Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 973/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Służba celna
Skarżony organ: Szef Służby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 223 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 168 poz 1323
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rajewska (spr.), Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk, Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz, Protokolant starszy asystent sędziego Joanna Ukalska, po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1744/12 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień służbowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1744/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. W. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień służbowy.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], działając na podstawie art. 223 ust. 1 i 4 oraz art. 115 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), z dniem 30 listopada 2009 r. mianował S.W. na stopień służbowy młodszego aspiranta celnego w korpusie aspirantów Służby Celnej. Od decyzji tej S.W. w dniu 1 marca 2011 r. złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2420/11 stwierdził nieważność decyzji Szefa Służby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r., wskazując, że organ odwoławczy wydając powyższe rozstrzygnięcie dopuścił się rażącego naruszenia art. 129 § 2 oraz art. 58 i art. 59 § 2 K.p.a. Rozpoznał bowiem środek odwoławczy wniesiony z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony. Tym samym w postępowaniu odwoławczym dokonał weryfikacji decyzji ostatecznej, od której nie przysługiwał środek zaskarżenia.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. Szef Służby Celnej przywrócił S.W. termin do wniesienia odwołania, a decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że obowiązek nadania nowego stopnia służbowego funkcjonariuszom Służby Celnej w terminie do dnia 30 listopada 2009 r. wynikał z art. 223 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, a mechanizm przypisywania funkcjonariuszom stopni w poszczególnych korpusach uregulowany został w ust. 2 – 6 art. 223. W świetle tych przepisów zadaniem organu było umieszczenie danego funkcjonariusza w odpowiednim korpusie, precyzyjnie wskazanym w ustawie, w zależności od dotychczasowego stopnia lub zajmowanego stanowiska, bądź pełnionych obowiązków.

Nadto Szef Służby Celnej stwierdził, że w przypadku S.W. przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej nie mógł mieć zastosowania. Przepis ten dotyczy bowiem funkcjonariusza, który spełniał wskazane w nim wymogi w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, tj. na dzień 30 października 2009 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wynika zaś, że w dacie tej S.W. zajmował stanowisko inspektora celnego i posiadał stopień służbowy dyspozytora celnego, nie pełniąc przy tym obowiązków na żadnym ze stanowisk związanych z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Z tych względów obowiązkiem Dyrektora Izby Celnej w [...] było mianowanie funkcjonariusza na stopień młodszego aspiranta celnego w korpusie aspirantów Służby Celnej – zgodnie z dyspozycją art. 223 ust. 4 ustawy o Służbie Celnej.

Organ podkreślił jednocześnie, że nie kwestionuje, iż S.W. w przeszłości zajmował stanowisko związane z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Fakt ten znajduje potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach osobowych celnika. Jednak mianowanie na stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej uzależnione jest od zajmowania, bezpośrednio przed dniem wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej, stanowiska związanego z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników lub pełnienia obowiązków na tym stanowisku. We wskazanym okresie S.W. zajmował natomiast stanowisko inspektora celnego i posiadał stopień służbowy dyspozytora celnego. Zatem przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej nie mógł mieć w jego sprawie zastosowania.

Szef Służby Celnej dodał ponadto, że interpretacja zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" prowadząca do przyjęcia, że zwrot ten odnosi się do stanu istniejącego w dowolnym czasie przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadziłaby do skutków niedających się pogodzić z systematyką i celem ustawy, a także z zasadami logiki.

Na powyższą decyzję Szefa Służby Celnej S.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił błędną wykładnię art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej w zakresie pojęcia "przed dniem wejścia w życie ustawy" oraz niezastosowanie tego przepisu, a także złamanie art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi S.W. wskazał, że od dnia [...] grudnia 1996 r. do dnia [...] marca 2006 r. zajmował stanowisko, które związane było z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników. W związku z tym, że powyższa okoliczność miała miejsce przed dniem 30 października 2009 r., tj. przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, powinien być obligatoryjnie mianowany na stopień w korpusie oficerów młodszych. Zdaniem skarżącego pojęcie "przed dniem wejścia w życie ustawy" - zgodnie z wykładnią językową - należy rozumieć jako dowolny okres poprzedzający wejście ustawy w życie. W ocenie skarżącego, gdyby wolą racjonalnego ustawodawcy było, aby stan opisany w przepisie istniał wyłącznie do dnia wejścia w życie tej ustawy, to dałby temu wyraz, zamieszczając zamiast zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" zwrot "do dnia wejścia w życie" lub "w dniu wejścia w życie ustawy".

Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), oddalił skargę S.W.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w sprawie kwestią sporną jest wykładnia art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, w szczególności użytego w tym przepisie zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy". W ocenie Sądu, wykładnia językowa zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie prowadzi do jasnego i jednoznacznego rezultatu. Może bowiem oznaczać zarówno moment bezpośrednio poprzedzający wejście w życie ustawy, jak też dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy. W sytuacji niejednoznaczności wykładni językowej należy zatem odwołać się do wykładni systemowej oraz celowościowej, gdyż te metody wykładni służą rozstrzyganiu wątpliwości, które nasuwa wykładnia językowa. Z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej wynika, że ustawa ta miała na celu m.in. uporządkowanie obszaru w zakresie stanowisk i stopni służbowych funkcjonariuszy celnych, w tym stworzenie korpusów stopni służbowych. Przepisy przejściowe tej ustawy miały zapewnić płynną i transparentną zmianę dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane nową ustawą, tzn. dotychczasowe stopnie służbowe funkcjonariuszy celnych określone w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641), zostały przyporządkowane do określonych korpusów. Przypisanie stopni służbowych do określonych korpusów ustawodawca nie uzależnił od okresu służby, posiadanych kompetencji i doświadczenia, lecz tylko od stopnia służbowego, w jakim funkcjonariusze pełnili służbę "przed dniem wejścia w życie ustawy". Regulacja ta zatem nie zmierzała do awansowania funkcjonariuszy z uwzględnieniem dotychczasowego przebiegu służby, lecz miała zapewnić płynne przeniesienie celników w realia nowej regulacji prawnej.

Skoro celem regulacji zawartej w przepisach przejściowych ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej było zapewnienie płynnej i transparentnej zmiany dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą, to zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie może być odczytywany inaczej niż jako odnoszący się do momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie nowej pragmatyki służbowej. Interpretacja tego zwrotu poprzez przyjęcie, że chodzi w nim o dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy, prowadziłaby do uznaniowości w zakresie przyporządkowania funkcjonariuszy do określonych korpusów, w zależności od tego, jaki okres służby danego funkcjonariusza, poprzedzający wejście w życie ustawy, kierownik urzędu wziąłby pod uwagę. Ustawodawca art. 223 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej umieścił w Rozdziale 14 zatytułowanym "Przepisy przejściowe". Przepisy te ze swej istoty odnoszą się do kwestii unormowań zachodzących na styku starej i nowej regulacji prawnej. Cel ustawodawcy realizowany przepisami przejściowymi sprowadza się do transparentnego powiązania tych dwóch stanów prawnych, a nie do stanu prawnego czy faktycznego w okresie wcześniejszym.

S.W., w dacie wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej, zajmował stanowisko inspektora celnego i posiadał stopień służbowy dyspozytora celnego, a więc w oparciu o przepis przejściowy art. 223 ust. 4 został prawidłowo mianowany na stopień służbowy w korpusie aspirantów Służby Celnej. Mianowanie zaś skarżącego na stopień służbowy młodszego aspiranta celnego nastąpiło zgodnie z treścią art. 223 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej. Stosownie do jego treści określenie stopni służbowych uzależnione jest od okresu służby w Służbie Celnej albo zatrudnienia w administracji celnej lub skarbowej oraz posiadanego doświadczenia i wykształcenia w sprawach z zakresu zadań Służby Celnej. Organ, dokonując mianowania skarżącego na stopień służbowy, wziął pod uwagę okres służby, doświadczenie, zajmowane stanowisko i posiadany dotychczas stopień służbowy.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył S.W., wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasadzenie od Szefa Służby Celnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a., S.W. zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej poprzez jego błędną wykładnię w zakresie pojęcia "przed dniem wejścia w życie ustawy", a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i uznanie, że prawidłowe było mianowanie skarżącego na stopień służbowy młodszego aspiranta celnego zamiast na stopień oficera w korpusie oficerów młodszych, co miało znaczący wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor stwierdził, że w sprawie zasadniczym problemem jest wykładnia art. 223 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej, który reguluje mechanizm przypisywania funkcjonariuszom służby celnej stopni służbowych w poszczególnych korpusach. W sprawie bezspornym jest, że skarżący w przeszłości, czyli "przed wejściem w życie ustawy", zajmował stanowiska związane z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Wykładnia językowa zwrotu "przed wejściem w życie ustawy zajmował stanowisko" prowadzi do jasnego i jednoznacznego rezultatu. Rezultat ten wynika wprost z powyższego stwierdzenia, z którego należy wywieść, że dotyczy zarówno momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie ustawy, jak i dowolnego okresu wcześniejszego. Racjonalny ustawodawca, gdyby zamierzał uregulować tę kwestię inaczej niż to uczynił, zredagowałby sporny przepis inaczej, chociażby używając pojęcia "w chwili wejścia ustawy w życie". Dokonana przez Sąd I instancji "systemowa i celowościowa wykładnia" spornego przepisu, całkowicie pomija racjonalność ustawodawcy i faktycznie prowadzi do nieuprawnionej "zmiany" regulacji prawnej, które samo w sobie stanowi naruszenie prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.".), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Rozpoznając niniejszą skargę w tych granicach, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w sprawie – co słusznie zauważył skarżący kasacyjnie, a poprzednio organy celne i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – jest ustalenie znaczenia zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" użytego w art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, a także w jej art. 223 ust.1, który stanowił podstawę materialną decyzji w przedmiocie nadania S.W. aktualnego stopnia służbowego w określonym korpusie.

