Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 641/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 127,28,138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata K. H. kwotę [...] zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącej na zasadzie prawa pomocy .


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, art. 28 i art. 29 oraz art. 62 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: Kpa), w związku z art. 73 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r.

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 41, pkt 45 lit. a, pkt 46, pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniami wniesionymi przez H. G., Sołectwo, reprezentowane przez Sołtysa, Mieszkańców Sołectw [...], Mieszkańców Sołectwa, reprezentowanych przez Sołtysa, Mieszkańców Sołectwa, reprezentowanych przez W. P., Sołectwo reprezentowane przez Sołtysa od decyzji Burmistrza z dnia [...]o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów ",

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zaskarżoną ww. odwołaniami decyzją, wydaną na wniosek S.A z dnia [...]r. Burmistrz ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów ", określając rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie eksploatacji lub użytkowania, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, nakładając na inwestora obowiązek uwzględnienia wymagań dotyczących ochrony środowiska w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wskazując niezbędne działania mające na celu zapobieżenie, ograniczenie oraz monitorowanie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Nadto organ pierwszej instancji nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę,

w szczególności w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz w zakresie emisji hałasu do środowiska.

Przedmiotem planowanego przedsięwzięcia jest budowa Regionalnego Zakładu Zagospodarowania Odpadów, celem prowadzenia działalności polegającej na zagospodarowaniu odpadów komunalnych w ilości około 150 000 Mg rocznie.

W ramach zakładu zaplanowano utworzenie stref funkcjonalno - użytkowych tzw. sektorów, w tym przyjmowania odpadów, przetwarzania odpadów nadających się do odzysku lub recyklingu albo unieszkodliwienia, przetwarzania odpadów (sortownia), termicznego przekształcania odpadów (spalarnia), magazynowania odpadów, składu popiołów, unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych (azbest), oczyszczania ścieków.

W ramach przedsięwzięcia przewidziano wykonanie na działce nr [...]wjazdu (zapory drogowej), wagi dwustanowiskowej, brodzika dezynfekcyjnego, portierni, budynku administracyjno-socjalnego, obiektów pomocniczych spalarni, obiektów energetycznych zakładu, podczyszczalni wód opadowych i roztopowych, stacji kondycjonowania i oczyszczania odcieków niebezpiecznych, dróg i placów manewrowych oraz parkingów, natomiast na działce nr [...]- wykonanie sektora termicznego przetwarzania odpadów, składowiska odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne i obojętne, składowiska popiołu ze spalarni, przepompowni odcieków, dróg i placów manewrowych.

Planowane przedsięwzięcie, zakwalifikowane według § 2 ust. 1 pkt 41, pkt 45

lit. a, pkt 46, pkt 47 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zostało uzgodnione postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r. przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz opinią sanitarną z dnia [...]r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Warunki nałożone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w postanowieniu uzgadniającym oraz w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, organ uwzględnił w zaskarżonej decyzji.

Przed wydaniem decyzji, organ I instancji przeprowadził procedurę udziału społeczeństwa, podając do publicznej wiadomości informację o złożonym wniosku

o wydanie decyzji środowiskowej oraz o możliwości składania uwag i wniosków. Termin składania uwag i wniosków określono na okres 21 dni - od dnia 8 grudnia do dnia 28 grudnia 2011r.

Ogłoszenie umieszczone zostało na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego

i tablicach ogłoszeń sołectw [...]oraz zamieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego.

W ww. terminie do organu wpłynął sprzeciw mieszkańców miejscowości [...], uzasadniony obawą o negatywny wpływ przedsięwzięcia na ich zdrowie.

Pismem z dnia [...], wniesionym z dochowaniem terminu

do wniesienia odwołania, H. G. wniosła odwołanie od ww. decyzji Burmistrza z dnia [...]r. wyrażając sprzeciw dla planowanej inwestycji.

Odwołania wnieśli również :

- Sołtys sołectwa [...]- w imieniu mieszkańców sołectwa,

- mieszkańcy [...],

- działający w imieniu mieszkańców sołectwa [...]- sołtys J. S.,

- działający w imieniu mieszkańców sołectwa [...] – W. P.

Odwołujący się podnosili argumenty braku społecznej akceptacji dla planowanego przedsięwzięcia, potęgującego dyskomfort życia lokalnych społeczności, związany z oddziaływaniem zrealizowanych już przedsięwzięć, w tym farmy wiatrowej, której wpływ w zakresie emisji hałasu, zakłócenia pracy urządzeń elektryczno-elektronicznych, zakłócenia krajobrazu, wzmożenia siły wiatru związanej z wycinką drzew i krzewów i związaną z tym utratą naturalnej bariery już stanowi istotne pogorszenie komfortu ich życia. Zakwestionowali też zasadność projektowanej inwestycji z uwagi na rzeczywiste potrzeby Gminy, której roczna produkcja odpadów wynosi zaledwie 1/10 ilości planowanego rocznego przerobu oraz usytuowanie Regionalnego Zakładu Zagospodarowania Odpadów, powodującego degradację lokalnej infrastruktury i środowiska, skażenie wód gruntowych, co przy braku sieci wodociągowej we wsi [...]stanowi realne zagrożenie poważnymi chorobami, spowoduje wiele nieodwracalnych zmian w miejscowej faunie i florze, wpłynie na zmniejszenie atrakcyjności okolicznych miejscowości, odbierając mieszkańcom źródło dochodów uzyskiwanych z tytułu działalności turystycznej.

