Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1343/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 257 par. 1 i 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 5 kwietnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej D. A. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2015 roku D. A. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] roku ustalająca skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 161 zł skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że źródłem utrzymania skarżącej jest jej emerytura z której dochód określiła na kwotę 13.158 zł oraz działalności gospodarcza – doradztwo podatkowe, z której za rok 2015 odnotowała stratę w wysokości 20.528 zł. Skarżąca nie przedstawiła jednak dokumentów okoliczność tę potwierdzających. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 818 m2 z budynkiem w budowie wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Z akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że na nieruchomości tej znajduje się budynek handlowo-usługowy i strona posiada zgodę na użytkowanie pomieszczeń pierwszego piętra na potrzeby działalności gospodarczej. Zarządzeniem z 5 lutego 2016 roku Skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez nadesłanie odpisu zeznania podatkowego skarżącej za 2014 rok i ewentualnie rok 2015 jeśli zostało złożone, odpisów deklaracji VAT-7 za trzy ostatnie okresy rozliczeniowe z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, wskazanie wysokości dochodów uzyskiwanych z tytułu najmu lub dzierżawy pomieszczeń zlokalizowanych w będącym własnością skarżącej budynku handlowo-usługowym przy ul. A. 4 w Ł., udokumentowanie wysokości przychodów i kosztów związanych z prowadzoną przez wnioskodawczynię działalnością gospodarczą za 2015 rok (np.: kopia książki przychodów i rozchodów, bilans, rachunek zysków i strat itp.), udokumentowanie wysokości świadczenia emerytalnego skarżącej; wskazanie czy skarżąca w dalszym ciągu zamieszkuje w domu należącym do siostry oraz udokumentowanie miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem ponoszonych przez skarżącą, a także nadesłanie wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych, w tym rachunku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą za ostatnie 2 miesiące, w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Mimo upływu wyznaczonego terminu strona nie uczyniła zadość wezwaniu.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie jest zasadny.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy D. A. wskazała, iż aktualnie źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne, oraz prowadzona działalność gospodarcza, z której według twierdzeń skarżącej ponosi ona straty, jednak wysokości przychodów oraz strat z tych źródeł przychodów w żaden sposób nie udokumentowała. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 828 m2 z budynkiem w budowie w postaci pawilonu handlowo-usługowego, na który uzyskała zgodę na użytkowanie pierwszego piętra. Wnioskodawczyni nie udzielili żadnych informacji dotyczących aktualnych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej ani ponoszonych kosztów utrzymania mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy okaże się niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżąca nie udokumentowała kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów z tytułu emerytury ani prowadzonej działalności gospodarczej nie udzieliła żadnych informacji dotyczących, wysokości ponoszonych kosztów utrzymania w tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (161 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że D. A. nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Ake.