Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 797/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącej K. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] marca 2012 r. umorzył postępowanie

administracyjne w sprawie wymierzenia J. i K. D.,

współwłaścicielom działki nr [...] w miejscowości M., kary pieniężnej

za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia.

Postępowanie zakończone wydaniem opisanej decyzji zostało wszczęte na

skutek zawiadomienia trzeciej współwłaścicielki wskazanej nieruchomości – K.

G.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem

z dnia [...] sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O.

wyznaczyło Wójta Gminy B. do załatwienia przedmiotowej sprawy. Wyjaśnił,

że w toku postępowania czyniono próby dokonania wyceny usuniętych drzew przez

dendrologa, jednakże ze względu na małą wartość zamówienia, nikt nie zgłosił się do

wyceny. Podał, że w dniu 7 czerwca 2011 r. została przeprowadzona wizja lokalna na

działce nr [...] w miejscowości M. w obecności K. i J.

D. oraz pracownika Urzędu Gminy N., podczas której dokonano ponownego

pomierzenia pozostałych karp po wyciętych drzewach u ich górnej krawędzi. Trudno

było ustalić gatunki niektórych wyciętych drzew z powodu upływu czasu. Sporządzono

dokumentację fotograficzną. Dokonano ustaleń, że posterunek policji w N. w 2009 r.

nie prowadził postępowania dotyczącego usunięcia drzew w miejscowości M.

gm. N., zgłoszonego przez K. G.

Dalej organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 29 września 2011 r.

przesłuchano w sprawie K. D., w dniu 3 października 2011 r.

przesłuchano J. D., a w dniu 26 września 2011 r. zwrócono się do

Prezydenta O. o wezwanie i przesłuchanie K.

G.

Wójt Gminy B. stwierdził następnie, że na podstawie

przeprowadzonego postępowania nie może ustalić, kto dokonał usunięcia drzew bez

wymaganego zezwolenia. Wskazał, iż pracownik urzędu gminy ustalił, że pierwsze

drzewa na działce o nr [...] zostały usunięte w 2007 r. Także z zeznań K.

G. wynika, że pierwszą wycinkę na działce zaobserwowała w 2007 r.

Wymieniona wskazała także, iż drzewa zostały usunięte bez jej wiedzy i zgody.

Zawiadomienie o usunięciu drzew bez zezwolenia złożyła natomiast na posterunku

policji w N. dopiero w 2009 r.

1

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

Organ zwrócił uwagę, że K. G., będąc dwa razy w roku na

działce będącej jej współwłasnością, przez dwa lata nie podjęła żadnych działań w celu

zwolnienia się od odpowiedzialności za usunięcie drzew.

Wójt ponownie zauważył, iż policja nie prowadziła postępowania w sprawie

nielegalnego usunięcia drzew z terenu przedmiotowej działki, a tym samym nie ustaliła

sprawcy nielegalnej wycinki. W tej sytuacji organ pierwszej instancji przyjął dobrą wiarę

współwłaścicieli, że przez dwa lata nie wiedzieli o wycince drzew.

Konstatując, Wójt stwierdził, że nie jest możliwe ustalenie, kto dokonał

nielegalnego usunięcia drzew, czy współwłaściciele, czy osoby trzecia, bowiem osoba

wskazująca sprawców nie była świadkiem usunięcia drzew, natomiast wskazane przez

nią osoby, nie przyznały się do wycinki drzew.

Odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. do Samorządowego Kolegium

Odwoławczego w O. złożyła K. G.

Organ odwoławczy, zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2012 r., utrzymał

w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że Wójt Gminy B. dość

lakonicznie uzasadnił wydane rozstrzygnięcie, jednakże istota postępowania

odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, która była

przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Przeprowadzone w ten sposób

postępowanie doprowadziło organ drugiej instancji do przekonania, że decyzja z dnia

[...] stycznia 2012 r., mimo niepełnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Kolegium wywiodło, że obowiązkiem organu administracji jest dokonanie oceny

znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, z zastrzeżeniem ograniczeń

dotyczących dokumentów urzędowych, które mają na podstawie art. 76 § 1 k.p.a.

szczególną moc dowodową.

Analizując przedmiotową sprawę organ odwoławczy zauważył, że dowody

zgromadzone w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego są ze sobą sprzeczne.

W notatce służbowej z dnia 3 sierpnia 2009 r. sporządzonej na okoliczność wycinki

drzew na działce nr [...], położonej w miejscowości M. zapisano, iż

"D. K. i jego żona J. oświadczyli, że dokonali wycinki drzew (...)".

Notatka ta została podpisana przez K. D. i K. D. oraz

pracownika urzędu gminy w N. Jednakże, w trakcie prowadzonego postępowania,

w dniu 4 lipca 2011 r., po zapoznaniu się z aktami sprawy, K. D. wniósł

oświadczenie, że nie zgadza się z zapisem w notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r., w której

2

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

stwierdzono, iż to on wspólnie z małżonką dokonał wycięcia przedmiotowych drzew.

Stwierdził, że podpisując notatkę nie zwrócił uwagi na zapis tej treści.

Jak wywiodło dalej Kolegium, wobec powyższych rozbieżności, organ pierwszej

instancji postanowił o przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania stron. W dniu 29

września 2011 r. K. D., uprzedzony o prawie odmowy składania zeznań i

odpowiedzi na pytania oraz odpowiedzialności za fałszywe zeznania oświadczył, iż nie

może określić daty usunięcia drzew z działki nr [...], gdyż jej nie pamięta oraz nie może

określić wieku tych drzew. Nie wie, dlaczego drzewa zostały usunięte i nie wycinał on

żadnego drzewa z działki nr [...]. W dniu 3 października 2011 r. J. D.,

również uprzedzona o prawie odmowy składania zeznań i odpowiedzi na pytania oraz

o odpowiedzialności za fałszywe zeznania oświadczyła, że nie pamięta daty usunięcia

drzew, nie wie w jakim wieku były te drzewa, nie wiedziała kto dokonał tej wycinki, nie

wie jaki był powód usunięcia drzew, nie dokonała wycinki tych drzew. Nic więcej w tej

sprawie nie jest jej wiadome. Natomiast przesłuchana w dniu 11 października 2011 r.

K. G. zeznała, iż wycinki ośmiu drzew z terenu działki nr [...] dokonali

współwłaściciele K. i J. D. Osoby te przyznały się do tego, co

zostało odnotowane w notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r. sporządzonej przez pracownika

urzędu gminy w N. Część drzew usunięto w 2007 r., pozostałe jesienią 2008 r.

K. G. nie zaobserwowała dokładnego terminu usunięcia drzew,

ponieważ na działkę przyjeżdża tylko dwa razy w roku. W jej opinii drzewa mogły mieć

około 50 lat. Przesłuchiwana stwierdziła, że nie zna powodu wycięcia drzew, a ich

usunięcie nastąpiło bez jej wiedzy i zgody.

Organ odwoławczy wywiódł dalej, że przeprowadzone w toku postępowania

przed organem pierwszej instancji oględziny dokonane zostały z naruszeniem

wymogów proceduralnych. Wskazał, iż zgodnie z art. 79 § 1 k.p.a., strona powinna być

zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin przynajmniej na

siedem dni przed terminem. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, o przeprowadzonych

w dniu 3 sierpnia 2009 r. oględzinach na nieruchomości nr [...], strony nie zostały

powiadomione z zachowaniem ustawowego terminu – K. D. i K.

G. w dniu 27 lipca 2009 r., zaś w odniesieniu do J. D. brak jest

dowodu na okoliczność, iż w ogóle informowano ją o oględzinach nieruchomości.

Ponadto, notatka sporządzona przez organ pierwszej instancji na okoliczność

dokonanej czynności, nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych dla protokołu z

oględzin przewidzianych przez § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia

22 września 2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za

3

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie

terenów zieleni, zadrzewień albo drzew i krzewów. Z treści samej notatki nie wynika

natomiast, że osoby, które ją podpisały, zapoznały się z jej treścią i nie zgłaszają w tym

zakresie żadnych zastrzeżeń.

Kolegium zauważyło następnie, że stosownie do treści art. 76 § 1 k.p.a.

dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego

organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich

urzędowo stwierdzone. Zatem dokument urzędowy korzysta z domniemania

prawdziwości pod warunkiem, że spełnia prawem stawiane mu wymogi.

Zdaniem Kolegium, z racji powyżej wskazanych uchybień, dowód z notatki

służbowej z dnia 3 sierpnia 2009 r. nie mógł stanowić wystarczającej podstawy do

podjęcia decyzji w przedmiotowej sprawie. Powyższe ma zaś znaczenie o tyle, że

w późniejszych wystąpieniach K. D. kwestionuje twierdzenia zawarte

w treści tejże notatki. Natomiast oświadczenia K. G. co do osoby, która

jej zdaniem dopuściła się usunięcia drzew z działki nr [...] bez wymaganego

zezwolenia, w sposób pośredni wskazywały na sprawcę wycinki. K. G.

nie była obecna przy wycince drzew, zauważając ich usunięcie podczas wizyty

w miejscowości M. N., na terenie działki [...], której jest

współwłaścicielem. Jej wiedza o osobie, która dokonała tej wycinki bazuje m.in. na

ustaleniach poczynionych podczas oględzin i odzwierciedlonych w rzecznej notatce

z dnia 3 sierpnia 2009 r. Z kolei z protokołów z przesłuchania stron – K.

D. i J. D. wynika, iż strony te, uprzedzone o prawie odmowy

składania zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe

zeznania, stanowczo oświadczyły, iż nie dokonały wycinki żadnego z drzew na działce

nr [...] położonej w miejscowości M. N., nie wiedziały kto takiej wycinki

dokonał i w tej sprawie nic więcej nie jest im wiadome.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy uznał, iż żadnemu ze

współwłaścicieli nieruchomości nie można bezspornie przypisać sprawstwa usunięcia

drzew z przedmiotowej nieruchomości. Biorąc pod uwagę, że ewentualne zastosowanie

sankcji może nastąpić wobec właściciela nieruchomości, na której drzewa rosły,

a ponadto przy złożeniu, że to on dokonał usunięcia drzew, bądź przynajmniej wiedział

o usuwaniu drzew z jego nieruchomości albo, że na usunięcie drzewa świadomie się

godził i mu nie zapobiegał, w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wymierzenia

takiej kary w oparciu o regulację art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.

4

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

o ochronie przyrody. W konsekwencji postępowanie w sprawie wymierzenia kary za

nielegalne usunięcie drzew stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało jego umorzenie.

K. G. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium

Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego Warszawie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wszelkie okoliczności niezbędne

do określenia sprawców i motywów nielegalnego usunięcia drzew oraz wymierzania

kary administracyjnej zostały ustalone podczas oględzin w dniu 3 sierpnia 2009 r.

i znalazły odzwierciedlenie w sporządzonej na tę okoliczność notatce, odczytanej

i sporządzonej przez współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości. W dalszym toku

postępowania nikt nie kwestionował tych okoliczności aż do końca 2011 r., kiedy to

ustaleni wcześniej sprawcy zmienili zeznania i wyparli się wcześniejszych zeznań.

W ocenie skarżącej, urzędnicy, wiedząc, że państwo D. mieszkają

w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, z której usunięto drzewa, pochopnie dali

wiarę, że nie zauważyli oni przez dwa lata, iż pousuwano wszystkie drzewa z ich działki.

Skarżąca wywiodła też, że wbrew twierdzeniom organu administracji są dowody

potwierdzające, kto dokonał nielegalnej wycinki, których przeprowadzenia organy

administracji zaniechały. Wskazała na potrzebę przesłuchania właścicieli sąsiednich

nieruchomości i pracownika urzędu gminy.

K. G. wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów

postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta

wymierza administracyjną karę pieniężną za:

1) zniszczenie terenów zieleni albo drzew lub krzewów spowodowane niewłaściwym

wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo

urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób

szkodliwy dla roślinności;

1) usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia;

5

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

3) zniszczenie drzew, krzewów lub terenów zieleni spowodowane niewłaściwym

wykonaniem zabiegów pielęgnacyjnych.

W postępowaniu w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za

nielegalne usunięcie drzew, jak w każdym postępowaniu administracyjnym, organ

orzekający w pierwszym rzędzie musi kierować się, określonymi w Kodeksie

postępowania administracyjnego, ogólnymi zasadami postępowania. Stosownie więc do

treści art. 7 k.p.a. w toku postępowania jego obowiązkiem jest stanie na straży

praworządności i podejmowanie z urzędu lub na wniosek storn wszelkich kroków

niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy,

z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Przepis art. 77

§ 1 k.p.a. obliguje zaś do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału

dowodowego. Zebrane przez organ administracji dowody podlegają ocenie zgodnie

z zasadą swobodnej oceny dowodów, która nakazuje jako dowód dopuścić wszystko,

co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75

§ 1 zd. 1 k.p.a.) oraz ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy

dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa.). Z kolei art. 107 § 3 k.p.a.

wskazuje na konieczność należytego uzasadnienia podjętej decyzji z podaniem m.in.

dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za

udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił

wiarygodności i mocy dowodowej.

W wywodach zawartych na stronie 3. i 4. uzasadnienia zaskarżonej decyzji

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. obszernie objaśniło przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego regulujące obowiązki organu administracji

w zakresie postępowania dowodowego, jednakże nie znalazły one odzwierciedlenia

w czynnościach podjętych przez organ odwoławczy i wydanym rozstrzygnięciu.

Organ drugiej instancji słusznie zauważa, że notatka służbowa z oględzin

przeprowadzonych dniu 3 sierpnia 2009 r. na okoliczność nielegalnej wycinki drzew, nie

spełnia wszystkich wymogów przewidzianych dla protokołu z oględzin, które

wymieniono w § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 września

2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie

drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni,

zadrzewień albo drzew i krzewów (Dz. U. z 2004 r. Nr 219, poz. 2229). Nie podano

w niej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby sporządzającej protokół

(§ 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia). Nie wskazano także daty usunięcia drzew (§ 2 ust. 2

pkt 4 lit. c rozporządzenia), a wyłącznie przybliżony czas tego zdarzenia. Jak również

6

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

zasadnie wywodzi Kolegium, J. D. nie została zawiadomiona o miejscu

i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin, co stanowiło naruszenie art. 79

§ 1 k.p.a.

W konsekwencji organ odwoławczy prawidłowo twierdzi, że dowód z notatki

służbowej z dnia 3 sierpnia 2009 r. nie stanowił wystarczającej podstawy do podjęcia

decyzji o wymierzeniu J. i K. D. kary pieniężnej za

nielegalne usunięcie drzew.

Powyższe nie oznacza jednak, że organ uprawniony był do skonstatowania, iż

ustalenie sprawcy nielegalnej wycinki drzew na terenie nieruchomości stanowiącej

działkę ewidencyjną nr [...] w M., jest niemożliwe. W ocenie

Sądu, w świetle okoliczności wynikających z akt postępowania administracyjnego, takie

twierdzenie należy uznać za przedwczesne.

Opisane przez organ odwoławczy uchybienia w zakresie przeprowadzonego

w dniu 3 sierpnia 2009 r. dowodu z oględzin oraz sporządzonej na tę okoliczność

notatki służbowej, nie pozbawiają rzeczonej notatki waloru dowodu w sprawie.

Obowiązkiem organów administracji, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, było

dokonanie oceny tego dowodu w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym,

w oparciu o zasady logiki i doświadczenia życiowego. Te zaś w ocenie Sądu nie

pozwalały na zaakceptowanie i uznanie za wiarygodne - zasadniczo odmiennych od

treści opisanej notatki służbowej - zeznań złożonych przez K. D.

i J. D. ponad dwa lata po dacie rzeczonych oględzin, bez poprzedzenia

lub chociażby uzupełniania tych zeznań dodatkowym materiałem dowodowym.

Należy zwrócić uwagę, że w podpisanej przez wszystkie strony postępowania

notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r. zawarto nie tylko ustalenia dotyczące rodzaju i gatunku

usuniętych drzew, obwodu ich pnia i sprawców usunięcia ale również - powołując się na

wyjaśniania małżonków - przedstawiono przyczyny usunięcia drzew. W tej sytuacji,

złożone 4 lipca 2011 r. oświadczenie K. D., jakoby podpisując

notatkę, nie zwrócił uwagi na zapis wskazujący, że to on wraz z żoną dokonał

nielegalnej wycinki drzew, winno przez organ zostać wnikliwie przeanalizowane.

Dalej trzeba wskazać, że okoliczność wycięcia drzew przez małżonków

D. została powołana w uzasadnieniu doręczonej stronom decyzji Wójta

Gminy B. z dnia [...] czerwca 2010 r. Ponadto, w aktach postępowania

administracyjnego znajduje się notatka służbowa z dnia 17 czerwca 2011 r.

sporządzona na okoliczność dokonania wizji w terenie na działce nr ew. [...]. W jej

treści podano, iż w trakcie rozmowy przeprowadzonej 17 czerwca 2011 r. K.

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

D. oświadczył, iż K. G. została poinformowana przez niego

o zamiarze wycięcia drzew, co miało miejsce w 2007 r. Podał także, iż wycięcie drzew

uzasadnione było zagrożeniem linii i budynku stodoły. Opisana notatka podpisana

została przez oboje małżonków.

Okoliczność wycięcia drzew przez państwa D. nie była zatem przez

nich kwestionowana przez prawie dwa lata od daty sporządzenia notatki służbowej

z pierwszych oględzin.

W opisanych okolicznościach uznanie za wiarygodne zeznań złożonych przez

K. D. w dniu 29 września 2011 r. oraz przez J. D.

w dniu 3 października 2011 r., było przedwczesne.

W świetle art. 86 k.p.a. przesłuchanie strony postępowania dopuszczane jest

w sytuacji, gdy po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały

niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem organy administracji

przyznały przymiot wiarygodności zeznaniom małżonków D., sprzecznym

z zeznaniami skarżącej oraz treścią notatek służbowych z dnia 3 sierpnia 2009 r.

i z dnia 17 czerwca 2011 r., nie podejmując wcześniej próby ustalenia spornej

okoliczności za pomocą dowodów z przesłuchań świadków, chociaż Samorządowe

Kolegium Odwoławcze w O. samo wskazywało na taką potrzebę w uzasadnieniu

decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r.

Powyższe zaniechanie stanowiło naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 86 k.p.a.,

które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W nowo przeprowadzonym postępowaniu organ administracji pierwszej instancji

zobowiązany będzie uzupełnić postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie

dowodów z zeznań świadków na okoliczność, kto dokonał nielegalnego usunięcia

drzew na działce oznaczonej numerem ew. [...]. W szczególności przesłuchani powinni

zostać mieszkańcy nieruchomości sąsiednich w stosunku do tej działki. Zasadne może

okazać się również przesłuchanie pracowników organu administracji, którzy byli obecni

przy oględzinach w dniu 3 sierpnia 2009 r. i w dniu 17 czerwca 2011 r. Dokonane w ten

sposób ustalenia i ich ocena, bądź brak możliwości ich poczynienia w oparciu

o zebrane dowody, powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu ponownie

wydanej decyzji. Dopiero, jeżeli materiał dowodowy uzupełniony zgodnie powyższymi

wskazaniami nadal nie będzie pozwalać na ustalenie, kto dokonał nielegalnego

usunięcia drzew z terenu przedmiotowej nieruchomości, obowiązkiem organu

administracji będzie umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

8

Sygn. akt IV SA/Wa 797/12

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 135

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie

o kosztach zostało oparte o treść art. 200 i 205 § 2 powołanej ustawy.

9