Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1154/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 40 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 152, art. 145 par. 1 pkt 1 c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2007 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2006 roku do Zarządu Dróg Miejskich w W. wpłynął wniosek [...] C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] Al. [...] w rej. ul. [...] w celu umieszczenia tablicy reklamowej o łącznej powierzchni 36 m² na okres od [...] grudnia 2006 roku do [...] grudnia 2007 roku.

Decyzją z dnia [...] lutego 2007 roku Nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta [...] W. przez [...] odmówiono [...] wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] Al. [...] w rej. ul. [...] w celu umieszczenia obiektu reklamowego.

Decyzję tę doręczono [...] w dniu [...] marca 2007 roku oraz przesłano do wiadomości pełnomocnikowi [...] adw. [...], która odebrała decyzję w dniu [...] marca 2007 roku, a w dniu [...] marca 2007 roku nadała na poczcie odwołanie [...] od decyzji z dnia [...] lutego 2007 roku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 roku Nr [...] na zasadzie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że pełnomocnictwo dla adw. [...] zostało udzielone dopiero w dniu [...] marca 2007 roku i 14-dniowy termin na złożenie odwołania zakończył swój bieg w dniu [...] marca 2007 roku, natomiast odwołanie złożone zostało w dniu [...] marca 2007 roku, a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Z tego też względu Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 roku mając na uwadze art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 roku zostało doręczone pełnomocnikowi [...] adw. [...] w dniu [...] maja 2007 roku, która w ustawowym terminie złożyła nań skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła w szczególności rażące naruszenie art. 40 § 2 kpa oraz naruszenie przepisów postępowania, w szczególności rażące naruszenie art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 kpa i art. 107 kpa i wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie na rzecz C. Sp. z o. o. zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Z uzasadnienia skargi wynika, iż organ rażąco naruszył art. 40 § 2 kpa albowiem, jeżeli w sprawie został ustanowiony pełnomocnik, wszelkich doręczeń dokonuje się na jego adres. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pominęło pełnomocnictwo złożone przy piśmie z dnia [...] grudnia 2006 roku, w którym C. Sp. z o.o. upoważniło adw. [...] do reprezentacji w toku postępowania prowadzonego przez Zarząd Dróg Miejskich w W.

Z tego względu miarodajna jest data [...] marca 2007 roku, albowiem w tym dniu pełnomocnik strony otrzymał decyzję organu I instancji.

Odwołanie zostało złożone w dniu [...] marca 2007 roku, a zatem 14-dniowy termin został zachowany.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wykazywało, że pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2006 roku dla adw. [...] nie było pełnomocnictwem procesowym do prowadzenia sprawy będącej przedmiotem postępowania, lecz było pełnomocnictwem do pewnego określonego rodzaju czynności wynikłych w toku tego postępowania [...].

O takim zakresie umocowania w pełnomocnictwie z dnia [...] grudnia 2006 roku świadczy to, iż w dniu [...] marca 2007 roku zostało złożone pełnomocnictwo do reprezentowania [...] przez adw. [...] w postępowaniu administracyjnym oraz w sądowym postępowaniu administracyjnym.

W piśmie z dnia [...] września 2007 roku pełnomocnik [...] popierając skargę wyjaśnił, że treść pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2006 roku wyraźnie wskazuje na to, że została ona upoważniona do prowadzenia korespondencji z ZDM w niniejszej sprawie.

Zarówno wykładnia językowa, jak i celowościowa niniejszego pełnomocnictwa nie pozwala uznać, by było to uprawnienie wyłącznie do kierowania korespondencji do ZDM, bez możliwości odbierania pism, w tym decyzji, pochodzących od tego organu. W tym stanie rzeczy zgodnie z art. 40 § 2 kpa pismo powinno być doręczone nie stronie, ale pełnomocnikowi i od tej daty biegnie 14 dniowy termin na wniesienie odwołania.

Jeżeli ZDM powziął jakiekolwiek wątpliwości co do treści pełnomocnictwa z [...] grudnia 2006 roku powinien sprawę wyjaśnić zgodnie z art. 7 kpa.

Z uwagi na to, że pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2006 roku obejmowało umocowanie jedynie do czynności przed ZDM, tak więc zaistniała konieczność złożenia nowego pełnomocnictwa, w szczególności w postępowaniu przed SKO i postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 p. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153 p. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.).

Kontrolując zaskarżone postanowienie z punktu widzenia powyższych zasad Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd podzielił słuszność zarzutów podniesionych w skardze, które dotyczyły naruszenia przepisów postępowania i uznał, że miały one wpływ na wynik sprawy.

Z treści art. 32 kpa wynika, że strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony.

Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, a wobec tego również wszystkie pisma doręczane są pełnomocnikowi, a nie stronie.

W myśl postanowienia SN z 9 września 1993 r. III ARN 45/93 (OSNCP 1994, Nr 5, p. 112) przepis art. 40 § 2 kpa " nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kpa zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie".

W niniejszej sprawie spółka C. Sp. z o.o. złożyła do akt sprawy pełnomocnictwo, udzielone na piśmie adw. [...] z dnia [...] grudnia 2006 roku na mocy którego została ona umocowana w sprawie wyjaśnień prawnych i korespondencji, dotyczącej wniosku o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia reklamy w pasie drogi Al. [...] w rej. ul. [...] w W. w toku postępowania prowadzonego przez Zarząd Dróg Miejskich w W.

Analiza treści tego pełnomocnictwa wskazuje, że było to zarówno pełnomocnictwo czynne (składanie oświadczeń i przesyłanie pism do organu), jak i pełnomocnictwo bierne (przyjmowanie oświadczeń od organu, jak również otrzymywanie od organu wszelkiej korespondencji).

W tym stanie rzeczy decyzja z dnia [...] lutego 2007 roku powinna być doręczona tylko pełnomocnikowi.

W niniejszej sprawie organ I instancji przesłał decyzję stronie i pełnomocnikowi, jednakże termin do wniesienia odwołania przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało doręczone stronie (patrz postanowienie SN z 6 kwietnia 2000 roku, III RN 157/99, OSN 2001, Nr 3, poz. 61).

Tak więc skoro decyzja została doręczona adw. [...] w dniu [...] marca 2007 roku, od tej daty należy liczyć 14-dniowy termin na złożenie odwołania, który w niniejszej sprawie został zachowany, bowiem odwołanie zostało wniesione w dniu [...] marca 2007 roku.

Istniała konieczność złożenia nowego pełnomocnictwa z dnia [...] marca 2007 roku, albowiem uprzednie dotyczyło tylko postępowania przed organem I instancji.

Tak więc stanowisko organu zawarte w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2007 roku nie może się ostać, albowiem narusza przepis art. 40 § 2 kpa.

Niezależnie od powyższego skarżąca słusznie podnosi, że zaskarżone postanowienie narusza art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 kpa i 107 kpa.

Jeżeli organ miał wątpliwości co do treści pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2006 roku powinien zwrócić się do strony o wyjaśnienie. Nie czyniąc tego organ naraził się na zarzut niewyjaśnienia należytego sprawy i działania niezgodnie z przepisami prawa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a., art. 152 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.