Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2047/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 136,  art. 137,  art. 229,  art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędzia WSA Monika Nowicka Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi E. M. i J. U. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących E. M. i J. U. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]października 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania E. M. i J. U. od decyzji Starosty W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] orzekającej o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oznaczonej jako działka [...]z obrębu [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.

Nieruchomość położona w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] ha została nabyta od E. U. na rzecz Skarbu Państwa - Dyrekcji Rozbudowy Miasta W. na podstawie umowy sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 4 czerwca 1974 r. w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. nr 18/61 poz. 94 ze zm.). Do sporządzenia ww. aktu notarialnego okazano decyzję nr [...] o lokalizacji inwestycji z dnia [...] lipca 1972 r. wydaną przez Wydział Architektury Nadzoru Budowlanego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej W. potwierdzającą, iż ustalony został teren budowy osiedla [...] (część południowa) na terenie położonym w W. w obrębie ulic [...] w granicach oznaczonych na szkicu sytuacyjnym stanowiącym załącznik do tej decyzji. W skład terenu objętego tą lokalizacją wchodziła przedmiotowa działka.

Następnie decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 1992 r. nr [...] potwierdzone zostało nabycie z mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r. własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha w obrębie [...], przez Dzielnicę W.

Pismem z dnia 28 sierpnia 1992 r. E. M. i J. U. (spadkobiercy poprzedniej właścicielki) wystąpili z wnioskiem o zwrot nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] wywłaszczonej pod budowę osiedla mieszkaniowego [...] – z uwagi na fakt, że przedmiotowa nieruchomość stała się zbędna na cel, na który została przeznaczona.

Po rozpoznaniu tego wniosku Starosta W. - jako organ wyznaczony do załatwienia tej sprawy postanowieniem Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. - decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu ww. nieruchomości z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że obecnie dawnej działce ewidencyjnej nr [...]z obrębu [...]odpowiadają:

- działka ewidencyjna nr [...]z obrębu [...],

- część działki ewidencyjnej nr [...]z obrębu [...],

- część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...],

- działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...],

- część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...],

- część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...].

Starosta stwierdził, że z pisma Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. z dnia 29 kwietnia 2009 r. wynika, iż przez działkę nr [...] z obrębu [...] przepływa [...] stanowiący naturalny ciek wodny.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo Wodne (Dz. U. z 2005 r. nr 239, poz. 2019 ze zm.) przez cieki naturalne rozumie się rzeki, strumienie i potoki oraz inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy, naturalnymi lub uregulowanymi korytami (art. 9 ust.1). [...] uznany jest za naturalny ciek wodny, śródlądową wodę płynącą, a jako taki nie podlega obrotowi cywilno-prawnemu, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie (art. 10 ust. 3). Grunty pokryte wodami powierzchniowymi płynącymi stanowią własność Skarbu Państwa, są zasobami nieruchomości Skarbu Państwa, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.).

W związku z tym organ uznał, że grunt ten jest wyłączony z obrotu prawnego objętego regulacją ww. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. i nie ma możliwości rozstrzygania o jego zwrocie (brak przedmiotu rozstrzygnięcia), dlatego też orzekł o umorzeniu postępowania.

Odnośnie zaś pozostałych działek Starosta stwierdził, że:

- część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] oraz część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] zostały oddane w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] decyzją Zarządu Gminy W. z dnia [...]października 1997 r. nr [...],

- działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] z obrębu [...], część działki ewidencyjnej nr [...]z obrębu [...], część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], a także działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] zostały oddane w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] aktem notarialnym zawartym w dniu [...] listopada 1996 r.

Prawo użytkowania wieczystego ww. działek zostało ujawnione w księgach wieczystych.

W związku z tym Starosta zastosował art. 229 ww. ustawy 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. przed dniem 1 stycznia 1998 r. nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej - i umorzył postępowanie.

