Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 54/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 pkt 3, art. 149 par. 1a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2022r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej I. stwierdza, że Wójt Gminy B. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku K. B.o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w dniu [...] września 2021 r., która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, II. zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz strony skarżącej K. B.kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Pismem z 22 października 2021r. K. B. (dalej: "skarżąca", "strona", "wnioskodawca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy B. (dalej: "Wójt", "organ") w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Postawiła przy tym zarzuty naruszenia przepisów:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek z 8 września 2021 r., wysłany za pośrednictwem poczty elektronicznej 9 września 2021 r.;

- art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "udip") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej polegający na pozostawieniu go bez odpowiedzi, a tym samym braku: decyzji odmownej oraz powiadomienia o okolicznościach wskazujących na brak możliwości udostępnienia tejże informacji zgodnie z wnioskiem.

Z uwagi na postawione zarzuty pełnomocnik skarżącej wystąpił o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączonych do skargi, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i przekazanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi wywiódł natomiast, że skarżąca 9 września 2021r., w celu pozyskania materiału źródłowego do badań naukowych za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

"1. Sporządzenie wykazu aktualnie obowiązujących dokumentów stanowiących o działaniach, w zakresie zwalczania, przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 w roku 2019 oraz w I i II kwartale 2020 roku, a także miejsca ich udostępnienia na serwerach właściwego urzędu, względnie przesłanie ich na adres mailowy Wnioskodawcy;

2. Sporządzenie wykazu dokumentów (w tym również projektów) stanowiących o działaniach na lata nieobjęte dokumentami wskazanymi w pkt 1 Wniosku, w zakresie przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, a także miejsca ich udostępnienia na serwerach właściwego urzędu, względnie przestalanie ich na adres mailowy Wnioskodawcy;

Proszę o udostępnienie w szczególności, jeśli w jakimkolwiek zakresie dotyczy działalności podczas pandemii COVID-19 w roku 2019 oraz w I i II kwartale 2020 roku:

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące ograniczeń nałożonych na przedsiębiorców oraz obywateli, w tym treści wydanych komunikatów,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące procedur działania w obliczu chorób zakaźnych u ludzi,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące kosztów poniesionych na działania związane ze zwalczaniem, przeciwdziałaniem i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące przyznanych środków dla przedsiębiorców w ramach tarczy antykryzysowych w ww. okresie,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące przyznanych środków z tytułu dodatkowego zasiłku opiekuńczego w ww. okresie,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące ograniczeń i trudności w utrzymaniu prawidłowego dostępu do wody pitnej, ogrzewania, wywozu nieczystości stałych oraz dostępu do komunikacji miejskiej oraz poniesionych w związku z tym kosztach,

• Dokumenty stanowiące raporty z wykonywanych działań w zakresie zwalczania, przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące osób przebywających na kwarantannie w ww. okresie,

• Dokumenty zawierające informacje o ilości osób zmarłych z powodu zakażenia SARS-CoV-2 w ww. okresie,

• Dokumenty zawierające informacje o ilości odbytych zgromadzeń w ww. okresie,

• Dokumenty zawierające informacje dotyczące pracy zdalnej pracowników administracji publicznej oraz podmiotów powiązanych,

• Uchwały Rady Miasta stanowiące reorganizację pracy podmiotów publicznych i/lub prywatnych oraz obostrzeń w dostępie do usług publicznych,

• Informacji o innych, niewymienionych dokumentów o tożsamym znaczeniu i zakresie odnoszących się do działań w zakresie przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19 (w przypadku posiadania również proszę o ich udostępnienie)."

Autor skargi podniósł, iż jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji skarżąca wskazała przesłanie informacji pocztą elektroniczną na podany we wniosku adres poczty elektronicznej lub też poprzez linki/hiperłącza kierujące do właściwych dokumentów.

Pełnomocnik skarżącej wskazał, że pomimo przekroczenia terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 udip, organ nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi, w tym nie skorzystał z możliwości przewidzianej w treści art. 13 ust. 2 udip, tj. nie powiadomił wnioskodawcy (w terminie 14 dni od złożenia wniosku) o powodach opóźnienia wraz ze wskazaniem terminu przekazania informacji (nie dłuższego niż 2 miesiące od złożenia wniosku). Ponadto organ nie zawiadomił wnioskodawcy o braku możliwości udostępniania informacji zgodnie z wnioskiem, przez wzgląd na brak dyspozycji odpowiednimi środkami technicznymi, nie wskazał na konieczność uiszczenia opłaty na poczet kosztów związanych udostępnieniem informacji (związanych z przekształceniem w formę wskazaną we wniosku lub też wynikających z wnioskowanego sposobu przekazania) oraz nie wskazał zaleceń zmiany wniosku co do sposobu lub formy przekazania informacji publicznej, przez co należy twierdzić, iż te okoliczności nie wystąpiły. Pozostawienie wniosku o udzielenie informacji publicznej bez odpowiedzi jednoznacznie wskazuje na bezczynność podmiotu.

Wskazał, że przez wzgląd na charakter pracy naukowej, wnioskodawczyni wielokrotnie występuje do organów reprezentatywnych jednostek samorządu terytorialnego Polski oraz innych podmiotów o udzielenie informacji publicznej i uzyskiwała odpowiedzi na swoje wnioski. Dodał, że brak wnioskowanych informacji dla strony wiąże się z uniemożliwieniem skutecznego zakończenia projektu badawczego dotyczącego badanego zakresu oraz czyni materiał źródłowy (oparty między innymi na informacji publicznej) niepełnym. Zauważył, iż celem wniosku w efekcie było powiększanie całokształtu osiągnięć polskiej nauki, co z kolei jest przesłanką szczególnej istotności dla interesu publicznego przez wzgląd na realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu wnioskowanej informacji publicznej. Na uwagę zasługuje również fakt, iż przedmiotowy wniosek w swym zakresie dotyczy bezpieczeństwa i zdrowia ludności, co potwierdza szczególną wartość wyników badań wobec ogółu społeczeństwa.

Wobec tego, że organ do dnia dzisiejszego nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi, autor skargi uznał ją za w pełni uzasadnioną.

Do skargi dołączył plik wniosków o udostępnienie informacji publicznej kierowanych do różnych urzędów gminy na terenie kraju, w tym Urzędu Gminy w B..

W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o oddalenie skargi i nieobciążanie organu kosztami.

Wyjaśnił, że przedmiotowy wniosek skarżącej o udzielenie informacji publicznej o treści wskazanej w skardze wpłynął do organu jako Spam. Dopiero na skutek złożonej w dniu 26 października 2021 r. skargi został przez organ odnaleziony w poczcie mailowej w dziale Spam i 27 października 2021r. odpowiedź na wniosek została skarżącej przesłana.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej stwierdził, że organ udostępnił żądaną informację nie pozostając w zwłoce, bowiem udostępnienie nastąpiło niezwłocznie po zapoznaniu się z wnioskiem i przed upływem terminu, o którym stanowi art. 13 ust. 2 udip. Jak wynika z przekazanych Sądowi akt sprawy w dniu wniesienia skargi organ jeszcze nie udostępnił żądanej informacji, ale stan ten został usunięty po wniesieniu skargi do Sądu. Nie budzi wątpliwości okoliczność, że organ w dniu 27.10.2021r przesłał odpowiedź na wniosek skarżącej.

Wójt podniósł zatem, iż udzielenie przez organ żądanej informacji publicznej skarżącej spowodowało, że organ w bezczynności już nie pozostawał, a co za tym idzie Sąd nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ppsa. Z przedstawionych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że organ nie zignorował wniosku o udzielenie informacji publicznej, lecz jej udzielił. Wniosek został załatwiony przez organ, a decyzja o złożeniu skargi jest przedwczesna. Powyższe czyni zasadnym oddalenie skargi i nieobciążanie organu kosztami postępowania, w tym i kosztami zastępstwa procesowego.