Rozumienie analizowanego sformułowania stanowi wynik (konsekwencję) dokonania wykładni normy prawnej, w której taki zwrot został zawarty. Wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych w orzecznictwie i doktrynie reguł oraz kryteriów. Zasadniczo pierwszeństwo przyznaje się wykładni językowej, jednakże prymat tej wykładni można zachować tylko w odniesieniu do przepisów sformułowanych w sposób jasny i niebudzący wątpliwości z punktu widzenia potocznie oraz powszechnie stosowanego języka, a także wówczas gdy ten sposób wykładni daje wynik niekolidujący z wynikami innych metod interpretacji tekstu prawnego. Stan taki nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie, bowiem pojawiły się w niej różne wersje rozumienia omawianego sformułowania. Jest tak przede wszystkim z tego powodu, że użyty przez ustawodawcę zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie precyzuje konkretnej daty, z jaką wiąże się uregulowany w tej ustawie skutek. Można więc rozumieć omawiany zwrot w ten sposób, że chodzi o dzień bezpośrednio poprzedzający datę wejścia w życie ustawy, jak i wcześniejszy okres (bardziej lub mniej odległy w przeszłości) przed dniem, w którym ustawa wchodzi w życie. Wieloznaczność tej konstrukcji gramatycznej wskazuje, że zwrot ten jest na tyle nieprecyzyjny, że dokonanie wykładni wyłącznie na płaszczyźnie językowej nie jest wystarczające dla ustalenia znaczenia jego treści normatywnej. Konieczne jest zatem posłużenie się także innymi metodami wykładni.

Przy interpretacji omawianego zwrotu można i należy odwołać się do uzasadnienia projektu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Wskazano tam na konieczność uregulowania w przepisach przejściowych zagadnienia dostosowania dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych do nowych rozwiązań prawnych. Zatem przepisy art. 222 i art. 223 ustawy o Służbie Celnej miały pełnić rolę dostosowawczą. Ich zadaniem było przeniesienie dotychczasowych stanów dotyczących poszczególnych funkcjonariuszy celnych pod odmienne od dotychczasowych uregulowania nowej pragmatyki służbowej. Powołane przepisy zostały zamieszczone w rozdziale "Przepisy przejściowe". Istota tego rodzaju przepisów polega na tym, że odnoszą się one do stosunków prawnych zastanych w momencie wprowadzenia w życie nowej regulacji prawnej i mają na celu specjalne unormowanie tych stosunków prawnych w świetle wchodzących w życie nowych przepisów prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 544/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepisy przejściowe zawierają reguły intertemporalne, czyli reguły prawne służące rozgraniczeniu czasowych zakresów zastosowania reżimów dawnego i nowego prawa oraz określaniu wpływu nowej regulacji na stany faktyczne, stosunki prawne oraz skutki powstałe i trwające pod rządami dotychczasowej regulacji. Rolą przepisów przejściowych jest więc uporządkowanie zastanych w dniu wejścia w życie nowej ustawy stosunków prawnych i wprowadzenie ich pod rządy nowego aktu prawnego, w szczególności określenie sposobu i trybu załatwienia spraw niezakończonych dotąd, ewentualne utrzymanie dotychczasowych instytucji prawnych zniesionych przez nowe przepisy, zachowanie uprawnień i obowiązków oraz utrzymanie w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych (§ 30 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej - Dz. U. Nr 100, poz. 908).

