Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 122/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. zażalenia P. "P." Sp. z. o. o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt III SA/GI 1508/11 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P. "P." Sp. z. o. o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt III SA/GI 1508/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił P. P. Sp. z. o. o. w Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej

Sąd wskazał, że w sprawie było już prowadzone postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Zakończyło się ono postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r., odmawiającym przyznania prawa pomocy. Zostało ono zaskarżone zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. (sygn. akt I FZ 129/12) oddalił zażalenie.

W bieżącej sprawie zadaniem Sądu jest więc w istocie porównanie stanu faktycznego, który zaistniał w momencie wydania postanowienia z dnia 20 lutego 2012 r. ze stanem obecnym. Kluczowe w tym zakresie są oświadczenia złożone na urzędowym formularzu "PPPr". Ponieważ z ich analizy wynika, że strona skarżąca podała dokładnie te same dane, co w poprzednim postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy, dlatego też nie można przyjąć, iż okoliczności faktyczne w sprawie uległy zmianie, co uzasadniałoby zmianę powyższego rozstrzygnięcia.

Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie z kosztów sądowych.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że Sąd ma możliwość obserwacji jej sytuacji finansowej od trzech lat, z której wynika, że została pozbawiona środków finansowych i nie jest w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Działalność gospodarcza Spółki została "zablokowana przez przestępcze działania organów sądowych, prokuratorskich, policyjnych i skarbowych".

Ponadto Spółka wskazała na postanowienia wydane w innych sprawach, w których prawo pomocy w żądanym zakresie zostało jej przyznane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270) dalej: P.p.s.a. w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

W przedmiotowej sprawie zapadło już prawomocne orzeczenie dotyczące przyznania prawa pomocy stronie, tj. postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2012 r. odmawiające przyznania Spółce prawa pomocy.

Oceniając ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy Spółki, przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 165 P.p.s.a. wskazać należy, że wniosek ten powielał argumentację, jaką zawierał wniosek wcześniejszy. Zatem prawidłowo Sąd I instancji odmówił stronie przyznania prawa pomocy.

Spółka również w treści zażalenia nie podniosła jakichkolwiek argumentów wskazujących na zmianę okoliczności przyjętych przez Sąd za podstawę rozstrzygnięcia z dnia 20 lutego 2012 r.

Natomiast okoliczność przyznania prawa pomocy Spółce w innych sprawach sądowoadministracyjnych nie może sama w sobie stanowić argumentu uzasadniającego przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Nie jest bowiem możliwa do przyjęcia sytuacja, w której sąd rozpoznający sprawę, dla zachowania jednolitej linii orzeczniczej, rozstrzygałby nie na podstawie akt sprawy, a jedynie w oparciu o stanowisko wyrażone w podobnej sprawie przez inny skład orzekający.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji