Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1166/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 614  Oświata, szkolnictwo wyższe, nauka, działalność badawczo-rozwojowa i archiwa
Skarżony organ: Kurator Oświaty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie: sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.), Protokolant Jarosław Skopczyński, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ł. G. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia 10 lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczniów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 25 marca 2002 r. Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego w G. skreślił z listy uczniów skarżącego Ł. G. z klasy 3a. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego w G. podał, iż skarżący decyzją Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej Nr [...] w G. nie otrzymał

nauczania indywidualnego w roku szkolnym 2001/2002 a Kurator Oświaty :podtrzymał decyzję zespołu orzekającego i zaproponował inne możliwości dalszego kształcenia np. szkołę wieczorową lub placówkę specjalistyczną i od tej decyzji Ł. G. nie wniósł skargi do NSA.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego w G. również podał, iż skarżący nie rozpoczął od września 2001 r. nauki na terenie szkoły a wychowawczyni klasy 3a w lutym i marcu wystosowała do skarżącego i jego rodziców dwa pisma informujące o nieobecności syna w szkole, przy czym drugie pismo ostrzegało o możliwości skreśleniu go z listy uczniów i mimo to skarżący nie podjął nauki w roku szkolnym 2001.

Od powyższej decyzji odwołał się skarżący do Kuratora Oświaty wnosząc o jej uchylenie w uzasadnieniu stwierdził, iż była ona wydana w oparciu o fałszywe zestawienie jego nieobecności oraz negował ustalenia Poradni Psychologiczno Pedagogicznej Nr [...] w G. nadto wskazywał, iż posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.

Decyzją Nr [...] z dnia 10 lipca 2003 r. Kurator Oświaty utrzymał decyzję o skreśleniu z listy uczniów skarżącego. W uzasadnieniu stwierdził, iż decyzja został pojęta z godnie z art. 39 ust. 2 i art. 41 ust. 1 pkt ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty na podstawie uchwały Rady Pedagogicznej z dnia 18 marca 2002 r. po zaciągnięciu opinii samorządu. Przytoczono również wszystkie argumentu z decyzji Dyrektora [...] Liceum w G. o nie uczęszczaniu przez skarżącego do szkoły od dnia 3 września 2001 r., do dnia 25 marca 2002 r. a więc do dnia skreślenia z go listy uczniów.

W skardze z dnia 11 sierpnia 2003 r, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji

oraz podniósł, iż przy wydawaniu zaskarżonych decyzji popełniono wiele nieprawidłowości. W pierwszej kolejności to, iż przy rozpatrywaniu odwołania naruszono wszystkie możliwe terminy z Kpa. Nadto skarżący podnosił, iż skoro miał indywidualny tok nauczani to, dlaczego zaciągnięto opinii samorządu uczniowskiego a na Radę Pedagogiczną nie

zaproszono go, aby wysłuchać.

Zdaniem skarżącego skoro ma orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, które zostało pominięte jego zdaniem, to powinien mieć przyznany indywidualny tok nauczania a Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna nie przyjmowała jego podań o nauczanie indywidualne.

Skarżący podniósł również, iż szkoła w dniu skreślenia z listy dysponowała jego zwolnieniem lekarskim a wykaz jego nieobecności był nieprawdziwy nadto wizytatorzy oraz Dyrektor wmawiali mu, iż od momentu skreślenia z listy nie ma prawa podjąć nauki w szkole i nie wie czy może podjąć naukę w roku szkolnym w 2003/2004.

W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu potwierdził, iż rzeczywiście skarga nie został załatwiona w terminie nadto jego zdaniem zarzuty o zaciąganiu opinii w sprawie skreślenia skarżącego z listy uczniów oraz nie zaproszeniu go na posiedzenie Rady Pedagogicznej są bezzasadne albowiem wynikają one z ustawy. Zadaniem Kuratora sprawa indywidualnego toku nauczania jest zamknięta, natomiast zarzut pozostawania na zwolnieniu lekarskim jest nie prawdziwy albowiem w dniu 22 lutego 2002 r. wpłynęło do szkoły zaświadczenie lekarskie wydane w dniu 30 sierpnia 2001 r., stwierdzające, iż skarżący powinien być nauczany indywidualnie a zatem nie był skarżący z zajęć szkolnych zwolniony. Kurator stwierdza, iż Dyrektor nie fałszował frekwencji skarżącego a w aktach znajduje się prośba skarżącego o wystawienie zaświadczenia potwierdzającego fakt, że jest uczniem [...] LO i zaświadczenie Dyrektora, że jest wpisany na listę uczniów, ale nie uczęszcza do szkoły.

