Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3284/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skarg: J.M., A.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2002r., Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki - skargi oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2001 r., wydaną na podstawie art. 48 oraz art.80 ust. 2 pkt 1, art.83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r Prawo budowlane / Dz. U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. nakazał J.M. dokonanie rozbiórki wszystkich samowolnie zabetonowanych wzdłuż posesji N. Nr [...] słupków ogrodzeniowych oraz trzech słupków bramowych i ławy betonowej wykonanej między słupkami bramowymi.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 2000r ustalono, że na wyżej opisanej posesji J.M. przystąpiła do budowy ogrodzenia wzdłuż drogi miejskiej Nr [...] bez wymaganego zgłoszenia , co w myśl prawa budowlanego stanowi samowolę budowlaną. Ponieważ inwestor twierdził , że rozpoczął naprawę starego drewnianego ogrodzenia , organ ustalił , że stare ogrodzenie nie istnieje , rozpoczęto nową inwestycję , dlatego też wykonane roboty przekraczaj ą zakres remontu. Droga nr [...] została zaliczona uchwałą Rady Miejskiej w N. z dnia [...] 1994r do placów (dróg publicznych).

W myśl przepisu art.48 prawa budowlanego właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

W odwołaniu J.M. zarzuciła , że decyzja jest dla niej krzywdząca. Podała , że naprawiała stare ogrodzenie , a musiała to zrobić ze względów bezpieczeństwa , gdyż stare ogrodzenie rozleciało się ze starości.

Decyzją z dnia 25 listopada 2002 r. znak : [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa , po rozpoznaniu odwołania inwestora, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o nakazaniu J.M. rozbiórki ogrodzenia działki wzdłuż posesji przy os. N. [...] w N. od strony drogi miejskiej nr ew. [...], wykonanego bez dokonania właściwego zgłoszenia.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał , że na podstawie akt sprawy , w tym fotografii, ustalił, że przedmiotowe ogrodzenie zostało ukończone.

Wykonane roboty budowlane stanowiły odbudowę , czyli w rozumieniu art.3 pkt 6 prawa budowlanego - budowę.

Zgodnie z art. 2.9 ust; 1 pkt 1 w związku z art.30 ust. 1 pkt 2 budowa ogrodzeń od strony dróg, placów i innych miejsc publicznych wymagała zgłoszenia właściwemu organowi.

Z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że droga, przy której wykonano przedmiotowe ogrodzenie , jest drogą publiczną.

Niespornym było, że inwestor nie dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia od strony drogi publicznej.

Organ odwoławczy stwierdził, że ogrodzenie jest obiektem budowlanym.

Za uznaniem ogrodzenia za obiekt budowlany przemawia przede wszystkim treść art.29 ust. 1 pkt 7 oraz treść art.30 ust. 1 pkt 2 w związku z treścią art. 1 i art.3 pkt 6 prawa budowlanego.

Przepisy art. 29 ust.1 pkt 7 i art.30 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego mówią o budowie.

W myśl art.3 pkt 6 prawa budowlanego pojęcie to odnosi się wyłącznie do obiektu budowlanego.

Takiemu rozumowaniu nie sprzeciwia się treść art. 3 pkt 9 prawa budowlanego, zaliczającego ogrodzenie do urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym. Z powyższego wynika jedynie tyle , że jeżeli ogrodzenie związane jest z innym obiektem budowlanym , np. budynkiem , to stanowi związane funkcjonalnie z tym obiektem urządzenie budowlane, nie przestając jednakże samo być obiektem budowlanym.

Skoro ustawodawca w przepisie art.29 ust. 1 pkt 7 nakazał inwestorowi dokonanie zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia od strony ulic i placów lub innych miejsc publicznych , to sam uznał ogrodzenie za obiekt budowlany.

Organ administracji obowiązany był zatem wypełnić dyspozycję art. 48 ustawy i orzec rozbiórkę obiektu. W myśl tego przepisu właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na po wyższą decyzję J.M. zwróciła się o zezwolenie jej na pozostawienie przedmiotowego ogrodzenia.

W odpowiedzi na skargę strona przecina wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.

Skarga jest niezasadna , gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie ze słowniczkiem wyrażeń ustawowych zawartym w art.3 pkt 6 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego,

Stosownie do punktu siódmego omawianego przepisu przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

W tym miejscu wskazać również należy na jeszcze jedną definicję ustawową zawartą w przepisie art. 3 pkt 1 lit. a): ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Z kolei, ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych związanych z obiektem budowlanym - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym oczyszczania lub gromadzenia ścieków, przejazdy i ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki (art.3 pkt 9).

Z powyższego wynika , że skoro urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym jest urządzeniem technicznym , a obiektem budowlanym jest budynek wraz z urządzeniami technicznymi , to urządzenie budowlanego związane z obiektem budowlanym jest częścią obiektu budowlanego.

Podkreślić należy, że sformułowanie "urządzenie budowlane" użyto w ustawie tylko w jednym przepisie - art.39 a prawa budowlanego.

Założenie, że urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym nie jest obiektem budowlanym lub częścią obiektu budowlanego nie jest do pogodzenia z treścią przepisów art.29 ust. 1 pkt 7 i art.30 ust. 1 pkt 2 , które posługując się pojęciem "budowa" - w myśl art.3 pkt 6 prawa budowlanego -muszą odnosić się do obiektu budowlanego.

Zgodnie z treścią art. 28 prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30.

W myśl przepisu art. 29 ust. l pkt 7 prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa ogrodzeń. Skoro więc, jak wyżej wskazano, pojęcie "budowa" odnosi się do obiektu budowlanego, ustawodawca przesądził, że ogrodzenie jest obiektem budowlanym.

Również w przepisie art.30 ust. 1 pkt 2 , wymieniającym przypadki, w których wymagane jest dokonanie organowi zgłoszenia , mowa jest o budowie ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20 m. Powyższe również wskazuje na to , że ogrodzenie jest obiektem budowlanym.

Jeżeli tak, to do samowolnego wykonania ogrodzenia będącego obiektem budowlanym, miał zastosowanie przepis art.48 prawa budowlanego , który stanowił, że właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji , rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części , będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Działania inwestora wyczerpały znamiona tego przepisu , gdyż wzniósł on obiekt budowlany bez wymaganego zgłoszenia. Dlatego też obowiązkiem organu było orzeczenie o nakazaniu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu.

Na marginesie podnieść należy , że w niniejszej sprawie nie może znaleźć zastosowania uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 15.05.2000r (ONSA 2000/4/133) , w której zawarto tezę , że "wykonywanie lub wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym urządzenia budowlanego (przyłącza wodociągowego), o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, póz. 414 ze zm.), nie jest budowaniem obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu art. 48 tej ustawy."

Podnieść bowiem należy, że w ustawie - Prawo budowlane - w kwestii wykonania przyłącza nie użyto sformułowania "budowa" , które musi odnosić się do budowy obiektu budowlanego.

Wobec powyższego , na podstawie art..152 p.s.a., orzeczono jak w sentencji.