Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 156/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać E. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w części od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Na wstępie zaznaczyć należy, że na mocy art. 239 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", strona skarżąca zwolniona jest od obowiązku ponoszenia w sprawie niniejszej kosztów sądowych. W związku z czym wniosek jej o przyznanie prawa pomocy traktować należy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

Ze względu na zaawansowanie niniejszego postępowania czynności, które w sprawie podjąć może adwokat sprowadzają się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej bądź sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla dokonania powyższych czynności wynosi 180 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 219,60 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z zasiłku okresowego w kwocie [...] złotych. Strona skarżąca posiada nieruchomość o powierzchni [...] arów.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią minimalnego wynagrodzenia adwokata należnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej bądź sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Wskazuje na to porównanie wysokości wynagrodzenia adwokata do wysokości dochodu strony skarżącej. Uiszczenie wynagrodzenia brutto należnego adwokatowi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej bądź sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pochłonie bowiem niemal cały dochód strony skarżącej. Dlatego referendarz sądowy ustanowił dla strony skarżącej adwokata.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.