Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 345/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art .194 par. 1 pkt 1-10, art. 258 par. 2 pkt 6-8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2019 r. sygn. akt V SPP/Wa 3/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi G.M. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") postanowieniem

z dnia 20 maja 2019 r. sygn. akt V SPP/Wa 3/19 odrzucił zażalenie G.M. na postanowienie WSA z 2 kwietnia 2019 r.

W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że G.M. (dalej: "skarżący") złożył zażalenie na postanowienie WSA z 2 kwietnia 2019 r. utrzymujące

w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 25 lutego 2019 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

WSA podniósł, że ustawodawca, w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy

o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.).

G.M. złożył zażalenie na powyższe postanowienie kwestionując

je w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto

na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.

Rozpoznając wniesione zażalenie należy wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Ustawa ta, w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa (skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 16 października 2017 r.) zmieniała m.in. zasady rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do znowelizowanego i mającego zastosowanie w niniejszej sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a. - rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu - art. 260 § 2 p.p.s.a. Ustawodawca w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r.

nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia

lub postanowienia referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. - w tym - po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego

w przedmiocie przyznania, cofnięcia, odmowy przyznania prawa pomocy

albo umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, o jakim mowa

w art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy zażalenie wniesione na postanowienie WSA w Warszawie

z 2 kwietnia 2019 r. utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Zasadnie zatem WSA, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184

w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.