Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB 565/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Tadeusz Cysek, Sędziowie sędzia NSA Teresa Kobylecka, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy E. W. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na 23 października 2003 r. E. W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na "bezczynną działalność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. i Ministra Środowiska wobec obowiązku podjęcia zawieszonego postępowania i wydania decyzji w przedmiocie ustanowienia bezpośredniej strefy ochrony sanitarnej ujęcia wody pitnej "[...]"" dla mieszkańców miasta T. ".

W kolejnych uzupełnieniach skargi (pisma z dnia 20 i 21 listopada oraz 8 grudnia 2003 r.) skarżąca podniosła także kwestie niezgodnego z prawem działania P. S.A. w W., P. S.A. - W. Spółka z o.o. w R., Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Wojewody [...].

W piśmie z dnia 15 stycznia 2004 r., ustosunkowującym się do wezwania Sądu o sprecyzowanie przedmiotu skargi, skarżąca oświadczyła ostatecznie, iż jest nim " milczenie, tj. bezczynna działalność organu publicznego - Ministra Środowiska wobec " niezwłocznego obowiązku" rozpoznania zażalenia z dnia 18 lipca 2003 r., jak i pisma procesowego z dnia 26.08.2003 r.".

Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia 11 czerwca 2003 r. E. W. złożyła Wojewodzie [...] wniosek łącznie o podjęcie postępowania w sprawie ustanowienia stref ochrony bezpośredniej ujęć wody [...] i [...] dla miasta T., zawieszonego postanowieniem tego organu z dnia [...] sierpnia 2000 r. oraz o ustanowienie tych stref.

Pismem z dnia 23 czerwca 2003 r. wniosek skarżącej został przekazany Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. albowiem w ocenie Wojewody [...], organ ten był właściwy do rozpoznania wniosku skarżącej.

Pismem z dnia 11 lipca 2003 r. Dyrektor RZGW w K. poinformował skarżącą, iż zgodnie z art.58 ust.l ustawy Prawo wodne może ustanowić, w drodze rozporządzenia, strefę ochronną ujęcia wody (obejmującą teren ochrony bezpośredniej i teren ochrony pośredniej) ale tylko na wniosek właściciela ujęcia, którym w tym przypadku jest P. Sp. z o.o. w T. W piśmie podkreślono także, iż przedmiotowe ujęcia posiadają ustanowione strefy ochrony bezpośredniej. W związku z powyższymi okolicznościami Dyrektor RZGW w K. zwrócił skarżącej jej wniosek jako bezprzedmiotowy.

W reakcji na powyższe, pismem z dnia 18 lipca 2003 r., skarżąca wniosła do Ministra Spaw Wewnętrznych i Administracji "Zażalenie na bezczynną działalność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w związku z pismem z dnia [...] lipca 2003 r., znak [...] zarzucające Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w K., iż rozpatrując wniosek skarżącej z dnia 11 czerwca 2003 r., nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego i bezzasadnie zwrócił wniosek jako bezprzedmiotowy. Pismo skarżącej zostało przekazane Ministrowi Środowiska.

Z kolei w piśmie z dnia 26 sierpnia 2003 r., skierowanym bezpośrednio do Ministra Środowiska skarżąca podniosła argumenty na rzecz podjęcia postępowania zawieszonego postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska podniósł, iż nie pozostaje w bezczynności albowiem w następstwie rozpatrzenia skargi E. W. na bezczynność Dyrektora Rejonowego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., pismem z dnia [...] grudnia 2003 r., znak [...], zwrócił się do właściwego w sprawie Wojewody [...] o załatwienie wniosku skarżącej z dnia 11 czerwca 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W związku z przywołanym na wstępie pismem skarżącej z dnia 15 stycznia 2004 r., skierowanym do Sądu, należy przyjąć, iż ostatecznie skarga dotyczy bezczynności Ministra Środowiska, mającej polegającej na nierozpoznaniu pism skarżącej z dnia 18 lipca i 26 sierpnia 2003 r.

W ocenie Sądu skarga ta jest niedopuszczalna albowiem jej przedmiot nie spełnia warunków określonych w art.3§2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej p.p.s.a. Z tego względu podlega ona odrzuceniu.

P.p.s.a. wskazuje wyczerpująco przypadki, w których dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność organu administracji.

Zgodnie zatem z art.3§2 pkt 1-4 w zw. z pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna o ile dotyczy niewydania przez właściwy organ; 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia, które kończy postępowanie oraz postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, jeżeli ten akt lub czynność dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Żadna z podanych wyżej okoliczności nie występuje w niniejszej sprawie.

Nie można bowiem uznać, iż wskutek wniesienia przez skarżącą w piśmie z dnia 18 lipca 2003 r. "zażalenia" na bezczynną działalność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. lub też wniesienia pisma z dnia 26 sierpnia 2003 r., Minister Środowiska był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności, o których mowa w art.3 §2 pkt 1-4 p.p.s.a.

W szczególności należy podkreślić, iż wniesione przez skarżącą zażalenie" z dnia 18 lipca 2003 r., którego nierozpatrzenie przez Ministra Środowiska jest przedmiotem skargi, nie jest zażaleniem, o którym mowa w art.141-144 kodeksu postępowania administracyjnego, obligującym organ odwoławczy do wydania któregoś z postanowień wymienionych w art.3§2 pkt 2 pkt 1-4 p.p.s.a. "Zażalenie" skarżącej nie zostało bowiem złożone jako reakcja na postanowienie w rozumieniu art.123-126 k.p.a., wydane przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., a dotyczyło pisma tego organu z dnia [...] lipca 2003 r., nie mającego charakteru orzeczenia administracyjnego.

Jednocześnie pismo skarżącej z dnia 26 sierpnia 2003 r. w oczywisty sposób korespondowało ze złożonym przez skarżącą zażaleniem", w związku z czym jego wniesienie również nie obligowało organu do podjęcia działań wskazanych w art.3§2 pkt 1-4 p.p.s.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak na

wstępie, na podstawie art.58§l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.Nr 153, poz. 1271).