Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1325/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6561
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono indywidualną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 7 ust 1 pkt 4 lit b
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Sekretarz sądowy Dorota Kotlarek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi ABC Sp. z o.o. z siedzibą w na interpretację indywidualną Wójta Gminy z dnia 15 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Wójta Gminy na rzecz strony skarżącej kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej wpłynął wniosek od "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S., reprezentowanej przez pełnomocnika o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w sprawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dotyczącej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Dyrektor Izby Skarbowej, pismem z dnia 3 grudnia 2014 r., przekazał wg właściwości do załatwienia wniosek z dnia 12 listopada 2014 r. Prezydentowi Miasta S. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r., (data wpływu do organu: 16 marca 2015 r., pod nr: [...]) Prezydent Miasta S. przekazał wniosek z dnia 12 listopada 2014 r. do załatwienia wg właściwości Wójtowi Gminy C.

Postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r. organ wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do uzupełnienia informacji dotyczących użytków rolnych będących własnością wnioskodawcy, co nastąpiło pismem z dnia 19 maja 2015 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiony został następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada osobowość prawną w konsekwencji zarejestrowania, we właściwym trybie, w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowych oznaczonych jako działki nr [...],[...], [...], [...], [...] sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Przedmiotem działalności wnioskodawcy jest m.in. przetwórstwo płodów rolnych (mycie, obieranie, wstępna obróbka termiczna). Większość budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości jest wykorzystywana wyłącznie do prowadzenia działalności rolniczej wskazanej powyżej, natomiast budynek znajdujący się na działce [...] jest wykorzystywany na prowadzenie działalności pozarolniczej.

W związku z powyższym wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy nieruchomości zabudowane halami na gruntach rolnych oznaczonych w ewidencji gruntów, jako użytki rolne (oznaczenie "R") podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849 z późn. zm.), jeżeli budynki te przeznaczone są wyłącznie do celów produkcji rolnej, tj. przechowywania nieprzetworzonych płodów rolnych oraz płodów rolnych przeznaczonych do sprzedaży w paletach i skrzyniach?

Stanowisko wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, iż nieruchomości zabudowane halami na gruntach rolnych oznaczonych w ewidencji gruntów jako użytki rolne (oznaczone "R") podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849 z późn. zm.), jeżeli budynki te przeznaczone są wyłącznie do celów produkcji rolnej, tj. przechowywania nieprzetworzonych płodów rolnych oraz płodów rolnych przeznaczonych do sprzedaży w paletach i skrzyniach.

Wójt Gminy C. jako organ właściwy miejscowo i rzeczowo do wydania indywidualnej interpretacji podatkowej dla wnioskodawcy, tj. "A" Sp. z o.o., z siedzibą w S., stanowisko wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

Organ biorąc pod uwagę przedstawiony przez wnioskodawcę we wniosku stan faktyczny, uzupełniony przez niego pismem z dnia 19 maja 2015 r., wskazał, że obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa zawarte są przede wszystkim w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Przywołując treść art. 2 ust. 1, art. 2 ust. 2 ustawy o opłatach i podatkach lokalnych oraz art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm.) wywodzi, że grunty zaklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych podlegają, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem rolnym, chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, wówczas podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Jeżeli natomiast dany grunt nie jest użytkiem rolnym, gruntem zadrzewionym i zakrzewionym na użytkach rolnych lub lasem, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, przy czym zasady opodatkowania tym podatkiem oraz jego stawka różnią się w zależności od tego, czy dany grunt jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy też nie.

Wójt Gminy C. dalej wyjaśnia, że znaczenie terminu "działalność gospodarcza" wskazano w przepisie art.1a ust, 1 pkt 4 ustawy o opłatach i podatkach lokalnych, zgodnie z którym jest to działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584), z zastrzeżeniem ust. 2. Stosownie do art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Z definicji działalności gospodarczej wyłączono działalność rolniczą i leśną.

Działalność rolnicza to, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o opłatach i podatkach lokalnych, produkcja roślinna i zwierzęca, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowla ryb. Z przepisem tym koresponduje art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, stanowiący, że za działalność rolniczą, uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb.

W świetle powyższych okoliczności, w opinii organu nie można przyjąć, iż działalność w zakresie "przetwórstwa płodów rolnych (mycia, obierania, wstępnej obróbki termicznej") oraz zawarcia przez wnioskodawcę umów najmu na przedmiotowe nieruchomości stanowi działalność rolniczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o opłatach i podatkach lokalnych i art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym z tego tylko względu, że wnioskodawca deklaruje swój rolniczy status, a prowadzenie działalności rolniczej, tj. przetwórstwo płodów rolnych (mycie, obieranie, wstępna obróbka termiczna)".

Przetwórstwo płodów rolnych oraz najem nieruchomości nie jest zaś działalnością rolniczą.

