Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 53/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N.T.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 275/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N.T.H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 275/22, w spawie ze skargi N. T. H. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 22 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. zwana dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego za pomocą platformy e-PUAP 3 marca 2022 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania rozpoczął swój bieg 4 marca 2022 r. co oznacza, że ostatnim dniem terminu do uiszczenia wpisu był 10 marca 2022 r. W wyznaczonym terminie wpisu nie uiszczono. Natomiast pismem z 17 marca 2022 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych. Zważywszy na nieuszczenie wpisu w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie na podstawie art. 220

§ 3 p.p.s.a. odrzucił skargę

Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 220

§ 3 p.p.s.a., art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 86

§ 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wniesiono o uchylenie postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Przewodniczącego Wydziału.

Wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty uzależnione jest od tego, czy wniosek w tym przedmiocie został złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania opłat, do których strona została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 486/17; z 8 marca 2017 r., sygn. akt I GZ 35/17; z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 81/12 oraz z 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 181/11; publ. CBOSA).

Odnosząc się natomiast do naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 86

§ 1 p.p.s.a to nie zasługuje on na uwzględnienie. Po pierwsze Sąd w zaskarżonym postanowieniu nie wypowiadała się w kwestii przywrócenia terminu. Po drugie, argumentacja pełnomocnika Skarżącego jakoby złożenie spóźnionego wniosku z 17 marca 2022 r. o przyznanie prawa pomocy stanowiło w istocie wniosek o przywrócenie terminu nie może zasługiwać na uwzględnienie w relacji do przedmiotu obecnie rozpoznawanej sprawy. Nadmienić należy, że pełnomocnik Skarżącego zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające skargę co wiąże się z tym, że w obecnym postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym rozpoznawane może być zażalenie dotyczące tylko tego postanowienia i prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu meriti w tym zakresie. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.