Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 477/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 21 par. 3, art. 122, art. 127, art. 233 par. 1 pkt 1, art. 124 w zw. z art. 210 par. 1 pkt 6 i par. 4, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 33 ust. 3, 4 i 4a
journal: Dz.U. 2011 nr 127 poz 721
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity.
article: par. 2 pkt 11 i 12, par. 2 ust. 1 pkt 12 lit. e i f, par. 4a
journal: Dz.U. 2007 nr 245 poz 1810
law: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób  niepełnosprawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2015 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za listopad 2012 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz D. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 12 630 zł (słownie: dwanaście tysięcy sześćset trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (zwany dalej: " Prezesem PFRON") decyzją z [...] listopada 2013r. określił Skarżącej – D. sp. z o.o. z siedzibą w L. zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej zwany: "PFRON"):

a) w związku z nieterminowym przekazaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (dalej zwany: "Zfron") za listopad 2012r. - 284zł,

b) w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków Zfron za listopad 2012r. – 541.230 zł.

Prezes PFRON w podstawie prawnej ww. decyzji powołał art. 33 ust. 4 i 4a, art. 49 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011r. Nr 127, poz. 721, ze zm., zwanej dalej "u.r.o.n."), § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f) i e), § 6, § 4a rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 ze zm., dalej zwane: "rozporządzeniem"), wydanego na mocy art. 33 ust. 11 u.r.o.n.

W uzasadnieniu decyzji Prezes PFRON wskazał, że 21 stycznia 2013r. wpłynęło pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego we W. (dalej zwany: "NUS") z protokołem kontroli podatkowej przeprowadzonej u Skarżącej w zakresie prawidłowości tworzenia i wykorzystania przez Skarżącą środków Zfron od 1 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. Protokół kontroli ujawnił nieprawidłowości w terminowym odprowadzeniu na rachunek bankowy Zfron środków wynikających ze zwolnienia od opłat za zezwolenie na sprzedaż alkoholu w części przypadającej na Zfron i wydatkowania środków Zfron. Protokół ten doręczono Skarżącej 16 listopada 2012r., a 18 grudnia 2012r. do PFRON wpłynęła deklaracja DEK-II-A za listopad 2012r. z wykazaniem zobowiązań z: art. 33 ust. 2 pkt 2 u.r.o.n. - 6.436 zł, art. 33 ust 4a u.r.o.n. - 284 zł. Zobowiązanie z art. 33 ust 2 pkt 2 u.r.o.n. nie jest przedmiotem postępowania. Prezes PFRON, z uwagi na to, że zobowiązanie z art. 33 ust. 4a u.r.o.n., wynikające z ww. deklaracji jest niezgodne z protokołem kontroli, wezwał Skarżącą do złożenia deklaracji korygującej, a z uwagi na brak odpowiedzi, wszczął 13 maja 2013r. postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązań za listopad 2012r. Prezes PFRON wezwał też Skarżącą do przedstawienia dowodów będących w jej posiadaniu: zestawień, wyjaśnień, informacji i potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii następujących dokumentów (dokładnych dat wypłat wynagrodzeń pracowniczych od stycznia 2009r. do grudnia 2010r., wyciągów z rachunku bankowego Zfron potwierdzających wpłaty z tytułu zwolnień z podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej zwany: "p.d.f.", podatku od nieruchomości (dalej zwany: "p.n.") i pozostałych zwolnień, deklaracji PIT-4R za 2009r. i 2010r., umowy o prowadzenie rachunku bankowego Zfron, zestawienia środków, o których mowa w art. 33 ust. 2 u.r.o.n., a które powinny być przekazywane na rachunek bankowy Zfron, z podaniem terminów i dat dokonania wpłat na ten rachunek (z podziałem na Zfron ogólny, Indywidualne Programy Rehabilitacji - dalej zwane: "IPR" i pomoc indywidualną), o wyjaśnienia czego dotyczyły kwoty wydatkowane z konta Zfron (przeznaczenie, ilość osób, których dotyczą wydatki: [...] grudnia 2009r. – 42.460 zł - ilu osób dotyczył turnus rehabilitacyjny w R. i w jakim terminie się odbył, [...] lipca 2009r. – 9.300 zł, [...] czerwca 2009r. – 29.742,39zł, [...] lutego 2009r. – 40.810zł, [...] grudnia 2010r. – 49.750zł, [...] grudnia 2010r. - 71 924 zł, [...] czerwca 2010r. - 70 350 zł, [...] maja 2010r. - 174 673 zł, [...] kwietnia 2010r. - 19 000zł, [...] lutego 2010r. - 28 866 zł, [...] lutego 2010r. – 38.000 zł, [...] lutego 2010r. – 613.836 zł), innych dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

Skarżąca dostarczyła: wydruki zawierające daty wypłaty wynagrodzeń pracownikom od stycznia 2009r. do grudnia 2010r. (potwierdzenia realizacji wypłat w [...] Banku [...] S.A.), potwierdzenia przelewów wydrukowanych z rachunku bankowego Zfron potwierdzających wpłaty z tytułu zwolnień z zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, podatek od nieruchomości oraz pozostałych zwolnień za 2009r. i 2010r., deklaracje PIT-4 za 2009r. i 2010r., kopię umowy o prowadzenie rachunku bankowego Zfron, wyciąg z protokołu kontroli (s. 133-140), gdzie Spółka szczegółowo przedstawiła podział środków na kontach ZFRON - ogólny, IPR, pomoc indywidualna; zestawienie zawierające dodatkowe wyjaśnienia do wydatkowanych kwot według wskazanych w wezwaniu dat, opinie doradcy zawodowego do potrzeb IPR, oceny medyczne stanu zdrowia pracownika niepełnosprawnego do potrzeb IPR, oświadczenia pracowników złożone przed notariuszem o otrzymaniu w ramach IPR oprzyrządowania (samochodu i laptopa), które zmniejszyły ograniczenia zawodowe pracowników niepełnosprawnych; wykaz wydatkowanych kwot przesłanych do Funduszu z pismem z 11 czerwca 2013r. uzupełnionym o podstawę prawną, kopią polisy na życie i zdrowie i opiekę medyczną [...], kopią imiennej deklaracji przystąpienia do ubezpieczenia, kopią wniosku o udzielenie pomocy finansowej z Zfron, kopią wyjaśnienia z MPiPS z 20 sierpnia 2009r. o możliwości sfinansowania osobie niepełnosprawnej składki ubezpieczenia na życie i zdrowie oraz opiekę medyczną ze środków Zfron, kopie polis na ubezpieczenie 20 samochodów, kopie orzeczeń o stopniu niepełnosprawności 20 pracowników.

Skarżąca w piśmie z 27 lutego 2013r. podtrzymała stanowisko odnośnie nieprawidłowej kwalifikacji wydatków dokonanej przez NUS na zakup samochodów i laptopów w ramach IPR i wskazała, że wydatków dokoła na podstawie § 2 ust. 1 pkt. 12 lit. f) rozporządzenia.

Prezes PFRON na podstawie zebranych w sprawie dowodów (przesłanych przez Skarżącą, protokołu kontroli NUS) stwierdził, że Skarżąca uzyskała 30 czerwca 1999r. status zakładu pracy chronionej. Była więc zobowiązana do tworzenia Zfron i wykorzystywania jego środków na rzecz osób niepełnosprawnych, na warunkach wskazanych w art. 33 u.r.o.n. Zfron był tworzony z: zwolnienia od p.n., zaliczek na p.d.f. od wynagrodzeń pracowników, ze zwolnienia z tytułu opłat lokalnych (opłaty rejestracyjne samochodów, opłaty za koncesje na sprzedaż alkoholu), odsetek od środków zgromadzonych na koncie bankowym Zfron (zapis na s. 10 protokołu kontroli). Zgodnie z ustaleniami NUS, Skarżąca opracowała regulamin, prowadziła ewidencję i rachunek bankowy dla środków Zfron, posiadała rachunek bankowy w [...] Bank [...] na potrzeby Zfron.

Prezes PFRON odnosząc się do naruszenia art. 33 ust. 3 pkt 3 u.r.o.n. wskazał, że Skarżąca nie przekazała na rachunek bankowy Zfron w terminie środków ze zwolnienia z tytułu opłat za zezwolenie na sprzedaż alkoholu, w części przypadającej na Zfron. Na s. 14 protokołu NUS wskazał, że w styczniu 2009r. Spółka otrzymała pismo z Urzędu Gminy z 5 stycznia 2009r. informujące o opłacie za korzystanie ze zwolnień na sprzedaż napojów alkoholowych w 2009r. -3.150 zł - płatna w 3 ratach, w terminach: 31 stycznia, 31 maja i 30 września na rachunek Urzędu Gminy Skarżąca nie przekazała w terminie środków z tytułu tych zwolnień na rachunek bankowy ZFRON, gdyż do przekazania 945zł doszło 16 marca 2010r.

Zgodnie z art. 33 ust. 4a pkt 2 u.r.o.n. w przypadku niedotrzymania terminów pracodawca jest zobowiązany do wpłaty 30% kwoty tych środków na PFRON w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niedotrzymania terminu z art. 33 ust. 3 pkt 3 u.r.o.n., przy czym wpłata ta nie obciąża PFRON. Datą ujawnienia niedotrzymania terminu na przekazanie środków jest data doręczenia protokołu kontroli Skarżącej – 16 listopada 2012r. Sankcja z tego zakresu wyniosła więc 284zł.

Prezesa PFRON stwierdził ponadto, że Skarżąca wydatkowała środki Zfron niezgodnie z art. 33 ust. 4 u.r.o.n., gdyż w ramach IPR dokonywała wydatków, które nie mogły być zakwalifikowane jako realizacja zmniejszenia ograniczeń zawodowych pracowników wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności. 20 pracownikom (K.A., M.W., K.P., G.L., K.L., M.O., A.W., E.S., H.R., J.B., J.C., S.C., E.K., K.S., K.B., J.N., R.T., W.C., Z.P. i C.R.) kupiono samochody osobowe z ich ubezpieczeniem i laptopy, a Skarżąca na ten cel wydatkowała ze środków Zfron w 2009r. i 2010r. - 1.804.099,81 zł w ramach IPR. W ramach IPR mogą zaś być sfinansowane koszty mające na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych pracownika objętego programem (§ 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzeniem). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia, środki Zfron przeznacza się na IPR, mające na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych, w ramach których są finansowane koszty: a) doradztwa zawodowego w zakresie możliwości szkolenia, przekwalifikowania i dokształcania, b) specjalistycznych badań lekarskich oraz psychologicznych dla celów doradztwa zawodowego, c) szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych, d) wynagrodzenia: - pracownika sprawującego opiekę nad uczestnikiem programu rehabilitacji, - członków komisji rehabilitacyjnej w części nieobjętej finansowaniem ze środków Zfron na podstawie innych przepisów rozporządzenia lub środków PFRON na podstawie ustawy, e) dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności, f) inne ponoszone w ramach realizacji programów rehabilitacji.

Zasadność poniesienia wydatku musi zatem wynikać z IPR i musi być uzasadniona spodziewanym zmniejszeniem lub wyeliminowaniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności pracownika, któremu opracowano program (wyrok WSA w Warszawie z 31 stycznia 2011r. sygn. akt V SA/Wa 1652/10). IPR musi posiadać odniesienie do rzeczywistych ograniczeń zawodowych pracownika (wyrok WSA w Warszawie z 10 maja 2010r. sygn. akt V SA/Wa 1083/10). Musi wskazywać jakie konkretne ograniczenia mają zostać zmniejszone poprzez finansowanie określonych wydatków. Celem rehabilitacji jest umożliwienie osobie niepełnosprawnej samodzielnego funkcjonowania i zapewnienia sobie środków do życia własną pracą. Zmniejszenie ograniczeń zawodowych w celu umożliwienia własnej pracy zawodowej, z jak najmniejszym wsparciem zewnętrznym jest kwintesencją IPR. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych (zob. wyroki WSA w Warszawie z 3 grudnia 2008r. sygn. akt V SA/Wa 2000/08 i z 8 marca 2011r. sygn. akt V SA/Wa 2715/10) do oceny prawidłowości wydatkowania środków Zfron należy stosować nie tylko przepisy dotyczące zgodności celu wydatku wynikające z art. 33 ust. 4 u.r.o.n. w związku z rozporządzeniem, czy dopuszczalności wydatku w świetle przepisów o pomocy publicznej, ale także zgodności wydatku z kryteriami określonymi w art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013r., poz. 885, ze zm.). Przepis ten stanowi, że wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów. Pracodawca wydatkując środki publiczne zgromadzone na Zfron ma zatem obowiązek wydatkowania środków tego funduszu oszczędnie, przeznaczając możliwie najniższe kwoty na osiągnięcie danego efektu. Jeżeli zatem istnieje możliwość zrealizowania danego celu określonego w rozporządzeniu, to należy to uczynić przy zaangażowaniu możliwie najniższej kwoty ze środków publicznych z Zfron pozwalającej na osiągnięcie danego celu (z zachowaniem standardu wynikającego ze szczególnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności konkretnego pracownika). Celowe jest zatem dokonanie analizy wydatków polegającej na ustaleniu, czy taki sam wynik wydatkowania środków można osiągnąć mniejszym nakładem środków lub czy przy zastosowaniu takich samych środków można było osiągnąć lepszy wynik. Obowiązek stosowania tej normy dotyczy zarówno wydatków dokonywanych z części ogólnej, z puli IPR, jak i ze środków zarezerwowanych na pomoc indywidualną i istnieje on niezależnie od tego, czy wydatek stanowi pomoc publiczną. Ilekroć wydatkowane są środki publiczne zgromadzone na ZFRON - należy postępować w wyżej przedstawiony sposób (www.niepelnosprawni.gov.pl). Zgodnie z wyrokiem NSA z 16 listopada 2011r. sygn. akt II GSK 1144/10 do organu administracyjnego należy ocena określonych wydatków co do ich zasadności w szczególności pod względem celowości i oszczędności.

