Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1217/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. k i T. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżących z wpisu od skargi; 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną, w szczególności zaś na stan zdrowia skarżącego oraz wysokość uzyskiwanych dochodów. W skład majątku stron wchodzi lokal mieszkalny o pow. 81 m2 i wartości około 70.000,00 zł. Źródłem utrzymania się skarżących i dwójki ich dzieci jest dochód wnioskodawczyni w wysokości 2509 zł ze stosunku pracy oraz renta inwalidzka skarżącego w wysokości 951 zł.

W zawartym we wniosku zestawieniu wydatków strony wskazały, że co miesiąc spłacają kredyt 2200 zł; media oraz koszty eksploatacji mieszkania – 1300 zł; lekarstwa – 350 zł; bilety miesięczne łącznie – 145 zł.

Na wezwanie referendarza sądowego strony przysłały szereg dokumentów obrazujących wysokość uzyskiwanych dochodów oraz poziom i strukturę ponoszonych wydatków.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Biorąc pod uwagę informacje podane przez stronę uznano, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wątpliwości w realiach niniejszej sprawy budzi stan majątkowy skarżących. Po wezwaniu do nadesłania dokumentów źródłowych okazało się bowiem, że rachunki za energię elektryczną wystawione są na skarżącego T. S. , jednakże dotyczą trzech różnych punktów poboru ([...]– deklarowanego jako miejsce zamieszkania skarżących; [...] oraz [...]). To z kolei prowadzi do wniosku, że poza posiadanym i ujawnionym w druku formularza lokalem rodzina wnioskodawców posiada inne nieruchomości, o których nie wspomniano. Tymczasem okoliczność ta ma istotne znaczenie, z punktu widzenia oceny stanu majątkowego skarżących. Posiadanie innych nieruchomości, z których mogą być czerpane ewentualne dochody – np. w postaci czynszu z najmu wyklucza uznanie, że osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy rzeczywiście znajduje się w bardzo ciężkim położeniu materialnym.

Drugą kwestią, której z perspektywy oceny możliwości finansowych strony również nie sposób pominąć jest aktualność informacji dotyczących dochodu wnioskodawcy. Otóż na wezwanie referendarza sądowego nadesłana została kopia decyzji Prezesa KRU, tyle tylko, że z dnia [...] r. Jej wartość dowodowa jest więc niewielka, zwłaszcza, ze wynikająca z owej decyzji wysokość świadczenia (1152 zł) różni się od wartości podanej przez stronę w druku formularza (951 zł).

Pomimo faktu, że niewątpliwie stan zdrowia wnioskodawcy jest zły, o czym świadczy zaliczenie go do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym jak również wysokość wydatków na leczenie nie można stwierdzić, że zachodzą okoliczności pozwalające na przyznanie prawa pomocy.

Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.