Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 966/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w tym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 151, 149 par. 1a; 161 par. 1 pkt 3; art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Adam Lipiński, Protokolant starszy referent Marcin Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2016 r. sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2015r. 1. oddala skargę w zakresie pkt 1 wniosku; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa odnośnie pkt 2 wniosku i w tym zakresie umarza postępowanie; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz L. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015 r. L. D. zwrócił się do Urzędu Gminy [...] o udostepnienie informacji publicznej w zakresie:

1) dokumentów związanych z budową kanalizacji sanitarnej we wsi [...] w latach 1998-2008, włączając w to plany, projekty budowlane a także sprawozdania z ich realizacji,

2) informacji na temat ilości zrealizowanych przyłączy kanalizacyjnych oraz rozbudowy sieci kanalizacyjnej w latach 2010-2015 oraz sposobu finansowania ich budowy ze wskazaniem czy koszt budowy sieci ponosił Zakład Gospodarki Komunalnej czy też inwestor, który wnosił o przyłączenie nieruchomości.

Wniósł o przekazanie kserokopii dokumentów i ich osobisty odbiór .

Po telefonicznych ustaleniach wnioskodawca w dniu [...] lipca 2015 r. zgłosił się do Urzędu Gminy w [...], gdzie udostępniono mu do wglądu dokumentacje inwestycji oraz udzielono informacji z jej realizacji. Ponadto wymieniony otrzymał kserokopie stron dokumentacji, którymi był zainteresowany. Uzgodnił też z pracownikiem Urzędu, że w następnym tygodniu otrzyma drogą elektroniczną informację, jakie inwestycje kanalizacyjne i na jakich zasadach były zrealizowane w latach 2010 -2015 przez Gminę. Został również poinformowany, że informacje nie dotyczą Zakładu Gospodarki Komunalnej w D.

Następnie w dniu [...] lipca 2015 r. udzielono wnioskodawcy informacji na temat długości sieci wybudowanych w latach 2010 - 2015 oraz sposobów finansowania budowy sieci i przyłączy w ramach realizowania inwestycji gminnych. Z kolei [...] lipca 2015 r. przesłano wnioskodawcy informacje na temat ilości zrealizowanych przyłączy oraz rozbudowy sieci kanalizacyjnych w latach 2010 -2014 wraz ze sprawozdaniami [...] (sprawozdania o wodociągach, kanalizacji i wywozie nieczystości ciekłych gromadzonych w zbiornikach bezodpływowych). Wreszcie w dniu [...] września 2015 r. przesłano zainteresowanemu drogą elektroniczną informacje dotyczące ilości zrealizowanych przyłączy oraz rozbudowy sieci kanalizacyjnych w roku 2015 oraz sposobu finansowania sieci kanalizacyjnej i przyłączy kanalizacyjnych.

W skardze z dnia 28 sierpnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, L. D. zarzucił organowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie informacji w zakresie punktu drugiego wniosku, tj. informacji na temat ilości zrealizowanych przyłączy kanalizacyjnych oraz rozbudowy sieci kanalizacyjnej w latach 2010 - 2015 oraz sposobów finansowania ich budowy ze wskazaniem, czy koszt budowy sieci ponosił Zakład Gospodarki Komunalnej, czy też inwestor, który wnosił o przyłączenie nieruchomości.

Z uwagi na powyższe wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. poprzez uzupełnienie o dane dotyczące roku bieżącego oraz wskazanie sposobu finansowania rozbudowy sieci kanalizacyjnej.

W uzasadnieniu podniósł, że Wójt Gminy [...] nie dotrzymał terminu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy, zobowiązującym do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku. Ponadto do dnia 30 lipca 2015 r. skarżący nie otrzymał zarówno wnioskowanej informacji publicznej, jak i pisma o przyczynach opóźnienia oraz o terminie, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skarżący wskazał również, że [...] lipca 2005 r. przesłano mu drogą elektroniczną zbiorcze sprawozdanie zawierające ilość zrealizowanych przyłączy w latach 2010 - 2014 z pominięciem jednak 2015 r. oraz łączną długość sieci kanalizacyjnej bez wskazania sposobu finansowania jej rozbudowy.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż w dniach: [...] lipca, [...] lipca, [...] lipca i [...] września 2015 r. udzielono skarżącemu wszelkich informacji. Z tego względu dalsze postępowanie wszczęte przedmiotową skargą jest bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W piśmie procesowym z dnia 7 grudnia 2015 r., będącym ustosunkowaniem się do odpowiedzi na skargę L. D. wskazał, że jego żądanie zawarte w pkt 1 wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. zostało uwzględnione jedynie w części, gdyż brak jest dokumentu zatytułowanego "[...]", na którą powoływał się ówczesny Wójt Gminy w decyzji [...], a do udostępnienia której zobowiązał się pracownik Urzędu podczas spotkania w dniu [...] lipca 2015 r. Ponadto skarżący potwierdził, iż otrzymał informacje, o które wnosił w pkt 2 wniosku.