Zdaniem Prezesa PFRON otwarty katalog wydatków z § 2 pkt 12 rozporządzenia służy jedynie temu, aby można było ze środków Zfron sfinansować inne wydatki, które choć się w nim nie mieszczą, bezspornie służą zmniejszeniu lub wyeliminowaniu ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności pracownika w miejscu pracy i są z ta praca związane. Zobowiązanie z art. 33 ust 4a u.r.o.n powstaje nie tylko w przypadku wydatkowania środków Zfron niezgodnie z ogólnymi celami określonymi w art. 33 ust. 4 u.r.o.n., lecz też w przypadku dokonywania wydatków niezgodnych z szerokim katalogiem wydatków lub innymi warunkami określonymi w rozporządzeniu. W świetle § 4a rozporządzenia warunkiem wykorzystania zfron jest wydatkowanie środków w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów. Ww. wydatki nie wypływają na zmniejszenie ograniczeń zawodowych wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności pracowników objętych IPR.

Z zastrzeżeń Skarżącej z 27 lutego 2013r. do ww. protokołu kontroli i z jej pisma z 7 października 2013r., które zakwestionował NUS, na podstawie § 2 ust. 1 pkt. 12 lit. e) rozporządzenia, wynika, że Skarżąca kwestionuje kwalifikację wydatków poniesionych na zakup samochodów i laptopów i wskazuje, że wydatki poniosła na mocy § 2 ust. 1 pkt. 12 lit. f) rozporządzenia. Prezes PFRON nie znalazł podstaw do uznania za zasadne ww. twierdzenia Skarżącej, gdyż w protokole kontroli wskazano ogólnie niezgodność ww. wydatków z § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzeniem, nie odnosząc się do konkretnego jego podpunktu. W § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia wskazano iż w ramach IPR ponoszone są wydatki mające na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych pracowników. W toku postępowania NUS zbadał zasadność poniesienia wydatków wobec osób z opracowanymi IPR i uznał, że są one niezgodne z podstawowym celem ich powstania.

Prezes PFRON wskazał w odniesieniu do:

1) p. A. - specjalista ds. planowania na podstawie umowy z [...]., że nie utracił on zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. W IPR, opracowanym wobec ww. osoby wskazano m.in., że: nie może on wykonywać pracy ciężkiej fizycznie związanej z dźwiganiem, w pozycji wymuszonej, w długotrwałym ruchu (w związku z czym wyznaczono współpracownika do pomocy); stanowisko pracy jest w miarę przystosowane; pracownik spełnia się zawodowo, jest zadowolony z pracy« do pracy dojeżdża samochodem prywatnym; ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany i przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika i ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację; zakup komputera umożliwi samokształcenie i zmniejszy ograniczenia w komunikacji i poprawnym funkcjonowaniu społecznym. Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 55 protokołu): 69.658,60 zł na zakup samochodu marki [...]; - 2.464 zł ubezpieczenie do ww. auta z [...].; 2.856 zł ubezpieczenie do ww. auta z [...].; 3.910 zł zakup komputera z [...]. - łącznie: 78 888,60 zł;

2) p. W. - stopień niepełnosprawności umiarkowany ze względu na schorzenie narządu ruchu (orzeczenie z [...].), kierownik Działu Administracji i Spraw Socjalnych - nie utracił zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku - "praca biurowa związana z zarządzaniem flotą samochodową, rozeznanie ofert handlowych dotyczących samochodów, zakupy samochodów, obsługa obecnej floty pod względem przeglądów technicznych, napraw, przeglądów gwarancyjnych, rozliczaniem paliwa, przygotowywanie zamówień, dokonywanie zaopatrzenia niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania firmy (materiały biurowe, zakup odzieży ochronnej, zaopatrzenia medycznego), prowadzenie dokumentacji związanej z zakupami i obsługą floty firmy. "(...). W celu poprawy mobilności pracownika wskazana jest refundacja kosztów dojazdu do miejsca pracy i przyznanie ryczałtu na używanie samochodu prywatnego do celów pozasłużbowych, tj. szeroko pojęta rehabilitacja. Z uwagi na konieczność stałej rehabilitacji wskazane jest kierowanie (...) na turnusy rehabilitacyjne. Powyższe działania w znaczący sposób ułatwią wykonywanie pracy, wpłyną na mobilność i poprawią jakość funkcjonowania życiowego". W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie związanej z dźwiganiem, w pozycji wymuszonej, w długotrwałym ruchu (w związku z czym wyznaczono współpracownika do pomocy), stanowisko pracy jest odpowiednio w miarę przystosowane do niepełnosprawności; jest zadowolony z wykonywanej pracy, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym; nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy, zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika i ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację, zakup komputera umożliwi samokształcenie. Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 60-61 protokołu): 69 658,60 zł - zakup [...] z [...]/02/2009r., 4.910 zł ubezpieczenie do ww. auta z [...]/01/2010r.; 3.483zł ubezpieczenie ww. auta z 15/01/2009r.; 3.910 zł zakup komputera z [...]/04/2010r. - łącznie - 81 961,60 zł;

3) p. P. - stopień niepełnosprawności lekki, ze względu na schorzenie narządu ruchu (orzeczenie z [...]/02/2002r.), umiarkowany ze względu na schorzenie narządu ruchu od [...]/06/2010r. do [...]/08/201r. (orzeczenie z [...].08.2010r.); pracuje na stanowisku: kierownik ds. Ochrony - Dowódca Grupy Interwencyjnej - praca związana z dowodzeniem grupą interwencyjną, odbywaniem patroli interwencyjnych, konwojowaniem mienia, kontrolowaniem posterunków ochrony na obiektach, dokonywanie przeglądów obiektów, zbieraniem meldunków zmiany, prowadzeniem dokumentacji dotyczącej zmian, rozliczaniem godzin pracy podległych pracowników, przygotowaniem dokumentów dotyczących naliczania wynagrodzenia, planowaniem służb, przeglądaniem i kontrolą dokumentacji bieżącej związanej ze służbą. W celu poprawy mobilności pracownika wskazana jest refundacja kosztów dojazdu do miejsca pracy i przyznanie ryczałtu na używanie samochodu prywatnego do celów pozasłużbowych, tj. szeroko pojęta rehabilitacja. Z uwagi na konieczność stałej rehabilitacji wskazane jest kierowanie (...) na turnusy rehabilitacyjne. Powyższe działania w znaczący sposób ułatwią wykonywanie pracy, wpłyną na mobilność i poprawią jakość funkcjonowania życiowego; nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie związanej z dźwiganiem, w pozycji wymuszonej, w długotrwałym ruchu (w związku z czym wyznaczono współpracownika do pomocy), stanowisko pracy - biuro dostosowane do potrzeb pracownika, samochód przeznaczony do patroli i przewozu mienia to [...] ze wspomaganiem kierownicy i ABS, z uwagi na stan zdrowia pracownikowi odpowiada praca obecnie wykonywana, nie powoduje obciążeń układu ruchu; do pracy dojeżdża samochodem prywatnym; ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika i ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację. Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 66 protokołu): 86 500 zł zakupu samochodu [...]; z [...]/02/2009r., ubezpieczenie ww.: 7.517zł z [...]01/2009r., łącznie 94 017zł;

4) p. L. - stopień niepełnosprawności lekki ze względu na schorzenia neurologiczne i narządu ruchu (orzeczenie z [...]/04/2000r.), kierownik Działu BHP - "zarządza zespołem inspektorów BHP, organizuje pracę działu, przeprowadza szkolenia wstępne i okresowe pracowników, współpracuje z organami nadzoru (PIP, Sanepid), ustala okoliczności i przyczyny wypadków, przeprowadza rozeznanie i przygotowuje opisy stanowisk pracy pod względem zagrożeń, przeprowadza kontrole obiektów, częściowa praca w terenie, korzysta z samochodu służbowego; w celu poprawy mobilności pracowniku i minimalizacji ograniczeń wynikających ze stanu zdrowia wskazane udzielenie wsparcia (refundacji) zakupu samochodu, co pozytywnie wpłynie na możliwość korzystania z rehabilitacji i usprawnią dotarcie od lekarzy specjalistów oraz poprawią funkcjonowanie życiowe. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy stojącej w długotrwałym ruchu a także w narażeniu na złe warunki atmosferyczne, stanowisko pracy odpowiednio wyposażone pod względem funkcjonalności i dostępności; prace wykonuje zgodnie z zakresem obowiązków, lubi te prace, pozwala mu ona na samorealizacje zawodową, do pracy musi chodzić, co jest okresowo utrudnione, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; należy jednak wyeliminować z procesu pracy konieczność dźwigania i przenoszenia ciężarów oraz pracy w pozycji wymuszonej, zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika. Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 72 protokołu): 69 658zł - zakup samochodu [...] z [...]/02/2009r., 4.344 zł - ubezpieczenie ww. auta z[...]/02/2009r.; 4.925zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/02/2010r.; łącznie: 78 927 zł;

5) p. L. - umiarkowany stopień niepełnosprawności ze względu na schorzenie układu moczowego (orzeczenie z [...]/04/2008r.), lekki (orzeczenie z [...]/05/2010r.); zatrudniony od [...]/03/2004r., obecnie na stanowisku dyrektor ds. handlowych Oddział K. - organizacja i zarządzanie podległym oddziałem (600 pracowników w tym 200 osób niepełnosprawnych) i ochrona, sprzątanie, pozyskiwanie nowych kontraktów, negocjowanie warunków umów, kontrola prawidłowości i jakości wykonywanych usług, praca związana z ciągłymi podróżami; z uwagi na konieczność pracy w stałym kontakcie z ludźmi i w związku z podatnością na stres wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne - poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem, w celu możliwości kontynuacji zatrudnienia; ograniczenie sytuacji stresowych przez nabycie umiejętności interpersonalnych jest zjawiskiem pozytywnie wpływającym na możliwość kontynuacji pracy; mając na celu motywowanie do kontynuacji leczenia wskazane udzielenie wsparcia finansowego; nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać ciężkiej pracy fizycznej, w złych warunkach atmosferycznych (wskazane wyznaczenie pracownika do pomocy przy czynnościach związanych z dźwiganiem i przenoszeniem ciężarów), stanowisko pracy jest przystosowane, pracownik realizuje się w pracy, do pracy dojeżdża samochodem służbowym; ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika i ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 77 protokołu): 210.000 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/07/2009r., 4 650 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/06/2009r., 3.383 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/06/2010r. - łącznie: 218 033 zł;

6) p. O. - umiarkowany stopień niepełnosprawności ze względu na schorzenie narządu ruchu i inne (orzeczenie z [...]/05/2007r.) oraz umiarkowany (orzeczenie z [...]/07/2010r.) nie utraciła zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku; główny księgowy - praca związana z obsługa komputera, prowadzenie kasy, raporty kasowe, opisywanie faktur, gospodarka materiałowa, zapotrzebowania, zamówienia, ewidencja środków trwałych, wyposażenia, rozliczanie kosztów kontraktów, wystawianie faktur odbiorcom zewnętrznym, wystawianie obciążeń do fakturowania do centrali i inne zadania wynikających z funkcjonowania działu; ograniczenie sytuacji stresowych przez nabycie umiejętności interpersonalnych jest zjawiskiem pozytywnie wpływającym na możliwość kontynuacji pracy; mając na celu motywowanie do kontynuacji leczenia wskazane udzielenie wsparcia finansowego. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać ciężkiej pracy fizycznej, w pozycji wymuszonej, na wysokościach (wskazane wyznaczenie pracownika do pomocy przy czynnościach związanych z dźwiganiem i przenoszeniem ciężarów), stanowisko pracy jest dostosowane; odpowiada wykonywana praca ponieważ nie jest bardzo stresogenna, do pracy dojeżdża publicznymi środkami komunikacji (w załączniku z [...]/05/2009r. do IPR wskazano, iż pracownik korzysta z samochodu prywatnego); ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika i ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 84 protokołu): 103.350 zł - zakup samochodu marki [...] z [...]/07/2009r.; 3.617 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/07/2009r., 1 441 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/06/2010r. - łącznie: 108 408zł;

