Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1134/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 76 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2012r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 1134/12

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej uchylił

w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego

z dnia [...] lipca 2012r. nr [...], w sprawie zaliczenia nadpłaty

z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. wysokości 5.910,20 zł (pomniejszonej o koszty upomnienia w wysokości 8,80 zł), na poczet zaległego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. i zaliczył ww nadpłatę w ten sposób, że na poczet należności głównej zaliczył 5 356,41 zaś na poczet odsetek 553,79 zł.

Przyczyną wydania reformatoryjnego postanowienia przez organ odwoławczy było popełnienie przez organ I instancji błędu rachunkowego przy obliczaniu odsetek za okres od dnia [...] listopada 2008r. do [...] grudnia 2008r. W pozostałym zakresie Dyrektor Izby Skarbowej podzielił w całości ustalenia, jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski organu I instancji.

Z uzasadnienia postanowienia i akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] kwietnia 2008r., w Urzędzie Pocztowym, J.J. i J.J. złożyli wspólne zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty)

w roku podatkowym 2007, w którym wykazali kwotę do zapłaty w wysokości

89 169,00zł.

Z kolei w deklaracji za 2008r. J.J. i J.J. wykazali nadpłatę w wysokości 5 923,00 zł.

W wyniku wszczętego postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r., decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. znak [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego, określił J.J. i J.J. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. w wysokości 106 214,00 zł, w tym kwotę podatku do zapłaty w wysokości 89.120,00zł.

Decyzja ta została utrzymana w mocy w administracyjnym toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznając skargę od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] utrzymującej

w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, wyrokiem z dnia 15 lutego 2011r. sygn. akt I SA/Rz 546/10, oddalił skargę.

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, określił J.J. i J.J. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. w wysokości 19 614,00 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że kwota nadpłaty wynosi 5 919,00 zł. Wskazana kwota nadpłaty stanowiła podstawę zaliczenia na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r., dokonanego wskazanymi na wstępie postanowieniami.

Nie zgadzając się z dokonaniem zaliczenia J.J. i J.J. podnosili, że decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego za 2007r. nie jest prawomocna i do czasu rozstrzygnięcia co do jej prawidłowości przez Naczelny Sąd Administracyjny, zaliczenie kwoty przypadającej podatnikom do zwrotu na poczet tej zaległości jest nieprawidłowe. W świetle powyższego J.J. i J.J. domagali się zawieszenia postępowania do czasu uprawomocnienia się tej decyzji.

Z powyższą argumentacją nie zgodził się organ odwoławczy, który poza wspomnianym wcześniej błędem rachunkowym, w całości zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji. Organ II instancji wskazał, że dla niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma stwierdzenie istnienia nadpłaty i zaległości, a to zostało stwierdzone decyzją określającą zobowiązanie podatkowe za 2007r. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oraz decyzją określającą zobowiązanie podatkowe za 2008r. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...].

Jak wskazał dalej organ odwoławczy, w postępowaniu dotyczącym zaliczenia nadpłaty nie można dokonywać weryfikacji decyzji wymiarowych i dokonanych nimi ustaleń. Bez wpływu na prawidłowość decyzji pozostaje, w ocenie organu odwoławczego, podnoszony w zażaleniu argument dotyczący zawieszenia postępowania do czasu uprawomocnienia się decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za 2007r. Decyzja ta jest bowiem ostateczna, a co za tym idzie wykonalna i nie ma w związku z tym podstaw do zwieszenia postępowania.

Za prawidłowe organ odwoławczy uznał ustalone przez organ I instancji okresy naliczania odsetek oraz przerw w ich naliczaniu, co zostało szczegółowo opisane w uzasadnieniu postanowienia.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem organów J.J. złożył do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, wnosząc o uchylenie "zaskarżonej decyzji" w całości, dokonanie wykładni prawa materialnego w myśl wniosków zawartych w składanych w toku postępowania administracyjnego zażaleniach, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę na decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2007r., jako zagadnienia wstępnego.

W obszernym uzasadnieniu skargi podniósł argumenty dotyczące określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r., w tym związanego z dochodami uzyskanymi z tytułu zatrudnienia w firmie "A" S.A. oraz przychodami z tytułu umorzenia odsetek przez Bank.

W tym kontekście zarzucił błędną interpretację art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz braki w zakresie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Dodał też, że w kwestii odsetek umorzonych przez Bank została wydana tzw. milcząca interpretacja, która pozostaje w obrocie prawnym

i odpowiada stanowisku Podatników, a której nie uwzględniły organy w wydanych decyzjach "wymiarowych".

Zdaniem skarżącego uzasadniony jest wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art.201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, bo wydanie decyzji w niniejszej sprawie uzależnione jest w sposób oczywisty od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. określenia zobowiązania za 2007r., a spór w tej sprawie toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ustawą p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Skarga jest niezasadna.

Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest istnienie w obrocie prawnym decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2009r. oraz z dnia [...] lutego 2010r., określających J.J. i J.J. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r.

i 2008r. Decyzje te są ostateczne, ponieważ zostały utrzymane w mocy decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej (odpowiednio z dnia [...] czerwca 2010r. i [...] lipca 2010r.) i jako takie podlegają wykonaniu, stosownie do treści art.239e Ordynacji podatkowej. Wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (z dnia 15 lutego 2011r. sygn. akt I SA/Rz 546/10), oddalającego skargę na ww decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] czerwca 2010r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. i brak w chwili obecnej rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie, nie ma wpływu na ocenę prawidłowości wydanego w niniejszej sprawie postanowienia w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych.

W myśl art.76 § 1 Ordynacji podatkowej, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz

z odsetkami za zwłokę (...), a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu. Brzmienie tego przepisu wskazuje na obowiązek organu podatkowego zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości, o ile podatnik takie zaległości posiada.

Taka sytuacja wstąpiła w rozpoznawanej sprawie, dlatego, w ocenie Sądu, organ podatkowy miał obowiązek zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych J.J. i J.J. za 2008r. w wysokości 5 919,20zł, na poczet zaległości w tym podatku za 2007r. w kwocie 89 120,00zł. Zarówno kwota nadpłaty za 2008r., jak i kwota zaległości podatkowej za 2007r., wynikają z ww ostatecznych decyzji organów podatkowych. Zasadnie kwota nadpłaty została pomniejszona o koszty upomnienia, co znajduje uzasadnienie w brzmieniu § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 stycznia 2006r. w sprawie zasad rachunkowości (...) Dz.U. Nr 17, poz.134 ze zm., a następnie zaliczona na poczet zaległości - proporcjonalnie na należność główną i odsetki za zwłokę wg zasad określonych w art.55 § 2 Ordynacji podatkowej.

Prawidłowo też przyjął organ w zaskarżonym postanowieniu, że - stosownie do treści art.76a § 2 pkt 1 w zw. z art.73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej - dniem powstania i zaliczenia nadpłaty był [...] kwietnia 2009r., tj. dzień złożenia przez Podatników zeznania podatkowego za 2008r.

Organ odwoławczy przyjął, że odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej za 2007r. winny być naliczane w okresie od dnia [...] maja 2008r. do [...] kwietnia 2009r., z przerwą w okresie od [...] grudnia 2008r. do [...] marca 2009r. – na mocy przepisu art.54 §1 pkt 7 Ordynacji podatkowej, tj. z uwagi na przekroczenie

3-miesięcznego terminu pomiędzy datą wszczęcia postępowania podatkowego (tj. [...] grudnia 2008r.), a doręczeniem decyzji organu I instancji (tj. [...] marca 2009r.).

Zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej znajduje odzwierciedlenie w obowiązujących przepisach.

Odnosząc się do zarzutów skargi, należy uznać je za nieuzasadnione.

W istocie zarzuty te nie odnoszą się do przedmiotu zaskarżenia, czyli postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości, lecz są polemiką

z decyzjami określającymi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. i 2008r. Zarzuty dotyczące decyzji "wymiarowych" nie mogą być rozstrzygane w niniejszym postępowaniu, ponieważ sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, a tą "sprawą" jest

w obecnym postępowaniu zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej.

Z tego powodu, Sąd orzekający obecnie nie może rozstrzygać w kwestii zasadności zarzutów błędnej interpretacji art.21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , czy przychodu z tytułu odsetek umorzonych przez bank, ani też nie może poddać ocenie prawidłowości działania organów w zakresie tzw. milczącej interpretacji. Podatnicy mieli możliwość kwestionowania prawidłowości decyzji "wymiarowych" w odrębnych postępowaniach i z tych możliwości korzystali, czego efektem jest m.in. poddanie decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ewentualne usunięcie tej decyzji z obrotu prawnego umożliwi Podatnikom wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. Dopóki jednak decyzja ta jest w obrocie i jej wykonanie nie zostało wstrzymane, to decyzja podlega wykonaniu. Należy przy tym dodać, że rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii "wymiaru" zobowiązania podatkowego za 2007r. nie ma charakteru prejudycjalnego w rozpoznawanej sprawie, dlatego uzasadniona była odmowa zawieszenia postępowania sądowego. Zatem wobec braku przesłanek z art.125 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd oddalił wniosek o zawieszenie postępowania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania podatkowego, dlatego orzekł jak

w sentencji, na podstawie art.151 ustawy p.p.s.a.