Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2441/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone decyzje

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 2441/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr), Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006r., sprawy ze skarg W. K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14 listopada 2003r nr [...], , z dnia 17 listopada 2003r nr [...], , w przedmiocie określenia odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 i 2000r, , , I. uchyla zaskarżone decyzje, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 1.184zł 80 gr ( jeden tysiąc sto, osiemdziesiąt cztery złote osiemdziesiąt groszy ).,


UZASADNIENIE

Dwoma decyzjami z dnia [...] kwietnia 2003r. i dnia [...] kwietnia 2003r. znak [...] oraz [...] Urząd Skarbowy określił W. K. wysokość odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r i 2000r. Odsetki zostały naliczone przez organ podatkowy w związku w wydanymi w dniu [...] kwietnia 2003r. decyzjami określającymi J. i W. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za powyższe lata.

W wniesionych odwołaniach z dnia [...] kwietnia 2003r. W. K. nie negował sposobu obliczenia zaliczek, podnosząc jedynie zarzuty co do przewlekłości postępowania, które wpłynęło na wysokość odsetek.

Dyrektor Izby Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego decyzjami z dnia 14 listopada 2003r. i dnia 17 listopada 2003r. utrzymał w mocy zaskarżone decyzję za rok 2000 wskazując w uzasadnieniu, że odsetki zostały prawidłowo naliczone, a długotrwałość postępowania organu podatkowego I instancji uzasadniona była koniecznością skontrolowania nie tylko działalności W. K., ale też kontrolowano działalność J. K. (przychody osiągane przez J. K. miały wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego obojga małżonków, którzy złożyli wspólne zeznanie roczne). Natomiast w przypadku odsetek za zwlokę z tytułu nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za rok 1999 Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżoną decyzję i określił samodzielnie wysokość odsetek, biorąc pod uwagę, że w postępowaniu odwoławczym zmianie uległa też wysokość zobowiązania podatkowego za rok 1999.

W złożonej pismem z dnia [...] grudnia 2003r. skargach W. K. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji c podnosząc przede wszystkim zarzuty merytoryczne dotyczące decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, a nadto wskazując na przewlekłość organów podatkowych, co doprowadziło do naliczenia bardzo wysokich odsetek za zwłokę.

W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skarg, wskazując ponownie, że odsetki zostały naliczone zgodnie z przepisami, a przewlekłość postępowania mogłaby mieć znaczenie ewentualnie przy rozstrzyganiu wniosku o umorzenie odsetek.

Po rozpoznaniu skarg Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skargi zasługują na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż zarzucała to strona skarżąca.

Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2006r. (sygn. I SA/Kr 2305/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych J. i W. K. za lata 1998, 1999 i 2000. W konsekwencji należy uznać, że odsetki od nieterminowo uiszczanych zaliczek muszą zostać ponownie przeliczone w zależności od wyników ponownego postępowania dotyczącego powyższego okresu. Okoliczność ta zadecydowała o uchyleniu zaskarżonych decyzji na zasadzie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) stanowiącego, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W oparciu więc o art. 145 §1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji, orzekając jednocześnie o kosztach na zasadzie art. 200 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.