7) p. W. - stopień niepełnosprawności umiarkowany ze względu na schorzenie narządu ruchu (orzeczenie [...]/09/2000 r.) - nie utraciła zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku; prezesa zarządu - planowanie, organizacja i nadzorowanie prawidłowego funkcjonowania firmy, delegowanie zadań, nawiązywanie kontaktów z potencjalnymi klientami firmy, reprezentowanie firmy na zewnątrz; "Z uwagi na problemy w przemieszczaniu się i ograniczenia w korzystaniu z publicznych środków komunikacji należałoby rozważyć zakup samochodu z przeznaczeniem na dojazd do pracy i rehabilitację. W celu poprawy mobilności pracownika wskazana jest również refundacja kosztów dojazdu do miejsca pracy przyznanie ryczałtu na używanie samochodu prywatnego do celów pozasłużbowych, tj. szeroko pojęta rehabilitacja"; W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać ciężkiej pracy fizycznej, w pozycji wymuszonej, w długotrwałym ruchu (wskazane wyznaczenie pracownika do pomocy w okresach nasilenia dolegliwości bólowych), stanowisko pracy z uwagi na niepełnosprawność jest w pełni dostosowane; w obecnej pracy spełnia się zawodowo, do pracy dojeżdża służbowym samochodem, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika i ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 88 protokołu): 67.871zł - zakup samochodu marki [...] z [...]/09/2009r., 3.548,01 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/09/2009r.; 3.576 zł - ubezpieczenie ww. auta z [...]/09/2010r. - łącznie: 74.995,01 zł;

8) p. S. – stopień niepełnosprawności znaczny z uwagi na schorzenia tzw. inne, w tym endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne, choroby zakaźne i odzwierzęce, zeszpecenia, choroby układu krwiotwórczego (orzeczenie z [...]/01/2009r. i z [...]/02/20lOr.) nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku, dyrektor ds. marketingu - Oddział Z. - praca jednozmianowa, biurowa, polegająca na zarządzaniu powierzonym regionem i podległymi pracownikami, pomoc pracownikom w adaptacji i przystosowaniu stanowisk pracy, rekrutacja pracowników, kontrola pracowników, prowadzenie polityki finansowej regionu, przygotowywanie dokumentacji przetargowych, dokonywanie przetargów, pozyskiwanie nowych kontrahentów, kontrole poprawności realizacji umów; obecnie korzysta z samochodu służbowego (dotąd nie był zmuszony posiadać prywatnego samochodu). Z uwagi na okresową absencją w pracy, samochód jest przekazywany zastępującej go osobie, a zakup samochodu do jego dyspozycji znacząco wpłynie na poprawę funkcjonowania życiowego z chorobą onkologiczną i w znaczący sposób wpłynie na mobilność poza zawodową. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać ciężkiej pracy fizycznej, w narażeniu na zmienne warunki atmosferyczne (wskazane wyznaczenie pracownika do pełnienia roli asystenta pomagającego w procesie pracy), stanowisko pracy odpowiednio przystosowane stosownie do wykonywanych obowiązków; obecnie wykonywana praca pozwala pracownikowi na samorealizacje i satysfakcje zawodowa, do pracy dojeżdża służbowym samochodem; ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup laptopa wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w kontaktach społecznych, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie prawidłowej mobilności pracownika i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 93 protokołu): 67 871 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/11/2009r., 3.166zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/11/2009r., 2.525 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/11/2010r., 4.377zł na zakup komputera z [...]/10/2009r. – łącznie - 77 939 zł;

9) p. R. - lekki stopień niepełnosprawności z uwagi na choroby układu oddechowego i krążenia (orzeczenie z [...]/04/2009r.), dyrektor O. Pełnomocnik Zarządu - organizacja i zarządzanie produkcją w zakładzie, nadzór nad personelem, kontraktacja słomy, poszukiwania odbiorców na biomasę, zawieranie i realizacja umów; z uwagi na dolegliwości bólowe coraz trudniej jest mu wykonywać powierzone obowiązki służbowe, jednakże stara się ją wykonać poprawnie. Nasilające się dolegliwości bólowe powodują również problemy w prawidłowym funkcjonowaniu społecznym. 7L uwagi na problemy w przemieszczaniu się i ograniczenia z korzystania z publicznych środków komunikacji należałoby rozważyć zakup samochodu z przeznaczeniem na dojazd do pracy i rehabilitację. Pracownik obecnie korzysta z samochodu, który ze względu na rocznik i ilość przejechanych kilometrów ulega częstym awariom, co powoduje utrudnienia w dotarciu do pracy i ogranicza możliwość korzystania z systematycznej rehabilitacji (pracownik nie dysponuje służbowym samochodem); w celu poprawy mobilności pracownika wskazana jest refundacja kosztów dojazdu do miejsca pracy i przyznanie ryczałtu na używanie samochodu prywatnego do celów pozasłużbowych, tj. szeroko pojęta rehabilitacja; z uwagi na konieczność stałej rehabilitacji wskazane jest kierowanie pracownika na turnusy rehabilitacyjne - nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano min., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie związanej z dźwiganiem, w pozycji wymuszonej, w wysokich temperaturach źle wentylowanych pomieszczeniach; (wskazane wyznaczenie współpracownika do pomocy przy czynnościach trudnych do wykonania ze względu na stan zdrowia), stanowisko pracy przystosowane, pracownik w obecnej pracy spełnia się zawodowo, jest zadowolony z pracy, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup laptopa wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w kontaktach społecznych, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie prawidłowej mobilności pracownika, ułatwienie dojazdu do pracy i na rehabilitację.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 96 - 97 protokołu): 30.616zł - zakup samochodu marki [...] z [...]/10/2009r., 4.219 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/10/2009r.; 5.315 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/09/2010r., 5.890 zł - zakup komputera z [...]/02/2010r. - łącznie: 146.040 zł;

10) p. B.- umiarkowany stopień niepełnosprawności, z uwagi na choroby układu oddechowego i krążenia oraz upośledzenie narządu ruchu, z uszkodzeniem narządu ruchu (orzeczenia z [...]/06/2007r. i z [...]/01/2009r.), dyrektor ds. Ochrony Pełnomocnik Zarządu - nadzór nad całością zagadnień ochrony, nadzór nad zachowaniem standardów dotyczących utrzymania koncesji- nadzór nad jakością wykonywanych usług warunkujących utrzymanie koncesji, utrzymywanie kontaktów z organami nadzoru, planowanie strategii i rozwoju firmy; wykazuje dużą motywację do samokształcenia i rozwoju osobistego, zmotywowany do kontynuacji zatrudnienia na obecnym stanowisku, w celu kontynuacji pracy, wskazane systematyczne leczenie i aktywna rehabilitacja, w celu ułatwienia samokształcenia oraz ułatwienia funkcjonowania życiowego wskazane skierowanie na szkolenie w zakresie obsługi aplikacji internetowych - umiejętność ta znacznie wpłynie na nawiązanie kontaktów społecznych, umożliwi załatwianie niezbędnych życiowo spraw drogą elektroniczną a także umożliwi samokształcenie i zdobywanie wiedzy niezbędnej do utrzymania zatrudnienia. Z uwagi na stały kontakt z ludźmi oraz zwiększoną podatność na stres, wskazane nabycie umiejętności, tj. asertywność, radzenie sobie ze stresem lub komunikacja interpersonalna. W celu poprawy mobilności i funkcjonowania życiowego pracownika wskazane przyznanie ryczałtu za używanie samochodu prywatnego do celów pozasłużbowych. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w pozycji wymuszonej, w wysokich temperaturach, stanowisko pracy przystosowane, pracownik lubi swoją prace, do pracy dojeżdża samochodem służbowym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie prawidłowej mobilności pracownika i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 101 protokołu): 77 506,80zł zakup samochodu marki [...] z [...]/12/2009r., 2.840 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/12/2009r., łącznie: 80346,80 zł. Zakup ww. samochodu nie jest związany z dostosowaniem miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności. Poniesione w tym zakresie wydatki nie wpływają na zmniejszenie ograniczeń zawodowych niepełnosprawnego pracownika, dla którego opracowano IPR;

11) p. C. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na upośledzenie narządu ruchu (orzeczenia z: [...]/03/2008r. i [...]/04/2010r.), zastępca Kierownika Zakładu Produkcji [...] - praca jednozmianowa, biurowa, polegająca na zarządzaniu podległymi pracownikami, kontrola produkcji w okresach nieobecności kierownika, prowadzenie dokumentacji związanej ze skupem i produkcja biomasy, prowadzenie spraw kadrowych i pracowniczych, naliczanie wynagrodzeń - wykazuje dużą motywacją do kontynuacji pracy, mimo pogarszającego się stanu zdrowia. W celu kontynuacji pracy należy podjąć szereg działań mających na celu diagnostykę aktualnego stanu zdrowia oraz umożliwienie korzystania ze specjalistycznej rehabilitacji. Z uwagi na okresowe utrudnienie w kontaktach społecznych wskazane umożliwienie korzystania z łączy internetowych. Zakup laptopa (z uwagi na możliwość obsługi w pozycji swobodnej) umożliwi zmniejszenie ograniczeń w kontaktach społecznych w okresach nasilenia choroby. Ze względu na chorobę i zwiększoną podatność na stres wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne, tj. poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem, umiejętności te pozytywnie wpłyną na funkcjonowanie w środowisku pracy. Nie utraciła zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in. że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w pozycji wymuszonej, w długotrwałym ruchu, stanowisko pracy odpowiednio wyposażone, stosownie do wykonywanych obowiązków, obecnie wykonywana praca daje pracownikowi satysfakcje zawodowa, pozwala na samorealizacje zawodowa, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika; zakup komputera wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie prawidłowej mobilności pracownika i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 106 protokołu): 69.902 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/03/2010r., 3.144 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/04/2010r., 5.780 zł zakup komputera z [...]/02/2010r., łącznie: 78.826 zł;

12) p. C. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na choroby układu oddechowego i krążenia (orzeczenie z [...]/01/2008r.) - kierownik Zakładu Produkcji [...] - praca jednozmianowa, nadzór nad produkcją i podległym personelem, pozyskiwanie nowych odbiorców produkowanego towaru, prowadzenie niezbędnej dokumentacji, zapewnienie ciągłości produkcji, przygotowywanie zaopatrzenia, nadzór nad konserwacją i naprawami maszyn; schorzenie wyklucza pracę w napięciu nerwowym, stresie; wykazuje dużą motywację do kontynuacji pracy mimo pogarszającego się stanu zdrowia. Z uwagi na okresowe utrudnienie w kontaktach społecznych wskazane umożliwienie korzystania z łączy internetowych. Zakup laptopa (z uwagi na możliwość obsługi w pozycji swobodnej) umożliwi zmniejszenie ograniczeń w kontaktach społecznych w okresach nasilenia choroby, ze względu na chorobę i zwiększoną podatność na stres wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne, tj. poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem, umiejętności te pozytywnie wpłyną na funkcjonowanie w środowisku pracy. Ograniczenie sytuacji stresowych przez nabycie umiejętności interpersonalnych jest zjawiskiem pozytywnie wpływającym na funkcjonowanie z chorobą. Obecnie pracownik dojeżdża do pracy służbowym samochodem. Z uwagi na konieczność dojazdu do specjalistycznych placówek medycznych i kontynuacji leczenia wskazany jest zakup samochodu (sytuacja materialna i finansowa nie pozwala na zakup z własnych środków), znacząco wpłynie na poprawę funkcjonowania życiowego oraz pozytywnie wpłynie na mobilność poza zawodową; mając na celu stałą rehabilitację, dojazd do placówek leczniczych i do pracy wskazane przyznanie ryczałtu samochodowego. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, związanej z dźwiganiem, w wysokich temperaturach, stanowisko pracy odpowiednio wyposażone, stosownie do wykonywanych obowiązków, obecna praca pozwala pracownikowi na samorealizację zawodowa, do pracy dojeżdża samochodem służbowym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup komputera wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie prawidłowej mobilności pracownika i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 110 protokołu): 69.902 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/03/2010r., 2.984 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/04/2010r., 5.653zł zakup komputera z [...].02.2010r., łącznie: 78 539 zł;

13) p. K. - orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy od stycznia 2010r. (orzeczenie ZUS z [...]/01/2007r.), całkowitej niezdolności do pracy do [...]/10/2012r. (orzeczenie z [...]/12/2009r.) - dyrektor Oddziału B. - praca jednozmianowa biurowa, polegająca na zarządzaniu kontraktami, zdobywaniu nowych kontraktów, kontrolowaniu wyniku ekonomicznego kontraktu, rozporządzanie osobami na każdym obiekcie, minimalizacja kosztów, analiza kosztów i zysków, zdobywanie klienta, utrzymywanie kontaktu z klientami, utrzymywanie odpowiednich stosunków z pracownikami, polityka kadrowa badanie potrzeb pracowników, motywowanie pracowników. Schorzenie utrudniające swobodne przemieszczanie, z uwagi na okresowo utrudnione kontakty społeczne, ograniczenia zdrowotne oraz zwiększoną podatnością na stres wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne tj. poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem, umiejętności warunkują poprawne funkcjonowanie w środowisku pracy. Ograniczenie sytuacji stresowych poprzez nabycie umiejętności interpersonalnych jest zjawiskiem pozytywnie wpływającym na możliwość kontynuacji pracy. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w pomieszczeniach słabo wentylowanych, w wysokich temperaturach, stanowisko pracy odpowiednio wyposażone, stosownie do wykonywanych obowiązków, pracownikowi odpowiada wykonywana praca, do pracy dojeżdża samochodem służbowym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup komputera wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie mobilności pracownika.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 115 protokołu): 69.902 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/03/2010r., 2.329 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/03/2010r., 5.653zł zakup komputera z [...]/02/2010r., łącznie: 77.884zł,

