Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 394/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi E. Spółki z o. o. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2020 r., wydaną na podstawie

art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwszy, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1753, dalej jako p.p.z.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, ze zm., dalej jako k.p.a.), § 1 pkt 1 lit. b, 7, 8, 9, 10, 18, 33 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1182), Powiatowy Lekarz Weterynarii wymierzył E. Sp. z o.o., pod kontrolą której znajduje się zakład zlokalizowany w [...], karę pieniężną w wysokości:

1) 7 000 zł za niespełnienie wymagań określonych w rozdziale I, II, V załącznika II rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L z 2004 r., poz. 139, str. 1, ze zm., dalej jako rozporządzenie nr 852/2004),

2) 10 000 zł za niespełnienie wymagań określonych w rozdziale VI załącznika II rozporządzenia nr 852/2004;

3) 8 000 za niespełnienie wymagań określonych w rozdziale XII załącznika II rozporządzenia nr 852/2004;

4) 15 000 zł za niespełnienie wymagań określonych w art. 4 ust. 3 i art. 5 rozporządzenia nr 852/2004;

5) 11 000 zł za prowadzenie produkcji, polegającej na przepakowywaniu elementów indyczych oraz nastrzykiwaniu ich solanką, w zakładzie, który podlega zatwierdzeniu zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004 r., str. 55, ze zm., dalej jako rozporządzenie nr 853/2004), bez tego zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia w tym zakresie, powyżej 30 dni do 6 miesięcy;

6) 1 000 zł za niedopełnienie obowiązku określonego w art. 19 ust. 3 p.p.z.,

7) 15 000 zł za wprowadzenie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego nieopatrzonych znakiem jakości zdrowotnej wbrew obowiązkowi znakowania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 853/2004.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w dniach [...] sierpnia

2020 r. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Weterynarii przeprowadzili kontrolę w zakładzie zlokalizowanym w [...], prowadzonym przez E. Sp. z o.o., której wyniki udokumentowane zostały protokołem kontroli nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz dokumentacją zdjęciową (94 fotografie). Strona nie wniosła zastrzeżeń do protokołu. Protokół został podpisany przez stronę w dniu 24 sierpnia 2020 r.

W toku kontroli stwierdzono następujące nieprawidłowości:

1. stan techniczny oraz kondycja zakładu uniemożliwia przeprowadzanie skutecznych zabiegów mycia i dezynfekcji. W pomieszczeniach żywnościowych stwierdzone liczne uszkodzenia ciągłości posadzek, popękane z ubytkami wyoblenia, uszkodzone narożniki futryn, uszkodzone ściany w pomieszczeniach: hala patroszenia, magazyn tuszek, hala rozbioru, pomieszczenie przygotowania wyrobów, w korytarzach komunikacyjnych. Stwierdzone nieprawidłowości powodujące uszkodzenie ciągłości powierzchni powodują, że czynności mycia i dezynfekcji są nieskuteczne, a po ich wykonaniu tworzą się zastoiny wody i uszkodzona powierzchnia ulega dalszemu niszczeniu, sprzyja tworzeniu się kondensacji i niepożądanej pleśni stwierdzonej podczas kontroli, co stanowi naruszenie ust. 1 rozdziału I załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej;

2. w pomieszczeniach żywnościowych: pomieszczenie pojemników czystych, chłodnia 0°C, magazyn tuszek - nie są spełnione minimalne wymagania higieniczne. Pomieszczenie pojemników czystych zawilgocone, ściany z widoczną pleśnią, obcym zapachem stęchlizny. Uszkodzona posadzka, nasiąkliwa, uszkodzone popękane wyoblenia, lampy sufitowe brudne. Chłodnia 0°C - w dniu kontroli stwierdzono zabrudzoną krwią, resztkami tkanki mięśniowej, resztkami skór indyczych posadzkę w tym pomieszczeniu oraz obcy zapach gnijącego mięsa. Magazyn tuszek - podczas kontroli stwierdzono niedrożną kratkę ściekową/odpływową. Skutkiem tej nieprawidłowości było cofanie się brudnej wody po myciu zawiesi na magazyn tuszek; co stanowi naruszenie ust. 2 lit. a rozdziału I załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym wyposażenie, wystrój, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych pozwala na odpowiednie utrzymanie, czyszczenie i/lub dezynfekcję, zapobieganie lub minimalizowanie dostawania się zanieczyszczeń pochodzących z powietrza, oraz zapewnia odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na higieniczne przeprowadzanie wszelkich działań;

3. w pomieszczeniach: hala uboju, hala patroszenia, komora schładzania poubojowego (magazyn tuszek), hala rozbioru, magazyn pojemników czystych, plastik na sufitach w miejscach łączenia, podwieszania płyt sufitowych, materiały budowlane zastosowane do montażu oraz metalowe łączniki do mocowania (sufitowe) są zardzewiałe. Łuszcząca się, krusząca się rdza stanowi bezpośrednie zagrożenie dla produktu na wszystkich etapach produkcji od poubojowego uzyskania tuszek indyczych, poprzez patroszenie, magazynowanie-chłodzenie, a następnie dzielenie na elementy kulinarne, co stanowi naruszenie pkt 2 lit. b rozdziału I załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym wyposażenie, wystrój, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych ma chronić przed gromadzeniem się brudu, kontaktem z materiałami toksycznymi, strząsaniem cząstek brudu do żywności i tworzeniem się kondensacji niepożądanej pleśni na powierzchni;

4. zardzewiała szafka rozdzielcza w korytarzu komunikacyjnym, niewłaściwie przymocowana lampa sufitowa w pomieszczeniu pojemników czystych, w pomieszczeniu - magazyn tuszek - zardzewiałe i brudne kratki wentylacyjne, w pomieszczeniu - magazyn tuszek - rury i przewody owinięte/zabezpieczone taśmą srebrną, w pomieszczeniu patroszenia lampy sufitowe bez osłon; co stanowi naruszenie ust. 1 rozdziału II załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym w pomieszczeniach, w których się przygotowuje, poddaje obróbce lub przetwarza środki spożywcze (z wyjątkiem miejsc spożywania posiłków oraz pomieszczeń wymienionych w rozdziale III, ale włączając pomieszczenia zawarte w środkach transportu), projekt i wystrój muszą umożliwiać dobrą praktykę higieny żywności, w tym ochronę przed zanieczyszczeniem między oraz podczas działań;

5. w pomieszczeniach: magazyn tuszek, ekspedycja, hala rozbioru, korytarze komunikacyjne, hala rozbioru i konfekcjonowania, mroźnie, chłodnia przed mroźnią, magazyn pojemników czystych, magazyn pojemników brudnych, hala kompletowania pojemników - posadzki i cokoły są popękane, zniszczone z licznymi ubytkami, w których gromadzi się i stoi woda, co stanowi naruszenie ust. 1 lit. a rozdziału II załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym powierzchnie podłóg muszą być utrzymane w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia oraz, w miarę potrzeby, do dezynfekcji. Wymaga to stosowania nieprzepuszczalnych, niepochłaniających, zmywalnych oraz nietoksycznych materiałów, chyba że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie. Gdzie sytuacja tego wymaga, podłogi muszą zapewniać odpowiednie odwadnianie podłogowe;

6. w pomieszczeniu magazyn tuszek ściany są uszkodzone, liczne wgniecenia oraz uszkodzenia powłoki farby, w pomieszczeniu patroszenia uszkodzenia ścian, dziury po zdemontowanych sprzętach, w pomieszczeniu czyszczenia żołądków uszkodzona ściana w miejscu przejścia rury podawczej, co stanowi naruszenie ust. 1 lit. b rozdziału II załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym powierzchnie ścian muszą być utrzymane w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia, oraz tam gdzie jest to konieczne, do dezynfekcji. Wymaga to stosowania nieprzepuszczalnych, niepochłaniających, zmywalnych oraz nietoksycznych materiałów oraz gładkiej powierzchni aż do wysokości niezbędnej do działania, chyba że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie;

7. w pomieszczeniach: hala uboju, hala patroszenia, komora schładzania poubojowego (magazyn tuszek), hala rozbioru, magazyn pojemników czystych na sufitach w miejscach łączenia, podwieszania płyt sufitowych, materiały budowlane zastosowane do montażu oraz metalowe łączniki do mocowania (sufitowe) są zardzewiałe. Łuszcząca się, krusząca się rdza stanowi bezpośrednie zagrożenie dla produktu na wszystkich etapach produkcji od poubojowego uzyskania tuszek indyczych, poprzez patroszenie, magazynowanie-chłodzenie, a następnie dzielenie na elementy kulinarne, co stanowi naruszenie ust. 1 lit. c rozdziału II załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym sufity (lub, w przypadku gdy nie ma sufitu, wewnętrzna powierzchnia dachu) i osprzęt napowietrzny muszą być zaprojektowane i wykończone w sposób uniemożliwiających gromadzenie się zanieczyszczeń oraz redukujący kondensację, wzrost niepożądanych pleśni oraz strząsanie cząstek;

8. uszkodzone drzwi do komory szokowej Mroźni I, uszkodzone drzwi do pomieszczenia wyrobu gotowego, uszkodzone drzwi zewnętrzne pomieszczenia uboju i skubania, co stanowi naruszenie ust. 1 lit. e rozdziału II załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym drzwi muszą być łatwe do czyszczenia oraz, w miarę potrzeby, do dezynfekcji. Wymaga to wykorzystania gładkich i niepochłaniających powierzchni, chyba że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie;

