Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 335/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. - w zakresie sprzeciwu od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 30 maja 2018 r. postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie Referendarza sądowego z dnia 30 maja 2018 r.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 30 maja 2018 r., wydanym na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublin pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej E. S. o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że skarżąca, mimo wystosowanego do niej wezwania, nie złożyła wniosku przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. z 2017 r, poz. 1369 ze zm. - dalej "p.p.s.a").

Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 czerwca 2018 r.

Pismem z dnia 14 czerwca 2018 r. skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza, powołując się na trudności w funkcjonowaniu firmowej poczty mailowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Bezsporne w sprawie jest to, że skarżąca pomimo wezwania nie złożyła w zakreślonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF": wezwanie do dokonania tej czynności zostało jej doręczone 10 maja 2018 r. i do dnia wydania kwestionowanego zarządzenia wypełniony PPF nie został nadesłany do sądu.

Mając na względzie treść art. 257 p.p.s.a. podkreślić trzeba, że Referendarz sądowy nie jest uprawniony do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro zatem skarżąca nie złożyła w zakreślonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to wniosek taki należało pozostawić bez rozpoznania.

Nadmienić przy tym trzeba, że wniosek na stosownym formularzu PPF został nadesłany przez skarżącą w terminie późniejszym (do sądu wpłynął 30 maja 2018 r.) i w odniesieniu do niego zapadło merytoryczne rozstrzygnięcie Referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2018 r., co oznacza, że zarządzenie z dnia 30 maja 2018 r. nie zamknęło skarżącej drogi do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji