Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 681/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1066/08 oddalającym skargę kasacyjną Z. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 714/07 w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1066/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 714/07 w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

W dniu 23 marca 2010 r. Z. C. - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła na podstawie art. 273 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r.

W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżąca wywodziła, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. został oparty na błędnej interpretacji §12 ust. 1 i 13 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki; art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane; §44 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno – budowlanego oraz art. 332, art. 333 i art. 334 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928 r. o Prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 280 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę".

Sąd na posiedzeniu niejawnym bada dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Spełnienie warunków określonych w art. 280 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwia rozpoznanie sprawy. Ustawodawca przesądził jednocześnie, że brak choćby jednego ze wskazanych w tym artykule wymogów skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania.

Skarżąca Z. C. powołuje się na podstawę wznowienia postępowania, o której stanowi art. 273 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Za takie okoliczności faktyczne skarżąca uznaje przeprowadzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny błędnej wykładni przepisów §12 ust. 1 i 13 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki; art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane; §44 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno – budowlanego oraz art. 332, art. 333 i art. 334 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 16 lutego 1928 r. o Prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli.

Zarzut przeprowadzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny błędnej wykładni wymienionych przepisów nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przeświadczenie skarżącej o przeprowadzeniu przez Sąd błędnej wykładni nie jest późniejszym wykryciem okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżąca wskazuje, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę z jej skargi kasacyjnej, zakończoną wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 r., oparł się na interpretacji wymienionych przez stronę przepisów, dokonanej przez organy nadzoru. Stanowisko strony, sprowadzające się do przyjęcia, że nie zgadza się ona z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie jest przesłanką umożliwiającą wznowienie postępowania.

Mając na uwadze powyższe, skoro skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.