Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1022/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7 oraz art. 245 par. 1  par. 3, art. 246 par. 1 pkt 1-2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu


UZASADNIENIE

J.S. wniósł skargę na postanowienie Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że nie ma żadnego dochodu ani majątku.

Mając na celu wyjaśnienie sytuacji finansowej, wezwano skarżącego do przedłożenia wyciągów z kont bankowych oraz lokat i kart kredytowych za okres ostatnich 6 miesięcy, wyjaśnienia skąd czerpie środki na swoje utrzymanie, wskazania źródła utrzymania i przedłożenia dokumentu potwierdzającego uzyskiwany dochód miesięczny, oświadczenia czy korzysta z pomocy społecznej, a jeżeli tak – to o wskazanie rodzaju świadczenia i jego wysokości, przedłożenia specyfikacji ponoszonych kosztów utrzymania, wyjaśnienia czy korzysta z pomocy (jest na utrzymaniu) osób trzecich, a jeżeli tak – o wskazanie rodzaju i wysokości uzyskiwanej pomocy oraz przedłożenia dokumentów to potwierdzających.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wyjaśnił, że nie posiada konta bankowego, utrzymuje się sam, nie korzysta z pomocy MOPR. Wnioskodawca poinformował również, że został zwolniony przez pracodawcę (kopia świadectwa pracy, rozwiązania umowy o pracę i zaświadczenia o wysokości dochodu uzyskanego w 2013r. w załączeniu), w związku z czym zamierza się w najbliższym czasie zarejestrować w PUP.

Na podstawie art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata. Z kolei prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zgodnie z którymi przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet należności związanych z postępowaniem sądowym (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).

Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, przy uwzględnieniu deklarowanego braku majątku i jakichkolwiek dochodów oraz okoliczności utraty pracy, stwierdzić należy, że przedstawiona sytuacja finansowa pozwala na przyjęcie, że skarżący należy do osób znajdujących się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej opłacenie jakikolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 - §3, art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.