Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 1488/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie kasacyjne
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skarg kasacyjnych K. K. i A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3760/17 w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić K. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), 3. zwrócić A. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), 4. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w rubrum wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3760/17, w ten sposób, że w miejsce błędnego imienia skarżącej "A." wpisać prawidłowo "A.".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 7 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3760/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 25 września 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Od powyższego wyroku skarżąca oraz uczestnik postępowania K. K. wywiedli skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismami z 30 maja 2022 r. skarżąca oraz uczestnik postępowania złożyli oświadczenie o cofnięciu skarg kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do art. 193 P.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 P.p.s.a. oznacza, że strona, a także uczestnik postępowania, może cofnąć skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny jest tym wnioskiem związany.

W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również jakoby cofnięcie skarg kasacyjnych zmierzało do obejścia prawa, co świadczy o dopuszczalności dokonana tej czynności procesowej przez skarżącą oraz uczestnika postępowania będących dysponentami wniesionych środków zaskarżenia.

W tych okolicznościach na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.

Jednocześnie wobec dostrzeżenia oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w rubrum wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3760/17, w zakresie imienia skarżącej, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. wskazaną niedokładność Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako omyłkę o oczywistym charakterze wymagającą sprostowania, toteż postanowił, jak w pkt 4 sentencji rozstrzygnięcia.