Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 35/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6174 Komornicy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. d
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 167 poz 1191
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - tekst jedn.
article: art. 68 par. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 grudnia 2009 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2040/09 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2009 r.; nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 7 grudnia 2009 r., wydanym w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2040/09, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wezwał A. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] września 2009 r., nr [...], w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał przepis § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

W zażaleniu na powyższe zarządzenie A. P. wniósł o jego uchylenie i rozpatrzenie sprawy bez wzywania do uiszczenia kosztów sądowych. Podniósł, że na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d/ p.p.s.a. w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji i art. 68 § 1 Kodeksu pracy, jest zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący nie kwestionuje w zażaleniu prawidłowości ustalenia wysokości wpisu sądowego, podnosi natomiast, że zgodnie z przepisem art. 239 pkt 1 lit. d/ p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżąc działanie organu w sprawie z zakresu stosunku pracy i stosunku służbowego. Na poparcie tego stanowiska powołał w zażaleniu przepis art. 11 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (t.j. Dz.U. z 2006 r., Nr 167, poz. 1191), zgodnie z którym komornika powołuje Minister Sprawiedliwości na wniosek zainteresowanego, oraz art. 68 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94), który stanowi, że stosunek pracy nawiązuje się na podstawie powołania w przypadkach określonych w odrębnych przepisach.

Przedstawione stanowisko jest chybione, gdyż rozpoznawana sprawa nie jest sprawą z zakresu stosunku pracy. Komornik jest działającym przy sądzie rejonowym funkcjonariuszem publicznym, podlegającym nadzorowi judykacyjnemu prezesa tego sądu, nie jest jednak jego pracownikiem. Taki status komornika wynika z obowiązującej od 1 stycznia 2002 r. ustawy z 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 130, poz. 1452). Z datą wejścia w życie wskazanych zmian ustawowych ustał stosunek pracy między komornikiem sądowym a sądem rejonowym. Komornik stał się organem samodzielnym i samofinansującym. Zawarte w art. 11 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji sformułowanie "komornika powołuje Minister Sprawiedliwości", nie oznacza nawiązania stosunku pracy w drodze powołania w rozumieniu art. 68 Kodeksu pracy, gdyż mimo zbieżności terminologicznej jest to tylko powierzenie danej osobie funkcji organu egzekucyjnego. W związku z tym, również odwołanie skarżącego ze stanowiska komornika nie oznacza rozwiązania stosunku pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

W sprawie, prawidłowo zatem wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł; trafnie powołano też w tym zakresie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia, przepis § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Niewątpliwie bowiem sprawa w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika jest sprawą dotyczącą uprawnień do wykonywania zawodu, czynności lub zajęć, o jakiej mowa w § 2 ust. 4 powołanego rozporządzenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 198 w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.