Interpretując zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy", należy więc mieć na względzie systematykę i przepisy określonej ustawy, gdyż interpretacja wskazanego pojęcia zależna jest od specyfiki konkretnej regulacji prawnej. Zwrócić zatem trzeba uwagę na treść art. 222 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej. Przepis ten wyraża regułę, że celnicy pełniący służbę w dniu wejścia w życie nowej ustawy stają się funkcjonariuszami celnymi w rozumieniu nowej ustawy. Art. 222 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej jest przepisem nadrzędnym w tej części nowej pragmatyki służbowej, zaś dalsze przepisy są jego konsekwencją i mają na celu ukształtowanie treści nowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych. Posłużenie się w art. 222 ust. 1 tej ustawy zwrotem "w dniu wejścia w życie ustawy" nie dowodzi sugerowanego znaczenia zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" zastosowanego w dalszych przepisach, w tym w art. 223 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej. Po pierwsze, nie można było w art. 222 ust. 1 użyć innego sformułowania, gdyż tylko celnik pełniący służbę w dniu 31 października 2009 r. stawał się funkcjonariuszem celnym pod rządami nowej pragmatyki służbowej. Po wtóre, użycie zwrotu "w dniu wejścia w życie ustawy" w art. 223 ust.2-6 tej ustawy nie miałoby uzasadnienia, gdyż z tą właśnie datą następowała już zmiana dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki przewidziane nową ustawą, czyli w tej dacie wykreowany został stosunek służbowy o nowej treści. Dlatego przepisy te mogły obejmować tylko stany sprzed tej daty. Po trzecie, w art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej mowa jest o propozycji miejsca pełnienia służby, stanowiska i uposażenia tym funkcjonariuszom, o których mowa w ust. 1, co nie jest tożsame z przemianowaniem na określone stopnie służbowe. Użycie innych sformułowań w przepisach dotyczących tych różnych materii było zatem w pełni usprawiedliwione. Podobnie zresztą jak specyfika regulacji uzasadnia zastosowanie przyjętego zwrotu przykładowo w przepisach art. 226 ust. 1-3, art. 227, art. 228, art. 231 ust. 1.

W art. 223 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej zakreślono miesięczny termin do dokonania mianowania na stopnie służbowe, wedle reguł zawartych w ust. 7 tego przepisu. Określenie nowych stopni wraz z pierwszym przydziałem do korpusu następowało w oparciu o przepisy przejściowe, a więc na zasadzie szczególnej regulacji, wedle ściśle określonych zasad zawartych w ust. 2, 3, 4, 5 i 6 tego przepisu. Przy kształtowaniu treści nowych stosunków służbowych w tym przedmiocie rolą kierowników urzędów nie było poszukiwanie w całej karierze funkcjonariuszy celnych jakichkolwiek okresów związanych z zajmowaniem stanowisk lub pełnieniem służby na stanowiskach związanych z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Zadaniem właściwego organu było jedynie wydanie decyzji porządkujących zastany stan na dzień wejścia w życie nowej ustawy o Służbie Celnej. Punktem odniesienia musiał być zatem dotychczasowy stan prawny oraz ukształtowane na jego podstawie stosunki prawne trwające w momencie wejścia życie przepisów nowej pragmatyki służbowej.

Z powyższych względów zarzut błędnej wykładni art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej ocenić należy za bezzasadny. Przedstawiony przez Sąd I instancji sposób rozumienia zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" jest bowiem prawidłowy i powszechnie akceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 1872/11, z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 719/12 i sygn. akt I OSK 526/12 oraz z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 1305/12 - dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Usprawiedliwionych podstaw nie ma również zarzut niewłaściwego zastosowania art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej. Kwestie przynależności celnika w nowej pragmatyce służbowej zostały precyzyjnie uregulowane w art. 223 ust. 2-6 ustawy. Oznacza to, że organowi nie pozostawiono w tym zakresie żadnego luzu decyzyjnego. Zobowiązany był on zatem ocenić czy celnik przed dniem wejścia w życie nowej pragmatyki służbowej zajmował stanowisko lub pełnił służbę na stanowisku związanym z podporządkowaniem służbowym, a nie to czy spełniał takie warunki w okresie wcześniejszym.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że S.W. przed dniem wejścia w życie nowej pragmatyki służbowej posiadał stopień służbowy dyspozytora celnego i zajmował stanowisko inspektora celnego. Nie pełnił on przy tym służby na innym stanowisku niż te, na które został mianowany ani nie pełnił służby w służbie stałej w stopniu innym niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2. Zajmowane przez niego stanowisko inspektora celnego w świetle przepisów poprzedniej ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 marca 2000 r. w sprawie stanowisk służbowych funkcjonariuszy celnych oraz szczegółowego trybu nadawania im stopni (Dz. U. Nr 25, poz. 301 ze zm.), nie należało do stanowisk związanych z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Zatem organy celne słusznie uznały, że przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 nowej ustawy o Służbie Celnej w sprawie S.W. nie mógł mieć zastosowania. Stanowisko to prawidłowo zostało zaakceptowane przez Sąd I instancji.

Z powyższych względów zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego uznać należy za chybiony. Sądowi I instancji, wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, nie można zarzucić nie tylko błędnej wykładni ale także i niewłaściwego zastosowania art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej.

W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.