Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 810/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 362/14 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. W. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym popełnienia zarzucanych czynów i odstąpienie od ukarania postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania S.W. (dalej: skarżącego) winnym popełnienia zarzucanych czynów i odstąpienie od ukarania doręczono adw. K. K., pełnomocniczce skarżącego, w dniu 14 grudnia 2013 r.

W dniu 10 stycznia 2014 r. pełnomocniczka skarżącego osobiście wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na orzeczenie z [...] grudnia 2013 r.

Postanowieniem z 13 lutego 2014 r. (sygn. akt II SA/Bd 362/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę.

Pismem z 6 marca 2014 r. pełnomocniczka skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że w związku z wyjazdem służbowym w dniach 9-12 stycznia 2014 r. skargę w biurze podawczym WSA w Bydgoszczy w dniu 10 stycznia 2014 r. złożył mąż pełnomocniczki, zaś termin do wniesienia skargi mijał z dniem 13 stycznia 2014 r.

W dniu 13 stycznia 2013 r. pełnomocniczka stwierdziła, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zamiast do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy i w tymże dniu uzyskała ustne potwierdzenie pracownika sądu, że skarga została przekazana do Komendanta w dniu 13 stycznia 2013 r. W związku z powyższym pełnomocniczka skarżącego była przekonana, że skarga została wniesiona w terminie. Powyższe zapewnienia pracownika sądu, że skarga została przekazana do Komendanta w dniu 13 stycznia 2014 r. zostały potwierdzone pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 13 stycznia 2014 r., w którym pełnomocniczka została poinformowana, że skarga na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy z [...] grudnia 2013 r., nr [...] została przekazana do organu właściwego zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu 13 stycznia 2014 r., a więc zatem w terminie do jej wniesienia.

Pełnomocniczka skarżącego podniosła, że o przekazaniu skargi z dniem 14 stycznia 2014 r. dowiedziała się dopiero z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 25 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi.

Pełnomocniczka zwróciła uwagę, że przekazanie skargi przez sąd do właściwego organu trwało zbyt długo i gdyby nie została wprowadzona w błąd zapewnieniami pracownika sądu, co daty przekazania skargi w dniu 13 stycznia 2014 r. to niewątpliwie zdążyłaby jeszcze nadać skargę do organu właściwego pocztą.

Postanowieniem z 11 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Bd 352/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Sąd pierwszej instancji, stwierdził, między innymi, że skarżący ponoszą skutki działań lub zaniechań swojego pełnomocnika. Z kolei pełnomocniczk powinien działać w interesie i na rzecz mocodawcy przy dołożeniu takiej samej staranności jak przy prowadzeniu swoich spraw.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, pełnomocniczka skarżącego nie złożyła skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Orzeczenie to doręczono w dniu 14 grudnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc z dniem 13 stycznia 2014 r. Tymczasem skarga została złożona dopiero w dniu 14 stycznia 2014 r., co potwierdza wpis w pocztowej książce nadawczej prowadzonej przez biuro podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Na uwadze należy mieć okoliczność, że skarga została złożona bezpośrednio do Sądu w dniu 10 stycznia 2014 r. (piątek). Sekretariat WSA w Bydgoszczy przekazał niezwłocznie pismem z 13 stycznia 2014 r. (14 stycznia 2014 r. data wyjścia korespondencji ze Sądu potwierdzona wpisem w pocztowej książce nadawczej prowadzonej przez biuro podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) powyższą skargę do właściwego organu – Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy, za którego pośrednictwem winna być prawidłowo wniesiona skarga do sądu.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, złożenie przez pełnomocniczkę skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy nie może odnieść zamierzonego skutku, ponieważ pełnomocniczka nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pełnomocniczka skarżącego zna procedurę wnoszenia skarg do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Świadczy o tym chociażby treść skargi z 10 stycznia 2014 r., z której wyraźnie wynika, iż przedmiotowa skarga adresowana jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy i zdaniem Sądu nie trzeba być prawnikiem by odczytać intencję wnioskodawcy.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, okoliczność podnoszona przez pełnomocniczkę skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jakoby pracownik Sądu wprowadził pełnomocniczkę w błąd o terminie przekazania skargi, nie znajduje uzasadnienia. Profesjonalny pełnomocnik dysponuje wiedzą i doświadczeniem, które pozwala mu przewidzieć skutki działań organów, sądów. Chociażby powinien mieć na uwadze to, że sporządzone przez sekretariat pismo w godzinach popołudniowych opuści Sąd dopiero w dniu następnym. Powinien zdawać sobie sprawę z możliwości jakie dają mu przepisy postępowania i jest w stanie podjąć działania wyprzedzające, czy zapobiegawcze by skuteczność podejmowanych przez niego czynności była nie do podważenia, chociażby nie czekać ze złożeniem skargi do ostatnich dni.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, pełnomocniczka skarżącego nie zachowała należytej staranności i nie dołożyła wszelkich starań by ustrzec się uchybienia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Takie zachowanie, zwłaszcza w sprawie, gdzie strony reprezentuje fachowy pełnomocnik, nie znajduje uzasadnienia dla braku winy przy rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku. Pełnomocniczka dopuściła się zaniedbania swych podstawowych obowiązków, ponieważ nie przedsięwzięła stosownych czynności, które zapobiegłyby uchybieniu terminowi.

Twierdzenia pełnomocniczki skarżącego, że skargę złożył do Sądu małżonek pełnomocniczki, który nie zrozumiał, kto jest adresatem skargi z 10 stycznia 2014 r. oraz to, że pełnomocniczka została wprowadzona w błąd przez pracownika sądu co do terminowości przekazania skargi, zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wymaga dodatkowo zwrócenia uwagi, że skarga została opisana prawidłowo, tj. w jej tzw. nagłówku zaznaczono, że skarga jest składana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy oraz wskazano prawidłowy adres tego organu, tj. Powstańców Wielkopolskich 7, 85-090 Bydgoszcz.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie znalazł podstaw by uczynić zadość żądaniom pełnomocniczkia skarżącego. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że winę za uchybienie terminowi do wniesienia skargi ponosi reprezentujący skarżącego adwokat.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła adw. K. K. w imieniu S. W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 86 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu jest dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.

Podstawą do uznania zażalenia za zasadne jest fakt, uprawdopodobnione zostało, że gdyby w dniu 13 stycznia 2014 r. pracownik sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nie wprowadził pełnomocniczki skarżącego w błąd, twierdząc że skargę nadano już do organu, to pełnomocniczka mogłaby jeszcze nadać skargę w tym dniu do organu – i tym samym dochować terminu do wniesienia skargi.

Nie znajduje oparcia w prawie stanowisko Sądu pierwszej instancji, że profesjonalny pełnomocnik nie powinien czekać ze złożeniem skargi do "ostatnich dni". Jeżeli bowiem do dokonania jakiejś czynności wyznaczony jest termin, to czynności tej można dokonać nawet w ostatnim dniu tego terminu.

Nie znajduje oparcia w prawie również ocena Sądu pierwszej instancji, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie może odnieść zamierzonego skutku, ponieważ pełnomocniczka nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 86 § 2 p.p.s.a., strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku winy. Wystarczy jedynie uprawdopodobnienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.