Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1154/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek  o wykładnię wyroku
Powołane przepisy: article: Art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Starosty Powiatu A o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2011r. sygn. akt III SA/Kr 1154/10 wydanego w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Wojewody z dnia 7 września 2010r. znak [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wykładnię.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 lipca 2011r. sygn. akt III SA/Kr 1154/10 uchylił zaskarżoną przez R. G. decyzję Wojewody z dnia 7 września 2010r. znak [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu A z dnia [...] 2010r. znak [...] o odmowie przyznania R. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 05.07.2010r.

W motywach uzasadnienia wyroku Sąd wskazał, że orzekające w sprawie organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego tj. art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) mającego wpływ na wynik sprawy z tego względu, że nie dokonały oceny prawnej okoliczności, iż R. G. w okresie zatrudnienia w P sp. z o.o. od 04.01.2009r. do 25.09.2009r., w trakcie trwania urlopu bezpłatnego tj. w okresie od 24.08.2009r. do 25.09.2009r. równocześnie podjął zatrudnienie u drugiego pracodawcy B od dnia 01.09.2009r. do 08.01.2010r. Jak wskazał Sąd, okoliczność równoczesnego przebywania na urlopie bezpłatnym w jednym miejscu zatrudnienia, nie wyklucza uwzględnienia tego okresu przy ustaleniu uprawnień do zasiłku, jeśli spełnione zostały inne przesłanki ustawowe do jego zaliczenia.

Pismem z dnia 24.10.2011r. organ pierwszej instancji Starosta Powiatu A wniósł o dokonanie wykładni uzasadnienia w/w wyroku Sądu. Wskazał, że wymaga wykładni czy Sąd wydając w/w wyrok, zaliczył do okresu, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku cały okres zatrudnienia w P, w tym przebywanie na urlopie bezpłatnym od 24.08. do 31.08.2009r., przyjmując, że w tej konkretnej sytuacji okres faktycznego urlopu bezpłatnego trwał krócej niż 30 dni i nie podlega wyłączeniu. Jednocześnie przedstawił ustalenia faktyczne według których R. G. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania tj. od 04.01.2009r. do 04.07.2010r. posiadał 265 dni zatrudnienia w P z czego przez 33 dni przebywał na urlopie bezpłatnym a zatem do zaliczenia pozostało 232 dni. Następnie R. G. pozostawał w zatrudnieniu w pełnym wymiarze czasu pracy w Zakładzie B przez 130 dni. W sumie skarżący posiadał 362 dni zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Jak podał organ, do okresu, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku nie został zaliczony okres od 24.08.2009r. do 31.08.2009r. tj. 8 dni, tj. dni, w których R. G. przebywał na urlopie bezpłatnym, ale nie był jeszcze zatrudniony w firmie B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wykładnia powyższego przepisu zmierza do wniosku, że przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie a wykładnia może być dokonywana na wniosek jak też z urzędu, pomimo, że w/w przepis nie zawiera w tej kwestii wyraźnego wskazania. Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w tezie wyroku z dnia 16 grudnia 2008r. sygn. akt II SA/Bk 287/04 (Legalis) wobec dopuszczalności przeprowadzenia także z urzędu wykładni wyroku w zakresie wątpliwości co do jego treści, należy przyjąć, że dopuszczalny jest wniosek o wykładnię złożony przez organ pierwszej instancji, który co prawda nie był stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale z uwagi na uchylenie decyzji obydwu instancji jest zobowiązany faktycznie do realizacji wyroku kasacyjnego.

Sąd w niniejszym składzie podziela powyższą tezę. Starosta Powiatu A nie był co prawda stroną postępowania sądowoadministarcyjnego w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Wojewody z dnia 7 września 2010r. znak [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, ale wyrok Sądu z 7 lipca 2011r. uchylił również decyzję organu pierwszej instancji, co oznacza, że organ pierwszej instancji będzie wykonywał faktycznie ten wyrok.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku Starosty Powiatu A zauważyć należy, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku. W postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości wyroku nie jest możliwe żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia a strona wnosząca o dokonanie wykładni powinna wskazać, który fragment uzasadnienia jest dla niej niezrozumiały bądź nasuwa określone wątpliwości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 201r. sygn. akt I OZ 790/10, Lex nr 742050 i z 20.05.2011r. sygn. akt I FZ 104/11 Lex nr 795251).

Wniosek Starosty Powiatu A nie może zostać uwzględniony, gdyż po pierwsze organ ten nie wskazał, który fragment uzasadnienia wyroku Sądu jest dla niego niezrozumiały, a co więcej wniosek Starosty zmierza do wypowiedzenia się przez Sąd w drodze wykładni co do treści decyzji pierwszej instancji. Sąd nie może w drodze wykładni wskazać organowi, które ściśle dni urlopu bezpłatnego i ile należy zaliczyć R. G. do okresu zasiłkowego. Wykraczałoby to poza ramy wykładni w rozumieniu art. 158 p.ps.a. Jak Sąd zauważył, istotą rozstrzygnięcia było wskazanie, że orzekające w sprawie R. G. organy nie dokonały oceny prawnej okoliczności pozostawania w zatrudnieniu w firmie B w okresie gdy w tym czasie R. G. pozostawał na urlopie bezpłatnym w pierwszego pracodawcy. Sąd we wskazówkach uzasadnienia w istocie przesądził, że orzekające w sprawie R. G. organy nie powinny ograniczać się przy ustalaniu prawa R. G. do zasiłku dla bezrobotnych jedynie do zatrudnienia w P Sp. zo.o. Na marginesie należy zauważyć, że Starosta Powiatu A podał we wniosku o wykładnię sprzeczne ustalenie z ustaleniami w sprawie ze skargi R. G. Mianowicie, odliczone zostało skarżącemu 33 dni urlopu bezpłatnego a nie jak podał we wniosku organ – jedynie 8 dni.

Mając na uwadze powyższe, Sąd odmówił na podstawie art. 158 p.p.s.a. dokonania wykładni uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2011r. sygn. akt 1154/10.