Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1351/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust.6 pkt 1, art. 29 , art. 32 ust. 4 pkt 2,
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 marca 2012r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

H.J. w dniu [...] złożyła do Starostwa Powiatowego zgłoszenie zamiaru przystąpienia do robót budowlanych polegających

na budowie pomieszczenia gospodarczego o wymiarach [...] m, wysokości ściany wyższej [...] m, ściany niższej [...] m, mającego powstać z modułów obornickich na działce nr [...]. Wraz z wnioskiem H.J. złożyła m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w którym zaznaczyła, że jej tytuł do nieruchomości wynika z umowy dzierżawy zawartej z Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] i przedłożyła organowi kopię tej umowy.

Starosta Powiatowy, na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), decyzją z dnia [...], wniósł sprzeciw do robót budowlanych obejmujących budowę budynku gospodarczego o powierzchni [...] m2 na terenie działki nr [...], położonej w obrębie ewid. [...], objętych zgłoszeniem z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 29 ust. 1 pkt 13 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane wskazując, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa gospodarczych obiektów budowlanych o powierzchni zabudowy do [...] m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż [...] m, przeznaczonych wyłącznie na cele gospodarki leśnej i położonych

na gruntach leśnych Skarbu Państwa. W związku z tym, że zgłaszany budynek nie będzie przeznaczony wyłącznie na cele gospodarki leśnej, nie spełnia wymagań art. 29 ust. 1 pkt 13 ustawy Prawo budowlane a jego budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

H.J. złożyła od tej decyzji odwołanie w którym zwróciła uwagę, że pismem z dnia [...] r. Urząd Gminy [...] poinformował ją, że budowa przedmiotowego budynku gospodarczego nie wymaga pozwolenia na budowę lecz jedynie zgłoszenia w Starostwie Powiatowym. Odwołująca się zakwestionowała również wykładnię przepisu art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane dokonaną przez organ pierwszej instancji. H.J. zauważyła, że błędne jest stanowisko organu uznającego, że teren na którym mają zostać zrealizowane roboty budowlane jest gruntem leśnym skoro należy do zasobów Lasów Państwowych. Dzierżawiona działka jest nieruchomością rolną oznaczoną w ewidencji gruntów jako sad o symbolu użytku [...], stąd przepis art. 29 ust. 1 pkt 13 ustawy Prawo budowlane nie znajduje w sprawie zastosowania.

W toku postępowania odwoławczego, pismem z dnia [...] r. Wojewoda wezwał H.J. do dostarczenia, w terminie 14 dni, pisemnej zgody Nadleśnictwa na budowę objętego zgłoszeniem obiektu gospodarczego oraz wyjaśnienia na jaki cel będzie on wykorzystywany.

W odpowiedzi na ww. wezwanie H.J. w piśmie z dnia [...] r. oświadczyła, że budynek gospodarczy będzie wykorzystywany w celu prowadzenia działalności rolniczej. Dnia [...] r. H.J. złożyła w Urzędzie Wojewódzkim pismo Nadleśnictwa z dnia [...] r., w którym Zastępca Nadleśniczego podał, że nie wyraża zgodny na wzniesienie budynków/budowli wymagających pozwolenia na budowę.

W wyniku rozpoznania sprawy na skutek wniesionego odwołania Wojewoda, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że na podstawie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów ustalił, że działka nr [..] ma wydzielone trzy części oznaczone jako [...]. Część działki nr [...], o charakterze rolnym, oznaczona symbolem [...], została wydzierżawiona przez Lasy Państwowe – Nadleśnictwo [...] H.J. w celu prowadzenia działalności rolniczej, co znalazło odzwierciedlenie w § 5 umowy dzierżawy z dnia [...] r. Zatem w myśl art. 29 i art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wykonanie na tym gruncie obiektu gospodarczego o powierzchni do 25 m2 nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ale zgłoszenia właściwemu organowi.

Następnie Wojewoda zauważył, że w § 8 pkt 1 umowy dzierżawy zapisano zakaz wznoszenia na przedmiotowej nieruchomości trwałej zabudowy, natomiast w przypadku realizacji obiektów gospodarczych, altany i innych obiektów architektury ogrodowej wskazano na konieczność uzyskania przez dzierżawcę pisemne zgodny na ich realizację. Według Wojewody, w oświadczeniu inwestor nie przywołał dokumentu, z którego wynika, że wydzierżawiający wyraża zgodę na realizację planowanego obiektu budowlanego. Przedłożone w dniu [...] r. pismo Nadleśnictwa [...] z dnia [...] r. nie wyraża zgody na wzniesienie budynku. W tej sytuacji dołączone do zgłoszenia oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest niekompletne, bowiem inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na budowę budynku gospodarczego.

