Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 769/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1936
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - t.j.
article: par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 361
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Dnia 7 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Izabela Paluszyńska WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2021 roku sprawy ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2017 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek E. S. o przyznanie płatności na rok 2017. We wniosku, zmienionym w dopuszczalnym terminie, zadeklarowano powierzchnię [...] ha.

Decyzją z [...] czerwca 2018 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. przyznał płatności E. S. (dalej także jako wnioskodawca, skarżący), uznając że powierzchnia stwierdzona to [...] ha. Rozpoznając odwołanie skarżącego Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P. decyzją z [...] listopada 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji napisał, że niektóre działki, o wskazanych numerach, są trwałymi użytkami zielonymi które stanowią kompleks, dla którego "trudno wyznaczyć naturalne granice". Nadto napisał że zauważa "brak konsekwencji dla wyznaczonych powierzchni spełniających wszystkie kryteria kwalifikowalności w ramach zadeklarowanych działek [...] co może być spowodowane aktualizacją ortofotomapy". Ocenił, że wymagana jest aktualizacja danych Systemu informacji geograficznej (GIS) czyli powierzchni spełniających wszystkie kryteria kwalifikowalności dla zadeklarowanych działek. Nadto wskazał, że w przypadku działki [...] maksymalny obszar kwalifikowany jest większy niż zostało to wskazane w zaskarżonej decyzji, ale nie nazwał powierzchni tej działki.

Organ I instancji decyzją z [...] stycznia 2019 r. przyznał płatności rolnośrodowiskowe na rok 2017 i ponownie uznał, że powierzchnia stwierdzona to [...] ha. Napisał, że sprawdził w Wydziale ds. GIS organu II instancji, który to wydział po analizie danych potwierdził, że maksymalny kwalifikowany obszar jest aktualny dla wszystkich działek. Rozpoznając odwołanie skarżącego, organ II instancji decyzją z [...] listopada 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji napisał, że zweryfikował sprawę i dla spornych działek granice opisowe nie znajdują potwierdzenia w granicach wektorowych. Dalej napisał, że obraz ortofotomapy nie potwierdza deklaracji skarżącego, ale mając na uwadze wydruk zdjęć z Google Earth, wykonanych [...] maja 2017 r., należy ponownie zweryfikować powierzchnię kwalifikującą się do przyznania płatności.

Decyzją z [...] marca 2020 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C., wskazując na art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1936, z późn. zm., zwanej dalej ustawą PROW 2007-2013), § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361, z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym), przyznał wnioskodawcy płatność rolnośrodowiskową na rok 2017 w łącznej wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, w tym środki budżetu Unii Europejskiej [...] zł, środki krajowe [...] zł. Organ I instancji ponownie uznał, że powierzchnia stwierdzona to [...] ha.

Uzasadniając napisał, że rozpoznając po raz trzeci wniosek z deklarowanymi działkami do płatności, porównano obraz działek z roku 2017 jaki przedstawiają zdjęcia z zewnętrznego źródła (Google Earth) ze zaktualizowanymi danymi ortofotomap, przy uwzględnieniu szkiców, dostarczonych wraz z wnioskiem. Organ I instancji ocenił, że wszystkie z powyższych źródeł są względem siebie zbieżne. W szczególności podkreślił, że wyznaczone przez wnioskodawcę działki rolne na załącznikach graficznych pokrywają się z maksymalnym obszarem kwalifikowanym - MKO, zatem powierzchnia stwierdzona do płatności - oparta na ww. obszarze MKO jest zgodna z powierzchnią jaką wyznacza producent rolny na swojej deklaracji tj. na szkicach. Dodatkowo, przed wydaniem uchylonej decyzji z [...] stycznia 2019 r., wydział GIS organu II instancji potwierdził, iż dla wszystkich przedmiotowych działek zadeklarowanych w wniosku, maksymalny kwalifikowany obszar - MKO jest aktualny i nie wymaga korekt, wnioskodawca natomiast nie neguje żadnych wyłączeń w obrębie obrysowywanych działek rolnych.

Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych a powierzchnią stwierdzoną wynosi 3,19%. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, a różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru stwierdzonego, pomoc przyznaje się do powierzchni stwierdzonej pomniejszonej o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną wynosi [...] ha. Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy organ I instancji uznał, że powierzchnia zakwalifikowana do przyznania płatności rolnośrodowiskowej wynosi [...] ha.

W odwołaniu od opisanej decyzji wnioskodawca, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, zarzucił: 1) naruszenie § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego - poprzez odmowę przyznania płatności do powierzchni zadeklarowanej, a zamiast tego przyznanie tej płatności do powierzchni uznanej przez organ, 2) naruszenie art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 - poprzez jego zastosowanie i dokonanie pomniejszeń przyznanej płatności, 3) naruszenie art. 21 ust. 2 ustawy PROW 2007-2013 — poprzez nieprzestrzeganie zasady praworządności, zaniechanie rozpatrzenia całości materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, nieudzielanie stronie wyjaśnień co do okoliczności faktycznych (wielkości obszarów przyjętych do wsparcia), mających wpływ na ustalenie wysokości świadczenia, będącego przedmiotem postępowania, 4) naruszenie art. 7, art. 8 i art. 9 K.p.a. - poprzez naruszenie zasady praworządności, zasady umacniania zaufania do organów władzy publicznej oraz zasady udzielania informacji stronie postępowania, przejawiające się w niewyjaśnieniu odwołującemu przyczyn różnic w przyjętych przez organ kwalifikowalnych obszarach działek w zależności od prowadzonego postępowania i wydanej decyzji.

Uzasadniając pełnomocnik napisał, że w międzyczasie rolnik składał wnioski o przyznanie płatności na kolejne lata, i ten sam organ I instancji, dla tych samych działek obliczył powierzchnię stwierdzoną na [...] ha, co budzi bardzo poważne wątpliwości i rzetelność i zgodność z prawem poczynań organu I instancji.

Decyzją z [...] września 2020 r. nr [...] Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej K.p.a.) – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając napisał, że przeprowadził ponowną weryfikację sprawy. Kontrole odbywają się za pomocą zintegrowanego sytemu kontroli. System identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1: 5000. Obowiązkiem Agencji jest sprawdzenie, czy zadeklarowane przez rolnika powierzchnie działek rolnych nie przekraczają maksymalnego kwalifikowalnego obszaru działek ewidencyjnych, na których położone są deklarowane działki rolne. Systemem referencyjnym w zakresie płatności jest system GIS tzn. system informacji geograficznej, który oznacza techniki skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, o których mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Nadto, zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowych uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą niż maksymalny kwalifikowalny obszar, co jednoznacznie wskazuje aby nie dokonywać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną.

Organ wyższego stopnia napisał, że ustalił, iż powierzchnia stwierdzona to [...] ha – tak jak u organu I instancji. Nadto napisał, że aktualizacji ortofotomap dokonuje się co trzy lata, analizując wniosek użyto ortofotomap z [...] maja 2017 r. Organ użył ortofotomap oraz wydruków ze zdjęć z Google Earth. Nadto organ wyższego stopnia napisał, że obraz ortofotomap z 2017 r. różni się od obrazu ortofotomap z 2019 roku i dla każdej sprawy były inne dowody.

Na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł E. S., zastępowany przez tego samego zawodowego pełnomocnika, domagając się uchylenia obu decyzji wydanych w sprawie oraz zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające bezpośredni wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. - poprzez nienależyte przeprowadzenie postępowania dowodowego, zaniechanie dokonania powtórnej, samodzielnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia na ustaleniach organu I instancji, a tym samym naruszenie zasady prawdy obiektywnej.

Uzasadniając skargę napisał, że organ wyższego stopnia nie dostrzegł istoty zarzutów odwołania, iż w aspekcie zakwalifikowania do wsparcia rolnośrodowiskowego na 2016 r., dla tych samych działek ewidencyjnych, powierzchni [...] ha, określonej przez organ I instancji w decyzji z [...] lutego 2020 r., całkowicie niezrozumiałe pozostaje następcze kwalifikowanie powierzchni jedynie [...] ha dla wsparcia na rok 2017. W realiach postępowania prowadzonego z wniosku skarżącego o przyznanie płatności w ramach programu rolnośrodowiskowego przyjąć należy, iż organ dysponował i posługiwał się tym samym materiałem dowodowym. Zwłaszcza, że daty wydania decyzji z [...] marca 2020 r. i decyzji z [...] lutego 2020 r., dzieli niecałe 1,5 miesiąca.

Dalej zarzucił, że organ II instancji nie przeprowadził własnej weryfikacji prawidłowości opomiarowania działek na podstawie ortofotomap i zdjęć z Google Earth, co zdaniem Skarżącego było konieczne w celu definitywnego przekonania Strony o tym, że w istocie różnica kwalifikowanej do wsparcia wielkości działek wynosi [...] ha, a nie [...] ha. Zwłaszcza w kontekście faktu, iż w wyniku odwołania skarżącego od "pierwotnej" decyzji sprawa została rozpoznana ponownie w sposób dla Strony pomyślny, po to, by następnie (także w rezultacie odwołania) powtórnie otrzymać treść niekorzystną.

Nadto zarzucił, że w dalszym ciągu skarżący nie otrzymał odpowiedzi na wielokrotnie powtarzane zapytanie, o sposób zakwalifikowania ostoi dzikiej przyrody, funkcjonującej na deklarowanych działkach, o której organ posiada wiedzę — również z innych postępowań z wniosków skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, z powodów zawartych w zaskarżonej decyzji. Nadto napisał, że co do zakwalifikowania ostoi dzikiej przyrody do płatności, to skarżący w ramach przedmiotowego postępowania nie podnosił tej kwestii. Organ wyższego stopnia wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem rolnośrodowiskowym, rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe zachowuje występujące w gospodarstwie rolnym i określone w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, zwane dalej "trwałymi użytkami zielonymi", oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje dzikiej przyrody. Jednakże nie oznacza to, iż w ramach każdego pakietu lub wariantu mogą te obszary zostać zakwalifikowane do płatności. Zgodnie bowiem z § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia rolnośrodowiskowego w brzmieniu z 2013 roku, w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 4 i 5 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych:

1) użytkowanych jako trwałe użytki zielone, na których występują:

a) siedliska lęgowe ptaków z gatunków wymienionych w ust. 2 pkt 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia - w przypadku wariantu pierwszego tych pakietów.

Skarżący, we wniosku na rok 2017, który jest kontynuacją zobowiązania podjętego w roku 2013, w którym po raz ostatni rolnicy mogli wnioskować o pomoc w ramach wariantu 4.1, zadeklarował jedynie ten wariant, zatem w tym przypadku grunty spełniające definicję trwałych użytków zielonych mogą zostać objęte płatnością, nie natomiast elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje dzikiej przyrody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie może zostać uwzględniona, bowiem obie decyzje zostały wydane zgodnie z prawem.

W myśl art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowią powołane w niej i przytoczone przepisy prawa unijnego oraz krajowego, określające zasady i warunki przyznawania płatności rolnośrodowiskowej rolnikom. Organy prawidłowo wskazały na zasady przyznawania płatności, określone w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym, wydanym na podstawie ustawy PROW 2007-2013.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje rolnikowi, jeżeli:

- został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,

- łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2ul3, wynosi co najmniej 1 ha,

- realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej,

- spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Istotą sporu w sprawie jest kwestia legalności przyznania skarżącemu płatności w pomniejszonej wysokości, z uwagi na ustalenie przez organ powierzchni mniejszej, niż powierzchnia zadeklarowana przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności. Skarżący zadeklarował powierzchnię [...] ha, organ ustalił powierzchnię [...] ha. Różnica to [...] ha; w konsekwencji płatność uległa pomniejszeniu, na zasadach określonych w przepisach, do czego Sąd odniesie się w dalszej części uzasadnienia.

Zasady i tryb postępowania zostały wskazane w art. 21 ustawy PROW 2007-2013, który stanowi, iż z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W przywołanym art. 21 ustawy PROW 2007-2013 istotnie, w stosunku do reguł określonych w K.p.a., zostały zmodyfikowane obowiązki organu właściwego do wydawania decyzji i pozycja strony postępowania. W szczególności, organ administracji jest obowiązany rozpatrzyć cały materiał dowodowy, jednak nie z urzędu, a na żądanie stron zapewnia im czynny udział w każdym stadium postępowania, i tylko na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Co istotne przy ocenie legalności decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie, w art. 21 ust. 3 ustawy PROW 2007-2013 jednoznacznie określono, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Z tych regulacji wynika zatem, że organ jest obowiązany rozpatrzyć cały materiał dowodowy, ale nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie stanowiska wnioskodawcy o uprawnieniu do otrzymania płatności w takiej wysokości, która wynika z obszaru wskazanego we wniosku.

Organ wyższego stopnia słusznie wywiódł w uzasadnieniu decyzji, że wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Zgodnie z art. 67 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego wskazane w nim rozporządzenia (Dz. U. UE. L. 2013. 347. 549 z dnia 2013.12.20) każde z państw członkowskich ustanawia i prowadzi zintegrowany system zarządzania i kontroli ("system zintegrowany"). Zintegrowany system obejmuje między innymi system identyfikacji działek rolnych.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2015 r. poz. 807 z późn. zm., dalej jako ustawa o krajowym systemie ewidencji) system identyfikacji działek rolnych zawiera między innymi: 1) wektorowe granice oraz powierzchnię: a) maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a i b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48). Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o krajowym systemie ewidencji, do prowadzenia systemu, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w szczególności ortofotomapy cyfrowe, sporządzane zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Sąd podkreśla, że ortofotomapa cyfrowa, czyli zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity i przetworzone do postaci metrycznej, jest opracowaniem geodezyjnym, wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Dalej Sąd wskazuje, że co do pomniejszeń powierzchni działek przez organy, skarżący nie przedstawił dowodów, które podważyłyby ustalenia kontrolujących w zakresie obszaru deklarowanych działek, rzeczywiście użytkowanego rolniczo, na potrzeby płatności na rok 2017.

Mając na uwadze, że wniosek dotyczy przyznania płatności na rok 2017, Sąd zaznacza, że w załączonych do skargi aktach administracyjnych znajdują się zrzuty ekranu – ortofotomapy z datą: [...] maja 2017 r. Są w nich także wydruki zdjęć z aplikacji Google Earth, z naniesionymi numerami działek, należących do skarżącego; jak wynika z metryczki tych wydruków, data obrazu to [...] maja 2017 r. Wydruki z Google Earth towarzyszą postanowieniu organu II instancji z [...] września 2020 r. o włączeniu dowodu do akt sprawy; cały materiał dowodowy wskazuje, zdaniem organu, powierzchnie rzeczywiście użytkowane dla zadeklarowanych we wniosku działek, mniejsze niż wskazał skarżący. Należy zgodzić się z takim twierdzeniem organu, bowiem istotnie analiza ortofotomapy –załącznik [...] i [...] odpowiada zdjęciom z Google Earth działek ewidencyjnych [...],[...],[...] i [...].Podobnie jak ortofotomapy- załącznik [...],[...],[...] i [...] zdjęciom z Google Earth działek ewidencyjnych 104,105 .

Zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Sąd nie ma wątpliwości, że obowiązujące prawo nie sprzeciwia się skonfrontowaniu przez organ ustaleń wynikających z ortofotomapy – ze zdjęciami z aplikacji Google Earth. W konsekwencji należy przyjąć ,że poprawność wyznaczonej powierzchni została również zweryfikowana o te wydruki i to z datą odpowiadającą złożonemu wnioskowi o płatności .

Sąd podkreśla, że skarżący w żaden sposób nie podważył stanowiska organu, że deklarowana powierzchnia we wniosku w części nie była powierzchnią faktycznie użytkowaną rolniczo, bowiem strona skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu, który podważyłby ustalenia organów, w zakresie rzeczywistego obszaru deklarowanych działek. Zawodowy pełnomocnik skarżącego ograniczył się do zarzucenia niezrozumiałego kwalifikowania powierzchni dla wsparcia na różne lata. Tymczasem to właśnie skarżący powinien wykazać, że osoby zatrudnione w ARiMR wadliwie interpretują ortofotomapy i inny materiał dowodowy (art. 21 ust. 3 ustawy PROW 2007-2013). Sąd stwierdza, że nie została wykazana wadliwość czynności dowodowych.

Dalej Sąd wskazuje, że argument skargi, iż organ w różnych latach co do tych samych działek ustalał różną powierzchnię jako powierzchnię spełniającą warunek kwalifikowalności, bez poparcia tego zarzutu dowodami, musi zostać ocenić jako bezzasadny. Co więcej, jak zaznaczył organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (s. 8 uzasadnienia) obraz ortofotomapy wykonany w 2017 r. potwierdza inną powierzchnię faktycznie użytkowaną rolniczo, niż wskazuje to obraz ortofotomapy wykonanej i zarejestrowanej w bazie systemu informatycznego w roku 2019. Innymi słowy organ wskazuje, że to skarżący nie użytkuje rolniczo dokładnie tej samej powierzchni w poszczególnych latach. Wprawdzie różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wynosi aż [...] ha, ale trzeba mieć na uwadze, że sporna powierzchnia to zaledwie 3,19% całości gruntu wskazanego wniosku, przy czym jest to zsumowana różnica dotycząca [...] działek, z [...] działek wymienionych we wniosku.

Prawidłowość pomniejszenia płatności jest poza sporem, ale zgodność z prawem decyzji taże nie budzi wątpliwości Sądu. Różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych, kwalifikowanych w ramach wariantu 4.1 - ochrona siedlisk lęgowych ptaków, a powierzchnią stwierdzoną w wynosi 3,19%. Organ słusznie wskazał, że zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru zatwierdzonego (jeśli różnica ta przekracza 20 % obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego). Skoro różnica w niniejszej sprawie wyniosła [...] ha, powierzchnia zakwalifikowana do przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach ww. wariantu wyniosła [...] ha. Także wyliczenie przyznanej płatności jest matematycznie prawidłowe.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.