Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 916/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję G. B. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i niemożliwe do odwrócenia skutki. Utrzymuje on bowiem dwójkę swoich dzieci, w tym chorą i niepracującą 21-letnią córkę. Zapłata nałożonej na niego kary pieniężnej spowoduje brak środków finansowych na utrzymanie rodziny oraz utratę płynności finansowej firmy skarżącego, a w konsekwencji jej upadłość.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej [...] poinformował, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został rozpatrzony negatywnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżącego argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Poza ogólnikowym twierdzeniem o możliwej utracie płynności finansowej wskutek uiszczenia kary pieniężnej określonej zaskarżoną decyzją, skarżący nie podał żadnych informacji uprawdopodabniających tak przedstawiony stan rzeczy. W szczególności nie jest możliwe ustalenie, jakimi środkami finansowymi obecnie dysponuje, a zatem czy rzeczywiście uiszczenie kary pieniężnej nałożonej zaskarżoną decyzją może spowodować skutki, na które wskazuje skarżący. Brak stosownych dokumentów uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Końcowo wyjaśnić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.