Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 367/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 8 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA: Czesława Nowak-Kolczyńska, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2011 roku przy udziale --- sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu P. T. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem z dnia [...] nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania K. J. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...], Nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na żonę E. J. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 w związku z art.129 i art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Kolegium wyjaśniło, iż wskazaną wyżej decyzję z dnia [...], jak wynika z treści znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, wnioskodawca otrzymał w dniu 1 września 2010r. Przesyłkę zawierającą w/w decyzję doręczono żonie skarżącego, E. J., jako dorosłemu domownikowi, w oparciu o normę zawartą w art. 43 k.p.a.

Organ podkreślił, iż w doręczonej decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy dodatkowo wskazał, że odwołanie K. J. od powyższej decyzji zostało wniesione w dniu 29 listopada 2010r., zatem po upływie terminu na jego wniesienie, który upłynął w dniu 15 września 2010r. Organ wyjaśnił, że strona złożyła wraz z odwołaniem wniosek o przywrócenie terminu, wskutek którego, postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wydanym w dniu [...] nr [...], odmówiono przywrócenia terminu do złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji.

Wskazane na wstępie postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...] K. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wyjaśnił, iż przesyłkę zawierającą decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] odebrała jego żona, zaś on sam dowiedział się o niej już po upływie terminu do wniesienia odwołania od tejże decyzji.

Ponadto skarżący wskazał, iż stale opiekuje się chorą żoną, opieka ta uniemożliwia mu zajmowanie się innymi sprawami, zaś wniesienie odwołania, w ocenie skarżącego, wymagało uzyskania porady prawnej, znalezienia osoby, która bezpłatnie udzieli informacji o sytuacji prawnej skarżącego. K. J. wyjaśnił, że jego żona jest całkowicie niezdolna do pracy od 31 stycznia 2011r., bowiem cierpi na chorobę Huntingtona W orzeczeniu Komisji Lekarskiej ZUS nr [...] ustalono, iż data powstania całkowitej niezdolności do pracy to 12 października 2009r. Jednym z objawów choroby są zaburzenia poznawcze, takie jak utrata zdolności zapamiętywania, niemożność skupienia uwagi oraz trudności w podejmowaniu decyzji. Skarżący wskazał, iż z uwagi na rozwijającą się u żony od lat chorobę, powodującą problemy z pamięcią, o przesyłce z decyzją dowiedział się znacznie później, t.j. już po upływie terminu wskazanego w pouczeniu zawartym w decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ drugiej instancji zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Wskazać należy, iż stosownie do art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - w toku postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia.

Bezspornym w sprawie jest to, iż decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] została doręczona skarżącemu w dniu 1 września 2010 roku. Zatem czternastodniowy termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 15 września 2010r. Tymczasem odwołanie zostało złożone w organie pierwszej instancji w dniu 27 listopada 2010r., czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Należy podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pouczenie to wskazywało, iż odwołanie należy skierować do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.

W tak ustalonym stanie faktycznym, w szczególności wobec tego, że uchybienie terminu było niewątpliwe - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. było zobligowane do stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania, na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pogląd taki potwierdza orzecznictwo (por. np. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998 roku, w sprawie o sygn. akt IV SA 2294/96, Lex Nr 45698; wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 roku, w sprawie o sygn. akt SA/Łd 2990/95, Lex Nr 29079; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1482/96, Lex Nr 29004; wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 roku, w sprawie o sygn. akt SA/Ka 2111/94, Lex Nr 27060; wyrok NSA z dnia 18 października 1995 roku, w sprawie o sygn. akt SA/Gd 2865/94, Lex 26997).

Skarga w swojej argumentacji kwestionuje skuteczność doręczenia zastępczego dokonanego do rąk żony skarżącego. Doręczenie zastępcze regulowane jest przepisem art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdanie pierwsze tego przepisu stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Pokwitowanie odbioru pisma uzasadnia przyjęcie domniemania istnienia po stronie kwitującego odbiór woli oddania pisma adresatowi. Wobec tego pokwitowanie jest wystarczającym dowodem podjęcia się oddania pisma adresatowi. Na dowodzie doręczenia przesyłki znajduje się podpis żony skarżącego i informacja, że przesyłkę odebrał domownik adresata, zobowiązując się do przekazania adresatowi tej przesyłki.

Inną kwestią, nie podlegającą rozpoznaniu w przedmiotowej sprawie, jest natomiast skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ale będzie ona rozpoznawana przez sąd odrębnie.

Konkludując powyższe rozważania, sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa oraz nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej skarżącej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu orzeczono w oparciu o art. 250 p.p.s.a., w związku z § 2 ust. 1 – 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).