Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 652/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. i P. C. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie szkół i placówek oświatowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność odwołania od pisma Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr [...] w K. z dnia [...] informującego o zatwierdzeniu arkuszu organizacyjnego Przedszkola, skutkującego m.in. odmową przyjęcia dzieci odbywających roczne przygotowanie przedszkolne w oddziale zerowym w roku szkolnym 2009/2010, gdyż takiego oddziału tam nie przewidziano.

Skarga na to rozstrzygnięcie skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach została podpisana przez mianującego się pełnomocnikiem skarżących K. Ś., pełniącego funkcję Przewodniczącego [...] Społecznej Rady Oświatowej w K. – organizacji społecznej dopuszczonej do udziału w postępowaniu administracyjnym. Organizacja ta również została dopuszczona do udziału w niniejszym postępowaniu jako uczestnik na prawach strony (k. 32 akt). Poza sporem pozostaje fakt, że K. Ś. nie należy do kręgu osób mogących być pełnomocnikiem skarżących. Wobec tego ustanowili oni pełnomocnikiem wspomnianego wyżej uczestnika – [...] Społeczną Radę Oświatową, w imieniu którego działa K. Ś. (k. 40 akt).

Odpowiadając na skargę organ postulował jej odrzucenie lub oddalenie.

Zarządzeniem z dnia [...] wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to wraz ze stosownym pouczeniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących (do rąk Przewodniczącego Rady) w dniu [...] (k. 50a akt). Do dnia dzisiejszego wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W przypadku nieopłacenia skargi przewodniczący wzywa wnoszącą ją stronę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiściła stosowną opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 powołanej ustawy). Strona zadośćuczyni wezwaniu sądu, jeśli w zakreślonym terminie uiści opłatę bądź złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

Ponieważ skarżący, pomimo wezwania i prawidłowego pouczenia o skutkach takiego działania nie uiścili wymaganego wpisu należało skargę odrzucić. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, że zwolnienie od kosztów sądowych przyznane na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] dotyczy wyłącznie uczestnika postępowania, a to wspomnianej wyżej organizacji społecznej. Wynika to jednoznacznie z jego brzmienia i jest wynikiem wniosku tej organizacji, w którym w żaden sposób nie dano wyrazu, iż żądanie to mogłoby być żądaniem skarżących (wszystkie okoliczności mające wpływ na wynik wniosku obejmowały [...] Społeczną Radę Oświatową, a nie skarżących). Wniosek o zwolnienie od kosztów może przy tym złożyć każdy z uczestników postępowania, niezależnie od tego czy obecnie jest zobowiązany do ich ponoszenia czy też nie, bo taka konieczność może się pojawić w przyszłości, w toku dalszego postępowania. Dlatego skutki tego postanowienia nie rozciągają się na skarżących. Oczywistym jest wszak, że zwolnienia od kosztów może domagać się strona, a nie jej pełnomocnik, przeto w takim razie wykazaniu podlegają okoliczności dotyczące wyłącznie strony. A zatem skoro skarżący nie zgłosili odrębnego żądania zwolnienia od kosztów, ani ich nie uiścili, skarga nie mogła nabrać dalszego biegu.

Dlatego też na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.