Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SO/Kr 10/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 64 par 3, art. 58 par 1 pkt 6 i par 3, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. W. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: I. odrzucić wniosek; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od wniosku w wysokości 100 zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2017r. (data prezentaty sądowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek K. W. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu podano, że SKO w K. miało obowiązek wysłania akt przedmiotowej skargi do dnia 31 sierpnia 2017r., jednak wysłało je w dniu 4 września 2017r., które wpłynęły do WSA w Krakowie w dniu 5 września 2017r., tym samym Kolegium dopuściło się rażącego naruszenia art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego wniesiono o wymierzenie organowi grzywny za niezastosowanie się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarga została złożona na postanowienie, które nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wyjaśniono, że postanowieniem z dnia 20 października 2017r., sygn. akt I SA/Kr 911/17 WSA w Krakowie odrzucił skargę ww. skarżącego na postanowienie SKO z dnia 22 czerwca 2017r., nr SKO-EA-418-27/17 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie nie podlegało kognicji sądu. Zatem Kolegium uznało, że niedopuszczalny jest również złożony w związku z tą skargą, wniosek o wymierzenie grzywny. W drugiej kolejności organ II instancji wniósł o oddalenie skargi z uwagi na przyczynę i nieznaczne uchybienie terminu do przekazania akt sprawy, ustosunkowując się w tym zakresie do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei zgodnie z § 2 ww. przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Powinien to uczynić niezależnie od tego, czy skargę uznaje za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność lub bezczynność organu. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga wyłącznie ten Sąd.

Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W kontekście powyższego wskazać trzeba, że stwierdzenie, iż wniosek strony o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego, powinno stanowić podstawę do odstąpienia od stosowania sankcji w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2011, s. 207 - 208).

W przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Jeżeli zatem wniosek ten wpłynie w sprawie pozostającej poza zakresem kognicji sądów administracyjnych, to należy go odrzucić (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 13 grudnia 2016r., sygn. akt II SO/BK 12/16, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 27 listopada 2013r., sygn. akt III SA/Łd 10/13, postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010r., sygn. akt I OZ 953/10, postanowienie z dnia 3 października 2012r., sygn. akt I OZ 739/12).

W ocenie Sądu, wniosek K. W. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. W sprawie niniejszej skarżący złożył bowiem wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego. Niedopuszczalność skargi została stwierdzona postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 20 października 2017r., sygn. akt I SA/Kr 911/17, którym Sąd odrzucił skargę ww. skarżącego na postanowienie SKO w K. z dnia 22 czerwca 2017r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie nie podlegało kognicji sądu. Skoro ze względu na przedmiot sprawy, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, to uznać należy, iż niedopuszczalny jest również złożony w związku z jej przekazaniem wniosek o wymierzenie grzywny.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.

W przedmiocie pkt II, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.