Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 690/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. Z. i Z. Z. wspólników E. s. c. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wprowadzenia do obrotu partii nawozu niezgodnie z warunkami z określeniem terminu jej wycofania oraz nałożeniem opłaty sankcyjnej postanawia: odmówić przyznania M. Z. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. skarżący: M. Z. i Z.

Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wprowadzenia do obrotu partii nawozu niezgodnie z warunkami z określeniem terminu jej wycofania oraz nałożeniem opłaty sankcyjnej.

Zarządzeniem z dnia 31 marca 2011 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1187 złotych. Skarżący w terminie do uiszczenia wpisu wnieśli wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 4 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. sygn. akt II GZ 509/11 oddalił zażalenie skarżących na powyższe postanowienie.

Uzasadniając odmowę przyznania prawa pomocy wskazano, że skarżący nie wykazali rzeczywistej sytuacji majątkowej i braku zdolności do poniesienia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w szczególności nie przedłożyli żądanych dokumentów w zakresie dotyczącym kwestii wszystkich posiadanych rachunków bankowych i dokonywanych na nich operacji. Ponadto skarżący Z. Z. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą P., które w szerokim zakresie zajmuje się produkcją i sprzedażą [...].

Następnie zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2011 r. skarżący zostali poinformowani o konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1187 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma informującego pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone w dniu 2 stycznia 2012 roku. Zarazem skarżący pismem z dnia 19 grudnia 2012 roku złożyli wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych, przy czym pismem złożonym w Sądzie w dniu 2 maja 2012 roku skarżący wycofali wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Równocześnie M. Z. pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego. Do niniejszego pisma został załączony wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2012 r. zwolniono M. Z. od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 690/11. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podniesiono, iż z wyjaśnień skarżącego M. Z. wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się właściwie z pomocy rodziny. Nie posiada przy tym żadnego majątku, jak również środków finansowych. Jednocześnie skarżący nie prowadzi już działalności w zakresie produkcji w ramach działów specjalnych produkcji rolnej jako wspólnik spółki cywilnej pod nazwą E. s. c. W tej sytuacji uznano, że skarżący M. Z. istotnie nie ma możliwości poczynienia oszczędności, aby ponieść koszty sądowe wywołane wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 689/11, w tym uiścić wpis w kwocie 100 złotych.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II GPP 10/12, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. Z. na przewlekłość postępowania. Natomiast postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi, pomimo wezwania Sądu.

W dniu 12 marca 2013 r. do akt niniejszej sprawy wpłynęło pismo skarżącego M. Z. zawierające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec powyższego, przy piśmie z dnia 19 marca 2013 r. skarżącemu M. Z. został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPF) w celu wypełnienia i przesłania do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. Zachowując ww. termin, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w którym zażądał zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie posiada środków na prowadzenie postępowania. Ponadto z treści wniosku wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie osiąga żadnych dochodów, a jedynym prawem majątkowym, jakim dysponuje, jest współwłasność nieruchomości gruntowej (na którą składają się nieużytki) o powierzchni ok. 5 ha. Poza ww. składnikiem nie posiada innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów (o wartości powyżej 3.000 euro) czy oszczędności.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. (w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego) skarżący został wezwany do uzupełnienia ww. wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez

1) przedłożenie dokumentu wskazującego wysokość dochodu (straty) osiągniętego przez skarżącego w roku 2012 (w zależności od formy opodatkowania),

2) złożenie oświadczenia, czy skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna – jeżeli tak, to należy przedłożyć aktualne zaświadczenie z właściwego powiatowego urzędu pracy o zarejestrowaniu skarżącego w ewidencji osób bezrobotnych, a jeżeli informacja o braku dochodów wynika z faktu, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą, która obecnie nie przynosi dochodów, zobowiązać skarżącego do przedstawienia informacji o formie opodatkowania wraz z dokumentami potwierdzającymi powyższą okoliczność (w przypadku prowadzenia przez skarżącego działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej - zobowiązać go do przedstawienia kopii ostatniej decyzji właściwego naczelnika urzędu skarbowego ustalającej wysokość zaliczek, ewentualnie - w przypadku

prowadzenia ksiąg rachunkowych - zobowiązać skarżącego do przedstawienia kopii zapisów z księgi przychodów i rozchodów na koniec marca 2013 r.),

