Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 456/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 142 poz 1017
law: ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych  inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ SO del. Tomasz Smoleń Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi "A". Spółka z o.o. z siedzibą w I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zwolnienia w podatku od nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej "A" Spółka z o.o. z siedzibą w I. kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3) zarządza na rzecz skarżącej "A" Spółka z o.o. z siedzibą w I. zwrot kwoty 1113 (słownie: jeden tysiąc sto trzynaście) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 456/10

UZASADNIENIE

"A" Sp. z. o.o. z siedzibą w I. (dalej: Spółka) złożyła do Burmistrza Miasta i Gminy wniosek o kontynuację udzielonej pomocy - zwolnienia z podatku od nieruchomości - z uwagi na utworzenie łącznie 10 miejsc pracy. Wcześniej Spółka korzystała z takiego zwolnienia w okresie od 1 marca 2007r. do 29 lutego 2008r. z tytułu utworzenia 5 nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, na podstawie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia (...) października 2007r.

Decyzją z dnia (...) lutego 2010r. nr (...) Burmistrz Miasta i Gminy , po ponownym rozpoznaniu sprawy - na skutek uchylenia decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odmówił wnioskodawcy dalszego zwolnienia z podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, z uwagi na brak podstaw prawnych do dalszego stosowania wymienionego zwolnienia.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła błędną wykładnię § 2 ust.2 pkt 2 oraz § 4 ust.2 uchwały Nr XLVII/357/06 Rady Miejskiej z dnia 24 października 2006r. w sprawie udzielenia przez Miasto i Gminę pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości (dalej: Uchwała Rady Miejskiej ).

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia (...) kwietnia 2010r. nr (...) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest prawidłowe pod względem formalnym i merytorycznym.

Powołując się na brzmienie §2 ust.2 pkt 1 i 2 oraz §4 uchwały Rady Miejskiej

organ stwierdził, że Spółka zgłosiła fakt utworzenia nowych miejsc pracy pismem z dnia 28 stycznia 2008r., czym naruszyła ściśle przewidziany dla tej czynności termin 31 grudnia 2007r. Natomiast wcześniejsza zapowiedź utworzenia nowych miejsc pracy nie może mieć charakteru dowodowego w sprawie, bo ma ona jedynie charakter deklaratoryjny i nie spełnia wymogów przewidzianych prawem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego:

- przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 2 ust.2 uchwały Rady Miejskiej - przez uznanie, że Skarżąca nie spełniła przesłanek zwolnienia, o których mowa w pkt. 2 powołanego przepisu,

- przez odmowę zastosowania § 4 ust.2 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej , podczas gdy Spółka spełniła warunki zwolnienia z podatku od nieruchomości na kolejny rok,

- przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w zw. z § 2 ust.2 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej - przez uznanie, że Skarżąca nie stworzyła dodatkowych nowych miejsc pracy w swoim przedsiębiorstwie do dnia 31 grudnia 2007r., podczas gdy stworzenie nowych miejsc pracy rozumiane jako przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym rozpoczęto realizację inwestycji, w istocie miało miejsce,

- przez odmowę zastosowania art.7 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, mimo że Spółce zwolnienie od podatku od nieruchomości przysługiwało.

Ponadto Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania podatkowego tj. art.187 §1, art.191, art. 121 §1, art.120 i art.122 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że stworzenie nowych miejsc pracy, o którym mowa w § 2 ust.2 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej , nie oznacza faktycznego zatrudnienia pracowników, a powinno być interpretowane jako stworzenie etatów, bo jest to zgodne z literalnym brzmieniem §2 pkt 2 rozporządzenia z 2006r. Zgłoszenie chęci kontynuowania zwolnienia po dniu 31 grudnia 2007r. nie może dyskwalifikować z możliwości jego uzyskania, bo takiej sankcji przepisy nie przewidziały. Prawo do zwolnienia wynika z faktu utworzenia nowych miejsc pracy, a nie poinformowania o tym.

W ocenie Skarżącej skutki prawne uchwały Rady Miejskiej rozciągały się na okres pięciu lat, pomimo formalnego obowiązywania jedynie do końca 2006r.

Skarżąca zwróciła ponadto uwagę na to, że zapisy uchwały Rady Miejskiej są nieprecyzyjne, bo Spółka na ich podstawie wywiodła, że na faktyczne zatrudnienie pracowników ma czas do końca lutego 2008r., bo wówczas kończyło się pierwsze zwolnienie od podatku. Jej zdaniem, nieprecyzyjne przepisy nie mogą być interpretowane na niekorzyść podatnika.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269) i art. 134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga jest zasadna.

Podstawę prawną udzielenia skarżącej Spółce zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiła uchwała nr XVII 357/06 Rady Miejskiej z dnia 24 października 2006r. w sprawie udzielania przez Miasto i Gminę pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości, podjęta na podstawie art.7 ust.3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 121 z 2006r., poz.844 ze zm.).

Stosownie do § 2 tej uchwały pomoc udzielana na jej podstawie obejmuje zwolnienie z podatku od nieruchomości gruntów, budynków, budowli położonych na terenie Miasta i Gminy , wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej (ust.1). Pomoc taka zostaje udzielona w przypadku zakończenia nowej inwestycji do dnia 30 czerwca 2007r. i wykorzystywania jej na prowadzenie działalności gospodarczej w okresie zwolnienia lub w przypadku utworzenia nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją do dnia 31 grudnia 2007r.

Odnośnie zasad i warunków zwolnienia powyższa uchwała odsyła do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z tą inwestycją (Dz. U. Nr 142, poz.1017 - dalej: rozporządzenie z 2006r). Ponieważ z wniosku Spółki wynika, że ubiega się ona o zwolnienie z podatku w związku z utworzeniem nowych miejsc pracy i to stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia organów, przedmiotem rozważań objęta będzie tylko ta przesłanka zwolnienia.

Z powyższych uregulowań wynika, że przedsiębiorca, który chce skorzystać

z przedmiotowego zwolnienia z tytułu utworzenia nowych miejsc pracy powinien utworzyć w swoim przedsiębiorstwie nowe miejsca pracy związane z nową inwestycją do dnia 31 grudnia 2007r.

Sąd nie podziela stanowiska organów obu instancji, że Spółka nie spełniła przesłanek do zwolnienia, bo fakt utworzenia nowych miejsc pracy zgłosiła po terminie ściśle przewidzianym dla tej czynności, tj. po 31 grudnia 2007r., bowiem ani rozporządzenie z 2006r., ani uchwała Rady Miejskiej , nie określają żadnego terminu do zgłoszenia faktu utworzenia nowych miejsc pracy. Wynikający z § 6 ust.1 pkt 1 rozporządzenia z 2006r., obowiązek zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, o zamiarze skorzystania z pomocy, w trybie i formie określonymi uchwałą rady gminy, został przez Skarżącą Spółkę wykonany, bo złożyła ona, przed rozpoczęciem inwestycji (w dniu 4 grudnia 2006r.), w trybie i terminie określonym Uchwałą Rady Miejskiej (§ 3 uchwały) tj. do 31 grudnia 2006r., formularz zgłoszeniowy na druku stanowiącym załącznik do uchwały. Innych obowiązków zgłoszeniowych, a tym bardziej sankcji za przekroczenie terminu zgłoszenia, omawiane przepisy nie przewidywały.

W związku z tym brak było podstaw do odmowy udzielenia zwolnienia z podatku od nieruchomości z powodu zgłoszenia faktu utworzenia nowych miejsc pracy po dniu 31 grudnia 2007r. Istotne znaczenie ma natomiast ustalenie, kiedy Spółka faktycznie utworzyła nowe miejsca pracy, bo z tym faktem związane jest udzielenie pomocy, o której mowa w § 2 Uchwały Rady Miejskiej .

