Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1733/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2010r. sprawy ze skargi W. w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji podmiotowej na finansowanie badań własnych uczelni uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2008r., Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego sformułował wniosek o przyznanie dotacji na finansowanie badań własnych uczelni w 2009 roku dla 65 publicznych uczelni akademickich oraz 13 niepublicznych uczelni akademickich, w tym Wyższej Szkole [...] w W.

W dniu [...] listopada 2008r Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego sformułował wniosek korygujący o przyznanie dotacji na finansowanie badań własnych uczelni w 2009 roku w tym uczelni niepublicznych, a wśród nich - Wyższej Szkole [...] w W..

Według protokołu Nr [...] z posiedzenia interdyscyplinarnego Zespołu do Spraw Badań Własnych Uczelni z dnia [...] lutego 2009r. (powołanego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do opiniowania wniosków, złożonych przez właściwych ministrów, o przyznanie dotacji na finansowanie badań własnych uczelni), Zespół ten przedstawił Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Nauki swoje stanowisko wyrażające się w nie rekomendowaniu przyznania ośmiu uczelniom- w tym Stronie w niniejszej sprawie – dotacji na badania własne.

W dniu [...] października 2008r. Komisja jednogłośnie pozytywnie zaopiniowała stanowisko Interdyscyplinarnego Zespołu do Spraw Badań Własnych Uczelni odnośnie braku rekomendacji do przyznania Stronie dotacji na badania własne.

Decyzją z dnia [...] maja 2009r., Nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego odmówił Wyższej Szkole [...] w W. przyznania dotacji podmiotowej na finansowanie badań własnych uczelni w 2009 roku.

W uzasadnieniu Organ wskazał, że wszczęcie procedury przyznawania środków finansowych z budżetu państwa- działu Nauka- na finansowanie badań własnych uczelni następuje, zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007r., w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na działalność statutową – aktu wykonawczego do ustawy z dnia 8 października 2004r., o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2008r. Nr 169, poz.1049). Ponadto wskazano, że zasady przyznawania uczelniom dotacji na badania własne były opiniowane przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego , zgodnie z art. 45 ust. 2 pkt 5 ustawy o szkolnictwie wyższym (Dz.U.Nr 164, poz. 1365) i zgodnie z tymi zasadami Wyższej Szkoły [...] w W. nie rekomendowano do objęcia przedmiotową dotacją.

Podkreślono, iż Interdyscyplinarny Zespół do Spraw Badań Własnych Uczelni, dokonujący wstępnej oceny wniosku ministra oraz Komisja do Spraw Badań Własnych Uczelni, dokonujący wstępnej oceny wniosku ministra oraz Komisja Badań na Rzecz Rozwoju Nauki Rady Nauki, działając na podstawie § 11 ust.4 w.w. rozporządzenia , przyjęły stanowisko Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i nie rekomendowały Wyższej Szkoły [...] w W. do objęcia dotacją na badania własne uczelni w 2009r.

Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - z dnia [...] maja 2009r.

Według protokołu z posiedzenia Zespołu Odwoławczego Rady Nauki z dnia [...] czerwca 2009r , Zespół ten wyraził opinię, że decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2009r powinna zostać utrzymana w mocy.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. Nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ wyjaśnił, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został poddany ocenie w trybie określonym w art.5 ust.2 i 3 ustawy z dnia 8 paździenika 2004r. o zasadach finansowania nauki i Zespół Odwoławczy Rady Nauki stwierdził, że proces przyznawania dotacji był zgodny:

- w dziale szkolnictwo wyższe; z ,,Kryteriami podziału dotacji na finansowanie badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego’’, przyjętymi na podst. Art.45, ust.2, pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005r.-Prawo o szkolnictwie wyższym przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego (uchwała Nr [...] Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2008r w sprawie kryteriów podziału dotacji na finansowanie badań własnych w 2009 r uczelni nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego),

- w dziale nauka: z zasadami i procedurą określoną w rozporządzeniu. Ministra Nauki i Szkolnictwa wyższego z dnia 17 października 2007r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na działalność statutową (Dz.U. Nr 205, poz. 1489), przy uwzględnieniu kryteriów określonych w art. 4 ustawy z dnia 8 października 2009r o zasadach finansowania nauki.

Minister wyjaśnił, że w wyniku tak przeprowadzonego procesu oceny wyłoniona została grupa uczelni o gwarantowanym wysokim poziomie prowadzonych badań i w tej grupie nie znalazła się Wyższa Szkoła [...] w W.

Reasumując, Minister wskazał, iż uwzględniając wyniki oceny merytorycznej uczelni oraz kierując się art. 138 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz.U.Nr 249, poz.2104), po umożliwieniu stronie zapoznania się z wszelkimi dowodami dotyczącymi wniosku i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów, orzekł jak wyżej.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] maja 2009r. jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa.

Uzasadniając ten zarzut Skarżąca podniosła, że organ jako podstawę prawną odmowy przyznania dotacji podmiotowej wskazał art. 3 ust. 3 i art..11 ust.3 pkt. 2 ustawy z dnia 8 października 2004r o zasadach finansowania nauki, podczas gdy przepis art. 3 ust.3 ustawy wyraźnie stanowi, iż Minister przyznaje środki finansowe na naukę w drodze decyzji, na podstawie wniosków złożonych przez podmioty o których mowa w ust.2. Skarżąca wskazała także, że obowiązujące przepisy nie różnicują uczelni w zakresie możliwości ubiegania się o dotacje ze względu na to, czy są to uczelnie akademickie czy zawodowe; wobec tego odmowa przyznania dotacji podmiotowej na finansowanie badań własnych ogranicza realizację podstawowych zadań uczelni tj. prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług badawczych (ar. 13 ust.1 pkt 3 ustawy – prawo o szkolnictwie wyższym).

Rozwijając zarzut wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa Skarżąca wskazała, że jej zdaniem, brak było podstaw prawnych do wydania i wprowadzenia do obrotu prawnego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego dokumentu ,,Kryteria podziału dotacji na finansowanie badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego’’ gdyż został on wydany bez umocowania prawnego w ustawie z 8 października 2004r o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2008r. Nr 169,poz.1049). Ponadto, zdaniem Skarżącej, przy wydaniu tegoż dokumentu zostały naruszone zasady określone w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007r w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na działalność statutową (Dz.U. Nr 7, poz.1489). Podkreślono, że w wyniku pozytywnego zaopiniowania przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego przedmiotowy dokument został bezprawnie wprowadzony do obrotu prawnego jako lista kryteriów podziału dotacji i stał się podstawą do wydania dokumentu ,,Propozycja dotacji na finansowania badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego’’.

Rażące naruszenie prawa, zdaniem Wyższej Szkoły [...] w W. polegało na bezprawnym zastosowaniu do oceny wniosku jej dotyczącego, zasad określonych we wskazanych wyżej dokumentach.

Podkreśliła również, że przedmiotowe dokumenty bezprawnie ograniczyły uprawnienia uczelni niepublicznych do uzyskania dotacji na badania własne wyłącznie do uczelni posiadających uprawnienia doktorskie.

Szkoła zarzuciła również, iż zgodnie z zapisem w w.w. dokumentach, dotacja na badania własne na rok 2009 nie może być wyższa niż dotacja przyznana na rok 2008, co dodatkowo dyskryminuje uczelnie, które nie otrzymały dotacji na badania własne w 2008 roku.

Skarżąca wskazała, że wadliwie zastosowano przepis art. 45 ust.2 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005r – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U.Nr.164, poz.1365), bowiem wspomniana podstawa prawna nie upoważnia MNiSW do odrębnego względem rozporządzenia ustalenia kryteriów podziału dotacji na badania własne.

Ponadto zarzucono Ministrowi zaniechanie zapoznania strony ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji administracyjnej z dnia [...] maja 2009r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze, organ wskazał, że zgodnie z przepisem art.26 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997r o działach administracji rządowej (Dz.U.Nr 141, poz.943 z póżn. zm.) dział ,,szkolnictwo wyższe’’ obejmuje , między innymi, sprawy finansowania nauki w szkołach wyższych. Przepis ten zobowiązuje więc ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, do prowadzenia polityki w tym zakresie przy uwzględnieniu zasad ustalonych przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego- na podstawie art. 45 ust.2 pkt 5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Przepis ten stanowi, że Rada Główna Szkolnictwa Wyższego wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz w sprawach przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa.

Co do ustalania przez Ministra kryteriów udzielania dotacji podkreślono, że zgodnie z §11 ust.3 pkt 1 rozporządzenia Minister jako kryterium przyjmuje zgodność rozwoju kadr naukowych i specjalności naukowych w uczelni z priorytetami wynikającymi z polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa. Uprawnione jest więc zarówno ustalanie przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego kryteriów udzielania dotacji, jak i zaciąganie w tych kwestiach opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

Wyjaśniono, że zgodnie z § 11 rozporządzenia, wnioski o przyznanie dotacji na badania własne uczelni składają:

- minister sprawujący nadzór nad uczelnią – dla uczelni publicznych,

- minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego – dla uczelni niepublicznych.

Organ podniósł, że obowiązujące przepisy nie przewidują szczególnej procedury poprzedzającej wystąpienie danego ministra do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o udzielenie dotacji, a także brak jest również ustawowych kryteriów merytorycznych, jakimi mają się kierować ministrowie w typowaniu uczelni przeznaczonych do otrzymania dotacji. Dlatego też ministrowie sprawujący nadzór nad uczelniami sami określają sposób i tryb postępowania oraz kryteria merytoryczne spełnienie których powoduje zakwalifikowanie danej uczelni do otrzymania dotacji. Działania te wynikają z własnych procedur oceny uczelni – różnych w różnych działach administracji.

Wskazano również, że w przypadku Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zachodzi taka sytuacja, iż Minister ten jest jednocześnie organem wnioskującym o przyznanie dotacji dla uczelni niepublicznych oraz organem przyznającym te dotacje. Wspomniane wyżej dokumenty służą więc Ministrowi jako pomoc w podejmowaniu decyzji o wyznaczeniu danej szkoły do otrzymania dotacji. Są to dokumenty, których celem jest prowadzenie jednolitej polityki w zakresie dotowania uczelni.

Odnosząc się do zarzutu braku podstaw prawnych do odmowy przyznania dotacji organ wyjaśnił, ze przepisy art.3. ust. 3 i art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 8 października 20043r. o zasadach finansowania nauki istotnie mówią o przyznaniu środków finansowych na naukę, bez dodatkowego stwierdzenia, że takich środków się również odmawia, co nie oznacza, że decyzja Ministra może być wyłącznie pozytywna. Znaczyłoby to bowiem, że każdy złożony wniosek spełniający wymogi formalne i zawierający jakiekolwiek uzasadnienie merytoryczne powinien być rozpatrzony zgodnie z żądaniem.

Organ podkreślił też, że przepisy ustawy o zasadach finansowania nauki w zakresie możliwości ubiegania się o dotacje na badania własne, nie różnicują uczelni ze względu na to, czy są to uczelnie publiczne czy niepubliczne. Jednakże przepisu art. 3 ust.2 ustawy nie można rozumieć w ten sposób, że obligatoryjne jest dotowanie z budżetu państwa każdej istniejącej uczelni, zarówno publicznej , jak i niepublicznej.

Co do zarzutu dyskryminacji uczelni, które nie otrzymały dotacji na badania własne w 2008r wskazano, że w myśl § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, jednym z kryteriów udzielenia dotacji, jest wykorzystanie przez uczelnie dotacji na badania własne w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku. Chodzi tu o uczelnie, które w 2008r otrzymały dotację, a nie odnosi się to do uczelni, które w ogóle dotacji nie otrzymały.

