Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 31/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 141 poz 1497
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.
journal: Dz.U. 2000 nr 90 poz 1005
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (spr.), Sędzia NSA Marek Zalewski, Protokolant asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia prawa do dodatku za posiadanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, po rozpatrzeniu odwołania T. K. od decyzji z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] wydanej przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w przedmiocie odmowy przywrócenia wnioskodawcy prawa do dodatku za posiadanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego; utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiło uznanie, iż brak jest podstaw prawnych do przywrócenia dodatku.

Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania.

Stwierdził, że w świetle § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.) oraz § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497) wniosek o przywrócenie dodatku za posiadanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego nie zasługuje na uwzględnienie. Powyższe przepisy wskazują, w jakich stanach faktycznych przysługuje prawo do przywrócenia dodatku.

Na powyższą decyzję T. K. złożył skargę sądową, w której zarzucił, że organ decyzyjny nie wziął pod uwagę rozkazu dziennego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r., w którym Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień zachował skarżącemu prawo do dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego.

W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497) zwanego dalej "nowym" rozporządzeniem - żołnierz zawodowy, który w dniu [...] czerwca 2004 r. spełniał warunki uprawniające do przywrócenia dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.) zwanego dalej "starym" rozporządzeniem, otrzymuje te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej.

Wskazany § 26 ust. 3 "nowego" rozporządzenia nakazuje zatem stosować stan prawny aktualny w ostatnim dniu obowiązywania "starego" rozporządzenia (30 czerwca 2004 r.).

W myśl § 9 ust. 1 "starego" rozporządzenia - żołnierzowi zawodowemu, który utracił prawo do otrzymywania dodatku, o którym mowa w § 7 ust. 1, w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej, przywraca się dodatek w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Dodatek, o którym mowa w § 7 ust. 1, to jeden z niżej wymienionych dodatków:

- za służbę na morzu (§ 12),

- desantowy (§ 15),

- dla personelu latającego (§ 17),

- za bezpośrednią obsługę statków powietrznych (§ 18),

- za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych (§ 19),

- inspektorski (§ 20),

- dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej

(§ 22).

Językowa wykładnia § 9 ust. 1 "starego" rozporządzenia nakazuje przyjąć, że zamiarem prawodawcy było objęcie hipotezą tego przepisu sytuacji, w której żołnierz zawodowy otrzymywał jeden z dodatków, o których była mowa wcześniej i z jakichkolwiek przyczyn prawo to utracił. Jeżeli zatem w konkretnym przypadku owa hipoteza została spełniona, to właściwy organ decyzyjny obowiązany jest przywrócić dodatek w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby. W kontekście § 26 ust. 3 "nowego" rozporządzenia chodzi natomiast o przyznanie właściwego dodatku w odpowiedniej wysokości, w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej. Przyznanie dodatku nie należy zatem do swobodnego uznania organu.

Stan faktyczny nie jest sporny.

Skarżący ubiegał się o przyznanie w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej dodatku za posiadanie mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej, potwierdzonej wyciągiem z Rozkazu Dziennego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień.

Przepisy § 9 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 "starego" rozporządzenia zawierają zamknięty katalog dodatków. Wśród tych dodatków nie wymienia się dodatku za klasę kwalifikacyjną.

Skoro skarżący nie spełniał warunków, o jakich mowa w § 26 ust. 3 "nowego" rozporządzenia, to organy decyzyjne trafnie odmówiły uwzględnienia wniosku.

Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.