Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 48/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. M. wniósł w dniu 7 kwietnia 2019 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie pismem z dnia 16 kwietnia 2019 r., również nadesłanym pocztą elektroniczną, cofnął skargę w związku z udzieleniem przez organ żądanych informacji.

Oba pisma trafiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 25 kwietnia 2019 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi przez podpisanie skargi z dnia 7 kwietnia 2019 r. przysłanej pocztą elektroniczną, ewentualnie złożenie odpisu tej skargi zawierającego oryginalny, własnoręczny podpis – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a ponadto o podpisanie wniosku o wycofanie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skarżący odebrał w dniu 6 maja 2019 r. a tym samym 7 - dniowy termin na wykonanie nałożonego zobowiązania upływał w dniu 13 maja 2019 r. Z akt sprawy wynika, że pomimo upływu tego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast jak wynika z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zarówno skargi, jak i wniosku o cofnięcie skargi. Skarżący osobiście odebrał wezwanie, jednakże jak wynika z akt sprawy skarżący nie uzupełnił braków, w związku z czym należało odrzucić skargę.

Natomiast wobec nieuzupełnienia braków skargi i tym samym konieczności jej odrzucenia niedopuszczalne było cofnięcie skargi. Sąd miał przy tym na uwadze, że skarżący może cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. gdy WSA stwierdził, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków, które stałyby w opozycji do nadania jej dalszego biegu (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy skarga nie zawiera błędów lub braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W obliczu wystąpienia takich błędów lub braków sąd administracyjny skargę odrzuca (zob. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, Legalis). W niniejszej sprawie nie doszło jednakże do wszczęcia postępowania, a więc zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi było niedopuszczalne.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie.