Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 59/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 oraz 232 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł. /-/ W. Długaszewska


UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2009 r. K.P., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego.

Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2009 r. przekazano skargę zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do Dyrektora Izby Celnej jako mylnie skierowaną bezpośrednio do Sądu.

Przesyłka zawierająca skargę została wysłana do organu odwoławczego w dniu 8 stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 290 akt adm.).

W piśmie z dnia 15 stycznia 2009 r. skierowanym do Dyrektora Izby Celnej, pełnomocnik skarżącej spółki oświadczył, iż cofa skargę, gdyż została mylnie skierowana bezpośrednio do Sądu, stąd należy skargę tę uznać jako złożoną po terminie.

Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2009 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto powyższym zarządzeniem zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania, w terminie 7 dni, pod rygorem poinformowania właściwego organu podatkowego, dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od odpisu pełnomocnictwa złożonego wraz ze skargą, gdyż do skargi załączono jedynie kserokopię dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od oryginału dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik spółki skarżącej w terminie przedłożył dowód uiszczenia opłaty skarbowej od odpisu pełnomocnictwa złożonego wraz ze skargą oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego na dzień 9 stycznia 2009 r. poświadczony za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego nie występującego w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącej spółce dnia 5 grudnia 2008r. Przewidywany ustawą termin do wniesienia skargi upłynął dnia 5 stycznia 2009r., tj. trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącej decyzji w sprawie – art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Pełnomocnik skarżącej spółki, wbrew treści pouczenia zawartego w doręczonym rozstrzygnięciu, skierowała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 5 stycznia 2009r. (k. 36 – akt sądowych). Sąd ten przekazał ją Dyrektorowi Izby Celnej. Doręczenie miało miejsce dnia 12 stycznia 2009r. (k.5 akt sądowych), a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

Z woli ustawodawcy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ( o czym skarżąca została pouczona), organ zaś, za pośrednictwem którego skargę wniesiono, ma obowiązek przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, co reguluje przepis art. 54 § 1 i 2 wskazanej ustawy. Ponadto dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Już tylko na marginesie należy dodać, że w piśmie skierowanym do Dyrektora Izby Celnej pełnomocnik skarżącej spółki nieskutecznie cofnął skargę, bowiem skargę można cofnąć jedynie w przypadku jej wcześniejszego skutecznego wniesienia.

Skoro zatem skarga nie została złożona w terminie i brak jest wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, należało orzec na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 oraz 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jak sentencji postanowienia.

/-/ W. Długaszewska

D.W.d