Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 55/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na przewlekłość Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie dostaw energii elektrycznej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

L. B. (dalej jako "Skarżący", "Strona") pismem z dnia 8 lipca 2019 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej jako "URE", "organ") w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 6 marca 2018 r. o rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie nieuzasadnionego wstrzymania dostaw energii elektrycznej. Skarga nie została w żaden sposób uargumentowana.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.

Zarządzeniem sędziego z dnia 1 października 2019 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, ujawnionego na etapie jej wstępnego badania, poprzez nadesłanie dowodu wniesienia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096; dalej "k.p.a."). W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni. Wezwanie skutecznie doręczono Stronie w dniu 14 października 2019 r. (z.p.o. na k. 10).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Skarżący pismem z dnia 21 października 2019 r. poinformował, że ponaglenie w przedmiotowej sprawie składał osobiście we wrześniu 2018 r. w siedzibie Urzędu Regulacji Energetyki, w Punkcie Interwencyjnym ww. urzędu konsultantowi Panu B. M..

Następnie zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 31 października 2019 r. zwrócono się do pełnomocnika organu o udzielenie informacji, czy w przedmiotowej sprawie Skarżący składał we wrześniu 2018 r. ponaglenie w siedzibie organu oraz czy URE wydał w sprawie decyzję.

Pismem z dnia 18 listopada 2019 r. organ poinformował Sąd, że Skarżący nie składał w przedmiotowej sprawie ponaglenia, oraz że postępowanie z wniosku Strony zostało zawieszone postanowieniem URE z dnia 14 listopada 2019 r. z uwagi na potrzebę rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 p.p.s.a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Powyższą normę uzupełnia art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W art. 52 § 2 p.p.s.a. zdefiniowano kiedy dochodzi do wyczerpania środków zaskarżenia. Sytuacja taka zachodzi w przypadku, w którym stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarga dotyczy przewlekłości Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki – a zatem organu, nad którym nie ma organu wyższego stopnia. Zatem ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 i § 3 pkt 2 k.p.a., Strona winna złożyć bezpośrednio do URE.

Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotem sprawy jest rozpoznanie przez Urząd Regulacji Energetyki wniosku Skarżącego z dnia 6 marca 2018 r. o rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie nieuzasadnionego wstrzymania dostaw energii elektrycznej. Strona wniosła do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ powyższego postępowania. Zaznaczyć przy tym należy, że warunkiem rozpoczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest zbadanie przez Sąd czy zostały wyczerpane środki zaskarżenia przysługujące Skarżącemu w postępowaniu przed organem. Mając zatem na uwadze treść powołanych wyżej przepisów wskazać należy, że warunkiem formalnym wniesienia skargi na przewlekłość postępowania jest poprzedzenie jej wystosowanym do organu ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po dokładnym przenalizowaniu akt sądowych, w tym pisma uzupełniającego Skarżącego z dnia 21 października 2019 r. (k. 11) oraz pisma organu z dnia 18 listopada 2019 r. stwierdził, że Skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia przewlekłości organu, gdyż nie skierował do URE ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Sąd uznał zatem, że w sprawie nie została spełniona formalna przesłanka dopuszczalności skargi, jaką jest wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, w sytuacji gdy przysługiwały one Stronie przed organem właściwym w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.