Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 287/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 2 art. 101 ust. 2  pkt 1 art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. Z. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. S. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą C. S. S. Z. (zwany dalej: "Skarżącym") w dniu 14 marca 2011 r. sprzedał przed pierwszą rejestracją na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej samochód marki C. G. V. [...] o numerze nadwozia [..] , wyprodukowany w [....] roku, o pojemności silnika [..] cm3, który uprzednio został sprowadzony z D. Z faktury VAT Marża nr [...] z dnia 14 marca 2011 r. wynikało, że Skarżący sprzedał przedmiotowy pojazd za kwotę [...] zł A. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A.-T." w P.

2. W dniu 15 kwietnia 2011 r. A. P. złożyła w Starostwie Powiatowym

w P. wniosek o rejestrację ww. pojazdu jako samochodu ciężarowego.

Do wniosku o rejestrację pojazdu załączyła m.in.:

– ww. Fakturę VAT Marża nr [...] z dnia 14 marca 2011 r. wystawioną przez Skarżącą na rzecz A. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A.-T." w P.;

– d. dowód rejestracyjny pojazdu nr [...] (część I i II) wraz

z tłumaczeniem, w którym wskazano: rodzaj pojazdu - lekki samochód ciężarowy; "skrzynia zamknięta".

3. Starosta P. w dniu 15 kwietnia 2011 r. po rozpatrzeniu wniosku, zarejestrował czasowo ww. pojazd jako samochód ciężarowy.

4. W dniu 4 sierpnia 2011 roku uprawniony diagnosta przeprowadził badanie techniczne ww. samochodu. Na okoliczność tego badania wystawione zostało zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu numer [..] wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, w którym rodzaj pojazdu wskazano jako ciężarowy van, z dwoma miejscami do siedzenia.

5. Starosta P. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 4 sierpnia 2011 r., decyzją

z dnia 2 września 2011 r. zarejestrował ww. pojazd. Odbiór decyzji o rejestracji stałej potwierdziła A. P.

6. W dniu 2 marca 2012 r. uprawniony diagnosta wystawi zaświadczenie

o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu numer [...] wraz

z dokumentem - Opis zmian dokonanych w pojeździe. Z ostatniego wymienionego dokumentu wynika, że w pojeździe zdemontowano przegrodę oddzielającą przedział ładunkowy od pasażerskiego oraz że w fabrycznych punktach kotwiczenia zamontowano oryginalne fotele z zagłówkami oraz pasami bezpieczeństwa. Z dokumentu tego wynika, że w wyniku przeprowadzonej modernizacji zmienił się rodzaj pojazdu z samochodu ciężarowego na samochód osobowy. Zwiększyła się liczba miejsc siedzących z 2 do 7. Zmiana polegająca na zdemontowaniu kratki udokumentowana zostało fakturą [...] z dnia 2 marca 2012 r. wystawioną na kwotę [...] zł.

7. Następnie przedmiotowy samochód został sprzedany przez A. P.

w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod firmą A. – T. A. K. Nowy właściciel pojazdu wnioskiem z dnia 22 stycznia 2013 r. wystąpił o rejestrację tego samochodu jako osobowego. Na mocy decyzji Starosty Powiatowego w P. samochód został zarejestrowany czasowo jako osobowy z 7 miejscami

do siedzenia.

8. F. A. P. S.A. odpowiadając na pismo Naczelnika Urzędu Celnego

w S. (zwanego dalej: "Organem I instancji"), poinformowała, że zgodnie

z danymi zawartymi w bazie pojazdów wyprodukowanych przez Koncern C. G. [...] , samochód marki C. G. V. [...] , rok produkcji [...] , pojemność silnika [...] cm3 o numerze nadwozia [...] , został wyprodukowany w wersji osobowej z 7 miejscami do siedzenia i 4 drzwiami oraz nie posiadał fabrycznie zamontowanej przegrody.

9. Organ I instancji ustalił, że po przywozie na terytorium kraju ww. samochodu nie została złożona do właściwego naczelnika urzędu celnego deklaracja uproszczona nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U i nie został zapłacony podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego i pierwszej sprzedaży ww. samochodu.

10. Po wszczęciu postępowania podatkowego, Organ I instancji wydał decyzję z dnia 28 maja 2015 r., znak [...] , którą określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec 2011 roku w kwocie [...] zł z tytułu sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju ww. samochodu. W decyzji wskazano m.in., że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz noty wyjaśniającej do pozycji 8703 Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) ww. samochód powinien być zaklasyfikowany do pozycji CN 8703 jako pojazd do przewozu osób, a zatem podlegał obowiązkowi opłacenia podatku akcyzowego.

11. Skarżący nie zgodził się r rozstrzygnięciem Organu i we wniesionym odwołaniu, zaskarżonej decyzji zarzucił:

a) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez sklasyfikowanie ww. samochodu;

b) naruszenie przepisów art. 100 ust. 4 w zw. z art. 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu że ww. samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób oraz w rozumieniu pozycji CN 8703 służy

do przewozu osób, a zatem stanowi wyrób akcyzowy;

c) naruszenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORNIS) skutkujące przyjęciem, że ww. samochód podlega zaliczeniu do pozycji CN 8703, a nie do CN 8704, przy jednoczesnym nieuwzględnieniu decydującego, zdaniem skarżącego, argumentu o zasadniczym przeznaczeniu przedmiotowego samochodu do przewozu towarów przemawiającego za klasyfikacją do CN 8704;

d) naruszenie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodyfikowania towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983 r. poprzez niewzięcie pod uwagę w niniejszej sprawie Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, ponieważ Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą się tylko do niej odwoływać, jednakże nie zastępują ich, co w konsekwencji spowodowało, że nie uwzględniono argumentu Skarżącego o złej klasyfikacji przedmiotowego samochodu do kodu CN 8703, a nie do kodu CN 8704;

e) naruszenie art. 180, art. 187 oraz art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 roku, poz. 613, ze zm.), zwanej dalej: "o.p." poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny mechaniki samochodowej, z informacji producenta, jak i dealera d. w sytuacji, gdy okoliczności dla których stwierdzenia zostały powołane niniejsze dowody były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a nie zostały one stwierdzone wystarczająco innym dowodem.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o:

– uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia 28 maja 2015 roku jako naruszającej prawo w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji w celu uzupełnienia materiału dowodowego,

– zwrot kosztów poniesionych w niniejszej sprawie,

– zwrócenie się do producenta przedmiotowego samochodu celem ustalenia w jakim stanie faktycznym opuścił on fabrykę,

– zwrócenie się do dealera duńskiego w celu ustalenia w jakim stanie technicznym niniejszy samochód został sprowadzony na rynek d.,

– zwrócenie się do dealera polskiego w celu ustalenia w jakim stanie technicznym niniejszy samochód opuścił fabrykę,

– powołanie biegłego celem ustalenia sposobu montażu panelu podłogowego oraz wskazania jakich zmian konstrukcyjnych trzeba dokonać w przedmiotowym samochodzie, aby uzyskał on świadectwo homologacji ciężarowej w D.,

– przeprowadzenia dowodu ze świadectwa homologacji oraz informacji z Centralnego Rejestru Pojazdów dotyczącej konkretnego pojazdu.

12. Dyrektor Izby Celnej w S. postanowieniami z dnia 10 listopada 2015 r. odmówił przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez:

– zwrócenie się do producenta przedmiotowego samochodu celem ustalenia w jakim stanie faktycznym opuścił on fabrykę;

– zwrócenie się do dealera d. w celu ustalenia w jakim stanie technicznym niniejszy samochód został sprowadzony na rynek d.;

– zwrócenie się do dealera polskiego w celu ustalenia w jakim stanie technicznym samochód opuścił fabrykę;

– powołanie biegłego celem ustalenia sposobu montażu panelu podłogowego oraz wskazania jakich zmian konstrukcyjnych trzeba dokonać w przedmiotowym samochodzie, aby uzyskał on świadectwo homologacji ciężarowej w D.;

– przeprowadzenie dowodu ze świadectwa homologacji oraz informacji z Centralnego Rejestru Pojazdów dotyczącej konkretnego pojazdu.

Organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i nie podzielił zarzutów w nim zawartych. Po analizie zgromadzonego materiału dowodowego decyzją z dnia 12 stycznia 2016 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Organ II instancji wskazał, że do zaliczenia danego pojazdu jako podlegającego podatkowi akcyzowemu niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniej pozycji CN. Na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje również ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 1 u.p.a., według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. We L 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.). W dniach nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdów obowiązywała Nomenklatura Scalona ustanowiona w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE nr 291 z 31 października 2009 r. ze zm.).

Dalej Organ wyjaśnił, że z samego opisu pozycji CN 8703 wynika, iż określenie "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób. Może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów, co wynika z końcowej części opisu kodu CN 8703 "włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)". Za słusznością tej interpretacji zakresu pozycji CN 8703 przemawia także komentarz zawarty w notach wyjaśniających HS do pozycji 8703, gdzie wskazano, że zawarte

w opisie pozycji CN 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy o maksymalnej liczbie miejsc siedzących dla dziewięciu osób (włącznie z kierowcą), których wnętrze bez zmian konstrukcyjnych może być używane zarówno do przewozu osób, jak i towarów. Ponadto w notach wyjaśniających HS do pozycji 8703 zostały wymienione cechy konstrukcyjne, które wskazują, że pojazdy te są przeznaczone głównie raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów.

Odnosząc się do okoliczności sprawy, Organ II instancji ocenił obiektywne cechy i właściwości pojazdów, konfrontując je z cechami projektowymi pojazdów zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób z pozycji CN 8703. Zdaniem Organu wykluczenie, że pojazd nie jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób pozwala na rozważanie klasyfikacji w dalszych pozycjach Nomenklatury Scalonej (tj. CN 8704 obejmującej pojazdy silnikowe do transportu towarów). Dokonując ustaleń, w tym oceny zasadniczego przeznaczenia samochodu, organ wskazał, że uwzględnił całokształt okoliczności dotyczących spornego pojazdu, a w szczególności przeanalizował dokumenty, tj. zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych przed i po przebudowie samochodu z osobowego na ciężarowy, faktury VAT marża wystawionych przez Skarżącego, polskich i d. dowodów rejestracyjnych

oraz informacji otrzymanej od przedstawiciela marki F. A. P. S.A.

Według Organu ww. samochód w zamyśle producentów był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a nie przewozu towarów, zatem prawidłowo

Organ I instancji uznał, że należy je zakwalifikować do pozycji CN 8703. Organ dodał, że sprowadzony przez Skarżącą samochód nie może być zaklasyfikowane do kodu CN 8704, pomimo że w chwili jego zakupu i pierwszej rejestracji w kraju posiadał jeden rząd siedzeń (dwa miejsca do siedzenia), gdyż był to pojazd posiadający stałe punkty kotwiące do montażu siedzeń i pasów bezpieczeństwa dla pięciu osób, wyprodukowany bez przegrody oddzielającej przestrzeń dla kierowcy od przestrzeni z tyłu samochodu, posiadał pięć miejsc siedzących.

Organ na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdził również,

że przeprowadzone zmiany w pojeździe nie miały wpływu na zmianę konstrukcji tego samochodu, a zatem nie skutkowały zmianą jego przeznaczenia, tj. jako pojazdu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Zdaniem Organu ustalenie wyżej wskazanego zasadniczego przeznaczenia samochodu jest równoznaczne

z wykluczeniem jego klasyfikacji do pozycji CN 8704, obejmującej pojazdy służące

do transportu towarowego.

Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego, Organ II instancji uznał je za nieuzasadnione. Nie stwierdził również naruszenia przez Organ I instancji przepisów postępowania.

Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji przedstawił również sposób obliczenia podstawy opodatkowania oraz wysokości podatku akcyzowego. W ocenie tego Organu Organ I instancji prawidłowo określił podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz kwotę podatku akcyzowego z tytułu pierwszej sprzedaży na terytorium kraju ww. samochodu.

13. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżący wniósł

o uchylenie w całości decyzji Organu I i II instancji jako naruszających prawo

i umorzenie postępowania, zwrot kosztów poniesionych w niniejszej sprawie w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji w celu przeprowadzenia wskazanych w skardze dowodów, tj. powołanie biegłego celem ustalenia sposobu montażu panela podłogowego oraz zmian konstrukcyjnych jakie trzeba przeprowadzić w samochodzie, aby uzyskał on świadectwo homologacji ciężarowej w D., dopuszczenie jako dowodu zaświadczenia ze świadectwa homologacji, dowodu z informacji uzyskanej od importera d.

Zaskarżonym decyzjom zarzucił:

– naruszenie art. 120 o.p., art. 121 o.p., art. 122 o.p. oraz art. 188 o.p. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, sklasyfikowanie ww. samochodu do kodu CN 8703;

– art. 180 o.p., art. 187 o.p. oraz art. 188 o.p. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu biegłego z zakresu techniki samochodowej w sytuacji, gdy okoliczności dla których stwierdzenia został powołany niniejszy dowód były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a nie zostały one stwierdzone wystarczająco innym dowodem;

– art. 180 o.p., art. 187 o.p. oraz art. 188 o.p. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z dokumentu homologacji w sytuacji, gdy okoliczności dla których stwierdzenia został powołany niniejszy dowód były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a nie zostały one stwierdzone wystarczająco innym dowodem;

– naruszenie przepisów prawa akcyzowego art. 3 ust. 1, art. 100 u.p.a. poprzez przyjęcie, że odwołujący się powinien ww. samochód sklasyfikować do kodu CN 8703 i zapłacić podatek akcyzowy od nabycia wewnątrzwspólnotowego;

– Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987 r. ze zm.) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady ( EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) skutkującej przyjęciem przez Dyrektora Izby Celnej w S., że samochód, podlega zaliczeniu do pozycji CN 8703, a nie

do CN 8704, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu decydującego argumentu

o zasadniczym przeznaczeniu samochodu do przewozu towarów przemawiającego za klasyfikacją do CN 8704,

– Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu oznaczania i Kodyfikowania Towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (zał. Dz.U. z 1997 r. Nr 11 poz. 62) poprzez niewzięcie pod uwagę w niniejszej sprawie Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, ponieważ Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą się tylko do niej odwoływać, jednakże nie zastępują ich, co w konsekwencji spowodowało, że nie uwzględniono argumentu skarżącego o złej klasyfikacji przedmiotowego samochodu do kodu CN 8703, a nie do kodu CN 8704.

14. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

15. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 15, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a.").

Kompetencja kontrolna sądu administracyjnego sprowadza się zatem do oceny legalności działania organu administracji na trzech płaszczyznach: a) oceny zgodności działania z prawem materialnym, b) dochowania wymaganej prawem procedury, c) respektowania reguł określonych w przepisach ustrojowych (por. A. Kabat, Prawo do sądu jako gwarancja ochrony praw człowieka w sprawach administracyjnych [w:] Podstawowe prawa jednostki i ich sądowa ochrona, Warszawa 1997, s. 231).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja lub postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji/postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej zwaną p.p.s.a..

Tak rozumiejąc swoją rolę, Sąd rozpoznający sprawę uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

16. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja dla celów podatku akcyzowego samochodu marki C. G. V. [..] .

17. Na wstępie należy wyjaśnić, że poza sporem w sprawie było ustalenie przez Organ II instancji daty nabycia ww. samochodu przez skarżącą Spółkę, tj. dzień 14 marca 2011 r., w którym samochód ten został sprzedany przez Skarżącego A. P. Prawidłowo w ocenie Sądu Organy przyjęły, że sprzedający był bezpośrednim dostawcą auta pochodzącego z terytorium państwa członkowskiego.

18. Przechodząc do oceny zarzutów skargi, wyjaśnić należy, że zgodnie

z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Natomiast ust. 4 ww. przepisu zawiera definicję samochodu osobowego. Według niego samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi z wyłączeniem pojazdów samochodowych

i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Nadto, w myśl przepisu art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

Trzeba również zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy (...) stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87

z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 87.256.1). Zatem w celu określenia czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy, niezbędne jest prawidłowe zaklasyfikowanie tego wyrobu do kodu CN. Zawarta w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 Nomenklatura Scalona stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, które są podzielone na sekcje, działy, pozycje, podpozycje oraz kody CN. Nomenklatura Scalona jest rozszerzeniem 8-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983 r., do której Polska przystąpiła 1 stycznia 1996 r. (zał. Do Dz. U. z 1997 r. nr 11, poz. 62). Zatem zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura Scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające, a także przez Opinie Klasyfikacyjne Komitetu Systemu Zharmonizowanego.

W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów

w Nomenklaturze Scalonej podlega regułom zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, czyli do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającym załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L z dnia 31 października 2009 r., str. 1). Zgodnie z najważniejszą regułą 1 ORINS, do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy przy zachowaniu kolejności korzystać - o ile to możliwe - z następnych reguł od 2 do 6, a następnie z Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Ponadto, do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Zgodnie z przedmową do dokonanej na podstawie art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia publikacji Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE. C. 133/01) Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi. Należy przy tym pamiętać, że Noty wyjaśniające zarówno do CN, jak i HS nie mają charakteru wiążącego, nie stanowią źródła prawa, a są jedynie narzędziem pomocniczym (podobnie jak Opinie Klasyfikacyjne Komitetu HS) przy klasyfikowaniu towarów do prawidłowego kodu CN.

Pozycja CN 8703 obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Brzmienie pozycji CN 8703 zawiera jedynie wyłączenie z niej pojazdów objętych pozycją 8702, natomiast pojazdy spełniające kryterium zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób są pojazdami kwalifikowanymi do pozycji CN 8703, a tym samym samochodami osobowymi, o których mowa w art. 100 ust. 4 u.p.a. Podkreślić więc trzeba, że definicja samochodu osobowego zawarta w art. 100 ust. 4 u.p.a. oparta została o zapisy Nomenklatury Scalonej, uzupełniając je o wyłączenie pojazdów z uwagi na brak wymogu rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Należy wyraźnie podkreślić, że zarówno w opisie zawartym w art. 100 ust. 4 u.p.a., jak i w opisie kodu CN 8703 użyto takiego samego określenia "pojazdy (...) przeznaczone zasadniczo do przewozu osób". Zatem określenie to stanowi podstawowe kryterium klasyfikacji pojazdów, które w pierwszej kolejności winno być brane pod uwagę przy zaliczaniu danego pojazdu do określonego kodu CN. Natomiast pozycja 8704 obejmuje "Pojazdy samochodowe do transportu towarowego".

W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja konkretnego pojazdu do pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Przeznaczenie towaru musi stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji i jest ono decydujące, jeżeli jest temu towarowi właściwe (por. wyrok NSA z dnia 10 maja 2012 r. I GSK 370/12). Podkreślenia wymaga, że cecha zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób nie oznacza, że pojazd służy tylko i wyłącznie do przewozu osób. Brzmienie pozycji CN 8703 wskazuje wyraźnie, że może być on wykorzystywany również do przewozu towarów, choć zasadniczym jego przeznaczeniem jest przewóz osób. Świadczy o tym kwalifikowanie do tej pozycji samochodów osobowo - towarowych (kombi).

Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób (CN 8703) bądź towarów

(CN 8704) ustalane jest na podstawie cech konstrukcyjnych samochodu, jego ogólnego wyglądu i wyposażenia. Powinno się ono odbywać w oparciu o całokształt okoliczności danej sprawy - dokumenty dotyczące okresu sprzed nabycia auta, jak i po jego nabyciu, obiektywne cechy samochodu świadczące o jego dominującym charakterze. Charakteru tego nie zmieniają przeróbki dokonane w samochodzie, dostosowujące go do indywidualnych potrzeb użytkownika, lecz nie zmieniające konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu. Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Należy podkreślić, że ETS w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. C-486/06 stwierdził: (pkt 23) "należy przede wszystkim przypomnieć utrwalone orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. wyroki z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie [....] , Zb. Orz. str. I-3657, pkt 38 oraz z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International, Zb. Orz. str. I-6749, pkt 27). (pkt 24) Następnie, przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru

(zob. wyroki z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. T. , Zb. Orz. str. 1-311, pkt 29; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 R., Zb. Orz. str. 1-1559, pkt 36 i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 O., Zb. Orz. str. I-6675, pkt 18). (pkt 25) Należy wreszcie przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do CN przez Komisję, a w odniesieniu

do HS przez WCO, w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące (zob. ww. wyrok w sprawie B.A.S. T., pkt 28)."

Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika - a znajduje to poparcie w orzecznictwie - że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdu i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie. Podkreślił również, że brak wyposażenia służącego do przytwierdzania towarów przy przewozie wskazuje na to, że takie (...) pojazdy nie są zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów. Przy czym, o tym, czy dany pojazd jest "przeznaczony zasadniczo do przewozu osób", w żadnym razie nie może przesądzać to, w jaki sposób jest on używany przez nabywcę (por. NSA w wyroku z 13 stycznia 2012 r. I GSK 803/10).

Z powołanych wyżej Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej wynika,

że pozycja 8703 obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary.

1). Typu pickup: tego typu pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

2). Typu van: pojazd typu van, z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa znajdujących się w tylnej części pojazdu, ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych.

Natomiast w ww. Notach wyjaśniających do CN odnośnie pozycji 8704 wskazano,

że mają zastosowanie Noty wyjaśniające do pozycji 8703, uwzględniając istotne różnice.

Nadto, pomocniczo przy klasyfikowaniu towaru do pozycji CN można stosować opublikowane obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. nr 86, poz. 880) Noty wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego. Wprawdzie obwieszczenie to zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622 ze zm.) jako wyjaśnienia do Taryfy celnej, jednakże z przepisu tego wnika, że obejmują one w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. W tej sytuacji, zgodnie z powołaną wyżej przedmową do publikacji Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, pomocniczo używając ww. wyjaśnień do Taryfy celnej, należy traktować Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej jako uzupełniające i używane w połączeniu właśnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej. Należy przy tym pamiętać, że Noty wyjaśniające zarówno do CN, jak i HS nie mają charakteru wiążącego, nie stanowią źródła prawa, a są jedynie narzędziem pomocniczym (podobnie jak Opinie Klasyfikacyjne Komitetu HS) przy klasyfikowaniu towarów do prawidłowego kodu CN.

