Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 210/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. U. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2004-2006 postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. K. U. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 309,80 (słownie: trzysta dziewięć 80/100) złotych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r., skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika strony skarżącej został wyznaczony adwokat K. U., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Pełnomocnik na rozprawie przed tutejszym Sądem wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wyliczonych przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sporu.

Wnioskodawca oświadczył, że skarżący, któremu udzielił pomocy prawnej z urzędu, nie pokrył jej kosztów ani w całości, ani częściowo.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, a w innych sprawach – 240 zł.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie decyzji uchylających decyzje w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2004-2006. Co istotne dla ustalenia właściwej stawki minimalnej wynagrodzenia dla wnioskodawcy, wpis od skargi wyznaczony był nie stosunkowo, według wartości przedmiotu zaskarżenia, ale w kwocie stałej 500 zł. Oznacza to, że w sprawie zaskarżony akt nie dotyczył należności pieniężnej.

W związku z powyższym, przyjąć należało stawkę minimalną przewidzianą w sprawach innych, która wynosi 240 zł. Wynagrodzenie w tej wysokości podlega podwyższeniu o podatek od towarów i usług w kwocie 52,80 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia.

Do kwoty wynagrodzenia należy doliczyć opłatę skarbową od złożonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, tytułem zwrotu udokumentowanych wydatków, na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia, który stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują (poza wynagrodzeniem ustalonym na podstawie przepisów rozporządzenia – pkt 1) niezbędne udokumentowane wydatki. Wyjaśnienia wymaga, że wnoszący o zasądzenie kosztów takiego wydatku nie udokumentował. Niemniej, zgodnie z przepisami ustawowymi regulującymi tę opłatę, Sąd zobligowany był zgłosić właściwemu organowi podatkowemu brak opłaty skarbowej, co zostało stosownie udokumentowane w aktach sprawy. W rezultacie wydatek ten niewątpliwie był lub będzie przez adwokata z urzędu poniesiony.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.