Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 78/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie o zawieszeniu
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 195 par 2, art. 225
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 stycznia 2018r., sygn. akt III SAB/Łd 78/17 w sprawie ze skargi D. S. – K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie braku przedłożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej p o s t a n a w i a: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 stycznia 2018r., sygn. akt III SAB/Łd 78/17; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 24 stycznia 2018r., pod poz. 383.


UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.) złożył D. S. – K. pisemną propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Dziale Czynności Analitycznych i Sprawdzających w Urzędzie Skarbowym w P. T..

W dniu 17 maja 2017r. D. S.-K. złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wezwanie do złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej.

W dniu 2 października 2017r. D. S. –K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł w przedmiocie braku przedłożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS.

Wniosła o stwierdzenie bezczynności organu w przedmiocie złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej i zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do niezwłocznego złożenia propozycji służby na dotychczasowym stanowisku i miejscu pełnienia służby uwzględniając posiadane kwalifikacje, przebieg służby oraz dotychczasowe miejsce zamieszkania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

W dniu 21 grudnia 2017r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z dnia 19 grudnia 2017r. w którym zawarła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w tożsamej przedmiotowo sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17.

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie.

W dniu 16 stycznia 2018r. do akt sprawy wpłynęło zażalenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na powyższe postanowienie. Zarzucając naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (tj. w sprawie o sygn. I OSK 2587/17), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podał, że aby uznać zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego za zasadne, to rozstrzygnięcie innego postępowania powinno mieć charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona, taka jednak sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602).

W ocenie sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 stycznia 2018r. Podniesione w zażaleniu zarzuty należy uznać za uzasadnione.

Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, w tym również sądowoadministracyjnego, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

Ponadto, co należy podkreślić Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) wyraził pogląd, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.

e.o.