Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 288/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu  - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 13 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2019 r. sprawy ze skargi S.C. na bezczynność A w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza bezczynność organu oraz że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) umarza postępowanie w zakresie załatwienia wniosku strony; 3) zasądza od A w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skargą z 19 września 2019 r. S. C. (skarżąca, wnioskodawczyni) - reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, zaskarżyła bezczynność Dyrektora Domu Kultury w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 27 sierpnia 2018 r. Zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2015 r., poz.2058) wniosła rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa); zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej w terminie 7 dni od otrzymania odpisu wyroku; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skarg wnioskodawczyni wskazała, że 27 sierpnia 2019 r. przez platformę ePUAP złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej – ilości wydarzeń zorganizowanych przez Dom Kultury w miesiącach wakacyjnych, tj. czerwiec, lipiec, sierpień wraz z kosztami ich organizacji. Żądana informacja odpowiada definicji z art. 1 ust. 1 ustawy i podlega udostępnieniu w tym trybie. Informacja taka winna być udzielona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu 14 dni, co gwarantuje art. 13 ust 1 ustawy.

Ponieważ w terminie ustawowym, który upłynął 11 września 2019 r. organ nie udzielił informacji ani odmówił jej udzielenia skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i udzielenia informacji w terminie 7 dni. Wobec braku reakcji organu na wezwanie 19 września 2019 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu za jego pośrednictwem.

Skarga wpłynęła do organu 24 września 2019 r. i Dyrektor Domu Kultury w K., działając na odstawie art. 54 § 3 ppsa uwzględnił skargę w całości we własnym zakresie. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wyjaśniając zwłokę wskazał na nieszczęśliwy splot okoliczności, który spowodował opóźnienie w realizacji wniosku. Podkreślił, że petenci Domu Kultury korzystają z platformy w sposób znikomy. Przeglądanie informacji odbywa się po zasygnalizowaniu przez system, co w tym przypadku, ze względu na awarię systemu sygnalizacyjnego platformy e-PUAP nie nastąpiło i organ nie posiadał wiedzy o wpływie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Skarga okazała się częściowo zasadna.

W rozumieniu art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa, a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy kwestii uchybienia terminowi ustawowemu do udzielenia informacji publicznej. Nie jest sporne, że żądania informacja jest informacją publiczna ani, że winna zostać udzielona w terminie 14 dni od złożenia wniosku. Organ przyznał, że uchybił terminowi i wyjaśnił z jakiej przyczyny oraz informacji udzielił 4 października 2019 r.

Ponieważ, zgodnie z regulacją ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność ma miejsce, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje w terminie ustawowym i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.

W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest fakt, że organ w dacie wniesienia skargi pozostawał w bezczynności. Bezczynność ta ustała jednak po wniesieniu skargi ustała, gdyż organ w trybie autokontroli uznał zasadność skargi i udzielił wnioskowanej informacji. Skoro zatem cel skargi na bezczynność został osiągnięty, sąd za bezprzedmiotowe uznał orzekanie w sprawie zobowiązania organu do załatwienia wniosku i w tym zakresie w punkcie 2 wyroku umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Zważywszy na stosunkowo krótki okres bezczynności oraz jej przyczynę sąd w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 149 § 1a ppsa stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

O kosztach postępowania sądowego sąd rozstrzygnął w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa. Na zasądzoną kwotę 597 zł składają się: 100 zł – wpis sądowy od skargi i 480 zł – koszty zastępstwa adwokackiego.