Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 742/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1, § 1a oraz § 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 13 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędzia WSA Katarzyna Radom, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 października 2021 r. I. stwierdza, że Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 14 października 2021 r. oraz że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 14 października 2021 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; III. zasądza od Prezydenta W. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.

Skarżący (T. G.) wniósł skargę na czynność Prezydenta W. (dalej: Prezydent, organ) polegającą na udzieleniu mu wadliwej informacji publicznej na jego wniosek z 14 października 2021 r., czyli na wadliwe - jego zdaniem - wykonanie przez Prezydenta obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Zawnioskował o zobowiązanie Prezydenta do udzielenia mu poprawnej informacji publicznej, opartej na treści posiadanych przez organ dokumentów urzędowych. Wnioskował także o zasądzenie kosztów. Wskazał, że wniosek dotyczył czynności ujęcia karty adresowej obszaru zabytkowego, obejmującego należącą do niego działkę przy ul. [...] we W., w gminnej ewidencji zabytków (GEZ). Skarżący zarzucił, że na wniosek nie odpowiedział mu właściwy organ (osoba działająca z upoważnienia organu), lecz Miejski Konserwator Zabytków (dalej: MKZ), który nie jest - w jego ocenie - organem (nie podpisał on pisma w imieniu organu).

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, ew. oddalenie.

Z uwagi na treść i zarzuty skargi, Sąd potraktował skargę jako "skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udzielenia informacji publiczej na wniosek z dnia 14 października 2021 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga na bezczynność organu w sprawie udzielenia skarżącemu informacji publicznej okazała się uzasadniona.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Pojęcie "bezczynność" zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. ("nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1"). Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych są zgodne, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej (wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia, czy i w jakim stopniu do nieterminowości działania organu przyczyniła się sama strona.

Wskazać należy, że - w myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm. - dalej: u.d.i.p.) - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku,

z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie,

w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Prezydent dopuścił się bezczynności, z uwagi na nieudostępnienie skarżącemu żądanej przez niego informacji publicznej w ustawowym terminie.

Analiza akt sprawy potwierdza, iż - 14 października 2021 r. - skarżący wystąpił do Urzędu Miejskiego W. o udzielenie informacji publicznej w zakresie wyjaśnienia, czy Prezydent osobiście wykonał czynności sprawdzenia karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla [...] we W. lub czy upoważnił do tego jakąś osobę i czy czynność taka została dokonana w jakiejś konkretnej dacie. Poprosił także o udostępnienie mu kopii dokumentów będących podstawą odpowiedzi. Pismem z 9 grudnia 2021 r. MKZ odpowiedział skarżącemu na jego wniosek (poinformował, że ww. czynności dokonał - upoważniony przez Prezydenta - MKZ przed lutym 2017 r.). Pismem z 15 maja 2022 r. skarżący wezwał Prezydenta do usunięcia naruszenia prawa, zaś pismem z 26 czerwca 2022 r. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta.

Zdaniem Sądu, właściwy w sprawie do udzielenia informacji publicznej we wnioskowanym przez skarżącego zakresie był kierujący Urzędem (§ 13 powołanego niżej Regulaminu) Prezydent, nie zaś MKZ, któremu powierzono zadania z zakresu ochrony zabytków oraz opieki nad zabytkami. MKZ nie był upoważniony do udzielania w imieniu Prezydenta informacji publicznej na podstawie zarządzenia nr [...] Prezydenta W. z 30 września 2020 r. w sprawie Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego W. Udzielając spornej informacji publicznej MKZ nie wylegitymował się także innym upoważnieniem.

Powyższe stanowi, że Prezydent nie udzielił skarżącemu informacji publicznej, do czego był zobligowany - na podstawie art. 4 u.p.i.p. - w terminie 14 dni.

Reasumując, bez wątpienia na dzień wniesienia skargi Prezydent pozostawał w sprawie bezczynny, naruszając termin określony w art. 13 u.d.i.p. W świetle zaistniałych w sprawie okoliczności Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), co orzeczono w pkt I sentencji wyroku.

Sąd uznał (pkt I sentencji wyroku), że bezczynność organu w prowadzonym postępowaniu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, przez które należy rozumieć oczywiste naruszenie obowiązku wynikającego z przepisów prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym - bez żadnej wątpliwości i wahań - można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia, jako rażące, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie, co - w ocenie Sądu - w sprawie nie miało miejsca.

Wykonując dyspozycję art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku) - przyjmując stan faktyczny sprawy z daty wniesienia skargi - Sąd zobowiązał organ do załatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem strony skarżącej, przez udzielenie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 14 października 2021 r., w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Udzielając informacji organ winien wziąć wzgląd na fakt, że skarżący żądał także udostępnienia kopii dokumentów będących podstawą odpowiedzi (m.in. dokumentów upoważniających MKZ do dokonania czynności sprawdzenia kart adresowych przed ich włączeniem do GEZ).

Z przedstawionych wyżej względów Sąd orzekł jak w pkt l-II sentencji wyroku. O kosztach postanowił zgodnie z art. 200 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku).

Końcowo Sąd zauważa, że - w ramach sprawy ze skargi na bezczynność

w zakresie udzielenia informacji publicznej - sąd administracyjny nie kontroluje prawdziwości udzielonej przez organ informacji.

Sąd orzekł w sprawie na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.