Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 24/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny za bezczynność-art. 149 par. 2 P.PS.A.
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędziowie asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), sędzia WSA Izabela Ostrowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi H.T. – H. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

H. T. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu jej wniosku z [...] lutego 2017 r. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. (nr [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy rurociągu.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że wymienioną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z [...] listopada 2014 r. (nr [...]) którą organ umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy rurociągu przesyłowego o średnicy 600 mm biegnącego od ujęcia wody w L. do P., w obrębie działki nr [...] obr. [...] L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 28 lipca 2015 r. II SA/Wr 315/15 oddalił skargę K. L. i K. P. na tę decyzję.

K. L. i K. P. w dniu [...] sierpnia 2015 r. zwrócili się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności tej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. W dniu [...] września 2015 r. organ wszczął postępowanie administracyjne w tej sprawie i postanowieniem z [...] września 2015r. zawiesił to postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., do czasu uprawomocnienia się powyższego wyroku. Po rozpoznaniu wniosku K. L. i K. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] października 2015 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy postanowienie z [...] września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 stycznia 2017 r. VII SA/Wa 3027/15 oddalił skargę K. L. i K. P. na to postanowienie, podzielając w uzasadnieniu stanowisko organu co do tego, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem Sądu, prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji będzie możliwe dopiero po wydaniu prawomocnego orzeczenia przez Sąd w sprawie, w której ta decyzja zostanie poddana kontroli w trybie zwykłym.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych skarżąca w piśmie z [...] lutego 2017 r., które wpłynęło do organu 27 lutego 2017 r. zwróciła się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r.

W piśmie z [...] marca 2017 r. organ poinformował skarżącą, że zostało wszczęte postępowanie o stwierdzenie nieważności tej decyzji i że wnioskodawcami tego postępowania są K.L. i K. P.. W związku z tym jej wniosek o stwierdzenie nieważności zostanie rozpoznany w ramach tego postępowania, po ustaniu przyczyn jego zawieszenia.

W piśmie z [...] kwietnia 2017 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa przez rozpoznanie jej wniosku z [...] lutego 2017 r. W szczególności zarzuciła, że w piśmie z [...] marca 2017 r. organ stwierdził, że posiada status strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. W związku z tym obowiązkiem organu było doręczenie skarżącej zawiadomienia z [...] września 2015 r. o wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności, postanowień o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności (z [...] września 2015 r. i z [...] października 2015 r.). Zaniechanie tych czynności przez organ powoduje, że należy mu przypisać bezczynność oraz rażącą przewlekłość (która trwa 19 miesięcy licząc od daty wszczęcia postępowania). Zdaniem skarżącej organ powinien "rozstrzygnąć zagadnienie wstępne we własnym zakresie", mając na uwadze szczególny przedmiot decyzji której stwierdzenia nieważności się domaga.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z [...] kwietnia 2017r. poinformował skarżącą, że nie jest możliwe załatwienie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] lutego 2015 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi K. L.i K. P. na tę decyzję.

H. T. – H. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność i przewlekłość postępowania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzuciła temu organowi, że w ustawowym terminie nie rozpoznał jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy rurociągu przesyłowego na nieruchomości nr ew. [...] obr. [...] w L.. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie :

a) art. 7 Konstytucji w zw. z art. 6 k.p.a. przez ich błędną wykładnię i "działanie bez podstawy prawnej i poza granicami prawa" oraz niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (nieprawidłowe ustalenie stron postępowania),

b) art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu,

c) art. 10, art. 28 w zw. z art. 61 § 1 i § 4 k.p.a. przez ich niezastosowanie i w konsekwencji uniemożliwienie skarżącej jako stronie postępowania brania czynnego udziału w tym postępowaniu, zdaniem skarżącej organ rozstrzygnął o jej interesie prawnym poza postępowaniem administracyjnym,

d) art. 28 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez niedoręczenie jej postanowienia o zawieszeniu postępowania,

e) art. 35 § 1 i § 3, art. 36 § 1 i § 2 k.p.a.,

f) art. 100 § 2 k.p.a. przez niego niezastosowanie, gdyż "bezczynność w trakcie zawieszonego postępowania polega na niepodjęciu czynności niezbędnych w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że rozpoznawana sprawa dotyczy bezczynności GINB w rozpoznaniu wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji (zarządzenie z [...] sierpnia 2017 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skargę T. T. – H. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. należy uznać za nieuzasadnioną. Jej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji w sytuacji gdy w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji zostało już wcześniej wszczęte postępowanie na wniosek innych podmiotów i postępowanie to zostało następnie zawieszone, nie mógł być rozpoznany do czasu ustania przyczyny zawieszenia postępowania w tej sprawie.

Należy przede wszystkim wyjaśnić, że na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Pod względem przedmiotowym na sprawę administracyjną składa się treść żądania, uprawnienia lub treść obowiązku oraz podstawa prawna i stan faktyczny. Natomiast elementy podmiotowe sprawy administracyjnej to podmioty, które mają w danej sprawie interes prawny lub obowiązek prawny (art. 28 k.p.a.). Złożenie przez K. L. i K. P. oraz skarżącą wniosków o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji administracyjnej spowodowało, że mamy do czynienia z wielością podmiotów w jednej sprawie administracyjnej. Wielość stron w jednej sprawie oznacza, że w jednym postępowaniu rozstrzygana jest sprawa administracyjna tożsama pod względem przedmiotowym, której rozstrzygnięcie wpłynie na sytuację więcej niż jednego podmiotu. Należy zaznaczyć, że postępowanie prowadzone w jednej sprawie administracyjnej kończy się zawsze wydaniem jednej decyzji. Rozpoznanie jednej sprawy administracyjnej w kilku odrębnych postępowaniach albo potraktowanie jej jako spraw odrębnych z uwagi na wielość stron i zakończenie jej odrębnymi decyzjami jest rażącym naruszeniem prawa, dającym podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) i powrotu do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w jednym postępowaniu przez organ I instancji (zob. wyrok NSA z 8 lutego 2017r. II OSK 1957/15 oraz B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2016, s. 354-356).

Organ prawidłowo więc ograniczył się do skierowania do skarżącej pisma, w której poinformował ją o zawieszeniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. wszczętego na wniosek K. L. i K. P.. Z tego względu nie można Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego zarzucić braku odpowiedniego procesowego działania po wniesieniu przez skarżącą wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Trzeba przypomnieć, że przez bezczynność organu rozumie się taki stan, w którym organ nie podejmuje żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy lub postępowanie takie wprawdzie prowadzi, ale nie zakończył go - mimo istnienia ustawowego obowiązku - wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął też innej stosownej czynności procesowej.

Z powyższego wynika, że w dniu orzekania przez Sąd organ nie pozostawał w bezczynności. Zawieszenie postępowania powoduje bowiem stan sprawy, który uniemożliwia podejmowanie czynności procesowych z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu. Stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.

Zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a., gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Z przepisu tego jednoznacznie wynika obowiązek organu administracji publicznej podjęcia zawieszonego postępowania. Organ z urzędu jest obowiązany do sprawdzenia, czy nie ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie ustały te przyczyny. Tym samym nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 149 § 1 p.p.s.a. i stwierdzenia bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego w rozpoznaniu wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji.

Już tylko na marginesie Sąd zwraca uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 stycznia 2017 r. VII SA/Wa 3027/15 oddalił skargę K. L. i K. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z [...] października 2015 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.