Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1419/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 320/05, o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego drugiej instancji w przedmiocie legalności robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącego od wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 200 zł. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 30 maja 2006 r. wezwał L. K. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył L. K., wnosząc o jego uchylenie. W tym samym piśmie wniósł o zwolnienie go od wpisu w kwocie 200 zł. Argumentował, że ma bardzo trudną sytuację materialną i osobistą. Wskazał, iż do pogorszenia tej sytuacji doszło także na skutek uczestniczenia przezeń w postępowaniach administracyjnych i sądowych. Postanowieniem z dnia 18 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek L. K. o zwolnienie go z pozostałej części kosztów sądowych.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się m.in. koszty sądowe (art. 205 § 1 P.p.s.a.). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 P.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast, w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. Wpis, stosunkowy lub stały, pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Do pism, o których mowa w art. 230 § 1, należy skarga. W sprawach zaś, w których przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.).

W art. 233 P.p.s.a. zawarto delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust.3 pkt 1 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, wynosi 500 zł. L. K. niewątpliwie wniósł skargę w sprawie z zakresu budownictwa.

Stosownie zatem do regulacji art. 214 § 1 i § 2 oraz art. 219 § 1 P.p.s.a., obowiązkiem skarżącego było uiszczenie wpisu od skargi, wynoszącego 500 złotych, przy wniesieniu do sądu skargi. Skoro wpis ten nie został przez skarżącego uiszczony przy wniesieniu do sądu skargi, przewodniczący powinien wezwać skarżącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 zdanie drugie w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a.). Na skutek przyznania skarżącemu prawa pomocy, jak wynika z art. 239 pkt 4 P.p.s.a., skarżący nie ma obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości przewyższającej 200 zł. Wezwanie do uiszczenia tej kwoty nastąpiło w drodze zarządzenia przewodniczącego, na które przysługuje zażalenie (art. 227 P.p.s.a.). Niewątpliwie, prawidłowa jest forma podjętej przez Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach czynności (por. Małgorzata Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Wydawniczy Zakamycze, Kraków 2006, s. 509). Zaskarżone zarządzenie zawiera także konieczne, w świetle art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., elementy. Określa wysokość kwoty, która powinna zostać uiszczona, termin uiszczenia wpisu oraz skutek nieuiszczenia opłaty w terminie (por. Hanna Knysiak – Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 606).

Podnoszone w zażaleniu okoliczności nie podważają legalności zaskarżonego zarządzenia.

Na zakończenie można odnotować, że złożenie przez skarżącego, już po wydaniu zaskarżonego zarządzenia, wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w części, co do której poprzednio oddalono wniosek, czyli co do kwoty nieprzekraczającej 200 zł, nie ma wpływu na zgodność z prawem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zagadnieniem wykraczającym poza zakres niniejszego postępowania zażaleniowego jest skutek ewentualnego nieuiszczenia wpisu od skargi, w warunkach prawomocności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, z dnia 5 lipca 2005 r., oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie wpisu od skargi, przekraczającego kwotę 200 zł.

Wobec powyższego należało, na mocy art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.