Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 132/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócono wpis sądowy
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt  1 i par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2019 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić H. D. kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] r. nr [...], [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania H. D. od decyzji Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego

w S. z dnia [...] r. nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i określił spółce zobowiązane podatkowe

w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. w kwocie [...]zł.

Decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżącej spółki w dniu

11 grudnia 2018 r.

Pismem datowanym na dzień 9 stycznia 2019 r. skarżąca spółka – reprezentowana przez doradcę podatkowego – wniosła w dniu 10 stycznia 2019 r.

o godzinie 21.25 do organu odwoławczego, za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP, skargę na ww. decyzję z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym, zweryfikowanym przez organ w dniu 11 stycznia 2019 r. Jak wynika z adnotacji

na skardze, skarga została wydrukowana przez pracownika organu w dniu 11 stycznia 2019 r. o godzinie 7.55.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r.,

poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie skarżąca odebrała zaskarżoną decyzję w dniu 11 grudnia 2018 r., zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, liczony począwszy od dnia 12 grudnia 2018 r., upływał w dniu 10 stycznia 2019 r.

Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było wniesienie skargi do dnia jego upływu.

W sprawie istotną okolicznością jest to, że pełnomocnik skarżącej spółki przesłał skargę do organu za pośrednictwem platformy e-PUAP - w dniu 10 stycznia 2019 r.,

przy czym skarga została pobrana ze skrzynki pocztowej organu i wydrukowana przez pracownika organu w dniu 11 stycznia 2019 r.

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13 w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym

w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że w takiej sytuacji najwcześniejszą datą, w której pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione

do sądu, jest data jego wydrukowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 31 marca 2016 r., I OZ 268/16; z dnia 6 maja 2015 r.,

I OSK 1035/15, z dnia 22 października 2014 r., I OZ 884/14). Wówczas dopiero pismo uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy, jako pismo wpływające do sądu, oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem sądu, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników. Miarodajny jest zatem rzeczywisty czas wydrukowania, gdyż wtedy zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną tradycyjną, papierową formę (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r., III CZP 9/12).

W rozpoznawanej sprawie dzień "zmaterializowania skargi" przez pracownika organu nastąpił w dniu 11 stycznia 2019 r. Tym samym, więc biorąc pod uwagę powyższe rozważania, jest to data wniesienia skargi do sądu administracyjnego,

za pośrednictwem organu, zgodnie z wymienionymi na wstępie przepisami ustawy p.p.s.a. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak

w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie

art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.