Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 93/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: *Odmówiono sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 163 par. 2, art. 194 par. 1, art. 141 par. 1 pkt 3, art. 166
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wr 93/12 odrzucającego wniosek T. T. o przekazanie do rozpoznania przez właściwy sąd powszechny sprawy ze jej skargi na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 października 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wr 93/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. T., dalej skarżąca, na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sprawa wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Dodał, że zgodnie z treścią art. 4778 Kodeksu postępowania cywilnego, sprawy te należą do właściwości sądów powszechnych.

Pismem z dnia 22 listopada 2012 r. skarżąca wniosła o przekazanie sprawy dotyczącej ustalenia niepełnosprawności do rozpoznania przez właściwy sąd powszechny, tj. przesłanie całej dokumentacji wraz z dowodami i nadanie sprawie biegu procesowego przez właściwy sąd powszechny, bowiem sprawa nie toczy się od siedmiu miesięcy.

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wr 93/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek skarżącej o przekazanie do rozpoznania przez właściwy sąd powszechny sprawy z jej skargi na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Pismem z dnia 11 grudnia 2012 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wr 93/12. W uzasadnieniu wskazała, że w/w postanowienie odrzucające jej wniosek jest niezrozumiałe i zmierza do rozciągnięcia sprawy w czasie. Podniosła, że postanowienia wydane w sprawie są niejasne, nieczytelne i spowalniają postępowanie. Zdaniem skarżącej naruszone zostało jej elementarne prawo do drogi sądowej wynikającej zarówno z art. 45 Konstytucji RP, jak i art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Dodała, że jest osobą pokrzywdzoną, ponieważ nie wydano jej orzeczenia o niepełnosprawności, a Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest zainteresowany rozpoznaniem skargi i szuka sposobności, aby skargę odrzucić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. W przypadku, gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć wraz z uzasadnieniem. Z analizy powyższego przepisu wynika zatem, że Sąd ma nie tylko obowiązek doręczenia z urzędu postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym, ale również obowiązek sporządzenia jego uzasadnienia i jego doręczenia, gdy postanowienie to podlega zaskarżeniu. A contrario Sąd nie ma obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia, które nie podlega zaskarżeniu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 385 i T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 583). Przepis art. 141 p.p.s.a. regulujący kwestię sporządzania uzasadnienia wyroku nie ma zastosowania do postanowień, gdyż przepis art. 163 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje tę kwestię odrębnie.

W myśl natomiast art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia ściśle określone w tym przepisie. Katalog spraw, w których strona może złożyć zażalenie jest zatem katalogiem zamkniętym.

Żaden z przepisów ustawy regulującej postępowanie sądowoadministracyjne nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania właściwemu sądowi powszechnemu. Możliwość taka nie wynika również z art. 194 § 1 p.p.s.a. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1 p.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że przedmiotem wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 26 listopada 2012 r., którego wniosek o sporządzenie uzasadnienia dotyczy, był wniosek skarżącej o przesłanie niniejszej sprawy do rozpoznania sądowi powszechnemu, a nie jak wynika z w/w przepisu art. 194 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu.

Skoro postanowienie wydane w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania sądowi powszechnemu nie podlega zaskarżeniu, to tym samym nie sporządza się jego uzasadnienia i stronom doręcza się jego sentencję bez uzasadnienia.

Z tych względów, na podstawie art. 141 § 1 pkt 3 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.