14) p. S. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na choroby układu oddechowego i krążenia (orzeczenie z [...]/04/2001r.) - dyrektor Oddziału K. - organizacja pracy w podległym oddziale, zarządzanie pracownikami, ochrona i sprzątanie obiektów, pozyskiwanie nowych klientów, negocjowanie warunków umów, kontrola prawidłowości i jakości wykonywanych usług, monitorowanie terminowości płatności; zaangażowany w wykonywanie pracy na stanowisku kierowniczym. Z uwagi na konieczność pracy w stałym kontakcie z ludźmi i w związku z podatnością na stres wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne, tj. poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem. W celu kontynuacji zatrudnienia wskazana pełna diagnostyka stanu zdrowia i systematyczne leczenie. Z uwagi na problemy w korzystaniu z publicznych środków komunikacji wskazane rozważenie zakupu samochodu do użytku prywatnego. Poprawa mobilności pracownika pozytywnie wpłynie na funkcjonowanie społeczne i możliwość podjęcia systematycznej rehabilitacji. Wskazane również przyznanie ryczałtu na dojazdy do pracy i rehabilitację. Mając na celu motywowanie do kontynuacji leczenia wskazane udzielenie wsparcia finansowego i refundacji zakupu aparatu słuchowego, co wpłynie na funkcjonowanie w środowisku pracy, umożliwią kontynuację zatrudnienia. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w złych warunkach klimatycznych, w dusznych, zapylonych pomieszczeniach, w wysokiej temperaturze, w hałasie, w stałym kontakcie słuchowym, stanowisko pracy odpowiednio wyposażone, stosownie do wykonywanych obowiązków, pracownik realizuje się w pracy, do pracy dojeżdża samochodem służbowym lub publicznymi środkami lokomocji, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup komputera wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się, zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 119 protokołu): 69.902 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/03/2010r., 2.187zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/03/2010r., 5.682 zł zakup komputera z [...]/2010r., łącznie: 77.771 zł.

15) p. B. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na upośledzenie narządu ruchu (orzeczenia z: 29/07/2008r., 11/08/2010 r.), kierownik Działu Logistyki i Zaopatrzenia - obsługa floty samochodowej, ubezpieczanie samochodów, zlecanie usuwania szkód komunikacyjnych, kontrolowanie napraw, rozliczanie tras, obsługa telefonii stacjonarnej i komórkowej, rozliczanie rozmów, zamawianie sprzętu elektronicznego, rozliczanie usług związanych z komunikacją; od 5 lat w firmie, jest osobą zdolną i rozwijającą się; obowiązki zlecane przez przełożonych wykonuje sumiennie i rzetelnie w zakresie na jaki pozwala specyfika niepełnosprawności; większość obowiązków wykonuje na komputerze i przy użyciu telefonu; chce rozwijać się zawodowo w sposób taki, aby móc rekompensować ograniczenia wynikające z niepełnosprawności pracą na komputerze i komunikacją internetową, ze względu na niepełnosprawność ma problemy z przemieszczaniem się, w celu zmniejszenia ograniczeń w komunikowaniu, wskazany rozwój pracownika w kierunku obsługi alternatywnych form komunikacji multimedialnych, obsługi programów komputerowych, aplikacji internetowych. ze względu na niepełnosprawność sugeruje się systematyczne kierowanie na turnusy rehabilitacyjne. W celu poprawy mobilności zaleca się przyznanie ryczałtu do celów pozasłużbowych. Nie utraciła zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w pozycji stojącej, w długotrwałym ruchu, stanowisko pracy odpowiednio wyposażone z uwagi na niepełnosprawność, pracownikowi odpowiada wykonywana praca, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, należy zminimalizować czynności wymagające nadmiernego chodzenia, zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 124 protokołu): 125.000 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/03/2010r., 6.625 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/03/2010r., łącznie: 131.625zł;

16) p. N. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na upośledzenie narządu ruchu (orzeczenia z: [...]/07/2008r., [...]/08/2010r.; dyrektor ds. Handlowych - obsługa komputera, przygotowywanie ofert dla klientów w formie elektronicznej, nadzór nad oddziałami na terenie całej Polski, nadzór nad kontaktami handlowymi, przygotowywanie ofert dla pododdziałów, bezpośrednie rozmowy z klientami, negocjacje warunków kontraktów handlowych, szkolenie wewnętrzne dla pracowników z działów handlowych, podległych oddziałów i kadry zarządzającej poszczególnych oddziałów, prowadzenie szkoleń z zakresu handlu i technologii i organizacji wdrożeń, praca również w terenie. Schorzenie pracownika postępuje, w znaczący sposób ogranicza prawidłowe funkcjonowanie życiowe w czynnościach związanych z przemieszczaniem się. W sytuacjach zaostrzenia choroby znacznie ograniczona zdolność do wykonywania pracy i pełnienia ról społecznych. Ze wzglądu na chorobą i zwiększoną podatność na stres wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne, tj. poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem, umiejętności te pozytywnie wpłyną na funkcjonowanie w środowisku pracy. Ograniczenie sytuacji stresowych poprzez nabycie umiejętności interpersonalnych jest zjawiskiem pozytywnie wpływającym na funkcjonowanie z chorobą. W celu poprawy funkcjonowania życiowego pracownika wskazane podjęcie działań wpływających na mobilność pracownika. Obecnie pracownik korzysta z samochodu służbowego również w celach prywatnych, dojazd do pracy i na rehabilitację (dotąd nie był zmuszony posiadać prywatnego samochodu). Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w pozycji wymuszonej, stojącej, w długotrwałym ruchu, stanowisko pracy odpowiednio dostosowane z uwagi na niepełnosprawność, pracownik jest zadowolony z wykonywanej pracy, do pracy dojeżdża samochodem służbowym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, należy zminimalizować czynności wymagające nadmiernego chodzenia, zakup samochodu wpłynie na zapewnienie prawidłowej mobilności i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 128 protokołu): 99.990 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/05/2010r., 3.384zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/05/2010r., łącznie: 103.374zł;

17) p. T. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na choroby układu oddechowego i krążenia (orzeczenie [...]/12/2008r.); częściowo niezdolny do pracy do [...]/12/2012r. (orzeczenie ZUS z [...]/12/2009r.), Operator Sprzętu – Sprzątacz - kierowca samochodu półciężarowego, trasy w ruchu miejskim, zaopatrzenie obiektów w środki utrzymania czystości, nie musi ładować i rozładowywać towaru, jest zadowolony z obecnej pracy, ale obawia się, że może ją stracić, ponieważ jego zatrudnienie uzależnione jest od ilości zawartych przez firmę kontraktów. W celu zwiększenia szansy na uzyskanie zatrudnienia (po ewentualnej utracie obecnego zatrudnienia) oraz ułatwienia funkcjonowania życiowego wskazane skierowanie na szkolenie w zakresie obsługi aplikacji internetowych. Umiejętność ta znacznie wpłynie na możliwość załatwiania niezbędnych życiowo spraw drogą elektroniczną a także umożliwi uzyskanie kwalifikacji zawodowych, które mogą zwiększyć szanse pracownika na uzyskanie pracy. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w wysokich temperaturach, stanowisko dostosowane do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, obecna praca jest dostosowana do możliwości zdrowotnych pracownika, do pracy dojeżdża samochodem służbowym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, należy zminimalizować czynności wymagających obu rąk, zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności pracownika.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 132 protokołu): 64.990 zł zakup samochodu marki [...]; z [...]/10/2010r., 2.458 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/11/2010r., łącznie: 67.448zł;

18) p. C. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na upośledzenie narządu ruchu (orzeczenie z [...]/10/2009 r.), od [...]/04/2008r. inspektor Oddziału L. ds. Ochrony - nadzór nad obiektami ochranianymi, kontrola obiektów, kontrola pracowników w trakcie zmian, nadzór nad realizacją warunków umowy, kontrola grafików służb i książek służb pod wzglądem prawidłowości i przepisów o czasie pracy, pozyskiwanie nowych klientów . Schorzenie postępujące, w znaczący sposób ograniczający prawidłowe funkcjonowanie życiowe w czynnościach związanych z przemieszczaniem się. Obecnie znacznie ograniczona zdolność do wykonywania pracy i pełnienia ról społecznych. Ze względu na chorobę oraz z uwagi na funkcjonowanie w środowisku pracy osób niepełnosprawnych, wskazane wyposażenie pracownika w kompetencje społeczne, tj. poprawna komunikacja, radzenie sobie ze stresem, umiejętności te pozytywnie wpłyną na funkcjonowanie w środowisku pracy. W celu poprawy funkcjonowania życiowego pracownika wskazane podjęcie działań wpływających na mobilność pracownika. Dotychczas pracownik dojeżdża do pracy prywatnym samochodem, którego eksploatacja, z uwagi na awaryjność przestała być opłacalna. Pracownik korzysta z samochodu służbowego w trakcie wykonywania obowiązków służbowych. Z uwagi na stan zdrowia nie jest możliwe korzystanie z publicznych środków transportu (pracownik okresowo porusza się o kulach w celu zapewnienia sobie stabilności). Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m. in. że: pracownik nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w pozycji wymuszonej, obciążającej chore odcinki kręgosłupa, stojącej, w długotrwałym ruchu, stanowisko pracy odpowiednio dostosowane z uwagi na niepełnosprawność, pracownikowi odpowiada wykonywana praca, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, należy zminimalizować czynności wymagające nadmiernego chodzenia, zakup samochodu wpłynie na poprawę prawidłowej mobilności i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 136 protokołu): 46.244 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/11/2010r., 1.968 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/12/2010r., łącznie: 48.212zł;

19) p. P. - umiarkowany stopień niepełnosprawności z uwagi na choroby układu oddechowego i krążenia (orzeczenie z [...]/01/2008r.); częściowo niezdolny do pracy do [...]/02/2013r. (orzeczenie ZUS z [...]/02/2009r.), dozorca - praca zmianowa 12/12, dozór budynku, sprawdzaniu zabezpieczeń, prowadzenie książki służb, patrole wokół budynku, pracownik niepełnosprawny ze schorzeniami współistniejącymi, okresowo utrudniającymi prawidłowe wykonywanie obowiązków służbowych, wykazuje dużą motywację do pracy i zaangażowanie w pełnione czynności zawodowe; ma ograniczone kontakty społeczne ze względu na trudności z przemieszczaniem się, zarówno środkami komunikacji miejskiej jak i pieszo, nie może długo chodzić ze względu na trudności z oddechem i przyśpieszone tętno, często musi przystawać by odpocząć. Jazda komunikacja miejską sprawia duże trudności ze względu na zatłoczenie i podwyższona temperaturę wewnątrz. Samochód (...) jest niedostosowany do jego potrzeb i powoduje pogorszenie stanu zdrowia z racji na niepoprawnie działające wspomaganie i brak klimatyzacji. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m. in. że: pracownik nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, związanej z dźwiganiem pozycji wymuszonej, w długotrwałym ruchu, w podwyższonej temperaturze, stanowisko pracy przystosowane, pracownik wykonuje prace zgodna z preferencjami i predyspozycjami zawodowymi, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup samochodu wpłynie na poprawę mobilności i funkcjonowania społecznego.

W związku z powyższym brak jest uzasadnienia do sfinansowania zakupu Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 140 protokołu): 46.244zł zakup samochodu marki [...] z [...]/11/2010r., 2.041 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/12/2010r., łącznie: 48 285 zł;

20) C.R. - częściowo niezdolny do pracy - schorzenie narządu ruchu (orzeczenie z [...]/08/2000 r.), pracownik gospodarczy (praca jednozmianowa 3/4 etatu, polegająca na pracach konserwatorsko-porządkowych związanych ze stolarką i instalacjami wodnymi oraz konserwacją urządzeń i wyposażenia obiektów firmy) ze schorzeniami współistniejącymi, z ograniczoną możliwością wykonywania obowiązków służbowych. Wykazuje dużą motywację do pracy, jednak ze względu na znaczne ograniczenia ma utrudnione możliwości pełnienia ról społecznych i prawidłowego funkcjonowania w środowisku pracy. Dodatkową przeszkodą w normalnym funkcjonowaniu jest ograniczenie słuchowe. W celu poprawy kontaktów społecznych i funkcjonowania zawodowego wskazany jest zakup komputera przenośnego, który zapewni kontakt oraz możliwość funkcjonowania w życiu codziennym. Nie utracił zdolności do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W IPR wskazano m.in., że: pracownik nie może wykonywać pracy ciężkiej fizycznie, w ciągłym ruchu, związanej z dźwiganiem, w pozycji wymuszonej, stojącej, w hałasie, przy maszynach w ruchu, na wysokościach, stanowisko pracy przystosowane, pracownik wykonuje pracę zgodna z preferencjami zawodowymi, praca jest dostosowana do możliwości zdrowotnych, do pracy dojeżdża samochodem prywatnym, ze względu na niepełnosprawność nie ma potrzeby zmiany oraz przygotowania i dodatkowego przystosowania stanowiska pracy dla pracownika, zakup laptopa wpłynie na zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się zakup samochodu wpłynie na poprawę prawidłowej mobilności i funkcjonowania życiowego.

Zdaniem Prezesa PFRON brak jest uzasadnienia do sfinansowania ww. zakupów ze środków Zfron w ramach IPR, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia (s. 144 protokołu): 46.244 zł zakup samochodu marki [...] z [...]/11/2010r., 1.956 zł ubezpieczenie ww. auta z [...]/12/2010r., 4.379,80 zł zakup komputera z [...]/11/2010r., łącznie: 52.579,80 zł.

Prezes PFRON stwierdził, że z opracowanych programów rehabilitacji nie wynika wprost, jakie ograniczenia zawodowe pracowników mają zostać zmniejszone lub wyeliminowane przez zakup samochodu, brak jest odniesień do rzeczywistych ograniczeń zawodowych pracownika. Opracowania zaś IPR nie jest wystarczający do uznania, że wydatek ten zmniejsza ograniczenia zawodowe pracownika. W sprawie trudno znaleźć związek pomiędzy dokonanym zakupem a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności zatrudnionych osób niepełnosprawnych (por. wyroki: WSA w Warszawie: V SA/Wa 1083/10, V SA/Wa 1789/2010, NSA II GSK 183/11). Przeznaczenie 1.804.099,81 zł na zakup samochodów osobowych, ich ubezpieczenia i komputerów w ramach IPR została wydatkowana ze środków ZFRON z naruszeniem przepisów regulujących gospodarowanie tymi środkami. Stanowi to naruszenie art. 33 ust. 4 u.r.on., który mówi iż środki funduszu rehabilitacji są przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej, w tym na IPR osób niepełnosprawnych opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne oraz ubezpieczenie osób niepełnosprawnych, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków. W związku z tym zgodnie z art. 33 ust. 4a pkt 1 i 2 u.r.o.n. w przypadku niezgodnego z ust. 4 przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji pracodawca jest zobowiązany do dokonania zwrotu 100% kwoty tych środków na fundusz rehabilitacji oraz wpłaty 30% kwoty tych środków na PFRON w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodnego z ustawą przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji, przy czym wpłata ta nie obciąża funduszu rehabilitacji.

2. Skarżąca w odwołaniu od ww. decyzji, zarzuciła naruszenie: a) art. 33 ust. 4a pkt 1 i 2 u.r.o.n. w związku z art. 49 ust. 1 u.r.o.n. i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749, dalej zwana: "O.p.") przez ich błędne zastosowanie w okolicznościach sprawy i określenie wpłat na PFRON, a ponadto nakazanie zwrotu na rachunek Zfron 1.804.099,81 zł, gdy nie doszło do naruszenia art. 33 ust. 4 u.r.o.n., gdyż wydatki poniesione w ramach IPR przeznaczono na rehabilitację osób niepełnosprawnych, co wynikało z IPR, w których wskazano także związek przyczynowo skutkowy między wydatkiem a zmniejszeniem ograniczeń, a zatem były to wydatki na rehabilitację osób niepełnosprawnych, b) art. 33 ust. 4a pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4, art. 7 ust. 1, 8 i 9 u.r.o.n. i w związku z § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f) rozporządzeniem przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż wydatki poniesione w ramach IPR na zakup samochodów przeznaczonych na dojazdy do pracy i z pracy i na refundację ubezpieczenia do nich oraz komputery mające umożliwić komunikowanie się z otoczeniem czy dokształcanie, nie zostały wydatkowane na rehabilitację osób niepełnosprawnych i zmniejszenie ograniczeń zawodowych, gdy z opracowanych programów wynikają wyraźnie ograniczenia zawodowe pracowników, oraz związek przyczynowo skutkowy między wydatkiem a zmniejszeniem ograniczeń, a zatem były to wydatki na rehabilitację osób niepełnosprawnych, co potwierdza także wykładnia tego przepisu dokonana przez Trybunał Konstytucyjny, a co nie może skutkować określeniem wpłaty na PFRON, c) art. 33 ust. 4a pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 u.r.o.n. i § 6 ust. 2 zdanie wstępne, ust. 3 i 7 rozporządzenia przez wkroczenie w kompetencje specjalistycznej komisji rehabilitacyjnej i zakwestionowanie wskazanych przez nią wydatków bez poparcia tego rzetelną analizą okoliczność, a oparcie decyzji na wyciągniętych z kontekstu pojedynczych sformułowaniach, d) art. 33 ust. 4a pkt 2 u.r.o.n. i z § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia przez ich błędne zastosowanie, gdy zobowiązanie z tytułu wpłaty na PFRON powstaje jedynie w sytuacji naruszenia art. 33 ust. 4 u.r.o.n. do czego w okolicznościach sprawy nie doszło, e) art. 121 § 1, art. 122, art. 191, art. 180 § 1, art. 181 i 187 § 1 oraz art. 210 § 4 O.p. przez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie organów podatkowych polegające na tendencyjnym wybraniu sformułowań z treści IPR w celu wykazanie stanowiska organu i podjęcie na tej podstawie oceny udowodnienia okoliczności, niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przez brak odniesienia się do pełnej treści IPR i brak wyczerpującego uzasadnienia zakwestionowania wydatków określonych przez specjalistyczną komisję rehabilitacyjną, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji, a skutkowało błędnym określeniem wpłaty na PFRON.

3. Minister Pracy i Polityki Społecznej (dalej zwany: "Ministrem") decyzją z [...] grudnia 2014r. utrzymał w mocy ww. Prezesa PFRON.

W uzasadnieniu podano podstawę prawną decyzji (art. 233 § 1 pkt 1 O.p., art. 49 ust. 1 i 2 u.r.o.n.) i odwołano się do treści art. 33 u.r.o.n. i art. 21 § 3 O.p. oraz § 2 pkt 11, 12 rozporządzenia. Minister wskazał też, że kiedy i w jakiej treści Prezes PFRON wydał decyzję, w związku z przeprowadzoną kontrolą przez NUS oraz jakie zarzuty zostały podniesione w odwołaniu Skarżącej.

Minister podniósł, że z przepisów art. 33 ust. 3, 4 i 5 u.r.o.n. wynika zakaz zmniejszania środków przeznaczonych na cele pomocy indywidualnej i IPR. Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej jest obowiązany do prowadzenia ewidencji środków funduszu rehabilitacji, a także jest obowiązany do przeznaczania co najmniej 15% środków Zfron na IPR, 10% środków Zfron na pomoc indywidualną dla niepełnosprawnych pracowników i byłych niepracujących niepełnosprawnych pracowników tego zakładu. Pozostałe 75% - fundusz ogólny - może być przeznaczana na inne cele określone rozporządzeniem (np. na wyposażenie stanowiska pracy, przystosowanie jego otoczenia do potrzeb osób niepełnosprawnych, w szczególności na zakup, modernizację, remont maszyn i urządzeń - § 2 pkt. 1a rozporządzenia). Wydatki muszą też być ściśle ponoszone na cele narzucone przez rozporządzenie. Zgodnie z § 2 pkt. 11 lit. c) i m) rozporządzenia - zakup środków transportu niezbędnych do celów rehabilitacji i ułatwiających wykonanie czynności życiowych, czy też zwrot kosztów ubezpieczeń komunikacyjnych może być sfinansowany z części środków przeznaczonych na pomoc indywidualną. Niedopuszczalne jest sfinansowanie takiego wydatku z innej części Zfron, ponieważ rozporządzenie tego nie przewiduje. Wydatkowanie na powyższe cele środków Zfron przeznaczonych na IPR stanowi naruszenie prawa.

Skarżąca, jak wynika ze s. 19 protokołu kontroli, prowadziła ewidencję konta Zfron na podstawie zapisów księgowych o nr 857 (pomoc indywidualna - 15% środków), nr 858 (IPR - 10% środków), nr 859 (fundusz ogólny - 75 % środków. Z ewidencji tej, w szczególności z protokołu kontroli (s. 144-145) wynika, że strona w latach 2009-2010 wydatkowała środki zfron w IPR na zakup samochodów osobowych, ich ubezpieczenia i zakup komputerów, co potwierdza odwołanie Skarżącej od ww. decyzji Prezesa PFRON z 13 listopada 2013r., w którym dowodzi, że wydatki te mieszczą się w katalogu zawartym w § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f) rozporządzenia - inne (wydatki) ponoszone w ramach realizacji IPR.

Zgodnie z § 2 pkt 12 rozporządzenia środki Zfron mogą być przeznaczone na IPR w celu zmniejszenia ograniczeń zawodowych. Z § 6 rozporządzenia wynika, że IPR opracowywane są wobec pracowników niepełnosprawnych, którzy w szczególności posiadają najniższe kwalifikacje, z uwagi na niepełnosprawność mają utrudnione samodzielne wykonywanie pracy, utracili zdolność do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku czy zmieniają kwalifikacje zawodowe.

Z orzecznictwa NSA wynika, że tworzone w celu zmniejszenia ograniczeń zawodowych IPR, uwzględniające rodzaj i stopień niepełnosprawności pracownika objętego programem, stwarzają podstawę finansowania w szczególności kosztów dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności. Zasadność poniesienia wydatku musi wynikać wprost z IPR i musi być uzasadniona spodziewanym zmniejszeniem lub wyeliminowaniem ograniczeń zawodowych, wynikających z niepełnosprawności pracownika. (wyroki NSA z 16 lutego 2012r. sygn. akt II GSK 264/11 i z 20 listopada 2013r. sygn. akt II GSK 1108/12 ). Podobnie uznał NSA w wyrokach z 28 sierpnia 2013r. sygn. akt II GSK 532/12 i z 27 sierpnia 2014r. sygn. akt II GSK 1036/13, stwierdzając, że "uwzględniając cel, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia, że wydatkowanie środków funduszu na IPR musi ograniczać się tylko do tych wydatków, dzięki którym uruchomione zostanie działanie przywracające niepełnosprawnemu sprawność, choćby na czas wykonywania pracy".

IPR były podstawą zakupu samochodów osobowych (i ich ubezpieczenia): p. A., p. W., p. P., p. L., p. L., p. O., p. W., p. S., p. R., p. C., p. C., p. K., p. S., p. B., p. N., p. T., p. C., p. P., p. R.. Samochody kupiono w celu umożliwienia sprawnego dojazdu do pracy i z pracy, a także dojazdu na zabiegi rehabilitacyjne i zapewnienie prawidłowej mobilności i funkcjonowania życiowego. Jako przyczyny zakupu samochodów osobowych podano m.in. trudności z pokonywaniem dłuższych odległości pieszo, trudności w korzystaniu z publicznych środków transportu, ułatwienie codziennego funkcjonowania.

W ramach IPR kupiono też zostały komputery (laptopy): p. A., p. W.i, p. S., p. R., p. C., p. S. C., p. K., p. S., p. R.i, jako przyczynę wskazując "zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się".

W IPR nie wskazano, jakie konkretne rezultaty ma przynieść ich realizacja w odniesieniu do zakupu samochodu i komputera. Minister podzielił stanowisko Prezesa PFRON, iż zasadność wydatku dokonanego w ramach IPR musi wynikać wprost z opracowanego dokumentu i musi być uzasadniona spodziewanym zmniejszeniem lub wyeliminowaniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności, występującej przy wykonywaniu pracy na określonym stanowisku. W sprawie trudno znaleźć związek pomiędzy zakupem samochodów osobowych i komputerów, a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności zatrudnionych osób niepełnosprawnych.

Z faktur znajdujących się w aktach sprawy wynika, że samochody i laptopy zakupiono na własność pracowników. Darowizn takich pracodawca nie mógł dokonać w ramach IPR, bo rozporządzenie nie przewiduje takiej możliwości. Jedyną możliwą formą otrzymania przez pracownika pomocy bezzwrotnej (a taką de facto jest darowizna) przewidzianą przez rozporządzenie jest pomoc indywidualna. Wysokość przyznanej pomocy indywidualnej uzależniona jest od sytuacji materialnej i losowej wnioskodawcy (§ 3 ust. 3 rozporządzenia) i nie może zaś wynikać z IPR, opracowywanych poszczególnym pracownikom niepełnosprawnym.

Twierdzenie Skarżącej, że kupione samochody z ubezpieczeniem sfinansowano "nie na wyposażenie stanowiska pracy, a na oprzyrządowanie pracownika, a więc na jego własność" potwierdza, że wydatków dokonano niezgodnie z przepisami. W aktach sprawy są wnioski pracowników skierowane do komisji rehabilitacyjnej o "udzielenie bezzwrotnej pomocy finansowej" na zakup samochodów i laptopów. Wniosek taki mógłby sugerować, że pracownik go składający występuje o pomoc indywidualną, gdy tymczasem z materiału dowodowego wynika, że wszystkie zakwestionowane wydatki poniesione i zaewidencjonowane zostały w ramach IPR (zapis księgowy nr 858).

Minister zauważył, że zgodnie z § 7 pkt 12 regulaminów Zfron Skarżącej (ze stycznia 2008r. i z marca 2009r.) wnioski o udzielenie pomocy indywidualnej rozpatrywane są przez Komisję do spraw pomocy indywidualnej, nie zaś - jak miało to miejsce w sprawie przez komisję rehabilitacyjną. Podejmowanie decyzji przez komisję rehabilitacyjną o udzielaniu pomocy indywidualnej było nieuprawnione. Ponadto część pracowników, którym podarowano samochody osobowe była właścicielami innych pojazdów, które wykorzystywali w celu dojazdu do pracy i z pracy.

Z ryczałtu na dojazdy na podstawie umowy z pracodawcą korzystali: a) p. L. – [...] lutego 2009r. zakupił samochód marki [...]9, który następnie opłacony został przelewem ze środków Zfron; w okresie styczeń 2009r.- grudzień 2010r. był stroną umowy o używanie własnego pojazdu mechanicznego do dojazdów do pracy i z pracy marki [...] i korzystał ze zwrotu kosztów ubezpieczenia samochodu od [...] grudnia 2009r. do [...] grudnia 2010r.; otrzymał zwrot kosztów ubezpieczenia komunikacyjnego za luty 2009r.- luty 2011r. również na ww. samochód kupiony ze środków ZFRON; b) p. S. C. – [...] marca 2010r. kupił samochód marki [...], opłacony następnie ze środków Zfron, a od stycznia 2010r. do grudnia 2010r. był stroną umowy o używanie własnego pojazdu mechanicznego do dojazdów do pracy i z pracy marki [...], c) p. C. – [...] marca 2010r. kupiła samochód marki [...], opłacony następnie ze środków ZFRON, gdy od kwietnia 2010r. do grudnia 2010r. była stroną umowy o używanie własnego pojazdu mechanicznego do dojazdów do pracy i z pracy marki [...]; d) p. P. – [...] listopada 2010r. kupił samochód marki [...], opłacony następnie ze środków Zfron, a od maja 2010r. do kwietnia 2011r. był stroną umowy o używanie własnego pojazdu mechanicznego do dojazdów do pracy i z pracy marki [...], e) B. – [...] marca 2010r. kupiła samochód marki [...], opłacony następnie ze środków Zfron, a od lipca 2009r. do lipca 2010r. była stroną umowy o używanie własnego pojazdu mechanicznego do dojazdów do pracy i z pracy marki [...], a w okresie od sierpnia 2010r. do lipca 2011r. samochodu marki [...]; f) p. R. –[...] listopada 2010r. kupił samochód marki [...], opłacony następnie ze środków Zfron, gdy od sierpnia 2010r. do lipca 2011r. był stroną umowy o używanie własnego pojazdu mechanicznego do dojazdów do pracy i z pracy marki [...], g) p. P., któremu sfinansowano [...] stycznia 2009r. zakup samochodu marki [...] - oświadczył [...] maja 2010r., że na dojazdy do i z pracy wykorzystuje własny samochód marki [...]; korzystał też ze zwrotu kosztów ubezpieczenia tego samochodu od [...] maja 2009r. do [...] maja 2011r.; otrzymał też ze środków Zfron zwrot kosztów na ubezpieczenia komunikacyjne ww. auta kupionego ze środków Zfron.

Minister wskazał, że zgodnie z § 4a rozporządzenia warunkiem wykorzystania Zfron jest dokonywanie wydatków z tego funduszu w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów. Wydatkowanie środków musi odbywać się w sposób przemyślany z zachowaniem zasady gospodarności i dotyczy wszystkich wydatków dokonywanych na podstawie rozporządzenia. Zdaniem Ministra opisane wyżej wydatki nie zostały dokonane zgodnie z ww. rozporządzeniem. Trudno bowiem uznać za oszczędne czynienie w ramach IPR darowizn na rzecz pracowników przez sfinansowanie im zakupu nowych samochodów, np. [...] (210.000 zł), [...] (130.616 zł), [...] (103.350 zł), [...] (99.990 zł), [...] (82.900 zł), [...] (77.506 zł), [...] (67.871 zł).

Zarzut braku oszczędności dotyczy również laptopów podarowanych pracownikom niepełnosprawnym. Cena laptopów wynosiła od 3.910 zł do 5.890 zł, co oznacza, że zakupiono modele droższe od średniej klasy laptopów dostępnych w sklepach.

Racjonalne wydatkowanie środków to ich oszczędne i obiektywnie zasadne wydawanie w celu osiągnięcia spodziewanych efektów. W odniesieniu do ww. osób brak jest obiektywnych podstaw do uznania, iż wystąpiły przesłanki uzasadniające sfinansowanie w ramach IPR powyższych wydatków. W uznaniu dla powyższego brak jest podstaw do uznania w/w wydatków zgodnie z wyżej opisanymi zasadami jakimi należy kierować się w korzystaniu ze środków publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych do oceny prawidłowości wydatkowania środków Zfron należy stosować nie tylko przepisy dotyczące zgodności celu wydatku z art. 33 ust. 4 u.r.o.n. i tego, czy wydatek należy do wydatków określonych w katalogu, o którym mowa w § 2 rozporządzenia, czy dopuszczalności wydatku w świetle przepisów dotyczących pomocy publicznej, ale także zgodności wydatku z kryteriami określonymi w art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (wyrok WSA z 3 grudnia 2008r. sygn. akt V SA/Wa 2000/08). NSA stwierdził, że niezależnie od tego, na jaki rodzaj wydatków przeznacza się środki Zfron, towarzyszyć im musi zawsze określony w § 4a rozporządzenia warunek, którym jest wydatkowanie środków z tego funduszu w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem doboru metod i środków realizacji w stosunku do zamierzonych efektów, (wyroki z 28 sierpnia 2013r. sygn. akt II GSK 532/12 i z 27 sierpnia 2014r. sygn. akt II GSK 1036/13).

Pojęcia celowości, oszczędności i efektywności, do których odnosi się ww. przepis, zostały szeroko wyjaśnione w doktrynie prawa finansowego. W literaturze podkreśla się, że podstawowe znaczenie dla publicznej gospodarki finansowej mają zasady celowego, racjonalnego i oszczędnego wydatkowania środków publicznych. Pod pojęciem celowości wydatkowania środków publicznych należy rozumieć zapewnienie zgodności działań jednostki w dokonywania wydatków z jej celami statutowymi, optymalizację zastosowanych metod i środków, ich adekwatności dla osiągnięcia założonych celów oraz przyjętych kryteriów oceny realizacji celów i zadań. Celowość oznacza nakaz gromadzenia i wydatkowania publicznych środków pieniężnych jedynie dla osiągnięcia wytyczonego celu społecznego, gospodarczego lub politycznego państwa. Sformułowane w ustawie o finansach publicznych zasady dokonywania wydatków ze środków publicznych zapewnić mają racjonalizację kosztów, oznaczającą wydajność i skuteczność wydatkowania środków publicznych w związku z realizacją zamierzonego zadania.

Minister, odnosząc się do zarzutu Skarżącej, że doszło do naruszenia art. 33 ust. 4a pkt 1 i 2 i art. 49 ust. 1 u.r.o.n. w związku z § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia i art. 21 § 3 O.p., ponieważ wydatki poniesione w ramach IPR przeznaczono na rehabilitację osób niepełnosprawnych - stwierdził, że nie znajduje związku przyczynowo-skutkowego między wydatkami, a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Zakwestionowane przez NUS i Prezesa PFRON wydatki nie wpłynęły bowiem na zmniejszenie lub wyeliminowanie ograniczeń zawodowych występujących przy wykonywaniu pracy na określonym stanowisku. Wydatki ponoszone na wniosek pracownika o udzielenie pomocy ze środków Zfron zaewidencjonowano w ramach IPR, co samo w sobie stanowi naruszenie przepisów rozporządzenia.

Minister za bezzasadne uznał zarzuty naruszenia art. 33 ust. 4a pkt 2 i art. 33 ust. 4, art. 7 ust. 1,8 i 9 u.r.o.n i § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f) rozporządzenia, gdyż wydatki dokonane w ramach IPR muszą być ściśle ponoszone na cele narzucone przez rozporządzenie. Powoływanie się przez Skarżącą, że w ramach IPR możliwe są inne (wydatki) ponoszone w ramach realizacji programów rehabilitacji na podstawie zgodnie z § 2 pkt. 12 lit. f rozporządzenia, nie oznacza dowolności doboru środków, za pomocą których dokonuje się rehabilitacji tych osób. Należy bowiem mieć na uwadze zmniejszenie lub wyeliminowanie ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności występujących przy wykonywaniu pracy na określonym stanowisku oraz przez dokonywanie tych wydatków w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów.

Stosownie do § 1 ust. 1 pkt 11 n) rozporządzenia środki Zfron mogą stanowić wydatki przeznaczone na pomoc indywidualną, dojazdy do pracy i z pracy osób niepełnosprawnych mających trudności w korzystaniu z publicznych środków transportu. W przypadku pojawiającego się u pracowników stresu związanego z dojazdem do pracy komunikacją publiczną, pracodawca powinien był rozważyć zorganizowanie dojazdów do pracy swoim pracownikom, w postaci np. wynajęcia lub zakupu odpowiednio przystosowanego pojazdu do przewozu osób niepełnosprawnych. Pracodawca ma obowiązek wyposażyć zatrudnionego pracownika w sprzęt niezbędny do wykonywania obowiązków zawodowych, niezależnie od tego czy pracę wykonuje osoba niepełnosprawna (np. głucha) czy pełnosprawna. Nie można uznać, że zakup laptopa na własność niepełnosprawnego pracownika przyczyni się do zmniejszenia ograniczeń zawodowych wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności, nawet u p. R., który jest osobą głuchą. Możliwość komunikowania się na stanowisku pracy osoby głuchej powinien zapewnić pracodawca w ramach przystosowania stanowiska pracy, w szczególności dotyczy to pracodawców prowadzących zakład pracy chronionej.

Minister za bezpodstawny uznał zarzutu naruszenie art. 33 ust. 4a pkt 2 i ust. 4 u.r.o.n. w związku z § 6 ust. 2 zdanie wstępne, ust. 3 i ust. 7 rozporządzenia, gdyż ocena wydatków na podstawie IPR w kontekście zasad, jakimi należy kierować się w korzystaniu ze środków publicznych nie wymaga posiadania wiadomości specjalnych, przekraczających wiedzę osób biorących udział w rozpatrzeniu sprawy. Zgodnie z wyrokiem NSA z 20 listopada 2013r. sygn. akt II GSK 1108/12 "skoro kompetencje do wydania zaświadczenia powierzono organom wymienionym w § 9 ust. 1 aktu wykonawczego, to tym samym przyjąć trzeba, że te właśnie organy badają przesłanki uznania pomocy jako pomocy de minimis. To właśnie organy dokonują oceny, czy zastosowana metoda, na którą poniesiony został wydatek zmniejsza ograniczenia zawodowe osoby niepełnosprawnej. Organ odmawiający wydania zaświadczenia o pomocy de minimis nie oceniał merytorycznie orzeczeń lekarskich, a jedynie zakwestionował zasadność dokonania wydatku w ramach indywidualnego programu rehabilitacji. Prawo organu do takiego działania wynika nie tylko z faktu, że zobowiązany był do załatwienia sprawy z wniosku o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis, lecz przede wszystkim z obowiązku organu udzielającego pomocy dokonania oceny spełnienia przez pracodawcę przewidzianych przepisami warunków wydatkowania środków funduszu rehabilitacji." Prezes PFRON wydając decyzję określającą wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON w związku z niezgodnym z ustawą wydatkowaniem środków oraz NUS, którego protokół kontroli był podstawą do wszczęcia postępowania w sposób szczegółowy wskazali nieprawidłowości w wydatkowaniu środków Zfron przez Skarżącą. Stosownie do przepisów rozporządzenia warunkiem wykorzystania Zfron jest dokonywanie wydatków z tego funduszu w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów. Oznacza to, że wydatkowanie środków musi odbywać się z sposób przemyślany z zachowaniem zasady gospodarności i dotyczy wszystkich wydatków dokonywanych na podstawie rozporządzenia.

Minister na marginesie zauważył, że IPR p. L. zaakceptowała komisja rehabilitacyjna, w której składzie był zainteresowany i współakcepujący własny wniosek z 13 lutego 2009r. w sprawie udzielenia bezzwrotnej pomocy finansowej -69.658,60 zł na zakup samochodu osobowego.

Minister nie podzielił zarzutu naruszenia art. 121 § 1 i art. 122, art. 191, art. 180 § 1, art. 181 i 187 § 1 O.p. i art. 210 § 4 O.p.. Nie zgodził się, że organ pierwszej instancji "tendencyjnie" wybrał sformułowania z treści IPR. Uzasadnienie zakwestionowanych wydatków było szczegółowe i odnoszące się do wszystkich IPR, na postawie których dokonano wydatków. Przeprowadzone postępowanie odpowiada wszelkim zasadom prowadzenia postępowania podatkowego, a wydana decyzja i jej uzasadnienie odpowiada ustaleniom w nim poczynionym. Łączna sankcja w wysokości 30% wynika z art. 33 ust. 4a pkt 2 u.r.o.n. - niezgodne z ustawą wykorzystaniem środków Zfron.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie ww. decyzji Ministra w części dotyczącej określenia wpłaty na PFRON w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków Zfron za listopad 2012r. (541 230 zł) i zasądzenie kosztów postępowania, z uwagi na naruszenie: a) art. 33 ust. 4a pkt 1 i 2 u.r.o.n. w związku z art. 49 ust. 1 u.r.o.n. i art. 21 § 3 O.p. przez ich błędne zastosowanie w okolicznościach sprawy i określenie ww. wpłaty na PFRON i nakazanie zwrotu na rachunek Zfron 1.804.099,81 zł, gdy nie doszło do naruszenia art. 33 ust. 4 u.r.o.n., bo wydatki poniesione w ramach IPR przeznaczono na rehabilitację osób niepełnosprawnych, co wynikało z IPR, w których wskazano także związek przyczynowo skutkowy między wydatkiem a zmniejszeniem ograniczeń (wydatki na rehabilitację osób niepełnosprawnych), tymczasem organy przyjęły, iż pracodawca dokonał darowizn na rzecz osób niepełnosprawnych, wydatki były niecelowe i nieoszczędne i wyraził wątpliwość czy nie chodziło o udzielenie pomocy w ramach pomocy indywidualnej, gdy pracownicy składali wnioski o objęcie IPR, b) art. 33 ust. 4a pkt 1 w zw. z art. 33 ust. 4 u.r.o.n. w związku z § 4a rozporządzenia i art. 217 Konstytucji RP przez ich błędną wykładnię i uznanie, że brak zastosowania zasady celowości i oszczędności określonej przepisami rozporządzenia w wydatkowaniu środków funduszu skutkuje powstaniem obowiązku wpłaty na PFRON, gdy zobowiązanie z tytułu wpłaty na PFRON powstaje jedynie w sytuacji określonej w art. 33 ust. 4a pkt 1 u.r.o.n., w tym naruszenia art. 33 ust. 4 u.r.o.n., do czego w okolicznościach sprawy nie doszło, a ponadto zgodnie z normami konstytucyjnymi przepisy rozporządzenia nie mogą stanowić podstawy powstania obowiązku wpłaty na PFRON, c) art. 33 ust. 4a pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4, art. 7 ust. 1, art. 8 i 9 u.r.o.n. oraz w związku z § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f rozporządzenia - przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż wydatki poniesione w ramach IPR na zakup samochodów przeznaczonych na dojazdy do pracy i z pracy oraz na rehabilitację, ubezpieczenia do nich i komputery mające umożliwić komunikowanie się z otoczeniem czy dokształcanie, nie zostały wydatkowane na rehabilitację osób niepełnosprawnych i zmniejszenie ograniczeń zawodowych, gdy z IPR wynikają wyraźnie ograniczenia zawodowe pracowników, oraz związek przyczynowo skutkowy między wydatkiem a zmniejszeniem tychże ograniczeń, a zatem były to wydatki na rehabilitację osób niepełnosprawnych, co potwierdza także wykładnia tego przepisu dokonana przez Trybunał Konstytucyjny, a co nie może skutkować określeniem wpłaty na PFRON, a ponadto bezpodstawne przyjęcie przez Ministra, iż ww. wydatki były wydatkami na pomoc indywidualną, a zostały poniesione z puli IPR, a także uznanie, że w ramach IPR nie można zakupić samochodów lub laptopów na własność pracowników, gdyż to nie zmniejsza ich ograniczeń zawodowych, d) § 2 ust. 1 pkt 11 lit. c), m), n) rozporządzenia - przez jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż wydatki na zakup samochodów, ubezpieczeń i komputerów były poczynione w ramach IPR, a nie w ramach pomocy indywidualnej jak wskazuje organ, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego określenia wpłaty na PFRON i błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż umieszczenie wydatków powyższej treści we wskazanych przepisach wyłącza możliwość ich finansowania w ramach IPR, e) art. 33 ust. 4a pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 u.r.o.n. i § 6 ust. 2 zdanie wstępne, ust. 3 i 7 rozporządzenia - przez wkroczenie w kompetencje specjalistycznej komisji rehabilitacyjnej i zakwestionowanie wskazanych przez nią wydatków bez poparcia tego rzetelną analizą okoliczność, a oparcie rozstrzygnięcia na wyciągniętych z kontekstu pojedynczych sformułowaniach, f) art. 121 § 1 i art. 122 w zw. z art. 191 oraz art. 180 § 1, art. 181 i 187 § 1 O.p. i art. 210 § 4 O.p. - przez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, polegające na tendencyjnym wybraniu sformułowań z treści IPR mających na celu wykazanie stanowiska organu i podjęcie na tej podstawie oceny udowodnienia okoliczności, niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przez brak odniesienia się do pełnej treści poszczególnych IPR i brak wyczerpującego uzasadnienia zakwestionowania wydatków określonych przez specjalistyczną komisję rehabilitacyjną co do każdego IPR, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji, a skutkowało błędnym określeniem wpłaty na PFRON, a ponadto uznanie, że pracodawca dokonał darowizn na rzecz pracowników niepełnosprawnych, gdy przepisy przewidują możliwość udzielania pomocy na rzecz pracowników niepełnosprawnych w ramach IPR, a złożenie wniosku o objęcie IPR ze wskazaniem zakresu pomocy nie przesądza, aby środki były wydatkowane w ramach pomocy indywidualnej, dodatkowo nieustalenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę decyzji Minister, który wskazuje początkowo, iż zakwestionowane wydatki zostały poniesione w ramach pomocy indywidualnej, a następnie, że w ramach IPR.

5. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie zarzuty mogły być uznane za zasadne.

2. Sąd na wstępie wyjaśnia, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a.") sprawowana jest przez sądy administracyjne na zasadzie kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 li. a-c) P.p.s.a.), lub ewentualnie ustalenie, że ww. akt administracyjny organu podatkowego dotknięty jest jedną z wad wskazanych w treści art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach – w tym w O.p. (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

3. Sąd, dokonując kontroli legalności wydanej w sprawie decyzji organu drugiej instancji, z uwzględnieniem powyższych kryteriów stwierdza, że nie odpowiada ona prawu. Zaskarżona decyzja narusza przede wszystkim przepisy prawa procesowego wskazane w skardze, aczkolwiek, Sąd uznaje, że należało przedstawić nieco inną argumentację dotyczącą naruszenia norm prawa procesowego, niż ta, która wynikała ze skargi. Sądowi pozwalała na to treść art. 134 § 1 P.p.s.a. Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika bowiem, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.1. Zdaniem Sądu z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Minister w sposób lakoniczny przestawił stan faktyczny sprawy, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że doszło do wydania 13 listopada 2013r. decyzji przez Prezesa PFRON, podania jej podstawy prawnej oraz wskazania, jakie zarzuty podniosła Skarżąca we wniesionym odwołaniu i ustosunkowaniu się do nich. Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczył ponadto prawidłowo treść przepisów art. 33 u.r.o.n. i art. 21 § 3 O.p. oraz § 2 pkt 11, 12 rozporządzenia. Nie można jednak uznać, że stanowiło to należyte wypełnienie ani: a) normy z art. 122 O.p., która ustanawia zasadę prawdy obiektywnej – dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, ani b) zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego, o której mowa w art. 127 O.p. w związku z art. 233 § 1 pkt 1 O.p., ani c) zasady przekonywania, wyrażonej w art. 124 O.p. w związku z art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. W tym kontekście za zasadny może być więc uznany zarzut Skarżącej o naruszeniu art. 12 § 1 O.p. w związku z nieprzeprowadzeniem przez organ odwoławczy postępowania, które budziłyby zaufanie.

Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że istotą zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 127 O.p., jest dwukrotne przeprowadzenie postępowania dowodowego i wyjaśniającego oraz dwukrotne rozpoznanie sprawy przez dwa równe organy (pierwszej i drugiej instancji). Oznacza to, że sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny przez dwa organy w oparciu o ten sam materiał dowodowy, który tylko w nieznacznym zakresie może być uzupełniony w toku postępowania odwoławczego. Zasada dwuinstancyjności tworzy obowiązek dwukrotnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, dwukrotnego ustalenia stanu faktycznego sprawy i dwukrotnej wykładni przepisów prawa (por. wyroki NSA z 25 września 2001r. sygn. akt III SA 913/00, niepubl., z 19 marca 2002r. sygn. akt III SA 1861/00, niepubl.).

Obowiązkiem organu odwoławczego jest zatem ponowne merytoryczne załatwienie sprawy, a nie tylko kontrola zaskarżonej odwołaniem decyzji prezesa PFRON. W orzecznictwie NSA wielokrotnie bowiem podkreślono, że ograniczenie sią organu odwoławczego do stwierdzenia, że ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji są prawidłowe, narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania. Ten sposób procedowania pozbawia podatnika ukształtowanych przepisami prawa procesowego gwarancji ochrony jego interesu (por. wyrok NSA z 23 maja 2001r. sygn. akt III SA 1602/00, niepubl.).

Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela to stanowisko oraz stwierdza, że ograniczenie się organu odwoławczego do stwierdzenia, że ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji są prawidłowe, bez przedstawienia szczegółowo stanu faktycznego sprawy, narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania, wyrażoną w treści art. 127 O.p., tym bardziej, że Skarżąca w odwołaniu od ww. decyzji organu pierwszej instancji szczegółowo wskazywała, jakie okoliczności - jej zdaniem - nie zostały wzięto pod rozwagę przez Prezesa PFRON, odnosząc się do sytuacji poszczególnych pracowników oraz wskazując, że organ pierwszej instancji wybrał w sposób tendencyjny sformułowania, które były zawarte w treści IPR. Brak ustosunkowania się do tej argumentacji Skarżącej oraz niezwykle zwięzłe stwierdzenie Ministra zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w postaci "uzasadnienie zakwestionowanych wydatków było szczegółowe i odnoszące się do wszystkich IPR-ów, na podstawie których dokonano wydatków" oznacza, że nie doszło do prawidłowego i ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy materiału dowodowego, który znajdował się w aktach administracyjnych sprawy z uwzględnieniem treści art. 122, art. 187 § 1 i art. 124 O.p. w związku z art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. Naruszenia ww. przepisów mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy – prawidłowość określenia wpłaty na PFRON, o której mowa w treści art. 33 ust. 4 i 4a u.r.o.n.

Zdaniem Sądu w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji zabrakło przede wszystkim wskazania, jakie fakty organ odwoławczy uznał za udowodnione w odniesieniu do poszczególnych wydatków poniesionych na rzecz poszczególnych - 20 - pracowników Skarżącej w zakresie:

a) zakupu samochodów osobowych oraz kosztów ich ubezpieczenia na rzecz: p. A., p. W., p. P., p. L., p. L., p. O., p. W., p. S., p. R., p. C., p. S. C., p. K., p. S., p. B., p. N., p. T., p. C., p. P., p. R.;

b) zakupu komputerów (laptopów) na rzecz: p. A., p. W., p. S., p. R., p. C., p. S. C., p. K., p. S., p. R..

Minister nie odwołał się też w tym zakresie do dowodów, które znajdują się w aktach, i które należało wziąć pod uwagę, a jest to tym bardziej znaczące, że organ pierwszej instancji w decyzji z [...] listopada 2013r., odnosząc się do poszczególnych pracowników odwoływał się protokołu kontroli NUS z podaniem poszczególnych stron (s. 55, 60-61, 66, 72, 77, 84, 88, 92-93, 96-97, 101, 106, 110, 115, 119, 124, 128, 132, 136, 140, 144) a w aktach sprawy ponumerowanych znajduje się tylko część z ww. protokołu kontroli NUS, znanego w całości Skarżącej (s. 1-4, s. 127-283 – k. 849-929 akt administracyjnych).

Minister w treści uzasadnienia zaskarżone decyzji bez odniesienie do poszczególnych IPR dotyczących pracowników, którym Skarżąca przyznała pomoc ze Zforn, dokonał też uogólnień, że "samochody zostały kupione w celu umożliwienia sprawnego dojazdu do pracy i z pracy, a także dojazdu na zabiegi rehabilitacyjne oraz zapewnienia prawidłowej mobilności i funkcjonowania życiowego. Wymienionymi przyczynami zakupu samochodów osobowych było m.in. trudności z pokonywaniem dłuższych odległości pieszo, trudności w korzystaniu z publicznych środków transportu, ułatwienie codziennego funkcjonowania". Minister wyjaśnił też, bez odniesienia do danych wynikających z IPR, wydanych poszczególnym pracownikom, którym Skarżąca przyznała pomoc ze Zforn, że komputery kupiono w celu "zmniejszenie ograniczeń w komunikowaniu się". Brak odniesienia się jednak do poszczególnych wydatków, z przytoczeniem dowodów, które wzięto pod rozwagę uniemożliwia Sądowi dokonanie prawidłowości ocen ww. ogólnych wypowiedzi organ odwoławczego, szczególnie, gdy Minister nie analizował dowodów, o których mowa w decyzji organu pierwszej instancji, z uwzględnieniem poszczególnych tez prezentowanych przez Skarżącą w odwołaniu, odnoszących się do poszczególnych pracowników w kontekście wypełnienia przesłanek z art. 33 ust. 3, 4 i 4a u.r.o.n. w związku z § 2 pkt 12 rozporządzenia.

W kontekście powyższych rozważań stwierdzenie organu odwoławczego, który nie ustalił stanu faktycznego sprawy, że zgadza się ze stwierdzeniem organu pierwszej instancji, że zasadność wydatku dokonanego w ramach IPR-u musi wynikać wprost z opracowanego dokumentu i musi być uzasadniona spodziewanym zmniejszeniem lub wyeliminowaniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności występującej przy wykonywaniu pracy na określonym stanowisku, jest przedwczesne i nie może być uznane za prawidłowe oraz za realizujące zasadę dwuinstancyjności postępowania.

