Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1516/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia zabytku do stanu poprzedniego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie wskazuje się, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820).

Wskazać należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W interesie strony skarżącej leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami.

W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] kwietnia 2013 r., nakazująca stronie skarżącej przywrócenie zabytku do stanu poprzedniego poprzez usunięcie ogrodzenia zamontowanego wokół działki przy ul. [...] w W. w terminie do 31 sierpnia 2013 r. Strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli rozstrzygnięcie w sprawie zapadnie po dniu 31 sierpnia 2013 r., a skarżący do tego dnia usunie przedmiotowy płot". Strona skarżąca nie wyjaśniła jednak, na czym ma polegać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Poprzestanie przez stronę skarżącą tylko na zacytowaniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, bez podania konkretnych okoliczności wskazujących na ich zaistnienie, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Warto też zauważyć, że z uwagi na rodzaj ogrodzenia (ogrodzenie wykonane z przęseł z blachy trapezowej) konieczność jego usunięcia nie wiąże się z dużymi nakładami finansowymi, czy też ze zniszczeniem użytych do jego budowy materiałów budowlanych.

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.