Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 111/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia syndyka masy upadłości E. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1712/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi syndyka masy upadłości E. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia zwrotu na rachunek bankowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2015 r., I SA/Gd 1712/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę syndyka masy upadłości E. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej (dalej: skarżący, wnioskodawca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 14 września 2015 r. w przedmiocie przedłużenia zwrotu na rachunek bankowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

2.1. Przedstawiając w uzasadnieniu powyższego postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że po wniesieniu przez wnioskodawcę skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 14 września 2015 r., zarządzeniem z 23 listopada 2015 r. WSA w Gdańsku wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentowania skarżącego. Sąd pouczył pełnomocnika o skutkach braku usunięcia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania wynika, że zostało ono doręczone 30 listopada 2015 r.

2.2. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pełnomocnikowi 30 listopada 2015 r., nie wykonał on nałożonego na niego obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni. W konsekwencji, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę, uznając, że powyższy brak uniemożliwia nadanie sprawie biegu.

2.3. Przedmiotowemu postanowieniu Sądu pierwszej instancji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, a w konsekwencji na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że zachodzą podstawy do jej odrzucenia na posiedzeniu niejawnym;

-art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez brak wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że wbrew stanowisku wyrażonym przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, do skarżącego nie zostało skutecznie doręczone wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący podkreślił, że jedyne wezwanie jakie zostało do niego doręczone dotyczyło odmiennej sprawy o sygn. akt I SA/Gd 1711/15. W niniejszej sprawie nie skierowano do skarżącego analogicznego wezwania, tak więc skarżący nie mógł uzupełnić braków formalnych skargi na żądanie Sądu, a w konsekwencji nieuprawnione było wydanie przez Sąd zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Twierdzenie skarżącej, jakoby nie otrzymała ona wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), nie znajduje potwierdzenia w aktach sądowych. W aktach tych (k. 20) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącą pism sądowych, na którym to potwierdzeniu znajduje się adnotacja (w skróconej formie), wskazująca, że przesyłka zawierała wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczenie odpowiedzi na skargę oraz pouczenie o przepisach w sprawach I SA/Gd 1711/15 oraz I SA/Gd 1712/15. Fakt ten znajduje potwierdzenie także w tym, że w aktach sądowych znajduje się wezwanie adresowane do skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej w sprawie I SA/Gd 1712/15 (k. 17).

Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też że nie otrzymał żadnego (odebrał pustą kopertę) (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2015 r., II OZ 1284/15 i z 28 stycznia 2016 r., II OZ 63/16, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za nienaruszające prawa i dlatego postanowił oddalić zażalenie skarżącego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.