Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1231/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 191, art. 187  par. 1, art. 122, art. 67a par. 1 pkt 3, art. 67b, art. 53a
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2015 r. sprawy ze skargi MO na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. wraz z odsetkami oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2014. XA zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z wnioskiem o umorzenie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013r. w kwocie[....] ,- zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku zobowiązana wskazała, że po śmierci męża XB z którym prowadziła jako wspólnik wraz z synami działalność gospodarczą pozostały liczne zobowiązania. Śmierć męża w 2000r. oraz ujawnienie zobowiązań, których istnienia nie była świadoma, spowodowała zaprzestanie działalności firmy. W konsekwencji zaistniałej sytuacji majątek firmy został przejęty przez komornika, a uzyskane środki z postępowania komorniczego pozwoliły tylko na częściowe uregulowanie zobowiązań. Obowiązek spłaty pozostałych zobowiązań spoczął na zobowiązanej i jej synach. X.A musiała poprzez zajęcie komornicze spłacić zobowiązania wobec licznych instytucji (ZUS-u, urzędu skarbowego i innych) w wysokości ponad [...] zł. Na spłatę zobowiązań zaciągnęła w swoim miejscu pracy pożyczkę w wysokości [...] zł, którą będzie spłacać do lipca 2015r. Wnioskodawczym pracuje w Urzędzie Miasta [...] i jest to jej jedyne źródło utrzymania. Uzyskuje dochód z stosunku pracy w wysokości [...] zł brutto co daje [...] zł netto. Koszty stałe funkcjonowania (energia, gaz, czynsz, dojazd do pracy) wynoszą około [...]-zł, na utrzymanie pozostaje jej kwota około [...]- zł. Strona nie posiada zdolności kredytowej.

Jednym z zobowiązań pozostałych po śmierci męża była wierzytelność wobec [...] Banku Spółdzielczego. Wobec złej sytuacji finansowej bank zaproponował ugodę dotyczącą zobowiązania kredytowego pod warunkiem spłaty jego części w wysokości [...] zł. Zobowiązana z synami wpłaciła kwotę [...] zł. Kwota w wysokości [...] zł została umorzona i stała się dochodem podlegającym opodatkowaniu, co spowodowało powstaniu zobowiązania podatkowego. W ocenie wnioskodawczym spłata tak wysokiej kwoty jest wobec jej sytuacji majątkowej niemożliwa.

Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] po dokonanej analizie materiału dowodowego wydał w dniu [...] lipca 2014r. decyzję, w której odmówił umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami. W ocenie organu podatkowego pierwszej instancji brak jest przesłanki ważnego indywidualnego interesu strony, czy też interesu publicznego, uzasadniającej umorzenie zaległości podatkowej. Zdaniem organu obecny brak środków może mieć charakter przejściowy i sytuacja materialna strony może ulec poprawie.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona po raz kolejny przedstawiła okoliczności powstania zaległości podatkowej oraz trudną sytuację finansową, która uniemożliwia uregulowanie przedmiotowej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Ponadto wskazała, że zdawała sobie sprawę, iż decyzja dotycząca umorzenia zaległości podatkowej ma charakter uznaniowy, ale powinna uwzględniać jej obecną sytuację, wysokość uzyskiwanych dochodów oraz wydatków. Zdaniem strony nie tylko sytuacje nadzwyczajne czy zdarzenia losowe powodują brak możliwości spłaty zobowiązań.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...] po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz argumentami zawartymi w odwołaniu decyzją z dnia [...] października 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że strona jako wspólnik spółki we własnym, dobrze pojętym interesie powinna kontrolować działanie osób, którym powierzyła wykonywanie tak ważnych zadań jak prowadzenie spraw spółki. W ocenie organu strona przyczyniła się do powstania zaistniałej sytuacji, ponieważ kontrolę nad finansami firmy straciła w wyniku swojej suwerennej decyzji, którą było powierzenie prowadzenia firmy małżonkowi, ponadto w wyniku własnych zaniechań nie znała stanu finansowego firmy. W konsekwencji majątek firmy został przejęty przez komornika, a uzyskane środki z postępowania komorniczego pozwoliły tylko na częściowe uregulowanie zobowiązań. Obowiązek spłaty pozostałych zobowiązań spoczął na zobowiązanej i jej synach. Ponadto XA poprzez zajęcie komornicze spłaciła zobowiązania wobec licznych instytucji w wysokości [...] zł w okresie od lutego 2004r. do lutego 2012r. Kwota ta systematycznie była potrącana z wynagrodzenia i przekazywana na zajęcia komornicze co potwierdza zaświadczenie wydane przez Urząd Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. Nadto XA wpłaciła solidarnie z synami kwotę [...] zł na poczet spłaty kredytu, co umożliwiło jej umorzenie pozostałej kwoty w wysokości [...] zł .

