Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 258/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37j ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2001 nr 6 poz 56
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
article: art. 150a ust. 1, 2, 5
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Protokolant Małgorzata Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest skarga W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r., utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. wydaną z upoważnienia Starosty P. przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w P. w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] marca 2006 r., dotyczącej odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego.

Decyzja powyższa zapadła w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją ostateczną z dnia [...] marca 2006 roku Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w P. działając z upoważnienia Starosty P. orzekł o nie nabyciu przez W. S. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Pismem z dnia [...] maja 2007 roku, uzupełnionym kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2007 r., W. S., zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w P. o ponowną weryfikację jego dokumentów w przedmiocie przyznania mu zasiłku przedemerytalnego. Podniósł, że na dzień [...] stycznia 2002 r. jego okresy uprawniające do zasiłku wynoszą 30 lat i 1 dzień. Świadectwa pracy nie są bowiem jedynym dokumentem potwierdzającym zatrudnienie, zaś posiada zeznania świadków potwierdzające, że był zatrudniony w okresie od [...] kwietnia 1969 r. do [...] kwietnia 1972 r. w Kółku Rolniczym w S., zaś w okresie od [...] maja 1979 r. do [...] kwietnia 1985 r. pracował w warunkach szczególnych w PTSB "[...]". Dowody powyższe nie zostały uwzględnione, jako niewystarczające przed wydaniem ostatecznej decyzji o odmowie przyznania zasiłku przedemerytalnego. Powyższy wniosek o ponowną weryfikację dokumentów został uznany przez organ za wniosek o uchylenie decyzji ostatecznej z dnia [...] marca 2006 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Starosta P. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2006 roku. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. W wyniku złożonej przez W. S. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrokiem z dnia 12 grudnia 2007 r. sygn. akt VIII SA/Wa 574/07, Sąd ten uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z powodu przeprowadzenia postępowania z naruszeniem art. 77 § 1 i 80 k.p.a. Uchylając decyzję Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia przebiegu pracy skarżącego w okresie jego zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S. oraz PTSB "[...]" w R., a w konsekwencji ustalenie, czy w okresie spornym, tj. od [...] maja 1979 r. do [...] kwietnia 1985 r. W. S. wykonywał pracę w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu, ustalenia jakie poczynił organ, oraz ich umotywowanie, nie pozwalają na przyjęcie ponad wszelką wątpliwość, iż okres sporny nie może zostać uwzględniony i zaliczony do okresu uprawniającego skarżącego do przyznania zasiłku przedemerytalnego. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 75 k.p.a jako dowód należy dopuścić wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem. Po otrzymaniu w/w wyroku, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchylił w całości decyzję Starosty P. z dnia [...] lipca 2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Starosta P. na podstawie art. 2. ust.1 pkt 2, art. 9 ust 1 pkt 13, art. 150a ust 1, 2, 3, 5, 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. Nr 69, poz. 415), art. 37j ust 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 1, poz. 1 z 1995 r. ze zmianami), art. 154 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zmianami) odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2006 roku, wydanej z upoważnienia Starosty P. przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w P., a stanowiącej, iż Pan W. S. nie nabywa prawa do zasiłku przedemerytalnego.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgromadzony materiał dowodowy i jego ocena stanowią, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2006 r. w trybie art. 154 k.p.a, albowiem W. S. nie spełnia wymogów do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego z art. 37 j ust. 1 pkt. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu [...] grudnia 2001 r. Pomimo bowiem, że na dzień [...] grudnia 2001 r. posiadał status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych, okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 25 lat i okres wykonywania prac w warunkach szczególnych wynoszący co najmniej 15 lat, nie legitymuje się wymaganym okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 30 lat. Według organu I instancji, W. S. legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 26 lat, 6 miesięcy i 5 dni. Nawet więc zaliczenie zgodnie z art. 150 a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pobieranego przez niego w okresie od [...] lipca 2001 do [...] lipca 2002 r. zasiłku dla bezrobotnych nie spowoduje, że W. S. będzie legitymował się wymaganym okresem uprawniającym do zasiłku. Zdaniem organu brak jest podstaw do zaliczenia na podstawie zeznań świadków okresu zatrudnienia od [...] kwietnia 1969 do [...] kwietnia 1972 r. w Kółku Rolniczym w S.. Zeznania świadków na tą okoliczność są bardzo ogólne, nadto w sprawie pojawiła się nowa okoliczność w postaci pisma ZUS Oddział w R. z dnia [...] października 2008 r. Przedmiotowe pismo wyjaśnia zaś jak kształtowało się wynagrodzenie W. S. we wnioskowanym przez niego okresie zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S., a kwoty osiąganego przez niego wynagrodzenia są niższe od najniższego wynagrodzenia obowiązującego w tym okresie.

Od powyższej decyzji W. S. złożył odwołanie, podnosząc, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt VIII SA/wa 574/07, Sąd nakazał wszechstronną ocenę materiału dowodowego, jego uzupełnienie i wyprowadzenie właściwych wniosków. Odwołujący się podniósł, że przedstawił dowody na zatrudnienie w kółku rolniczym, potwierdzone zaświadczeniem Inspektoratu PZU w P. o ubezpieczeniu jako pracownika. Organ I instancji dokonał zaś dowolnej oceny materiału dowodowego niezgodnego z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie odniósł się do przedstawionych dowodów, niezasadnie je dyskredytując. Decyzja organu wybiórczo traktuje dowody, przyznając cechy wiarygodności dowolnie wybranym przez siebie dowodom. Organ I instancji ostatecznie uznał, że odwołujący się posiada wymagane 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Nadal pozostaje jednak ustalenie, czy łączny okres jego zatrudnienia wynosi 30 lat. Organ uporczywie odmawia uwzględnienia okresu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S. Dokumentacja ZUS pochodząca z lat 1969 - 1970 nie zawsze jest pełna i odzwierciedlająca rzeczywisty stan rzeczy. Organ odniósł się jedynie do drugiego dokumentu stwierdzającego ubezpieczenie jako pracownika. Powinien zaś ocenić różnicę pomiędzy dokumentami i odpowiednio je omówić. W związku z powyższym, uważa, że postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 77 § 1 i 80 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania W. S. od decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] marca 2006 r., dotyczącej odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego na podstawie art. 10 ust 2 pkt 6, art. 10 ust 4 pkt 2, art. 150a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późniejszymi zmianami), w związku z art. 37j, art. 37l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DZ. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56, Nr 42, poz. 475, Nr 89 poz. 973, Nr 100, poz. 1080, Nr 122, poz. 1323 i 1325 i Nr 128, poz.1405) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. z późniejszymi zmianami) orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

Organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji mimo wcześniejszych zaleceń nie wezwał świadków do uzupełnienia złożonych wcześniej lakonicznych zeznań. Zdaniem Wojewody [...] istotnym w sprawie jest jednak zaistnienie nowego dowodu w postaci pisma ZUS Oddział w R. z dnia [...] października 2008 r. Z przedmiotowego dokumentu wynika zaś, że w okresie miesięcy stycznia, lutego, kwietnia 1970 r. oraz lutego, marca, maja 1971 r. W. S. uzyskał wynagrodzenie niższe od połowy obowiązującego wówczas najniższego wynagrodzenia. Tym samym zgodnie z art. 24 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okresy te nie mogły zostać uwzględnione do okresu uprawniającego do zasiłku. Jednocześnie wątpliwym staje się, aby W. S. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Kółku Rolniczym w S. w okresie od [...] kwietnia 1969 r. do [...] kwietnia 1972 r., skoro w okresach od kwietnia do sierpnia 1969 r., czerwca 1971 r. oraz od sierpnia 1971 r. do kwietnia 1972 r. nie został zgłoszony do ubezpieczenia społecznego. Nie ma więc podstaw do uwzględnienia w okresie uprawniającym do zasiłku całego ze wskazanego przez odwołującego się okresu od [...] kwietnia 1969 do [...] kwietnia 1972 r. Z pewnością nie jest możliwe uznanie zeznań świadków za wiarygodne i wystarczające do uwzględnienia w okresie uprawniającym do zasiłku okresów, w których W. S. nie był zgłoszony do ubezpieczenia, jak również okresów, w których nie uzyskiwał odpowiednio wysokiego wynagrodzenia. Organ podkreślił, że brak zgłoszenia przez pracodawcę do ubezpieczenia społecznego nie może stanowić negatywnej przesłanki do uwzględnienia dla celów zasiłkowych okresu zatrudnienia przy zastosowaniu przewidzianych prawem środków dowodowych. W niniejszej sprawie dostrzeżono jednak, że w zeznaniach świadków i wnioskodawcy, mimo swej lakoniczności dokładnie określono datę początkową i końcową zatrudnienia. Dane przekazane zaś przez ZUS nie korelowały jednak z zeznaniami świadków i oświadczeniem wnioskodawcy. W związku z powyższym, Wojewoda [...] uznał, że na podstawie zebranego materiału dowodowego nie jest możliwe uwzględnienie w okresie uprawniającym do zasiłku okresów od kwietnia do sierpnia 1969 r. oraz od sierpnia 1971 do kwietnia 1972 r. z uwagi na brak zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego, zaś miesięcy: styczeń, luty, czerwiec 1970 r. oraz luty, marzec, maj 1971 r. z uwagi na zbyt niskie wynagrodzenie. Przy założeniu zatem, że pozostały okres zatrudnienia W. S. w Kółku Rolniczym w S. może zostać uwzględniony w okresie uprawniającym do zasiłku, łącznie wyniesie on 28 lat, 11 miesięcy i 5 dni ( 27 lat, 6 miesięcy i 5 dni + 1 rok i 5 miesięcy ). Powyższe zaś skutkuje nie spełnieniem przez odwołującego się warunków do przyznania mu zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., bowiem nawet przy wykazaniu ponad piętnastoletniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych, Waldemar Seta nie będzie posiadał co najmniej 30 letniego okresu uprawniającego do zasiłku. W związku z powyższym, nie spełnił on przesłanek do przyznania zasiłku przedemerytalnego, a tym samym nie jest możliwe uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia [...] marca 2006 r.

