Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 56/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. A. Z. (dalej jako: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych. W osobnym piśmie zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu takiego żądania pełnomocnik wskazał, że decyzja ta pozbawia skarżącego prawa do wykonywania zawodu diagnosty i tym samym wykonywania badań technicznych. Przeprowadzając je na stacji [...] skarżący zarabiał kwotę 1483 zł netto. Dodatkowo dorabia na 1/8 etatu w drugiej stacji [...], gdzie otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 203 zł miesięcznie netto. Do tego jako emerytowany [...] otrzymuje emeryturę w kwocie 1481 zł. W sumie skarżący uzyskuje dochody w kwocie 3167 zł.

Ma on na utrzymaniu jako samotny ojciec (matka dzieci nie łoży na utrzymanie rodziny w tym dzieci, ani nie zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie z mężem

i dziećmi) syna J., który uczy się w szkole średniej oraz studiującą córkę A. Wydatki na utrzymanie syna oscylują obecnie w kwocie około 400 zł miesięcznie. Wydatki na utrzymanie studiującej dziennie córki, która nie pracuje, to około 500 zł miesięcznie. Reasumując koszt podstawowego utrzymania dzieci

to kwota 900 zł miesięcznie.

Następnie, pełnomocnik podniósł, że na położenie majątkowe rodziny mają także wpływ inne obciążenia tj. z tytułu opłat za czynsz za mieszkanie (kwota 645 zł miesięcznie), wydatki na energię elektryczną w kwocie ok 116 zł miesięcznie (FV za energię z Tauron S.A.) oraz inne media w tym Internet, telewizja i telefony w kwocie 244 zł miesięcznie. Reasumując utrzymanie mieszkanie to kwota około 1005 zł miesięcznie.

W związku ze złą sytuacją majątkową rodziny skarżący musiał na utrzymanie rodziny zaciągnąć kredyt w kwocie 19 000 zł, który spłaca co miesiąc w ratach

w kwocie 311 zł oraz jest zadłużony wobec banku z tytułu spłacania karty kredytowej w kwocie ok. 4 000 zł - rata wynosi obecnie 223 zł. Ponadto, skarżący choruje na [...], która leczona jest tabletkami i ma [...] - miesięczne niezbędne wydatki na lekarstwa i [...] to około 300 zł miesięcznie

Zatem na utrzymanie dzieci, domu oraz niezbędne wydatki związane

z kredytami i leczeniem skarżący musi uzyskiwać dochód miesięczny minimum

w kwocie około 2739 zł. Zestawiając to ze wspólnymi dochodami miesięcznymi

w kwocie 3167 zł to dotychczas pozostawała na utrzymanie kwota ledwo wystarczająca do zapewnienia egzystencji trzem osobom. W przypadku pozbawienia skarżącego zarobków, a więc uszczuplenia stanu dochodów o 1686 zł w żaden sposób nie będzie już można zaspokajać nawet podstawowej egzystencji, a nie można założyć, że możliwe jest zrezygnowanie z wydatków na utrzymanie miejsca zamieszkania, wyżywienie, naukę dzieci lub, że można przerwać pokrywanie kosztów zaciągniętego kredytu lub leczenia. Skarżący nie posiada żadnego większego nieruchomego jak również ruchomego majątku, który można spieniężyć na bieżące utrzymanie rodziny.

Dalej pełnomocnik wskazał, że skarżący posiada wykształcenie średnie zawodowe - technik mechanik. Od wielu lat wykonywał zawód diagnosty samochodowego. W związku z wykonaniem decyzji Starosty będzie musiał zrezygnować z wykonania tego zawodu na lat 5. Jako technik mechanik, przy obecnych realiach i poziomie bezrobocia na terenie, w którym mieszka, nie będzie mógł znaleźć podobnie płatnej pracy jak poprzednio na stanowisku diagnosty. Pracodawca skarżącego poinformował go, że w przypadku gdy nie otrzyma on wstrzymania decyzji Kolegium będzie zmuszony do rozwiązania z nim umowy

o pracę. Jednocześnie skarżący otrzymał zapewnienie, że taką pracę będzie mógł kontynuować, jeśli zezwoli mu na to Kolegium lub Sąd.

Wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawia obecnie skarżącego i jego rodzinę źródła utrzymania. Pozbawienie prawa do pracy wywiera także natychmiastowy negatywny skutek w postaci utraty źródła zaspokojenia wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego w tym także szczególnie na utrzymanie dzieci oraz na wydatki na leczenie. Bez wynagrodzenia na dotychczasowym poziomie byt

i podstawowa egzystencja zarówno skarżącego jak i jego najbliższej rodziny będą faktycznie zagrożone. Nie będzie on w stanie także na bieżąco pokrywać istniejących wydatków oraz kosztów spłaty kredytu. Będzie to skutkowało dla nich znaczną szkodą, której skutków nie będzie można już odwrócić.

Na potwierdzenie podniesionych okoliczności skarżący dołączył szereg dokumentów w szczególności: zaświadczenie o zarobkach, decyzję o waloryzacji emerytury [...], kopie legitymacji szkolnej i studenckiej, kopie faktur, kopię zaświadczenia lekarskiego, faktury za leki oraz pismo pracodawcy z dnia 3 stycznia 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne.

W świetle dotychczasowych wywodów, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Strona szczegółowo uzasadniła dlaczego, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż podniesione przez skarżącego argumenty (przedstawione szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia) wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ pozbawienie możliwości wykonywania pracy zarobkowej mogłaby być znacznym utrudnieniem i zagrozić bytowi materialnemu skarżącego.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.