Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 265/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, par. 19 pkt 1 i 2, par. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 309,80 (trzysta dziewięć 80/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w kwocie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych oraz kwota 17 (siedemnaście) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.


UZASADNIENIE

Adwokat P. C. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej w skardze kasacyjnej złożonej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie w dniu 7 października 2009 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za świadczoną pomoc prawną nie zostały opłacone w całości bądź w części.

Wnioskodawca pismem z dnia 5 stycznia 2011 r. ponownie wystąpił o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu na rzecz skarżącej polegającą na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W piśmie tym wnioskodawca zażądał przyznania na jego rzecz kwoty 360 złotych powiększonej o należny podatek od towarów i usług. Wysokość żądanej kwoty uzasadnił on tym, że przyznanie 150% stawki minimalnej wynika z konieczności pokrycia przez niego z własnych pieniędzy kosztów wyjazdu na rozprawę przed NSA. Wnioskodawca oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone w całości lub części.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

Paragraf 19 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).

Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 100% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli skargę kasacyjną sporządził i wniósł oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokat, który nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca nie prowadził niniejszej sprawy skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać wynosić będzie 100% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc należne wnioskodawcy wynagrodzenie wynosić będzie 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 i 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Wyjaśnić jednocześnie należy przyczynę zastosowania 22% - owej stawki podatku od towarów i usług. Artykuł 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku (od towarów i usług), o której stanowi art. 41 ust 1 (...) wynosi 23%. Natomiast art. 41 ust. 14a ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania. W niniejszej sprawie zastosowanie 22% - owej stawki podatku od towarów i usług w świetle unormowania art. 41 ust. 14a ustawy o podatku od towarów i usług uzasadnia to, że wnioskodawca sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przed dniem 1 stycznia 2011 r. zaś obowiązek podatkowy z tym związany powstanie dla wnioskodawcy po dniu 1 stycznia 2011 r.

Z tych powodów należne wnioskodawcy wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosić będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 292,80 złotych.

Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków wnioskodawcy zwrotowi podlega kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, czyli kwota 17 złotych.

Na zakończenie zauważyć należy, że wniosek o przyznanie 150% należnej stawki minimalnej nie uzasadnia fakt, iż wnioskodawca z własnych środków finansowych pokrył koszty przejazdu na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stosownie bowiem do unormowania § 2 ust. 1 rozporządzenia o zasadności przyznania wynagrodzenia w stawce wyższej niż minimalna decyduje jedynie niezbędny nakład pracy adwokata, charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Koszty stawiennictwa wnioskodawcy na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym mogłyby podlegać zwrotowi gdyby wnioskodawca udokumentował ich poniesienie oraz to, w jakiej kwocie były poniesione. Wnioskodawca tego nie udokumentował. Przesądza to o pominięciu ich przy orzekaniu o wysokości wydatków podlegających zwrotowi wnioskodawcy jako niezbędne i udokumentowane.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.