Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2022/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2;
journal: Dz.U. 2004 nr 173 poz 1807
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant: ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. sprawy ze skargi T.A. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2014 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Dyrektor OW NFZ) z dnia [...] maja 2012 r, którą ustalono, że T. A. (dalej skarżący) podlegał ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach: od 1 września 1999 r. do 31 grudnia 2004 r. oraz od 1 stycznia 2008 r. do 31 marca 2009 r., a także, że nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2007 r. Jako podstawę skarżonej decyzji podano art. 102 ust. 5 pkt 24 w zw. z art. 109 ust. 5 oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm.), dalej ustawa o świadczeniach

Do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W październiku 2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w G. (dalej ZUS) zwrócił się do Dyrektora OW NFZ z wnioskiem o ustalenie obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu przez skarżącego z tytułu prowadzenia przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 marca 2009 r.

I.

Dyrektor OW NFZ trzema kolejnymi decyzjami (z [...] marca 2010 r., z [...] grudnia 2010 r., z [...] października 2011 r.) za każdym razem ustalał, że skarżący podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 marca 2009 r.

Od powyższych decyzji skarżący w terminie wnosił odwołania wskazując, że w ww. okresie nie prowadził działalności gospodarczej.

W wyniku rozpoznania odwołań skarżącego Prezes NFZ decyzjami z; [...] maja 2010 r. , z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz z dnia [...] stycznia 2012 r. każdorazowo uchylał decyzję organu I instancji i przekazywał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

II.

Dyrektor OW NFZ - rozpoznając sprawę po raz czwarty, decyzją z [...] maja 2012 r. ustalił, że skarżący w okresach:

1. od 1 września 1999 r. do 31 grudnia 2004 r. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej;

2. od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2007 r. nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej;

3. od 1 stycznia 2008 r. do 31 marca 2009 r. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Od powyższej decyzji skarżący w terminie odwołał się, czyniąc przedmiotem odwołania pkt 1 i 3 decyzji tj. stwierdzające o obowiązku ubezpieczenia.

Decyzją z [...]1 lipca 2012 r. Prezes NFZ uchylił decyzję Dyrektora OW NFZ z [...] maja 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania powtarzając argumentację, że dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej rodzi jedynie domniemanie faktyczne podjęcia działalności i wykonywania jej do czasu wykreślenia z ewidencji.

Na powyższą decyzję Prezesa NFZ z [...] lipca 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Sąd ten wyrokiem z 12 marca 2013 r. ( sygn. akt VISA/Wa 2085/12) skargę uwzględnił stwierdzając, że w niniejszej sprawie jednoznacznie brakowało podstaw do zastosowania przez Prezesa NFZ art. 138 § 2 k.p.a., tzn. orzeczenia kasacyjnego, połączonego z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zdaniem Sądu organ II instancji we własnym zakresie powinien uzupełnić postępowanie dowodowe

III.

Prezes NFZ ponownie rozpoznając sprawę decyzją z [...] kwietnia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OW NFZ z [...] maja 2012 r., którą ustalono, że skarżący podlegał ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach: od 1 września 1999 r. do 31 grudnia 2004 r. oraz od 1 stycznia 2008 r. do 31 marca 2009 r., a także, że nie podlegał temu obowiązkowi z ww. tytułu w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2007 r.

W uzasadnieniu organ przypomniał, że w październiku 2009 r. ZUS zwrócił się do Dyrektora OW NFZ z wnioskiem o ustalenie obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu przez skarżącego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, na podstawie ustawy o świadczeniach w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 marca 2009 r. W przedmiotowej sprawie przedłożono do akt kopie następujących dokumentów:

1. ankiety aktualizacyjnej dotyczącej osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą oraz jej jednostek lokalnych;

2. PIT-28 zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2003;

3. P1T-28/A informacja o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy łub innych umów o podobnym charakterze w 2003 r.;

4. PIT-28 zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2004;

5. PIT-28 zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu ód przychodów ewidencjonowanych za rok 2005;

6. PIT-28/A informacja o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze w 2005 r.;

7. PIT-28 zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2006;

8. PIT-28/A informacja o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze w 2006 r.;

9. PIT-28 zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych; za rok 2007;

10. PIT-28/A informacja o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze w 2007 r.;

11. PIT-28 zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2008;

12. PIT-28/A informacja o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze w 2008 r.;

13. pisma ZUS z [...] września 2009 r. kierowanego do skarżącego;

14. pisma z [...] czerwca 2009 r. kierowanego przez ZUS do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wraz z odpowiedzią na nie - pismo z [...] lipca 2009 r.;

15. decyzji z [...] kwietnia 2009 r. wydaną przez Prezydenta Miasta [...] w sprawie wykreślenia wpisu skarżącego z ewidencji działalności gospodarczej;

16. zaświadczenia z [...] września 2002 r. o zmianie we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej;

17. pisma ZUS z 12 października 2009 r., którym poinformowano, że skarżący w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 7 marca 2005 r. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w Centrum Kształcenia Ustawicznego w G. w pełnym wymiarze czasu pracy;

Prezes NFZ wskazał także, że w toku postępowania ustalono:

1. w oparciu o dane z Centralnej Bazy Danych Kompleksowego Systemu Informatycznego ZUS, iż skarżący od 8 marca 2005 r. do 19 października 2007 r. pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy, a od 20 października 2007 r. pobiera emeryturę. Ponadto z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej skarżący nie dokonał zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego;

2. w oparciu o informacje Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., zawarte w piśmie z [...] lipca 2010 r. kierowanym do ZUS, że skarżący zgłosił obowiązek podatkowy z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 6 kwietnia 1993 r. do 31 marca 2009 r. Skarżący nie zgłaszał natomiast zawieszenia w prowadzeniu działalności. Forma opodatkowania to zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych. Od 1999 r. do 2004 r. skarżący wykazywał przychody z działalności gospodarczej. Od 2005 r. do 2007 r. nie wykazywał zaś przychodów z działalności gospodarczej. Za rok 2008 skarżący wykazał natomiast przychody z działalności gospodarczej.

Mając powyższe ustalenia faktyczne na uwadze Prezes NFZ wskazał, że w okresie objętym decyzją organu pierwszej instancji zastosowanie miały przepisy trzech kolejnych ustaw tj.: art. 8 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, obowiązującej do 31 marca 2003 r. (Dz. U. nr 28, poz. 153 ze zm.), dalej ustawa o ubezpieczeniu zdrowotnym oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, obowiązującej do 30 września 2004 r. (Dz. U. nr 45, poz. 391 ze zm.), dalej ustawa o ubezpieczeniu w NFZ, zgodnie z którymi obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 września 2008 r., zgodnie z którym "obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi", a także art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2008 r., zgodnie z którym "obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej".

Organ wyjaśnił zatem, że obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego ww. osób, stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach oraz art. 12 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu w NFZ, a także art. 11 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym, powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych. I tak zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.), dalej ustawa o systemie obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące działalność gospodarczą od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672), dalej ustawa o swobodzie.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. nr 101 poz. 1178 ze zm.), dalej ustawa prawo działalności (uchylonego z dniem 31 marca 2009 r. przez art. 66 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.), przedsiębiorca będący osobą fizyczną mógł podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Natomiast według przepisu art. 7e ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, uchylonego z dniem 31 grudnia 2011 r., zawiadomienie o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę - osobę fizyczną - powoduje wykreślenie powyższego wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o swobodzie (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2011 r.) przedsiębiorca mógł podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Obecna treść art. 14 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Prezes NFZ opisując stan prawny niniejszej sprawy przypomniał także, że z dniem 20 września 2008 r. przepis art. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 141, poz. 888), wprowadził do ustawy o swobodzie możliwość zawieszenia działalności gospodarczej. Natomiast w stanie prawnym przed 20 września 2008 r., kiedy nie istniała formalna możliwość zgłoszenia zawieszenia działalności gospodarczej, Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 19 marca 2007 r. (sygn. akt III UK 133/06) stwierdził, że: "Skoro ani Prawo działalności gospodarczej ani przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie przewidują instytucji zawieszenia bądź przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej, przeto zgłoszenie takiej przerwy w organie ewidencyjnym, a w szczególności tylko w organie rentowym, nie korzysta z domniemania prawnego, z którego wynikałoby czasowe zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej. W rezultacie ciężar dowodu wystąpienia przesłanek uzasadniających ustanie obowiązku ubezpieczenia społecznego (rzeczywistego zaistnienia przerwy w prowadzeniu działalności) obciąża tę stronę, która z faktu tego wywodzi skutki prawne w zakresie ustania obowiązku ubezpieczenia".

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy wskazał, że po analizie zebranej dokumentacji ustalił, że skarżący od [...] lutego 1983 r. posiadał uprawnienie do prowadzenia pozarolniczej działalności, a to na podstawie wpisu w ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej przez Urząd Miejski w [...], pod numerem [...]. Przedmiot tej działalności to: "działalność w zakresie usług tele i radiomechaniki". Następnie decyzją Prezydenta Miasta [...] od 1 kwietnia 2009 r. ww. wpis został wykreślony, gdyż skarżący w dniu [...] marca 2009 r. złożył w organie ewidencyjnym zawiadomienie o zaprzestaniu wykonywania ww. działalności gospodarczej od 1 kwietnia 2009 r. Prezes NFZ wskazał także, że z wyjaśnień skarżącego wynika (pismo z [...] października 2009 r.), że wykonywane przez niego czynności "nigdy nie mieściły się w pojęciu wykonywania działalności gospodarczej. Miały one charakter hobby, a z czasem, z uwagi na pogarszający się stan zdrowia, zaczęły nabierać znaczenia terapeutycznego. Wykonywane czynności zawsze miały wymiar okazjonalny, sporadyczny; często wykonywane były w ramach pomocy sąsiedzkiej". Nadto skarżący poinformował, że na prowadzenie działalności gospodarczej w pełnym zakresie nie pozwalał mu zły stan zdrowia, a także, iż nie był on świadomy istnienia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzenia tej działalności. Natomiast w piśmie z [...] maja 2012 r. skarżący stwierdził: "W dalszym ciągu podtrzymuje stanowisko, iż w ogóle nie wykonywał działalności, która mieściłaby się w pojęciu wykonywania działalności gospodarczej, cechującej się ciągłością oraz zarobkowym i zorganizowanym charakterem".

Odnosząc się do powyższego Prezes NFZ przypomniał, że akta sprawy zawierają pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], zgodnie z którym w 1999 r. skarżący złożył informację za pierwsze półrocze PIT-27 nie wykazując przychodów, a następnie zeznanie roczne PIT-28 wykazując już przychody z działalności gospodarczej. Przychody z ww. działalności skarżący wykazał także w roku 2000 - złożył PIT-27 oraz PIT- 28, a także w latach 2001-2004 - PIT-28, jak również w roku 2008 - PIT-28. Natomiast za lata 2005-2007 złożył zeznania PIT-28, w których nie wykazał przychodów z działalności gospodarczej. W ocenie organu okres ten pokrywa się z czasem pobierania przez skarżącego od 8 marca 2005 r. do 19 października 2007 r. renty z tytułu niezdolności do pracy, co dowodzi zawiadomienie ZUS z [...] września 2009 r.

Jednocześnie organ wskazał, że z przedstawionych kopii druków PIT-28 wynika, że w następujących latach skarżący uzyskał przychody:

1. PIT-28 "Zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych" za rok 2003, w którym wykazał przychód z działalności prowadzonej na własne nazwisko w wysokości 490,00 złotych;

2. PIT-28 "Zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych" za rok 2004, w którym wykazał przychód z działalności prowadzonej na własne nazwisko w wysokości 440,00 złotych;

3. PIT-28 "Zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych" za rok 2005, w którym nie wykazał przychodu z działalności prowadzonej na własne nazwisko;

4. PIT-28 "Zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych" za rok 2006, w którym nie wykazał przychodu z działalności prowadzonej na własne nazwisko;

5. PIT-28 "Zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych" za rok 2007, w którym nie wykazał przychodu z działalności prowadzonej na własne nazwisko;

6. PIT-28 "Zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych" za rok 2008, w którym wykazał przychód z działalności prowadzonej na własne nazwisko w wysokości 540,00 złotych.

Prezes NFZ podał, że z uwagi na powyższe zwrócił się do skarżącego z prośbą o przedstawienie przez niego dokumentów potwierdzających, iż w latach 1999-2002 działalność była prowadzona doraźnie, w poszczególnych miesiącach danego roku, ponieważ z ww. zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wynika, iż w latach 1999-2000 skarżący osiągał przychody, jednakże bez wyszczególnienia kwot w rozbiciu na miesiące, bądź kwartały, które mogłyby obrazować, czy działalność również w ww. latach miała jedynie charakter doraźny. Organ wskazał jednocześnie, że dowodami w przedmiotowym zakresie mogą być księgi przychodów i rozchodów z prowadzonej działalności; zaświadczenie z właściwego urzędu skarbowego prezentujące kwoty przychodu w podziale na poszczególne miesiące; druki PIT-28 oraz PIT-28/A z wykazanymi kwotami ryczałtu w poszczególnych miesiącach danego roku analogicznie do przedstawionych przez skarżącego za lata 2003-2008.

W odpowiedzi skarżący poinformował, że względu na upływ czasu nie posiada już dokumentów podatkowych za lata 1999-2002 i z tego powodu wniósł o to, aby Prezes NFZ zwrócił się do Urzędu Skarbowego o przekazanie: "zaświadczeń prezentujących kwoty przychodu w podziale na poszczególne miesiące, druki PIT- 28 oraz PIT-28/A z wykazanymi kwotami ryczałtu w poszczególnych miesiącach w latach 1999- 2002 oraz w roku 2009." Dodatkowo skarżący wyjaśnił, że "w latach 2008-2009 nie składał wniosku o zawieszenia działalności, ponieważ taki wniosek złożył w 2004 do GUS (potwierdzenie: pozycja 65 ankiety aktualizacyjnej złożonej na wezwanie GUS). Uzyskał wówczas informację, że nie musi opłacać żadnych ubezpieczeń, zwłaszcza że i tak jego działalność jest drobna i nie jest zorganizowana ani ciągła. Nie było zatem potrzeby składania innych wniosków o zawieszenie zwłaszcza, ze mąż chorował i faktycznie nie wykonywał czynności, nie było więc czego zawieszać".

W związku z powyższym organ - na podstawie informacji z organu podatkowego, iż w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2007 r., kiedy skarżący nie wykazywał przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz z informacji z Ankiety aktualizacyjnej pozycja 65 ustalił, że dnia 1 września 2004 r. dokonano zawieszenia ww. działalności, zatem w tym okresie działalność ta nie była faktycznie wykonywana. Z drugiej strony fakt prowadzenia działalności gospodarczej w latach 1999-2004 oraz w 2008 r. potwierdzają zeznania podatkowe składane przez skarżącego, w których wykazywał on przychody z tej działalności. Natomiast w odniesieniu do 2009 r. Prezes NFZ wyjaśnił, że to skarżący wskazał jako datę zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej dzień 1 kwietnia 2009 r., zatem wykonywana ona była i widniała jako aktywna do [...] marca 2009 r. Zdaniem Prezesa NFZ fakt, że skarżący wykazywał przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej tylko w niektórych latach i miesiącach jej prowadzenia oraz że osiągane dochody miały charakter symboliczny, nie stanowi okoliczności zwalniającej go z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, ponieważ działalność ta faktycznie była prowadzona. Organ raz jeszcze wskazał, że potwierdził to sam skarżący informując dnia [...] marca 2009 r. organ ewidencyjny o zaprzestaniu prowadzenia działalności z dniem 1 kwietnia 2009 r. W ocenie organu również sam fakt zawieszenia działalności gospodarczej w dniu 1 września 2004 r., a następne jej podjęcie, prowadzenie i uzyskanie (choćby niskiego) przychodu w 2008 r. wskazuje, że skarżący powinien był mieć świadomość konsekwencji w postaci obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego.

Prezes NFZ podał, że w zbiorze dokumentów niezidentyfikowanych Centralnej Bazy Danych Kompleksowego Systemu Informatycznego ZUS odnaleziono dokument świadczący o wyrejestrowaniu skarżącego jako płatnika składek od 1 stycznia 1999 r. oraz wyrejestrowaniu z obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego (ZUS ZWUA) od 1 stycznia 1999 r. Nadto w oparciu o korespondencję (pismo z 18 października 2011 r.) z organem podatkowym ustalono, że skarżący w dniu 18 lutego 1999 r. złożył w ZUS zgłoszenie płatnika składek, na podstawie którego w Kompleksowym Systemie Informatycznym ZUS zakładane jest konto płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego od 1 stycznia 1999 r. Jednakże zgłoszenie to zawierało błąd, tj. płatnik nie zaznaczył danych organizacyjnych, co uniemożliwiło właściwe przetworzenie dokumentu. Dokument ten wobec błędów trafił do zbioru dokumentów niezidentyfikowanych, nie skutkując założeniem konta. Jednocześnie zgłoszenie ZUS ZZA (data wpływu dnia [...] lutego 1999 r.) także trafiło do zbioru dokumentów niezidentyfikowanych, a tym samym nie spowodowało założenia konta osoby ubezpieczonej. Następnie dnia 15 maja 1999 r. skarżący przekazał do ZUS wyrejestrowanie płatnika składek oraz osoby ubezpieczonej od 1 stycznia 1999 r., lecz ze względu na brak konta płatnika składek, także i te dokumenty nie zostały przetworzone i zostały zaewidencjonowane jedynie w zbiorze dokumentów niezidentyfikowanych. Reasumując Prezesa NFZ uznał, że z powyższego wynika, że skarżący był świadomy obowiązku zgłoszenia się do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności i w tym celu złożył odpowiednie druki, jednak ze względu na błędne ich wypełnienie, zgłoszenie nie zostało zarejestrowane w kartotekach ZUS.

Organ odwoławczy odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że jego działalność nie mieściła się w pojęciu wykonywania działalności gospodarczej, a to dlatego, że miała charakter hobby, a z czasem nabrała charakteru terapeutycznego odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 czerwca 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 660/10) i stwierdził, że przesłanka wykonywania działalności gospodarczej w sposób ciągły nie może być rozumiana jako konieczność jej wykonywania bez przerwy (przez cały rok, miesiąc, tydzień lub dzień), lecz jako zamiar powtarzalności określonych czynności w odróżnieniu od ich przypadkowości, jednorazowości, sporadyczności lub okazjonalności. Wyjaśnił, że przyjmuje się, że działalność gospodarcza z założenia jest działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany i nastawioną na nieokreślony z góry okres czasu, a ponadto związana jest z nią konieczność ponoszenia przez przedsiębiorcę ryzyka gospodarczego. Zatem przedsiębiorca powinien liczyć się z takim ryzykiem obejmującym okresy faktycznego przestoju w wykonywaniu działalności, np. z powodu braku koniunktury. Mając to na uwadze Prezes NFZ stwierdził, że również okresowe nieuzyskiwanie przychodu lub uzyskiwanie doraźnego przychodu, jak w przypadku skarżącego nie świadczy, iż działalność ta nie była wykonywana. Zarejestrowana działalność gospodarcza wiąże się bowiem z przymusem podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego i jedynie wykreślenie wpisu pozarolniczej działalności gospodarczej z ewidencji lub odnotowanie przerwy w jej prowadzeniu powoduje zawsze - na stałe lub okresowo - ustanie obowiązku ubezpieczenia.

Zatem w ocenie organu o ile nieuzyskiwanie przez skarżącego przychodów w latach 2005-2007 należy uznać za okoliczność potwierdzającą nieprowadzenie działalności gospodarczej, to w 2008 r. skarżący wykazał już przychód z prowadzenia tej działalności, stąd działalność ta była znowu prowadzona (wznowiona) do dnia jej zaprzestania, czyli do 31 marca 2009 r. Prezes NFZ wskazał, że nieuzyskanie przychodów w latach 2005-2007 oraz zgłoszenie zawieszenia działalności od dnia 1 września 2004 r. byłoby zaprzestaniem jej prowadzenia, co skutkowałoby zwolnieniem z obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, ale nie byłoby okolicznością zwalniającą z obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego pobieranie przez skarżącego w latach 2005-2007 świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy. Jednocześnie organ podkreślił, iż równoczesne wykonywanie przez przedsiębiorcę pracy w ramach umowy o pracę, często w godzinach nadliczbowych, nie zwalnia go z podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem zakres wykonywanych czynności w ramach umowy o pracę, uniemożliwiający w danym momencie prowadzenie działalności gospodarczej nie zwalnia z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego.

Odnosząc się do prośby skarżącego o wystąpienie do Urzędu Skarbowego o przekazanie zaświadczeń o przychodach organ zauważył, że zgodnie z art. 306a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), dalej o.p. organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Biorąc pod uwagę powyższe istotnym jest, iż zgodnie z art. 299 o.p. Narodowy Fundusz Zdrowia nie został wymieniony wśród instytucji, którym organy podatkowe udostępniają informacje zawarte w aktach spraw podatkowych, w związku z czym osobą, która takie dokumenty mogła uzyskać był jedynie skarżący lub jego pełnomocnik.

W kwestii jakoby wykonywane przez skarżącego czynności nigdy nie mieściły się w pojęciu wykonywania działalności gospodarczej, gdyż miały one charakter hobby o znaczeniu terapeutycznym, organ stwierdził, że skarżący dobrowolnie wpisał wykonywane przez siebie czynności do ewidencji działalności gospodarczej. Dobrowolnie też rozliczał się z nich we właściwym urzędzie skarbowym w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. To w jego ocenie dowodzi, że skarżący sam i świadomie zdefiniował wykonywane przez siebie czynności, jako działalność gospodarcza. Zarówno w organie ewidencyjnym, jak i we właściwym urzędzie skarbowym czynności wykonywane przez niego zostały bowiem zgłoszone jako działalność gospodarcza, dlatego też nie ma obecnie podstaw prawnych, tylko i wyłącznie na podstawie oświadczenia skarżącego, traktować tych czynności inaczej, niż jako działalność gospodarcza.

