Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 4682/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie rodzajów dyplomów i świadectw wydawanych przez szkoły i inne placówki oświatowe, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia, minimalnego zakresu programów kursów pracowników ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia oraz zakresu obowiązujących tematów egzaminów i trybu ich składania, składu komisji egzaminacyjnej i sposobu przeprowadzania egzaminu (Dz.U. z 1998 r., Nr 113, poz. 731) postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2003 r. Pan S. T. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe, w którym zwrócił się z wnioskiem o rozstrzygnięcie przez Sąd kwestii związanej z przyznaną mu przez Ministra Spraw Wewnętrznych licencją pracownika ochrony mienia, jak również kwestii zbadania procesu legislacyjnego przeprowadzonego w związku z opracowywaniem ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. Nr 114, poz. 740).

W piśmie z dnia [...] grudnia 2003 r. skarżący zobowiązany został przez Naczelny Sąd Administracyjny do sprecyzowania skargi zgodnie z przywołanymi przez ten Sąd przepisami obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący S. T. złożył w dniu [...] grudnia 2003 r. skargę na rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie rodzajów dyplomów i świadectw wydawanych przez szkoły i inne placówki oświatowe, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia, minimalnego zakresu programów kursów pracowników ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia oraz zakresu obowiązujących tematów egzaminów i trybu ich składania, składu komisji egzaminacyjnej i sposobu przeprowadzania egzaminu (Dz.U. z 1998 r., Nr 113, poz. 731), oświadczając, iż zaskarża przedmiotowy akt normatywny w części dotyczącej rodzajów dyplomów i świadectw wydawanych przez szkoły i inne placówki oświatowe, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, jako autor w/w rozporządzenia, wbrew przepisom ustawy stworzył akt prawny wyróżniający tylko byłych funkcjonariuszy resortu spraw wewnętrznych, w tym strażaków, pomijając całkowicie dyplomy szkół oficerskich i świadectw szkół podoficerskich Służby Więziennej. Ponadto - w ocenie skarżącego -Minister stworzył akt nakładający obowiązki z mocą wsteczną, pozbawiając praw słusznie nabytych i przez to dyskryminując środowisko Służby Więziennej. W związku z tym skarżący wniósł o wydanie przez Sąd wyroku uchylającego § 2 cyt. rozporządzenia z dnia 7 sierpnia 1998 r. i przywrócenie tym samym skarżącemu i innym osobą o podobnej sytuacji prawa do prowadzenia działalności rozpoczętej przed wejściem ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] grudnia 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega dalszemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Wyraźne określone w Konstytucji RP granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1-5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ze skargi złożonej przez Pana S. T. wynika, iż skarży on rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998r. wnosząc o uchylenie przez Sąd jednego z przepisów tego rozporządzenia.

W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona przez skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem ocena zgodności przedmiotowego aktu normatywnego z Konstytucją, umowami międzynarodowymi, czy też ustawami nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Sąd pragnie zwrócić uwagę, iż jedynym konstytucyjnym organem władzy sądowniczej powołanym w powyższym zakresie jest Trybunał Konstytucyjny.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.