Według tych wyjaśnień, zawarte w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo - towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmian konstrukcyjnych

do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych tą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób,

niż do transportu towarów (8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak

i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które

są objęte tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących

i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego

w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Natomiast powołane wyżej wyjaśnienia odnośnie pozycji 8704 wskazują,

że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej właśnie pozycji zależy

od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie

do transportu towarów a nie transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia - ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania

ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które

są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy

do transportu towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych należą tzw. pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy w typie vana, pojazdy typu pickup oraz niektóre SUV-y). O tym, że dany pojazd kwalifikuje się do tej pozycji, świadczą następujące cechy:

a) siedzenia, ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów;

b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa

z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych

lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych

do załadunku i rozładunku towarów (vany);

d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy

i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;

e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki.

19. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że w zaskarżonej decyzji Organy podatkowe dokonały ustaleń świadczących o tym, iż główną funkcją nabytego wewnątrzwspólnotowo przez Skarżącą samochodu marki C. G. V. [...] jest przewóz osób, prawidłowo opierając się przy klasyfikowaniu przedmiotowego samochodu o zawarte w Nomenklaturze Scalonej opisy kodów CN 8703 i CN 8704 z uwzględnieniem ORINS oraz pomocniczo Not wyjaśniających do CN, Not wyjaśniających do HS oraz wyjaśnień do Taryfy celnej. Opierając się na powyższych przepisach oraz przepisach u.p.a., a także zgromadzonym materiale dowodowym, podkreślić należy, że pojazd posiada czterodrzwiowe nadwozie, oszklone, wyposażone w punkty kotwiące do montażu siedzeń i pasów bezpieczeństwa dla pięciu osób, wyprodukowane bez przegrody oddzielającej przestrzeń dla kierowcy i przestrzeń tylną, posiadające pięć miejsc siedzących.

Co jest istotne, Organ w trakcie prowadzonego postępowania, nie stwierdził elementów świadczących o tym, że samochód mógł mieć elementy typowe dla samochodu ciężarowego. Zresztą Skarżący nie przedłożył jakiegokolwiek dowodu, z którego wynikałoby, że zmian takich dokonał. Prawidłowo Organ ustalił nadto, że samochód będący przedmiotem sprawy uważany jest za VAN, tj. za lekki samochód ciężarowy.

W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na dokonanie ustaleń w sprawie.

Słusznie stwierdził Organ, że dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nie może mieć znaczenia jego kwalifikacja na potrzeby rejestracji pojazdu w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.). Określenie pojazdu w rozumieniu przepisów tej ustawy jako "samochód ciężarowy" nie oznacza, że nie jest on samochodem osobowym

w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym, bowiem skutki podatkowe rodzi jedynie klasyfikacja pojazdu do odpowiedniego kodu CN, a nie jego rejestracja

na terytorium kraju. Zatem Organy podatkowe w kontrolowanej sprawie nie były zobligowane do przeprowadzenia dowodu przeciwnego, który obalałby szczególną moc dowodową zarejestrowania pojazdu jako samochodu ciężarowego, ponieważ ta rejestracja przy ocenianiu skutków podatkowych w podatku akcyzowym przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu pojazdu nie ma znaczenia.

Z powyższych względów Sąd uznał, że odmawiając przeprowadzenia dowodów z dowodów z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej oraz dowodu z dokumentu homologacji Organ nie naruszył przepisu art. 180 i 188 o.p. gdyż żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu nie dotyczyło okoliczności mających znaczenie dla sprawy. Konstrukcyjnie ww. samochód został zaprojektowany i wyprodukowany jako samochód osobowy. Potwierdza to tylko słuszność poglądu Organu, że pojazd ten nigdy trwale nie utracił swojego zasadniczego charakteru i przeznaczenia do przewozu osób nadanego mu przez producenta. Zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Należy podkreślić, że organy podatkowe zebrały obszerny materiał dowodowy

