Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 744/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2019 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] stycznia 2019 r. znak: [...] Główny Inspektor Sanitarny (dalej: "organ odwoławczy") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej: "k.p.a.") w związku z art. 103 ust. 1 pkt 7 oraz art. 104 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania F. Sp. z o.o. Sp. k. (dalej: "strona skarżąca", "skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "organ I instancji", "[...]PWIS w [...]") nr [...] z [...] grudnia 2018 r. wymierzającą skarżącej karę pieniężną w wysokości 9 000 zł w związku z faktem utrudnienia przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności.

Powyższa decyzja, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu 16 kwietnia 2018 r. do [...]PWIS w [...] wpłynęła interwencja, w której zawarto informację o stosowaniu do sałatek owocowych substancji konserwującej, tj. produktu pod nazwą [...], wydłużającego trwałość wyżej wymienionych sałatek produkowanych w zakładzie produkcyjnym F. koło [...]. Przedmiotowa interwencja następnie została przekazana Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] (dalej: "PPIS w [...]") do wyjaśnienia zgodnie z kompetencjami.

W dniu 7 maja 2018 r. upoważnieni przedstawiciele PPIS w [...] przeprowadzili kontrolę interwencyjną w zakładzie produkcyjnym F. Sp. z o.o. Sp. k. w [...] w zakresie stosowania substancji konserwującej - [...] do sałatek owocowych. Jak wynika z protokołu interwencyjnej kontroli sanitarnej nr [...] pełnomocnik ds. Zintegrowanego Systemu Zarządzania spółki F. złożył ustne oświadczenie, że w latach 2014-2016 kupowano niniejszy środek od niemieckiej firmy [...], ponieważ spółka zamierzała rozpocząć produkcję napojów owocowych, a środek był stosowany przy wykonywanych testach. W zakładzie produkowane są sałatki owocowe bez środka konserwującego w zależności od zamówienia klienta, tj. bez zalewy (termin przydatności do spożycia maksymalnie 7 dni) oraz w zalewie, w której skład wchodzi woda, syrop glukozowo-fruktozowy, kwas cytrynowy i kwas askorbinowy (termin przydatności do spożycia maksymalnie 14 dni). Według oświadczenia pracownika firmy, od września 2017 roku zaprzestano stosowania do produkcji sorbinianu potasu (E202). Ponadto podczas kontroli uzgodniono, że dokumentacja dotycząca zakupu i zużycia preparatu [...] zostanie dostarczona w terminie późniejszym, co zostało udokumentowane w pkt III.3 ww. protokołu. Osoby uczestniczące w kontroli, podpisały niniejszy protokół w dniu 11 maja 2018 r., nie wnosząc żadnych uwag do stwierdzonego stanu faktycznego.

W dniu 11 maja 2018 r. Prokurent spółki F. Sp. z.o.o. Sp. k. w [...] dostarczył pismo do siedziby Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej w [...], w którym poinformował, cyt.: "że ze względu na poufny charakter informacji, tj. ilości zakupionego [...] w latach 2013-2016, bez adekwatnej decyzji sądu nakazującej podanie tych danych, zmuszeni jesteśmy odmówić ich podania." Do ww. pisma załączono: "Raport z audytu zewnętrznego [...] + tłumaczenie raportu na język polski" oraz "2 przykładowe z licznych badań laboratoryjnych wskazujących na brak środka konserwującego E242".

Pismem z 17 maja 2018 r. [...]PWIS w [...] poinformował Głównego Inspektora Sanitarnego o dokonanych ustaleniach w sprawie.

Pismem z dnia 9 lipca 2018 r. Główny Inspektor Sanitarny zwrócił się [...]PWIS w [...] o uzupełnienie wyjaśnień w sprawie stosowania substancji konserwujących w zakładzie produkcyjnym F. Sp. z o. o, Sp. k., w [...], tj. o porównanie:

• zakupionej ilości [...] do ilości wykorzystanej w przeprowadzanych testach produkcji napojów owocowych zawierających [...] - poprzez sprawdzenie: ile [...] firma F. Sp. z o. o. Sp. K. zakupiła od 2014 r.; ile przeprowadzono prób/ testów napojów owocowych z dodatkiem [...]; w jakiej ilości był on dodawany do poszczególnych testów;

• zakupionej ilości sorbinianu potasu (od 2016 r.) do ilości wykorzystanej do produkcji, a także stosownego ich udokumentowania. Pismem z 9 lipca 2018 r. Główny Inspektor Sanitarny zwrócił się [...]PWIS w [...] o uzupełnienie wyjaśnień w sprawie stosowania substancji konserwujących w zakładzie produkcyjnym F. Sp. z o. o, Sp., K, w [...].

W dniu 18 lipca 2018 r. upoważnieni przedstawiciele PPIS w [...] przeprowadzili kontrolę interwencyjną w zakładzie F. Sp. z o.o. Sp. K. w [...] w celu uzupełnienia wyjaśnień w sprawie stosowania substancji konserwujących do sałatek owocowych. Jednak jak wynika z protokołu nr [...] pełnomocnik ds. Zintegrowanego Systemu Zarządzania poinformował, że właściciel zakładu przebywa poza zakładem i jest niedostępny. Oświadczył również, że nie posiada dostępu do dokumentacji w przedmiotowym zakresie.

W dniu 25 lipca 2018 r., upoważnieni przedstawiciele PPIS w [...] przeprowadzili ponownie kontrolę interwencyjną w ww. zakładzie produkcyjnym w celu uzupełnienia wyjaśnień w sprawie stosowania substancji konserwujących do sałatek owocowych w zakresie danych dotyczących zakupionej ilości [...] do wykorzystanej w przeprowadzanych testach produkcji napojów owocowych (od 2014 roku) oraz ilości zakupionego sorbinianu potasu od 2016 roku. Jak wynika z protokołu interwencyjnej kontroli sanitarnej nr [...], właściciel zakładu odmówiła udostępnienia dokumentacji dotyczącej stosowania w zakładzie ww. substancji konserwujących, tj. [...] i sorbinianu potasu.

Pismem z 9 sierpnia 2018 r. PPIS w [...] wezwał spółkę F. Sp. z o. o. Sp. K. w [...] w terminie 7 dni od otrzymania pisma, do udokumentowania zakupionej ilości [...] do ilości wykorzystanej w przeprowadzanych testach produkcji napojów owocowych poprzez udostępnienie określonych danych.

Pismem z 17 sierpnia 2018 r. Prokurent strony skarżącej poinformowała, że spółka nigdy nie stosowała i nie stosuje [...] w procesie produkcji żywności oraz wyraziła wątpliwość co do zasadności przeprowadzonej kontroli. W dalszym ciągu skarżąca nie udostępniła dokumentacji żądanej w wezwaniu z 9 sierpnia 2018 r.

Pismem z 10 września 2018 r. PPIS w [...] wystąpił do [...]PWIS w [...] z wnioskiem o nałożenie kary pieniężnej na F. Sp. z o. o. Sp. K. w [...] w związku z faktem utrudnienia przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności poprzez nieokazanie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli.

Pismem z dnia 8 października 2018 r. [...]PWIS w [...] zawiadomił F. Sp. z o. o. Sp. K. w [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Pismem z 6 listopada 2018 r. [...]PWIS w [...].= poinformował F. Sp. z o.o. Sp. k. o zakończeniu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z utrudnianiem przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności w zakładzie oraz poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia ewentualnych żądań przed wydaniem decyzji w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

Ww. zawiadomienie zostało doręczone spółce 8 listopada 2018 r. i strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

Decyzją [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] grudnia 2018 r. znak: [...] wymierzono F. Sp. z o.o. Sp.k. karę pieniężną w wysokości 9 000 zł w związku z faktem utrudnienia przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności poprzez nieokazywanie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła F. Sp. z o.o. Sp.k.

Główny Inspektor Sanitarny decyzją z [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że Państwowa Inspekcja Sanitarna została powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku. Jak wskazywał dalej organ odwoławczy, powyższe zadania realizowane są poprzez urzędową kontrolę żywności, której definicja zawarta jest w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie urzędowych kontroli żywności przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE - Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm., dalej: "rozporządzenie nr 882/2004") - oznacza każdą formę kontroli, którą właściwy organ lub Wspólnota wykonuje do celów sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym, regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i ich dobrostanu.

W tym miejscu organ odwoławczy powołując się na stosowne przepisy rozporządzenia nr 882/2004 wskazał na szerokie uprawnienia kontrolne Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ odwoławczy wskazał także, że na gruncie prawa żywnościowego, podmiot działający na rynku spożywczym, ponosi pełną odpowiedzialność za właściwą organizację działalności zakładu oraz za wszelkie uchybienia, jakie w kierowanym przez niego zakładzie zostały stwierdzone. Organ odwoławczy wskazał, że podmiotem działającym na rynku spożywczym w niniejszej sprawie jest F. Sp. z o.o. Sp. k., i to ona ponosi pełną odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów prawa żywnościowego.

Organ odwoławczy wskazał następnie, że F. Sp. z o.o. Sp. k., wielokrotnie odmówiła udostępnienia informacji dotyczących zakupu i stosowania substancji konserwujących tj. [...] i sorbinianu potasu wykorzystywanych w zakładzie przez firmę F. Sp. z o.o. Sp. k.

