Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1126/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1, art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 8/14 w sprawie ze skargi R. Ś. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego oraz nałożenie sankcji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Decyzją z 23 października 2013 r. Dyrektor Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z [...] czerwca 2013r. w części dotyczącej odmowy przyznania R. Ś. jednolitej płatności obszarowej i kwoty nałożonych sankcji za rok 2012 oraz odmówił przyznania stronie na rok 2012 jednolitej płatności obszarowej i nałożył sankcję w wysokości 86.251,31 zł.

Skargę na powyższą decyzję złożył w imieniu R. Ś. M. W..

Zarządzeniem z 3 stycznia 2014 r. Sąd wezwał M. W. do usunięcia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego i wykazanie, że spełnia on wymogi z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

W wyznaczonym terminie nie złożono wymaganego pełnomocnictwa, a w piśmie z [...] stycznia 2014 r. M. W. oświadczył, że nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a., a jego mocodawca aktualnie nie przebywa w miejscu zamieszkania.

Postanowieniem z 19 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 8/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił skargę R. Ś. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] października 2013 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

WSA uznał, że skoro M. W., który złożył do Sądu skargę w imieniu R. Ś., jest w świetle przepisów art. 35 § 1 p.p.s.a. osobą nieuprawnioną po podjęcia takich działań i nie zastosował się do zarządzenia z dnia 3 stycznia 2014 r., to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną od tego postanowienia złożył R. Ś., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w K. oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zgodnie z załączonym spisem kosztów. Zarzucono naruszenie:

1) art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. wskutek odrzucenia skargi pomimo zaniechania wezwania skarżącego jako strony postępowania w rozumieniu art. 32 p.p.s.a. do usunięcia braków formalnych skargi i zaadresowania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie usunięcia braków formalnych skargi zamiast do skarżącego do pełnomocnika skarżącego, który z mocy ustawy nie mógł być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pomimo że mógł być pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym, co skutkowało pozbawieniem skarżącego możliwości obrony swych praw i nieważnością postępowania na podstawie przepisu art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.

2) art. 6 p.p.s.a. w związku z art. 163 § 2 p.p.s.a., mogące mieć wpływ na wynik sprawy:

a) wskutek zaniechania doręczenia skarżącemu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o odrzuceniu skargi oraz postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi przy jednoczesnym doręczeniu tych orzeczeń zamiast skarżącemu pełnomocnikowi ustawowo nieuprawnionemu do wnoszenia skarg i występowania przed sądami administracyjnymi,

b) wskutek zaniechania naprawienia błędu popełnionego przez organ administracyjny (polegającego na braku pouczenia skarżącego wraz z doręczeniem wyłącznie pełnomocnikowi skarżącego ostatecznej decyzji administracyjnej, że reprezentujący skarżącego w postępowaniu administracyjnym pełnomocnik nie jest uprawniony do wniesienia w imieniu skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.) poprzez zaniechanie wydania zarządzenia przez Przewodniczącego Wydziału zaadresowanego do skarżącego umożliwiającego mu ewentualne wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. osobiście lub przez ustanowionego przez niego pełnomocnika spełniającego ustawowe warunki wynikające z art. 35 § 1 p.p.s.a., których to warunków nie spełniał pełnomocnik skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że skarga do sądu może zostać złożona osobiście przez skarżącego albo przez umocowanego pełnomocnika.

Stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W rozpoznawanej sprawie skargę złożył M. W., który był pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu administracyjnym, natomiast nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. prawidłowo uznał, że M. W. nie mógł reprezentować skarżącego w postępowaniu przez sądem administracyjnym, nawet gdyby przedstawił pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego.

W takiej sytuacji procesowej skarga została wniesiona de facto bez podpisu osoby uprawnionej (skarżącego), więc należało wezwać R. Ś. do jej podpisania w trybie art. 49 §1 p.p.s.a.

Sąd nieprawidłowo więc stwierdził, że skarga była obarczona nieusuniętymi brakami, w postaci nienadesłania pełnomocnictwa dla M. W. do reprezentowania skarżącego i nie wezwał R. Ś. do podpisania skargi. W tej sytuacji należało uznać, że odrzucenie skargi było przedwczesne.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że niezrozumiałe jest w okolicznościach niniejszej sprawy dalsze przesyłanie korespondencji przez WSA do M. W., który nie jest ani stroną postępowania ani pełnomocnikiem strony.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.