Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1195/98
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1999-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: Jeżeli podmiot prowadzący działalność gospodarczą dostarcza towar w opakowaniu firmowym to trzeba przyjąć, iż opakowanie to, jako zużyte na cele reklamy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zużycie toreb bez nadruku logo firmy, nie wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

TEZY

Jeżeli podmiot prowadzący działalność gospodarczą dostarcza towar w opakowaniu firmowym to trzeba przyjąć, iż opakowanie to, jako zużyte na cele reklamy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zużycie toreb bez nadruku logo firmy, nie wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Pierwszy Urząd Skarbowy w Z. w dniach 29-30 października 1997 r. przeprowadził w firmie "W" Witolda W. kontrolę źródłową mającą na celu ustalenie prawidłowości rozliczenia w podatku od towarów i usług za wrzesień 1997 r. W trakcie kontroli okazało się, iż Witold W. dokonał zakupu toreb foliowych z nadrukiem logo firmy, udokumentując ten zakup fakturą VAT (...) z dnia 17.09.1997 r., kwota netto 2.288,-zł a podatek od towarów i usług 503,66,-zł. Torby te służyły jako opakowanie do towaru sprzedawanego przez podatnika i jednocześnie stanowiły reklamę firmy "W". W takiej sytuacji jednostka kontrolowana była zobowiązana opodatkować tę czynność podatkiem od towarów i usług, dokumentując to wewnętrznym rachunkiem uproszczonym - czynności polegającej na zużyciu towaru na potrzeby reklamy - czego jednakże nie uczyniła. Wskutek tego zaniechania, zawyżono o kwotę 503,-zł różnicę pomiędzy podatkiem naliczonym a należnym do przeniesienia na następny miesiąc w deklaracji VAT-7 za wrzesień 1997 r.

Mając powyższe na uwadze Pierwszy Urząd Skarbowy w Z. decyzją z dnia 10 lutego 1998 r. działając na podstawie art. 207 par. 1, art. 21 par. 1 pkt 1 i 2 oraz par. 3 i art. 47 par. 1 Ordynacji podatkowej w oparciu o art. 10 ust. 2, art. 27 ust. 4 i 6, art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, określił prawidłową kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w związku z bezpodstawnym zaniżeniem podatku należnego o kwotę 503,-zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie w wysokości 30 procent kwoty zawyżenia podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc to jest 150,90 zł.

Podatnik reprezentowany przez radcę prawnego D.Ś. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zawieszenie postępowania. Odwołujący podniósł, iż przedmiotowe torby były dostarczane do sklepu podatnika oraz do jego kontrahentów zgodnie z par. 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży rzeczy ruchomych z udziałem konsumentów /Dz.U. nr 64 poz. 328/. Nadto stwierdził, iż kontrolujący nie przeprowadzili kontroli stanu magazynowego toreb foliowych i przynajmniej w tym zakresie wynik kontroli powinien ulec zmianie.

Izba Skarbowa w Z. decyzją z dnia 23 kwietnia 1998 r. na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 1, art. 10 ust. 2 i art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz art. 233 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, iż z oświadczenia głównej księgowej podatnika G.B. o wystawieniu wewnętrznego rachunku uproszczonego na zużycie toreb foliowych na cele reprezentacji i reklamy wynika, iż nastąpiło w całości ich zużycie.

Skargę na powyższą decyzję złożył pełnomocnik podatnika zarzucając naruszenie art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez przyjęcie, że przekazanie toreb z nadrukowanym znakiem towarowym firmy stanowi przekazanie towaru na potrzeby reprezentacji i reklamy, wniósł o jej uchylenie (...).

Izba Skarbowa w Z. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie (...).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle treści przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1/ w brzmieniu ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. - Dz.U. nr 137 poz. 640/ ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ opodatkowaniu podlegają świadczenia usług oraz przekazania lub zużycia towarów na potrzeby reprezentacji albo reklamy.

Istotą sporu w tej sprawie jest to czy opakowanie do sprzedawanego towaru w postaci toreb foliowych z nadrukiem nazwy firmy stanowi tylko wypełnienie obowiązku przewidzianego par. 13 rozporządzenia Rady Ministrów powołanego wyżej czy też w istocie rzeczy jest równocześnie reklamą firmy. Na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Należy podzielić pogląd organów podatkowych, że zużycie toreb bez nadruku logo firmy, nie wiązałoby się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w okolicznościach tej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowe torby były również reklamą firmy "W". Potwierdził to również sam skarżący, gdyż w piśmie z dnia 26.11.1997 r. poinformował, iż zakupione torby foliowe z nadrukiem nazwy firmy służą jako opaczkowanie do sprzedawanych spodni i jednocześnie są reklamą prowadzoną w sposób publiczny /odbiorca anonimowy/. W świetle powyższego, należy uznać, iż wówczas gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą dostarcza towar w opakowaniu firmowym to trzeba przyjąć, iż opakowanie to, jako zużyte na cele reklamy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z tych to względów i wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie uwzględnił skargi.