Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 585/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
6135 Odpady
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Rada Miasta
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2005 nr 236 poz 2008
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 24 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2010 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego we [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie miasta 1. stwierdza nieważność § 2, § 4 pkt 1, 3, 4, 7, 8, 9, 17, 21, 22, 24, 25, 27, 33, 35, § 6 ust. 2 i § 6 ust. 4 zaskarżonej uchwały, 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała w części objętej stwierdzeniem nieważności określonym w pkt 1 nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Prokurator Rejonowy we [...] wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta Włocławek z dnia [...] r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta [...] zarzucając naruszenie przepisów § 135, § 137, § 146, § 147 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908 z 2002 r.) w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity: Dz. U. Nr 236, poz. 2008 z 2005 r. ze zm. zwana dalej jako u.c.p.g) poprzez zamieszczenie w Regulaminie przepisów regulujących sprawy wykraczające poza upoważnienie ustawowe, powtórzenie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawy o ochronie zwierząt, ustawy o odpadach, ustawy - Kodeks cywilny oraz formułowanie w Regulaminie pojęć zawartych już w ustawie upoważniającej. Z uwagi na powyższe Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności przepisów § 2, § 4 pkt 1, 3, 4, 7, 8, 9, 17, 21, 22, 24, 25, 27, 33, 35, § 6 ust. 2 i § 6 ust. 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta [...]- uchwały Nr 120/XII/2007 Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2007 r. Zdaniem strony skarżącej Rada Miasta [...] w w/w regulaminie dokonała powtórzeń definicji występujących w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach tj.:

1. w § 2 regulaminu powtórzono art. 4 ust. 2 u. c. p. g.,

2. w § 4 pkt 1 regulaminu zdefiniowano niedokładnie pojęcie - "nieruchomości", uprzednio zdefiniowane w art. 46 § 1 ustawy - Kodeks cywilny, albowiem w k.c. mowa jest o części powierzchni ziemskiej stanowiące, a w regulaminie sformułowano, iż jest to "część powierzchni ziemskiej, stanowiąca",

3. w § 4 pkt 3 regulaminu zdefiniowano pojęcie - "właściciela nieruchomości" uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 4,

4. w § 4 pkt 4 regulaminu zdefiniowano pojęcie - "odpadach komunalnych" uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. z odesłaniem do art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach – (tekst jednolity Dz. U. Nr 39, poz. 251 z 2007 r.), a nadto wprowadzono własne definicje "odpady komunalne suche, odpady komunalne wielkogabarytowe, odpady z remontów, odpady użyteczne (surowce wtórne)",

5. w § 4 pkt 7 regulaminu zdefiniowano pojęcie - "nieczystościach ciekłych" uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 1 u. c. p. g.,

6. w § 4 pkt 8 zdefiniowano pojęcie - "odpadach obojętnych" uprzednio zdefiniowane - art. 3 ust. 3 pkt 6 ustawy o odpadach,

7. w § 4 pkt 9 zdefiniowano pojecie "odpadach ulegających biodegradacji" uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 7 ustawy o odpadach,

8. w § 4 pkt 17 zdefiniowano pojęcie - "składowisku odpadów" - uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 16 ustawy o odpadach,

9. w § 4 pkt 21 zdefiniowano pojęcie - "stacji zlewnej" - uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 3 u. c. p. g.,

10. w § 4 pkt 22 zdefiniowano pojęcie - "zbiornikach bezodpływowych" - uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 5 u. c. p. g.,

11. w § 4 pkt 24 zdefiniowano pojecie - "obiektach użyteczności publicznej i obsługi ludności - uprzednio zdefiniowane w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska,

12. w § 4 pkt 25 zdefiniowano pojęcie - "zbieranie odpadów" - uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 23 ustawy o odpadach,

13. w § 4 pkt 27 zdefiniowano pojęcie - "odzysku" - uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 9 ustawy o odpadach,

14. w § 4 pkt 33 zdefiniowano pojęcie "zwierzętach domowych" uprzednio zdefiniowane art. 4 pkt 17 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt – (tekst jednolity Dz. U. Nr 106, poz. 1002 z 2003 r. z późniejszymi zmianami),

15. w § 4 pkt 35 zdefiniowano pojęcie "zwierzęta bezdomne" uprzednio zdefiniowane w art. 4 pkt 16 ustawy o ochronie zwierząt.