Również za zrealizowanie reguły z art. 127 O.p. nie może być uznane stwierdzenie Ministra, który nie ustalił stanu faktycznego sprawy, że w sprawie trudno znaleźć związek pomiędzy dokonanym zakupem samochodów osobowych i komputerów, a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Skoro bowiem, nie jest wiadome, jaki stan faktyczny został ustalony w postępowaniu odwoławczym, nie jest możliwe dokonywanie przez organ administracyjny wiążących jego ocen tego stanu.

Sąd zauważa ponadto, że organ odwoławczy formułując uzasadnienie zaskarżanej decyzji wybrał jedynie kilku pracowników, co do których uznał za zasadne jest udzielenie szerszej wypowiedzi (p. L., p. S. C., p. C., p. Popiołkowski, p. B., p. R., p. P.), sytuację pozostałych pracowników pomijając milczeniem. Jakkolwiek Sąd nie neguje, że prawidłowe było szersze ustosunkowanie się do szczególnej sytuacji ww. osób, tym niemniej nie oznacza to, że Minister zbadał w sposób odpowiadający treści art. 122 i art. 187 § 1 O.p. sytuację poniesienia przez Skarżącą na rzecz pozostałych wydatków ze Zfron, a z całą pewnością nie dał temu wyrazu w treści uzasadnienia, co jest nie do pogodzenia także z zasadą wynikającą z treści art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w związku z art. 124 O.p.

Z pierwszego z ww. przepisów – art. 210 § 1 pkt 6 O.p. wynika, że decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.

Przepis art. 210 § 4 O.p. stanowi, że uzasadnienie faktyczne zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Natomiast zgodnie z art. 124 O.p. organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu.

Na podstawie treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie sposób też przyjąć, jaki reżim prawny – z wyjątkiem prawidłowo przywołanego brzmienia art. 33 u.r.o.n. oraz § 12 pkt 11 i 12 rozporządzenia i art. 21 § 3 O.p. - organ odwoławczy uwzględnia w sprawie w odniesieniu do poszczególnych kwestionowanych zakupów z środków Zfron.

Minister w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji odwołał się bowiem do treści § 4a rozporządzenia, pomijając okoliczność, że przepis ten został dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z 30 marca 2010r. (Dz.U. z 2010 Nr 64, poz. 398) zmieniającego ww. rozporządzenie i zaczął obowiązywać z dniem 5 maja 2010r. Tym samym przepis ten nie mógł się odnosić do stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2009r. do 4 maja 2010r.

W konsekwencji do wydatków poniesionych przez Skarżącą ze ZFRON na rzecz poszczególnych pracowników w okresie od 1 stycznia 2009r. do 4 maja 2010r. nie można było powoływać się na treść § 4a rozporządzenia, gdyż przepis ten nie obowiązywał jeszcze ww. okresie. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że sprawa dotyczy wydatkowania przez Skarżącą środków Zfron za lata 2009r., 2010r. w odniesieniu do 20 pracowników.

Wyrażenie zatem przez organ odwoławczy tezy, że warunkiem wykorzystania Zfron jest dokonywanie wydatków z tego funduszu w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów oraz, że wydatkowanie środków musi odbywać się w sposób przemyślany z zachowaniem zasady gospodarności i dotyczyć wszystkich wydatków dokonywanych na podstawie rozporządzenia nie może być uznane przez Sąd za prawidłowe. Nie wszystkie bowiem wydatki poniesione przez Skarżącą na rzecz ww. pracowników mogły być rozpatrywane w kontekście ww. przepisu § 4a rozporządzenia, który zaczął obowiązywać od 5 marca 2010r.

Jeśli wydatek został poniesiony przed ww. datą, a więc np. w trakcie 2009r., przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, możliwe będzie jedynie odwołanie się przez Ministra do treści art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) oraz wypracowanego na jego podstawie orzecznictwa Sądów administracyjnych. Przepis ten w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2009r. stanowił, że wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów. Racjonalne wydatkowanie środków oznacza ich oszczędne i obiektywnie zasadne wydawanie, w celu osiągnięcia spodziewanych efektów.

W kontekście powyższych rozważań Sądu dotyczących § 4a rozporządzenia i stwierdzenia, że przepis ten nie miał zastosowania w sprawie wydatków, które poniosła Skarżąca na rzecz swoich pracowników przed 5 marca 2010r., a w szczególności, z uwagi na nieustalenie stanu faktycznego przez organ odwoławczy i nie podanie w jakich datach poniesione zostały przez Skarżącą wydatki na rzecz jej pracowników, za przedwczesne należało uznać zarzuty skargi w zakresie naruszenia przez organ odwoławczy treści § 4a rozporządzenia w związku z art. 217 Konstytucji RP w związku z art. 33 ust. 4a pkt 1 i art. 33 ust. 4 u.r.o.n.

Sąd wskazuje ponadto, że Minister dopiero po ustaleniu stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem norm art. 122 i art. 187 § 1 O.p., będzie mógł powoływać w uzasadnieniu ponownie wydanej decyzji się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowym w zakresie możliwości przeznaczenia środków Zfron na IPR. Pamiętać jednak należy, że orzeczenia sądu nie mogą zastąpić wyrażania przez Ministra ocen, o których mowa w art. 191 O.p. w odniesieniu do ustalonych okoliczności faktycznych. Sąd zauważa, że istotne przy dokonywaniu przez Ministra interpretacji przepisu § 4a rozporządzenia mogą być wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z:

a) 23 października 2014r. sygn. akt II FSK 1771/13, w którym wskazano, że 1) przeznaczone na indywidualne programy rehabilitacji i finansowane dla ich realizacji inne wydatki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 lit. e) rozporządzenia muszą odpowiadać założonym takim programem działaniom, które służąc zmniejszeniu ograniczeń zawodowych pracownika objętego programem, wiążą się z podstawowymi lub stale wykonywanymi obowiązkami zawodowymi tego pracownika i bez których zmniejszenie ograniczeń zawodowych rehabilitowanego nie będzie mogło zostać zrealizowane; 2) nie do komisji rehabilitacyjnej, a do organu administracji udzielającego pomocy należy ocena zasadności dokonanego przez pracodawcę wydatku - tak gdy idzie o przedmiot, jak i wysokość zakupu; 3) konieczne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych pracownika niepełnosprawnego, objętego programem; 4) zakup samochodu dla osoby niepełnosprawnej nie może zostać uznany za wydatek służący rehabilitacji rozumianej jako przywracanie niezbędnej dla wykonywania określonej pracy sprawności, jeżeli samochód nie zawiera żadnego przystosowania do stopnia niepełnosprawności pracownika, a jego wyposażenie jest standardowe dla danego modelu samochodu; 5) należy mieć na uwadze, czy bez samochodu pracownik na swoim stanowisku ma utrudnione samodzielne wykonywanie pracy

b) 14 maja 2015r. sygn. akt II GSK 811/14, w którym wskazano, że skoro pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku handlowca przysługiwał i nadal przysługuje samochód do wykonywania obowiązków zawodowych, to nie zachodzą przesłanki z § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f) z.f.r.o.n.. W sytuacji, gdy pracownik nie stracił zdolności do wykonywania pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku brak jest uzasadnienia do sfinansowania tego wydatku ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji. Zakup nowego samochodu ciężarowego nie eliminuje ograniczeń zawodowych spowodowanych niepełnosprawnością, lecz jedynie podnosi bezpieczeństwo i komfort pracy. Nadto z akt sprawy nie wynika, że niezbędne jest dodatkowe oprzyrządowanie samochodu, aby pracownik mógł nadal wykonywać pracę na zajmowanym stanowisku

c) 26 czerwca 2014r. sygn. akt II FSK 1772/12, z którego wynika, że wynikający z przepisu § 2 ust. 1 pkt 12 lit. e) rozporządzenia wymóg dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności, musi nieść za sobą określoną i konkretną treść, wyrażającą się istnieniem związku pomiędzy dostosowaniem miejsca pracy i stanowiska pracy a rodzajem i stopniem niepełnosprawności zatrudnionego pracownika. Usprawnienia, czy też zwiększenia wydajności pracy w przedsiębiorstwie nie można utożsamiać ze zmniejszeniem ograniczeń wynikających z niepełnosprawności, a indywidualne programy rehabilitacyjne osób niepełnosprawnych nie mogą służyć dokonywaniu w firmie inwestycji stanowiących, co prawda wyposażenie stanowiska pracy, ale nie mających związku z niepełnosprawnością;

d) 16 listopada 2011r. sygn. akt II GSK 1144/10, w którym wskazano, że w świetle § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f oraz § 4a rozporządzenia, założone przez komisję rehabilitacyjną cele i metody realizacji indywidualnego programu rehabilitacji sugerować mogą wprawdzie określone wydatki, jednak nie do komisji, a do organu administracji udzielającego pomocy należy ocena zasadności dokonanego przez pracodawcę wydatku z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

3.2. Tym samym - zdaniem Sądu - Minister powinien przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, po przedstawianiu okoliczności faktycznych sprawy, a przed dokonaniem ocen dotyczących możliwości zakwestionowania prawidłowości wydatkowania przez Skarżącą poszczególnych środków ze Zfron - odnieść się do dat, w których były ponoszone poszczególne wydatki ze Zfron - oddzielnie na rzecz każdego z pracowników Skarżącej - biorąc pod uwagę poszczególne reżimy prawne, obowiązujące w dniu ponoszenia każdego z wydatków na rzecz pracowników. Należy też przeanalizować okoliczności faktyczne odnoszące się do poszczególnych wydatków poniesionych przez Skarżącą na rzecz jej pracowników w kontekście służenia zmniejszeniu ograniczeń zawodowych pracownika objętego IPR oraz związaniu tych wydatków z podstawowymi lub stale wykonywanymi obowiązkami zawodowymi pracownika, bez których zmniejszenie ograniczeń zawodowych rehabilitowanego nie będzie mogło zostać zrealizowane.

Tylko bowiem wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego sprawy, w świetle art. 187 § 1 O.p., może przyczynić się właściwej subsumpcji określonego stanu faktycznego pod odpowiednią normę prawną, jak również do pełnego zrealizowania zasady prawdy obiektywnej, którą zawiera przepis art. 122 O.p., a realizuje art. 187 § 1 O.p. Brak przedstawienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakie ustalenia poczynił organ pierwszej instancji a, jakie organ odwoławczy - należy uznać za istotną wadliwość, gdyż brak opisu stanu sprawy nie pozwala na ustalenie czy doszło do prawidłowego zastosowania przepisów prawa zarówno materialnego, ja też i procesowego. Aby możliwe było uznanie, że organ dokonał prawidłowych czy też nieprawidłowych ocen stanu faktycznego sprawy, należy wiedzieć w jakich okolicznościach faktycznych działał oraz, jakie okoliczności faktyczne podlegały jego ocenie i czy rzeczywiście możliwe było zastosowanie określonych norm prawnych do ustalonego prawidłowo stanu faktycznego sprawy.

Sąd w związku z tym podkreśla, że brak należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy w postępowaniu odwoławczym, jak również brak wskazania na podstawie, jakich konkretnie dowodów działał organ odwoławczy, którym z dowodów dał wiarę, a którym tej wiary odmówił - nie pozwala Sądowi na dokonanie ocen czy w toku postępowania odwoławczego doszło w ogóle do ponownego rozpatrzenia sprawy. Nie wiadomo również czy organ podatkowy sposób szczegółowy analizował materiał dowodowy sprawy, mając na względzie zasadę dwuinstancyjności postępowania podatkowego.

Analiza zarówno sentencji, jak również treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ odwoławczy zgadza się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji w zakresie zakwestionowania dokonanych przez Skarżącą ze środków ZFRON zakupów aut osobowych oraz wiążących się z nimi ubezpieczeń, jak również zakupu laptopów, co nie wypełnia, o czym mowa wyżej zasady dwuinstancyjności.

3.3. Sąd mając na względzie to, że w sprawie przed organem odwoławczym doszło do istotnej wadliwości procesowej – nie ustalono stanu faktycznego sprawy – uznał że przedwczesne było ustosunkowywanie się do poszczególnych zarzutów natury materialnoprawnej podnoszonych w skardze.

4. Sąd, mając powyższe rozważania na względzie uznaje, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Pracy i Polityki Społecznej powinien naprawić wszelkie ww. wadliwości natury procesowej, po to aby możliwe było zastosowanie norm prawa materialnego, a następnie ustosunkować do podnoszonych przez Skarżącą w postępowaniu odwoławczym. Minister powinien mieć również na względzie przedstawione w niniejszym uzasadnieniu rozważania Sąd, tak aby uczynić zadość w sposób dostateczny przede wszystkim zasadzie dwuinstancyjności postępowania podatkowego (art. 127 O.p.), zasadzie prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 i art. 187 § 1 O.p. oraz zasadzie przekonywania wskazanej, o której mowa w art. 124 O.p. w związku z art. 210 § 1 pkt 4,6 i § 4 O.p. w powiązaniu z zasadą swobodnej oceny dowodów z art. 191 O.p.

5. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, uznał, że zasadne było uwzględnienie skargi, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. (punkt pierwszy sentencji) w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a.

Orzeczenie z punktu drugiego o kosztach postępowania sądowego (punkt drugi sentencji) ma uzasadnienie w treści art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), strona skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego.