Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 750/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 59f ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i A. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia zawiesić postępowanie. /-/ M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

Skarżący A. i A. G. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej z tytułu samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego – budynku gospodarczego na działce nr [...] w P. przy ul. [...].

Organ II instancji w uzasadnieniu swojego orzeczenia wyjaśnił, iż wysokość opłaty (legalizacyjnej) dla obiektu będącego budynkiem gospodarczym oblicza się na podstawie art. 59f ust. 1 w zw. z art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego, gdzie stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu, a współczynnik wielkości i kategorii obiektu określa załącznik do ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji poprawnie obliczył należną kwotę.

Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt II OSK 568/06) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu m.in. następujące pytanie prawne:

"1. czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczenia wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postępowanie wszczęte na skutek zadanego przez NSA powyżej opisanego pytania prawnego, jest nadal w toku. Z uwagi na fakt, że podstawą obliczenia opłaty legalizacyjnej jest odpowiednie stosowanie przepisu art. 59f ust. 1 prawa budowlanego, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie Trybunału stanowi więc zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić z urzędu do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na zadane pytanie prawne.

Wobec powyższego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

/-/ M. Kwiecińska