Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2086/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1 i 2, art. 220 par. 1 w zw. z art. 220 par. 3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości G. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w N. (dawniej G. sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w N.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za lipiec 2010 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Syndyk masy upadłości G. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w N. (dawniej G. sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w N. ) (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za lipiec 2010 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2014 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 15 lipca 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.276 zł. W wezwaniu został pouczony, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący pismem z dnia 30 września 2014 r. złożył sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżący pismem z dnia 31 października 2014 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II FZ 1958/14 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 lutego 2015 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 12 lutego 2015 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 11 lipca 2014 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.276 zł.

Skarżący, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 7 maja 2015 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 14 maja 2015 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 11 lipca 2014 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.276 zł. W wezwaniu Skarżący został pouczony, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 19 maja 2015 r.

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 22 czerwca 2015 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Natomiast w myśl art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 19 maja 2015 r. na wskazany przez niego adres do doręczeń. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 20 maja 2015 r. i upłynął w dniu 26 maja 2015 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Jak już wskazano do dnia 22 czerwca 2015 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu, w związku z czym, skargę należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Nieuiszczenie przez Skarżącego należnego wpisu w wyznaczonym terminie wyczerpuje przesłanki powołanego wyżej przepisu ustawy procesowej.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.