Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 20/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 31 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie nieudzielania wyczerpujących odpowiedzi p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2005 r. B.K. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę na Naczelnika Wydziału Budownictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego. Podniosła, że organ nie odpowiedział jej na pytanie, na podstawie jakich dokumentów prawnych w rejestrze gruntów w gminie N. F.B. ma działkę nr 146 o pow. 2339 m2, skoro z aktu własności [...] z uwzględnieniem wyroku Sądu Powiatowego w B. wynika, że powinna ona mieć 2000m2. Do pisma dołączyła odpowiedź uzyskaną ze Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 18 października 2005 r.

W piśmie z dnia 28 listopada 2005 r. skierowanym do B.K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. uznał skargę za bezzasadną stwierdzając, że Starostwo Powiatowe udzieliło jej wyczerpującej odpowiedzi. Organ powtórzył ponownie informacje zawarte w piśmie Starostwa

z 18.10.2005 r. oraz podkreślił, że skoro właścicielką działki nr 146 jest F.B. – jej wyłącznie przysługują jakiekolwiek roszczenia dotyczące wzruszenia decyzji scaleniowej bądź danych wynikających z ewidencji gruntów.

Pismem z dnia 30 listopada 2005 r. B.K. ponownie zwróciła się Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznając, że udzielone jej odpowiedzi oparte są o sfałszowane dokumenty. Stwierdziła, że to ona jest w posiadaniu i jest właścicielem spornego pasa gruntu (stanowiącego część działki Nr 146).

Udzielając ponownej odpowiedzi w dniu 28 grudnia 2005 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wskazał, że

z posiadanych dokumentów wynika, iż w Sądzie Rejonowym dla Ł. – W.

w Ł. toczyła się sprawa [...] z powództwa F.B. przeciwko B.K. o wydanie nieruchomości i zapłatę i prawomocnym wyrokiem z dnia [...]. Sąd nakazał B.K. wydanie F.B. pasa gruntu o powierzchni 109 m2 stanowiącego część działki nr 146. Oznacza to, że sprawa przebiegu granicy działki była badana i została uregulowana wyrokami sądów, a organ prowadzący ewidencję gruntów jest tymi wyrokami związany zgodnie z art. 365 k.p.c.

Po uzyskaniu powyższej odpowiedzi B.K. złożyła skargę na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Urzędu Wojewódzkiego –Wydział Rozwoju Regionalnego ponownie formułując zarzut braku odpowiedzi na zasadnicze pytanie – o podstawy prawne wpisu powierzchni działki

nr 146 w wysokości 2339 m2 zamiast 2000 m2.

Następnie 24 marca 2006 r B.K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę na bezczynność tego organu.

Zarzuciła Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego bezczynność polegającą na niedopełnieniu obowiązków w kwestii wyjaśnienia wielkości należącej do F.B. działki nr 146 położonej we wsi D., której powierzchnia po przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów zwiększyła się

z 2000 m2 do 2339 m2 oraz powielanie w tym zakresie wyjaśnień Starostwa. Zdaniem skarżącej, zwiększenie powierzchni działki nr 146 nastąpiło kosztem jej nieruchomości, która obejmuje działki nr 145/1 i 145/5 ogrodzone od 1984 r. Wnosiła o cofnięcie przez Sąd decyzji o powiększeniu działki nr 146.

Wskazała także, że w dniu 27 grudnia 2005 r. złożyła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do nadrzędnego jej zdaniem organu tj. do Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Wojewódzkiego, na którą nie uzyskała odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że w dniu 27 października 2005r. do wpłynęła do niego skarga B.K. na Naczelnika Wydziału Budownictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Powiatu [...]. Skarga dotyczyła braku odpowiedzi na zadane pytania dotyczące powierzchni działki nr 146, będącej własnością F.B.

Organ wyjaśnił, że decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] został zatwierdzony projekt scalenia gruntów obszaru [...], gm. N. Decyzja obejmowała m.in. działkę nr 138/2 o powierzchni 0,2 ha w obrębie [...], której właścicielem była F.B. W wyniku scalenia powstała działka o takiej samej powierzchni i nr 146. W latach 1992 –1993 w gminie N. została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków, w wyniku której, po zatwierdzeniu operatu ewidencyjnego nr 19-528/85 działka nr 146 otrzymała powierzchnię 0,2339 ha. Różnica w powierzchni działki powstała w wyniku zastosowania bardziej dokładnych technik obliczeniowych, a właściciel działki nie zgłosił zastrzeżeń.

