Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 2687/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści orzeczenia NSA

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia NSA Barbara Mleczko – Jabłońska Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku oraz wniosku A S.A. w B. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2021 r. sygn. akt I GSK 2687/18 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej A S.A. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 175/18 w sprawie ze skarg A S.A. w B. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany klasyfikacji taryfowej towaru oraz odmowy dokonania zwrotu cła postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt I GSK 2687/18 w ten sposób, że na ostatniej stronie uzasadnienia, w wersie 6 od dołu zamiast słów: "w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e)" wpisać: "w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d)"; 2. oddalić wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt I GSK 2687/18 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A S.A. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 175/18 w sprawie ze skarg A S.A. w B. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany klasyfikacji taryfowej towaru oraz odmowy dokonania zwrotu cła w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok; w pkt 2 uchylił zaskarżone decyzje i utrzymane nimi w mocy decyzje Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] oraz z dnia

[...] listopada 2017 r.: nr [...], nr [...], nr [...]; w pkt 3 zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na rzecz A S.A. w B. kwotę 2854 złote tytułem kosztów postępowania sądowego.

Pismem z [...] września 2021 r. pełnomocnik A S.A. w B. wniósł o przedstawienie szczegółów kalkulacji zasądzonych kosztów postępowania sądowego w ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyszczególnieniem kwoty wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniach przed sądami administracyjnymi obu instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.

Nie ulega wątpliwości, że w pkt 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt I GSK 2687/18 w zakresie kosztów orzeczono prawidłowo kwotę 2854 zł, przy czym w tym na rzecz pełnomocnika spółki kwotę 1200 zł za reprezentowanie spółki przed Sądem pierwszej instancji, w związku z tym, że wartość przedmiotu sporu wynosiła 9682 zł, zatem zastosowanie miał § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 ze zm.), a nie jak omyłkowo wpisano w uzasadnieniu § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) tego Rozporządzenia.

Z przytoczonych powodów, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika spółki o przedstawienie szczegółów kalkulacji zasądzonych kosztów postępowania sądowego w ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyszczególnieniem kwoty wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniach przed sądami administracyjnymi obu instancji wskazać należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z uwagi na konstrukcję wniosku złożonego przez pełnomocnika spółki został on potraktowany jako wniosek, o którym stanowi art. 158 p.p.s.a., tj. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku.

Jak stanowi art. 158 p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W doktrynie spostrzega się, że konieczność dokonania wykładni rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny. Uwzględnienie wniosku o dokonanie wykładni wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. Wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśniane w trybie art. 158 p.p.s.a., gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 643-644). Ponadto przedmiot wykładni rozstrzygnięcia mogą stanowić jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. B. Dauter, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek (red.), wyd. 6, Warszawa 2016, art. 689).

Mając to na uwadze wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do dokonania wykładni wyroku co do jego treści w zakresie orzeczenia o kosztach. Zasądzone na rzecz strony koszty postępowania sądowego zostały określone w prawidłowej wysokości. Jasna jest bowiem zarówno zasądzona kwota, kwestia podmiotów zobowiązanych do jej uiszczenia oraz odbioru, jak również kompletna podstawa prawna. Nie powinno także budzić wątpliwości, że kwotę tę zasądzono zarówno za postępowanie kasacyjne, jak i przed sądem pierwszej instancji, gdyż – jak wskazuje sentencja – zasądzono ją tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, co obejmuje zarówno postępowania kasacyjne, jak i przed sądem pierwszej instancji. Brak jest przy tym przepisu nakazującego rozbicie rzeczonej kwoty na poszczególne składniki, zaś profesjonalny pełnomocnik jest w stanie ustalić w oparciu o akta sprawy oraz przepisy p.p.s.a. i przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 ze zm.), jakie koszty składają się na celowe dochodzenie praw reprezentowanej przez siebie skarżącej w postępowaniu sądowym, skoro podstawą ich wyliczenia jest wartość przedmiotu zaskarżenia, podana przez skarżącą i niekwestionowana przez organ.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek mając za podstawę art. 158 w zw. z art. 64 § 3 i w zw. z art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji.