Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1512/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. G. kwotę 400 zł (czterysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na M. G. (dalej: skarżący) karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za stwierdzone podczas kontroli drogowej naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Powyższa decyzja została przesłana pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi M. L., a jej odbiór w dniu 11 czerwca 2018 r. pokwitował W. N. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – w aktach administracyjnych sprawy).

Skargę na ww. decyzję skarżący (reprezentowany przez adwokata M. L.) nadał w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 23 lipca 2018 r. Jednocześnie wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 400 zł.

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zaskarżona decyzja nie została doręczona adresatowi, lecz omyłkowo odebrał ją radca prawny W. N. W tym kontekście wskazał, że w [...] przy ul. [...] siedziby mają cztery kancelarie prawne: Kancelaria Adwokacka adwokat I. B., Kancelaria Radców Prawnych s.c. B. P. J. W., Kancelaria Radcy Prawnego W. N. i Kancelaria Adwokacka adwokata M. L. (załączono wydruki z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej potwierdzające powyższe). Radca prawny W. N., który nie był przez adwokata W. L. upoważniony do odbioru jakiejkolwiek korespondencji, przekazał ją pełnomocnikowi skarżącego dopiero w dniu 20 lipca 2018 r., a to z uwagi na fakt, że kolejno przebywali oni na urlopach. Do wniosku załączono również oświadczenie radcy prawnego W. N. z 23 lipca 2018 r., w którym wskazał, że 11 czerwca 2018 r. listonosz wydał mu zbiorczo korespondencję adresowaną do adwokata M. L., a on przekazał ją adresatowi 20 lipca 2018 r. (po powrocie adwokata M. L. z urlopu).

Postanowieniem z 7 września 2018 r. sygn.. akt VI SA/Wa 1512/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wskazał na brak dbałości reprezentującego skarżącego pełnomocnika o interes strony, przejawiającej się w tym, że pełnomocnik skarżącego, udając się na urlop, nie upoważnił nikogo do odbioru korespondencji podczas jego nieobecności; z drugiej strony radca prawny, który omyłkowo przyjął od doręczyciela korespondencję sądową bynajmniej nie dążył do jej niezwłocznego przekazania adresatowi, lecz zwlekał z tym ponad 30 dni, do zakończenia urlopów wypoczynkowych – jego i pełnomocnika skarżącego. W ocenie Sądu ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania profesjonalnego pełnomocnika procesowego obciąża stronę.

Skarżący złożył zażalenie od powyższego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 grudnia 2018 r. sygn. akt II GZ 455/18 oddalił zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał, że skoro skarżący podważa prawidłowość (skuteczność) doręczenia jego adwokatowi zaskarżonej decyzji, to tym samym podważa rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi na tę decyzję, który powinien rozpocząć się od dnia doręczenia decyzji adwokatowi. W przypadku, gdy strona twierdzi, że termin nie rozpoczął biegu, ponieważ dokonano nieprawidłowego doręczenia, nie ma mowy o przywróceniu terminu. Wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji może być kwestionowana w drodze stosownego środka odwoławczego od postanowienia sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że w myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., ocena prawa i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Sąd, będąc związany wskazaniami zawartymi w ww. postanowieniu NSA z dnia 28 grudnia 2018 r., winien rozważyć, czy w przedmiotowej sprawie nastąpiło skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącego.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2018 r. jako decyzja organu odwoławczego jest decyzją ostateczną. Stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia organu za pośrednictwem tego organu.

Decyzję wysłano reprezentującemu skarżącego w postępowaniu administracyjnym adwokatowi M. L. na wskazany w odwołaniu od decyzji I instancji adres, tj. ul. [...],[...], a jej odbiór w dniu 11 czerwca 2018 r. pokwitował W. N. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – w aktach administracyjnych sprawy).

W ocenie Sądu należy uznać, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 czerwca 2018 r. Pełnomocnik skarżącego adwokat M. L., mając świadomości, że w lokalu w którym mieści się jego kancelaria, siedzibę mają jeszcze trzy inne kancelarie prawne, winien zapewnić możliwość skutecznego doręczania pism sądowych skierowanych do niego, bez konieczności sprawdzania za każdym razem, czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne uprawnienia do odbioru przesyłki. Taka sytuacja świadczy o dezorganizacji pracy w lokalu, w którym funkcjonują cztery odrębne kancelarie prawne, co w konsekwencji może – jak w tym przypadku – prowadzić do zaniedbania interesów stron (mocodawców) oraz każdorazowo może powodować utrudnienia w ustaleniu skuteczności doręczenia pism sądowych.

W świetle powyższego zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 czerwca 2018 r., zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 11 lipca 2018 r., natomiast skargę przesłano przesyłką pocztową pod adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 23 lipca 2018 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a więc po terminie.

Przepis art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 3 powyższej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.