Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 186/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: journal: M.P. 2018 poz 1007 art. 52 §1 i §2, art. 53 §2b
law: Uchwała Nr 140 Rady Ministrów  z dnia 15 października 2018 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego rządowego programu "Posiłek w szkole i  w domu" na lata 2019-2023

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej H.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 listopada 2021 r. sygn. akt I SAB/Ke 7/21 w sprawie ze skargi H.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie ulgi płatniczej postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, I SAB/Ke 7/21, odrzucił skargę H.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie ulgi płatniczej.

W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący powyższej skargi nie poprzedził ponagleniem na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S., wniesionym do organu wyższego stopnia. Z tego względu WSA w Kielcach uznał skargę na bezczynność za niedopuszczalną.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę kasacyjną zarzucając naruszenie przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 58 § 1 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, która to niewłaściwość miała istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż skutkowała odrzuceniem skargi na bezczynność organu administracji.

Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie skargi na bezczynność organu, a także o zasądzenie a rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu jednocześnie oświadczając, że nie zostały w części ani w całości uiszczone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści 52 § 2 p.p.s.a., rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także skargi na bezczynność organu. Natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga na bezczynność na obecnym etapie - wobec niezłożenia przez stronę skarżącą ponaglenia - postępowania jest niedopuszczalna. Zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy za prawidłowe uznać na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucenie skargi na bezczynność organu w przedmiocie ulgi płatniczej wobec niezłożenia ponaglenia.

Należy także podkreślić, że odrzucenie skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. nie zamyka skarżącemu drogi do wniesienia kolejnej skargi na bezczynność organu podatkowego, o ile tylko zostanie ona poprzedzona ponagleniem, wniesionym do organu podatkowego wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się stawianych w skardze kasacyjnej naruszeń, uznając tym samym orzeczenie WSA za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.