Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1059/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 i  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Teresy Z. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia (...) marca 2007 r. (...) w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: - zwolnić skarżącą T. Z. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2007 r. wydanym w niniejszej sprawie zwolniono skarżącą T. Z. od wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 9 listopada 2007 r. wyroku oddalającego skargę T. Z. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od pozostałych kosztów sądowych. W formularzu PPF skarżąca wskazała, że jest współwłaścicielką domu o pow. 110 m2, działki o pow. 13,68 arów oraz akcji wartościowych na kwotę ok. 11 000 zł.

Z rubryki 6 formularza dotyczącej stanu rodzinnego, wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z pełnoletnim synem. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż jedynym jej dochodem jest emerytura rodzinna w wysokości 675 zł netto miesięcznie oraz renta socjalna syna w wysokości 480 zł miesięcznie. Z tej kwoty jak oszacowała wydaje około 200 zł na opłacenie rachunków. Pozostałą sumę skarżąca przeznacza na lekarstwa dla siebie i syna. Jak wynika z nadesłanych dokumentów syn skarżącej jest osobą w stosunku do którego orzeczono umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis sądowy i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, który może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania konieczne go dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że spełnia ona warunki, o których mowa we wskazanym wyżej przepisie.

Oceniając przedłożony przez T.Z. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową i zdrowotną skarżącej oraz jej syna. Złożone przez skarżącą oświadczenie co do stanu zdrowia oraz wysokości stałych dochodów i wydatków wskazuje, że po stronie skarżącej istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca i jej syn uzyskują wprawdzie stałe dochody w wysokości 1155 zł brutto miesięcznie, niemniej jednak wysokość przedstawionych przez skarżącą wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania oraz leczeniem jej oraz syna potwierdza, iż dochody te służą prawie w całości do pokrycia comiesięcznych wydatków. Skarżąca nie jest zatem w stanie z bieżących dochodów poczynić oszczędności, z których mogłaby pokryć koszty postępowania sądowego. Mając na względzie powyższe ustalenia faktyczne uznano, że skarżąca wyczerpuje przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.