Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 19/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Lasecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2008r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. na rzecz skarżącego [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący B.M. wystąpił w dniu 12 czerwca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z siedzibą w L.. W uzasadnieniu swojej skargi podał, że w dniu 29 marca 2005r. złożył w Powiatowym Biurze Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej ARiMR) w L. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich za 2005r. do gruntów rolnych położonych w [...] o numerach działek [...] o łącznej powierzchni 73,54 ha.

Dwukrotnie – to jest w dniu 25 maja i 17 sierpnia 2005r. składał skarżący korektę swojego wniosku co do powierzchni zadeklarowanych gruntów tak aby ostatecznie ta powierzchnia wynosiła 72,93 ha.

Po kontroli w dniu 18 października 2005r. przez inspektorów ARiMR gospodarstwa skarżącego i rozprawie administracyjnej w dniu 10 sierpnia 2006r. organ I instancji – Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. w dniu 30 listopada 2006r. decyzją Nr [...] na podstawie art. 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004r. Nr 6, poz.40) oraz art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. w sprawie ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz.Urz.WE Nr L 345 z 20.XI.2004r. str. 1 ze zm., art. 65 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.Urz.WE Nr L 141 z 30.IV.2004r. str. 18 ze zm.) odmówił B.M. przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005r. i ustalił kwotę potrąceń w wysokości 10.794,24 zł którą producentowi rolnemu będzie organ potrącał z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku w którym stwierdzono nieprawidłowości.

Na skutek wniesionego odwołania, a wcześniej także wniosków skarżącego o uzupełnienie decyzji i jej wykładni – których organ II instancji nie uwzględnił – p.o. Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego w Z. decyzja Nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał iż organ I instancji nie ustalił stanu faktycznego sprawy stąd też nie miał pełnego rozeznania aby podjąć merytoryczną decyzję w szczególności co do wyjaśnienia które wymienione działki we wniosku o dopłaty były przez wnioskodawcę użytkowane rolniczo i w dobrej kulturze rolnej, a które nie były uprawiane. W szczególności organ wskazał na konieczność przeprowadzenia rozprawy administracyjnej i przesłuchanie świadków na okoliczność spełniania warunków o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. Nr 6, poz. 40)

Decyzja ta organowi I instancji została doręczona wraz z aktami sprawy administracyjnej w dniu 3 grudnia 2007r.

Do dnia wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. to jest 12 czerwca 2008r. organ w przedmiotowej sprawie decyzji nie wydał.

W dniu 6 kwietnia 2008r. skarżący złożył zażalenie do Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. Swoje zażalenie powtórzył w dniu 17 kwietnia 2008r. Jak twierdzi żadnej odpowiedzi na swoje zażalenie nie otrzymał. W swojej skardze domaga się nakazania organowi wydanie decyzji merytorycznej w celu rozpoznania jego wniosku sprzed trzech lat.

W odpowiedzi na skargę organ podał, że sprawa skarżącego jest sprawą szczególnie skomplikowaną a sam skarżący nie ułatwia jej prowadzenia zasypując organ różnego rodzaju pismami, wnioskami i skargami. W przedziale czasu od stycznia 2008r. do lipca 2008r. organ wysłał pisma do B.M. o przedłużeniu terminu do załatwienia jego sprawy i dlatego zarzucaną bezczynność organ uznaje za niezasadną.

W dniu 24 listopada 2008r. (data prezentaty) do tutejszego Sądu wpłynęła decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z/s w L. [...] odmawiająca B.M. przyznania płatności bezpośrednich na rok 2005 (z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej) do gruntów rolnych na podstawie art. 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004r. Nr 6, poz. 40 ze zm.) art. 104, art. 107 oraz 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.) art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004r. z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz.Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004r. str. 1 ze zm.), art. 65 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004r. str 18 ze zm.) art. 17 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy, ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.Urz L 327 z 12.12.2001r.), § 1 ust. 1 Rozporządzenia MRiRW z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. z 2004. Nr 65, poz. 600 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowo administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sadowo administracyjna. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowo administracyjnego z powodu zaistnienia zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Z bezprzedmiotowością postępowania "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 będziemy mieli do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynności postępowania (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz pod. Red Bogusława Dautera Wydanie II, Zakamycze 2006).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją, iż do daty orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny – Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z/s w L., pozostający w bezczynności, wydał w dniu [...] r. decyzję administracyjną Nr [...], której strona się domagała. Zatem w chwili wyrokowania tj. w dniu 27 listopada 2008r. organ już w bezczynności nie pozostawał, a postępowanie sądowo administracyjne wszczęte ze skargi na bezczynność stało się bezprzedmiotowe, dlatego też z mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega umorzeniu.

Na marginesie należy zaznaczyć, iż stronie od decyzji organu z dnia 13 listopada 2008r. przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia (Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Z.), o czym organ ją pouczył w uzasadnieniu swojej decyzji.