Nadto zarzucili naruszenie przepisów dotyczących przeprowadzenia postępowania z udziałem społeczeństwa niewłaściwe, nie przystające do rangi problemu, poinformowanie społeczeństwa o planowanej inwestycji, niezgodne z uzdrowiskowo - turystycznym charakterem gminy.

Odwołujący się podnosili również, że istnieje realne niebezpieczeństwo przywożenia odpadów z zagranicy, celem ich zagospodarowania w projektowanym Zakładzie, na co wskazywać może brak wystarczającej ilości odpadów pochodzących z terenu województwa oraz budowa na terenie województwa dwóch innych spalarni ([...]), których moce przerobowe będą większe aniżeli rzeczywiste potrzeby regionu.

Zarzucono również Burmistrzowi zaniechanie poinformowania społeczności lokalnej o wiarygodności Inwestora, a także wskazywano na błędy decyzji, dotyczące odległości projektowanej instalacji od zabudowań i obszarów chronionych. Kwestionowano także wiarygodność przedłożonego Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jako opracowanego na zlecenie Inwestora.

Po rozpatrzeniu powyższych pism, uznanych za odwołania od decyzji Burmistrza z dnia [...]r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia pod nazwą "Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów", Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało opisaną na wstępie decyzję, wskazując na brak podstaw do ich merytorycznego rozpatrzenia, z tego względu, że skarżącym nie przysługuje status strony postępowania, a jedynie taki podmiot może korzystać ze środków zaskarżenia.

W dalszej części swego uzasadnienia SKO wywodzi, iż jak wynika z art. 29 Kpa, stronami postępowania administracyjnego mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Powyższy przepis określa w sposób wyczerpujący podmioty posiadające zdolność administracyjnoprawną, a zatem możliwość występowania w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony.

O takim statusie decyduje spełnienie kryteriów legitymacji procesowej, o jakich mowa w art. 28 Kpa. Stosownie do jego treści stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu

ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Należy odróżnić interes faktyczny

od interesu prawnego. Interes prawny oparty jest na przepisach prawa materialnego,

z których wynikać musi norma prawa przewidująca w określonym stanie faktycznym

i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwość wydania określonego aktu administracyjnego (decyzji). Cechą interesu prawnego jest to, iż jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie w określonej sprawie oraz musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu zgłaszającego.

Przyznanie statusu strony postępowania zmierzającego do wydania

w indywidualnej sprawie decyzji administracyjnej musi mieć zatem za podstawę ustalenie, czy rozstrzygnięcie o konkretnym stanie faktycznym będzie miało wpływ na prawa lub obowiązki prawne osób, które zgłaszają swą legitymację jako strony postępowania.

W postępowaniu, objętym zaskarżoną decyzją, krąg osób posiadających interes prawny ograniczony jest zasięgiem oddziaływania inwestycji na środowisko. Badanie rozważanego uprawnienia, w granicach zakreślonych przepisem art. 28 Kpa, sprowadza się zatem do analizy podstaw materialnoprawnych, mających zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym, oddzielnie w odniesieniu do każdego z podmiotów, którym przysługuje tytuł prawny do nieruchomości pozostających w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, pod kątem rzeczywistego wpływu podejmowanej decyzji na sferę praw podmiotów pozostających w tym kręgu.

Kolegium stoi na stanowisku, że niekwestionowaną stroną niniejszego postępowania jest wnioskodawca. Inne podmioty taki status mają, o ile na podstawie przedłożonej do akt postępowania informacji o przedsięwzięciu lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia, okaże się, iż pozostają w zasięgu jego oddziaływania, które to oddziaływanie, dla jego eliminacji, obwarowane być może nakazami lub zakazami bezpośrednio odnoszącymi się do przysługujących im praw do nieruchomości.

Zdaniem organu odwoławczego, odwołujący się nie mogą wskazać takiej normy prawa materialnego, a zatem nie mogą wykazać się interesem prawnym, koniecznym do posiadania legitymacji do kwestionowania decyzji administracyjnej. Skarżący wystąpili w postępowaniu odwoławczym jako mieszkańcy sąsiednich - w odniesieniu do miejsca lokalizacji inwestycji - sołectw, nie zaś jako poszczególne osoby fizyczne, nie mogą zatem wykazać bezpośredniego wpływu zaskarżonej decyzji na ich prawa i obowiązki prawne, albowiem nie istnieje norma prawa materialnego, z której można by wywodzić interes prawny "mieszkańców sołectw".

Ustawa z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przydziela takim osobom wyłącznie status społeczeństwa, mogącego uczestniczyć w postępowaniu, jednakże nie na prawach jego strony. Przepis art. 79 ust. 1 ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko, w brzmieniu: "Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.", skonkretyzowany przepisami art. 3-38 ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko, przyznaje społeczeństwu wyłącznie prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu prowadzonym z jego udziałem, co nie czyni jednakże tego społeczeństwa stroną postępowania. Ustawodawca nie zastosował w odniesieniu do społeczeństwa zasady analogicznej do uregulowania objętego przepisem art. 44 ustawy, nadającego status strony postępowania organizacji ekologicznej. Organ właściwy do wydania decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia zobligowany jest,

z mocy przepisu art. 79 ust. 1 ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko, do zapewnienia społeczeństwu udziału w postępowaniu poprzez uczynienie zadość wymogom powołanych wyżej przepisów, konkretyzujących zasady uczestnictwa społeczeństwa w postępowaniu. Ponadto organ właściwy do wydania przedmiotowej decyzji ma obowiązek uzasadnienia sposobu wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa w postępowaniu.

W toku postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji skarżący mieli możliwość wyrażenia swojej opinii i przedstawienia swoich argumentów w ramach postępowania prowadzonego z udziałem społeczeństwa, bo tylko taki status przyznać można skarżącym w tym postępowaniu. Jednakże dopuszczenie przez organ administracji publicznej jakiejś osoby do udziału w postępowaniu przezeń prowadzonym nie czyni z niej automatycznie strony tego postępowania w rozumieniu art. 28 Kpa. O tym bowiem, czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego, nie decyduje sama wola czy subiektywne przekonanie danej osoby, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby jako "interes prawny".

"Mieszkańcy", jako niezorganizowana grupa, zawiązana wskutek spontanicznej inicjatywy mieszkańców, nie spełniają wymogów, jakie w świetle przepisu art. 29 Kpa w zw. art. 5 § 1 pkt 5 Kpa pozwalałyby na uznanie ich zdolności administracyjnoprawnej. Nie sposób uznać "mieszkańców" za organizację społeczną, uprawnioną do uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony, wobec braku takich jej cech jak pewien poziom zorganizowania (posiadania organów, aktu statutowego, instytucji członkostwa) oraz trwałość organizacji w znaczeniu trwałości celu (nie wyczerpuje się on w jednorazowym działaniu), na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 11 października 2007 r. IISA/Ke 622/06.

Stroną postępowania pozostaje zatem tylko podmiot określony w art. 28 Kpa,

w związku z konkretną normą prawa administracyjnego przyznającą mu uprawnienie do ochrony interesu prawnego lub obowiązku, a zatem podmiot, któremu decyzja przyzna prawa lub nałoży obowiązki.

Za takie podmioty organ pierwszej instancji uznał zatem wyłącznie posiadających tytuł prawny do nieruchomości pozostających w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, Agencję Nieruchomości Rolnych, Skarb Państwa, reprezentowany przez Starostę [...]oraz Inwestora.

Mieszkańcy odwołujących się sołectw nie spełniają tych przesłanek.

Nie spełnia ich także sołectwo jako jednostka pomocnicza gminy, ustanowiona przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U.

z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), albowiem zarówno mieszkańcy, jako określona społeczność ani też sołectwo, jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, nie są właścicielem ani użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiednich, pozostających w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, z których to praw wywodzić można byłoby uzasadnione interesy prawne w rozumieniu art. 28 Kpa. w związku z art. 140 k.c.

W kręgu takich podmiotów nie pozostaje również H. G., która wraz

z innymi osobami wyraziła sprzeciw dla planowanej inwestycji, nie wskazując na konkretne oddziaływanie przedsięwzięcia na jej sferę prawną.

Jakkolwiek organ odwoławczy nie zwracał się o wykazanie interesu prawnego przez H. G., ani inne osoby, które złożyły podpis na odwołaniu, to w świetle przedłożonych do akt postępowania dowodów brak ich legitymacji procesowej jest oczywisty.

Wynika z nich bowiem, iż nieruchomości, będące przedmiotem współwłasności H. G., oznaczone numerami [...], położone są w odległości powyżej 1720m od obszaru oddziaływania przedsięwzięcia i nie zostaną narażone na oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia, a zaskarżona decyzja nie wkroczy w sferę jej praw, jak też innych podmiotów, których nieruchomości oddalone są od miejsca lokalizacji przedsięwzięcia, pozostając poza kręgiem sąsiedztwa.

Z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż planowane przedsięwzięcie nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny.

Funkcjonowanie związane z ciągiem technologicznym odbywać się będzie

w odpowiednio przygotowanych na ten cel sektorach Zakładu. Odpady będą na terenie Zakładu transportowane, odzyskiwane, unieszkodliwiane i przetwarzane oraz magazynowane. Głównymi technologiami zastosowanymi w Zakładzie będzie sortowanie oraz termiczne przekształcanie odpadów. Zastosowana zostanie najlepsza dostępna technologia, mająca na celu zabezpieczenie przed szkodliwymi oddziaływaniami Zakładu. Dowóz i wywóz odpadów odbywać się będzie na terenie sieci utwardzonych dróg wewnętrznych oraz dojazdowych. Ponadto teren zagospodarowany zostanie zielenią tak, aby tworzyła ona naturalne zabezpieczenie przed ewentualnymi negatywnymi oddziaływaniami zakładu. Oddziaływanie to będzie zminimalizowane poprzez zastosowanie szeregu rozwiązań służących ochronie środowiska.

Zakład będzie korzystał z wód doprowadzanych wodociągiem gminnym. Woda

z sieci wodociągowej będzie wykorzystywana do celów socjalnych i technologicznych. Ilość pobieranej wody będzie opomiarowana wodomierzem.

Ścieki bytowe, ścieki technologiczne i odcieki odprowadzane będą

ze składowiska do przyzakładowej oczyszczalni. Zebrane wody opadowe i roztopowe będą podczyszczane i odprowadzane do rzeki. Planuje się częściowe magazynowanie wody opadowej podczyszczonej z zamiarem wykorzystania jej na cele przeciwpożarowe oraz pielęgnacji zieleni.

Energia elektryczna na etapie eksploatacji dostarczana będzie poprzez uzbrojenie elektrotechniczne planowanej instalacji ze stacji transformatorowej. Ogrzewanie pomieszczeń na terenie zakładu będzie odbywać się poprzez ciepło wytworzone podczas termicznego wykorzystania odpadów.

Składowiska odpadów na bieżąco będą poddawane monitoringowym badaniom wód powierzchniowych, odciekowych, podziemnych oraz gazu składowiskowego w fazie eksploatacji zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa.

Analizowany obszar usytuowany jest na terenie dotychczas nie zainwestowanym, w całości aktywnym przyrodniczo, o ubogim podłożu glebowym

i mało zróżnicowanej szacie roślinnej. Oddziaływanie na gleby będzie spowodowane wszelkimi działaniami budowlanymi i wykopami pod budynki. Odcieki ze składowisk odprowadzane będą do zakładowej oczyszczalni ścieków, co nie dopuści do przedostawania się odcieków do gruntów. Na korzyść zakładu wpływa fakt,

iż zlokalizowany on jest na glebach, w podłożu których występują gliny charakteryzujące się słabą przepuszczalnością. Utwardzenie części działek zapewni uszczelnienie powierzchni i zabezpieczy przed przedostaniem się niepożądanych substancji do gruntu. System zabezpieczeń dla gruntów i wód jest tak zaplanowany, aby ewentualne wycieki substancji były swobodnie kierowane do oczyszczalni

i podczyszczenia redukującego do wartości dopuszczalnych przepisami zawartość substancji niebezpiecznych dla środowiska.

Z punktu widzenia oceny skali oddziaływania hałasu na środowisko istotne jest usytuowanie projektowanej inwestycji w stosunku do zabudowy mieszkaniowej. Tereny przemysłowe w [...]położone są z dala od takiej zabudowy. Jako teren przemysłowy nie jest objęty normami hałasu określonymi w rozporządzeniu w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Funkcjonowanie przedsięwzięcia na analizowanym terenie nie prowadzi do powstawania promieniowania elektromagnetycznego. Sam zakład i jego pracownicy mogą być jednak narażeni na odbiór emisji fal z pobliskiej farmy wiatrowej.

Eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie powodować przekroczeń obowiązujących wartości stężeń zanieczyszczeń. Wszelkie emisje, zarówno gazów oraz pyłów zostaną ograniczone poprzez systemy zabezpieczeń, filtry, urządzenia oczyszczające, bariery biologiczne bądź już sam system technologiczny i zamknięte obiegi krążenia materii i energii.

