Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1210/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138, art. 97
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 t.j.), po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego Pana B. B. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ II instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął art. 97 § 1 oraz art. 98 kpa. Wskazano, że zgonie z art. 97 § 1 organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zdaniem organu żadna z przesłanek opisanych w § 1 pkt.1-3 nie zaszła. Wskazano, że nie zachodzi też przesłanka z pkt. 4 powołanego przepisu bowiem organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tym wypadku brak było możliwości uznania, że postępowanie karne toczące się wobec skarżącego stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w tym przepisie, bowiem postępowanie karne dotyczy stanu faktycznego a nie kwestii prawnej.

Wskazano, że nie zachodzą również przesłanki z art. 98 § 1 kpa zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

Biorąc pod uwagę te okoliczności orzeczono jak w postanowieniu.

Skargę na to postanowienie wniósł skarżący podnosząc, że kwestionowane postanowienie jest niezgodne z prawem. Wskazał, że nie popełnił, żadnego przestępstwa z ustawy o broni amunicji ani przestępstwa dotyczącego myślistwa. Wskazał, że został skazany za przestępstwo dotyczące uszkodzenia samochodu, ale nie przyznaje się do popełnienia tego czynu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Jednocześnie, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2007r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Stosownie do art. 97 § 1 organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) śmierć strony lub jednej ze stron nastąpiła w toku postępowania, b) śmierć strony lub jednej ze stron nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1, c) wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe, d) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5.

Postępowanie administracyjne zawiesza się w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony. W doktrynie przyjmuje się, że dotyczy to tylko przedstawicieli osoby fizycznej, tj. rodziców, opiekuna i kuratora (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1989, s. 192). Śmierć pełnomocnika strony nie stanowi przyczyny zawieszenia postępowania, która może toczyć się dalej dopiero po wezwaniu strony niestawającej. Postępowanie administracyjne zawiesza się w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych.

Żadna z opisanych wyżej przesłanek nie zaszła w sprawie.

Nadto postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Należy zatem przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 wynika, że zagadnienie to nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło prawomocne (ostateczne) rozstrzygnięcie w tej kwestii. Należy ponadto przyjąć, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, co należy rozumieć w ten sposób, że dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu. Sporne jest, czy zagadnieniem wstępnym mogą być kwestie procesowe. Zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Innym organem w rozumieniu komentowanego przepisu nie musi być organ administracji publicznej, lecz każdy inny, z wyłączeniem sądów powszechnych, organ upoważniony do rozstrzygania kwestii prawnych. Sądem w rozumieniu tego przepisu nie jest sąd administracyjny.

Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.

Jak słusznie wywiódł organ postępowanie karne toczące się wobec skarżącego nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w tym przepisie, bowiem postępowanie karne dotyczy stanu faktycznego a nie kwestii prawnej.

Nadto zgodnie z brzmieniem przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji wskazuje, że postępowanie administracyjne należy wszcząć i prowadzić wobec posiadaczy broni, wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie przestępstw opisanych w tym przepisie.

Organy w niniejszej sprawie prawidłowo odmówiły zawieszenia postępowania.

W ocenie Sądu nie zachodzą również przesłanki z art. 98 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Postępowanie zostało wszczęte z urzędu tak więc omawiany przepis nie będzie miał zastosowania.

Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji nie naruszają art. 97 i 98 kpa, należy uznać, że postanowienia były zasadne.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.