Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1010/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1 i  art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2008 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

W dniu [...] J. D. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, że żąda ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu powołał się na okoliczność, iż jest osobą [...], uskarżającą się na poważne kłopoty zdrowotne. Nadto oświadczył, że gospodaruje samotnie i nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości przekraczającej [...]. Posiada natomiast dom jednorodzinny o nieregulowanym stanie prawnym o powierzchni [...], w którym zamieszkuje sam. Miesięczny dochód skarżącego zadeklarowany został na kwotę [...]. Skarżący podał, że ponosi koszty z tytułu podatku od nieruchomości ([...] rocznie), opłaty za wodę ([...] na kwartał) oraz opłaty za energię elektryczną ([...] co 2 miesiąc).

Do wniosku dołączone zostało orzeczenie o [...] z dnia [...], decyzja o przyznaniu zasiłku okresowego w kwocie [...] oraz zaświadczenia lekarskie potwierdzające konieczność stałego leczenia i przyjmowania leków.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku J. D. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń skarżącego i nadesłanych przezeń dokumentów źródłowych wynika bowiem, że jest on osobą [...], całkowicie niezdolną do pracy (vide: nadesłane orzeczenie o [...] z dnia [...] ), nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś jedynym źródłem dochodu jest dla niego zasiłek stały z pomocy społecznej w kwocie [...] miesięcznie (patrz: nadesłana decyzja Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...]).

W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze J. D. i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 ppsa należało postanowić jak w sentencji.