Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 651/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Geodezja i kartografia
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1 i art. 24 ust. 1, art. 26 ust. 2, art. 29, art. 30 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par. 44 par. 2, par. 45, par. 46 ust. 1 i 2, par. 47 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 152, art. 153
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
article: art. 7 i art. 11, art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi G. J. i H. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu z dnia [...] maja 2011r. Nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków; oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2011 r. nr [...] (wydaną z upoważnienia Prezydenta przez Geodetę Miejskiego), działającego jako prezydent miasta na prawach powiatu. Ostatnią z powołanych decyzji Prezydent Miasta dokonał aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków nieruchomości położonych w [...] przy ul. [...] na arkuszu mapy [...] w obrębie ewidencyjnym [...] stanowiących działki nr [...] i [...] w oparciu o opracowanie geodezyjne i kartograficzne ([...]) poprzez zmianę pola powierzchni działki nr [...] (zapisanej w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...] w P. pod nr [...]) z [...] ha na [...] ha (pkt 1) i utrzymał pole powierzchni działki nr [...] (zapisanej w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...] w P. pod nr [...]) (pkt 2). Decyzja ta została wydana na podstawie art. 104 kpa i art. 2 pkt 8, art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 7d, art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454).

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2011 r. organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny.

G.i H. J., właściciele działki nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w [...] przy ul.[...], wystąpili pismem z dnia [...] 2010 r. do Prezydenta Miasta P. w sprawie uregulowania przebiegu granicy ich nieruchomości z sąsiednią działką nr [...] o powierzchni [...] ha stanowiącą własność H. [...] M. i działką nr [...] będącą własnością Miasta P. Przyczyną wystąpienia były ujawnione przez uprawnionego geodetę w trakcie wykonywania prac geodezyjno-kartograficznych błędne dane jednego z punktów granicznych działki nr [...].

Prezydent Miasta P. na podstawie przepisu § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w celu ustalenia poprawności wpisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni działki nr [...] i działki nr [...].

W ramach przeprowadzenia weryfikacji danych ewidencyjnych przedmiotowych działek w postępowaniu została wykonana przez wyznaczony podmiot praca geodezyjna "aktualizacja - modernizacja ewidencji, uregulowanie stanów władania", która następnie została ogłoszona w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. pod Nr [...]. Ze sprawozdania technicznego z dnia [...] listopada 2010 r. z przeprowadzonych prac geodezyjnych i kartograficznych i dokonanego przez wykonawcę pomiaru kontrolnego powierzchni przedmiotowych działek wynika, że powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha, natomiast powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha, to jest uległa zmniejszeniu o [...] m² w stosunku do powierzchni przed pomiarem. Na tej podstawie Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2011 r. dokonał aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o opracowanie geodezyjne i kartograficzne ([...]) poprzez zmianę pola powierzchni działki nr [...] oraz orzekł o utrzymaniu pola powierzchni działki nr [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że w przedłożonym przez wykonawcę opracowaniu geodezyjnym i kartograficznym, zawierającym między innymi wykaz zmian danych ewidencyjnych i mapę uzupełniającą, wykazane zostały zmiany danych ewidencyjnych dotyczące poła powierzchni działki nr [...] oraz sprostowane zostały błędy zawarte w materiałach źródłowych, będących wynikiem podziału działki nr [...] przeprowadzonego w 197[...] r., w wyniku którego powstały między innymi działki nr [...] i [...]. Błąd polegał na nieprawidłowym obliczeniu współrzędnych punktu granicznego nr [...].

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł pełnomocnik G. i H. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odwołaniu zarzucono, iż decyzja została wydana w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, bowiem dane dotyczące powierzchni przedmiotowych działek, ponownie obliczone na podstawie przeprowadzonych prac geodezyjnych, pozostają w sprzeczności z faktycznym położeniem punktu granicznego nr [...], który posłużył do ustalenia prawidłowej powierzchni działki nr [...]. Zdaniem odwołujących organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków rejestruje informacje dotyczące ewidencji gruntów i budynków oraz ich właścicieli, a rejestracja stanu prawnego ustalana jest w innym trybie lub przez inny organ orzekający; do kompetencji tego organu nie należy rozstrzyganie kwestii kształtu, czy też powierzchni działki. Ponadto zdaniem strony w przedmiotowej sprawie powinien mieć zastosowanie przepis § 36 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a nie § 45 powołanego rozporządzenia regulującego kwestię aktualizacji danych ewidencyjnych poprzez wprowadzanie zmian do bazy danych ewidencyjnych i wobec kwestionowanego przebiegu granicy działki nr [...] uzasadnione jest wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego z urzędu.

W rozważaniach prawnych Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] wyjaśnił, iż zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków reguluje ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie wykonawcze Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków, zgodnie z art. 2 pkt 8 powołanej ustawy stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych łub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. W zakresie gruntów, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Organ wskazał, iż w myśl przepisu § 44 powołanego rozporządzenia do zadań starosty prowadzącego ewidencję gruntów i budynków należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, na wniosek stron lub z urzędu, niezwłocznie po uzyskaniu przez organ odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. W przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza postępowanie administracyjne.

Organ II instancji wyjaśnił, iż Prezydent Miasta P. - w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu (na skutek pisma właścicieli działki nr [...]) w celu ustalenia prawidłowości wpisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni działki nr [...] i działki nr [...] - ustalił, iż powierzchnia działki nr [...] ujawniona w ewidencji gruntów i budynków wynosi [...] ha. Ponadto wskazał, że w wyniku przeprowadzonych na zlecenie organu prac geodezyjnych mających na celu aktualizację danych ewidencyjnych wykonawca - po ustaleniu punktów granicznych, obliczeniu współrzędnych i ponownym obliczeniu powierzchni przedmiotowej działki - stwierdził różnicę w powierzchni tej działki, która to różnica wynika z błędnego obliczenia współrzędnych punktu granicznego nr [...]. Zdaniem organu odwoławczego analiza dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, powstałej w wyniku przeprowadzonych prac aktualizacyjnych, jak również dokumentacji powstałej po przeprowadzonym w 197[...] r. podziale nieruchomości potwierdza dokonane przez organ pierwszej instancji ustalenia. Organ stwierdził, iż ponowne przeliczenie powierzchni działek nr [...] i [...] nie miało wpływu na granice tych nieruchomości, dokonany w [...] [2010] r. kontrolny pomiar działki nr [...] i obliczenie jej powierzchni nie spowodował zmiany przebiegu jej granic.

Organ odwoławczy nie zgodził się również ze stanowiskiem pełnomocnika stron, że w przedmiotowej sprawie uzasadnione jest wszczęcie z urzędu postępowania rozgraniczeniowego i zawarcie ugody zgodnie z propozycją przedstawioną przez strony. Podniósł, iż w tym zakresie podstawowym przepisem materialnoprawnym jest art. 153 Kodeksu cywilnego, z którego wynika, że w przypadku, gdy granice stały się sporne ich ustalenie powinno nastąpić przede wszystkim według stanu prawnego, to jest według stanu własności nieruchomości; z kolei tryb postępowania o rozgraniczenie nieruchomości został określony w rozdziale 6 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów (art. 29). Dalej organ podniósł, że jak wynika z przepisu art. 30 powołanej ustawy rozgraniczenie nieruchomości przeprowadzają z urzędu lub na wniosek strony wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) i wyjaśnił, że powyższy przepis stanowi, iż postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scalaniu gruntów, a także jeżeli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia. W konsekwencji uznał, że jeżeli strony uważają granicę działki nr [...] za sporną, mają prawo wystąpić do Prezydenta Miasta z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego, natomiast brak jest przesłanek do przeprowadzenia tego postępowania z urzędu. Zdaniem organu, jeżeli w wyniku postępowania rozgraniczeniowego powstanie dokumentacja geodezyjna i kartograficzna, która zostanie przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a następnie zostanie wydana ostateczna decyzja administracyjna lub prawomocne orzeczenie sądowe, wówczas będą miały zastosowanie przepisy § 36 i § 46 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, których brzmienie organ przytoczył w dalszej części uzasadnienia.

