpłynęły na jego konto należne pieniądze.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu przewlekłości postępowania organ II instancji wyjaśnił, iż odwołanie wpłynęło w dniu 23 listopada 2006 r. W dniu 28 listopada 2006 r. pouczono skarżącego o przysługującym mu prawie do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. W powiadomieniu tym wskazano, że w związku z przysługującym stronie prawem wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów termin rozstrzygnięcia sprawy przesunięty został do dnia [...]. Strona skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa. W dniu 5 stycznia 2007 r. organ odwoławczy ponownie wystosował pismo, w którym wskazał, iż termin rozstrzygnięcia sprawy został przesunięty do dnia [...]. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wydał decyzję w dniu [...]. W ocenie organu fakt powiadomienia strony skarżącej pismami z dnia 28 listopada oraz 5 stycznia 2007 r. o przedłużeniu postępowania czynił niezasadnym zarzut dopuszczenia się przez organ odwoławczy bezczynności w załatwianiu sprawy.

Na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. pełnomocnik M. C. oświadczył, że renta strukturalna w ustalonej przez organy administracyjne wysokości jest obecnie wypłacana skarżącemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej obowiązującymi w dniu wydania zaskarżonej decyzji oraz uwzględnia stan faktyczny zaistniały do tego dnia. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.

Przeprowadzając taką kontrolę, Sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozstrzyganej sprawie była ocena zgodności z prawem decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] , utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] o przyznaniu renty strukturalnej.

Badając zaskarżoną decyzję pod względem jej legalności tj. zgodności z przepisami postępowania administracyjnego oraz przepisami prawa materialnego, na podstawie których została wydana, Sąd w stanie faktycznym oraz prawnym występującym w sprawie niniejszej nie dopatrzył się naruszenia przez organy administracyjne obu instancji przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi.

Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do ustalenia czy organy administracji postąpiły prawidłowo odmawiając skarżącemu ustalenia renty strukturalnej w wysokości zwiększonej o 50% najniższej emerytury za przekazanie gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 3 ha oraz o 3% kwoty najniższej emerytury za każdy pełny hektar użytków rolnych powyżej 3 ha tych użytków w sytuacji, gdy przekazanie nastąpiło na rzecz rolnika będącego w wieku poniżej 40 lat.

W sprawie niniejszej materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organów administracji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.). Przepis § 12 ust. 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia dopuszcza możliwość zwiększenia renty strukturalnej o 50% kwoty najniższej emerytury za przekazanie gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 3 hektarów użytków rolnych, w przypadku przeniesienia własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.

Zgodzić się należy z twierdzeniem skarżącego, iż przekazał on na rzecz innego rolnika gospodarstwo rolne o powierzchni przekraczającej 3 ha użytków rolnych, rozumianych – zgodnie z treścią przepisu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. Nr 64, poz. 592 ze zm.) - jako grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i grunty pod rowami, a więc powierzchni uprawniającej do ubiegania się o zwiększenie renty strukturalnej. W sprawie ustalono również, że M. C. przeniósł na rzecz Z. L. gospodarstwo rolne o powierzchni 4,07 ha zawierające 3,71 ha użytków rolnych. Oceniając poprawność rozstrzygnięć wydanych przez organy administracji Sąd nie mógł jednak stracić z pola widzenia drugiego z przewidzianych przez ustawodawcę wymogów przyznania renty strukturalnej w wysokości zwiększonej o 50 % kwoty najniższej emerytury, tj. konieczności przeniesienia przez wnioskodawcę własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Przesłanka ta nie została przez skarżącego spełniona. Zgodnie bowiem z treścią sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy z dnia [...] M. C. przekazał Z. L. użytki rolne o prawem przewidzianej powierzchni jedynie w dzierżawę. Tym samym nie doszło do przeniesienia ich własności. Zostały one jedynie – na mocy łączącej strony umowy dzierżawy – oddane w posiadanie zależne Z. L. Wskazać w tym miejscu bowiem należy, iż umowa dzierżawy w myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) polega na tym, że wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż zawarcie umowy dzierżawy nie wywołuje skutku rzeczowego w postaci przeniesienia własności przedmiotu dzierżawy na dzierżawcę. Umowa ta tworzy jedynie między stronami stosunek obligacyjny nakładający na nie ściśle przez prawo określone uprawnienia i obowiązki. Zatem nie można było w sprawie niniejszej mówić o wypełnieniu przez M. C. przesłanek zawartych w treści § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. W tym stanie rzeczy organy administracji zasadnie w ocenie Sądu odmówiły zwiększenia renty strukturalnej przyznanej M. C. o 50 % kwoty najniższej emerytury.

