Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1605/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie : asesor WSA Przemysław Szustakiewicz asesor WSA Jarosław Trelka Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1605/05

UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji, decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] odmawiającą S. S. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że S. S. jest funkcjonariuszem policji w służbie stałej od dnia [...] stycznia 1994 r.

Decyzją z dnia [...] marca 1996 r., nr [...] Komendant Rejonowy Policji w L. przydzielił S. S. lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej [...] m², w tym powierzchni mieszkalnej [...] m², położony w lokalu [...] przy ul. [...] w L. W przydziale lokalu została uwzględniona żona E. S.. Protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [...] grudnia 2004 r. S. S. przekazał ten lokal wynajmującemu.

Umową sprzedaży, zawartą w formie aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] stycznia 2005 r., S. S. nabył własność lokalu mieszkalnego nr [...] w L. przy ul. [...], zaś wnioskiem z dnia 21 kwietnia 2005 r. zwrócił się do Komendanta [...] Policji o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie tego lokalu mieszkalnego.

Decyzję Komendanta [...] Policji odmawiającą przyznania S. S. wnioskowanej pomocy finansowej organ odwoławczy uznał za prawidłową. W świetle art. 88 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Z tak określonym prawem do lokalu wiążą się przewidziane ustawą resortowe formy zaspokajania potrzeb mieszkaniowych policjantów przede wszystkim poprzez przydział lokalu mieszkalnego - art. 90 ustawy oraz zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji - pomoc finansowa, która przysługuje w przypadku, gdy policjant nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Przy czym pomoc finansowa, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o Policji, jest konsekwencją niezrealizowania uprawnień policjanta, który ma prawo do otrzymania na podstawie decyzji administracyjnej lokalu mieszkalnego określonego w art. 90 ustawy. W świetle uregulowań art. 94 ust. 1 oraz 95 ust. 1 ustawy o Policji otrzymanie jednego z wymienionych świadczeń skutkuje utratą uprawnień do drugiego. W związku z tym organ odwoławczy uznał, że w przypadku przydzielenia policjantowi mieszkania albo udzielenia mu pomocy finansowej z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe, jego prawo do lokalu mieszkalnego zostaje definitywnie zrealizowane.

Lokal mieszkalny przy ul. [...] w L., w chwili przydziału zapewniał wnioskodawcy należne normy zaludnienia określone w § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że organy Policji wywiązały się ze zobowiązań zawartych w rozdziale 8 ustawy o Policji w stosunku do S. S.. Fakt nieposiadania przez niego mieszkania w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej na skutek przekazania zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznanego na podstawie decyzji administracyjnej, jak również zasiedlenie tego lokalu przez innego funkcjonariusza nie stworzyły po stronie wnioskodawcy prawa do pomocy finansowej, która jest zastępczą formą przydziału mieszkania.

W skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji S. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, ewentualnie stwierdzenie jej nieważności.

Decyzji tej zarzucił:

1) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 94 i art. 95 ustawy o Policji mającą wpływ na wynik sprawy polegającą na przyjęciu, że przydział funkcjonariuszowi policji lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, co skutkowało odmową przyznania pomocy finansowej,

2) rażące naruszenie prawa, tj. art. 156 § 1 pkt 7 kpa, polegające na skierowaniu do strony decyzji pozbawionej podpisu uprawnionego organu.

Skarżący wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Przyznał również, że w wysłanej do skarżącego decyzji brak było podpisu osoby upoważnionej do jej wydania, które to przeoczenie powstało podczas wysyłania korespondencji, ale następnie organ wysłał do skarżącego decyzję zawierającą wszystkie elementy wyszczególnione w art. 107 § 1 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Kontrolując zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58 ze zm.) stanowiące podstawę prawną ich decyzji. Należy stwierdzić, że podstawy prawnej zaskarżonej decyzji nie stanowił art. 95 powołanej ustawy, który to przepis nie ma w ogóle zastosowania w stanie faktycznym sprawy, dlatego też organ nie mógł dopuścić się obrazy tego przepisu. Nawiązanie do tego przepisu ustawy w uzasadnieniu decyzji nie stanowi o rozstrzygnięciu na jego podstawie. Natomiast stanowiący podstawę prawną decyzji art. 94 ust. 1 ustawy o Policji został przez organ zinterpretowany właściwie. Przepis ten stanowi, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość. Tak więc z treści tego przepisu wynika wprost, że jest w nim wyłączona możliwość uzyskania pomocy finansowej przez sam fakt otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej.

W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że na podstawie decyzji administracyjnej z dnia [...] marca 1996 r. Komendanta Rejonowego Policji w L. skarżący otrzymał lokal mieszkalny spełniający wymogi określone w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. Fakt otrzymania tego lokalu mieszkalnego wyłącza więc możliwość uzyskania przez niego pomocy finansowej o jaką się ubiegał w rozpoznawanej sprawie, a która uregulowana jest w powołanym art. 94 ust. 1 ust 1 ustawy o Policji. Okoliczność, że skarżący w dniu 9 grudnia 2004 r. przekazał ten lokal administratorowi oraz, że lokal ten został już przydzielony innemu funkcjonariuszowi nie ma wpływu na uprawnienie skarżącego uregulowane w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Odmowa więc, z tego względu, przez organ pierwszej instancji przyznania skarżącemu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego i utrzymanie takiej decyzji przez organ odwoławczy jest zgodne z prawem.

Brak jest również podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z przyczyn wymienionych w art. 156 § 1 kpa, a w szczególności powołanego w uzasadnieniu skargi art. 156 § 1 pkt 7 kpa. W sytuacji, gdy decyzja nie zawiera składników wymienionych w art. 107 § 1 kpa, to nie staje się decyzją w rozumieniu art. 104 § 1 kpa, a jedynie jest zwykłym pismem, które nie wywołuje skutków prawnych jakie wiążą się z wydaniem decyzji. Odnosi się to również do sytuacji podnoszonej w skardze, a mianowicie doręczenia decyzji bez podpisu osoby, która ją wydała. Ponieważ taki dokument jest pismem a nie decyzją, to nie odnoszą się do niego podstawy nieważności wymienione w art. 156 § 1 kpa, które mają zastosowanie wyłącznie do decyzji i postanowień administracyjnych. Z odpowiedzi na skargę wynika, że następnie skarżącemu została doręczona decyzja zawierająca wszystkie elementy wymienione w art. 107 § 1 kpa.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.