Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1695/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. A w podatku od towarów i usług za sierpień 2002 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 października 2007 r. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując w uzasadnieniu, iż uregulowanie należności wynikającej z decyzji choćby w niewielkiej części będzie skutkować pozbawieniem jej minimalnych środków do życia oraz możliwości utrzymania rodziny, co doprowadzi do negatywnych i nieodwracalnych skutków. Strona wskazała, że nie posiada majątku ruchomego bądź nieruchomego, czy też jakichkolwiek praw majątkowych, a otrzymywane przez nią wynagrodzenie za pracę wynosi [...] miesięcznie. Ponadto w związku z ciążą małżonki jakiekolwiek uszczuplenie skromnych finansów rodziny narazi na negatywne skutki życie rodzinne strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "upsa" – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana powołanym przepisem dotyczy tylko takich sytuacji, w których decyzja organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tej decyzji może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 upsa ma charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd ocenił stan faktyczny na podstawie całości akt sprawy, z którego wynika, że wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji był już przedmiotem rozpoznania w toku prowadzonego postępowania przez organ podatkowy pierwszej instancji, który pozytywnie ustosunkował się do wniosku strony i wydał w tym przedmiocie postanowienie do czasu rozpatrzenia odwołania (postanowienie z dnia [...]). W aktach znajduje się również postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 grudnia 2007 r. o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe oraz wywiedzioną przez stronę argumentację w zakresie braku możliwości uiszczenia kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji oraz skutki wykonania tego aktu Sąd uznał, iż wyczerpują one przesłanki przewidziane w powołanym przepisie. Należy podkreślić, że świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednak rozważając skutki zapłaty należności, należy mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna. Nie ulega wątpliwości, iż potencjalna egzekucja należności podatkowej w obecnej sytuacji materialnej strony skarżącej, mogłaby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.