Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 140/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 par. 1.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o organie właściwym do rozpoznania sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]października 2009 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego L. S. wyjaśnił, że chce dołączyć do już zebranego materiału dowodowego w sprawie postępowania dotyczącego wykonywanego remontu budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] stanowiącej własność D. i J. S. położonej w miejscowości K., Gm. D., dodatkowe załączniki 1 i 2 oraz, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w tej sprawie, aby sąsiad legitymował się wymaganymi dokumentami stwierdzającymi legalność wykonanych przez niego robót budowlanych. Zdaniem wnioskodawcy D. i J. S. przekroczyli "zakres" zgłoszenia obejmujący remont budynku mieszkalnego. L.S. domagał się wymierzenia kary zgodnie z art. 59f ust. 1 oraz art. 93 ustawy Prawo budowlane. Zwrócił się także do organu nadzoru budowlanego, o interwencję w związku z wypuszczaniem ścieków i nieczystości do przydrożnego rowu z budynku mieszkalnego należącego do D. i J. S. oraz o powiadomienie o tym Inspektora Ochrony Środowiska. Podniósł, że tą kwestię i kwestie wykonanych robót budowlanych przez jego sąsiadów opisał już w piśmie z dnia [...]lipca 2009r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] działając na podstawie art. 66 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiadomił L. S., że jest organem właściwym do załatwienia sprawy prowadzonych przez D. i J. małż. S. robót budowlanych przy remoncie budynku mieszkalnego natomiast w sprawie wypuszczenia ścieków i nieczystości do przydrożnego rowu, jako właściwy organ wskazał Urząd Gminy D.

Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 66 § 1 Kpa zawiadomił L. S., iż w sprawie wypuszczenia ścieków i nieczystości do przydrożnego rowu właściwy jest Wójt Gminy D. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że sprawa ewentualnego zanieczyszczenia przydrożnego rowu powinna być rozpatrzona na podstawie ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 ze zm.) przez organ samorządu gminnego. Jednak organ ten błędnie wskazał, jako właściwy w sprawie – Urząd Gminy, ponieważ tym organem w przedmiotowej sprawie powinien być Wójt Gminy.

L. S. w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie opisał prace budowlane dokonane przez D. i J. S., którzy dokonali przebudowy i modernizacji budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej w K. nr [...] poprzez wykonanie instalacji sanitarnej i kanalizacyjnej. Zaznaczył, że teren, na którym zlokalizowany jest budynek, nie jest skanalizowany. Następnie wskazał, że okoliczności te znane są organowi nadzoru (nr sprawy [...]). Skarżący wskazał, że sąsiedzi wykonali także samowolnie prowizoryczny zbiornik do gromadzenia ścieków, z którego i tak, ścieki te są odprowadzane do przydrożnego rowu.

Zdaniem L. S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jest bezczynny i uchyla się od rozstrzygnięcia sprawy odprowadzania do rowu nieczystości, jako organ właściwy miejscowo i rzeczowo. Skarżący podkreślił, że wielokrotnie zwracał się do organów nadzoru budowlanego – pisma z dnia [...]lipca 2009r. i [...] października 2009r. - na które uzyskał odpowiedź – pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2009r. oraz pismo z dnia [...]listopada 2009r., do którego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustosunkował się pismem z dnia [...]grudnia 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 66 § 1 jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie przepis ten nakłada na organ obowiązek zawiadomienia wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu oraz poinformowania go, że to podanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania.

Powyższy przepis reguluje kwestie podania, które dotyczy kilku spraw administracyjnych załatwianych przez różne organy administracji publicznej. W takiej sytuacji, gdy strona w podaniu połączyła kilka spraw, ze względu na to, że rozpatrzenie określonej sprawy uzależnione jest od wniesienia przez stronę podania spełniającego wymogi formalne, organ administracji publicznej, do którego wpłynęło podanie, wszczyna postępowanie w sprawie, w której jest właściwy. Natomiast w sprawach pozostałych zawiadamia stronę, że powinna wnieść do wskazanego organu administracji publicznej odrębne podanie.

Jak wynika z akt sprawy wniosek L. S.skierowany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczył prowadzonych przez D. i J. małż. S. robót budowlanych przy remoncie budynku mieszkalnego oraz wypuszczania ścieków i nieczystości do przydrożnego rowu.

Pierwsza wskazana kwestia podlegała rozpoznaniu przez ten organ, i jako taka stała się przedmiotem rozpoznania przez PINB. W zgromadzonym materiale znajduje się bowiem m.in. decyzja Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] ([...], k. 16-17 akt adm.) uchylająca w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] dotyczącą umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] stanowiącego własność D. i J. S. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] ([...], k. 22-23 akt adm.) uchylająca w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie wstrzymania D. i J. S. prowadzenia robót budowlanych związanych z remontem budynku mieszkalnego i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Skoro organy nadzoru budowlanego w zakresie prac budowlanych dokonanych przez D. i J. S. przy budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] w K. nr [...] już podejmują czynności i w dalszej części uznają się za właściwe do rozpoznania sprawy, nie można przypisać im, że pozostawali w tym zakresie w bezczynności.

Natomiast żądanie w sprawie wypuszczania ścieków i nieczystości do przydrożnego rowu, stosownie do art. 66 kpa, powinno być rozpatrzone przez inny właściwy organ wskazany przez organ, do którego został skierowany wiosek. Dlatego też stosownie do art. 66 § 1 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w sytuacji gdy uznał, że nie jest właściwy do załatwienia podania w sprawie wypuszczania ścieków, zawiadomił zainteresowanego w drodze postanowienia, iż w tej sprawie należy wnieść odrębne podanie do innego organu.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] wskazując, że błędnie organ I instancji wskazał właściwy organ do rozpoznania sprawy wypuszczania ścieków do rowu.

Można zauważyć, iż organ I instancji, w sytuacji wydania postanowienia w trybie art. 66 § 1 kpa w "zawiadomieniu" nie musiał wskazywać, że jest właściwy do załatwienia sprawy dotyczącej w tym przypadku robót budowlanych, tylko zawiadomić wnoszącego podanie, że w sprawie (wypuszczania ścieków do rowu) powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu. To, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem właściwym w danej sprawie (w rozumieniu art. 66 § 1 kpa), powinno wynikać z uzasadnienia rozstrzygnięcia.

Jednak w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy dokonał czynności, do jakich w powyższej sytuacji wniesienia jednym podaniem kilku spraw należących do różnych organów, obligują go przepisy kpa. W związku z tym Sąd uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego w sprawie.

Zaznaczyć przy tym należy, że wskazanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organu właściwego do rozpoznania sprawy w trybie art. 66 § 1 kpa nie musi być utożsamiana z jego bezczynnością. Za bezczynność nie może być uznana bowiem sytuacja, w której organ nie uznaje się za właściwy do rozpoznania sprawy.

Kodeks postępowania administracyjnego nie określa natomiast skutków błędnego zawiadomienia wnoszącego podanie o organach właściwych do załatwienia jego żądań. Należy jednak przyjąć, że także w przypadku gdy organ, do którego zostanie wniesione podanie zgodnie z zawiadomieniem okaże się niewłaściwy, stosuje się - w zależności od okoliczności, przepisy art. 65 i 66 kpa (por. M.Jaśkowska, A.Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Wydanie II, Zakamycze 2005, s. 444).

Związanie prawomocnym postanowieniem o przekazaniu sprawy według właściwości (art. 65 § 1 k.p.a.) oznacza bowiem obowiązek organu, któremu sprawa została przekazana do:

1) merytorycznego rozpatrzenia wniosku strony, jeżeli uznaje się za właściwy w sprawie,

2) wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego, jeżeli stoi na stanowisku, że organem właściwym w sprawie jest organ przekazujący,

3) przekazania sprawy według właściwości, jeśli prezentuje pogląd, że organem właściwym w sprawie jest inny organ administracyjny niż organ przekazujący (Postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2008 r., I OW 39/08, LEX nr 494258).

W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zatem skarga, jako niezasadna podlega oddaleniu w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).