Po rozpatrzeniu odwołania E. M. i J. U. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewoda stwierdził, że wniosek o zwrot przedmiotowej nieruchomości został złożony w dniu 28 sierpnia 1992 r. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w tej dacie tj. zgodnie z art. 74 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 22, poz. 99 ze zm.) nieruchomość nie podlegała zwrotowi na rzecz poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego na jego wniosek, nawet jeśli stała się zbędna na cel uzasadniający wywłaszczenie, jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał przeznaczenie tej nieruchomości na cele uspołecznionego budownictwa mieszkaniowego, skoncentrowanego budownictwa jednorodzinnego oraz infrastruktury społecznej i technicznej. Organ pierwszej instancji nie wydał w tym czasie decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości, a strona nie składała zażalenia w trybie art. 37 kpa na nie załatwienie przez organ sprawy w terminie.

Rozpatrując sprawę na podstawie obecnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) Wojewoda stwierdził, że zgodnie z 136 ust. 3 tej ustawy poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do art. 137 stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Zaś art. 216 ust. 1 stanowi, że przepisy dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości stosuje się odpowiednio do nieruchomości nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.

Dodał, że ustawodawca, stanowiąc przepisy pozwalające na realizację tego uprawnienia jednocześnie wprowadził w art. 229 ww. ustawy jego ograniczenie stwierdzając, iż roszczenie z art. 136 ust. 3 nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia jej w życie (to jest przed dniem 1 stycznia 1998 r.) nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej.

Oznacza to, że jeżeli przed 1 stycznia 1998r. rozporządzono wywłaszczoną nieruchomością w sposób określony w art. 229 ustawy i fakt ten został ujawniony w księdze wieczystej, to roszczenie o zwrot tej nieruchomości nie przysługuje byłemu właścicielowi - choćby spełnione były przesłanki do zwrotu wynikające z art. 136 ust. 3 ww. ustawy.

Wojewoda podniósł, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że przez działkę nr [...]z obrębu [...] przepływa [...] stanowiący naturalny ciek wodny, który stanowi własność Skarbu Państwa i w związku z tym nie podlega obrotowi cywilno-prawnemu. Również grunty pokryte wodami powierzchniowymi płynącymi stanowią własność Skarbu Państwa, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Skoro grunt ten jest wyłączony z obrotu prawnego objętego regulacją ww. ustawy, to nie ma możliwości rozstrzygania o jego zwrocie (brak przedmiotu rozstrzygnięcia), dlatego też należało orzec o umorzeniu postępowania.

Pozostałe działki zostały przekazane w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] - decyzja Zarządu Gminy W. z dnia [...] października 1997 r. oraz akt notarialny zawarty w dniu [...] listopada 1996 r. - i prawo to zostało ujawnione w księgach wieczystych.

Należało zatem zastosować ww. art. 229, który wyłącza roszczenie byłych właścicieli - o którym mowa w art. 136 ust 3 - i stanowi bezwzględną negatywną przesłankę zwrotu nieruchomości. Ponieważ przepis ten stanowi podstawę odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości – dlatego też w ogóle nie jest istotne, czy zaistniały przesłanki zbędności na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej, a w tym konkretnym postępowaniu - w umowie nabycia nieruchomości z dnia 4 czerwca 1974 r.

Wojewoda dodał, iż orzecznictwo sądowo-administracyjne w sprawie orzekania o bezprzedmiotowości postępowania, czy też o odmowie zwrotu nieruchomości nie jest jednolite. Wydane zostały wyroki stwierdzające, iż w przypadku wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, do stwierdzenia przesłanki opisanej w art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami dochodzi po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i dokonaniu merytorycznej oceny wniosku pod kątem jego zasadności, a zatem trudno jest twierdzić, że postępowanie jest bezprzedmiotowe i w takim przypadku organ powinien odmówić zwrotu nieruchomości, jak też stwierdzające, iż brak roszczenia, które mogłoby być uwzględnione na drodze postępowania administracyjnego oznacza, że takie postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] złożyli E. M. i J. U. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzucili:

