Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2013/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: sprostowano oczywistą omyłkę w wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Myślenicach na uchwałę Rady Gminy w Pcimiu z dnia 26 listopada 2004 r. Nr XXVIII/133/04 w sprawie określenia wzorów formularzy do podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 2013/15 w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce nieprawidłowo wpisanej daty uchwały w brzmieniu: "z dnia 26 listopada 2013 r.", wpisać prawidłową datę uchwały w brzmieniu: "z dnia 26 listopada 2004 r."


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 2013/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej: - załącznik Nr 1 do uchwały zatytułowany "Informacja o nieruchomościach (budynkach, budowlach, gruntach i lasach) osób fizycznych" w zakresie zawartego w załączniku oświadczenia o treści "Odpowiedzialność przewidziana w kodeksie karnym skarbowym za zatajenie danych mających wpływ na ustalenie zobowiązania podatkowego lub jego wysokość, oraz podanie danych niezgodnych z prawdą jest mi znana", - załącznik Nr 5 do uchwały zatytułowany "Deklaracja na podatek rolny na rok..." w zakresie zawartego w załączniku oświadczenia o treści "Oświadczam, że są mi znane przepisy kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością", - załącznik Nr 6 do uchwały zatytułowany "Deklaracja na podatek leśny na rok..." w zakresie zawartego w załączniku oświadczenia o treści "Oświadczam, że są mi znane przepisy kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością" - w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w Myślenicach na uchwałę Rady Gminy w Pcimiu z dnia 26 listopada 2004 r. Nr XXVIII/133/04 w sprawie określenia wzorów formularzy do podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego.

W przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu ww. wyroku, albowiem Sąd błędnie wskazał oznaczenie daty zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei dyspozycja § 2 wskazuje, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.

Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że prawidłową datą zaskarżonej uchwały jest dzień 26 listopada 2004 r., a nie dzień 26 listopada 2013 r., jak pierwotnie wskazano. Wpisanie zatem w wyroku innej daty zaskarżonego aktu, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego wyroku. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.