Z informacji PIT-8C sporządzonej przez [...] i Bank Spółdzielczy wynika, że strona uzyskała przychód w wysokości [...] zł w wyniku umorzenia kapitału oraz odsetek od udzielonego kredytu. W powołanym PIT-8C XA zawiadomiona została, że umorzone zaległości kredytowe w kwocie [...] zł stanowią jej przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2012r, poz. 361 ze zm.), podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, który należy rozliczyć w zeznaniu rocznym łącznie z innymi dochodami uzyskanymi w roku podatkowym.

W dniu [...] kwietnia 2014r. XA złożyła w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe PIT-36 za 2013r., w którym oprócz przychodów uzyskanych z wynagrodzenia ze stosunku pracy w kwocie [...] zł wykazała także przychody z innych źródeł w wysokości [...] zł. W wyniku dokonanego rozliczenia łącznych dochodów zadeklarowany został podatek należny w kwocie [...] zł. Po uwzględnieniu zaliczek pobranych i wpłaconych na podatek dochodowy przez płatnika, do zapłaty pozostała kwota [...] zł.

Z przedłożonego w dniu [...] maja 2014r. oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że XA zamieszkuje w mieszkaniu będącym własnością Urzędu Miasta na podstawie umowy z [...]o pow. 49m2, i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zobowiązana pracuje w Urzędzie Miasta [...] i jest to jej jedyne źródło utrzymania. Uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości [...] zł brutto co daje [...] zł netto. Strona w swoim miejscu pracy zaciągnęła pożyczkę w wysokości [...] zł, którą będzie spłacać do lipca 2015r. Miesięczne wydatki zobowiązanej kształtują się następująco: czynsz w wysokości [...] zł, gaz w wysokości [...] zł, prąd w wysokości [...] zł, telefon w wysokości [...] zł, bieżące utrzymanie w wysokości [...] zł, bilet MPK w wysokości [...] zł.

Biorąc pod uwagę powyższe organ odwoławczy stwierdził, że podjęte w oparciu o posiadany materiał dowodowy ustalenia wskazują na trudne położenie ekonomiczne strony. Jednakże konieczność ponoszenia wydatków bytowych, w tym ponoszenia kosztów opłat związanych z gospodarstwem domowym oraz spłata innych zobowiązań nie stanowi okoliczności wyjątkowych i nadzwyczajnych, a dotyczy wszystkich rodzin.

W ocenie organu podatkowego sytuacja finansowa strony nie odbiega w istotny sposób od sytuacji innych podatników i nie stanowi wystarczającej przesłanki do zastosowania ulgi w postaci umorzenia.

Sam fakt uregulowania kwoty [...] zł w latach 2004-2012 oraz kwoty [...] zł solidarnie z synami, które było warunkiem umorzenia przez [...] Bank Spółdzielczy kwoty [...] zł od zaległości kredytowych nie jest niczym nadzwyczajnym, gdyż zobowiązana w ten sposób wypełniła jedynie część ciążących na niej obowiązków związanych z podpisaniem ugody. Dlatego też, fakt spłacenia przez stronę części należności wobec [...] Banku Spółdzielczego nie może być argumentem przemawiającym za pozytywnym załatwieniem wniosku.

W związku z tym dokonując ponownego rozpatrzenia sprawy organ odwoławczy nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za udzieleniem wnioskowanej ulgi podatkowej w formie umorzenia. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że organy podatkowe nie negują trudnej sytuacji finansowej strony, jednak XA jest osobą aktywną zawodowo, wobec której nie orzeczono np. niezdolności do pracy, co daje możliwość uzyskania środków na spłatę posiadanego zobowiązania podatkowego chociażby z wynagrodzenia za pracę, w formie ratalnej.

Organ odwoławczy podkreślił, że ciężka sytuacja materialna strony nie przesądza automatycznie o konieczności przyznania jej ulgi umorzenia wynikającej z treści art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. – Dz. U z 2012 r., poz. 749 ze zm.)- dalej O.p. Ponadto podatniczka nie może upatrywać jedynej szansy na likwidację zadłużenia wskutek jego umorzenia, nie podejmując samodzielnie starań celem uregulowania należności.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie w szczególności przepisu art. 67a § 1 pkt 3 O.p. przez przyjęcie, iż w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie zachodzą przesłanki zaistnienia ważnego interesu skarżącej lub interesu publicznego, uzasadniające umorzenie zaległości podatkowej skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r., przekroczenie przez organy podatkowe zasady uznaniowości w podejmowaniu decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowej skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. oraz przez nadużycie zasady swobodnej oceny dowodów,

- przepisów postępowania przez organy podatkowe, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających istotny wpływ na jej wynik,

- błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na wynik sprawy przez przyjęcie, że skarżąca przyczyniła się do powstania swej trudnej sytuacji finansowej,

- sprzeczność ustaleń organów podatkowych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przez uznanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki zaistnienia ważnego interesu skarżącej lub interesu publicznego, uzasadniające umorzenie zaległości podatkowej skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r.

W argumentacji skarżąca podkreśliła, że organ podatkowy jest zobowiązany do zbadania w sposób wszechstronny wszystkich przesłanek skutkujących przyznaniem ulgi i do wnikliwego rozważenia każdego indywidualnego przypadku. Dogłębna zaś analiza każdego indywidualnego przypadku prowadząca do ustalenia zaistnienia ważnego interesu podatnika lub interesu podatkowego, które uzasadniałyby w danej sprawie, przyznanie ulgi nie może potem być w całości zlekceważona i odrzucona przez organ podatkowy w trakcie już samego podejmowania decyzji przez powołanie się na uprawnienie do uznania administracyjnego.

Ponadto wskazała, że organy podatkowe stosując prawo w niniejszej sprawie przekroczyły granice uznania administracyjnego. Jeżeli prowadzone postępowanie wykazało istnienie obiektywnych kryteriów umorzenia zaległości to odmowa przyznania ulgi jest w istocie przekroczeniem granic uznania administracyjnego i naruszeniem prawa. Okoliczności faktyczne sprawy jednoznacznie wskazują, że skarżąca nie posiada majątku, który spieniężony umożliwiłby jej zapłatę znacznego zobowiązania podatkowego. Uzyskiwane przez skarżącą dochody wystarczają jej tylko i wyłącznie na bardzo skromne utrzymanie.

Dodatkowo skarżący wskazała, że w istocie nie otrzymała żadnych dodatkowych nadzwyczajnych dochodów pieniężnych czy rzeczowych. Dawne gospodarcze zobowiązania i długi skarżącej uległy umorzeniu, gdyż egzekwujący je wierzyciele doszli do wniosków, że w świetle aktualnego stanu majątkowego i sytuacji finansowej skarżącej długi te i tak są nie do odzyskania, nawet w dającej się przewidzieć przyszłości, zatem z organizacyjnego i ekonomicznego punktu widzenia lepiej je umorzyć i spisać w straty niż dalej je egzekwować, ponosząc koszty ich obsługi i koszty podatkowe utrzymywania koniecznych rezerw.

