Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1340/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. art. 85, 86 par. 1, 87 par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Rady Izby Notarialnej w [...] na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko asesora notarialnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r. o powołaniu M. M. na stanowisko asesora notarialnego.

Skarżąca – Rada Izby Notarialnej w [...] - złożyła w dniu 2 czerwca 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w. decyzję.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia [...] lipca 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 (dwieście) złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało prawidłowo doręczone w dniu 12 lipca 2010 r. (k. 18 akt sądowych).

Pismem z dnia 20 lipca 2010 r. (21 lipca 2010 r. - data nadania) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi na w/w. decyzję wraz z potwierdzeniem dokonania żądanego wpisu. We wniosku wskazała, iż niedotrzymanie terminu wskazanego w wezwaniu spowodowane było urlopem pracownika odpowiedzialnego za dokonanie płatności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

W świetle przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak stanowi przepis § 2 art. 87 p.p.s.a. w piśmie zawierającym przedmiotowy wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Wyżej wskazane przesłanki skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie zostały spełnione.

Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu podała, że niedotrzymanie terminu wniesienia wpisu spowodowane zostało urlopem pracownika odpowiedzialnego za dokonanie płatności. Ta jednak okoliczność nie uzasadnia, zdaniem Sądu, przyjęcia iż skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu powyższego terminu.

Urlop pracownika nie zwalnia bowiem skarżącej z obowiązku należytej organizacji pracy, ani też z odpowiedzialności za wszelkie nieprawidłowości w tym zakresie. Do skarżącej należy zatem zapewnienie starannego i terminowego działania także w sytuacji, gdy pracownik, do którego w ramach przypisanego mu zakresu obowiązków należy dokonywanie płatności, przebywa na urlopie. Skoro zatem, jak wskazuje strona, uchybienie terminu zostało spowodowane urlopem pracownika to ta okoliczność, w świetle powyższego oznacza, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw działając na swoje ryzyko.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu wniesienia wpisu nie zostało przez nią zawinione i w konsekwencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.