Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 591/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 października 2008 roku, nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno - technicznej zameldowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/M. Kosewska


UZASADNIENIE

T. B. wniósł skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 października 2008 roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 1 września 2008 r., nr [...], którą orzeczono o uchyleniu czynności materialno – technicznej zameldowania w dniu 19 września 2007 r. na pobyt stały Z. S. w mieszkaniu nr [...] położonym przy ul. [...] w K.

W skardze T. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednak swego żądania.

W odpowiedzi na zarządzenie wzywające skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku, skarżący podał, że na skutek choroby teściowej Z. S., jego żona przeniosła faktycznie główny ośrodek życia swojej matki do K., gdzie zamieszkuje. W tym celu zostały podjęte skuteczne czynności administracyjne polegające na wymeldowaniu Z. S. z Olsztyna i zameldowaniu jej w Poznaniu – K. Skarżący wskazał, że na skutek działania organów administracji, Z. S. obecnie ma jedynie tymczasowy pobyt w prywatnym domu opieki społecznej w C. Jego zdaniem aktualny stan faktyczny powoduje wszelkie problemy dotyczące załatwiania spraw w ZUS, otrzymania dowodu osobistego oraz trudności w uzyskaniu pomocy socjalnej w postaci dopłaty na możliwość umieszczenia Z. S. w państwowym domu opieki społecznej na terenie województwa wielkopolskiego, gdzie zamieszkuje jej jedyna obecnie córka – L. B., której pomoc jest nieodzowna. Skarżący podkreślił, że Z. S. aktualnie narażona jest na znaczną szkodę w postaci pokrywania ze środków własnych jej pobytu w prywatnym domu opieki społecznej. Przy czym skutki tego są nieodwracalne, gdyż nie ma możliwości zwrotu poniesionych kosztów.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem szkoda, o jakiej mowa w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego. Z kolei przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie ze względu na wiek i stan zdrowia Z. S. zasadne jest utrzymanie korzystnego dla niej stanu wynikającego z faktu zameldowania w K., gdzie mieszka jej jedyna córka. Zatem wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnione jest zatem stanowisko skarżącego, iż wymeldowanie Z. S. z pobytu stałego w K. wiązać się będzie z trudnościami w załatwieniu wielu spraw urzędowych – spraw w ZUS, uzyskaniu dowodu osobistego, korzystaniu z opieki zdrowotnej, uzyskaniu pomocy socjalnej w postaci dopłaty do kosztów utrzymania w państwowym domu opieki społecznej. Wobec faktu, iż zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu prawomocności i na danym etapie postępowania nie jest znany ostateczny wynik sprawy, jej wykonanie mogłoby spowodować skutki prawne i faktyczne, których ewentualne odwrócenie byłoby znacznie utrudnione.

Mając na względzie powyższe, Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/M. Kosewska