Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 231/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11f ust. 3 i 4, art. 18 ust. 1e
journal: Dz.U. 2020 poz 1363
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 129 ust. 1 i 5 pkt 1, art. 130, art. 132 ust. la i 2, art. 134 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899, dalej jako – u.g.n.) w zw. z art. 12 ust. 4a, 5 oraz art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1363 ze zm., dalej jako – specustawa drogowa) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2020 r. poz. 735 ze zm., dalej jako - kpa) Starosta:

1. Ustalił odszkodowanie w wysokości 62 463,00 zł (słownie: sześćdziesiąt dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt trzy złote 00/100) na rzecz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwa [...] będącego w imieniu Skarbu Państwa zarządcą nieruchomości o powierzchni 0,3525 ha, oznaczonej jako działka o nr. ewidencyjnym [...], dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], która przeszła na własność Gminy na podstawie decyzji nr [...] Starosty z dnia [...].09.2020 r., znak: [...], zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie odcinka drogi gminnej nr [...] w miejscowości [...].

2. Zobowiązał do wypłaty odszkodowania określonego w pkt 1 Wójta Gminy, po dokonaniu waloryzacji na dzień wypłaty.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu [...].09.2020 r. Starosta wydał decyzję nr [...] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie odcinka drogi gminnej nr [...] w miejscowości [...], przewidzianą do realizacji m. in. na działce o nr. ewid. [...] (dalej określana jako - decyzja zrid). W dniu, w którym decyzja ta stała się ostateczna, tj. [...].11.2020 r., zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 specustawy drogowej ww. nieruchomość stała się z mocy prawa własnością Gminy. Starosta pismem z dnia [...].12.2020 r. kierowanym do PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] prosił, zgodnie z treścią art. 12 ust. 7 i 8 specustawy drogowej o rozważenie możliwości zrzeczenia się w całości lub w części odszkodowania za powyższą nieruchomość. W odpowiedzi Nadleśnictwo poinformowało, iż w imieniu Skarbu Państwa nie wraża zgody na zrzeczenie się odszkodowania. W związku z tym, zawiadomieniem z dnia [...].01.2021 r. Starosta wszczął postępowanie dotyczące ustalenia odszkodowania za działkę o nr. ewid. [...]. W myśl art. 12 ust. 5 specustawy drogowej, do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy u.g.n., z zastrzeżeniem art. 18. Zgodnie z art. 18 ust. 1 specustawy drogowej wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Stosownie do treści art. 134 ust. 1 u.g.n. podstawę ustalenia wysokości odszkodowania, z zastrzeżeniem art. 135, stanowi wartość rynkowa gruntu jako przedmiotu własności. Biorąc pod uwagę zapisy art. 18 ust. 1 specustawy drogowej do kwoty odszkodowania nie wliczono wartości drzewostanu. Sporządzony w sprawie operat szacunkowy w.w. nieruchomości uwzględnia stan nieruchomości z dnia wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Starosty Nr [...], tj. [...] września 2020 r. oraz poziom cen na dzień [...] marca 2021 r. Dla przejętej nieruchomości brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z kolei w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego teren oznaczony jest jako ZL-tereny lasów. Stosownie do art. 154 u.g.n. rzeczoznawca majątkowy dokonał wyboru podejścia oraz metody szacowania nieruchomości. W wycenie zastosowano podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Przy ww. metodzie przyjmuje się co najmniej kilkanaście nieruchomości jako próbę reprezentatywną, a wartość nieruchomości określa się w drodze korekty średniej ceny tych nieruchomości, współczynnikami korygującymi wartości przypisane poszczególnym cechom tych nieruchomości. Zgodnie z art. 134 ust. 3 i 4, wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania, jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodnie z celem wywłaszczenia, nie powoduje zwiększenia jej wartości. Jednak jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości, wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z tego przeznaczenia. Zatem badając rynek nieruchomości w celu sporządzenia wyceny, analizą objęto rynek niezabudowanych nieruchomości gruntowych o funkcji leśnej, położonych na terenie powiatu [...] oraz powiatów sąsiednich, których transakcje sprzedaży wystąpiły w latach 2018-2021. Ponadto przeanalizowano również rynek niezabudowanych nieruchomości gruntowych przeznaczonych lub zajętych pod drogi. Obszar badania obejmował teren województwa [...], a transakcje, które były objęte przedmiotem analizy zaistniały na rynku w latach 2017-2021. Z przeprowadzonej analizy wynika, że przeznaczenie gruntu na cel zgody z celem wywłaszczenia spowodowało wzrost wartości nieruchomości. W związku z tym oszacowano wartość dla alternatywnego sposobu użytkowania, tzn. do obliczenia wartości rynkowej przedmiotowych nieruchomości przyjęto reprezentatywną próbę transakcji sprzedaży działek przeznaczonych lub zajętych pod drogi. Rzeczoznawca majątkowy stwierdził, iż najważniejszymi czynnikami wpływającymi na wartość nieruchomości na analizowanym rynku były cechy takie jak lokalizacja, sąsiedztwo i otoczenie nieruchomości oraz powierzchnia gruntu. Do analizy przyjęto próbę 14 działek, których ceny kształtowały się w przedziale od 10,00 zł/m2 do 48,57 zł/m2, a średnia cena wyniosła 26,42 zł/m2. W wyniku powyższego określono wartość nieruchomości oznaczonej jako działka o nr. ewid. [...] o pow. 0,3525 ha, położonej obrębie [...] na kwotę 62 498,00 zł. Biorąc pod uwagę zgodność wykonanego operatu szacunkowego z przepisami prawa, tj. z ustawą o gospodarce nieruchomościami, organ stwierdził, że operat jest sporządzony prawidłowo i tym samym daje podstawę do uznania, że określona wartość jest wartością rynkową przedmiotowej nieruchomości. Jak wynika z pisma Wójta Gminy, działka o nr. ewid. [...] została wydana Gminie przez dotychczasowego właściciela w dniu [...].05.2021 r. Biorąc pod uwagę, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna w dniu 25.11.2020 r., nie doszło do wydania nieruchomości, zgodnie z art. 18 ust. 1e specustawy drogowej, tj. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia tejże decyzji. Zatem nie ma podstaw do powiększenia wysokości odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości.

