Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 799/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zaliczka alimentacyjna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 1, 1a, 2, 9
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 10 par. 1, art.77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 24 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 roku sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych tytułem świadczeń z funduszu alimentacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] znak: [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 27 ust. 1, ust. 1a, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz.U. z 2009r. nr 1, poz. 7 ze zm.), Prezydent Miasta Ł. orzekł o zwrocie przez M. W. świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wypłaconych na mocy decyzji tego organu z dnia [...] na rzecz W. W. w okresie od dnia 1 października 2009r. do dnia 30 września 2010r. w wysokości 4.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi do dnia wydania niniejszej decyzji w kwocie 535,24 zł, co łącznie stanowi kwotę 5.335,24 zł.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz W. W. na okres od dnia 1 października 2009r. do dnia 30 września 2010r. w kwocie po 400 zł miesięcznie. Do dnia wydania decyzji na rachunek bankowy organu właściwego wierzyciela nie wpłynęła żadna kwota tytułem spłaty wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz W. W. Z tych też względów organ orzekł o zwrocie wyżej wymienionej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami, które aktualnie wynoszą 13 % w stosunku rocznym.

W odwołaniu od tej decyzji M. W. wniósł o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez ustalenie wysokości zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego w oparciu o wysokość alimentów określonych w ugodzie zawartej w dniu 26 marca 2008r. z M. K. lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. do dnia rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny sprawy toczącej się na skutek jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].

W uzasadnieniu M. W. podniósł, iż wpłacał alimenty najpierw na ręce M. K. w okresie od października 2009r. do maja 2010r., a następnie na rachunek komornika sądowego w P. (W. K.) w okresie od czerwca do października 2010r. W dniu 26 marca 2008r. zawarł z M. K. ugodę, co do wysokości alimentów, ustalającą ich wysokość na kwotę 100 zł miesięcznie. Ugoda ta została zawarta w formie ustnej. Dowód jej zawarcia stanowią oświadczenia M. K., zaprotokołowane podczas rozprawy w sprawie karnej w dniu 28 marca 2008r. Fakt ten potwierdziła M. K. w trakcie postępowania administracyjnego, co wynika z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. W postępowaniu toczącym się na skutek skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy alimenty na rzecz W. W. powinny zostać ustalone zgodnie z tą ugodą.

Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz.U. z 2001r. nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 27 ust. 1 i ust. 1a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że przedmiotem postępowania jest wyłącznie ocena zasadności zobowiązania dłużnika alimentacyjnego do zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wypłaconych przez organ właściwy wierzyciela na rzecz osoby uprawnionej. Postępowanie to sprowadza się do ustalenia, w jakiej wysokości świadczenia zostały osobie uprawnionej w danym okresie wypłacone oraz w jakiej części świadczenia te zostały ewentualnie przez dłużnika alimentacyjnego zwrócone organowi właściwemu wierzyciela.

Przedmiotem sprawy nie jest ocena zasadności przyznania osobom uprawnionym prawa do świadczeń. Kwestia ta wynika z odrębnego, ostatecznego rozstrzygnięcia. Powoływane przez skarżącego argumenty dotyczące nienależnego - w jego ocenie - pobierania świadczeń przez M. K., pozostają poza zakresem rozpoznania w toku niniejszej sprawy.

Bezspornym jest, iż w zastępstwie M. W. świadczenia alimentacyjne na rzecz W. W. były wypłacane przez budżet państwa. Świadczenia te wypłacano na podstawie ostatecznej i wykonalnej decyzji z dnia [...]. Dopóki decyzja ta pozostaje w mocy oraz w obrocie prawnym, dłużnik zobowiązany jest do ich zwrotu wraz z należnymi odsetkami. Świadczenia powyższe przyznano na okres od dnia 1 października 2009r. do 30 września 2010r. w wysokości po 400 zł miesięcznie. Łączna kwota wypłaconych w powyższym okresie świadczeń wynosi 4.800 zł (12 miesięcy x 400 zł). Z informacji o stanie zadłużenia na koncie dłużnika alimentacyjnego wynika, że M. K. pobrała świadczenia z funduszu alimentacyjnego za okres od dnia 1 października 2008r. do dnia 30 września 2009r. w wysokości 4.800 zł oraz za okres od dnia 1 października 2009r. do dnia 30 września 2010r. w wysokości 4.800 zł. Jednocześnie na rachunek bankowy organu właściwego wierzyciela została przekazana przez komornika kwota 2.068,93 zł za okres od dnia 20 maja 2010r. do dnia 4 marca 2011r.

