Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1588/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54; art. 161 par 1 pkt 3 i par 2;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Skarżący – A. P. złożył - za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując, że uwzględnił ww. skargę w całości.

Przy piśmie z dnia 25 września 2009 r. organ nadesłał do tutejszego Sądu swoją decyzję z dnia [...] września 2009 r. nr [...], którą na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. § 2 cytowanego przepisu stanowi zaś, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 3 cytowanego przepisu).

W rozpoznawanym przypadku Główny Inspektor Transportu Drogowego, po przekazaniu mu przedmiotowej skargi uwzględnił ją w całości, działając w tym zakresie na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylił powołaną na wstępie decyzję oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

W tym miejscu należy zauważyć, że rozstrzygnięcia wydane w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. mogą zostać podjęte jedynie wówczas, gdy czynią zadość zarzutom i wnioskom zawartym w skardze, tj. zakres możliwości służących organowi administracji publicznej na podstawie tego przepisu (kompetencja) jest zdeterminowany interesem skarżącego ujawnionym w treści skargi.

W niniejszej sprawie uwzględnienie przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargi w całości, oznacza skorygowanie zaskarżonego działania w kierunku pożądanym przez skarżącego, tj. zgodne z jego żądaniem zawartym w skardze, dotyczącym uchylenia decyzji organów obu instancji.

Zatem jeżeli przedmiot sądowej kontroli – zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2009 r. została uchylona – wyeliminowana z obrotu prawnego, to niniejsze postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tą decyzję stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wyeliminowanie bowiem tego rozstrzygnięcia przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego sprawiło, że Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje i nie staje się bezprzedmiotowa. Bezprzedmiotowe stało się jedynie postępowanie sądowe, dotyczące decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej i jako takie podlega umorzeniu.

Sąd mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.