Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 233/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 233/10 w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadku postanawia odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. O. – dalej "Skarżąca", na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadku.

W dniu 7 lipca 2010 r. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie, tłumacząc niedotrzymanie terminu omyłkowym złożeniem wniosku dnia 7 czerwca 2010 r. do Sądu Okręgowego w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; – dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. – strona powinna złożyć wniosek w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Podnieść zatem należy, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się to bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r.,

FZ 63/04, niepubl.). Przykładowo do takich okoliczności można zaliczyć nagłą chorobę, która uniemożliwi posłużenie się nawet innymi osobami np. dorosłym domownikiem, klęskę żywiołową lub też zdarzenie nagłe, którego strona nie mogła przewidzieć i zabezpieczyć się przez jego skutkami.

Stwierdzić należy, że wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 czerwca 2010 r. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy.

Zdaniem Sądu przekroczenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 czerwca 2010 r., nie zostało spowodowane trudnymi do przezwyciężenia przeszkodami. Skarżąca na rozprawie w dniu 7 czerwca 2010 r. w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Warszawie została pouczona, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na jej wniosek zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, pomimo to Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia do Sądu Okręgowego w W.. W ocenie Sądu Skarżąca nie dochowała należytej staranności przy składaniu przedmiotowego wniosku, zatem jej działanie było zawinione.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.