Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 198/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 15 ust. 1 pkt 2, art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2007 nr 70 poz 473
law: Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2008 r. sprawy ze skarg P. S.A. z siedzibą w P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r. : 1) nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży; 2) nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży; 3) nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oddala skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] listopada 2007 r. o numerach [...], [...], [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a. i art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 79 poz. 856), art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473) po rozpatrzeniu odwołań P. S.A. z siedzibą w P. (zwanej dalej skarżącą) od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa [...], powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu [...] i powyżej 18 % alkoholu [...] w sklepie wielobranżowym usytuowanym na stacji paliw nr [...] przy ul. R. w W., utrzymało w mocy zaskarżone decyzje.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 20 czerwca 2006 r. Naczelnik [...] Oddziału Terenowego Straży Miejskiej [...] W. wystąpił do Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu [...] W. z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce handlowej P. S.A. usytuowanej przy ul. R. w W., z uwagi na fakt sprzedaży alkoholu osobie nieletniej w dniu 9 czerwca 2006 r. Do pisma dołączono notatkę służbową funkcjonariusza Straży Miejskiej o omawianym zdarzeniu.

Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a) ww. ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, dalej zwanej ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, organ zezwalający cofa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw.

Wobec powyższego, w dniu 29 czerwca 2006 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w przedmiotowej placówce handlowej.

Przeprowadzono postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie, czy doszło do naruszenia zasad sprzedaży napojów alkoholowych określonych w art. 15 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Zebrano następujący materiał dowodowy:

- ww. notatkę urzędową funkcjonariusza Straży Miejskiej,

- kopię paragonu fiskalnego nr [...] z dnia 8 czerwca 2006 r.,

- pismo Naczelnika Sekcji ds. Nieletnich i Patologii Komendy Rejonowej Policji [...] z dnia 4 lipca 2006 r.,

- protokoły z przesłuchania funkcjonariuszy Straży Miejskiej K. P. z dnia 9 sierpnia 2006 r. oraz P. J. z dnia 30 sierpnia 2006 r.,

- protokoły z przesłuchania świadków - nieletniego S. K. oraz nieletniego T. S. z dnia 16 sierpnia 2006 r.

- pisma Kierownika Referatu [...] Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej Komendy Rejonowej Policji [...] z dnia 8 września 2006 r. oraz z dnia 27 listopada 2006 r.,

- pisma strony skarżącej z dnia 6 listopada 2006 r. i z dnia 8 lutego 2007 r.,

- protokół z przesłuchania kierownika stacji paliw, J. Z., z dnia 8 marca 2007 r.,

- pismo Prokuratury Rejonowej [...] z dnia 4 kwietnia 2007 r.,

- wyjaśnienia pełnomocnika strony skarżącej z dnia 30 kwietnia 2007 r.

Z akt sprawy wynika, iż w trakcie wykonywania zadań służbowych w dniu 9 czerwca 2006 r. o godz. 10.50 funkcjonariusze Straży Miejskiej zatrzymali osobę nieletnią, S. K. (17 lat), ucznia Liceum [...], która była w posiadaniu 4 puszek piwa marki "Warka" o zawartości 5,7%. alkoholu. Nieletni wskazał, że piwo zakupił w dniu 8 czerwca 2006 r. na stacji benzynowej [...] przy ul. R., niedaleko budynku przy numerze 36, ok. godz. 21.30. Nieletni posiadał przy sobie paragon zakupu piwa (załączony do notatki urzędowej), z którego wynikało, że oprócz piwa marki "Warka" zostały zakupione 3 puszki piwa marki "Korona Książęca", których nieletni nie posiadał. Nieletniemu towarzyszył drugi nieletni, T. S..

Pismem z dnia 4 lipca 2006 r. Naczelnik Sekcji ds. Nieletnich i Patologii Komendy Rejonowej Policji [...] potwierdził fakt ujawnienia osoby nieletniej posiadającej przy sobie 4 puszki piwa marki "Warka" o zawartości 5,7% alkoholu. Poinformował również, że nieletni przyznał, że alkohol zakupił w sklepie na stacji P. przy ul. R., niedaleko budynku nr [...], w dniu 8 czerwca 2006 r., ok. godz. 21.30.