W konsekwencji zdaniem organu w niniejszej sprawie, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny przez wnioskodawcę, nie ma zastosowania zwolnienie od podatku wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o opłatach i podatkach lokalnych. Przepis ten stanowi bowiem, że zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania do budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą interpretację, skarżąca Spółka zarzuca organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 14d ustawy Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka ponownie podkreśla, że pojęcie działalności rolniczej jest w polskim ustawodawstwie nieostre, albowiem przepisy ustaw podatkowych w odmienny sposób precyzują do czego in concreto sprowadza się działalność rolnicza. Nie budzi jednak wątpliwości, iż skoro jej przedmiotem jest szeroko pojęta produkcja roślin, zaś przepis art. 2 ust. 2 u.p.d.o.f. warunkuje działalność rolniczą od spełnienia kryterium przetrzymywania zakupionych bądź wytworzonych roślin przez okres nie mniejszy niż miesiąc, nie budzi wątpliwości, iż przechowywanie płodów rolnych jest jednym z elementów działalności rolniczej, a zatem budynki wykorzystywane w taki sposób podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, nie zaś podatkiem od nieruchomości.

Naruszenia prawa procesowego tj. art. 14d O.p. skarżąca upatruje w wydaniu zaskarżonej interpretacji po upływie terminu wskazanego w przywołanym przepisie.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnośnie zaś zarzutu naruszenia art. 14d O.p. wyjaśnił, że jako organ właściwy rzeczowo wydał zaskarżoną interpretację w terminie 3 m-cy od daty otrzymania wniosku.

Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej spółki wyjaśnił, że pytanie dotyczyło tylko budynków, w których przechowywane są produkty rolne, bowiem te budynki, gdzie się przetwarza produkty rolne zostały zgłoszone do opodatkowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona interpretacja narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy.

Na wstępie należy przypomnieć, że przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego.

W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

§ 2. Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.

§ 3. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

§ 4. Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (...).

Natomiast przepis art. 14c § 1 stanowi, że Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Oznacza to, że wnioskodawca może uzyskać stanowisko organu wyłącznie co do zastosowania przepisów prawa w konkretnej sytuacji faktycznej. Obowiązkiem określenia tej sytuacji oraz wyczerpującego jej przedstawienia we wniosku o interpretację ustawodawca obciążył wnioskodawcę.

Z przywołanej regulacji wynika i to, że w przypadku, gdy własna ocena prawna wnioskującego odnosi się do przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, to i indywidualna interpretacja organu podatkowego zawierająca ocenę stanowiska wnioskodawcy musi także być odniesiona do tego samego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Oznacza to jednocześnie, że organ dokonujący interpretacji indywidualnej jest związany stanem faktycznym lub opisanym zdarzeniem przyszłym przedstawionym we wniosku i nie ma ani uprawnień, ani środków prawnych do tego, aby przedstawiony mu stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe ustalać lub zmieniać. Z treści przepisów art. 14b-14c O.p. wynika, że organ podatkowy nie tyle wyjaśnia podatnikowi, w jaki sposób należy interpretować konkretny przepis prawa podatkowego, co raczej wskazuje, w jaki sposób należy zakwalifikować prawnie konkretny opisany przez podatnika stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że organ interpretacyjny nie udzielił odpowiedzi na konkretnie zadane pytanie w kontekście wskazanego stanu faktycznego. Skarżąca Spółka wskazując w stanie faktycznym przedmiot swojej działalności pytanie o zastosowanie zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b cyt. wyżej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ograniczyła tylko do tych budynków, w których przechowuje nieprzetworzone płody rolne oraz płody rolne przeznaczone do sprzedaży w paletach i skrzyniach. Powyższe pełnomocnik skarżącej spółki potwierdził również na rozprawie.

Tymczasem w zaskarżonej interpretacji organ wychodząc poza zakres stanu faktycznego i wątpliwości skarżącej Spółki dokonał interpretacji przepisów prawa zakładając, że w budynkach skarżąca przetwarza płody rolne, a w konsekwencji nie ocenił stanowiska skarżącej Spółki w kontekście zadanego pytania.

Ponownie zatem rozpoznając sprawę organ interpretacyjny mając na uwadze powyższe wskazania sądu udzieli interpretacji indywidualnej, ograniczając się do wskazanego stanu faktycznego, zadanego pytania i oceny stanowiska wnioskodawcy. Za niezasadny sąd uznał natomiast zarzut naruszenia art. 14d O.p. - skoro zaskarżona interpretacja została wydana w terminie 3 m-cy przez organ właściwy rzeczowo - licząc od daty otrzymania wniosku przez właściwy rzeczowo organ.

Z tych przyczyn na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) orzeczono jak w wyroku.

DSz