Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 932/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 262
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka postanawia: przyznać K. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r. oddalił skargę K. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwolnienia ze służby wojskowej kandydackiej. Skarżący po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, składając wypełniony formularz PPF.

Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 5 października 2017 r., do którego dołączył dokumenty, dotyczące sytuacji finansowej swojej i swojej rodziny.

We wniosku skarżący podał, że pozostaje w gospodarstwie domowym ze swoją partnerką, nie posiada majątku ani oszczędności, a jego dochód stanowi wynagrodzenie za pracę z tytułu umowy o dzieło w wysokości około 2.500 zł, natomiast jego partnerka z tytułu umowy o pracę otrzymuje 1.459 zł.

Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za mieszkanie, w tym czynsz z tytułu najmu w wysokości 1.100 zł, energia elektryczna - około 100 zł, internet - 55 zł oraz telefon - 160 zł. Podniósł, że oboje studiują w trybie niestacjonarnym i ponoszą opłaty za studia: on - 600-700 zł, jego dziewczyna - 680 zł. Nadto koszt dojazdów do pracy i na studia wynosi łącznie około 500 zł. Natomiast na jedzenie pozostaje około 400 zł na osobę, a na ubrania oraz środki czystości - 125 zł.

Wyjaśnił, że zaciągnięte przez niego pożyczki spłacają jego rodzice w wysokości około 1.000 zł miesięcznie, choć sami znajdują się w trudnej sytuacji finansowej, bowiem posiadają kredyt we frankach szwajcarskich, a przeciwko jego ojcu toczą się postępowania egzekucyjne, z tego względu sami korzystają z pomocy swoich rodziców.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie zaś do art. 245 § 1 i § 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika - radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze swoją partnerką, oboje pracują i studiują w trybie niestacjonarnym. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę, a ich łączny dochód wynosi około 4.000 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada majątku ani oszczędności, korzysta z pomocy rodziców w zakresie spłaty zaciągniętych pożyczek, bowiem stałe koszty jego miesięcznego utrzymania (jego udział w opłatach za mieszkanie, zakup jedzenia, środków czystości oraz ubrań, koszty dojazdów do pracy, opłaty miesięczne za studia) wynoszą ponad 2.000 zł. W konsekwencji należało uznać, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie oraz swojej partnerki, która mniej zarabia, a ponosi podobne koszty utrzymania.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.