Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 103/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J., A., T., M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2001 r. Nr [...] udzielono J. M. pozwolenia na budowę dwurodzinnego budynku mieszkalnego z pracownią projektową wraz z przyłączami w L. przy ul. B. [...]. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Wojewodę [...]decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...], stwierdzono bowiem nieważność decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z uwagi na załączenie do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu po upływie terminu jej ważności.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. po przeprowadzeniu wizji lokalnej postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. nakazał wstrzymanie inwestorowi wykonywania robót budowlanych.

W dniu [...] czerwca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wydał decyzję nr [...], którą nakazał inwestorowi przedłożenie określonych dokumentów w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem w terminie 30 sierpnia 2002 r.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., udzielił J. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową tego budynku, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.

Wymienione postępowania stały się następnie przedmiotem uruchomionych przez T. K., działającego jako pełnomocnik J., A., T. i M. K., postępowań nadzorczych, a następnie skarg na decyzje kończące postępowania nadzorcze. Ich łączny opis jest niezbędny dla uzasadnienia rozstrzygnięć Sądu w kolejnych poniższych sprawach.

[sygn. akt VII SA/Wa 105/04] Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. zapoczątkował sprawę, w której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. odmówił stwierdzenia decyzji nr [...], a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę złożoną na tę decyzję zarejestrowano pod sygn. akt VII SA/Wa 105/04. Przyczyną żądania stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] było to, iż zdaniem skarżącego, wydana została ona po upływie dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. Skarżący zarzucił, iż doręczenie osobiste postanowienia J. M. w dniu [...] kwietnia 2002 r. nie mogło być skuteczne prawnie, skoro postanowienie to zostało wysłane wcześniej pocztą i nie zostało odebrane pomimo podwójnego awizowania. Na okoliczność tę skarżący dołączył kopie reklamacji potwierdzającej awizo w dniach 28 marca 2002 r. i powtórnie w dniu 9 kwietnia 2002 r. Zdaniem skarżącego termin doręczenia należało liczyć daty doręczenia zastępczego, a nie, jak przyjęły to organy w decyzjach odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji nr [...], od daty osobistego odbioru, co nastąpiło 26 kwietnia 2003 r. Zgodnie zaś z art. 50 ust.4 Prawa budowlanego postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 Prawa budowlanego, zatem, zdaniem skarżącego, nie było podstaw do wydawania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji nr [...], a jej wydanie rażąco narusza prawo. T. K. złożył skargę na tę decyzję ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.

[sygn. akt VII SA/Wa 103/04] Kolejną zakwestionowaną decyzją była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wobec tej decyzji złożony został wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż skarżący uważał, iż decyzja ta zapadła w oparciu o dowody, które okazały się fałszywe. Po wznowieniu postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. odmówił uchylenia decyzji nr [...], uzasadniając to okolicznością, iż wnioskodawca nie przedstawił orzeczenia właściwych organów stwierdzających zaistnienie fałszerstwa. Na skutek odwołania, sprawę rozpoznał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego który decyzją [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę złożoną na tę decyzję zarejestrowano akt sygn. akt VII SA/Wa 103/04. W skardze T. K., poza obszernym opisem sprawy, podniósł dodatkowo, że w decyzji wadliwie nazwano przedmiot sprawy jako dotyczącej pozwolenia na budowę, zamiast pozwolenia na wznowienie robót. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie.

[sygn. akt VII SA/Wa 783/04] Poruszona w powyższej skardze kwestia pomyłki organu stała się przedmiotem odrębnego postępowania o sprostowanie oczywistej pomyłki. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając z urzędu, wydał na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. postanowienie [...] z dnia [...] marca 2004 r. o sprostowaniu oczywistej pomyłki, która wystąpiła w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, znak: [...], w ten sposób, że na stronie pierwszej w wierszu czternastym jest: "udzielenia Panu J. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego", a powinno być: "udzielenia inwestorowi Panu J. M. pozwolenia na wznowienie robót związanych z budową budynku mieszkalnego z pracownią projektową". Na postanowienie to złożył zażalenie T. K., wskazując na kolejny błąd organu polegający na wadliwym opisie przedmiotu poprawianej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując, że mimo błędnego oznaczenia przedmiotu postępowania, w kontekście całego orzeczenia, nie ma wątpliwości co do treści poprawki, a zatem błędne oznaczenie przedmiotu postępowania nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie. Postanowienie to zaskarżył T. K., powołując wcześniej użyte argumenty, skargę zaś zarejestrowano pod sygn. akt VII SA/Wa 783/04. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie.

[sygn. akt VII SA/Wa 1092/04] T. K. wniósł następnie w dniu [...] maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.(dotyczącej wznowienia postępowania), sprostowanej postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił o wszczęciu tego postępowania i na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił je postanowieniem [...] z dnia [...] maja 2004 r., podając jako przyczynę złożenie w dniu [...] stycznia 2004 r. skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego, co wyłącza możliwość dokonywania rozstrzygnięć przez organ administracyjny w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podał, że jego zdaniem, złożenie skargi nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania, a nadto, że nie uzasadniono dostatecznie wydanego postanowienia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie i wyjaśnił, że wynik sprawy zawisłej przed sądem ma oczywisty związek z możliwością rozpoznania wniosku, ponieważ organ będzie związany oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w sprawie dotyczącej przedmiotowej decyzji. T. K. złożył skargę na to postanowienie, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w swoich orzeczeniach.

Sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Oceniając zaskarżoną decyzję z tego punktu widzenia Sąd nie dopatrzył się uchybień uzasadniających jej uchylenie.

Orzecznictwo sądowe stoi na jednolitym stanowisku, a skład orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to w pełni podziela, że sfałszowanie dowodu - jako przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego - musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Warunek ten uzasadniony jest ustawowym podziałem kompetencji organów państwowych, następstwem czego jest wyłączenie możliwości orzekania organów właściwych w sprawie wznowienia postępowania o przestępstwie, jakim jest fałsz dowodów. Naruszenie tego warunku stanowi rażące naruszenie prawa.

Zasadnie zatem organy prowadzące postępowanie we wznowionej sprawie uznały, że nie jest wystarczające przekonanie wnioskodawcy, poparte nawet zgłoszeniem przestępstwa do organów ścigania, aby uznać, iż przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. wystąpiła. Organy prowadzące postępowanie wznowieniowe stanęły też na prawidłowym stanowisku, że nie występują inne przesłanki wznowienia postępowania, uzasadnione przeto było wydanie przez organ I instancji decyzji odmawiającej uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, a także utrzymanie tej decyzji w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.