Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 159/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 38 ust. 2
journal: Dz.U. 1966 nr 23 poz 150
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Asesor WSA Marta Laskowska, Asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) grudnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Burmistrz Gminy K. zawiesił, wszczęte wnioskiem W. M. z dnia [...] sierpnia 2007 r. postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianego do realizacji na terenie działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], zlokalizowanej w granicach administracyjnych miasta K., do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] kwietnia 2006 r. w sprawie tymczasowego statutu uzdrowiska K., przedmiotowe działki znajdują się na terenie strefy B ochrony uzdrowiskowej. Podniesiono, że dla przedmiotowego obszaru brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż dotychczasowy plan stracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. Stwierdzono, że w dniu 2 października 2005 r., a więc przed wszczęciem przedmiotowego postępowania, weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych, której art. 59 ust. 1 stanowi, że obszaru uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów, stają się uzdrowiskami w rozumieniu nowej ustawy, a zatem do uzdrowisk powstałych przed wejściem w życie ww. ustawy (K.), należy stosować wprost przepisy nowej ustawy, o ile przepisy przejściowe nie stanowią inaczej. Podniesiono, że zgodnie z art. 38 ust. 2 ww. ustawy, gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w terminie 2 lat od uzyskania statusu i że oznacza to zarazem konieczność zastosowania rygoru art. 62 ust. 2 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy należy zawiesić do czasu uchwalenia tego planu.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł W. M. Wskazał, że uzyskał wszystkie pozwolenia konieczne do podłączenia mediów, a inwestycja nie będzie naruszała linii zabudowy. Zwrócił się o przeprowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia W. M. na postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] października 2007 r. nr [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. i na art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w związku z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz. U. nr 167, poz. 1399), postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie, mają zastosowanie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych. Organ przywołał w uzasadnieniu treść tych przepisów i wskazał, iż art. 62 ust. 2 nie pozostawia organowi administracji publicznej uznania w kwestii zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy: organ, w sytuacji tam wskazanej (co dotyczy omawianego przypadku), jest obowiązany zawiesić postępowanie do czasu uchwalenia planu miejscowego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2007r. wniósł W. M. wskazując, iż działka [...] jest jedyną działką jaką posiada pod zabudowę i uzyskał już wszelkie wymagane prawem pozwolenia na podłączenie do niej mediów. Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008r. wskazał także na bezczynność gminy w uchwalaniu planu miejscowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jego uchylenia. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm), Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia2007r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] zawieszające, wszczęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy W. M. z dnia [...] sierpnia 2007 r. postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianego do realizacji na terenie działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], zlokalizowanej w granicach administracyjnych miasta K., do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący kwestionując rozstrzygnięcie organu w zakresie zawieszenia przedmiotowego postępowania, wywodzi, iż sporna działka jest jedyną jaką posiada do zabudowy, tymczasem procedura uchwalania planu przez gminę nie została jeszcze zakończona. Innymi słowy, zarzuca Gminie, iż nie wywiązuje się ona z obowiązku, jaki nań nałożył ustawodawca. Wobec braku planu skarżący zostaje zaś pozbawiony możliwości realizowania swoich planów i zamierzeń w odniesieniu do gruntu, którego jest właścicielem.

W ocenie Sądu twierdzenia powyższe nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, iż kwestia wymogu sporządzania planów zagospodarowania przestrzennego była wielokrotnie przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, który w zakresie swoich kompetencji dokonał oceny tego obowiązku i nie zakwestionował jego konstytucyjności (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt K 22/04, OTK-A 2005/3/27). Jednocześnie Trybunał w powołanym wyroku podniósł, iż nie jest uprawniony do wskazywania, jakie środki dyscyplinujące, to jest przymuszające gminę do uchwalenia planu, mogą być wprowadzone. Właściwą drogą w tym zakresie jest ścieżka legislacyjna, a zatem wprowadzenie stosownych zmian w prawodawstwie.

Celowym jest przywołanie wskazanego wyroku TK w niniejszej sprawie z tego względu, iż dotyczy on stanu prawnego analogicznego do rozpatrywanego w niniejszej sprawie. Otóż, orzeczenie Trybunału zapadło na tle ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. -Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96 ze zm.), która przewiduje obligatoryjne uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego. Trybunał uznał, iż przepis wymagający zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w odniesieniu do obszarów górniczych nie jest niezgodny z Konstytucją. W niniejszej sprawie takim przepisem uzasadniającym zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399).

W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości zastosowanie powyższego przepisu - jak trafnie wskazał organ I instancji - do uzdrowisk, które uzyskały status uzdrowiska na gruncie powołanej wyżej ustawy, która weszła w życie z dniem 2 października 2005 r. Brzmienie normy nie pozostawia bowiem żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Gmina mająca status uzdrowiska sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, to jest obecnie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Wątpliwości natomiast budzi sytuacja, gdy obszar uzyskał takiż status przed wejściem w życie nowej ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym.

Organy powołały się w tym miejscu na normę przejściową, to jest art. 59 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, który stanowi, iż obszary uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów stają się uzdrowiskami w rozumieniu nowej ustawy, z pewnym zastrzeżeniem.

Otóż, uzdrowiska takie - poza obowiązkiem sporządzenia operatu uzdrowiskowego i uchwalenia statutu w terminie 3 lat od daty wejścia w życie ustawy - obowiązane są do uchwalenia tymczasowego statutu i przedłożenia go właściwemu ministrowi w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Z akt sprawy wynika, iż uchwałą nr [...] Rada Miejsca K., przyjęła tymczasowy statut uzdrowiska K., zgodnie z którym sporna działka znajduje się w strefie B ochrony uzdrowiskowej.

Jednocześnie ustawa w art. 61 ust. 2 stanowi, iż do postępowań, w tym w sprawie warunków zabudowy, wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, iż wszelkie inwestycje na terenie uzdrowiska, których tryb postępowania administracyjnego został zainicjowany przed dniem 2 października 2005 r., toczą się według starych reguł. Skoro w niniejszej sprawie wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony w dniu [...] sierpnia 2007 r., a więc już w dacie obowiązywania ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych do jego oceny należało zastosować wyłącznie przepisy nowej ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym. Ustawa ta zaś ustanawia obowiązek uchwalenia planu dla obszaru, który posiada tak jak uzdrowisko K. status uzdrowiska.

Trafnie zatem organy przyjęły, iż w przypadku Gminy K. wymóg sporządzenia planu wynika z przepisów odrębnych. Oznacza to, iż w przypadku braku takiego planu organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza to postępowanie do czasu uchwalenia wymienionego aktu prawa miejscowego. Organ nie miał zatem w niniejszej sprawie prawnej możliwości prowadzenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Podkreślić przy tym należy, iż przywołany w ustawie dwuletni termin liczony od dnia uzyskania statutu, w którym gmina ma obowiązek sporządzenia planu należy traktować jedynie jako termin porządkowy. Jego bezskuteczny upływ nie znosi bowiem ciążącego na gminie obowiązku uchwalenia planu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.