Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 557/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. T. i K. T. na czynność Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia wstępnej akceptacji do odbycia szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji niezawodowej rodziny zastępczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę ,


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. (dalej także: Dyrektor), działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S., działając na podstawie art. 42 ust 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2017 r. poz. 697), odmówił udzielenia wstępnej akceptacji spełnienia przez A. T. i K. T. warunków do odbycia szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji niezawodowej rodziny zastępczej.

W dniu [...] sierpnia 2018 r. Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na opisaną wyżej czynność Dyrektora z dnia [...] maja 2018 r., zarzucając organowi naruszenie:

- art. 43 w związku z art. 42 ust 1 i 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej poprzez niezakwalifikowanie Skarżących do odbycia szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej;

- art. 6, 7, 8,11 i 12 k.p.a. w związku z art. 32 i 47 Konstytucji oraz art. i 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez arbitralną ingerencję w sferę życia prywatnego Skarżących oraz niezakwalifikowanie Skarżących do odbycia wspomnianego wyżej szkolenia.

W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wnieśli o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor MOPR wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, a w przypadku nieuwzględniania powyższego wniosku o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2018 r. Skarżąca potwierdziła, że pismo Dyrektora MOPR z dnia [...] maja 2018 r. otrzymała w dniu [...] maja 2018 r., ale z uwagi na wahania i rozterki skarga została złożona po 30 dniach, tj. 3 sierpnia 2018r. Na rozprawie w dniu [...] lutego 2019r. Skarżąca oświadczyła, że termin 30-dniowy został przekroczony albowiem nie byli pewni z Mężem czy skarżyć, czy nie powyższą czynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżona czynność w przedmiocie odmowy wyrażenia wstępnej akceptacji do odbycia szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji niezawodowej rodziny zastępczej stanowi niewątpliwie czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 640/16, od którego skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem NSA z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1306/17, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Zgodnie jednak z treścią art. 53 § 2 tejże ustawy jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, a co potwierdziła Skarżąca na rozprawie w dniu [...] listopada 2018r., zaskarżona czynność została skutecznie doręczona skarżącym w dniu [...] maja 2018 r. Termin do złożenia skargi, w świetle przywołanego wyżej przepisu, upłynął zatem bezskutecznie w dniu [...] czerwca 2018 r. Składając zatem skargę dopiero w dniu [...] sierpnia 2018 r., Skarżący uchybili trzydziestodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Na rozprawie w dniu [...] lutego 2019r. sama Skarżąca przyznała, że termin 30-dniowy został przez nich przekroczony.

W ocenie Sądu Skarżący nie wykazali jednocześnie, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez ich winy. Dodać należy, iż zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, nie stanowią podstawy do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony takie okoliczności jak: dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (p. postanowienia NSA: z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1369/15; z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 869/12; z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08, CBOSA). Przywołane zatem przez Skarżącą w toku rozprawy w dniu [...] listopada 2018r. "wahania, rozterki oraz wątpliwości" co do wniesienia skargi, nie stanowią podstawy do stwierdzenia braku winy w terminowym wniesieniu skargi.

Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić jako spóźnioną na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.