Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2382/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37, art. 30b, art. 30e, art. 30 c ust. 3 pkt 1, art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2008 nr 153 poz 956
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju  Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego  Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 210 poz 25
law: ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu  Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. M. Sp. jawna w W. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia [...] sierpnia 2011 roku wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez A. M. Sp. j. w W. jest rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwanego dalej "Ministrem") wyrażone w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (zwanego dalej "POIG"); oś Priorytetowa 8 "Społeczeństwo Informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki; działanie 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej".

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] września 2010 roku A. M. Sp. j. w W. wystąpiła do [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; Oś Priorytetowa 8. Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki; Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej i otrzymał numer [...].

Pismem z dnia [...] marca 2011 r. [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała wnioskodawcę, iż nie przyznano dofinansowania na realizację przedmiotowego projektu, gdyż nie spełnił on wszystkich kryteriów oceny merytorycznej.

Kryteriów obligatoryjnych: Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców. Wnioskodawca pomimo ustalenia grup do których będą kierowane e-usługi, nie określił i nie uzasadnił popytu na planowane e-usługi. Wskazała wyliczenia liczebności grup o zainteresowaniach kulturą, nauką oraz religią, nie wskazując natomiast przesłanek, które potwierdziłyby zainteresowanie kupnem e-uslug. Dotyczy to e-usługi wirtualne zwiedzanie muzeum. Wnioskodawca odniósł się ogólnie do przedmiotu tej e-usługi nie wskazując ile muzeów jest w obrębie jego zainteresowań oraz jakie zainteresowanie tymi muzeami jest w grupie docelowej. Dodatkowo w przypadku określania wielkości potencjalnego popytu na rynku W. uzależniła od wartości na rynku polskim (10%).

- Planowane wydatki są kwałifikowalne w ramach Działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. Kosztu "Zakupu reklamy polegającej na zamieszczeniu dwóch artykułów sponsorowanych w głównych portalach. Jeden artykuł sponsorowany na głównych portalach kosztuje [...] zł na 24 godziny, nie można uznać, za racjonalny ponieważ jego sumaryczny koszt to 25.000 zł co stanowi ponad 10% całkowitych kosztów promocji w projekcie. Natomiast jego oddziaływanie przez jedną dobę nawet na popularnym portalu będzie miało nieistotny wpływ na przyciągnięcie ewentualnych usługobiorców. Ponadto wskazując koszt "Zakup usługi tłumaczeniowej[...]" zaznaczając, iż dokona przetłumaczenia całości portalu na język [...], zaznaczył że będzie to jedynie 10 stron. W przypadku świadczenia usługi na konkretnym rynku niezbędne jest oferowanie jej w języku używanym na tym konkretnym rynku. Oznacza to że niezbędne, poza tłumaczeniem podstawowych informacji typu: regulaminy, zasady korzystania, zakładki, również zaoferowanie pozostałych funkcjonalności w tym wypadku m.in. plików audio i video. Wnioskodawca nie zawarł we wniosku również informacji na temat kosztów jakie będzie musiał ponieść w związku z pozyskiwaniem praw do prezentowania na swoim portalu zasobów muzealnych, które są odrębnymi jednostkami gospodarczymi. Nie wskazał także kosztu wytworzenia plików audio stwierdzając jedynie, iż muzea będą je dostarczały.

Kryteriów fakultatywnych:

Wniosek uzyskał łącznie 60 punktów w wyniku oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych. W przypadku następujących kryteriów fakultatywnych wniosek nie uzyskał maksymalnej ilości punktów:

- E-usługa świadczona będzie zarówno dla odbiorów krajowych jak i zagranicznych.

Przedsiębiorca wskazał na planowane świadczenie e-usługi na rynku W.. Jednakże warstwa językowa portalu, a zwłaszcza świadczonych e-usług, zgodnie z zapisami nic będzie odpowiadała zapotrzebowaniu ewentualnych klientów, ponieważ planuje on przetłumaczyć jedynie najważniejsze elementy portalu natomiast brak jest zamierzonych tłumaczeń plików audio i video, które mają być jednymi z podstawowych innowacji świadczonych e-uslug.

- Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym.

Wskazał, iż będzie oferował 3 e-usługi, każda z nich będzie posiadała co najmniej jedną cechę charakteryzującą ją i wyróżniającą ją z grona już oferowanych e-usług.

Dodatkowo: Dla e-usługi "Sprzedaż" cechy nr 2 oraz 4 nie przedstawiają wymaganego poziomu właściwości technicznych czy też użytkowych. Dla e-usługi "Wirtualne zwiedzanie muzeum" cechy nr 3 oraz 6 nie przedstawiają wymaganego poziomu właściwości technicznych czy też użytkowych. Dla e-usługi "Komunikacja" cecha nr 3 nie przedstawia wymaganego poziomu właściwości technicznych czy też użytkowych. Ostatecznie przyznano 40 punków.

- Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku

Zasadnicza funkcjonalność e-usługi polegająca na stworzeniu portalu dla osób zainteresowanych kulturą i sztuką, miała polegać na wirtualnym zwiedzaniu muzeów oraz prezentacji swojej twórczości przez artystów, jednakże może być zaspokojona poprzez już istniejące portale internetowe oraz tradycyjne metody stosowane przez muzea i galerie w świecie rzeczywistym.

Nie zgadzając się z przedstawioną oceną przedmiotowego projektu wnioskodawca dochowując właściwego trybu postępowania pismem z dnia [...] kwietnia 2011 rok zgłosił protest.

W uzasadnieniu protestu odniósł się do prezentowanej w piśmie z dnia [...] marca 2011 roku argumentacji przedstawił swoje stanowisko w sprawie wskazując, że wbrew twierdzeniom przedmiotowy wniosek spełnia wszystkie wymagane kryteria oceny merytorycznej oraz kryteria oceny merytorycznej fakultatywnej.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozstrzygnięciem z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...] rozpoznając protest stwierdził, iż ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania oraz odniósł się do podnoszonych w toku postępowania odwoławczego okoliczności.

Wskazał, iż w wyniku pierwotnej oceny dokonanej przez Regionalną Instytucję Finansującą stwierdzono, że nie zostały spełnione następujące kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej:

1. Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców;

2. Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach Działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu.

Ponadto w wyniku przeprowadzonej oceny następujących kryteriów oceny merytorycznej fakultatywnej wniosek uzyskał następującą liczbę punktów:

3. E- usługa świadczona będzie zarówno dla odbiorów krajowych jak i zagranicznych ( przyznano 0/10 punktów);

4. Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym (przyznano 40/50 punktów);

5. Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku (przyznano 0/20 punktów).

Po przeprowadzonej analizie złożonej dokumentacji Instytucja Pośrednicząca uznała zasadność protestu w odniesieniu do kryterium pn. Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach Działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz uznała argumentację dla kryterium pn. E-usługa świadczona będzie zarówno dla odbiorów krajowych jak i zagranicznych, a także podtrzymała negatywną ocenę kryteriów pn. Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym (przyznano 40/50 punktów) oraz zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku (przyznano 0/20punktów).

Odnosząc się do kryterium Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców, wskazała iż: Regionalna Instytucja Finansująca jako przyczynę negatywnej oceny przedmiotowego kryterium wskazała, że wnioskodawca nie zidentyfikował potrzeb grup docelowych i w związku z tym nie uzasadni! popytu na planowane usługi. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG kryterium to nie może być spełnione, jeżeli wnioskodawca nie podał wiarygodnej metodologii zidentyfikowania potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług oraz ich potrzeb. Odwołując się do ogólnych informacji o liczebności poszczególnych potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług. szacując procentowy odsetek zainteresowanych jego usługami, nie wskazał, czy potencjalni użytkownicy będą zainteresowani skorzystaniem z portalu czym nie uzasadnił popytu na planowane e-usługi. W proteście wnioskodawca zamieścił obszerne wyjaśnienia w odniesieniu do tego kryterium, jednakże prowadziły one w wielu kwestiach do uzupełnienia treści wniosku, co nie może mieć miejsca.

W związku z powyższym, zdaniem Instytucji Pośredniczącej, ocena wniosku w zakresie omawianego kryterium została przeprowadzona prawidłowo, uznając przedmiotowy protest jest bezzasadny w zakresie ocenianego kryterium.

Odnosząc się do Kryterium Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym wskazała, iż Regionalna Instytucja Finansująca jako przyczynę przyznania mniejszej ilości punktów w zakresie ocenianego kryterium podniosła, że wnioskodawca będzie oferował 3 e-usługi, każda z nich będzie posiadała co najmniej jedną cechę charakteryzującą i wyróżniającą ją z grona już oferowanych e-usług. [...] Cechy te nie są wystarczająco innowacyjne. Wskazał, iż podczas oceny wzięto pod uwagę opis zawarty w pkt 15 c) wniosku o dofinansowanie. Precyzując w ramach przewidzianego Kryterium 40pkt. podkreślił, iż zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG badane kryterium odnosi się do do e-usług, zatem może być spełnione jedynie przez innowację produktową lub procesową na poziomie krajowym lub międzynarodowym. Kryterium dotyczy zaawansowanych e-usług, które mogą okazać się przełomowe w skali krajowej lub międzynarodowej tj. e-usług, których innowacyjność jest na tyle duża, że może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży, lub doprowadzić do powstania nowej. Projekty polegające na wdrożeniu prostej e-usługi, wymagającej jedynie prostego przetworzenia danych (np. portal informacyjny, wyszukiwarka, forum wymiany informacji) nie będą dodatkowo punktowane w ramach tego kryterium.

W związku z powyższym, Instytucja Pośrednicząca uznała, że ocena wniosku w zakresie omawianego kryterium została przeprowadzona prawidłowo, a przedmiotowy protest w zakresie ocenianego kryterium jest bezzasadny.

Co do kryterium Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku podniosła, iż Regionalna Instytucja Finansująca, jako przyczynę negatywnej oceny przedmiotowego kryterium wskazała, że e-usługa objęta projektem wnioskodawcy może być zaspokojona poprzez już istniejące portale internetowe oraz tradycyjne metody stosowane przez muzea i galerie w świecie rzeczywistym. Punkty w ramach powyższego kryterium przyznawane są wówczas, gdy nie istnieją inne sposoby na zaspokojenie zasadniczej potrzeby grupy docelowej określonej w projekcie, a jedynie zasadnicza funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi ją zaspokaja. W związku z faktem, że dla osób zainteresowanych kulturą i sztuką wirtualne zwiedzanie już zostało zaproponowane przez inne portale, jak również może to nastąpić w tradycyjny sposób, nie ma możliwości przyznania punktów. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG aktualnie na rynku nie są oferowane usługi ani produkty realizujące zasadniczą funkcjonalność e-usługi, której dotyczy projekt.

Zasadnicza funkcjonalność e-usługi, tj. stworzenie portalu dla osób zainteresowanych interesujących kulturą i sztuką, będzie polegała na wirtualnym zwiedzaniu muzeów oraz prezentacji swojej twórczości przez artystów, zatem możne być zaspokojona poprzez już istniejące portale internetowe oraz tradycyjne metody stosowane przez muzea i galerie w świecie rzeczywistym.

W związku z powyższym, zdaniem Instytucji Pośredniczącej, ocena wniosku w zakresie omawianego kryterium została przeprowadzona prawidłowo, a przedmiotowy protest jest bezzasadny w zakresie ocenianego kryterium.

Powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2011 roku A. M. Sp. j. we Wrocławiu zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję.

W uzasadnieniu skargi polemizowała z poglądem, że wnioskodawca nie zidentyfikował potrzeb grup docelowych i w związku z tym nie uzasadnił pobytu na planowane usługi, niedokładnie wyliczył liczebność zidentyfikowanej grupy odbiorców odwołując się do ogólnych informacji o liczebności poszczególnych potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług, szacując procentowy odsetek zainteresowanych jego usługami, ale liczebność ta nie wynika z rzeczywistej liczebności zidentyfikowanej grupy odbiorców, że w odwołaniu uzupełnił treść wniosku, że nie posłużył się wiarygodną metodologią zidentyfikowania potrzeb potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług.

Odnosząc się do zarzutu pierwszego wskazała, iż w treści wniosku zamieszczone było 10 stron opisów, w których identyfikowała grupy odbiorców oraz uzasadniła popyt na planowane usługi. We wniosku, zgodnie z instrukcją zidentyfikowała grupy odbiorców oraz uzasadniła popyt na planowane e-usługi. Odnosząc się do zarzutu drugiego, że niedokładnie oszacowała liczbę docelowych użytkowników wskazała, że w odwołaniu opisała dokładnie metodę szacowania liczby docelowych użytkowników. Ekspert zaś nie wykazał jakie błędy popełniła oraz w czym tkwił błąd w wyliczeniach. Odnosząc się do zarzutu trzeciego, że uzupełniła treść wniosku w odwołaniu wskazała, że zakwestionowane cytaty pochodzą z treści wniosku. Odnosząc się do zarzutu czwartego podniosła, iż przyszłości nie da się zbadać, można ją sobie tylko wyobrazić i przewidywać. Zasadnicza zaś (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku. Wskazała ponadto, iż po raz kolejny ekspert nie zauważył, iż we wniosku i odwołaniu opisywana nisza rynkowa to usługa wirtualnego muzeum dostosowana do osób niepełnosprawnych. Jej niszowość polega na tym, że jest skierowana do osób niepełnosprawnych.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie skargi oraz odniósł się do powoływanych w skardze zarzutów wskazując przy tym na ich bezzasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz.1270 ze zm.) /zwanej dalej: "p.p.s.a."/, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji , na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju . Dodać należy, iż art. 37 u.z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b uz.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury.

Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej".

Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.).

W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 153, poz. 956, z późn. zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego).

Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.1), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy z.p.p.r. przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej.

Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści istotna jest "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie".

Cechą postępowania dotyczącego rozdziału pomocy finansowej w ramach poszczególnych programów operacyjnych jest jego sformalizowanie, co ma na celu obiektywny rozdział środków pomocowych. Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r. w celu wyłonienia projektów do dofinansowania właściwa instytucja ogłasza konkurs. Zgodnie z art. 29 ust. 2 u.z.p.p.r. ogłoszenie o konkursie zawiera precyzyjne informacje dotyczące konkursu. W ramach tych informacji określone są m.in. kryteria wyboru projektów (p.6), termin rozstrzygnięcia konkursu (p.7), wzór wniosku o dofinansowanie (p.8), termin, miejsce i sposób składania wniosków (p. 9). Szczegółowe zasady przeprowadzania konkursu zawiera opracowany przez Instytucję Wdrażającą Regulamin przeprowadzania konkursu, zaś szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru projektów zawiera opracowany przez Instytucję Pośredniczącą "Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji", a także "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" (dalej jako "Instrukcja"). Przywołane uregulowania mają na celu z jednej strony jednakowe i dokładne poinformowanie wszystkich uczestników konkursu o jego zasadach, a z drugiej strony obiektywną ocenę projektów przeprowadzoną na podstawie kryteriów jednakowych dla wszystkich i wszystkim znanych. Tym samym przystępując do konkursu beneficjent zna jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek zgodnie z tymi zasadami, uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad stosować.

Skarżący składając wniosek, zobowiązuje się tym samym do przestrzegania postanowień Regulaminu, a także Instrukcji oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czv merytorycznej, musza tworzyć zbiór informacji w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielanie przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej, danych niepełnych niepełne, odbiegających od istoty zmniejszają szanse na zakwalifikowanie dofinansowania. Części opisowe wniosku powinny być możliwie zwięzłe, treściwe i konkretne. Należy unikać ogólnikowych, nic nie wnoszących dodatkowych informacji i stwierdzeń oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Ogólnikowy, niespójny lub niejednoznaczny sposób opisu projektu uniemożliwia pozytywny wynik oceny wniosku o dofinansowanie. Ponadto, jak wskazano w Instrukcji część C wniosku zawiera zasadniczy opis projektu. W związku z tym prezentowane w niej treści są fundamentalne z punktu widzenia oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Żaden z punktów części C wniosku nie podlega możliwości poprawy lub uzupełnienia na jakimkolwiek etapie oceny. Pozostawienie całkowicie niewypełnionego pola skutkuje odrzuceniem projektu na etapie oceny formalnej. Drobne nieścisłości w treści poszczególnych pól mogą być przedmiotem wyjaśnień na etapie oceny merytorycznej. Poważne nieścisłości w szczegółowym opisie projektu oraz brak informacji wymaganych Instrukcją wskazują na brak należytego przygotowania do realizacji projektu skutkujący odrzuceniem projektu na etapie oceny merytorycznej.

Wnioskodawca, ma obowiązek wypełnić wniosek w taki sposób, aby był on jasny, czytelny i zrozumiały, bez potrzeby sięgania do dodatkowych wyjaśnień i informacji. Wszelkie zatem niejasności, niespójności czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku, co do zasady przemawiają na niekorzyść wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny. Postanowienia Instrukcji są jasne, a niezastosowanie się do nich jest wyrazem niedochowania należytej staranności i dbałości.

Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż projekt nie spełnia kryteriów merytorycznych. Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców, polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym, zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku.

Należy zgodzić się z instytucją pośredniczącą, iż nie można uznać, aby przeprowadzona ocena projektu skarżącego była niezgodna z prawem. Zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez Komisję Konkursową podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ani organy ani Sąd nie są uprawnione do kwestionowania oceny dokonanej przez członków K.K. w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co wynika również z art. 31 ww. ustawy. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Kontrola zaś sądowoadministracyjna sprowadza do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny. ( tak uzasadnienie wyroku WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 37/10).

Przyczyną negatywnej oceny merytorycznej wniosku skarżącej było nieuzyskanie pozytywnej oceny w ramach kryterium merytorycznego j

obligatoryjnego nr 5 "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców". Skarżąca polemizując z negatywną oceną powyższego kryterium wskazała, że zawarła we wniosku dziesięć stron opisów identyfikujących grupy odbiorców oraz uzasadniła popyt na planowane usługi. Wskazała, że metodę szacowania liczby docelowych użytkowników opisała w proteście i w załączonym do niego załączniku. Jednakże podstawą do oceny tego kryterium są informacje podane w punkcie 16a wniosku. Zgodnie z "Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" w punkcie tym należało m.in. precyzyjnie określić grupę odbiorców planowanych e-uslug oraz ich potrzeby; przeprowadzić poprawną segmentację rynku oraz zdefiniować docelowe rynki i grupy odbiorców; zidentyfikować i uzasadnić potrzeby tych segmentów w kontekście realizacji projektu, w tym określić i uzasadnić popyt na planowane e-uslugi. Należało przedstawić metodologię zidentyfikowania potencjalnych grup odbiorców planowanych e-uslug oraz ich potrzeb. Wszystkie opisy i uzasadnienia musiały opierać się na danych obiektywnych (publikacjach, badaniach, statystykach itp.), aczkolwiek analiza i wnioskowanie na podstawie tych danych mogła być przeprowadzona samodzielnie przez wnioskodawcę i wyrażać jego subiektywny pogląd. Ocena merytoryczna może prowadzić do zakwestionowania opisów niedostatecznie osadzonych w realiach, nierzetelnych, mających charakter poglądów skrajnych. Zgodnie z treścią "Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji dla Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007- 2013" w ramach powyższego kryterium badane jest m.in. czy przychody projektu zostały skalkulowane w sposób prawidłowy i założenia odnośnie wartości poszczególnych składowych przychodów wynikają z analizy rynku, czyli przede wszystkim konkurencji oraz potrzeb i możliwości grupy docelowej oraz czy wnioskodawca przedstawia wiarygodne źródła przychodów w trakcie realizacji projektu oraz po jego zakończeniu, jak również poprawność kalkulacji przychodów projektu. Badając czy projekt ma realne szanse osiągnąć zakładany popyt ze strony klientów wnioskodawca powinien odnieść się do cen i ofert szeroko rozumianej konkurencji, potrzeb i możliwości oraz liczebności zidentyfikowanej grupy odbiorców. Tym samym prawidłowe uzasadnienie wniosku winno wskazywać nie tylko grupę docelową do której skierowana jest dana usługa, ale również uprawdopodabniać, iż dana liczba osób z grupy docelowej będzie zainteresowana oferowaną usługą. Nie wystarczy zatem określenie liczebności grupy docelowej, konieczne jest również wskazanie przyczyn, dla których określona liczba osób wyrazi zainteresowanie oferowanym produktem. Tym samym dane przedstawione przez skarżącą w punkcie 16a wniosku zasadnie zostały uznane za niedostateczne przez oceniających dla uznania kryterium obligatoryjnego nr 5 za spełnione. Jak wskazano w uzasadnieniu negatywnej oceny wnioskodawca wprawdzie wyodrębnił określone grupy docelowe podając ich liczebność, jednakże przyjęty poziom liczebności tych grup, a co za tym idzie wskazanie z jakiego względu prognozuje określoną wielkość popytu na planowane e-usługi nie został poparty wiarygodnymi danymi.

Należy zgodzić się, iż informacje przedstawione w punkcie 16a wniosku wskazują, że poziom popytu ze strony grup docelowych został oparty wyłącznie na subiektywnym przeświadczeniu skarżącej o zaistnieniu zapotrzebowania w określonej wielkości. Skarżąca przedstawiając określone dane procentowe nie potwierdziła ich przez odwołanie się do badań czy prognoz rynkowych. Wskazując, że planuje pozyskać liczbę docelowych użytkowników w Polsce na poziomie 400 tys. zaś w W. na poziomie 40 tys. przyjęła poziom zapotrzebowania na e-usługi nie poparty wiarygodnymi badaniami. W uzasadnieniu punktu 16a podała że oparła się na badaniach prowadzonych przez różne ośrodki badawcze. Jednakże jest to ogólne stwierdzenie które nie może zostać uznane za uwiarygodniające przyjętą liczebność grup docelowych. Nie podając źródeł tych badań czy też ich odpowiednich publikatorów uniemożliwiła tym samym weryfikację danych zawartych we wniosku z wynikami tych badań. Przyjętą metodologię szacowania popytu przedstawiła dopiero w załączniku do protestu. Powyższa metodologia zaś winna zostać przedstawiona już w treści wniosku.

To skarżący ma obowiązek przedstawienia we wniosku zbioru danych na podstawie których oceniający będą mogli uznać, że projekt będzie realizowany w sposób zgodny z celami danego działania. Wniosek o dofinansowanie stanowi załącznik do umowy o dofinansowanie, a zawarte we wniosku uzasadnienie pozwala na określenie sposobu realizacji zobowiązania. Z powyższych względów treść wniosku powinna być jednoznaczna i precyzyjna. Przeprowadzenie stosownych badań czy też analiza grupy docelowej powinny poprzedzać złożenie wniosku o dofinansowanie, a ich rezultaty powinny znaleźć odzwierciedlenie w jego treści. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż tylko w ten sposób instytucja oceniająca wniosek ma możliwość stwierdzania, czy zebrane we wniosku dane pozwalają na uznanie, że środki publiczne przyznane w ramach dofinansowania zostaną wydatkowane w sposób prawidłowy.

Nie zasługuje na uwzględnienie argument strony dotyczący nieprawidłowej oceny kryterium fakultatywnego nr 4 "Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku". Zarówno we wniosku jak i w odwołaniu wnioskodawca odwołał się do niszy rynkowej w postaci dostosowania e-usługi wirtualnego muzeum do osób niepełnosprawnych. Zgodnie z treścią Przewodnika przy ocenie powyższego kryterium badaniu podlega uzasadnienie projektu pod kątem innowacyjności, odpowiedzi na zasadnicze potrzeby wskazanej grupy docelowej oraz opis analizy konkurencji, czy rynek oferuje e-usługi lub produkty mogące zaspokoić łącznie te same zasadnicze potrzeby grupy docelowej, na które odpowiada oceniany projekt. W ramach przedmiotowego kryterium ocenie podlega komplementarność świadczonej e-usługi lub jej brak w stosunku do istniejących już na rynku rozwiązań, analizowanych jako całość. Komplementarność e-usługi względem już oferowanych rozwiązań jest oceniana również przez odwołanie się do jej substytutów nie świadczonych w formie elektronicznej. Duża część muzeów jest przystosowana również dla takich zwiedzających. Zaspokajane potrzeby grup uzupełniających zaś może też odbywać się poprzez tradycyjne metody zwiedzania bowiem, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 10 zd. 2 "Regulaminu przeprowadzania konkursu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 8. Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki. Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" uznanie punktów na ocenie merytorycznej fakultatywnej odnosi się wyłącznie do wniosków, które spełniają wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej. Zgodnie, z § 7 ust. 2 pkt 12 Regulaminu warunkiem zakwalifikowania projektu do dofinansowania jest: 1) spełnienie wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej; 2) uzyskanie co najmniej 60 punktów w wyniku oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych 3) osiągnięcie progu minimalnego finalnej liczby punktów. Powyższe warunki jak zasadnie wskazał to organ muszą być spełnione łącznie, aby projekt otrzymał dofinansowanie, przy czym w pierwszej kolejności bada się spełnienie kryteriów obligatoryjnych. W przedmiotowej sprawie niespełnienie kryterium oceny merytorycznej obligatoryjnej nr 5 przesądziło o negatywnej ocenie projektu. Nawet zatem w przypadku uwzględnienia zarzutów odnoszących się do oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych przeprowadzoną ocenę projektu należało uznać za zgodną z prawem.

Reasumując, zdaniem tut. Sądu w składzie rozpoznającym sprawę, zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w piśmie organu z dnia [...] sierpnia 2011 r. wydane zostało w sposób prawidłowy, a w związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł, jak w sentencji wyroku.