Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 213/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatki inne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 210 par. 4, art. 239 b) par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 c), art. 200;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od gier w miesiącu marcu 2010 r. I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia 5 sierpnia 2010 r. Nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...],- ([...])złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2011r. o sygn. [...] Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zmianami) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu nr [...] z dnia 05 sierpnia 2009 r. dot. nadania rygory natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej w przedmiocie w podatku od gier z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych w miesiącu marcu 2010.

W uzasadnieniu organ II-ej instancji wskazał, iż zgodnie z art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

1. Organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2. Strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3. Strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

4. Okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż3 miesiące.

Przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, o czym stanowi § 2 niniejszego przepisu.

W kontekście powyższego organ orzekający stwierdził, iż dla potrzeb niniejszego postępowania koniecznym jest zbadanie, czy istnieją zawarte w ww. przepisie przesłanki uprawdopodobniające, że zobowiązanie strony wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu nie zostanie wykonane i pod tym kątem bada prawidłowość zaskarżonego postanowienia.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu wykazał, że w niniejszej sprawie takowa przesłanka zachodzi. Organ pierwszej instancji w trakcie prowadzonego postępowania ustalił, że nie tylko prowadzone są postępowania egzekucyjne wobec strony, ale podatnik w dalszym ciągu składając za kolejne okresy rozliczeniowe zeznania podatkowe w podatku od gier, określa podatek w oparciu o nieobowiązującą stawkę podatkową w wysokości 180 euro od gry urządzanej na każdym automacie.

W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego skoro podatnik nie uiszcza należności w wymaganej wysokości, również za ww. okresy, to okoliczność ta uprawdopodabnia, że nie wykona zobowiązania również za wcześniejszy okres.

W ocenie organu w postępowaniu w sprawie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności badane jest tylko to, czy zostały wypełnione przesłanki zawarte w art. 239 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Bowiem zaistnienie już jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie daje naczelnikowi urzędu celnego prawo wydania postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. W przedmiotowej sprawie istnienie takiej przesłanki wykazano. Podkreślono także, że organ ma obowiązek jedynie uprawdopodobnić, że określone w niniejszej sprawie kwoty podatku mogą zostać nie uiszczone.

W skardze na powyższe postanowienie spółka A zarzuciła mu naruszenie art. 239b w zw. z § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji pomimo braku łącznego wystąpienia wszystkich przesłanek niezbędnych do nadania tego rygoru, tj. braku dostatecznego uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka wskazała, iż nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie może być regułą ani też sposobem na wykonanie decyzji, która wykonalna powinna być dopiero z chwilą uzyskania statusu ostateczności. Ponadto, ze względu na sformułowania zawarte w dwóch pierwszych paragrafach art. 239b o.p. samo wystąpienie jednej z przestanek wymienionych w § 1 nie jest wystarczające do nadania rygoru. Z zasady wyrażonej w § 2 art. 239b o.p. wynika, że zawsze należy uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające lat decyzji nie zostanie wykonane. W ocenie skarżącego stwierdzenie organu podatkowego, że istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie wynikające z decyzji określającej zobowiązanie w podatku od gier za wskazany w decyzji miesiąc nie zostanie wykonane, gdyż w stosunku do podatnika prowadzone są postępowania egzekucyjne za inne miesiące 2010r., jest niewystarczające. W szczególności organ podatkowy nie wziął pod uwagę faktu, że w całości wyegzekwował podatek w wysokości określonej przez samego podatnika, a więc prowadzone wcześniej postępowania egzekucyjne byty skuteczne. Uprawdopodobnieniem byłoby więc wykazanie, że dotychczasowa egzekucja nie przyniosła efektów, tymczasem w niniejszej sprawie było przeciwnie. W skardze wskazano także, iż przesłanki, od których zależy nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, nie są bezpośrednio związane z treścią decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przestanki te są przede wszystkim związane z sytuacją majątkową strony postępowania, jej stosunkiem do wykonania nałożonego obowiązku oraz możliwościami wykonania tego obowiązku w drodze przyszłej egzekucji.

W odpowiedzi na skargę organ II- ej instancji podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 239b § 1 O.p. decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

Natomiast w myśl § 2 art. 239 b) O.p. przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Wykładnia językowa powyższego przepisu wskazuje jednoznacznie, że organ podatkowy może zastosować rygor natychmiastowej wykonalności, gdy zaistnieje przynajmniej jedna z przesłanek określonych w § 1 art. 239 b) O.p., a jednocześnie zaktualizuje się przesłanka określona w § 2 tego przepisu. Należy przy tym podkreślić, że stwierdzenie okoliczności określonej w art. 239 b) § 1 O.p. nie uprawdopodabnia automatycznie niewykonania zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 2 art. 239 b) O.p. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane musi wiązać się z wykazaniem, że pomiędzy sytuacją majątkową zobowiązanego do zapłacenia określonej kwoty, a brakiem możliwości wyegzekwowania należności musi istnieć związek przyczynowy, który według zasad logicznego rozumowania wskazuje na bezskuteczność egzekucji, gdy będzie ona przeprowadzana w późniejszym terminie (A. Mudrecki, Wykonalność decyzji podatkowych (w:) Ordynacja podatkowa. Wokół nowelizacji (red.) R. Dowgier, Białystok 2009, s. 306). W konsekwencji konieczne jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z takiej decyzji nie zostanie wykonane, w szczególności poprzez wskazanie okoliczności związanych z sytuacją majątkową i finansową zobowiązanego, czy dotychczasowymi działaniami podatnika na jego majątku (zob. wyrok NSA z 10.08.2011 r., sygn. akt I FSK 1210/10).

W niniejszej sprawie organy podatkowe stwierdziły zaistnienie przesłanki z art. 239 b) § 1 pkt 1 Op, wskazując że wobec podatnika toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych z tytułu podatku od gier na automatach o niskich wygranych, czego strona nie kwestionowała. Organy nie wykazały natomiast zaistnienia przesłanki z art. 239 b) § 2 Ordynacji podatkowej, tj. nie uprawdopodobniły, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Po pierwsze całkowicie chybione w tym zakresie jest stwierdzenie przez organ I instancji, że sama okoliczność prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego innych należności rodzi obawę, że zobowiązanie w przedmiotowej sprawie nie zostanie wykonane. Jak już wskazano powyżej zaistnienie pierwszej przesłanki w postaci toczącego się postępowania administracyjnego innych należności pieniężnych (art. 239 b) § 1 pkt 1 Op) nie stanowi automatycznie o uprawdopodobnieniu niebezpieczeństwa niewykonania zobowiązania, czyli o zaistnieniu drugiej przesłanki z art. 239 b) § 2 Op, a uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa niewykonania zobowiązania należy oceniać przez pryzmat sytuacji majątkowej zobowiązanego. Niewystarczające w powyższym zakresie jest również powołanie się na okoliczność, że podatnik za kolejne okresy rozliczeniowe deklaruje zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od gier na automatach o niskich wygranych według nieprawidłowej (zaniżonej) stawki i w konsekwencji nie uiszcza podatku w należnej wysokości. Powyższe oznacza bowiem jedynie, że prawdopodobnym jest, iż podatnik nie wykona dobrowolnie określonych przez organy podatkowe wyższych należności z tego tytułu. Sama ta okoliczność - bez odniesienia jej jednak do sytuacji majątkowej i finansowej zobowiązanego oraz jego ewentualnych działań na posiadanym majątku i wyników dotychczas prowadzonych postępowań egzekucyjnych innych należności pieniężnych - nie uprawdopodabnia natomiast ryzyka niewykonania zobowiązań w drodze przymusu (egzekucji administracyjnej), tym bardziej, że należności podatkowe w innych sprawach zostały wyegzekwowane w całości bądź w znacznej części. Brak ustaleń i rozważań w powyższym zakresie oznacza naruszenie art. 122 i art. 210 § 4 Op w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności bez uprawdopodobnienia przesłanki z art. 239 b) § 2 Op jest bowiem co najmniej przedwczesne), co uzasadnia uchylenie - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm – p.p.s.a.) - zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien zbadać także przesłanki zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art. 239 b) § 2 Op, stosując się do wskazań wynikających z powyższych rozważań.

O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 p.p.s.a.