Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1694/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1694/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Urszula Zięba, Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski (spr), Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006r., sprawy ze skargi K. i B. S., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 9 listopada 2004r. nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004r., - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Decyzją nakazem płatniczym nr [...] Burmistrz Gminy ustalił B. i K.S.wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w kwocie 23.733,80 zł. Od ww. decyzji zostało złożone odwołanie, w którym Skarżący m.in. kwestionowali przyjęcie do podstawy opodatkowania budynku na działce 1894/19 , który został całkowicie rozebrany oraz budynku o pow. 676,37 m2, który został poddany remontowi w związku z czym nie jest wykorzystany i wyłączony z działalności gospodarczej .

Decyzją z dnia [...]04.2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzje i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji Organ odwoławczy uznał , iż wydając zaskarżoną decyzje organ podatkowy pierwszej instancji nie wyjaśnił wszystkich rozbieżności dotyczących przedmiotu opodatkowania .

Po przeprowadzeniu ponownego postępowania decyzją z dnia [...]sierpnia 2004r. Nr [...] Burmistrz Gminy, ustalił B. i K. S. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2004 w kwocie 44.332,10 zł. w tym podatek rolny w kwocie 31,10 zł. zaś podatek od nieruchomości w kwocie 44.301,00 zł W decyzji szczegółowo wykazano jakie nieruchomości były podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Radca Prawny J. S. pełnomocnik K. i B. S.h . W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik podatników stwierdził , iż zaskarżona decyzja jest krzywdząca , gdyż obciążą podatników nieuzasadnionymi zobowiązaniami podatkowymi oraz nie odpowiada istniejącemu stanowi faktycznemu sprawy co ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego.

Zdaniem pełnomocnika podatników w podstawie opodatkowania nie odniesiono się do kwestionowanych przez stronę odwołującą budynków na działce nr 1894/19 tj. nieistniejącego budynku o pow. 444,01 m. kw. oraz poddawanego remontowi budynku magazynu paszowego o pow.676,37 m. kw. Tym samym jak twierdzi odwołujący podstawa opodatkowania określona została w sposób budzący wątpliwości co narusza art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2004r, sygn. akt: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Gminy

W uzasadnieniu decyzji podniesiono , iż analiza zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku , iż organ podatkowy I instancji w sposób szczegółowy dokonał ustaleń faktycznych , na podstawie których wydał zaskarżoną decyzje . Decyzja została oparta na protokołach oględzin nieruchomości z 7 czerwca 2004 r. sporządzonych przez pracowników Gminy, opinii kwalifikacyjnej obiektów budowlanych, określającej powierzchnię budynków i wartość budowli dokonaną przez rzeczoznawcę majątkowego z dnia 11 sierpnia 2004 r. oraz wypisach gruntów Starostwa Powiatowego z dnia [...] marca 2004 r.

Na podstawie tak zebranego materiału dowodowego ustalono , iż łączna powierzchnia użytkowa budynków użytkowanych przez Skarżących wynosi 3.728,70 m. kw. oraz ustalono stan techniczny tychże budynków pod kątem możliwości prowadzenia w nich działalności gospodarczej. Ponadto ustalono wartość budowli znajdujących się na przedmiotowych działkach na łączna kwotę 93.197 zł. , na podstawie wypisów z rejestru gruntów ustalono powierzchnie gruntów , której podatnicy są właścicielami tj. 0,18 ha gruntów ornych oraz powierzchnie gruntów , których podatnicy są użytkownikami wieczystymi tj. 1,4963 ha gruntów oznaczonych jako zurbanizowane tereny niezabudowane.

W oparciu o powyższe ustalenia dokonano wymiaru podatku rolnego i od nieruchomości. Podatek od nieruchomości ustalono w wysokości 44 301,00 zł zaś podatek rolny w kwocie 31,10 zł. Przy ustalaniu wymiaru podatku zastosowano stawki podatku wynikające z Uchwały Rady Miejskiej w Tuchowie z dnia 26 listopada 2003r. Nr XlI /108/2003 oraz Komunikat Prezesa GUS z dnia 17 października 2003r w sprawie średniej ceny żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2003r ( M.P. Nr 49, poz. 771). Szczegółowe wyliczenie dotyczące wysokości podatku zawarte zostało w treści zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy odnosząc się zaś do zarzutów podnoszonych przez pełnomocnika zawartych w treści odwołania uznał , iż nie zasługują one na uwzględnienie , gdyż postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób szczegółowy i pozwoliło organowi I instancji na dokonanie wszystkich istotnych dla sprawy ustaleń faktycznych. Nadto jak wynika z akt sprawy strony miały możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego a tym samym zapoznania się z jego treścią zgodnie z art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa, jednakże jak wynika z wyjaśnień organu I instancji z uprawnienia tego nie skorzystały.

Nie podzielono zarzutu pełnomocnika, iż organ podatkowy I instancji nie odniósł się do kwestionowanych przez strony odwołujące budynków na działce nr[...] Podkreślono bowiem , iż organ I instancji nie opodatkował budynków na wymienionej działce ponieważ istniejący tam do niedawna budynek o pow. 444,01 m. kw. został całkowicie rozebrany , zaś drugi budynek o pow. 676,37m. kw. jak to wynika z opinii biegłego jest obiektem cyt. " w trakcie realizacji w ramach wymiany substancji".

Nie zgodzono się również z zarzutem , iż wadliwie sporządzony został operat szacunkowy , gdyż sporządzający go biegły pominął wspomniane wyżej budynki o pow. 444,01 m. kw. oraz 676,37 m. kw.. Z zalegającej w aktach sprawy opinii wynika, iż odnośnie budynku o pow. 676,37 m. kw. biegły stwierdził, iż budynek jest w trakcie realizacji w ramach wymiany substancji i w takiej sytuacji nie ustalał powierzchni użytkowej budynku , z kolei budynek o pow. 444,01 rzeczywiście został przez biegłego pominięty z tej przyczyny , że faktycznie ten budynek już nie istnieje, gdyż został rozebrany.

Zdaniem organu odwoławczego nieuprawniony jest także zarzut, iż przyczyną, jak twierdzi pełnomocnik stron, wadliwego sporządzenia operatu szacunkowego jest fakt, iż jego autorem nie jest biegły z zakresu budownictwa tylko rzeczoznawca majątkowy. Wskazano , iż stosownie do treści art. 4 ust 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych do określenia wartości budowli organ podatkowy powołuje biegłego spośród rzeczoznawców majątkowych , o których mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami . Natomiast biegły rzeczoznawca majątkowy sporządzający opinię jest członkiem Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów i Budownictwa oraz posiada decyzje stwierdzająca przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. i B. S., podnosząc, iż zaskarżona decyzja jest dla nich krzywdząca , została bowiem wydana z naruszeniem prawa w szczególności przepisów proceduralnych ustawy Ordynacja podatkowa, tj. art. 120 i art. 187 , poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego w odniesieniu do ustalenia podstawy opodatkowania. Zdaniem skarżących w niniejszej sprawie naruszono także przepisy materialno-prawne art. 2 ust.1 i 2 , art. 3 ust.3 , art. 4 i art. 5 ust.5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędne ich zastosowanie w wadliwie ustalonym stanie faktycznym.

W dalszej części skargi podatnicy podnoszą, iż organy podatkowe obydwu instancji wadliwie ustaliły podstawę opodatkowania , co w szczególności dotyczy ujęcia do opodatkowania powierzchni 444,01 m2 nieistniejącego rozebranego budynku na działce nr 1894/19 oraz budynku magazynu paszowego na tej samej działce o powierzchni 676,37 m2 poddawanego kapitalnemu remontowi.

Zdaniem skarżących jako uchybienie proceduralne popełnione w trakcie postępowania uznać należy , iż powołany przez organ podatkowy biegły dokonujący weryfikacji obiektów budowlanych nie był biegłym z zakresu budownictwa lecz rzeczoznawcą majątkowym i dokonał jedynie opisowej oceny stanu obiektów pod kątem ich wartości majątkowej

Niezależnie od wskazanych wyżej uchybień skarżący podnoszą również , ze pierwotna decyzja - nakaz płatniczy Nr [...] ( bez daty) na łączne zobowiązanie pieniężne na 2004r. jest także nieprawidłowa. W odmienny sposób ustala ona bowiem zobowiązanie podatkowe na kwotę 23 733,80 zł w związku z czym mamy do czynienia zdaniem skarżących z dwiema decyzjami wymiarowymi na ten sam rok podatkowy 2004.

