Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 548/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 244 §, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 art. 252 § 2 art. 258 § 12, § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 grudnia 2007roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: ref. sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007 p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 22 listopada 2007r. w wysokości 100zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007 J.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 6 grudnia 2007r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył w dniu 18 grudnia 2007r. wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i siedemnastoletnim synem.

W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że jest rencistą II grupy inwalidzkiej, żona skarżącego jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku – na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżący przedkłada stosowne dokumenty. Według oświadczenia źródłem utrzymania rodziny J. K. są dochody uzyskiwane przez skarżącego z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 783,72zł miesięcznie, oraz dochody uzyskiwane przez żonę skarżącego z tytułu prac społecznie użytecznych w wysokości 252zł miesięcznie oraz dochody z tytułu zasiłku rodzinnego w wysokości 62zł miesięcznie. Według oświadczenia skarżący i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym posiadają dom wielości 80m² oraz nieruchomość rolną wielkości 0,009arów..

Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W istocie instytucja ta stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny.

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącego i jego rodziny przede wszystkim wysokość i źródła uzyskiwanych dochodów oraz fakt, że skarżący jest osobą niezdolną do pracy należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny Z tego względu należało zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.