W dniach 9 sierpnia 2006 r., przesłuchano funkcjonariusza Straży Miejskiej, K. P., natomiast w dniu 30 sierpnia 2006 r. przesłuchano drugiego funkcjonariusza P. J., obaj potwierdzili zdarzenie opisane w notatce urzędowej.

W dniu 16 sierpnia 2006 r., przesłuchano świadka - nieletniego S. K.. Zeznał on, że w dniu 8 czerwca 2006 r., w godzinach wieczornych, będąc w pobliżu stacji paliw [...] zakupił w sklepie stacji piwo marki "Warka" i drugie piwo (marki nie pamięta). Sprzedawca nie poprosił go o dokument tożsamości, ani też nie zapytał, czy ma ukończone 18 lat. Oświadczył, że alkohol zakupił sam, natomiast nie pamięta, kto sprzedał mu piwo. W dniu zatrzymania został przewieziony na stację paliw, gdzie nie zadawano mu żadnych pytań i nie poproszono o wskazanie osoby, która sprzedała alkohol. Ponadto, oświadczył, iż do sklepu udał się sam funkcjonariusz Policji, on zaś pozostał w samochodzie i nie brał również udziału w rozmowie z pracownikami stacji. Dodatkowo poinformował, że o fakcie posiadania paragonu dowiedział się od funkcjonariuszy, którzy sprawdzali plecak.

W tym samym dniu przesłuchano drugiego nieletniego T. S.. Nieletni zeznał, że kolegę S. K. spotkał przypadkowo w dniu 9 czerwca 2006 r., w drodze do szkoły. Do chwili sprawdzenia kolegi przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej nie wiedział, że miał on przy sobie alkohol. Nie uczestniczył również w jego zakupie.

W uwagi na informację Naczelnika Straży Miejskiej o braku danych personalnych pracownika stacji, który sprzedał piwo nieletniemu w dniu 8 czerwca 2006 r., zwrócono się do Naczelnika Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej Komendy Rejonowej Policji [...] o ich przekazanie.

Pismem z dnia 8 września 2006 r. Kierownik Referatu [...] Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej Komendy Rejonowej Policji [...] poinformował, iż zostały ustalone dane personalne sprzedawcy, którym okazał się G. P.. W trakcie prowadzonego postępowania, zmierzającego do przesłuchania w charakterze świadka ww. G. P. ustalono, że do dnia 31 sierpnia 2006 r. prowadzącym stację był Pan J. Z. (pismo strony skarżącej z dnia 6 listopada 2006 r.) oraz że skarżąca spółka nie może podać danych osobowych i miejsca zamieszkania osób pracujących na stacji, gdyż nie są one zatrudniane przez Koncern, a przez firmę związaną z P. umową handlową (pismo skarżącej nr [...] z dnia 8 lutego 2007 r.).

W dniu 8 marca 2007 r. przesłuchano J. Z., kierownika stacji paliw P. przy ul. R.. Zeznał on, że o całym zdarzeniu dowiedział się dopiero pod koniec września 2006 r., będąc wezwanym na przesłuchanie do Komisariatu Policji [...]. Oświadczył jedynie, że stosowne zeznania złożył na Policji i nie ma w tej sprawie nic więcej do powiedzenia. W piśmie z dnia 13 marca 2007 r. J. Z. dodatkowo poinformował, że nie jest w stanie przypomnieć sobie, po tak długim czasie, kto pracował tego dnia w sklepie na stacji paliw [...]Oświadczył, że stacja miała być oddana do remontu, w związku z czym większość pracowników zatrudniano na umowę zlecenie (studenci, maturzyści).

Pismem z dnia 4 kwietnia 2007 r. Prokuratura Rejonowa [...] poinformowała, że postępowanie w sprawie sprzedaży w dniu 8 czerwca 2007 alkoholu osobie nieletniej w sklepie usytuowanym na stacji paliw P. przy ul. R. zostało zakończone umorzeniem postępowania, wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2007 r. poinformowano stronę o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o przysługującym jej prawie zapoznania się z aktami sprawy i złożenia końcowego oświadczenia .

Pismem z dnia 30 kwietnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej E. B., po zapoznaniu się z aktami sprawy złożyła końcowe oświadczenie odnoszące się do materiału dowodowego w sprawie. Pełnomocnik wskazała m.in., iż wszyscy pracownicy zatrudnieni na stacji paliw nr [...] przy ul. R. przechodzą obowiązkowe szkolenia z zakresu wymagań dotyczących sprzedaży alkoholu osobom nieletnim, bez względu na formę zatrudnienia. W związku z czym, gdyby cokolwiek wzbudziło niepokój sprzedawcy, poprosiłby kupującego o dowód tożsamości. Poinformowała, że dowód zakupu znaleziony u nieletniego jest tylko dowodem na to, że zakup został dokonany na stacji paliw przy ul. R.. Nie jest natomiast dowodem na to, że zakupu dokonał zatrzymany nieletni. Zdaniem pełnomocnika fakt, że nieletni nie pamiętał, że ma paragon w plecaku oraz jakiego rodzaju piwo kupił świadczy o tym, że zakupu dokonała osoba pełnoletnia. Często bowiem zdarza się, ze osoby nieletnie usiłują kupić alkohol poprzez dorosłych, gratyfikując im ten zakup oddaniem części zakupionego alkoholu. Pełnomocnik zaznaczyła również, że w toku postępowania nie udało się ustalić danych kasjera będącego sprawcą zarzucanego czynu.

W dniu [...] czerwca 2007 r. Prezydent [...] W. wydał trzy decyzje cofające zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w przedmiotowej placówce handlowej należącej do P. S.A. w W..

W uzasadnieniach decyzji wskazano iż zabrany materiał dowodowy nie budzi wątpliwości co do faktu zakupu alkoholu przez nieletniego S. K. w sklepie usytuowanym na stacji przy ulicy R. w W.. Niniejszy fakt potwierdza znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa jak również załączony paragon fiskalny. Ponadto zaznania świadków (nieletnich i funkcjonariuszy) złożone w niniejszej sprawie są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Nieletni zarówno w czasie zdarzenia jak i podczas przesłuchania niezmiennie zeznaje, że alkohol kupił sam w dniu 8 czerwca w sklepie na stacji paliw przy ul. R..

W ocenie organu zaprezentowane przez stronę skarżącą stanowisko mające na celu doprowadzenie do uznania, że nieletni poprosił kogoś dorosłego o zakupienie dla niego alkoholu jest niczym innym, jak przyjętą przez stronę linią obrony, nie popartą żadnym dowodem. Również fakt, że nieletni nie pamiętał, że ma w plecaku paragon oraz jakiego rodzaju piwo kupił w żaden sposób nie przesądza o rozbieżnościach i wynikających z tego tytułu trudnościach w ustaleniu prawdy obiektywnej, jak również nie podważa nawet w najmniejszym stopniu zeznań nieletniego.

Ponadto organ wskazał, iż wbrew twierdzeniom strony, drugorzędne znaczenie dla wyniku sprawy o cofnięcie zezwolenia ma fakt ujawnienia osoby, która w dniu 8 czerwca 2006 r. sprzedała piwo osobie nieletniej. Istotną okolicznością w prowadzonym postępowaniu nie było ustalenie osoby dokonującej zakazanej sprzedaży, lecz stwierdzenie, że w sklepie na stacji przy ul. R. doszło do sprzedaży alkoholu osobie nieletniej.

Organ uznał, że zebrany materiał dowodowy daje podstawy do cofnięcia zezwolenia, w świetle przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Z punktu widzenia obowiązku cofnięcia zezwolenia miarodajny jest wyłącznie sam fakt sprzedaży napojów alkoholowych nieletniemu. To sprawą sprzedawcy (przedmiotu posiadającego zezwolenie) jest taka organizacja prowadzonej działalności, ażeby do wypadków sprzedaży nieletnim w ogóle nie dochodziło. Innymi słowy ryzyko naruszenia zakazów ciąży na przedsiębiorcy. Działalność gospodarcza związana ze sprzedażą napojów alkoholowych może być prowadzona przez podmioty, które dają gwarancję należytego, a przede wszystkim zgodnego z prawem prowadzenia handlu alkoholem. W ocenie organu nie może strona używać naiwnego argumentu, że osoby pracujące na stacji nie są i nie były zatrudnione przez skarżącą spółkę, ale przez firmę związaną z nią umowa handlową, gdyż w niniejszej sprawie podmiotem posiadającym zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych jest P. S.A.

Organ nie znalazł żadnych argumentów do zakwestionowania wiarygodności zarówno informacji wskazanych w notatce urzędowej funkcjonariusza Straży Miejskiej, jak również w zeznaniach funkcjonariuszy Straży Miejskiej i nieletniego i uznał że zebrany materiał dowodowy daje podstawy do cofnięcia zezwoleń w świetle art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

W odwołaniach od ww. decyzji organu P. S.A. z siedzibą w P., wniosła o ich uchylenie ewentualnie uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz naruszenie art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Skarżący wskazał, iż zebrany materiał dowodowy, w tym paragon fiskalny pozwalają jedynie na stwierdzenie, iż w dniu 8 czerwca 2006 r. na przedmiotowej stacji paliw miała miejsce sprzedaż piwa, nie pozwalają natomiast na ustalenie, czy zakupu piwa dokonał nieletni S. K.. Ze znalezionego paragonu nieletniego nie można bowiem wyprowadzić wniosku, iż był on nabywcą piwa, nie można bowiem wykluczyć, iż jego nabywcą była inna osoba pełnoletnia z którą doszło do spożycia alkoholu, a której nie wskazał chcąc ją chronić. Zarzucono także organowi, iż podczas przeprowadzonego postępowania nie ustalono, z kim nieletni wypił zakupione piwo "Korona Książęca". Ponadto skarżąca ponownie podniosła, iż przeprowadzała szkolenia w zakresie wymagań dotyczących sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności w zakresie obowiązku żądania dowodu tożsamości w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do wieku nabywcy. Wskazano także, iż zeznający w sprawie funkcjonariusze Straży Miejskiej nie byli świadkami sprzedaży piwa w dniu 8 czerwca 2006 r.

Skarżąca powołała się także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 1998 r. sygn. akt II SA 714/98, w uzasadnieniu którego Sąd stwierdził, iż "jednorazowa i niezawiniona sprzedaż nie powinna skutkować tak dotkliwą sankcją jaką jest cofnięcie zezwolenia – byłaby to bowiem sankcja nieadekwatna i niewspółmierna do czynu". Ponadto Sąd w omawianym wyroku wskazał, iż wykładnia celowościowa i gramatyczna zapisu art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ww. ustawy prowadzi do wniosku, że ustawodawca mówiąc o nieprzestrzeganiu zasad obrotu napojami alkoholowymi zawartymi w ustawie, miał na myśli nie jednorazowe działania i to niezawinione, a więc sporadyczny przypadek, ale powtarzające się zdarzenia. W ocenie skarżącej na prawidłowość wykładni zawartej w powyższym wyroku wskazują także zapisy art. 15 ust. 2 i art. 43 cyt. ustawy, w myśl których ustawodawca zezwala na wylegitymowanie nabywcy tylko w przypadku powzięcia przez sprzedającego wątpliwości co do wieku nabywcy i wprowadza sankcje za umyślne naruszenie zakazu sprzedaży napojów alkoholowych osobom nieletnim. Skarżąca wskazała, iż dopiero dłuższy kontakt z nieletnim pozwalał na zrodzenie się wątpliwości co do jego wieku, i w związku z tym niesłusznie cofnięto jej zezwolenia na sprzedaż wszystkich kategorii napojów alkoholowych.

Decyzjami z dnia [...] listopada 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej SKO) utrzymało w mocy zaskarżone decyzje Prezydenta [...] W.. W uzasadnieniach decyzji organ II instancji powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniach decyzji I instancji. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej zawartych w odwołaniu wskazano, iż treść art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a) oraz art. 15 ust. 1 cyt. ustawy oraz dotychczasowe orzecznictwo wskazuje, iż jednorazowa sprzedaż napoju alkoholowego osobie nieletniej, a nie powtarzające się działanie, jest wystarczające na sprzedaż zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Ponadto podniesiono, iż stanowisko skarżącej, zgodnie z którym w aktach sprawy są wyłącznie dowody na zakup alkoholu, ale nie przez nieletniego, są bezzasadne, albowiem skarżąca pomija zeznania nieletniego, który expressis verbis przyznał się do zakupu alkoholu w przedmiotowym sklepie.

Pismami z dnia 20 grudnia 2007 r. skarżąca – P. S.A. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na wskazane wyżej decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r. Wniosła o uchylenie decyzji I instancji oraz utrzymujących je w mocy decyzji II instancji.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonym decyzjom naruszenie:

- art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i przyjęcie, iż w dniu 8 czerwca 2006 r. doszło na przedmiotowej stacji paliw do sprzedaży napojów alkoholowych osobie nieletniej;

- art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a) w związku z ust. 1 i ust. 3 tego artykułu ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez jego zastosowanie;

- art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 i art. 43 ww. ustawy poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż do cofnięcia zezwolenia wystarczy stwierdzenie zaistnienia faktu jednorazowej sprzedaży napojów alkoholowych osobie nieletniej, niezależnie czy sprzedaż ta miała charakter niezawiniony, czy zawiniony;

powtarzając argumentację zawartą w odwołaniach.

W odpowiedziach na skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o ich oddalenie, podtrzymując swoją argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Sprawy zostały zarejestrowane pod sygnaturą akt VI SA/Wa 198/08, VI SA/Wa 199/08 i VI SA/Wa 200/08. Na rozprawie w dniu 18 marca 2008 r. Sąd postanowił połączyć ww. sprawy do łącznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i prowadzić dalej pod sygnaturą akt VI SA/Wa 198/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przyczyną cofnięcia skarżącej spółce zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych było naruszenie art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Stosownie do treści tego przepisu zabrania się sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom do lat 18.

Podstawą prawną decyzji Prezydenta [...] W., a następnie organu odwoławczego był przepis art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który stanowi, iż zezwolenie na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych organ zezwalający cofa w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw. Zakaz sprzedaży i podawania alkoholu nieletnim ustanowiła powyższa ustawa w art. 15 ust. 1 pkt 1, dopuszczając w ust. 2 tego artykułu możliwość żądania przez sprzedawcę okazania dokumentu stwierdzającego wiek nabywcy w przypadku wątpliwości co do jego pełnoletniości. Jak wynika z powyższego, ustawodawca wyposażył podmioty posiadające zezwolenia w środki prawne umożliwiające przestrzeganie ustanowionych zakazów a jednocześnie prowadzące do realizacji celów wytyczonych przez tę ustawę.

W razie zaistnienia jakiegokolwiek złamania zasad sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie, zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi musi być obligatoryjnie zrealizowane przez właściwy organ niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy. W szczególności podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych nie może zostać zwolniony od zastosowania sankcji wynikającej z powołanego przepisu poprzez wykazanie, że nabywca alkoholu nie wyglądał na osobę nieletnią, tym bardziej iż ustawodawca stworzył instrument dający możliwość usunięcia najmniejszych nawet wątpliwości co do pełnoletniości nabywcy napoju alkoholowego w postaci uprawnienia do zażądania okazania dokumentu stwierdzającego wiek nabywcy, z którego sprzedawca w omawianej sprawie nie skorzystał. Odpowiedzialność ponoszona z tytułu sprzedaży napojów alkoholowych osobom nieletnim ma charakter obiektywny, a przepis art. 15 ust. 1 nie przewiduje wyjątków od zakazu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom do lat 18.

W rozpatrywanej sprawie stan faktyczny ustalono z wystarczającą dokładnością: nie ulega wątpliwości, że w sklepie wielobranżowym usytuowanym na stacji paliw nr [...] przy ul. R. w W. doszło do sprzedaży alkoholu (piwa) nieletniemu.

Sąd nie podzielił przekonania skarżącej co do naruszenia prawa procesowego zaskarżonymi decyzjami. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, wszystkie twierdzenia organu co do sprzedaży nieletniemu alkoholu w sklepie wielobranżowym usytuowanym na stacji paliw nr [...] przy ul. R. w W. należącym do skarżącej znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym. Organ przesłuchał w charakterze świadków funkcjonariuszy Straży Miejskiej, którzy zatrzymali nieletniego S. K.. Z przesłuchania, z którego sporządzono protokoły, wynika, iż zatrzymany w dniu 9 czerwca 2006 r. nieletni posiadał przy sobie 3 puszki piwa. Nieletni wskazał funkcjonariuszom sklep, w którym zakupił piwo w dniu 8 czerwca 2006 r. Przesłuchany zostali w obecności rodzica, w charakterze świadka również ww. nieletni. Potwierdził on fakt zakupu 4 puszek piwa marki "Warka" oraz 3 puszek piwa marki "Korona Książęca" w dniu 8 czerwca 2006 r. na stacji benzynowej [...] przy ul. R., niedaleko budynku przy numerze [...], ok. godz. 21.30. Dowodem potwierdzającym powyższy zakup alkoholu przez S. K. jest także paragon fiskalny znaleziony przy nieletnim, którego kopia znajduje się w aktach administracyjnych sprawy.

Wobec powyższego organ prawidłowo ustalił fakt sprzedaży alkoholu nieletniemu w sklepie należącym do skarżącej spółki. Nie znajduje żadnego potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym zawarty w skardze zarzut, iż nieletni przy zakupie alkoholu korzystał z pomocy osoby dorosłej ani też zarzut dotyczący wiarygodności jego zeznań. Wobec zebranego materiału dowodowego, w szczególności wobec treści zeznań nieletniego, bez znaczenia jest także fakt nieprzesłuchania przez organ jego kolegów, z którymi spożył 3 puszek piwa marki "Korona Książęca". Podkreślić ponadto należy, iż negowany przez stronę skarżącą paragon fiskalny nie jest jedynym dowodem zakupu napoju alkoholowego przez nieletniego, który dwukrotnie (podczas zatrzymania w dniu 9 czerwca 2006 r. oraz podczas przesłuchania w charakterze świadka przez organ w dniu 16 sierpnia 2006r.) potwierdził fakt przedmiotowego zakupu w sklepie skarżącej.

Bez znaczenia dla wyniku sprawy jest także fakt umorzenia postępowania karnego w sprawie sprzedaży piwa osobie nieletniej w dniu 8 czerwca 2006 r., albowiem w postępowaniu administracyjnym decydujące jest ustalenie, czy miał miejsce obiektywny fakt sprzedaży napojów alkoholowych osobie nieletniej, niezależnie od udowodnienia winy konkretnej osobie w postępowaniu karnym.

Należy ponadto podkreślić, że ustanowiony w ustawie bezwzględny zakaz sprzedaży napojów alkoholowych m. in. nieletnim rodzi sankcję administracyjną w postaci cofnięcia zezwolenia. Sąd podziela pogląd organu, potwierdzony orzecznictwem administracyjnym, iż wystarczy jednorazowa sprzedaż nieletniemu alkoholu dla cofnięcia posiadanych zezwoleń. W wyroku z dnia 25 października 2006r. (sygn. akt II GSK 175/06, LEX nr 276721), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż jednorazowe nieprzestrzeganie zakazu sprzedaży napojów alkoholowych osobom do lat 18 stanowi przesłankę cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zaś wina nie jest elementem konstrukcyjnym przesłanki nakazującej organowi cofnięcie zezwolenia.

Również kwestionowane przez skarżącą cofnięcie wszystkich posiadanych zezwoleń, podczas, gdy naruszenie zasad sprzedaży dotyczy tylko jednego zezwolenia jest niezasadne.

Kwestię tę, która budziła pewne wątpliwości co do cofnięcia wszystkich posiadanych zezwoleń udzielonemu temu samemu podmiotowi w przypadku, gdy nieprzestrzeganie określonych w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi warunków sprzedaży napojów alkoholowych dotyczyło tylko jednego rodzaju alkoholu, objętego jednym zezwoleniem, rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 30 października 2007 r. (sygn. akt II GPS 2/07, LEX nr 322547).

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął następującą uchwałę: w razie nieprzestrzegania określonych w ustawie z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.) warunków sprzedaży napojów alkoholowych (art. 18 ust. 10 pkt 2) objętych zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwo (art. 18 ust. 3 pkt 1) organ zezwalający cofa wszystkie zezwolenia udzielone temu samemu podmiotowi na sprzedaż napojów alkoholowych w tym samym miejscu.

Mając na względzie ustalony stan faktyczny, organ, stosownie do cyt. przepisu art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a omawianej ustawy, miał obowiązek cofnięcia skarżącej posiadanych dla danego sklepu zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.