Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 424/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1, art. 92 ust. 1, art. 94 ust. 1, art. 107 ust. 1, art. 107 ust. 3 pkt 1, art. 107 ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 1882
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
article: art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 28, art. 77, art. 107, art. 138 § 1 pkt 1, art. 144
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 119 pkt 2, art. 120, art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia 11 kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 kwietnia 2022 r., [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. (zwany dalej "Komendantem Wojewódzkim"), po rozpatrzeniu odwołania L. L., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w G. (zwanego dalej "Komendantem Powiatowym") z dnia 11 lutego 2022 r., [...], [...] w sprawie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia 12 października 2012 r. do 4 września 2014 r.

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.

Pismem z dnia 5 września 2017 r. L. L. złożył oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od 12 października 2012 r. do 10 listopada 2016 r. (k. [...] akt administracyjnych). W oświadczeniu wskazał, że posiada prawo własności do mieszkania na os. [...] w G., w którym zamieszkuje wraz z żoną, A. L., oraz trojgiem ich dzieci – A. L., M. L. i W. L.. W kolejnym piśmie L. L. uzupełnił oświadczenie wskazując, że lokal, który zamieszkuje, ma powierzchnię [...] m2, z czego powierzchnia mieszkalna dwóch pokoi wynosi [...] m2 (k. [...] akt administracyjnych).

Decyzją z dnia 3 października 2017 r., [...], [...] Komendant Powiatowy odmówił L. L. przyznania uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od 12 października 2012 r. do 10 listopada 2016 r. (k. [...] akt administracyjnych). W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 946, dalej "r.w.s.z.") policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego albo na jego wysokość. L. L. nie spełnił tego obowiązku, gdyż nie składał oświadczeń mieszkaniowych w celu ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego, jak również nie informował organu, że lokal, który posiadał od 12 października 2012 r. do 10 listopada 2016 r. nie spełniał norm zaludnienia. Organ podkreślił, że uprawnienie do równoważnika pieniężnego nie powstaje z mocy ustawy, ale na podstawie decyzji administracyjnej. Z kolei wydanie decyzji następuje dopiero po złożeniu oświadczenia mieszkaniowego przez zainteresowanego. Oznacza to, że decyzja w tej sprawie ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki prawne na przyszłość (ex nunc). Nie może więc wywołać skutku z datą wcześniejszą niż data kiedy przedmiotowe oświadczenie wpłynęło do organu. Komendant Powiatowy zaznaczył także, że L. L. skutecznie wnioskował o przyznanie uprawnień do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego na os. [...] w G. i pobierał go za lata 2010-2017. W każdej z decyzji przyznających równoważnik za remont lokalu mieszkalnego L. L. został zobowiązany do poinformowania organu o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika za remont lokalu w postaci nowego oświadczenia mieszkaniowego.

Pismem z dnia 11 października 2017 r. L. L., reprezentowany przez radcę prawnego M. G., złożył odwołanie od powyższej decyzji (k. [...] akt administracyjnych). Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 88 ust. 1 w zw. z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 1882 z późn. zm., dalej "u.o.p."), § 3 r.w.s.z. oraz § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania kwater przeznaczonych dla policjantów (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 947) poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przysługuje od dnia złożenia wniosku o przydział lokalu wraz z wnioskiem o wypłatę równoważnika, podczas gdy z obowiązujących przepisów prawnych nie wynika, że prawo do równoważnika nabywa się dopiero od dnia złożenia oświadczenia mieszkaniowego;

2. art. 7, art. 77 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej "K.p.a.") poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz jego dowolną ocenę skutkującą błędnym uznaniem, że skarżący nie informował organu, iż zajmowany przez niego lokal nie zaspokajał potrzeb jego rodziny oraz nie ubiegał się o równoważnik pieniężny;

3. art. 28 w zw. z art. 8, art. 9 i art. 11 K.p.a. poprzez niepoinformowanie skarżącego o przysługujących mu uprawnieniach.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 88 ust. 1 u.o.p. policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Realizacja tego prawa może przybrać formę administracyjnego przydziału lokalu mieszkalnego, udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie (art. 94 ust. 1 u.o.p.) lub wypłaty równoważnika pieniężnego za jego brak (art. 92 ust. 1 u.o.p.). Policjant nie posiada lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 92 ust. 1 u.o.p., jeżeli posiadany przez niego lub jego małżonka lokal nie odpowiada co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Jeżeli zatem policjant posiada lokal mieszkalny nieodpowiadający normom powierzchni mieszkalnej, to może otrzymać lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale albo może otrzymać równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego odpowiadającego normom powierzchni mieszkalnej. Zaznaczono, że z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż po urodzeniu się bliźniaków – M. oraz W. L. – mieszkanie skarżącego nie spełniało norm zaludnienia.

Jednocześnie podkreślono, że decyzja w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ma charakter deklaratoryjny. Potwierdza zatem wyłącznie istnienie uprawnienia, które funkcjonariusz nabywa od momentu spełnienia ustawowych przesłanek. Prawo do równoważnika pieniężnego należy łączyć jedynie z faktem pełnienia służby stałej oraz brakiem przez funkcjonariusza odpowiedniego lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, a ponadto, że równoważnik ten przysługuje za okres nieposiadania powyższego lokalu. Ustawa nie formułuje natomiast innych w tym zakresie przesłanek. Takich dodatkowych warunków nie można też wyprowadzać w drodze zabiegów interpretacyjnych. Ponadto z ustawy o Policji nie wynikają limity czasowe, poza okresem przedawnienia, ograniczające realizację prawa do równoważnika pieniężnego, jak również ustawa nie stanowi, by prawo do omawianego świadczenia funkcjonariusz nabywał dopiero od dnia złożenia oświadczenia mieszkaniowego. Skarżący informował corocznie w oświadczeniu mieszkaniowym o liczbie osób wchodzących w skład jego gospodarstwa domowego oraz o warunkach mieszkaniowych, a Komendant Powiatowy posiadał wiedzę, że od momentu urodzenia się bliźniąt – M. i W. L. – lokal mieszkalny nie spełniał norm zaludnienia. Organ nie poinformował skarżącego o przysługującym mu uprawnieniu, skutkiem czego wypłacał skarżącemu równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego zamiast – od dnia 12 października 2012 r. –równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Decyzją z dnia 26 stycznia 2018 r., [...], [...] Komendant Wojewódzki utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję (k. [...] akt administracyjnych). W uzasadnieniu podtrzymał argumentację wyrażoną przez organ pierwszej instancji dotyczącą konstytutywnego charakteru przedmiotowej decyzji. Ponadto wskazał, że L. L. w okresie od 12 października 2012 r. do 10 listopada 2016 r. otrzymywał równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego, a w świetle przepisów ustawowych policjant nie może korzystać równocześnie z tych dwóch świadczeń.

Pismem z dnia 18 lutego 2018 r. L. L. zaskarżył powyższą decyzję podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie (k. [...] akt administracyjnych).

Wyrokiem z dnia 4 października 2018 r., II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego (k. [...] akt administracyjnych). W uzasadnieniu wskazał, że decyzja w sprawie przyznania równoważnika pieniężnego jest decyzją deklaratoryjną.

Powyższy wyrok został zaskarżony kasacyjnie przez Komendanta Wojewódzkiego (k. [...] akt administracyjnych).

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 maja 2020 r., I OSK [...] oddalił skargę kasacyjną (k. [...]–[...] akt administracyjnych).

Następnie decyzją z dnia 4 września 2020 r., [...], [...] Komendant Powiatowy przyznał L. L. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego za okres od 12 października 2012 r. do 7 listopada 2016 r. z zastrzeżeniem znajdującym się w uzasadnieniu, że wypłata należności nastąpi najdalej za okres trzech lat wstecz od dnia złożenia wniosku w tej sprawie, a zatem za okres od dnia 5 września 2014 r. do 7 listopada 2016 r., gdyż pozostała część świadczenia uległa przedawnieniu, zgodnie z art. 107 u.o.p. (k. [...]-[...] akt administracyjnych).

Pismem z dnia 16 września 2020 r. L. L. złożył odwołanie od powyższej decyzji zaskarżając ją w części dotyczącej wypłaty należności za okres poprzedzający trzy lata wstecz od dnia złożenia przez skarżącego wniosku, to jest od 12 października 2012 r. do 4 września 2014 r. (k. [...]–[...] akt administracyjnych).

Decyzją z dnia 2 listopada 2020 r., [...], [...] Komendant Wojewódzki utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy (k. [...]–[...] akt administracyjnych).

Pismem z dnia 5 grudnia 2020 r. L. L. zaskarżył powyższą decyzję (k. [...]–[...] akt administracyjnych).

Wyrokiem z dnia 17 września 2021 r., II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 5 K.p.a. (k. [...]–[...] akt administracyjnych). Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Komendanta Powiatowego było w sposób oczywisty sprzeczne z jej uzasadnieniem.

