Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 5/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 oraz  art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa w sprawie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 listopada 2012 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] oraz Marszałka Województwa [...] w sprawie nieudzielenia odpowiedzi na jego wniosek z dnia 11 lipca 2012 r. złożony w imieniu własnym i w imieniu grupy mieszkańców, zatytułowany "zgłoszenie podejrzenia popełnienia przestępstwa dotyczącego zagrożenia życia i zdrowia ludzi poprzez obniżenie wałów rzeki [...]". W treści skargi podano, że wskazane organy nie zajęły żadnego stanowiska w sprawie czterech wniosków przedstawionych w tym piśmie.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II wskazana skarga została rozdzielona na dwie skargi: na bezczynność Wojewody [...] oraz na bezczynność Marszałka Województwa [...]. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie zgłoszenia podejrzenia przestępstwa w sprawie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy z dnia 7 lutego 2013 r. A. K. został wezwany do sprecyzowania przedmiotu skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności wydanych lub podjętych przez Wojewodę [...], bądź też jeżeli skarga dotyczyła bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez ten organ, do wskazania w jakiej konkretnej sprawie organ ten pozostawał w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadził postępowanie. Na udzielenie odpowiedzi wyznaczono termin 5 dni pod rygorem przyjęcia, zgodnie z brzmieniem skargi, że dotyczy ona bezczynności Wojewody [...] w załatwieniu zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa w sprawie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

W odpowiedzi na wskazane wezwanie, skarżący w nadesłanym drogą elektroniczną piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. wskazał, że Wojewoda [...] w dniu

6 lutego 2013 r. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli prawidłowości wykonania prac ( urządzeń melioracyjnych zapobiegających szkodom ) zgodnie z projektem. Skarżący stwierdził, że kwestionuje pominięcie go oraz B. K. jako przedstawicieli społecznych, w przeprowadzeniu tych czynności.

Strona została wezwana do usunięcia braku formalnego tego pisma poprzez jego podpisanie, przy czym wskazano, że brak ten może zostać także uzupełniony poprzez nadesłanie odpisu pisma własnoręcznie podpisanego przez skarżącego -

w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jednocześnie poinformowano A. K., że w związku z tym, że w przedmiotowym piśmie

z dnia 15 lutego 2013 r. wskazał on na czynności podjęte już po wniesieniu skargi, zatem zgodnie z pouczeniem zawartym w zarządzeniu z dnia 7 lutego 2013 r.

i wobec braku odpowiedzi na zawarte w tym zarządzeniu wezwanie Sąd przyjął, że skarga z dnia 15 listopada 2012 r. dotyczy, bezczynności Wojewody [...]

w załatwieniu zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa sprawie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braku formalnego pisma skarżący złożył pismo, w którym potwierdził treść pisma nadesłanego drogą elektroniczną, przedstawiając jednocześnie stan aktualny sprawy. Nie odniósł się do informacji,

iż w związku z nieokreśleniem przedmiotu skargi zgodnie z wezwaniem z dnia

7 lutego 2013 r. przyjęto, że jego intencją było zaskarżenie bezczynności Wojewody [...] w przedmiocie zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że Wojewoda [...] nie był adresatem pisma skarżącego stanowiącego zgłoszenie popełnienia przestępstwa, było ono bowiem kierowane do właściwej prokuratury, a organ występował jedynie w charakterze podmiotu otrzymującego sprawę " do wiadomości".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie A. K. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] polegającą na nierozpatrzeniu złożonego przez niego zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa w sprawie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Przy tak sformułowanym żądaniu skargi w pierwszej kolejności należało ustalić kwestie związane z jej dopuszczalnością. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.- zwanej dalej p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu, a więc gdy dotyczy ona jedynie: decyzji administracyjnych (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (pkt 2), postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (4a). Przepisy te wymieniają akty związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O bezczynności organu możemy mówić wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Bezczynność oznacza zatem stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności z zakresu administracji publicznej, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ określonej sprawy administracyjnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych aktów lub czynności. Podkreślić również należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej.

W niniejszej sprawie A. K. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpoznania pisma - zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa dotyczącego zagrożenia mienia, zdrowia i życia ludzi poprzez obniżenie wałów rzeki [...]. Skarżący zatem nie domaga się wydania konkretnego aktu czy też odnoszącej się do niego czynności, ale w istocie jego żądanie sprowadza się do uruchomienia ze strony organu procedury związanej ze zgłoszonym przez niego podejrzeniem popełnienia przestępstwa. Istotnym jest tutaj fakt, że postępowanie dotyczące zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, co wyłącza kognicję sądu administracyjnego. Sprawę administracyjną stanowi przewidziana w przepisach materialnego prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji wzajemnych uprawnień i obowiązków stron stosunku materialnoprawnego, którymi są organ administracji i indywidualny podmiot, niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 267/07 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, dostępne na stronie:www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast w zakresie zgłoszonego przez A. K. żądania nie może on oczekiwać od organu administracji publicznej wydania wobec siebie aktu lub wykonania czynności, bowiem żądania te nie dotyczą jego indywidualnych uprawnień albo obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie ma zatem możliwości konkretyzacji takich uprawnień bądź obowiązków poprzez wydanie aktu lub wykonanie czynności. W związku z powyższym skoro skarżący nie może w tej sprawie domagać się od organu administracji podjęcia określonego działania, skarga na bezczynność organu w takim zakresie jest również wykluczona.

Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.