Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 252/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 26 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1521/17 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1521/17 w sprawie ze skargi C.P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2946/16 w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 20 lipca 2006 r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1521/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C.P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2946/16 w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 20 lipca 2006 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W dniu 29 listopada 2017 r. Skarżąca nadała do Głównego Inspektora Transportu Drogowego przesyłkę zawierającą wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W dniu 12 grudnia 2017 r. organ przekazał wniosek do WSA.

Odmawiając sporządzenia uzasadnienia wyroku, WSA w Warszawie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła zażaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy zgłosić w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z kolei art. 141 § 3 p.p.s.a. stanowi, że odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. Jedną z sytuacji, w których sąd jest zobligowany do wydania postanowienia, o którym mowa w ostatnim z przywołanych powyżej przepisów, jest uchybienie przez stronę ustawowemu terminowi przewidzianemu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zaznaczyć należy, że rozstrzygnięcie sądu zapadające w omawianym trybie oparte jest na okolicznościach o charakterze obiektywnym, tj. niezależnych od winy strony w uchybieniu terminu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wobec stwierdzenia uchybienia przez skarżącą terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a., zgodnie z prawem odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Sąd administracyjny pierwszej instancji słusznie wskazał, że w sytuacji, gdy pismo wniesione zostało do niewłaściwego sądu lub organu, decydująca dla zachowania terminu jest data przekazania pisma przez niewłaściwy organ lub sąd do właściwego sądu. Okoliczności o charakterze subiektywnym, na które powołuje się skarżąca, mogły by być wzięte pod uwagę, jedynie w postępowaniu incydentalnym zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 86 i nast. p.p.s.a.).

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.