Od powyższej decyzji Starosty Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wniosło odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie tj. art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, że w niniejszej sprawie nie doszło do wydania nieruchomości, zgodnie z art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej, w związku z czym nie zachodzi przesłanka do zwiększenia przyznanego odszkodowania o 5 % wartości nieruchomości; 2. obrazę przepisów prawa materialnego mająca istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 18, a w szczególności art. 18 ust. 1 e pkt. 3 specustawy drogowej poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na niewłaściwym przyjęciu, że termin "wydać" oznacza faktyczne przekazanie nieruchomości, podczas gdy wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że do skutecznego wydania nieruchomości dochodzi również poprzez podjęcie i ujawnienie takich czynności przez dotychczasowego właściciela nieruchomości, które zapewnią nowemu właścicielowi realną możliwość wykonywania w stosunku do niej wszelkich działań wynikających z prawa własności, a więc przede wszystkim posiadania, używania, pobierania pożytków, przetworzenia i rozporządzania rzeczą. Mając powyższe na względzie, strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie wysokości odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości w kwocie o 5% wyższej niż ustalona wartość nieruchomości w pkt 1 zaskarżonej decyzji tj. w łącznej wysokości 65 580,15 zł; ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Ponadto od ww. decyzji Starosty odwołanie wniósł Wójt Gminy. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 134, 135 u.g.n. oraz art. 18 specustawy drogowej, poprzez ich błędne zastosowanie, wskutek przyjęcia za podstawę decyzji przesłanki niezgodnej ze stanem faktycznym. Wójt Gminy podniósł, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do skorzystania z prawa zrzeczenia się odszkodowania przez dotychczasowego właściciela za ww. nieruchomość. Mając powyższe na względzie, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji celem wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania z realną rynkową wyceną.

Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] Wojewoda po rozpoznaniu odwołania złożonego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] r. i odwołania Wójta Gminy uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z [...] października 2021 r., znak: [...], w części, tj. w pkt 1 decyzji i w tym zakresie ustalił odszkodowanie w kwocie 62 498,00 zł (słownie: sześćdziesiąt dwa tysiące czterysta dziewięćdziesiąt osiem złotych 00/100) na rzecz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...], za prawo własności nieruchomości położonej w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem działki [...] o pow. 0,3525 ha, przejętej na własność Gminy pod inwestycję pn. "Budowa odcinka drogi gminnej nr [...] w miejscowości [...]".

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że na mocy decyzji Starosty nr [...] z [...] września 2020 r. w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie odcinka drogi gminnej nr [...] w miejscowości [...] działka nr [...] o pow. 0,3525 ha, stała się z mocy prawa własnością Gminy. Decyzją Starosty z [...] października 2021 r. ustalono odszkodowanie w wysokości 62 463,00 zł (słownie: sześćdziesiąt dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt trzy złote 00/100) na rzecz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwa [...], za prawo własności ww. nieruchomości, przejętej pod drogę gminną.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 specustawy drogowej nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren stają się z mocy prawa własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych, z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. W myśl art. 12 ust 4f specustawy drogowej odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. W toku postępowania na podstawie KW nr [...] ustalono, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...]. W dziale III i IV brak wpisów. Następnie organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 5 specustawy drogowej, do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania mają zastosowanie odpowiednio przepisy u.g.n., z zastrzeżeniem art. 18 przedmiotowej ustawy. Podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, zgodnie z art. 134 ust. 1 u.g.n. wartość rynkowa nieruchomości, art. 135 ust. 1 stanowi, że jeżeli ze względu na rodzaj nieruchomości nie można określić jej wartości rynkowej, gdyż tego rodzaju nieruchomości nie występują w obrocie, określa się jej wartość odtworzeniową. Organ zauważył, że wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych (przepis art. 154 ust. 1 u.g.n.). Odszkodowanie za prawo własności gruntu w wysokości 62 498, 00 zł, ustalone zostało na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego [...] marca 2021 r. przez rzeczoznawcę majątkowego. Zgodnie z treścią § 36 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2021 r. poz. 555) - dalej zwanego rozporządzeniem, wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach (...) określa się, przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 u.g.n., bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Nie uwzględnia się natomiast nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji. Stosownie do § 36 ust. 2 rozporządzenia w przypadku gdy dane z lokalnego i regionalnego rynku nieruchomości są niewystarczające do określenia wartości rynkowej zgodnie z ust. 1, wartość nieruchomości objętej decyzją określa się w podejściu kosztowym. Natomiast § 36 ust. 3 rozporządzenia stanowi, iż w przypadku gdy przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości, wartość rynkową nieruchomości określa się w następujący sposób: 1) wartość dziatek gruntu wydzielonych pod nowe drogi publiczne albo pod poszerzenie dróg istniejących stanowi iloczyn wartości 1 m2 gruntów, z których wydzielono te działki gruntu, i ich powierzchni, 2) wartość nieruchomości zajętych pod drogi publiczne stanowi iloczyn wartości 1 m2 gruntów o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych i ich powierzchni - powiększony, na postawie badania rynku nieruchomości, nie więcej niż o 50%. Zgodnie z § 36 ust. 4 przedmiotowego rozporządzenia w przypadku gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wartość rynkową określa się, przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio. Wojewoda podniósł, iż ww. przepis obliguje rzeczoznawcę przy szacowaniu wartości nieruchomości do brania w pierwszej kolejności pod uwagę cen transakcyjnych uzyskiwanych przy sprzedaży gruntów drogowych, jeżeli tego rodzaju rynek na danym lub podobnym obszarze został wykreowany (przepis § 36 ust. 4 rozporządzenia).

Na dzień wydania decyzji nr [...] z [...] września 2020 r. przedmiotowa nieruchomość niezabudowana obejmowała działkę gruntu oznaczoną w ewidencji gruntów numerem [...] o pow. 0,3525 ha, położoną w jednostce ewidencyjnej [...]. Wyceniana nieruchomość zlokalizowana jest na skraju [...], w pobliżu zabudowań wsi [...]. Sąsiedztwo i otoczenie stanowią tereny leśne, rozproszona zabudowa, w odległości ok. 200 m zabudowa wsi [...]. Dojazd drogą asfaltową od strony wschodniej i gruntową od strony zachodniej. Działka o wąskim, wydłużonym kształcie, stanowi fragment drogi gruntowej śródleśnej, konfiguracja zbliżona do płaskiej. Pobocza porośnięte trawą i częściowo młodym drzewostanem sosnowym. Uzbrojenie: dostęp do sieci energetycznej i wodociągu. Na dzień wydania decyzji zrid wyceniana nieruchomość nie była objęta aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zmienionym uchwalą nr XXXI1I/281 /2017 z 22 maja 2017 r., teren obejmujący wycenianą działkę, oznaczony był jako ZL - tereny lasów. Przed wydaniem decyzji zrid dla wycenianego terenu nie obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie ze studium działka położona była na terenie o funkcji leśnej. W pierwszej kolejności przeanalizowano transakcje kupna - sprzedaży gruntów o takiej funkcji. Ze względu na niewielką ilość transakcji analizę rozszerzono na rynek regionalny i na okres dłuższy niż dwuletni. Analizą objęto rynek niezabudowanych nieruchomości gruntowych - transakcje sprzedaży na rynku pierwotnym i wtórnym prawa własności. Obszar badanego rynku obejmował teren powiatu [...] i powiatów sąsiednich. Przedmiotem analizy objęto transakcje na badanym rynku w latach 2018-2021. Transakcje dotyczące kupna - sprzedaży gruntów przeznaczonych pod zalesienie występują bardzo rzadko. Poziom cen jest zbliżony do cen gruntów rolnych o niskiej przydatności rolniczej i kształtuje się w przedziale od ok. 1,1 zł/m2 do ok. 3,zł/m2, cena średnia ok. 2,5zł/m2. Aby ocenić wpływ zmiany przeznaczenia zgodny z celem wywłaszczenia przeanalizowano transakcje kupna - sprzedaży gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi. Po przeanalizowaniu rynku lokalnego, a następnie regionalnego, stwierdzono, że ilość transakcji tzw. nieruchomościami drogowymi jest bardzo mała, co spowodowane jest przyjętą w ustawie o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych konstrukcją prawną wywłaszczenia z mocy prawa, bez możliwości cywilnoprawnego wykupu nieruchomości pod drogi publiczne, jak i art. 98 u.g.n, zgodnie z którym grunty wydzielone lub zajęte pod drogi publiczne przechodzą z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. W ostatnich latach wykupy w drodze umowy występują bardzo rzadko, w związku z powyższym analizę rozszerzono na rynek regionalny, obejmujący teren województwa [...], przy czym do analizy wybrano nieruchomości najbardziej zbliżone pod względem lokalizacji i innych cech. Ze względu na ograniczony rynek uwzględniono transakcje z okresu dłuższego niż dwuletni. Analizą objęto rynek niezabudowanych nieruchomości gruntowych - transakcje sprzedaży na rynku pierwotnym i wtórnym prawa własności. Obszar badanego rynku obejmuje teren województwa [...]. Przedmiotem analizy objęto transakcje zaistniałe na badanym rynku w latach 2017-2021. Wszystkie transakcje oceniono pod względem warunków zawarcia transakcji i przedmiotu sprzedaży. Z bazy danych wyeliminowano takie, które nie spełniają warunków transakcji rynkowych oraz takie, których ceny znacznie odbiegają od średnich cen transakcyjnych odnotowanych na rynku lokalnym i regionalnym. Ceny działek najbardziej zbliżonych do wycenianej pod względem lokalizacji, sąsiedztwa funkcji i innych cech kształtują się w przedziale od ok. 10 zł/m

do ok. 48 zł/m2 cena średnia ok. 26 zł/m2. Najważniejszymi czynnikami wpływającymi na wartość nieruchomości na analizowanym rynku były: lokalizacja nieruchomości; stopień zurbanizowania sąsiedztwa; wielkość działki. Wyceniana nieruchomość stanowi teren z elementami składowymi w postaci pojedynczych zadrzewień. Zgodnie z treścią art. 20b ust. 1 i ust. 3 specustawy drogowej Lasy Państwowe są obowiązane do dokonania nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia, przy czym pozyskane z tej wycinki drewno staje się nieodpłatnie własnością Lasów Państwowych. A zatem po wykonaniu dyspozycji ww przepisu przez Lasy Państwowe, gmina przejmuje nieruchomość pozbawioną drzewostanu. W związku z tym w operacie oszacowano wartość rynkową prawa własności gruntu, bez wartości drzewostanu. Zgodnie z treścią art. 134 ust. 4 u.g.n. wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się dla aktualnego sposobu użytkowania, o ile przeznaczenie nieruchomości zgodne z celem wywłaszczenia nie powoduje wzrostu wartości nieruchomości. Z przeprowadzonej analizy wynika, że przeznaczenie gruntu na cel zgodny z celem wywłaszczenia spowodowało wzrost wartości nieruchomości. W związku z tym oszacowano wartość dla alternatywnego sposobu użytkowania. Do określenia wartości gruntu jako przedmiotu prawa własności zastosowano podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Badanie i wnikliwa analiza rynku (preferencje rynkowe potencjalnych nabywców oraz badania sondażowe ankietowe), danego typu nieruchomości wykazała, że na ceny rynkowe wpływają cechy nieruchomości. Wartość rynkową nieruchomości gruntowej, jako przedmiotu prawa własności gruntu, określono na kwotę 62 498,25 zł (3525 m2 x 17,73 zł /m2), przyjęto 62 498,00 zł.

