Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 999/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka Asesor WSA Krzysztof Gruszecki Protokolant Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1) uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 389,60 zł (trzysta osiemdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 2) zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

3 I SA/Gd 999/03

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego A. B. za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 4 kwietnia 2000 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu samochód osobowy używany marki Mercedes Benz 140, sprowadzony do Polski przez A. B.. W związku z ujawnieniem przez funkcjonariuszy Referatu Operacyjnego Urzędu Celnego , nowych, nieznanych organowi celnemu przyjmującemu zgłoszenie celne, okoliczności dotyczących transakcji zakupu przez stronę towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym, Naczelnik Urzędu Celnego , postanowieniem z dnia 10.02.2002 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie ww. zgłoszenia celnego.

Postępowanie przed organem pierwszej instancji zakończyło się wydaniem, w dniu 18 marca 2003 r. decyzji, w której ustalono nową, wyższą wartość celną towaru. Decyzja niniejsza została doręczona stronie w dniu 21 marca 2003 r.

Pismem z dnia 2 kwietnia 2003 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego , żądając jej uchylenia.

Po zapoznaniu się z materiałami zgromadzonymi w aktach sprawy, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, co następuje.

Jak wynika z art. 83 Kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego w celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym. W szczególności, organ celny może kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Organ celny stosuje wówczas odpowiednio art. 65 § 4 pkt 2 lit.b Kodeksu celnego, uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określa kwotę wynikającą z długu celnego.

Wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny (art. 23 § 1 Kodeksu celnego in extenso). Definicję ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar daje przepis art. 23 § 9 Kodeksu celnego, zgodnie z którym jest to: "całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedawcy. Płatność może zostać dokonana w formie przelewu pieniężnego lub za pomocą innych form zapłaty bezpośrednio lub pośrednio".

W przedmiotowej sprawie, A. B. w dniu 4 kwietnia 2000 r. złożył zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu samochodu osobowego używanego, uszkodzonego, niekompletnego, marki Mercedes Benz 140, o numerze nadwozia [...], sprowadzony z Niemiec. Do zgłoszenia załączono rachunek nr [...] z dnia 30.03.2000 r. opiewający na kwotę 10.000,00 DEM. Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne, zostało więc przyjęte i zarejestrowane. Po dokonaniu niezbędnych formalności oraz uiszczeniu naliczonych przez stronę należności wobec Skarbu Państwa towar zwolniono.

Następnie do organu celnego pierwszej instancji wpłynęły dokumenty ujawnione przez funkcjonariuszy operacyjnych oraz zgromadzone w trakcie prowadzonego przez Urząd Celny postępowania karnego skarbowego o tzw. oszustwo celne.

W dniu 07/08.03.2000 r. funkcjonariusze Referatu Operacyjnego , w trakcie kontroli celnej samochodu osobowego przekraczającego granicę, na przejściu granicznym w Oddziale Celnym w ujawnili:

1. oryginał z dnia 02.03.2000 r. umowy kupna przez A. B. od firmy "A" z siedzibą w M. samochodu marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], za kwotę 31.800,00 DEM,

2. oryginał z dnia 02.03.2000 r. umowy kupna przez A. B. od firmy "A"z siedzibą w M. samochodu marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], za kwotę 5.900,00 DEM,

3. oryginał niemieckiego dokumentu Fahrzeugbrief nr [...],

4. oryginał pełnomocnictwa notarialnego udzielonego przez A. B. K. S. w dniu 06.03.2000 r. do przywozu z Niemiec samochodu osobowego marki Mercedes oraz do załatwienia związanych z przywozem formalności celnych,

5. oryginał niemieckiego dokumentu Internationaler Zulassungsschein wystawiony w dniu 03.03.2000 r. z datą ważności do dnia 17.03.2000 r. oraz oryginał międzynarodowego ubezpieczenia tzw. "zieloną kartę" na samochód o numerze nadwozia [...] wystawiony dla A. B., również na okres 03-17.03.2000 r. ,

6. oryginał niemieckiego dokumentu potwierdzającego fakt wyrejestrowania samochodu o numerze nadwozia [...] (Abmeldebescheinigung nr [...]), wystawiony w dniu 03.03.2000 r.

W związku z faktem ujawnienia wymienionych wyżej dokumentów, organ celny, za pośrednictwem Prokuratury Rejonowej , zwrócił się z prośbą o udzielenie pomocy prawnej przez niemieckie organy dochodzeniowo śledcze.

