Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 328/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] w przedmiocie sprostowania świadectwa służby postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

K.W. wniósł skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, ewentualnie – oddalenie skargi jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola sądowa dotyczy skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia

14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z § 2a art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przedmiot rozpoznawanej skargi nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wydanie świadectwa służby i odmowa jego sprostowania nie następuje bowiem w formie decyzji administracyjnej ani postanowienia w postępowaniu administracyjnym.

Nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków, o których mowa w pkt. 4 powołanego przepisu. Świadectwo służby nie jest bowiem dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 k.p.c. lecz dokumentem prywatnym potwierdzającym przebieg służby funkcjonariusza

w danej formacji (zob. wyrok NSA z 28 maja 2008 r., I OSK 889/07). Tym samym nie można uznać go za akt o charakterze zewnętrznym, obejmującym władcze działanie organu z zakresu administracji publicznej.

Do wniosku o sprostowanie świadectwa służby nie mają też zastosowania przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - dział VII Wydawanie zaświadczeń. Kwestia wydania świadectwa służby funkcjonariusza Krajowej Administracji Skarbowej regulowana jest przepisami ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), dalej: "ustawa o KAS", oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z 16 lutego 2018 r. w sprawie świadectwa służby funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej (Dz. U.

z 2021 r. poz. 659, z późn. zm.). Żaden z ww. aktów prawnych nie zawiera regulacji przewidującej możliwość zastosowania do tej materii przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia funkcjonariusz może w terminie 7 dni od dnia otrzymania świadectwa służby wystąpić do kierownika jednostki organizacyjnej

z żądaniem jego sprostowania złożonym w postaci papierowej.

Stosownie do ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1: wydaje nowe świadectwo służby

- w przypadku uwzględnienia żądania (pkt 1); przesyła w postaci papierowej informację

z podaniem przyczyn odmowy - w przypadku nieuwzględnienia żądania (pkt 2).

W § 7 przewidziano, że kierownik jednostki organizacyjnej: 1) dokonuje sprostowania wydanego uprzednio świadectwa służby, uzupełniając je o informacje

o dokonanych zmianach, jeżeli mają one wpływ na treść wystawionego świadectwa

- w przypadku zmiany decyzji o zwolnieniu ze służby albo zmiany orzeczenia dyscyplinarnego o wydaleniu ze Służby Celno-Skarbowej; 2) pozostawia w aktach osobowych funkcjonariusza poprzednio sporządzone świadectwo służby i umieszcza na nim adnotację o jego zmianie, potwierdzając dokonanie adnotacji własnoręcznym podpisem oraz przystawiając pieczęć - w przypadku określonym w pkt 1 oraz w § 6

ust. 2 pkt 1.

Podkreślić należy, że z art. 276 i art. 277 ustawy o KAS wynika, że omawiana materia została przekazana właściwemu sądowi pracy. Zgodnie bowiem z art. 277, sprawy o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 276 ust. 1 rozpoznaje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Art. 276 ust. 1 stanowi zaś, że w przypadku wydania decyzji

o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej KAS, określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej KAS bądź zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych, funkcjonariusz może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Żadna z wymienionych w art. 276 ust. 1 materii, nie dotyczy kwestii sprostowania świadectwa służby.

Skoro zatem przedmiotowa skarga dotyczy roszczeń skarżącego ze stosunku służbowego, a więc z roszczeń, o których mowa w art. 277 ustawy o KAS, dotyczących ukształtowania treści stosunku łączącego go ze Służbą Celno-Skarbową, to sprawa podlega właściwości sądu właściwego w sprawach z zakresu prawa pracy (zob. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2018 r., I OSK 473/18).

Tym samym, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego, wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna

i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 1 postanowienia).

W punkcie 2 postanowienia na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie skarżącemu kwoty uiszczonego wpisu.