Zdaniem Wojewody zarzut naruszenia art. 18 ust. 1e specustawy drogowej jest bezzasadny. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu w przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia: 1) doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17, 2) doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo 3) w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Wojewoda wskazał, że decyzja zrid wydana została [...] września 2020 r., natomiast stała się ostateczna 25 listopada 2020 r. W piśmie z [...] kwietnia 2021 r. PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] oświadczyło, że nadal jest w posiadaniu ww. nieruchomości i wniosło o protokolarne przekazanie terenu inwestorowi. Z kolei w piśmie z [...] czerwca 2021 r. Wójt Gminy poinformował, że ww. nieruchomość została wydana została w dniu [...] maja 2021 r. Zatem na tej podstawie organ stwierdził, że w omawianej sprawie przesłanka z art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej nie została spełniona. W ocenie Wojewody, w przedmiotowej sprawie dotychczasowy właściciel nieruchomości, nadal był w jej posiadaniu o czym poinformował w ww. z piśmie z [...] kwietnia 2021 r., czyli nie doszło do faktycznego wydania nieruchomości Wójtowi Gminy, w terminie 30 dni od dnia w którym decyzja zrid stała się ostateczna. Poddając analizie operat szacunkowy przyjęty przez Starostę jako dowód w przedmiotowym postępowaniu odszkodowawczym organ II instancji zauważył, że został on sporządzony prawidłowo i zgodnie z przepisami prawa. Procedurę wyceny przeprowadzono zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 134 u.g.n., w szczególności pkt. 3 i 4, tj. w operacie zastosowano tzw. zasadę korzyści. Ze zgromadzonych danych przedstawionych w punkcie 5 operatu szacunkowego jednoznacznie wynika, że przeznaczenie działki na realizację inwestycji drogowej spowodowało wzrost jej wartości. Dlatego też wyceny dokonano dla alternatywnego sposobu użytkowania, na podstawie cen uzyskiwanych za grunty przeznaczone pod drogi. Wojewoda podniósł, że organ administracji nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, co należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji nie może zamiast rzeczoznawcy majątkowego i wbrew jego opinii przyjąć innej wartości nieruchomości niż przyjął rzeczoznawca majątkowy. Kwestie wyboru transakcji przyjętych do porównania i dat ich zawarcia leżą także w gestii autora operatu (LEX nr 2406106 - wyrok WSA we Wrocławiu z 15 listopada 2017 r. II SA/Wr 498/17).

Ponadto, w ocenie organu, na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut Wójta Gminy w przedmiocie zasadności zrzeczenia się w całości lub w części odszkodowania za nieruchomość przez dotychczasowego właściciela ww. nieruchomości. W niniejszej sprawie oświadczenie takie nie wpłynęło do Starosty.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w pkt 1 decyzji Starosty z [...] października 2021 r., znak: [...], organ I instancji ustalił wysokość odszkodowania na kwotę 62 463,00 zł, podczas gdy wartość w.w. nieruchomości w operacie szacunkowym z [...] marca 2021 r. określona jest na kwotę 62 498,00 zł. W tej sytuacji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. należało orzec o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy.

Od powyższej decyzji Wojewody z dnia [...].02.2022 r. nr [...] Skarb Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj: art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, że w niniejszej sprawie nie doszło do wydania nieruchomości, zgodnie z art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej w związku z czym nie zachodzi przesłanka do zwiększenia przyznanego odszkodowania o 5 % wartości nieruchomości;

2. obrazę przepisów prawa materialnego mającą istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 18, a w szczególności art. 18 ust. 1e pkt. 3 specustawy drogowej poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na niewłaściwym przyjęciu, że termin "wydać" oznacza faktyczne przekazanie nieruchomości, podczas gdy wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że do skutecznego wydania nieruchomości dochodzi również poprzez podjęcie i ujawnienie takich czynności, przez dotychczasowego właściciela nieruchomości, które zapewnią nowemu właścicielowi (inwestorowi) realną możliwość wykonywania w stosunku do niej wszelkich działań wynikających z prawa własności, oraz poprzez zachowania biernej postawy względem nabywcy.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ administracyjny oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł że Wojewoda niesłusznie uznał, iż w niniejszej sprawie przesłanka z art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej nie została spełniona, bowiem przekroczony został 30 – dniowy termin na wydanie nieruchomości od dnia, w którym decyzja zrid stała się ostateczna. Nadleśnictwo stoi na stanowisku, że ustalone odszkodowanie winno być powiększone o 5 %, zgodnie z art. art. 18 ust. le pkt. 3 specustawy drogowej. Pismem z dnia [...].01.2021 r. Nadleśnictwo zostało poinformowane o wszczęciu niniejszego postępowania. Nadleśnictwo pismem z dnia [...].02.2021 r. zwróciło się do Starosty o przesłanie decyzji zrid nr [...] z dnia [...].09.2020r. Istotne znaczenie w niniejszej sprawie ma fakt, że Nadleśnictwo, nie zostało zawiadomione o zakończeniu postępowania, ani o wydaniu w/w decyzji. Nadleśnictwo oczywiście miało interes prawny w tym, aby dowiedzieć się o zakończeniu postępowania dotyczącego nieruchomości znajdujących się w jego zarządzie. Decyzja ZRID nr [...] z dnia [...].09.2020 r. została przesłana drogą mailową na adres poczty elektronicznej Nadleśnictwa dopiero w dniu 26.02.2021 r. po interwencji Nadleśnictwa w tym zakresie. Z informacji uzyskanych przez Nadleśnictwo wynika, że decyzja stała sie ostateczna z dniem [...].11.2020 r. Telefonicznie i pisemnie (pismo z dnia [...].04.2021 r.), Nadleśnictwo wielokrotnie zwracało się do nabywcy nieruchomości tj. Gminy, aby przejęła w posiadanie w.w grunty, które z dniem, w którym decyzja Starosty stała się ostateczna, przeszły na własność Gminy. Gmina jednakże w żaden sposób nie ustosunkowała się do stanowiska Nadleśnictwa i nie został wyznaczony termin na techniczne przejęcie gruntów. Nie można jednak przyjąć za Wojewodą, w niniejszej sprawie, że nie doszło do wydania gruntów zgodnie z art. 18 ust 1e pkt 3 specustawy drogowej. Dowód: - wydruk wiadomości e-mail z dnia [...].02.202Ir. /w aktach sprawy/; - pismo z dnia [...].04.2021r. /w aktach sprawy/. Oczywistym jest, że dotychczasowy właściciel nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej ma interes w tym, aby właściwie go poinformować o dniu wydania decyzji ZRID. W niniejszej sprawie Nadleśnictwo deklarowało i wyrażało wolę wydania nieruchomości, co zostało wyraźnie zakomunikowane Gminie. Nadleśnictwo zapewniło nowemu właścicielowi możliwość wykonywania w stosunku do przekazanej nieruchomości wszelkich działań wynikających z prawa własności, przede wszystkim posiadania, używania, pobierania pożytków, przetworzenia i rozporządzania rzeczą. W ocenie Nadleśnictwa doszło do skutecznego wydania nieruchomości Gminie.

Zarówno Starosta jak i Wojewoda naruszyli art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy i ustalenie czy Nadleśnictwo podjęło jakiekolwiek czynności prowadzące do wydania nieruchomości. Dodatkowo organ administracji naruszył art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w efekcie czego doszedł do błędnego przekonania, że w niniejszej sprawie nie doszło do wydania nieruchomości, zgodnie z art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej w związku z czym nie zachodzi przesłanka do zwiększenia przyznanego odszkodowania o 5 % wartości nieruchomości. Zdaniem skarżącego w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o zezwoleniu na wykonanie inwestycji drogowej, Starosta naruszył art. 11 f ust. 3 specustawy drogowej, a naruszenie to miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie na stronie BIP Powiatu nie zostało umieszczone obwieszczenie o wydaniu decyzji ZRID, a więc skarżący został pozbawiony de facto możliwości zapoznania się z decyzją, zgodnie z w/w przepisem co automatycznie pozbawiło go prawa do ustalenia zwiększonego odszkodowania.

W ocenie skarżącego organy obydwu instancji błędnie interpretują art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej. Nadleśnictwo zwróciło uwagę, że orzecznictwo sądów administracyjnych aktualnie opowiada się za tezą, że "pod pojęciem wydania nieruchomości w rozumieniu art. 18 ust. 1e w.w. ustawy należy rozumieć podjęcie i ujawnienie takich czynności przez dotychczasowego jej właściciela, które zapewnią nowemu właścicielowi (inwestorowi) realną możliwość wykonywania w stosunku do niej wszelkich działań wynikających z prawa własności, a więc przede wszystkim posiadania, używania, pobierania pożytków, przetworzenia i rozporządzania rzeczą." (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 2517/13, z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 3299/15, z 13 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 990/18 oraz z 9 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 1789/14). Zwraca się przy tym uwagę, że przepisy ustawy z 10 kwietnia 2003 r. nie przewidują żadnej szczególnej formy wydania nieruchomości. W szczególności nie jest wymagane sporządzenie protokołu zdawczo-odbiorczego ani złożenie jednostronnego oświadczenia woli o przekazaniu nieruchomości. Również bierne zachowanie polegające na zaprzestaniu wykonywania uprawnień właścicielskich oznaczać może przekazanie władztwa faktycznego (por, wyroki Naczelnego Sadu 5 Administracyjnego z 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2977/15,13 października 2017 r. sygn. akt I OSK 3216/15 oraz z 9 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 63/16). Nadleśnictwo nie tylko stworzyło sytuację dogodną do przejęcia gruntu, ale faktycznie go przekazało na rzecz Gminy i to w terminie przewidzianym w art. 18 ust. 1e specustawy drogowej. Skarżący wskazał, że w sprawie dotyczącej innej nieruchomości stanowiącej własność skarżącego, przy zbliżonym stanie faktycznym sprawy, Wojewoda przychylił się do żądania Nadleśnictwa i powiększył przyznane odszkodowanie o w/w wartość na podstawie art. 18 ust. 1e specustawy drogowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2019 r. poz. 2325 zwana dalej p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Mając na uwadze tak zakreślone granice kognicji Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się w przedmiocie ustalenia na rzecz Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] odszkodowania za działkę o powierzchni 0,3525 ha, nr ewidencyjny [...], przejętą na własność Gminy pod drogę gminną nr [...] na podstawie decyzji nr [...] Starosty z dnia [...].09.2020 r. zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.

