Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 61/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 30 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej J. W. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu [...], pod pozycją [...]. a.tp.


UZASADNIENIE

J.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, a na wypadek uwzględnienia skargi – stwierdzenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem organu uzasadnieniem wniosku o odrzucenie skargi jest okoliczność, według której skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia z art. 37 § 1 K.p.a..

Zarządzeniami Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2021 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 § 1 K.p.a., a ponadto do wskazania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącej w dniu 10 kwietnia 2021 r..

W dniu 12 kwietnia 2021 r. skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi.

W piśmie z dnia 12 kwietnia 2021 r. skarżąca wskazała swój numer PESEL i wyjaśniła, że przed wniesieniem skargi do Sądu nie wystąpiła z zażaleniem na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w świetle z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1.

Przedmiotowa sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie ww. nowelizacji (tj. przed 1 czerwca 2017 r.), co oznacza, że ma do niej zastosowanie art. 37 K.p.a. w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji. Wobec tego niezbędnym warunkiem zaskarżenia bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie było uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 K.p.a..

Skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w powołanym art. 52 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt II OSK 1449/13 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżąca została wezwana do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a.. Jednakże wyjaśnienia skarżącej, wyjaśnienia organu administracji publicznej oraz akta administracyjne sprawy potwierdzają, że skarżąca z takim zażaleniem nie wystąpiła, co czyni skargę niedopuszczalną.

Podzielić należy stanowisko organu administracji publicznej, zawarte w odpowiedzi na skargę, że zażalenie wniesione na wcześniejszym etapie postępowania administracyjnego zostało ocenione przez tutejszy Sąd w wyroku z dnia 20 września 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 178/16 i jako "skonsumowane" nie podlega powtórnej ocenie.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..

dc