Zdaniem Prokuratora w orzecznictwie przyjmuje się, że możliwe jest powtórzenie in extenso zapisów ustawowych w akcie prawa miejscowego z tym zastrzeżeniem, iż to powtórzenie nastąpiłoby z jednoczesnym powołaniem się na konkretny, powtórzony przepis ustawy, a zaskarżony regulamin we wskazanych powyżej przepisach tego wymogu nie spełnia; ponadto niektóre z definicji powtórzono, inne zmieniono, dokonano też utworzenia nowych definicji, uprzednio niezdefiniowanych.

Zwrócono również uwagę, że w zaskarżonym regulaminie Rady Miasta [...], rada określiła obowiązki, które wynikają z odrębnych aktów rangi ustawowej lub wykraczając poza upoważnienie ustawowe zawarte w art. 4 ust. 2 pkt 1 - 8 u. c. p. g. W ocenie Prokuratora brak jest podstaw do uregulowania tej materii w regulaminie, co w przedmiotowej uchwale nastąpiło poprzez:

1. w § 6 ust. 2 nałożono obowiązek utrzymania czystości i należytego stanu sanitarno - higienicznego m. in. pomieszczeń i urządzeń budynku, niezabudowanego terenu nieruchomości - mimo, iż brak jest ku temu podstaw prawnych,

2. w § 6 ust. 2 pkt 2 nałożono obowiązek uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości mimo, iż materia ta uregulowana została w art. 5 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. ,

3. w § 6 ust. 4 na organizatora imprezy lub zgromadzenia o charakterze publicznym nałożono obowiązek zawarcia umowy z jednostką wywozową dotyczącą oczyszczenia terenu i wywiezienia odpadków komunalnych - mimo, że brak jest ku temu podstaw prawnych.

W świetle przytoczonych okoliczności, zdaniem strony skarżącej nie budzi wątpliwości, że Rada Miasta [...] podejmując zakwestionowaną uchwałę dopuściła się istotnego naruszenia przepisów § 135 oraz § 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" w związku z art. 4 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o oddalenie skargi, podnosząc, iż odwołanie się w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta [...] do definicji legalnych zawartych w aktach rangi ustawy nie stanowi naruszenia prawa i jest aprobowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok WSA z dnia 30.11.2006 r. sygn. akt II SA/Wr745/06). Tym samym, w ocenie organu, powtórzenie w uchwale definicji zawartych w innych ustawach można co najmniej uznać za naruszenie prawa w stopniu nieistotnym, nie stanowiącym podstawy do stwierdzenia w tej części nieważności uchwały. Wskazano, że regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta [...] przez jego podjęcie przez Radę Miasta był opiniowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we [...] i uzyskał jego pozytywną opinię. Tym niemniej podkreślono, że mając na uwadze kształtujące się aktualnie orzecznictwo sądów administracyjnych oraz zmianę przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku, Prezydent Miasta [...] jako organ gminy któremu przysługuje inicjatywa uchwałodawcza przystąpił, do opracowania projektu nowego regulaminu o utrzymaniu czystości i porządku na terenie Miasta[...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), obowiązany jest skontrolować, czy zaskarżona uchwała odpowiada prawu, czy też to prawo narusza, i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 147 § 1 lub art. 151 p.p.s.a.

