Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 19/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić przyznania D. S. prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca D. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r. Nr [...].

W dniu 23 lutego 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego. W złożonym wniosku skarżąca oświadczyła, iż posiada mieszkanie o powierzchni 70 m2 oraz działkę rekreacyjną w O. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką i ojcem a dochód rodziny wynosi 3132,54 zł. (D. S. z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje 700 zł; matka skarżącej z tytułu emerytury otrzymuje 1766,82 zł a ojciec również z tytułu emerytury otrzymuje 1665,72 zł). Skarżąca wskazał, iż ani ona ani jej rodzice nie posiadają żadnego majątku. We wniosku skarżąca opisała również, iż jest alergikiem i ustawicznie się leczy. Koszty leczenia skarżąca oceniła na 150 zł. miesięcznie. Czynsz za mieszkanie płacą rodzice i wynosi on 560 zł., prąd to wydatek rzędu 150 zł a TV, telefon i Internet 120 zł. Wydatki na leczenie rodziców skarżąca oceniła na 300 zł miesięcznie. Z dokumentów przedstawionych przez skarżącą wynika ponadto, iż matka skarżącej posiada samochód marki Toyota Corolla (rok produkcji 1997), którego wartość skarżąca wyceniła na około 14 000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 19/10 odmówił przyznania D. S. prawa pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. odrzucono zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 21 czerwca 2010 r., ze względu na uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 18 listopada 2010 r. oddalił skargę D. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku zawarty został wniosek o zwolnienie skarżącej od uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Ze złożonego przez skarżącą w dniu 8 lutego 2011 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca nadal posiada mieszkanie o powierzchni 70 m2 oraz działkę letniskową w O. Skarżąca nadal prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ojcem i matką a dochód miesięczny rodziny wynosi obecnie 6600 zł (D. S. z tytułu umowy o pracę otrzymuje 2300 zł, matka skarżącej z tytułu emerytury otrzymuje 2200 zł, a ojciec również z tytułu emerytury 2100 zł.) Ponadto skarżąca podtrzymała argumentację zawartą "w uzasadnieniu skargi kasacyjnej i wcześniej złożonych uzasadnieniach co do zwolnień od kosztów sądowych".

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r. odmówił przyznania D. S. prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła sprzeciw nazwany "zażaleniem" na opisane wyżej postanowienie Referendarza sądowego. W uzasadnieniu podano, iż skarżąca nigdy nie była i nie jest właścicielką mieszkania o powierzchni 70 m2. Właścicielem tego mieszkania są rodzice skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., w związku z wniesieniem sprzeciwu, postanowienie Referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2011 r. utraciło moc. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy przechodzi do właściwości sądu.

Jak wynika z przedstawionego wyżej stanu faktycznego, sprawa z wniosku skarżącej o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku 21 czerwca 2010 r. zważyć należy, że postanowienie w sprawie prawa pomocy należy do postanowień niekończących postępowania w sprawie, które zgodnie z art. 165 p.p.s.a, mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

W orzecznictwie, jak i w doktrynie, funkcjonuje pogląd, że zmiany stanu faktycznego lub prawnego uzasadniające zmianę lub uchylenie postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. muszą dotyczyć okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tak by uzasadniały zmianę lub uchylenie postanowienia. Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach prawnych. Bez takiej zmiany okoliczności sprawy wydane postanowienie nie może być modyfikowane lub uchylone (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 499).

W świetle powyższego ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne, niemniej może skutkować przyznaniem żądanego prawa tylko wówczas, gdy strona wnioskująca, przedstawiając nowe okoliczności lub dowody wykaże, że pogorszyła się jej sytuacja finansowa w porównaniu z tą, jaka była podstawą dla sądu do odmowy udzielenia prawa pomocy wcześniej (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt I GZ 220/07).

W ocenie Sądu, skarżąca w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, nie wykazała, aby jej sytuacja materialna uległa od momentu wydania postanowienia z dnia 21 czerwca 2010 r. pogorszeniu. Wręcz przeciwnie, ze złożonego w dniu 8 lutego 2011 r. wniosku wynika, iż dochód skarżącej wzrósł z 700 zł do 2300 zł. Wzrósł również dochód pozostałych członków rodziny, z którymi zamieszkuje skarżąca. Mając powyższe na uwadze można wywnioskować, iż sytuacja materialna skarżącej i jej rodziny od daty wydania postanowienia z dnia 21 czerwca 2010 r. uległa polepszeniu. Natomiast odnosząc się do treści sprzeciwu wskazać należy, iż w złożonym w dniu 8 lutego 2011 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, iż posiada mieszkanie o powierzchni 70 m2. Tym samym argumentacja sprzeciwu jest bezzasadna.

W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności, które mogłyby uzasadniać wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 21 czerwca 2010 r. mając na względzie powyższe, na podstawie art. 165 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił jak w sentencji.