Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2560/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska,, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2013 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "P." z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2012r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej [...] od decyzji Prezydenta W. nr [...] znak [...] z dnia [...].04.2012r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...], w ramach przedsięwzięcia polegającego na przystosowaniu istniejącego pomostu technicznego na budynku biurowym do [...], na dz. ew. nr [...] (obręb [...]), przy ul. [...] w [...] W., którego Inwestorem jest [...] Sp. z o.o. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy organ wskazał, że w dniu 31.03.2010r. do Urzędu W. wpłynął wniosek firmy [...] Sp. z o.o. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na przystosowaniu istniejącego pomostu technicznego na budynku biurowym przy ul. [...] do [...] - działka nr ew. [...] z obrębu [...] w [...] W.

Decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...].04.2012r. Prezydenta W. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...], w ramach przedsięwzięcia polegającego na przystosowaniu istniejącego pomostu technicznego na budynku biurowym do [...], na dz. ew. nr [...] (obręb [...]), przy ul. [...] w [...] W., którego Inwestorem jest [...] Sp. z o.o. i określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska do uwzględnienia w projekcie budowlanym oraz stwierdził brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W uzasadnieniu decyzji podano, że przeprowadzone analizy i uzgodnienia wykazały możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji zgodnie z warunkami określonymi w decyzji oraz po spełnieniu wymogów wynikających z przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, określono środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] podnosząc, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji nie odniósł się do uwag mieszkańców, do czego zobowiązywały go przepisy o udziale społeczeństwa w tym postępowaniu, nie zweryfikował dokonanych przez wnioskodawcę pomiarów poziomu hałasu. W bezpośrednim sąsiedztwie planowanego [...] znajduje się niepubliczne przedszkole. Raport przedstawiony przez wnioskodawcę jest miejscami niejasny i stwarza, zdaniem skarżącej Spółdzielni, możliwość różnych interpretacji zawartych w nim informacji. Zdaniem Skarżącej Spółdzielni, przyjmując pomiary przyjęte w raporcie, istnieje duże prawdopodobieństwo, że poziom hałasu dla ww. obszaru może przekroczyć przepisane prawem normy, przede wszystkim ze względu na fakt, że ww. poziomy hałasu zostały ustalone dla przypadków [...]. Nie wyklucza to jednak możliwości niestosowania się w praktyce przez [...] do ww. nakazów. W odwołaniu podniesiono także, że wnioskodawca kilkukrotnie uzupełniał przedstawiony raport. Ostateczna wersja raportu została udostępniona stronom 10 lutego 2012r. Ze względu na fakt, że raport był zmieniany po uzyskaniu warunków od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., powinna zostać przeprowadzona ponowna ocena oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji.

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy wskazał, iż kwestia wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach regulowana jest przez przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ww. ustawy "Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia.

2. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:

1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,"

2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko".

Przedmiotowa inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z §3 ust. 1 pkt 55 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.). Przedmiotowa inwestycja została uzgodniona przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] października 2011r. znak: [...]. Warunki wynikające z tego postanowienia zostały zawarte w sentencji decyzji Prezydenta W. Prezydent W. pismem z dnia 15.02.2012r. przekazał uzupełniony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, złożony przez inwestora w dniu 10.02.2012r., z prośbą o udzielenie informacji czy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. podtrzymuje stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...].10.2011r. Pismem z dnia 15.03.2012r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. stwierdził, że przedstawione uzupełnienie nie wnosi istotnych zmian w zakresie oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko w stosunku do zakresu przedstawionego w materiałach złożonych wraz z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia dla planowanego przedsięwzięcia złożonego przez Prezydenta W. W piśmie tym RDOS stwierdził, że po przeanalizowaniu proponowanych zmian Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. podtrzymuje stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...].10.2011r..

W odniesieniu do opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. stwierdzić należy, że w aktach sprawy znajduje się opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].02.2012r. znak: [...], w której organ ten odniósł się do poprawionego raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na przystosowaniu istniejącego pomostu technicznego na wysokości [...]" i podał warunki, jakie należy spełnić przy realizacji planowanej inwestycji.

Zatem organy uzgadniające w niniejszej sprawie odniosły się do uzupełnionego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wobec czego stwierdzenie dotyczące konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko jest niezasadne.

Odnosząc się do zarzutu "istnienia dużego prawdopodobieństwa, że poziom hałasu dla ww. obszaru może przekroczyć przepisane prawem normy, przede wszystkim ze względu na fakt, że ww. poziomy hałasu zostały ustalone dla przypadków [...]" Kolegium uznało, że stwierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dowodami, a istnienie prawdopodobieństwa nie oznacza, że obawy skarżącej Spółdzielni ziszczą się.

Organ nie uwzględnił także zarzutu nie ustosunkowania się do wniosku złożonego w dniu 08.11.2011r. przez skarżącą Spółdzielnię wraz z podpisami mieszkańców sąsiadującego z planowaną inwestycją osiedla, w którym mieszkańcy w zdecydowanej większości wypowiedzieli się przeciwko realizacji tej inwestycji., wskazując, że w uzasadnieniu decyzji na stronach 5 i 6 organ odniósł się do zarzutów zawartych w ww. piśmie Spółdzielni.

Odnosząc się zaś do zarzutu nie ustosunkowania się do protestu mieszkańców okolicznych domów do planowanej inwestycji wyrażonego przez podpisy złożone przy piśmie Spółdzielni z dnia 08.11.2011r. Kolegium uznało, że przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. nie przewidziały szczególnej formy ustosunkowania się do protestu mieszkańców okolicznych domów do planowanej inwestycji, którzy nie są stroną niniejszego postępowania. W komentarzu do art. 33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Krzysztof Gruszecki stwierdził, że "W art. 29 ustawy został w sposób generalny zagwarantowany udział społeczeństwa w sprawach, w których przepisy prawa materialnego taką konieczność przewidują. Aby uprawnienie to miało charakter rzeczywisty, niezbędne było sprecyzowanie sposobu, w jaki to prawo ma być realizowane. Dlatego w art. 33 ustawy wprowadzono instrumenty prawne mające zagwarantować społeczeństwu z jednej strony możliwość udziału w postępowaniu w konkretnej sprawie, a z drugiej strony zakończenie postępowania w rozsądnym terminie. Mówiąc o udziale społeczeństwa w postępowaniu z zakresu ochrony środowiska należy pamiętać o tym, na co zwracano uwagę już na gruncie postanowień art. 32 prawa ochrony środowiska, że zagwarantowanie udziału społeczeństwu nie jest jednoznaczne z tym, iż każdy obywatel czy też inny podmiot działający w społeczeństwie, ma z mocy ustawy przymiot strony (wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2006 " IV SA 2586/03, LEX nr 0179130). Oznacza to (o czym już była mowa w komentarzu do art. 29 ustawy), że uprawnienia przyznane społeczeństwu nie mogą stanowić źródła interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., dającego poszczególnym członkom społeczeństwa przymiot strony w omawianej kategorii spraw".

Zdaniem Kolegium zaskarżona decyzja spełnia wymogi wynikające z art. 82 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Podstawowym wymogiem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest analiza i ocena wpływu inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi. Analiza taka została dokonana.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] zarzucając jej

1) naruszenie przepisów procedury poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu raport, który został sporządzony przy uwzględnieniu, że przy ul [...] są pięciokondygnacyjne (parter + 4 piętra) podczas, gdy budynki te są sześciokondygnacyjne (parter + 4 piętra + poddasze) poprzez co nie mógł on w sposób prawidłowy dla przedmiotowego terenu określać poziomu rozprzestrzenienia hałasu, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny poprzez uznanie, że rozprzestrzenienia hałasu wskazane w raporcie są obliczone w sposób prawidłowy dla przedmiotowego terenu.

2) naruszenie przepisów procedury poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o raport, w którym w tabeli 8.2.4/1 dotyczącej wyników pomiarów pojedynczych zdarzeń akustycznych nie wykazano wysokości na jakiej te badania były przeprowadzone, podczas gdy okoliczność ta miała istotne znaczenie dla prawidłowego określenia poziomu rozprzestrzenienia hałasu, co doprowadziło w konsekwencji do wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny poprzez uznanie, że poziomy rozprzestrzenienia hałasu wskazane w raporcie są obliczone w sposób prawidłowy dla przedmiotowego terenu,

3) naruszenie przepisów procedury poprzez nieustosunkowanie się przez organ II instancji do podnoszonej w odwołaniu kwestii negatywnego wpływu planowanej inwestycji na dzieci i młodzież przebywającą stale na terenie objętym oddziaływaniem tej inwestycji i nie wykonaniu weryfikacji podanych przez wnioskodawcę pomiarów poprzez wykonanie dodatkowych pomiarów dla terenów w których dzieci lub młodzież stale przebywają,

4) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo faktu, że z przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na przystosowaniu istniejącego pomostu technicznego na wysokości [...] poziomy rozprzestrzeniania hałasu w miejscu stałego pobytu dzieci przekraczają wartość 55 dB, tj. normy wskazane w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14

4 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007, Nr 120, poz. 826),

Na podstawie art. 57 §1 w zw. z art. 145§ 1 p.p.s.a., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz wskazała, że organ II instancji w ogóle nie odniósł się do zarzutów Skarżącej kwestionujących prawidłowość dokonanych w tym raporcie pomiarów. Organy I i lI instancji stanęły zatem na stan stanowisku, ze przedstawiony raport jest bezbłędny i w sposób rzetelny wykazuje poziomy rozprzestrzeniania się hałasu. W tym miejscu należy jednak podnieść, że przedmiotowy raport pomimo wielu poprawek nadal posiada luki, które powodują, że jest on niepełny oraz że nie wykazuje rzeczywistego poziomu rozprzestrzeniania się hałasu dla terenu na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja.

Po pierwsze, należy wskazać, że w raporcie uwzględniono, iż budynki przy ul. [...] są pięciokondygnacyjne podczas, gdy w rzeczywistości są to budynki sześciokondygnacyjne. W raporcie nie uwzględniono bowiem poddasza mieszkalnego. W konsekwencji brak jest również w raporcie określenia potencjalnego poziomu hałasu dla tej kondygnacji budynków. Ponadto, tego typu pominięcie mogło mieć wpływ na pozostałe obliczenia dotyczące akustyki terenu przy uwzględnieniu realizacji przedmiotowej inwestycji.

Po drugie, w tabeli 8.2.4/1 Wyniki pomiarów pojedynczych zdarzeń akustycznych wykazano poziom hałasu dla pojedynczych zdarzeń akustycznych [...] dla wskazanych w raporcie trzech punktów pomiarowych bez podania na jakiej wysokości te pomiary były robione. Okoliczność ta ma istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie albowiem wyniki pomiarów w dużej mierze zależą od wysokości na których były one robione.

Po trzecie, organ li instancji zdaje się zupełnie pomijać jedną z najważniejszych okoliczności w przedmiotowej sprawie a mianowicie faktu położenia przedszkola w bliskiej odległości od [...]. Co do zasady w raporcie przedszkole zostało uwzględnione jednak został pominięty fakt, że na posesji przy ul. [...] znajduje się plac zabaw, na którym dzieci niemalże codziennie przebywają. Zgodnie z przyjętymi normami poziom hałasu dla terenów zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci lub młodzieży dopuszczalny poziom [...] wynosi 55 dB. W raporcie zupełnie został pominięty fakt istnienia placu zabaw i na wizualizacjach uwzględniony jest jedynie budynek, w którym przedszkole się znajduje. Oczywistym jest, że dzieci nie przebywają przez cały dzień w budynku przedszkola. Ponadto, należy mieć na uwadze, że w okolicy na stałe przebywają również dzieci mieszkańców osiedla, o czym wydaje się organy I i II instancji wydają się nie pamiętać.

Przyjmując nawet, że wykonany raport jest raportem rzetelnym prawidłowym należy zwrócić uwagę, że w punkcie 15.1 przedmiotowego raportu zostało wskazane, iż norma zgodnie, z którą przeprowadzono symulacje i obliczenia ma margines błędu +1- 1,5 dB. Zgodnie z raportem, w rejonie, w którym znajduje się przedszkole poziom hałasu został ustalony na 55 dB, tj. w wartości odpowiadającej maksymalnemu natężeniu hałasu dla rejonu stałego lub czasowego pobytu dzieci. Biorąc powyższą okoliczność pod uwagę, możliwe, a wręcz niemalże pewne jest zatem, że w miejscu stałego przebywania dzieci i młodzieży norma hałasu przy uwzględnieniu ww. marginesu błędu przekroczy wartość 55 dB, tym bardziej, że w czasie [...] poziom hałasu osiąga wartość [...].

Powyższe okoliczności potwierdza również informacja sporządzona przez niezależnego projektanta akustyki wnętrz, ochrony przed hałasem i wibracjami Panią E. U. załączona do niniejszej skargi. W tym miejscu należy wskazać również, że pomiary pojedynczych zdarzeń akustycznych zostały wykonane dla punktów, które w przedmiotowej sprawie nie stanowią najistotniejszego elementu. Brak jest bowiem wykonania pomiarów właśnie dla punków położenia przedszkola oraz placu zabaw.

Ponadto, zasadnym jest wskazanie, że przedmiotowe [...] nie odzwierciedlają faktycznego sposobu korzystania [...]. Raport zakłada, że [...] planowane jest wzdłuż ul. [...] natomiast [...] będzie się odbywał [...]. [...], będą wykorzystywane tylko w czasie sytuacji awaryjnych. Należy jednak zwrócić uwagę, że w chwili obecnej [...] nie jest eksploatowane w przedstawiony powyżej sposób. [...] faktycznie [...] od strony ul. [...] jednak [...] również [...] - właśnie nad placem zabaw dla dzieci.

[...] przedstawione w raporcie nie wydają się ponadto w pełni oddawać rzeczywistego poziomu hałasu przy [...]. Rysunki przedstawiające [...] dla dwóch wariantów wykazują, że natężenie hałasu jest wyższe tylko w jednym kierunku pomimo przyjęcia założenia, że [...]. Zastanawiające jest również, że poziom 55 dB natężenia hałasu wykazany jest zarówno dla budynków, które znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie [...] oraz dla budynków znajdujących się w stosunkowo większej odległości po przeciwnej stronie [...].

Należy zwrócić również uwagę na fakt, który organ II instancji zdaje się nie dostrzegać pomimo jego uwypuklenia w odwołaniu Skarżącej, że raport został przygotowany przez wnioskodawcę, a więc podmiot najbardziej zainteresowany w uzyskaniu pozwolenia na przebudowę [...]. Organy I i II instancji nie podjęły się jakiejkolwiek weryfikacji tego raportu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Dokonując kontroli zaskarżonej w sprawie decyzji Sąd uznał, iż nie narusza ona przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...].04.2012r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...], w ramach przedsięwzięcia polegającego na przystosowaniu istniejącego pomostu technicznego na budynku biurowym do [...], na dz. ew. nr [...] (obręb [...]), przy ul. [...] w [...] W., którego Inwestorem jest [...] Sp. z o.o..

W pierwszej kolejności należy wskazać, że mając na uwadze datę wszczęcia postępowania tj. [...] marca 2010r. słusznie organ powołując się na § 4. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz.1397) uznał, iż inwestycja ta zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 55 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. Nr [...] Prezydent W. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Następnie organ ten zgodnie z art. 69 ust. 4 zawiesił postępowanie w sprawie i zobowiązał wnioskodawcę do przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, co też inwestor uczynił. Tym samym zarzut skarżącej, iż to inwestor sporządził raport na potrzeby niniejszego postępowania nie może być uznany, bowiem to właśnie na nim, jak wskazano powyżej zgodnie z przepisami ustawy ciąży obowiązek przełożenia raportu, który z kolei jako dowód w sprawie podlega stosownej ocenie organu na zasadach określonych w k.p.a.

Wbrew zarzutom skargi w ocenie Sądu orzekające w sprawie organy dokonały właściwej oceny całokształtu sprawy.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, iż bez wątpienia z w raporcie wskazuje się, że budynki przy ul. [...] są 5 kondygnacyjne. Tymczasem z przedłożonego przez skarżącą odpisu z KRS-u dla należącej do niej nieruchomości wynika, że budynki te są sześciokondygnacyjne. Z opisu skarżącej wynika, że owe 6 kondygnacji stanowi parter, 4 piętra i poddasze. Powyższe niewłaściwe ustalenie zdaniem strony skarżącej doprowadziło do błędnego uznania, że poziomy rozprzestrzeniania się hałasu wskazane w raporcie są obliczone w sposób prawidłowy. Rozpoznając przedmiotowy zarzut Sąd uznał, iż nie może on mieć wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, bowiem w kwestionowanym przez skarżącą raporcie, oprócz opisu spornych budynków tj. ilości kondygnacji podano ich wysokość i to ona w ocenie Sądu ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia dotyczącego poziomu rozprzestrzeniania się hałasu. Należy bowiem mieć na uwadze, iż z samego faktu podania ilości kondygnacji nie wynika jeszcze faktyczna wysokość budynku. Przepisy prawa -patrz § 72 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określają bowiem jedynie minimalną wysokość pomieszczeń, która to wysokość składa się wysokość kondygnacji. Podanie zaś przez autora raportu informacji dotyczącej przyjętej przez niego wysokości wskazuje, iż stosownych obliczeń dokonał on biorąc pod uwagę także ich wysokość. Przy czym co należy podkreślić, wysokość ta pokrywa się z wysokością wskazaną na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej (ok. 17 m). Tym samym Sąd nie uwzględnił w/w zarzutu skargi.

Sąd nie podzielił także zarzutów skargi wskazujących na ewentualne nieodniesienie się i niezbadanie przez organ oddziaływania planowanej inwestycji na w zakresie hałasu na środowisko w tym budynki mieszkalne i znajdujące się w jednym z nich przedszkole, plac zabaw. Kwestia ta jak wynika z akt sprawy była rozważana przez organ I instancji, w konsekwencji inwestor złożył wyjaśnienia do raportu (11 stycznia 2012r.), w których wskazał, że planowana inwestycja nie będzie ponadnormatywnie oddziaływała na tereny o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. W przepisie tym wskazuje się zaś m.in zabudowę mieszkaniową, budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży. Ponadto organ ocenił właściwość zastosowanych w raporcie metod obliczeniowych. Dodatkowo należy wskazać, iż zarówno inwestor, jak i każdy obywatel zobowiązany jest do przestrzegania prawa, tym samym w świetle poczynionych przez organ wyjaśnień brak jest podstaw do uznania, iż przy spełnieniu określonych w decyzji środowiskowej wymogów, w wyniku realizacji planowanej inwestycji dojdzie do naruszenie dopuszczalnych dla tej inwestycji poziomów hałasu w środowisku określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Wskazać tutaj należy, iż postępowanie przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 k.p.a. Materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony został, zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., a strona miała możliwość brania udziału w postępowaniu. Organy dokonały oceny materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 80 k.p.a. Podkreślić także należy, iż wbrew twierdzeniu strony Skarżącej organy w ocenie Sądu wyjaśniły i rozpatrzyły wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Reasumując w ocenie Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani do naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na jej wynik, dlatego też z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.