Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 40/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego J. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 19 lutego 2018 roku pod pozycją [...]. LS


UZASADNIENIE

J. J. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w dniu 22 stycznia 2018 r. wniósł do organu mailem o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej, o zarobkach uzyskanych przez sekretarza gminy w 2015 r. z wyszczególnieniem wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków: specjalnego, funkcyjnego i za wieloletnią pracę. Dodatkowo wniósł o podanie ewentualnych nagród, w tym nagród jubileuszowych oraz należności przysługujących na podstawie rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej w 2017 r.

W terminie przewidzianym ustawą organ nie udostępnił informacji w żadnej formie, nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak również nie wezwał do usunięcia braków (art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej - Dz.U. z 2016r., poz. 1764 ze zm., powoływanej dalej jako u.d.i.p.). Z tego powodu skarżący uznał, że organ jest w niniejszej sprawie bezczynny.

Na tej podstawie wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku w terminie 14 dni, a ponadto o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie.

Skarżący wniósł także o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania w wysokości 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi oraz 480 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie wpłynął do organu. Adres poczty elektronicznej, na który skarżący przesłał wniosek, przestał obowiązywać od dnia 4 września 2015 r. i zastąpił go inny adres mailowy. Organ powziął wiedzę o skierowaniu do niego wniosku o udostępnienie informacji publicznej dopiero w dniu otrzymania skargi na bezczynność. Nadto organ podkreślił, iż informacja wnioskowana przez skarżącego jest dostępna na BIP Urzędu Gminy M. i jako taka, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 u.d.i.p., nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowym.

Pismem z dnia 20 marca 2018 r. skarżący cofnął skargę na bezczynność organu oraz wniósł o zwrot wpisu uiszczonego w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi przejaw zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa to takie czynności, które zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe (por. M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, t. 2, Warszawa 1998, s. 153).

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego orzeczono zaś stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

LS