Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 287/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-03-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 czerwca 2007 r. Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznano R. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika R. K. z urzędu adwokata T. J., któremu skarżący w dniu 20 lipca 2007 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie.

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R. K. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] oraz przyznał adwokatowi T. J. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji.

Następnie pełnomocnik skarżącego z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, którą, jak wskazał w piśmie z dnia 13 lutego 2008 r., przekazał wraz z uzasadnieniem do wiadomości skarżącego. W przywołanym piśmie pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.

Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2007 r. Przewodniczący Wydziału ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie na kwotę 1.128 zł. Stawka minimalna obliczona od tej należności na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 2 powołanego rozporządzenia wynosi 180 zł.

W niniejszej sprawie wnioskodawca prowadził sprawę w pierwszej instancji, jednakże ze względu na zawarte w cytowanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) in fine wspomnianego rozporządzenia zastrzeżenie, należne mu wynagrodzenie za dokonaną czynność przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł.

Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.