i rozpatrzyły go w sposób wyczerpujący. Nie sposób zanegować prawidłowości ustaleń Organów podatkowych, że ww. samochód posiadał szereg cech charakterystycznych dla pojazdów objętych pozycją CN 8703. Samochód ten został wyprodukowany jako samochód osobowy przeznaczony do przewozu osób i ładunku czyli zaprojektowany i skonstruowany zasadniczo do przewozu osób, o czym świadczy wspólna część towarowa i pasażerska, wyposażenie tylnej części także w gniazda pasów bezpieczeństwa, tylne okna wzdłuż dwu bocznych paneli, cztery boczne drzwi przeszklone otwierane, wprawdzie pojazd posiadał zamontowaną kratę oddzielającą przestrzeń pasażerską od bagażowej, jednakże krata ta została bez problemu zdemontowana przez mechanika. Natomiast – jak słusznie zauważył Organ II instancji – pojazd ten nie posiadał specjalnej podłogi umożliwiającej przewóz towarów.

W związku z tym, należy zgodzić się z twierdzeniem Organu II instancji, że mimo, iż według pierwszego w kraju dokumentu rejestracyjnego samochód ten był zarejestrowany jako samochód ciężarowy, to jego ogólny wygląd i wyposażenie nie wskazuje zasadniczego, pierwotnego przeznaczenia i charakteru przedmiotowego pojazdu inny niż pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Trafnie zatem organ odwoławczy przywołał na poparcie swojego stanowiska tezę zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt I GSK 889/12), zgodnie z którą zarejestrowanie danego samochodu jako ciężarowego - czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium - nie ma żadnego znaczenia dla klasyfikacji towaru. Dowód rejestracyjny pojazdu oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nie decydują o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Dokumenty te stwierdzają dopuszczenie pojazdu do ruchu. Obowiązek podatkowy wynika z ustawy o podatku akcyzowym i na jego powstanie nie mają wpływu działania organów rejestrujących pojazdy. Bez znaczenia jest również to, jaką pojazd posiadał/posiada homologację, gdyż świadectwo homologacji jest wyłącznie urzędowym potwierdzeniem tego, że dany typ pojazdu z punktu widzenia bezpieczeństwa może uczestniczyć w ruchu drogowym i nie stanowi żadnego "prejudykatu" w sprawie zakwalifikowania pojazdu samochodowego jako wyrobu akcyzowego (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I GSK 962/13).

20. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że leżące u podstaw zastosowania przepisów prawa materialnego ustalenia faktyczne i ich ocena nie naruszają wskazanych w skardze przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121, art. 122, 180, art. 187 § 1, 188, art. 194 o.p. W żadnym wypadku nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia zasady zaufania, a podkreślić należy, że wymóg działania organów na podstawie przepisów prawa (art. 120 o.p.) nakazywał wszechstronne wyjaśnienie sprawy, zaś ustalenie, że sprowadzony wewnątrzwspólnotowo pojazd jest w świetle przepisów o akcyzie samochodem osobowym, od którego nie został zadeklarowany i uiszczony podatek akcyzowy, obligowało organ podatkowy do określenia tego zobowiązania w drodze decyzji (art. 21 § 3 o.p.). Organy nie naruszyły przepisu art. 180 i 188 O.p. albowiem żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu nie dotyczyło okoliczności mających znaczenie dla sprawy.

21. Mając na uwadze powyższe rozważania uznać należało, że w sprawie nie doszło również do naruszenia art. 3 ust. 1, art. 100 u.p.a. poprzez przyjęcie,

że Skarżący powinien ww. samochód sklasyfikować do kodu 8703 i zapłacić podatek akcyzowy od nabycia wewnątrzwspólnotowego, jak i przepisów ww. Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik

nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) skutkującej przyjęciem, że ww. samochód podlega zaliczeniu do pozycji 8703, a nie do kodu 8704.

22. Z uwagi na ww. okoliczności Sąd nie stwierdził również naruszenia przez Organ I i II instancji przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, poprzez niewzięcie pod uwagę Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego.

23. Mając na uwadze powyższe rozważania, należało uznać, że nie doszło

w sprawie ani do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy ani też przepisów prawa materialnego.

24. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało zatem skargę oddalić.