Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1989/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W., [...] w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. znak: [...] [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. w związku z art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 199lr. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. W., [...] w W. ul. [...] od decyzji z dnia [...] lipca 2011r. znak: [...] Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w P. w sprawie poprawy stanu ochrony obszarów leśnych administrowanych przez Nadleśnictwo C. w powiecie p. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części odnoszącej się do terminu realizacji obowiązku i w tym zakresie ustalił nowy termin realizacji obowiązku do dnia [...] lipca 2012r, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W/w decyzja zapadła w następujących okolicnościach faktycznych i prawnych.

W dniu 7 czerwca 2011r. przedstawiciel Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w P. przeprowadził czynności kontrolno - rozpoznawcze terenów leśnych administrowanych przez Nadleśnictwo C. w przedmiocie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych. Podczas kontroli stwierdzono zasadniczo nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego lasu polegające na braku odnowienia (mineralizacji) pasów przeciwpożarowych przy linii kolejowej nr [...] W. – R. po stronie prawej od km 27,700 do km 28,500 oraz od km 31,150 do km 31,570 oraz po stronie lewej od km 27,650 do km 28,500 oraz od km 29,650 do km 31,570, którą zarządza: [...] S.A. z siedzibą ul. [...], [...] w W., ul. [...].

Mając powyższe na uwadze Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w P. decyzją z dnia [...] lipca 2011r. znak: [...] zobowiązał zarządcę linii kolejowej do: "dokonania odnowienia pasów przeciwpożarowych przy linii kolejowej nr [...] W. – R. wyznaczając jednocześnie termin do [...] sierpnia 2011 r. na wykonanie nałożonego obowiązku.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 17 i art. 55 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. Z 2007 r., Nr 16, poz. 94 ze zm.), do której to ustawy odsyła § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r., Nr 109, poz. 719) oraz art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, na zarządcach i przewoźnikach kolejowych oraz użytkownikach bocznic kolejowych ciąży obowiązek spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych zapewniających m.in. bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego oraz ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska. Wykonywanie pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowych jest jednym z najważniejszych elementów zapewniających ochronę przeciwpożarową obszarów leśnych, przez które te linie przebiegają. W konsekwencji organ przyjął, iż w sprawie należało nałożyć obowiązek wykonania pasów przeciwpożarowych i należało obowiązkiem tvm obciążyć zarządcę infrastruktury kolejowej. Organ zauważył, że źródłem zagrożenia pożarowego dla obszarów leśnych położonych wzdłuż szlaków kolejowych, jest ruch kolejowy, a w szczególności proces hamowania pociągów.

Decyzją z [...] września 2011 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, po rozpatrzeniu ww. odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt.1 K.p.a. , zmienił zaskarżoną decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w P. z [...] lipca 2011 r. w części dotyczącej terminu realizacji obowiązku oraz ustalił nowy termin realizacji obowiązku do dnia [...] kwietnia 2012r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję z [...] września 2011 r. strona skarżąca – [...] S.A. w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa i zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 55 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym w zw. z § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów - poprzez błędną ich wykładnię i przyjęcie że do skarżącej należy obowiązek utrzymania w należytym stanie pasów przeciwpożarowych biegnących w wzdłuż linii kolejowych.

Nadto skarżąca wskazała na naruszenie art. 13 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy przepis ten stanowi, iż adresatem nałożonego obowiązku winien być właściciel lasu.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż obowiązek utrzymywania pasów przeciwpożarowych wynika z postanowień ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, a mianowicie z art. 13 ust. 1, który stanowi, że właściciele lasów są zobowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej. Z kolei, art. 55 ustawy o transporcie kolejowym stanowi, iż zarządca ([...] S.A.) ma prawo na sąsiadujących z linią kolejową gruntach, za odszkodowaniem urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe. O ile zapis zawarty w ustawie o lasach nakłada na właściciela lasów obowiązek, to ww. art. 55 daje zarządcy prawo, a więc uprawnienie, z którego zarządca może, ale nie musi korzystać. Tak więc, jak podniosła dalej strona skarżąca, art. 55 ustawy o transporcie kolejowym nie rodzi obowiązku urządzania i utrzymywania pasów bezpieczeństwa przez [...] S.A. jako zarządcę. Nadto, strona skarżąca zaznaczyła, iż dotychczas podstawą do nakładania i egzekwowania obowiązku utrzymywania pasów przeciwpożarowych było rozporządzenie MSWiA z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, które w § 34 ust. 3 pkt 2 nakładało na właściciela linii kolejowej obowiązek utrzymywania pasów przeciwpożarowych. Obecnie obowiązujące rozporządzenie z dnia 7 czerwca 2010 r. nie zawiera katalogu podmiotów obowiązanych do utrzymywania pasów przeciwpożarowych, a jedynie odsyła do regulacji ustawowych, a z tych regulacji nie wynika, aby [...] S.A. jako zarządca linii kolejowych jest zobowiązana do urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych wzdłuż lasów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2012r. sygn akt VII SA/Wa 2513/11 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] wrzęsnia 2011r. znak: [...] wskazując w uzasadnieniu, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w podstawie prawnej wydanej decyzji powołał art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości lub w części i orzeka w tym zakresie co do istoty sprawy.

Sąd wskazał, że pomimo wskazania tego przepisu w sentencji orzeczenia, nie znalazł on w sprawie zastosowania, albowiem zaskarżoną decyzją Komendant Wojewódzki "zmienił" decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu realizacji obowiązku i "ustalił" nowy termin realizacji obowiązku - do dnia [...] kwietnia 2012 r. W sentencji zaskarżonej decyzji brak było odniesienia się do decyzji I instancji w pełnym zakresie, decyzja organu odwoławczego nie wypowiadała się bowiem w kwestii zasadniczej w sprawie, tj. w kwestii nałożonego obowiązku, nie rozstrzygała w tym zakresie (jak mogłoby sugerować wskazanie w sentencji decyzji na art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zawierała jedynie rozstrzygnięcie dotyczące terminu realizacji tego obowiązku, przy czym rozstrzygnięcie to nie odpowiada żadnemu

z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 138 k.p.a. W art. 138 k.p.a. ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości "zmiany" decyzji I instancji, przewidział natomiast możliwość do Sądu uchylenia decyzji I instancji w całości lub w części i wydania w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy bądź o umorzeniu postępowania pierwszej instancji (v. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.), ale tego rodzaju rozstrzygnięcie w sprawie nie zapadło.

Niezależnie od powyższego, mając na uwadze treść skargi i zarzuty w niej podniesione, dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego (poprzez nałożenie obowiązku określonego w decyzji I instancji na skarżącą Spółkę), Sąd stwierdził, iż [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uzasadniając swoje orzeczenie przedstawił prawidłową wykładnię art. 17 ust. 1 i art. 55 ustawy o transporcie kolejowym w zw. z § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719).

Wskazany przepis § 38 ust. 2 ww. rozporządzenia (wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej) stanowi, że rodzaje oraz sposoby wykonywania pasów przeciwpożarowych przez podmioty określone jako właściwe do ich wykonania i utrzymywania w: ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.), ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm.) oraz ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej określają: rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 marca 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów (Dz. U. Nr 58, poz. 405 i Nr 82, poz. 573) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. Nr 153, poz. 955). Zatem, zgodnie z przytoczonym unormowaniem, podmioty zobowiązane do wykonywania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych określają wymienione w tej regulacji prawnej ustawy, w tym ustawa o transporcie kolejowym, obok ustawy o lasach.

Następnie Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym zarządcy i przewoźnicy kolejowi oraz użytkownicy bocznic kolejowych są zobowiązani spełniać warunki techniczne i organizacyjne zapewniające: bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego (pkt 1); bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych (pkt 2); ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska (pkt 3). Z przepisu tego wynika obowiązek o charakterze generalnym spoczywający na zarządcy infrastruktury kolejowej, zapewnienia bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i ochrony przeciwpożarowej. Z przepisem tym koresponduje art. 55 omawianej ustawy, który w celu realizacji obowiązków spoczywających na zarządcy infrastruktury kolejowej, umożliwia temu podmiotowi, urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe na sąsiadujących z linią kolejowa gruntach, za odszkodowaniem (v. art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie kolejowym). Sąd dostrzegł również, że w art. 54 ww. ustawy, ustawodawca zawarł delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw transportu do określenia w drodze rozporządzenia m.in. sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych, biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego.

Kierując się powyższym, Sąd stwierdził, iż zarzuty merytoryczne podniesione w skardze były całkowicie nietrafione. Wskazane regulacje prawne dają bowiem podstawę do nałożenia obowiązku dotyczącego wykonania pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowej przebiegającej przez obszary leśne na zarządcę infrastruktury kolejowej.

