Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 156/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 1,2,3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

G. Sp. z o.o. siedzibą w K. ("Skarżąca") wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zarządzeniem, doręczonym w dniu 8 sierpnia 2017 r., po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 21 września 2017 r., wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy.

W dniu 23 sierpnia 2017 r. Skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "ppsa") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 ppsa w związku z art. 220 § 3 ppsa, nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu zarządzenia z dnia 2 sierpnia 2017 r., tj. w dniu 9 sierpnia 2017 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 15 sierpnia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 ppsa.

Skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 21 września 2017 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.

Odnosząc się do kolejnego wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, odnotowania wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, iż kolejne żądanie przyznania prawa pomocy zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (vide: postanowienie NSA z 18 czerwca 2014 r., II FZ 764/14). Nie budzi też wątpliwości Sądu, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 ppsa. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia o odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego. Należy też zauważyć, że zgłoszenie kolejnego wniosku w przedmiocie prawa pomocy nastąpiło również z uchybieniem siedmiodniowego terminu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, postanowił o odrzuceniu skargi.