Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SO/Po 10/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Koszty sądowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1, art. 54 § 2, art. 154 § 6, art. 200 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2012 r. wniosku o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta P. w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę do sądu w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego W. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie zawarcia porozumienia w sprawie odpłatności za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia 1. wymierzyć Prezydentowi Miasta P. grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąca złotych); 2. zasądzić od Prezydenta Miasta P. na rzecz Miasta Stołecznego W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ Barbara Drzazga


UZASADNIENIE

Miasto W., reprezentowane przez Dyrektora [...] Centrum Pomocy Rodzinie, wniosło w piśmie z dnia 11 kwietnia 2012 r. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta P. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że w dniu 2 listopada 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Prezydenta Miasta P., skargę z dnia 28 października 2011 r. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie zawarcia porozumienia w sprawie odpłatności za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej małoletniej L. M.. Do chwili wniesienia wniosku, Prezydent Miasta P. nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W dniu 11 maja 2012 r. Prezydent Miasta P. otrzymał wniosek o wymierzenie grzywny wraz z wezwaniem o złożenie odpowiedzi na wniosek.

Prezydent Miasta P. w odpowiedzi na wniosek z dnia 25 maja 2012 r. wniósł o niewymierzanie grzywny, bowiem stan faktyczny i prawny sprawy jest skomplikowany.

Jak wynika z akt II SAB/Po 36/12, skarga Miasta [...] W. z dnia 28 października 2011 r. na bezczynność Prezydenta Miasta P. wpłynęła do organu w dniu 7 listopada 2012 r.,a została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Jak wynika z akt sprawy II SAB/Po 36/12 skarga Miasta [...] W. z dnia 28 października 2011 r. na bezczynność Prezydenta Miasta P. wpłynęła do organu w dniu 7 listopada 2011 r., a została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. a więc nieomal z półrocznym przekroczeniem ustawowego terminu, który upłynął z dniem 7 grudnia 2011 r.

W tej sytuacji, mając na względzie treść art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz wniosek o wymierzenie grzywny przekazany organowi w dniu 11 maja 2012 r., stwierdzić należy, iż w sprawie zostały spełnione warunki nałożenia na organ grzywny z uwagi na nieprzekazanie do Sądu skargi w terminie. Zgodnie, bowiem z przepisem art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Wskazać należy, że w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r. (sygn. akt II GPS 3/09), Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem terminu. W powoływanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że grzywna o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a obok funkcji dyscyplinującej, polegającej na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz akt sprawy, spełnia również funkcję represyjną za niedopełnienie czynności w przepisanym terminie, oraz funkcję prewencyjną polegająca na zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości.

Wobec powyższego Sąd w niniejszej sprawie uznał, że zawarte we wniosku żądanie wymierzenia grzywny należało ocenić jako uzasadnione. Ustalając wysokość grzywny na kwotę 1000 zł Sąd miał na względzie nie tylko wyznaczoną przepisem art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. granicę grzywny, wynikającą z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011r. (M.P. z 2012 r., Nr 63), ale i czas, jaki upłynął od wniesienia przez skarżącego skargi do jej przekazania przez organ do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zdaniem Sądu, podnoszona przez organ okoliczność skomplikowanego stanu faktycznego i prawnego sprawy jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i nie może usprawiedliwić naruszenia przez organ terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentacji.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 § 1 p.p.s.a. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmuje poniesione przez stronę skarżącą koszty sądowe w kwocie 100 zł.

/-/ B. Drzazga