Ponadto skarżąca zaprzeczyła, aby prowadziła wraz z mężem firmę w sposób niestaranny i aby to jej działanie lub zaniechanie doprowadziło do problemów firmy, pogorszenia się jej sytuacji finansowej i w końcu doprowadziło do upadku firmy i powstaniu długów. W istocie utrata płynności finansowej firmy skarżącej i jej męża, a w konsekwencji upadek firmy był wynikiem niezależnych od przedsiębiorców okoliczności zewnętrznych, którym w żaden sposób nie byli w stanie zaradzić ani ich przewidzieć, a nadto sytuacja ta uległa jeszcze dodatkowemu pogorszeniu wskutek nagłej śmiertelnej choroby na jaką zapadł mąż skarżącej i która w krótkim czasie doprowadziła do jego śmierci.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym akcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 67a § 1 O.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć termin płatności podatku, rozłożyć zapłatę podatku na raty, odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53 a, umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Z użytego przez ustawodawcę sformułowania "może" wynika, że decyzja wydana w oparciu o powyższe uregulowania prawne daje podstawę organom podatkowym do orzekania w ramach tzw. uznania administracyjnego. Charakter decyzji w przedmiocie ulg podatkowych regulowanych wskazanym wyżej przepisem nie budzi wątpliwości - ani w orzecznictwie ani w doktrynie.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem (por. m.in. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2012 r., II FSK 1652/10, LEX nr 1121075), sądowa kontrola legalności decyzji uznaniowych organów podatkowych podlega ograniczonej kontroli sądu administracyjnego, który nie jest organem trzeciej instancji w postępowaniu administracyjnym i nie może poddawać ocenie, czy dokonany przez organ podatkowy wybór jest trafny. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności decyzji administracyjnej. Uznaniowy charakter decyzji podejmowanych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 O.p. sprawia, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie kontroluje się merytorycznej zasadności decyzji (wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 stycznia 2013 r., I SA/Lu 944/12, LEX nr 1298349). Sąd administracyjny nie rozstrzyga o tym, czy zaległość podatkowa, odsetki za zwłokę winny zostać umorzone. Takie rozstrzygniecie należy wyłącznie do organów administracyjnych. Natomiast zaskarżona decyzja "uznaniowa" podlega w pełnym zakresie badaniu co do jej zgodności z przepisami proceduralnymi, a więc do oceny, czy organ podatkowy prawidłowo zgromadził materiał dowodowy oraz czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym mają swoje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustalonych granicach zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Uznanie administracyjne oznacza, że rozstrzygnięcie nie jest ściśle zdeterminowane obowiązującą normą prawną, ale ustawodawca do decyzji organu administracyjnego (podatkowego) pozostawił wybór jednego z możliwych sposobów rozstrzygnięcia. Uznanie administracyjne nie oznacza jednak dowolności rozstrzygnięcia, ponieważ organ zobowiązany jest wziąć pod uwagę ważny interes podatnika oraz interes publiczny.

Przesłankę interesu publicznego interpretuje się zazwyczaj jako dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, korektę błędnych decyzji itp. (B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki - Ordynacja podatkowa. Komentarz 2004, Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2004, str. 282). Przy jej ocenie należy również uwzględnić zasadność obciążenia państwa, a w rezultacie całego społeczeństwa kosztami udzielonej w ten sposób pomocy.

Ważny interes podatnika jest przesłanką związaną bezpośrednio z sytuacją wnioskującego. Musi on być na tyle istotny i wyjątkowy, aby jego pominięcie przyniosło dla tej osoby wyraźnie dostrzegalne negatywne skutki, przy czym nie można przesłanki tej utożsamiać wyłącznie z koniecznością wystąpienia nadzwyczajnych zdarzeń losowych. Ważny interes podatnika, jak wskazuje się w orzecznictwie, ocenia się, mając na uwadze kryteria zobiektywizowane, zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, w której wysoką rangę mają zdrowie i życie, a także możliwości zarobkowe w celu zdobycia środków utrzymania dla siebie i rodziny oraz zagrożenie egzystencji; ważnego interesu podatnika nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem podatnika o potrzebie umorzenia zaległości podatkowej.

Przy badaniu wskazanych przesłanek trzeba brać również pod uwagę, że umorzenie zaległości jest w istocie całkowitą rezygnacją z podatku, najdalej idącą ulgą w spłacie zaległości podatkowych. Należy zatem mieć na uwadze, że umorzenie zaległości podatkowej jest odstępstwem od konstytucyjnej zasady powszechności i równości opodatkowania. Bez wątpienia zasadą jest, aby należne podatki były płacone przez podatników, ponieważ wówczas jest realizowana zasada powszechności i równości opodatkowania, dlatego też organy podatkowe muszą wyważyć interes publiczny i interes podatnika, aby nie doszło do pochopnego umarzania podatków, co godziłoby we wskazane wyżej zasady.

Należy jednak podkreślić, że uznaniowy charakter decyzji nakłada na organy podatkowe obowiązek wnikliwego ustalenia stanu faktycznego oraz prawidłowej oceny zebranych dowodów. Kontrola legalności decyzji wydawanych w ramach tzw. uznania administracyjnego sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na ważny interes podatnika lub interes publiczny oraz, czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena, czy przesłanki umorzenia istnieją w konkretnej sprawie, może być dokonana tylko po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, a poprzedzać ją powinno wyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego oraz dokładne wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Obowiązki te bezpośrednio wynikają z treści art. 191, art. 187 § 1 i art. 122 O.p. Po uwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego i po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych organ winien zatem jednoznacznie stwierdzić, czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 67a § 1 pkt 3 O.p. (wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2013 r., I SA/Kr 1663/12, LEX nr 1305394).

