Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 327/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2008 r. wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi WM Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu wierzytelności zajętej w związku z egzekucją p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka, w skardze na wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], zgłosiła także wniosek o wstrzymanie wykonania w całości orzeczenia wydanego w tej sprawie w I instancji , a mianowicie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]. Jako uzasadnienie skarżąca podała, co następuje: "Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości uzasadniony jest tym, iż w niniejszej skardze szczegółowo wskazano na istotne uchybienia dyskwalifikujące zasadność zaskarżonego postanowienia i tym samym nie powinno ono podlegać wykonaniu, a przede wszystkim na nie istnieniu zajętego zobowiązania".

Sąd zważył :

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu , na który wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . Dotyczy to także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, zatem żądanie wstrzymania może dotyczyć także , tak jak w niniejszej sprawie, postanowienia wydanego przez organ I instancji.

Podkreślić przy tym należy , że wyżej wskazane powody są jedynymi ustawowo określonymi przesłankami , które Sąd bierze pod uwagę rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika również , że postępowanie "incydentalne" przed sądem administracyjnym w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu toczy się wyłącznie na wniosek skarżącego, zatem to do wnioskodawcy należy wykazanie istnienia przyczyn uzasadniających owo wstrzymanie, a Sąd nie ma obowiązku wzywania strony o uzupełnienie wniosku , nawet w przypadku , gdy nie zawiera on wskazania jakichkolwiek powodów wstrzymania.

W świetle powyższego należy stwierdzić , że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania wymienionego przez nią postanowienia nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja strony skarżącej zasadza się bowiem na twierdzeniach , iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z istotnymi uchybieniami, a te okoliczności w żadnym razie nie mogą stanowić podstawy do zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym ochrony , o której mowa w cyt. art. 61 § 3.

O merytorycznej zasadności skargi Sąd rozstrzygnie bowiem po jej rozpoznaniu, natomiast niniejsze postępowanie może dotyczyć tylko i wyłącznie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004 r. , sygn. FZ 136/04).

Mając zatem na względzie brak wykazania przez skarżącą którejkolwiek z przesłanek umożliwiających Sądowi zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia , na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.