Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 789/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia skarżącemu wartości niezaewidencjonowanego przychodu za 2002 r., zryczałtowanego podatku od niezaewidencjonowanego przychodu za 2002 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pełnomocnik skarżącego będący doradcą podatkowym został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie [...] w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo z dnia [...], zawierające wezwanie w tym przedmiocie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. Z kolei dowód wewnętrzny w postaci dokumentu potwierdzającego dokonanie przelewu wskazuje na fakt obciążenia rachunku bankowego pełnomocnika skarżącego w dniu [...] oraz na fakt wpłynięcia kwoty opłaty na konto Sądu w dniu [...]. Do pisma z dnia [...] pełnomocnik skarżącego przedłożył bankowe potwierdzenie realizacji polecenia przelewu dotyczące kwoty [...] tytułem łącznie uiszczonego wpisu od skarg w czterech sprawach (I SA/Wr 786-789/06), w tym również w niniejszej sprawie. Z potwierdzenia tego wynika, że datą zaksięgowania dyspozycji i realizacji przelewu był dzień [...]. Zarządzeniem z dnia [...] pełnomocnik skarżącego został wezwany do przedłożenia dowodu pozwalającego na ustalenie daty złożenia dyspozycji przelewu opłaty sądowej. W odpowiedzi na pismo Sądu, w piśmie z dnia [...] pełnomocnik skarżącego wskazał, że polecenie przelewu kwoty wpisu w niniejszej sprawie złożył w dniu [...] po godzinie [...] w formie zlecenia internetowego. Dowodu złożenia dyspozycji w tym dniu jednak nie złożył, powołując się na niemożliwość jego uzyskania. Jednocześnie zwrócił uwagę, że [...] był dniem ustawowo wolnym od pracy oraz, że w dniu [...] nie można było dokonać wpłaty w siedzibie Sądu, ponieważ jego pracownicy mieli dzień wolny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 u.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast jak stanowi przepis art. 85

WSA/post. 1 2

Sygn. akt I SA/Wr 789/06

u.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Skoro zatem wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...], to ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia opłaty był dzień [...] ([...] istotnie był dniem ustawowo wolnym od pracy). Natomiast z dowodów znajdujących się w aktach sprawy (w tym z przedłożonego przez pełnomocnika skarżącego bankowego potwierdzenia realizacji polecenia przelewu oraz wewnętrznego sądowego dowodu dokonania przelewu) wynika, że opłata ta została uiszczona dopiero w dniu [...]. Decydująca w tej mierze jest bowiem data przyjęcia polecenia przelewu przez bank. Aktualność zachowuje tu stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1983 r. (III PZP 47/83, OSNC 1984/7/110), zgodnie z którym w razie uiszczenia opłat sądowych przelewem za datę uiszczenia opłaty uznaje się datę przyjęcia przelewu przez bank (pod warunkiem, że przelew w dniu przyjęcia go przez bank lub w terminie zakreślonym przez sąd do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy). Przy dokonywaniu przelewu bankowego drogą internetową datę przyjęcia dyspozycji przelewu wyznacza przepis art. 61 § 2 kodeksu cywilnego, w myśl którego oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią.

W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący mimo stosownego wezwania nie wykazał, aby do złożenia dyspozycji przelewu przez internet (równoznacznego z jego przyjęciem przez bank) doszło w dniu [...], a jego twierdzenia w tej mierze należy uznać za niewystarczające. W tej sytuacji należało przyjąć na podstawie jedynego dowodu przedłożonego przez skarżącego (potwierdzonego zresztą dowodem wewnętrznym), że do uiszczenia należnej opłaty sądowej doszło w dniu następnym, a więc już po upływie wyznaczonego terminu do jej uiszczenia.

Na marginesie na powyższą ocenę nie może mieć wpływu okoliczność powoływana przez pełnomocnika skarżącego, a dotycząca niemożliwości uiszczenia wpisu od skargi w kasie tutejszego Sądu w dniu [...] z uwagi na to, iż dzień ten był dniem wolnym od pracy dla pracowników Sądu. Stwierdzić bowiem należy, że skoro pełnomocnik zdecydował się na uiszczenie tej kwoty przelewem bankowym, to winien był to uczynić z zachowaniem wyznaczonego terminu.

WSA/post. 1

3

Sygn. akt ł SA/Wr 789/06

W związku z powyższym należało uznać, że uiszczenie opłaty sądowej odbyło się z przekroczeniem wyznaczonego terminu, co oznacza, że czynność ta nie wywołała zamierzonych skutków procesowych. Nie opłacenie skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie mimo prawidłowo doręczonego wezwania w tym przedmiocie skutkować musi jej odrzuceniem na podstawie powołanych wyżej przepisów.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

WSA/post. 1

4