3) przedstawienie dokumentu potwierdzającego wielkość posiadanej we współwłasności nieruchomości i miejsce jej położenia (np.: zaświadczenie z właściwego urzędu gminy lub decyzja ustalająca wysokość podatku od nieruchomości),

4) złożenie oświadczenia, czy skarżący obecnie korzysta z jakichkolwiek form pomocy społecznej bądź pomocy materialnej innych osób - jeżeli tak, to

należy przedłożyć kserokopie decyzji o przyznaniu zasiłków lub podać przez kogo i w jakim zakresie skarżący jest utrzymywany,

5) złożenie oświadczenia, czy skarżący posiada rachunki bankowe – jeżeli tak, to należy przedstawić wyciągi i wykazy z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

6) złożenie oświadczenia, czy skarżący otrzymał dopłaty bezpośrednie do gruntów z funduszy Unii Europejskiej, jeśli tak, to kiedy i w jakiej wysokości

- w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego wezwania.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący M. Z. podał, że wysokość jego dochodu w 2012 r. określa (załączona do pisma) decyzja Urzędu Skarbowego. Oświadczył też, że nie jest zarejestrowany w ewidencji osób bezrobotnych, nie korzysta z zasiłków i nie jest przez nikogo utrzymywany. Jako źródło utrzymania wskazał "doraźne prace jak (...) budzenie o poranku lub śpiewanie pieśni (...)". Jednocześnie podkreślił, że nie prowadzi działalności, "o którą Sąd pyta". E. s.c. uległo likwidacji z dniem [...] kwietnia 2012 r. i z tego tytułu spodziewa się odszkodowania. Skarżący stwierdził również, iż zlikwidował rachunek bankowy i na żądanie Sądu przestawi dokumenty potwierdzające tę okoliczność.

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. (karta 414 akt) Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] ustalił na 2012 r. skarżącemu M. Z. dochód z upraw, chowu i hodowli w wysokości [...] zł.

Oprócz ww. decyzji do przedmiotowego pisma skarżącego zostało załączone zaświadczenie Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. (karta 426 akt), z

którego wynika, że skarżący M. Z. jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego położonego w na terenie gminy [...] o powierzchni [...] ha. W tym

kontekście skarżący podniósł (w piśmie z dnia 24 maja 2013 r.), iż drugi współwłaściciel gospodarstwa rolnego nie wyraża zgody na zbycie lub obciążenie jego części, a także odmawia jej nabycia. Wskazał, że w 2010 r. nieodpłatnie przeniósł własność gruntu o powierzchni jednego hektara na drugiego współwłaściciela. Dodał, że grunt jest podmokłym nieużytkiem i nie nadaje się do prowadzenia upraw. Podsumował, iż nie posiada już gospodarstwa rolnego i okoliczność tę wykazał dowodem przedłożonym do akt sprawy.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

Na wstępie przypomnieć należy, iż instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, do których zalicza się bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalnie niezbędne.

Podkreślić również należy, że to sprawą skarżącego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, a Sąd (referendarz sądowy) nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych strony skarżącej nie są znane. Fakt niedopełnienia obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt l OZ 895/09). W tym kontekście wskazać należy, iż skarżący nie przedstawił w sposób całkowity i rzetelny swojej sytuacji majątkowej. Jego wyjaśnienia są w tym zakresie sprzeczne i nie znajdują potwierdzenia w przedłożonych do akt sprawy

dokumentach. W szczególności skarżący nie wykazał źródeł swojego utrzymania, trudno bowiem uznać jego wypowiedzi w tej kwestii za wiarygodne. Ponadto – wbrew twierdzeniom skarżącego – nie udokumentował on zbycia swojej części gospodarstwa rolnego (nie wiadomo nawet w jakiej ułamkowej części jest współwłaścicielem przedmiotowego gospodarstwa) czy zaprzestania prowadzenia działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej. Sam fakt likwidacji E. spółki cywilnej z siedzibą w [...] nie jest bowiem równoznaczny z zakończeniem prowadzenia działalności przez byłych wspólników tej spółki.

Mając na uwadze stanowisko skarżącego, który z jednej strony podnosi (we wniosku o przyznanie prawa pomocy), że nie posiada środków na prowadzenie postępowania, a z drugiej strony oświadcza (w piśmie z dnia 24 maja 2013 r.), iż utrzymuje się sam i nie korzysta z niczyjej pomocy, nie jest możliwe uznanie, że skarżący wypełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.