Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 940/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

II SA/Po 940/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II, w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. I. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 roku nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] marca 2020 roku, sygn. akt: II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę G. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 roku nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Dnia [...] maja 2021 roku G. I. złożył wniosek o doręczenie mu prawomocnego wyroku oraz o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że z uwagi na swoją trudną sytuację osobistą oraz nieobecność na ogłoszeniu orzeczenia nie był świadomy konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia. Nadto skarżący wskazał, że o wydaniu wyroku dowiedział się dopiero we [...] 2020 roku. Mimo to nie był w stanie do dnia złożenia przedmiotowego wniosku podjąć czynności w sprawie z uwagi na opiekę nad ciocią oraz podjęcie pracy, a od [...] 2020 roku także ze względu na chorobę, przez którą do chwili złożenia wniosku przebywał na zwolnieniu lekarskim. Skarżący podniósł również, że w okresie pracy w opiece nad członkiem rodziny pomagali mu sąsiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 tj. z późn. zm. dalej również jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie przez niego terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy. W judykaturze powszechnie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wówczas, gdy strona uchybiła mu ze względu na wystąpienie przeszkody, której mimo podjęcia wszelkich możliwych działań nie można było usunąć (postanowienie NSA z dn. 02.10.2002 r. sygn. V SA793/02, LEX 55832). Przeszkoda powinna mieć charakter zewnętrzny i obiektywny (np. przerwa w komunikacji, powódź, pożar, nagła choroba strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą). Braku winy w uchybieniu terminu nie uzasadniają natomiast niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw czy też nieznajomość prawa (post. NSA z dn. 08.07.2008 r. sygn.: II OZ 712/08, CBOSA). Odnosząc się zaś do choroby strony, może być ona uznana za przesłankę uzasadniającą niedochowanie terminu tylko jeśli rzeczywiście uniemożliwia ona stronie działającej osobiście na zachowanie terminu procesowego. (post. NSA z 10.11.2011 r. sygn.: II OZ 846/11, CBOSA).

Należy stwierdzić, że skarżący nie dochował należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy, a tym samym uchybienie terminowi było zawinione. W pierwszej kolejności nie sposób pominąć, że skarżący wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy pouczony został o trybie zaskarżenia orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, a w tym o sposobie i terminie wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia (por. k. 19 i 24 akt). Był on zatem świadomy obowiązującego prawa i ciążących na nim obowiązków.

Niezależnie jednak od tego, skarżący sam przyznał, że o wydaniu przedmiotowego wyroku dowiedział się we [...] 2020 roku. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu złożony natomiast został dopiero w [...] maja 2021 roku, a więc przeszło 7 miesięcy po ustaniu ewentualnej przyczyny uchybienia terminowi. W tym czasie skarżący był w stanie jednocześnie pracować i opiekować się członkiem swojej rodziny, a nadto wskazał, ze mógł skorzystać z pomocy innych osób (sąsiadów).

Co więcej, zaniechania skarżącego nie usprawiedliwia jego późniejsza choroba, bowiem mimo jej trwania był on w stanie złożyć wniosek o przywrócenie terminu (zgodnie z twierdzeniem skarżącego trwała ona nadal w dniu wniesienia wniosku).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289) przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 Ppsa stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.

Na tle powyższych rozważań Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ziszczenia przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 i 3 p.p.s.a., Sąd nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu.