Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 578/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na wyrok Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie należności pieniężnej z tytułu opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 października 2017 r., S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...], sygn. akt [...], zasądzający od skarżącego na rzecz Gminy [...] kwotę 8.872,52 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w sprawie dotyczącej opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Wnosząc o unieważnienie zaskarżonego orzeczenia skarżący podniósł, że jest ono niesprawiedliwe, a skarżący został obciążony wysokimi opłatami wynikającymi z zawyżenia wartości gruntu przez Gminę [...].

W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Prezesa Sądu Rejonowego w [...] wniósł o odrzucenie skargi, jako niepodlegającej właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy podnieść, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Zgodnie z pkt 1 wskazanej regulacji, przesłankę taką stanowi niewłaściwość sądu. W pierwszej kolejności Sąd zatem ocenił, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga wniesiona w niniejszej sprawie może zostać rozpoznana merytorycznie, czy też kwestionowany w niej wyrok wydany przez sąd powszechny w postępowaniu cywilnym, takiej kontroli sądowej nie podlega.

Stosownie do powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Ponadto, stosownie do art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, że w przypadku braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach i wynikają z innych niż administracyjny stosunków prawnych. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych.

Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez S. M. wynika, że skarżący nie podnosi zarzutów względem aktów czy czynności określonych w art. 3 P.p.s.a., lecz kwestionuje wyrok Sądu Rejonowego w [...] wydany w postępowaniu cywilnym, które normowane jest przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego, normuje on postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Stosownie zaś do art. 2 § 1 Kodeksu do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę, badanie prawidłowości sposobu prowadzenia postępowania w sprawie o zapłatę z tytułu opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, czego domaga się skarżący, nie mieści się w zakresie działania sądów administracyjnych. Skarżący S. M. miał prawo w trybie powołanych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, do wniesienia apelacji od wyroku zapadłego w sprawie [...] do sądu II instancji, jakim jest w opisanym przypadku Sąd Okręgowy w [...].

W tych okolicznościach uznać należy, że rozpoznanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Wskazana ustawa nie zawiera bowiem szczególnych przepisów przewidujących dokonywanie przez sądy administracyjne kontroli legalności orzeczeń wydawanych w postępowaniu cywilnym. Orzeczenia te nie stanowią też czynności z zakresu administracji publicznej, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Uwzględniając powyższe, wobec tego, że skarga wniesiona przez S. M. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji