Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 534/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 60 oraz 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki zawartej w decyzji p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej I. K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 31 maja 2013 roku pod pozycją 2098.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w L. orzekł o solidarnej odpowiedzialności I. F. K., byłego członka zarządu A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za kwiecień i maj 2007r. w łącznej kwocie 503.261,84 zł.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. na podstawie art. 215 § 1 w zw. z art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 749) sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w decyzji nr [...] z dnia [...], w ten sposób, że na str. 1 w wierszu 10 jest "297.686,84",a powinno być "297.868,84", w wierszu 11 jest "w kwocie 297.686,84", a powinno być "w kwocie 297.868,84", w wierszu 13 "jest "298.832,84", a powinno być "299.014,84", w wierszu 14 jest "297.686,84" a powinno być "297.868,84", w wierszu 15 jest "=503.261,84 (słownie pięćset trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt 84/100", a powinno być "=503.443,84 (słownie: pięćset trzy tysiące czterysta czterdzieści 84/100". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że powstałe na str. 1 błędy rachunkowe polegające na błędnym zsumowaniu kwoty podatku stanowią oczywisty błąd rachunkowy, który nie wpływa na merytoryczną treść decyzji, ma charakter formalny i podlega sprostowaniu.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie. Zaskarżając powyższe postanowienie w całości, zarzucił naruszenie postępowania podatkowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na sprostowaniu z urzędu, w drodze postanowienia naruszenia prawa, które miało istotne znaczenie dla sprawy podatkowej i nie może być uznane za oczywistą omyłkę, bądź błąd rachunkowy. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej decyzji, jak również nie można z zastosowaniem tego przepisu zmieniać istoty rozstrzygnięcia. Zdaniem pełnomocnika, jeżeli w treści rozstrzygnięcia decyzji podatkowej błędnie określono kwotę podatku należy uznać, że sprostowanie tego typu błędu ingeruje w istotę rozstrzygnięcia. Wskazanie kwot podatku jest esencja decyzji podatkowej i wskazuje podatnikowi wysokość zobowiązania wobec Skarbu Państwa. Tymczasem tryb rektyfikacji decyzji podatkowej, o którym mowa w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej przewidziany jest do usuwania nieistotnych wadliwości.

Postanowieniem z dnia [...]., na [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...]. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Celnej w L. wskazał, że zgodnie z art.215 §1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Zgodnie z podglądami wyrażonymi w doktrynie błędem rachunkowym, który może być prostowany w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej jest omyłka w działaniu matematycznym, które zostało włączone do decyzji jako jego część składowa. Natomiast pod pojęciem oczywistej omyłki należy rozumieć taki błąd słowny, który nie budzi najmniejszej wątpliwości. Do oczywistych omyłek zalicza się różne błędy pisarskie, komputerowe itp. Przez błąd rachunkowy należy rozumieć błąd wynikający z niewłaściwego wykonania działań arytmetycznych, a w szczególności błędne dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. sprostował błąd rachunkowy w decyzji nr [...] z dnia [...]., ponieważ błędnie zsumowano kwoty podatku akcyzowego określone za kwiecień i maj 2007r. Zgodnie z tytułem wykonawczym nr [...] - zaległość podatkowa w podatku akcyzowym za kwiecień 2007r. wynosiła 117.543.84 zł, natomiast z tytułu wykonawczego nr [...] - zaległość podatkowa w podatku akcyzowym za maj 2007r. wynosiła 180.325,00 zł. Kwoty podatku za poszczególne miesiące kwiecień i maj 2007r. zostały podane prawidłowo. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. sumując ww. kwoty (tj. 117.543.84 zł + 180.325,00 zł) błędnie podał kwotę (razem) 297.686.84 zł, zamiast kwoty 297.868,84 zł. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w L. nieprawidłowa kwota zaległości podatkowej w podatku akcyzowym zawarta w sentencji decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł.z dnia [...]. stanowi błąd rachunkowy wynikły z nieprawidłowego zsumowania kwoty zaległości podatkowej za kwiecień 2007r. (117.543.84 zł) i miesiąc maj 2007r. (180.325.00 zł).

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik podtrzymując w całości zarzuty postawione w zażaleniu, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych podkreślił, że w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej można naprawiać jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Powołany przepis prowadzi do wyeliminowania z decyzji najdrobniejszych błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

W wyroku z dnia 12 czerwca 2013 sygn. akt III SA/Łd 419/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...]., nr [...]. Wyrok uprawomocnił się 23 lipca 2013 r.

W piśmie z dnia 20 sierpnia 2013 r skarżąca cofnęła skargę i wniosła o zwrot wpisu od skargi .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 punkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 tej ustawy.

e.o.