Do odpowiedzi na skargę organ załączył wydruk udzielonej 27 października 2021r. odpowiedzi na wniosek, przesłany stronie pocztą elektroniczną. Z jej treści wynika, iż brak jest aktualnie obowiązujących dokumentów stanowiących o działaniach samorządu Gminy B. w zakresie zwalczania, przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się pandemii CIVID-19 w roku 2019 oraz w I i II kwartale 2020 r. Ostatnie Zarządzenie Wójta Gminy B. z dnia 28 grudnia 2020 r. w powyższej sprawie, dotyczyło zmian w funkcjonowaniu i pracy Urzędu Gminy w B. w okresie 28.12.2020 r. - 17.01.2021 r. było udostępnione na serwerze [...] w zakładce Wójt-Zarządzenia Wójta 2020r. Na dzień sporządzenia pisma nie opracowano dokumentów (w tym również projektów) stanowiących o działaniach na lata nieobjęte dokumentami wskazanymi w pkt. 1 Wniosku w zakresie przeciwdziałania i zapobiegania rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych. W związku z powyższym nie jest możliwe udostępnienie ich wykazu, o który wnioskuje wnioskodawca.

W piśmie procesowym z 20 grudnia 2021r. stanowiącym replikę do odpowiedzi na skargę pełnomocnik skarżącej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 9 września 2021 r., przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w przedmiotowej skardze oraz dołączonych do repliki, zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych w łącznej kwocie 616,90 zł (opłata od skargi – 100,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w sprawie skargi – 480,00 zł, koszt korespondencji w sprawie skargi – 19,90 zł) – dołączając szczegółowe wyliczenie do pisma. Wniósł także o stwierdzenie, iż działanie organu miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu pisma wywiódł, że udzielona po wniesieniu skargi do Sądu odpowiedź na wniosek skarżącej dotyczy jedynie części jej wniosku. Organ w dalszym ciągu nie udzielił odpowiedzi we wskazanym w ww. piśmie zakresie. Wobec powyższego, zdaniem pełnomocnika organ nadal pozostaje w bezczynności. Dodał, powołując się na poglądy prawne zaprezentowane w orzecznictwie NSA (postanowienia: z 10 września 2015r., sygn. akt I OSK 1968/15, z 3 listopada 2015r., sygn. akt I OSK 1940/15), że do obowiązków organów administracji publicznej należy taka konfiguracja filtrów antyspamowych oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu, aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań. Skutki błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej systemów służących do komunikacji z tymi organami (np. poczty elektronicznej, systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów. Z tych przyczyn, nieodebranie czy też nieodczytanie przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, nie może obciążać wnioskodawcy.

Do pisma dołączono dowód nadania paczki pocztowej oraz spis kosztów poniesionych w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na powyższe pismo organ podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Stwierdził przy tym, że zarządzenia Wójta Gminy dotyczące ograniczeń w związku z COVID – 19 były i są dostępne na stronie BIP (www.[...]). Jednocześnie stwierdził, że w zakresie udzielenia odpowiedzi na wniosek odnośnie dokumentów dotyczących kosztów poniesionych na działania związane ze zwalczaniem, przeciwdziałaniem i zapobieganiem rozprzestrzeniania się pandemii COVID – 19 nie została udzielona przy piśmie z 27 października 2021r. z uwagi na przeoczenie. Do niniejszego pisma organ załączył przesłaną do wnioskodawcy odpowiedź na wniosek w ww. części. Z treści tego pisma wynika, iż w załączeniu do pisma przesłano plik zawierający kopie faktur jako dokumenty zawierające informacje dotyczące kosztów poniesionych na działania związane ze zwalczaniem, przeciwdziałaniem i zapobieganiem rozprzestrzeniania się pandemii COVID-19, które nie zostały udostępnione w wyniku przeoczenia. Poinformowano jednocześnie, iż organ nie posiada wiedzy lub dokumentacji zawierającej dane dot. osób przebywających na kwarantannie i ilości osób zmarłych z powodu zakażenia SARS-CoV-2 we wnioskowanym okresie, jak również innych dokumentów wymienionych we wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 – j.t. ze zm., dalej: "ppsa", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sady administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W myśl art. 119 pkt 4 ppsa, w przypadku gdy przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym.

Sporem w niniejszej sprawie objęte jest czy Wójt pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej oraz w przypadku stwierdzenia bezczynności organu, czy miała ona charakter rażący.

Skarżąca bowiem zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w dniu 9 września 2021 r., na który odpowiedź została udzielona w dniach 27 października 2021 r. i 12 stycznia 2022 r.

Wskazania w tym miejscu wymaga, że procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176; także jako: "udip"), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Tym samym określenie, na czym polega bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, wymaga odniesienia się do przepisów tej ustawy.

Stosownie do art. 13 ust. 1 udip udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (które nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie). Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Załatwienie wniosku może nastąpić także poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1). Z kolei, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

Zakres podmiotowy ustawy został uregulowany w art. 4 udip. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 udip obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej.

Jeżeli natomiast idzie o zakres przedmiotowy, to zgodnie z art. 1 ust. 1 udip, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Powyższy przepis koresponduje wprost z art. 61 Konstytucji RP, która przyznaje obywatelowi prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Przykładowy, otwarty katalog typowych informacji publicznych zawiera art. 6 udip.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu, w rozumieniu udip, decyduje kryterium rzeczowe, czyli treść i charakter informacji.

W badanej sprawie skarżąca domagała się udostępnienia informacji, które zostały poprawnie zidentyfikowane przez podmiot zobowiązany jako informacje publiczne, o których mowa w art. 6 udip. Jednocześnie Wójt Gminy należy do podmiotów z kręgu wymienionego w art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Tym samym od dnia otrzymania wniosku o udostępnienie informacji to jest od dnia 9 września 2021 r., rozpoczął bieg 14 – dniowy termin, o którym mowa w art. 13 ust. 1 udip, w którym organ powinien udzielić żądanej informacji.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pod pojęciem bezczynności należy rozumieć brak reakcji i działania organu, do którego jest on zobowiązany na podstawie przepisów prawa i w terminie tymi przepisami przewidzianym. Jako bezczynność należy również zakwalifikować takie działanie organu, które nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach, inaczej mówiąc za bezczynność należy uznać nie tylko brak działania organu, ale również działanie, które zostało podjęte w sposób nieprawidłowy, na przykład organ zamiast wydać decyzję poinformował stronę o odmowie udostępnienia informacji publicznej zwykłym pismem.

W badanej sprawie, przed wniesieniem skargi organ nie podjął żadnych działań w związku ze złożonym wnioskiem z uwagi na umieszczenie go w folderze Spam. Reakcja nastąpiła po upływie ustawowego terminu do udzielenia odpowiedzi, po wniesieniu skargi przez skarżącą (okoliczność bezsporna), przy czym odpowiedź na wniosek skarżącej w zasadniczej części została udzielona w dniu 27 października

2021 r., zaś w uzupełnienie informacji, usprawiedliwiane przeoczeniem zostało wysłane w dniu 12 stycznia 2022 r.

Zdaniem Sądu, nie ulega zatem wątpliwości, że Wójt Gminy pozostawał

w bezczynności, jednak w ocenie sądu bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nie było bowiem intencją organu zlekceważenie wniosku, a brak jego rozpoznania związany był z działaniem skrzynki mailowej i błędu ludzkiego. Nie stanowi to, co prawda usprawiedliwienia dla samej bezczynności, bowiem to rzeczą organu jest zapewnienie takiego działania i kontrolowania urządzeń do przyjmowania korespondencji i rzetelności w załatwianiu spraw przez osoby do tego powołane, aby do takich sytuacji, jak w badanej sprawie nie dochodziło. Pozwala to jednak zdaniem Sądu uznać, iż w realiach badanej sprawy bezczynność nie była rażąca.

Wyjaśnić jednocześnie należy, że w niniejszym postępowaniu przedmiotem rozpoznania przez sąd było pozostawanie organu w bezczynności co do załatwienia wniosku. Z udzielonych przez organ odpowiedzi wynika, iż z dokumentów, o które pytano we wniosku organ posiada jedynie faktury, jakie dołączono do pisma z dnia

12 stycznia 2022 r. Wobec tego, uznać należy, iż Wójt udzielił odpowiedzi na zadane pytania, adekwatnie do ich sformułowania.

Nie zasługiwały także na uwzględnienie wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do skargi, poza wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej skierowanym do Urzędu Gminy w B., co do którego działanie organu podlegało ocenie. Otrzymanie wniosku przez Wójta Gminy w niniejszej sprawie nie było jednak kwestionowane. Z pozostałych dokumentów wynika,

iż skarżąca wnioski o udostepnienie informacji publicznej kierowała także do wielu innych organów władzy publicznej. Kwestia ta dla rozstrzygnięcia tej sprawy pozostaje zaś bez znaczenia. Nie zostały zatem spełnione przesłanki z art. 106 § 3 ppsa, zgodnie z którym Sąd przeprowadza dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Wobec tego, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej został przez organ załatwiony po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, bezprzedmiotowe jest orzekanie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ppsa. Zgodnie z obecnymi poglądami judykatury nie ma jednak potrzeby umarzania postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym czasie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę. Kompetencją adekwatną do takiego stanu rzeczy jest wyłącznie stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania

w myśl art. 149 § 1 pkt 3 ppsa (por. wyroki NSA z 4 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1621/16 oraz z 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2242/16, oba publ. CBOSA).

Z powyższych względów Sąd, rozpoznając sprawę na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a ppsa, orzekł jak w punkcie 1 wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), jak w pkt 2 wyroku. Na koszty te składa się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem (480 zł) oraz opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa (17 zł). Wśród kosztów postępowania Sąd nie uwzględnił kosztów wysłania przesyłek pocztowych w łącznej kwocie 19,90 zł. Zgodnie z art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W ocenie Sądu wydatki poniesione na wysłanie korespondencji, w okolicznościach niniejszej sprawy

w kwocie wskazanej przez pełnomocnika, nie były niezbędne do celowego dochodzenia praw. Zauważyć bowiem należy, że korespondencja, której wysłanie wiązało się

z kosztem w kwocie 14 zł zawierała nie tylko skargę, pełnomocnictwo, dowód uiszczenia opłaty od pełnomocnictwa i wpisu sądowego oraz wniosek o udostępnienie informacji publicznej wraz z dowodem jego wysłania skierowany do Urzędu Gminy

w B., ale główną zawartość przesyłki, która wygenerowała poniesiony na jej wysłanie koszt, stanowiły uwierzytelnione kopie wniosków (wraz z dowodami ich wysłania) do innych organów. Jak wyżej wskazano wnioski te nie miały wpływu na okoliczności sprawy i jej rozstrzygnięcie. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iż koszt wysłania powyższej przesyłki stanowi koszt niezbędny, w rozumieniu art. 200 i art. 205 § 2 ppsa. Podobnie należy się odnieść do kosztu wysłania repliki do odpowiedzi na skargę wraz z dowodem uiszczenia kwoty 14 zł, o której mowa wyżej, oraz spisem kosztów, w którym co do zasady zostały powtórzone wnioski zawarte w skardze.