Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2007/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Beata Sokołowska As. sąd. Szymon Widłak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006 r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ Sz. Widłak /-/ B. Koś /-/ B. Sokołowska


UZASADNIENIE

3/I SA/Po 2007/03

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] (sprostowanym następnie postanowieniem z dnia [...] roku) Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233§1 w związku z art. 239, art.265§2 , art. 267§1 pkt 4 i 5 lit. c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. nr 137 z 1997r poz. 926) oraz art. 262 i art. 71§4 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. - Kodeks celny utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] w sprawie [...] o obciążeniu firmy "G.S. P. H. - U. A" kosztami postępowania celnego.

W uzasadnieniu postanowienia organ celny II instancji wyjaśnił, iż w dniu 10 lipca 2002 roku strona zgłosiła na podstawie dokumentu SAD nr [...] celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu odzież. Do zgłoszenia celnego dołączyła m.in. fakturę nr 6/2418/P z dnia 04.07.2002 na kwotę [...] GBP jak tez deklarację wartości celnej. Naczelnik Urzędu Celnego przyjął przedmiotowe zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym a art. 64§1 i 2 Kodeksu celnego i zgodnie z art. 70 Kodeksu celnego przystąpił do jego weryfikacji zawiadamiając o tym stronę.

W toku wdrożonego postępowania próbki sprowadzonego przez stronę towaru poddane zostały ocenie Centrum Badań i Ekspertyz Towaroznawczych Akademii Ekonomicznej. Opierając się na wynikach sporządzonej ekspertyzy Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] w sprawie [...] uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne [...] z dnia 10 lipca 2002r. w części dotyczącej wartości celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz postanowieniem z dnia [...] w sprawie [...] obciążył stronę kosztami postępowania celnego w wysokości [...] złote, na które to postanowienie strona złożyła zażalenie pismem z dnia 14.11.2002 roku.

W dniu [...] roku postanowieniem nr [...] (sprostowanym następnie postanowieniem z dnia [...] roku) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I - szej instancji, uznając, iż zgodnie z art. 265§2 Ordynacji Podatkowej organ może zaliczyć do kosztów postępowania wydatki związane z rozstrzygnięciem sprawy, a za takie należy uznać wydatki poniesione w związku ze sporządzeniem ekspertyzy wykonanej przez Centrum Badań i Ekspertyz Towaroznawczych Akademii Ekonomicznej.

W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik strony zarzucił naruszenie art. 267 §1 pkt 4 i 5 lit. c Ordynacji Podatkowej poprzez błędne zastosowane oraz niewłaściwą interpretację, naruszenie art. 121§1 Ordynacji Podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów celnych, jak tez rażące naruszenie art. 187§1 Ordynacji Podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi zakwestionował twierdzenia organów celnych, iż koszty, których dotyczy postanowienie powstały z winy strony bądź w wyniku złożenia przez stronę wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą. Zdaniem skarżącej organ celny zakwestionował wartość celną importowanych towarów w oparciu o załączoną fakturę, a nie wyjaśnienia strony. Nadto w zachowaniu strony nie można dopatrzeć się elementów winy, gdyż zadośćuczyniła ona przepisom obowiązującego prawa i dokonała czynności, które prawo to na nią nakładało, przy czym organy celne nie udowodniły, iż koszty te powstały z umyślnego bądź nieumyślnego działania strony. Również fakt, iż organy celne powzięły wątpliwości co do kwot, jakie strona zapłaciła za sprowadzony towar nie może w opinii skarżącej wywoływać niekorzystnych dla niej skutków. Pełnomocnik strony wyraził także pogląd, iż decyzja z dnia [...] w sprawie [...]uznająca za nieprawidłowe zgłoszenie celne [...] z dnia 10 lipca 2002r nie jest decyzją ostateczną, albowiem złożona została skarga na decyzję o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ celny wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, iż przedmiotowe koszty powstały, gdyż do zgłoszenia celnego załączona została faktura, która była niewiarygodna w części dotyczącej ceny transakcyjnej towaru. Okoliczność ta obligowała organy celne do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, które pozwoliłoby na ustalenie rzeczywistej wartości importowanego towaru. Przy czym przez zawinione działanie strony zgodnie z art. 267§1 pkt 5 Ordynacji Podatkowej należy rozumieć każde działanie strony postępowania w następstwie którego organ celny zobowiązany jest do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w czasie którego konieczne jest przeprowadzenie określonych dowodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Nie ulega wątpliwości, iż zgodnie z art. 269 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. nr 137 z 1997r poz. 926) w zw. z art. 262 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. - Kodeks celny organ ustala koszty postępowania w drodze postanowienia. Z przepisu tego nie wynika, aby uprawnienie to powstawało dopiero z chwilą uprawomocnienia się postanowienia bądź decyzji nakładającej określony obowiązek finansowy na stronę. Należy dodać przy tym, iż zgodnie z brzmieniem przepisu 269 Ordynacji Podatkowej na dzień wydania decyzji przez organ I- szej instancji ([...]) organ ten miał obowiązek wydać postanowienie ustalające koszty postępowania jednocześnie z wydaniem decyzji. Jednakże zgodnie z treścią art. 262 Kodeksu Celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji Podatkowej z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Zatem przepisy te znajdują zastosowanie jedynie wtedy, gdy przepisy Kodeksu celnego nie przewidują rozwiązań szczególnych. Tymczasem zgodnie z treścią art. 71§4 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. - Kodeks celny, jeżeli w wyniku wykonanych analiz i badań stwierdzono, iż towar zgłoszony został nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający. Oznacza to, że warunkiem obciążenia zgłaszającego kosztami badań i analiz (jak w tym wypadku) jest stwierdzenie (ustalenie), że towar został zgłoszony nieprawidłowo (wyrok NSA w Warszawie z 27.11.2000. V SA 1583/99 LEX nr 50143). W rozpoznawanej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. (sygn. [...] uznaniu zgłoszenia dokonanego dokumentem SAD nr OBR [...] za nieprawidłowe nie jest ostateczna na skutek odwołań skarżącej i przywrócenia jej wyrokiem tut. Sądu o sygn. 3/I SA/Po 1709/03 terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W takiej sytuacji nie przesądzono o nieprawidłowości zgłoszenia celnego. Przyjmując, bowiem, iż organ drugiej instancji przy rozpoznawaniu sprawy w wyniku złożonego przez stronę odwołania od decyzji może wypowiedzieć się odmiennie i uznać, że zgłoszenie było prawidłowe, obciążenie skarżącej kosztami postępowania może okazać się niezasadne.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy rzeczą organów celnych będzie przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania uwzględnienie ostatecznego wyniku sprawy dotyczącej wartości celnej towaru i długu celnego i przyczynienia się strony do powstania kosztów postępowania.

Wobec tego, że zaskarżone postanowienie wymienione w sentencji wyroku wydane zostało z naruszeniem art. 71 § 4 ustawy Kodeks celny, należało je na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit a 33§1 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 20 września 2002r nr 153 poz.1270) uchylić orzekając jak w sentencji wyroku.

/-/ Sz. Widłak /-/ B. Koś /-/ B. Sokołowska

K.P.d