Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 527/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art., 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na zawiadomienie Starosty J. z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na rzecz strony skarżącej wpis od skargi w wysokości [...] zł ([...]


UZASADNIENIE

J. L. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na zawiadomienie Starosty J. z dnia

[...] lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Przedmiotowe zawiadomienie zawierało pouczenie wskazujące, że starosta udostępnia dane z operatu ewidencyjnego dokonując czynności o charakterze materialno – technicznym, co nie wymaga przeprowadzenia postępowania, zakończonego wydaniem decyzji administracyjnej lub postanowienia (wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2895/18 z dnia 20 listopada 2019 r.). W związku z tym na niniejsze pismo przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zasadach i w trybie określonym w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.".

W odpowiedzi na skargę Starosta J. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada

z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyłą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 24 ust. 3 przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm. – dalej jako "P.g.k."), który przewiduje udostępnianie przez starostę informacji zawartych w operacie ewidencyjnym w formie:

1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu;

2) wyrysów z mapy ewidencyjnej;

3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego;

4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych;

5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

Wydanie wyrysu i wypisu z operatu ewidencji gruntów i budynków stanowi czynność materialno-techniczną. Natomiast odmowa wydania wypisu z ewidencji gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej winna być dokonana w formie decyzji administracyjnej. Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej może zadośćuczynić wnioskowi strony, czyni to w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast, gdy nie może spełnić żądania strony, wydaje negatywne rozstrzygnięcie – decyzję o odmowie wydania wypisu bądź wyrysu. (por. wyrok WSA w Lublinie z 23 stycznia 2020 r. , sygn. akt II SA/Lu 426/19).

Mając na względzie powyższe należy uznać, że w przedmiotowej sprawie Starosta J. uznając, że nie może spełnić żądania strony winien wydać decyzję. Pismo Starosty J. z dnia [...] lipca 2021 r., w ocenie Sądu posiada cechy decyzji wskazane w art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 735 ze zm.), dalej: "k.p.a.".

Stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Jak wynika z art. 127 § 2 k.p.a. właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Wskazać należy, że skoro staroście zostały zlecone zadania administracji rządowej z zakresu prowadzenia powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków oraz udostępnianie tego zasobu, to starosta jest organem administracji geodezyjnej

i kartograficznej dla którego organem wyższego stopnia jest w rozumieniu k.p.a. wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (art. 7b ust. 2 pkt 2 P.g.k.). W tym też trybie odbywa się weryfikacja rozstrzygnięć starosty w przedmiocie udostępniania dokumentacji z tego zasobu.

Wyjaśnić należy, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający

w sprawie w drugiej instancji (poza przypadkami określonymi w art. 127 § 3 k.p.a.,

w których zachodzi tożsamość właściwego organu). Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organów odwoławczych, a nadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.

W przedmiotowej sprawie bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje fakt, że organ administracji w zaskarżonym piśmie (decyzji) zawarł błędne pouczenie o trybie

i terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zamiast o prawie do wniesienia odwołania. Powyższa okoliczność może być rozpatrywana ewentualnie jako przesłanka przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W zaistniałym więc stanie rzeczy należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję (nazwaną przez organ - zawiadomienie) organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (pkt I )

Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącemu przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).