Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 125/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, WSA Adam Lipiński, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Wa 125/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. Starosta P. , na podstawie art. 37 k i art. 6 pkt 6 lit b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 z późn. zm.) i art. 104 kpa, orzekł o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 11 września 2003 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Pan J.W. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. w dniu [...] września 2002 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia 11 września 2002 r. na okres nieprzekraczalny 12 miesięcy. W dniu 6 listopada 2003 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie z art. 37 k w/w ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli;

1. ukończył co najmniej 63 lata - mężczyzna i ma minimum 25 – letni okres uprawniający do emerytury lub

2. do dnia rozwiązania stosunku pracy lub służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym był zatrudniony nie krócej niż 6 miesięcy, ukończył co najmniej 55 lat mężczyzna oraz osiągnął co najmniej 35 – letni okres uprawniający do emerytury lub

3. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym pracował nie krócej niż 6 miesięcy, mężczyzna osiągnął minimum 40 letni okres zatrudnienia uprawniający do emerytury lub

4. do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok rozwiązania stosunku pracy w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1 poz.1 ze zm.), uzyskał minimum 39 lat mężczyzna stażu emerytalnego,

5. zakończył 12 miesięczne zatrudnienie w ramach prac interwencyjnych i w wyniku jego zaliczenia do stażu emerytalnego spełnia warunki z pkt 1,3 lub 4.

Ponadto zgodnie z art. 37l ust. 1 - prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy. We wniosku Pan J W. podnosił, że posiada 38 letni okres uprawniający do emerytury. W dniu rejestracji przedstawił świadectwa pracy na następujące okresy zatrudnienia; [...].05.1971 r. do [...].06.1972 r. w S. [...]09.1972 r. do[...].08.1973 r. Kółko Rolnicze w J., [...].09.1973 r. do [...]12.1973 r. P. w B., [...].03.1974 r. do [...].12.1974 r. G. w C., 20.02.1975 r. do [...].04.1975 r. M. w O. , [...].05.1975 r. do [...].5.1976 r. M. i M., [...].07.1976 r. do [...].12 1976 r. M. w O., [...]04.1977 r. do [...].07.2002 r. P. w S.

Organ podkreślił, że Pan J. W. udokumentował 30 letni okres stażu pracy, a także fakt ukończenia 53 roku życia do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, wobec nie zaliczenia pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od dnia [...].09.1964 r. do dnia [...].05.1971 r., ponieważ nie przedstawił niezbędnych dokumentów.

Pismem z dnia 4 grudnia 2003 r. Pan J.W. złożył odwołanie od w/w decyzji. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że ma ukończone 55 lat, ma przepracowane 30 lat, w oparciu o umowę o pracę oraz istnieją podstawy do zaliczenia jego pracy w gospodarstwie rolnym w rozmiarze ponad 6 lat, co daje łączny okres pracy 35 lat.

Wojewoda [...]decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., na podstawie art. 37 k ust. 1, art. 37 l ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pana J. W., od decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2003 r. orzekającej o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 11 września 2003 r., postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że po szczegółowej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji Starosty P., uznając ją za zgodną ze stanem faktycznym i prawnym.

Przedmiotem niniejszego postępowania był wniosek Pana J. W. z dnia 6 listopada 2003 r. o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. W dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy w/w nie spełnił żadnego z warunków wymienionych w art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu uprawniających do świadczenia przedemerytalnego. Organ podkreślił, że wnioskodawca w dniu rejestracji miał ukończone 53 lata i legitymował się 30 letnim okresem zatrudnienia.