Wskazał także, że Sąd Rejonowy dla Ł. – W. w Ł. w sprawie [...]

z powództwa F.B. przeciwko B.K. o wydanie nieruchomości i zapłatę nakazał pozwanej B.K. aby wydała powódce zajmowany przez siebie pas gruntu o powierzchni 109 m kw. stanowiący część działki 146. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Ł., który oddalił apelację pozwanej. Oznacza to, że przebieg granicy działki nr 146 z działką skarżącej został uregulowany wyrokami Sądów, a organ administracji prowadzący ewidencję jest nimi związany, zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. Podkreślił także, że skarżąca nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym działki Nr 146, gdyż działka ta nie jest jej własnością .

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał także, że po uzyskaniu wyjaśnień Naczelnika Wydziału Budownictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Powiatu [...] oraz na podstawie dostarczonej mu dokumentacji pismem z dnia 28 listopada 2005r. udzielił B.K. odpowiedzi na skargę z dnia 27 października 2005 r. W dniu 30 listopada 2005r. wpłynęło do niego kolejne pismo B.K., w przedmiotowej sprawie, na które udzielono odpowiedzi w dniu 28 grudnia 2005 r.

Ponadto w dniu 28 grudnia 2005 r. do Wojewody [...] wpłynęła skarga B.K. na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (adresowana do Urzędu Wojewódzkiego -Wydziału Rozwoju Regionalnego w Ł.). Wojewoda [...] udzielił skarżącej odpowiedzi pismem z dnia 6 stycznia 2006 r., informując jednocześnie o możliwości wystąpienia ze skargą na działanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Głównego Geodety Kraju.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) — dalej p.p.s.a. — kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach

z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1-4 (pkt 8). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie żadna z wymienionych wyżej sytuacji nie zachodzi. Przedmiotem zaskarżenia, jak wskazuje skarżąca, jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który nie wyjaśnił w sposób dostateczny na jakiej podstawie działka nr 146 stanowiąca własność F.B., w wyniku modernizacji ewidencji gruntów ma większą powierzchnię o 339 m2 Przy czym w istocie, jak wynika z treści składanych przez skarżącą pism, nie tyle oczekuje ona na informacje o podstawach wpisu powierzchni działki nr 146, co nie zgadza się ze zwiększeniem powierzchni tej działki gdyż uważa, że nastąpiło to kosztem jej działek. Nie akceptuje także i nadal polemizuje z prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego, który badał przebieg spornej granicy. Równocześnie skarżąca nie składa w pismach skierowanych do organu ewidencji gruntów żadnego wniosku, który dotyczyłby jej działek.

Jak wynika z treści cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., bezczynność organów może być przedmiotem kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 punkt 1-4 p.p.s.a.

Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają zatem postanowienia cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., co oznacza, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.

Skarżąca nie złożyła jednak żadnego wniosku dotyczącego działek stanowiących jej własność, który organ ewidencyjny obowiązany byłby rozstrzygnąć w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia.

Nie ma także podstaw do uznania, że po stronie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego istnieje w tej sprawie obowiązek wydania innego aktu lub dokonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa.

Obowiązek udzielenia skarżącej przez organ administracji pisemnej odpowiedzi (wyjaśnień) na składane przez nią pisma nie stanowi bowiem czynności określonej

w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Jeżeli Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie miał obowiązku podjęcia działań określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to równocześnie brak podstaw do przyjęcia, że może zachodzić w tym przypadku bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (patrz: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Zakamycze 2005 str. 28, porównaj także postanowienie NSA z 9 grudnia 1999 r III SAB 7/99 opubl. ONSA 2001 z. 1. poz. 27).

Pisma skarżącej kierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prawidłowo rozpatrywane były w trybie uregulowanym w dziale VIII k.p.a. w art. 221- 259 tj. w trybie tzw skargi powszechnej i skarżącej udzielono odpowiedzi na zawarte w nich pytania. Inną zupełnie kwestią jest to czy skarżąca zgadza się informacjami i ich oceną dokonaną przez WINGiK. Sąd administracyjny nie jest jednak właściwy do oceny prawidłowości postępowania skargowego. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, ta zaś część aktywności administracji nie została wymieniona

w art. 3 § 2 p.p.s.a. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny

w postanowieniu z 18 lutego 1997 r w sprawie III SAB 1/97 (LEX nr 29038) stwierdzając, że w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa stronie nie służy skarga na bezczynność organu. Poglądy takie wyrażone zostały

w okresie obowiązywania ustawy z 1995 r. o NSA, ale nadal zachowały swoją aktualność.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę; rozstrzygnięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.