Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 19/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na bezczynność Prezydenta Miasta L. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wr 19/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D. D. na bezczynność Prezydenta Miasta L., gdyż skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął braków skargi, w tym nie podał, na czym konkretnie polegać ma bezczynność organu.

Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2008 r. wraz z pouczeniem, iż stronie przysługuje od tego postanowienia skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem jej odrzucenia.

W dniu 12 września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo skarżącego D. D. z tego samego dnia, sporządzone przez niego osobiście i nazwane zażaleniem, w którym skarżący podał między innymi, że zaskarża postanowienie z dnia 4 sierpnia 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Pismo skarżącego z dnia 12 września 2008 r. należy uznać za skargę kasacyjną, którą D. D. sporządził osobiście, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2008 r., bowiem z treści tego pisma wynika, że skarżący kwestionuje powyższe postanowienie, uważając je za "błędną decyzje Sądu".

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Przepis art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl zaś § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Z treści art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć należy, że z dniem 8 października 2008 r. upłynął termin, w którym skarżący mógł wnieść skargę kasacyjną odpowiadającą wymogom formalnym, to jest sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego, czego jednak nie uczynił.

W tym stanie rzeczy – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.