Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 29/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...] określającej Z.W. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. i w związku z tym stwierdzenia uchybienia terminowi do jego wniesienia.

Następnie w piśmie z dnia 18 marca 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł

o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K.

z dnia [...] nr [...].

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony na wstępie omówił przebieg postępowania podatkowego, dodatkowo wskazując, że decyzja organu I instancji określająca wysokość zobowiązania podatkowego stała się podstawą wszczęcia

i prowadzenia względem skarżącego postępowania egzekucyjnego. Podkreślił, że sytuacja majątkowa skarżącego jest bardzo trudna, a dokumentacja obrazująca ten stan została przedłożona Sądowi w związku ze złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy w ramach toczącego się przed nim postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1991/12. Nadto wskazał, iż skarżący nie posiada żadnych oszczędności na rachunku bankowym, jego samochód obciążony jest kredytem bankowym do 2020 r., a wobec braku dochodów i innych składników majątkowych prowadzona względem niego egzekucja skierowana zostanie do będącej jego własnością nieruchomości, co wywoła nieodwracalne skutki. Końcowo podniósł, że nieruchomość ta poza faktem, iż zaspokaja potrzeby mieszkaniowe dwójki jego małoletnich dzieci i pozostającej z nim w separacji małżonki, jest obciążona hipoteką o wartości 1 500 000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Regułą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wynikającą

z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej określanej jako "p.p.s.a.), jest to, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu. Stosownie jednak do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd, na wniosek skarżącego, po przekazaniu skargi przez organ może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części danego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zastosowanie tej instytucji jest możliwe także wobec aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Na wstępie rozważań wskazać należy, że przedmiotem postępowania, w toku którego złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, jest skarga Z.W. wniesiona na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej

w K. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji

i stwierdzające uchybienie temu terminowi.

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie

"w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty wydane w pierwszej instancji oraz akty,

w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7) Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do zwrotu "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową

i przedmiotową (p. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.).

Tym samym uznać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (p. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt: II FZ 441/12, dostępne w bazie internetowej orzeczeń NSA).

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], o której wstrzymanie wniosła strona skarżąca nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, mogących podlegać wstrzymaniu wykonania w toku niniejszego postępowania.

Z wyżej opisanych względów wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.