Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 263/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6402 Skargi organów nadzoru na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 81 ustawy o samorządzie  powiatowym)
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.122 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Protokolant Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Zarządu Powiatu W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko Dyrektora Domu Dziecka postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Uchwałą Zarządu Powiatu W. z dnia [...] r. Nr [...] powołano U. R. na stanowisko Dyrektora Domu Dziecka w K. W.

Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i wniósł o stwierdzenie jej nieważności.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda D. podał, że U. R. posiada jedynie [...] – letni staż pracy w pomocy społecznej, natomiast brakuje jej specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej. Z przepisu art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) zaś wynika, że osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej są obowiązane posiadać co najmniej 3 – letni staż pracy w pomocy społecznej oraz specjalizację z zakresu organizacji społecznej. Zatem z uwagi na fakt, że osoba powołana na stanowisko dyrektora Domu Dziecka nie spełnia wymogów określonych w ustawie, nie może ona pełnić powierzonej funkcji.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu W. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja o podjęciu uchwały w sprawie powołania U. R. na stanowisko Dyrektora Domu Dziecka w K. W. wynikała z pilnej konieczności zapewnienia możliwości ciągłego kierowania placówką opiekuńczo – wychowawczą w sytuacji braku osoby zatrudnionej na stanowisku zastępcy dyrektora Domu Dziecka w K. W. Odwołana Dyrektor Domu Dziecka – W. M. przebywa od dnia [...] br. na zwolnieniu lekarskim. Pomimo braku specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej U. R. legitymuje się bardzo dobrą znajomością problematyki związanej z funkcjonowaniem Domu Dziecka w K. W. z uwagi na wieloletni staż pracy w tejże placówce oraz odpowiednim wykształceniem. Powyższa okoliczność uzasadniona była także faktem, iż stanowisko dyrektora Domu Dziecka w K. W. nie mogło zostać obsadzone przez osobę spełniającą wymogi ustawowe ze względu na brak chętnych osób posiadających niezbędne kwalifikacje.

Pismem z dnia [...] r. Zarząd Powiatu W. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały z dnia [...] r. Nr [...] . Wskazano, że w dniu [...] r. Zarząd Powiatu W. podjął uchwałę nr [...] w sprawie odwołania U. R. ze stanowiska Dyrektora Domu Dziecka w K. W. Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia.

Kopię powyższego pisma Sąd przekazał Wojewodzie D. – celem ustosunkowania się do wniosku w nim zawartego.

Podczas rozprawy, która odbyła się w niniejszej sprawie w dniu [...] r. odczytano pismo Zarządu Powiatu W. z dnia [...] r. Pełnomocnik Wojewody D. oświadczyła, że kopii wymienionego pisma nie otrzymała. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że popiera skargę, a wniosek zawarty w piśmie z dnia [...] r. o umorzenie postępowania, pozostawia do uznania Sądu. Na pytanie Sądu dodała, że nie można mówić o negatywnych skutkach, jakie wywołała uchwała. Zatem w ocenie pełnomocnika skarżącego postępowanie w sprawie może być umorzone.

Wobec uchylenia zaskarżonej uchwały postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.

W tej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie w sprawie należało umorzyć, co orzeczono w sentencji postanowienia.