Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 810/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1;  art. 3 pkt 6;  art. 35 ust. 1 i  ust. 4;  art. 33 ust. 2;
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 12 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] (dalej także: "Wojewoda", organ odwoławczy") decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409; dalej: "Prawo budowlane"), po rozpatrzeniu odwołania T. C. (dalej także: "skarżąca") od decyzji Prezydenta Miasta R. (dalej także: "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze, zlokalizowane przy granicy z działką nr ewid. [...], na terenie działki o nr ewid. [...] (obręb I, ark. 15) przy ul. P. [...] w R., wydanej dla D. T. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] marca 2014 r. do Prezydenta Miasta R. wpłynął wniosek D. T. (dalej także: "inwestor") o wydanie pozwolenia na rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...], przy granicy działki nr [...] (należącej do T. C.) w R. przy ul. P. [...]. W związku z projektowaną rozbudową istniejącego na działce nr [...] budynku mieszkalnego jednorodzinnego D. T. wystąpiła z wnioskiem o odstępstwo od warunków technicznych związanych z zachowaniem przepisów określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690 ze zm.; dalej: "Rozporządzenie z 2002 r."). Wniosek został przesłany do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w Warszawie, który pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. upoważnił Prezydenta Miasta R. do wyrażenia zgody w drodze postanowienia na przedmiotowe odstępstwo. Prezydent Miasta R. zgody na powyższe odstępstwo udzielił postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył projekt budowlany wraz z kompletem opinii, uzgodnień i pozwoleń oraz zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7, opracowany przez osobę uprawnioną i należącą do właściwej Izby Samorządu Zawodowego - zgodnie z obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego. Projekt jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

o warunkach zabudowy. Organ I instancji na podstawie postanowienia nr [...]

z dnia [...] kwietnia 2013 r. dopuścił zgodnie § 12 ust. 3 pkt. 2 Rozporządzenia z 2002 r. możliwość usytuowania projektowanej rozbudowy budynku w granicy z działką nr ew. geodezyjnej [...]. W tych okolicznościach organ I instancji decyzją nr [...] z dnia

[...] kwietnia 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę: rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o pomieszczenie gospodarcze na terenie działki nr [...], obręb I, ark.15, (przy granicy działki nr [...]) w R. przy

ul. P. [...]. Udzielając pozwolenia na budowę organ I instancji podniósł, iż poruszane przez skarżącą sprawy dotyczące złego stanu technicznego własnego budynku winny być eliminowane przez prowadzenie bieżących jego konserwacji i remontów. Dla projektowanej rozbudowy budynku w projekcie zapewniono odprowadzenie wód opadowych z jego dachu do kanalizacji deszczowej istniejącej na działce inwestora, które to rozwiązanie zapewni zabezpieczenie terenów przyległych do budynku przed nadmiernym zamakaniem gruntów.

Odwołanie od tej decyzji złożyła T. C.

Skarżąca decyzji organu I instancji zarzuciła:

1. obrazę przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, 77, 80 k.p.a. przez błędne przyjęcie, iż zachodzą podstawy do udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze zlokalizowane przy granicy z działką o nr ewidencyjnym [...], na terenie działki o nr ew. [...] przy ul. P. [...] w R. w sytuacji, gdy organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego w szczególności:

- nieprzeprowadzeniu ekspertyzy z udziałem biegłego w stosunku do budynku skarżącej, mającej za zadanie zbadanie oddziaływania wywołanego wzniesieniem nowego budynku,

- poprzez oparcie rozstrzygnięcia na wyjaśnieniach wyłącznie strony zainteresowanej (inwestora);

- nieuwzględnieniu toczącego się postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej - podwyższenia gruntu na działce nr ew. [...] przez D. T.;

2. naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a. polegające na braku wskazania powodów, dla których organ administracyjny odmówił wiarygodności dowodom przedstawionym przez właściciela działki nr [...] T. C.;

3. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e, pkt 9 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie w sprawie, w sytuacji, gdy było to konieczne;

4. naruszenie § 12 ust. 1 pkt 2 i pkt. 4 Rozporządzenia z 2002 r. poprzez bezpodstawne uznanie, że po stronie inwestora zachodzą warunki szczególne do niezachowania przewidzianych prawem odległości od budynku do granicy działki sąsiedniej.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

w całości.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przypomniał przebieg dotychczasowego postępowania, po czym przywołał treść art. 28 ust. 1 i art. 3 pkt 12 Prawa budowlanego. Wskazał na obowiązki organu administracji architektoniczno-budowalnej, wynikające z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, podnosząc, iż jak wynika

z analizy zgromadzonych w postępowaniu dokumentów, w ocenie organu odwoławczego inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1

i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego oraz spełnia wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003r., nr 120, poz. 1133) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Podniósł, iż projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wymagane opinie

i uzgodnienia. Inwestycja nie jest zaliczana do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie stworzy również zagrożenia dla działek sąsiednich.

W projekcie budowlanym znajduje się również ekspertyza techniczna stanu budynku.

W tych okolicznościach Wojewoda stwierdził, że udzielone pozwolenie na budowę jest zgodne z wymogami ustawy Prawo budowlane. Dodał ponadto, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowalnego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej co do naruszenia § 12 ust. 1 pkt 2 i 4 Rozporządzenia z 2002 r., organ odwoławczy podniósł, iż do akt sprawy dołączono postanowienie Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013r., udzielające zgodę z upoważnienia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013r., znak: [...], Nr [...], na odstępstwo od warunków technicznych - § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (Dz. U. z 2002 r., nr 75 poz. 690) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - polegające na wykonaniu ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze zlokalizowane bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką. Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutów dotyczących naruszenia art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a., podnosząc, iż nie znajdują one uzasadnienia, wobec tego, iż postępowanie przed organem I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z ww. przepisami, a także uzasadnienie rozstrzygnięcia odpowiada prawu. Wskazał, iż wszystkie roboty będą wykonywane pod nadzorem kierownika budowy, a projekt został opracowany przez projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do m. in. sporządzania projektów architektonicznych i konstrukcyjno-budowlanych oraz do oceniania i badania stanu technicznego obiektów budowlanych. Wskazano, iż brak jest także podstaw do podzielenia argumentów skarżącej co do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 ppkt e Prawa budowalnego, wobec treści oświadczeń projektanta i sprawdzającego do projektu budowalnego o zgodności projektu z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Wskazano jednocześnie, iż pozwolenie na budowę na terenach zurbanizowanych musi uwzględniać sprzeczne interesy inwestora i osób, których prawa przez pozwolenie na budowę mogłyby zostać zagrożone lub naruszone. W odniesieniu do zarzutu związanego z samowolą budowalną organ odwoławczy podniósł, iż postępowanie dotyczące samowoli budowalnej stanowi odrębne zagadnienie i nie dotyczy inwestycji objętej wnioskiem w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. T. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., wnosząc o jej uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

art. 7 oraz 77, 80 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przejawiający się w twierdzeniach, że:

- przedmiotowa inwestycja nie stworzy zagrożenia dla działki skarżącej, podczas, gdy z całości materiału dowodowego wynika, iż zagrożenie takie istnieje;

- postępowanie dotyczące samowoli budowlanej nie dotyczy inwestycji objętej wnioskiem, w sytuacji, gdy biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności, w tym podwyższenie terenu przez inwestora pozwala to na przyjęcie, że obie sprawy mają ze sobą związek;

- postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa

i wiedzy technicznej, w sytuacji, gdy nie przeprowadzono ekspertyzy

z udziałem biegłego w stosunku do budynku skarżącej, mającej za zadanie zbadanie oddziaływania, jakie wywołuje wzniesienie nowego budynku,

a taki wymóg jest nakładany na organ.

2. art. 107 § 3 k.p.a w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa Budowlanego z powodu braku należytego uzasadnienia motywów rozstrzygnięcia i pominięcie słusznego interesu skarżącej oraz przyznanie prymatu interesowi inwestora;

3. naruszenie § 12 ust. 1 pkt 2 i pkt. 4 Rozporządzenia z 2002 r. poprzez bezpodstawne uznanie, że nie znajduje on w niniejszej sprawie potwierdzenia, podczas gdy wnikliwa wykładnia tego przepisu pozwala na przyjęcie, że jest on uzasadniony.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż organ odwoławczy nie ma racji, twierdząc, iż inwestycja nie stworzy zagrożenia dla działki skarżącej. Zagrożenie takie istnieje w postaci zalewania i zawilgocenia posesji skarżącej na skutek rozbudowy budynku na sąsiedniej działce, który ma związek z podwyższeniem terenu tej działki. Rozbudowa ten stan pogłębi. Wskazała, iż nie zadano sobie trudu, aby sprawdzić, że takie oddziaływanie może mieć miejsce. Organ odwoławczy nie podał także motywów dlaczego w pełni uwzględnił racje inwestora, pomijając przy tym interes skarżącej.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia § 12 ust. 1 pkt 2 i 4 Rozporządzenia z 2002 r. skarżąca podniosła, iż przepis ten dotyczy nowych budynków, a nie posadowionych kilkadziesiąt lat temu, ponadto może mieć zastosowanie tylko w wyjątkowych sytuacjach. Organ odwoławczy nie wziął pod rozwagę również tego, iż projektowana inwestycja nie spełnia wymagań przepisów prawa tj. § 12 ust. 3 pkt 4 Rozporządzenia

z 2002 r., z uwagi na znaczne przekroczenie wymiarów projektowanego budynku, przekraczające długość do 5,5 m i wysokość do 3 m powołaną w przepisie, gdyż jak wynika z projektu długość inwestycji to 9,48 m, a wysokość - 4,78 m.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji według tak ustalonych kryteriów Sąd uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę,

z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, budową jest wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Tym samym wskazane we wniosku inwestora o pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie zamierzenie inwestycyjne, polegające na rozbudowie budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze,

z uwagi na spełnianie definicji budowy z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane

i wobec braku wyłączeń od zastosowania art. 28 ustawy Prawo budowlane wymaga pozwolenia na budowę. Jak wynika z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia

3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami,

w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowalne wskazano zaś, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie art. 33 ust.2 ustawy Prawo budowlane określa jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. W odniesieniu do wskazanej we wniosku inwestycji są to:

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;

2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wynika z akt administracyjnych do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył ww. dokumenty. Dodatkowo zostało dołączone postanowienie Nr [...] Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2013 r. udzielające zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia

z 2002 r. w związku z projektowaną rozbudową istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki o nr ew. geod. [...] przy ul. P. [...]

w R. W dołączonej dokumentacji znajduje się też sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń o specjalności konstrukcyjno - budowalnej ocena stanu istniejącego dla planowanej rozbudowy budynku mieszkalnego o część gospodarczą, w odniesieniu budynku podlegającego rozbudowie i budynku sąsiedniego, z uwzględnieniem: przeznaczenia obiektów i programu użytkowego, układu konstrukcyjnego budynku, fundamentów, ścian zewnętrznych i oceny dopuszczalności rozbudowy i nadbudowy. Dokumentacja dołączona do wniosku o pozwolenie na budowę złożonego przez inwestora w niniejszej sprawie została przez organy orzekające niewadliwie oceniona, prowadząc do trafnych wniosków o braku podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji w tym wniosku wskazanej. Wbrew twierdzeniom skargi udzielone pozwolenie na budowę nie narusza przepisów techniczno – budowalnych. Decyzja Prezydenta Miasta R. o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. wskazuje na usytuowanie zabudowy zgodnie z przepisami § 11 - § 13 Rozporządzenia z 2002 r. W odniesieniu do wymagań § 12 ust. 1 pkt 2 tego Rozporządzenia inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo, orzeczoną postanowieniem Prezydenta Miasta R Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., prowadzącą do umożliwienia usytuowania budynku bezpośrednio przy granicy z działką skarżącej, na której znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Dopuszczalność udzielenia odstępstwa przewiduje art. 9 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7, odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Rozbudowa przylega zarówno do budynku inwestora, jak i budynku skarżącej. Wbrew twierdzeniom skarżącej z okoliczności sprawy nie wynika, aby rozbudowa powodowała zagrożenie życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia. Z oceny stanu istniejącego dla planowanej rozbudowy budynku mieszkalnego o część gospodarczą dołączonej do wniosku o pozwolenie na budowę, o której mowa wyżej wynika, iż lokalizacja zabudowy bezpośrednio przy ścianie budynku sąsiedniego jest dopuszczalna, brak jest przeciwwskazań do jej realizacji. Rozbudowa została bowiem usytuowana pomiędzy istniejącymi budynkami mieszkalnymi, które są użytkowane. Budynek skarżącej także jest usytuowany bezpośrednio przy granicy z działką inwestora. Ocena ta wypełnia jednocześnie przesłanki wynikające z § 206 Rozporządzenia z 2002 r. Uznanie dopuszczalności rozbudowy nastąpiło bowiem przy uwzględnieniu faktu przydatności budynku do użytkowania, braku informacji, z których wynikałoby, iż użytkowanie to nie jest bezpieczne oraz przy wskazaniu, iż warunkiem lokalizacji budynku w projektowanym miejscu jest posadowienie fundamentów budynku projektowanego na poziomie fundamentów istniejących. Podnoszone okoliczności istnienia zagrożenia w postaci zalewania działki skarżącej w istocie wiązane są przez skarżącą z podwyższeniem terenu sąsiedniej działki, z jednoczesnym wskazaniem, iż rozbudowa ten stan pogłębi. Skarżąca wskazała jednocześnie, iż toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie podwyższenia gruntu. Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżąca dołączyła do akt administracyjnych odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie VIII SA/Wa 808/13 z dnia 22 stycznia 2014 r., którego przedmiotem jest odmowa wydania nakazu rozbiórki (ogrodzenia zrealizowanego pomiędzy działkami przy ul. P. [...] i [...]). W ocenie Sądu trafnie organy uznały, iż toczące się postępowania administracyjne, wskazywane przez skarżącą pozostają bez wpływu na pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie. Wskazywane przez skarżącą okoliczności, iż twierdzenia te nie są prawidłowe są gołosłowne i oparte na subiektywnej ocenie, co do której brak jest poparcia

w zgromadzonych w aktach administracyjnych dokumentach. Brak jest tym samym podstaw do uznania słuszności zarzutów braku poszanowania, występujących

w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Brak jest też podstaw do postawienia zarzutu naruszenia § 12 ust. 3 pkt 4 Rozporządzenia z 2002 r. albowiem przepis ten dotyczy sytuowania budynku gospodarczego, jako samodzielnego obiektu. W niniejszej sprawie zaś mamy do czynienia z rozbudową budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze.

Tym samym w ocenie Sądu orzekające w sprawie organy nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego, jak i materialnego, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, orzekając jak wyroku.