Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 367/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 244 par. 3, art. 245 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Skarżąca K. C., w dniu [...] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) zwróciła się na urzędowym formularzu PPF o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wnosząc o wyznaczenie radcy prawnego R. G.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że korzysta już ze zwolnienia od kosztów sądowych na mocy postanowienia z dnia 22 maja 2013 r. oraz, że nadal nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych w tym wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika ze względu na bardzo trudną sytuację finansową.

Z dokumentów i oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżąca jest zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna

i utrzymuje się z niewielkiego zasiłku dla bezrobotnych (zaświadczenie PUP

w [...] z dnia [...] r. – k. [...]). Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie wykazała żadnego majątku w postaci nieruchomości, wartościowych rzeczy ruchomych, zgromadzonych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.). Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie korzysta z pomocy społecznej, nie posiada rachunków bankowych, mieszka w wynajmowanym pokoju, a jej miesięczne wydatki to czynsz najmu w kwocie ok. [...] zł regulowany gotówką oraz bieżące wydatki w kwocie ok. [...] zł na wyżywienie, zakup środków higieny osobistej i tania odzież, wskazując, iż dokumentów potwierdzających ponoszenie ww. wydatków nie posiada.

Do wniosku skarżąca nadesłała także: dwie kopie rocznych zeznań podatkowych za [...] r. i [...] r. wraz z potwierdzeniami ich złożenia w urzędzie skarbowym, kopię umowy najmu pokoju w lokalu mieszkalnym.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że złożony przez skarżącą kolejny wniosek

w sprawie, w której przyznano jej już zwolnienie od kosztów sądowych oznacza, że wniosek ten podlegać będzie rozpoznaniu na podstawie przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej zwana "P.p.s.a.", tj. dotyczących przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie referendarza sądowego, przedstawione przez skarżącą okoliczności dotyczące sytuacji finansowej i rodzinnej, znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych, pozwoliły stwierdzić, że złożony przez nią wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu zasługiwał na uwzględnienie. Nie sposób bowiem przyjąć, że skarżąca będzie w stanie ponieść koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, gdy wykazała, iż jest osobą bezrobotną, utrzymuje się

z zasiłku, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada oszczędności ani żadnego majątku.

Uwzględniając powyższe okoliczności, należało uznać, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego .

W odniesieniu do wskazania we wniosku skarżącej o ustanowienie dla niej pełnomocnika, osoby radcy prawnego R. G., wyjaśnić należy, że zarówno referendarz sądowy jak i Sąd nie mają kompetencji do imiennego wyznaczania pełnomocnika, który będzie zastępować stronę korzystającą z przyznanego jej prawa pomocy. Rolą referendarza sądowego (Sądu) jest bowiem orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawo pomocy. Po wydaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy działanie Sądu ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do właściwej okręgowej rady radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 244 § 3 P.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała osobę radcy prawnego, właściwa okręgowa rada radców prawnych, w miarę możliwości

i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym wyznaczy pełnomocnika wskazanego przez stronę.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.