Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 63/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1481/11 o zawieszeniu postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie ze skargi B. B. i M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie ze skargi B. B. i M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem skargi wniesionej przez B. B. oraz M. M. jest decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r., mocą której organ utrzymał w mocy, za pewnymi wyjątkami, decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], zezwalającą na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie węzła drogowego u zbiegu ulic: [...], [...], [...] wraz z przebudową ronda im. [...] w ciągu istniejącej drogi wojewódzkiej nr [...] na terenie miasta Kielce.

Podstawę prawną do wydania powyższych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.).

Sąd podkreślił, iż Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 31 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych z art. 45 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, jak również § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, w zakresie, w jakim odnoszą się do szacowania gruntów zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę, następnie przejmowanych (w celu budowy lub modernizacji) pod drogi publiczne, z art. 21 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a także z art. 134 ust. 3 i 4, art. 152 ust. 3 w związku z art. 151 ust. 1 i art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a przez to z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt K 4/10.

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, może zależeć od stanowiska wyrażonego przez Trybunał, w zakresie zgodności z Konstytucją kwestionowanych przepisów, tym samym zasadne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W zażaleniu M. M. stwierdził, iż jest zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem. Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie nie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania. Z uwagi na fakt, iż Sąd pierwszej instancji nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji, zawieszenie przez Sąd postępowania w niniejszej sprawie, oznacza dla skarżącego realizację inwestycji drogowej, a tym samym wyburzenie budynków, stanowiących jego własność.

Skarżący podkreślił, iż Sąd rozpoznając sprawę, powinien mieć na względzie art. 21 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym, Rzeczypospolita Polska chroni własność i prawo dziedziczenia, jak również art. 45 ust. 1 Konstytucji RP stanowiący, iż każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły Sąd. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wynik postępowania w Trybunale Konstytucyjnym w sprawie wszczętej wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich – zarejestrowanej pod sygn. akt K 4/10 – będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji, w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z uwagi na fakt, iż niniejszej sprawie zaskarżona decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej posiada rygor natychmiastowej wykonalności, Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, iż zgodność zaskarżonych przepisów ustawy o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji z art. 45 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.