Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 939/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant referendarz sądowy Aneta Wirkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. B. i J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia małżonków A. i J. B., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] pozytywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie [...], nr ewidencyjny [...] na działki o nr ewidencyjnych [...] i [...].

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienie wskazano, że postępowanie w sprawie podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr ew. [...] w obrębie [...] o powierzchni [...] ha, zostało wszczęte z urzędu, ze względu na to, że podział przedmiotowej nieruchomości jest niezbędny do realizacji celu publicznego, jakim jest wydzielenie działki pod utworzenie drogi gminnej oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] symbolem [...]i [...]. Działka, która ma być podzielona jest własnością małżonków A. i J. B..

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] Burmistrz Gminy [...] pozytywnie zaopiniował projekt podziału nieruchomości jako zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Parcela. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że w toku postępowania nie został uwzględniony art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego.

Rozstrzygając sprawę ponownie Burmistrz Miasta K. wskazał, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...], zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miasta i Gminy w K. z dnia [...] lipca 1996 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Warszawskiego z dnia 4 grudnia 1996 r. (Nr 41, poz. 443), działka nr ewid. [...] z obrębu [...], położona jest na terenie czterech jednostek strukturalnych oznaczonych symbolami [...], [...], [...] i [...], dla których przyjęto następujące ustalenia planistyczne:

[...] - "Przeznaczenie terenu: zabudowa mieszkaniowa. Dopuszcza się podział terenu na działki budowlane o powierzchni minimum 1200 m2. Ustala się nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 10 m od linii rozgraniczającej ulicy [...]."

[...] - "Teren rowu melioracyjnego. Ustala się zachowanie rowu melioracyjnego w jego naturalnym przebiegu. Nakazuje się pozostawienie pasa terenu wolnego od zabudowy i ogrodzeń o szerokości 4,0 m i 1,0 m wzdłuż jego przebiegu, licząc od górnej krawędzi rowu, zgodnie z rysunkiem Planu."

[...] - "Ulica o funkcji lokalnej. Szerokość w liniach rozgraniczających: 9,0 m, szerokość jezdni:5,0 m".

[...] - "Ulica o funkcji lokalnej. Szerokość w liniach rozgraniczających: 9,0 m, szerokość jezdni:5,0 m".

Projekt podziału powoduje wydzielenie z działki o nr ew. [...] o pow. [...] - działki o nr ew. [...] o pow. [...] z przeznaczeniem pod drogi gminne oraz działki o nr ew. [...] o pow. [...],

Kolejno organ wskazał, że Wydział Architektury Urzędu Miasta i Gminy K. opinią z dnia [...] listopada 2004 r., [...] pozytywnie zaopiniował przedłożony projekt podziału polegający na wydzieleniu działki o projektowanym nr [...] z przeznaczeniem pod drogi gminne, jako zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...].

Powstała w wyniku podziału działka o projektowanym nr [...], o pow. [...] minus

[...], może być wykorzystywana na dotychczasowe cele (zagospodarowana) zgodnie z przeznaczeniem przewidzianym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...].

Proponowany podział zgodny jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż plan przewidywał na działce [...] lokalizację drogi publicznej, oraz po podziale działka będzie spełniała normatyw terenu pod zabudowę mieszkaniową, gdyż normatyw ten wynosi [...].

Pismem z dnia [....] kwietnia 2005 r., nr [....] Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta i Gminy K. zwrócił się do strony z prośbą o przybycie w celu wyjaśnienia zasad podziału przedmiotowej działki. Państwo B. w dniu 6 czerwca 2005 r. złożyli pismo do Urzędu Miasta i Gminy K. przedstawiając w nim uwagi dotyczące przedmiotowego podziału. Wydział Architektury Urzędu Miasta i Gminy K. pismem z dnia [...] października 2005 r., nr [...] ustosunkował się do uwag strony.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano również, że decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. Burmistrz ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego do realizacji na terenie położonym we wsi [...], gm. [...] - działka o nr ew. [...]. W decyzji tej ustalono maksymalną powierzchnię wyłączenia gruntu z produkcji rolnej na 20 % ogólnej powierzchni działki. Pozostała część (80%) stanowi minimalną powierzchnię biologicznie czynną.

Obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] nakazuje utrzymanie na działkach budowlanych minimalnej powierzchni biologicznie czynnej o wielkościach:

- dla działki o powierzchni do 1100 m2 włącznie 70 %,

- dla działki o powierzchni do 1300 m2 włącznie 75 %

- dla działki o powierzchni powyżej 1300 m2 włącznie 80 %

Biorąc powyższe pod uwagę organ pierwszej instancji wskazał, że dla działki o nr ew. [...] o pow. [...] - minimalna powierzchnia biologicznie czynna wynosi [...], a pod zabudową maksymalnie 280 m2. Natomiast dla działki o projektowanym nr ew. [...] o pow. [...] - minimalna powierzchnia biologicznie czynna wyniesie 960 m2, a pod zabudową maksymalnie 320 m2. Zatem powierzchnia przeznaczona pod zabudowę będzie większa dla działki o nr ew. [...] niż dla działki o nr ew. [...].

Ponadto organ zaznaczył, że w decyzji z dnia [...] sierpnia 1998 r., nr [...] ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 5 m od linii rozgraniczającej ulicy o funkcji lokalnej o symbolu [...]

Reasumując, organ pierwszej instancji stwierdził, że przedmiotowy podział zgodny jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...], zarówno co do przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Ponadto wskazał, że decyzja o zatwierdzeniu podziału zostanie wydana po przedłożeniu mapy z projektem podziału zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Na postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] zażalenie wnieśli małżonkowie A. i J. B. Zarzucili organowi pierwszej instancji brak zbadania okoliczności o istotnym znaczeniu dla sprawy, tj. możliwości zagospodarowania pozostałej po podziale działki, zgodnie z wcześniej wydanymi decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz pozwoleniem na budowę; warunków geotechnicznych panujących na przedmiotowej działce, skutkujących koniecznością zagospodarowania działki nr [...] w sposób racjonalny; kwestii możliwości bezpiecznego korzystania z planowanej działki nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku rozpoznania zażalenia, postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, iż Burmistrz Miasta i Gminy K. przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uwzględnił wszystkie uwagi i wytyczne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zawarte w postanowieniu z dnia [...] marca 2005 r. Ustalił i wykazał, że działki powstałe po podziale mogą być zagospodarowane zgodnie z przeznaczeniem wynikającym z planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem Kolegium uznało, że zaskarżone postanowienie jest zgodne prawem.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] wnieśli małżonkowie A. i J. B.. W skardze zarzucili, iż planowany podział ich działki spowoduje odcięcie 120 m2 i zagrozi ich bezpieczeństwu, ze względu na brak możliwości bezpiecznego zatrzymania samochodu przed wjazdem na posesję oraz pozbawi ich możliwości urządzenia na tej działce wymaganych trzech miejsc parkingowych. Wskazano również, że planowana droga będzie przebiegała w odległości 1,5 m od okien domu zamieszkiwanego przez skarżących, co będzie miało negatywny wpływ na ich bezpieczeństwo. Ponadto skarżący podnieśli naruszenie zasad postępowania administracyjnego: zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, gdyż organ pierwszej instancji nie przedstawił stronie materiałów lub dowodów zebranych w trakcie postępowania, zasady zapewniającej stronie wypowiedzenie się, co do materiału dowodowego przed wydaniem decyzji. Skarżący zarzucili także organowi drugiej instancji ograniczenie się wyłącznie do kontroli postanowienia organu pierwszej instancji, mimo obowiązku ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem skarżących organ powinien był zbadać postanowienie z punktu widzenia celowości i słuszności rozstrzygnięcia. Dodatkowo wskazano, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zostało wydane bez podstawy prawnej, gdyż organ w sentencji przywołał art. 138 k.p.a., a ten przepis odnosi się do decyzji, a nie do postanowień.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ocenie sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. nie naruszają prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. zostało wydane na podstawie art. 93 oraz art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia

1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 93 ust. 1 ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Przez zgodność z ustaleniami planu rozumie się stosownie do ust. 2 art. 93 ustawy zarówno zgodność z przeznaczeniem terenu, jak i możliwość zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. System planowania przestrzennego regulują natomiast przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 97 powołanej ustawy, postępowanie administracyjne w przedmiocie podziału nieruchomości może być wszczęte na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny (ust. 1 i 2), jak również z urzędu (ust. 3 i 4). Podziału z urzędu nieruchomości będącej własnością osoby fizycznej można dokonać wtedy, gdy jest on niezbędny do realizacji celów publicznych.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu ze względu na realizację celu publicznego polegającego na wydzieleniu gruntów pod drogę gminną, oznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] symbolem [...] Postępowaniem tym objęta została nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] położona w obrębie [...], gmina [...], stanowiąca własność skarżących.

Ustawodawca jednoznacznie wskazał, że podział nieruchomości z urzędu może zostać dokonany, tylko jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych oraz jeżeli nieruchomość stanowi własność gminy i nie została oddana w użytkowanie wieczyste. W rozpoznawanej sprawie poza zakresem rozważań pozostaje sytuacja objęta dyspozycją art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W art. 6 pkt 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami wskazano, że celem publicznym w rozumieniu ustawy jest między innymi wydzielenie gruntów pod drogi publiczne. W ustawie o gospodarce nieruchomościami brak jest definicji drogi publicznej, co oznacza, że w tym zakresie znajduje zastosowanie ustawa z 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne dzieli się ze względu na funkcje w sieci drogowej na następujące kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe, drogi gminne. Należy więc stwierdzić, że drogą publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych jest każda droga zaliczona na podstawie tej ustawy do jednej z kategorii dróg, z których może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami opisanymi w ustawie o drogach publicznych lub innych przepisach szczególnych - art. 1 ustawy o drogach publicznych.

W rozpoznawanej sprawie uchwałą Nr [....] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lipca 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg lokalnych do kategorii dróg gminnych (Dziennik Urzędowy Województwa Warszawskiego Nr 214, poz. 5515) drogi zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, oznaczone na załączniku nr 1 do uchwały w sprawie planu miejscowego symbolami, miedzy innymi [...], zostały zaliczone do kategorii dróg gminnych w sołectwie [...].

Projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie [...], przewiduje podział nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] na działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Postępowanie toczące się przed Burmistrzem Miasta i Gminy K. miało na celu zaopiniowanie zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego.

W ocenie sądu, organy orzekające zbadały zgodność projektowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta i Gminy w K. z dnia [...] lipca 1996 r. zmienionego uchwałą nr [...] Rady Miasta i Gminy w K. z dnia [...] października 2000 r. i dokonały prawidłowych ustaleń w toku postępowania. Z wypisu i wyrysu tego planu wynika, że działka nr [...] jest położona w części na terenie przeznaczonym pod budowę ulicy o funkcji lokalnej, pozostała część działki jest położona na terenie o przeznaczeniu pod zabudowę mieszkaniową, gdzie minimalna powierzchnia działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1200 m2.

Organy orzekające wykazały, że po podziale działki nr [....], wymagania wynikające z planu miejscowego zostaną spełnione. Powierzchnia wydzielonej w ten sposób działki o nr [....] będzie wynosiła 1280 m2. Spełniony, więc będzie warunek wynikający z art. 93 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami co do przeznaczenia terenu i możliwości zagospodarowania wydzielonej działki gruntu. Jeśli zaś chodzi o odległość budynku od linii rozgraniczającej ulicy o symbolu [...], należy wskazać, że w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] sierpnia 1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji przewidzianej do realizacji na terenie przedmiotowej działki nr [...] ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy – 5 m i wskazano w ten sposób, że ulica o takim przebiegu jest projektowana.

W ocenie sądu, niezasadne pozostają zarzuty dotyczące naruszenia zasad postępowania administracyjnego przez niezapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu. Jak wynika z materiałów dowodowych strony były informowane o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ich sytuację prawną w sprawie projektowanego podziału, o czym świadczy prowadzona korespondencja ze stronami.

Prawdziwy pozostaje zarzut skarżących dotyczący tego, że organy orzekające nie umożliwiły im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem postanowienia. Jednakże w ocenie sądu, nie miał on wpływu na wynik sprawy.

Podobnie nie mają racji skarżący, zarzucając Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. wydanie postanowienia bez podstawy prawnej. Wskazać należy, że kodeks postępowania administracyjnego w art. 144 stanowi, iż w sprawach nie uregulowanych do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. A zatem do postanowień mają zastosowanie także przepisy art. 138 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.