Organ nie podzielił także stanowiska skarżącego, iż ww. działalność prowadził do wczesnych lat dziewięćdziesiątych, a to dlatego, że nie potwierdza tego zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności oświadczenie z 1 lutego 2008 r., adresowane do Urzędu Skarbowego w [...], w którym to skarżący wyjaśnił, że nie prowadzi działalności od roku 2005, jednak za pół roku zamierza wrócić do jej prowadzenie, a w przypadku dalej pogarszającego się zdrowia zakład wyrejestruje. Zdaniem Prezesa NFZ nie potwierdza zaprzestania prowadzenia działalności we wczesnych latach dziewięćdziesiątych również zaświadczenie Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2002 r., z którego wynika, że w dniu 19 września 2002 r. zgłoszono zmianę we wpisie, dotyczącą nazwy i miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Ponadto wykazywane po roku 1999 przychody z przedmiotowej działalności nie potwierdzają zakończenia działalności.

Skarżący w złożonej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze zarzucił naruszenie

1. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nieustalenie stanu faktycznego sprawy;

2. art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. polegające na rozbieżności pomiędzy treścią sentencji decyzji, a jej uzasadnieniem;

3. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niepouczenie go o prawie zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i możliwości składania oświadczeń;

4. art. 153 p.p.s.a. przez niezastosowanie się do wytycznych Sądu zawartych w ww. wyroku z 12 marca 2013 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2085/12.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że odwołanie od decyzji Dyrektora OW NFZ z [...] maja 2012 r. dotyczyło tylko jej dwóch punktów, tj. pkt 1 i 3 którymi ustalono, że skarżący podlegał ubezpieczeniu zdrowotnemu. Odwołanie nie dotyczyło natomiast pkt 2, w którym organ ustalił, że skarżący nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W związku z tym skarżący podniósł, że pkt 2 decyzji Dyrektora OW NFZ z [...] maja 2012 r. - wobec jego niezaskarżenia do Prezesa NFZ, stał się prawomocny.

Skarżący przywołał wytyczne Sądu zawarte w ww. wyroku z 12 marca 2013 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2085/12 i wskazał, że z uzasadnienia skarżonej decyzji nie wynika aby Prezes NFZ dokonał jakichkolwiek dodatkowych ustaleń. Wskazał, że organ ograniczył się jedynie do wezwania go o przesłanie stosownych dokumentów, w odpowiedzi na co złożył wniosek dowodowy, a organ tego wniosku nie przeprowadził traktując go jako wniosek o wydanie zaświadczenia.

W kwestii rozbieżności pomiędzy sentencją a uzasadnieniem decyzji skarżący wskazał, że z jednej strony organ ustala, że podlegał on obowiązkowi ubezpieczenia w okresie od 1 września 1999 r. do 31 grudnia 2004 r., a następnie w uzasadnieniu wyjaśnia (str. 13 i 15), że działalność ta nie była faktycznie wykonywana, co skutkowało zwolnienie z obowiązku ubezpieczenia.

Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem Prezesa NFZ jakoby osiągnięcie przez niego jakichkolwiek przychodów z ww. działalności świadczyło automatycznie o faktycznym jej wykonywaniu. Wskazał, że przychody jakie uzyskał z prowadzenia przedmiotowej działalności były znikome i wynosiły od 36,66 złotych w roku 2004 do maksymalnie 540 złotych w 2008 r., a zatem były to kwoty, które nie pozwalały nawet na uiszczenie składek na sporne ubezpieczenie. Kwoty te jego zdaniem świadczą o niezarobkowym charakterze wykonywanych czynności – nie były one skierowane na zysk, lecz były to hobbystyczne zajęcia w ramach pomocy sąsiedzkiej, które z czasem przerodziły się w terapię nowotworową. Dodatkowo skarżący podniósł, że sam Prezes NFZ w swojej poprzedniej decyzji zwrócił uwagę na ową znikomą wysokość ww. dochodów i dlatego polecił Dyrektorowi OW NFZ je ocenić przez pryzmat faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej.

Zdaniem skarżącego o tym ,że nie prowadził działalności gospodarczej świadczy również to, iż był zatrudniony na podstawie umowy o pracę i wykonywane w tym zakresie czynności uniemożliwiały mu faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto skarżący przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 kwietnia 2009 r. o sygn. akt III SA/Po 374/08 oraz stanowisko doktryny mówiące o tym, że za działalność gospodarczą można uznać tylko taką działalność, która spełnia trzy cechy: zarobkowości, zorganizowania formalnego oraz ciągłości. Brak którejś z tych cech powoduje zaś, że działalność taka nie można zostać uznana za działalność gospodarczą.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.).

Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Analiza skargi pozwala na przyjęcie, że jej zarzuty w dużej mierze sprowadzają się zakwestionowania ustalonego przez organ stanu faktycznego , iż skarżący prowadził działalność gospodarczą. Tymczasem skarżący uważa, że z uwagi na swoją chorobę oraz znikome dochody uzyskiwanej z tej działalności miała ona w istocie charakter wręcz terapeutyczny oraz jednocześnie była swoistego rodzaju hobby wykonywanym w ramach pomocy sąsiedzkiej.

W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skarżącego organy administracyjne obu instancji, rozstrzygając niniejszą sprawę nie naruszyły prawa.

Powszechny obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na przestrzeni ostatnich lat - obejmujący również okres, którego dotyczy rozpoznawana sprawa, wynikał z różnych aktów normatywnych, które szczegółowo zostały omówione przez organ w zaskarżonej decyzji , zatem nie ma potrzeby ich powtarzania po raz kolejny.

Po drugie na kanwie niniejszej sprawy należy także wskazać czym jest działalność gospodarcza. W myśl art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. nr 183, poz. 1807 - dalej u.s.d.g.) działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Mając wszystkie powyższe regulacje ustawowe na uwadze Sąd zauważa, że czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego jest tożsamy z czasem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Okresy podlegania obowiązkowi ubezpieczenia wyznaczone zostały, co do zasady, przez formalne, a nie faktyczne wykonywanie działalności, która stanowi tytuł ubezpieczenia.

Na przedsiębiorcy oprócz obowiązku zgłoszenia chęci podjęcia prowadzenia działalności gospodarczej, ciąży również obowiązek zgłaszania w niej wszelkich zmian - nie tylko prawnych, ale i faktycznych. Skoro tak, to faktyczne zaprzestanie prowadzenia działalności z różnych przyczyn powinno być do ewidencji zawsze zgłoszone i wpisane. Objęcie obowiązkiem ubezpieczenia osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą uzależnione jest bowiem – na co już wskazano, od jej rzeczywistego prowadzenia na podstawie wpisu do ewidencji.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że istotą działalności gospodarczej jest jej prowadzenie w sposób ciągły i zorganizowany, na własny rachunek i ryzyko. Jej prowadzenie występuje zarówno w okresach faktycznego wykonywania usług, jak też w czasie podejmowania innych czynności związanych z tą działalnością. Specyfika prowadzenia działalności gospodarczej sprawia, że przedsiębiorca sam dysponuje swoim czasem i może go przeznaczyć na jej bezpośrednie wykonywanie albo na sprawy prywatne, rodzinne, leczenie lub wypoczynek. Zatem o prowadzeniu działalności gospodarczej stanowią wszelkie działania podejmowane przez przedsiębiorcę w celu zaistnienia czynności dających przychód. Z drugiej strony przesłanka wykonywania działalności gospodarczej w sposób ciągły nie może być rozumiana jako konieczność jej wykonywania bez przerwy (przez cały rok, miesiąc, tydzień lub dzień), lecz jako zamiar powtarzalności określonych czynności w odróżnieniu od ich przypadkowości, jednorazowości, sporadyczności lub okazjonalności.

Jak wskazano powyżej zarejestrowana działalność gospodarcza wiąże się z przymusem podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jedynie wykreślenie wpisu pozarolniczej działalności gospodarczej z ewidencji lub odnotowanie przerwy w jej prowadzeniu powoduje zawsze - na stałe lub okresowo - ustanie obowiązku ubezpieczenia. Ocena, czy działalność gospodarcza rzeczywiście jest wykonywana (a więc także czy zaistniała przerwa w jej prowadzeniu) należy do sfery ustaleń faktycznych, a istnienie wpisu do ewidencji nie przesądza o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej, jednakże wpis ten prowadzi do domniemania prawnego, według którego osoba wpisana do ewidencji, która nie zgłosiła zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, jest traktowana jako prowadząca taką działalność. W konsekwencji domniemywa się, że skoro nie nastąpiło wykreślenie działalności gospodarczej z ewidencji, to działalność ta była faktycznie prowadzona i w związku z tym istniał obowiązek zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne (por. wyroki Sądu Najwyższego: z 11 stycznia 2005 r., I UK 105/04, OSNP 2005 nr 13, poz. 198, z 25 listopada 2005 r., I UK 80/05, OSNP 2006 nr 19-20, poz. 309 oraz z 30 listopada 2005 r., I UK 95/05, OSNP 2006 nr 19-20, poz. 311). Domniemanie to może być obalone w drodze przeprowadzenia przeciwdowodu, który obciąża stronę twierdzącą o faktach przeciwnych twierdzeniom wynikającym z domniemania. Ciężar dowodu wystąpienia przesłanek uzasadniających ustanie obowiązku ubezpieczenia (rzeczywistego zaistnienia przerwy w prowadzeniu działalności) obciąża tę stronę, która z faktu tego wywodzi skutki prawne w zakresie ustania obowiązku ubezpieczenia. Nadto zaistnienie przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej musi być rzeczywiste, co oznacza, że ubezpieczonego obciąża obowiązek wykazania wystąpienia okoliczności niezwiązanych z warunkami wykonywania działalności gospodarczej. W rezultacie okoliczności takie, jak zły stan zdrowia, nie stanowią przesłanki uzasadniającej uznanie istnienia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej. Oznacza to, że przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej, powodująca ustanie obowiązku ubezpieczenia musi być usprawiedliwiona i udokumentowana (wykazana), a nie uzależniona wyłącznie od woli ubezpieczonego, sprowadzającej się do zamiaru czasowego wyłączenia ciążącego na nim obowiązku ubezpieczenia.