Sąd zważył, co następuje.

Skarga Ł. G. jest nie zasadna.

Sąd na podstawie art. 134. § 1. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz.U.02.153.1270, z póź.zm) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z akt sprawy wynika, że skarżący Ł. G. uczeń 3 a [...]Liceum nie uczęszczał przez ponad sześć tygodni do szkoły w roku szkolnym 2001/2002 r. to jest od 3 września 2001 r. do 25 marca 2002 r.

Nieobecność ta była nieobecnością nieusprawiedliwioną, ponieważ przedstawione (w dniu 22 lutego 2002 r.) przez skarżącego w szkole zaświadczenie lekarskie wydane w dniu 30 sierpnia 2001 r., stwierdzające, iż skarżący powinien być nauczany indywidualnie nie było zwolnieniem lekarskim z zajęć szkolnych.

Dyrektor [...] Liceum wydając decyzję o skreśleniu pełnoletniego (lat 19) skarżącego z listy uczniów wyczerpał procedurę określoną w ustawie o systemie oświaty (art. 39 ust. 2) i oraz statucie [...] Liceum ( § 4 ust. 1 pkt 8 oraz § 6) poprzez uzyskanie uprzedniej uchwały Rady Pedagogicznej upoważniającą Dyrektora Liceum do skreślenia ucznia z listy po zaciągnięciu opinii Samorządu uczniowskiego z jednoczesnym dwukrotnym powiadomieniem listem poleconym rodziców. Przedstawione przez skarżącego orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (umiarkowanej), stwierdza, że skarżący powinien kontynuować naukę.

Należy zwrócić uwagę, że w Rzeczpospolitej Polskiej nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa (art. 70 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 15 ust. 2 ustawy o systemie oświaty), przy czym każdemu przysługuje prawo do bezpłatnego realizowania obowiązku szkolnego w szkole publicznej (art. 70 ust. 2 zdanie pierwsze Konstytucji RP oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty). Rodzice (oraz prawni opiekunowie - art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy o systemie oświaty) dziecka podlegającego obowiązkowi szkolnemu są odpowiedzialni za prawidłowe wywiązywanie się ich dziecka z tego obowiązku (art. 18 ustawy o systemie oświaty).

Ustawa o systemie oświaty reguluje "zasady wychowania przedszkolnego, obowiązek szkolny i obowiązek nauki" (rozdział 3 ustawy o systemie oświaty) i tak, w szczególności art. 39 ust. 2 ustawy o systemie oświaty stanowi, że: "dyrektor szkoły może, w drodze decyzji, skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły", jednakże równocześnie w art. 39 ust. 2a ustawa o systemie oświaty zastrzega także, że: "przepis ust. 2 nie dotyczy ucznia objętego obowiązkiem szkolnym. W uzasadnionych przypadkach uczeń ten, na wniosek dyrektora szkoły, może zostać przeniesiony przez kuratora oświaty do innej szkoły" .

Natomiast w wypadku ucznia nie objętego obowiązkiem szkolnym, gdy spełnione zostaną określone w statucie szkoły przesłanki prawne uzasadniające skreślenie go z listy uczniów tej szkoły, np. wobec sześciotygodniowej, nie usprawiedliwionej nieobecności ucznia w szkole (wagary) to decyzja może być wydana.

Stosownie do treści art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity - Dz. U. Nr 67 z 1996 r., poz. 329) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 36 lit. b ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 101, poz. 504 z 1995 r.), która weszła w życie z dniem l stycznia

1996 r., dyrektor szkoły lub placówki może w drodze decyzji skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki.

Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii

samorządu uczniowskiego.

Przepis ten wprowadził obligatoryjny wymóg zasięgnięcia opinii samorządu uczniowskiego przed wydaniem decyzji o skreśleniu ucznia z listy uczniów. A zatem nie trafny jest zarzut skarżącego dotyczący nieprawidłowości postępowania Dyrektora Liceum poprzez zaciągnięcie opinii Samorządu uczniowskiego a także nie trafny jest zarzut skarżącego w sprawie braku jego uczestnictwa na Radzie Pedagogicznej omawiającej jego skreślenie z listy uczniów albowiem przepisy ustawy nie przewidują uczestnictwa ucznia w posiedzeniu Rady.

Nadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 130 § 2 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071, z póź. zm.) wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Tym samym skarżącemu decyzja o skreśleniu z listy uczniów nie uniemożliwiała możliwość uczęszczania do szkoły oraz chybiony jest zarzut skarżącego o tym, iż poinformowano go, że nie może uczęszczać tym bardziej, iż otrzymywał na swój wniosek zaświadczenia od Dyrektora, iż jest nadal uczniem , który do szkoły nie uczęszcza.

Należy stwierdzić, iż organ drugiej instancji Kurator Oświaty naruszył wszystkie możliwe terminy rozpoznania sprawy określone w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071, z póź. zm.) rozpoznając sprawę przez 16 miesięcy i dopiero zażalenie skarżącego na nie załatwienie w terminie odwołania od decyzji Dyrektora [...] Liceum oraz zobowiązanie Kuratora na podstawie, art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071, z póź. zm.) przez wiceministra Edukacji Narodowej i Sportu do rozpatrzenia odwołania do dnia 14 lipca 2003 r. Sąd rozważając sprawę uznał, iż w tej sprawie uchybienie terminów rozpoznania sprawy nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Według art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 95, poz. 425 z późno zm.) na wniosek lub za zgodą rodziców albo pełnoletniego ucznia dyrektor szkoły, po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej i poradni psychologiczno-pedagogicznej, może zezwolić uczniowi na indywidualny program lub tok nauki, wyznaczając nauczyciela - opiekuna. Odmowa następuje w drodze decyzji.

Z przepisu tego wynika, że wyrażenie zgody przez dyrektora szkoły na indywidualny program lub tok nauki ucznia zostało pozostawione uznaniu organu, uzależnionego od opinii rady pedagogicznej i opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej; zezwolenie dyrektora szkoły nie wymaga formy decyzji administracyjnej, zawsze jednak wymaga wniosku bądź zgody rodziców.

Zważywszy, że odmowa zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki następuje w drodze decyzji administracyjnej, należy przyjąć, że w razie złożenia przez rodziców wniosku w tym przedmiocie brak zgody dyrektora szkoły w formie decyzji negatywnej stwarza stronom tego postępowania, to jest rodzicom ucznia bądź uczniowi pełnoletniemu możliwość odwołania się do Kuratora Oświaty a w przypadku nie uwzględnienia odwołania złożenie skargi do NSA obecnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zwrócić należy uwagę, iż skarżący nie odwołał się od prawidłowo doręczonej decyzji Kuratora Oświaty Nr [...] z dnia 9 listopada 2001 r. utrzymującej decyzję zespołu orzekającego działającego w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w G. mimo negowania podanej w uzasadnieniu decyzji frekwencji na spotkaniach indywidualnych z nauczycielem.

Lecz w dniu 15 stycznia 2001 r. złożył ponownie wniosek o przyznanie mu nauczania indywidualnego na rok szkolny 2001/2002 r. pomimo orzeczenia odmownego z dnia 20 września 2001 r. Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w G. stwierdzającego, że nie zachodzi potrzeba nauczania indywidualnego. Powyższe decyzje zostały wydane na podstawie Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 lutego 2001 r. w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz szczegółowych zasad kierowania do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania. (Dz. 01.13.114 U. ) w brzmieniu obowiązującym w dniu 20 września 2001 r.

Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak wyżej