Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1308/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1, art. 49 ust. 2, art. 49 pkt 3
journal: Dz.U. 2011 nr 127 poz 721
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za czerwiec i lipiec 2008 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz H. sp. z o.o. z siedzibą w D. kwotę 767 zł (słownie: siedemset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej "Prezes Zarządu PFRON") określił "H." sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") wysokość zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "PFRON") za czerwiec oraz lipiec 2008 r. w łącznej kwocie 3.748 zł.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że stosownie do art. 21 ust. 1 i 49 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.; dalej "u.r.o.n.") Spółka była zobowiązana do dokonywania wpłat na Fundusz w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając jednocześnie Zarządowi Funduszu deklaracje miesięczne i roczne według ściśle określonego wzoru. Skarżąca nie złożyła jednak powyższych deklaracji miesięcznych w terminie określonym w art. 49 ust. 2 u.r.o.n. oraz nie dokonała wpłat na PFRON.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: Prezes Zarządu PFRON wszczął postępowanie w przedmiocie wpłat obowiązkowych mające na celu określenie wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Fundusz. Następnie pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. wezwał Spółkę do przedstawienia dowodów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy i ustalenia stanu faktycznego. Strona nie przesłała żądanych dokumentów.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji PFRON wskazał, że zgodnie z uprawnieniami płynącymi z art. 49c pkt 3 u.r.o.n., skorzystał z danych zgromadzonych przez ZUS w zakresie składanych deklaracji ZUS i na ich podstawie ustalił, że w czerwcu i lipcu 2008 r. Skarżąca, jako pracodawca, zobowiązana była do wpłat na Fundusz, gdyż w czerwcu Spółka zatrudniała w przeliczeniu na pełne etaty 26,25 pracowników, natomiast w lipcu 2008 r. 25,25 pracowników.

W odwołaniu z dnia 12 września 2013 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, wyjaśniając, że zatrudnienie w Spółce w czerwcu i lipcu 2008r. nie przekroczyło 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Skarżąca dołączyła pisma ZUS, z których wynika, że poszczególni pracownicy podlegają obowiązkowi ubezpieczenia społecznego w państwie zatrudnienia tj. w Belgii.

Minister Pracy i Polityki Społecznej (dalej "Minister") decyzją z dnia [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Minister wyjaśnił, że ustalenia Prezesa Zarządu PFRON odnośnie stanu zatrudnienia w Spółce były prawidłowe.

Organ odwoławczy wyjaśnił również, że zobowiązanie za czerwiec i lipiec 2008 r. nie uległo przedawnieniu, gdyż jego bieg został skutecznie przerwany, co wynika z pisma Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 20 stycznia 2014 r. oraz kopii potwierdzeń doręczenia tytułu wykonawczego i zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego przekazanych przy piśmie PFRON z dnia 30 stycznia 2014 r.

Minister zauważył, że kwestią sporną w sprawie pozostaje ustalenie kto był pracodawcą dla pracowników świadczących pracę w B. Zgodnie z art. 21 u.r.o.n. do wpłat na Fundusz zobowiązany jest pracodawca zatrudniający, co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. Podstawą uznania za pracodawcę jest spełnienie przesłanek z art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21 poz. 94 ze zm.), zgodnie z którym "Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników". Wyjaśnił, iż miejsce wykonywania pracy na terytorium innego państwa ani narodowość zatrudnionych pracowników nie przesądzają o niewliczaniu pracowników świadczących pracę na terenie innego państwa do stanu zatrudnienia ogółem, od którego m.in. zależy obowiązek dokonywania wpłat na PFRON, bowiem to treść umowy o pracę determinuje kto jest pracodawcą dla zatrudnionych pracowników. Dla uznania za pracownika nie jest istotne miejsce wykonywania pracy (kraj czy zagranica), lecz łączący pracownika i pracodawcę stosunek pracy.

Minister podkreślił, że Spółka na żądanie organów obu instancji nie nadesłała kopii umów o pracę, jednak z pisma ZUS z 30 grudnia 2013 r. jednoznacznie wynika, iż w czerwcu 2008 r. jako pracodawca zatrudniała 26,25 osób w przeliczeniu na etaty natomiast w lipcu 2008 r. 25,25 osób w przeliczeniu na etaty. Z pism ZUS nadesłanych przez Stronę informujących, iż pracownicy nie podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia w Spółce. Z powyższego wynika, że osoby te były pracownikami Skarżącej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 107§ 3 kpa, art. 7, 8, 77 § 1, 80 oraz art. 138 § 1 kpa.

Skarżący zarzucił, iż organ wydając decyzję nie wyjaśnił dlaczego dowody, nadesłane przez Spółkę, w postaci pism z ZUS nie zostały przez niego wzięte pod uwagę i czym się kierował wydając zaskarżoną decyzję. Ponadto Spółka zarzuciła, iż Minister nie podjął wszelkich czynności do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności zaś nie dokonał wszechstronnej oceny całego materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga musiała zostać uwzględniona, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty w niej podniesione, okazały się zasadne.

Istotą sporu w sprawie była ilość pracowników, zatrudnionych w pozwanej Spółce w okresie, objętym decyzją, tj. w czerwcu i lipcu 2008 roku.

Na rozprawie w dniu 20 stycznia br Skarżąca przedstawiła wydruk z poczty elektronicznej pozwanego, wysłanej do PFRON (na adres e-mail [...]), zawierającej załączniki w postaci druków ZUS PDRA potwierdzającej, że w czerwcu i lipcu 2008 Skarżąca zatrudniała po dwóch pracowników (na k.50-52 akt sądowych).

W aktach administracyjnych sprawy brak tych dokumentów, co budzi zasadnicze wątpliwości, czy organy dysponowały nimi w chwili wydawania zaskarżonych decyzji. Zgromadzone w aktach sprawy dokumenty wskazują na zupełnie odmienną ilość pracowników, zatrudnionych u Skarżącej w przedmiotowym okresie.

Rozbieżności te, jako zasadnicze dla oceny prawidłowości i zasadności wydanych w sprawie orzeczeń, wymagają szczegółowego wyjaśnienia. W szczególności organ musi ustalić, czy dokumenty te rzeczywiście zostały przesłane przez Skarżącą, a jeżeli tak, dlaczego nie ma ich w aktach administracyjnych. Następnie organ musi wyjaśnić sprzeczność pomiędzy znajdującymi się w aktach danymi z baz ZUS, a danymi, znajdującymi się w drukach ZUS PDRA, którymi dysponuje Strona.

Dopiero po wyjaśnieniu tych wątpliwości organ będzie mógł ocenić, czy decyzja organu I instancji jest prawidłowa i w zależności od tych ustaleń, podjąć stosowne do swych ustaleń rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a.