Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 554/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2007 r. sprawy ze skargi "A. " Spółka z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 marca 2006r., nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu pobytu stałego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Spółki z o.o. "A. " w [...] kwotę 355,- (trzysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Współwłaściciel nieruchomości przy ul. [...] w Krakowie- "A. " Spółka z o. o. w [...] , złożyła wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego o anulowanie pobytu stałego K. B. w lokalu nr [...] w tym budynku. Wskazała, że K.B. w dacie zameldowania nie mieszkał w tym lokalu a sposób użytkowania lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku ustalony pomiędzy współwłaścicielami wykluczał dysponowanie przez H. K. lokalem nr, [...] w którym na jej wniosek zameldowano K.B.. Ponadto wskazała, że K.B. zajmuje wraz z H.K. lokal nr [...] natomiast do lokalu nr 8 włamał się i posiada do niego klucze.

W toku postępowania administracyjnego K.B. stwierdził, że mieszkał i mieszka w przedmiotowym lokalu od lipca 2005 r. Przesłuchano również świadków, przeprowadzono ogędziny przedmiotowego lokalu potwierdzających jego zamieszkiwanie w lokalu.

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...].02.2006 r. nr : [...] powołując się na treść art.47 ust.2 w związku z art.10 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r., Nr 87, póz. 960 z p.zm.), orzekł o odmowie anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] .08.2005 r. pobytu stałego K. B. w przedmiotowym lokalu. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, iż zameldowanie osoby na pobyt stały jest dokonane prawidłowo, jeżeli osoba ta zamieszkuje w lokalu, w którym zarejestrowano jej pobyt stały. Zdaniem organu, zameldowanie K. B. na pobyt stały w przedmiotowym lokalu jest prawidłowe i nie podlega anulowaniu z uwagi na dokonane ustalenia. Zgodnie, bowiem z wykładnią przepisów z zakresu ewidencji ludności właściwy organ administracji publicznej nie bada legalności zamieszkiwania danej osoby w lokalu a jedynie zbiera informacje o ruchu ludności i jego obowiązkiem jest rejestracja pobytu osoby w lokalu, w którym osoba ta faktycznie zamieszkuje. Skoro K. B. zamieszkuje w przedmiotowym lokalu zaistniał też obowiązek meldunkowy, ponieważ zameldowanie osoby w lokalu odzwierciedla fakt zamieszkiwania tej osoby w lokalu i jest jego następstwem.

Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie przez organ II instancji o anulowaniu czynności materialne - technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały K.B. w przedmiotowym lokalu lub o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła obrazę prawa materialnego a w szczególności: art. 9 ust. 2a oraz art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz naruszenie przepisów proceduralnych a w szczególności art. 7, 10, 75, 77 i 78 kpa.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca wskazała, iż zgodnie z przepisem art. 9 ust. 2a ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić organowi dokonującemu meldunku potwierdzenie pobytu w lokalu osoby zgłaszającej pobyt, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu, oraz, do wglądu, dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego podmiotu. Tym samym czynność meldunkowa dokonana bez przedstawienia dokumentu potwierdzającego prawo podmiotu zgłaszającego do dysponowania lokalem lub w oparciu o dokument wadliwy nie może być dokonana, a jeżeli została dokonana -powinna zostać anulowana.

Skarżąca podniosła, iż odpisu z księgi wieczystej przedłożonej do akt sprawy wynika że H. K., która dokonała zameldowania K.B. w lokalu nr [...] nie posiadała w dacie meldunku, ani nadal nie posiada tytułu prawnego do tego lokalu, gdyż, pomimo, że jest współwłaścicielem budynku przy ul. [...] w [...] , to jej prawo do użytkowania budynku na podstawie zawartej przez nią ugody z dnia [...].02.1991 r. ogranicza się do lokali mieszkalnych nr [...] , [...] i [...] . Zatem nie ma ona żadnego tytułu do lokalu nr 8 ani innych lokali mieszkalnych w tym budynku poza ujawnionymi w księdze wieczystej do użytkowania przez nią. Odpis z księgi wieczystej jest wystarczającym zdaniem skarżącej, dowodem w oparciu o który organ pierwszej instancji powinien anulować czynność meldunkową, dokonaną błędnie z naruszeniem przepisu art. 9 ust. 2a wskazanej ustawy.