N wstępie zwrócić należy uwagę, że obowiązek opracowania regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie nakłada na organy stanowiące gmin znowelizowana ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W myśl art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy w związku z art. 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Regulamin jest aktem prawa miejscowego, który określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: 1) wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących: a) prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych, odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych i odpadów z remontów, b) uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego, c) mycie i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi; 2) rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych urządzeń i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych urządzeń; 3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego; 4) maksymalnego poziomu odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dopuszczonych do składowania na składowiskach odpadów; 5) innych wymagań wynikających z gminnego planu gospodarki odpadami; 6) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku; 7) wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach; 8) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.

Regulamin utrzymania czystości i porządku w gminach jako akt prawa miejscowego, po myśli art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obowiązuje na terenie jednostki samorządu terytorialnego, którego rada akt ten uchwaliła. Zgodnie z przepisem art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 (tekst jednolity – Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1561), gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy na podstawie tej ustawy w zakresie określonym w art. 40 ust. 2, a na podstawie art. 40 ust. 3 w zakresie nieuregulowanym w odrębnych ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących rada gminy może wydawać przepisy porządkowe, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz dla zapewnienia porządku spokoju lub bezpieczeństwa publicznego.

Uchwała taka, jako podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego (art. 40 ust. 1 ww. ustawy z 8 marca 1990 r.) zawartego w art. 4 ust.1 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, nie może jednak wykraczać poza granice przedmiotowe tego upoważnienia. Granice te zakreślone zostały w cyt. wyżej przepisie art. 4 ust. 2 przywoływanej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Oznacza to, że tylko w zakresie wskazanym w tym przepisie Rada Miasta [...] mogła podjąć uchwałę ustanawiającą regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie, ponieważ w ustawie tej ustawodawca jednoznacznie określił, co powinna zawierać uchwała w sposób enumeratywny. Elementy istotne regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy określa w sposób ścisły ustawa (czyli akt wyższego rzędu), która z jednej strony stanowi normę blankietową dla kompetentnych organów gminy do wydania uchwały w randze aktu prawa miejscowego, z drugiej zaś w sposób dokładny wyznacza niezbędne elementy jakie akt winien zawierać. W konsekwencji prawodawca gminny ma obowiązek, opracowując regulamin, bezwzględnie dostosować się do tych wymogów, a jakiekolwiek odstępstwa od katalogu zawartego w przepisie art. 4 ust. 2 przywoływanej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowią rażące naruszenia prawa.

Odnosząc powyższe uwagi i stwierdzenia do zaskarżonej uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] r. należy przychylić się do stanowiska skarżącego prokuratora i stwierdzić, że w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Włocławek dokonano powtórzeń definicji występujących w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach tj.:

1. w § 2 regulaminu powtórzono art. 4 ust. 2 u. c. p. g.,

2. w § 4 pkt 1 regulaminu zdefiniowano niedokładnie pojęcie - "nieruchomości", uprzednio zdefiniowane w art. 46 § 1 ustawy - Kodeks cywilny, albowiem w k.c. mowa jest o części powierzchni ziemskiej stanowiące, a w regulaminie sformułowano, iż jest to "część powierzchni ziemskiej, stanowiąca",

3. w § 4 pkt 3 regulaminu zdefiniowano pojęcie - "właściciela nieruchomości" uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 4,

4. w § 4 pkt 4 regulaminu zdefiniowano pojęcie - "odpadach komunalnych" uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. z odesłaniem do art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach – (tekst jednolity Dz. U. Nr 39, poz. 251 z 2007 r.), a nadto wprowadzono własne definicje "odpady komunalne suche, odpady komunalne wielkogabarytowe, odpady z remontów, odpady użyteczne (surowce wtórne)",

5. w § 4 pkt 7 regulaminu zdefiniowano pojęcie - "nieczystościach ciekłych" uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 1 u. c. p. g.,

6. w § 4 pkt 8 zdefiniowano pojęcie - "odpadach obojętnych" uprzednio zdefiniowane - art. 3 ust. 3 pkt 6 ustawy o odpadach,

