Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 677/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 101 ust.1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie przekazania środków finansowych dla Policji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w dniu 30 czerwca 2009 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przekazania środków finansowych dla Policji w wysokości 6 072 zł z przeznaczeniem na rekompensatę pieniężną dla policjantów Komendy Powiatowej Policji za czas służby przekraczającej normy czasu pracy, w dniach organizowanych przez Gminę imprez.

W dniu 9 lipca 2009 r. pan W. K. skierował do Rady Miejskiej wezwanie o uchylenie uchwały Nr [...] jako niezgodnej z przepisami ustawy o Policji oraz sprzecznej z zawartym porozumieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. pomiędzy Gminą a KWP. Według skarżącego Rada bezpodstawnie wydaje pieniądze podatników, a ochronę imprez powinny we własnym zakresie zapewnić służby organizatora.

Rada Miejska nie zajęła stanowiska w powyższej sprawie.

W dniu 3 września 2009 r. pan W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Miejskiej i wniósł o jej uchylenie jako niezgodnej z przepisami prawa. Według skarżącego policja zobowiązana jest z urzędu do zabezpieczania imprez masowych. Ochroną imprez organizowanych przez Gminę powinna zająć się wynajęta przez gminę za dodatkową opłatą firma ochroniarska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Podstawę prawną skargi W. K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Miejskiej nr [...] z dnia 30 czerwca 2009 r. stanowi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W myśl tego przepisu o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy decydują następujące elementy: zachowanie wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego, wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego uchwaloną uchwałą. Wniesienie skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest zatem dopuszczalne, jeżeli skarżący działa w przekonaniu, iż został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie i na ten interes prawny lub uprawnienie się powołuje. Nadto elementem tym jest także wniesienie skargi w ustawowym terminie, co wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.).

Interes prawny musi być oparty nie tylko o przepisy prawa materialnego, ale także o przepisy prawa procesowego (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 208 r. sygn. akt II OSK 221/07 LEX nr 490160). Tym samym ze skargą może wystąpić tylko ten podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, i gdy wykaże, że zaskarżone do sądu rozstrzygnięcie dotyczy jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są z jednej strony - organ administracji publicznej, z drugiej - indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 października 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 198/06 Lex 2833599). Wnoszący skargę musi wykazać nie tylko interes prawny lub uprawnienie, ale jednoczesne naruszenie tego interesu lub uprawnienia, które ma charakter rzeczywistego naruszenia prawa, dającego się wykazać w dacie wnoszenia skargi. Nie może to być naruszenie prawa hipotetyczne, potencjalne. Takie stanowisko wyrażone zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009r., sygn. akt II OSK 1715/08, w którym Sąd stwierdził, że : "osoba skarżąca musi wykazać naruszenie jej interesu prawnego polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją (nie zaś sytuacją faktyczną)". Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę (zarządzenie) organu gminy otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania skargi. Osoba niemająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 13 ust. 4a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, rada gminy może przekazać na warunkach określonych w porozumieniu zawartym pomiędzy organem wykonawczym gminy a komendantem policji, środki finansowe dla policji z przeznaczeniem na rekompensatę pieniężną, za czas służby przekraczającej normy dla policjantów, którzy realizują zadania z zakresu służby prewencyjnej.

Warunki przekazania środków finansowych określone zostały w porozumieniach zawartych między Komendą Wojewódzką Policji a Gminą: nr [...] z dnia 30.06.2009 r. i nr [...] z dnia 3.08.2009 r. Stosownie do zawartych porozumień, Gmina przekaże środki finansowe z przeznaczeniem dla KPP na zakup dodatkowych służb patrolowych i ochrony w dniach 4.07., 10.07., 11.07 i 8.08.2009 r. podczas organizacji imprez masowych.

W tak ukształtowanym stanie prawnym brak jest przepisu, z którego skarżący mógłby wywodzić swój interes prawny w przedmiotowej sprawie.

Uznając, że pan W. K. nie wykazał interesu prawnego uprawniającego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w postanowieniu.