Zdaniem skarżącej organ pierwszej instancji całkowicie zaniechał w postępowaniu dowodowym podjęcia czynności sprawdzających i dokonania oceny, czy znamiona bytności H.K. i K.B. w lokalu nr [...] świadczą o zamieszkiwaniu ich w tym lokalu z zamiarem stałego w nim przybywania, a nie są efektem działań podjętych dla upozorowana pobytu stałego w tym lokalu dla wprowadzenia w błąd organu prowadzącego postępowanie W szczególności:

organ pominął dowód z kontroli przeprowadzonej przez Komisariat Policji, w którym stwierdzono, że pomimo wielokrotnych kontroli o różnych porach dnia nikogo nie zastano w lokalu nr 8,

organ pominął dowód z zameldowania K.B. w lokalu nr [...] w tym budynku na pobyt czasowy od [...].04.2004 r. do [...].12.2006 r. i nie zbadał czy to nie lokal nr [...] lub [...] jest miejscem pobytu stałego K.B., jak na to wskazują dokumenty i zeznania świadków, co, wobec art.5 ust. 1 ustawy wykluczałoby zasadność jego zameldowania na pobyt stały w lokalu nr [...] ,

organ pominął dowód z protokołu przekazania kluczy od lokalu nr [...] w dniu [...].04.2004r. przez wyprowadzającą się z niego J. J. spółce "A. " i z protokołu przekazania tego lokalu z dnia [...].04.2004 r. przez J. J. również spółce "A. ", przeczące twierdzeniom H. K. w tym zakresie, jak również zeznaniom świadka J. J.,

organ pominął dowód z fotografii dokonanych w lokalu nr 8 w dniu [...].12.2005r. na okoliczność, że w tej dacie H.K. i K.B. nie zamieszkiwali z zamiarem stałego przebywania w lokalu nr 8, a jedynie dokonywali przygotowań do stworzenia pozorów zamieszkiwania tam dla wprowadzenia organu w błąd,

organ pominął dowód z zeznań M. G. i A.B.– administratorek budynku zgłoszony na rozprawie i następnie w piśmie z dnia [...].02.2006 r. na okoliczność że H.K. i K.B. nie zamieszkiwali z zamiarem stałego przebywania w lokalu nr [...]w dacie dokonania meldunku ani po tej dacie,

organ nie wziął pod uwagę, że bliskość położenia lokali nr [...] i [...] (obok siebie, na tym samym piętrze) stwarza łatwość przeniesienia elementów umeblowania i wyposażenia mieszkania z jednego lokalu do drugiego, dla upozorowania pobytu stałego i nie ocenił pod tym kątem ustaleń dokonanych w trakcie oględzin, stwierdzając bezzasadnie potwierdzają one fakt zamieszkiwania H.K. i K.B. w lokalu nr [...] .

Wojewoda [...] decyzją z dnia 30.03.2006r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] . Organ odwoławczy zaznaczył w uzasadnieniu decyzji, iż przesłuchani w trakcie rozprawy administracyjnej przed organem l instancji w dniu [...] .02.2006 r. świadkowie tj. K. C., A. P., Z. K. –B., J. G., M. L. oraz J. J. zeznali, ze widują K. B. w tym budynku. Zdaniem organu odwoławczego skoro K B. zajmuje powyższy lokal, to winien być jego pobyt w lokalu zarejestrowany. Żaden z przepisów nie reguluje czasokresu pobytu stałego, definiuje natomiast sam pobyt stały - art. 6 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych stanowi, iż pobytem stałym jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem pobytu stałego.

Zdaniem organu drugiej instancji skoro w dacie wydawania orzeczenia o odmowie anulowania zameldowania przesłanka do zameldowania istniała, to należy przyjąć, że uchybienie w dokonaniu czynności materialno - technicznej zostało następnie konwalidowane. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby do tego, że natychmiast po skutecznym anulowaniu zameldowania, K.B. mógłby złożyć nowy wniosek o zameldowanie, który musiałby być pozytywnie załatwiony, co wyłącza interes prawny anulowania.

Organ odwoławczy podniósł także, iż organ ewidencji ludności bada w obecnie obowiązującym stanie prawnym, tylko przesłankę warunkującą zarejestrowanie pobytu. Przesłanką tą jest właśnie fakt przebywania osoby w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie. Meldunek jest tylko potwierdzeniem faktu przebywania osoby pod danym adresem. Organ ewidencji ludności nie bada dla celów meldunkowych kwestii uprawnień do lokalu, nie bada też stanu prawnego lokalu.

"A. " Sp. z o.o. złożyła skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia 30.03.2006r. wnosząc o jej uchylenie. W szczególności wskazała, że złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] znak [...] z dnia [...] .02.2006r., odmawiającej anulowania czynności materialno - technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały K.B. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] . Wskazała też, że złożyła również odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] znak [...] z dnia [...] .02.2006r, odmawiającej anulowania czynności materialne - technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały w tym samym lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] H.K., z tym samymi zarzutami, co w stosunku do pierwszej decyzji.

Postępowania w obydwu sprawach przed organem l instancji toczyły się łącznie, wspólna była rozprawa administracyjna i przeprowadzano wspólne środki dowodowe zgłaszane przez strony. Przy takim samym stanie faktycznym i prawnym w obydwu postępowaniach - organ odwoławczy decyzją z dnia 30.03.2006r. uwzględnił zarzuty skarżącej i uchylił decyzję dotyczącą meldunku H.K. do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, a decyzją z tego samego dnia - utrzymał w mocy decyzję organu l instancji dotyczącą meldunku K.B.. Zdaniem skarżącej organ nie może w sprawach rozpatrywanych łącznie o identycznym stanie faktycznym i prawnym wydawać dwóch sprzecznych decyzji. Z tej przyczyny oraz wobec naruszenia przepisu art. 9 ust 2a oraz art.6 ust 1 w zw. z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych jak również przepisów proceduralnych a to art. 7,10,75, 77 i 78 kpa zaskarżona decyzja zasługuje na uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wskazał, iż w obowiązującym stanie prawnym, jedynym warunkiem do zameldowania jest przebywanie osoby w lokalu. Jak wynika z akt sprawy, K.B. objął przedmiotowy lokal, co najmniej w dniu dokonania zameldowania tj., w dniu [...] .08.2005r. i zajmuje przedmiotowe mieszkanie, do którego ma swobodny dostęp. Ponadto bezspornym jest, że K.B. przebywał w przedmiotowym lokalu w dacie wydania decyzji przez organ l instancji. Fakt późniejszego zamieszkania w lokalu po dacie zgłoszenia zameldowania konwaliduje uchybienie dotyczące czynności zameldowania.

Zdaniem organu oba postępowania administracyjne, wskazane w skardze, dotyczyły oceny pobytu dwóch rożnych osób w przedmiotowym mieszkaniu. Organ odwoławczy odrębnie, więc badał spełnienie przesłanek dotyczących możliwości anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania dla dwóch osób. Organ II instancji ustalił, że w przypadku anulowania zameldowania H.K. organ meldunkowy wydał decyzję o odmowie anulowania przedwcześnie, ponieważ nie uwzględnił wniosków dowodowych zgłoszonych przez pełnomocnika skarżącej w niniejszej sprawie. Jeżeli chodzi natomiast o postępowanie administracyjne, którego dotyczy skarga, organ nie miał żadnych wątpliwości co do tego, że K.B. zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu w dacie dokonywania zameldowania, co zostało wykazane zebranym w sprawie materiale dowodowym tj. przeprowadzoną przez organ wizją.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym -Dz. U. Nr 153, póz. 1270). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami - bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne.

Skarga zasługuje na uwzględnienie a organy naruszyły przepisy w zakresie poniżej wskazanym.

Zgodnie z treścią art. 47. 1. ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 78, póz. 960 z p.zm.): Organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym.

2. Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania rozstrzyga właściwy organ gminy.

Zgodnie z kolei z treścią art. 9. 1. ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych Przy dopełnianiu obowiązku meldunkowego należy przedstawić dowód osobisty, a w uzasadnionych przypadkach - inny dokument pozwalający na ustalenie tożsamości.

2a. Przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić potwierdzenie pobytu w lokalu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu, oraz, do wglądu, dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego podmiotu. Dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do lokalu może być umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej, decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument poświadczający tytuł prawny do lokalu.

2b. Zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu.

Zgodnie z treścią art. 6. 1. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.

Niewątpliwie, więc w obowiązującym stanie prawnym organ ewidencji ludności bada jedynie przesłanki warunkujące zarejestrowanie pobytu także w toku postępowania, w którym czynność materialno-techniczna zameldowania jest kwestionowana. Podstawową przesłanką jest fakt przebywania osoby w lokalu, w którym nastąpiło zameldowanie, meldunek jest tylko potwierdzeniem faktu przebywania osoby pod danym adresem. Organ ewidencji ludności nie bada dla celów meldunkowych kwestii uprawnień do lokalu, nie bada też stanu prawnego lokalu.

W niniejszej sprawie poddanej kontroli Sądu, przedmiotem postępowania była okoliczność związana z zameldowaniem K.B. w lokalu przy ul. [...] w [...] , a wiec badano te przesłanki, które potwierdzałyby lub wykluczały fakt zamieszkiwania tej osoby, w tym lokalu, w którym nastąpiło zameldowanie w dniu [...].08.2005 r.

Przepis art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r,. Nr 98, póz.1071 z p. zm.) stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W niniejszej sprawie przed wydaniem decyzji zarówno przez organ odwoławczy jak i organ l instancji unieumożliwiono skarżącej zrealizowanie powyższego uprawnienia, ponieważ w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego tę czynność lub zawiadomienie o tej czynności.

W toku postępowania wyjaśniającego przed organem pierwszej instancji w dniu [...].02.2006 r. w trakcie rozprawy administracyjnej pełnomocnik skarżącej zawnioskował o przesłuchanie w charakterze świadka M. G. - administratora budynku przy ul. [...] w [...] , zatem osoby, która może posiadać wiedzę, kto i od kiedy zamieszkuje lokale w przedmiotowym budynku. Zdaniem Sądu zeznania te mogłyby mieć istotne znaczenie w rozpatrywanej sprawie. Organ meldunkowy jednak to żądanie pominął i rozstrzygając w dniu [...].02.2006 r. wydał decyzję, w której to w ogóle nie ustosunkował się do tego wniosku, czym naruszył przepis art.77 § 1 i 2 kpa oraz art.78 kpa w zw. z art.107 §3 kpa.

Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] .02.2006 r. które wpłynęło do organu meldunkowego w dniu [...].02.2006 r. ponowił to żądanie, jednocześnie wnosząc o przesłuchanie kolejnego świadka – A. B., pracownika administratora przedmiotowego budynku, a także o dopuszczenie w charakterze dowodów: aktu notarialnego, w którym to H.K. oświadcza, że pomimo zameldowania w lokalu nr 8 to mieszka w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] jak również fotografii wykonanych w lokalu nr [...]w dniu [...].12.2005 r., świadczących, iż w dacie tej K.B. nie zamieszkiwał w tym lokalu z zamiarem stałego przebywania.

Ponadto należy zauważyć, że w odwołaniu skarżąca zrzuciła, że:

-organ pominął dowód z kontroli przeprowadzonej przez Komisariat Policji, w którym stwierdzono, że pomimo wielokrotnych kontroli o różnych porach dnia nikogo nie zastano w lokalu nr, [...] którego to dokumentu brak jest w aktach postępowania przedłożonych Sądowi wraz ze skargą,

organ pominął dowód z zameldowania K.B. w lokalu nr [...] w tym budynku na pobyt czasowy od [...] .04.2004 do [...] .12.2006 r. i nie zbadał czy to nie lokal nr [...] lub [...] jest miejscem pobytu stałego K. B., którego to dokumentu brak jest w aktach postępowania przedłożonych Sądowi wraz ze skargą,

organ pominął dowód z protokołu przekazania kluczy od lokalu nr [...] w dniu [...].04.20041 przez wyprowadzającą się z niego J. J. spółce "A. " j z protokołu przekazania tegoż lokalu z dnia [...].04.2004 r. przez J. J. również spółce "A. ", przeczące twierdzeniom H. K. w tym zakresie, jak również zeznaniom świadka J. J. którego to dokumentu brak jest w aktach postępowania przedłożonych Sądowi wraz ze skargą,

organ pominął dowód z fotografii dokonanych w lokalu nr [...] w dniu [...].12.2005r. i okoliczność, że w tej dacie H.K. i K.B. nie zamieszkiwali z zamiarem stałego przebywania w lokalu nr 8, a jedynie dokonywali przygotowań do stworzenia pozorów zamieszkiwania tam dla wprowadzenia organu w błąd, do którego to dowodu organ odwoławczy nie odniósł się uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Przedwcześnie wydana i zaskarżona decyzja organu odwoławczego doprowadziła t tego, iż powyższe żądania jak i dołączony do pisma z [...] .02.2006 r. materiał dowodowy nie został przez organ odwoławczy rozpatrzony z naruszeniem wskazanych przepisów skoro zgodnie zasadą wyrażoną w art.138 kpa organ odwoławczy powinien ponownie rozpatrzyć sprawę i odnieść się w uzasadnieniu decyzji do zgromadzonego i wnioskowanego materii dowodowego.

Przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stanowią, bowiem, że:

Art. 7. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządność podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Art. 75. § 1. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnię sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Przepisów tych organy obu instancji w ocenie Sądu nie przestrzegały.

W ocenie Sądu, liczba uchybień popełnionych przez organy zarówno pierwszej i drugiej instancji w toku prowadzonego postępowania, a przede wszystkim stopień naruszenia prawa, powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, ponieważ wymienione wyżej uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy.

Organy prowadząc ponownie postępowanie winny przestrzegać przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności przepisów normujących udział stron postępowaniu przed organami administracji publicznej, przed wydaniem decyzji uniemożliwić ; stronom wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszę żądań a także odnieść się do tych żądań. Na marginesie należy zauważyć, że Sąd nie podziela stanowiska organu drugiej instancji, ze skoro w dacie wydawania orzeczenia o odmowie anulowania zameldowania przesłanka do zameldowania istniała to należy przyjąć uchybienie w dokonaniu czynności materialno - technicznej zostało następnie konwalidowane, ponieważ natychmiast po skutecznym anulowaniu zameldowania. K.B. mógłby złożyć nowy wniosek o zameldowanie, który musiałby być pozytywnie załatwiony, co wyłącza interes prawny anulowania. To stanowisko organu jest bowiem sprzeczne z fundamentalną zasadą praworządności wyrażoną w art.6 kpa-organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.