Organ odwoławczy zaznaczył, że pierwsza odmowa udostępnienia przedmiotowych informacji miała miejsce po kontroli interwencyjnej z 7 maja 2018 r., w trakcie której strona ustaliła z kontrolującymi, że tę dokumentację dostarczy w terminie późniejszym. W piśmie z 11 maja 2018 r. strona skarżąca poinformowała PPIS w [...], iż cyt.: "ze względu na charakter poufny informacji które chcecie państwo uzyskać - ilość zakupionego [...] w latach 2013-2016, bez adekwatnej decyzji sądu nakazującej nam podanie wam tych danych, zmuszeni jesteśmy odmówić ich podania". Jak wskazywał dalej organ odwoławczy druga odmowa miała miejsce podczas interwencyjnej kontroli sanitarnej, przeprowadzonej 18 lipca 2018 r., w trakcie której pełnomocnik firmy ds. Zintegrowanego Systemu Zarządzania oświadczył, iż cyt.: "nie posiada dostępu do dokumentacji w tym zakresie". Trzecia sytuacja miała miejsce w trakcie trwania interwencyjnej kontroli sanitarnej 25 lipca 2018 r. W protokole z kontroli nr [...] udokumentowano, iż cyt.: "w dniu kontroli Pani G. U.-Z. - właściciel zakładu odmówiła udostępnienia dokumentacji dotyczącej stosowania w/w substancji konserwujących ([...], sorbinianu potasu)".

W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego niedopełnienie przez firmę F. Sp. z o. o. Sp. K. w [...] obowiązku udostępnienia organom urzędowej kontroli żywności informacji, niezbędnych do zakończenia kontroli rozpoczętej 7 maja 2018 r. było niewątpliwie utrudnianiem czynności kontrolnych.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 9 i art 11 k.p.a., Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że jest on całkowicie nieuzasadniony. Powołując się na akta sprawy, organ odwoławczy wskazał, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, o czym świadczą przeprowadzone trzy kontrole interwencyjne, podczas których strona skarżąca odmówiła PPIS w [...] udostępnienia informacji oraz przekazania dokumentacji dotyczących stosowania w zakładzie substancji konserwujących.

Organ odwoławczy podkreślił, że prowadzone przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej postępowanie nie naruszało zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, nie odstąpiono również od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw. Upoważnieni przedstawiciele PPIS w [...] byli zobowiązani do oceny wiarygodności zarzutów stawianych w interwencji dot. stosowania przez spółkę substancji konserwujących do produkowanych sałatek. Natomiast odmowa udostępnienia przez stronę ww. informacji, pomimo zobowiązania się w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 7 maja 2018 r. została właściwie uznana przez [...]PWIS w [...] za utrudnianie czynności kontrolnych mających na celu zebranie pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do określenia wykorzystania [...] w zakładzie F.

Organ ocenił, że proponowanie organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej ponownego przeprowadzenia czynności kontrolnych w zakresie poboru próbek oraz sprawdzenia gotowego wyrobu było niewłaściwym postępowaniem strony. Organ odwoławczy podkreślił, że przedsiębiorca nie może decydować o tym czy organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej podczas czynności kontrolnych mają dokonać poboru urzędowego prób żywności do badań laboratoryjnych, jak również o terminie, zakresie i celu kontroli. Na poparcie swojego stanowiska organ odwoławczy przytoczył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2014 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1513/13), w którym wskazano, że nieuprawnione jest, aby podmiot kontrolowany proponował inny termin przeprowadzenia kontroli, niż wyznaczony przez organ kontrolujący, czy decydował o zakresie kontroli".

Również zarzut dotyczący naruszenia art. 9 k.p.a. organ odwoławczy ocenił jako niesłuszny. Wskazał, że [...]PWIS w [...] o wszczęciu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zawiadomił F. Sp. z o.o. Sp. k. pismem z 8 października 2018 r. zgodnie z art. 61 § 1 i § 4 k.p.a. Strona w odpowiedzi na ww. pismo przekazała swoje stanowisko w sprawie, co zostało uwzględnione w decyzji organu I instancji. Następnie pismem z 6 listopada [...]PWIS w [...] zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia dowodów mających związek z prowadzonym postępowaniem. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i dobrowolnie odstąpiła od uczestnictwa na tym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego.

Organ odwoławczy podkreślił również, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wskazanie faktów, które [...]PWIS w [...] uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem odpowiednich przepisów prawa.

