Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 48/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej nieważności decyzji o rejestracji pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] po rozpatrzeniu wniosku A. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] lutego 2000 r. (bez numeru) o rejestracji pojazdu Alfo Romeo 146 i wydaniu dowodu rejestracyjnego [...] i tablic rejestracyjnych [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 28 kpa – umorzyło postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu podało, że decyzją z dnia [...] Nr [...] stwierdziło na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa nieważność ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] (bez daty) w przedmiocie rejestracji pojazdu Alfa Romeo nr rejestracyjny [...] jako ciężarowego, na wiosek E. B. – P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "[...]" w Ł.

Stroną tego postępowania była E. B. - P.

Przedmiotowy samochód A. M. nabyła od Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "[...]". Nie posiada ona legitymacji prawnej do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...]. Ma ona interes faktyczny, a nie prawny wynikający z konkretnego przepisu prawa materialnego.

W chwili wydania decyzji o rejestracji pojazdu na wniosek E. B. - P. A.M. nie miała prawa własności pojazdu , chociaż nabyła go w tym samym dniu już po dokonaniu rejestracji.

Na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła A. M. wnosząc o jej uchylenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarga powyższa nie została rozpoznana przed 1 stycznia 2004 r. , a po tej dacie – stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) – podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - stwierdzić należy, iż nie narusza ona prawa materialnego oraz przepisów postępowania uzasadniających jej uchylenie.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że A. M. w swoim wniosku z dnia [...] października 2002r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego się ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej decyzją SKO z dnia [...] nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji ostatecznej wydanej z upoważnienia Starosty w przedmiocie rejestracji, na wniosek E. B. - P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "[...]" s.c. w Ł., jako samochodu ciężarowego pojazdu Alfa Romeo 146 i wydania dowodu rejestracyjnego seria [...] i tablic rejestracyjnych [...].

Nie ulega wątpliwości, iż A. M. nie była stroną tego postępowania, a przedmiotowy samochód Alfa Rometo 146 nr rej. [...] nabyła od E. B., która nie składała wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym została pouczona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, że A. M. nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa, a zatem jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługiwał na uwzględnienie. Postępowanie odwoławcze wszczęte jej wnioskiem podlegało więc umorzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes lub obowiązek. Do uzyskania przymiotu strony nie wystarczy więc wykazanie jakiegokolwiek interesu, lecz musi to być interes prawny oparty na prawie.

O tym czy interes będący treścią żądania ma charakter prawny, czy tylko faktyczny decyduje treść obowiązujących przepisów prawa materialnego. Ponadto interes prawny winien być konkretny i indywidualny, dający się zrealizować przez wydanie decyzji, a więc stroną postępowania administracyjnego może być tylko ta osoba, której interesu prawnego lub obowiązku wynikającego z prawa materialnego dotyczy dane postępowanie.

Domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] dotyczącej rejestracji samochodu ciężarowego Alfa Romeo 146 na rzecz E. B., wnioskodawczyni nie wykazała jaki to interes prawny ma do zrealizowania w tym postępowaniu przez wydanie decyzji na jej rzecz.

Ma ona niewątpliwie – jako nabywca przedmiotowego samochodu od E. B. – interes faktyczny bowiem wszczęte zostało postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zarejestrowania przez nią samochodu Alfa Romeo 146.

Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 151 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.