Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 165/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 57 § 1 pkt 3 art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 513/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 30 grudnia 2020 r. nr DPR.720.2.2019, DPR.720.4.2019, DPR.720.8.2019, DPR.720.9.2019 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 531/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku P. G. o odmówił przywrócenia terminu do usunięcia baków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 30 grudnia 2020 r. nr DPR.720.2.2019, DPR.720.4.2019, DPR.720.8.2019, DPR.720.9.2019 w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec Idea Bank S.A., umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wskazani w komparycji skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do WSA w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 30 grudnia 2020 r. w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec Idea Bank S.A., umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora.

Zarządzeniem z 27 maja 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego P. G. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) naruszenia interesu prawnego skarżącego - nadesłanie kopii rachunku domu maklerskiego/banku lub zaświadczenia depozytowego, z którego wynika nr serii obligacji lub instrumentów finansowych wyemitowanych przez G.S.A. a posiadanych przez skarżącego, alternatywnie do nadesłania odpisu pozwu złożonego do sądu powszechnego związanego z emisją obligacji lub instrumentów finansowych wyemitowanych przez G. S.A. w takiej części, z której wynika nr serii obligacji G. lub wyemitowanych instrumentów finansowych w odniesieniu do skarżącego– w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 21 czerwca 2021 r. Brak nie został uzupełniony, w związku z powyższym postanowieniem z 6 lipca 2021 r. odrzucono skargę P. G.. Postanowieniem z 11 sierpnia 2021 r. Sąd stwierdził prawomocność postanowienia z 6 lipca 2021 r.

Pismem z dnia 29 listopada 2021 r. skarżący P. G. wniósł do WSA w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek wskazał, że o odrzuceniu jego skargi dowiedział się od swojego pełnomocnika w dniu 24 listopada 2021 r. Wskazał, że jego pełnomocnik adwokat J. K. nie poinformował go o konieczności usunięcia braków formalnych skargi.

Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że strona bezskutecznie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wniosek ten został wprawdzie złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, co pozwoliło na jego merytoryczną ocenę, skarżący dokonał jednocześnie czynności, dla której określony był termin, jednak we wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności, wskazujących na brak winy w jego uchybieniu. Powyższe warunki nie zostały więc spełnione łącznie i skutecznie. Ponadto Sąd I instancji wskazał, że to na pełnomocniku ustanowionym w tej sprawie spoczywała bowiem odpowiedzialność za działanie osób, którymi w wypełnianiu swoich obowiązków się posłużył. W niniejszej sprawie nie wykazano przy tym, że pełnomocnik skarżącego dołożył należytej staranności i rzeczywiście uzupełnił braki formalne skargi. W sytuacji bowiem, gdy strona działała za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, który nie dołożył należytej staranności w celu terminowego usunięcia braków formalnych skargi, uznać należy, że negatywne konsekwencje takiego działania pełnomocnika obciążają stronę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżący i zarzucił mu naruszenie przepisu postępowania w postaci art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłanie dokumentu z którego wynika nr serii obligacji lub instrumentów finansowych posiadanych przez Skarżącego wyemitowanych przez G. S.A. albo do nadesłania odpisu pozwu złożonego do sadu powszechnego związanego z emisją obligacji lub instrumentów finansowych wyemitowanych przez G. S.A. w takiej części, z której wynika nr serii obligacji G. lub wyemitowanych instrumentów finansowych w odniesieniu do skarżącego, a w konsekwencji odrzucenie skargi P. G., podczas gdy Skarżący do skargi dołączył wyciąg z odpisu pozwu złożonego przeciwko I. b. S.A., a ponadto nie posiada on żadnego instrumentu finansowego emitowanego przez G. S.A., a więc nie był w stanie wykonać przedmiotowego zobowiązania, gdyż posiada on certyfikaty inwestycyjne [...]

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę postanowienia WSA w Warszawie i przywrócenie Skarżącemu terminu do ewentualnego uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Braki formalne skargi uniemożliwiały Sądowi nadanie jej prawidłowego biegu w związku z czym Sąd zarządzeniem z dnia 27 maja 2021 r. wezwał skarżącego do usunięcia owych braków formalnych w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi, które to zarządzenie zostało skarżącemu prawidłowo doręczone. Skarżący jednak w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych skargi, i w żaden sposób nie ustosunkował się do zarządzenia Sądu.

Skoro zatem skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, wniesiona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Pełnomocnik skarżącego w toku swoich wywodów podniesionych w zażaleniu nie dostrzega, że strona we właściwym terminie w ogóle nie kwestionowała treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r., którym to została zobligowana do uzupełnienia określonych w nim braków skargi. Skoro zatem nie stanowiło ono przedmiotu zaskarżenia, to strona miała obowiązek zastosować się do jego treści i obowiązku tam wskazanego, jednakże tego nie uczyniła.

Na marginesie jedynie wskazać należy, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie zupełnie nie dotyczy przedmiotu postępowania zażaleniowego, jakim jest odmowa przywrócenia terminu, lecz w istocie skupia się na kwestionowaniu treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r.,

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia