Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 692/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi F. z siedzibą we W. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Województwa W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca F. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Województwa W., albowiem w razie ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada również jakiegokolwiek majątku pozwalającego na uiszczenie żądanych środków. Egzekucja przedmiotowej kwoty (4.240 zł) bez wątpienia mogłaby spowodować konieczność zakończenia prowadzonej przez skarżącą działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r. Sygn. akt GZ 138/04).

W tym miejscu zaznaczyć należy, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa na stronie skarżącej. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżąca nie powołała żadnych konkretnych argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku, ograniczając się jedynie do wskazania samego żądania i podniesienia kwestii niemożliwości zapłacenia zobowiązania. Również załączone do wniosku zeznanie podatkowe za 2015 r. nie wnosi nic do sprawy, ponieważ nie obrazuje aktualnej sytuacji materialnej skarżącej.

Podobnie za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać ta część jego argumentacji, która wskazuje na prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji. Na obecnym etapie postępowania, tj. poprzedzającym merytoryczne rozpoznanie skargi, badanie zasadności wniosku przez pryzmat ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji jest niedopuszczalne.

W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż wykonanie zaskarżonej decyzji – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu, w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.