Wyrok NSA, sygn. akt II SA 1117/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2001-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Teza: Okres pobierania zasiłku gwarantowanego nie daje podstaw do nabycia prawa do zasiłku, lecz jedynie zalicza się go do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto od zasiłków gwarantowanych nie opłaca się składek na Fundusz Pracy.

TEZY

Okres pobierania zasiłku gwarantowanego nie daje podstaw do nabycia prawa do zasiłku, lecz jedynie zalicza się go do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto od zasiłków gwarantowanych nie opłaca się składek na Fundusz Pracy.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Sylwii K. na decyzję Prezesa Krajowego Urzędu Pracy z dnia 27 lutego 2001 r. (...) w przedmiocie prawa do zasiłku - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezes Krajowego Urzędu Pracy decyzją z dnia 27 lutego 2001 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./ w związku z art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa oraz art. 23 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56/ po rozpatrzeniu odwołania Sylwii K. od decyzji Wojewody D. z dnia 23 stycznia 2001 r. (...) w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dnia 5 lipca 2000 r. - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono m.in.:

- że słusznie Wojewoda D. stwierdził nieważność części decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dnia 5 lipca 2000 r. (...), w sprawie przyznania zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 lipca 2000 r. Poprzez swoje działanie usunął tę część decyzji z obrotu prawnego, która nie miała i nadal nie ma uzasadnienia w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W dniu 5 lipca 2000 r. Kierownik PUP w M. decyzją (...) przyznał Pani K. status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 10 października 2000 r. Kierownik PUP w M. za zgodą strony zmienił swoją decyzję z dnia 5 lipca 2000 r. w części dotyczącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Decyzją tą pozbawił Sylwię K. prawa do pobierania ww. świadczenia. Od decyzji tej zainteresowana złożyła odwołanie. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji z uwagi na cofnięcie zgody przez Sylwię K. w sprawie zmiany decyzji. Kierownik PUP w M. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego przekazał akta sprawy Sylwii K. do Wojewody D. w celu stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 5 lipca 2000 r. w części dotyczącej prawa do zasiłku. Wojewoda w dniu 23 stycznia 2001 r. stwierdził nieważność decyzji Kierownika PUP w M. z dnia 5 lipca 2000 r. w części przyznania Sylwii K. prawa do pobierania zasiłku od dnia 11 lipca 2000 r. Od decyzji tej strona złożyła odwołanie do Prezesa KUP.

Następnie organ odwoławczy, po przytoczeniu treści art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, podkreślił, że w myśl przepisu art. 24 ust. 4 ustawy do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku, zalicza się również okresy pobierania, na podstawie przepisów o pomocy społecznej, gwarantowanego zasiłku okresowego, okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych pracowników, okres zatrudnienia za granicą osoby, która przesiedliła się do kraju na warunkach repatriacji w rozumieniu przepisów o obywatelstwie polskim oraz okresy urlopu bezpłatnego, udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących, opiekujących się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych, a także okresy niewykonywania pracy przed dniem 8 czerwca 1968 r. stanowiące przerwę w zatrudnieniu spowodowaną opieką nad dzieckiem.

W związku z ww. przepisami należy stwierdzić, że w dniu rejestracji tzn. 3 lipca 2000 r. Sylwia K. nie spełniała warunków ustawowych do nabycia i pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Okres pobierania zasiłku gwarantowanego nie daje podstaw do nabycia prawa do zasiłku, lecz jedynie zalicza się go do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto należy zauważyć, że od zasiłków gwarantowanych nie opłaca się składek na Fundusz Pracy. Na Fundusz Pracy odprowadza się natomiast składki w związku z pozostawaniem w stosunku pracy lub stosunku służbowym, z wykonywaniem pracy na podstawie umowy o pracę nakładczą, agencyjną, zlecenia oraz w innych przypadkach wskazanych ustawą. Natomiast ustawa wskazuje wyraźnie, że od zasiłków gwarantowanych nie opłaca się składek na Fundusz Pracy /art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu/. W związku z tym nie istnieje możliwość zaliczenia Sylwii K. ww. okresu jako pracy lub jako okresu, na podstawie którego mogłaby nabyć zasiłek dla bezrobotnych.

Na powyższe decyzje wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Sylwia K., wnosząc o ich uchylenie. Skarżąca podnosi w szczególności, że organy zatrudnienia nie zastosowały się do jej wniosków zawartych w odwołaniu, a także podkreśla że osobom, które pobierały gwarantowany zasiłek okresowy służy prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Podnosi także, iż niesłusznie wstrzymano jej wypłatę zasiłku, gdyż decyzja nie ulegała wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Bezsporne jest, że skarżąca bezpośrednio przed rejestracją pobierała w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2000 r. gwarantowany zasiłek okresowy z Funduszu Opieki Społecznej.

Decyzją Starosty Powiatu M. z dnia 5 lipca 2000 r. (...) orzeczono o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 3 lipca 2000 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 11 lipca 2000 r. w wysokości 348,00 zł miesięcznie.

Zaskarżonymi decyzjami stwierdzono nieważność powyższej decyzji, w części dotyczącej przyznania prawa do zasiłku wobec braku podstaw prawnych do przyznania takiego zasiłku /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/.

Trafnie stwierdzono w zaskarżonych decyzjach, że w świetle art. 23 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 2 pkt 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ bezrobotnemu przysługuje prawo do zasiłku jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie przez co najmniej 365 dni był on zatrudniony lub wykonywał inną pracę zarobkową, jeżeli podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy wynosiła co najmniej kwotę najniższego wynagrodzenia. Do 365 dni zalicza się również inne okresy, za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie. Skarżąca takiego warunku nie spełnia ponieważ od pobieranego zasiłku okresowego z pomocy społecznej nie była odprowadzana składka na Fundusz Pracy, bowiem art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewiduje odprowadzania składek na Fundusz pracy od gwarantowanych zasiłków okresowych.

Jak wynika z decyzji Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 28 stycznia 1999 r. udzielono pomocy "Sylwii K. zamieszkałej W. 66 pomocy w ten sposób, że w okresie od stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2000 r. /tj. przez okres pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego/ będzie opłacana składka do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych:

a/ na ubezpieczenie emerytalne i rentowe od kwoty najniższego wynagrodzenia w wysokości 32,52 procent,

b/ na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 7,5 procent od kwoty zasiłku stałego."

Wcześniejszą decyzją z 26 czerwca 1998 r. udzielono skarżącej gwarantowanego zasiłku okresowego w formie pieniężnej w okresie:

1. od 1 lipca do 31 sierpnia 1998 r. w wysokości 266, 40 zł /słownie: dwieście sześćdziesiąt sześć złotych czterdzieści groszy/ miesięcznie,

2. od 1 września 1998 r. do 30 czerwca 2000 r. w wysokości 280,80 zł /słownie: dwieście osiemdziesiąt złotych osiemdziesiąt groszy/ miesięcznie, zaznaczając, że wymieniona kwota w pkt 2 podlega waloryzacji zgodnie z art. 35a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Natomiast w myśl przepisu art. 24 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku, zalicza się również m.in. okresy pobierania, na podstawie przepisów o pomocy społecznej, gwarantowanego zasiłku okresowego. Tak więc, okres pobierania zasiłku gwarantowanego nie daje podstaw do nabycia prawa do zasiłku, lecz jedynie zalicza się go do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto od zasiłków gwarantowanych nie opłaca się składek na Fundusz Pracy.

Skoro zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - skarga uległa oddaleniu.