- błędne uznanie za zasadne dokonanych przez organ I Instancji ustaleń faktycznych, które pozostają w sprzeczności z treścią zebranego materiału dowodowego, że wyszczególnione w powyższej decyzji działki należące do kwietnia 1974 r. do poprzednika prawnego skarżących zostały zagospodarowane zgodnie z celem wywłaszczenia tj. pod zabudowę budynków mieszkalnych, podczas, gdy z treści protokółu z wizji lokalnej przeprowadzonej 28 grudnia 2007 r. wynika, że grunty te użytkowane aktualnie jako parking oraz jako teren rekreacyjny nie zostały przeznaczone pod zabudowę mieszkalną, co było celem ich wywłaszczenia oraz, że jedna z tych działek o numerze [...] jest jakoby ciekiem wodnym w rozumieniu ustawy Prawo wodne, podczas gdy znajduje się na niej tylko nie wypełnione wgłębienie (rów), a sama ta działka nie została zabudowana,

- brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności nie rozważenie sposobu zagospodarowania, nie rozważenie skutków prawnych nie zawiadomienia byłego właściciela lub jego spadkobierców o zamiarze ustanowienia na rzecz [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] prawa wieczystego użytkowania ww. gruntów, nie ustalenie, czy takie prawo wpisane zostało do księgi wieczystej przed dniem 1 stycznia 1998 r., co warunkowało jego powstanie przed tą datą - w wyniku czego naruszono przepisy art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego,

- naruszenie art. 97 § 1, art. 105 § 1 kpa poprzez akceptację błędnego stanowiska Starosty W. o bezprzedmiotowości postępowania, podczas gdy rozporządzenie ww. działkami na rzecz [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] na cel inny, niż ten, dla którego dokonano ich wywłaszczenia oraz brak zawiadomienia byłych właścicieli o takim rozporządzeniu obligowało każdy z tych organów do zawieszenia niniejszego postępowania i do wystąpienia o unieważnienie umowy ustanowienia wieczystego użytkowania na rzecz tej Spółdzielni w części dotyczącej ww. gruntów.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo - administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] lipca 2009 r. orzekającą o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka [...] z obrębu [...], która obecnie stanowi część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] stanowiącej naturalny ciek wodny - [...] oraz część działki ewidencyjnej nr [...] i [...] z obrębu [...], część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...], a także działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] – które zostały oddane w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Budowlano – Mieszkaniowej [...].

Zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części jeżeli, stosownie do art. 137, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Natomiast zgodnie z art. 229 tej ustawy roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3 nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej.

Z akt sprawy wynika, że część przedmiotowej nieruchomości (stanowiąca obecnie część działki ewidencyjnej nr [...] i [...] z obrębu [...], część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...], a także działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]) została oddana w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] decyzją Zarządu Gminy W. z dnia [...] października 1997 r. oraz aktem notarialnym zawartym w dniu 29 listopada 1996 r. i prawo to zostało ujawnione w księgach wieczystych.

Jednakże organy orzekające w sprawie stwierdziły tylko, że prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., jednakże nie ustaliły konkretnej daty, kiedy prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej, co warunkowało jego powstanie – przed czy po dniu wejścia w życie ustawy.

Oznacza to, że nie wiadomo, czy zostały spełnione łącznie obie przesłanki z art. 229 ustawy tj. ustanowienie prawa użytkowania wieczystego i jego wpis do księgi wieczystej przed dniem 1 stycznia 1998 r. - a zatem zaskarżona decyzja musiała zostać uchylona.

Niniejszy wyrok jest zgodny z utrwalonym orzecznictwem sądowym dotyczącym art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

- Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 9 grudnia 2008 r. II CSK 275/08, LEX nr 484702, stwierdził, że prawidłowa wykładnia art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami prowadzi do wniosku, że jeżeli przed dniem 1 stycznia 1998 r. rozporządzono wywłaszczoną nieruchomością w sposób określony w tym przepisie i fakt ten został ujawniony w księdze wieczystej, to roszczenie o zwrot tej nieruchomości nie przysługuje byłemu właścicielowi - następcy prawnemu, choćby spełnione były przesłanki do zwrotu określone w powołanych przepisach. W okolicznościach objętych hipotezą art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie dochodzi do merytorycznego (co do istoty) rozstrzygnięcia sprawy o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, lecz jedynie do formalnego jej załatwienia, wyłączającego w celu ochrony osób trzecich, które nabyły własność wywłaszczonej nieruchomości lub stały się jej użytkownikami wieczystymi, skuteczne domaganie się zwrotu tej nieruchomości.

- Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 30 stycznia 2007 r. I OSK 386/06, LEX nr 290617, stwierdził, że jeżeli przed dniem 1 stycznia 1998 r. rozporządzono wywłaszczoną nieruchomością w sposób określony w art. 229 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (...) i fakt ten został ujawniony w księdze wieczystej, to roszczenie o zwrot tej nieruchomości nie przysługuje byłemu właścicielowi - następcy prawnemu - choćby spełnione były przesłanki do zwrotu wynikające z art. 136 w związku z art. 137 ustawy.

- również w wyroku z dnia 13 czerwca 2008 r. I OSK 949/07 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zgodnie z art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości lub jej części nie przysługuje, jeżeli przed dniem wejścia w życie tej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej, i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej. Przepis ten stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 136 ust. 3 ustawy, i uniemożliwia dochodzenie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części w przypadku, gdy przed 1 stycznia 1998 r. ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej, i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej.

Niniejszy skład orzekający podziela w zupełności przytoczony wyżej pogląd Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Natomiast jeżeli chodzi o działkę nr [...] z obrębu [...] - to organy obu instancji stwierdziły, że przepływa przez nią [...] stanowiący naturalny ciek wodny, który stanowi własność Skarbu Państwa i w związku z tym nie podlega obrotowi cywilno-prawnemu. Również grunty pokryte wodami powierzchniowymi płynącymi stanowią własność Skarbu Państwa, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Jednakże nie zostało dokładnie ustalone, czy obecnie rzeczywiście przez tę działkę przepływa [...].

Organy oparły swoje stanowisko na treści pisma Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. z dnia 29 kwietnia 2009 r. – z którego wynika, że działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...] znajdują się pod [...] – ciekiem naturalnym.

Natomiast w protokole oględzin nieruchomości z dnia 28 grudnia 2007 r. (który podpisali również przedstawiciele Starostwa W.) wyraźnie stwierdzono, że na działce nr ewidencyjny [...] z obrębu [...] znajduje się "wyschnięty rów melioracyjny".

Ta ewidentna sprzeczność nie została wyjaśniona - co jest powodem uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej działki nr ewidencyjny [...] z obrębu [...].

Poza tym Sąd pragnie zauważyć, że z treści umowy kupna - sprzedaży działki z dnia 4 czerwca 1974 r. nie wynika, aby przepływał przez nią [...]. Zresztą taka działka także wówczas stanowiłaby własność Skarbu Państwa, co wynika ewidentnie z art. 1 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. Prawo Wodne (Dz. U. Nr 34 poz.158) - "Wody stanowią własność Państwa, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej" i art. 2 – " W granicach określonych liniami brzegów grunty, pokryte powierzchniowymi wodami płynącymi, z wyjątkiem rowów, stanowią własność Państwa".

Nie zostało zatem ustalone, kiedy i w jaki sposób na przedmiotowej działce zaczął płynąć [...] oraz, czy znajduje się tam nadal.

Podsumowując, Sąd uznał za zasadne tylko te dwa zarzuty skarżących (pozostałe zarzuty nie mogły być uwzględnione) - w związku z czym uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] oceni, czy jest w stanie sam dokonać potrzebnych ustaleń i wtedy przeprowadzi dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie w ramach art. 136 kpa (ustali datę wpisu prawa użytkowania wieczystego do ksiąg wieczystych i wyjaśni sprawę Potoku Bielańskiego) - czy też kwestie te wymagają rozpoznania przez organ I instancji. Następnie - w zależności od dokonanych ustaleń - wyda odpowiednią decyzję.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzekł jak w sentencji.