Składając odwołanie strona dołączyła oświadczenie i zeznania dwóch świadków spisane [...] lipca 1997 r., dla udowodnienia okresu zatrudnienia od [...] września 1964 r. do [...] czerwca 1997 r., tj. 32 lata 8 miesięcy i 25 dni w gospodarstwie rolnym rodziców. Następnie w dniu 4 grudnia 2003 r. wnioskodawca uzupełnił odwołanie i dołączył nowe dowody w sprawie; akt notarialny, zaświadczenie Nr [...]Starostwa Powiatowego w P., zaświadczenie Urzędu Gminy w C. w celu udowodnienia pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od [...] września 1964 r. do [...] marca 1994 r., tj. 29 lat 6 miesięcy i 7 dni oraz oświadczenie własne i dwóch świadków spisane w dniu [...] grudnia 2003 r., na podstawie których zamierzał udowodnić okres pracy w gospodarstwie babci i rodziców łącznie 7 lat 10 miesięcy i 28 dni.

Wojewoda [...] dokonując oceny powyższych dowodów uznał oświadczenie Pana J. W.i zeznania świadków za mało wiarygodne. Organ wskazał, że zainteresowany i świadkowie trzy razy zmieniali zeznania i poświadczali fakty różniące się w zasadniczy sposób od siebie przez co w ocenie organu orzekającego stały się one niewiarygodne.

Wobec tego, że nabycie prawa do świadczenia przedemerytalnego jest uzależnione od spełnienia przez stronę w dniu rejestracji warunków określonych w art. 37 k ust. 1wyżej cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a strona tych warunków nie spełnia to organ Wojewoda [...] orzekł o odmowie przyznania tego świadczenia.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wnosił o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że pracę w gospodarstwie rolnym wykonywał w pełnym wymiarze, jednak nie była ona ewidencjonowana. Zarzuca, że organy przy wydawaniu decyzji, nie wzięły pod uwagę okresu pracy w gospodarstwie rolnym.

W odpowiedzi na skargę organ Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie wskazując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy w których skargi zostały wniesione przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego sądu znajduje się siedziba organu - Wojewody [...] – art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa).

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 514). Zgodnie z treścią art. 37 k ust. 1 cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku jeżeli;

1. osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

2. do dnia rozwiązania stosunku pracy lub służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub

3. do dnia rozwiązania stosunku pracy , z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

4. do dnia 31 grudnia poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy , posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy,

5. zakończyła okres zatrudnienia o którym mowa w art. 19 ust. 2a i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego go do emerytury spełnia warunki określone w pkt 1, 3 lub 4, dotyczy to zatrudnienia osób, które ukończyły 53 lata kobieta i 58 lat mężczyzna w ramach prac interwencyjnych przez okres do 24 miesięcy.

Z akt administracyjnych wynika, że Pan J.W w dniu 6 listopada 2003 r., pozostający w ewidencji bezrobotnych, zwrócił się z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, uzasadniając wniosek ukończeniem 55 lat i przepracowaniem 38 lat, w tym 26 lat w warunkach szczególnych.

W ocenie Sądu w toku prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego, na podstawie dokumentów, zeznań świadków oraz oświadczenia skarżącego ustalono, że w dniu rejestracji Pan J.W. miał ukończone 53 lata i udowodnił 30 letni okres zatrudnienia.

Wojewoda [...]rozpatrując odwołanie w/w od decyzji Starosty P. ustosunkował się do oświadczenia skarżącego, oraz zeznań świadków spisanych w dniu [...] lipca 1997 r., złożonych dla potwierdzenia okoliczności zatrudnienia w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od [...] września 1964 r. do [...] czerwca 1997 r., a także do złożonych kolejnych oświadczeń i zeznań świadków potwierdzających jego pracę w gospodarstwie babci i rodziców.

Organ uznał te dowody za niewiarygodne, ponieważ zarówno skarżący jak i świadkowie trzykrotnie zmieniali swoje zeznania, tak że co faktów które miały poświadczyć różniły się w sposób zasadniczy.

Nabycie prawa do świadczenia przedemerytalnego jest uzależnione od przez stronę w dniu rejestracji warunków określonych w art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a w toku wnikliwie prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego ustalono, że Pan J. W. nie spełnił ustawowych warunków i dlatego organy prawidłowo orzekły o odmowie przyznania świadczeń.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.