Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 891/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
odmówiono dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika
Powołane przepisy: article: art. 33 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 125
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/Kr 891/1 0 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie WSA Ewa Rynczak NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 25 lutego 2010 r. nr XLII/399/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łychów- Uzbornia" w Bochni postanawia: odmówić dopuszczenia S.C. do udziału w postępowaniu sądowym. WSA/post. l - sentencja postanowienia Sygn. akt II SA/Kr 891/10 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie WSA Ewa Rynczak NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 25 lutego 2010 r. nr XLII/399/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łychów- Uzbornia" w Bochni postanawia: zawiesić postępowanie. WSA/post. l - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10.08.2010r. S.C. działający przez pełnomocnika r. pr. M.K. złożył w dniu 11.08.2010r. wniosek o dopuszczenie go do udziału, w charakterze uczestnika, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Bochni z dnia 25 lutego 2010r., nr XLII/399/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łychow-Uzbornia" w Bochni podnosząc, iż posiada interes prawny w niniejszej sprawie.

Dla oceny tego wniosku należy wziąć pod uwagę zarówno przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - cyt. dalej jako p.p.s.a.), jak i przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. p samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm. - cyt. dalej jako u.s.g.).

Zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może m. in. zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Brzmienie cyt. przepisu jest jednoznaczne i jego dyspozycja odnosi się do takich przypadków w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które było poprzedzone postępowaniem administracyjnym, a więc postępowaniem o charakterze jurysdykcyjnym uregulowanym przez normy prawa procesowego (np. k.p.a., ordynację podatkową). Redakcja przepisu wskazuje na to, że użyte w nim określenie "tego postępowania" dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ma być skontrolowany wydany uprzednio akt, czynność lub bezczynność. Uczestnikiem postępowania administracyjnego na podstawie art.33 § 2 może zatem stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, bo tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego. W wyroku z 17.06.2004r, sygn. akt OSK 215/04 NSA przyjął, że tryb postępowania w sprawie projektowania i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Takim właśnie postępowaniem jest postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Przystępowanie osoby trzeciej do postępowania sądowego w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wszczętego przez inny podmiot, tylko dlatego, że osoba ta uważa, iż wynik tego postępowania może dotyczyć jej interesu prawnego nie znajduje uzasadnienia w brzmieniu art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).

Dla osób, których interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą (zarządzeniem, aktem prawa miejscowego) organu samorządu z zakresu administracji publicznej, przewidziana jest inna droga ochrony: bezpośrednie zaskarżenie takiej uchwały. Jeżeli ktoś, tak jak wnioskodawca, powołuje się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na swój interes prawny, to winien skorzystać z przewidzianej w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.) drogi ochrony interesu prawnego naruszonego uchwałą z zakresu administracji publicznej.

Drugi człon art. 33 § 2 p.p.s.a. (związek z interesem prawnym) nie może mieć zastosowania tam, gdzie sama legitymacja skargowa jest oparta na innych przesłankach niż te, które wyznacza art. 50 p.p.s.a. Otóż art. 101 ust. 1 u.s.g. przewiduje, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały przez tą uchwałę naruszone. Podstawą tej legitymacji nie jest zatem samo tylko istnienie interesu prawnego po stronie podmiotu skarżącego, ale jednocześnie fakt jego naruszenia. Skoro u.s.g. przewiduje inny (węższy) wymiar legitymacji skargowej przy skargach na uchwały organów gmin, nie można wobec osób składających wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wszczętym taka skargą stosować innej miary niż wobec skarżącego i uznawać, że dla uczestnictwa w postępowaniu sądowym wystarczy samo wylegitymowanie się interesem prawnym bez wskazania na jego naruszenie. Przyjęcie tej różnej miary mogłoby doprowadzić do omijania rygorów art. 101 ust. 1 u.s.g. przez osoby, które nie mogąc złożyć skargi ze względu na brak przesłanki naruszenia ich interesu prawnego, uchybienia terminu do wniesienia skargi itp. domagałyby się dopuszczenia do udziału w postępowaniu, gdyż wystarczałoby im tylko samo istnienie po ich stronie interesu prawnego powiązanego z wynikiem postępowania sądowoadministracyjnego. Tymczasem status wszystkich uczestników postępowania powinien być równy.

Zatem zaskarżona uchwała zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. "Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego (...) Zasadnie zatem przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że art.33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia (...) jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym za skargi (...) wniesionej w trybie art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r, nr 142, poz.1591 ze zm. na akt prawa miejscowego." - por. postanowienie NSA z 22.01.2008r., sygn. akt IIOZ1361/07

Na koniec wreszcie podnieść należy argument natury fiskalnej. "Wbrew regulacji art.214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoby powołujące się na własny interes prawny, poprzez składanie wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym uzyskiwałyby prawo do bezpłatnej kontroli sądowej na takich samych zasadach jak skarżący ponoszący te koszty, a to naruszałoby zasadę równości wobec prawa podmiotów korzystających z prawa do sądu." - por. postanowienie NSA z 22.01.2008r., sygn. akt II OZ 1361/07

W związku z powyższym zaistniały podstawy do odmowy dopuszczenia S.C. do udziału w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 24 lutego 2010r., nr XLII/399/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Łychów-Uzbornia", a podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270).

Sygn. akt II SA/Kr 891/10

UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr XLII/399/10 Rady Miasta Bochni z dnia 25.02.2010r.w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łychów-Uzbornia" w Bochni.

Wyrokiem z dnia 17 września 2010r., sygn. akt II SA/Kr 733/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził w całości nieważność tej samej uchwały nr XLII/399/10 Rady Miasta Bochni z dnia 25.02.2010r.w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łychów-Uzbornia" w Bochni. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2010r., sygn. akt II SA/Kr 733/10 nie zostało jeszcze zakończone, albowiem powyższy wyrok nie jest wyrokiem prawomocnym.

W związku z faktem, iż skarga Wojewody Małopolskiego dotyczy postanowień uchwały nr XLII/399/10 Rady Miasta Bochni z dnia 25.02.2010r.w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Łychów-Uzbornia" w Bochni w niniejszej sprawie celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 733/10. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 733/10 obejmującej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego ma wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie.

W zaistniałej sytuacji postępowanie w sprawie należało zawiesić mając na uwadze treść art. 125 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.