Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1139/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.218 par.2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 4192/14 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. F. na pismo Instytutu Transportu Samochodowego w W. z dnia 8 [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie uzupełnienia wniosku o wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym rzeczy postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. odrzucił skargę J. F. na pismo Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie z dnia 8 [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie uzupełnienia wniosku o wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym rzeczy.

J. F. złożył do Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie skargę na pismo z dnia 8 [...] 2014 r. w przedmiocie uzupełnienia wniosku o wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym rzeczy.

W odpowiedzi na skargę Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż pismo z dnia 8 [...] 2014 r. nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej: "k.p.a.". Organ wyjaśnił, że pismo informuje jedynie skarżącego, iż przedłożone do jego wniosku o wydanie certyfikatu dokumenty są niewystarczające do zwolnienia go z części lub z całości z egzaminu pisemnego, którego zdanie jest niezbędne do uzyskania certyfikatu kompetencji zawodowych. Wobec powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2005 r., sygn. akt OSK 1760/04, że potwierdzeniem posiadania wymaganej wiedzy lub praktyki niezbędnej do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego jest certyfikat kompetencji zawodowych, który ma charakter zaświadczenia w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego Zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414) jest on jednym z warunków uzyskania licencji na wykonywanie transportu drogowego.

Dalej Sąd wyjaśnił, że postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Taki charakter zdaniem Sądu miało w niniejszej sprawie pismo Instytutu z dnia 8 [...] 2014 r., w którym organ z jednej strony poinformował skarżącego o brakach złożonego wniosku, jak i wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 14 dni.

Zdaniem Sądu pismo Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie z dnia 8 [...] 2014 r., nr [...] stanowiło wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym rzeczy, a nie decyzję, bądź postanowienie, wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a., na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie J. F. wniósł, na podstawie art. 185 §1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Na podstawie 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. i art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy to jest uznanie, że skarżone przez stronę rozstrzygnięcie jest wezwaniem do usunięcia braków formalnych wniosku czyli czynnością materialno - techniczną, a postępowanie w sprawie o wydanie certyfikatu ma charakter postępowania regulowanego art. 218 - 220 kpa, co wyklucza kognicję sądu administracyjnego w powyższej sprawie, które to naruszenie prawa mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ odmienna ocena skutkowałaby merytorycznym rozpatrzeniem sprawy;

2. art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z artykułem 15 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. U. UE.L. 2009.300.51 ze zm.) (przez jego niezastosowanie) poprzez niedostrzeżenie przez Sąd pierwszej instancji naruszenia prawa przez organ administracji publicznej tj. zaniechania nadania zaskarżonemu rozstrzygnięciu wymaganej prawem formy oraz zaniechanie rozpatrzenia przez Sąd skargi, która w oparciu o art. 15 Rozporządzenia winna zostać poddana kontroli, uznanie, że skarżone rozstrzygnięcie nie ma waloru decyzji, postanowienia ani innego rodzaju aktu podlegającego kognicji sądów administracyjnych i w konsekwencji odrzucenie skargi z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej, co jest uchybieniem o charakterze mającego wpływ na wynik sprawy, ponieważ w przypadku zastosowania art. 15 Rozporządzenia doszłoby do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zdaniem Sądu podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że pismo Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie z dnia 8 [...] 2014 r. nie jest ani decyzją administracyjną ani postanowieniem, wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a., ani innym niż określone w pkt 1- 3 tego artykułu aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Certyfikat kompetencji zawodowych, o który ubiegał się Skarżący, stanowi potwierdzenie posiadania wiedzy lub praktyki wymaganej do uzyskania licencji na wykonywanie transportu drogowego zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414). Certyfikat ten stanowi poświadczenie pewnych faktów i wydawany jest po spełnieniu określonych wymogów, tym samym ma on charakter zaświadczenia w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2005 r., sygn. akt OSK 1760/04). Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, wydaniem zaświadczenia organ nie rozstrzyga żadnej sprawy, a jedynie stwierdza to, co jest mu wiadome. Tym samym postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania administracyjnego, w którym zasady ogólne postępowania administracyjnego zostały nieco ograniczone przez zwrot zawarty w art. 218 § 2 k.p.a. "w koniecznym zakresie".

Sąd w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, że pismo Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie z dnia 8 [...] 2014 r. jest jedynie informacją udzieloną stronie o wymienionych w nim brakach, które Skarżący powinien uzupełnić aby uzyskać od Instytutu wnioskowany certyfikat. Pismo to wymienia bowiem zakresy zagadnień, które nie zostały przez ten organ uznane za uprawniające do zwolnienia z części testu pisemnego oraz zawiera prośbę o zajęcie stanowiska przez skarżącego. Nie jest to zatem decyzja administracyjna, postanowienie, ani inny niż określony w pkt 1- 3 artykułu 3 p.p.s.a. akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, który mógłby podlegać kognicji sądu administracyjnego.

Z uwagi na powyższe zarzut naruszenia art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z artykułem 15 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. nie mógł zostać uznany za zasadny, jako przedwczesny. Dopiero skuteczne uzupełnienie przez skarżącego złożonego wniosku może zainicjować wydanie lub odmowę wydania zaświadczenia w postaci certyfikatu.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.