Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 893/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Opłaty administracyjne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Mariusz Kotulski Sędziowie NSA : Joanna Tuszyńska AWSA: Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za czynności związane z wydaniem postanowienia; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na rzecz Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. kwotę 200 zł ( słownie: dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]., znak: [...], wydanym w oparciu o art. 12 ust. 1, art. 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), art. 48 ust. 2 pkt 1a, art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. -Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 129 poz. 902 z późn. zm.) w zw. z § 3 ust. 1 pakt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) oraz art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r., Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. uzgodnił przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody przedsięwzięcie pn. "zabezpieczenie odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] przed wpływem osuwiska - w km [...] - na terenie działek nr [...] w K. oraz [...] na terenie miasta B. " określając odpowiednie zalecenia.

Decyzją z dnia [...]., znak: [...], wydaną na podstawie art. 36 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 20 póz. 193), art. 104 k.p.a., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. ustalił Zarządowi Dróg Wojewódzkich w K. opłatę za uzgodnienie postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] w wysokości [...] zł.

W jej uzasadnieniu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. i wskazał, że art. 36 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), określa, że

za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Opłaty te ponosi osoba lub jednostka zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wskazał, że za wykonanie uzgodnienia ustalił opłatę w ilości 2 roboczogodzin, koszt jednej roboczogodziny wynosi [...] zł.

Z decyzją tą nie zgodził się Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. wnosząc od niej odwołanie. Podniesiono w nim, że postanowienie uzgadniające stanowi opinię organu wydawaną w ramach tzw. współdziałania organów w trybie art. 106 k.p.a. Oznacza to, że organ współdziałający ma obowiązek wydania takiej opinii, który nie zawiera się w czynnościach o charakterze odpłatnym. Nadto powołanie się przez organ l instancji na art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 20 poz. 193) i następnie w oparciu o nie naliczenie opłaty było działaniem bez podstawy prawnej. Przepisy te nie dotyczą bowiem sytuacji uzgodnień w trybie art. 106. Ta kwestia nie zawiera się w zakresie nadzoru bieżącego czy zapobiegawczego. Strona odwołująca się powołała się w tym względzie na orzecznictwo sądowe, w tym wyrok WSA w Krakowie z dnia [...] maja 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 3267/05 (niepublik.), podnosząc, że w wyroku tym sąd wskazał, iż w ramach współdziałania opinie w sprawie sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, jest odrębną kompetencją administracyjną, oznaczającą prawo i obowiązek organu administracji do działania w tych sprawach, w ramach przyznanego tą kompetencją władztwa administracyjnego, niezależnie od kompetencji " w ramach nadzoru bieżącego i zapobiegawczego" określonych w ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Obciążenie opłatą zarządcy drogi także było nieprawidłowe. Organ l instancji naruszył również art. 107 § 3 k.p.a. wobec braku jakiegokolwiek uzasadnienia

faktycznego oraz braku wskazania jakie czynności zostały podjęte, które uzasadniałyby nałożenie opłaty i jej uiszczenia przez stronę odwołującą się.

Decyzją z dnia [...]., znak: [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. , powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. - z dnia [...]., znak: [...].

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wskazał, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Osobą taką lub jednostką organizacyjną jest inwestor, co w przypadku rozpatrywanej inwestycji ma miejsce.

Uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z podstawowych zadań zapobiegawczego nadzoru sanitarnego działającego w ramach Inspekcji Sanitarnej.

Pobieranie opłat na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest, zdaniem organu odwoławczego, w pełni uzasadnione i to bez względu, czy z wnioskiem o dokonanie przedmiotowej czynności występuje organ administracji publicznej, czy inwestor. Art. 36 w/w ustawy nie dokonuje bowiem w tym zakresie rozróżnienia. Wyznacza on jedynie, jaki podmiot i w jakich okolicznościach jest zobowiązany do uiszczenia stosownej opłaty.

Nie jest natomiast pobierana przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej opłata skarbowa.

Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy orzekł jak w sentencji decyzji.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Wojewoda – Zarząd Dróg Wojewódzkich w K.

W skardze powtórzone zostały te argumenty, które znalazły się w odwołaniu od decyzji organu l instancji, wskazujące na wadliwość decyzji organów obu instancji. Brak było bowiem podstaw prawnych do naliczenia stronie skarżącej opłaty za dokonane uzgodnienie skoro uzgodnienie to podejmowane było w oparciu o art. 106 k.p.a., a więc w ramach współdziałania organów. Podtrzymano pozostałe zarzuty przedstawione w odwołaniu. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej oddalenie akcentując, że uzgodnienie jakie wydano niniejszej sprawie związane było ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Podniesiono, że w ramach nadzoru zapobiegawczego dokonywane są m. in. uzgodnienia projektów planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy oraz ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych (art. 3 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej), uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych (art. 3 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). Do zadań zapobiegawczego nadzoru sanitarnego zaliczyć więc należy uzgodnienie przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia. Powołano się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 14 maja 2007 r., II OSK 1944/06, według którego: "bez względu na to, czy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej podejmuje działania wyłącznie w ramach własnej kompetencji władczej, czy też działania te wynikają z współdziałania z innymi podmiotami, np. w ramach współdziałania, o którym mowa w art. 106 k.p.a., wobec unormowania art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, będą to działania należące do sanitarnego nadzoru zapobiegawczego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne

powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych ( art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 ,§ 1 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu.

Skarga jest zasadna.

Zaskarżona decyzja została oparta na przepisie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.).

W myśl tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych (ust. 1 art. 36 w/w ustawy).

Ust. 2 art. 36 wzmiankowanej ustawy stanowi z kolei, że za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych zobowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

Z brzmienia przytoczonych przepisów wynika zasada stanowiąca obowiązek pobierania opłaty przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej za czynności związane z nadzorem bieżącym oraz nadzorem zapobiegawczym zarówno od jednostek organizacyjnych jak też osób fizycznych bądź prawnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcia wymagała zatem kwestia, czy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. uprawniony był do pobrania opłaty, określonej w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.),

za wydanie uzgodnienia przedsięwzięcia pn. "zabezpieczenie odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] przed wpływem osuwiska - w km [...] - na terenie działek nr [...] w K. oraz [...] na terenie miasta B. ".

Zgodnie z art. 3 w/w ustawy: "Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności:

1) uzgadnianie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących;

2) uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących: a) budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych, b) nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji lub budownictwie;

3) uczestniczenie w dopuszczeniu do użytku obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych oraz środków komunikacji lądowej;

4) inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania negatywnym wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi."

Art. 4 wskazanej ustawy określa zakres działań jakie mogą podejmować organy Inspekcji Sanitarnej w ramach nadzoru bieżącego.

Analiza przepisu art. 3 ustawy prowadzi do wniosku, że katalog działań z zakresu nadzoru zapobiegawczego nie jest wyczerpujący. Wskazuje na to użycie w jego treści sformułowania: "w szczególności". W katalogu tym mieścić się będą więc jeszcze inne działania organu Inspekcji Sanitarnej, przy czym, muszą one mieć charakter i znaczenie prawne równorzędne do wskazanych w art. 3 ustawy, w myśl podziału logicznego definicji nominalnej nadzoru zapobiegawczego.

Przy dokonywaniu wykładni tego przepisu nie można również pominąć faktu, że przepis ten dotyczy kompetencji nadzorczych organu administracji publicznej.

W orzecznictwie jak i w doktrynie prawa, w szczególności prawa konstytucyjnego, istnieje ugruntowane stanowisko, że normy kompetencyjne, a taką jest niewątpliwie wskazany art. 3 ustawy, muszą być interpretowane w sposób ścisły i literalny. Wskazano na zakaz dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2005 r., IV SA/Wr 807/04, publik. W OwSS z 2005 r., Nr 2 póz. 43). Normy kompetencyjnej nie można zatem domniemywać, musi być ona określona wprost w przepisach rangi ustawowej (zob.: uchwała NSA z 15 grudnia 2004 r., FPS 2/04, publik. W ONSiWSA z 2005 r., Nr 1 poz. 1; glosa do uchwały SN z 4 lipca 2001 r. III ZP 12/01 publik. W Rzeczpospolita z 2001 r., nr 12, s. 5).

W świetle powyższego nie jest zatem dopuszczalne domniemanie kompetencji nadzorczych.

Podkreślić należy, że istotą nadzoru jest wyciąganie konsekwencji z zachowania organu podporządkowanego, które jest obserwowane przez organ nadzorczy z punktu widzenia określonych kryteriów nadzoru. Zwraca się jednakże w piśmiennictwie uwagę, że kryteria te powinny być ustalane przez ustawodawcę jednoznacznie, a środki nadzoru powinny być zebrane w zamkniętym katalogu (zob. J. Zimmermann: Prawo administracyjne, Zakamycze 2006, s. 139-140). Utwierdza to w przekonaniu, że przepisy dotyczące kompetencji nadzorczych organu administracji należy wykładać ścieśniająco.

Uzgadnianie zabezpieczenia odcinka drogi wojewódzkiej przed wpływem osuwiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia nie zostało wymienione w katalogu działań z zakresu nadzoru zapobiegawczego przedstawionym w art. 3 ustawy.

