Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 612/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 73 § 2 i 4, art. 85, art. 86 § 1, art. 87 § 1-4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

z dnia 7 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2012 r., nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A.K. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2012 r., nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w przepisanym terminie. Odpis orzeczenia doręczono skarżącej dnia 3 września 2012 r.

Podaniem z dnia 10 września 2012 r. (data stempla pocztowego), wniesionym za pośrednictwem Wojewody [..], a przekazanym przez organ dnia 12 września 2012 r. (data stempla pocztowego) A.K. wystąpiła o "przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi", dołączając brakujące odpisy tego pisma. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podaje, że nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie dotarło do niej również ani jedno zawiadomienie o korespondencji z Sądu (awizo). Wobec tego nie była świadoma uchybienia terminu, o czym dowiedziała się dopiero z uzasadnienia postanowienia z dnia 14 sierpnia 2012 r. Stwierdza, że waga niniejszej sprawy stanowi o tym, że nie mogła postąpić nieodpowiedzialnie i zlekceważyć awizowane do niej pisma. Nadmienia, że w miesiącu lipcu 2012 r. nie dotarło do niej również kilka innych przesyłek, co po części mogło być spowodowane jej nieobecnością w miejscu zamieszkania, ale także notorycznym pozostawianiem przez listonosza ważnych druków zawiadomień o przesyłkach "byle gdzie", nie koniecznie w widocznym miejscu, na co wielokrotnie zwracała listonoszowi uwagę.

Zarządzeniem z dnia 25 września 2012 r. Sąd zwrócił się do operatora pocztowego o wyjaśnienie sposobu doręczenia pisma sądowego – wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. W odpowiedzi podano, że z powodu nieobecności adresata pod wskazanym adresem zawiadomienie z dnia 10 lipca 2012 r. o nadejściu przesyłki z uwagi na brak skrzynki na korespondencję pozostawiono w drzwiach mieszkania adresatki. Powtórne awizo z dnia 18 lipca 2012 r. również pozostawiono w drzwiach mieszkania, a po upływie terminu do podjęcia pisma zwrócono je nadawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (zob. art. 87 § 1, 2, 3 i 4 P.p.s.a.).

Mając na względzie, że niezaskarżonym postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Sąd odrzucił skargę żądanie skarżącej wyrażone w piśmie z dnia 10 września 2012 r. należało ocenić jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a nie dokonania czynności procesowej polegającej na uzupełnieniu braków formalnych skargi. Ostatnio wymieniona czynność na obecnym etapie postępowania byłaby bowiem bezskuteczna i nie mogłaby spowodować nadania sprawie prawidłowego biegu. Za taką treścią podania przemawia również fakt wniesienia pisma za pośrednictwem Wojewody [..] zgodnie z dyspozycją art. 87 § 3 P.p.s.a. Decydujące znaczenie dla oceny żądania ma bowiem treść pisma i okoliczności w jakich jest składane, a nie jego nazwa.

Za koniecznością uwzględnienia zgłoszonego żądania przemawia wadliwość doręczenia skarżącej przez doręczyciela pocztowego zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Okoliczność tę Sąd ustalił dopiero przy rozpoznawaniu wniosku skarżącej o przywrócenie terminu. Na zalegającym w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru doręczyciel podał bowiem, że zawiadomienie o przesyłce pozostawiono "w oddawczej skrzynce pocztowej" (k.26). Natomiast w wyjaśnieniach zawartych w piśmie z dnia 5 października 2012 r. doręczyciel pocztowy stwierdził, że "zawiadomienie [...] z uwagi na brak zainstalowanej skrzynki na korespondencję pozostawiono w drzwiach mieszkania adresatki". W ten sam sposób miano postąpić z powtórnym zawiadomieniem.

Naświetlone okoliczności wskazują na istotną rozbieżność co do miejsca i sposobu pozostawienia nieobecnej adresatce zawiadomienia o przesyłce. Pozwalają również na uznanie wyjaśnień skarżącej, w tym podniesionych przez nią zarzutów o wadliwości pozostawiania rzeczonych zawiadomień za wiarogodne. Strona skarżąca uprawdopodobniła zatem okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu skoro nie istnieje możliwość jednoznacznego ustalenia, gdzie doręczyciel pocztowy pozostawił adresatce zawiadomienie o przesyłce i czy było ono prawidłowe w rozumieniu art. 73 § 2 P.p.s.a. Skarżąca skutecznie podważyła domniemanie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a.

Z podanych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.