Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SO/Gd 3/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać A. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 9 marca 2011r. A. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 31 stycznia 2011r. zwrócił się z pisemną prośbą do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o udostępnienie wyników kontroli aresztu śledczego w S. w latach 2009 i 2010 dotyczących zawilgocenia ścian i sprawozdań z badań mykologicznych. W dniu 8 lutego 2011r. Inspektor odmówił udostępnienia wskazanej informacji twierdząc, że nie stanowi ona informacji publicznej. Wnioskodawca oświadczył, iż jest osoba osadzoną w zakładzie karnym w G. Jest zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych na 9-letniego syna. Nie posiada lokat ani rachunków bankowych. W jednostkach penitencjarnych przebywa od półtora roku. Nie składał zeznań podatkowych za 2009 i 2010 rok. Przed osadzeniem zamieszkiwał sam, jest kawalerem, nie był zatrudniony. Nie posiada zarejestrowanych na siebie pojazdów mechanicznych.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl § 2 tego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z § 3 wskazanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

Art. 243 § 1 ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek. Niniejszy wniosek został złożony przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, Sąd uznał, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym tym zakresie.

Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.