9. w hali patroszenia przenośnik taśmowy jest w złym stanie technicznym, w szczególności elementy plastikowe są zużyte, brudne; w pomieszczeniu magazyn tuszek stwierdzono, że kolejka do przesuwu zawiesi - jej elementy są zardzewiałe i zanieczyszczone. W pomieszczeniu mycia pojemników maszyna myjąca wyposażona w zużyte, brudne paski zabezpieczające. W toku kontroli ustalono, że zamontowana dla zachowania dobrostanu zwierząt listwa masująca jest w części uszkodzona, nity mocujące są zerwane, listew odstaje, co stanowi naruszenie ust. 1 lit a-d rozdziału V załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którymi wszelkie przedmioty, instalacje i sprzęt, pozostające w kontakcie z żywnością muszą: a) być skutecznie czyszczone, oraz, w miarę potrzeby, dezynfekowane. Czyszczenie i dezynfekowanie musi odbywać się z częstotliwością zapewniającą zapobieganie jakiemukolwiek ryzyku zanieczyszczenia; b) być tak skonstruowane, z takich materiałów i utrzymywane w tak dobrym porządku, stanie i kondycji technicznej, aby zminimalizować jakiekolwiek ryzyko zanieczyszczenia; c) z wyjątkiem jednorazowych kontenerów i opakowań zbiorczych, być tak skonstruowane, z takich materiałów i w tak dobrym porządku, stanie i kondycji technicznej, aby mogły być starannie czyszczone i, w miarę potrzeby, dezynfekowane; oraz d) być instalowane w taki sposób, aby pozwolić na odpowiednie czyszczenie sprzętu i otaczającego obszaru;

10. uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego (uppz) powstające podczas produkcji nie są systematycznie usuwane/wywożone, pomieszczenie do uppz było nieposprzątane, zalegały w pojemniku gnijące wnętrzności ptaków, resztki poubojowe z poprzedniego dnia ubojowego, co stanowi naruszenie ust. 1 rozdziału VI załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym odpady żywnościowe, niejadalne produkty uboczne i inne śmieci muszą być jak najszybciej usuwane z pomieszczeń, gdzie znajduje się żywność, aby zapobiec ich gromadzeniu;

11. pomieszczenie do uppz było nieposprzątane, zalegały w pojemniku gnijące wnętrzności ptaków i resztki poubojowe z poprzedniego dnia ubojowego, co stanowi naruszenie ust. 4 rozdziału VI załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym wszystkie odpady muszą zostać usunięte w sposób higieniczny i przyjazny dla środowiska zgodnie z mającym zastosowanie do tego celu prawodawstwem wspólnotowym, i nie mogą stanowić bezpośredniego lub pośredniego źródła zanieczyszczenia;

12. do kontroli nie przedstawiono procedury dotyczącej gromadzenia i usuwania uppz i odpadów komunalnych, co stanowi naruszenie: art. 4 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym podmioty prowadzące przedsiębiorstwa sektora spożywczego, gdzie właściwe, przyjmują następujące szczególne środki higieny: procedury niezbędne do osiągnięcia poziomów określonych do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia oraz art. 5 ust. 4 lit. b rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, że każdy dokument opisujący procedury opracowane zgodnie z niniejszym artykułem (tj. procedury na podstawie zasad HACCP) jest zawsze aktualny;

13. w zakładzie na produkcji jest zatrudnionych 45 pracowników pochodzących z Mołdawii, Gruzji i Ukrainy. Na podstawie przedstawionych do kontroli list obecności stwierdzono, że pracownicy ci są zatrudnieni od dnia [...] lipca 2020 r., a do dnia kontroli nie przeprowadzono żadnego szkolenia w sprawie higieny żywności, co stanowi naruszenie ust. 1 rozdziału XII załącznika II rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają że personel pracujący z żywnością jest nadzorowany i/lub szkolony w sprawach higieny żywności odpowiednio do jego charakteru pracy;

14. na podstawie przestawionych dokumentów rejestru dostaw ustalono, że kontrolowany podmiot prowadzi działalność w zakresie konfekcjonowania elementów indyczych. Ustalono, że elementy indycze kupowane są w zakładzie I. S.A., natomiast są konfekcjonowane i pakowane w zakładzie E. Sp. z o.o. Na konfekcjonowane produkty nanoszona jest etykieta z nr partii ubojowej z danego dnia uboju i konfekcjonowania oraz w zakładzie w pomieszczeniu opisanym jako wyłączone z użytkowania stwierdzono urządzenie do nastrzykiwania, które ustawione jest w ciągu technologicznym z widocznymi śladami użytkowania oraz podłączone do zasilania oraz zasobnika z solanką za pomocą rurek ciśnieniowych. Niezgłoszona działalność w zakresie konfekcjonowania i przepakowania elementów indyczych pochodzących z I. S.A oraz nastrzykiwanie elementów indyczych w zakładzie E. Sp. z o.o. miała miejsce co najmniej od 30 dni, ponieważ według "Rejestru przyjęcia surowców-elementy" elementy z indyka z zakładu I. S.A przyjmowane były również w dniu 2 lipca 2020 r. oraz wcześniej, co stanowi naruszenie art. 6 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, że zakłady są zatwierdzone przez właściwy organ, w następstwie przynajmniej jednej wizyty w miejscu funkcjonowania, jeżeli zatwierdzenie jest wymagane na podstawie rozporządzenia nr 853/2004, w związku z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, zgodnie z którym bez uszczerbku dla art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004, zakłady poddające obróbce produkty pochodzenia zwierzęcego, dla których wymogi ustanawia załącznik III rozporządzenia nr 853/2004, nie mogą podejmować działalności do czasu uzyskania zatwierdzenia właściwego organu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, z wyjątkiem zakładów zajmujących się wyłącznie: a) produkcją podstawową; b) transportem; c) przechowywaniem produktów, które nie muszą być przechowywane w pomieszczeniach o kontrolowanej temperaturze lub d) działalnością związaną z handlem detalicznym, inną niż ta podlegająca zakresowi niniejszego rozporządzenia na mocy art. 1 ust. 5 lit. b);

15. projekt technologiczny zakładu (zatwierdzonego w zakresie uboju i rozbioru indyka) jest niezgodny ze stanem faktycznym: w pomieszczeniu oznakowanym w projekcie 008 - wydawka z magazynu nie uwzględniono urządzeń i sprzętu, które znajdują się w tym pomieszczeniu tzw. waga elektroniczna i stół ze stali nierdzewnej; w pomieszczeniu oznakowanym w projekcje 009 - hala rozbioru w projekcie wykazano urządzenia 2 pasy transmisyjne, natomiast w pomieszczeniu brak jest tych urządzeń; w pomieszczeniu - magazyn materiału opakowaniowego 063 znajdują się regały, które nie są zaznaczone na projekcie; w pomieszczeniu oznakowanym 018 - magazyn buforowy, podczas kontroli oznakowane jako "wyłączone z użytkowania" stwierdzono magazynowanie pojemników. W pomieszczeniu stwierdzono ciąg technologiczny wykorzystywany do nastrzykiwania mięsa. Stwierdzono w następującej kolejności: stół podawczy, automatyczną nastrzykiwarkę, przenośnik taśmowy, masownicę bębnową. Urządzenia ustawione w ciągu technologicznym umożliwiającym prowadzenie procesu nastrzyku mięsa oraz przekazanie wyrobu gotowego do okna podawczego wychodzącego na pakownię. Urządzenia podłączone do zasilania oraz do zasobnika z solanką za pomocą systemem rurek ciśnieniowych. Rurki wychodzące z sufitu. Na placu przed zakładem stwierdzono stojące 3 kontenery - magazyny produktów zapakowanych i niezapakowanych. Według oświadczenia dyrektora operacyjnego M.L., w tych kontenerach składowane są produkty wyprodukowane w zakładzie; linia strzemion do zawieszania ptaków wychodzi poza bryłę zakładu i w części przesuwa się poza zakładem, aby następnie przez otwór w ścianie pomieszczenia do zawieszania ptaków ponownie przesuwać się w pomieszczeniach zakładu, co stanowi naruszenie art. 19 ust. 3 p.p.z., zgodnie z którym przepisy art. 19 ust. 1 i 2 tej samej ustawy stosuje się odpowiednio do zmiany sposobu użytkowania zakładu lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub wyposażenia pomieszczeń produkcyjnych.

16. stwierdzono, że w magazynach chłodni oraz mroźni znajdują się produkty opakowane i nieopakowane bez oznakowania, co stanowi naruszenie art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 853/2004, zgodnie z którym podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze nie mogą wprowadzać do obrotu produktu pochodzenia zwierzęcego poddanego obróbce w zakładzie podlegającym zatwierdzeniu zgodnie z art. 4 ust. 2, chyba, że: a) opatrzony jest on znakiem jakości zdrowotnej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 854/2004; b) wspomniane rozporządzenie nie przewiduje stosowania znaku jakości zdrowotnej, a znak identyfikacyjny został naniesiony zgodnie z załącznikiem II, sekcją I, do niniejszego rozporządzenia.

Wobec stwierdzonych uchybień, Powiatowy Lekarz Weterynarii dnia [...] września 2020 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Pismem z dnia [...] września 2020 r. E. Sp. z o. o. wniosła o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. Wymierzając kary we wskazanej wysokości, organ I instancji podał, iż wysokość kar pieniężnych określona szczegółowo została w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego.

Organ uznał, że wymierzona Spółce kara pieniężna przyczyni się do zapewnienia, że w toku dalszej działalności zakład dołoży większej staranności i dbałości w celu niedopuszczenia do kolejnych naruszeń wymagań weterynaryjnych przewidzianych dla tego rodzaju działalności. Ustalając wysokość kar pieniężnych Powiatowy Lekarz Weterynarii wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, określone w art. 189d k.p.a., a także fakt, iż:

- stwierdzone nieprawidłowości mogły stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi;

- podmiot w przeszłości wielokrotnie nie dopełniał nałożonych obowiązków ujętych w opisanej powyżej aktach prawnych; były one stwierdzane w trakcie wcześniejszych kontroli, co w konsekwencji prowadziło do wydania przez Powiatowego Lekarza Weterynarii decyzji administracyjnych;

- stwierdzone uchybienia w trakcie kontroli przyczyniły się do czasowego wstrzymania działalności zakładu;

- brak higieny w zakładzie był przyczyną wystąpienia w produktach drobiowych Salmonelli, w konsekwencji tego generowaniem powiadomień RASFF, w tym powiadomienia te dotyczyły towaru w handlu, co stwierdzane było podczas wcześniejszych kontroli;

- brak higieny w zakładzie przyczynił się do wystąpienia Salmonelli w towarze wprowadzanym do obrotu i do handlu oraz wycofaniem towaru z rynku, co stwierdzane było podczas wcześniejszych kontroli;

- podejmowane przez stronę działania były mało skuteczne i nie prowadziły do

osiągnięcia wymagań zgodnych z wymaganiami prawa;

- nadal nie zostały przedstawione procedury naprawcze dla zakładu, w tym procedury działań naprawczych dotyczących zapobiegania występowania Salmonelli w towarze podmiotu;

- wyłącznie strona ponosi odpowiedzialność za powstałe naruszenia.

E. Sp. z o. o. nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu I instancji i wniosła od niego odwołanie, w którym podniosła, że zastosowane kary pieniężne są za wysokie i stanowią naruszenie przepisów:

- art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwszy, art. 27 ust. 1 p.p.z.,

- art. 104 k.p.a.,

- § 1 pkt 1 lit. b, 7, 8, 9,10, 18, 33 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1182), poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie.

Strona podniosła, że decyzja I instancji kreuje nieprawdziwy i krzywdzący obraz zakładu ubojowego prowadzonego przez skarżącego. Kontrola została przeprowadzona w toku bieżącej produkcji i dlatego nie można było uniknąć sytuacji, w której występowały zabrudzenia czy pozostałości mięsa. Tymczasem zakład jest myty i dezynfekowany na bieżąco przez zewnętrzną, certyfikowaną firmę. Nadto, decyzja została oparta na błędnych przesłankach, m.in. nieprawdziwe jest twierdzenie, że Spółka w przeszłości wielokrotnie nie dopełniała obowiązków ujętych w aktach prawnych. Spółka sumiennie i w jak najszybszym możliwym czasie reaguje na nakazy i zalecenia Inspekcji Weterynaryjnej. Za nieprawdziwe strona uznała również twierdzenie, jakoby podejmowane przez nią działania były mało skuteczne i nie doprowadziły do osiągnięcia wymagań zgodnych z wymaganiami prawa. Strona stwierdziła, że zawarte w decyzji kary są nieadekwatnie wysokie do stopnia naruszeń.

Podkreśliła też, że pracownicy zatrudnieni w zakładzie od [...] lipca 2020 r. zostali przeszkoleni z zakresie higieny żywności przez kierownika rozbioru, nadto stanowczo zaprzeczyła, jakoby dokonywała nastrzykiwania jakiegokolwiek mięsa solanką, a maszyna przeznaczona do nastrzykiwania miała zostać sprzedana. W trakcie prezentowania maszyny potencjalnym nabywcom dokonywano jedynie prezentacji testowych. Ponadto w trakcie prezentacji dla potencjalnych nabywców okazało się, że maszyna nie jest w pełni sprawna, więc w tym stanie nie mogła być używana. Z tych też powodów maszyna nie znalazła do tej pory nabywcy. Spółka wskazała też, że posiada prawidłowo opracowane procedury dotyczące zwalczania patogenu Salmonelli w towarze.

Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1557, ze zm.), art. 26 ust. 1 pkt 1 lit a tiret pierwsze i drugie w związku z art. 27 ust. 1 p.p.z. § 1 pkt 1 lit. b, pkt. 7, pkt. 8 , pkt. 9 , pkt. 10 , pkt. 18 , pkt. 33 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz w związku z art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 852/2004 oraz art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, Wojewódzki Lekarz Weterynarii (WLW) utrzymał w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Na podstawie zebranego materiału dowodowego organ II instancji ustalił, że strona prowadzi działalność w sekcji II (ubój, rozbiór) i sekcji V. Wymogi dotyczące tej działalności zostały określone m. in. w rozporządzeniu nr 852/2004 i przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia oraz w załączniku III w rozdziale II i III rozporządzenia nr 853/2004 i przepisach wydanych w trybie ww. rozporządzenia.

Organ podzielił w całości stanowisko PLW co do zastosowanych przepisów prawa i wysokości wymierzonych kar, uwzględniając wskazane przez PLW okoliczności, iż stwierdzone nieprawidłowości mogły stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi, podmiot w przeszłości wielokrotnie nie dopełniał nałożonych obowiązków ujętych w opisanej powyżej aktach prawnych, stwierdzone uchybienia w trakcie poprzednich kontroli przyczyniły się do czasowego wstrzymania działalności zakładu, brak higieny w zakładzie był przyczyną wstąpienia w produktach drobiowych Salmonelli, brak higieny w zakładzie przyczynił się do wystąpienia Salmonelli w towarze wprowadzanym do obrotu i do handlu oraz wycofaniem towaru z rynku, podejmowane przez stronę działania były mało skuteczne i nie prowadziły do osiągnięcia wymagań zgodnych z wymaganiami prawa, nadal nie zostały przedstawione procedury naprawcze dla zakładu, w tym procedury działań naprawczych dotyczących zapobiegania występowania Salmonelli w towarze podmiotu.

Wyżej wymienione, wskazane przez organ I instancji konkretne okoliczności, zdaniem WLW uzasadniały twierdzenie, że wymierzone kary pieniężne nie oscylowały w granicach minimalnego zagrożenia. Dodatkowo organ zauważył, iż nałożenie kary pieniężnej jest obowiązkiem organu za niespełnienie określonych wymagań wynikających z przepisów prawa. Stanowi ono konsekwencję zaistnienia okoliczności określonych w art. 26 ust. 1 p.p.z., jest następstwem stwierdzonych podczas kontroli uchybień i ma na celu niedopuszczenie w przyszłości do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości, mogących zagrażać zdrowiu publicznemu. Natomiast kwestie przyczyn i rozmiaru uchybienia, czy zachowanie podmiotu po stwierdzeniu uchybienia (w tym wykonanie zaleceń mających na celu usunięcie naruszeń), nie mają wpływu na zastosowanie sankcji pieniężnej. Mogą one być natomiast rozpatrywane przy miarkowaniu wysokości wymierzonej kary pieniężnej, gdyż wysokość nałożonej kary jest określana przez organ swobodnie, w granicach zakreślonych przez przedmiotową ustawę. W przedmiotowej sprawie dyrektywy w ustalaniu wymiaru kary zostały wzięte przez organ pod uwagę. Nadto organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji słusznie wskazał na cel, jaki zamierza osiągnąć w ustalonym stanie faktycznym, a mianowicie, aby nałożenie kar określonych w decyzji przyczyniło się do zapewnienia, że w toku dalszej działalności zakład dołoży większej staranności i dbałości w celu niedopuszczenia do kolejnych naruszeń wymagań weterynaryjnych przewidzianych dla tego rodzaju działalności.

W kontekście wszystkich okoliczności przedmiotowego stanu faktycznego organ II instancji nie dopatrzył się dowolności w nałożeniu określonych w zaskarżonej decyzji kar, do których był zobligowany, a których wysokość organ I instancji uzasadnił szczegółowo wyliczonymi okolicznościami, które brał pod uwagę przy miarkowaniu każdej z wymienionych kar. W ocenie WLW organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy prawa oraz w sposób prawidłowy, tj. z zachowaniem zasad wynikających z k.p.a. przeprowadził postępowanie, które zostało zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] października 2020 r. Ponadto organ odwoławczy zauważył, że produkty niebezpieczne zostały przez stronę wprowadzone na rynek, a działania organu I instancji, polegające na nadzorze nad wycofaniem produktu niebezpiecznego z rynku zapobiegły zatruciom wśród potencjalnych konsumentów.

Odnosząc się do zarzutów Spółki, organ uznał je za nieuzasadnione. Zarzut odwołania wskazujący na to, że kontrola została przeprowadzona w toku bieżącej produkcji i dlatego nie można było uniknąć sytuacji, w której występowały zabrudzenia czy pozostałości mięsa, a zakład jest myty i dezynfekowany na bieżąco przez zewnętrzną, certyfikowaną firmę jest, zdaniem WLW, chybiony, ponieważ PLW uwzględnił okoliczność, że kontrola odbywała się w czasie produkcji - ubój i rozbiór indyka odbywał się w dniu [...] sierpnia 2020 r., natomiast w dniu 18 sierpnia 2020 r. nie było uboju. Podczas kontroli w dniu [...] sierpnia 2020 r. w pomieszczeniu przetrzymywania odpadów ubojowych ilość w nich zgromadzona wskazywała na brak zagospodarowania ww. odpadów (tj. jelit, pierza) po zakończeniu uboju w dniu

[...] sierpnia 2020 r., a urządzenia znajdujące się w pomieszczeniu do segregacji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego były brudne, co spowodowało obecność roju much i zapach rozkładu cząstek organicznych. Stwierdzony podczas kontroli niewłaściwy stan higieniczny pomieszczenia do przetrzymywania czystych pojemników, tj. brudne uszczelnienia sylikonowe pokryte czarną pleśnią był sprzeczny z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu 852/2004 zał. II, rozdz. I, ust. 1., który stanowi, że pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej. Stwierdzono także brak osłon żarówek, rdzę oraz łuszczenie się farby w pomieszczeniach produkcyjnych. Stwierdzone nieprawidłowości spowodowały, że żywność nie była chroniona przed zanieczyszczeniem mogącym spowodować, iż stanie się niezdatna do spożycia przez ludzi oraz szkodliwa dla zdrowia. Ujawnione nieprawidłowości prowadzą do wniosku, że strona nie spełniła wymagań prawa żywnościowego, tj. poziomu bezpieczeństwa żywności, co jest warunkiem niezbędnym w przypadku produkcji środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Odnosząc się do zarzutu wskazującego na to, że decyzja została oparta na błędnych przesłankach organ wskazał, że zakład mimo generowanych powiadomień RASFF, w związku z występowaniem Salmonelli w produktach, nie opracował skutecznych procedur eliminujących występowanie zagrożeń w zakładzie. Przeprowadzone analizy dokumentacji okazanej przez stronę wykazały, że stwierdzone serotypy Salmonella, w powiadomieniach RASFF nr [...], nie pochodzą z ferm, z których były dostarczane indyki do zakładu E. Sp. z o.o., a wynikają z braku higieny produkcji i czystości pomieszczeń zakładu. Podczas przeprowadzanych kontroli stwierdzano, że pracownicy zakładu mają problem z identyfikowalnością partii, w której wystąpiła Salmonella, a także nie potrafili określić terminu przydatności, terminu uboju, wysyłki towaru oraz oznakowania towaru znajdującego się w magazynach zakładowych. Błędne wskazywanie terminu przydatności do spożycia powodowało, że chłodzone ośrodki przechowywane w chłodni były przetrzymywane po upływie terminu przydatności do spożycia, co mogło spowodować zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowia ludzi. W wyjaśnieniach odnośnie nieprawidłowego oznakowania partii, wskazania terminu uboju lub terminu przydatności, a także zagubienia dokumentów HDI podmiot wskazał, iż jest to spowodowane pomyłkami pracowników zakładu. Pomyłki te były stwierdzane przy każdym powiadomieniu RASFF i za każdym razem były tłumaczone roztargnieniem pracowników, wadą sprzętu lub zgubieniem dokumentacji. W trakcie kontroli stwierdzono brak posiadania przez zakład procedur zakładowych regulujących działanie zakładu z zakresu wycofania produktu o niewłaściwych parametrach mikrobiologicznych. Jednocześnie Wojewódzki Lekarz Weterynarii podkreślił, że prowadzenie ww. działalności wymaga stosowania zasad HACCP dla uniknięcia ryzyka produkcji żywności niezgodnej z przepisami, a co za tym idzie potencjalnie szkodliwej dla konsumenta.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] czerwca 2020 r. PLW po otrzymaniu sprawozdań z badań potwierdzających wykrycie Salmonelli z gr. 0:4(B), przeprowadził kontrolę zakładu, w trakcie której stwierdzono rozbieżności zastanego stanu faktycznego z dokumentacją przedstawioną do kontroli z zakresu zachowania podstawowych zasad higieny na każdym etapie produkcji i kontroli właścicielskiej oraz projektu technologicznego. W dniu [...] czerwca 2020 r. PLW wydał decyzję nakazującą zaprzestania na odpowiedni okres tj. do [...] lipca 2020 r., w całości działalności podmiotu E. Sp. z .o.o. Następnie na wniosek strony dnia [...] lipca 2020 r. została przeprowadzona kontrola dotycząca usunięcia uchybień stwierdzonych podczas kontroli z dnia [...] czerwca 2020 r. Zakres ww. kontroli obejmował sprawdzenie wykonania prac polegających na myciu i dezynfekcji urządzeń używanych w produkcji.

W dalszej części uzasadnienia decyzji organ II instancji podał, że w dniu [...] lipca 2020 r. PLW przeprowadził kolejną kontrolę oraz wygenerował powiadomienia RASFF nr [...] w związku z otrzymanymi sprawozdaniami z badań, w których stwierdzono obecność Salmonelli. W dniu [...] lipca 2020 r. PLW wydał decyzję nr [...] nakazującą zakładowi E. Sp. z o.o. pobieranie próbek z tuszek drobiowych do analizy mikrobiologicznej w zakresie badań na obecność Salmonelli co najmniej raz w tygodniu. W związku z kolejnym otrzymanym powiadomieniem od Powiatowego Lekarza Weterynarii dotyczącym niezgodności niektórych danych HDI towarzyszących przesyłce elementów indyczych, PLW w dniu [...] lipca 2020 r. przeprowadził kontrolę doraźną, w trakcie której przedstawiciel zakładu złożył ustne i pisemne wyjaśnienia wskazując, iż rozbieżności w dokumentach wynikały z faktu zaginięcia dokumentacji oraz ich błędnego odtworzenia w oparciu o dane z systemu elektronicznego. Kolejna przeprowadzona kontrola w dniu [...] lipca 2020 r. wykazała liczne uchybienia związane z identyfikowalnością produktów wychodzących z zakładu. W konsekwencji przeprowadzonych kontroli z powodu wykrycia Salmonelli w produktach oraz stwierdzonych uchybień związanych z identyfikowalnością produktów, PLW wydał decyzję nr [...] nakazującą stronie wycofanie produktów z rynku.

W związku z kolejnym otrzymanym sprawozdaniem potwierdzającym obecność Salmonelli Agona, w dniu [...] sierpnia 2020 r. została przeprowadzona kolejna kontrola doraźna. Podczas kontroli PLW wskazał brak właściwej higieny w pomieszczeniach żywnościowych, co stanowi naruszenie przepisów rozporządzenia nr 852/2004 zał. II rozdział I. W trakcie ww. kontroli strona przedstawiła dokumenty, które wykazały niespójność dat produkcji z etykietami zastosowanymi na opakowaniach. Podczas ww. kontroli w zakładzie stwierdzono także rozbieżności w zakresie dokumentacji mycia i dezynfekcji zakładu. Wobec powyższego, dnia [...] sierpnia 2020 r. PLW wydał decyzję nr [...] nakazującą podmiotowi E. Sp. z o.o. wycofanie produktów z rynku.

Podczas następnej kontroli, która odbywała się, w dniach [...] sierpnia

2020 r. stwierdzono liczne nieprawidłowości w zakresie identyfikowalności oraz stanu technicznego zakładu. Ujawniono także prowadzenie działalności bez zatwierdzenia przez PLW. Dnia [...] sierpnia 2020 r. została przeprowadzona kontrola sprawdzająca, w związku z informacją od strony dotyczącą usunięcia uchybień stwierdzonych podczas kontroli z dnia [...] sierpnia 2020 r.

Następnie WLW wskazał, że w dniu 7 września 2020 r. do PLW wpłynęło powiadomienie od Powiatowego Lekarza w sprawie stwierdzenia obecności pałeczek Salmonella z gr. BO w wyprodukowanym kebabie wołowo-indyczym. Po analizie dokumentacji ustalono, że do produkcji kebab użyto surowca indyczego wyprodukowanego przez zakład E. Sp. z o.o. W związku z powyższym została przeprowadzona kontrola, podczas której pracownik wyznaczony do okazywania dokumentów nie przedstawił pełnej dokumentacji, a także nie potrafił wyjaśnić przyczyń niezgodności ujawnionych podczas kontroli. Dnia [...] września 2020 r. została wydana przez PLW decyzja nr [...] nakazująca E. Sp. z o.o. usunięcie niezgodności stwierdzonych podczas kontroli w dniach [...] sierpnia 2020 r. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] października 2020 r., ze względu na powiadomienie punktu kontaktowego RASFF Włoch nr [...], w związku z wykryciem obecności Salmonelli, stwierdzono niezgodności danych na etykiecie umieszczonej na produkcie ze stanem faktycznym.

Powyższe, zdaniem WLW wskazuje, że działania osób odpowiedzialnych były mało skuteczne i nie podjęto adekwatnych działań w celu poprawy identyfikowalności

po kolejnych powiadomieniach RASFF. Nie zapobiegły one powstawaniu i powtarzaniu się pomyłek. Działania strony w zakresie poprawy stanu identyfikowalności produktów były nieskuteczne i nie można było uzyskać przez to prawdziwych danych w zakresie ilości asortymentów pozyskanych w zakładzie, przekazanych do magazynu chłodni lub mroźni oraz wprowadzonych na rynek, a w szczególności na rynek Unii Europejskiej, skąd też były otrzymywane powiadomienia RASFF odnośnie stwierdzonej obecności Salmonelli.

Wojewódzki Lekarz Weterynarii, odnosząc się do twierdzenia strony zawartego w treści odwołania, że wymierzone kary są nieadekwatnie wysokie do stopnia naruszeń, zauważył, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2020 r. stwierdzono brak gotowości do współpracy strony z organami Inspekcji Weterynaryjnej, która polegała na tym, że pracownicy zakładu nie przedłożyli podczas kontroli wymaganych dokumentów. Niektóre z nich okazywane były w następnym dniu kontroli. Dokumentacja przedkładana podczas kontroli była przekazywana bardzo opieszale, co przedłużało kontrolę. Dokumentacja z zakresu procedur zakładowych była dostępna w zakładzie jedynie w wersji elektronicznej, zatem nie zawierała podpisów osób sporządzających dokument i zatwierdzający ją do stosowania. Brak dowodów, że okazywano aktualną dokumentację (np. w dokumentacji zapis, że mycie i dezynfekcja wykonywane przez firmę zewnętrzną, a faktycznie robią to pracownicy). Ponadto do dnia wydania przez organ I instancji decyzji, strona nie przedstawiła nowego projektu technologicznego zakładu. Przedkładany projekt technologiczny w 2020 r. był zmieniany kilkakrotnie, co doprowadziło do przedłożenia przez stronę, w trakcie kontroli w dniach [...] sierpnia 2020 r., nieaktualnego projektu technologicznego, innego niż ten, który ostatecznie został zatwierdzony przez PLW. Ponadto, jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, do kontroli przystępował pracownik, który nie potrafił wyjaśnić kontrolującemu istniejących niezgodności w dokumentacji oraz braku ich dostępności.

Wojewódzki Lekarz Weterynarii, nawiązując do podniesionego w odwołaniu zarzutu strony, iż pracownicy zatrudnieni w zakładzie od [...] lipca 2020 r. zostali przeszkoleni z zakresie higieny żywności przez kierownika rozbioru, na podstawie akt sprawy ustalił, że pracownicy zatrudnieni w zakładzie od tej daty zostali przeszkoleni jedynie w zakresie higieny żywności przez kierownika rozbioru, natomiast nie została przedłożona dokumentacja potwierdzająca przeprowadzenie szkolenia stanowiskowego dla pracowników. Mimo, iż jak twierdzi strona, zakład posiada opracowane procedury dotyczące zwalczania patogenu Salmonella w towarze, w dniu [...] września 2020 r. zostało utworzone kolejne powiadomienie RASFF [...]. Podmiot, mimo wezwań PLW z dnia [...] października 2020 r. i [...] października 2020 r., nie złożył wyczerpujących wyjaśnień w sprawie rozbieżności w dokumentacji oraz podwójnego znakowania partii, której dotyczyło powiadomienie. Powyższe niezgodności były tłumaczone przez stronę pomyłką pracownika zakładu. Jest to kolejny dowód na to, iż procedury opracowane w zakładzie są nieskuteczne lub nie przeszkolono pracowników, co wynika z dokumentacji przedstawionej podczas kontroli.

Przechodząc do zarzutu strony, iż nie dokonuje nastrzykiwania żadnego mięsa solanką, organ odwoławczy stwierdził, że jest nieprawdziwy i całkowicie pozbawiony podstaw. Wykonywanie czynności - jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego - które powinny podlegać wcześniejszemu zatwierdzeniu, tj. przepakowywanie elementów indyczych i nastrzykiwanie ich solanką, stwierdzono podczas przeprowadzonych kontroli w dniach w [...] sierpnia 2020 r., a wydana przez PLW decyzja jest następstwem niespełnienia przez stronę wymagań w zakresie prowadzonej działalności. Ponadto na podstawie otrzymanej dokumentacji w postaci kopii handlowych dokumentów identyfikacyjnych od Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2020 r., PLW potwierdził, że zakład E. Sp. z o.o. prowadził działalność bez wymaganego zatwierdzenia przez PLW, polegającą na przepakowywaniu i wprowadzania do obrotu mięsa indyczego z innego zakładu zatwierdzonego. Strona nie wnioskowała o uzyskanie stosownego zatwierdzenia w tym zakresie i w związku z tym nie uzyskała zezwolenia właściwego organu. Brak zatwierdzenia uniemożliwiał sprawowanie nadzoru nad zakładem należącym do strony, gdyż prowadzenie tego rodzaju działalności uwarunkowane jest wydaniem przez PLW decyzji w sprawie zatwierdzenia lub zatwierdzenia warunkowego zakładu. Uzyskanie natomiast zatwierdzenia, powinno być poprzedzone kontrolą na wniosek strony, której wyniki powinny potwierdzić spełnienie wszystkich wymagań dla działalności będącej przedmiotem zatwierdzenia. Brak nadzoru nad podmiotem prowadzącym ww. działalność mógł spowodować natomiast realne zagrożenie dla bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, tym bardziej, że wyniki badań mikrobiologicznych próbek pobranych urzędowo wykazywały obecność Salmonelli, będącej czynnikiem chorobotwórczym, powodującym zatrucia pokarmowe u ludzi.

Podczas kontroli ustalono, iż maszyna do nastrzykiwania mięsa, znajdująca

się w pomieszczeniu opisanym jako wyłączone z produkcji, za pojemnikami plastikowymi, nie była uwzględniona w projekcie technologicznym przestawionym przez stronę podczas kontroli. Powyższe, zdaniem organu, powoduje, iż nie może wykluczyć, że strona chciała ukryć maszynę podczas kontroli, ponieważ nie poinformowała kontrolujących, że wskazana maszyna znajduje się na terenie zakładu. Nadto nie została ona oznakowana jako "zepsuta", "wyłączona z produkcji" albo opisana bądź zabezpieczona w sposób wskazujący jednoznacznie, iż nie jest ona używana. Ustalony przez kontrolujących stan techniczny i higieniczny maszyny jednoznacznie wskazywał, iż była używana.

W kontekście ustalonego stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji PLW z [...] października 2020 r.

Skargę na decyzję organu odwoławczego złożyła E. Sp. z o. o., w której zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest:

- naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze, art. 27 ust. 1 u.p.p.z.

- naruszenie § 1 pkt 1 lit. b, 7,8,9,10,18,33 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i nie wyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego oraz dokonanie błędnych ustaleń prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa i obciążenie skarżącego niezasadnymi karami;

2) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania:

- art. 6, 7, 8 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji;

- art. 77 § 1 oraz art. 80 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący i prawidłowy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy nie istnieją podstawy faktyczne i prawne do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji.

Mając na uwadze powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie od organu administracyjnego na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka stwierdziła, że bezzasadne jest obciążenie jej karą 15.000 zł za niespełnienie wymagań określonych w art. 4 ust. 3 i art. 5 rozporządzenia nr 852/2004. Wbrew twierdzeniom organu, skarżący na dzień kontroli miał aktualną procedurę dotyczącą gromadzenia i usuwania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego. Prawidłowość tej procedury została potwierdzona w czasie kontroli doraźnej przeprowadzonej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w zakładzie skarżącego w dniu [...] lipca 2020 r. Przedmiotowa procedura usuwania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego została przedstawiona Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii podczas kontroli, która stała się podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Fakt ten niestety nie został odnotowany w protokole kontroli.

Za bezzasadne strona uznała również obciążenie karami 7.000 zł za niespełnienie wymagań określonych w rozdziale I, II, V załącznika II rozporządzenia nr 852/2004 oraz 10.000 zł za niespełnienie wymagań określonych w rozdziale VI załącznika II rozporządzenia nr 852/2004. Stwierdziła, że decyzje kreują nieprawdziwy i krzywdzący obraz zakładu ubojowego prowadzonego w [...]. Kontrola udokumentowana protokołem kontroli nr [...] była przeprowadzona w toku bieżącej produkcji i dlatego nie można było uniknąć sytuacji, w której występowały zabrudzenia czy pozostałości mięsa. Tymczasem zakład jest myty i dezynfekowany na bieżąco. Wbrew twierdzeniu organów stan techniczny oraz kondycja zakładu umożliwiała przeprowadzenie skutecznych zabiegów mycia i dezynfekcji. Występujące ubytki w posadzkach i ścianach były usuwane na bieżąco. Ponadto sama procedura mycia zakładu w postaci mycia pianą aktywną umożliwia umycie powierzchni pomimo występujących przejściowo ubytków.

Następnie strona podkreśliła, że:

- odnośnie chłodni 0 może zdarzyć się, że podczas funkcjonowania zakładu w pomieszczeniu zostaną resztki osocza lub elementów. Jest to usuwane na koniec każdego dnia pracy. Magazyn 0 jest również myty.

- w zakresie posadzki – podczas eksploatacji zakładu mogą zdarzyć się ubytki, natomiast nie zagrażają one bezpieczeństwu żywności, nie mają wpływu na finalny produkt. Ponadto zakład jest codziennie myty i dezynfekowany.

- odnośnie uszkodzonych drzwi do komory szokowej, skarżący wyjaśnił, że podczas otwierania drzwi nastąpiło zsunięcie rolki prowadzącej z prowadnicy, co zostało natychmiast usunięte.

- zużycie elementów plastikowych nastąpiło w wyniku codziennej eksploatacji wyżej wskazanego urządzenia, co jest normalnym objawem.

- posadzka w pomieszczeniu czystych pojemników nosi ślady normalnego użytkowania. Nie zagrażają one bezpieczeństwu żywności. Maszyna do mycia pojemników jest pod stałym nadzorem działu technicznego. Urządzenie dozujące środki chemiczne zostało wymienione na nowe jeszcze przed kontrolą. Pojemniki ażurowe rzeczywiście nosiły znamiona używania, natomiast po uwadze kontrolującego zostały skierowane do ponownego mycia.

- kratka ściekowa w magazynie tuszek w chwili kontroli rzeczywiście była niedrożna, co jest wynikiem osadu, który spływa podczas mycia choinek. Natomiast kratka ta jest systematycznie udrażniana przez pracownika.

- ogólny stan techniczny zakładu skarżącego wynika z jego eksploatacji.

Następnie strona wskazała, że Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii została przedstawiona karta niesprawności wyposażenia zakładu, w którym były ujęte terminy napraw m.in. posadzek. Zastoiny w posadzkach nie zagrażały bezpieczeństwu żywności, gdyż znajdowały się w ciągach komunikacyjnych.

- skarżący nie zgodził się z zarzutem dotyczącym występowania skroplin i pleśni, ponieważ zakład jest codziennie myty i dezynfekowany. Odbarwienia powstały na skutek działania produktów chemicznych.

- korozja szafki rozdzielczej powstała na skutek używania środków chemicznych

podczas mycia i dezynfekcji korytarza. Ta niezgodność została natychmiast usunięta.

- rury i przewody zabezpieczone zostały taśmą srebrną, która posiada wszelkie

niezbędne atesty.

- osłona lamp sufitowych została zdemontowana, ponieważ nastąpiło jej uszkodzenie. Nowa została zakupiona i zamontowana. W dniu kontroli nie odbywał się ubój, więc nie zagrażało to bezpieczeństwu żywności.

- na komorze nr 1 w magazynie tuszek rzeczywiście były ubytki po zdemontowanych sprzętach, natomiast komora ta nie była wykorzystywana do chłodzenia tuszek. Pomieszczenie to było w trakcie remontu prowadzonego w weekend w czasie, gdy w chłodni nie ma tuszek.

- w zakresie stwierdzonej rdzy na sufitach skarżący wyjaśnił, że w niektórych

miejscach nastąpiło skorodowanie materiału, ale korozja jest usuwana przez skarżącego na bieżąco w dni nieubojowe.

- odnośnie myjki pojemników, skarżący wyjaśnił, że pasy, które zostały zamontowane pod wpływem temperatury oraz środków myjących uległy odkształceniu

i odbarwieniu, co jest normalne podczas użytkowania i dezynfekcji wyżej wymienionego urządzenia. Pasy zostały wymienione.

- linia strzemion nie była całkowicie zabudowana w trakcie wcześniejszych kontroli. Wcześniejsze kontrole nie zakwestionowały prawidłowości zabudowy. Po uwagach z ostatniego protokołu linia strzemion została zabudowana.

- procedury wycofania zostały przedstawione podczas kontroli. Procedury te obowiązują w firmie od 5 lat i nigdy przedtem nie były kwestionowane w trakcie kontroli prowadzonych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

- w dniu kontroli nie odbywał się ubój w zakładzie, pomieszczenie odpadów poubojowych nie stanowiło zatem żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności. Mycie i dezynfekcja przedmiotowego pomieszczenia była zaplanowana po zakończeniu rozbioru.

- w projekcie technologicznym były uwzględnione kontenery znajdujące się na placu.

- zakład skarżącego posiada prawidłowo opracowane procedury dotyczące zwalczania patogenu Salmonelli.

Następnie strona stwierdziła, że całkowicie bezzasadne jest obciążenie jej karą 8.000 zł za niespełnienie wymagań określonych w rozdziale XII załącznika II rozporządzenia nr 852/2004. Wyjaśniła, iż pracownicy zatrudnieni w zakładzie od

[...] lipca 2020 r. zostali przeszkoleni z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.

Za całkowicie bezzasadne strona uznała również obciążenie jej karą 11.000 zł za prowadzenie produkcji, polegającej na przepakowywaniu elementów indyczych oraz nastrzykiwaniu ich solanką, w zakładzie, który podlega zatwierdzeniu zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, bez tego zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia w tym zakresie, powyżej 30 dni do 6 miesięcy. Skarżący stanowczo zaprzeczył, jakoby dokonywał nastrzykiwania mięsa solanką. Maszyna do tego przeznaczona miała zostać sprzedana. W trakcie prezentowania maszyny potencjalnym nabywcom dokonywano jedynie prezentacji testowych.

Dalej Spółka podała, że faktycznie został zakupiony surowiec z firmy I. (od dnia [...] lipca 2020 r.). Jednakże surowiec z zakładu I. nie zostawał poddawany nastrzykiwaniu z solanki.

Za bezzasadne strona uznała również obciążenie skarżącego karą 1.000 zł za

niedopełnienie obowiązku określonego w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia

2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego. Zgodnie z projektem technologicznym zatwierdzonym decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2017 r. wyżej wskazana maszyna do nastrzykiwania solanki była uwzględniona. Natomiast fizycznie znajdowała się faktycznie w innym miejscu, niż to przewidziano w projekcie, to jest w pomieszczeniu oznakowanym w aktualnym projekcie technologicznym 018 - magazyn buforowy. Wbrew twierdzeniom organów, na urządzeniu znajdowała się informacja, że urządzenie jest wyłączone z eksploatacji.

Skarżąca Spółka uznała za bezzasadne obciążenie jej karą 15.000 zł za wprowadzenie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego nieopatrzonych znakiem jakości zdrowotnej wbrew obowiązkowi znakowania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 853/2004. W magazynach chłodni i mroźni nie przechowywano produktów w całości nieoznakowanych (pojemniki E2 lub kartony). Brak oznakowania na pojedynczych opakowaniach nastąpił w wyniku braku wcześniejszego ofoliowania (etykieta odkleiła się). Żółte pojemniki, które w trakcie kontroli nie były oznakowane są przeznaczone, według procedury obowiązującej w zakładzie skarżącego, na produkty odrzucone z powodu złej jakości handlowej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego przez sąd administracyjny podlegał będzie akt, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonana według wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje na bezzasadność skargi.

Podstawą materialnoprawną wymierzenia stronie skarżącej kar pieniężnych wymienionych w sentencji decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] sierpnia 2020 r. , utrzymanej następnie w mocy decyzją Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] października 2020 roku był przepis art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 284 z zm.) - zwanej dalej ustawą. Zgodnie z treścią tego przepisu, kto prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego, określone w rozporządzeniu nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie higieny środków spożywczych lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia, podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Wysokość kar za poszczególne naruszenia określona została w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017 roku w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1182).

W myśl art. 27 ust. 1 ustawy kary pieniężne wymierza w drodze decyzji administracyjnej powiatowy lekarz weterynarii.

Na mocy art. 4 ustawy do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1557, oraz Dz.U. z 2020 r., poz. 285), stanowi inaczej.

W art. 5 Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego ogólne zasady dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze w zakresie higieny środków spożywczych (...) (Dz.U.UE.L.2004.139.1) wskazano, że podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze opracowują, wykonują i utrzymują stałą procedurę lub procedury na podstawie zasad HACCP. Zasady HACCP obejmują m.in. analizę zagrożeń, którym należy zapobiec, wyeliminować lub ograniczyć do akceptowalnych poziomów (art. 5 ust. 2 lit. a), oraz ustanawianie i wprowadzanie w życie skutecznych procedur monitorowania w krytycznych punktach kontroli (art. 5 ust. 2 lit. d). Wymagania dla sprzętu i środków spożywczych, określone w załączniku II do Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, rozdział I ust. 1 i 9 stanowią, że pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej, muszą być zapewnione odpowiednie warunki do przebierania się przez personel. Zgodnie z rozdziałem V ust. 1 lit. a załącznika nr II do tego rozporządzenia, wszelkie przedmioty, instalacje i sprzęt, pozostające w kontakcie z żywnością muszą być skutecznie czyszczone, oraz w miarę potrzeby, dezynfekowane. Czyszczenie i dezynfekcja muszą odbywać się z częstotliwością zapewniającą zapobieganie jakiemukolwiek ryzyku zanieczyszczenia. Stosownie do wymagań określonych w rozdziale IX ust. 2 i 3 załącznika nr II do rozporządzenia (WE) Nr 852/2004, surowce i składniki magazynowane, należy przechowywać w odpowiednich warunkach, ustalonych tak, aby zapobiegać ich zepsuciu i chronić je przed zanieczyszczeniem. Na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania, dystrybucji, żywność musi być chroniona przed zanieczyszczeniem, które może spowodować, iż stanie się niezdatna do spożycia przez ludzi, szkodliwa dla zdrowia lub zanieczyszczona w taki sposób, że byłoby nierozsądnie oczekiwać, iż zostanie w tym stanie skonsumowana. Stosownie do art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 852/2004, każdy podmiot prowadzący przedsiębiorstwa spożywcze zapewnia, aby właściwy organ zawsze posiadał aktualne informacje na temat zakładów, w tym poprzez powiadamianie o każdej istotnej zmianie w działalności i o każdym zamknięciu istniejącego zakładu. Zgodnie z art. 21a ust. 6 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego, podmiot prowadzący zakład, który posiada uprawnienie do prowadzenia produkcji pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego, informuje powiatowego lekarza weterynarii o zaprzestaniu prowadzenia tej produkcji oraz o każdej zmianie stanu prawnego lub faktycznego związanej z prowadzeniem tej produkcji, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia takiej zmiany. Zgodnie z wymaganiami określonymi w rozdziale VI ust. 1 i 2 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 odpady żywnościowe, niejadalne produkty uboczne i inne śmieci muszą być jak najszybciej usuwane z pomieszczeń gdzie znajduje się żywność, aby zapobiegać ich gromadzeniu, muszą być składowane w zamkniętych pojemnikach, chyba, że podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze mogą wykazać właściwemu organowi, że inne typy używanych pojemników lub systemy usuwania są właściwe. Takie pojemniki muszą być odpowiednio skonstruowane, utrzymane w dobrym stanie i łatwe do czyszczenia i, w miarę potrzeby, do dezynfekcji.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności protokołów z przeprowadzonej w dniach [...] marca 2013 r. kontroli na miejscu wykazała, że organ administracyjny nie naruszył procedur dotyczących kontroli obowiązujących w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi, określonych w Rozporządzeniu (WE) nr 882/224 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz.U.UE.L.2004.165.1 zezm.).

Stwierdzone w wyniku kontroli nieprawidłowości wyczerpują dyspozycje przytoczonych w decyzji pierwszoinstancyjnej i decyzji organu odwoławczego przepisów prawa wspólnotowego, a kary pieniężne wymierzone zostały w granicach wysokości kar przewidzianych za dane przewinienie, stosownie do treści § 1 pkt lit. b, pkt 7, pkt 8, pkt 9, pkt 10, pkt 18, pkt 33 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017 roku w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego.

Przede wszystkim należy wskazać, że treść przepisów prawa wspólnotowego, będących podstawą wymierzenia kar pieniężnych za analizowane w niniejszej sprawie nieprawidłowości, a także ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego dowodzi jednoznacznie, że sam fakt zaistnienia określonych w art. 26a ust. 1 tej ustawy okoliczności, mogących stanowić zagrożenie dla ochrony zdrowia i życia ludzi oraz ochrony interesów konsumentów, stwierdzony w trakcie urzędowej kontroli, pociąga za sobą konsekwencje w postaci kary pieniężnej. W istocie wszelkie okoliczności dotyczące bądź to przyczyn, bądź to rozmiaru uchybienia, czy też ocena dokonana przez podmiot kontrolowany w zakresie przewidywanego skutku w postaci zagrożenia dla zdrowia, lub też zachowanie podmiotu po stwierdzeniu uchybienia, nie mają wpływu na fakt zastosowanie sankcji pieniężnej. Okoliczności te mogą mieć natomiast wpływ na wysokość wymierzonej kary pieniężnej i tak stało się w rozpoznawanej sprawie. Powyższe wynika również z art. 3 Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004, w którym mowa jest wprost, iż to podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, że na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą, spełniane są właściwe wymogi higieny ustanowione w tym rozporządzeniu.

Prawo wspólnotowe przewiduje instrumenty prawne oraz instytucje prawne, których celem jest wspomożenie podmiotu na drodze przestrzegania prawa żywnościowego. Do powyższych należy zaliczyć zasady HACCP oraz instytucję urzędowego lekarza weterynarii.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 i 2 Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych przedsiębiorstwa sektora spożywczego opracowują, wykonują i utrzymują stałą procedurę lub procedury na podstawie zasad HACCP. Zasady te, określone w ust. 1 obejmują:

a) określanie wszelkich zagrożeń, którym należy zapobiec, wyeliminować lub ograniczyć do akceptowalnych poziomów;

b) określanie krytycznych punktów kontroli w działaniu lub działaniach, w których kontrola jest konieczna do zapobieżenia lub wyeliminowania zagrożenia lub do ograniczenia go do akceptowalnych poziomów;

c) ustanowienie limitów krytycznych w punktach kontroli krytycznej, które oddzielają poziom akceptowalny od nieakceptowalnego w celu zapobieżenia, wyeliminowania lub ograniczenia zidentyfikowanych zagrożeń;

d) ustanowienie i wprowadzenie w życie skutecznych procedur monitorowania w krytycznych punktach kontroli;

e) ustanowienie działań naprawczych, gdy monitoring wykazuje, że krytyczny punkt kontroli jest poza kontrolą;

f) ustanowienie procedur, które powinny być regularnie wykonywane, w celu sprawdzenia, czy środki wyszczególnione w lit. a) - e) działają skutecznie;

g) ustanowienie dokumentów i archiwów proporcjonalnych do charakteru i rozmiaru przedsiębiorstwa sektora spożywczego w celu wykazania skutecznego stosowania środków wyszczególnionych w lit. a) - f).

Jeżeli dokonuje się jakiejkolwiek modyfikacji w produkcie, procesie lub jakimkolwiek działaniu, przedsiębiorstwa sektora spożywczego dokonują przeglądu procedury i wprowadzają niezbędne w niej zmiany.

W myśl art. 5 ust. 4 Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 przedsiębiorstwa sektora spożywczego:

a) dostarczają właściwemu organowi dowodów dotyczących zgodności działania z ust. 1 w sposób, w jaki wymagają tego właściwe organy, uwzględniając charakter i rozmiar przedsiębiorstwa sektora spożywczego;

b) zapewniają, że każdy dokument opisujący procedury opracowane zgodnie z niniejszym artykułem jest zawsze aktualny;

c) utrzymują inne dokumenty i archiwa dotyczące właściwego okresu.

Skarżąca spółka w złożonej skardze postawiła organom przede wszystkim zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności do rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonanie wadliwych, błędnych ustaleń prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego i wymierzenia stronie kar pieniężnych za poszczególne stwierdzone naruszenia przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego. Powyższy zarzut najdalej idący należy uznać za nieuzasadniony. Opisane w zaskarżonej decyzji naruszenia zostały stwierdzone w trakcie kontroli którą przeprowadzono w dniach [...] sierpnia 2020 roku, którą przeprowadzono w obecności osób reprezentujących zakład wskazanych w sporządzonym z tej czynności protokole. W protokole opisano w sposób szczegółowy stwierdzone naruszenia, które pokrywają się z naruszeniami, za które w zaskarżonej decyzji wymierzono spółce kary pieniężne. Strona skarżąca nie wniosła do protokołu zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia kontroli, nie zakwestionowała opisanych w nim naruszeń, a w szczególności nie podnosiła w trakcie jej przeprowadzania, że nie podziela stanowiska osoby przeprowadzającej kontrolę w imieniu organu odnośnie dokonywanych przez nią ustaleń. Nadmienić należy, że kontrolę przeprowadzał starszy inspektor do spraw bezpieczeństwa żywności, a więc osoba posiadająca odpowiednie w tym kierunku wykształcenie i doświadczenie zawodowe, potrafiąca zapewne odróżnić ewentualny brak porządku będący następstwem bieżącej produkcji od śladów będących następstwem dłuższych zaniedbań w zakresie przestrzegania zasad higieny i czystości. W protokole w sposób jednoznaczny opisano poszczególne naruszenia, miejsce ich występowania i wskazano jakie oznaki takie stwierdzenia uzasadniają. Powyższe naruszenia zostały nadto udokumentowane obszerną dokumentacją fotograficzną wykonaną podczas kontroli i dołączonej do akt sprawy administracyjnej. Jest oczywistym, że żaden przepis k.p.a. nie przewiduje, iż dane zawarte w protokole kontroli wiążą organ administracji o ile podmiot kontrolowany nie wniósł zastrzeżeń. Protokół kontroli jest dowodem, który podlega ocenie organów administracji tak jak każdy inny. Może on być podstawą ustaleń faktycznych zarówno wówczas, gdy nie zostały zgłoszone zastrzeżenia jak i wówczas gdy zastrzeżenia zostały zgłoszone. Zastrzeżenia w zależności od ich treści, mogą być sygnałem dla organu administracji do uzupełnienia materiału dowodowego jednakże same w sobie nie dyskwalifikują przydatności dowodowej protokołu kontroli. Podlega więc on ocenie zgodnie z zasadą swobody oceny dowodów, o której mowa w art. 80 k.p.a.

Mając na uwadze, nie tylko fakt, że skarżąca spółka nie wniosła zastrzeżeń do treści protokołu, ale także wyżej przytoczone okoliczności, w tym potwierdzenie ustaleń protokołu w formie obszernej dokumentacji fotograficznej uznać należy, że mógł on stanowić podstawę do dokonania istotnych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń faktycznych.

Nadmienić należy, że spółka w toku całego postępowania kwestionowała wartość tego dokumentu, a tym samym dokonane przez organy na jego podstawie ustalenia faktyczne jedynie poprzez podnoszenie, że stwierdzone naruszenia są następstwem bieżącej produkcji, nie popierając jednak tych stwierdzeń żadnymi dowodami.

Podkreślić również należy, że nie była to pierwsza kontrola w zakładzie spółki mająca na celu sprawdzić przestrzeganie przepisów w zakresie higieny pomieszczeń żywnościowych i środowiska produkcji w zakresie czystości mikrobiologicznej. Tym samym nie można stwierdzić, że spółka nie była zorientowana w znaczeniu takiej kontroli, konieczności aktywnego udziału np. poprzez oddelegowanie doświadczonego pracownika i na bieżąco zgłaszania zastrzeżeń, uwag, udzielania wyjaśnień, a w przypadku ich nieuwzględnienia ich zgłoszenie do protokołu z kontroli.

Odwołując się do powyższych rozważań oraz ilości uwidocznionych w protokole naruszeń trudno przyjąć, aby w przypadku ich kwestionowania strona nie wniosła stosownych zastrzeżeń w sytuacji gdyby je posiadała. Znamiennym przy tym jest, że strona obecnie kwestionuje właściwie zasadność wszystkich stwierdzonych przez organ naruszeń. Tym samym uznać należy za zasadne stanowisko organów, zgodnie z którym sporządzony z przeprowadzonej kontroli protokół stanowił podstawowy dowód ustaleń faktycznych istotnych do rozstrzygnięcia niniejszej sprawie, w szczególności w zakresie stwierdzonych naruszeń. Zasada wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej nie oznacza, że organ jest obowiązany niejako w zastępstwie strony do poszukiwania mających potwierdzić korzystne dla tej strony okoliczności, nie stanowi o obowiązku nieograniczonego poszukiwania materiału dowodowego. Jest rzeczą oczywistą, że to strona posiada wiedze o materiale dowodowym pozwalającym poczynić dla sprawy istotne ustalenia i to od jej zachowania w trakcie postępowania jest uzależniona wiedza organu w tym przedmiocie. Jak już wskazano strona nie wskazała organowi na istnienie innych dowodów niż te przeprowadzone przez organy mogące mieć wpływ na poczynione ustalenia stanowiąc e podstawę rozstrzygnięcia.

Podnosząc zarzut naruszenia przez organy art. 77 § 1 k.p.a. zobowiązujący je w trakcie postępowania wyjaśniającego do zebrania w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego organ nie wskazał jakie dowody nie zostały uwzględnione czy też organ zaniechał ich przeprowadzenia. Analizując z urzędu akta sprawy administracyjnej Sąd również takiego zaniechania ze strony organów nie stwierdził. W konsekwencji z uwagi na przedstawioną wyżej ocenę dowodu z dokumentu jakim jest sporządzony z przeprowadzonej kontroli protokół brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 80 k.p.a. Organ dokonał istotnych dla przedmiotowej sprawy ustaleń w oparciu o całość zebranego materiału dowodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela w związku z powyższą oceną materiału dowodowego zarzutów skarżącego co do braku wykazania przez organy naruszeń. Kara pieniężna w wysokości 15.000 zł, która została przez organy nałożona za naruszenie art. 4 ust. 3 i art. 5 rozporządzenia nr 852/2004 roku była związana z ustaleniem w trakcie kontroli prowadzenia działalności produkcji surowych wyrobów mięsnych bez wymaganego zezwolenia. W trakcie kontroli ustalono bowiem, że linię składającą się ze stołu, automatycznej nastrzykiwarki umożliwiającą prowadzenie procesu nastrzykiwania mięsa, przenośnika taśmowego i masownicy bębnowej. Urządzenia te były ustawione w ciągu technologicznym umożliwiającym prowadzenie procesu nastrzykiwania mięsa. Urządzenia były podłączone do zasilania oraz do zasobnika z solanką za pomocą rurek ciśnieniowych. Urządzenia były mokre z pozostałościami tkanki mięśniowej co zasadnie organ uznał za użytkowanie tych urządzeń. Na suficie i ścianach inspektor przeprowadzający kontrolę stwierdził występowanie widocznych skroplin, a zapach w pomieszczeniu był charakterystyczny dla produkcji wyrobów z mięsa poddawanego procesowi nastrzykiwania solanką. Nadto ustalenia te pozwoliły na ustalenie, że skarżący prowadzi działalność w zakresie konfekcjonowania elementów indyczych, które jak wynika z znajdującej się w zakładzie dokumentacji jest kupowana z zakładzie I. S.A. Działalność tą zakład prowadził co najmniej od 30 dni, co potwierdza dokumentacja zakupu elementów indyczych z I. Do akt administracyjnych dołączono dowody dostawy produktów z indyka z I. do zakładu skarżącego (s. 1816-1842 akt sprawy administracyjnej). Zakład w dniu kontroli nie miał zezwolenia na prowadzenie takiej działalności. W toku całego postępowania nie przedłożył takiego dokumentu. Nadto nie przedłożono do kontroli dokumentu określającego procedurę gromadzenia i usuwania uppz i odpadów komunalnych stanowiących naruszenie art. 4 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 852/2004 oraz art. 5 ust. 4 lit. b rozporządzenia, zgodnie z którym przedsiębiorstwa spożywcze zobowiązane są posiadać aktualne dokumenty opisujące procedury określone w art. 4 rozporządzenia.

Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze z treści protokołu z kontroli wynika, że stwierdzone w różnych pomieszczeniach zabrudzenia i pozostałości mięsa, jak wynika z opisu, nie były następstwem bieżącej produkcji, a jedynie zaniedbaniami w zakresie mycia i dezynfekcji zakładu. Podobnie należy ocenić stwierdzone uszkodzenia związane z eksploatacją, które nie były usuwane a miały wpływ na bezpieczeństwo żywności, tj. ślady ubytków w posadzce, korozja, nieszczelności instalacji, braku bieżącego mycia pojemników, zaniedbań w zakresie zagospodarowania odpadów. Jednocześnie na dzień kontroli strona nie udokumentowała szkolenia w zakresie higieny żywności 45 pracowników pochodzących z Mołdawii, Gruzji i Ukrainy, którzy jak wynika ze sprawdzonych list obecności, byli zatrudnieni od [...] lipca 2020 roku co stanowi naruszenie ust. 1 rozdziału II załącznika rozporządzenia nr 852/2004, zgodnie z którym przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, że personel pracujący z żywnością jest nadzorowany i szkolony w sprawach higieny żywności odpowiednio do jego charakteru pracy.

Mając na uwadze, że stronie zapewniono zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi czynny udział w trakcie kontroli w dniach [...] sierpnia 2020 roku, której ustalenia stanowiły podstawę wszczęcia postępowania w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, oraz sam przebieg niniejszego postępowania, zawiadamiania strony o każdej czynności, umożliwienia jej wypowiedzenia się i złożenia wniosków w trybie art. 10 § 1 k.p.a. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia wyrażonej w art. 8 k.p.a. zasady pogłębiania zaufania obywateli. Mając na uwadze treść pism adresowanych przez organ do strony jak i udzielanych na nie odpowiedzi uznać należy, że podstawy działania organu były dla strony zrozumiałe, miała ona przez cały okres trwania postępowania administracyjnego możliwość skorzystania z swoich uprawnień, w tym składania wniosków, przedkładania dowodów na poparcie swoich twierdzeń, Dotyczy to również zasady proporcjonalności, której naruszenie strona upatruje jak wynika z uzasadnienia skargi w wymierzeniu kar zbyt wysokich do stwierdzonych naruszeń, a w szczególności powyżej minimalnego zagrożenia. Nie może stanowić podstawy zarzutu naruszenia art. 8 k.p.a. sam fakt, że decyzja organu nie uwzględnia stanowiska strony.

Za chybiony należy uznać zarzut, że organ mógł nałożyć kary pieniężne w niższej wysokości. Do wymierzenia kary wystarczający jest fakt wystąpienia naruszenia, co wynika z treści art. 26 ust. 1 ustawy o pochodzeniu produktów zwierzęcych. Oceny tej jak wyżej już wskazano nie podważyła skutecznie strona skarżąca. W ocenie Sądu organy obu instancji wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia poddały miarkowaniu, z uwagi na rodzaj, skalę, potencjalne skutki ich naruszenia. W okolicznościach niniejszej sprawy doszło do wymierzenia kar pieniężnych w granicach jakie przewidują przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 czerwca 2017 roku w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego. Słusznie przy określeniu wysokości tych kar organy wzięły pod uwagę nie tylko sam fakt niedopełnienia przez skarżącą obowiązków, ale także stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuściła się strona. Stwierdzone naruszenia dotyczą bowiem bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, żywności, a więc dotyczą bezpośrednio zdrowia publicznego. Nadto organy uwzględniły powtarzalność przez stronę naruszeń. Okoliczność ta została przez organy potwierdzona dołączonymi do akt sprawy administracyjnej protokołów uprzednio przeprowadzonych kontroli, które potwierdzają ustalenie o wielokrotnym w przeszłości nieprzestrzeganiu przez stronę obowiązków, ujętych w wyżej opisanych aktach prawnych. Dotyczy to między innymi kontroli przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2020 roku, [...], [...] lipca 2020 roku, [...] [...], które zostały dołączone do akt sprawy administracyjnej i potwierdzają trafność ustaleń poczynionych przez organy w tym przedmiocie. Niewątpliwie wymierzone kary pieniężne są proporcjonalne do popełnionych naruszeń, w aspekcie niezbędnych regulacji dla ochrony bezpieczeństwa żywności i zdrowi konsumentów, a także uwzględnia osiągnięcia zamierzonych skutków jakimi jest nie tylko wymierzenie określonej dolegliwości, ale także zapobieżenie w przyszłości takim naruszeniom ze strony skarżącego. Zdaniem Sądu organy w sposób trafny wykazały okoliczności zastosowania art. 189d k.p.a. Za żadne ze stwierdzonych uchybień nie wymierzono kary pieniężnej określonej w powołanym rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 2017 roku. Zdaniem Sądu ich wysokość została odpowiednio wyważona przez organy do okoliczności niniejszej sprawy.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, które istotne fakty do rozstrzygnięcia sprawy uznał za ustalone w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Dotyczy to w szczególności okoliczności wskazujących na naruszenia za które następnie wymierzono karę pieniężną. Nadto organ odwoławczy ustosunkował się do poszczególnych zarzutów podniesionych w odwołaniu, zasadnie uznając, że stanowią one jedynie polemikę z ustaleniami poczynionymi przez organ I instancji.

Wobec uznania, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu, a przeprowadzone postępowanie wyjaśniające poprzedzające jej wydanie przeprowadzono z zachowaniem zasad określonych w k.p.a., organ zasadnie ponownie rozpatrując sprawę w oparciu o przedłożony mu materiał dowodowy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazywały na konieczność przeprowadzenia przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę w całości jako pozbawioną uzasadnienia.