Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 927/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

TEZY

wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 września 2008 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. uchylił w części dotyczącej wysokości wymierzonej kary postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 6 lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia inwestorowi M. Ch. kary w wysokości 215000 złotych z tytułu przystąpienia do użytkowania budynku magazynowego z częścią socjalną, drogi dojazdowej do tego budynku oraz zjazdu z drogi powiatowej nr 2113 Z na działkę 763/2 obręb Karsko i orzekł o wymierzeniu kary w wysokości 35000 złotych.

Na powyższe postanowienie w dniu 22 października 2008 r. M. Ch. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Pismem z dnia 11 grudnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem negatywnego rozpatrzenia wniosku, okoliczności uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego postanowienia.

W piśmie z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżąca wskazała, że jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci w wieku 3 i 9 lat. Zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę. Z otrzymywanego wynagrodzenia musi zapewnić środki do życia dla siebie oraz dzieci. Nie przysługują jej bowiem alimenty przeciwko ojcu dziecka. Wydatki na utrzymanie mieszkania i rodziny (opał, żywność, ubrania, paliwo, wydatki szkolne, itd.) uniemożliwiają jej gromadzenie oszczędności. Natychmiastowa spłata sumy określonej w postanowieniu przekracza jej możliwości finansowe i w przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku zobowiązana byłaby do zaciągnięcia kredytu bankowego. Wstrzymanie wykonania, w przypadku negatywnego rozpatrzenia sprawy umożliwi skarżącej racjonalny wybór banku, co w obecnej sytuacji kredytów bankowych, jest utrudnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a, sąd może po przekazaniu mu akt sprawy wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle okoliczności przytoczonych we wniosku, zachodzą, w ocenie Sądu, wskazane w treści powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłanki. Uiszczenie wynikającej z zaskarżonego postanowienia kary w kwocie 35000 złotych skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody majątkowej.

Należy podkreślić, że Sąd na tym etapie sprawy, nie bada zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem,

a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.