Jak słusznie wskazał organ odwoławczy w decyzji z dnia (...) listopada 2009r. nr (...) utworzenie miejsca pracy nie jest tożsame z zatrudnieniem pracownika. Pomimo jednak, że organ I instancji nie wypełnił zaleceń SKO - zmierzających do ustalenia, czy nowe miejsca pracy zostały utworzone po 31 grudnia 2007r., czy wcześniej, lecz z powodu trwania procedury związanej z zatrudnieniem pracowników umowy o pracę zostały zawarte już po upływie tego terminu i w istocie organ ten nie wyjaśnił, jakie działania podjęła Spółka do dnia 31 grudnia 2007r., które wskazują na utworzenie tych miejsc pracy - zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Z przepisu § 2 pkt 2 rozporządzenia z 2006r. wynika, że ilekroć w akcie tym mowa jest o tworzeniu nowych miejsc pracy, należy przez to rozumieć przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie, w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym rozpoczęto realizację inwestycji, przy czym miejsca pracy uważa się za związane z nową inwestycją, jeżeli zostały utworzone nie później niż w okresie 3 lat od dnia zakończenia tej inwestycji. Dalej rozporządzenie z 2006r. precyzuje, że warunkiem udzielenia pomocy jest m.in. utworzenie nowych miejsc pracy związanych z tą inwestycją w terminie określonym uchwałą rady gminy (§ 6 ust.1 pkt 3 rozporządzenia z 2006r.).

W ocenie Sądu, pomimo obszerności akt sprawy, w dalszym ciągu nie wynika

z nich, czy Spółka w wymienionym wyżej terminie utworzyła nowe miejsca pracy, rozumiane jako przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym rozpoczęto realizację inwestycji. Ze zgromadzonych w aktach umów o pracę

i dokumentów ubezpieczeniowych wynika jedynie, kiedy został nawiązany stosunek pracy z poszczególnymi pracownikami, ale nie można w żaden sposób wywnioskować kiedy dane miejsce pracy zostało utworzone. To obowiązkiem Spółki, która chce skorzystać ze zwolnienia jest wykazanie, że spełnia przesłanki do zwolnienia, ale obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest wezwanie jej do przedstawienia dowodów, że te przesłanki spełnia, przy czym za dowód może być uznane wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Jak wynika z akt sprawy Spółka wyjaśniła, że przed 31 grudnia 2007r. podjęła szereg czynności związanych z utworzeniem nowych miejsc pracy – zakupiła nieruchomość i maszyny, w tym linię przygotowania eksportu, linię do rozdrabniania odpadów, traki, obrzynarkę, formatówkę, ładowarkę teleskopową, wózki widłowe, zestaw telewizji przemysłowej. W odpowiedzi na wezwanie organu Spółka przedstawiła faktury dokumentujące zakup wymienionych urządzeń - wszystkie sprzed 31 grudnia 2007r.

W odniesieniu do powyższej okoliczności organ I instancji stwierdził, że ponieważ nowe osoby zostały zatrudnione na stanowisku: prace porządkowe i zapewne nie obsługują tych maszyn, więc ich zatrudnienie z pewnością mogło nastąpić do końca 2007r. Organ odwoławczy okoliczność tę zupełnie pominął w swojej argumentacji.

W ocenie Sądu z samego faktu, że pracownik został zatrudniony na stanowisku: prace porządkowe, nie można wywieść, że na pewno nie obsługuje zakupionych urządzeń, ani też, że jego zatrudnienie mogło nastąpić do 31 grudnia 2007r.

Organy nie odniosły się w żaden sposób do twierdzenia Spółki zawartego piśmie z 28 grudnia 2009r. do Burmistrza Miasta i Gminy , że przysługuje jej prawo do zwolnienia na okres 5 lat w związku z ukończeniem nowej inwestycji, niezależnie od tego czy w ogóle utworzyła miejsca pracy.

Obowiązkiem organu jest odniesienie się do spełnienia przesłanek zwolnienia wynikających z omawianych przepisów, w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpujące uzasadnienie - faktyczne i prawne podjętej decyzji. Jeśli organ wzywa podatnika do przedstawienia określonych dowodów, to w uzasadnieniu decyzji powinien dokonać ich analizy.

Wobec istotnych braków w zakresie zebranego materiału dowodowego, a także ze względu na bardzo lakoniczne uzasadnienie zaskarżonych decyzji, odniesienie się do meritum sprawy jest przedwczesne.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit.c i art. 200 ustawy p.p.s.a.

Sąd zarządził na rzecz Skarżącej Spółki zwrot kwoty 1113,00zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi, bowiem należny wpis w niniejszej sprawie wynosi 500,00zł - stosownie do treści § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.), natomiast Skarżąca uiściła wpis w wysokości 1.613,00zł.