Co do zarzutu zaniechania zapoznania strony postępowania ze zgromadzonym materiałem dowodowym organ przyznał, że miało to miejsce przed wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2009r, jednakże podkreślił, iż taką możliwość otrzymała strona przed wydaniem decyzji z dnia [...] sierpnia 2009r, a w oświadczeniu Szkoły z dnia [...] lipca 2009r nie wskazano, do jakiego materiału dowodowego, w sytuacji braku powiadomienia, Strona nie mogła się ustosunkować.

Podkreślono także, że nie uniemożliwiło to Stronie podjęcia konkretnej czynności procesowej, a nadto uchybienie to nie miało wpływu na wynik postępowania.

Został też wskazany wyrok WSA z dnia 28 stycznia 2009r. sygn. III SA/Kr 1055/08 dotyczący wspomnianej wyżej kwestii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę, ma obowiązek dokonać kontroli decyzji i ustalić, czy przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy lub czy nie doszło do nieważności decyzji.

Badając przedmiotową decyzję we wskazanych kierunkach, WSA stwierdził, że skargę należy uwzględnić, jakkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane.

Na wstępie należy wskazać, że sąd uznał, że nie zachodzi tu nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej , gdyż wskazane akty nie zostały dotknięte żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego- ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. ( tekst jednolity :Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., Nie można stwierdzić, jak żąda Skarżąca, iż decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa ( art.156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Wskazywane przez Skarżącą przepisy art. 3 ust. 3 i art.11 ust. 2 ustawy z dnia 8 października 2004r o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2008r Nr 238, poz.2390), dalej ustawa o zasadach finansowania, będące podstawą decyzji istotnie stanowią o przyznaniu środków finansowych na naukę, bez dodatkowego stwierdzenia, że takich środków się odmawia, co nie znaczy, że każdy wniosek , który spełnia wymogi formalne i zawiera jakiekolwiek uzasadnienie merytoryczne powinien być rozpoznany zgodnie z żądaniem. Przepis art. 3 ustawy o zasadach finansowania mówiący, że Minister ,,przyznaje środki finansowe na naukę w drodze decyzji’’ należy rozumieć jako stanowiący o tym, że Minister rozstrzyga o przyznaniu środków w sposób określony tym przepisem, przy czym rozstrzygnięcie może być zarówno pozytywne jak i negatywne. To było intencją ustawodawcy, skoro z przepisu art. 5 wspomnianej wyżej ustawy wynika, że ,,strona niezadowolona z decyzji dotyczącej przyznania albo odmowy przyznania środków na naukę może zwrócić się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Obowiązujące przepisy ustawy o zasadach finansowania w zakresie możliwości ubiegania się o dotacje na badania własne, nie różnicują uczelni ze względu na to, czy są to uczelnie publiczne czy niepubliczne, co nie znaczy że dotowanie z budżetu państwa każdej istniejącej uczelni jest obligatoryjne.

Nie można też podzielić poglądu Skarżącej o braku podstawy prawnej do wydania i wprowadzenia do obrotu przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego dokumentu ,,Kryteria podziału dotacji na finansowania badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego’’ oraz dokumentu ,,Propozycja podziału dotacji na finansowanie badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego’’

Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 26 ust.1 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej (Dz.U. Nr 141, poz.943 z póżn. zm.) dział ,,szkolnictwo wyższe’’ obejmuje, między innymi, sprawy finansowania nauki w szkołach wyższych. Przepis ten zobowiązuje ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego do prowadzenia polityki w tym zakresie przy uwzględnieniu zasad ustalonych przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego, na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z póżn. zm. ). Przepis ten stanowi, że Rada Główna Szkolnictwa Wyższego wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, oraz w sprawach przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa.

Należy podkreślić, że zgodnie z § 11 ust. 3 pkt r rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2007r (Dz.U. z 20007r. Nr 205, poz. 1489), dalej rozporządzenie, jako kryterium udzielania dotacji przyjmuje się ,,zgodność rozwoju kadr naukowych i specjalności naukowych w uczelni z priorytetami wynikającymi z polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa.