W skardze na decyzję organu II instancji G.J. i H. J. (reprezentowani przez pełnomocnika procesowego) domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnie, tj. naruszenie art. 29 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne polegającą na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie wystąpił brak przesłanek do przeprowadzenia tego postępowania oraz naruszenie przepisów postępowania: art. 7 kpa polegające na dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych polegających na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie nie zmieniono kształtu działki; art. 11 kpa poprzez niewyjaśnienie stronom przesłanek, jakimi organ kierował się przy załatwieniu sprawy. W uzasadnieniu skargi, odwołując się do treści § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków skarżący ponieśli, iż wykonawca pracy geodezyjnej "aktualizacja-modernizacja ewidencji, uregulowanie stanów władania", zgodnie z którą organ dokonał aktualizacji danych zwartych w ewidencji gruntów i budynków, nie uwzględnił i nie odniósł się do opracowania geodezyjnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. (wykonanego przez uprawnionego geodetę, dołączonego do wniosku z dnia [...] 2010 r.), w którym wskazano faktyczne położenie punktu granicznego nr [...] i rzeczywisty kształt działki, a tym samym jej powierzchnię. W ocenie skarżących ustalenia faktyczne organu co do powierzchni działki nr [...] są wadliwe i organ pomylił się uznając, że ponowne przeliczenie powierzchni działek nie miało wpływu na przebieg granic tych nieruchomości. Ponadto organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków obowiązany był ocenić czy przyjęty do zasobu dokument geodezyjno - kartograficzny jest wystarczającą podstawą do wprowadzenia zmian w ewidencji. W ten sposób, w ocenie strony, organ naruszył art. 7 kpa.

Ponadto skarżący zarzucili organowi, iż "w związku ze zmianą kształtu oraz powierzchni nieruchomości podawanych we wszystkich dokumentach m. in. akcie notarialnym" winien był wszcząć z urzędu postępowanie rozgraniczeniowe na podstawie art. 29 w zw. z art. 30 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, co uzasadniają względy interesu publicznego, gdyż "cześć działki wybiega na ulicę [...] będącej drogą publiczną". Uzasadniając zarzut naruszenia art. 11 kpa strona skarżąca podniosła, iż żadna z decyzji wydanych w postępowaniu aktualizacyjnym nie zawiera w swym uzasadnieniu wskazania osoby winnej nieprawidłowości, a zobowiązanej do naprawienia szkody, jak również nie ustosunkowuje się do twierdzeń strony, iż przedmiotowa sprawa powinna zakończyć się ugodą właścicieli [graniczących działek].

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, że decyzje organu pierwszej i drugiej instancji w uzasadnieniu nie zawierają wskazania osoby winnej powstałych nieprawidłowości, należy przypomnieć wyjaśnienia zawarte w decyzji Prezydenta Miasta P. i potwierdzone w decyzji organu odwoławczego, że zarówno granice, jak i powierzchnia działki nr [...] zostały określone i obliczone po przeprowadzonym w 197[...] r. podziale działki nr [...] położonej w obrębie [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa.

Na rozprawie pełnomocnik skarżących podtrzymał zarzuty i wnioski skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2011 r. nie naruszają prawa.

Ewidencja gruntów i budynków jest publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach i budynkach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej, co wynika z treści art. 20 ust. 1 i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 35 i 36 rozporządzenia wykonawczego Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. wydanego na podstawie art. 26 ust. 2 powołanej ustawy. Do zadań starosty prowadzącego ewidencję gruntów i budynków należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego). Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 rozporządzenia wykonawczego). Zmian w ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. Stąd też wprowadzenie zmiany przebiegu granicy wymaga przedstawienia odpowiedniej dokumentacji, sporządzonej między innymi w odpowiednich postępowaniach rozgraniczeniowych, podziałowych, scaleniowych i wymiany bądź sądowych, jak też opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych (por. § 36 i § 46 przywołanego rozporządzenia). Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 maja 1999 r. sygn. akt II SA 566/99, stwierdził, iż zmiana granic i powierzchni działki nie dotyczy spraw nieistotnych i w żadnym względzie nie może być dokonywana w trybie art. 113 § 1 kpa. Innymi słowy, zmiany wpisu dotyczącego powierzchni, jak i granic działki wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania zakończonego orzeczeniem, które może być podstawą wpisu do ewidencji.

W niniejszej sprawie Sąd w całości podziela pogląd organów administracji co do zasadności wszczęcia z urzędu i przeprowadzenia postępowania w przedmiocie prawidłowości wpisów w ewidencji gruntów w odniesieniu do pól powierzchni wyżej opisanych działek nr [...] i [...] i wydania decyzji w tym przedmiocie, która następnie była podstawą odpowiedniego wpisu do ewidencji. Takie działanie organu prowadzącego ewidencję znajdowało swoje uzasadnienie w treści § 45, § 46 ust. 1 i 2 oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. Organ mógł w tym zakresie z urzędu pozyskać w postępowaniu dowód w sprawie aktualizacji ewidencji w odniesieniu do działek nr [...] i [...]. Wykonana na zlecenie organu praca geodezyjna "aktualizacja - modernizacja ewidencji, uregulowanie stanów władania", która następnie została ogłoszona w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. pod Nr [...], stanowiła podstawę do wpisu w ewidencji aktualnej, prawidłowej powierzchni działki nr [...]. Ze sprawozdania technicznego z dnia [...] listopada 2010 r. z przeprowadzonych prac geodezyjnych i kartograficznych oraz dokonanego przez wykonawcę pomiaru kontrolnego powierzchni przedmiotowych działek wynika, że powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha, natomiast powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha, to jest uległa zmniejszeniu [w stosunku do zapisu widniejącego w ewidencji] o [...] m² w stosunku do powierzchni przed pomiarem. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji z dnia [...] 2011 r. wynika, że organ, bazując na opracowaniu geodezyjnym i kartograficznym ([...]), dokonał aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków poprzez zmianę pola powierzchni działki nr [...] oraz orzekł o utrzymaniu pola powierzchni działki nr [...]. Ponadto w decyzji tej wskazano na sprostowanie błędów zawartych w materiałach źródłowych, będących wynikiem podziału działki nr [...] przeprowadzonego w 197[...] r., w wyniku którego powstały między innymi działki nr [...] i [...], który to błąd polegał na nieprawidłowym obliczeniu współrzędnych punktu granicznego nr [...]. Stanowisko organów obydwu instancji co do powyższych okoliczności jest jasne, przekonujące i przedstawione w zgodzie z przepisami procedury administracyjnej.

