Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 758/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 758/09 w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. postanawia przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 758/09


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r.

W dniu 19 listopada 2009 r. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej prawo pomocy w żądanym zakresie. Na mocy powyższego postanowienia Krajowa Rada Doradców Podatkowych w dniu 17 lutego 2010 r. wyznaczyła Skarżącej pełnomocnika z urzędu.

W dniu 28 maja 2010 r. pełnomocnik Skarżącej złożył pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz zapoznał się z aktami sprawy.

W dniu 28 maja 2010 r. (data nadania) pełnomocnik Skarżącej złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż dopiero dnia 26 maja 2010 r. uzyskał pełnomocnictwo od Skarżącej, tego też dnia było możliwe zapoznanie się z aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Termin do złożenia skargi kasacyjnej należało przywrócić.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zdaniem Sądu przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., (ICZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność zdaniem Sądu ustała w dniu 26 maja 2010 r. kiedy to pełnomocnik otrzymał pełnomocnictwo od Skarżącej i miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz ze stanowiskiem wnioskodawczyni co do zakresu skargi kasacyjnej.

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej został wniesiony do Sądu 28 maja 2010 r.

Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez stronę wymogów formalnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.