Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 451/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący M.M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to koniecznością spłaty kredytu, brakiem znaczącego majątku, rozdzielnością majątkową z małżonką. Jako źródło utrzymania wskazał dochód w wysokości [...] zł. Podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje córka. Do majątku zaliczył udział w działce leśnej i udziały w spółce.

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że w 2016 r. nie uzyskał dochodu, zaś w 2017 r. dochód ten wyniósł 2.000 zł. Dodał, że spółka, w której ma udziały nie wypłacała jeszcze dywidendy. Skarżący przedstawił zestawienie wydatków, których łączną wysokość wyliczył na 1.770 zł. Oświadczył, że wpis od skargi jest w stanie pokryć.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Po pierwsze jedynym wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 500 zł i - jak sam Skarżący przyznał - wpis ten jest on w stanie pokryć. W tej sytuacji referendarz sądowy nie znalazł żadnego uzasadnienia dla przyjęcia jakoby budżet państwa miał kredytować Skarżącego, skoro może on we własnym zakresie - z posiadanych środków - uiścić występujące na tym etapie koszty sądowe.

Po drugie Skarżący nie sprostał wymogowi wykazania, że spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Okoliczności, na których oparł swój wniosek zostały bowiem jedynie opisane. Wiąże się to z tym, że nie wykonał on wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych takich choćby jak wyciągi bankowe, zeznania podatkowe, dokumenty obrazujące wydatki.

W efekcie referendarz sądowy ma do dyspozycji jedynie oświadczenia Skarżącego, a to z kolei jest niewystarczające aby podjąć obiektywne i niepozostawiające wątpliwości rozstrzygnięcie o przyznaniu mu prawa pomocy w żądanym zakresie.

W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.