Nie jest to czynność powiązana z uzgadnianiem projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, ustalaniem warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Nie ma to związku z dopuszczeniem do użytku obiektu budowlanego ani nie ma związku z inicjowaniem przedsięwzięcia oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania negatywnym wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na ludzi. Nie jest to także uzgadnianie dokumentacji projektowej budowy obiektu budowlanego.

Nie można, w ocenie Sądu, również zaliczyć tego rodzaju aktywności Inspekcji Sanitarnej do zakresu innych, nie wyszczególnionych w/w przepisie działań.

Uzgodnienie zabezpieczenia odcinka drogi przed wpływem osuwiska przed wydawaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w żaden sposób nie jest związane z kompetencją nadzorczą nad warunkami higieniczno-sanitarnymi.

Po pierwsze, postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody jest postępowaniem, załatwianym w drodze decyzji administracyjnej (art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 z późn. zm.). Jest wprawdzie niezbędnym elementem zdarzeń prawnych, które poprzedzać muszą wszczęcie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, gdyż jego wynik stanowi niezbędne uzgodnienie, które należy przedłożyć wraz z projektem inwestycji, ale jest postępowaniem odrębnym, od postępowania, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę zapada. Postępowanie o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia poprzedza postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę.

Po drugie uzgodnienie jest wyrażeniem zgody na pewne standardy realizacji przedsięwzięcia przez organ uzgadniający. W żaden więc sposób nie ma związku z działalnością nadzorczą.

W takim stanie rzeczy nie można kompetencji nadzorczych Inspekcji Sanitarnych rozszerzyć na tą sferę działalności organów administracji publicznej. Jak już wyżej podkreślono norm kompetencyjnych nie można interpretować rozszerzające, a tym bardziej ich domniemywać. Nie istnieje też taki przepis prawa rangi ustawowej, który by dawał kompetencje Inspekcji Sanitarnej do tego rodzaju działań nadzorczych.

Zwrócić należy także uwagę na jeszcze jeden aspekt, mianowicie, że opłata ustalana na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy nie jest pobierana za samo sprawowanie

nadzoru sanitarnego lecz za konkretne badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane przez właściwy organ w związku ze sprawowaniem tego nadzoru.

Z akt sprawy nie wynika, by dokonywano jakiekolwiek badania czy też Inspekcja Sanitarna wykonywała inne czynności.

Orzeczenie obowiązku ponoszenia opłaty, w oparciu o art. 36 ust. 1 ustawy, wymaga od Inspekcji Sanitarnej działań ocennych i wartościujących, właściwych dla każdej decyzji administracyjnej, a więc działań stanowiących fragment rozstrzygnięcia administracyjnego w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a.

Zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. jak i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. nawet nie wyjaśnili z jakich powodów uznali, że czynności podjęte przez nich, a sprowadzające się do uzgodnienia zabezpieczenia drogi przed wpływami osuwiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, mieszczą się w zakresie czynności wykonywanych w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Jedynie ogólne stwierdzenie przez organ odwoławczy, że: "Uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z podstawowych zadań zapobiegawczego nadzoru sanitarnego działającego w ramach Inspekcji Sanitarnej" nie jest spełnieniem postanowień artykułów: 6, 7, 11, 107 § 3 k.p.a., które to obligują organy administracji publicznej do: działania na podstawie prawa. Działanie na podstawie prawa zobowiązuje organy administracji publicznej do przedstawienia procesu wykładni przepisów prawa będących następnie podstawą prawną rozstrzygnięcia (art. 6 k.p.a.) i przedstawienia ustaleń okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, co wiąże się z elementem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego (art. 7 k.p.a.). Organy zobligowane są do wyjaśniania zasadności przesłanek, tj. wytłumaczenia dlaczego organ ten a nie inny przepis zastosował do konkretnych ustaleń (art. 11 k.p.a.), a więc do przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.).

W ocenie Sądu w żadnym razie wymogów tych nie spełniają uzasadnienia decyzji obu organów, mających przecież odzwierciedlać motywy podjętego rozstrzygnięcia.

W rozstrzygnięciu, w którym mieści się indywidualne i konkretne stwierdzenie organu Inspekcji Sanitarnej o istnieniu (lub nie istnieniu), obowiązku ponoszenia

opłat, nie może być miejsca na arbitralność. Ograniczanie się zatem tylko do ogólnych stwierdzeń oraz powtórzenia treści przepisów nie tylko, że uniemożliwia Sądowi kontrolę decyzji pod względem ich zgodności z prawem, to stanowi naruszenie wyżej wskazanych przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie l sentencji wyroku.

O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, polz. 1270 ze zm.) jak w punkcie II sentencji wyroku.