Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 439/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2018r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku P. P. (skarżącego) na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2017 r. obejmującego należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie należności głównej 7.932 zł.

W toku postępowania egzekucyjnego organ zawiadomieniem z dnia

[...] grudnia 2017r. dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą w P. W. T. we W.. Zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone stronie w dniu [...] grudnia 2017r.

W dniu [...] stycznia 2018r. wpłynęło do organu pismo nazwane: "skargą na zajęcie egzekucyjne", w którym skarżący zawarł wniosek o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017r., poz. 1201 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), tj. określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że egzekwowany obowiązek w zakresie dotyczącym odsetek za zwłokę, został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa, z uwagi na nieuwzględnienie obligatoryjnych przerw w naliczeniu odsetek za zwłokę. Wskazał na naruszenie art. 54 § 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017r. poz. 201, dalej: "O.p."), stwierdzając, iż organ podatkowy nie mógł naliczyć odsetek od zaległości podatkowej za okres od wszczęcia postępowania, tj. od dnia [...] lutego 2017r. do dnia [...] lipca 2017r., kiedy skarżący otrzymał decyzję organu pierwszej instancji, albowiem to z winy organu podatkowego 3-miesięczny termin na wydanie decyzji nie został zachowany. Również organ odwoławczy załatwiając odwołanie naruszył termin określony w art. 139 § 3 O.p., co skutkuje nienaliczaniem odsetek za zwłokę stosownie do treści art. 54 § 1 pkt 3 O.p. Ponadto skarżący wskazał na naruszenie art. 56d O.p., polegające na wyliczeniu odsetek niezgodnie ze stawką odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, określoną przez Ministra Finansów w drodze obwieszczenia.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. odmówił umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Po rozpatrzeniu złożonego zażalenia, postanowieniem z dnia [...] marca 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ wskazał, że postępowanie podatkowe zostało wszczęte, zgodnie

z art. 165 § 4 O.p. z chwilą doręczenia skarżącemu postanowienia o wszczęciu postępowania, tj. w dniu [...] lutego 2017r. W toku prowadzonego postępowania, organ podatkowy wystąpił do płatników celem potwierdzenia przez nich wypłaconych świadczeń. Otrzymane informacje były zgodne z przekazywanymi informacjami zawartymi w PIT-11. Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził natomiast nieprawidłowości w składanych rozliczeniach podatkowych. Wskazano, że organ podatkowy wielokrotnie wzywał skarżącego oraz informował o nieprawidłowościach

w złożonych zeznaniach podatkowych. Nie skorzystał on jednak z możliwości zweryfikowania tych informacji z dokumentacją będącą w posiadaniu organu podatkowego. Następnie postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2017 r., uznanymi za doręczone w dniu [...] maja 2017 r., organ zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami i dokumentami oraz poinformował o przysługującym, zgodnie z art. 200 § 1 O.p., prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. P. z dnia [...] maja 2017r. skarżący zwrócił się z prośbą o ponowne doręczenie przesyłki nadanej [...] kwietnia 2017r. Pomimo, iż doręczenie korespondencji nastąpiło zgodnie z przepisami O.p., uwzględniono ten wniosek i postanowieniem

z dnia [...] maja 2017r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. ponownie wyznaczył stronie termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Przesyłkę doręczono, w trybie doręczenia zastępczego, w dniu [...] maja 2017r. Postępowania podatkowe zakończyły się w dniu [...] czerwca 2017 r. wydaniem decyzji, doręczonych w dniu [...] lipca 2017r.

W związku z powyższym, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, złożenie wniosku o ponowne doręczenie korespondencji spowodowało, że postępowanie podatkowe trwało dłużej niż 3 miesiące od dnia jego wszczęcia. Nastąpiło to z przyczyn niezależnych od organu, gdyż po dacie [...] kwietnia 2017r. (data wydania postanowienia w trybie art. 200 § 1 O.p.), organ podatkowy nie podejmował żadnych czynności dowodowych, a zebrany materiał był kompletny i pozwalał na niezwłoczne wydanie decyzji.

W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego, zgodnie z przepisem art. 54 § 1 pkt 7 O.p., organ podatkowy zasadnie naliczył od zaległości odsetki, za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji, ponieważ opóźnienie w wydaniu decyzji powstało z przyczyn niezależnych od organu podatkowego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 54 § 1 pkt 3 O.p. wskazano, że organ odwoławczy otrzymał odwołanie w dniu [...] sierpnia 2017 r., zaś decyzję wydał w dniu [...] listopada 2017 r., a więc po upływie 2 - miesięcznego terminu na załatwienie sprawy. Wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy do dnia [...] listopada 2017 r. nastąpiło postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia

[...] października 2017 r., a opóźnienie w wydaniu decyzji powstało z przyczyn niezależnych od organu. Zatem i w tym przypadku nie ma przerwy w naliczaniu odsetek za zwłokę.

W kwestii natomiast zarzutu nieprawidłowego wskazania w tytule wykonawczym wysokości odsetek za zwłokę organ wyjaśnił zasady ich naliczania i stwierdził, że zostały one wyliczone prawidłowo.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 29 § 2 pkt 3 w związku z art. 27 § 1

pkt 3 i art. 33 § 1 pkt 3 i 10 u.p.e.a. organ wyjaśnił, że okoliczność ta była przedmiotem prowadzonego postępowania w zakresie zgłoszonych przez skarżącego zarzutów zakończonego wydaniem postanowienia z dnia [...] stycznia 2018r., w którym Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmówił uwzględnienia zgłoszonych zarzutów, wskazując że tytuł wykonawczy będący podstawą prowadzenia egzekucji spełnia wymogi określone w art. 27 u.p.e.a.

W złożonej do tut. Sądu skardze strona wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji, ewentualnie o uchylenie postanowień organów obu instancji i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

- art. 59 § 1 pkt 3 w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 (a contrario) u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji kiedy egzekwowany obowiązek

w postaci zaległości podatkowych podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok w wystawionym tytule wykonawczym w zakresie odsetek za zwłokę, stanowiących integralną część obowiązku podatkowego, został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu oraz bezpośrednio z przepisu prawa, poprzez nieuwzględnienie w wysokości zobowiązania obligatoryjnych przerw w naliczaniu odsetek za zwłokę, w których naliczanie odsetek za zwłokę jest wyłączone z mocy prawa, przewidzianych;

- art. 54 § 1 pkt 3 O.p., ponieważ w spornej sprawie organ podatkowy odwoławczy nie zakończył postępowania odwoławczego w terminie 2 miesięcy liczonych od daty doręczenia mu odwołania w następstwie własnej winy, która wykluczała naliczanie odsetek za zwłokę w tytule wykonawczym w przedmiocie wysokości obowiązku podatkowego na niekorzyść skarżącego i zabraniała wliczanie ich w przedmiot obowiązku;

- art. 54 § 1 pkt 7 O.p., ponieważ organ podatkowy pierwszej instancji postępowanie podatkowe wszczął w dniu [...] lutego 2017 r. a decyzję z dnia [...] czerwca 2017 r. doręczył skarżącemu w dniu [...] lipca 2017 r., przekraczając znacząco termin

3 miesięcy, w następstwie własnej winy, która wykluczała naliczanie odsetek za zwłokę w tytule wykonawczym w przedmiocie wysokości obowiązku podatkowego na niekorzyść skarżącego i zabraniała wliczanie ich w przedmiot obowiązku, zwłaszcza, że prowadzone przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. postępowanie podatkowe było proste i nieskomplikowane w zakresie ilości i charakteru czynności dowodowych do wykonania;

- art. 54 § 2 O.p., poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie w tytule wykonawczym będącym podstawą postępowania egzekucyjnego, w zakresie którego wydano zaskarżone postanowienie o odmowie umorzenia, polegające na pominięcie ustawowych przerw w naliczeniu odsetek za zwłokę w przedmiocie obowiązku podatkowego w odniesieniu do odsetek za zwłokę;

- art. 29 § 2 pkt 3 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 i art. 33 § 1 pkt 3 i pkt 10 u.p.e.a., poprzez przystąpienie do egzekucji administracyjnej przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T., w sytuacji kiedy przystąpienie do egzekucji w świetle art. 29 § 1 pkt 3 u.p.e.a. było niedopuszczalne z powodu niespełnienia przez tytuł wykonawczy obligatoryjnych dla jego prawnego funkcjonowania i wprowadzenia do obrotu prawnego, wymogów z art. 27 § 1 pkt 3 i 14 u.p.e.a., co do treści podlegającego egzekucji obowiązku, poprzez rażąco nieprawidłowe określenie wysokości obowiązku

z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok w przedmiocie skrajnie wadliwego określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych;

- art. 33 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a., w ten sposób, że w tytule wykonawczym błędnie wskazano kwoty odsetek na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, poprzez wskazanie w parametrach egzekwowanej należności obowiązku podatkowego, który nie istnieje oraz nie jest wymagalny od skarżącego;

- art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., poprzez niezweryfikowanie okresów nienaliczania przerw

w naliczaniu odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

Strona zarzuciła również nieuzasadnione zaakceptowanie w zaskarżonym postanowieniu przez organ podatkowy drugiej instancji naruszenie art. 127 O.p. w zw.

z art. 6 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie w przedmiocie ustalenia przyczyn przekroczenia terminu do załatwienia sprawy przez organ podatkowy pierwszej instancji polegające na tym, że nie poddano pod rozstrzygnięcie i ocenę w trybie dwuinstancyjnym w toku postępowania podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok kwestii przyczyn, które spowodowały, że organ podatkowy pierwszej instancji nie załatwił sprawy w ustawowym terminie

3 miesięcy, o których mowa w art. 54 § 1 pkt 7 O.p., pozbawiając w ten sposób skarżącego jako podatnika prawa do zaskarżenia wydanego postanowienia i jego kontroli instancyjnej

Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2018r., nr [...] na okoliczność wykazania, że organ podatkowy odwoławczy nie ma jednolitego stanowiska co do przyczyn niezałatwienia przedmiotowej sprawy (wydania decyzji) w ustawowym terminie przez organ pierwszej instancji i w zależności od orzeczenia jakie wydaje, przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie dowolnie zmienia, raz wskazując jako niezależne od organu, następnym razem obciążając winą za przekroczenie terminu do załatwienia sprawy samego skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia

z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, iż narusza ono prawo.

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2017 r. obejmującego należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. W toku prowadzonego postępowania, organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą

w P. W. T. we W.. Powyższe zawiadomienie wraz

z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] grudnia 2017 r. W dniu [...] stycznia 2018 r. wpłynęło do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. pismo nazwane "skargą na zajęcie egzekucyjne", w którym skarżący zawarł wniosek o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Argumentując zasadność złożonego wniosku strona wskazała, iż egzekwowany obowiązek w zakresie dotyczącym odsetek za zwłokę, został określony niezgodnie

z treścią obowiązku wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa, z uwagi na nieuwzględnienie obligatoryjnych przerw w naliczeniu odsetek za zwłokę. Skarżący wskazał na naruszenie art. 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p. Zarzuty te skarżący powtórzył

w skardze.

Należy zauważyć, że w myśl art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., tytuł wykonawczy zawiera treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki

z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek.

Z przepisu tego wynika, że tytuł wykonawczy powinien zawierać treść podlegającego egzekucji obowiązku. Taki obowiązek stanowią odsetki, a zatem konieczne jest ich wskazanie w tytule wykonawczym i precyzyjne określenie ich wysokości, aby wierzyciel nie uzyskał należności w wyższej kwocie niż należna. Precyzyjne określenie wysokości odsetek oznacza konieczność uwzględnienie przerw w ich naliczaniu. Takie stanowisko zostało też wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

17 września 2012 r., sygn. akt II FSK 2267/10 oraz z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt

II FSK 2743/12, w których stwierdzono, że organ egzekucyjny, egzekwując należność pieniężną, musi znać jej wysokość - w tytule egzekucyjnym, muszą zatem być podane wszelkie dane pozwalające na jej ustalenie. Jeżeli przepis nakazuje wskazanie terminu, od którego nalicza się odsetki, to w przypadku, gdy nie nalicza się ich nieprzerwanie od jednego terminu początkowego aż do ich wyegzekwowania, konieczne jest wskazanie w tytule przerw w naliczaniu odsetek. Wierzyciel nie może bowiem w wyniku przymusowej realizacji obowiązku uzyskać należności wyższej niż należna.

Art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., na podstawie którego skarżący domaga się umorzenia postępowania egzekucyjnego stanowi, że postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa. W wyroku z dnia 26 czerwca 2015 r., II FSK 1369/13 NSA uznał, że art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. znajduje zastosowanie także w przypadku, gdy odsetki za zwłokę zostały określone niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa, przy czym możliwe jest umorzenie postępowania egzekucyjnego w części.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 O.p. odsetek nie nalicza się za okres od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art. 139 § 3, do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego, jeżeli decyzja organu odwoławczego nie została wydana w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 O.p. odsetek nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Natomiast w myśl art. 54 § 2 O.p. przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu.

Z treści znajdującego się w aktach tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2017 r. wynika, że odsetki od należności głównej (7.932 zł) są naliczane od [...] maja 2012 r. , bez uwzględniania przerw w naliczaniu odsetek. Na dzień wystawienia tytułu wykonawczego kwota odsetek wynosiła 4.235,50 zł.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 54 § 1 pkt 3 O.p. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy otrzymał odwołanie w dniu [...] sierpnia 2017 r., natomiast decyzję wydał w dniu [...] listopada 2017 r., a więc po upływie 2 - miesięcznego terminu na załatwienie sprawy, wynikającego z art. 139 § 3 O.p. Jednocześnie zaznaczył, że postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. nastąpiło wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy,

a opóźnienie w wydaniu decyzji powstało z przyczyn niezależnych od organu. Zatem nie wystąpiły przerwy w naliczaniu odsetek za zwłokę.

