Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 783/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "I." spółki z o.o. z siedzibą w P. na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w przedmiocie negatywnego wyniku procedury odwoławczej p o s t a n a w i a: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. zwrócić skarżącej Spółce uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na konkurs nr 08/RPOWL/1.1/2010 w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje Działania/Poddzialania 1.1 RPO WL 2007-2013 Firma I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Wdrażanie do produkcji przez I. Sp. z o.o. wyników badań przemysłowych".

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. po dokonaniu oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów odrzuciła powyższy wniosek.

Od powyższej decyzji wnioskodawca złożył protest.

Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] protest został uznany za zasadny.

W toku ponownej oceny merytorycznej pismem nr [...] z dnia [...] października 2011 r. wniosek został odrzucony.

Wobec powyższego wnioskodawca w dniu 10 listopada 2011 r. złożył kolejny protest.

L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. pismem nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. uznała złożony protest za niezasadny, co jest równoznaczne z decyzją o odrzuceniu projektu na etapie oceny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Spółka I. Sp. z o.o. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie zasad przejrzystości reguł oraz równego traktowania stosowanych przy ocenie projektów wynikających z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 z późn. zm.) oraz naruszenie konstytucyjnej zasady funkcjonowania organów administracji publicznej w granicach i na podstawie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości w L. oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.).

W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa Instytucja (w tym przypadku LAWP) informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.).

Zgodnie z art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona. Jednocześnie sąd stwierdził, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niekompletna. Wystąpiła zatem przesłanka do pozostawienia jej bez rozpatrzenia stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., stąd a contrario należy wywieść, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

Ustawodawca, wprowadzając tak restrykcyjne wymogi, nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 ustawy zamieszczając w informacji z dnia 8 grudnia 2011 r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji.

Sąd zauważa, że strona skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia, wniosła skargę niekompletną, albowiem dołączony do niej wniosek nie zawiera obligatoryjnych załączników, stanowiących jego integralną część. Do wniosku przedłożonego sądowi nie został dołączony następujący załącznik: "formularz dotyczący zgodności projektu z linią demarkacyjną pomiędzy RPO WL 2007-2013,a PROW 2007-2013".

Podkreślić także należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. W związku z tym na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. W tej sytuacji, Sąd, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.

W ocenie Sądu wniosek poddany procedurze oceny jest wnioskiem, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., co czyni zasadnym stwierdzenie, że złożenie jedynie formularza wniosku bez kompletu wymaganych załączników nie może być traktowane jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 345/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 507/10).

Zauważyć jednocześnie należy, iż z uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącej Spółki do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciążył wyłącznie na skarżącej Spółce, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a.

W świetle utrwalonego orzecznictwa, wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy, nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09).

Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarżąca Spółka wniosła skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.