Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 23/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie : sprostowania błędu w ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca S. S. pismem z dnia [...] września 2008 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu O., gm. Ł..

W odpowiedzi nas skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] grudnia 2005 r. skarżąca wystąpiła o wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów wsi O. polegających między innymi na zmianie przebiegu drogi gminnej w części przylegającej do działki Nr [...].

Sprawa ta została rozstrzygnięta decyzją Starosty z dnia [...] marca 2006 r., znak: [...] odmawiającej wprowadzenia żądanych zmian w części dotyczącej działki Nr [...]. Decyzja ta została utrzymana następnie w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] a skarga na nią została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt III SA/Lu 367/06 z powodu uchybienia terminu do jej złożenia i odmowy jego przywrócenia.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2007 r. skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wznowił to postępowanie a następnie decyzją z dnia [...] maja 2007 r. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] maja 2006 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2007 r., znak: [...].

Skarżąca na powyższe rozstrzygnięcie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2061/07 uchylił z przyczyn proceduralnych decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2007 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Rozpatrując ponownie sprawę, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] maja 2008 r., znak: [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu [...] czerwca, 2008 r. W ustawowym terminie, Pani S. S. nie skorzystała z prawa wniesienia od niej odwołania do Głównego Geodety Kraju i decyzja ta stała się prawomocna.

Organ uznał więc, że przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie toczy się żadne postępowanie z wniosku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismo stanowi skargę na bezczynność organu administracji publicznej – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego .

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) – Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Jednak warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m. in. zażalenie.

Zgodnie z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego na nie załatwienie sprawy w terminie określonym właściwymi przepisami stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ ten uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Dopiero negatywne stanowisko tego organu upoważnia stronę postępowania do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 240, poz. 2002 ze zm.) , organem nadrzędnym jest Główny Geodeta Kraju.

Skarżąca zanim skorzysta z możliwości wniesienia skargi do sądu, musi wykorzystać przysługujący jej środek odwoławczy - w postaci wniesienia zażalenia do Głównego Geodety Kraju na niezałatwienie sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w terminie.

Skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu - z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów. Oznacza to, że sąd na tym etapie nie wypowiada się na temat zasadności stanowiska skarżącej ani organu, któremu zarzucono bezczynność.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w postanowieniu.