Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 603/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zabudowy na działce p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 151,35 (sto pięćdziesiąt jeden 35/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych oraz kwota 3,75 (trzy 75/100) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.


UZASADNIENIE

Adwokat A. S. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększonego o należny podatek od towarów i usług oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 7,50 złotych - kosztów korespondencji poniesionych w związku ze sporządzeniem i doręczeniem skarżącej opinii. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku wnioskodawca dołączył potwierdzenie nadania korespondencji na adres skarżącej oraz potwierdzenie nadania korespondencji na adres tutejszego sądu.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

Paragraf 19 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).

Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię tę sporządził adwokat, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca prowadził niniejszą sprawę skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 147,60 złotych.

Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotowi podlega kwota opłaty pocztowej za nadanie przesyłki poleconej nr 105401613, czyli kwota 3,75 złotych. Wnioskodawca udokumentował fakt poniesienia tej kwoty i jej wysokość zaś porównanie daty widniejące na potwierdzeniu nadania nr 105401613 z datą sporządzenia opinii wskazuje, że jest to potwierdzenie nadania na adres skarżącej przesyłki zawierającej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Brak jest zaś podstaw do zwrotu wnioskodawcy kosztów korespondencji za nadanie przesyłki poleconej nr 111632875. Widniejąca na niej data nie wskazuje bowiem by była ona poniesiona w związku z przesłaniem skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.