7. w § 4 pkt 9 zdefiniowano pojecie "odpadach ulegających biodegradacji" uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 7 ustawy o odpadach,

8. w § 4 pkt 17 zdefiniowano pojęcie - "składowisku odpadów" - uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 16 ustawy o odpadach,

9. w § 4 pkt 21 zdefiniowano pojęcie - "stacji zlewnej" - uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 3 u. c. p. g.,

10. w § 4 pkt 22 zdefiniowano pojęcie - "zbiornikach bezodpływowych" - uprzednio zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 5 u. c. p. g.,

11. w § 4 pkt 24 zdefiniowano pojecie - "obiektach użyteczności publicznej i obsługi ludności - uprzednio zdefiniowane w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska,

12. w § 4 pkt 25 zdefiniowano pojęcie - "zbieranie odpadów" - uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 23 ustawy o odpadach,

13. w § 4 pkt 27 zdefiniowano pojęcie - "odzysku" - uprzednio zdefiniowane w art. 3 ust. 3 pkt 9 ustawy o odpadach,

14. w § 4 pkt 33 zdefiniowano pojęcie "zwierzętach domowych" uprzednio zdefiniowane art. 4 pkt 17 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt – (tekst jednolity Dz. U. Nr 106, poz. 1002 z 2003 r. z późniejszymi zmianami),

15. w § 4 pkt 35 zdefiniowano pojęcie "zwierzęta bezdomne" uprzednio zdefiniowane w art. 4 pkt 16 ustawy o ochronie zwierząt.

Powtarzanie i uzupełnianie w przepisach regulaminu przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i innych aktów normatywnych powszechnie obowiązujących jest istotnym wykroczeniem poza zakres upoważnienia ustawowego. Zgodnie z § 118 w związku z § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" – w uchwale rady gminy nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń. Naruszenie tego zakazu i wprowadzenie do uchwały przepisów ustawowych powoduje nieważność tych przepisów. Ponadto sprzeczne z prawem jest dokonywanie zmian w przepisach ustawowych i regulowanie niektórych kwestii w sposób odmienny niż w ustawie. Oznacza to, że powszechnie obowiązujący porządek prawny narusza w stopniu istotnym nie tylko regulowanie przez radę gminy raz jeszcze tego co zostało już uregulowane w źródle prawa powszechnie obowiązującego, lecz również modyfikowanie przepisu ustawowego przez akt wykonawczy niższego rzędu, co możliwe jest tylko w granicach wyraźnie przewidzianego upoważnienia ustawowego. Naruszenie delegacji ustawowej w powyższym zakresie jest istotne także z tego względu, że te same pojęcia zdefiniowane w akcie normatywnym, jakim są przepisy Regulaminu, mogą być inaczej interpretowane niż w "otoczeniu prawnym" przepisów ustawy. Założenie racjonalności prawodawcy oznacza bowiem, że poprzez sam fakt zdefiniowania w akcie normatywnym określonych pojęć, prawodawca daje wyraz temu, że zamierza przypisać definiowanym zwrotom nie tylko inne znaczenie niż w języku potocznym, ale też inne znaczenie niż powszechnie przyjmuje się to w innych aktach normatywnych. Dlatego też przepisy Regulaminu odwołujące się do "powtórnie" zdefiniowanych pojęć prawnych z różnych ustaw mogłyby być interpretowane inaczej niż gdyby to nastąpiło przy zastosowaniu rozumienia tych pojęć poddanych wykładni w ramach przepisów danej tylko ustawy (por. wyrok ww. NSA z dnia 7 kwietnia 2010r.)

