Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2160/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy - Miasta Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2001 rok postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO w W.") uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] ustalającą D. S., Prywatny Zakład Handlowo-Transportowy "D." zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2001 r. za grunty dzierżawione od Nadleśnictwa D. położone w obrębie Z. oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

Pismem z dnia 12 listopada 2007 r. Gmina - Miasto Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wskazaną decyzję SKO w W. zarzucając jej naruszenie przepisów art. 68 i art. 70 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ) poprzez wadliwe przyjęcie, że zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości uległo przedawnieniu. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy SKO w W. celem merytorycznego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego paragrafu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi § 3 powołanego artykułu. W takim stanie rzeczy zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji w ogóle nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez sąd.

Decyzję SKO w W. z dnia [...] września 2007 r. zaskarżyła Gmina - Miasto Z. reprezentowana przez Burmistrza.

Stosownie do art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) burmistrz jest organem wykonawczym w gminie. Przepisy art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) w związku z art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) wyznaczają mu z kolei rolę organu podatkowego pierwszej instancji właściwego w sprawach podatku od nieruchomości.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nie należy organ administracji, któremu w sprawie, na którymkolwiek jej etapie przysługuje kompetencja do jej decyzyjnego rozstrzygnięcia. Tym samym organowi pierwszej instancji, nie przysługuje skarga na decyzję organu drugiej instancji, który rozpatrzył odwołanie (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2001 r., sygn. akt II SA/Po 353/01; nie publ.). Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 października 1990 r. SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4 poz. 7), stwierdzając, iż bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy nie jest ona stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt gminy. Gmina ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego .

Podobne stanowisko zostało wyrażone w Uchwale Składu Pięciu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 1999 r. OPK 14/2000 (ONSA 2001/1 poz. 17) i w Uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. OPS 1/2003 (ONSA 2003/4 poz. 115).

Oznacza to, że gmina której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego, wydane w tej sprawie.

Z tych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.