Podsumowując analizę wyżej przedstawionego stanu prawnego, przywołanego prawidłowo przez organy obu instancji, zgodzić się należy z nimi, że dla określenia okresu objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania działalności pozarolniczej znaczenie prawne ma wpis do ewidencji działalności gospodarczej oraz jego wykreślenie z tej ewidencji. Nie jest przy tym istotne czy uzyskuje się z niej przychody. Nie ma też żadnej zależności między obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i obowiązkiem podatkowym. Zarejestrowana działalność gospodarcza wiąże się z przymusem podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Ustanie obowiązku ubezpieczenia powoduje wykreślenie wpisu pozarolniczej działalności gospodarczej z ewidencji lub odnotowanie przerwy w jej prowadzeniu. Natomiast organy ZUS dopiero na podstawie tych decyzji organów NFZ ustalają – również w drodze decyzji, podejmowanych na odrębnych podstawach prawnych – wymiar składki na ubezpieczenie zdrowotne i ustalają sposób jej pobierania.

W tej sytuacji podnoszony przez skarżącego zarzut dotyczący znikomych dochodów osiąganych w ramach tej działalności nie mógł odnieść zamierzonego skutku.

Niewątpliwie z akt sprawy wynika bezsporny fakt, że skarżący od 9 lutego 1983 r. posiadał uprawnienie do prowadzenia pozarolniczej działalności na podstawie wpisu w ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej przez Urząd Miejski w [...], pod numerem [...] w zakresie usług tele i radiomechaniki. Następnie decyzją Prezydenta Miasta [...] od 1 kwietnia 2009 r. ww. wpis został wykreślony, gdyż skarżący w dniu [...] marca 2009 r. złożył w organie ewidencyjnym zawiadomienie o zaprzestaniu wykonywania ww. działalności gospodarczej od 1 kwietnia 2009 r. Ponadto zostało ustalone, że skarżący co prawda nie zgłaszał zawieszenia działalności gospodarczej ale za lata 2005-2007 w ogóle nie wykazywał przychodów. Oznacza to , że mając na uwadze całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wskazany w decyzji okres podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu został ustalony prawidłowo. W szczególności chodzi tu o deklaracje PIT za lata 1999 - 2004 i 2008 - 2009 , w których skarżący wykazywał dochody. Organ prawidłowo przyjął, że skoro skarżący wykazywał w owym czasie dochody zatem prowadził działalność gospodarczą na własny rachunek w rozumieniu ww. przepisów u.s.d.g. W konsekwencji bez wpływu na końcowe rozstrzygnięcie sprawy pozostaje podnoszona w skardze kwestia zatrudnienia skarżącego na umowę o pracę.

Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego odnośnie rozbieżności pomiędzy sentencją a uzasadnieniem Sąd takiej rozbieżności nie dostrzegł. Co prawda organ rzeczywiście stwierdził, że "dnia 1 września 2004 r. dokonano zawieszenia działalności, zatem w tym okresie ta działalności nie była wykonywana" lecz z dalszych rozważań organu w tym zakresie wynika, iż skoro za cały 2004 rok były wykazywane dochody z tej działalności bez wyszczególnienia konkretnych miesięcy zatem za cały ten rok 2004 należało ustalić, że skarżący musiał być objęty ubezpieczeniem zdrowotnym.

Inny zarzut skarżącego wiąże się z kwestią zakresu zaskarżenia odwołaniem decyzji Dyrektora OW NFZ z [...] maja 2012 r. W ocenie Sądu zarzut ten sam w sobie nie może prowadzić do uwzględnienia skargi skoro skarga dotyczyła objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, zaś treść sentencji i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazują, że ta właśnie kwestia jako sporna stała sie przedmiotem badania organu II instancji.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.