Na zakończenie swojego uzasadnienia Sąd wskazał, że jedynie z przyczyn procesowych skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Ponownie rozpatrując sprawę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. znak: [...] orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części odnoszącej się do terminu realizacji obowiązku i w tym zakresie ustalił nowy termin realizacji obowiązku do dnia [...] lipca 2012r ,a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Decyzję tę ponownie zaskarżyła [...] S.A. w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa i zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła:

- naruszenie art. 13 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy przepis ten stanowi, iż adresatem nałożonego obowiązku winien być właściciel lasu.

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 55 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym w zw. z § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów - poprzez błędną ich wykładnię i przyjęcie że do skarżącej należy obowiązek utrzymania w należytym stanie pasów przeciwpożarowych biegnących w wzdłuż linii kolejowych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podtrzymała swoje stanowisko zawarte w poprzedniej skardze i podniosła, iż obowiązek utrzymywania pasów przeciwpożarowych wynika z postanowień ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, a mianowicie z art. 13 ust. 1, który stanowi, że to właściciele lasów są zobowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej. Z kolei, art. 55 ustawy o transporcie kolejowym stanowi, iż zarządca ([...] S.A.) ma prawo na sąsiadujących z linią kolejową gruntach, za odszkodowaniem urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe. O ile zapis zawarty w ustawie o lasach nakłada na właściciela lasów obowiązek, to ww. art. 55 daje zarządcy prawo, a więc uprawnienie, z którego zarządca może, ale nie musi korzystać. Tak więc, jak podniosła dalej strona skarżąca, art. 55 ustawy o transporcie kolejowym nie rodzi obowiązku urządzania i utrzymywania pasów bezpieczeństwa przez [...] S.A. jako zarządcę.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja [...] Komendanta Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2012r nie narusza prawa.

Na wstępie należy podkreślić, że nałożony na stronę skarżącą obowiązek dokonania odnowienia pasów przeciwpożarowych przy linii kolejowej nr [...] W. – R. był już kontrolowany przez Sąd Administracyjny, który uchylił wcześniejszą decyzję [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2011r. jedynie z przyczyn procesowych. Jednocześnie Sąd Administracyjny w swoim uzasadnieniu do wyroku z dnia 29 marca 2012r. jednoznacznie przesądził, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej prawidłowo przedstawił wykładnię art. 17 ust. 1 i art. 55 ustawy o transporcie kolejowym w zw. z § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719).

Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym zarządcy i przewoźnicy kolejowi oraz użytkownicy bocznic kolejowych są zobowiązani spełniać warunki techniczne i organizacyjne zapewniające: bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego (pkt 1); bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych (pkt 2); ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska (pkt 3). Z przepisu tego wynika obowiązek o charakterze generalnym spoczywający na zarządcy infrastruktury kolejowej, zapewnienia bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i ochrony przeciwpożarowej. Z przepisem tym koresponduje art. 55 omawianej ustawy, który w celu realizacji obowiązków spoczywających na zarządcy infrastruktury kolejowej, umożliwia temu podmiotowi, urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe na sąsiadujących z linią kolejowa gruntach, za odszkodowaniem (v. art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie kolejowym). Kierując się powyższym, Sąd stwierdził jednoznacznie, iż zarzuty merytoryczne podniesione w skardze były całkowicie nietrafione a wskazane regulacje prawne dają podstawę do nałożenia obowiązku dotyczącego wykonania pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowej przebiegającej przez obszary leśne na zarządcę infrastruktury kolejowej.

Mając zatem powyższe na uwadze, należy wskazać, iż w takim przypadku gdy w tej samej sprawie rozstrzygniętej już przez Sąd, ponownie wypowiada się organ lub sąd, to jest on zwiazany oceną prawną i wskazaniami sądu co do dalszego postępowania. Ustawodawca zagwaratował w ten sposób zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 marca 2009r., sygn. akt I SA/Go 13/09).

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) zwanej p.p.s.a ocena prawna i ewentualne wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Również stosownie do treści art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Podkreślić należy, iż związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 ww. ustawy, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem - lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (zob. szerzej na ten temat J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s 219 i n.).

Mając na uwadze powyższe, a przede wszystkim fakt, że w przedmiotowej sprawie w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2513/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał już merytorycznej oceny zarzutów strony skarżącej wskazując regulacje prawne dające podstawę do nałożenia obowiązku dotyczącego wykonania pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowej przebiegającej przez obszary leśne na zarządcę infrastruktury kolejowej i wypowiadając się jednoznacznie o obowiązku strony skarżącej, Sąd stwierdza, że zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę jako bezzasadną należało oddalić.