Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3283/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: ART. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Z uwagi na to, że ww. brak formalny nie został usunięty w zakreślonym terminie, Sąd postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lutego 2017 r. (k. 24 akt sądowych).

Następnie w dniu 14 lutego 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że wezwanie do usunięcia braku odebrała jego żona, która ma poważne trudności z zapamiętywaniem, z powodu których nie przekazała mu wezwania z Sądu. O wezwaniu tym skarżący dowiedział się dopiero w dniu 7 lutego 2017 r., kiedy otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi. Jednocześnie skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w przedmiotowej sprawie 3.555 zł. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że jego żona cierpi na padaczkę i niedoczynność tarczycy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a.

Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.

W ocenie Sądu wniosek złożony przez skarżącego nie spełnia tego wymogu.

Przypomnieć należy, że przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo, a zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m. in. postanowienie SN z dnia 14.01.1972 r., sygn. III CRN 448/71, publ. OSP 1972 nr 7 poz. 144; postanowienie SN z dnia 12.01.1999 r., sygn. II UKN 667/98, publ. OSNP-wkł. 1999 nr 8 poz. 6). W przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29.10.1999 r., sygn. I CKN 556/98, LEX nr 50702; postanowienie NSA z dnia 22.11.1999 r., sygn. III SA 7804/98, nie publ.).

Przyjmując powyższe za punkt wyjścia, zasadnym jest wniosek, że wbrew temu co twierdzi skarżący, nie można było uznać, że nie ponosi on winy uchybieniu terminu. Wskazać należy, że z dołączonego do wniosku o przywrócenie terminu, zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia żony skarżącego nie wynika, aby miała ona "poważne trudności z zapamiętywaniem". W zaświadczeniu tym wskazano bowiem jedynie, że żona skarżącego ma niedoczynność tarczycy, a także cierpi na padaczkę – ostatni napad tej choroby miała jednak przed czterema laty. Niezależnie od tego, tj. nawet gdyby uznać, że żona skarżącego faktycznie ma problemy z pamięcią, wskazać należy, że to sam skarżący, a nie jego żona odebrał w dniu 5 stycznia 2017 r. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Wynika to jednoznacznie z podpisu na potwierdzeniu odbioru tego wezwania (k. 12 akt sądowych). Ewentualne problemy żony skarżącego z zapamiętywaniem nie mogą w takiej sytuacji usprawiedliwiać uchybienia terminu.

Podsumowując wskazać należy, że analiza przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.