Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1022/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. z dnia 25 maja 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 3 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił zawarty w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie powyższe uprawomocniło się w związku z niewniesieniem środka zaskarżenia. W związku z powyższym, wezwaniem z 15 maja 2017 r. zobowiązano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W terminie do opłacenia wpisu, pismem z 25 maja 2017 r., pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się o przyznanie stronie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów postępowania w tej części. Ponieważ wniosek o prawo pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, wezwano pełnomocnika strony do złożenia wniosku na obowiązującym druku "PPPr". Wezwaniem tym zobowiązano również pełnomocnika strony do nadesłania dokumentów źródłowych obrazujących aktualną kondycję finansową skarżącej spółki – bilansu, rachunku zysków i strat za 2016 r. oraz informacji dodatkowej za ostatni rok obrotowy, wyciągów z rachunków bankowych strony za listopad 2016 r. – kwiecień 2017 r. (dokumenty obrazujące sytuację finansową strony za wcześniejszy okres zostały dołączone do pisma z 21 grudnia 2016 r., w związku z czym nie zachodziła konieczność ponownego ich przesyłania). Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik strony nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPPr" oraz te same dokumenty, które nadesłał wraz z pismem z 21 grudnia 2016 r. (zeznanie podatkowe CIT – 8 za 2015 r., bilans za 2015 r., rachunek zysków i strat za 2015 r. i styczeń – sierpień 2016 r., informację dodatkową, zapisy na koncie bankowym w okresie luty-sierpień 2016 r., rozrachunki według stanu na 31 grudnia 2015 r. oraz oświadczenie prezesa zarządu spółki z 7 listopada 2016 r.). Natomiast wezwanie do złożenia dokumentów obrazujących aktualną sytuację finansową strony nie zostało wykonane.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podnieść należy, że ciężar wykazania przesłanek z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. spoczywa na skarżącej spółce ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Obowiązkiem strony wnioskującej o prawo pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie aktualnej kondycji finansowej przy uwzględnieniu danych wynikających z dokumentów księgowych i bankowych (posiadane aktywa, wysokość kapitału zakładowego, wielkość przychodów i kosztów w prowadzonej działalności, przepływ środków finansowych na posiadanych rachunkach, itd.). W sytuacji, gdy oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe (art. 255 p.p.s.a.). Zatem ocena możliwości poniesienia przez stronę kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wpisu sądowego od wniesionej skargi) jest uzależniona od tego, co zostanie przez stronę wykazane.

Mimo doręczenia wezwania do złożenia dokumentów źródłowych obrazujących aktualną sytuację finansową skarżącej spółki, pełnomocnik nadesłał te same dokumenty, które zostały załączone do pisma z 21 grudnia 2016 r. Dokumenty te nie poświadczają sytuacji spółki w dacie złożenia wniosku o prawo pomocy (25 maja 2017 r.), wobec czego nie jest możliwe ustalenie aktualnych możliwości płatniczych strony skarżącej do poniesienia w przedmiotowej sprawie kosztów wpisu sądowego od wniesionej skargi. Podnieść należy, że ustalenie tych okoliczności nie było również możliwe na podstawie nadesłanego urzędowego formularza, bowiem dane tam zamieszczone dotyczyły roku 2015. Zdaniem referendarza, niewywiązanie się przez stronę z obowiązku złożenia dokumentów źródłowych, które pozwoliłyby na dokładną analizę jej aktualnej sytuacji finansowej, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2013 r. , sygn. I OZ 292/13; postanowienie NSA z 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12; postanowienie NSA z 9 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 987/11).

W świetle powyższego uznać należy, że wbrew obowiązkowi zachowania należytej staranności, strona skarżąca nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej w sposób rzetelny i wyczerpujący. Tym samym strona nie wykazała przesłanek z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy.

Z tych względów oraz na podstawie art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.