Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2264/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne~Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2003 r. , [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący K. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S.

W uzasadnieniu skargi skarżący wnosząc o unieważnienie zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek o nr ew. nr [...] i [...] wskazał, iż zgodnie z zapisami przedmiotowego planu na działkach tych zaplanowano żwirownię. Powyższe zapisy planu, w ocenie skarżącego, zostały przyjęte z naruszeniem procedury planistycznej, bowiem jako właściciel przedmiotowych działek nie został powiadomiony na piśmie o zmianie ich przeznaczenia. Tym działaniem, zdaniem skarżącego, pozbawiono go możliwości zalesienia przedmiotowych gruntów.

Wobec tego, iż w zgromadzonych materiałach sprawy brak było dowodu potwierdzającego wezwanie przez skarżącego Rady Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2011 r. wezwał K. S. do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). Powyższe wezwanie zostało również skierowane do organu, celem uzyskania informacji, czy skarżący złożył stosowne wezwanie, a jeżeli tak, to czy Rada udzieliła na nie odpowiedzi.

Skarżący w piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2011 r. wskazał, iż oczekuje pozytywnego zakończenia jego sprawy, bowiem trwa ona już zbyt długo, a organy, do których kieruje swe prośby i zażalenia nie udzielają jednoznacznej odpowiedzi. Skarżący powołał się na następujące pisma: uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] stanowiącą odpowiedź na jego skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowienie Wójta Gminy S., przekazujące Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości jego skargę z dnia 22 lipca 2010 r., postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...], przekazujące według właściwości Wojewodzie [...] pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2010 r., zatytułowane zażalenie, zawierające wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz pismo Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2010 r.

Rada Gminy S. w piśmie procesowym z dnia 7 marca 2011 r. przedstawiając stan faktyczny przedmiotowej sprawy wskazała, iż w dniu 30 lipca 2007 r. B. S. i K. S. złożyli pismo, dotyczące zmiany przeznaczenia części działek o nr geodezyjnych [...] i [...], położonych we wsi T., przeznaczonych na tereny powierzchniowej eksploatacji surowców do ich pierwotnego przeznaczenia. Wobec niesatysfakcjonującej odpowiedzi Rady Gminy S., jeden ze współwłaścicieli- B. S. złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S., właściciela działki nr ew. [...], jako wniesioną po terminie. W dniu 22 lipca 2010 r. drugi ze współwłaścicieli przedmiotowych działek- K. S. ponownie zwrócił się o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S., kierując w tym przedmiocie skargę do Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na wniesienie jej po terminie określonym przez art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); zwanej dalej jako P.p.s.a.

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1591 z późn. zm), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia -zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Skargę powyższą zgodnie z treścią art. 53 § 2 P.p.s.a. wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest więc dokonanie wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez skarżącego oraz zachowanie terminu, o którym mowa w cytowanym art. 53 § 2 P.p.s.a.

W tym miejscu zauważyć należy, że skarżący w skardze zażądał stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w części dotyczącej działek ew. nr [...] i nr [...], położonych we wsi T. Z dołączonego przez skarżącego do akt sprawy aktu notarialnego wynika, iż na mocy umowy częściowego zniesienia współwłasności, w dniu 9 września 2005 r. zniesiona została współwłasność działek gruntu nr [...] i [...] w ten sposób, iż niezabudowana działka gruntu oznaczona nr [...] stanowi wyłączną własność skarżącego K. S., natomiast niezabudowana działka gruntu o nr [...] stanowi wyłączną własność B. S.- brata skarżącego.

Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do oceny, czy skarga K. S. z dnia 21 lipca 2010 r., właściciela działki nr ew. [...], położonej we wsi T. została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu.

Jak wskazano powyżej, skarżący wraz ze swoim bratem, właścicielem działki nr ew. [...], pismem datowanym na dzień 26 listopada 2007 r. wezwali Radę Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to wypłynęło do organu w dniu 30 listopada 2007 r. Jak wynika z akt sądowych sprawy o sygn. IVSA/Wa 1511/09 oraz z treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2009 r., odrzucającego skargę B. S., właściciela działki nr ew. [...], Rada Gminy udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem datowanym na dzień 26 września 2008 r. Wobec tego, iż w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia skarżącemu przedmiotowej odpowiedzi, bowiem pismo to zostało przesłane listem zwykłym, należy przyjąć, iż organ gminy nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Stosownie do art. 101 ust. 3 u. s. g. w związku z art. 35 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", organ powinien był udzielić odpowiedzi na wezwanie maksymalnie w terminie dwóch miesięcy (sprawa szczególnie skomplikowana). Przyjmując, że sprawa ta ma taki charakter, a w terminie dwóch miesięcy od wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ nie udzielił odpowiedzi, to skarżący w świetle art. 53 § 2 P.p.s.a. powinien był wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, tj. od dnia 30 listopada 2007 r. ( data wpływu wezwania do organu). Skarga wniesiona w dniu 21 lipca 2010 r. została więc wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 p. p. s. a.

Zaznaczyć przy tym należy, że kolejne pisma skarżącego kierowane do Urzędy Gminy S. (pismo z dnia 14 kwietnia 2010 r., pismo z dnia 27 kwietnia 2010 r. oraz pismo z dnia 17 maja 2010 r.) nie mogą stanowić powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, od którego biegnie nowy termin do wniesienia skargi.

W ocenie Sądu niniejsze pisma nie stanowią bowiem wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Z treści przedmiotowych pism jednoznacznie wynika, iż zawierały one wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści (zgody na zalesienie gruntów). W okolicznościach niniejszej sprawy nie można zatem uznać, iż pisma te stanowią wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą.

Jednocześnie nie można przyjąć, iż pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2010 r., skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., przekazane następnie według właściwości do rozpoznania Wojewodzie [...], stanowi powtórne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle art. 14 ustawy o samorządzie gminnym Rada Miasta jako organ stanowiący i kontrolny jest uprawniona do wyrażania swej woli w postaci uchwał i powyższe kompetencje nie mogą zostać przeniesione na żaden inny organ.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym winno być skierowane do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 87/09 i z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 881/09 ).

W ocenie Sądu, nie można zatem uznać, iż pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2010 r., skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie jest organem uprawnionym do zajmowania stanowiska w przedmiocie ważności zaskarżonej uchwały, organem tym jest Rada Gminy S.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.