W kontekście poczynionych wyżej uwag Sąd stwierdza, że organy podatkowe wywiązały się z ciążących na nich obowiązków i w sposób uprawniony uznały, że brak jest wystarczających przesłanek do udzielenia skarżącej wnioskowanej ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. wraz z odsetkami.

Zdaniem Sądu w toku postępowania organy prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów dokonały jego analizy. Ponadto wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcia w wydanych decyzjach obu instancji. Organy podatkowe prowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z obowiązującymi zasadami, zbadały sytuację materialną skarżącej oraz poddały ocenie wszelkie argumenty i dowody, na które powoływała się skarżąca. Ocenie tej, zdaniem Sądu, nie można zarzucić dowolności, gdyż opiera się ona na przyjętej w orzecznictwie i doktrynie wykładni przepisów O.p. i mieści się w ramach przyznawanego organom uznania administracyjnego.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji organ wziął pod uwagę okoliczności związane z powstaniem przedmiotowej zaległości podatkowej. Z punktu widzenia omawianej ulgi jest to istotna okoliczność, która winna być rozważona (por. wyrok NSA z 30 października 2009 r., II FSK 805/08, POP 2010/2/130; na możliwość sięgania do argumentów związanych z genezą zadłużenia podatkowego zwrócił też uwagę B. Brzeziński w glosie do wyroku WSA w Gdańsku z 29 maja 2008 r., I SA/Gd 998/07, POP 2010/2/105). Należy zwrócić uwagę, że zobowiązanie podatkowe powstało na skutek umorzenia przez Bank kredytu zaciągniętego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie można nie zgodzić się z organem, że skarżąca jako wspólnik spółki osobowej winna czynnie uczestniczyć w prowadzonej działalności gospodarczej, brak zainteresowania sprawami spółki nie może być okolicznością przemawiającą na korzyść podatnika. W niniejszej sprawie zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi konsekwencję umorzenia kredytu przez Bank.

Skarżąca wnioskując o umorzenie zaległości podatkowej wskazuje na swą trudną sytuację materialną i w tym postrzega swój ważny interes. Bez wątpienia, co również przyznaje organ podatkowy pierwszej jak i drugiej instancji, sytuacja materialna skarżącej jest obecnie trudna, z uwagi na niskie dochody. Jednakże niskie dochody skarżącej nie mogą być postrzegane jako uzasadniające umorzenie zaległości podatkowej. Skarżąca jest osobą aktywną zawodowo, mająca stałe źródło dochodów. Była w stanie w ostatnim czasie spłacić wraz z synami znaczne zadłużenie. Obecnie spłaca raty z tytułu zaciągniętej pożyczki w zakładzie pracy, która zostanie ostatecznie spłacona w lipcu 2015 r. Dlatego też w ocenie Sądu nie można uznać, pomimo niskich dochodów podatniczki, że w sprawie wykazana została przesłanka ważnego interesu podatnika. W ocenie Sądu nie ma podstaw do zakwestionowania opinii organu, że opisana sytuacja ekonomiczna podatniczki daje podstawy do uznania, że w przyszłości, choćby sukcesywnie możliwa jest spłata zaległości podatkowych.

W ocenie Sądu przyjęcie poglądu odmiennego prowadziłoby do niedopuszczalnego wniosku, że każdy podatnik znajdujący się w trudnej sytuacji majątkowej spełniałby przesłanki do jej uzyskania. Umorzenie zaległości, a więc w istocie całkowita rezygnacja z podatku jest ulgą, która winna być przyznawana w wyjątkowych przypadkach, zachowywaniu proporcji pomiędzy interesem publicznym a interesem strony.

Interes publiczny należy rozumieć jako dążenie do sytuacji, w której podatnicy regulują swoje zobowiązania podatkowe w całości i terminowo, jest to dbałość o interes Skarbu Państwa w celu umożliwienia realizacji zadań ogólnospołecznych.

Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść mających zastosowanie w sprawie przepisów, dokonał wykładni pojęć ważny interes podatnika i interes publiczny, a następnie wskazał wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności faktyczne dotyczące sytuacji finansowej i możliwości regulowania zaległości podatkowych, a ich ocena jest zgodna z doświadczeniem życiowym, logiczna i prawidłowa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.