W tym miejscu warto odwołać się do poglądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 26 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1520/09 (dostępny w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) trafnie stwierdził, że zmiany wpisów w ewidencji gruntów i budynków wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych (przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego), zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych (numeracji działek, oznaczenia budynku czy powierzchni gruntu) i nie mogą natomiast uzasadniać zmiany danych w zakresie praw podmiotowych do gruntu. W wyroku tym, odnosząc się do kwestii zmiany powierzchni działki na skutek zastosowania nowszej metody obliczeniowej, Sąd wskazał także, że w ewidencji gruntów wykazuje się powierzchnię gruntów obowiązującą aktualnie, a jeżeli powierzchnia działki obliczona za pomocą dokładniejszej metody różni się od powierzchni działki wykazanej w akcie własności działki, to nie ma podstaw do utrzymania nieaktualnego już zapisu. Wpis w księdze wieczystej obejmujący jej dział I, w którym wykazuje się m.in. powierzchnię działki, nie korzysta z rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych. Dane zawarte w dziale I księgi wieczystej są podstawą do zmian w ewidencji gruntów, lecz dane zawarte w tej ewidencji są podstawą do dokonania zmian oznaczania nieruchomości w księdze wieczystej. Pogląd ten w całości przystaje do sytuacji, w której zmiana powierzchni działki nastąpiła wskutek nowego jej obliczenia po skorygowaniu błędnych współrzędnych punktu granicznego, będących podstawą wcześniejszego obliczenia tej powierzchni i uwidocznionego w ewidencji. W konsekwencji Sąd uznał, iż skarżący nie mogą zasadnie zarzucać organowi, iż wadliwie ustalił stan faktyczny, gdyż nie uwzględnił i nie odniósł się do opracowania geodezyjnego z dnia [...] kwietnia 2010 r., wykonanego na zlecenie skarżących. W pracowaniu tym, jak wynika z załączonego do wniosku pisma podmiotu przeprowadzającego to opracowanie, wskazano - analogicznie jak w pracy geodezyjnej wykonanej na zlecenie organu - na błędne współrzędne punktu granicznego [...] na granicy z działką nr [...], co skutkowało wyliczeniem niewłaściwej powierzchni w stosunku do danych liczbowych szkicu nr [...] z pomiaru uzupełniającego tego opracowania geodezyjnego i powierzchnia działki odpowiadająca danym liczbowym, po ponownym obliczeniu współrzędnych punktu [...] wynosi [...] ha, podczas gdy w wypisie z rejestru gruntów i dokumentów z księgi wieczystej przedłożonych wykonawcy opracowania przez skarżących powierzchnia ta wynosi [...] ha. Skarżący zdają się nie dostrzegać, że tak praca geodezyjna wykonana na zlecenie organu prowadzącego ewidencję, jak i opracowanie geodezyjne wykonane na zlecenie skarżących wskazują na ten sam stan rzeczy co do rzeczywistych współrzędnych punktu granicznego [...] i faktycznej powierzchni działki nr [...] obliczonej z uwzględnieniem prawidłowych współrzędnych tego punktu. Ponadto to właśnie treść wniosku skarżących w swym całokształcie, a zatem również załączona do niego informacja dotycząca opracowania geodezyjnego z dnia [...] kwietnia 2010 r., stanowiła podstawę do podjęcia przez organ działań z urzędu w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego organ prowadzący ewidencję gruntów mógł wykorzystać opracowanie geodezyjno - kartograficzne "aktualizacja - modernizacja ewidencji" z dnia [...] listopada 2010 r. [...] dla aktualizacji powierzchni działki nr [...]. Pozyskana w postępowaniu dokumentacja geodezyjna stanowiła wystarczającą podstawą do wprowadzenia zmian w ewidencji. Dowód ten został należycie oceniony przez organ prowadzący ewidencję. Wnioski z niego wynikające, a odnoszące się do współrzędnych punktu granicznego nr [...] i powierzchni działki nr [...] znajdowały swoje potwierdzenie również w dokumencie prywatnym załączonym przez skarżących do pisma z dnia [...] 2010 r. Powołane okoliczności przemawiają za przyjęciem, iż tego rodzaju działanie - obliczenie prawidłowych współrzędnych punktu granicznego prowadzące do nowego przeliczenia powierzchni działki - samo w sobie nie prowadziło do zmiany granic (kształtu) tej działki. Wbrew zarzutom odwołania i skargi stwierdzić należy, iż organ nie rozstrzygał o kształcie działki w kontrolowanym postępowaniu. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu prowadzącego ewidencję i organu odwoławczego naruszenia art. 7 i art. 11 kpa. Treść uzasadnień decyzji organów obydwu instancji pozwala na ustalenie przesłanek, którymi kierowały się organy załatwiając sprawę. Fakt, że skarżący subiektywnie uznają uzasadnienia te za nieprzekonujące, naruszające art. 11 kpa, nie może stanowić dostatecznej podstawy do uchylenia zaskarżonych decyzji, bowiem Sąd obowiązany jest do kontroli zaskarżonej decyzji, nie może poprzestać tylko na subiektywnym przekonaniu strony postępowania. Słusznie też organ II instancji w odpowiedzi na skargę, odnosząc się do zarzutu dotyczącego tego braków uzasadnienia decyzji obydwu instancji co do wskazania osoby winnej powstałych nieprawidłowości, odwołał się do wyjaśnień zawartych w decyzji Prezydenta Miasta P, iż zarówno granice, jak i [poprzednio uwidoczniona w ewidencji] powierzchnia działki nr [...] zostały określone i obliczone po przeprowadzonym w 197[...] r. podziale działki nr [...] położonej w obrębie Ławica stanowiącej własność Skarbu Państwa.

Idąc dalej, stwierdzić należy, iż organ odwoławczy w swej decyzji należycie wyjaśnił powody, dla których w sprawie zasadne było wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie prawidłowości wpisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni działki nr [...] i działki nr [...], skoro organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków powinien utrzymywać operat ewidencyjny w stanie aktualności. Zarazem, nawiązując do rozważań organu II instancji warto wskazać, że materialnoprawną podstawę rozgraniczenia nieruchomości stanowi przepis art. 153 Kodeksu cywilnego regulujący kryteria rozgraniczenia gruntów, których granice stały się sporne. Z kolei art. 152 Kodeksu wskazuje na właścicieli gruntów sąsiadujących jako na podmioty obowiązane do współdziałania przy rozgraniczeniu oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Wobec tego ewentualna zmiana przebiegu granic działek (i wynikającej z tego zmiany powierzchni) jako dotycząca stanów własnościowych stanowi kwestię, którą co do zasady rozstrzygają sądy powszechne, a jedynie w zakresie określonym przez art. 29 i następne ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie nieruchomości może być dokonywane w trybie administracyjnym. Nawet jednak w takiej sytuacji strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy w decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi (por. w szczególności art. 29 ust. 3 i art. 33 ust. 3 powołanej ustawy). Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne w art. 29 ust. 1 i 2 stanowi, że rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie i sporządzenie odpowiednich dokumentów, przy czym rozgraniczeniu podlegają granice określonej nieruchomości z przyległymi nieruchomościami. Przepis art. 30 ust. 1 stanowi, że postępowanie o rozgraniczenie przeprowadza się z urzędu lub na wniosek strony, przy czym w ust. 2 określa sytuacje, w których postępowanie organ przeprowadza z urzędu. Postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu w następujących przypadkach: przy scaleniu gruntów, a także jeśli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia. Wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego z urzędu w sytuacji innej niż scalanie gruntów podlega swobodzie uznania przez organy, które mogą wszcząć takie postępowanie (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 1014/07, LEX nr 506483, dostępny w bazie orzeczeń pod adresem jw.).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodziła tego rodzaju sytuacja, która uzasadniałaby wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego z urzędu. Trafnie organ odwoławczy wskazał skarżącym, iż jeżeli uważają granicę działki nr [...] za sporną, mogą wystąpić do Prezydenta Miasta z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego, do którego wyników (ostateczna decyzja administracyjna lub prawomocne orzeczenie sądowe) znajdą zastosowanie przepisy § 36 i § 46 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W tym też postępowaniu, ewentualnie (w razie braku zgody między stronami) przed sądem, właściciele rozgraniczanych działek mogą zawrzeć ugodę co do przebiegu granic nieruchomości. Wobec tego zarzuty naruszenia w niniejszej sprawie przepisów art. 29 w zw. z art. 30 powołanej ustawy są zdaniem Sądu całkowicie chybione.

Reasumując stwierdzić należy, iż sądowa kontrola zaskarżonej decyzji nie doprowadziła do potwierdzenia zasadności zarzutów postawionych w skardze, jak również do stwierdzenia innych naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego tak zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.