Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1295/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. z dnia [...] grudnia 1990 roku znak: [...] w przedmiocie podwyższenia emerytury postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

S. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 54 decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddziału w W. w sprawie uprawnień do świadczeń oraz wymiaru świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Wszystkie skargi zostały odrzucone postanowieniami Sądu wydanymi na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2013 r.

Wnioskiem z dnia 12 lipca 2013 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że S. G. jest wdową i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródło jej utrzymania stanowi wojskowa renta rodzinna po zmarłym mężu w wysokości 3.438,99 zł netto miesięcznie. Majątek nieruchomy skarżącej to lokal mieszkalny o powierzchni 25,24 m2. Dysponuje ona również oszczędnościami w wysokości 10.000 zł, z przeznaczeniem na własny pogrzeb.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że po śmierci męża w 2009 r. poniosła koszty związane z jego pochówkiem, a obecnie ponosi również koszty pomocy ciężko choremu synowi, który prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Do kosztów tych zaliczyła opłaty za mieszkanie po mężu, w którym syn mieszka, a także wydatki na żywność, lekarstwa i bilet miejski. Wnioskodawczyni nadmieniła, że syn obecnie nie pracuje, w związku z bólami chorych nóg często przebywa w szpitalach i otrzymuje zasiłek chorobowy z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazała też, że cierpi na schorzenia układu krążenia, co wiąże się z koniecznością wydatkowania środków na coraz droższe leki. Wyjaśniła, że jej celem jest odzyskanie "niedopłaty emerytury nauczycielskiej" z przeznaczeniem na skuteczniejsze leczenie syna.

Do wniosku skarżąca dołączyła kopię decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] marca 2013 r. o waloryzacji wojskowej renty rodzinnej, potwierdzającą podaną w formularzu wysokość otrzymywanego świadczenia, a także kopię potwierdzenia rejestracji otwarcia rachunku oszczędnościowego w dniu [...] maja 2013 r., na którym zdeponowano kwotę 10.000 zł. Ponadto do wniosku skarżąca dołączyła kopię umowy z dnia [...] grudnia 2004 r. ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży, na podstawie której nabyła ona lokal, w którym zamieszkuje, kopię odpisu skróconego aktu zgonu męża, rachunki za usługi pogrzebowe z września 2009 r., fakturę VAT za nagrobek z kwietnia 2010 r., kopię pisma skarżącej i jej męża do Komendy Dzielnicowej Milicji Obywatelskiej z czerwca 1981 r. w sprawie pobicia syna przez rówieśników, dokumenty mające potwierdzać chorobę syna, a także zestawienie kosztów poniesionych na pomoc synowi w okresie od 1 sierpnia 2009 r. do końca 2012. Pomoc udzieloną synowi w 2012 r. skarżąca oszacowała na 7.585,50 zł.

Przystępując do oceny sytuacji materialnej i możliwości płatniczych skarżącej w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły zawartej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel.

W świetle art. 246 § 1 ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Z treść powołanego przepisu wynika, że dopiero gdy posiadane przez stronę środki okażą się niewystarczające może ona wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.

Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oznacza to, że zobligowana jest do wykazania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy bowiem podkreślić, że z treści art. 246 § 1 ppsa jednoznacznie wynika, iż ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie ubiegającej się o przyznanie tego prawa.

Wykazane przez skarżącą dochody, stan majątkowy i sytuacja rodzinna nie dają podstaw do stwierdzenia, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

S. G. posiada stałe źródło utrzymania w postaci wojskowej renty rodzinnej w wysokości 3.438,99 zł netto miesięcznie, a ponadto dysponuje oszczędnościami w wysokości 10.000 zł. Stały dochód uzyskiwany przez skarżącą pozwala jej więc nie tylko na pokrycie koszów utrzymania samodzielnie prowadzonego gospodarstwa domowego, ale także na pomoc synowi, a co więcej wnioskodawczyni jest w stanie wygospodarować dodatkowe środki z przeznaczeniem na inne cele (własny pogrzeb). Należy zaznaczyć, że wydatki związane z pochówkiem męża, które niewątpliwe znacznie obciążyły budżet domowy wnioskodawczyni, zostały poniesione w drugiej połowie 2009 r. i na początku 2010 r., tymczasem wedle potwierdzenia banku, rachunek oszczędnościowy, na którym zdeponowała ona 10.000 zł został otwarty w maju bieżącego roku.

Jeżeli więc skarżąca osiąga regularny dochód, który pozawala na pokrycie kosztów jej niezbędnego utrzymania oraz na pomoc choremu synowi, a jednocześnie dysponuje oszczędnościami w kwocie 10.000 zł, to nie kwestionując w żaden sposób potrzeby zabezpieczenia dodatkowych środków na wypadek śmierci, nie można stwierdzić, że dochody, stan majątkowy i rodzinny S. G., nie pozwalają jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy podkreślić, że z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji prawa pomocy konieczne koszty utrzymania zasadniczo odnosić trzeba do minimalnych w skali kraju, a udzielenie prawa pomocy ma z reguły miejsce w przypadku osób, których dochody oraz stan majątkowy są niższe od przeciętnych. Dochody skarżącej nie mogą być uznane za niskie, gdy weźmie się pod uwagę, że od 1 marca 2013 r. kwota najniższej emerytury, renty rodzinnej i renty dla osób całkowicie niezdolnych do pracy wynosi 831,15 zł brutto miesięcznie (Komunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent - Monitor Polski z 2013, poz. 95), a wedle decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] marca 2013 r. świadczenie przysługujące skarżącej od 1 marca 2013 r. wynosi 4.201,09 zł brutto miesięcznie.

Ponoszenie kosztów postępowania przed sądem zawsze powoduje określony uszczerbek utrzymania skarżącego. Nie uzasadnia to jednak jeszcze przyznania prawa pomocy chyba, że strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania albo, że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w jej koniecznym utrzymaniu. Jak wykazano powyżej, ocena stanu rodzinnego, majątkowego i możliwości płatniczych S. G. nie pozwala stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zachodzi taka sytuacja.

W tym stanie rzeczy nie znaleziono podstaw do uwzględniania przedmiotowego wniosku i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.