Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 458/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 162 par. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 161 par. 1 pkt. 3, art. 200, art. 201, art. 203
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. sprawy ze skargi S. K., D. K., M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie imprezy masowej postanawia I. umorzyć postępowanie II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących S. K., D. K. i M. P. kwotę po (...) zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania za I i II instancję /-/ E. Brychcy /-/ M. Kwiecińska /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Zarząd Powiatu O. decyzją z dnia (...) lipca 2008 r., nr (...), zakazał do odwołania D. K., S. K. i M. P. przeprowadzania imprez masowych na terenie Powiatu O, w lokalu "A", "B" i "C" położonym w O. przy ul. (...).

W uzasadnieniu decyzji podano, że w zlokalizowanych na ul. (...) w O. lokalach gastronomicznych "A", "B" i "C" organizowane są imprezy rozrywkowe będące imprezami masowymi, których łączna ilość uczestników przekracza 300 osób. W opinii Zarządu te trzy lokale stanowiły faktycznie jeden lokal w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (tekst jedn. Dz. U. z 2005 Nr 108, poz. 909 ze zm.) i organizowano w nich imprezy masowe bez wymaganego zezwolenia. Ponadto właściciele lokali: D. K., S. K. oraz M. P. przeprowadzając wspólne imprezy masowe nie zapewnili uczestnikom imprez pomocy medycznej, co stanowiło naruszenie przepisu art. 5 ust 2 pkt 3 - ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz nie udostępnili uczestnikom imprez regulaminu obiektu lub regulaminu imprezy masowej. Ponadto nie uzgodnili oni z właściwym miejscowo Komendantem Powiatowej Straży Pożarnej szczegółowych zasad postępowania w przypadku powstania pożaru, a ocena bezpieczeństwa i porządku publicznego opracowana przez Komendanta Powiatowego Policji w związku z przeprowadzanymi imprezami była negatywna.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku rozpatrzenie odwołania od powyższej decyzji, decyzją z dnia (...) września 2008 r. nr (...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Zarząd Powiatu O.

Wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na powyższe rozstrzygnięcie zostały wyrokiem z dnia 08 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 524/08, oddalone.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 11 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 1088/09, w wyniku rozpoznania skarg kasacyjnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 kwietnia 2009 r., wniesionych przez S. K., D. K. oraz M. P. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując, że nie podziela on stanowiska organów administracji oraz sądu I instancji, iż w przedmiotowych lokalach odbywały się imprezy masowe.

Pismem z dnia (...) sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że przy piśmie z dnia (...) sierpnia 2010 r. otrzymało z Wydziału Zarządzania Kryzysowego i Spraw Obronnych Starostwa Powiatowego w O. uchwałę Zarządu Powiatu O. nr (...) z dnia (...) października 2009 r. oraz decyzję Zarządu Powiatu O. z dnia (...) października 2009 r., nr (...), mocą której stwierdzono wygaśnięcie decyzji Zarządu Powiatu O. z dnia (...) lipca 2008 r., nr (...), którą zakazano do odwołania D. K., S. K. i M. P. przeprowadzania imprez masowych na terenie Powiatu O. w lokalu "A", "B" i "C" położonym w O. przy ul. (...). Do pisma załączono uchwałę oraz decyzję z dnia (...) października 2009 r.

W dniu 01 września 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo uczestnika postępowania M. K., który w powołaniu na interes społeczny wskazał, że do dnia dzisiejszego nie została wykonana decyzja o zakazie organizowania imprez masowych, wynikająca z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 kwietnia 2009 r. Podkreślono, że zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego nie można stwierdzić nieważności decyzji, która była już poprzednio rozstrzygnięta przez organ II instancji oraz wojewódzki sąd administracyjny. Wskazano, że funkcjonowanie dyskoteki stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia jej uczestników, co stanowi naruszenie przepisów Kodeksu karnego, oraz podniesiono, że działanie dyskoteki stanowi w istocie obejście obowiązujących przepisów prawnych. Działalność dyskoteki stanowi ponadto znaczną uciążliwością dla okolicznych mieszkańców jak i prowadzi do pogorszenia porządku publicznego. Podniesiono wreszcie, że organy administracji wadliwie uznały, że przepisy nowej ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych nie przewidują organizacji imprez masowych w piwnicach dużych budynków.

Pismem z dnia (...) września 2010 r. Wydział Zarządzania Kryzysowego Starostwa Powiatowego w O. poinformował Sąd, że decyzja Zarządu Powiatu O. z dnia (...) października 2009 r., Nr (...), jest ostateczna.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sadowoadministracyjne podlega umorzeniu.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu w sytuacji, gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe. W szczególności bezprzedmiotowości postępowania zachodzi w sytuacji, gdy z obrotu prawnego wyeliminowana zostaje decyzja będące przedmiotem postępowania administracyjnego. Sytuacją powyższa jest również wydanie przez organ administracji decyzji o wygaśnięciu decyzji dotychczasowej. Podkreślenia bowiem wymaga, że wygaśnięcie decyzji powoduje, że brak jest prawnej i faktycznej podstawy orzekania. Decyzja, której wygaśnięcie stwierdzono nie funkcjonuje już w obrocie prawnym i nie kształtuje praw i obowiązków stron, co powoduje, że postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tą decyzję staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji rozstrzyga, co prawda, w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 powyższej ustawy), jak również może, na podstawie art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi objąć swoim rozstrzygnięciem inne akty i czynności podjęte w granicach danej sprawy. Niemniej jednak postępowanie sądowe dotyczy zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie tej decyzji przez organ sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że decyzją Zarządu Powiatu O. z dnia (...) października 2009 r., nr (...), stwierdzono, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) wygaśnięcie decyzji Zarządu Powiatu O. z dnia (...) lipca 2008 r., nr (...), którą zakazano do odwołania D. K., S. K. i M. P. przeprowadzania imprez masowych na terenie Powiatu O. w lokalu "A", "B" i "C" położonym w O. przy ul. (...). Podkreślenia wymaga, że decyzja wydana na podstawie art. 162 § 1 pkt. 1 kpa jest decyzją wydawaną w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) decyzja dotychczasowa stała się bezprzedmiotowa, b) stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony. W opinii organu administracji (Zarządu Powiatu O.), w związku z wejściem w życie z dniem 01 sierpnia 2009 r. ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 62, poz. 504), wprowadzającym nową definicję imprezy masowej, niezbędne stało się wydanie decyzji uchylającej decyzje dotychczasową, bowiem imprezy organizowane wspólnie przez D. K., S. K. i M. P. przestały być imprezami masowych w rozumieniu nowych przepisów. Innymi słowy, według organu z powodu wejścia w życie nowej ustawy, brak jest podstaw prawnych do dalszego utrzymania zakazu organizowania przez właścicieli lokali "A", "B" oraz "C" imprez masowych, ponieważ w świetle nowej definicji ustawowej, imprezy organizowane w tych lokalach nie mają już charakteru imprez masowych. Rozstrzygnięcie powyższe wyeliminowało z obrotu prawnego decyzję dotychczasową, pozbawiając tym samym Sąd możliwości dokonania jej kontroli. Skoro decyzja o zakazie organizowania imprez masowych nie wywołuje już jakichkolwiek skutków prawnych, Sąd nie jest uprawniony do badania jej legalności. Wraz ze stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji zakazującej organizacji imprez masowych ustał jej byt prawny.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez uczestnika postępowania – M. K., Sąd wskazuje, że przedmiotem Sądowej kontroli w niniejszej sprawie nie była kwestia wykonania zakazu organizowania imprez masowych oraz zasad funkcjonowania przedmiotowych lokali. Podkreślenia wymaga, że wbrew stanowisku prezentowanemu w piśmie, uprzednio zapadły w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 524/08, nie był prawomocny, gdyż został on skutecznie zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dodatkowo wskazać należy, że obowiązujące przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz innych ustaw nie zawierają regulacji, która zabraniałby wydania decyzji stwierdzające wygaśniecie decyzji poddanej kontroli zarówno organu II instancji jak i wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Równocześnie, w świetle poczynionych powyżej uwag, podkreślić należy, że podniesiony przez uczestnika postępowania zarzut, iż organy administracji wadliwie uznały, że przepisy nowej ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych nie przewidują organizacji imprez masowych w formie, jakiej przeprowadzane są imprezy w lokalach należących do D. K., S. K. i M. P. nie mógł być przedmiotem kontroli w przedmiotowej sprawie. Wskazać bowiem należy, że kwestia powyższa może być podnoszona jedynie w ramach trwania postępowania mającego na celu wzruszenie decyzji z dnia (...) października 2009 r. Zgodnie z uzyskanymi przez Sąd informacjami decyzje powyższa jest już ostateczna, tym samym możliwe jest jej wzruszenie jedynie w drodze zastosowania nadzwyczajnych środków prawnych jakimi są postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oraz postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego.

Reasumując dotychczasowe rozważania wskazać należy, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Zarządu Powiatu O. z dnia (...) lipca 2008 r., skutkowało bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego zmierzającego do kontroli rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Zarząd Powiatu O. z dnia (...) lipca 2008 r. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania.

Rozstrzygając o kosztach postępowania sądowego Sąd wziął pod uwagę, że pełnomocnik skarżących brał udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarówno przed sądem I jak i II instancji. Dodatkowo podkreślić należy, że jakkolwiek w przypadku umorzenia postępowania, zgodnie z dyspozycją art. 201 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrot kosztów przysługuje tylko wtedy, gdy przyczyną umorzenia postępowania jest uwzględnienie skargi przez organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, należy mieć na względzie, że w przedmiotowej sprawie umorzenie postępowania nastąpiło z przyczyn leżących po stronie organu administracyjnego. Ponadto Sąd rozstrzygając ponownie sprawę na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 1088/09, uchylającego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 524/08, zobowiązany był, na mocy art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do uchylenia zaskarżonej decyzji. Stąd Sąd na podstawie art. 200 oraz art. 203 powyższej ustawy orzekł jak w punkcie II sentencji.

/-/ E. Brychcy /-/ M. Kwiecińska /-/ E. Podrazik