Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 237/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: zmieniono postanowienie referendarza
Powołane przepisy: article: art 260
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par 4 , par 21
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2016 r. wniosku radcy prawnego W. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2015r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: zmienić postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 września 2016 r. w ten sposób, że przyznać na rzecz radcy prawnego W. K. wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego, [...] [...], od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę [...]zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 maja 2016 r. przyznane zostało skarżącej B. G. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej radcy prawnego z urzędu.

Dziekan OIRP zawiadomił w dniu 6 czerwca 2016r., iż na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny W. K..

Na rozprawie sądowej odbywającej się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w dniu 12 sierpnia 2016 r. radca prawny W. K. złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącej równocześnie oświadczając, iż koszty zastępstwa nie zostały pokryte.

Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r. referendarz sądowy przyznał na

rzecz radcy prawnego W. K., od Skarbu Państwa -

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę [...]zł, w tym [...] zł podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

[...]

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął w dniu 17 października 2016 r. sprzeciw radcy prawnego W. K. w którym wniósł on o przyznanie stawki [...] zł.

Pełnomocnik wskazał, jakie czynności wykonał. Podkreślił, iż każda czynność to wiele godzin pracy i dojazdów, a to jego zdaniem, to wystarczy do przyznania całej opłaty za czynności radcy prawnego. Zarzucił, iż referendarz nie uzasadnił w żaden sposób swojego stanowiska.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016.718 zwane dalej p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. ;258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub

postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi r zaś § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w § wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego

Sygn. akt II SA/Kr 237/16 -

wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Od dnia 1 stycznia 2016 roku zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., póz. 1805).

Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej [...] opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności -(§ 4 ust. 2 rozporządzenia).

W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit c opłaty maksymalne przed sądami administracyjnymi wynoszą w l instancji w innej sprawie [...] zł,.

W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika tj. fakt, iż zapoznał się on z aktami, sporządzał pisma procesowe, stawił się na

Sygn. akt II SA/Kr 237/16

rozprawie oraz inne czynności Sąd uznał, że wynagrodzenie w pełnej wysokości tj. [...] zł jest adekwatne do nakładu jego pracy. Sąd wziął także pod uwagę, konieczność ponoszenia kosztów dojazdów przez pełnomocnika do siedziby Sądu.

Mając na uwadze treść wyżej przytoczonej regulacji oraz okoliczności podniesione w sprzeciwie, Sąd stwierdził, że sprzeciw jest zasadny.

Z przedstawionych powodów, Sąd orzekł jak w sentencji.