Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2669/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 86 ust. 1 i 2, art. 129 b ust. 1, art. 94a
journal: Dz.U. 2016 poz 2142
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Protokolant referent Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2017 r. sprawy ze skargi M.S. i M.S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia zakazu reklamy aptek oraz nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2015r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...], wpłynął wniosek Prezesa Rady [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej, zwanej dalej "[...] OIA", o wszczęcie postępowania administracyjnego i zbadanie w jego ramach, zgodnie z kompetencjami wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, zgodności z prawem postępowania Stron, w zakresie przestrzegania przepisów art. 94a ustawy P.f., dotyczących działalności reklamowej aptek oraz o dopuszczenie [...]OIA do udziału w powyższym postępowaniu. Uzasadniając swój wniosek [...]OIA wskazała, iż z informacji posiadanych przez izbę wynika, ze Strony prowadzą działalność polegającą na rozpowszechnianiu informacji jakoby w [...] przy ul. [...], miała działać apteka jako "[...] ". Do wniosku dołączono dokumentację fotograficzną, przedstawiającą oznakowanie okien lokalu znajdującego się pod podanym wyżej adresem, dwoma plakatami o treści: "[...] ".

Pismem z dnia [...] września 2015 r. [...] WIF w [...] poinformował przedsiębiorców M.S. i M. S. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia art. 94a ust. 1 ustawy P.f. oraz o dopuszczeniu [...]OIA do udziału w postępowaniu.

Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...],[...] WIF w [...] w punkcie pierwszym stwierdził naruszenie przez strony zakazu, o którym mowa w art. 94a ust. 1 ustawy P.f. poprzez oznakowanie lokalu nowo otwieranej apteki, zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], dwoma plakatami o treści: "[...]", i umorzył postępowanie w części dotyczącej nakazania przedsiębiorcom M. S. i M.S. zaprzestania prowadzenia ww. reklamy apteki, w punkcie drugim na podstawie art. 129b ust. 1 i 2 ustawy P.f. nałożył na strony karę pieniężną w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu ww. decyzji [...]WIF w [...] wskazał, iż dokonał analizy przesłanych fotografii i ustalił, że przedstawiały one oznakowanie okien lokalu nowoprojektowanej apteki w [...], przy ul. [...]. W ocenie organu I instancji oznakowanie lokalu przeznaczonego na aptekę, plakatami o treści: "[...]" niewątpliwie miało na celu zwrócenie uwagi przyszłych odbiorców (pacjentów) i zachęcenie do skorzystania w przyszłości z usług nowootwieranej apteki. Przy czym oznakowanie lokalu było doskonale widoczne (plakaty były znacznych rozmiarów), a sformułowanie "[...] ' wprost wskazywało, że w tym miejscu będzie można nabyć leki w niskich cenach, co stanowi niewątpliwą korzyść dla pacjenta. W ocenie organu I instancji tego rodzaju oznakowanie mogło sugerować, że miejsce to będzie wyjątkowe poprzez oferowanie leków po atrakcyjnych cenach.

[...]WIF w [...] wskazał ponadto, iż nie jest sporny fakt, że plakaty

o kwestionowanej treści znajdowały się w oknach nowoprojektowanej apteki w czasie kiedy przedsiębiorcy nie złożyli jeszcze do organu I instancji wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Jednak w ocenie organu I instancji należy wziąć pod uwagę fakt, że przedsiębiorcy, dysponując lokalem (od dn. [...].07.2015 r.), w którym zdecydowali się uruchomić aptekę, już wcześniej, przed złożeniem wniosku, prowadzili działania, które miały wywołać określoną reakcję potencjalnych przyszłych klientów (pacjentów). Plakaty miały na celu rozpowszechnienie informacji o możliwości zakupu tanich leków poprzez użycie sformułowania "[...] ".

Zdaniem organu I instancji należało wziąć pod uwagę również fakt, że przedsiębiorcy zdecydowali się złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki pod ww. adresem, a zatem prowadzone przez nich przed złożeniem wniosku działania, będą procentować i będą mieć wpływ na odbiór apteki w świadomości klientów, wcześniej poinformowanych, że w tym miejscu powstaje "[...] ". Tym samym, działania prowadzone przed uruchomieniem apteki, spowodują wyróżnienie apteki, zapowiadanej jako "[...] ", wśród ogółu innych aptek.

[...]WIF w [...] uznał za uprawdopodobnione, iż tego rodzaju działania będą miały wpływ na przyciągnięcie potencjalnych klientów do apteki, w celu dokonania w niej zakupów i mogą przyczynić się do wzrostu poziomu sprzedaży

w tak reklamowanej aptece. Plakat o treści: "[...] " bezspornie mógł być odebrany przez potencjalnych przyszłych klientów jako zachęta do odwiedzenia w przyszłości tego miejsca, gdyż będzie ono atrakcyjne pod względem cen leków.

W ocenie [...]WIF w [...] działania stron polegające na zamieszczeniu

w oknach lokalu, w którym miała znajdować się apteka, plakatu o treści: "[...] " miało na celu zareklamowanie działalności apteki, którą mieli zamiar w przedmiotowym lokalu otworzyć i w ocenie organu I instancji nie miał znaczenia fakt, że działania powyższe prowadzone były przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki w przedmiotowym lokalu, albowiem przedsiębiorcy dysponowali lokalem już od dnia [...].07.2015 r., a zatem wszelkie działania prowadzone w lokalu pozostawały im znane.

Uzasadniając wymiar kary pieniężnej, organ I instancji wskazał w pierwszej kolejności na jej obligatoryjny charakter oraz przedstawił uzasadnienie wydanego

w tym zakresie rozstrzygnięcia, a w szczególności wskazał, iż w tym zakresie uwzględnił okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów u.P.f.

Pismem z dnia [...] listopada 2015r. strony odwołały się do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, podnosząc zarzut:

1) naruszenia przepisu art. 94a ust. 1 ustawy P.f. poprzez uznanie, że działania odwołujących polegające na oznakowaniu lokalu, znajdującego się w [...], przy ul. [...], dwoma plakatami o treści: "[...]", stały w sprzeczności z zakazem określonym w tym przepisie;

2) naruszenia przepisu art. 6 k.p.a. w zw. art. 129b ust. 1 i 2 ustawy P.f. poprzez zastosowanie przewidzianej w tym przepisie sankcji administracyjnej w stosunku do odwołujących;

3) naruszenia przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 80 k.p.a., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie, że plakaty określone w pkt 1 były zamieszczone w oknie lokalu do dn. [...].09.2015 r.

Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik stron w odwołaniu wniósł

o uchylenie ww. decyzji w zaskarżonej części i umorzenie postępowania, jak również złożył wniosek alternatywny o ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji

w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponadto pełnomocnik stron w treści odwołania zawarł szczegółową argumentacje faktyczną i prawną na poparcie zaprezentowanego stanowiska.

Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny działając na podstawie art. 112 ust. 3 i art. 115 pkt 4 w związku z art. 94a ust. 1 oraz art. 129b ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.), zwanej dalej "ustawą P.f.", oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego przez M. S. i M. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...], orzekł o utrzymaniu w mocy decyzję organu I instancji w zaskarżonej części.

W ocenie organu odwoławczego organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny i na tej podstawie dokonał jego prawidłowej subsumcji do powszechnie obowiązujących przepisów, tj. art. 94a ust. 1 w zw. z art. 129b ust. 1 i 2 ustawy P.f. Dodatkowo, w ocenie GIF organ I instancji dokonał prawidłowej wykładni ww. przepisów prawa administracyjnego materialnego, którą organ odwoławczy podziela.

Organ podkreślił, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, że na elewacji budynku zlokalizowanego w [...], przy

ul. [...], w bezpośrednim sąsiedztwie 2 plakatów o treści "[...]", zamieszczony został szyld z napisem "[...] ", co znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej zgormadzonej w aktach sprawy. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, przeciętny odbiorca powyższego przekazu reklamowego uzyskiwał komunikat w postaci spójnej i czytelnej informacji wizualnej, iż w lokalu użytkowym oznaczonym szyldem "[...] " oraz 2 plakatami o treści: "[...]", umieszczonymi w witrynach tegoż lokalu, będzie można nabyć produkty lecznicze w korzystnej cenie. W ocenie GIF zatem należało uznać, iż poprzez opisane powyżej działania strony oddziaływały na przeciętnego odbiorcę za pomocą bodźca ekonomicznego, oferując pacjentom możliwość nabycia "tanich leków", a więc po cenie korzystniejszej od cen produktów leczniczych oferowanych w innych aptekach działających na tym terenie, które nie zostały oznaczone informacją, iż oferują "tanie leki". Celem zatem przedmiotowych działań Stron było uzyskanie przewagi rynkowej i ekonomicznej nad innymi podmiotowymi prowadzącymi działalność w ramach obrotu detalicznego produktami leczniczymi.

Organ nie uznał trafności argumentacji pełnomocnika stron, zgodnie z którą nie jest dopuszczalne obciążenie sankcją administracyjną z art. 129b ustawy P.f. osoby, która ani w czasie postępowania administracyjnego, ani nigdy po nim nie prowadziła apteki. Po pierwsze – organ wskazał, że zgodnie z art. 129b ust. 1 ustawy P.f. - w brzmieniu obowiązującym od dn. 01.01.2012 r. - karze pieniężnej

w wysokości do 50.000 złotych podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a ustawy P.f. prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu pozaaptecznego oraz ich działalności. Sam ustawodawca odstąpił od obowiązującej wcześniej regulacji zawężającej katalog podmiotów, na które organy inspekcji farmaceutycznej mogły nałożyć karę pieniężną za prowadzenie reklamy aptek i ich działalności, tylko do podmiotu prowadzącego aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny.

Ponadto czas prowadzenia zakazanej reklamy apteki w okresie od dn. [...].09.2015 r. do dn. [...].09.2015 r. zbiegł się z podejmowanymi działaniami przez strony w celu uruchomienia działalności apteki ogólnodostępnej, którą strony zamierzały prowadzić w tym lokalu. Porównanie dat wywieszania kwestionowanych plakatów z datą wniesienia przez strony wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie w [...], przy ul. [...], apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...] " (tj. [...].09.2015 r.) pozwala na postawienie tezy, iż działania stron w tym zakresie należy ocenić jako próbę obejścia powszechnie obowiązujących przepisów prawa określających, jedną z podstawowych zasad prowadzenia działalności regulowanej (tj. zakazu reklamy apteki i jej działalności), o zezwolenie na której prowadzenie strona się starała. Dodać należy, iż [...]WIF w [...] decyzją z dn. [...].10.2015 r. znak: [...], udzielił stronom zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zgodnie z ww. wnioskiem.

GIF w pełni podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie wysokości kary pieniężnej wymierzonej stronie. Nałożona kara pieniężna mieści się granicach ustawowych jej wymiaru. W ocenie organu odwoławczego wymierzając karę pieniężną organ I instancji dokonał kompleksowej i wnikliwej analizy przesłanek mających wpływ na jej wymiar, tj.:

1) przedmiotem postępowania był tylko jeden typ naruszeń art. 94a ust. 1 u.P.f.;

2) wzięto pod uwagę okres trwania przedmiotowego naruszenia;

3) od przedsiębiorcy zamierzającego prowadzić lub prowadzącego aptekę wymagana jest znajomość przepisów regulujących ten rodzaj działalności gospodarczej, w szczególności przepisu art. 94a ust. 1 u.P.f.

Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. M. S. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie reprezentowani przez radcę prawnego A. M.. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

I) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, t. j:

1) naruszenie przepisu art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten obejmuje swoim zakresem zakaz prowadzenia reklamy nieistniejącej apteki,

2) naruszenie przepisu art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm.) poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie, że działania skarżących polegające na oznakowaniu lokalu znajdującego się w [...], przy ul. [...], dwoma plakatami o treści: "[...]", naruszały zakaz określonym w tym przepisie,

II) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1) art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie, że plakaty o treści: "[...]" były zamieszczone w oknie lokalu znajdującego się w [...], przy ul. [...] do dnia [...] września 2015 r.,

2) naruszenie przepisu art. 6 k.p.a. w zw. art. 129b ust. 1 i 2 ustawy Prawo farmaceutyczne poprzez zastosowanie przewidzianej w tym przepisie sankcji administracyjnej w stosunku do skarżących,

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego i decyzji ją poprzedzającej, tj. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego oraz umorzenie postępowania, na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a., a także zasądzenie od organu solidarnie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty podnosząc, że dla złamania zakazu z art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, konieczne jest reklamowanie apteki, punktu aptecznego lub ich działalności. W lokalu przy ul. [...]

w [...] nie dochodziło do świadczenia usług farmaceutycznych (nie były w ogóle świadczone żadne usługi), zatem działanie skarżących nie mogło złamać zakazu wyrażonego w art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne.

Organ dopuścił się naruszenia przepisu art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne poprzez jego wykładnię, prowadzącą do wniosku, że można złamać zakaz zawarty w tym przepisie reklamując miejsce, w którym nie są świadczone żadne usługi farmaceutyczne, a zatem który nie jest apteką. Tego typu interpretacja jest niedopuszczalna, gdyż prowadzi do wniosku, że kara pieniężna za złamanie zakazu reklamy apteki wyrażonego w przepisie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, może być nałożona również w przypadku reklamowania miejsca niebędącego apteką, co jest absurdalne.

Ponadto okoliczność czasu trwania rzekomego naruszenia jest istotna

z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, jako że zgodnie z art. 129b ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny nakłada karę pieniężną, o której mowa w ust. 1 tego przepisu w wysokości, ustalonej przy uwzględnieniu m.in. właśnie okresu naruszenia. Okres naruszenia musi zostać zatem udowodniony. Tymczasem Główny Inspektor Farmaceutyczny, potwierdził słuszność zapatrywań [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego wprost wskazując, że na podstawie zdjęć znajdujących się w aktach sprawy, obecność przedmiotowych plakatów w okresie co najmniej od dnia [...] września 2015 r. do [...] września 2015 r. została uprawdopodobniona. Niedopuszczalna jest argumentacja organu, wskazująca, że jeżeli strona nie przedłożyła w toku postępowania administracyjnego zdjęć lokalu sprzed [...] września 2015 r. ze zdjętymi plakatami o kwestionowanej treści, to znaczy, że nimi nie dysponowała a jeżeli nimi nie dysponowała, to znaczy, że plakaty wciąż znajdowały się w oknach lokalu przy ul. [...] w [...].

Podsumowując, dysponując zdjęciem lokalu z dnia [...] września 2015 r.

(z widocznymi plakatami w oknach lokalu) oraz zdjęciem lokalu z dnia [...] września 2015 r. (na którym w oknach lokalu nie znajdują się plakaty) nie można wyciągnąć wniosku, że plakaty te były zamieszczone w oknach co najmniej od dnia [...] września do dnia [...] września 2015 r. Plakaty mogły zostać wszak zdjęte wcześniej, niż w momencie wykonania zdjęcia w dniu [...] września 2015 r. W związku z powyższym w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją udowodniony został wyłącznie fakt, że konkretnie dnia [...] września 2015 r. w oknach przedmiotowego lokalu znajdowały się plakaty, co ma znaczenie dla wymiaru nałożonej kary pieniężnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powołane przez przepisy, stwierdzić należy że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie orzekających w sprawie organów działania stron polegające

na zamieszczeniu w oknach lokalu, w którym miała znajdować się apteka, plakatu

o treści: "[...] " miało na celu zareklamowanie działalności apteki, którą mieli zamiar w przedmiotowym lokalu otworzyć.

Posiłkując się definicjami reklamy zawartymi w publikacjach słownikowych wskazać trzeba, że za reklamę uważa się każde działanie, mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług. Oznacza to, że reklamą apteki może być także każde działanie skierowane do publicznej wiadomości, zmierzające do zwiększenia sprzedaży produktów leczniczych i wyrobów medycznych w niej oferowanych. Reklama może przyjmować różne formy zachęcania: poprzez ulotki, foldery, czy gazetki temu służące, nie tylko wręczane przez farmaceutów klientom apteki, ale także zachęcające poprzez Internet do korzystania z usług programu, który biorącym w nim udział daje określone bonusy.

Jak wynika z orzecznictwa, stanowiącego kryterium pomocnicze dla interpretacji przepisu art. 94a P.f., zakres reklamy działalności apteki interpretowany jest (i był również na gruncie poprzedniego stanu prawnego) przez judykaturę bardzo szeroko. Wyłączona ze wspomnianego zakazu została jedynie informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego (art. 94 ust. 1 in fine P.f.). Wnioskując a contrario uznać trzeba, że podanie innych informacji o działalności apteki lub jej walorach stanowić będzie jej reklamę.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej spawy należy stwierdzić, że organ prawidłowo ocenił, że oznakowanie lokalu nowo otwieranej apteki, zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], dwoma plakatami o treści: "[...]', stanowiło działanie naruszające zakaz reklamy apteki oraz jej działalności, przewidziany w art. 94a ust. 1 ustawy P.f. Nie jest sporny fakt, że plakaty o kwestionowanej treści znajdowały się

w oknach nowoprojektowanej apteki w czasie kiedy przedsiębiorcy nie złożyli jeszcze do organu I instancji wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Jednak prowadzili działania, które miały wywołać określoną reakcję potencjalnych przyszłych klientów (pacjentów). Plakaty miały na celu rozpowszechnienie informacji o możliwości zakupu tanich leków poprzez użycie sformułowania "[...] ".

Odnoszą się z kolei do zarzutu pełnomocnika skarżących, który wywiódł

z definicji ustawowej pojęcia "apteka", zawartej w art. 86 ust. 1 i 2 ustawy P.f.,

i w oparciu o który wywiódł on wniosek, iż jakakolwiek reklama dotycząca lokalu nowo otwieranej apteki, zlokalizowanej w [...], przy ul. [...], nie może zatem być uznana za zabronioną, gdyż strony nie mogły reklamować apteki, takowej w powyższym lokalu nie prowadząc, zauważyć należy, że na elewacji budynku zlokalizowanego w [...], przy ul. [...], w bezpośrednim sąsiedztwie 2 plakatów o treści "[...]', zamieszczony został szyld z napisem "[...] ", co znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej zgormadzonej w aktach sprawy. Tym samym, organy zasadnie uznały, że przeciętny odbiorca powyższego przekazu reklamowego uzyskiwał komunikat w postaci spójnej i czytelnej informacji wizualnej, iż w lokalu użytkowym oznaczonym szyldem "[...] " oraz 2 plakatami o treści: "[...]", umieszczonymi w witrynach tegoż lokalu, będzie można nabyć produkty lecznicze w korzystnej cenie.

Zgodnie z dyspozycją art. 129b ust. 1 ustawy P.f. karze pieniężnej

w wysokości do 50.000 złotych podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a ww. ustawy prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu pozaaptecznego oraz ich działalności. Przyjmując nawet, że reklama umiejscowiona była przez okres jednego dnia należy mieć na uwadze, że organ wymierzył skarżącym karę w najniższej wysokości. W tej sytuacji ustalanie czy plakaty umiejscowione były do [...] września 2015r. a może usunięte zostały wcześniej

w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na wynika sprawy. Bezspornie organ dysponuje zdjęciem lokalu z dnia [...].09.2015 r. (z widocznymi plakatami w oknach lokalu) co jest wystarczające dla uznania, że skarżący naruszyli art. 94a ww. ustawy Prawo farmaceutyczne.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.