Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 747/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Opłaty administracyjne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, art. 145, art. 148b ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 518
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...]marca 2013 r., nr [...] II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz M. K. 1 498 (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...] Wójt Gminy G. wszczął postępowanie w sprawie ustalenia wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w miejscowości Ć., gmina G., na skutek stworzenia warunków jej podłączenia do sieci wodociągowej.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. powyższy organ wydał decyzję nr [...], którą ustalił wysokość przedmiotowej opłaty na kwotę 7.005 zł oraz zobowiązał do jej uiszczenia właściciela działki nr [...]– M. K.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpatrzeniu odwołania M. K., uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że Wójt Gminy G. nie dokonał należytej oceny operatu szacunkowego, w oparciu o który ustalono wysokość przedmiotowej opłaty, wadliwie uzasadnił swe rozstrzygnięcie, a nadto nie poinformował strony o możliwości poddania operatu ocenie organizacji rzeczoznawców majątkowych, przez co nie zapewnił jej możliwości realizacji praw procesowych.

Decyzją z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] Wójt Gminy G. ponownie ustalił dla M. K. jednorazową opłatę adiacencką w wysokości 7.005 zł z tytułu wzrostu wartości jego działki nr [...] w Ć., w związku ze stworzeniem warunków jej podłączenia do sieci wodociągowej.

W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] sierpnia 2009 r. Starosta L. wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. K. pozwolenia na budowę odcinka sieci wodociągowej na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości M. i Ć. Inwestycja ta został zakończona informacją o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania z dnia [...] grudnia 2009 r., wydaną przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w L. Przed zakończeniem realizacji tego przedsięwzięcia, tj. w dniu [...] czerwca 2009 r., Rada Gminy G. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartość nieruchomości po wybudowaniu urządzeń infrastruktury wodociągowej. Stawkę tę określono jako 50 % różnicy między wartością nieruchomości przed i po wybudowaniu urządzeń infrastruktury wodociągowej.

Na mocy umowy z dnia [...] lipca 2011 r. D. K. przekazała odpłatnie przedmiotowy odcinek sieci wodociągowej na rzecz gminy G.

W toku postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej organ I instancji powołał rzeczoznawcę majątkowego, który w operacie szacunkowym z dnia [...] lutego 2012 r. ustalił wysokość wzrostu wartości działki nr [...] na kwotę 14.010 zł. Pomimo zgłaszanych przez M. K. zarzutów co do rzetelności tego dokumentu, został on przez organ I instancji przyjęty bez zastrzeżeń. W konsekwencji Wójt nie uwzględnił wniosku strony, o powołanie drugiego biegłego. Jego zdaniem operat sporządzono z uwzględnieniem obowiązujących przepisów, w tym ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Rzeczoznawca przyjął metodę korygowania ceny średniej w podejściu porównawczym. Uwzględnił przy tym specyfikę badanej nieruchomości oraz jej położenie. Dokonując zaś identyfikacji rynku lokalnego rzeczoznawca zebrał dane dotyczące transakcji porównawczych z różnych terenów gminy i wybrał te, które były najbardziej podobne do nieruchomości objętej wyceną. Jednocześnie – jak zaznaczył organ – biegły wziął pod uwagę cechy różniące nieruchomość wycenianą z porównywanymi.

Uwzględniając ustalony przez rzeczoznawcę wzrost wartości działki nr [...] oraz przyjętą przez Radę Gminy G. w uchwale z dnia [...] czerwca 2009 r. stawkę opłaty adiacenckiej, organ I instancji zobowiązał M. K. do uiszczenia z tego tytułu kwoty 7,005 zł. Jednocześnie organ podkreślił, że ustalona w operacie wartość nieruchomości nie uległa dotychczas zmianie, co potwierdza klauzula aktualizacyjna tego dokumentu z dnia [...] lutego 2013 r.

M. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia w całości oraz umorzenia postępowania. Odwołujący zarzucił rozstrzygnięciu organu I instancji naruszenie następujących przepisów:

- art 7, art 77 § 1 i art 80 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a w konsekwencji niedokonanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

- art. 11 k.p.a. poprzez zaniechanie dostatecznego wyjaśnienia przesłanek, którymi kierował się organ nieuwzględniając wniosku strony o powołanie nowego biegłego;

- art. 73 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie prawa strony do wglądu w akta sprawy i sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów;

- art 107 § 3 k.p.a. poprzez niesporządzenie uzasadnienia decyzji zgodnie z wymogami zawartymi w tym przepisie,

- art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej po upływie 3-letniego ustawowego terminu na jej wydanie.

W zakresie ostatniego z podniesionych zarzutów odwołujący stwierdził, że 3-letni termin do ustalenia przez organ administracji opłaty adiacenckiej w niniejszej sprawie zaczął biec w dniu [...] grudnia 2009 r., tj. w dniu wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma informującego o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania infrastruktury wodociągowej. W konsekwencji decyzja organu I instancji z dnia [...] marca 2013 r. została podjęta już po upływie tego terminu.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] – zaskarżoną w niniejszej sprawie – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia zawarte w decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] marca 2014 r. Podzielił również wyrażoną w tej decyzji ocenę operatu szacunkowego sporządzonego w dniu [...] lutego 2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego B. S. Wskazał, że z operatu tego wynika, iż wartość przedmiotowej nieruchomości przed wybudowaniem sieci wodociągowej wynosiła 182.278 zł, zaś po jej wybudowaniu wyniosła 196.288 zł, co oznacza, że wzrost wartości tej nieruchomości wyniósł 14.010 zł. Zdaniem Kolegium zaistniały zatem wszelkie przesłanki do ustalenia dla strony opłaty adiacenckiej, której wysokość określona została prawidłowo.

Za bezzasadne organ odwoławczy uznał podniesione przez M. K. w odwołaniu zarzuty. Stwierdził, że postępowanie pierwszoinstacyjne przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami k.p.a., zaś podjęta w nim decyzja zapadła w oparciu o wyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy. Organ odwoławczy nie dopatrzył się również naruszenia przez organ I instancji określonego w art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami 3-letniego terminu do ustalenia opłaty adiacenckiej. Kolegium stwierdziło, że wprawdzie wybudowanie sieci wodociągowej zakończone zostało informacją o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania z dnia [...] grudnia 2009 r., jednakże przedmiotowe urządzenie infrastruktury technicznej przeszło na własność gminy G. dopiero na podstawie umowy cywilnoprawnej z dnia [...] lipca 2011 r. zawartej pomiędzy tą gminą a inwestorem (D. K.). Zdaniem organu II instancji, to od tej daty rozpoczął swój bieg trzyletni okres, o którym mowa w art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem dopiero w tej dacie nastąpiło zaangażowanie środków jednostki samorządu terytorialnego w budowę przedmiotowego urządzenia i zaistniała możliwość ustalenia opłaty adiacenckiej.

M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego, domagając się jej uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że decyzja Wójta Gminy G. ustalająca opłatę adiacencką została wydana z zachowaniem 3-letniego ustawowego terminu;

2) naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przejawiające się w niezebraniu i nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a co za tym idzie, niedokonaniu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niesporządzenie uzasadnienia decyzji zgodnie z wymogami zawartymi w tym przepisie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko, iż dniem, w którym zostały stworzone warunki podłączenia jego nieruchomości do wybudowanej sieci wodociągowej w rozumieniu art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a tym samym dniem, w którym rozpoczął swój bieg 3-letni termin do wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej, jest dzień 11 grudnia 2009 r. Skarżący powołał się w tej kwestii na brzmienie art. 148b ust. 1 powyższej ustawy, zgodnie z którym ustalenie, że zostały stworzone warunki do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej albo warunki do korzystania z wybudowanej drogi, następuje na podstawie odrębnych przepisów. Zdaniem strony, do przepisów, o których mowa w tym unormowaniu należą m.in. przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Skoro zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał informację o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania infrastruktury, to – w ocenie skarżącego – spełnione zostały nie tylko techniczne, ale i formalne warunki do użytkowania ww. sieci.

Autor skargi podkreślił, że w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż datą, z którą należy wiązać termin stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej, jest data końcowego odbioru technicznego tych urządzeń. W tym zakresie powołał się m.in. na wyrok NSA z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 680/10. Brak jest zatem - w jego ocenie - podstaw, by podzielić stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przyjąć, że datą od której następuje stworzenie warunków podłączenia do infrastruktury, jest moment zaangażowania środków jednostki samorządu terytorialnego. Jednocześnie strona skarżąca ponownie podniosła, że wobec uchylenia przez organ odwoławczy w dniu [...] czerwca 2012 r. pierwotnej decyzji pierwszoinstanyjnej ustalającej opłatę adiacencką i upływu 3-letniego terminu do wydania takiej decyzji, Wójt Gminy G. utracił prawo do wydania ponownej decyzji w tym przedmiocie.

Końcowo skarżący ponownie zarzucił nierzetelność sporządzonemu na potrzeby niniejszej sprawy operatowi szacunkowemu. Jego zdaniem przyjęty przez rzeczoznawcę stopień wzrostu wartości działki nr [...], ustalony na poziomie 8% wartości tej nieruchomości, jest znacznie zawyżony. Przekracza on bowiem wysokość faktycznej kwoty poniesionej na wybudowanie przedmiotowej infrastruktury, która wyniosła ok 6.000 zł.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...] marca 2013 r. zostały bowiem wydane z naruszeniem prawa.

Na wstępie wyjaśnić należy, że będąca przedmiotem powyższych rozstrzygnięć opłata adiacencka, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 518, dalej jako "u.g.n."), stanowi opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi, albo opłatę ustaloną w związku ze scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości.

W niniejszej sprawie ustalony przez organy wzrost wartości nieruchomości skarżącego, oznaczonej jako działka nr ewid. [...] w Ć., uwarunkowany był stworzeniem warunków do jej podłączenia do nowowybudowanego odcinka sieci wodociągowej.

W myśl art. 145 u.g.n. wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi (ust. 1). Wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi, jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w art. 146 ust. 2. Do ustalenia opłaty przyjmuje się stawkę procentową określoną w uchwale rady gminy obowiązującą w dniu, w którym stworzono warunki do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo w dniu stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi (ust. 2).

Z ust. 2 powyższego unormowania wynika, że dla dopuszczalności wydania przez organ administracji decyzji ustalającej opłatę adicencką decydujące znaczenie mają dwie kwestię. Po pierwsze, przepis ten pozwala na wymierzenie przedmiotowej opłaty jedynie w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej (korzystania z wybudowanej drogi), przy czym termin ten dotyczy rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. akt I OPS 4/09, publ. ONSA i WSA 2009/5/84). Po drugie, dla wymierzenia takiej opłaty koniecznym jest, by w dniu, w którym stworzono warunki do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej (do korzystania z wybudowanej drogi), funkcjonowała w obrocie prawnym uchwała rady gminy ustalająca stawkę procentową tej opłaty.

Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy przez wszystkim zachowania przez Wójta Gminy G. pierwszego z powyższych warunków.

Jak wynika z treści decyzji organów obu instancji, sieć wodociągowa, której powstanie spowodowało wzrost wartości nieruchomości skarżącego została wybudowana przez D. K. na podstawie decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej jej pozwolenia na budowę. Zakończenie realizacji tej inwestycji – jak stwierdziły organy – miało miejsce w dniu [...] grudnia 2009 r., tj. w dniu wydania przez organ nadzoru budowlanego informacji o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpieniem do użytkowania. Z kolei dopiero w dniu [...] lipca 2011 r., na mocy umowy cywilnoprawnej, przedmiotowa infrastruktura została przekazana przez inwestora na własność gminie G.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2013 r., podjętą w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło, że datą, od której rozpoczął swój bieg 3-letni termin do ustalenia opłaty adiacenckiej, należy w niniejszej sprawie utożsamiać z datą zawarcia powyższej umowy przekazania. Dopiero bowiem od dnia jej zawarcia – jak stwierdził organ odwoławczy – nastąpiło zaangażowania środków gminnych w budowę przedmiotowego urządzenia, i od tej daty zaistniała możliwość ustalenia opłaty adiacenckiej.

W ocenie Sądu powyższe stanowisko narusza dyspozycję art. 145 ust. 2 u.g.n. w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy. W świetle tego unormowania brak jest bowiem podstaw, by początek biegu terminu do ustalenia opłaty adicenckiej utożsamiać dopiero z chwilą powstania prawnych możliwości wydania przez organ administracji decyzji w tym przedmiocie.

Zgodnie z art. 148b ust. 1 u.g.n. ustalenie, że zostały stworzone warunki do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej albo warunki do korzystania z wybudowanej drogi, następuje na podstawie odrębnych przepisów. Jak słusznie podnosi skarżący, do przepisów odrębnych w rozumieniu tego unormowania, należą przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). W związku z tym przyjmuje się, że datą stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej jest data wynikająca z możliwości przystąpienia do użytkowania tych obiektów, ustalona według przepisów tej ustawy. Chodzi tu o możliwość rzeczywistą, a nie jedynie formalną. Co do zasady możliwość taka powstaje najpóźniej w chwili skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy lub uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu (por. wyroki NSA: z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 398/10, LEX nr 952027 oraz z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1921/10, LEX nr 1131497).

W orzecznictwie funkcjonuje jednak również pogląd utożsamiający datę stworzenia warunków podłączenia nieruchomości do określonego urządzenia z datą jeszcze wcześniejszą, tj. z chwilą przekazania tego urządzenia przez wykonawcę inwestorowi, potwierdzonego protokołem technicznego odbioru końcowego (por. chociażby powołany w skardze wyrok NSA z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 680/10, LEX nr 1079803). Skład orzekający w niniejszej sprawie stoi jednak na stanowisku, że podpisanie protokołu technicznego odbioru końcowego nie zawsze daje podstawę do przyjęcia, że stworzone zostały warunki do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. W określonych przypadkach stworzenie warunków, o których mowa w art. 145 ust. 1 i 2 u.g.n. nastąpić może bowiem dopiero po skutecznym zawiadomieniu o zakończeniu budowy lub uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu, stosownie do przepisów Prawa budowlanego.

W świetle powyższych rozważań zasadne wydaje się przekonanie, że warunki do przyłączenia nieruchomości skarżącego do nowowybudowanej sieci wodociągowej zaistniały najpóźniej w dniu [...] grudnia 2009 r., tj. w dacie wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma informującego o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania tegoż obiektu. To z kolei oznaczałoby, że w chwili ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji, tj. w dniu [...] marca 2013 r., dopuszczalność ustalenia dla skarżącego opłaty adiacenckiej uległa już przedawnieniu. Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w powołanym w skardze wyroku WSA w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn.. akt IV SA/Po 183/12, w myśl którego, jeżeli upłynął już 3-letni termin, o którym mowa w art. 145 ust. 2 u.g.n., organ I instancji traci uprawnienie do wydania decyzji ustalającej opłatę adiacencką nawet, jeśli rozpatruje sprawę w wyniku wyeliminowania z obrotu prawnego jego poprzedniej decyzji (por. także wyrok tego Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 510/12, LEX nr 1274843, jak również wyrok WSA w Szczecinie 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 297/13, LEX nr 1327395, publ. Rzeczposp. PCD 2013/153/1).

Niemniej jednak dokładna data dokonania przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego odcinka sieci wodociągowej nie została przez organy ustalona, zaś w aktach sprawy brak jest chociażby powołanego w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji dokumentu z dnia [...] grudnia 2009 r. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala zatem na jednoznaczne określenie początku biegu 3-letniego terminu do ustalenia opłaty adiacenckiej, co dodatkowo świadczy o naruszeniu przez organy administracji przepisów art. 7 i art. 77 § 1, jak również art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Precyzyjne ustalenie daty stworzenia rzeczywistych warunków podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci wodociągowej ma znaczenie również w kontekście zachowania drugiego z przedstawionych na wstępie warunków ustalenia opłaty adiacenckiej, tj. obowiązywania w chwili stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do nowopowstałej infrastruktury technicznej, uchwały rady gminy ustalającej stawkę procentową tej opłaty. W tym miejscu wypada wyjaśnić, że w aktach sprawy brak jest powołanej przez organy obu instancji uchwały Rady Gminy G.z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...], wydanej w tym przedmiocie. Fakt obowiązywania tego aktu w obrocie prawnym nie budzi jednak wątpliwości, albowiem został on ogłoszony w dniu 1 września 2009 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego Nr 103, poz. 2335. Uchwała ta – zgodnie z treścią jej par. 5 – weszła zaś w życie po 14 dniach od jej ogłoszenia, a zatem w dniu 15 września 2009 r. Jeżeli zatem okazałoby się, że stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci wodociągowej zaistniało już przed tą datą, oznaczałyby to, że organ nie posiadał uprawnień do ustalenia opłaty adiacenckiej, niezależnie od kwestii zachowania 3-letniego terminu do wydania decyzji w tym przedmiocie.

Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku.

Jednocześnie, na mocy art. 152 p.p.s.a., w pkt II sentencji Sąd orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania, zawarte w pkt III sentencji, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Ponownie rozpatrując sprawę Wójt Gminy G. uwzględni wnioski zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku i precyzyjnie ustali datę rzeczywistego stworzenia możliwości podłączenia działki nr [...] w Ć. do wybudowanego na mocy decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] odcinka sieci wodociągowej, a następnie okoliczność tę udokumentuje w aktach sprawy. W razie stwierdzenia, że od tej daty upłynął już określony w art. 145 ust. 2 u.g.n. termin 3 lat, wyda decyzję o umorzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia w stosunku do M. K. opłaty adiacenckiej.