Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 136/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie NSA Jerzy Stankowski WSA Izabela Bąk – Marciniak Protokolant Sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] (dalej postanowienie z [...] grudnia 2009 r.) Wojewoda Wielkopolski (dalej Wojewoda), na podstawie art. 134 kpa i art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz.U. 69/08/415 ze zm., dalej upz) stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że dnia [...] czerwca 2008 r. zawarto umowę nr [...] między K.M a Dyrektorem PUP w P. (dalej PUP), dotyczącą przyznania bezrobotnemu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej (dalej Umowa). Poręczającymi były A.M. i E.B (k. 77-84 akt administracyjnych). K.M. wykorzystała przyznane środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Pismem z dnia 02 grudnia 2008 r. K.M. wniosła o rozwiązanie Umowy, wobec wycofania się głównego kontrahenta, mniejszych obrotów firmy K.M. i jej sytuacja zdrowotna. Do wypowiedzenia K.M. przedstawiła umowę o pracę: na okres próbny od [...] grudnia 2008 r. do [...] listopada 2008 r. i na czas określony od [...] grudnia 2008 r. do [...] listopada 2011 r. (k. 91-95 akt administracyjnych). Dnia [...] grudnia 2008 r. PUP rozwiązał Umowę i zobowiązał Zainteresowaną do zwrotu całości otrzymanych środków z odsetkami w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania; odpisy pisma doręczono też poręczycielom (k. 100, 99, 99a, 99b akt administracyjnych). Pismem z 29 listopada 2008 r. K.M. wniosła o umorzenie części płatności i rozłożenie na raty, na okres 12 miesięcy (k. 101 akt administracyjnych). Dnia 03 czerwca 2009 r. Katarzyna Meisner wniosła o umorzenie spłaty wynikającej z Umowy (k. 147-148 akt administracyjnych). Uchwałą z dnia [...] września 2009 r. Powiatowa Rada Zatrudnienia w P pozytywnie zaopiniowała wniosek K.M. o umorzenie w całości pobranych świadczeń (k. 155-156 akt administracyjnych). PUP pismem z 20 października 2009 r. wezwał poręczycieli Umowy do zapłaty należności (k. 160-163 akt administracyjnych). Odrębnym pismem z 20 października 2009 r. PUP poinformował K.M. , że "w obecnej sytuacji nie ma zainteresowana możliwości do spłacenia należności. Ustalono jednak, że zgodnie z zobowiązaniami umownymi, w tym umową poręczenia, obowiązek dokonania spłaty ciąży na poręczycielach. W związku z powyższy, na podstawie umowy z dnia [...].06.2008 r. wysłano do poręczycieli stosowne wezwanie" (k. 158 akt administracyjnych).

Pełnomocnik K.M., adw. T.G. (dalej Pełnomocnik) wniósł dnia [...] listopada 2009 r. "Odwołanie od decyzji Dyrektora PUP w Poznaniu z dnia [...].11.2009 r. (sygn. [...]) odmawiającej umorzenia K.M. spłaty należności wynikających z umowy nr [...], dotyczących przyznania bezrobotnemu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej, zawartej w dniu [...].6.2008 r." (k. 179-181 akt administracyjnych).Wojewoda po gruntownej analizie całości dokumentacji stwierdził, że odwołanie z 5 listopada 2009 r. nie może przedmiotem postępowania odwoławczego., ponieważ pismo Starosty P. z dnia [...].10.2009 r. (znak [...]) obiektywnie nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 104 § 1 w zw. z art. 107 § 1 kpa). Wniesione odwołanie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 kpa, bowiem brak w niniejszej sprawie przedmiotu zaskarżenia (k. 182-184 akt administracyjnych).

Pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. K.M. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata T.G. wniosła skargę na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Pełnomocnik zarzucił postanowieniu naruszenie art. 104 § 1 kpa w zw. z art. 107 § 1 kpa, polegające na błędnym przyjęciu, że stanowisko Dyrektora PUP w P z dnia [...] października 2009 r., sygn. [...], odmawiające Skarżącej umorzenia obowiązku spłaty Jej należności z tytułu pomocy de minimis, nie jest decyzją administracyjną, podczas gdy kwestionowane przez Skarżącą stanowisko, mimo oczywistych uchybień proceduralnych, zawiera minimalne wymogi niezbędne dla decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 i art. 107 § 1 kpa (k. 2-6 akt sądowych).

Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że Dyrektor PUP w P z upoważnienia Starosty P dnia [...] stycznia 2010 r. wydał decyzję administracyjną (znak [...]; dalej decyzja z [...] stycznia 2010 r.) o odmowie umorzenia K.M. w całości kwoty [...] zł z ustawowymi odsetkami, stanowiącej przyznane środki na podjecie działalności gospodarczej. Pełnomocnik dnia 26 stycznia 2010 r. wniósł odwołanie od decyzji z [...] stycznia 2010 r. (k. 12-14 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się niezasadną.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153/02/1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm. - dalej ppsa) - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się do zbadania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podziela ustalenia faktyczne, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, czyniąc je integralną częścią ustaleń własnych (k. 173-178, 197 akt administracyjnych).

Zgodnie z art. 107 § 1 zd. 1 kpa – w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy - decyzja winna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Wbrew ocenie Skarżącej, pismo z dnia [...] października 2009 r. znak [...] (dalej pismo z [...] października 2009 r.) nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 § 1 i 2, i art. 107 § 1 i 3 kpa (k. 158 akt administracyjnych).

Mimo, że pismo podpisał "z up. Starosty Z.J. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w P ", nie zawiera ono rozstrzygnięcia o żądaniu Skarżącej (w szczególności nie zawiera rozstrzygnięcia o umorzeniu należności w całości bądź w części, czy o rozłożeniu należności na raty, bądź o odmowie umorzenia należności). We wniosku z dnia 30 maja 2009 r. (prezentata PUP 3.6.2009 r.; k. 147-148 akt administracyjnych), K.M. wniosła o umorzenie spłaty należności wynikającej z Umowy. Pismo z [...] października 2009 r. nie zawiera także: powołania podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego i prawnego, pouczenia, czy i w jakim trybie służy odeń odwołanie.

Pismo to jest jedynie informacją dla Skarżącej (art. 9 kpa) o podejmowanych przez PUP czynnościach w sprawie – o przedłożeniu w dniu 23 września 2009 r. wniosku Skarżącej Powiatowej Radzie Zatrudnienia w P ; o stwierdzeniu, że w obecnej sytuacji Zainteresowana nie ma możliwości spłacenia należności; że wobec podpisanych umów, w tym umów poręczenia, obowiązek spłaty ciąży na poręczycielach, o wysłaniu do poręczycieli stosownych wezwań (k. 158 akt administracyjnych). Pismo z [...] października 2009 r. nie ma także formy decyzji.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ewoluowało w ciągu 30 lat odbudowy kontroli sądowoadministracyjnej nad działalnością administracji publicznej. W początkowym okresie orzecznictwo NSA skłaniało się do możliwie szerokiego postrzegania różnych oświadczeń woli organów administracji publicznej jako decyzji (bez względu na ułomności tychże oświadczeń woli; wyrok NSA z 20.7.1981 r., SA 1163/81, OSPiKA 9-10/82/169, akceptowany przez J. Borkowskiego w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa. Komentarz" C.H. Beck 2009 s. 405 nb 4). Należy bowiem zauważyć, że zakres kontroli sądowej do roku 1990, ograniczony był w zasadzie do rozpatrywania skarg na decyzje administracyjne i to nie wszystkie (T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd.Pr. PWN 1996 s. 34-37; J. Świątkiewicz "Naczelny Sąd Administracyjny. Komentarz do ustawy" W.Pr.iPG 2001 s. 85 uw. 1). Konstruowano nawet koncepcję domniemania decyzji administracyjnej jako właściwej dla załatwienia sprawy. Obecnie, wobec treści art. 3 § 2 i 3 ppsa, owo rozróżnienie straciło na znaczeniu i dominuje pogląd, że zwykłe pismo, nawet podpisane przez piastuna organu, nie jest decyzją administracyjną.

W niniejszej sprawie Wojewoda trafnie uznał, że zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, bowiem pismo z [...] października 2010 r., nie jest decyzją (B. Adamiak w:B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa. Komentarz" C.H. Beck 2009 s. 479 nb 2; odpowiednio – wyrok NSA z 7.7.1992 r., SA/Gd 746/92 z glosą B. Adamiak OSP 9/93/178, akceptowany przez Zespół pod red. A. Wróbla "Kpa orzecznictwo piśmiennictwo" Zakamycze 2002 s. 674 uw. 11).

Niniejsza sprawa podlega załatwieniu decyzją i Dyrektor PUP wydał decyzję z [...] stycznia 2010 r., która rozstrzyga sprawę. Interes Skarżącej jest w pełni chroniony, bowiem Pełnomocnik wniósł od decyzji [...] stycznia 2010 r. odwołanie, które będzie przedmiotem kontroli merytorycznej (bezsporne – k. 13v-14 akt sądowych; k. 197, 178- 173 akt administracyjnych).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ppsa skargę należało oddalić.