Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 492/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Sędzia WSA Rafał Wolnik Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2006 r. sprawy ze skargi E.L., J.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od postanowienia w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga została wniesiona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez E. i J. małżonków L. od postanowienia Wójta Gminy M. z dnia [...] nr [...]. Postanowieniem tym Wójt Gminy M. powołując się na art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) wszczął na wniosek E. i J. L. postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawców, a oznaczonej jako działki nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] arkusz mapy 10, 11 z szeregiem nieruchomości, w tym: z nieruchomością stanowiącą własność Z.K. oznaczoną jako działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...]; nieruchomością Skarbu Państwa – Ś.Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. oznaczoną jako działki nr [...],[...],[...]; nieruchomością Skarbu Państwa – Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. oznaczoną jako działki nr [...],[...],[...]; nieruchomością Skarbu Państwa – Starostwo Powiatowe w B. oznaczonej jako działka nr [...], a także nieruchomością Skarbu Państwa – Starostwo Powiatowe w B. oznaczonej jako działka nr [...] obręb T. Postanowieniem tym wyznaczony został także do przeprowadzenia czynności technicznych związanych z ustaleniem przebiegu granic i sporządzenia dokumentacji geodeta W.K. W uzasadnieniu tego orzeczenia Wójt Gminy M. podał, że postępowanie rozgraniczeniowe wszczyna się na wniosek E. i J. L. z dnia [...] ponowiony w dniu [...]. Organ ten wskazał, że SKO w K. decyzją z dnia [...] nr [...] stwierdziło nieważność wcześniejszej decyzji rozgraniczeniowej dotyczącej nieruchomości wnioskodawców wydanej przez Naczelnika Gminy M. w dniu [...] z uwagi na wydanie jej z naruszeniem prawa, a także jej niewykonalność. Wobec tego, skoro E. i J. L. wystąpili o ponowne przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego ich nieruchomości, to postępowanie to należało wszcząć.

W zażaleniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. E. i J. L. zarzucili wydanie opisanego postanowienia z naruszeniem prawa, a to art. 29 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Podnieśli, że Wójt Gminy M. błędnie przyjął, że wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego nastąpiło na wniosek małżonków L., gdy tymczasem powinno toczyć się ono z urzędu. W szczególności ich pismo z dnia [...] nie było wnioskiem o ponowne przeprowadzenie postępowania, lecz jedynie przypomnieniem o obowiązkach nałożonych na Wójta Gminy. Wnoszący zażalenie wskazał też, że w postanowieniu błędnie podane zostały numery ewidencyjne działek składających się na ich nieruchomość. Na potwierdzenie zasadności swoich twierdzeń powołali się na: uzasadnienie wspomnianej wyżej decyzji SKO w K. z dnia [...], decyzję z dnia [...] Nr [...] i wreszcie postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia [...] sygn. akt [...]. Zarzucili ponadto wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego zawartych w rozdziale 9 dziale II tej ustawy, a także jego nieważność wynikającą z art. 156 § 1 pkt 2 i 7 w związku z art. 126 k.p.a. oraz naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynikających z art. 6, art. 8 i art. 9 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając wymienione na wstępie postanowienie przywołało przepis art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 tej ustawy. Wskazało też na przepisy art. 141 § 1 k.p.a. oraz art. 40 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne uniemożliwiające merytoryczne ustosunkowanie się do zasadności wszczęcia nowego postępowania rozgraniczeniowego, a także jego przedmiotowości.

W skardze na to postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. i J. L. zarzucili wydanie go z naruszeniem przepisów art. 134, art. 141 § 1 i art. 144 k.p.a. przez bezzasadne stwierdzenie niedopuszczalności wniesionego zażalenia, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniesione zostało, że co prawda art. 30 ust. 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi, że na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego nie służy zażalenie, jednak możliwość taką skarżący upatrywali w treści art. 141 § 1 k.p.a. W pozostałej części uzasadnienia skargi powtórzona została argumentacja zawarta w zażaleniu od postanowienia Wójta Gminy M. kwestionująca treść tego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymało ono, stanowisko zawarte w motywach zaskarżonego aktu uzupełniając je tezami zawartymi w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 lutego 1998 r. II SA 1434/97 (LEX nr 41281), z dnia 22 kwietnia 2002 r. IV SA 1439/99 (LEX nr 80588) oraz z dnia 7 września 2001 r. I SA 641/00 (LEX nr 54738).

W piśmie z dnia [...] skarżący podtrzymali swoje stanowisko uzupełniając je dodatkowymi argumentami wyprowadzonymi z treści przepisów Konstytucji RP (m.in. art. 7, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1 oraz art. 37 ust. 1, art. 77 ust. 1, art. 87 ust. 1) Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 6, art. 7, art. 8, art. 9) i Kodeksu cywilnego (art. 5, art. 6, art. 415, art. 416 i art. 417).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła odnieść skutku, albowiem poddane kontroli Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie narusza prawa. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 przywołanej ustawy). W ramach postępowania zakreślonych wskazanym przepisem, Sąd jest więc władny uchylić zaskarżony akt administracyjny w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź wreszcie naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żadna z tych okoliczności, a także okoliczności przewidziane w art. 145 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) nie wystąpiły w kontrolowanym postępowaniu.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o przepis art. 134 k.p.a. mający zastosowanie w sprawie w związku z treścią art. 144 tej ustawy. Analizując normatywną treść przywołanej regulacji ustawowej, stwierdzić trzeba, iż nakazuje ona organowi odwoławczemu dokonać ustalenia, czy w sprawie wystąpiły przesłanki formalne dopuszczalności odwołania, czy zażalenia. Ten etap postępowania odwoławczego czy zażaleniowego jest określany mianem postępowania wstępnego, w toku którego organ odwoławczy nie podejmuje jeszcze czynności zmierzających do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Wspomniany przepis nie określa bliżej, jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania (zażalenia), bowiem wynikają one z innych przepisów stanowiących o przedmiocie zaskarżenia, toku postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia środków prawnych (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 24 lutego 1992 r., I SA 1318/91, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 80). W kontrolowanym postępowaniu o niedopuszczalności wniesionego przez skarżących zażalenia stanowi przepis art. 141 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W tym miejscu zauważyć trzeba, że przepisy k.p.a. nie wprowadzają odrębnego aktu, którym orzeka się o wszczęciu postępowania stanowiąc jedynie, że o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie (art. 61 § 4). Zatem nie może ulegać wątpliwości, że w przypadku wszczęcia w tym trybie postępowania administracyjnego brak jest jakichkolwiek podstaw do wniesienia zażalenia na taką czynność materialno-techniczną. Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wprowadza w tej kwestii jednak odmienny tryb postępowania nakładając na wójta (burmistrza, prezydenta miasta) obowiązek wydania postanowienia o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości i zwalniając go od tego obowiązku jedynie w przypadku wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie scalenia gruntów (art. 30 ust. 3). Jednocześnie ustawodawca dostrzegając odmienność wprowadzonej przez siebie regulacji wskazał w art. 30 ust. 4 tej ustawy, iż na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenia nie służy zażalenie dostosowując się w tej sposób do brzmienia art. 141 § 1 k.p.a.

Co się tyczy podniesionych w skardze i piśmie procesowym z dnia [...] zastrzeżeń odnoszących się do treści postanowienia Wójta Gminy M. wskazać należy, że skarżący mogą wystąpić do tego organu w oparciu o przepis art. 113 § 1 k.p.a. o sprostowanie dostrzeżonych przez siebie błędów pisarskich i innych oczywistych omyłek. Zauważyć też trzeba, ze stosownie do przepisu art. 113 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie.

W tym stanie rzeczy, skoro niedopuszczalne było wniesienie zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego, skarga jako niezasadna podlega na mocy art. 151 P.p.s.a. oddaleniu.