Mając na uwadze, iż strona domagała się również zwiększenia kwoty renty strukturalnej po 3 % kwoty najniższej emerytury za każdy przekazany pełny hektar użytków rolnych, z uwagi na to, że przekazanie nastąpiło na rzecz rolnika będącego w wieku poniżej 40 lat wskazać wypada, iż w myśl przepisu § 12 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, renta strukturalna zwiększa się dodatkowo po 3 % najniższej emerytury za każdy przekazany na rzecz rolnika będącego w wieku poniżej 40 lat hektar użytków rolnych powyżej 3 ha tych użytków, z tym wszakże zastrzeżeniem, że przekazanie to miało charakter przeniesienia własności. W sprawie niniejszej, jak już była o tym mowa wyżej, skarżący nie przeniósł na Z. L. własności przekazywanych użytków rolnych, zawierając z nim jedynie umowę dzierżawy. Niespełnienie powyższego wymogu wykluczało więc możliwość zwiększenia przyznanej M. C. renty strukturalnej po 3 % kwoty najniższej emerytury za każdy tak przekazany pełny hektar użytków rolnych, powyżej 3 ha.

Organ odwoławczy prawidłowo przyjął także, iż powierzchnia gruntów ornych przekazanych przez skarżącego Z. L. wynosiła 3,71 ha. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 2 pkt 5 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego pod pojęciem tym rozumieć należy: sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i grunty pod rowami. Bezspornym jest, iż M. C. przekazał w zamian za rentę strukturalną gospodarstwo rolne o powierzchni 4,07 ha, niemniej jednak powierzchnia użytków rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa wynosiła jedynie 3, 71 ha. Wynika to z faktu, iż w skład przekazywanego gospodarstwa wchodził las o powierzchni 0, 36 ha, który – zgodnie art. 2 pkt 5 cyt. ustawy nie stanowi użytków rolnych. W tym stanie rzeczy organ zasadnie nie wliczył powierzchni lasu do powierzchni użytków, od których uzależniona jest wysokość renty strukturalnej.

Zgodnie z treścią § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich przewiduje się zwiększenie wysokości renty strukturalnej o 60 % najniższej emerytury, jeżeli wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim i spełnione są wymienione w tym przepisie warunki. Jednym z nich jest ukończenie przez wnioskodawcę i jego małżonka 55 roku życia (§ 4 pkt 1 rozporządzenia). W sprawie niniejszej żona wnioskodawcy – K. C. urodziła się w dniu [...], a zatem nie ukończyła jeszcze 55 roku życia. W konsekwencji i z tej podstawy renta nie mogła być skarżącemu podwyższona, a co Sąd oceniał badając zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa.

Odnosząc się do podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących niewydania przez organ odwoławczy decyzji w ustawowym terminie, stwierdzić należy, iż Sąd nie dopatrzył się w tym zakresie naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić wypada, iż pismami z dnia 28 listopada 2006r. oraz 5 stycznia 2007 r. strona została prawidłowo zawiadomiona o niezałatwieniu sprawy w terminie. Ponadto w każdym z tych zawiadomień organ – zgodnie z wymogami przewidzianymi w treści art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – podał nowy termin załatwienia sprawy jak i przyczynę zwłoki.

Ostatecznie zaskarżonej decyzji nie można skutecznie zarzucić naruszenia prawa materialnego bądź procesowego w sposób obligujący Sąd do uwzględnienia skargi. Dlatego uznając, iż decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] wydane zostały w zgodzie z obowiązującym prawem, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącego udzielił M. C. pomocy prawnej z urzędu i wniósł o zasądzenie kosztów. W tym stanie rzeczy, uznając wszystkie przesłanki za spełnione Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyznał adwokat A. B. – G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 292,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M. C. z urzędu, zawierającą należny podatek od towarów i usług.