Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 445/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6163 Gospodarowanie nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na pismo Dyrektora Zespołu Gospodarowania Zasobem w Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] dotyczące wystąpienia w sprawie odmowy płacenia czynszu dzierżawnego postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

T. N. przedmiotem skargi z dnia 31 stycznia 2012 r. uczynił pismo Dyrektora Zespołu Gospodarowania Zasobem w Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...].

Skarżący określił zaskarżone pismo jako decyzję, wskazał, że nie zgadza się z wyrażonym w niej stanowiskiem i zażądał ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej zgłoszonej przez niego odmowy płacenia czynszu dzierżawnego. Zażądał ustalenia czynszu na poziomie stanowiącym średnią opłat z tego tytułu z wszystkich umów dzierżawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

6. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 tej samej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak wskazano powyżej, skarżący uznał zaskarżone przez niego pismo Dyrektora Zespołu Gospodarowania Zasobem w Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] za decyzję, która podlega kontroli sądu administracyjnego.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również Kodeks postępowania administracyjnego i inne procedury administracyjne, nie zawierają definicji decyzji. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przez decyzję rozumie się wydany na podstawie powszechnie obowiązującego przepisu prawa władczy i jednostronny akt, rozstrzygający konkretną sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem administracji węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej (zob. np. J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008 r. s. 26, por. także uchwałę Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r. sygn. akt III AZP 1/88 - OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59).

W piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...], którego kopię organ przekazał do Sądu wraz ze skargą, aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w odpowiedzi na wystąpienie T. N. w sprawie odmowy płacenia czynszu dzierżawnego za dzierżawione nieruchomości rolne, przedstawiono skarżącemu stanowisko Agencji Nieruchomości Rolnych w tej sprawie. Wyjaśniono m.in., że przed przystąpieniem do wygranego przetargu, podpisał oświadczenie o zapoznaniu się z przedmiotem przetargu, a następnie podpisał umowę dzierżawy, akceptując wynik i warunki przetargu. Wskazano też, że Agencja nie może obniżyć czynszu wylicytowanego w przetargu publicznym, a odmowa płacenia czynszu jest jawnym naruszeniem zapisów umowy dzierżawy i może skutkować jej rozwiązaniem przez Oddział Terenowy ANR w L.

W ocenie Sądu pismo z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] nie jest decyzją podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Pismo to nie posiada bowiem przedstawionych wyżej cech niezbędnych dla zakwalifikowania go jako decyzji administracyjnej. Stanowi jedynie, wywołane wystąpieniem T. N. w sprawie odmowy płacenia czynszu dzierżawnego, stanowisko Agencji Nieruchomości Rolnych co do postulatów drugiej strony umowy dzierżawy. Stanowisko to dotyczy zatem jednego z elementów stosunku zobowiązaniowego, uregulowanego łączącą skarżącego i Agencję umową cywilnoprawną. Zaskarżone pismo nie ma więc charakteru władczego i jednostronnego. Stąd brak jest także podstaw aby zakwalifikować je jako inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Kontrola sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna również na podstawie przepisu szczególnego.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.