Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1633/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 października 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 737/10 odrzucające skargę A. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 10 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 października 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 737/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę A. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 10 sierpnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2005 r.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Strona została pouczona o treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w związku z doręczeniem zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Dalej podniósł, że decyzję tę doręczono dnia 10 sierpnia 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 września 2010 r., który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Natomiast Strona skargę nadała listem poleconym w dniu 10 września 2010 r., czyli 1 dzień po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, co skutkowało jej odrzuceniem.

Od powyższego orzeczenia Skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zarzucił mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie w związku z uznaniem, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że dokument w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru, na który powoływał się Sąd pierwszej instancji, nie odzwierciedla rzeczywistego stanu faktycznego, albowiem w rzeczywistości zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2010 r.

Dalej pełnomocnik wskazał, że zaskarżone postanowienie opiera się na błędnie sporządzonym zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na którym została naniesiona przez odbiorcę nieprawidłowa data doręczenia pisma. Nadmienił, że w celu ustalenia w jakiej dacie rzeczywiście została odebrana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej przez Skarżącego zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego – S. [...], ul. [...].

Odpowiedź odpowiedzialnego pracownika Urzędu Pocztowego wraz z kserokopią odbioru przesyłki pełnomocnik Skarżącego załączył do zażalenia.

Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się z prośbą do radcy prawnego A. G. pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w S. o pilne przedłożenie dowodu, który wskazywałby zarachowany w systemie pocztowym numer przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 10 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Dyrektor Izby Skarbowej przedłożył kserokopię wykazu listów poleconych nadawanych w placówce pocztowej, z którego wynika, że przesyłka zawierająca decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 10 sierpnia 2010 r. znak: [...], została nadana dnia 10 sierpnia 2010 r.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 24 marca 2011 r. zwrócił się z prośbą do Naczelnika Urzędu Pocztowego S. [...] o wydanie duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej nr [...], przesłanej na adres pełnomocnika A. H.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Urząd Pocztowy S. [...] poinformował, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku, którego ustalono, że przedmiotowy list polecony, został doręczony w dniu 11 sierpnia 2011 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarga została złożona 10 września 2010 r. (data wpływu do sądu 13 września 2010 r.). Kwestię sporną natomiast stanowi data doręczenia zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyjął bowiem w zaskarżonym orzeczeniu, że decyzja została doręczona 10 sierpnia 2010 r. jako podstawę dokonania takiego ustalenia Sąd pierwszej instancji wskazał znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłka zwierająca zaskarżoną decyzję została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego dnia 10 sierpnia 2010 r.

Tymczasem pełnomocnik Strony załączył do skargi kasacyjnej wniosek o wydanie duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej nr [...] z dnia 11 sierpnia 2010 r., informację o dacie odbioru przesyłki o wskazanym wyżej numerze oraz kserokopię zbiorowego dowodu odbioru nr 2 z dnia 11 sierpnia 2010 r. Istotnie z dokumentów tych wynika, iż przesyłka polecona o podatnym wyżej numerze została odebrana pod wskazanym na niej adresem dnia 11 sierpnia 2010 r. Jednakże wątpliwości Sądu budził fakt, że zwrotne potwierdzenie odbioru spornej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nie zawiera żadnych adnotacji wskazujących na zarachowany w systemie pocztowym numer przesyłki przez co nie było możliwości właściwego skontrolowania, czy dowody przesłane przez Skarżącego wraz ze skargą kasacyjną stanowią potwierdzenie odbioru właśnie tej konkretnej przesyłki. W związku z powziętymi wątpliwościami Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej o pilne przedłożenie dowodu, który wskazywałby zarachowany w systemie pocztowym numer przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 10 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w S. nadesłał kserokopię wykazu listów poleconych nadanych przez organ podatkowy w placówce pocztowej dnia 10 sierpnia 2010 r. i wskazał, że przesyłka z zaskarżoną decyzją nosiła numer [...]. W związku z tym należało przyjąć te dane za miarodajne, jako podane przez podmiot wysyłający przesyłkę

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 24 marca 2011 r. zwrócił się z prośbą do Naczelnika Urzędu Pocztowego S. [...] o wydanie duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej nr [...], przesłanej na adres pełnomocnika A. H.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Urząd Pocztowy S. [...] poinformował, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku, którego ustalono, że list polecony R [...] przesłany na adres Pełnomocnika A. H., P. R. Kancelaria Doradców Podatkowych [...], został doręczony w dniu 11 sierpnia 2011 r. Odbiór przesyłki pokwitowała K. K. referent. Do pisma dołączono duplikat "Potwierdzenia odbioru" poświadczony z urzędu.

W związku z powyższymi ustaleniami i po przeprowadzeniu analizy dokumentów załączonych do akt sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż data odbioru przesyłki (10 sierpnia 2010 r.) na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w miejscu podpisu odbierającego przesyłkę została naniesiona przez tego odbierającego nieprawidłowo. Zatem w konsekwencji uznać należy, że skarga na wyżej wymienioną decyzję otrzymaną w dniu 11 sierpnia 2010 r., złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 10 września 2010 r. została wniesiona w ustawowym terminie, dlatego nie było podstaw do jej odrzucenia.

Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. Jednocześnie wyjaśnić należy, że brak było podstaw do zasądzenia na rzecz strony kosztów postępowania sądowego, bowiem żaden z przepisów cytowanej wyżej ustawy nie przewiduje takiego rozstrzygnięcia w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi. Koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi kasacyjnej będą mogły być przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi po jej merytorycznym rozpoznaniu.