Organ odwoławczy za bezprzedmiotowe uznał twierdzenia skarżącej, że podmiot, który złożył na skarżącą donos próbuje wykorzystać organy kontroli w celach poczynienia ustaleń, które będzie mógł w przyszłości wykorzystać w sobie tylko wiadomym celu. Powołując się na akta sprawy organ odwoławczy wskazał, że interwencję złożył były pracownik zakładu, a nie firma konkurencyjna, jak sugerowała to strona. Organ odwoławczy zaznaczył także, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej każdą interwencję rozpatrują wnikliwie. Głównym celem kontroli sanitarnej przeprowadzanej po otrzymaniu informacji o nieprawidłowościach jest sprawdzenie zasadności wniesionej interwencji. Organ odwoławczy podkreślił także, że zgodnie z art. 76 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia - uzyskane przez organy urzędowej kontroli żywności, informacje, dokumenty i inne dane stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy, nie mogą być przekazywane innym organom ani ujawniane, jeżeli nie jest to konieczne ze względu na ochronę życia lub zdrowia człowieka, z wyłączeniem żądania sądu lub prokuratury w związku z toczącym się postępowaniem. Organ odwoławczy wyjaśnił zatem, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie przekazują osobom interweniującym szczegółowych informacji uzyskanych w trakcie przeprowadzonych kontroli oraz postępowań wyjaśniających.

Podsumowując Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej była prawidłowa i znajdowała podstawę w przepisie art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Główny Inspektor Sanitarny podkreślił ponadto, że wysokość kary wymierzonej przez organ pierwszej instancji jest niska, jak na wagę popełnionego naruszenia. Organ odwoławczy przytoczył w tym miejscu art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zgodnie z którym utrudnianie przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności jest poważnym uchybieniem przedsiębiorcy. Organ wyjaśnił, że przy tego rodzaju naruszeniu, kara pieniężna może być wymierzona do wysokości trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego organ I instancji przy ustaleniu wysokości kary nie przekroczył granic uznania administracyjnego i kara w wysokości 9 000 zł, została wymierzona w uwzględnieniem stopnia szkodliwości czynu, zakresu zawinienia i zakresu naruszenia prawa, dotychczasowej działalności podmiotu. Na wysokość kary pieniężnej miał wpływ stopień szkodliwości czynu oceniony jako znaczny z uwagi na uniemożliwienie zebrania pełnej dokumentacji niezbędnej do wyjaśnienia sprawy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że do prawidłowego rozpatrzenia otrzymanego zgłoszenia i stawianych w nim zarzutów niezbędne było zapoznanie się przez kontrolujących z dokumentacją dotyczącą ilości zakupionego [...] oraz sorbinianu potasu oraz ich wykorzystania. Analiza wyżej wymienionych dokumentów pozwoliłaby określić ilość [...] wykorzystanego do testów, tak aby odnieść się do zarzutów zawartych w interwencji tzn. czy wyżej wymienione substancje wykorzystywane były do sałatek owocowych. Odmowa okazania dokumentów niewątpliwie stanowiła działania utrudniające przeprowadzenie kontroli, a takie zachowanie stanowiło przeszkodę w realizacji obowiązków przez kontrolujących i udaremniło cel kontroli jakim było określenie ilości [...] wykorzystanego do testów oraz odniesienia się do zarzutów zawartych w interwencji dot. stosowania ww. substancji do sałatek owocowych.

Organ odwoławczy zauważył, że strona w odwołaniu odniosła się tylko do kwestii stosowania preparatu [...] do sałatek owocowych, a pominęła wyjaśnienia dot. zakupu i stosowania sorbinianu potasu (od 2016 roku) wykorzystywanego do produkcji w zakładzie.

Główny Inspektor Sanitarny podzielił stanowisko [...]PWIS w [...], że odmówienie udostępnienia żądanych dokumentów oraz celowe utrudnianie (pomimo deklaracji o współpracy) zebrania żądanych informacji było umyślnym działaniem firmy F.Sp. z o.o. Sp. k.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego wniosła F.spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...]. Skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów:

1. art. 103 ust. 1 pkt. 7 oraz art. 104 ust. 1 i 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w związku z art. 25 ust. 1 pkt. 1, 2, 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 73 ust. 1 pkt. 1 a ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w związku z art. 49 ust. 9 i art. 53 ustawy prawo przedsiębiorców poprzez niewłaściwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej w sytuacji gdy żądane przez organ kontroli dokumenty nie miały związku z przedmiotem kontroli określonym w upoważnieniu do kontroli;

2. art. 107 k.p.a. poprzez zbyt lakoniczne i nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, art. 80 k.p.a, poprzez niewłaściwe (dowolne, niezgodne z prawem, bezprawne) dokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego oraz niedokonanie ustaleń w zakresie czy przeprowadzone kontrole były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa a ponadto naruszenie art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a.

Mając na względzie powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji GIS z dnia [...] stycznia 2019 r., przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja ta nie narusza prawa.

