Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 355/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. R. na decyzję Wojewody Ł[...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2005 r. R. R. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] o uchyleniu decyzji Burmistrza Miasta-Gminy S. z dnia [...] nr [...] i wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego w posesji nr 71 położonej w K.

Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2005 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i nadesłanie jej odpisu – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu i złożenia odpisu skargi zostało doręczone w dniu 11 lipca 2005 r., natomiast wezwanie do podpisania skargi – w dniu 15 lipca 2005 r.

W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu oraz nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, złożony w formie zazwyczaj używanej przez podpisującego i obejmować przynajmniej jego nazwisko. Może być nieczytelny, byle tylko pozwalał na identyfikację autora pisma. Podpisem zatem nie może być nieczytelna parafa, samo imię czy inicjały; zaznaczenie liter w podpisie powinno umożliwić ich utożsamienie z nazwiskiem podpisującego (por. uchwała SN z 30 grudnia 1993 r., III CZP 146/93, OSNCP 1994, nr 5 poz. 94; J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 83; M. Jędrzejewska, w: T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska - Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2004, s. 316). Ponadto w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom oraz – jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale – po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.).

Ponadto stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.

W niniejszej sprawie R. R. podpisał skargę pierwszymi literami imienia i nazwiska, co stosownie do powyższych rozważań, nie jest wystarczające dla uznania, że skarga została właściwie podpisana. Ponadto skarżący nie uiścił wpisu należnego od skargi oraz nie dołączył jej odpisu. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2005 r. sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi i nadesłanie jej odpisu. W wyznaczonym terminie skarżący nie usunął żadnego z powyższych braków.

Mając na uwadze, iż nałożony zarządzeniem obowiązek nie został przez skarżącego wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.