Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1855/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA – Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N.T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium RP p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Cudzoziemiec N.T. wniósł, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia Rzeczypospolitej Polskiej.

Cudzoziemiec, w treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji, nie podając uzasadnienia dla swojego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przedmiotowy wniosek cudzoziemca nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Wobec powyższego przyjąć należy, iż z wniosku skarżącego mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie.

Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w ogóle uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie w uzasadnieniu skargi, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, skarżący nie zawarł żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla niego samego, nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "szkodę znaczną".

Jednocześnie, skarżący nie podniósł argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego, w ocenie sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ww. ustawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia