Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 520/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 63/12 pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez rozpoznania w sprawie ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia (...) grudnia 2011 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 63/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia (...) grudnia 2011 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r. oddalił skargę B. H. na decyzję SKO w sprawie zasiłku celowego. W dniu 13 marca 2012 r. skarżąca otrzymała odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (dowód doręczenia - k.35).

W dniu 20 marca 2012 r. doręczono skarżącej odpis postanowienia z dnia 12 marca o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Łodzi poinformowała radcę prawnego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie.

W dniu 30.04.2012 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżąca informację o hipotetycznej możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zawartą w opinii pełnomocnika, potraktowała jako zalecenie do złożenia takiego wniosku.

Zarządzeniem z dnia 29.05 pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku przez złożenie w terminie 7 dni skargi.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej powołał się na złożoną w dniu 26 kwietnia 2012 roku opinię z dnia 24.04.2012 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, którą otrzymała również skarżąca. Podniósł również, że opinia ta zwalania go z obowiązków pełnomocnika.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, nie załączając do niego skargi. Wniosek obarczony był brakiem formalnym polegającym na niezłożeniu skargi kasacyjnej. Do uzupełnienia braku formalnego wezwano reprezentującego wówczas skarżącą pełnomocnika (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargo kasacyjnej oznacza, że działający w imieniu skarżącej pełnomocnik nie wnosi skargi. Tym samym nieuzupełniony o skargę kasacyjną wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia należy pozostawić bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. H. wnosząc o jego uchylenie i rozstrzygnięcie, czy w niniejszej sprawie przysługuje jej skarga kasacyjna od wyroku Sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 2). Zatem w sytuacji, gdy strona składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, do wniosku tego powinna dołączyć skargę kasacyjną. Brak takiej skargi jest brakiem formalnym wniosku i wówczas, w myśl art. 49 § 1 i § 2 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Na gruncie niniejszej sprawy należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż brak skargi kasacyjnej złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz okoliczność przedstawienia przez pełnomocnika ustanowionego dla skarżącej w ramach prawa pomocy opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowią o braku możliwości uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

W przedmiotowej sprawie skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie dołączyła do niego tej skargi. Wobec powyższego stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia ww. braku pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pełnomocnik ten oświadczył, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej oraz przestawił opinię prawną, co powoduje, iż skarżąca nie może sama wykonać wezwania Sądu.

W przypadku, gdy strona jest w sprawie reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wobec udzielonego jej przez sąd prawa pomocy, to wyznaczenie tego pełnomocnika z urzędu i podjęcie przez niego czynności, w tym także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Sąd nie ma wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika. Rola sądu w tym zakresie ogranicza się, zgodnie z art. 253 p.p.s.a. do wystąpienia do właściwej okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uprawniają strony do żądania przyznania jej przez Sąd po raz kolejny w tej samej sprawie prawa pomocy w tym celu, by kolejny wyznaczony dla niej pełnomocnik spełnił oczekiwania skarżącej i sporządził skargę kasacyjną. Strona powinna skierować się w tej sprawie do właściwej okręgowej izby radców prawnych, która może wyznaczyć innego pełnomocnika, zaś ten, jeżeli znajdzie uzasadnione podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej, może wnosić o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.