Minister NiSzW jest więc uprawniony do ustalania kryteriów udzielania dotacji jak i zasięgania – w tych kwestiach – opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

Sąd zwraca uwagę, że obowiązujące przepisy nie przewidują jakiejś szczególnej procedury poprzedzającej wystąpienie danego ministra do Ministra NiSzW o udzielenie dotacji.

Brak jest też ustawowych kryteriów merytorycznych jakimi mają się kierować ministrowie we wskazywaniu uczelni przeznaczonych do otrzymania dotacji.

Tak więc, w tym stanie prawnym, ministrowie sprawujący nadzór nad uczelniami, sami określają sposób i tryb postępowania oraz kryteria merytoryczne, których spełnienie powoduje zakwalifikowanie danej uczelni do otrzymania dotacji.

Reasumując ,były podstawy prawne do wydania i wprowadzenia do obrotu prawnego dokumentu ‘’Kryteria podziału dotacji na finansowania badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministra NiSzW i zastosowanie go do oceny wniosku Skarżącej oraz do wydania i zastosowania dokumentu ,,Propozycja podziału dotacji na finansowania badań własnych uczelni nadzorowanych przez Ministra NiSzW’’.

WSA nie stwierdził również wystąpienia w niniejszej sprawie dyskryminacji uczelni polegającej na przyjęciu - jako jednego z kryteriów decydujących o otrzymaniu dotacji - kryterium wykorzystania przez uczelnie dotacji na badania własne w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku. Chodzi o uczelnie, który w 2008r przyznano dotacje i ta kwota w 2009r nie może być wyższa, nie odnosi się to do uczelni, które w ogóle nie otrzymały dotacji w roku 2008, co nie przeszkadza, że mogą je otrzymać w roku 2009.

Podstawą uchylenia przez WSA zaskarżonej decyzji jest to, iż nie spełnia ona wymogów art. 107 k.p.a.

Zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem, decyzja powinna zawierać: oznaczenia organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej , rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji,

Z § 3 wskazanego wyżej przepisu wynika, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd stwierdza, że w zaskarżonej decyzji brak jest prawidłowego uzasadnienia, co uniemożliwia jej kontrolę.

Poza wskazaniem przez organ zastosowanych przepisów nie ma w uzasadnieniu wskazanego toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia, co ma istotne znaczenie przy ocenie prawidłowości decyzji. Brak jest konkretnego wskazania której z przesłanek niezbędnych do otrzymania dotacji i dlaczego nie spełnia Wyższa Szkoła [...] w W. Sąd przypomina, że uzasadnienie składa się z dwóch części: uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego. W uzasadnieniu należy najpierw podać fakty, które organ administracji uznał za udowodnione, a dopiero później dokonać oceny przyjętego stanu faktycznego w świetle konkretnych przepisów prawa (wyrok NSA z 14 grudnia 2000r., III SA 2042/00 – LEX nr 47321). Organ nie może się ograniczyć do powołania artykułu czy paragrafu przepisu prawa, lecz powinien w uzasadnieniu zawrzeć umotywowaną ocenę stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa oraz wskazać, jaki związek zachodzi między tą oceną a treścią rozstrzygnięcia (wyrok NSA z 15 grudnia 19955 r., SA/Lu 2479/94 – LEX nr 27106).

Zadaniem uzasadnienia jest przekonanie strony o prawidłowości rozstrzygnięcia i powinno ono być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady przekonywania (art.11 k.p.a.).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien kierować się powyższymi wytycznymi sądu a także zadbać o to aby – zgodnie z art. 10 k.p.a. zapewnić stronie czynny udział w każdym stadium postępowania, w tym umożliwić wypowiedzenie się na temat zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji (art. 81 k.p.a.), gdyż prawo wypowiedzenia się co do całego materiału faktycznego i prawnego zgromadzonego w sprawie, który będzie podstawą do podjęcia decyzji, jest szczególnym uprawnieniem strony (Wyrok NSA z 15 grudnia 1995r., SA/Lu 507/95 –LEX nr 27107).

Z tych wszystkich względów na zasadzie art. 145 § 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.