Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1302/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. i E. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], nr [...], odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych A. i E. C. za rok 2007 w wysokości [...] zł.

Decyzja organu odwoławczego, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, została doręczona podatnikom w dniu 6 listopada 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 67 akt adm.).

A. i E. C., reprezentowani przez adwokata, wbrew w/w pouczeniu wnieśli skargę w dniu 8 grudnia 2014 r. (data nadania, koperta, k. 8 akt sąd.) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Po wpłynięciu skargi do Sądu w dniu 10 grudnia 2014 r. (prezentata Biura Podawczego Sądu na skardze, k. 3 akt sąd.), Przewodniczący Wydziału I zarządził zarejestrowanie skargi w Dzienniku Korespondencji Ogólnej i przekazanie jej, zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), do Dyrektora Izby Skarbowej w P. celem nadania sprawie biegu. Skarga wraz z pismem stanowiącym wykonanie zarządzenia została przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej w P. dnia 10 grudnia 2014 r. (k. 17 akt sąd.), o czym poinformowano pełnomocnika skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. szczególny tryb wnoszenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Skarga wniesiona z naruszeniem powyższych wymogów nie podlega odrzuceniu a limine, ale przekazaniu właściwemu organowi, zgodnie z trybem określonym w powołanym przepisie. Wówczas za datę wniesienia skargi przyjmuje się dzień nadania skargi do właściwego organu przez Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 254/09, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w P. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu została skutecznie doręczona skarżącym w dniu 6 listopada 2014 r. Podkreślenia wymaga, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, w analizowanej sprawie, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., upływał z dniem 8 grudnia 2014 r. Wskazać bowiem należy, że 30-ty dzień terminu do wniesienia skargi przypadał w sobotę (6 grudnia 2014 r.). Także kolejny dzień po tej dacie był, w świetle powyższego przepisu, dniem ustawowo wolnym od pracy, a zatem, jako ostatni dzień terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie należało przyjąć 8 grudnia 2014 r. Należy jednak zauważyć, że skarga wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, została wniesiona w dniu 8 grudnia 2014 r. (data nadania, koperta, k. 8 akt sąd.) bezpośrednio do Sądu, a przekazanie jej do Dyrektora Izby Skarbowej w P. nastąpiło w dniu jej wpływu do Sądu, tj. dnia 10 grudnia 2014 r. (k. 17 akt sąd.). Jak już wyżej wyjaśniono, datę tę należało uznać za datę wniesienia skargi, a to oznacza, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., albowiem w ocenie Sądu upłynął on bezskutecznie z dniem 8 grudnia 2014 r.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.