Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SO/Ke 10/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 55 par.  1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.M. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji p o s t a n a w i a : oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2012r. M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od pisma Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...]. (sprawa o sygn. akt II SA/Ke 583/12). Tym ostatnim pismem organ, działając w odniesieniu do wniosku funkcjonariusza o zmianę zamieszczonych w decyzjach o powierzeniu pełnienia obowiązków mnożnika kwoty bazowej oraz danych dotyczących grupy zaszeregowania funkcjonariusza, poinformował stronę, że wydane jej rozkazy personalne nie są decyzjami administracyjnymi, w związku z czym brak jest podstaw prawnych do uruchomienia procedury ich wzruszenia na podstawie K.p.a.

Na rozprawie w dniu 20 września 2012r. tut. Sąd wyłączył do rozpoznania w osobnej sprawie złożony do akt sprawy II SA/Ke 583/12 wniosek skarżącego M.M. o ukaranie Komendanta Wojewódzkiego Policji grzywną w maksymalnej prawem przewidzianej wysokości (sprawa o sygn. akt II SO/Ke 10/12). W uzasadnieniu tego wniosku strona wskazała, że z otrzymanej odpowiedzi na skargę wynika, że organ przekazał jedynie skargę oraz odpowiedź na nią – "nie załączając jednakże pełnych akt sprawy, wobec czego organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku (...), gdyż przekazanie akt wynika z obowiązku nałożonego wprost przepisem ustawowym, a brak pełnych i mających bezsporny wpływ na ustalenie okoliczności faktycznych akt administracyjnych w oczywisty sposób uniemożliwia sądowi kontrolę sprawy w trybie art. 135" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Powyższe, zdaniem wnioskodawcy, świadczy o tym, że organ usiłuje uzyskać dla siebie korzystne orzeczenie sądowe. W załączeniu przedstawiono:

1. sprawozdanie z postępowania przed Komendantem Wojewódzkim Policji Ł. – wykazujące ciągłość pełnienia przez M.M. obowiązków na stanowisku zastępcy dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w S. oraz stwierdzające naruszenie przez Komendanta Komendy Powiatowej Policji w S. art. 37 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2011r. nr 287, poz. 1687),

2. zakres obowiązków na stanowisku zastępcy dyżurnego.

W odpowiedzi na wniosek Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jego oddalenie argumentując, że w niniejszej sprawie w dniu 3 września 2012r. – a zatem w ustawowym terminie – doszło do przekazania Sądowi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Ustosunkowując się do przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów organ wskazał, że nie odnoszą się one do niniejszej sprawy.

Wyrokiem z dnia 27 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.M. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 583/12, podzielając stanowisko organu o tym, że rozkaz personalny o powierzeniu funkcjonariuszowi pełnienia obowiązków na okres krótszy niż 12 miesięcy nie jest decyzją administracyjną, w związku z czym zasadnie wydano postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od pisma Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. Orzeczenie sądu podejmowane w tym przedmiocie mają jednakże charakter uznaniowy. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Powyższe oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Ponadto, podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi, Sąd winien mieć na względzie, czy akta administracyjne, których organ nie przekazał, są niezbędne dla należytego rozpatrzenia sprawy.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki do

wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji, jako że dokumenty, o których mowa we wniosku o wymierzenie grzywny, były zbędne przy rozpatrywaniu sprawy o sygn. akt II SA/Ke 583/12. Jak wynika bowiem z uzasadnienia wyroku z dnia 27 września 2012r. rozstrzygnięcie tej sprawy sprowadzało się do "ustalenia, czy rozpatrzenie wniosku o zmianę rozkazu personalnego, wydanego na podstawie art. 37 ustawy o Policji, dotyczącego powierzenia funkcjonariuszowi obowiązków służbowych na innym stanowisku w tej samej miejscowości na czas nieprzekraczający 12 miesięcy (przy czym uposażenie policjanta nie może być obniżone) następuje w formie decyzji administracyjnej". Podkreślenia wymaga, że dla ustalenia tej okoliczności nie mogły mieć znaczenia ani zakres obowiązków na stanowisku zastępcy dyżurnego, ani też sprawozdanie wykazujące ciągłość pełnienia przez M.M. obowiązków na stanowisku zastępcy dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w S. i stwierdzające naruszenie przez Komendanta Komendy Powiatowej Policji w S. art. 37 ustawy o Policji.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a.