Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 379/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2005r. sygn. akt II SA/Kr 1155/04 o zwolnieniu M. L. od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w ½ części i oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi A.J. i M. L. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zmiany sposobu użytkowania będących w budowie pomieszczeń gospodarczych w związku z ich rozbudową postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał M. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie go z połowy wpisu sądowego od wniesionej skargi, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, istnieją podstawy do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w części, jednakże okoliczności podniesione przez skarżącego nie wskazują na to, że nie jest on w stanie uiścić kwoty 250 zł tytułem wpisu sądowego.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący M. L. podnosząc, że ponosi ogromne koszty związane z wydatkami na leczenie, utrzymaniem mieszkania, pozostałymi kosztami eksploatacyjnymi, spłatą pożyczek i wyżywieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Z oświadczenia o stanie majątkowym skarżącego wynika, że utrzymuje się on małżonką z emerytur, których łączna wysokość wynosi 2300 zł miesięcznie. Należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, że przy tych dochodach poniesienie części kosztów postępowania sądowego nie przekracza jego możliwości finansowych, tym bardziej, że wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń o wysokich kosztach swego utrzymania oraz leczenia.

Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Występując ze skargą wszczynającą postępowanie przed sądem administracyjnym skarżący powinien się liczyć, że będzie ponosił koszty postępowania, a w szczególności powinien zaoszczędzić niezbędne środki finansowe na ponoszenie opłat sądowych. W przedmiotowej sprawie ciężary spoczywające na skarżącym zostały ograniczone do obowiązku partycypowania w ponoszeniu kosztów postępowania sądowego (zwolnienie od połowy wpisu sądowego).

W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, ażeby całkowicie odstąpić od tej zasady.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.