Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 854/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h) i pkt 15
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi S. W. na uchwałę Rady Gminy Horyniec Zdrój z dnia 18 stycznia 2016 r. nr XIV.121.2016 w przedmiocie likwidacji szkoły podstawowej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 854/16

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada Gminy Horyniec-Zdrój podjęła uchwałę nr XIV.121.2016 o likwidacji z dniem 31 sierpnia 2016 r. Szkoły Podstawowej w Werchracie o strukturze organizacyjnej obejmującej klasy I – VI wraz z oddziałem przedszkolnym.

W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h) i pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 446)- dalej: "u.s.g.", art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 2156 z późn. zm.) – dalej: "u.s.o." oraz art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.).

§ 1 uchwały stanowi o dokonaniu likwidacji Szkoły Podstawowej w Werchracie o strukturze organizacyjnej obejmującej klasy I – VI wraz z oddziałem przedszkolnym, natomiast § 2 o zapewnieniu uczniom likwidowanej szkoły możliwości kontynuowania nauki w Szkole Podstawowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Horyńcu- Zdroju wraz z bezpłatnym transportem i opieką podczas dowozu, a uczniom klas I – III w filii Szkoły Podstawowej w Horyńcu Zdroju z siedzibą w Werchracie oraz zapewnieniu dzieciom likwidowanego oddziału przedszkolnego w Werchracie realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i wychowania przedszkolnego w punktach przedszkolnych, dla których organem prowadzącym jest Gmina Horyniec – Zdrój.

W świetle postanowień uchwały, majątek, należności i zobowiązania likwidowanej jednostki przejmuje Urząd Gminy w Horyńcu Zdroju (§ 4 i 5 uchwały), a obwód zlikwidowanej szkoły podstawowej przejmuje Szkoła Podstawowa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Horyńcu- Zdroju (§ 3 uchwały). Wykonanie uchwały powierzono Wójtowi Gminy Horyniec-Zdrój (§ 7 uchwały), zaś nadzór nad wykonaniem uchwały powierzono Komisji Oświaty, Zdrowia, Sportu i Kultury Fizycznej Rady Gminy Horyniec-Zdrój (§ 8 uchwały).

W dniu 15 kwietnia 2016 r. S. W. wspólnym pismem dotyczącym 5 uchwał podjętych w zakresie likwidacji szkoły w Werchracie, wezwał Radę Gminy Horyniec-Zdrój do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, że w głosowaniu nad przyjęciem tychże uchwał brali udział radni B. J. oraz M. Ś., którzy podlegali wyłączeniu, bowiem są pracownikami szkół wskazanych w uchwałach, ponadto jako członkowie Komisji zajmującej się m. in. sprawami oświaty uczestniczyli w pracach nad nimi. Wobec braku odpowiedzi ze strony organu, S. W. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie m. in. na wymieniona na wstępie uchwałę Rady Gminy Horyniec-Zdrój., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.

Skarżący podał, że interes prawny do wniesienia skargi wywodzi z faktu, że jest zatrudniony w Szkole Podstawowej w Werchracie jako nauczyciel zajęć technicznych i zajęć komputerowych, na podstawie umowy na czas nieokreślony, w niepełnym wymiarze etatu oraz był zatrudniony w tej szkole w dniu podjęcia zaskarżonej uchwały, tj. 18 stycznia 2016 r. W wyniku wykonania kwestionowanej uchwały oraz odrębnych uchwał podjętych w przedmiocie przekształcenia Szkoły Podstawowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Horyńcu-Zdroju i ustalenia sieci publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez gminę (stanowiących przedmiot zaskarżenia w zarejestrowanych w Sądzie sprawach), dojdzie do likwidacji etatów w Szkole Podstawowej w Werchracie i tworzenia etatów w Szkole Podstawowej w Horyńcu-Zdroju, co niewątpliwie dotyczy interesu prawnego pracowników tych szkół.

Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 25a u.s.g. poprzez dopuszczenie do głosowania w sprawie przyjęcia uchwały radnych, którzy podlegają wyłączeniu od głosowania na podstawie ww. regulacji. Wskazał, że w dniu 18 stycznia 2016 r. odbyła się XIV sesja Rady Gminy Horyniec-Zdrój, w obradach której i głosowaniu wzięło udział 15 radnych, w tym radni: B. J. oraz M. Ś. W głosowaniu nad zaskarżoną uchwałą wzięło udział 15 radnych, z czego 9 głosowało "za", a 6 głosowało "przeciw".