H.J. zaskarżyła wyżej opisaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji i wyrażenie zgody na przeprowadzenie robót budowlanych. W części stanowiącej uzasadnienie skargi H.J. przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania a następnie podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji co do braku konieczności uzyskania pozwolenia na budowę i klasyfikacji dzierżawionej działki. Zdaniem skarżącej, w piśmie z dnia [...] r. Nadleśnictwo [...] wprost nie wyraża zgody na wzniesienie budynku/budowli wymagających pozwolenia na budowę.A cotrario – właściciel nie wyraża jednak sprzeciwu co do posadowienia budynku/budowli nie wymagających takiego pozwolenia. Jak podała skarżąca, z niezrozumiałych dla niej powodów Wojewoda zinterpretował pismo Nadleśnictwa jako jego sprzeciw, podczas gdy w żadnym zakresie nie zawiera ono sprzeciwu właściciela odnośnie konkretnej, planowanej inwestycji.

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. działający w imieniu skarżącej syn K.J. podtrzymał skargę i podał, że na nieruchomości, której dotyczy sprawa, skarżąca zamierzała posadowić kontener trwale niezwiązany z gruntem, który można usunąć z działki dźwigiem w ciągu 20 minut. Jednocześnie wyjaśnił, że skarżąca kilkakrotnie zwracała się do Nadleśnictwa o wyrażenie zgody na posadowienie na dzierżawionej działce kontenera, jednakże Nadleśnictwo podtrzymywało swoje pierwotne stanowisko z dnia [...] r. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd dokonuje kontroli działań organów administracji publicznej, w tym ostatecznych decyzji administracyjnych, pod kątem

ich zgodności z obowiązującymi przepisami prawa.

Przedmiotem skargi stała się decyzja Wojewody utrzymująca w mocy sprzeciw Starosty w sprawie zgłoszonego przez H.J. zamiaru budowy budynku gospodarczego. Jako podstawę materialnoprawną wydania kwestionowanej decyzji Wojewoda przywołał art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W myśl ww. przepisu, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nie jest kwestionowaną w sprawie okolicznością to, że budowa przez skarżącą planowanego budynku gospodarczego na wskazanej nieruchomości rolnej, stanowiącej część działki nr [...]w obrębie ewidencyjnym [...], nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, ale zgłoszenia właściwemu organowi, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Spór, który wyłonił się pomiędzy skarżącą a Wojewodą dotyczy natomiast tego, czy H.J. wykazała się prawem do dysponowania ww. nieruchomością na cele budowlane.

Dokumentem, który w ocenie skarżącej, potwierdza jej prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest pismo Nadleśnictwa z dnia [...] r., w którym Nadleśnictwo nie wyraziło zgody na wzniesienie budynku/budowli wymagających pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącej, stanowisko to, odczytywane a cotrario – oznacza, że Nadleśnictwo nie wyraża sprzeciwu co do posadowienia budynku/budowli nie wymagających takiego pozwolenia. Wojewoda argumentacji tej nie podzielił odwołując się do treści § 8 pkt 1 umowy dzierżawy nieruchomości z dnia [...] zawartej pomiędzy Skarbem Państwa – Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe – Nadleśnictwo a [...].

Paragraf 8 pkt 1 ww. umowy posiada następującą treść "Wydzierżawiający zakazuje wznoszenia na przedmiocie dzierżawy jakiejkolwiek trwałej zabudowy, a ewentualne obiekty gospodarcze, altany i inne obiekty architektury ogrodowej będą mogły być wznoszone zgodnie z przepisami prawa, pod warunkiem uzyskania zgody Wydzierżawiającego wyrażonej na piśmie".

Zdaniem Sądu, w kontekście takiego zapisu zamieszczonego w umowie dzierżawy oraz treści pisma Nadleśnictwa z dnia [...] r., Wojewoda prawidłowo uznał, że skarżąca nie wykazała, że posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wobec jednoznacznego zakazu wznoszenia na przedmiocie dzierżawy jakiejkolwiek trwałej zabudowy a także obiektów gospodarczych bez uzyskania zgody wydzierżawiającego na piśmie, skarżąca powinna przedłożyć wyrażoną na piśmie zgodę na realizację zamierzonego budynku gospodarczego. Powołane przez skarżącą pismo Nadleśnictwa z dnia [...] r. odnosi się wyłącznie do braku możliwości realizowania obiektów wymagających pozwolenia na budowę. Nadleśnictwo nie wypowiedziało się jednak w ogóle co do ewentualnej budowy budynku gospodarczego, przy realizacji którego nie istniałaby konieczność uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu, skoro § 8 pkt 1 umowy dzierżawy obliguje dzierżawcę do uzyskania na piśmie zgody na wznoszenie obiektów gospodarczych, altan i innych obiektów architektury ogrodowej, to taka zgoda nie może być dorozumiana i nie wynika ona ze stanowiska zawartego w piśmie Nadleśnictwa [...] z dnia [...] r.

Trafnie zatem organ odwoławczy zobowiązał skarżącą do uzupełnienia zgłoszenia o dostarczenie pisemnej zgody Nadleśnictwa na budowę przedmiotowego obiektu gospodarczego, czego H.J. jednak nie uczyniła. Uznając, że Wojewoda właściwie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, prawidłowym było wydanie zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy, choć z innych przyczyn, decyzję Starosty, wyrażającą sprzeciw na roboty budowlane objęte zgłoszeniem.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę, jako niezasadną, oddalił.