Na rozpatrywanym terenie miejscowości [...]wody powierzchniowe występują w postaci rowów melioracyjnych, a w niedalekiej odległości przepływa rzeka [...]. Teren nie jest położony na obszarach zasobnych w wody podziemne. Tereny przemysłowe są dogodnym miejscem dla ewentualnej lokalizacji działalności związanej z gospodarką odpadami. Planowana budowa i eksploatacja składowiska nie powinna mieć bezpośredniego wpływu na powierzchniową sieć odpływu wód. W trakcie eksploatacji zakładu może wystąpić wpływ pośredni poprzez odprowadzenie oczyszczonych odcieków do rzeki [...](takie rozwiązanie jest dopuszczone do uchwalonego miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru). Całość zgromadzonych ścieków oczyszczana będzie w zakładowej oczyszczalni ścieków, wody opadowe i roztopowe będą odprowadzane do podczyszczalni. To zapewni ich oczyszczenie do odpowiednich parametrów określonych przepisami odrębnymi. Wody powierzchniowe pozostaną poza negatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia. Konieczne jest jednak właściwe utrzymanie systemu melioracyjnego, aby zapewnić właściwe odwodnienie obszaru oraz prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych elementów instalacji.

Teren pod RZZO to teren rolniczy, pokryty pojedynczymi krzewami i niskimi drzewami oraz roślinnością łąkową. Realizacja jakichkolwiek zamierzeń będzie się wiązała z częściowym usunięciem szaty roślinnej. Lokalna fauna skupia się na terenach kompleksów leśnych oraz obszarów NATURA 2000 i wzdłuż rzeki [...], czyli poza planowaną inwestycją.

Usunięcie roślinności nie powinno zatem spowodować zniszczenia cennych siedlisk przyrodniczych bądź wpłynąć negatywnie na drogi migracji zwierząt. Funkcjonująca w pobliżu tych terenów farma wiatrowa powstała, ponieważ warunki środowiskowe sprzyjały tego typu przedsięwzięciu. Istnienie wiatraków świadczy o tym, że nie ma w tym rejonie cennych siedlisk ptaków. Analizując założony wariant i profil zakładu stwierdza się, że nie powinno dojść do wystąpienia oddziaływań bezpośrednich ani pośrednich na obszarach NATURA 2000.

Na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia nie przewiduje się ponadnormatywnego oddziaływania i wykorzystania zasobów naturalnych.

Przedsięwzięcia w każdej fazie realizacji będzie tak prowadzone, aby zapewnić bezpieczeństwo wszystkim użytkownikom tego obiektu oraz osobom mogącym znajdować się w jego otoczeniu.

W odniesieniu do planowanego przedsięwzięcia nie zachodzi potrzeba wyznaczenia obszaru ograniczonego użytkowania, ponieważ projekt RZZO zakłada dotrzymanie standardów jakości środowiska poza terenem, do którego Inwestor posiada tytuł prawny.

Przy tak założonym oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie ma podstaw do uznania, iż wkroczy ono w sferę prawną osób wnoszących odwołanie od decyzji Burmistrza, w tym w szczególności H. G.

Z tych powodów Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało brak legitymacji odwołujących się do kwestionowania decyzji organu pierwszej instancji, a tym samym skutecznego wszczęcia postępowania odwoławczego.

Powyższą decyzję zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. G. we własnym imieniu oraz odrębną skargą – jako reprezentująca wskazanych imiennie mieszkańców wsi (sołectw) [...].

W skardze wniesionej we własnym imieniu H. G. podniosła, iż nie zgadza się ze stanowiskiem SKO jakoby nie miała interesu prawnego do zaskarżenia decyzji Burmistrza Miasta i Gminy. z dnia [...]., gdyż odległość jej działek od działki przeznaczonej pod budowę Regionalnego Zakładu Zagospodarowania Odpadów nie może być argumentem podważającym jej interes prawny do złożenia odwołania od ww. decyzji Burmistrza.

Skarżąca wskazuje, że jej interes prawny wynika ze współwłasności działek o nr [...], położonych w miejscowości [...], które ona i jej rodzina zasiedla ,użytkuje i utrzymuje, a które narażone będą na negatywne oddziaływanie przedmiotowego zakładu zagospodarowania odpadów. Przez szereg lat inwestowała swoje oszczędności i pracę w dom i jego otoczenie. Jest to miejsce jej i rodziny bytowania: mieszkania, pracy, ochrony zdrowia, odpoczynku, nauki i zabawy. Z tym miejscem się utożsamia, wiążę swoje plany i nadzieje na godne życie w warunkach wiejskiego zacisza.

Ochronę takich dóbr gwarantuje Konstytucja oraz przepisy prawa.

Wskazane wyżej działki, są położone przy drodze, co przy wzmożonym ruchu pojazdów związanych z budową oraz eksploatacją RZZO wpłynie negatywnie na jakość życia jej i jej rodziny.

Spalarnia, składowiska popiołów i materiałów niebezpiecznych (w tym azbestu) i śmieci niewiadomego pochodzenia, w ilości zakładanej przez inwestora, kumulować będą niewyobrażalny fetor, niemożliwy do zamknięcia w jednym miejscu, który połączony z emisją dymu zawierającego szkodliwe dioksyny i furany, niesionego przez wiatry intensywnie wiejące z zachodu (w linii prostej na jej siedlisko), będą oddziaływać na budynki .drzewa, wszelkie rośliny użytkowe i ozdobne, na zwierzęta ( psa), a nade wszystko na zdrowie, samopoczucie, jakość i komfort życia ,jej sześcioosobowej rodziny, szczególnie małoletniego syna, będącego pod opieką poradni neurologicznej. Ponadto koledzy i koleżanki jej synka, oraz on sam, mogą być narażeni podczas zabawy na niebezpieczeństwo zderzenia z tymi pojazdami.