Poddaną kontroli Sądu decyzją Główny Inspektor Sanitarny, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 103 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącą, utrzymał w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. wymierzającą skarżącej karę pieniężną w wysokości 9 000 zł w związku z faktem utrudnienia przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 z późn. zm.). W myśl tego przepisu, kto utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie urzędowej kontroli żywności, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

Zgodnie z art. 104 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy kary pieniężne, o których mowa w art. 103, w drodze decyzji wymierza właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

Przepis nakazuje uwzględnić przy wymierzaniu kary stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia i zakres naruszenia, dotychczasową działalność przedsiębiorcy na rynku spożywczym oraz wielkość produkcji.

Kwestie związane z przeprowadzaniem kontroli, regulują liczne przepisy krajowe i wspólnotowe.

Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm.), Państwowy Inspektor Sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny w związku z wykonywaną kontrolą ma prawo żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób oraz żądania okazania dokumentów i udostępniania wszelkich danych.

Pracownicy Państwowej Inspekcji Sanitarnej przy wykonywaniu pracy stosują procedurę urzędowej kontroli żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością wprowadzoną Zarządzeniem nr 104/17 Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie procedury przeprowadzania urzędowej kontroli żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Procedura ta przewiduje przeprowadzenie kontroli interwencyjnej. Kontrola interwencyjna jest przeprowadzana na wniosek np. osób fizycznych i prawnych, organów administracji publicznej, radnych, posłów i senatorów RP, może dotyczyć naruszenia wymogów sanitarno-higienicznych, bądź przepisów prawa żywnościowego leżących w kompetencji organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Głównym celem takiej kontroli jest wyjaśnienie zaistniałej sytuacji oraz sprawdzenie zasadności wniesionej interwencji. Pojecie kontroli interwencyjnej, użyte we wszystkich trzech protokołach kontroli przeprowadzonej u skarżącej, nie jest więc pojęciem nieprzewidzianym w przepisach.

Wskazać także należy, że stosownie do art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzonych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. L 119 z 30 kwietnia 2004 r., Dz. Urz. UE - Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, ze zm.), kontrole urzędowe przeprowadzane są bez wcześniejszego uprzedzenia, z wyjątkiem takich przypadków jak audyt, w których jest konieczne uprzednie zawiadomienie podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo paszowe lub żywnościowe.

Wymagania i procedury niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa żywności i żywienia zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd do Spraw Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w sprawie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), określa wyżej wymieniona ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Z kolei art. 10 rozporządzenia nr 882/2004 stanowi, że zadania związane z kontrolami urzędowymi są co do zasady, wykonywane przy wykorzystaniu właściwych metod i technik kontroli takich jak monitoring, nadzór, weryfikacja, audyt, inspekcja, pobieranie próbek oraz analiza.

Kontrola urzędowa żywności obejmuje między innymi następujące działania:

a) badanie wszelkich systemów kontroli, jakie wprowadziły podmioty prowadzące przedsiębiorstwa żywnościowe oraz uzyskane wyniki,

b) inspekcję:

1. instalacji podstawowego producenta, przedsiębiorstw żywnościowych, łącznie z ich otoczeniem, pomieszczeniami, biurami, wyposażeniem, instalacjami oraz maszynami, transportem żywności;

2.) surowców, składników, pomocy technologicznej oraz innych produktów wykorzystywanych do przygotowywania i produkcji żywności;

3.) półproduktów;

4.) materiałów i artykułów przeznaczonych do kontaktu z żywnością;

5.) produktów i procesów stosowanych w ramach czyszczenia i konserwacji oraz pestycydów;

6. ) etykietowania, prezentacji i reklamowania;

b) kontrolę warunków higienicznych w przedsiębiorstwach żywnościowych;

c) ocenę procedur dobrej praktyki wytwarzania (GMP), dobrej praktyki higienicznej (GHP) oraz HACCP, uwzględniając stosowanie wskazówek ustalonych zgodne z prawem wspófnotowym;

d) badanie pisemnych materiałów i innych zapisów, które mogą być właściwe do oceny zgodności z prawem żywnościowym;

e) rozmowy z podmiotami prowadzącymi przedsiębiorstwa żywnościowe oraz ich pracownikami;

f) odczyt wartości zapisanych przez przyrządy pomiarowe przedsiębiorstwa żywnościowego;

g) kontrole przeprowadzane przy wykorzystaniu przyrządów właściwego organu w celu zweryfikowania pomiarów dokonywanych przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa żywnościowe;

h) wszelkie inne czynności niezbędne do spełnienia celów niniejszego rozporządzenia

Z powyższych regulacji wspólnotowych i krajowych wynikają dla uprawnionych organów szerokie kompetencje kontrolne. Zakres tych kompetencji w obszarze bezpieczeństwa żywności jest ściśle związany z ich celem, jakim jest zapewnienie zdrowia i życia konsumentów. Niezbędne do realizacji tego celu jest zagwarantowanie możliwości skutecznego przeprowadzenia kontroli żywności.

Przenosząc wyżej przytoczone regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że kontrolowana decyzja nie narusza prawa.

W warunkach rozpoznawanej sprawy kontrola interwencyjna przeprowadzona w dniu 7 maja 2018 r. przez przedstawicieli PPIS w [...] w zakładzie skarżącej, odbyła się na wniosek osoby fizycznej byłego pracownika, który w piśmie z dnia 9 kwietnia 2018 r. skierowanym drogą elektroniczną do Głównego Inspektoratu Sanitarnego, zarzucił skarżącej stosowanie substancji konserwującej, tj. preparatu [...] do sałatek owocowych. Pozostałe kontrole interwencyjne, tj. w dniu 18 i 25 lipca 2018 r. były przeprowadzone w celu uzupełnienia wyjaśnień w sprawie stosowania substancji konserwujących do wyrobów w wyżej wymienionym zakładzie.

Wymaga w tym miejscu wyjaśnienia, że substancja o handlowej nazwie [...] - dimetylodiwęglan (E - 242) jest stosowana do różnego rodzaju napojów, takich jak aromatyzowane napoje bezalkoholowe, wina bezalkoholowe gronowe, płynny koncentrat herbaty. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 18 września 2008 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (tekst jednolity Dz. U. z-2010 r. poz. 1525, z późn. zm.) oraz na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności maksymalna dawka wyżej wymienionej substancji wynosi 250 mg/l.

Z uwagi na konieczność wzięcia pod uwagę każdej ewentualności wykorzystania [...], pracownicy PSSE w [...], w celu wyjaśnienia sprawy, zażądali udokumentowania zakupionej ilości [...] stosowanej jak wynika z wyjaśnień skarżącej złożonych podczas kontroli interwencyjnej w dniu 7 maja 2018 r., do testów napojów owocowych, aby wykluczyć stosowanie ww. substancji do innych celów np. do wydłużenia trwałości sałatek owocowych, co wynikało z informacji będącej podstawą do podjęcia działań kontrolnych. Taki był cel przeprowadzanej kontroli.

Jak wynika z akt sprawy, podczas kontroli interwencyjnej w dniu 7 maja 2018 r. Podczas kontroli pełnomocnik ds. Zintegrowanego Systemu Zarządzania spółki, złożył ustne oświadczenie, że w latach 2014-2016 kupowano niniejszy środek od niemieckiej firmy [...], ponieważ spółka zamierzała rozpocząć produkcję napojów owocowych, a środek był stosowany przy wykonywanych testach. W zakładzie produkuje się sałatki owocowe bez środka konserwującego w zależności od zamówienia klienta, tj. bez zalewy (termin przydatności do spożycia maksymalnie 7 dni) oraz w zalewie, w której skład wchodzi woda, syrop glukozowofruktozowy, kwas cytrynowy i kwas askorbinowy (termin przydatności do spożycia maksymalnie 14 dni). Według oświadczenia pracownika firmy od września 2017 roku zaprzestano stosowania do produkcji sorbinianu potasu (E202). Ponadto podczas kontroli uzgodniono, że dokumentacja dotycząca zakupu i zużycia preparatu [...], zostanie dostarczona w terminie późniejszym, co zostało zawarte w niniejszym protokole kontroli.

Po przeprowadzeniu kontroli prokurent skarżącej pismem z dnia 11 maja 2018 r. poinformował PPIS w [...], iż cyt.: "ze względu na charakter poufny informacji które chcecie państwo uzyskać - ilość zakupionego [...] w latach 2013-2016, bez adekwatnej decyzji sądu nakazującej nam podanie wam tych danych, zmuszeni jesteśmy odmówić ich podania".

Podczas kontroli interwencyjnej przeprowadzonej w dniu 18 lipca 2018 r., pełnomocnik firmy ds. Zintegrowanego Systemu Zarządzania oświadczył, iż cyt.: "nie posiada dostępu do dokumentacji w tym zakresie".W trakcie kolejnej kontroli, która odbyła się w dniu 25 lipca 2018 r., prokurent skarżącej spółki, odmówiła udostępnienia dokumentacji dotyczącej stosowania w/w substancji konserwujących w postaci [...] i sorbinianu potasu. Oświadczenie prokurenta, znalazło potwierdzenie w protokole z kontroli podpisanym także przez zainteresowaną.

W świetle powyższych ustaleń, nie ma zatem w ocenie Sądu wątpliwości co do prawidłowości i zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Postępowanie skarżącej uzewnętrznione w treści pisemnych i ustnych oświadczeń prokurenta, nie pozostawia wątpliwości co do tego, że spełnione zostały przesłanki wymierzenia kary przewidziane w art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 z późn. zm.).

Żądanie kontrolujących było jasne. Dotyczyło porównania zakupionej ilości [...] do ilości wykorzystanej w przeprowadzanych testach produkcji napojów owocowych zawierających [...] - poprzez sprawdzenie: - ile [...] firma F. zakupiła od 2014 r.; - ile przeprowadzono prób/ testów napojów owocowych z dodatkiem [...]; - w jakiej ilości był on dodawany do poszczególnych testów, zakupionej ilości sorbinianu potasu (od 2016 r.) do ilości wykorzystanej do produkcji, a także stosownego ich udokumentowania.

Przekazany organom przez skarżącą raport z dnia 6 lipca 2017 r. z audytu zewnętrznego [...] przeprowadzonego w dniu wraz z tłumaczeniem na język polski, nie zawierał żądanych informacji, co znalazło wyraz w piśmie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 lipca 2018 r.

Skarżąca za pośrednictwem prokurenta w sposób nie budzący wątpliwości oświadczyła, w piśmie z dnia 11 lipca 2018 r. a następnie w ustnym oświadczeniu złożonym do protokołu kontroli w dniu 25 lipca 2018 r., że odmawia udostępnienia informacji o ilości zakupionego [...] w latach 2013-2016, oraz udostępnienia dokumentacji dotyczącej stosowania w/w substancji konserwujących w postaci [...] i sorbinianu potasu.

Wypełniła tym samym ustawową dyspozycję art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 z późn. zm.), utrudniając prowadzenie kontroli. Zgodnie ze słownikową definicją (Słownik Języka Polskiego PWN www.sjp.pwn.pl) pojęcie "utrudniać" znaczy tyle co stanowić lub stworzyć przeszkodę.

Jest zatem oczywistym, że świadome odmawianie kontrolującemu udostępnienia żądanych dokumentów, jest utrudnianiem kontroli. Informacje te nie zostały udostępnione kontrolującym do zakończenia kontroli, ani też w trakcie postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej.

W brew zarzutom skargi, organ naruszył zasad postępowania określonych w art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a.

Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przeprowadzone zostały aż trzy kontrole interwencyjne. Podczas jednej z nich z dniu 25 lipca 2018 r., skarżąca wprost odmówiła PPIS w [...] udostępnienia informacji oraz przekazania dokumentacji dotyczących stosowania w zakładzie substancji konserwujących. Prowadzone przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej postępowanie, nie naruszało zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, nie odstąpiono również od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw. Upoważnieni przedstawiciele PPIS w [...] byli zobowiązani do oceny wiarygodności zarzutów stawianych w interwencji dot. stosowania przez spółkę substancji konserwującej tj. preparatu [...] do produkowanych sałatek. Odmowa udostępnienia przez stronę ww. informacji, pomimo zobowiązania się do ich dostarczenia w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 7 maja 2018 r., została właściwie uznana przez [...]PWIS w [...] za utrudnianie czynności kontrolnych mających na celu zebranie pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do określenia wykorzystania [...] w zakładzie F.

W ocenie Sądu, nie ma znaczenia okoliczność proponowania organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej ponownego przeprowadzenia czynności kontrolnych w zakresie poboru próbek oraz sprawdzenia gotowego wyrobu, ponieważ przedsiębiorca nie może decydować o tym czy organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej podczas czynności kontrolnych mają dokonać poboru urzędowego prób żywności do badań laboratoryjnych, jak również o terminie, zakresie i celu kontroli ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1513/13, dostępny w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA).

Nie jest także zasadny zarzut dotyczący tego, że przedmiotem kontroli, mogły być jedynie produkty wprowadzane przez skarżącą do obrotu.

Zgodnie z treścią art. 76 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, organom urzędowej kontroli żywności w związku z przeprowadzaniem urzędowych kontroli, przysługuje prawo: • wstępu do pomieszczeń zakładu o każdej porze, • badania procesów technologicznych i receptur w zakresie niezbędnym do zrealizowania celu kontroli, • przeglądania ksiąg i innych dokumentów kontrolowanego zakładu, jeżeli jest to niezbędne ze względu na cel przeprowadzonej kontroli, • podejmowania innych czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, zgodnie z zakresem uprawnień w ramach urzędowych kontroli żywności, w tym nieodpłatnego pobierania próbek środków spożywczych lub materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w celu wykonania badań laboratoryjnych.

Z kolei art. 10 rozporządzenia nr 882/2004 stanowi, że zadania związane z kontrolami urzędowymi są co do zasady, wykonywane przy wykorzystaniu właściwych metod i technik kontroli takich jak monitoring, nadzór, weryfikacja, audyt, inspekcja, pobieranie próbek oraz analiza, zaś kontrola urzędowa żywności obejmuje szereg działań szczegółowo wymienionych w rozporządzeniu.

Powyższe przepisy nie przewidują zatem aby organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w toku przeprowadzanej kontroli, ograniczały się wyłącznie do kontroli produktów wytwarzanych, które mają być wyprowadzane do obrotu na rynku spożywczym, a nie były uprawnione do kontroli także tych które są dopiero w fazie prób i testów w danym zakładzie.

Czynności kontrolne przeprowadzane przez organy, miały na celu dokładne wyjaśnienie kwestii czy zakupiony [...] oraz sorbinian potasu wykorzystywany był tylko do testów przy produkcji napojów czy również do produkcji sałatek owocowych - co było niezgodne z przepisami prawa żywnościowego, które nie dopuszczają stosowania ww. substancji konserwujących w tego typu produktach.

W kontekście zarzutów skargi, wskazać należy, że zdaniem Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wskazanie faktów, które Główny inspektor Sanitarny uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem odpowiednich przepisów prawa. Spełnia więc wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.

Niezasadny jest zarzut, że "upoważnienie do kontroli w ogóle nie precyzuje okresu objętego kontrolą, więc kontrola winna dotyczyć okresu bieżącego" Nie znajduje ono oparcia w obowiązujących przepisach. Wymienione wcześniej przepisy, w tym także procedura urzędowej kontroli żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością wprowadzona Zarządzeniem nr 104/17 Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie procedury przeprowadzania urzędowej kontroli żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, nie zawierają wymogu wskazywania w upoważnieniu do kontroli, okresu objętego kontrolą. Skarżąca nie wskazuje regulacji, które potwierdzałyby zasadność jej twierdzeń. Z kolei przywołany w skardze art. 49 ust. 7 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, z późn. zm.), dotyczy, jak słusznie wskazał organ literalnie "określenia zakresu przedmiotowego kontroli" - nie odnosi się natomiast w ogóle do zakresu czasowego. Zakres kontroli został za każdym razem określony w protokołach.

Podkreślić także należy, że z pisma skarżącej z dnia 11 maja 2018 r., wynika, że miała pełną świadomość jakiego okresu dotyczyć mają żądane informacje, a mianowicie lat 2013 – 2016.

Wbrew zarzutom skargi, jest więc jasne, jakiego okresu miały dotyczyć żądane dokumenty. Wiadomo też czego miały dotyczyć wyjaśnienia i w tej kwestii prokurent skarżącej, nie chciał udzielić kontrolującym odpowiedzi.

Skarżąca, ponadto odmawiając dostępu do żądanych dokumentów, nie powołuje się na żadną tajemnicę prawnie chronioną.

Wbrew zarzutom skargi, określono także wystarczająco klarownie zakres kontroli, w dniu 25 lipca 2018 r., a mianowicie "Kontrola interwencyjna w zakresie uzupełnienia wyjaśnień w sprawie stosowania substancji konserwujących do sałatek owocowych w zakładzie F. w [...] tj. w zakresie udokumentowania:

- zakupionej ilości [...] do ilości wytwarzanej w przeprowadzonych testach produkcji napojów owocowych zawierających [...] - poprzez udostępnienie danych: - ilości [...] zakupionego od roku 2014 przez firmę F. - ilości przeprowadzonych prób/testów napojów owocowych z dodatkiem [...], - ilości w jakiej [...] dodawany był do poszczególnych testów, - zakupionej ilości sorbinianu potasu (od 2016 r.) do ilości wykorzystanej w produkcji".

Niezasadny jest także zarzut, że skoro stosownie do treści art. 53 Prawa przedsiębiorców stanowi, kontrola kończy się wraz z sporządzeniem protokołu, to nie można było po sporządzeniu protokołu w dniu 7 maja 2018 r. żądać przedstawienia dokumentów. Przepis art. 53 Prawa przedsiębiorców stanowi bowiem jedynie, że ustalenia kontroli zamieszcza się w protokole kontroli.

Wskazać także należy, że kolejna kontrola, była w dniu 25 lipca 2018 r. i w tym dniu skarżąca po raz drugi, kategorycznie odmówiła żądanych dokumentów.

Podnoszona w skardze ilość przeprowadzonych kontroli ( co do której skarżąca ma wątpliwości), nie ma żadnego znaczenia dla prawidłowości wymierzenia kary pieniężnej.

Reasumując Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej była prawidłowa i znajdowała podstawę w przepisie art. 103 ust. 1 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Wysokość kary wymierzonej przez organ pierwszej instancji jest niska, jak na wagę popełnionego naruszenia. Organ I instancji przy ustaleniu wysokości kary nie przekroczył granic uznania administracyjnego i kara w wysokości 9 000 zł została wymierzona w uwzględnieniem stopnia szkodliwości czynu, zakresu zawinienia i zakresu naruszenia prawa, dotychczasowej działalności podmiotu. Na wysokość kary pieniężnej miał wpływ stopień szkodliwości czynu oceniony jako znaczny z uwagi na uniemożliwienie zebrania pełnej dokumentacji niezbędnej do wyjaśnienia sprawy

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.