Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1232/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych i podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym z dnia [...] J. T. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych i podatku od towarów i usług.

Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Strona – reprezentowana przez radcę prawnego P. S. – wniosła skargę kasacyjną, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu [...]. W wyniku stwierdzonych uchybień formalnych tejże skargi wezwano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu oraz złożenia stosownego pełnomocnictwa procesowego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu [...]. Pismo wraz z dokumentem pełnomocnictwa przesłano w dniu [...] (stempel pocztowy [...]), natomiast wpis został uiszczony w dniu [...] ([...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwana ppsa) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga powinna czynić zadość określonym w art. 175 i art. 176 ppsa wymaganiom formalnym oraz winna być stosownie opłacona. W świetle z art. 230 § 1 i 2 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi kasacyjnej pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 178 w/w ustawy).

Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych w postaci uiszczenia stosownego wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Określony zaś w wyżej cytowanym art. 220 § 1 termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).

W niniejszej sprawie wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...]. Zatem ustawowy termin do dokonania czynności uzupełniających upływał w dniu [...] ([...]). Pismo procesowe wraz z dokumentem pełnomocnictwa przesłano w dniu [...] (stempel pocztowy urzędu pocztowego [...]). Jednakże wpis został uiszczony dopiero w dniu [...] ([...]), co potwierdza polecenie przelewu. Strona zaś nie wniosła o przywrócenie terminu oraz w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że zwłoka w uiszczeniu opłaty nie wynikła z jej winy.

Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 178 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.