Ze znajdującego się w aktach sprawy postanowienia z dnia [...] października 2017 r. wynika, że postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyznaczył skarżącemu termin siedmiu dni na wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Z uwagi na brak zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego postanowienia organ wyznaczył stronie nowy termin rozpatrzenia sprawy, tj. do dnia [...] listopada 2017 r.

Podkreślenia jednak wymaga, że w aktach sprawy nie ma postanowienia z dnia

[...] września 2017 r. Nie przytoczono również okoliczności wyjaśniających powód braku otrzymania zwrotnego potwierdzenia odbioru tego postanowienia, jak i podejmowanych w tym zakresie działań przez organ. Brak jest także dowodów potwierdzających, że organ wysłał to postanowienie do skarżącego (np. uwierzytelnionej kserokopii rejestru wysyłek). W aktach sprawy nie ma również zwrotnego potwierdzenia odbioru wymienionego postanowienia z dnia [...] października 2017 r., a zatem nie wiadomo kiedy zostało ono doręczone skarżącemu. Braki te uniemożliwią ocenę, czy organ zasadnie uznał, że opóźnienie w wydaniu decyzji powstało z przyczyn niezależnych od organu.

W tym zakresie organ podatkowy naruszył art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., które to przepisy nakładają na organy podatkowe obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zebrania materiału dowodowego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, oraz dokonania oceny z zachowaniem zasady swobodnej oceny dowodów.

W odniesieniu do zastosowania art. 54 § 1 pkt 7 O.p., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej dokładnie opisał przebieg postępowania wymiarowego toczącego się przed Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego w T.. Wyjaśnił, że postanowieniami z dnia [...] lutego 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczeń z tytułu zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2011-2013 oraz za 2015 rok. Postępowanie zostało wszczęte z chwilą doręczenia skarżącemu tego postanowienia, tj. w dniu [...] lutego 2017 r. W toku prowadzonego postępowania, organ podatkowy wystąpił do płatników celem potwierdzenia przez nich wypłaconych świadczeń. Postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2017 r. (doręczonym

w dniu [...] maja 2017 r.) Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego zawiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami i dokumentami oraz poinformował o przysługującym zgodnie z art. 200 § 1 O.p. prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Skarżący pismem z dnia [...] maja 2017 r. zwrócił się z prośbą o ponowne doręczenie przesyłki nadanej 21 kwietnia

2017 r. Pomimo, iż doręczenie korespondencji nastąpiło zgodnie z przepisami prawa, uwzględniono wniosek skarżącego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego ponownie wyznaczył stronie termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Jak wskazał organ pierwszej instancji w dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący złożył kolejne pismo. Postępowania podatkowe zakończyło się w dniu [...] czerwca 2017 r. wydaniem decyzji, doręczonej w dniu [...] lipca 2017 r. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że fakt, iż postępowanie podatkowe trwało dłużej niż 3 miesiące od jego wszczęcia, było następstwem okoliczności niezależnych od organu i brak jest podstaw do twierdzenia, że wystąpiły przerwy

w naliczaniu odsetek

Zauważyć jednak należy, że akta sprawy nie zawierają dokumentów, na które powołuje się organ odwoławczy. Przykładowo, w aktach brak jest pisma skarżącego

z dnia [...] maja 2017 r., czy z dnia [...] czerwca 2017 r., wskazanych postanowień

o wyznaczeniu stronie termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego wraz z dowodami ich doręczeń, pism na podstawie których organ zwrócił się do płatników o udzielenie wyjaśnień w zakresie wypłaconych świadczeń

i odpowiedzi udzielonych w tym względzie przez płatników. Zgromadzony materiał dowodowy jest niezupełny, co uniemożliwia zweryfikowania stanowiska organu, że

w sprawie znajduje zastosowanie art. 54 § 2 O.p. i nie wystąpiły przerwy w naliczaniu odsetek. W tym zakresie organ również naruszył art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p.

Organ nie mógł natomiast uchybić art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3 i 10 u.p.e.a., ponieważ przepisy te znajdują zastosowanie w przypadku wniesienia przez zobowiązanego zarzutów. Niniejsza sprawy dotyczy natomiast umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Jednocześnie Sąd oddalił zawarty w skardze wniosek dowodowy, gdyż przeprowadzenie dowodu z postanowienia wskazanego w skardze nie było konieczne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach nie orzeczono, ponieważ przed zamknięciem rozprawy nie złożono wniosku o ich przyznanie (art. 210 § 1 p.p.s.a.).

L. Kleczkowski H. Adamczewska – Wasilewicz E. Kruppik – Świetlicka