Wpłacone przez dłużnika alimentacyjnego kwoty przeznaczone zostały na zwrot wypłaconego świadczenia z funduszu alimentacyjnego za okres świadczeniowy 2008/2009. Natomiast za okres 2009/2010 na konto Funduszu Alimentacyjnego komornik nie przekazał żadnej kwoty.

Ustosunkowując się do wniosku strony o zawieszenie postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że sprawa, w której została wydana decyzja z dnia [...], dotyczy zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na rzecz osoby uprawnionej w okresie świadczeniowym 2008/2009, zaś niniejsza sprawa dotyczy okresu świadczeniowego 2009/2010 i jej rozpatrzenie nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd sprawy ze skargi na wskazaną decyzję.

W skardze na powyższą decyzję M. W. wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], orzeczenie co do istoty sprawy przez ustalenie wysokości zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego w oparciu o wysokość alimentów określonych w ugodzie zawartej w dniu 26 marca 2008r. z M. K. lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że przepisy ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów przewidują możliwość ustalenia obowiązku zwrotu świadczeń alimentacyjnych w wysokości niższej niż ustalone decyzją przyznającą świadczenia z funduszu alimentacyjnego, bez wzruszenia powyższej decyzji.

Zawarcie pomiędzy skarżącym, a M. K. w dniu [...] ugody dotyczącej wysokości alimentów, stanowi okoliczność powodującą ustanie obowiązku wypłaty świadczenia w wysokości wyższej niż określona ugodą. Natomiast fakt, że M. K. nie poinformowała organu przyznającego świadczenia o zawarciu ugody oznacza, że świadomie wprowadziła organ w błąd. W tej sytuacji M. K. powinna zostać zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, a tym samym kwota, którą powinien zwrócić skarżący, powinna się zmniejszyć.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kryterium kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne jest zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sprawując tę kontrolę sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie, o czym stanowi art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z treści art. 135 p.p.s.a. wynika natomiast uprawnienie sądu do stosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych.

W pierwszej kolejności, odnosząc się do sformułowanych w niej zarzutów, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz.U. z 2009r. nr 1, poz. 7 ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami.

Ponadto z art. 27 ust. 2 tej ustawy wynika, że organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Kwota podlegająca zwrotowi odpowiada łącznej kwocie wypłaconej osobie uprawnionej. Może być ona pomniejszona jedynie o kwoty przekazane w okresie świadczeniowym organowi przez komornika. Stosownie bowiem do art. 27 ust. 9 ustawy w okresie, w którym osoba uprawniona otrzymuje świadczenia z funduszu alimentacyjnego, komornik sądowy przekazuje wyegzekwowane od dłużnika kwoty zaliczone na poczet alimentów organowi właściwemu wierzyciela do wysokości wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z odsetkami (vide: wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 330/11 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie poza sporem jest, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego za okres od dnia 1 października do dnia 30 września 2010r. były wypłacane na rzecz W. W. do rąk jego przedstawicielki ustawowej w oparciu o ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. Konsekwencją uzyskania przez tę decyzję przymiotu ostateczności w rozumieniu art. 16 K.p.a. jest związanie nią organu administracji, orzekającego o zwrocie przez dłużnika alimentacyjnego wypłaconych na jej podstawie świadczeń łącznie z ustawowymi odsetkami.

W tej sytuacji wydanie przez Prezydenta Miasta Ł. w dniu [...] decyzji o zwrocie należności stanowiło jedynie konsekwencję wypłacenia przedstawicielce ustawowej uprawnionego świadczeń z funduszu alimentacyjnego na podstawie decyzji z dnia [...].

Z tego też względu podnoszona przez skarżącego w toku postępowania argumentacja, odnosząca się do zawarcia w dniu 26 marca 2008r. z M. K. ugody przed sądem w postępowaniu karnym, zmieniającej wysokość alimentów oraz zatajenia przez nią tej okoliczności w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia [...], nie mogła odnieść zamierzonego skutku prawnego.

Dopóki bowiem ostateczna decyzja z dnia [...], stanowiąca podstawę wypłacenia spornych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, funkcjonuje w obrocie prawnym, dopóty jakakolwiek polemika z tym rozstrzygnięciem jest prawnie bezskuteczna.

Zastrzeżenia natomiast wzbudza prawidłowość ustaleń organów administracji, co do wysokości kwoty wypłaconych świadczeń oraz odsetek podlegających zwrotowi.

Uzasadniając decyzję z dnia [...] organ pierwszej instancji wskazał bowiem ogólnie na wymienioną w jej sentencji kwotę, mającą podlegać zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami, które "aktualnie wynoszą 13% w stosunku rocznym".

Nie wyjaśnił jednak w ogóle sposobu obliczenia zarówno kwoty w wysokości 4800 zł mającej podlegać zwrotowi, jak i odsetek "naliczonych na dzień wydania decyzji" w wysokości 535,24 zł. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając zaskarżoną decyzję wyjaśniło wyłącznie, że wysokość kwoty 4800 zł podlegającej zwrotowi to wysokość świadczeń wypłaconych osobie uprawnionej w okresie 12 miesięcy od dnia 1 października 2009r. do 30 września 2010r. po 400 zł miesięcznie.

Tego rodzaju uzasadnienia nie odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 3 K.p.a., w myśl którego uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Na podstawie akt sprawy nie można natomiast stwierdzić, w jaki sposób kwoty te zostały ustalone, a w szczególności w jaki sposób, od jakich dat i na podstawie jakich stóp procentowych odsetki w wysokości 535,24 zł zostały wyliczone, w sytuacji gdy art. 27 ust. 1a omawianej ustawy, określając sposób naliczania odsetek, wprost stanowi, że są one naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, do dnia spłaty.

Powyższe regulacje prawa materialnego jednoznacznie przesądzają o zakresie niezbędnych ustaleń, jakie winien poczynić, a następnie uzewnętrznić w uzasadnieniu decyzji organ administracji, do jakich należy nie tylko globalna wysokość wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń, lecz nadto wysokość dokonanych w okresie świadczeniowym wpłat do funduszu w rozbiciu na poszczególne wpłaty i wypłaty oraz wskazanie dat poszczególnych operacji. Dopiero poczynienie takowych ustaleń i przedstawienie ich przez organ administracji w uzasadnieniu decyzji pozwoli bowiem stronie (a także organowi odwoławczemu i sądowi administracyjnemu) na dokonanie faktycznej kontroli ich prawidłowości, a także na zweryfikowanie prawidłowości naliczenia przez organ odsetek.

Oczywistym przy tym jawi się, iż to już w decyzji administracyjnej wydawanej na podstawie art. 27 ust. 2 omawianej ustawy winny zostać wyliczone odsetki należne na dzień jej wydania, wraz ze wskazaniem na podstawie jakiej stopy procentowej, w jakiej wysokości, od jakich kwot i od jakich dat odsetki te są naliczane. Brak powyższych elementów w uzasadnieniu decyzji organów orzekających uniemożliwia stronie skuteczną ochronę swych praw oraz zrozumienie podstaw nałożonych na nią obowiązków (vide: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Po 199/10 – Lex nr 585370, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 listopada 2010r., sygn. akt II SA/Po 541/10 - opub. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż uzasadnienie decyzji ma szczególne znaczenie nie tylko przy ocenie prawidłowości decyzji przez organ wyższego stopnia, ale także daje stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji możliwość polemiki ze stanowiskiem organu i to zarówno, jeśli idzie o ustalenia faktyczne poczynione w sprawie, jak i dokonaną przez organ wykładnię przepisów prawa będących podstawą wydanego rozstrzygnięcia. Nieuzasadnienie zaś decyzji w sposób właściwy narusza uprawnienia strony i podstawowe zasady postępowania administracyjnego (art. 7 - 10 K.p.a.), a tym samym stanowi podstawę do uchylenia takiej decyzji (por. np. wyroki NSA: 25 listopada 2009r., sygn. akt I OSK 558/09 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl; z dnia 16 marca 1998r., sygn. akt II SA 96/98 – Lex nr 41681; z dnia 28 października 1998r., sygn. akt I SA/Gd 1651/96; z dnia 13 grudnia 1988r., II SA 497/88 – ONSA 1989, nr 2, poz. 68, Lex nr 10079; z dnia 8 maja 1998r., sygn. akt I SA/Lu 380/97 – niepubl.).

Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest też okoliczność, że w okresie, którego dotyczy zaskarżona decyzja, komornik sądowy przekazywał wyegzekwowane od skarżącego kwoty na konto Funduszu Alimentacyjnego, o czym świadczy treść znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej z dnia 31 marca 2011r., chociaż nie wynika z niej na poczet, jakich należności kwoty te zostały zaliczone.

Ze znajdujących się w aktach sprawy potwierdzeń przelewów złożonych przez skarżącego (oznaczonych jako k. 1, 2 i 4) z kolei wynika, że przy dokonywaniu w miesiącach czerwiec, sierpień i wrzesień 2010r. do komornika sądowego wpłat kwot po 100 zł, wskazano, iż są to alimenty za te miesiące.

W tej sytuacji zwrócić uwagę trzeba, że w obowiązującym porządku prawnym zasady zarachowania zapłaty i kolejności spłaty długów są uregulowane w art. 451 § 1 - 3 K.c. W myśl art. 451 § 1 K.c. dłużnik mający względem tego samego wierzyciela kilka długów tego samego rodzaju może przy spełnieniu świadczenia wskazać, który dług chce zaspokoić. Jednakże to, co przypada na poczet danego długu, wierzyciel może przede wszystkim zaliczyć na związane z tym długiem zaległe należności uboczne oraz na zalegające świadczenia główne. Jeżeli z kolei dłużnik nie wskazał, który z kilku długów chce zaspokoić, wierzyciel może wystawiając pokwitowanie zaliczyć otrzymane świadczenie na poczet jednego z tych długów, o czym stanowi art. 451 § 2 K.c. W braku zaś oświadczenia dłużnika lub wierzyciela - stosownie do art. 451 § 3 K.c. - spełnione świadczenie zalicza się na poczet najdawniej wymagalnego długu.

Zawsze zatem konieczne jest w takiej sytuacji ustalenie, na poczet którego długu (za który miesiąc) uiszczona przez dłużnika kwota ma być zaliczona. Dopiero bowiem wówczas będzie możliwa ocena, jaka kwota wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń wraz z odsetkami powinna podlegać zwrotowi, skoro w świetle przytoczonego wyżej art. 27 ust. 1 i ust. 9 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów kwota wypłaconych świadczeń alimentacyjnych podlegająca zwrotowi może być pomniejszona o kwoty przekazane w okresie świadczeniowym organowi przez komornika.

Chociaż na okoliczność dokonywania wpłat na poczet alimentów do komornika skarżący powołał się w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniosło się w zasadzie do tej kwestii, poprzestając wyłącznie na stwierdzeniu, że za okres świadczeniowy 2009/2010 komornik nie przekazał żadnej kwoty. Przy czym nie wskazało podstawy tego ustalenia, choć można przypuszczać, że podstawę tę stanowiła notatka służbowa z dnia 1 kwietnia 2011r.

Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżącemu umożliwiono w toku postępowania zapoznanie się z aktami sprawy, w tym z notatkami służbowymi z dnia 31 marca i 1 kwietnia 2011r., co stanowi naruszenie art. 10 § 1 K.p.a., który to przepis stanowi o ciążącym na organach administracji publicznej obowiązku zapewnienia stronom czynnego udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienia im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Przedstawione braki świadczą także o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., poprzez niedostateczną i przedwczesną ocenę stanu faktycznego sprawy.

Nie ma natomiast znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy podnoszona przez skarżącego okoliczność dokonywania przez niego dobrowolnych wpłat pewnych kwot, z pominięciem komornika, do rak przedstawicielki ustawowej uprawnionego na poczet należności alimentacyjnych, skoro cytowany wyżej art. 27 ust. 9 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów może stanowić podstawę do pomniejszenia wysokości kwoty podlegającej zwrotowi jedynie o kwoty przekazane organowi w okresie świadczeniowym przez komornika.

W tym stanie rzeczy, ze względu na naruszenie wymienionych wcześniej przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

W przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono po myśli art. 152 p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią przedstawione wyżej rozważania, w szczególności ustalą wysokość oraz daty dokonanych przez skarżącego do komornika sądowego wpłat na poczet okresu od dnia 1 października 2009r. do dnia 30 września 2010r., za który wypłacono świadczenia z funduszu alimentacyjnego i dopiero wówczas precyzyjnie ustalą, czy i w jakiej kwocie skarżący zobowiązany jest do zwrotu wypłaconych świadczeń. Wskażą także daty, w jakich dokonywano wypłaty tych świadczeń oraz od jakich dat i od jakich konkretnie kwot naliczono odsetki.

A.D.