Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 367/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie NSA Jerzy Małecki as.sąd. WSA Karol Pawlicki/spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] , Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] o nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta kwotę 200,- zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. stwierdza, że akty wymienione w punkcie pierwszym nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/K. Pawlicki /-/K.Wolna-Kubicka /-/J. Małecki


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. Prezydent Miasta [...] zwrócił się do

Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie , w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej, interpretacji co do sposobu i zastosowania prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ustalonej przed 1 maja 2004 r., opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntów położonych na terenie miasta L., stanowiących własność miasta i Skarbu Państwa.

Do dnia 1 maja 2004 r. opłaty roczne, o których mowa wyżej, nie podlegały opodat- kowaniu podatkiem od towarów i usług,natomiast po tej dacie - zgodnie z art. 8 ust. 1

pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - użytkowanie wieczyste uznane zostało za, podlegającą opodatko- waniu, dostawę usługi. W tej sytuacji powstała wątpliwość co do sposobu naliczenia podatku, a mianowicie, czy ustalona już opłata roczna stanowi cenę netto za dostar- czoną usługę, czy też opłatę tę należy traktować jako cenę brutto zawierającą

podatek. Zdaniem wnioskodawcy opłaty roczne, ustalone przed 1 maja 2004 r., a uiszczane po tej dacie, stanowią cenę netto za dostawę usługi i do opłaty tej należy doliczyć podatek w wysokości 22 %.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego , działając w trybie art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Zdaniem organu, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług pod-

stawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świad-

czenia należnego od nabywcy. Z kolei w świetle przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - w związku z oddaniem gruntu w wieczyste użytkowanie, od użytkowników wieczystych pobierane są określone opłaty. W przy-

padku użytkowania wieczystego,biorąc pod uwagę treść w/w art. 29 ust. 1, podstawę opodatkowania stanowią opłaty pobierane z tego tytułu, pomniejszone o kwotę po-

datku. Oznacza to, że kwota pobranej opłaty za wieczyste użytkowanie jest kwotą brutto tzn. zawierającą podatek od towarów i usług.

Od powyższego postanowienia Prezydent [...] wniósł zażalenie z dnia [...]

grudnia 2005 r. , w którym zażądał uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji.

W ocenie żalącego się stanowisko organu nie bierze pod uwagę treści art. 72 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który nie dopuszcza możliwości zmniejszenia

naliczonych opłat rocznych za użytkowanie wieczyste o kwoty podatku od towarów i usług. Zastosowanie się do przedstawionej w postanowieniu wykładni spowoduje zmniejszenie dochodów budżetu miasta z tytułu opłat rocznych za użytkowanie wie- czyste o 22 % należnego od nich podatku.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług reguluje sposób obliczenia kwoty podatku należnego z tytułu sprze- daży. Wynika z niego, iż w celu obliczenia podatku, kwotę należną z tytułu sprzedaży należy uznać za kwotę brutto, tzn. kwotę zawierająca podatek od towarów i usług.

W skardze z dnia [...] marca 2006 r. Prezydent wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego .

W ocenie skarżącego ustawodawca nie przewidział możliwości podwyższenia opłat z tytułu wieczystego użytkowania o należny podatek od towarów i usług w drodze aktu- alizacji. Opłaty roczne należne gminie winny stanowić w całości dochód gminy, a cię- żar ponoszenia podatku od tych opłat, dotychczas nie objętych obowiązkiem podat- kowym, winien spoczywać na użytkownikach wieczystych.

Strona skarżąca wskazała, że w dniu 5 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Admi- nistracyjny w Warszawie w wyroku o sygn. III SA/Wa 1953/05 wyraził pogląd, że op- łata roczna z tytułu użytkowania wieczystego, ustalona przed 1 maja 2004 r., stanowi kwotę netto, do której należy doliczyć podatek od towarów i usług, a ciężar ponosze- nia tego podatku spoczywa na użytkowniku wieczystym, który jest nabywcą tego pra- wa.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Z kolei na podstawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o pos- tępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) w

postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podsta- wą prawną. Zobowiązany natomiast jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podniesionych w skardze, które związane są z materią zaskarżonej decyzji. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyzna- czone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w sprawie, a z dru- giej strony – przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz

reformationis in peius ).

W niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna.

Na wstępie należy zauważyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 8 stycznia 2007 r. o sygn. I FPS 1/06 ( opubl. "Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych" z 2007 r. nr 2, poz. 27 ) stwierdził w jej punkcie pierwszym, że sąd administracyjny w sprawach skarg na decyzje administracyjne wydane na podstawie art. 14 b § 5 Ordy- nacji podatkowej – jest obowiązany do kontroli takich decyzji również z punktu widze- nia poprawności merytorycznej dokonanych w nich interpretacji co do zakresu i spo- sobu zastosowania prawa podatkowego. W powyższej uchwale Sąd zaakceptował tezę, że zapadła w przedmiocie interpretacji decyzja, w rezultacie wniesienia zażale- nia, ma charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego, co oznacza wyczerpanie toku odwoławczego.

Tok instancji w niniejszej sprawie został zachowany, wobec czego drogę sądową do rozpatrzenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej należy uznać za dopusz- czalną.

Jednocześnie skład orzekający w niniejszej sprawie stwierdził naruszenie przez organy podatkowe przepisów materialnego prawa podatkowego.

W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie drugim uznał, że op- łata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntów, ustanowionego przed dniem 1 maja 2004 r., gdy taka czynność nie podlegała podatkowi od towarów i usług, po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) ani nie zawiera w sobie należnego podatku, ani też nie po- winna być powiększona o taki podatek na podstawie przepisów tej ustawy.

W uzasadnieniu uchwały Sąd wskazał, że w przypadku dostawy towarów zasadą jest, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru ( art. 19 ust. 1 us- tawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ). W momencie ustano- wienia użytkowania wieczystego ta czynność nie podlegała opodatkowaniu podat- kiem od towarów i usług na podstawie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Tym samym opłaty, dotyczące czynnoś- ci niepodlegającej opodatkowaniu, nie mogą być objęte podatkiem od towarów i us- ług po wejściu w życie nowej regulacji prawnej. Ustanowienie użytkowania wieczys- tego następuje w momencie dokonania wpisu w księdze wieczystej. Okoliczność, że oprócz pierwszej opłaty, z takim ustanowieniem wiążą się opłaty roczne ( art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ) nie oznacza, przy przyjęciu, że stanowi ono dostawę towarów, iż ustanowienie użytkowania wie- czystego trwa cały okres, na jaki zostało zawarte, i w którym wnoszone są opłaty.

W chwili bowiem dokonania tej czynności nie była ona objęta obowiązkiem podatko- wym. Dlatego też sposób dokonania za nią zapłaty ( zbliżony do ratalnego przez wnoszenie opłat rocznych ), nie będzie miał znaczenia z punktu widzenia nowego prawa, nawet jeżeli zapłata nie została zakończona w czasie obowiązywania ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego skład orzekający w przedmiotowej sprawie w pełni podziela.

W dalszym postępowaniu organ podatkowy, który będzie udzielał interpretacji, powi-

nien w niej zawrzeć wskazaną wyżej wykładnię przepisów prawa podatkowego.

Z tych względów, wobec naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji na pod- stawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjny- mi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, a o zakresie wykonania uchylonych aktów – na podstawie art. 152 w/w ustawy.

/-/ K.Pawlicki /-/ K.Wolna-Kubicka /-/ J.Małecki