Wskutek przeprowadzenia czynności przez niemieckie służby celne oraz prokuraturę niemiecką uzyskano dokumenty będące protokołami przesłuchania wskazanych we wniosku osób.

Przesłuchany w dniu 04.07.2001 r., w siedzibie Dochodzeniowego Urzędu Celnego , M. C., właściciel firmy "A" z siedzibą w M., zeznał, że samochód Mercedes o numerze nadwozia [...] został przez jego firmę, w dniu 02.03.2000 r. sprzedany obywatelowi polskiemu A. B. za kwotę 31.800,00 DEM. Fakt ten został odnotowany w dokumentacji firmy, gdzie znajduje się egzemplarz faktury. W dokumentach firmowych znajduje się również "uzgodnienie" dotyczące uiszczenia kwoty 1.000,00 DEM ze względu na małe wady pojazdu. Wady te nie odnosiły się do sprawności pojazdu oraz nie były związane z usterkami pojazdu powstałymi wskutek wypadku. Jak zeznał M. C., zawarta przez niego umowa na prowadzenie działalności autohandlu na dzierżawionym terenie posiada zastrzeżenie, zabraniające mu handlu pojazdami powypadkowymi. M. C zaprzeczył jakoby druga z ujawnionych umowa kupna tego samego pojazdu, również z dnia 02.03.2000 r., opiewająca na kwotę 5.900,00 DEM została wystawiona w jego firmie.

Do protokołu przesłuchania M.C. załączono pochodzącą z jego firmy umowę kupna przez "A" przedmiotowego pojazdu od poprzedniego właściciela N. H.. Umowa została sporządzona w dniu 19.02.2000 r. i opiewała na kwotę 29.700,00 DEM.

W dniu 10.07.2001 r. w siedzibie przywołanego wyżej urzędu niemieckiego przesłuchany został N. H., który potwierdził, że sprzedał przedmiotowy w sprawie pojazd firmie M. C. za kwotę 29.700,00 DEM. N. H. zaznaczył jednocześnie, że w chwili sprzedaży pojazd nie posiadał żadnych braków i nie był uszkodzony.

W dniu 05.07.2001 r. przez niemiecką policję został przesłuchany A. K. właściciel firmy "Z" z siedzibą w I., będącej wystawcą rachunku nr [...] z dnia 30.03.2000 r. opiewającego na kwotę 10.000,00 DEM. Rachunek ten został załączony do przywołanego wyżej zgłoszenia celnego. A. K. zeznał, że przedmiotowy samochód kupił w dniu 27.03.2000 r. od K. S. za kwotę 9.200,00 DEM. Samochód był w stanie niekompletnym i najprawdopodobniej uszkodzony, gdyż nie można go było uruchomić. W dniu 30.03.2000 r. samochód został sprzedany w niezmienionym stanie A. B. za kwotę

10.000,00 DEM. A. K. potwierdził jednocześnie autentyczność rachunku nr [...] z dnia 30.03.2000 r.

Do akt sprawy zostały włączone protokoły przesłuchania A. B. oraz K. S., z dnia 18.04.2003 r.

A. B. wyjaśnił, że samochód o numerze nadwozia [...] zakupił w firmie "A" z siedzibą w M., za kwotę 31.800,00 DEM. Po zakupie pojazdu, tego samego dnia, w trakcie podróży do granicy, samochód uległ awarii, która wykluczałaby dalszą jazdę. A. B. wrócił więc do firmy, gdzie dokonał zakupu przedmiotowego pojazdu celem reklamowania towaru lub obniżenia jego ceny. W firmie odmówiono uwzględnienia reklamacji, a w zamian zaproponowano "lewą" fakturę na ten sam pojazd, wystawioną na kwotę 5.900,00 DEM. Zgodnie z oświadczeniem A. B., jeszcze w tym samym dniu skontaktował się on z K. S., przebywającym w tym czasie w Niemczech, który zobowiązał się odkupić uszkodzony pojazd. Tego samego dnia zawarto transakcję sprzedaży samochodu za kwotę 16.000,00 DEM i również w tym dniu A. B. powrócił do Polski. W Polsce A. B. zmienił zdanie i postanowił jednak sprowadzić samochód do kraju. Po dwóch dniach od odkupienia samochodu K. S. powrócił do Polski i poinformował A. B., że po wymontowaniu z samochodu niektórych części odsprzedał auto firmie "Z" K. S., przed sprzedażą pojazdu firmie "Z", w związku z charakterem prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na handlu częściami samochodowymi pozyskał poprzez wymontowanie z samochodu potrzebne mu części.

K. S. nie pamięta kiedy przedmiotowy samochód został przez niego kupiony oraz ile za niego zapłacił. Z uwagi na kilkakrotne korzystanie z usług naprawy samochodów w warsztacie należącym do A. B. obaj Panowie znali się dość dobrze, w związku z czym K. S. nie widział potrzeby dokumentowania przedmiotowej transakcji.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej mało wiarygodne jest oświadczenie strony, z którego wynika, iż jednego dnia tj. 02.03.2000 r. strona dokonała zakupu przedmiotowego samochodu za kwotę 31.800,00 DEM i sprzedała go za kwotę 16.000,00 DEM.

Budzi również wątpliwości fakt, że strona będąc właścicielem warsztatu samochodowego, a więc posiadając odpowiednią wiedzę specjalistyczną nie oceniła rzeczywistego zakresu szkody, na którą się powołuje. W swoim oświadczeniu strona stwierdza, że musiałaby cyt.: "najpierw rozebrać ten silnik by móc ocenić właściwie jego stan". Tymczasem już w dwa dni później strona nie ma już wątpliwości, że chce przedmiotowy samochód sprowadzić do Polski, pomimo że nie miała możliwości na ocenę jego stanu technicznego.

Zastanawia również, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, niekonsekwencja strony w określeniu przebiegu zdarzeń. O ile K. S. nie mógł przypomnieć sobie kwoty za jaką kupił pojazd od A. B., ani daty kiedy to zdarzenie miało miejsce, to strona w swoim oświadczeniu przywołuje precyzyjnie datę oraz kwotę transakcji. Jak twierdzi strona, przedmiotowy samochód został przez nią sprzedany K. S. w dniu dokonania transakcji z firmą "A", a więc 02.03.2000 r. Po dwóch dniach od tego zdarzenia strona skontaktowała się osobiście z K. S., który poinformował o sprzedaży samochodu "handlarzowi w Niemczech". Jak twierdzi strona, jeszcze tego samego dnia, na jej prośbę, K. S. zatelefonował do Niemiec i uzgodnił, że samochód zostanie odkupiony przez stronę za 10.000,00 DEM. Tymczasem jak wynika z protokołu przesłuchania A. K., przedmiotowy samochód został przez niego kupiony od K. S. w dniu 27.03.2000 r. Kolejną niekonsekwencja wzbudzającą wątpliwość, co do przedstawionego przez A. B. przebiegu zdarzeń, jest dokument Vereinbarung "uzgodnienie". Dokument ten znajduje się w dokumentacji księgowej firmy "A" i opatrzony jest podpisem A. B.. Zgodnie z przedmiotowym uzgodnieniem A. B. zrzeka się wszelkich roszczeń w stosunku do firmy "C" w zamian za 1.000,00 DEM. Niniejsze uzgodnienie zostało wystawione w dniu 10.03.2000 r. kiedy, jak oświadcza to strona, właścicielem przedmiotowego pojazdu był już K. S..

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej zastanawiające jest, że obaj Panowie postanowili odstąpić od dokumentowania przedmiotowej transakcji, mając na względzie jedynie wzajemne zaufanie. Jednakże ewentualne uchybienia stosownym regulacjom księgowym czy skarbowym nie mają istotnego znaczenia z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania. Dyrektor Izby Celnej stwierdza jedynie, że okoliczności zawarcia niniejszej transakcji, ustalone na podstawie niespójnych zeznań umawiających się stron budzą wątpliwości. Dodatkowo organ odwoławczy przyznaje, że zgłoszony na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 4 kwietnia 2000 r. samochód osobowy używany marki Mercedes Benz 140 był, jak podnosi strona oraz jak wynika to z rewizji celnej i opinii technicznej Nr [...] z dnia 04.04.2000 r. samochodem uszkodzonym i poważnie zdekompletowanym. W tym miejscu należy podkreślić, że zgłoszenie celne zostało złożone w dniu 04.04.2000 r. o godzinie 1457, a już w dniu następnym tj. 05.04.2000 r. przedmiotowy pojazd przeszedł pomyślnie badania diagnostyczne i na podstawie zaświadczenia z dnia 05.04.2000 r. został bezwarunkowo dopuszczony do ruchu. W dniu 06.04.2000 r. przedmiotowy samochód został zarejestrowany w Urzędzie Miejskim .

W swoim odwołaniu strona zarzuca organowi celnemu pierwszej instancji, że przyjął za prawdziwą tylko umowę kupna-sprzedaży z dnia 02.03.2000 r. wystawioną na kwotę 31.800,00 DEM, wystawiona przez firmę "A", nie uznając rachunku nr [...] z dnia 30.03.2000 r. opiewającego na kwotę 10.000,00 DEM wystawionego przez firmę "Z", nie analizując przy tym skąd wzięły się dwie faktury na przedmiotowy samochód.

Ustosunkowując się do powyższego zarzutu Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że organ celny pierwszej instancji, wydając zaskarżoną decyzję zgromadził w toku prowadzonego postępowania materiał pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie.

Zdaniem organu odwoławczego, wbrew zarzutowi strony, zbędna byłaby jakakolwiek analiza umowy kupna-sprzedaży z dnia 02.03.2000 r. wystawionej na kwotę 2.900,00 DEM. Uwidoczniony w tym dokumencie wystawca – firma "A" kategorycznie odmawia wiarygodności temu dokumentowi. Potwierdza to również sama strona skarżąca twierdząc, że jest to "lewa" faktura. Należy zaznaczyć, że stwierdzenie ewentualnej odpowiedzialności za posługiwanie się fałszywymi lub nierzetelnymi dokumentami handlowymi nie może być przedmiotem niniejszego postępowania.

Strona skarżąca w odwołaniu zwróciła się o przesłuchanie Panów M C., A. K., K. S., K. S., M. M., T. Ś. oraz M. K.. Jednocześnie strona wyjaśnia, że z powodu wyjazdu nie korzystała z prawa do zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji organu celnego pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że w aktach przedmiotowej sprawy, znajdują się protokoły przesłuchania Panów: M. C., A. K., K. S., z którymi strona zapoznała się osobiście w siedzibie Izby Celnej , w dniu 04.06.2003 r. Natomiast przesłuchanie Panów M. i Ś., celem potwierdzenia kontaktów strony z Panem C. oraz w charakterze świadków awarii samochodu nie mogłoby wnieść nowych faktów do niniejszej sprawy, gdyż jak przyznała strona, określenie zakresu i rodzaju awarii było niemożliwe bez otworzenia silnika. Również charakter kontaktów strony z Panem C. nie ma istotnego znaczenia w przedmiotowej sprawie.

Podobnie przesłuchanie M. K. – rzeczoznawcy techniki samochodowej i ruchu drogowego byłoby niecelowe, gdyż opinia tego rzeczoznawcy załączona do zgłoszenia celnego, zdaniem organu celnego, nie wymagała uzupełnienia ani ponownej weryfikacji.

Dyrektor Izby Celnej biorąc pod uwagę przywołane wyżej fakty w całości podtrzymuje stanowisko organu celnego pierwszej instancji.

Zdaniem organu odwoławczego, Naczelnik Urzędu Celnego , w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, miał podstawy do uznania, że intencją działań strony było zaniżenie wartości transakcyjnej sprowadzonego towaru.

Odsprzedanie, w dniu zakupu, samochodu za połowę jego wartości z powodu awarii silnika jest działaniem ekonomicznie nielogicznym i z punktu widzenia doświadczenia życiowego mało wiarygodnym, zwłaszcza, że jak przyznaje strona, w chwili awarii nie można było ocenić skali uszkodzenia. Z tych samych powodów wzbudza wątpliwości decyzja strony, podjęta już w dwa dni później, o ponownym zakupie tego samego pojazdu.

W rozpoznawanym stanie faktycznym, Pan A. B. zakupił w dniu 02.03.2000 r., w firmie "A" z siedzibą w M., samochód marki Mercedes o numerze nadwozia [...], za kwotę 31.800,00 DEM. Kwota ta, stanowiąca wartość transakcyjną została przyjęta za wartość celną towaru.

Skargę na powyższą decyzję wniósł A. B.. Zarzucając decyzji wydanie jej z naruszeniem art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, skarżący wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi A. B. podniósł, że organy celne nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, Dyrektor Izby Celnej nie uwzględnił czynnika czasu przy badaniu okoliczności sprawy. Skarżący wskazał, że przebieg zdarzeń przedstawiał się następującą:

- 2 marca 2000 r. skarżący nabył samochód, o którym mowa od firmy "A"

- 2 marca 2000 r. po wyjeździe z tej firmy samochód uległ zepsuciu i to w stopniu uniemożliwiającym dalszą podróż,

- 2 marca 2000 r. skarżący odsprzedał samochód K. S., który w dniu 27 marca 2000 r. odsprzedał ten samochód – po wymontowaniu niektórych części – A. K. właścicielowi firmy "Z" w I.,

- 30 marca 2002 r. skarżący nabył ten samochód od firmy A. K. za kwotę 10.000,00 DEM, przy czym podkreślić należy, że autentyczność dowodu sprzedaży za tę kwotę nie budzi wątpliwości.

Bezspornym zatem jest, że na polski obszar celny skarżący wprowadził samochód marki Mercedes Benz 140 nabyty za 10.000,00 DEM. Samochód ten po dopełnieniu niezbędnych formalności związanych z odprawą celną został dopuszczony do obrotu.

W opisanym stanie faktycznym dalsze wnioski Izby sprowadzające się do poddania w wątpliwość szeregu nieistotnych okoliczności nie wnoszą nic nowego do sprawy i przez to nie zasługują na uwzględnienie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Również skarżący w swoich pismach z dnia 28.11.2003 r. i 20.10.2004 r., po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem

1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej... pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpatrywanej sprawie problemem spornym jest zakwestionowanie przez organy celne zadeklarowanej ceny importowanego przez skarżącego samochodu i przyjęcia za wartość celną wartości udokumentowanej fakturą z dnia 02.03.2000 r. wystawionej przez firmę "A" z siedzibą w M. na kwotę 31.800,00 DEM.

Jest poza sporem, że kluczowe znaczenie dla każdego postępowania ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, tylko bowiem w takim przypadku możliwe jest prawidłowe ustalenie zakresu praw i obowiązków strony takiego postępowania.

Zgodnie natomiast z treścią art. 122 Ordynacji podatkowej (mającej zastosowanie w sprawie na mocy art. 262 Kodeksu celnego), obowiązkiem organów celnych jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.

Wymieniony przepis wyraża zasadę prawdy obiektywnej, będącej naczelną zasadą postępowania, w tym wypadku, postępowania celnego.

Podkreślić przy tym należy, że zasady ogólne postępowania są integralną częścią przepisów regulujących procedurę i są dla organu wiążące na równi z innymi przepisami procedury, przy czym art. 122 Ordynacji podatkowej jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą.

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, zdaniem Sądu, że organy celne obu instancji nie uczyniły zadość obowiązkom ciążącym na nich z mocy powołanego przepisu prawa.

W szczególności nie wyjaśniły organy celne w sposób nie budzący wątpliwości kwestii wartości celnej przedmiotowego samochodu.

Zdaniem Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji poza przedstawieniem treści zeznań świadków i wyjaśnień skarżącego nie zawiera informacji pozwalającej na przyjęcie, że organy celne ustaliły prawidłowy stan faktyczny w sprawie w zakresie umożliwiającym odrzucenie wartości transakcyjnej z rachunku [...] z dnia 30.03.2000 r. wystawionej przez firmę A. K..

Zarówno strona jak i Sąd mają prawo oczekiwać, zgodnie z treścią art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, że w uzasadnieniu decyzji znajduje się poza opisem zeznań świadków, również uzasadnienie zawierające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.

W rozpoznawanej sprawie organy celne nie wskazały czy odmówiły wiarygodności rachunkowi z dnia 30.03.2000 r. nr [...] wystawionemu przez firmę A. K. na kwotę 10.000,00 DEM, jeżeli tak to z jakich powodów.

Powyższa kwestia wymaga szczegółowego wyjaśnienia w świetle zeznań K. S., opinii technicznej i rewizji celnej wskazujących, że zgłoszony w dniu 04.04.2000 r. samochód był samochodem uszkodzonym i poważnie zdekompletowanym.

Wyżej wskazany stan techniczny samochodu nie pozwala, w tym stanie sprawy, na proste przyjęcie, iż ceną transakcyjną która winna być przyjęta za wartość celną jest kwota

31.800,00 DEM wynikająca z rachunku z dnia 02.03.2002 r. wystawionego przez firmę świadka M. C..

Powyższe braki decyzji powodują, iż zaskarżona decyzja i poprzedzające ją postępowanie dowodowe wymykają się spod prawidłowej kontroli Sądu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.

Nadto, wobec uwzględnienia skargi, na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania.