Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 376/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129  par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

[...] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 01 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 06 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia 9 stycznia 2019 roku M. M. złożyła wniosek o pomoc finansową.

Decyzją z dnia 7 lutego 2019 roku, nr [...] Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. przyznał M. M. specjalny zasiłek celowy na zakup niezbędnych środków do życia w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w M. M. jest ona osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, która długotrwale choruje i wymaga leczenia, a jej dochody obejmują zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł oraz emeryturę w wysokości [...] zł. Organ uwzględnił, że Wnioskodawczyni spłaca zaciągnięte kredyty i często brakuje jej środków finansowych na podstawowe potrzeby i opłaty mieszkaniowe. W rezultacie organ stwierdził, że wnioskodawczyni przekroczyła kryterium dochodowe, które dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 701,00 zł, ale z uwagi na przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych przyznał świadczenie w postaci zasiłku celowej w kwocie [...]zł zwracając uwagę na ograniczone możliwości finansowe, konieczność przyznania wsparcia dużej grupie ludzi oraz brak środków finansowych na zaspokojenie potrzeb wszystkich mieszkańców.

Pismem z dnia 20 stycznia 2019 roku M. M. złożyła odwołanie od powyższej decyzji wskazując na znacznie większe potrzeby uzasadnione koniecznością spłaty kredytu.

Postanowieniem z dnia 6 marca 2019 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzja Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia 7 lutego 2019 roku wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie odwołania została skutecznie doręczona M. M. w dniu 11 lutego 2019 roku, co potwierdza jej własnoręczny podpis na decyzji organu I instancji zwartej w aktach sprawy. W dniu 27 lutego 2019 roku M. M. złożyła odwołanie od powyższej decyzji z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. W konsekwencji organ stwierdził wniesienie odwołania z uchybieniem 14 dniowego terminu dookreślonego w art. 129 §2 k.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. M. wskazała, że odwołanie wniosła do Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. dnia 20 lutego 2019 roku i zaznaczyła, że nie otrzymała potwierdzenia z MOPS z datą złożenia odwołania. Jednocześnie zaznaczyła, że na jej odwołaniu jest data 20 stycznia 2019 roku, ale odwoływała się od decyzji z dnia 7 lutego 2019 roku i na piśmie powinna być data 20 lutego 2019 roku, co stanowi czeski błąd. Jednocześnie podkreśliła, że zawsze korespondencję sporządza od rana i od razu nadaje jej bieg tego samego dnia. W efekcie skarżąca stwierdziła, że niemożliwe było złożenie przez nią odwołania w dniu 27 lutego 2019 roku i podkreśliła, że gdyby na jej piśmie była pieczątka to całej sprawy z pewnością by nie było.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, a także czy przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy było terminowe złożenie odwołania.

Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - 14 dni od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej "k.p.a."). Liczenie terminu do wniesienia odwołania następuje według sposobu określonego w art. 57 § 1 k.p.a., a zatem termin do wniesienia odwołania rozpoczyna bieg następnego dnia po dniu, w którym decyzja została doręczona lub ogłoszona, zaś upływ ostatniego - czternastego dnia uważa się za koniec terminu. Termin do wniesienia odwołania jest terminem dla dokonania czynności przez stronę, bezwzględnie oznaczonym, ustawowym i zawitym, co oznacza, że wniesienie odwołania po terminie jest bezskuteczne (zob. A. Golęba [w:] T. Woś (red.) Postępowanie administracyjne, Warszawa 2015, s. 232-233).

Zaskarżoną decyzją z dnia 7 lutego 2019 roku Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. po rozpoznaniu wniosku M. M. z dnia 9 stycznia 2019 roku przyznał jej pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup niezbędnych środków do życia w kwocie [...]zł. Rozstrzygnięcie Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie odwołania zostało osobiście odebrane przez M. M. w dniu 11 lutego 2019 roku, co potwierdza jej własnoręczny podpis na decyzji organu I instancji znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy. Od powyższej decyzji M. M. złożyła odwołanie opatrzone datą 20 stycznia 2019 roku. W tym względzie należy zgodzić się ze skarżącą, że taka data stanowi omyłkę, gdyż w istocie odwołanie dotyczyło decyzji wydanej przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. dnia 7 lutego 2019 roku. W tym względzie kluczowa była jednak data złożenie przedmiotowego odwołania. Jak wynika z przywołanych regulacji oraz okoliczności sprawy czternastodniowy termin do wniesienia odwołania zaczął biec dnia 11 lutego 2019 roku i upłynął z dniem 25 lutego 2019 roku. Skarżąca wprawdzie twierdzi, że złożyła swoje pismo zawierające odwołanie dnia 20 stycznia 2019 roku, ale jak sama przyznała na jej piśmie nie została przystawiona prezentata potwierdzająca datę złożenia odwołania. W takich okolicznościach należy uznać, że nie ma podstaw, aby zakwestionować prezentatę przystawioną na odwołaniu znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy, na którym widnieje data 27 lutego 2019 roku. W efekcie należy zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania określonego w art. 129 k.p.a. nie budzi żadnych wątpliwości.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to jest ostateczne. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy nastąpiło uchybienie terminowi, to organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego uchybienie powoduje, że wniesienie odwołania podjęte przez stronę po jego upływie jest bezskuteczne, a konsekwencją wniesienia odwołania po upływie czternastodniowego terminu, zgodnie z art. 134 k.p.a., jest obowiązek stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 952/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nawet nieznaczne, przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 134/16). Podejmując zatem rozstrzygnięcie w oparciu o art. 134 k.p.a., organ odwoławczy ogranicza się wyłącznie do badania, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenia, kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji. Są to elementy kluczowe przy ocenie dochowania lub niedochowania czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji i to one przesądzają o ocenie zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Reasumując powyższe rozważania, skoro w niniejszej sprawie doszło do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, kierując się dyspozycją art. 134 k.p.a., że odwołanie skarżącej zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. W efekcie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że zaskarżone postanowienie zostało podjęte zgodnie z wymogami prawa.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.