Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 376/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 201 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażalenia M. P. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia 25 stycznia 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania wszczętego na podstawie postanowienia nr [...] z dnia 23 stycznia 2007 r. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku akcyzowego za lata 2003-2005 - utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.

M. P. wnosząc zażalenie od postanowienia organu pierwszej instancji zarzucił błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 201 §1 pkt 2 oraz art. 203 § 2 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu podatnik wskazał, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją § 6 ust 1, § 5 oraz § 12 ust 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269 z późno zm.) regulującego m.in. sposób dokumentowania oświadczeniami odbieranymi od nabywców oleju opałowego okoliczności wyłączających sprzedawców z obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i odbierania oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego na cele opałowe - przy okazji rozpoznawania skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt II FSK 792/07, której stan faktyczny jest identyczny jak w sprawie niniejszej. Zdaniem strony kwestia ta ma na tyle doniosłe znaczenie dla przedmiotowej sprawy, że celowe i uzasadnione byłoby zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny

Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu całości materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie stwierdził, że przytoczona okoliczność nie stanowi zagadnienia wstępnego ujętego w art. 201 § 2 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Od tego postanowienia M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia , bądź rozstrzygnięcia zgodnie z jego wnioskiem. W jego ocenie organ dokonał błędnej wykładni art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej uznając, że w sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne, a jedynie problem interpretacyjny, jak również przez uznanie, że zawisłość sprawy odnośnie zgodności rozporządzenia z Konstytucją przed Trybunałem Konstytucyjnym nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ dodatkowo wskazał, iż postępowanie podatkowe wszczęte na podstawie postanowienia nr [...] z dnia 23 stycznia 2007 r. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku akcyzowego za lata 2003-2005 zostało zakończone ostatecznymi decyzjami wydanymi w dniu 27 maja 2008 r, (nr [...], nr [...], nr [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, aniżeli cofnięcie skargi albo śmierć strony jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji kiedy przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia co oznacza brak prawnej lub faktycznej podstawy orzekania. Każda przyczyna powodująca brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego (podmiotu, przedmiotu, podstawy prawnej bądź stanu faktycznego) stanowi podstawę do umorzenia postępowania.

Przedmiotem sprawy w niniejszym postępowaniu była odmowa zawieszenia postępowania przez organ odwoławczy z uwagi na brak przesłanki wymienionej w art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. Istota tej regulacji sprowadza się do tego, iż zawiesić można jedynie postępowanie będące w toku, a więc przed jego zakończeniem i wydaniem decyzji. Natomiast z analizy akt sprawy wynika, iż postępowanie, którego zawieszenia domagała się strona zostało zakończone ostatecznymi decyzjami Dyrektora Izby Celnej. W dniu 27 maja 2008 r. wydane zostały bowiem trzy decyzje w przedmiocie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku akcyzowego za lata 2003-2005: nr [...], nr [...], nr [...]. W związku z tym rozpoznanie skargi M. P. i merytoryczne odniesienia się do sformułowanych w niej zarzutów stało się bezcelowe. Należy podkreślić, iż na obecnym etapie ewentualne uchylenie zaskarżonego postanowienia w sytuacji kiedy postępowania zostało zakończone byłoby bezprzedmiotowe. Brak toczącego się postępowania, czyli kluczowa zmiana stanu faktycznego powoduje, iż rozstrzyganie w przedmiocie czy odmowa jego zawieszenia była prawidłowa czy nie, staje się nieaktualne.

W świetle powyższych rozważań sąd orzekł jak na wstępie.