Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 304/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2014 r., znak: (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 267, dalej: kpa), po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia (...) na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2013r., znak: (...), odmawiające wszczęcia na wniosek Stowarzyszenia (...) postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...), znak: (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej (...) S.A. z siedzibą w (...) pozwolenia na budowę budynku produkcyjno - magazynowego o profilu kosmetyczno - drogeryjnym z częścią socjalno - biurową i obiektami towarzyszącymi - 4 zbiornikami podziemnymi na gaz propan, budynku ze zbiornikami alkoholu do celów technologicznych, zbiornika przeciwpożarowego, budynku portierni, budynku trafostacji, 2 zbiorników bezodpływowych na ścieki oraz zbiornika ścieków technologicznych na terenie działek o nr ew. (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) w (...) przy ul. (...), gm. (...) zmienionej decyzjami: Starosty (...) z dnia (...) października 2008r., Nr (...); Starosty (...) z dnia (...) stycznia 2009r., Nr (...); Starosty (...) z dnia (...) marca 2009r., Nr (...) uchylił w całości w/w zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że pełnomocnik Stowarzyszenia (...) podniósł w zażaleniu, że wbrew ustaleniom Wojewody (...) wniosek złożony w imieniu Stowarzyszenia, który wpłynął do organu w dniu 24 maja 2013r., nie stanowił żądania stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty (...). Ponadto w treści zażalenia pełnomocnik Stowarzyszenia wskazał na okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania, tj. nowe okoliczności faktyczne, które wyszły na jaw i są istotne dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. GINB zauważył ponadto, że w zażaleniu wskazano na możliwość wszczęcia postępowania z urzędu kwestionując jednocześnie podstawę prawną rozstrzygnięcia.

GINB podniósł, że obowiązkiem organu jest dokładne ustalenie treści żądania stron, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ jest bowiem związany tym żądaniem, a treść tego żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. Tymczasem organ wojewódzki nie wezwał wnioskodawcy do wyjaśnienia w jakim trybie domaga się on weryfikacji decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...), znak: (...) przyjmując, że jest to wniosek o stwierdzenie nieważności tych decyzji. Natomiast pełnomocnik Stowarzyszenia oświadczył w zażaleniu z dnia 21 listopada 2013r., że podanie z dnia 24 maja 2013r. (data wpływu), nie stanowi wniosku o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę. Tym samym za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie mające na celu ocenę dopuszczalności wszczęcia na wniosek Stowarzyszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...) oraz decyzji ją zmieniających, skoro wniosku takiego Stowarzyszenie nie składało.

W związku z powyższym GINB stwierdził, że Wojewoda (...) rozpatrzył wniosek Stowarzyszenia niezgodnie z treścią żądania, co powoduje konieczność uchylenia w całości postanowienia Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2013r., znak: (...) i umorzenia postępowania organu I instancji. Jednocześnie GINB wskazał, że organ I instancji zobowiązany będzie do podjęcia działań mających na celu jednoznaczne ustalenie treści żądania Stowarzyszenia zawartego w podaniu z dnia 23 maja 2013r., a następnie załatwienie tego podania zgodnie z jego treścią.

Powyższe postanowienie GINB z dnia (...) stycznia 2014 r., znak: (...) zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Stowarzyszenie (...), które zarzuciło zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 i art. 105 § 1 kpa przez ich nieprawidłowe zastosowanie i nieprawidłowe umorzenie postępowania organu I instancji.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że orzeczenie GINB w części dotyczącej umorzenia postępowania nie jest logiczne. Skoro bowiem GINB umorzył postępowanie Wojewody (...), to nie powinien go zobowiązywać do dalszych działań.

W ocenie skarżącego rozpatrzenie podania niezgodnie z treścią żądania nie może powodować umorzenia postępowania, a w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła jakakolwiek przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, a tym samym podstawa do umorzenia postępowania. Umorzenie kończy bieg postępowania w określonej instancji, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości mającej istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

W ocenie Sądu GINB prawidłowo zastosował przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 144 kpa i art. art. 105 kpa stwierdzając, że postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy bowiem do czynienia w sytuacji, gdy brak jest sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt kpa, a organ w świetle ustaleń faktycznych i prawnych stwierdza, że nie dysponuje materialnoprawnymi podstawami do wydania władczego rozstrzygnięcia merytorycznie załatwiającego sprawę.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Wojewoda (...) postanowieniem z dnia (...) listopada 2013r., znak: (...), odmówił wszczęcia na wniosek Stowarzyszenia (...) postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...), znak: (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej (...) S.A. z siedzibą w (...) pozwolenia na budowę budynku produkcyjno - magazynowego o profilu kosmetyczno - drogeryjnym z częścią socjalno - biurową i obiektami towarzyszącymi - 4 zbiornikami podziemnymi na gaz propan, budynku ze zbiornikami alkoholu do celów technologicznych, zbiornika przeciwpożarowego, budynku portierni, budynku trafostacji, 2 zbiorników bezodpływowych na ścieki oraz zbiornika ścieków technologicznych na terenie działek o nr ew. (...) (...), (...), (...), (...), (...), (...) w (...) przy ul. (...), gm. (...) zmienionej decyzjami: Starosty (...) z dnia (...) października 2008r., Nr (...); Starosty (...) z dnia (...) stycznia 2009r., Nr (...); Starosty (...) z dnia (...)marca 2009r., Nr (...) uchylił w całości w/w zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Stowarzyszenia jednoznacznie stwierdził, że wbrew ustaleniom Wojewody (...) wniosek złożony w imieniu Stowarzyszenia, który wpłynął do organu w dniu 24 maja 2013r., nie stanowił żądania stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty (...). Wskazał także na okoliczności sugerujące wolę wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 kpa, a także możliwość wszczęcia postępowania z urzędu kwestionując jednocześnie podstawę prawną rozstrzygnięcia. Z analizy treści podania z dnia 24 maja 2013r. w istocie nie wynika, aby intencją Stowarzyszenia było złoźenie wniosku (kolejnego) o wszczęcie postępowania w sprawie nieważności decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...), znak: (...). w tej sytuacji zgodzić się należy z ustaleniami GINB, iż Wojewoda (...) rozpatrzył dopuszczalność wniosku o stwierdzenie nieważności, którego w istocie Stowarzyszenie nie złożyło. Dokonanie takiego ustalenia stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania organu I instancji, albowiem postępowanie mające na celu ocenę dopuszczalności wszczęcia na wniosek Stowarzyszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...) oraz decyzji ją zmieniających okazało się bezprzedmiotowe.

Jednocześnie, prawidłowo GINB zwrócił uwagę na obowiązek organu dokładnego ustalenia treści żądania stron, a w konsekwencji wezwania wnioskodawcy do wyjaśnienia w jakim trybie domaga się on weryfikacji decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...), znak: (...).

Odnosząc się do argumentów zawartych w skardze należy uznać je za całkowicie bezpodstawne i nietrafione. Wbrew twierdzeniom skarżącego działanie GINB nie jest nielogiczne. Umorzenie postępowania dotyczy bowiem wyłacznie postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty (...) z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...), znak (...). Natomiast nie oznacza bezprzedmiotowości jakiegokolwiek innego postępowania, którego tryb i przedmiot muszą zostać jednoznacznie ustalone.

Sąd kontrolując sprawę z urzędu i nie będąc związany zarzutami i wnioskami Skarżącej nie dostrzegł innych wad powodujących konieczność eliminacji zaskarżonego postanowienia z obiegu prawnego. GINB rozpoznał sprawę zgodnie z regułami dowodowymi określonymi procedurą administracyjną, w tym art. 7 i 77 § 1 kpa, a uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.