Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 509/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska,, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.), Protokolant Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego Oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Go 509/05

Uzasadnienie

W dniu [...] stycznia 2005r. wydana została decyzja nr [...], którą przyznano Z.I. zasiłek celowy w wysokości 150 zł, z tego po 50 zł w miesiącach: styczeń, luty, marzec 2005r. na opał i opłaty mieszkaniowe. Decyzja wydana została na podstawie art. 7 pkt 4,9, art. 8 ust.1 pkt 1, art. 39 ust.2 i art. 106 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz.593). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, że skarżący mieszka w domu jednorodzinnym i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako poszukujący pracy – bez prawa do zasiłku. Poza zgłaszaniem się w urzędzie pracy nie poszukuje krótkotrwałego zatrudnienia dla pozyskania środków finansowych na własne utrzymanie. Korzysta również z pomocy matki w formie codziennych gorących posiłków. Wskazano również miesięczne wydatki które ponosi skarżący. Ustalono nadto, że nie posiada żadnych dochodów, a do 31 grudnia 2004r. korzystał ze wsparcia Ośrodka Pomocy Społecznej – wsparcia udzielanego w sposób ciągły. Z tego też względu organ I instancji uznał, iż Z.I. spełnia kryterium dochodowe kwalifikujące do otrzymania pomocy społecznej – określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej.

Wskazano, iż przyznany zasiłek celowy w wysokości 150 zł połączony z zasiłkiem okresowym, przyznanym odrębną decyzją, w miesięcznej wysokości 138,30 zł na miesiące od stycznia do maja 2005r. stanowi pomoc wystarczającą na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. W uzasadnieniu zwrócono również uwagę na sytuację finansową Ośrodka Pomocy Społecznej wskazując, iż przyznana wysokość zasiłku celowego odpowiada aktualnym możliwościom finansowym Ośrodka Pomocy Społecznej.

Od decyzji tej odwołanie złożył skarżący, nie przytaczając konkretnych zrzutów. W dniu [...] lutego 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję nr [...], którą utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzja organu I instancji jest zgodna z przepisami prawa. W postępowaniu ustalono, że skarżący spełnia warunki formalne do otrzymania wsparcia pieniężnego w formie zasiłku celowego. Rozmiar udzielonej pomocy uwarunkowany jest potrzebami osoby zainteresowanej jak też aktualnych możliwości finansowych ośrodka pomocy społecznej.

Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył Z.I., nie wskazując konkretnych zarzutów , podając ogólnie "naruszenie prawa polskiego".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawanie spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U. Nr 187, poz. 1926) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 187. poz.1927) sprawy w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie woj. lubuskiego zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu – zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.

Na mocy cytowanych przepisów Sąd ten, z dniem 01 lipca 2005r. stał się właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej skargi.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej określa, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje m.in. z powodu bezdomności, ubóstwa, bezrobocia, niepełnosprawności czy też długotrwałej lub ciężkiej choroby osoby samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł,.

Z ustaleń faktycznych dokonanych przez organ wynika, że skarżący nie ma dochodu i jest osobą samotnie gospodarującą.

Zgodnie z treścią art. 39 ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz.593 z póz. zm.), w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy.

Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. W niniejszej sprawie, zasiłek celowy organ przyznał skarżącemu na opał i opłaty mieszkaniowe. Wymieniony przez organ cel zasiłku mieści się więc w pojęciu niezbędnej potrzeby bytowej i z tego względu decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego.

Przyznanie skarżącemu świadczenia w formie zasiłku celowego nie nastąpiło z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Organ wskazał przesłanki, którymi się kierował przy przyznawaniu pomocy w tej formie.

Należy mieć również na uwadze, że przyznane świadczenie – zasiłek celowy - ma charakter świadczenia fakultatywnego. Świadczenia te realizowane są w granicach posiadanych przez organ środków finansowych. Organ również wykazał swoje możliwości finansowe poprzez podanie wysokości otrzymywanej dotacji na ten cel, jak również liczby osób korzystających z pomocy w tej formie.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej - pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna wspiera osoby w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Potrzeby osób korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

Z uwagi na powyższe zaskarżona decyzja odpowiada prawu, z tego też względu skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.

A. Juszczyk-Wiśniewska M. Linska-Wawrzon J. Brzezińska