Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2454/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r. sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2014r., znak; [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku I. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymał w mocy własne ww. postanowienie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., po rozpatrzeniu wniosku I. P. odmówiłem stwierdzenia nieważności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], którym po rozpatrzeniu zażalenia I. P.. utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany, w trybie 155 k.p.a.- ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), postanowienia organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak; [...], dotyczącego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2011r. Organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. nałożył na I. P. obowiązek przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku, usytuowanego przy ul. [...] w .[...], ze szczególnym uwzględnieniem rozpoznania przyczyn powstałych zarysowań i pęknięć. ustaleniem stopnia zagrożenia dla jego konstrukcji oraz podaniem możliwych rozwiązań usunięcia nieprawidłowości. w terminie do dnia 31 maja 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r.. po rozpatrzeniu zażalenia I. P., uchylił zaskarżone postanowienie organu powiatowego w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin na dzień 15 września 2011 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. I. P. wystąpiła następnie do organu wojewódzkiego z wnioskiem o zbadanie w trybie art. 155 k.p.a. ww. postanowienia z [...] czerwca 2011 r.

Reasumując opis stanu sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że należało utrzymać w mocy jego wcześniejsze rozstrzygnięcie - postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r, utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany, w trybie art. 155 k.p.a., postanowienia organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2011 r. ponieważ odpowiada ono prawu nie było podstaw do wzruszenie postanowienia w trybie art. 155 k.p.a. , nie ma on zastosowania do postanowień ( art. 126 k.p.a.).

Dodatkowo, odnosząc się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w świetle poczynionych ustaleń pozostają one bez wpływu na zasadność niniejszego rozstrzygnięcia.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wniosła I. P., zarzucając mu cyt. " 1- naruszenie prawa materialnego przez błędne zastosowanie prawa materialnego zwłaszcza art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego przez bezzasadne obciążanie skarżącej kosztami ekspertyzy podczas gdy podmiotem w tej sprawie powinien być inwestor jeszcze na etapie projektowania w myśl 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia, 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 75 poz 690 ze zm.) "na którym ciążył obowiązek prawny wynikający z art. 28 k.p.a., natomiast skarżącej przysługiwał interes prawny wraz z trwałymi ustawowymi przysporzeniami.2 - naruszenie postępowania przez wybiórcze stosowanie prawa, pomijanie merytorycznych uzasadnień "wyszukiwanie ogólnego zapisu w dokumencie, bez sięgania do źródłowych nom prawnych, brak wszechstronnego rozstrzygnięcia sprawy co narusza art. 107 § 3 k.p.a. 3 - uprzejmie proszę by twórcy przepisów Ministerstwa Infrastruktury ustosunkowali się czy postawione zarzuty w skargach i doprecyzowaniu wypełniają przesłanki naruszeń art. 156 k.p.a. lub 145 k.p.a. oraz art. 81 c Prawa budowlanego "zważywszy, ze nie było prowadzone postępowanie administracyjne z art. 62 ust. 3 w związku z art. 61 Prawa budowlanego, a zaniedbania i zaniechania nastąpiły, że strony organów budowlanych jeszcze na etapie projektowania, oczywiście bez wkraczania w na zasadność orzeczeń w tej sprawie".

W uzasadnieniu skargi obszernie opisane zostały postępowanie jakie z udziałem skarżącej prowadzone jest przed organami administracji architektoniczno budowlanej i nadzoru budowlanego. Ponadto, w uzupełnieniu skargi w piśmie z dnia 11 lutego 2015r., skarżąca podniosła, że skarży również decyzję nr [...] dnia [...] listopada 2008r., Starosty [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Badając zaskarżone i poprzedzające je postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w świetle opisanych powyżej ustawowych kryteriów Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcia te odpowiadają przepisom prawa.

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego miał obowiązek zbadania, we wszczętym na wniosek skarżącej postępowaniu nieważnościowym tego, czy postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany, w trybie art. 155 k.p.a. , postanowienia organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2011 r., jest obarczone wadami nieważności opisanymi w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. .

Postępowanie nieważnościowe jest trybem nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, prowadzone na podstawie przepisu art. 156 i nast. k.p.a., ma na celu poddanie badanego orzeczenia weryfikacji pod względem wad nieważnościowych przewidzianych w zamkniętym katalogu przepisu art. 156 § 1 k.p.a.

Skarżąca wnioskowała o stwierdzenie nieważności opisanego powyżej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., które utrzymywało w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., odmawiające wszczęcia na jej wniosek postępowania w sprawie zmiany postanowienia z dnia [...] czerwca 2011 r., w trybie art. 155 k.p.a. .

Wskazany powyżej przepis stanowi, że decyzja ostateczna na mocy, której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przepis ten odnosi się jedynie do decyzji, a zgodnie z art. 126 k.p.a. nie ma odniesienia do postanowień.

[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] czerwca 2013 r., postanowienie, rozstrzygnięcie to nie stanowi zatem decyzji, tym samym nie można wobec niego stosować trybu z omówionego powyżej art. 155 k.p.a. Skoro tak, to zasadnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2011 r., w trybie art. 155 k.p.a., a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolowanym w niniejszym postępowaniu nieważnościowym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014r., utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie.

W świetle opisanych powyżej okoliczności sprawy należy podzielić stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego , zgodnie z którym postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2014r., nie jest obarczone żadną z wad nieważnościowych w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a.

Sąd stwierdza, że zarzuty skargi nie mogły wpłynąć na powyższa oceną zaskarżonego postanowienia.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).