Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 351/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art.58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie: NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), WSA del. Stefan Kowalczyk, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Gl 346/07 w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 7 marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 346/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 7 marca 2007 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości.

Jak skonstatował Sąd pierwszej instancji, skarżącemu doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 17 marca 2007 r. Skarżący natomiast wniósł skargę w dniu 17 kwietnia 2007 r., a więc po upływie ustawowego 30-dniowego terminu do jej złożenia, który minął z dniem 16 kwietnia 2007 r.

W skardze kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), art.58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art.57 § 5 pkt 2 k.p.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wnoszący skargę kasacyjną argumentował, że skarga nie została nadana po terminie przewidzianym do jej wniesienia. Przedstawił na tę okoliczność kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o nr [...], której znajdowała się skarga na decyzję. Z dokumentu tego wynika, że datą nadania skargi jest dzień 16 kwietnia 2007 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należy, że postawiony zarzut naruszenia art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. jest nieadekwatny do sprawy. Przypomnieć (bowiem) trzeba, że sądy administracyjne nie stosują obowiązujących organy administracji publicznej przepisów procedury administracyjnej, tylko wyłącznie regulacje prawne cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie doszło także do naruszenia zaskarżonym postanowieniem art. 1 § 1 p.u.s.a., który ma charakter ustrojowy i nie stanowił samodzielnej podstawy rozstrzygnięcia.

Pewne zastrzeżenie może budzić również sformułowanie zarzutu art. 58 § 1 p.p.s.a. Przepis ten (§ 1) składa się z sześciu punktów. Autor skargi kasacyjnej w petitum skargi kasacyjnej powołał naruszenie art. 58 § 1, co mogłoby sugerować, że ta podstawa kasacyjna obejmuje naruszenie całego paragrafu. Uzasadnienie skargi kasacyjnej wskazuje jednak niewątpliwie i jednoznacznie, że wnosząca skargę strona podnosi zarzut bezpodstawnego odrzucenia skargi, jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, a więc formułuje zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który to przepis był podstawą rozstrzygnięcia powołaną w zaskarżonym postanowieniu.

Rozpatrując zatem zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a - w świetle informacji przedstawionych przez kasację można uznać, że Sąd pierwszej instancji co najmniej przedwcześnie przyjął, że skarga została wniesiona po terminie.

Zgodnie art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2007 r. (k-30 akt podatkowych). Sąd pierwszej instancji po otrzymaniu skargi na decyzję zwrócił się pismem z dnia 21 maja 2007 r. do Naczelniku Urzędu Pocztowego Nr [...] w N. o wskazanie daty nadania przesyłki T. Z. nr [...], z uwagi na nieczytelną datę nadania na stemplu pocztowym (k-14 akt Sądu I instancji); Sąd zaniechał natomiast wyjaśnienia tej sprawy u skarżącego.

W odpowiedzi na powyższe zapytanie Naczelnik Urzędu Pocztowego wystosował pismo, w którym poinformował, że sporna przesyłka nadana została w dniu 17 kwietnia 2007 r. ( k- 17 akt Sądu I instancji). W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji uznał, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 16 kwietnia 2007 r., a zatem strona przekroczyła 30-dniowym termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. i odrzucił skargę. Jednakże, jak wynika z przedstawionego przez stronę potwierdzenia nadania (k-28 akt Sądu I instancji), przesyłkę o nr [...] (zawierającą odrzucona skargę) nadano w Urzędzie Pocztowym nr [...] w N. w dniu 16 kwietnia 2007 r.

Rekapitulując. W rozważanym przypadku ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 16 kwietnia 2007 r. i właśnie w tym dniu skarga za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego mogła zostać w sprawie wniesiona, czego dowodzić może załączone do kasacji potwierdzenie nadania.

Sąd I instancji, jeżeli nie uzna wprost, to jest: od razu, na podstawie twierdzeń i dowodu strony, dnia 16 kwietnia 2007 r., jako daty wniesienia skargi, będzie mógł ustalać i weryfikować datę nadania skargi, porównując informacje wynikające z uzyskanego wcześniej pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego w N. z danymi załączonego do kasacji dowodu potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej, występując w razie uzasadnionej potrzeby do wymienionego organu pocztowego o wyjaśnienie w wątpliwości i sprzeczności wynikających ze wzmiankowanych informacji pocztowych.

Kierując się przytoczonymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Sąd nie zasądził dochodzonego przez wnoszącego skargę zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ uchylenie zaskarżonego postanowienia nie jest objęte regulacją prawną art. 203 p.p.s.a.