Na koniec skargi podatnicy zarzucają Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, iż przy załatwianiu sprawy przekroczyło ustawowy dwumiesięczny termin do jej załatwienia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Celem każdego postępowania podatkowego jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, aby ich załatwienie opierało się na udowodnionych faktach i aby do tych faktów zostały zastosowane właściwe normy prawne. Realizacja prawdy obiektywnej wymaga przy tym, by dopuścić jako dowód w sprawie podatkowej wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia stanu faktycznego, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 Ordynacji podatkowej). Przyjęta zaś w art. 191 Ordynacji podatkowej zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, iż organ podatkowy nie jest krępowany przy ocenie dowo4ów kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. By w ramach owej swobody nie zostały przekroczone granice dowolności, organ podatkowy przy ocenie zebranych w sprawie dowodów winien m.in. kierować się przy ich ocenie prawidłami logiki; zgodnością oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego; traktowania zebranych dowodów jako zjawisk obiektywnych; oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy; wszechstronności oceny.

Analizując niniejszą sprawę stwierdzić należy , iż organy podatkowe obu instancji dokonały wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego w kwestii ustalenia podstawy opodatkowania co następnie znalazło swój wyraz w uzasadnieniu decyzji. Dlatego też uznać należy , iż podstawowy zarzut podatnika , który przewijał się we wszystkich postępowaniach prowadzonych w sprawie wymiaru podatku za 2004 r. dotyczący opodatkowania nieruchomości o pow. 444,01 m2 nieistniejącego rozebranego budynku na działce nr 1894/19 oraz budynku magazynu paszowego na tej samej działce o powierzchni 676,37 m2 jest bezzasadny . W decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w sposób szczegółowy przedstawiono nieruchomości będące podstawą ustalenia podatku z podaniem ich oznaczenia i powierzchni oraz wyliczenia dotyczące wysokości podatku. Z analizy tej decyzji w sposób jednoznaczny wynika , iż kwestionowane nieruchomości nie były ujęte w podstawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości tzn. , organ podatkowy pierwszej instancji kwestionowanych nieruchomość po prostu nie opodatkował. Kwestia ta była przedmiotem wyjaśnień zawartych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego przy czym opierając się na opinii biegłego podzielono stanowisko Skarżących , iż budynek o pow. 444,01 m został całkowicie rozebrany , natomiast budynek o pow. 676,37 m2 jest obiektem "w trakcie realizacji w ramach wymiany substancji". Dlatego też nie można podzielić zarzutów skarżących w tej kwestii tym bardziej , iż nie są one poparte żadnymi argumentami natomiast stanowisko organów podatkowych jest przez Skarżących pomijane . Stanowisko Skarżących jest niezrozumiałe, gdyż stawiając taki zarzut w trakcie całego postępowania nie odnoszą się do wyjaśnień organów podatkowych, które jest zgodne z ich żądaniem.

Z tych tez względów nie można zgodzić się z zarzutem Skarżących , iż operat szacunkowy sporządzony przez biegłego rzeczoznawcę jest wadliwy. Jeżeli bowiem przyczyną pominięcia w podstawie opodatkowania ww. nieruchomości był między innymi wspominany operat to ustalenia tam zawarte w tej części zgodne były ze stanowiskiem Skarżących .

Bezzasadny jest również zarzut nieprawidłowości opinii z uwagi na fakt, iż jej autorem był rzeczoznawca majątkowy a nie biegły z zakresu budownictwa . Zgodnie z art. 4 ust 8 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych organ podatkowy powołuje biegłego spośród rzeczoznawców majątkowych, o których mowa w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

W myśl art. 174 ust w zw. z art. 191 cyt. ustawy rzeczoznawcą majątkowym jest osoba fizyczna posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, nadane w trybie przepisów ustawy przez ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. W niniejszej sprawie opinię wydała osoba posiadająca uprawnienia do szacowania nieruchomości wydane przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - nr świadectwa [...] /k.44/

Ponadto podkreślenia wymaga fakt , iż opinia sporządzona została między innymi w oparciu o oględziny dokonane przy udziale pracowników Urzędu Gminy oraz Skarżącego K.S. , który zarówno co do treści protokołu jak i sposobu dokonywanego obmiaru nie zgłaszał zastrzeżeń. Ponadto Skarżący mając" możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego , powiadomieni o tej możliwości w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej, również z takiej możliwości nie skorzystali.

Także zarzut funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch decyzji wymiarowych jest nieuzasadniony. Decyzja nakaz płatniczy nr [...] została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] Uchylenie decyzji powoduje skutek prawny w postaci wyeliminowania jej z obrotu prawnego, tzn. że decyzja mimo fizycznego istnienia nie wywołuję żądnych skutków prawnych. Natomiast sprawa wymiaru podatku została przekazana do ponownego rozpatrzenia co oznaczało to , iż organ pierwszej instancji ponownie zobowiązany był do wydania nowej prawidłowej decyzji.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).