Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 999/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie WSA: Krystyna Daniel WSA: Barbara Pasternak Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2005 r. nr Kol. [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygn.akt II SA / Kr 999 / 05.

Uzasadnienie.

Decyzją z [...] 2005 r. nr Kol. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania K. P. od decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - opieka nad jednym dzieckiem: K. K. - działając na podstawie art. 10 ust l , 59 ust. l i ust. 2 ustawy z 28. 11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych oraz art. 138 § l pkt l k.p.a. -utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniach swoich decyzji organy obu instancji wyraziły pogląd , że zgodnie z treścią art. 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych wnioskowany dodatek przysługuje osobie uprawnionej w okresie korzystania z urlopu wychowawczego , nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy kalendarzowych lub 36 miesięcy , jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu , lub 72 miesięcy jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności. Przeprowadzona analiza złożonej dokumentacji potwierdziła , że wnioskodawczyni pobierała zasiłek przez okres 24 miesięcy; zasiłek wypłacany był bowiem najpierw przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a następnie przez organ realizujący zadania przewidziane ustawą o świadczeniach rodzinnych - Prezydent Miasta K. przyznał dodatek w oparciu o treść art. 59 ust l "a" i 2 ustawy. Ta ostatnia wprowadziła jako jedną z form udzielania pomocy na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka - dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Świadczenie to przysługuje osobie samotnie wychowującej dziecko otrzymującej do dnia wejścia w życie ustawy podwyższony zasiłek rodzinny-jeżeli spełnia ona warunki określone w dotychczasowych przepisach. Wedle nich-zawartych w ustawie o zasiłkach rodzinnych , pielęgnacyjnych i wychowawczych z 1.12.1994 r. - osoba samotnie wychowująca dziecko nabywała prawo do zasiłku wychowawczego w podwyższonej wysokości , nie dłużej niż przez 24 miesiące kalendarzowe, a wyjątkowo przez 36 takich miesięcy , jednakże uzyskanie prawa do zasiłku przez ten dłuższy okres uzależnione było od spełnienia dodatkowej przesłanki w postaci sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym w trakcie jednego porodu. Jak wynika z akt sprawy K. P. spełniała kryteria przewidziane ustawą o zasiłkach , dlatego też w trybie przepisu przejściowego nabyła prawo do podwyższonego zasiłku na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Kluczowym zagadnieniem było wskazanie okresu , w jakim winna nastąpić realizacja wypłaty świadczenia.

Jak bowiem twierdził organ pierwszej instancji okres ten wynosił 24 miesiące kalendarzowe, natomiast odwołująca się wskazywała na okres 36 miesięcy. Zdaniem organów okres przysługiwania urlopu wychowawczego nie jest tożsamy z okresem , na jaki dodatek z tytułu wychowywania dziecka w okresie przebywania na urlopie wychowawczym może być przyznany. W tym zakresie bowiem poprzednio obowiązujący stan prawny jak i obecny nie wykazują różnic ; wnioskodawczyni przysługiwało świadczenie jedynie przez okres 24 miesięcy kalendarzowych , a nie jak twierdziła 36 miesięcy - nie spełniła bowiem przesłanki określonej w art. 10 ust. l pkt 2 ustawy kwalifikującej ją do otrzymywania świadczenia przez dłuższy okres. W skardze od przedstawionej wyżej decyzji organu drugiej instancji K. P. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwrot sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Podniosła , że w związku z samotnym wychowywaniem syna chciałaby korzystać z dalszej części przysługującego jej urlopu wychowawczego. Zdaniem skarżącej była ona w chwili wejścia w życie nowej ustawy o świadczeniach rodzinnych uprawniona do 36 - miesięcznego zasiłku wychowawczego , a żaden przepis prawa nie mówi o utracie tego uprawnienia. Jej zdaniem prawo winno być interpretowane na korzyść obywatela , który nie ponosi odpowiedzialności za bałagan legislacyjny i chaotyczne zmiany przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wnosiło o oddalenie skargi powołując argumentację tożsamą jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t.j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego (art. 3 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póżn. zm.) Orzekanie w myśl art. 135 powołanej ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze ,a także zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy, tudzież przebieg postępowania przed organami administracji publicznej - zarzuty wyartykułowane w skardze uznać należy za bezzasadne. Sąd nie będąc związany skargą i orzekając w granicach sprawy nie dopatrzył się również żadnych innych naruszeń prawa czy uchybień - nie podniesionych w środku zaskarżenia - o jakich mowa w art. 145§ l ustawy o p.p.s.a. Odnosząc się do artykułowanych przez skarżącego zarzutów przedstawić należy poniższe argumenty.

Organy obu instancji uczyniły zadość przepisom k.p.a. , w szczególności skarżącej został zapewniony czynny udział w postępowaniu stosownie do art. 10 k.p.a. , zaś przeprowadzone postępowanie wyjaśniające odpowiada w ocenie Sądu przepisom art. 7 i 77 § l k.p.a. Nadto dokonana ocena materiału zgromadzonego w aktach nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów , odpowiadając zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego , co oznacza zgodność z dyspozycją art. 80 k.p.a. Zagadnieniem wiodącym implikowanym treścią skargi jest w istocie kwestia okresu pobierania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. W realiach niniejszej sprawy uprawnienie powyższe przysługiwało wnioskującej przez okres 24 miesięcy, albowiem - co słusznie akcentował organ odwoławczy - okres pobierania przedmiotowego dodatku nie może być utożsamiany z okresem trwania uprawnienia do urlopu wychowawczego , a determinowany jest koniecznością realizacji przez ubiegającego się o ów dodatek dalszych kwalifikowanych przesłanek wskazanych w przepisach ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przesłanki te określone są w art. 59 ust l pkt l "a" w związku z art. 10 ust l pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych i 15 ust 2 ustawy o zasiłkach rodzinnych , pielęgnacyjnych i wychowawczych z 1.12. 1994 r. , przy czym ich charakter jest zakresowo jednorodny. Wymogiem otrzymywania świadczenia przez okres 36 miesięcy kalendarzowych jest sprawowanie opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym-w trakcie jednego porodu. Przesłanki tej ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz.l270 z póżn. zm.) wnioskująca nie spełniła , stąd dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługiwał jej na zasadzie ogólnej wyrażonej w art. 10 ust l pkt l w związku z art.. 59 ust l ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wobec powyższego orzec należało jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 z póżn. zm)