Obawia się również o własne zdrowie a nawet życie.

Skarżąca podnosi też, że na tym terenie już istnieje ,emitując pole magnetyczne

i elektromagnetyczne, duża farma wiatraków, która degraduje środowisko, zakłóca krajobraz, wpływa swą uciążliwością na obniżenie jakości ich życia. Zamysł dołożenia do tego tak toksycznego i potężnego truciciela nie może być usprawiedliwiony żadnym argumentem, oprócz żądzy korzyści majątkowych inwestora, kosztem jej i innych mieszkańców wsi. [..]już jest narażone i poddawane rozchodzącym się odorom z chlewni funkcjonującej w [...], którego mieszkańcy uskarżają się ustawicznie na wszechobecny odór i problem ze sprzedażą mieszkań, które by chętnie opuścili. Burmistrz gminy zawiódł jej oczekiwania jako obywatela i mieszkańca, narażając ją i jej rodzinę na niebezpieczeństwo zagrożenia życia i zdrowia, nie uwzględniając jej sprzeciwu z dnia [...]r. który złożyła drogą elektroniczną w terminie wyznaczonym na konsultację społeczną, natomiast wydał decyzję w sprawie RZZO. skazując ją i innych mieszkańców na zagrożenia które powstaną w wyniku budowy, dojazdu, eksploatacji i jeszcze długo po zakończeniu przedsięwzięcia. Oddanie sprawy pod konsultację społeczną, świadczy o zagrożeniu planowaną inwestycją dla mieszkańców okolicznych miejscowości, dlatego skarżącą bulwersuje "niezauważanie" zarówno indywidualnego jak i zbiorowego jej kwestionowania.

Ponadto skarżąca zauważyła, iż zakwestionowanie jej interesu prawnego zostało poprzedzone rozpoznaniem przez organ postawionych przez nią i innych odwołujących się, zarzutów, po czym umarza się postępowanie, co wydaje się nieprawidłowe i nielogiczne.

Dlatego skarżąca nie zgadza się z decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego i wnosi o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania sądowego wyznaczony w trybie prawa pomocy pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o powołanie biegłego w celu wykazania oddziaływania przedsięwzięcia pod nazwą "Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów" na nieruchomość skarżącej i przysługiwania jej z tego tytułu statusu strony postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r., prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj, prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi i wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Dodać należy, iż Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną.

Dokonana według wyżej wskazanych kryteriów analiza zaskarżonej decyzji oraz zarzutów i argumentacji skargi, wniesionej przez H. G. w imieniu własnym, nie dały podstawy do jej uwzględnienia, gdyż zaskarżona decyzja i jej argumentacja odpowiada prawu.

W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. umorzyło postępowanie odwoławcze, wskazując

w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, że odwołania wniesione przez wskazane w decyzji podmioty, w tym osobiście przez H. G., są niedopuszczalne

z przyczyn podmiotowych, ponieważ podmioty te nie wykazały swego interesu prawnego w sprawie, tj. nie posiadają przymiotu strony postępowania zakończonego wydaniem skarżonej decyzji. W szczególności nie posiadają przymiotu strony tego postępowania, a zatem uprawnienia do wniesienia odwołania nieokreśleni indywidualnie "mieszkańcy sołectw", co zostało trafnie uargumentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji, z przytoczeniem orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie.

Niniejsza sprawa dotyczy skargi, którą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła H. G. we własnym imieniu.

Zasadniczą kwestią, wymagającą rozstrzygnięcia przez Sąd, stała się zatem prawidłowość dokonanej przez organ drugiej instancji oceny braku legitymacji po stronie H. G. do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji pod nazwą "Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów", wynikająca z uznania braku interesu prawnego w sprawie, a tym samym statusu strony postępowania. Zgodnie bowiem z art. 127 Kpa odwołanie od wydanej decyzji administracyjnej może wnieść jedynie strona. Kwestia ta jest zatem badana przez organ odwoławczy w pierwszej kolejności.

Rozpatrzenie odwołania wniesionego przez podmiot niebędący stroną danego postępowania dotknięte byłoby nieważnością (art. 156 § 2 K.p.a.). W tym aspekcie należy stwierdzić, iż dokonana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze analiza i wynikająca z niej konkluzja, co do braku interesu prawnego skarżącej postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów" są trafne. Należy dodać, że utrwalone orzecznictwo sądowoadministracyjne oraz doktryna, dokonując wykładni pojęcia interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kpa, przyjmuje obiektywną koncepcję strony postępowania. W rozumieniu tego przepisu stroną postępowania administracyjnego jest jedynie taka osoba fizyczna lub prawna albo też inna jednostka organizacyjna, która na podstawie obowiązującego prawa może uzyskać konkretne korzyści, albo też być obarczona powinnością określonego zachowania, wyznaczonego nakazem lub zakazem, po skonkretyzowaniu ich w decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej. Pojęcie interesu prawnego rozumiane jest zatem jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej tego interesu. Interes ten musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić w aspekcie obowiązujących przepisów prawa materialnego. Winien być też aktualny a nie ewentualny" (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1998 r., IV SA 1106/07, Lex nr 43360; podobnie postanowienie NSA z dnia 5 lutego 1998 r., I SA/Po 1242/97, Lex nr 32727).

Interes prawny, którego istnienie warunkuje posiadanie przymiotu strony w określonej sprawie administracyjnej, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. Rozróżnić bowiem należy kwestię interesu prawnego od interesu faktycznego, to jest stanu w którym obywatel wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany korzystnym dla siebie rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącym stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu w interesującej go sferze.

Zatem o tym czy jest się stroną postępowania administracyjnego nie decyduje wola danej osoby ani podnoszone przez nią hipotetyczne czy nawet rzeczywiste naruszenia interesu faktycznego, lecz okoliczność, że postępowanie to swym zakresem dotyczy także sfery prawnej danej osoby, tj. praw lub obowiązków wynikających z normy prawa materialnego.

W postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania danej inwestycji na środowisko stronami tego postępowania będą zatem – oprócz inwestora - właściciele działek położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia oraz wskazanych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddziaływania planowanej inwestycji działek znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji przekraczającego ustalone prawem standardy jakości środowiska. Obowiązek wyznaczenia takiego obszaru oddziaływania dla inwestycji oddziaływującej na środowisko, ,wynika z uregulowań działu V wskazanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Naruszenie prawnie chronionego interesu winno być wykazane w raporcie oddziaływania danej inwestycji na środowisko.

Badając zatem kwestię, czy H. G. jest stroną postępowania w przedmiocie wydania środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowej inwestycji, należało rozważyć czy i jaki wpływ może mieć przedmiotowa inwestycja na sferę jej praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa materialnego.

Należy zauważyć, iż skarżąca w swej skardze żadnych takich przepisów nie wskazała.

Podnoszone w skardze, a wcześniej w odwołaniu, argumenty, wskazują na uciążliwości i zagrożenia dotyczące warunków zamieszkania, pracy i odpoczynku, skarżącej i jej rodziny, spowodowane m.in. generowaniem wzmożonego ruchu pojazdów po przebiegającej przez miejscowość [...]drodze, wydzielaniem się fetoru i szkodliwych dla zdrowia związków.

Powyższe zarzuty i argumenty wskazują na interes faktyczny skarżącej, a nie prawny, przy czym zagrożenia, na które skarżąca wskazuje mają charakter potencjalny a nie rzeczywisty na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia oddziaływującego na środowisko. Nie uprawnia to skarżącej, jako właścicielki nieruchomości położonej w odległości około 1700 m od granicy działki inwestycyjnej do posiadania statusu strony przedmiotowego postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 Kpa, co trafnie uznało SKO.

Należy jednak zauważyć, czemu SKO również dało wyraz w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, że tego rodzaju interes, który podnosi skarżąca, jest również brany pod uwagę przez organy prowadzące postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań określonego przedsięwzięcia inwestycyjnego, lecz nie przy wykorzystaniu instytucji wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności dotyczących praw strony postępowania administracyjnego, ale poprzez tzw. zapewnienie udziału społeczeństwa w takim postępowaniu, co zostało uregulowane w wymienionej w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji ustawie z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Polega ono m.in. na tym, iż stosownie do art. 32 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ww. ustawy organ prowadzący postępowanie podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku inwestora o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań inwestycji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie miejsce i 21 dniowy termin ich składania, oraz rozpatruje zgłoszone we wskazanym terminie uwagi i wnioski i podaje do publicznej wiadomości informację o wydaniu tej decyzji.

Nadesłane wraz z odwołaniem akta sprawy zawierają wniosek inwestora wraz

z wymaganym przez przepisy wskazanej wyżej ustawy raportem oddziaływania na środowisko; obwieszczenie zawiadamiające społeczność lokalną o wszczęciu postępowania; obwieszczenie o przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko i sporządzeniu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; wskazanie wyspecjalizowanych organów biorących udział w postępowaniu i dokonujących nakazanych przepisami prawa uzgodnień. Stosownie do treści art. 10 Kpa, po przeprowadzeniu postępowania, a przed wydaniem przedmiotowej decyzji powiadomiono podmioty uznane za strony w tym postępowaniu

o prawie do zapoznania się i wypowiedzenia co do zgromadzonego materiału dowodowego. Zaś po wydaniu decyzji, w sposób przewidziany przepisem

art. 85 ust. 3 ww. ustawy, organ pierwszej instancji podał do publicznej wiadomości informację o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami dokonanymi Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska.

