Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 180/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity.
article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 4 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 45 poz 236
law: Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz – spr. Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant Asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia ... w przedmiocie powierzenia Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w L. obowiązkowego zadania własnego gminy utrzymania czystości i porządku na terytorium Gminy Miejskiej L. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w L. w sprawie powierzenia M. obowiązkowego zadania własnego gminy utrzymania czystości i porządku, jako podjętej bez podstawy prawnej. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 210/13 tut. Sąd uwzględnił skargę, podzielając w całości argumentację skarżącego, w nawiązaniu do art. 4 i art. 9 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236), art. 9 ust. 1 u.s.g. i art. 3 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012 r., poz. 391) oraz przepisów KSH. Sąd zakwestionował również prawidłowość powołania podstaw prawnych zaskarżonej uchwały, szczególnie w zakresie art. 6 d, art. 6 f i art. 9 z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz dyrektywy nr 204/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. (Dz.Urz. UE seria L z 2004 r. Nr 134, s. 114 z późn. zm.).

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2283/13 sąd odwoławczy uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Według wykładni prawa dokonanej przez sąd odwoławczy, dopuszczalne jest powierzenie przez radę gminy w drodze uchwały zadania własnego utrzymania porządku i czystości istniejącej już spółce, które jedynym udziałowcem jest gmina. Wyborem sposobu prowadzenia gospodarki komunalnej jest również zmiana zakresu uprzednio przekazanych zadań (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej, art. 9 u.s.g.).

Dotychczasowe zadania Spółki nie były wystarczająco sprecyzowane w akcie założycielskim, zaś nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości wymagała zmodyfikowania tych zadań. Problematyki powierzenia zadań publicznych podmiotowi zewnętrznemu dotyczy przykładowo wyrok ETS z dnia 18 listopada 1999 r. C-107/98 odnoszący się do stosowania dyrektywy 93/36/EWG (obecnie, odpowiednio, dyrektywa 2004/18/WE). Dlatego co do zasady zaskarżona uchwała nie jest wadliwa prawnie. Uchwała zawiera jedynie nadmiernie rozbudowaną podstawę prawną. Wymaga zastrzeżenia sposób ujęcia w uchwale przekazywanych zadań. Zadaniem Sądu I instancji będzie rozważenie, czy taka rozbudowana forma przekazywanych zadań, jest dotknięta wadliwością uzasadniającą stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

Na rozprawie w toku ponownego rozpoznania sprawy strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska, to jest skarżący popierał skargę, zaś organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez sąd odwoławczy. Zaleca się, aby ponowne rozpoznanie ograniczyć do zagadnień wskazanych przez sąd odwoławczy, jako nadal wymagających rozstrzygnięcia. W nin. sprawie nie ulegało zatem wątpliwości, że zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem, w szczególności zaś posiada podstawę prawną wskazaną przez sąd odwoławczy. Należało jedynie dokonać oceny, czy forma przekazania zadań jest wadliwa w ogóle lub w stopniu prowadzącym do nieważności uchwały. W tym zakresie Sąd wyraża pogląd, że również z tego punktu widzenia uchwała nie budzi zastrzeżeń. Uchwała przekazuje Spółce komunalnej całokształt zadań własnych gminy w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy. Zrozumiałe jest zatem, że poszczególne przepisy uchwały określają treść przekazanych zadań według brzmienia przepisów ustawowych formułujących te zadania. W ten sposób przepis § 2 pkt 1 uchwały stanowi odpowiednik art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy (Dz.U. z 2013 r., poz. 1399) i tak kolejno w zakresie art. 3 ust. 2 pkt 4-10 ustawy oraz art. 3 ust. 3 ustawy. Mógł budzić wątpliwości przepis § 2 pkt 9 uchwały w brzmieniu Gmina ... powierza Spółce ... zadanie własne obejmujące tworzenie warunków do wykonywania prac związanych z utrzymaniem czystości i porządku ... w szczególności w zakresie przygotowania i przeprowadzenia przetargów na odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Kompetencje do organizowania przetargów przysługują bowiem organowi wykonawczemu (art. 6 d – art. 6 g ustawy). Jednak Sąd uznał, że powierzenie zadania nie oznaczało wkroczenia w kompetencje organu wykonawczego. Powierzenie kompetencji Spółce w tym zakresie nastąpi zapewne w wymaganej formie prawnej, co dopiero pozwoli jej na zrealizowanie tego potencjalnego zadania (na temat przetargów organizowanych przez spółki komunalne por. wyroki KIO 1544/13, 1545/13, 779/13, ogólnie odnośnie przetargów por. wyroki II GSK 105/05, II OSK 195/12, wyrok KIO 1231/13, Komentarz W. Radeckiego do art. 6 d u.c.p.g., P. Brzeziński "Problematyka udzielania przez gminy zamówień publicznych podmiotom wewnętrznym na odbiór odpadów komunalnych "PiP z 2014 r. z. 4 s. 33, Opinia prawna A. Jakubeckiego i P. Bryłkowskiego z 17 stycznia 2013 r., wyrok ETS C-84/03 z dnia 13 stycznia 2005 r.).

Należy wzmiankować, że z kolei sąd odwoławczy w powiązanej sprawie sygn. akt II OSK 2409/13 nie znalazł podstaw do zakwestionowana legalności kolejnej uchwały dotyczącej przekazania Spółce kompetencji do realizowania opisanych powyżej zadań.

Z tych względów skarga jako nieuzasadniona uległa zgodnie z art. 151 p.p.s.a. oddaleniu.

H.B.19.05.2014 r.