Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1082/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 roku sprawy ze skargi A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wyłączenia z użytkowania oficyny budynku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. K. kwotę 400 (czterysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 8 grudnia 2014 roku, zaewidencjonowaną pod pozycją [...]. LS


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu zażalenia A. M. K., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] nałożył na A. M. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] nakazującej A. M. K. wyłączenie z użytkowania prawej i poprzecznej oficyny budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 39 wraz z wykonaniem doraźnych zabezpieczeń zagrożonych elementów poprzez podparcie i podstemplowanie, umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, oraz po wyłączeniu z użytkowania odłączenie budynku od sieci infrastruktury technicznej, zabezpieczenie budynku przed dostępem osób postronnych i umieszczenie na budynku zawiadomienia o zakazie jego użytkowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpoznaniu zażalenia A. M. K., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

A. M. K. wniósł skargę na powyższe postanowienie organu odwoławczego wnosząc o jego uchylenie i uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. W motywach skargi organ wskazał, iż nie mógł wykonać obowiązku wyłączenia budynku mieszkalnego z użytku, bowiem Gmina Miejska Ł. nie zapewniła lokatorom lokali zamiennych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia.

W piśmie z dnia 19 stycznia 2015 roku skarżący oświadczy, iż cofa skargę, bowiem złożył w organie pierwszej instancji wniosek o umorzenie nałożonej grzywny i jest przekonany, iż tenże wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Strona skarżąca może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.").

Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a.

Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne.

W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu. O zwrocie wpisu sądowego sąd postanowił na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

LS