Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1393/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Winiarski, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. – "A" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] 2004 r. J. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...], którą umorzono, jako bezprzedmiotowe, postępowanie podatkowe w sprawie wniosku o zwolnienie od podatku od nieruchomości na 2004 r.

Postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane powyższą skargą zostało umorzone na rozprawie w dniu 22 lipca 2005 r., na której skarżący powziąwszy informację, iż organy podatkowe nie posiadają (od dnia [...] 2001 r.) uprawnień do decydowania o zaniechaniu poboru podatku (art. 22 Ordynacji podatkowej) działający przez pełnomocnika cofnął skargę.

Pismem z dnia [...] 2005 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2005 r.) J.K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, iż dopiero na rozprawie w dniu 22 lipca 2005 r. dowiedział się, że na skutek swojej niewiedzy zaskarżył decyzję, którą umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie z podatku od nieruchomości, podczas, gdy powinien był zaskarżyć decyzję o odmowie umorzenia zaległości podatkowej.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy potwierdzenia odbioru decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej stanowiącej I i II ratę podatku od nieruchomości za 2004 r. doręczono skarżącemu w dniu [...] 2004 r. z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji zgodne było z treścią powołanego powyżej przepisu).

Na mocy art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie zatem z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Nadto zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

W niniejszej sprawie 30-dniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od daty doręczenia stronie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] tj. od dnia [...] 2005 r. Po dokonaniu stosownych obliczeń (pomijając zgodnie z wskazanymi powyżej zasadami, dzień doręczenia decyzji) stwierdzić należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] 2004 r.

Wobec powyższego skargę nadaną w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2005 r. uznać należy za wniesioną z naruszeniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] należało odrzucić.