Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 182/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 27 stycznia 2014 r. w sprawie o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta W. z dnia [...], nr [...] zawieszającego postępowanie administracyjne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lipca 2014 r. Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 27 stycznia 2014 r. w sprawie o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta W. z dnia [...], nr [...] zawieszającego postępowanie administracyjne.

Pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. skarżący został wezwany do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi, wyczerpał tryb zażaleniowy i wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Sąd zobowiązał skarżącego do oświadczenia się na piśmie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie Sądu skarżący odebrał osobiście w dniu 15 grudnia 2014 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem (k.31).

Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący na wezwanie Sądu nie odpowiedział.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Badanie merytorycznej zasadności skargi na bezczynność organu musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym jej dopuszczalności.

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a, skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając na uwadze, że w administracyjnym toku postępowania przepisy prawa nie przewidują organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do tego organu.

W niniejszej sprawie skarżący odebrał wezwanie Sądu w dniu 15 grudnia 2014 r., jednak w terminie 7 dni od daty jego otrzymania nie uczynił zadość wezwaniu, tj. nie poinformował, czy skargę na bezczynność poprzedził wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Termin do złożenia stosownego oświadczenia upływał w dniu 22 grudnia 2014 r.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.