Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1443/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 67a par 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat D. G. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1443/11

UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 28 stycznia 2011 r. uzupełnionym pismami z 21 lutego i 7 marca 2011 r. M. W. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z prośbą o umorzenie zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok w kwocie 6.434 zł wraz z ustawowymi odsetkami.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. decyzją z dnia [...] r. odmówił umorzenia zaległości w kwocie 6.361,01 zł wraz z odsetkami i umorzył postępowanie w części dotyczącej zaległości w kwocie 72,99 zł z odsetkami wobec zapłaty tej kwoty przed złożeniem wniosku.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano w szczególności, że podatnik mieszka wspólnie z rodzicami w spółdzielczym mieszkaniu własnościowym. Osiąga stałe dochody ze stosunku pracy, w wysokości 1800 zł brutto oraz nieregularne dochody w wysokości 400 zł. Rodzice skarżącego pobierają renty w łącznej kwocie 1431,68 zł, co daje średni przeciętny dochód rodziny 3500 zł. Stałe obciążenia miesięczne, na które składają się koszty utrzymania mieszkania, spłata kredytów, wydatki na benzynę i dojazdy do pracy skarżącego, spłata zobowiązań w US oraz ubezpieczenie wynoszą 3.433,89 zł. Ponadto M. W. posiada samochód osobowy marki Honda Civic, rok. prod. 1996 r., na którego kupno zaciągnięty został kredyt, który nadal jest spłacany. Podatnik spłaca 3 pożyczki w wysokości 720 zł miesięcznie. Z zebranych w sprawie dokumentów wynika, iż na dzień złożenia wniosku wnioskodawcę obciążała zaległość w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok w kwocie 6.361 zł wraz z odsetkami w wysokości 2.102 zł. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, który nie dał wiary twierdzeniom podatnika o braku środków na zapłatę zaległości. Odnosząc się do sytuacji finansowej M. W. organ wskazał, iż choć rzeczywiście jest ona trudna, to okoliczność ta sama w sobie nie stanowi wystarczającej przesłanki do uwzględnienia żądania umorzenia wskazanej zaległości podatkowej. Organ podniósł, iż skarżący wnosząc o umorzenie powstałej zaległości winą za jej powstanie obciążył urzędników urzędu skarbowego, od których uzyskał informację, iż nie będzie zobowiązany do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego. Nie przedstawił jednak żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających rzekomą pomyłkę oraz rażące zaniedbania urzędników, jak również dowodów na to, że przedmiotowa zaległość powstała na skutek nadzwyczajnych i niezależnych od podatnika okoliczności losowych. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że udowodnienie faktów należy zawsze do podatnika, a M. W. nie wskazał żadnych konkretnych, popartych dowodami zdarzeń, które winien rozpatrzeć dodatkowo organ podatkowy. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia zwrócił nadto uwagę, że w niniejszej sprawie udzielenie ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej zakłóciłoby poczucie obiektywizmu i sprawiedliwości społecznej, ponieważ podatnik bezwzględnie wywiązuje się ze swego zadłużenia wobec banków, co świadczy o priorytetowym traktowaniu zobowiązań wynikających z umów kredytowych na cele konsumpcyjne, pomijając jednocześnie obowiązki podatkowe wynikające z przepisów prawa. Organ podatkowy przypomniał, że wszelkie ulgi w spłacie należności winny być traktowane jako wyjątek od zasady powszechności płacenia podatków i z tego powodu mogą być stosowane jedynie w szczególnych okolicznościach, które nie zachodzą w niniejszej sprawie.

Kwestionując stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i M. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której oświadczył, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

M. W. wystąpił z wnioskiem o udzielenie ulgi podatkowej w postaci umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Podstawę prawną do udzielenia ulgi tego rodzaju stanowi przepis art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p."). Zgodnie z powołanym przepisem organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Podstawową zasadą polskiego prawa podatkowego jest powszechność i równość opodatkowania. Przepis art. 67a § 1 O.p. jest przepisem o charakterze wyjątkowym, dlatego tez umorzenie zaległości podatkowych stosuje się tylko w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych wypadkach. Organy podatkowe trafnie oceniły, ze taka sytuacja nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych może nastąpić jedynie na wniosek podatnika. W związku z tym wnioskodawca winien uzasadnić swoją prośbę i wskazać na okoliczności przemawiające za jej udzieleniem. M. W. powołał się na swoją trudną sytuację materialną i rodzinną oraz błędną informację pracowników Urzędu Skarbowego w Ł., z której wynikało, że skarżący nie będzie zobowiązany do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego. Organy podatkowe szczegółowo wyjaśniły sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, który zamieszkuje i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami. Wnioskodawca osiąga stałe dochody z tytułu umowy o pracę, rodzice wnioskodawcy otrzymują renty z ZUS, a matka nadto dodatek pielęgnacyjny. Po uwzględnieniu wysokości bieżących wydatków ( w tym wydatków na wyżywienie oraz na spłatę kredytów konsumpcyjnych skarżącego i jego rodziców w łącznej kwocie 1283 zł) w budżecie rodziny pozostaje jeszcze stosunkowo niewielka kwota. Brak jest, więc podstaw do przyjęcia, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest szczególnie, wyjątkowo trudna i uzasadnia umorzenie zaległości podatkowych. Wprawdzie, z zaświadczenia lekarskiego wynika, że T. W. (matka wnioskodawcy) pozostaje pod opieką poradni zdrowia psychicznego, ale nie jest to związane z nagłym, wyjątkowym zdarzeniem. Matka wnioskodawcy pozostaje, bowiem pod opieką poradni już od 1996 roku. Za oceną, że sytuacja finansowa wnioskodawcy nie jest nadzwyczajnie trudna przemawia też fakt, iż posiada on zdolność kredytową a w okresie pomiędzy styczniem 2008 r., a czerwcem 2010 r., dokonał zakupu 5 (pięciu) samochodów osobowych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. trafnie też wskazał, ze wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek dowodów potwierdzających udzielenie podatnikowi błędnych informacji, co do jego obowiązków podatkowych. Twierdzenia strony w tym zakresie są bardzo ogólnikowe i nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu z kontroli przeprowadzonej w lutym 2010 r. nie wynika bynajmniej, aby wnioskodawca uzyskał

informację, ze nie będzie zobowiązany do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego. W skardze do Sądu strona powołała się dodatkowo na protokół ze stycznia 2009 r., którego nie przedstawiła. Jednakże już w sprawie I SA/Łd 1192/10 strona powoływała się na powyższy protokół (z dnia 23 kwietnia 2009 r.), który jednak zawierał jedynie adnotacje o przedstawieniu dokumentów dotyczących spłaty kredytu na zakup nieruchomości. Także w tym postępowaniu dokonano oceny, iż podatnik nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na udzielenie mu błędnych informacji przez pracownika Urzędu Skarbowego w Ł.. Zarzuty strony odnoszące się do wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym pozostają poza zakresem rozpoznawanej sprawy i mogą być podnoszone jedynie w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku, które to postępowanie zostało prawomocnie zakończone.

Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

pzc