Zgodnie z przepisami ustawy, każdy zainteresowany ma prawo składania uwag i wniosków w takim postępowaniu. W takim właśnie charakterze mogła występować w przedmiotowej sprawie H. G. i pozostali odwołujący się – bez względu na ich status prawny. Prawo to jednak ogranicza się jedynie do możliwości składania uwag i wniosków odnoszących się do przedsięwzięcia i nie jest równoznaczne z uzyskaniem uprawnień strony w postępowaniu. Natomiast odwołanie od wydanej w wyniku tego postępowania decyzji - zgodnie z art. 127 § 1 Kpa - może wnieść tylko strona, tj. podmiot spełniający warunki określone w art. 28 Kpa, a zatem posiadający interes prawny.

W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało prawidłowej analizy i oceny statusu skarżącej w przedmiotowym postępowaniu i doszło do trafnego wniosku, iż oparty jest on na interesie faktycznym, a nie prawnym, co skutkować winno umorzeniem wszczętego przez ten podmiot (osobę) postępowania odwoławczego – stosownie do dyspozycji art. 138 § 1 pkt 3 Kpa.

Nadto należy zauważyć, iż przedmiotowa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji oddziaływującej na środowisko już przez swą materię i treść nie mogła dotyczyć interesu prawnego skarżącej.

Skarżąca w swej skardze odwołuje się do negatywnych następstw realizacji inwestycji oraz kwestionuje jej zasadność. Tymczasem decyzja organu I instancji, od której skarżąca i inni składali odwołania, nie dotyczyła realizacji przedmiotowej inwestycji lecz ustalenia jej środowiskowych uwarunkowań, których celem jest właśnie wskazanie i niwelacja jej negatywnego oddziaływania na środowisko.

Decyzja taka adresowania jest do inwestora, wskazując mu związane z tym celem wymagania w zakresie projektowania i realizacji inwestycji w aspekcie jej oddziaływania na środowisko. Dotyczy więc sfery praw i obowiązków inwestora i ewentualnie związanych z nim praw właścicieli nieruchomości objętych bezpośrednim oddziaływaniem inwestycji, wynikającymi z sąsiedztwa tych nieruchonmości. Decyzja taka określa jakie warunki winien spełnić projekt przedsięwzięcia, by mógł uzyskać akceptację odpowiednich organów decydujących o możliwości realizacji przedsięwzięcia. Nie odnosi się ona zatem w żaden sposób do sfery prawnej skarżącej, nie nakłada bowiem na nią żadnych obowiązków ani też – ze względu na brak bezpośredniego sąsiedztwa i związanego z tym oddziaływania na nieruchomość, do której skarżąca posiada tytuł prawny - nie przyznaje jej, ani nie narusza żadnych praw. Trafnie zatem organ odwoławczy uznał, iż w postępowaniu tym skarżąca nie posiada przymiotu strony, wobec czego nie jest uprawniona do wniesienia odwołania w trybie 127 § 1 k.p.a.

Dodać należy, iż skarżąca, oprócz skargi wniesionej we własnym imieniu, wniosła też odrębną skargę, reprezentując wskazanych indywidualnie mieszkańców sołectw [...]. Skarga ta jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego (sygn. II SA/Sz 642/12). Jak wyżej wskazano, interes prawny wymaga zbadania i oceny w każdym indywidualnym przypadku.

Nie zachodziła zatem w tych sprawach podstawa do zastosowania art. 111 § 1 p.p.s.a.

W związku z treścią wniosku pełnomocnika skarżącej o przeprowadzenie przez Sąd dowodu z opinii biegłych na okoliczność oddziaływania inwestycji na nieruchomości skarżącej, a tym samym przysługiwaniu jej statusu strony postępowania administracyjnego, wskazać należy, iż żądanie to nie mogło być uwzględnione przez Sąd ze względu na treść art. 106 § 3 p.p.s.a. Status strony w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w art. 28 K.p.a., jest zagadnieniem prawnym, wynikającym z istnienia bądź nie interesu prawnego, opartego na normach prawa materialnego. Kwestii tej nie rozstrzyga zatem opinia biegłego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, lecz istnienie stosunku prawnego, wynikającego z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną danego podmiotu.

W przypadku inwestycji dotyczyć to może najczęściej praw do określonej nieruchomości, które mogą zostać zakłócone realizacją inwestycji.

W niniejszej sprawie strona skarżąca istnienia takiego stosunku nie wykazała, jak również nie wynika on z przedstawionych wyżej okoliczności sprawy.

Z tych względów uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.