Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 552/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 17 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. N. M. N. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie nakazania zamurowania otworów okiennych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 552/03

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [..], Nr [..], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał J. i J. M. przebudowę w budynku mieszkalnym, położonym na działce przy ul. A w T., ściany przygranicznej od strony granicy z działką J. i M. N. położonej przy ul. A, w ten sposób, aby spełniała wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego t.j. - zamurowanie trzech otworów okiennych o wymiarach 2,15 x 1,50 m znajdujących się w tej ścianie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano przepisy art. 66 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) oraz art. 104 k.p.a. w związku z §77 i 78 Zarządzenia Nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Bud. z 1966 r. Nr 10, poz. 44),

Organ I instancji zastrzegł, że o wykonaniu nałożonego obowiązku należy niezwłocznie powiadomić Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. i J. M. podali, że budynek został zbudowany 30 lat temu, nastąpił odbiór budynku i budynek został przyjęty do użytkowania przez Urząd Miasta. Jak wskazali odwołujący się, budynek do dnia dzisiejszego stoi w nie zmienionym stanie, nie wprowadzono przez ten okres żadnych przeróbek i przez cały ten okres nie było żadnej skargi, interwencji, czy to ze strony Urzędu czy Państwowej Straży Pożarnej, czy ze strony sąsiada, od strony którego posesji znajdują się okna.

Decyzją z dnia [..], Nr [..] , wydaną na podstawie przepisów art. 138 § 2 k.p.a., [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie należało stwierdzić, iż wzajemne usytuowanie budynku mieszkalnego skarżących i budynku usytuowanego na działce sąsiedniej, nie spełnia warunków przepisów § 20 ust. 2 w związku z ust. 8 pkt 3 powołanego w decyzji organu I instancji zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r . - odległość ta winna wynosić co najmniej 6 m, a zatem w rozpatrywanym przypadku odległość od granicy każdego z budynków winna wynosić co najmniej połowę tej odległości. [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że budynek J. i J. M. znajduje się w odległości 0,6m od istniejącego ogrodzenia, a z przedłożonych dokumentów wynika, iż budynek ten zrealizowany został na podstawie pozwolenia na budowę i chociaż nie zachował się projekt budowlany, to udowodniono niezbicie, iż został przyjęty do użytkowania przez właściwy organ z uwzględnieniem obecnego usytuowania.

W ocenie organu odwoławczego, należy uznać, że w obiegu prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, a w takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego mógłby prowadzić postępowanie tylko w przypadku, gdyby udowodnił, że inwestor po dacie przyjęcia budynku do użytkowania prowadził samowolnie roboty budowlane wymagające uzyskania pozwolenia, np. wykonał samowolnie otwory okienne w ścianie zbliżonej do granicy z działką sąsiednią - mógłby również prowadzić postępowanie, gdyby decyzja o pozwoleniu na budowę znak [..] z dnia [..] została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie art. 157 § 1 k.p.a.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. i M. N. zarzucili organom prowadzącym postępowanie administracyjne niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, wnosząc o uchylenie decyzji organów I i II instancji.

Skarżący zakwestionowali dokonane przez organ odwoławczy ustalenia. Podnieśli także, że organ nadzoru budowlanego II instancji podjął próbę utrzymania stanu z istotnymi odstępstwami od warunków technicznych. W ocenie J. i M. N., prezentowane przez ten organ stanowisko spowodować może nawet niewłaściwe rozstrzygnięcie przez organ I instancji.

W ocenie skarżących decyzje obu instancji naruszają ich prawa, a fakt zamurowania tylko okien w ścianie budynku od strony granicy, uniemożliwia im budowanie w granicy działki.

W odpowiedzi na skargę [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Organ odwoławczy podał, że decyzję Nr [..] uchylono po to, by organ I instancji zebrał w tej kwestii dowody w postaci zeznań świadków bądź ustalił stan faktyczny na podstawie mapy geodezyjnej terenu, a jak wynika z treści protokołu z rozprawy administracyjnej przeprowadzonej przez organ I instancji dnia 13 maja 2003 r., czynności w tym zakresie już zostały podjęte - wyjaśnienie okoliczności powstania sytuacji niezgodnej z przepisami ma bowiem decydujące znaczenie dla ustalenia dalszego toku postępowania i przyjęcia właściwej podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

W dniu 6 października 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wydał kolejną decyzję w tej sprawie, mocą której umorzył postępowanie na podstawie art. 105 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.).

Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy ustawa o p.s.a.). Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z przepisem art. 161 §1 ustawy o p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Niezależnie od zarzutów skargi postępowanie w sprawie niniejszej stało się bezprzedmiotowe, gdyż po decyzji kasatoryjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. M. prowadził dalej postępowanie i w dniu [..]. wydał ponownie decyzję w tej samej sprawie [Nr..]. Jest to nowe zdarzenie, które powoduje, że zbędne staje się prowadzenie postępowania ze skargi na decyzję organu odwoławczego – postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi zatem należało umorzyć na podstawie art.161 §1 pkt.3 ustawy o psa.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.