Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 92/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 220 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: NSA Marek Gorski WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2008 r. sprawy ze skarg A. Ł. na decyzje Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 22 stycznia 2008 r. nr [...] z dnia 31 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do kwalifikacji taryfowej towaru oddala skargi.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego [...] decyzjami z dnia 27 kwietnia i 4 października 2007 r. po przeprowadzeniu weryfikacji dwóch zgłoszeń celnych złożonych w imieniu A. Ł., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" A. Ł., przez Agencję Celną [...] Sp. z o.o. postanowił określić kwoty niezaksięgowanych należności odpowiednio w wysokości 112.769 zł i 31.474 zł, na które składają się cło antydumpingowe i podatek od towarów i usług.

Nadto organ postanowił powiadomić stronę o retrospektywnym zarejestrowaniu przedmiotowych należności.

W uzasadnieniu rozstrzygnięć organ celny I instancji wskazał, iż po przyjęciu zgłoszeń celnych (dotyczących: materiału tkanego – 100 % poliestru barwionego – kod importera 5407720000, materiału tkanego – 100 % syntetyku bielonego – kod importera 5407710090 oraz syntetyku barwionego – kod importera 5407720000, materiału tkanego barwionego - 80 % poliestru, 20 % poliamidu – kod importera 5515998000, dzianiny barwionej – 80 % poliester, 20 % poliamid – kod importera 6006420000) przystąpiono do ich weryfikacji, przesyłając próbki towaru do Laboratorium Celnego Izby Celnej w G.

W ocenie organu wyniki badań były wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej i potwierdziły, iż importowane towary stanowią odpowiednio:

tkaninę dekoracyjną, jednorodnie barwioną, zawierającą w masie 100 % ciągłych, nieteksturowanych włókien poliestrowych;

- tkaninę bieloną, składającą się w całości z chemicznych włókien poliestrowych;

- tkaninę barwioną, składającą się w całości z chemicznych włókien poliestrowych;

- tkaninę barwioną, dwuskładnikową, składającą się w 76 % z odcinkowych włókien chemicznych syntetycznych mieszanych (poliester z poliamidem) oraz w 24 % z ciągłych szczepionych pneumatycznie włókien chemicznych syntetycznych poliestrowych;

- dzianinę barwioną, składającą się w całości z chemicznych, syntetycznych włókien poliestrowych.

Wobec tego towary te winny zostać przyporządkowane do innych kodów Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (odpowiednio do 5407699010 – decyzja z dnia 27 kwietnia 2007 r., 5407691010, 5407699010, 5515129000, 6006320000 – decyzja z dnia 4 października 2007 r.) aniżeli zadeklarowane przez importera, obłożone stawką cła antydumpingowego w wysokości 56,2 % (zgłoszenie nr [...], poz. 1 i 2 zgłoszenia nr [...]) oraz kwotą podatku VAT.

Po rozpatrzeniu odwołań strony kwestionującej ustalenia poczynione przez organ celny I instancji Dyrektor Izby Celnej [...] decyzjami z dnia 22 i 31 stycznia 2008 r. uchylił zaskarżone decyzje w częściach dotyczących określenia różnicy kwoty podatku VAT i określił podatek w prawidłowej wysokości.

W pozostałej części zaskarżone rozstrzygnięcia utrzymane zostały w mocy.

Uzasadniając decyzję wydaną w następstwie odwołania od decyzji z dnia 27 kwietnia 2007 r. Dyrektor Izby Celnej [...] wskazał, iż prawidłowo stosowane reguły klasyfikacji taryfowej zapewniają klasyfikowanie danego towaru do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych.

Analiza zgromadzonych w sprawie dowodów (w tym opinii biegłych) prowadziła w ocenie organu do konstatacji, iż przedmiotem importu była tkanina jednorodnie barwiona wykonana w 100 % z włókien ciągłych poliestrowych, zawierająca włókna teksturowane – szczepione pneumatycznie i włókna nieteksturowane, której charakter uzyskuje się wskutek procesu impregnacji. Biorąc zaś pod uwagę opisany stan towaru, zgodnie z regułami 1 i 6 ORINS przedmiotowa tkanina winna być klasyfikowana do kodu Taric 5407 69 90 10, który obejmuje "Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, barwione lub zadrukowane". Organ podał, że nie jest możliwe zaklasyfikowanie tkaniny do Działu 59 Taryfy celnej albowiem impregnacja nie jest zauważalna gołym okiem. Tkanina nie mogła być również klasyfikowana do kodu 5407 61 50 00 ponieważ nie została wykonana z przędz o różnych barwach.

Co nadto istotne, stanowisko strony było nieprawidłowe z uwagi na treść motywów 6 i 10 zawartych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

Uzasadniając z kolei rozstrzygnięcie wydane w następstwie odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 4 października 2007 r. organ odwoławczy podniósł, iż strona w odwołaniu nie zakwestionowała zmiany klasyfikacji taryfowej w poz. 3 i 4 dokumentu SAD. Rozpatrując z kolei zarzuty podniesione w odwołaniu należało wskazać, iż procedurą dopuszczenia do obrotu objęto tkaniny syntetyczne 100 %. Badania laboratoryjne nie wykazały zaś, że tkaniny wykonane zostały z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie. Tworzące osnowę tkanin włókna ciągłe, szczepione pneumatycznie zaliczyć zaś należy do włókien teksturowanych, stosownie do not wyjaśniających do podpozycji 5402 31 do 5402 39 Taryfy celnej. Wątek badanych próbek tkanin z poz. 1 i 2 zgłoszenia celnego składał się z włókien ciągłych poliestrowych i włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych. Organ wyjaśnił, że teksturacja jest dającą się wyróżnić, nadającą specyficzne cechy właściwością włókien ciągłych chemicznych, w danym przypadku poliestrowych. Wskazuje na to podział w Taryfie Celnej na poziomie dwóch kresek. Z kolei tkaniny z mieszaniny włókien poliestrowych ciągłych (wątek) i ciągłych teksturowanych (osnowa) o udziale włókien nieteksturowanych poniżej 85 % masy klasyfikować należy do podpozycji 5407 69. Co nadto istotne, pkt 1 uwag do podpozycji definiuje pojęcia przędzy; niezielonej, bielonej, barwionej lub zadrukowanej. Zawarte tam określenia odnoszą się z kolei do procesów wytwarzania poszczególnych rodzajów przędz. Teksturowanie nie zostało wskazane wśród zawartych w uwagach metod. Stosownie zatem organ I instancji uchylił kody CN na poziomie trzech i czterech kresek w oparciu o zgromadzone dowody oraz reguły 1 i 6 ORINS (zmiana na 5407 69 10 10 – bielone tkaniny z poz. 1 SAD oraz 5407 69 90 10 – barwione lub zadrukowane tkaniny z poz. 2 dokumentu SAD). Ustalona taryfikacja stała się zaś podstawą do objęcia tkanin cłem antydumpingowym i określenia podatku VAT w prawidłowej wysokości.

Wobec faktu, iż organ I instancji w zakresie należności podatkowych określił niezapłaconą różnicę zamiast określenia wprost wysokości podatku VAT należało zaskarżone rozstrzygnięcie w odpowiedniej części uchylić i orzec co do istoty sprawy.

Na w/w rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej [...] A. Ł. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Decyzji organu odwoławczego z dnia 22 stycznia 2008 r. skarżący zarzucił: błędne ustalenie pozycji odpowiadającej importowanemu towarowi, co przyczyniło się do błędnego zastosowania art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 w zw. z art. 20 ust. 2 i ust. 6a WKC oraz naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 235 ustawy – Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ustawy – Prawo celne. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż wbrew twierdzeniu organu celnego sporna tkanina jest tkaniną impregnowaną i okoliczność ta nie może być pomijana na etapie taryfikacji towaru. Powołany zaś przez organ wyrok ETS jako nie tłumaczony na język polski nie może być wykładnią prawa, co zdaniem skarżącego wynika z wyroku ETS z dnia 11.12.2007r. Dalej stwierdził, że tkanina składająca się z ok. 60 % włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych i ok. 40 % poliestrowych ciągłych mogłaby być klasyfikowana do pozycji 5407 73. Przyjęcie interpretacji organu powoduje uznanie braku rozróżnień na poziomie jednej kreski. Tym samym musiałaby istnieć jedna pozycja taryfy – włókna ciągłe poliestrowe. Co nadto istotne, w sprawie organ ma do czynienia z tkaniną poliestrową z przędz o różnych barwach w przypadku której z wcześniej barwionej przędzy tka się materiał a deseń tworzy się przez wypłatanie wzoru (a nie przez nadruk lub barwienie). Taryfa Celna nie mówi z kolei jak technologicznie osiągnąć efekt dwóch odcieni barwy. Taryfa określa bowiem jakie warunki ma spełniać produkt finalny. Sam udział dwóch rodzajów przędzy o różnych odcieniach wyklucza możliwość klasyfikacji tkaniny jako jednolicie barwionej.

Decyzji organu odwoławczego z dnia 31 stycznia 2008 r. skarżący także zarzucił błędne ustalenie pozycji odpowiadającej importowanemu towarowi, co przyczyniło się do błędnego zastosowania art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 w zw. z art. 20 ust. 2 i ust. 6a WKC oraz naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 235 ustawy – Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ustawy – Prawo celne.

Uzasadniając skargę strona podniosła, iż tkanina poliestrowa bez impregnacji i tkanina poliestrowa impregnowana to z pewnością tkaniny o tak odmiennych cechach, że nie może to nie pozostawać bez wpływu na właściwą taryfikację celną towaru. W sprawie oczywistym jest, iż organ ma do czynienia z tkaniną impregnowaną co nie może być pomijane na etapie taryfikacji.

Nadto, w w/w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1487/2005 wyszczególniono 8 pozycji taryfowych z grupy tkanin poliestrowych uznając, iż nie da się szczegółowo określić wszystkich tkanin poliestrowych. Zawsze bowiem mogą zdarzyć się różnice w wyglądzie, przeznaczeniu oraz składzie czego organ celny II instancji zdaje się nie dostrzegać. Co istotne w sprawie, organ nie podziela twierdzeń biegłej E. P., której uwagi uzasadniają stanowisko skarżącego. Podziela z kolei wnioski z Raportu Technicznego Instytutu Włókiennictwa potwierdzające wyłącznie błędny punkt widzenia organu.

W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej [...] wniósł o ich oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację co do taryfikacji tkanin.

Na rozprawie w dniu 2 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach III SA/Gd 92/08 i III SA/Gd 93/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 134 § 1 w/w aktu normatywnego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Wskazać należy, iż kontroli sądowoadministracyjnej poddano ocenę zgodności z prawem rozstrzygnięć organu administracji celnej, utrzymujących w mocy decyzje w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do klasyfikacji taryfowej towaru.

Z uwagi na charakter importowanego przez skarżącego towaru jak i rozstrzygnięcia organów administracji celnej zasadniczego znaczenia nabierają przepisy art. 20 ust. 1 i 2, art. 68, art. 71 ust. 1 i art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej WKC) oraz art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 WKC w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Z kolei inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są, o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. W świetle art. 68 przedmiotowego aktu prawnego w celu weryfikacji zgłoszeń przyjętych przez organy celne mogą one przeprowadzić kontrolę zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów oraz rewizję towarów z jednoczesnym ewentualnym pobraniem próbek w celu dokonania ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Podstawę stosowania przepisów regulujących procedurę celną, którą objęte są towary, stanowią zaś wyniki dokonanej weryfikacji zgłoszenia (art. 71 ust. 1 WKC). Nadto, zgodnie z art. 220 ust. 1 WKC zaksięgowania kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie retrospektywne). Przedmiotowy zabieg jest dopuszczalny jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej.

Z dyspozycji art. 1 w/w rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. wynika zaś, iż nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz tkanin z przędzy z włókien syntetycznych z zawartością co najmniej 85 % wagowo włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego według wagi, barwionego (włączając tkaniny bielone) lub z nadrukiem, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, objętych kodami CN ex 5407 51 00 (kod TARIC 5407 51 00 10), 5407 52 00, 5407 54 00, ex 5407 61 10 (kod TARIC 5407 61 10 10), 5407 61 30, 5407 61 90, ex 5407 69 10 (kod TARIC 5407 69 10 10) oraz ex 5407 69 90 (kod TARIC 5407 69 90 10).

Za nietrafny Sąd uznał zarzut błędnego ustalenia pozycji, odpowiadającej importowanemu towarowi, określonej w Taryfie celnej tj. niespełnienia przez towar cech wymaganych na podstawie uwagi 5 do działu 59.

W myśl Uwagi 2 a pkt 1 pozycja 5903 obejmuje: tekstylia impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane tworzywami sztucznymi, bez względu na ich masę powierzchniową i bez względu na postać tworzywa sztucznego (zwarta lub komórkowa), inne niż:

- materiały, których impregnacja, powleczenie lub pokrycie nie jest widoczne gołym okiem ( zazwyczaj działy od 50 do 55, 58 lub 60); warunek ten nie uwzględnia zmiany barwy spowodowanej tymi procesami.

Zgodnie natomiast z Uwagą 5 a do działu 59 pozycja 5907 nie obejmuje:

-materiałów, w których impregnacja, powleczenie lub pokrycie nie jest widoczne gołym okiem (zazwyczaj działy od 50 do 55, 58 lub 60); warunek ten nie uwzględnia zmiany barwy spowodowanej tymi procesami.

Skoro tkaninę stanowiącą przedmiot importu w celu wykazania impregnacji należy poddać - wprawdzie nieskomplikowanemu - zabiegowi lekkiego zmoczenia, czego efektem jest ustalenie, że krople wody nie są wchłaniane przez materiał – to stwierdzić należy, że ocena organów, iż impregnacja nie jest widoczna gołym okiem jest prawidłowa a w konsekwencji wniosek, iż brak możliwości zaklasyfikowania tkaniny do działu 59 zgodny z prawem. Tym samym ustalenia K. M. zawarte w sprawozdaniu z badań z dnia 27.03.2007r. jak i ostateczne wyjaśnienia Laboratorium Izby Celnej w G. z dnia 11.04.2007r. jedynie potwierdzają zasadność przyjętej przez organy wykładni przepisu. Bez wpływu na powyższe ustalenia jest zarzut skarżącego kwestionujący zasadność powoływania się w sprawie przez organ, na orzeczenie ETS w którym określił on rozumienie terminu " widoczne gołym okiem"- z powodu nieprzetłumaczenia wyroku na język polski. Podkreślić należy, co wskazał sam skarżący, iż w powołanym wyroku ETS z dnia 11.12.2007r. w sprawie C-161/06 chodzi o zakaz powoływania przez organy przepisów wspólnotowych, nieprzetłumaczonych na język danego kraju. Wykładnia przepisów unijnych zaprezentowana w orzecznictwie Trybunału powinna być uwzględniana przy rozstrzyganiu spraw przez sądy krajowe, jednak wyrok ETS na który powołał się organ w niniejszej sprawie, nie stanowił podstawy prawnej zaskarżonej decyzji dlatego brak jego tłumaczenia na język polski nie jest przeszkodą do uwzględnienia zawartej w nim wykładni przy ustalaniu kodu Taryfy celnej przez organy celne kraju członkowskiego Unii.

Sąd nie podziela argumentacji skarżącego mającej na celu wykazanie, że w następnej kolejności właściwa byłaby klasyfikacja przedmiotowej tkaniny do podpozycji 5407 91 do 94 Taryfy celnej jako pozostała z pozostałych tkanin syntetycznych. Otóż zgodnie z regułą 3 a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej ( ORINS), pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Tak więc jeśli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3 a lub 3 b, należy stosować pozycję, która według numeru jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania. Zatem reguły 3 b i 3 c mogą być zastosowane kolejno, jeśli nie jest możliwe ustalenie klasyfikacji taryfowej na podstawie reguły wcześniejszej tj. reguły 3 a. Niespornym w sprawie jest, że przedmiotem importu jest tkanina w 100 % wykonana z włókien ciągłych poliestrowych. Zaś włókna poliestrowe to jeden z rodzajów włókien syntetycznych. Niewątpliwie określenie " z włókien poliestrowych" bardziej szczegółowo opisuje tkaninę niż określenie " z włókien syntetycznych", gdyż jak słusznie wskazał organ opisuje szerszą grupę towarową. Zatem zgodzić należy się z organem, że dla przedmiotowej tkaniny właściwą jest podpozycja 5407 69 Taryfy celnej, obejmująca tkaniny zawierające w swym składzie 85 % masy lub więcej włókien poliestrowych a nie wskazywana przez skarżącego późniejsza podpozycja 5407 91 do 94 Taryfy celnej, obejmująca pozostałe z pozostałych tkanin syntetycznych. Zastosowanie podpozycji proponowanej przez skarżącego naruszyłoby zasady klasyfikacji. Wbrew stanowisku skarżącego, zauważyć należy, że w przypadku tkanin klasyfikowanych do działu 54 Taryfy celnej impregnacja niewidoczna gołym okiem nie ma znaczenia przy określaniu właściwego kodu TARIC. Dlatego zasadna jest klasyfikacja do kodu TARIC 5407691010 Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich obejmującego pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, bielone oraz do kodu TARIC 5407699010 Taryfy obejmującego pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, barwionych lub zadrukowanych.

Odnosząc się do zarzutów skarg, iż organy błędnie uznały, że tkanina stanowiąca przedmiot importu nie została wykonana z przędz o różnych barwach stwierdzić należy, że zebrany w sprawie materiał dowodowy został przez organ odwoławczy oceniony zgodnie z regułą wynikającą z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U 05 nr 8 poz.60/. Organ wyczerpująco wyjaśnił z jakich przyczyn oparł się na opinii Instytutu Włókiennictwa a nie podzielił wniosków zawartych w opinii biegłej E. P. Zdaniem Sądu ocenie tej nie można zarzucić dowolności. Jak wynika bowiem z "Raportu technicznego" Instytutu Włókiennictwa /k.36 akt/ przedstawiona do analizy próba tkaniny żakardowej była barwiona w jednej kąpieli nie jest natomiast produktem wykonanym z przędz indywidualnie barwionych przed procesem tkania. Zróżnicowana intensywność barwy to wynik użycia różnych ilości środka barwiącego. Z kolei mat i połysk to efekt zróżnicowania cechy fizycznej powierzchni, która w różnym stopniu rozprasza i odbija światło padające na tę powierzchnię. Biegli jednoznacznie, wbrew poglądowi skarżącego, wykluczyli możliwość wyprodukowania importowanej tkaniny z przędz o różnych barwach. Jednocześnie wskazali, że w tym przypadku nie można jednoznacznie określić czy "zróżnicowanie zabarwienia" jest skutkiem ilości użytego środka barwiącego czy też efektem rozproszenia i odbijania światła w związku z zastosowaniem różnych splotów wątku i osnowy w tkaninie. Zatem zgodzić należy się z wnioskiem organu, że matowość i połysk nie są odcieniami koloru a skarżący myli się twierdząc, że rozstrzygnięcie organu pomija wyjaśnienia do sekcji XI Taryfy celnej. Sąd nadto zwraca uwagę, że dla ustalenia czy przędze wątku i osnowy/ matowe/ różnią się odcieniem, wykonano badanie z włączoną i wyłączoną składową lustrzaną, które potwierdziło, że pozostałe składowe decydujące o barwie tj. nasycenie i odcień nie różnią się. Również wyniki badania przeprowadzonego za pomocą spektrofotometru zgodnie z normą wskazaną w opinii Instytutu Włókiennictwa, potwierdziły wyżej zaprezentowane stanowisko.

Tak więc wnioski wypływające z opinii Instytutu przesądzają o braku trafności zarzutu w zakresie naruszenia przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r./Dz.U UE.L.05.240.1/ w tym zarzucanej niezgodności z motywem 8 powołanego aktu prawnego.

Jednocześnie organ odwoławczy przekonująco uzasadnił zastrzeżenia do opinii biegłej E. P., która mimo szczegółowych pytań nie odniosła się do nich jednoznacznie, przy czym zaznaczyć trzeba, iż organ podejmował próbę sprecyzowania i wyjaśnienia przez biegłą tej opinii i w ocenie Sądu w tym celu - wbrew zarzutom skargi - nie było konieczne przeprowadzenie rozprawy. Organ wysnuł bowiem z zebranego materiału dowodowego /dokonując porównania obu opinii / wnioski logicznie uzasadnione.

Uzasadnienie organu w zakresie przyczyn nieuwzględnienia dowodów w postaci opinii J. P. oraz M. M. nie budzi także zastrzeżeń Sądu i nie stanowi o trafności zarzutu przekroczenia granic zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art.191 Ordynacji. Jak bowiem wskazano, pierwsza z tych opinii dotyczyła próbek innego rodzaju tkaniny druga, zgodnie z adnotacją rzeczoznawcy była ważna do dnia 31.12.2005r. a zatem straciła ważność na 2 lata przed dokonaniem zgłoszenia w omawianej sprawie, tym samym sam biegły ograniczył czasowo możliwość korzystania z jego wiedzy specjalistycznej, zapewne również z tego powodu, że może ona podlegać różnorakim zmianom w czasie.

Mając na względzie powyższe rozważania Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania tj. art. 121 § 1 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej w zw. z art.73 ustawy z dnia 19.03.2004r. Prawo celne /Dz.U z 2004r.nr 68 poz.62/.

Reasumując należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) oddalił skargi.