Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 760/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, w sprawie ze skargi I. S. na ostateczne postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] września 2008 r. nr [...], wydane w przedmiocie wymierzenia kary grzywny, -postanawia- 1) zwolnić I. S. od kosztów sądowych od wysokości 500 zł, łącznej kwoty tych kosztów, 2) ustanowić adwokata.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 760/08

Uzasadnienie

I. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części oraz ustanowienie adwokata. Wniosek o prawo pomocy został złożony po doręczeniu wezwania o uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 1 500 zł. należnego z tytułu wniesienia skargi na postanowienie w sprawie wymierzenia grzywny w kwocie 75 000 zł.

Strona składając swe żądanie, w piśmie z dnia 2 grudnia 2008 r. zaznaczyła, że jest w stanie uiść koszty sądowe do kwoty 500 zł. Ponieważ sytuacja majątkowa oraz rodzinna skarżącego przedstawiona na urzędowym druku PPF nie dawała wystarczających podstaw do merytorycznej oceny jego wniosku, referendarz sądowy wezwał stronę do: 1) nadesłania wyciągu z rachunku bankowego będącego w posiadaniu skarżącego oraz Z. S., uwzględniającego operacje na tych rachunkach za okres listopad i grudzień 2008 r., 2) złożenia oświadczenia o prowadzeniu działalności gospodarczej oraz o uzyskiwaniu z tego tytułu dochodów, 3) podania wysokości ewentualnych wydatków związanych z utrzymaniem pojazdów mechanicznych, korzystaniem z usług telefonii komórkowej, zakupem wyrobów tytoniowych, 4) nadesłania zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej przez K. S.. Strona nałożone na nią obowiązki wykonała w terminie.

Z treści wniosku PPF oraz przedstawionych przez stronę dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika, że I. S. wraz z żoną i synem zamieszkuje w lokalu o pow. 50 m². Podstawą utrzymania rodziny jest łączna kwota brutto 1685 zł. I. S. w dniu 5 grudnia 2008 r. rozpoczął działalność gospodarczą. Wpływy z tego tytułu w miesiącu grudniu wyniosły 750 zł. Strona opłaca na rzecz gminy czynsz w kwocie 300 zł miesięcznie, zaś obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne wynoszą 750 zł. Skarżący utrzymuje samochód osobowy o nazwie Cinquecento. Koszt utrzymania tego pojazdu został podany na kwotę 100 zł. Rodzina nie korzysta z usług telefonii komórkowej, nie ponosi wydatków na zakup wyrobów tytoniowych. Strona zaciągnęła w Banku kredyt na potrzeby rozpoczęcia działalności gospodarczej w wysokości 4000 zł. Na dzień 1 stycznia 2009 r. stan rachunku bankowego Państwa S. był ujemny. Należy też dodać, że bez pracy pozostaje syn skarżącego. To oświadczenie strony uprawdopodabniają zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w K..

Stwierdzono co, następuje :.

I. S. opisując bardzo dokładnie stan swego majątku i dochodów, wykazał ponad wszelką wątpliwość, że nie jest stanie ponieść kosztów postępowania a w tym ciężarów opłat sądowych i ewentualnych wydatków. Poniesienie tych wydatków spowodowałoby znaczący uszczerbek na stanie utrzymania koniecznego rodziny. Innymi słowy, pokrycie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia adwokackiego w pełnej wysokości spowodowałoby znaczne obniżenie warunków życia skarżącego.

Rodzina I. S. uzyskuje dochody w stałej wysokości, lecz są one zbyt skromne, aby można było dzięki nim pokryć koszty niniejszego postępowania. Budżet rodziny obciąża niewątpliwe konieczność utrzymywania bezrobotnego K. S.. Skarżący rozpoczął, co prawda prowadzenie działalności gospodarczej, lecz koszty z tym związane według złożonego oświadczenia przekraczają znacząco uzyskiwane wpływy. Jeżeli, I. S. będzie uzyskiwać dochody pozwalające na poniesienie wynagrodzenia adwokackiego z własnych środków, powinien o tym poinformować Sąd. Na chwilę rozpoznawania wniosku nie sposób przyjąć, aby strona była w stanie samodzielnie, czyli przy wykorzystaniu wyłącznie własnych środków ustanowić adwokata. Nie można tu pominąć też, że stan rachunku bankowego na dzień złożenia wniosku przedstawia saldo ujemne, a analiza dokonanych operacji nie udowadnia tezy, aby strona dla potrzeb przyznania prawa pomocy pomniejszyła stan swych oszczędności.

Wypada wyjaśnić powody zwolnienia strony od obowiązku pokrycia kosztów sądowych od wysokości 500 zł. Wnioskodawca wyraźnie zaznaczył, iż jest w stanie ponieść ciężar kosztów sądowych do wysokości 500 zł. Oświadczenie to złożono na piśmie z dnia 2 grudnia 2008 r. I. S. powinien mieć świadomość, że koszty postępowania sądowego nie zawężają się do wpisu sądowego od skargi w wysokości 1500 zł. Obejmują one również pozostałe opłaty i wydatki sądowe. Zniesienie na mocy niniejszego postanowienia obowiązku poniesienia kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł. oznacza w praktyce, że I. S. nie będzie zobowiązany do pokrycia wpisu sądowego ponad 500 zł, a także innych mogących wystąpić w niniejszej sprawie opłat i wydatków sądowych, np. wpisu należnego z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej.

Reasumując, zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm; zwana dalej p.p.s.a.), a to pozwala na uwzględnienie wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Wobec dokonanych ustaleń, postanowiono orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a.