Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 502/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6  art. 52 par. 1-3  art. 53 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na czynność Starosty B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. strona wystąpiła do Starostwa Powiatowego w B. o zwrot uiszczonej opłaty za wydanie karty pojazdu od samochodu marki Opel Astra 1,6 KAT w wysokości 425 zł. Wnioskodawca powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U 6/04 stwierdzający niezgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisów, na podstawie których pobierana była przez organy opłata za wydanie karty pojazdu w wysokości 500 zł.

W odpowiedzi na złożony wniosek, pismem z dnia 22 kwietnia 2011 r.

nr WK.III.5411.97.2011 Starosta B. poinformował stronę, że organy rejestrujące pojazd działały w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w związku z czym opłata za wydanie karty pojazdu została pobrana we właściwej wysokości.

Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem, strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której ponownie powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U 6/04. Skarżący wniósł o zwrot nienależnie uiszczonej opłaty za wydanie przedmiotowej karty pojazdu w wysokości 425 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). Czynność, której przedmiotem jest odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu mieści się w pojęciu czynności,

o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 53 § 2 wskazanej ustawy, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Uwzględniając powyższe przepisy należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na czynność Starosty B. odmawiającą wnioskodawcy zwrotu żądanej opłaty za wydanie karty pojazdu było uprzednie wystąpienie przez stronę do tego organu w terminie 14 dni od doręczenia mu pisma z dnia 22 kwietnia 2011 r. z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dopełnił tego obowiązku,

a zatem nie wyczerpał przysługujących mu z mocy ustawy środków zaskarżenia.

W świetle powyższych okoliczności, Sąd zobowiązany był odrzucić skargę na postawie art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.