W skardze na powyższą decyzję Wojewody [...] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie, W. S. zarzucił jej rażącą sprzeczność z prawem a w szczególności obrazę przepisu prawa materialnego art. 150a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 37 j ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 r., polegającą na niezasadnym niezastosowaniu w/w przepisów i nie przyznaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego, pomimo, że spełnia warunki uprawniające do jego przyznania tj. 30 lat staż pracy w tym, 15 lat pracy w warunkach szczególnych ( bezsporne ). Nadto zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego w tym głównie art. 77 § 1 k.p.a i 80 k.p.c ( zdaniem Sądu oczywista omyłka pisarska - chodzi bowiem o k.p.a. ) polegającą na niezastosowaniu się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie VIII SA/Wa 574/07, nakazujących wszechstronną ocenę materiału dowodowego, jego uzupełnienie i wyprowadzenie właściwych wniosków, a nie wniosków wybiórczych i dowolnych oraz nieprawidłowym wyprowadzeniu wniosków w zakresie ustaleń faktycznych w sprawie, rażąco sprzecznych z zasadami właściwej oceny dowodów, w tym niezasadnym uznaniu za podstawę nieuwzględnienia jego okresu pracy w Kółku Rolniczym w S., w oparciu o dane przekazane przez ZUS, które nie odpowiadają rzeczywistym faktom, jakie potwierdzają zeznania świadków oraz okoliczność ubezpieczenia go przez pracodawcę w PZU jako pracownika w spornym okresie.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że nadal pozostaje sporny okres jego pracy w Kółku Rolniczym w S. W sprzecznym materiale dowodowym występuje dwuznaczność w postępowaniu pracodawcy, który zgłaszał go do ubezpieczenia w PZU jako pracownika, a nie zgłaszał do ubezpieczenia społecznego w ZUS. Podane w/w okoliczności podważają wiarygodność danych ZUS. Nie ma bowiem interesu pracodawca w opłacaniu składek w PZU za sporne okresy, gdyby nie był on pracownikiem. Jego zdaniem, długi okres czasu jaki upłynął od jego zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S., mógł spowodować utratę pewnych danych przez ZUS. Nie można wykluczyć, że utrata danych lub ich niedbałe dokumentowanie i archiwizowanie, spowodowało najbardziej wygodną odpowiedź ZUS, że nie został on zgłoszony do ubezpieczenia społecznego. Organy administracyjne wydające decyzje o braku uprawnień do przyznania mu zasiłku przedemerytalnego ze względu na niespełnienie wymogu 30 lat stażu pracy ( o niespełna 13 miesięcy ) nie zbadały dostatecznie tej kwestii, dając priorytet niepełnej dokumentacji ZUS, przed zeznaniami świadków oraz danymi z Inspektoratu PZU w P. Tym samym, jego zdaniem, organy administracji dopuściły się rażących błędów proceduralnych, co skutkuje naruszeniem prawa materialnego, przez niezasadną odmowę przyznania mu zasiłku przedemerytalnego.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując motywy rozstrzygnięcia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 11 września 2009 r. W. S. popierając skargę, wyjaśnił, że pisząc w odwołaniu i skardze o ubezpieczeniu w PZU miał na myśli ZUS. Dodał, że nie kwestionuje wysokości zarobków wskazanych w piśmie ZUS, bowiem była to praca w rozliczeniu godzinowym. Świadkowie, którzy zeznawali w jego sprawie, pytali wcześniej o datę jego zatrudnienia tych, którzy razem z nim podejmowali pracę. Człowiek u którego dopytywali się świadkowie, a który rozpoczynał z nim pracę nosi nazwisko S. i już nie żyje. W konkluzji nadmienił, że nie sądzi, by świadkowie, którzy już zeznawali na formularzach ZUS-u mogli dodać coś więcej, zwłaszcza odnośnie wysokości wynagrodzenia, bo kto by to pamiętał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a).

Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( tj. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415, dalej jako ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ), prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku, przysługuje osobie, która do dnia [...] stycznia 2002 roku spełniła warunki do jego nabycia. Na podstawie ust. 2 w/w przepisu prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie zaś z ust. 5 w/w przepisu, osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006 r., do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy.

W myśl art. 37j ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 z późn. zmianami, dalej jako ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ), w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 roku, zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyzn, lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że na dzień [...] grudnia 2001 r. W. S. posiadał status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 25 lat oraz okres wykonywania prac w warunkach szczególnych wynoszący co najmniej 15 lat. Poza sporem

w niniejszej sprawie pozostaje także, że złożył wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego przed dniem [...] lutego 2006 r. Spornym zaś pozostaje, czy skarżący na dzień [...] grudnia 2001 r. posiadał okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat, co oznaczałoby, że powinien uzyskać prawo do zasiłku przedemerytalnego z uwagi na spełnianie przesłanek wynikających z art. 37 j ust. 1 pkt. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Skarżący podnosi, że w przypadku uwzględnienia mu całego okresu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S., tj. od [...] kwietnia 1969 r. do [...] kwietnia 1972 r. ( 3 lata i 19 dni ), udokumentowanego z powodu braku posiadania przez niego świadectwa pracy, zeznaniami dwóch świadków, legitymuje się wystarczającym okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 30 lat i 1 dzień.

Z zeznań świadków J. M. zatrudnionego w Kółku Rolniczym w S. w okresie od [...] sierpnia 1963 do [...] czerwca 1973 r. oraz T. F. zatrudnionego przez w/w pracodawcę w okresie od [...] kwietnia 1963 r. do [...] czerwca 1975 r. wynika, że skarżący był zatrudniony w okresie od [...] kwietnia 1969 r. do [...] kwietnia 1972 r. w charakterze kierowcy ciągnika, a wykonywana przez niego praca była stała, w pełnym wymiarze czasu pracy. Powyższe zeznania zostały złożone, po pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie nieprawdziwych zeznań, na specjalnych formularzach ZUS-u i zostały spisane przez pracownika organu emerytalno - rentowego w dniu [...] grudnia 2001 r., a następnie złożone w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. w dniu [...] grudnia 2001 r. wraz z prośbą o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.

Pomimo przedstawienia w/w zeznań przez skarżącego, z uwagi na swoją lakoniczność, nie zostały one uznane przez organ I instancji za wystarczające, aby je uwzględnić jako potwierdzające okres zatrudnienia, który można zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku. Następnie, min. przedmiotowe zeznania stanowiły podstawę do złożenia przez skarżącego wniosku o uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2006 r. o odmowie przyznania zasiłku przedemerytalnego w trybie art. 154 k.p.a. Organy zatrudnienia obu instancji ostatecznie jednak uznały, że brak jest podstaw do zmiany w w/w trybie negatywnej dla skarżącego decyzji.

Wojewoda [...] uznał bowiem, że w świetle uzyskanego przez organ zatrudnienia stopnia podstawowego dowodu w postaci pisma ZUS Oddział w R. z dnia [...] października 2008 r. można skarżącemu uwzględnić do okresu uprawniającego do zasiłku, jedynie część okresu jego zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S., mianowicie 1 rok i 5 miesięcy. Organ odwoławczy nie uwzględnił bowiem tych miesięcy z wnioskowanego i potwierdzonego na podstawie zeznań świadków okresu zatrudnienia skarżącego, w których jak wynika z pisma ZUS, W. S. nie był zgłoszony do ubezpieczenia społecznego, bądź osiągał zbyt niskie wynagrodzenie.

Z przedstawionych przez skarżącego zeznań świadków wynika, że w okresie od [...] kwietnia 1969 r. do [...] kwietnia 1972 r. W. S. był zatrudniony w Kółku Rolniczym w S. w pełnym wymiarze czasu pracy. Jednakże, należy zauważyć, że sam fakt zatrudnienia w w/w okresie nie jest wystarczający, aby uwzględnić go do okresu uprawniającego do zasiłku. Nie każdy bowiem okres zatrudnienia może być zaliczony do okresu, od którego zależy prawo do zasiłku przedemerytalnego. Istotna jest bowiem również wysokość osiąganego wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia. Powyższe wynika z art. 24 ust. 2 w związku z art. 23 ust. 1 pkt. 2 lit. a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. z których to wynika, że do okresu uprawniającego do zasiłku można zaliczyć okres zatrudnienia i osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia. W tym miejscu zwrócić uwagę trzeba również na art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U z 1996 r., Nr 147, poz. 687 ) z którego to wynika, że do okresu, od którego zależy nabycie prawa, wysokość i okres pobierania zasiłku, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, zalicza się również okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej i prowadzenia pozarolniczej działalności, przypadające przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ( tj. 1 stycznia 1997 r. ), jeżeli w tym okresie podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie. Powyższy wymóg, odnośnie okresów zatrudnienia przypadających przed dniem [...] stycznia 1997 r., dotyczący konieczności potwierdzenia osiągania wynagrodzenia w wysokości co najmniej połowy najniższego wynagrodzenia, jako warunku do zaliczenia danego okresu zatrudnienia do okresu uprawniającego do zasiłku wynika również z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 1998 r. sygn. akt II SA 1570/97 oraz z dnia 24 lutego 1998 r. sygn. akt II SA 1671/97.

Tymczasem jak bezspornie wynika z pisma ZUS z dnia [...] października 2008 r. wynagrodzenie skarżącego kształtowało się w różny sposób i w niektórych miesiącach z wnioskowanego przez niego okresu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S. wynosiło mniej niż połowę wówczas obowiązującego wynagrodzenia. Kwota bowiem najniższego wynagrodzenia pracowników w okresie od [...] sierpnia 1966 r. wynosiła [...] zł, zaś od [...] grudnia 1970 r. [...] zł ( Monitor Polski z 1970 r. Nr 44, poz. 352 ). Tym samym, do okresu uprawniającego do zasiłku nie można skarżącemu uwzględnić zatrudnienia w następujących miesiącach : styczniu 1970 r. ( osiągnął wynagrodzenie w wysokości [...] zł ), lutym 1970 r. ([...] zł ), czerwcu 1970 r. ([...] zł. ), lutym 1971 r. ([...] zł ), marcu 1971 r. ([...]zł. ), maju 1971 r. ([...] zł ). Należy w tym miejscu zauważyć, że skarżący na rozprawie przed Sądem w dniu 11 września 2009 r. oświadczył, że nie kwestionuje wysokości zarobków wskazanych w piśmie ZUS z dnia [...] października 2008 r., bowiem była to praca w rozliczeniu godzinowym. Tak więc, mimo nie posiadania przez ZUS pełnej dokumentacji dotyczącej spornego okresu zatrudnienia skarżącego, a co stanowiło jeden z jego zarzutów, należy zauważyć, że na podstawie dowodu w postaci w/w pisma, co najmniej okres 6 miesięcy z dowodzonego przez niego na podstawie zeznań świadków spornego okresu zatrudnienia, nie podlega uwzględnieniu do okresu uprawniającego do zasiłku. Powyższe ustalenie jest już wystarczające, aby stwierdzić, że skarżący nie posiada wymaganego przez art. 37 j ust. 1 pkt. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., okresu uprawniającego do zasiłku wynoszącego 30 lat. Należy również zauważyć, że skarżący na rozprawie przed Sądem, oświadczył, że nie sądzi, aby świadkowie, którzy złożyli zeznania na formularzach ZUS-u mogli dodać coś więcej odnośnie wysokości pobieranego przez niego wynagrodzenia podczas zatrudnienia w Kółku Rolniczym w S. Tak więc, dowód w postaci pisma ZUS jest jedynym dowodem, który może potwierdzić wysokość osiąganego przez skarżącego wynagrodzenia podczas zatrudnienia w spornym okresie. W świetle powyższego oświadczenia, jak i tego, że skarżący oświadczył podczas rozprawy przed Sądem rozpoznającym niniejszą sprawę, że świadkowie przed złożeniem swoich zeznań pytali wcześniej o datę zatrudnienia skarżącego innych pracowników, którzy podejmowali razem z nim zatrudnienie, dowód w postaci przedstawionych zeznań świadków, w ocenie Sądu jest mniej wiarygodny od dowodu w postaci dokumentu - pisma ZUS Oddział w R. z dnia [...] października 2008 r.

Tym samym, zdaniem Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie organy obu instancji w sposób wystarczający zebrały i oceniły materiał dowodowy w sprawie, a więc zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 77 § 1 i 80 k.p.a należy uznać za niezasadny. W ocenie Sądu, organy zatrudnienia, zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w wyroku z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 574/07 dokonały w dostateczny sposób oceny materiału dowodowego, dokonały również jego uzupełnienia i wyprowadziły z niego właściwe wnioski. Powyższe oznacza, że również zarzut naruszenia art. 150a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 37 j ust. 1 pkt. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. jest także nietrafny. Nie ma więc podstaw do zmiany w trybie art. 154 k.p.a. decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia [...] marca 2006 r. o odmowie przyznania dla skarżącego zasiłku przedemerytalnego. Zgodnie bowiem z art. 154 § 1 k.p.a decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W sprawie zaś niniejszej, za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, nie przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Tym samym, nie zostały więc spełnione wszystkie przesłanki z w/w przepisu.

Z wskazanych przyczyn na podstawie art. 151 p.p.s.a, należało skargę oddalić.