Decyzją z dnia 11 lutego 2022 r., [...], [...] Komendant Powiatowy postanowił: 1) przyznać L. L. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego za okres od 5 września 2014 r. do 7 listopada 2016 r. według stawki wynikającej z § 2 ust. 1 pkt 1 r.w.s.z., tj. dla policjanta posiadającego członków rodziny, oraz 2) odmówić wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od dnia 12 października 2012 r. do 4 września 2014 r. z uwagi na przedawnienie roszczenia (k. [...]-[...] akt administracyjnych). W uzasadnieniu organ powołując się na wcześniejsze rozstrzygnięcia sądu wskazał, że uprawnienie policjanta do przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ma charakter obiektywny. Jest to jego prawo podmiotowe, które istnieje niezależnie od woli organu, natomiast urzeczywistnienie tego prawa następuje poprzez złożenie przez policjanta stosownego wniosku. Zakres uprawnienia jest ograniczony terminem przedawnienia, gdyż art. 107 ust. 1 u.o.p. określa trzyletni termin przedawnienia. Jednocześnie art. 107 ust. 3 pkt 1 u.o.p. reguluje kwestię przerwania biegu przedawnienia. Podjęcie przez policjanta czynności przerywającej bieg terminu przedawnienia skutkuje tym, że zachowuje on prawo do powiększonego uposażenia lub innej należności związanej ze stosunkiem służby za trzyletni nieprzedawniony okres. Złożenie przez policjanta oświadczenia mieszkaniowego stanowi natomiast podstawę do podjęcia czynności, o której mowa w art. 107 ust. 3 u.o.p., a więc przerywa bieg terminu przedawnienia.

Pismem z dnia 24 lutego 2022 r. L. L. odwołał się od powyższej decyzji w części, tj. w zakresie punktu 2, dotyczącego wypłaty należności za okres poprzedzający okres trzech lat wstecz od dnia złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie, tj. od 12 października 2012 r. do 4 września 2014 r., a więc za okres od którego mieszkanie przestało spełniać normy zaludnienia i wniósł o jej uchylenie w zaskarżonej części poprzez wypłatę należności za cały okres (k. [...]–[...] akt administracyjnych). Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 107 ust. 1 w zw. z art. 107 ust. 3 pkt u.o.p. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że złożenie przez policjanta jedynie ostatniego z oświadczeń mieszkaniowych przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia do wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, podczas gdy każdorazowe, coroczne złożenie przez policjanta oświadczenia mieszkaniowego o którym mowa w § 3 r.w.s.z. stanowi podjęcie czynności, o której mowa w art. 107 ust. 3 pkt 1 u.o.p., a więc przerywa bieg przedawnienia. W uzasadnieniu podkreślono, że L. L. corocznie, w tym także w 2012 r. oraz kolejnych latach, informował w swoim oświadczeniu mieszkaniowym o liczbie osób wchodzących w skład jego gospodarstwa domowego oraz o warunkach mieszkaniowych. Powyższe należy potraktować jako czynność przerywającą bieg terminu przedawnienia, gdyż bieg przedawnienia takich roszczeń przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia lub uznania (art. 107 ust. 3 u.o.p.). Wobec powyższego należy uznać, że równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego powinien zostać wypłacony za okres od 12 października 2012 r. do 7 listopada 2016 r. ponieważ w tym okresie, na skutek czynności podejmowanych przez skarżącego, roszczenie nie uległo przedawnieniu.

Decyzją z dnia 11 kwietnia 2022 r., [...] Komendant Wojewódzki utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję (k. [...]–[...] akt administracyjnych). W uzasadnieniu wskazał, że decyzja przyznająca uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ma charakter deklaratoryjny, a świadczenie to może być przyznane za okres przed dniem złożenia wniosku w tej sprawie. Istotne jest przy tym, że samo złożenie przez policjanta wniosku – oświadczenia mieszkaniowego do ustalenia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego – jest warunkiem koniecznym do ustalenia przedmiotowego prawa, ale także stanowi czynność podjętą bezpośrednio w celu dochodzenia tego świadczenia. Nie można podzielić stanowiska, że składanie przez L. L. oświadczenia w sprawie dotyczącej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2012-2016, niejako w zastępstwie właściwego oświadczenia, może stanowić czynność przerywającą bieg terminu przedawnienia. Pierwsze oświadczenie mieszkaniowe dotyczące równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego zostało złożone przez L. L. w dniu 5 września 2017 r. To oznacza, że uwzględniając, iż zakres uprawnienia policjanta jest ograniczony trzyletnim terminem przedawnienia (art. 107 ust. 1 u.o.p.) organ mógł przyznać równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego tylko za okres od dnia 5 września 2014 r. do dnia 7 listopada 2016 r.

Pismem z dnia 7 maja 2022 r. L. L. zaskarżył powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego w zakresie punktu 2. dotyczącego wypłaty należności za okres poprzedzający okres trzech lat wstecz od dnia złożenia przez skarżącego wniosku w przedmiotowej sprawie, tj. od 12 października 2012 r. do 4 września 2014 r. (k. [...] akt sądowych). Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji w zakresie punktu 2. dotyczącego wypłaty należności za okres poprzedzający okres trzech lat wstecz od dnia złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie, podczas gdy powinna ona zostać w tej części uchylona;

2. art. 107 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 107 ust. 1 u.o.p. poprzez jego błędną wykładnię a w konsekwencji uznanie, że złożenie przez policjanta jedynie ostatniego z oświadczeń mieszkaniowych przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia do wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, podczas gdy każdorazowe, coroczne złożenie przez policjanta oświadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 r.w.s.z. stanowi podjęcie czynności, o której mowa w art. 107 ust. 3 pkt 1 u.o.p., a więc przerywa bieg przedawnienia;

3. art. 107 ust. 2 u.o.p. w sytuacji uznania przez Sąd braku podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organ art. 107 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 107 ust. 1 u.o.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji niepoinformowania skarżącego w sposób należyty i wyczerpujący o przysługujących jego uprawnieniach.

W uzasadnieniu rozwinął powyższą argumentację, podtrzymując stanowisko zawarte w odwołaniu z dnia 24 lutego 2022 r.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko (k. [...] akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Komendant Powiatowy zasadnie odmówił L. L. przyznania uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od dnia 12 października 2012 r. do 4 września 2014 r. z uwagi na przedawnienie roszczenia.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy o Policji. Zgodnie z art. 88 ust. 1 u.o.p., policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza w pierwszej kolejności powinny być więc zaspokojone poprzez przyznanie lokalu mieszkalnego spełniającego wskazane w przepisach prawa wymogi (odpowiednie położenie lokalu i powierzchnia mieszkalna). W przypadku, gdy wskazane wyżej uprawnienie nie zostanie zrealizowane, funkcjonariusz może ubiegać się m.in. o przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Stanowi o tym art. 92 ust. 1 u.o.p., wedle którego policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej.

Szczegółowe zasady dotyczące tego równoważnika reguluje – wydane na podstawie art. 92 ust. 2 u.o.p. – rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którego § 3 przewiduje, że ustalenia uprawnień policjanta do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości dokonuje się na podstawie oświadczenia mieszkaniowego, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia. Wynika z powyższego, że postępowanie w sprawie przyznania równoważnika wszczynane jest na wniosek po złożeniu przez funkcjonariusza oświadczenia, a organ nie może przyznać takiego równoważnika działając z urzędu. Organ rozpoznając taki wniosek bada uprawnienia funkcjonariusza pod kątem przesłanek do jego uzyskania, a przyznanie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego następuje w formie decyzji (§ 9 ust. 1 r.w.s.z.).

Należy podkreślić, że funkcjonariusz spełniający ustawowe warunki przewidziane w art. 92 ust. 1 u.o.p. może żądać przyznania mu równoważnika pieniężnego za lokal mieszkalny za cały przysługujący mu okres od daty istnienia ustawowych przesłanek do jego otrzymania, dopóki nie nastąpi przedawnienie takiego roszczenia.

Sąd w niniejszym składzie nie podziela stanowiska, że składanie przez L. L. oświadczenia w sprawie dotyczącej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2012-2016 mogą stanowić czynność przerywającą bieg terminu przedawnienia.

Zgodnie z art. 107 ust. 3 pkt 1 u.o.p. bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia. Najistotniejsze w kontekście niniejszej sprawy jest sformułowanie "bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia". Bez wątpliwości składane przez skarżącego oświadczenia w sprawie dotyczącej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nie miały na celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia w postaci równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu nie jest tożsamym świadczeniem z równoważnikiem pieniężnym za brak lokalu mieszkalnego. Organy nie mogły w tym zakresie domniemywać, że złożone oświadczenie w istocie dotyczy innego świadczenia i tym samym przypisywać dowolnie inne intencje skarżącemu.

Należy podzielić stanowisko organów, że samo złożenie przez policjanta wniosku – oświadczenia mieszkaniowego do ustalenia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego – jest warunkiem koniecznym do ustalenia przedmiotowego prawa, ale także stanowi czynność podjętą bezpośrednio w celu dochodzenia tego świadczenia. Z kolei składanie przez L. L. oświadczenia w sprawie dotyczącej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2012-2016 nie może być uznane za czynność przerywającą bieg terminu przedawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, bo nie była to czynność podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia tego konkretnego roszczenia.

Pierwsze oświadczenie mieszkaniowe dotyczące równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego zostało złożone przez L. L. w dniu 5 września 2017 r., a zatem – uwzględniając, iż zakres uprawnienia policjanta jest ograniczony trzyletnim terminem przedawnienia (art. 107 ust. 1 u.o.p.) – organ mógł przyznać równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego tylko za okres od dnia 5 września 2014 r. do dnia 7 listopada 2016 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.) oddalił skargę uznając, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa.

Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. [...] verte akt sądowych).