Organ z kolei w piśmie procesowym z dnia 9 marca 2016 r. podniósł, że żądanie udostępnienia w/w dokumentu nie było nigdy wcześniej przez skarżącego wnoszone, a organ dowiedział się o nim dopiero z pisma z dnia [...] grudnia 2015 r. Wskazał również, że w najlepszej wierze udzielił skarżącemu informacji publicznej we wnioskowanym zakresie, a na każdym etapie udzielał także dodatkowych wyjaśnień i konsultacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej "udip", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Powyższa definicja określająca zakres przedmiotowy ustawy jest bardzo ogólnikowa i w związku z tym ustawodawca w art. 6 ust. 1 udip, zawarł przykładowe wyliczenie informacji stanowiących informację publiczną.

W oparciu o wskazane regulacje, w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczną, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I OSK 45/14, Lex nr 1664475). W tym kontekście żądana przez skarżącego informacja posiada walor informacji publicznej, dotyczy bowiem dokumentów związanych z budową kanalizacji sanitarnej w gminie [...], natomiast sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych (...), zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3, ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.), należą do zadań własnych gminy. Wójt Gminy [...] jest natomiast podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w świetle przepisu art. 4 ust. 1 w pkt 1 i ust. 3 udip, zgodnie, z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, będące w posiadaniu takich informacji. Nie ulega wątpliwości, że wójt gminy, jako organ wykonawczy jedenastki samorządu terytorialnego, jest organem władzy publicznej.

O bezczynności organu możemy bowiem mówić wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Polega ona na tym, że w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył podjęciem stosownej czynności, ewentualnie wydaniem decyzji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów czynność nie została dokonana, a decyzja nie została podjęta, w szczególności czy jest ona wynikiem zawinionej bądź niezawinionej opieszałości, czy też spowodowana została błędnym przekonaniem organu, iż dana czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, a decyzja wydana.

Zarówno w doktrynie, jak również w orzecznictwie przyjmuje się, iż udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, wymaga formy decyzji administracyjnej, co potwierdza treść art. 16 ust. 1 udip. Stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 udip, udostępnienie informacji publicznej następuje w bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust.2 i art. 15 ust.2.

W rozpoznawanej sprawie organ udostępnił skarżącemu informację publiczną w zakresie pkt 1 wniosku przed wniesieniem skargi, tj. podczas pobytu skarżącego w siedzibie Urzędu Gminy [...], co miało miejsce [...] lipca 2015 r. Wtedy to udostępniono skarżącemu do wglądu dokumentację związaną z budową kanalizacji sanitarnej we wsi [...] w latach 1998 - 2008 oraz przekazano kserokopie dokumentów, którymi był zainteresowany. Natomiast zarzut bezczynności organu polegający na nieudzieleniu mu informacji w postaci dokumentu nazywanego "[...]", nie mógł odnieść pożądanego skutku, albowiem o żądaniu w powyższym zakresie organ dowiedział się dopiero dnia [...] grudnia 2015 r., a więc w toku niniejszego postępowania. Podkreślenia przy tym wymaga okoliczność, iż skarżący nie wspomniał o przedmiotowym dokumencie w trakcie aktywnej wymiany korespondencji w formie elektronicznej z Urzędem Gminy [...].

W tej sytuacji skarga w zakresie pkt 1 wniosku została oddalona jako niezasadna na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "Ppsa".

Natomiast w odniesieniu do żądania z pkt 2 wniosku Sąd uznał, że organ pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi, albowiem wyczerpująca realizacja w/w punktu, nastąpiła dopiero w dniu [...] września 2015 r. W ocenie Sądu doszło w ten sposób do uwzględnienia skargi w tym zakresie w całości w trybie art. 54 § 3 Ppsa, a okoliczność tę potwierdził skarżący w piśmie procesowym z [...] grudnia 2015 r. Wobec powyższego postępowanie w ww. zakresie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa.

Jednocześnie zdaniem Sądu w sprawie nie miała w miejsca kwalifikowana forma bezczynności, gdyż bezczynność nie wynikała z milczenia organu, czy też lekceważącego podejścia do obowiązku rozpatrzenia wniosku. Jej przyczyną była w istocie nieprecyzyjna treść wniosku, uszczegółowiona w toku korespondencji mailowej skarżącego za organem.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151, art. 149 § 1a oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 Ppsa, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 Ppsa.