W celu ustalenia odszkodowania za prawo własności przejętej nieruchomości, na podstawie przepisów u.g.n., sporządzony został operat szacunkowy (z [...] marca 2021 r.). Zgodnie z wyceną zawartą w operacie szacunkowym wartość rynkowa w.w. nieruchomości wynosi 62 498 zł. W uzasadnieniach decyzji obydwu instancji organy szczegółowo odniosły się do treści oraz ustaleń zawartych w operacie szacunkowym oraz uznały, iż operat spełnia wymagania wynikające z przepisów ug.n. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, a tym samym może stanowić dowód w postępowaniu w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za przejętą nieruchomość. Stanowisko to, ocenie Sądu, jest prawidłowe, znajduje bowiem oparcie w stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wskazać należy, że w toku postępowania, jak również w skardze do Sądu, strony nie kwestionowały prawidłowości sporządzonego w tej sprawie operatu szacunkowego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest natomiast uprawnienie dotychczasowego właściciela przejętej nieruchomości do dodatkowego świadczenia odszkodowawczego w wysokości 5% w związku z dobrowolnym i niezwłocznym wykonaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Uprawnienie takie wynika z art. art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy drogowej. Wskazany przepis przewiduje powiększenie wysokości odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, w przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17 tej ustawy (pkt 1), doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności (pkt 2) albo w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna (pkt 3).

Z powyższej regulacji wynika szczególne uprawnienie podmiotu, któremu odjęto prawo do nieruchomości, do uzyskania dodatkowego świadczenia odszkodowawczego w związku z dobrowolnym i niezwłocznym lub przyśpieszonym wykonaniem nieostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Jest to w istocie ustawowo zagwarantowana premia dla podmiotów, które poprzez dobrowolną akceptację treści decyzji ułatwiają i przyśpieszają realizację inwestycji drogowej poprzez eliminację konieczności przymusowego wykonania powyższej decyzji. Ratio legis regulacji ustanowionej w przepisach art. 18 ust. 1e specustawy drogowej opiera się na założeniu, że zakresem szczególnego uprawnienia do premii odszkodowawczej są objęte sytuacje, w których w następstwie działania (np. poprzez wyraźne złożenie oświadczenia woli, protokolarne przekazanie nieruchomości) lub zaniechania (np. poprzez zaniechanie wykonywania władztwa nad rzeczą, rezygnację z wnoszenia środków odwoławczych, tolerowania faktycznego wkroczenia inwestora na teren nieruchomości i rozpoczęcia prac budowlanych) dotychczasowy właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości manifestuje wolę dobrowolnego wydania tej nieruchomości zarządcy drogi, przez co możliwe staje się niezwłoczne objęcie nieruchomości we władanie i rozpoczęcie realizacji inwestycji bez konieczności składania wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Wydanie nieruchomości w rozumieniu art. 18 ust. 1e specustawy drogowej może zatem nastąpić również w sposób dorozumiany (per facta conludentia) w tym znaczeniu, że wola niezwłocznego wydania nieruchomości może być zamanifestowana poprzez byłego właściciela lub użytkowania wieczystego przez zaniechanie. W przypadku zajęcia nieruchomości pod drogę może to nastąpić np. poprzez brak czynienia przez przeszkód w wykonywaniu prac inwestycyjnych.

Stosownie do treści art. 11f ust. 3 i 4 specustawy drogowej wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne (ust. 3). Zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji (ust. 4).

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Starosty z dnia [...] września 2020 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej uzyskała walor ostateczności w dniu 25 listopada 2020 r. Zauważyć również trzeba, że informację o wydaniu tej decyzji Starosta zawarł w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r., w którym organ ten zwrócił się do Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] o rozważenie możliwości zrzeczenia się odszkodowania za przejętą nieruchomość. W piśmie tym wskazano wszystkie informacje dotyczące zarówno decyzji zrid na podstawie której przejęta została działka o nr ewid. [...], jak również informacje dotyczące przejmowanej nieruchomości. Pismo to doręczone zostało skarżącemu w dniu 29 grudnia 2020 r. Następnie na wezwanie skarżącego w dniu 26 lutego 2021 r. w.w. decyzja zrid została przesłana na jego adres elektroniczny, natomiast w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. Starosta poinformował skarżącego o miejscu, w którym strona może zapoznać się z treścią w.w. decyzji. W tych okolicznościach należy uznać, że skutek zawiadomienia o wydaniu decyzji zrid, o którym mowa w art. 11f ust. 3 i 4, został w sprawie spełniony.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że w terminie 30 dni liczonym - chociażby od wskazanej powyżej daty otrzymania przez skarżącego odpisu decyzji zrid drogą mailową - nastąpiło wydanie nieruchomości Wójtowi Gminy. Zauważyć bowiem trzeba, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021r. PGL Nadleśnictwo zwróciło się do Urzędu Gminy o wyznaczenie protokolarnego przekazania nieruchomości podnosząc, że nadal jest jej posiadaczem. Ponadto w piśmie tym wskazuje się, że Lasy Państwowe są obowiązane do wycinki drzew oraz krzewów oraz uprzątnięcia nieruchomości, które to obowiązki wynikają z art. 20b specustawy drogowej. Z treści tego pisma wynika zatem jednoznacznie, że PGL Nadleśnictwo wyrażało bezsprzecznie gotowość do wydania przedmiotowej nieruchomości, co z kolei oznacza że w dacie tej ( tj. [...] kwietnia 2021 r.) pozostawała ona nadal we władaniu dotychczasowego właściciela. Powyższe ustalenie znajduje oparcie w pozostałym materiale dowodowym. Z pisma Wójt Gminy z dnia [...] czerwca 2021 r. wynika bowiem, że działka nr [...] wydana została w dniu [...] maja 2021 r.

W ocenie Sądu w okolicznościach sprawy zbędne są rozważania w kwestii form wydania nieruchomości w rozumieniu art. 18 ust. 1e specustawy drogowej. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądowym, przytoczonym zresztą w treści skargi, zgodnie z którym obowiązujące przepisy nie przewidują żadnej szczególnej formy wydania nieruchomości - w szczególności nie jest wymagane sporządzenie protokołu zdawczo-odbiorczego, ani złożenia jednostronnego oświadczenia woli o przekazaniu nieruchomości. Dla zaistnienia przesłanki zwiększenia odszkodowania, o której mowa w art. 18 ust. 1e specustawy drogowej, wystarczające w tym zakresie są dowody pośrednie, z których można wywnioskować, że dotychczasowy właściciel dobrowolnie umożliwił realizację inwestycji drogowej w terminie wyznaczonym w tym przepisie (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2015 r. sygn. akt I OSK 2517/13 - dostępny w CBOSA). Bierne zachowanie polegające na zaprzestaniu wykonywania uprawnień, jakie wynikają z prawa własności oraz nieczynienie przeszkód w przejęciu nieruchomości przez nowego właściciela powinno być uznane za przekazanie władztwa faktycznego nad nieruchomością, co w konsekwencji rodzi obowiązek zwiększenia należnego odszkodowania (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 768/11, LEX nr 1143482; wyrok WSA w Lublinie z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 374/13; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 643/15 - dostępne w CBOSA). Taki wniosek jest uzasadniony w świetle wyników wykładni celowościowej i funkcjonalnej przepisów art. 18 ust. 1e specustawy drogowej.

Podzielając w pełni prezentowane wyżej stanowisko oraz badając legalność zaskarżonej decyzji należało mieć na w uwadze stan sprawy wynikający z zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że po upływie 30 - dniowego terminu, o którym mowa w art. 18 ust. 1e specustawy drogowej skarżący nadal był posiadaczem przedmiotowej nieruchomości oraz nadal ciążyły na nim obowiązki wynikające z art. 20b ust. 1 i 3 specustawy drogowej, związane z usunięciem drzewostanu (młody drzewostan sosnowy - por. operat szacunkowy). W tym stanie rzeczy odstąpienie przez organy od zastosowania podwyższonej o 5% stawki odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznać należy za uzasadnione.

Nie były zasadne pozostałe zarzuty skargi. Sformułowany zarzut naruszenia art. 11f specustawy drogowej może dotyczyć decyzji zrid z dnia [...] września 2020 r., bowiem dyspozycja tego przepisu odnosi się do decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Ponadto, jak Sąd zauważył na wstępie, jedynie naruszenie przepisu prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji, a takiego związku w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Jak wyżej wskazano z pisma z dnia [...] grudnia 20021 r. oraz pism następnych kierowanych przez organ do skarżącego wynika wprost informacja o wydanej w dniu [...] września 2020 decyzji zrid, informacja ta była następnie podstawą do podjęcia przez skarżącego ustaleń w kwestii przekazania przedmiotowej nieruchomości. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, ze termin o któym mowa w art. 18 ust. 1e został zachowany.

Decyzja wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa była zasadna. Na mocy decyzji organu I instancji na rzecz skarżącego ustalono odszkodowanie w kwocie 62 463,00, podczas gdy wartość przedmiotowej nieruchomości w operacie szacunkowym wyceniono na kwotę 62 498, 00 zł. Zaskarżoną decyzją ustalone zostało na rzecz skarżącego odszkodowanie w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej oszacowanej nieruchomości.

Analiza sprawy nie potwierdziła zasadności zarzutów naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.