Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1069/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. /-/ Stanisław Małek


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą A Sp. z o.o. prawidłową wartość towaru objętego zgłoszeniem celnym oraz podatek od towarów i usług z tytułu importu.

W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Podała, iż nie posiada środków pieniężnych pozwalających na uregulowanie tak znacznego zobowiązania. Jedyny jej majątek stanowi nieruchomość zabudowana budynkiem magazynowym, nie posiada natomiast majątku ruchomego (poza wyposażeniem magazynu), którego spieniężenie pozwoliłoby na uregulowanie podatku. Magazyn jest jedynym źródłem przychodów spółki. Podkreślono również, iż dalsze prowadzenie egzekucji (rozpoczętej 3 dni po upływie terminu do zapłaty podatku) i utrzymanie zajęcia rachunku bankowego uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej i powoduje stratę. W każdej chwili organy egzekucyjne mogą przeprowadzić egzekucyjne zbycie nieruchomości spółki, co doprowadzi do konieczności złożenia przez nią wniosku o upadłość. Ponadto z powodu zajęcia rachunku bankowego skarżącej nie zostały wypłacone wynagrodzenia za pracę pracownikom za grudzień 2008r., brakuje także środków na wypłaty za kolejny miesiąc. Utrzymywanie się takiego stanu rzeczy spowoduje konieczność zwolnienia pracowników skarżącej. Do wniosku spółka załączyła wyciąg z rachunku bankowego, oświadczenie o stanie kasy sporządzone na dzień 27 stycznia 2009r. oraz listę niewypłaconych wynagrodzeń za miesiąc grudzień 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(§ 3).

W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że to skarżąca spółka była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia skarżącej powinny być przy tym poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT - 7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2006r., s. 188).

Skoro skarżąca nie dołączyła do wniosku takich dokumentów, Sąd nie ma obowiązku wyręczania jej w zakresie udokumentowania jej trudnej sytuacji majątkowej.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku od towarów i usług, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego w decyzji z dnia (...) określił podatek od towarów i usług od importu towaru w wysokości (...) zł, przy czym skarżąca miała uiścić na rachunek bankowy Urzędu Celnego kwotę (...) zł - różnicę pomiędzy podatkiem określonym w decyzji a podatkiem pobranym wraz z odsetkami. Skarżąca, jak już wyżej wskazano, nie wykazała, aby uiszczenie kwoty (...) zł wraz z odsetkami miało doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

W tym miejscu należy wskazać, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji powoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu obawy skarżącej dotyczące ciężkich skutków konieczności zapłacenia podatku są nieuzasadnione, jak również nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

/-/ Stanisław Małek