Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 383/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par 1 pkt 1 p.p.s.a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...] w przedmiocie: odmowy przyznania prawa do renty inwalidy wojennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. L. W. wniósł skargę na Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania prawa do renty inwalidy wojennego. W skardze wniósł o "(...) rozpatrzenie sprawy wskazującej na popełnienie przestępstwa przez Dyrektora [...] Oddziału ZUS [...] poprzez wprowadzenie w błąd przedstawiciela władzy ustawodawczej (...)". Wskazał, że popełniono przestępstwo podczas wydawania decyzji odmownej ZUS z dnia [...] grudnia 2005 r. Podniósł, że powyższa decyzja jest dokumentem fałszywym, gdyż celowo nie uznano w niej uprawnień kombatanckich skarżącego. Skarżący wniósł o rozpatrzenie oszustwa dokonanego wobec przedstawiciela władzy wykonawczej i wydanie werdyktu dotyczącego statusu decyzji odmownej [...] oddziału ZUS [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 lutego 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego bezczynności lub działalności dotyczy skarga, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie L. W. zwrócił do Sądu przesyłkę zawierającą zarządzenie o wezwaniu do sprecyzowania skargi, wskazując, że jest to pomyłka lub sabotażowe działanie ZUS. Skarżący wniósł o "rozpoznanie niniejszej sprawy dopiero po rozpoznaniu skargi na lekarza naczelnego ZUS, gdyż wydanie oceny prawnej decyzji odmownej [...] Oddziału ZUS [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. posiada wielkie znaczenie dla dalszego biegu sprawy."

W tym stanie rzeczy należało uznać, że przedmiotem skargi L. W. jest decyzja ZUS z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...] odmawiająca skarżącemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powstałej w związku z działaniami wojennymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Rozpoznając sprawę sąd administracyjnyw pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu.

Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Sprawy emerytur i rent są zgodnie z art. 476 § 2 pkt 2 i § 4 Kodeksu postępowania cywilnego sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą stosownie do art. 477(8) § 1 k.p.c. do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych.

Oznacza to, że wyłączona została w tych sprawach droga sądowoadministracyjna, albowiem nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych. Wynika to z konstytucyjnego modelu sądownictwa, który zakłada całkowitą odrębność pionu sądownictwa powszechnego i administracyjnego oraz konieczność wyraźnego rozgraniczenia zadań i właściwości sądów tworzących strukturę sądownictwa powszechnego i administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie skarżący kwestionuje prawidłowość decyzji organu rentowego z dnia [...] grudnia 2005 r., na mocy której odmówiono skarżącemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powstałej w związku z działaniami wojennymi. Prawidłowość powyższej decyzji była dwukrotnie badana przez sądy powszechne. Wyrokiem z dnia [...] września 2006 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy [...] oddalił odwołanie skarżącego, a następnie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia [...] grudnia 2006 r., sygn. akt [...] oddalił apelację skarżącego. Decyzja z dnia [...] grudnia 2005 r. została skontrolowana przez właściwe sądy obu instancji.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.