Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 497/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 1145/12 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 1145/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego, odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie.

W uzasadnieniu wskazano, że podnoszone przez skarżącego, we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku, okoliczności w postaci nieznajomości prawa i wieloletniej choroby alkoholowej, która powoduje problemy z pamięcią, nie uzasadniają przywrócenia terminu do dokonania danej czynności procesowej. Nadto zaznaczono, że strona musi uwiarygodnić, iż stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał posłużenie się inną osobą. Zdaniem Sądu wskazywana przez skarżącego choroba alkoholowa i związane z nią problemy z pamięcią nie mają charakteru nagłego, a jedynie świadczą o ogólnym złym stanie zdrowia skarżącego. Nie są to jednak okoliczności, które uniemożliwiły mu osobiste działanie. Za nieuzasadniającą przywrócenie terminu Sąd uznał także okoliczność nieznajomości prawa, podnosząc, że w zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżący został pouczony o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w przypadku oddalenia skargi. Natomiast to, że pouczenia tego nie przeczytał świadczy już o jego niedbalstwie i lekceważącym podejściu do własnych spraw. Sąd ten wskazał także, że istniała możliwość złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, o czym skarżący także został pouczony.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, wskazując, że popiera prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku. Podniósł także, że popiera argumentację zawartą we wniosku i dodał, że sugerował się pismami Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w poprzednich sprawach, gdzie oddalono skargi, a Sąd ten każdorazowo powiadamiał go "o oddaleniu spraw". W związku z tym myślał, że także i w tym przypadku po wydaniu rozstrzygnięcia otrzyma stosowne pismo, od którego będzie się mógł odwołać.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W niniejszej sprawie zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło bez jego winy. Długotrwały zły stan zdrowia skarżącego spowodowany wieloletnim nadużywaniem alkoholu nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w orzecznictwie dominuje pogląd, iż ogólnie zły stan zdrowia nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Musi to być bowiem na tyle nie dająca się przewidzieć sytuacja, że zainteresowany nie jest w stanie dokonać czynności, mimo dołożenia należytej staranności.

Odnośnie zaś argumentu dotyczącego nieposiadania wiedzy prawniczej podnieść należy, że informacje o tym w jakich sytuacjach i w jakim terminie skarżący winien złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku i jego doręczenie wraz z sentencją, oraz iż zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia Sądu I instancji oddalającego skargę zawierało pouczenie zawarte w zawiadomieniu o rozprawie. Zaś niezapoznanie się z tymi informacjami przez skarżącego powoduje, że nie można stwierdzić, iż uchybił on terminowi bez swojej winy.

Okoliczności tej nie zmienia także podnoszona przez skarżącego kwestia uprzedniego doręczenia mu z urzędu orzeczeń zapadłych w innych sprawach.

W tej sytuacji zasadnie Sąd I instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Dlatego na podstawie art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.