Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1464/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odmówiono uwzględnienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (sprawozdawca), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Ewa Marcinkowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 września 2017 r. sprawy z wniosku Z. R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1464/16 w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1464/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargę oddalił. Odpis sentencji wyroku doręczony został skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r.

Wnioskiem z dnia 22 marca 2017 r. Z. R. wystąpił do Sądu

z wnioskiem o uzupełnienie wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcie. Podał, że w skardze domagał się wszczęcia w trybie art. 115 P.p.s.a. postępowania mediacyjnego celem wyjaśnienia i rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych oraz przyjęcie przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa, dodatkowego pouczenia co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego celem pełnego i właściwego wyjaśnienia sprawy, ukarania organu grzywną

w maksymalnej kwocie za rażące naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 1 a). Wniosek

o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3).

Z brzmienia przepisu art. 157 P.p.s.a. wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku jeśli zachodzi jedna z dwóch okoliczności: po pierwsze jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd oddalając wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. skargę Z. R. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]

w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, orzekł o całości skargi. Nadto, Sąd nie był obowiązany do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego orzeczenia. Przepisy P.p.s.a.

nie zobowiązują do zawarcia w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowoadministracyjne rozstrzygnięcia co do wniosku o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Nie ma też podstaw do zawarcia w wyroku pouczenia

o prawie wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może także zmierzać do zmiany treści rozstrzygnięcia.

W świetle powyższego nie było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego

o uzupełnienie wyroku.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.