Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1272/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1 , par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej Galerii Handlowej "G" Sp. z o.o. w N. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 8 listopada 2016 r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (pełnego odpisu z KRS-u), w terminie 7 dniu od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu 5 grudnia 2016 r., zatem termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 12 grudnia 2016 r.

Pismem nadanym dania 19 grudnia 2016 r. strona skarżąca zwróciła się do tutejszego Sądu o przywrócenia terminu do uzupełnienia powyższych braków formalnych.

W uzasadnieniu podała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy - ze względu na zły stan zdrowia prezesa zarządu skarżącej, który reprezentuje ją jednoosobowo. Na potwierdzenie powyższego skarżąca przedłożyła kopię zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy UZ w dniach od 12 do 18 grudnia 2016 r. Ponadto skarżąca, celem uzupełnienia ww braków skargi, podała wartość przedmiotu zaskarżenia oraz przedłożyła odpis z KRS-u.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, z uwagi na niewykazanie przesłanki braku winy.

W sprawie bezspornym jest, że strona skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późniejszymi zmianami) – określanej w skrócie jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu - zgodnie z art. 87 p.p.s.a., wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z powyższym, przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa przy tym, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 232/11, wszystkie orzeczenia na stronie www.nsa.gov.pl). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 26 października 2009 r., I OZ 996/09, z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09, z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/09).W rezultacie przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 52/14).

W ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminu, na jaką powołano się w niniejszej sprawie, tj. choroba prezesa zarządu skarżącej spółki, nie uzasadnia przywrócenia wnioskowanego terminu.

Okoliczność, że stroną skarżącą i jednocześnie wnioskodawcą jest spółka z o.o. musi rzutować bowiem na wyższy stopień staranności jaki nakłada się na profesjonalnych uczestników obrotu (por. postanowienie WSA w Kielcach z dnia 7 października 2013 r. I SA/Ke 517/13). Ponadto argumentacja uzasadniająca brak winy osoby prawnej w uchybieniu terminowi powinna wskazywać w szczególności na brak winy osób legitymowanych do występowania w jej imieniu.

Z przedłożonego odpisu KRS strony skarżącej wynika, że reprezentuje ją prezes jednoosobowego zarządu. Z przytoczonych przez skarżącą argumentów wynika, że przeszkodą która uniemożliwiła jej dotrzymanie terminu była choroba prezesa zarządu, co ma potwierdzać załączone do wniosku zaświadczenie lekarskie. Tymczasem zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, za brakiem winy w uchybieniu terminu, może przemawiać choroba, ale nie każda, a wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, obiektywnie całkowicie uniemożliwiająca podjęcie działań albo wyręczenie się inną osobą. Sam bowiem fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r., I FZ 381/12; z dnia 24 lutego 2012 r.; II FZ 858/1; z dnia 4 listopada 2010 r., I OZ 839/10 i z dnia 13 października 2010 r., I OZ 767/10).

Argumentacja ograniczająca się do stwierdzenia, że prezes zarządu był chory nie jest w ocenie Sądu wystarczająca dla przywrócenia terminu. Istotne jest bowiem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność działania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Z wniosku o przywrócenie terminu oraz zaświadczenia lekarskiego nie wynika bowiem, że choroba prezesa zarządu miała charakter, który pozwalałby na uznanie, że była przyczyną uniemożliwiającą uzupełnienie braków formalnych skargi. Skarżąca nie podaje natomiast rodzaju choroby, charakteru dolegliwości. Wskazanych informacji nie dostarcza również przedłożona kopia zaświadczenia lekarskiego.

Nie można ponadto zaakceptować braku reprezentacji spółki podczas nieobecności jej prezesa, jako przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu. Należy podkreślić, że profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, jakim jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powinien w taki sposób organizować swoją działalność, aby sytuacje takie jak choroba i spowodowana nią nieobecność prezesa zarządu nie uniemożliwiały prawidłowego prowadzenia spraw. Na prezesie zarządu, jako jedynym jego członku ciąży zatem obowiązek podjęcia niezbędnych kroków celem należytego zabezpieczenia interesów spółki. Powyższego obowiązku nie dopełniono w sprawie np. poprzez udzielenie stosownych pełnomocnictw.

W świetle powyższych rozważań niedochowanie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi jest w ocenie Sądu wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu niniejszej spraw przez stronę skarżącą. Ponadto w rozpoznawanym przypadku nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu ww. terminu, zatem Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.