Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1566/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 220 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.N. od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 35/12 o odrzuceniu skargi W.N. oraz o zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu sądowego na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. N., reprezentowanej przez adwokata, wniesioną na decyzję Ministra Infrastruktury. Jednocześnie Sąd zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pełnomocnik strony wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 17 odpisów, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia złożonego środka zaskarżenia. Wezwanie to doręczone było działającemu w sprawie adwokatowi w dniu 19 stycznia 2012 r., jednakże w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony, co powodowało konieczność odrzucenia jej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła W. N., reprezentowana przez tego samego adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zarzucając Sądowi naruszenie art. 49 i art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, iż Sąd wezwał go, pismem z dnia 10 stycznia 2012 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który to wpis został uiszczony w zakreślonym terminie. Dopiero po otrzymaniu odpisu postanowienia odrzucającego skargę spostrzegł on, iż w piśmie tym nadesłano także wezwanie do nadesłania odpisów skargi. Fakt pominięcia tego wezwania miał wynikać, jak oświadczył działający w sprawie adwokat, z faktu błędnego zatytułowania pisma przewodniego, z którego wynikało wprost, iż wydane zostało ono w wykonaniu zarządzenia o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu i nie wspominało w ogóle o tym, iż skarżąca wzywana jest także do nadesłania odpisów skargi. Zdaniem pełnomocnika strony Sąd wprowadził go w błąd. Podniesiono też, iż Sąd odrzucił skargę przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

Art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r.. nr 270) stanowi, że jeśli pismu nie można nadać biegu z uwagi na zaistniałe braki formalne, przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, lub też pod rygorem odrzucenia środka procesowego, co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków jej skargi powstałych w dwóch zakresach – fiskalnym i formalnym, dotyczącym nadesłania wymaganych odpisów wniesionego środka zaskarżenia, przeznaczonych dla pozostałych uczestników postępowania.

Jednakże podkreślenia wymaga, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego kierowane jest do strony nie na podstawie art. 49 § 1, lecz na podstawie art. 220 § 1 powołanej ustawy, zatem niezasadnym jest stanowisko pełnomocnika skarżącej, jakoby pismo, kierowane w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału, winno zawierać także informację o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przyjąć zatem należy, iż prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny skierował do skarżącej dwa odrębne wezwania, a przesłanie ich jedną przesyłką pocztową nie stanowiło błędu.

Pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem, zobligowany jest – z racji wykonywanego zawodu – do znajomości obowiązujących przepisów i procedur, a nadto do dołożenia należytej staranności wykonywaniu czynności w ramach udzielonego mu pełnomocnictwa. Niezapoznanie się z całością korespondencji skierowanej do niego przez Sąd wskazuje na zaniedbanie spoczywających na nim obowiązków, a uchybienie to obciąża stronę, reprezentacji której podjął się. Tym samym za całkowicie słuszne należy przyjąć stanowisko Sądu, iż działający w przedmiotowej sprawie adwokat nie wykonał w terminie skierowanego do niego wezwania o nadesłanie 17 odpisów skargi, a nieuzupełnienie braków formalnych powodowało konieczność odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia.

Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje fakt, iż w dniu wydania postanowienia odrzucającego skargę nierozpoznanym był wniosek strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ewentualne późniejsze postanowienie przywracające stronie taki termin powodowałoby bowiem, iż orzeczenie odrzucające środek zaskarżenia utraciłoby swą moc i zostałoby wyeliminowane z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca, bowiem postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 35/12, odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.