Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2544/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki na poczet sporządzenia kosztorysu inwestorskiego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. S. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki na poczet sporządzenia kosztorysu inwestorskiego.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 listopada 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącemu w dniu 2 grudnia 2019 r. (zpo – k. 29).

Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 5 lutego 2020 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.

Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 3 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.

W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, a także nie wskazał numeru PESEL. Wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz do wskazania numeru PESEL zostały doręczone skarżącemu w dniu 2 grudnia 2019 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego i wskazania numeru PESEL upłynął zatem bezskutecznie w dniu 9 grudnia 2019 r.

W tym stanie rzeczy – na mocy art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak

w sentencji postanowienia.