W świetle powyższych rozważań zasadny jest zarzut odnośnie istotnego naruszenia prawa poprzez określenie przez Radę obowiązków, które wynikają z odrębnych aktów rangi ustawowej lub wykraczają poza upoważnienie ustawowe zawarte w art. 4 ust. 2 pkt 1 - 8 u. c. p. g. Brak jest podstaw do uregulowania tej materii w regulaminie, co w przedmiotowej uchwale nastąpiło poprzez:

1. w § 6 ust. 2 nałożono obowiązek utrzymania czystości i należytego stanu sanitarno - higienicznego m. in. pomieszczeń i urządzeń budynku, niezabudowanego terenu nieruchomości - mimo, iż brak jest ku temu podstaw prawnych,

2. w § 6 ust. 2 pkt 2 nałożono obowiązek uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości mimo, iż materia ta uregulowana została w art. 5 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., ponadto zwrócić należy uwagę, że owo "cytowanie" ustawy w uchwale nie obejmuje dokonanego przez ustawodawcę we wskazanym przepisie określenia, co należy rozumieć przez "chodnik położony wzdłuż nieruchomości". Można zatem zastanawiać się, czy zdaniem uchwałodawcy gminnego właściciele nieruchomości powinni sprzątać także te części chodnika położone przy ich nieruchomości (np. zajęte na płatny postój), które jak w wynika z treści definicji zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. wg ustawodawcy wyłączone są z zakresu takiego obowiązku.

3. w § 6 ust. 4 na organizatora imprezy lub zgromadzenia o charakterze publicznym nałożono obowiązek zawarcia umowy z jednostką wywozową dotyczącą oczyszczenia terenu i wywiezienia odpadków komunalnych - mimo, że brak jest ku temu podstaw prawnych (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 251/10),

W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie już wskazywano (vide np. wyrok z dnia 27 listopada 2007 r., II SA/Wr 424/07, wyrok z dnia 19 września 2008 r., II SA/Lu 485/08), że regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy uchwalony na podstawie powoływanych przepisów musi formułować postanowienia jedynie w granicach upoważnienia ustawowego, regulując jedynie kwestie, które wynikają z delegacji ustawowej. Zasadne jest zatem stwierdzenie, że delegacja ustawowa zawarta w przywoływanym przepisie art. 4 ustawy z 13 września 1996 r. nie upoważniała Rady Miasta [...] do formułowania w Regulaminie własnych czy też powtarzania definicji ustawowych. Postanowienia Regulaminu - co należy bardzo podkreślić - mają bowiem na celu wyłącznie uzupełnienie wydanych przez ustawodawcę przepisów mających walor przepisów powszechnie obowiązujących. Muszą więc być pozbawione jakichkolwiek powtórzeń przepisów powszechnie obowiązujących zawartych w ustawach.

Rada uchwalając przepisy prawa miejscowego winna to czynić w zgodzie z przepisami rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908), a do których to aktów zgodnie z § 143 załącznika do tegoż rozporządzenia stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w dziale VI, z wyjątkiem § 141, w dziale V, z wyjątkiem § 132, w dziale II oraz w dziale I rozdziału 2 - 7, chyba, że odrębne przepisy stanowią inaczej. Zgodnie z przepisem § 137 załącznika ww. rozporządzenia, a którego to postanowienia zgodnie z przepisami § 143 stosuje się odpowiednio do aktów prawa miejscowego, w uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń. Naruszenie tego zakazu i wprowadzenie do uchwały przepisów ustawowych powoduje nieważność tych zapisów.

Uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego regulująca jeszcze raz to, co zostało zawarte w obowiązującej ustawie, jako istotnie naruszająca prawo, jest nieważna. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 1999 r. (sygn. akt II SA/Wr 11179/90, publ. OSS 2000/1/17) rozważając kwestię powodów niezgodności z prawem takich powtórzeń wyjaśnił, że powtórzony przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy.

W tym stanie rzeczy uznając skargę Prokuratora Rejonowego we [...] za zasadną, stwierdziwszy, że zaskarżona uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] r. we wskazanych powyżej przepisach naruszyła prawo - Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, rozstrzygnięcie w pkt 2 opierając na przepisach art. 152 tej ustawy.