Skarżący podniósł, że B. J. była w dniu 18 stycznia 2016 r. zatrudniona jako nauczyciel w Szkole Podstawowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Horyńcu-Zdroju. M. Ś. był natomiast zatrudniony w dniu 18 stycznia 2016 r. jako nauczyciel w Szkole Podstawowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Horyńcu-Zdroju oraz Szkole Podstawowej w Werchracie. Ponadto wymienieni radni są członkami Komisji Uzdrowiskowej, Zdrowia, Oświaty, Sportu i Kultury Fizycznej, w ramach której brali udział w pracach nad projektem kwestionowanej uchwały.

Zdaniem skarżącego, skoro wskazani radni byli pracownikami szkół, których dotyczy uchwałą, to w świetle art. 25 a u.s.g. nie mogli brać udziału w głosowaniu nad tą uchwałą. Nie ma przy tym znaczenia, czy interes prawny radnego wynika z prawa cywilnego, administracyjnego, karnego czy jak w opisywanej sprawie prawa pracy, gdyż interes prawny w danej sprawie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie zachodzi wtedy, gdy sposób załatwienia sprawy ma skutek dla sfery stosunków prawnych danej osoby, choćby nie była ona bezpośrednim uczestnikiem tej sprawy. W orzecznictwie przyjmuje się, że udział w głosowaniu nad uchwałą radnego, który z mocy art. 25a u.s.g. powinien być wyłączony, jest zawsze istotnym naruszeniem prawa, a zatem okoliczność ta w opisywanej sprawie winna skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały. Tym bardziej, że w przypadku zaskarżonej uchwały wyłączenie dwóch radnych od głosowania skutkowałoby niepodjęciem uchwały.

Ponadto zdaniem skarżącego zaskarżona uchwała o likwidacji szkoły została podjęta pomimo braku podjęcia ważnej i skutecznej uchwały o zamiarze likwidacji wskazanej szkoły.

Niezależnie od powyższego skarżący wskazał, że likwidacja Szkoły Podstawowej w Werchracie nie znajduje merytorycznego lub społecznego uzasadnienia, gdyż wyniki nauczania w tej szkole w roku szkolnym 2014/2015, patrząc przez pryzmat testów szóstoklasisty, były najlepsze w powiecie lubaczowskim. W likwidowanej szkole dzieci czują się komfortowo i bezpiecznie, czego w ocenie skarżącego nie można powiedzieć o konieczności codziennego dojazdu do Szkoły Podstawowej w Horyńcu-Zdroju. Skarżący zakwestionował dane demograficzne podane przy uzasadnieniu kwestionowanej uchwały twierdząc, że w najbliższych latach w Szkole Podstawowej w Werchracie odnotowany by był wzrost liczy uczniów.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Horyniec-Zdrój wniosła o jej oddalenie i "zasądzenie kosztów według norm przepisanych".

Odnosząc się do zarzutów skargi organ podał, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych za dopuszczalne należy uznać dopuszczenie do głosowania radnego będącego jednocześnie nauczycielem zatrudnionym w innej szkole, niż szkoła objęta głosowaniem. Podał, że radny M. Ś. jest zatrudniony w Szkole Podstawowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Horyńcu-Zdroju na podstawie mianowania oraz był zatrudniony w Szkole Podstawowej w Werchracie na podstawie umowy o pracę na czas określony do dnia 31 sierpnia 2016 r. Zaskarżona uchwała "swoją skuteczność rozpoczyna od dnia 1 września 2016 r.", a zatem po rozwiązaniu z radnym stosunku pracy w Szkole Podstawowej w Werchracie, a tym samym w sprawie brak było podstaw do wyłączenia radnego od głosowania. Niemniej ewentualne wyłączenie radnego "i tak nie miało znaczenia" z uwagi na stosunek głosów, jakim przyjęto zaskarżoną uchwałę. B. J. nie pracuje zaś w Szkole Podstawowej w Werchracie, wobec czego brak było podstaw do jej wyłączenia od udziału w głosowaniu.

Odnosząc się zaś do naruszenia art. 59 ust. 1 u.s.o. organ podniósł, że wskazani przez skarżącego rodzice uczniów zostali pisemnie powiadomieni o zamiarze likwidacji szkoły, na dowód czego do skargi dołączono kopie pism kierowanych do ww. osób oraz kopie zwrotnych potwierdzeń odbioru tych pism.

Rada Gminy wskazała, że zaskarżoną uchwałę podjęto, ponieważ demografia na terenie Gminy Horyniec-Zdrój jest szczególnie niekorzystna. Zaledwie kilkoro uczniów w każdym roczniku nauczania powoduje, że koszty utrzymania szkoły są bardzo wysokie. Likwidacja czy też reorganizacja szkół odbywa się na terenie całego kraju, decyzje jednostek samorządu terytorialnego mieszczą się w obowiązującym porządku prawnym i stanowią istotną cześć sprawowania władzy samorządowej. Stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały z powodu wadliwego dopuszczenia do udziału w głosowaniu radnego, którego głos "nie ma znaczenia w uzyskaniu niezbędnej większości", wydaje się stanowić dolegliwość niewspółmierną do skutków jakie niesie za sobą takie rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Poddając skargę wstępnemu badaniu Sąd stwierdził, że spełnione zostały warunki formalne do jej wniesienia. Złożenie skargi poprzedzone zostało wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 15.04.2016 r. i wobec braku odpowiedzi na nie, skarżący skierował skargę w dniu 27.05.2016 r., a więc z zachowaniem terminu wynikającego z art. 53 § 2 P.p.s.a.

Podstawą złożenia skargi był art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – powoływanej dalej również w skrócie "u.s.g." (obecnie obowiązuje t.j. ogłoszony w Dz. U. z 2016 r., poz. 446), który umożliwia zaskarżenie podjętej przez organ gminy uchwały do sądu administracyjnego każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały tą uchwałą naruszone.

Rozpoznając skargę wniesioną w oparciu o ww. przepis obowiązkiem Sądu było zbadanie legitymacji procesowej skarżącego poprzez ustalenie, czy będąca przedmiotem skargi uchwała narusza jego prawem chroniony interes lub uprawnienie.

W powołanym przepisie legitymacja skargowa została bowiem oparta na odmiennym kryterium niż ogólna zasada wyrażona w art. 50 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Legitymacja do wniesienia skargi z art. 101 u.s.g. do sądu administracyjnego przysługuje zatem nie temu, kto ma w tym interes prawny, ale temu czyj interes prawny został naruszony zaskarżonym aktem (uchwałą) organu gminy (wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt. OSK 476/04, ONSAiWSA 2005/1/2). Naruszenie interesu prawnego podmiotu wnoszącego skargę musi mieć przy tym charakter bezpośredni, zindywidualizowany, obiektywny i realny. Uchwała, czy też konkretne jej postanowienia, muszą więc naruszać rzeczywiście istniejący w dacie podejmowania uchwały interes prawny skarżącego. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych panuje zgodność co do tego, iż warunkiem umożliwiającym zaskarżenie uchwały organu gminy jest nie tylko jej obiektywna niezgodność z prawem materialnym, kształtującym sytuację prawną podmiotu skarżącego, ale także konieczność wykazania, że uchwała w sposób rzeczywisty i bezpośredni narusza interes prawny skarżącego, przez co należy rozumieć ograniczenie, zniesienie lub uniemożliwienie realizacji tego interesu (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1016/09, Lex nr 594835, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 października 2008 r., sygn. II SA/Gd 492/08, LEX nr 499841, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II SA/Go 476/10, Lex nr 706654).

S. W. w dniu wydania zaskarżonej uchwały był zatrudniony w Szkole Podstawowej w Werchracie jako nauczyciel zajęć technicznych i zajęć komputerowych, nie ulega zatem wątpliwości, że był legitymowany w rozumieniu art. 101 u.s.g. do jej zaskarżenia.

Zaskarżona uchwała wydana została na podstawie art. 59 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Przepis ten stanowi, że szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych - uczniów), właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu.

Z przepisu tego wynika dwuetapowość procedury likwidacji szkoły – najpierw podejmowana jest uchwała o zamiarze likwidacji szkoły, a następnie uchwała o likwidacji szkoły. Pierwsza z nich ma charakter intencyjny, informuje o zamiarze podjęcia działań przez organ prowadzący szkołę i stanowi podstawę do ich podjęcia.

W rozpoznawanej sprawie taka właśnie uchwała wyrażająca zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej w Werchracie wraz z oddziałem przedszkolnym o Nr XII.91.2015, została podjęta przez Radę Gminy Horyniec- Zdrój w dniu 18 listopada 2015 r. Wyrokiem z dnia 22 września 2016 r., II SA/Rz 852/16 WSA w Rzeszowie oddalił skargę na ww. uchwałę, a zatem jej legalność nie została zakwestionowana. Tym samym nie jest zasadny skierowany w niniejszej sprawie zarzut podjęcia uchwały o likwidacji szkoły pomimo braku "ważnej i skutecznej uchwały" o zamiarze likwidacji tejże szkoły.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 25a u.s.g., który stanowi, że radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego, stwierdzić należy, że został on naruszony, jednakże Sąd uznał, iż naruszenie to nie stanowiło istotnego naruszenia prawa, a tym samym nie zadecydowało o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały.

Przepis ten wprowadzony został do ustawy o samorządzie gminnym ustawą nowelizującą z dnia 11 kwietnia 2001 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 497) jako regulacja antykorupcyjna – jego celem było zapewnienie uczciwego sprawowania mandatu przez radnego poprzez wykluczenie wykorzystania go dla własnych korzyści, jak również zabezpieczenie przed naciskami ze strony organów samorządu terytorialnego. Art. 25a u.s.g. dotyczy wszelkich aktów podejmowanych przez radę gminy lub komisję, a więc również tzw. uchwał intencyjnych, jak i takich, które nie mają charakteru prawotwórczego. Interes prawny, o którym mowa w tym przepisie ma znaczenie materialnoprawne, co oznacza, że zachodzi on w danej sprawie wtedy, gdy sposób jej załatwienia ma skutek dla sfery stosunków prawnych radnego (por. wyrok NSA z dnia 11.01.2012 r., I OSK 2006/11, Lex Nr 1107471).

Na gruncie niniejszej sprawy zatrudnienie radnego M. Ś. w Szkole Podstawowej w Werchracie w czasie kiedy podejmowano uchwałę o likwidacji tej szkoły, jest wystarczającą przesłanką do wyłączenia go od głosowania. Taka przesłanka nie zachodzi natomiast w przypadku radnej B. J., która w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały nie była zatrudniona w objętej likwidacją Szkole Podstawowej w Werchracie. Fakt jej zatrudnienia w Szkole Podstawowej im. Marszałka J. Piłsudskiego w Horyńcu-Zdroju, która zgodnie z zaskarżoną uchwałą intencyjną ma stać się szkołą filialną z utworzonymi oddziałami klas I – III w miejsce likwidowanej szkoły w Werchracie, nie przesądza o interesie prawnym tej radnej. W jej przypadku nie można bowiem wskazać konkretnego przepisu prawa uprawniającego do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej, co jest istotą interesu prawnego, który musi być osobisty, indywidualny, konkretny, obiektywny i aktualny, a nie ewentualny.

Niewątpliwie zatem jedynie radny M. Ś. podlegał wyłączeniu od głosowania na podstawie art. 25a u.s.g.

Nie oznacza to jednak automatycznie, że udział tego radnego w głosowaniu stanowi istotne naruszenie prawa i powoduje nieważność uchwały.

Kwestię te należy oceniać indywidualnie w konkretnej sprawie, w kontekście wyniku głosowania. Sąd podziela wyrażony w tym zakresie pogląd WSA w Białymstoku zawarty w wyroku z dnia 22.12.2011 r., II SA/Bk 168/11, Lex Nr 1688530, że jeżeli wynik głosowania świadczy o tym, że udział w głosowaniu radnego, który powinien był się wyłączyć od głosowania nie miał wpływu na podjęcie uchwały, to należałoby to traktować jako nieistotne naruszenie prawa w rozumieniu art. 91 ust. 4 u.s.g.. Naruszenie byłoby istotne, gdyby uczestnictwo podlegającego wyłączeniu radnego przesadziło o przyjęciu uchwały lub nie.

W rozpoznawanej sprawie uchwała nr XIV.121.2016 została przyjęta po głosowaniu przez 15 radnych – 9 głosami "za", przy 6 głosach "przeciw". Gdyby zatem nie brał udziału podlegający wyłączeniu radny M. Ś. – czyli głosujących było 14 osób, to nawet zakładając, że głosował on "za" przyjęciem uchwały - wynik głosowania byłby 8 głosów "za", 6 – "przeciw", przy założeniu, że głosował przeciw- wynik byłby 9 "za", 5 "przeciw". Z powyższego wynika, że przy głosowaniu nad zaskarżoną uchwałą głos 1 radnego nie był przesądzający o wyniku tego głosowania, a tym samym udział podlegającego wyłączeniu radnego w głosowaniu nad uchwałą nie ma charakteru istotnego naruszenia prawa.

Ponadto należy stwierdzić, nawiązując do treści skargi, która dotyczy również uchwał Rady Gminy Horyniec – Zdrój z dnia 18 listopada 2015 r. o Nr XII.91.2015 i Nr XII.92.2015 oraz z dnia 18 stycznia 2016 r. Nr XIV.122.2016 oraz XIV.123.2016, że w odniesieniu do uchwały Nr XIV.121.2016 sformułowano omówione wyżej zarzuty- tj. naruszenia art. 25a u.s.g. oraz wydania uchwały o likwidacji szkoły przy braku ważnej i skutecznej uchwały o zamiarze likwidacji tejże szkoły. W skardze zaprezentowano również zarzut niewypełnienia obowiązku powiadomienia rodziców uczniów o zamiarze likwidacji szkoły – tj. naruszenia art. 59 ust. 1 u.s.o., jednakże skierowany on został jednak wyłącznie pod adresem uchwał o Nr XII.91.2015 i Nr XII.92.2015. Tym niemniej, biorąc pod uwagę treść pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 13.07.2016 r., będącego uzupełnieniem skargi także w niniejszej sprawie, w którym przekazano oświadczenie W. K. o braku powiadomienia go jako ojca uczennicy J. K., Sąd postanowił odnieść się również do tego zarzutu, by stwierdzić, że zaskarżona uchwała nie narusza art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty.

Przypomnieć należy, że w przepisie tym organ prowadzący szkołę został zobowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem jej likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych - uczniów), właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu.

W rozpoznawanej sprawie obowiązki te zostały skonkretyzowane w uchwale z dnia 18 listopada 2015 r. Nr XII.91.2015 o zamiarze likwidacji szkoły. W jej § 6 zobowiązano i upoważniono Wójta Gminy Horyniec Zdrój do dokonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji, a w szczególności do zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły rodziców uczniów i Podkarpackiego Kuratora Oświaty oraz do wystąpienia do tegoż Kuratora o opinię na temat likwidacji szkoły.

Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że informacja o zamiarze przekształcenia szkoły powinna być informacją imiennie skierowaną do poszczególnych rodziców, wyraźną i dającą możliwość zapoznania się z jej treścią. Poinformowanie nie musi jednak nastąpić na piśmie; udokumentowane powiadomienie osób obecnych na zebraniu oraz skierowanie pisemnych zawiadomień do pozostałych rodziców uczniów czyni zadość wymaganiom, o których mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty (por. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 8.03.2016 r., III SA/Kr 1007/15, https://cbois.nsa.gov.pl).

Należy również podkreślić, że w przypadku pisemnego przekazania powiadomienia nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego dotyczące doręczeń (por. wyrok NSA z dnia 22.10.2014, I OSK 1529/14, LEX nr 1523334).

W rozpoznawanej sprawie powiadomienia do rodziców zostały skierowane pismami z dnia 30.12.2015 r., a więc z zachowaniem terminu wynikającego z art. 59 ust. 1 u.s.o. i jak wynika z przedstawionych przez organ zwrotnych potwierdzeń odbioru w przypadku rodziców: K. i W. K. oraz L. i K. J., pisma te zostały im doręczone 4.01.2016 r., przy czym podnoszona przez skarżącego kwestia autentyczności podpisów pozostaje poza kognicją Sądu.

Tym samym uznać należy, że upoważniony przez Radę Wójt Gminy Horyniec-Zdrój wykonał obowiązek powiadomienia rodziców uczniów objętej zamiarem likwidacji szkoły. Podobnie został wykonany obowiązek pozostałych powiadomień z art. 59 ust. 1 u.s.o. oraz uzyskania opinii Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie.

Z tych przyczyn, Sąd uznał, że procedura likwidacji poprzedzająca wydanie zaskarżonej uchwały została przeprowadzona prawidłowo, a wskazane w niniejszym uzasadnieniu naruszenie art. 25a u.s.g. przy podejmowaniu uchwały nie miało charakteru istotnego naruszenia prawa i wpływu na wynik głosowania, stąd też w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.