Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3096/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 3 047 zł (słownie: trzy tysiące czterdzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny E. Sp. z.o.o.) wystąpiła do WSA w Warszawie 26 marca 2008 r. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008 r. (nr [...]), którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lipca 2006 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.").

Postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła skargę kasacyjną.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z udziałem Poczty Polskiej ustalono, że skwarząca w niniejszej sprawie skargę wniosła w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt I FSK 1533/08, uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd pierwszej instancji za bezsporne przyjął wniesienie przez skarżącą Spółkę skargi bezpośrednio (osobiście) do Dyrektora Izby Celnej w W. w dniu 9 kwietnia 2008 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu. Swój wniosek Sąd oparł na prezentacie widniejącej na pierwszej stronie skargi. W kontekście informacji, jakimi dysponował Sąd zaskarżone rozstrzygnięcie należałoby uznać za prawidłowe. Jednakże wnioski płynące z analizy akt, na których oparł się Sąd pierwszej instancji, zostały podważone przez Skarżącą dołączoną do skargi kasacyjnej kserokopią książki nadawczej, z której wynika, że strona w dniu 4 kwietnia 2008 r., a więc przed upływem ustawowego terminu, za pośrednictwem Poczty Polskiej wysłała na adres Dyrektora Izby Celnej pismo o nr nadawczym [...]. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, strona skarżąca zdołała skutecznie podważyć okoliczność faktyczną stanowiącą podstawę zastosowania w sprawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny winien wziąć pod uwagę załączony do akt sprawy dokument wskazujący na datę nadania skargi przez stronę skarżącą.

Przed rozpoznaniem przez Sąd ww. skargi, Dyrektor Izby Celnej w W. nadesłał do WSA w Warszawie pismo z 29 stycznia 2009 r., informując że 28 stycznia 2009 r. uwzględnił w całości skargę Spółki, na mocy art. 54 § 3 P.p.s.a. W związku z tym organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Do pisma została dołączona decyzja z [...] stycznia 2009 r., którą organ odwoławczy uchylił, zaskarżoną do Sądu decyzję z [...] lutego 2008 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lipca 2006 r.

Pełnomocnik skarżącej w dniu 2 lutego 2009 r. poinformował Sąd, że otrzymał decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. uchylającą decyzję stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd biorąc pod uwagę treść oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz treść dokumentów przedstawionych przez Skarżącą w toku postępowania przed Sądem drugiej instancji uznał, że skarga w niniejszej sprawie została złożona w terminie.

Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja wystąpiła. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił bowiem zaskarżoną do Sądu własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zgodnie z żądaniem Spółki. Uczynił to również w stosownym czasie, tj. do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi strony, stało się zatem bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego został bowiem wyeliminowany akt administracyjny (decyzja), który miał podlegać kontroli Sądu.

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten bowiem stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony), postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe z innej przyczyny również wtedy, gdy organ administracyjny uwzględni skargę w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a.

Z kolei w odniesieniu do wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania Sąd zauważa, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Do kosztów tych w rozpoznawanej sprawie, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należały zarówno wpis stosunkowy od skargi oraz wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował stronę skarżącą.

Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji.