Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 7/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Ewa Marcinkowska (spr.), Protokolant specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. H. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] października 2017 r. nr: [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby w Policji 1. oddala skargę w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby w Policji; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

M. H., został w dniu [...] kwietnia 2017 r. skierowany przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w R. do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

[...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w orzeczeniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w oparciu o rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898) rozpoznała u M. H.:

1. Przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo-żylnej prawej półkuli móżdżku. Stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną § 74 p.2 kat. C

2. Nadciśnienie tętnicze § 47 p.1 kat. B

3. Zaburzenia nerwicowe, zaburzenia lękowe § 78 p.2 kat. B

W oparciu o rozpoznanie z pkt 1 uznała orzekanego za całkowicie niezdolnego do służy w Policji kat. C.

Jednocześnie orzekła, że badany jest częściowo niezdolny do pracy zaliczając go do drugiej grupy inwalidzkiej. Ponadto orzekła, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą oraz, że inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Stwierdziła, że inwalidztwo istnieje od [...] czerwca 2017 r. i jest czasowe. Termin badania kontrolnego wyznaczyła na czerwiec 2020 r.

W odwołaniu od powyższego orzeczenia M. H. zarzucił Komisji Lekarskiej błędne ustalenie, że przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo - żylnej prawej półkuli móżdżku, stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną nie pozostają w związku ze służbą, a wynikłe stąd inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i wydanie nowego orzeczenia, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Rejonową Komisję Lekarską.

W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż wbrew ustaleniom Komisji Lekarskiej, przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo - żylnej prawej półkuli móżdżku, stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną pozostają w związku ze służbą, a wynikła stąd niezdolność do służby oraz inwalidztwo powstały wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

Podał, że podczas służby w dniu [...] stycznia 2016 r. doszło do wypadku, którego doznał podczas wykonywania obowiązków służbowych. Przyczyną wypadku był niecodzienny stres i silne zdenerwowanie. Stan ten wynikał z niejasnej i niepewnej sytuacji kadrowej, która dotyczyła jego osoby, przeciążenia powierzanymi zadaniami nie związanymi z kierowaniem policyjną izbą dziecka oraz zachowanie "doświadczonych" policjantów, którzy nie znali swoich podstawowych obowiązków i nie wiedzieli jak je realizować. Ta niecodzienna sytuacja wywołała u niego silne zdenerwowanie, wzburzenie oraz stres, które stanowiły przyczynę sprawczą krwotoku.

Podkreślił też, że zgodnie art. 20 ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji, agencji bezpieczeństwa wewnętrznego, agencji wywiadu, służby kontrwywiadu wojskowego, służby wywiadu wojskowego, centralnego biura antykorupcyjnego, straży granicznej, biura ochrony rządu, państwowej straży pożarnej, służby celno-skarbowej i służby więziennej oraz ich rodzin, inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą, gdy powstało m.in. wskutek wypadku pozostającego w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych. Nie wyklucza się tu urazów o charakterze psychicznym i stresu.

Zaznaczył jednocześnie, że zdarzenie z dnia [...] stycznia 2016 r. zostało zakwalifikowane w Protokole powypadkowym nr [...] przez Komisję powypadkową jako wypadek w związku z pełnieniem służby w Policji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą. Zatwierdzony przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w R.

Zarzucił jednocześnie, że w "Części A" orzeczenia, zawarto sformułowanie (pkt. 11): "całkowicie niezdolny do służby w Policji kat. C" podczas gdy orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych powinno zawierać jedno z określeń wymienionych w art. 6 ust. 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Nie wymienia się tam jednak określenia "całkowicie niezdolny do służby", lecz "trwale niezdolny do służby". Rozpoznanie z "Części C" nie zawiera natomiast wskazania, czy stwierdzono stałe, czy długotrwałe naruszenie sprawności organizmu.

Do odwołania załączył zgromadzoną dokumentację z dotychczasowego leczenia, a także sporządzony przeze siebie raport dla pełnego przedstawienia sytuacji.

[...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w postanowieniu nr [...] z dnia [...] września 2017 r. sprostowała oczywistą omyłkę lekarską w orzeczeniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w ten sposób, że w Części A pkt 11 zapis "całkowicie niezdolny do służby w Policji kat. C" zastąpiła zapisem "trwale niezdolny do służby w Policji kat. C" oraz w części F zapis "całkowicie niezdolny do służby w Policji, zdolny do pracy" zastąpiła zapisem "trwale niezdolny do służby w Policji, zdolny do pracy".

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Skład Orzekający w Krakowie w wyniku rozpoznania odwołania, opierając się na badaniu własnym oraz analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż w dniu [...] stycznia 2016 r. badany doznał krwotoku na tle malformacji tętniczo-żylnej do prawej półkuli móżdżku. Z tego powodu, po sporządzeniu protokołu powypadkowego w dniu [...] stycznia 2017 r., został skierowany przez Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w R. do ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby. W odpowiedzi na skierowanie [...] Rejonowa Komisja Lekarska w R. wydała decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., umarzającą postępowanie orzecznicze. Jako podstawę umorzenia postępowania RKL wskazała, że zdarzenie do którego doszło w dniu [...] stycznia 2016 r nie spełnia wymogów definicji wypadku zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się do CKL Skład Orzekający w K., która po zasięgnięciu opinii prawnej w Centralnej Komisji Lekarskiej w W., decyzją z dnia [...] października 2017 r., utrzymała w mocy decyzję komisji I instancji. W konsekwencji, rozpoznany u orzekanego w postępowaniu emerytalno-rentowym przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo-żylnej prawej półkuli móżdżku, stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną, nie pozostają w związku ze służbą (schorzenie nie figuruje w - rozporządzeniu MSWiA z dnia [...] września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej), a wynikłe stąd inwalidztwo, nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

W skardze na powyższe orzeczenie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. H., reprezentowany przez pełnomocnika zarzucił Centralnej Komisji Lekarskiej:

- błędne niezastosowanie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych, przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą, poprzez bezpodstawne uznanie, iż wypadek jakiemu uległ skarżący w dniu [...] stycznia 2016 r. tj. przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo-żylnej prawej półkuli móżdżku, stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną, nie spełnia wymogów przyjętej definicji wypadku, zawartego w cytowanym powyżej przepisie w sytuacji, gdy kompleksowa i całościowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dokumentacja medyczna z dnia zdarzenia, pozwala z cała pewnością zakwalifikować zaistniałe zdarzenie jako tzw. wypadek przy pracy, który miał miejsce w związku jak też i w trakcie pełnienia służby zawodowej i z pewnością nie jest on wynikiem nagłego rozwoju (ujawnienia się, pogorszenia, pogłębienia) schorzeń samoistnych, wewnętrznych stwierdzanych u skarżącego przed wypadkiem, ujawniających się bez zadziałania czynnika zewnętrznego;

- błędne uznanie przez organ, iż zdiagnozowane schorzenie u skarżącego tj. przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo-żylnej prawej półkuli móżdżku, stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną nie figuruje w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz, że nie pozostaje ono w związku ze służbą, a nadto wynikłe stąd inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku pozostające z pełnieniem służby;

- naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, 7, 75 § 1, 77 oraz 80 K.p.a., przejawiające się w tym, że nie zostały one zastosowane, mimo że zebrany przez organ materiał dowodowy okazał się być niekompletny i budzący wątpliwości, a wnioski końcowe i konkluzje organu oderwane od wcześniejszych wywodów, które to finalnie skutkowały wydaną błędnie decyzją;

- naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 8 K.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich działań mających na celu wnikliwe i wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy, a przez to wadliwym ustaleniu stanu faktycznego, oraz rzeczywistej przyczyny i warunków w jakich doszło do wypadku przy pracy w trakcie służby z udziałem skarżącego.

W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie w całości i zmianę zaskarżonej decyzji Składu Orzekającego Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w K. z dnia [...] października 2017r., wydanej po rozpatrzeniu odwołania skarżącego M. H. od orzeczenia [...] z dnia [...] czerwca 2017r. oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w dniu [...] stycznia 2016 r. podczas służby - jako funkcjonariusz Policji - doznał krwotoku na tle malformacji tętniczo-żylnej do prawej półkuli móżdżku.

W wyniku doznanego wypadku przy pracy oraz w jego następstwie sporządzono protokół tzw. powypadkowy, a następnie w dniu [...] stycznia 2017 r. został skierowany przez Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w R. celem ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby. W odpowiedzi na powyższe [...] Rejonowa Komisja Lekarska w R. wydała decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2017r. umarzającą postępowanie orzecznicze, jako podstawę umorzenia postępowania podała, że zdarzenie, do którego doszło w dniu [...] stycznia 2016 r. nie spełnia wymogów definicji wypadku zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą. Od ww. decyzji odwołał się do CKL w K., która po zasięgnięciu opinii prawnej w Centralnej Komisji Lekarskiej w W., decyzją z dnia [...] października 2017 r., finalnie utrzymała w mocy decyzję Komisji I Instancji. W konsekwencji, jak podano w uzasadnieniu decyzji rozpoznany u orzekanego w postępowaniu emerytalno-rentowym przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo-żylnej prawej półkuli móżdżku, stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną, nie pozostają w związku ze służbą, a wynikłe stąd inwalidztwo, nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

Skarżący zaznaczył, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,

W myśl natomiast art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ocenie skarżącego jego skarga poddana takiej kontroli zasługuje na uwzględnienie w całości.

Zdarzenie jakie miało miejsce podczas pełnienia przez niego służby w Policji w dniu [...] stycznia 2016 r. spełnia bowiem przesłanki wypadku przy pracy określone w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r.

Przy kwalifikacji konkretnej okoliczności jako przyczyny zewnętrznej zdarzenia stanowiącego wypadek ważne jest bowiem, aby stanowiła ona przyczynę sprawczą, natomiast nie musi być ona przyczyną wyłączną, jedyną.

Skarżący podkreślił, iż fakt, że krwotok ujawnił się właśnie w trakcie wykonywania przez niego obowiązków służbowych wynikł, tylko i wyłącznie z okoliczności i obłożenia pracy jakie towarzyszyły mu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych i silnego stresu, którego doznał. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego.

W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasad ogólnych określonych w przepisach art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez niezachowanie standardów obiektywizmu niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia przez organ administracji w demokratycznym państwie prawnym.

Wskazane uchybienia dotyczą decyzji organów obu instancji i nie mogą być konwalidowane w postępowaniu przed Sądem, gdyż działanie takie naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W związku z tym uchylenie decyzji organów obydwu instancji jest niezbędne dla finalnego załatwienia sprawy.

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie podnosząc, iż skarżący kwestionuje orzeczenie CKL w zakresie nieuznania, że inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą i nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą. Orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie natomiast wskazuje, że orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą czy z wypadkiem m.in. dla celów emerytalno-rentowych nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Orzeczenia te nie mają samodzielnego bytu - są poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach emerytalno-rentowych. Orzeczenia powyższe mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości.

Skarżącemu w zakwestionowanym zakresie, przysługuje zatem prawo odwołania do sądu powszechnego od decyzji rentowej wydanej przez odpowiedni organ właściwy w sprawie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, tj. od decyzji wydanej przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

W tym stanie rzeczy, wniosek o odrzucenie skargi jest uzasadniony na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2018 r. doprecyzował, że przedmiotem zaskarżenia jest orzeczenie CKL w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] października 2017 r. utrzymujące w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW z dnia [...] czerwca 2017 r. w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa oraz związku stwierdzonych schorzeń ze służbą w Policji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że o zdolności psychicznej i fizycznej policjantów do służby w jednostkach Policji orzekają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Komisje te działają w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1822). Zgodnie z art. 16 ww. ustawy komisje te orzekają w dwóch instancjach - rejonowe komisje lekarskie jako pierwsza instancja oraz Centralna Komisja Lekarska w drugiej instancji. Oceniają one zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby w Policji, orzekają ponadto o stopniu uszczerbku na zdrowiu spowodowanym wypadkiem lub chorobami pozostającymi w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, związku schorzeń i ułomności ze służbą, inwalidztwie i związku inwalidztwa ze służbą, związku śmierci ze służbą, zdolności do pracy, wskazań i przeciwskazań dotyczących zatrudnienia funkcjonariusza niezdolnego do służby.

Orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza z nich związana jest z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest więc stan zdrowia osoby w celu zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, czy z niej zwalniana. Decyzje te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co potwierdziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97. Wprawdzie uchwała ta dotyczyła wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, jednakże oceniając zakres kompetencji oraz rodzaje rozstrzygnięć wydawanych przez te komisje w ocenie Sądu, nie ma podstaw do uznania, że komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych nie miałyby podlegać kontroli sądu administracyjnego.

Drugą kategorią orzeczeń wydawanych przez omawiane komisje stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych lub rentowych, czy emerytalnych. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Dzieje się tak dlatego, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez komisje lekarskie, lecz przez właściwe organy emerytalno-rentowe. Orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w tych postępowaniach mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą w Policji dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11.

Skarżący został o powyższym pouczony przez organ w orzeczeniu z dnia [...] października 2017 r. W pouczeniu zawartym w tym orzeczeniu poinformowano go bowiem, że skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych.

M. H. zaskarżył jednak w całości orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, a więc także w zakresie dotyczącym określenia grupy inwalidztwa oraz ustalenia związku schorzeń ze służbą w Policji. Na tą kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi w tym zakresie.

Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby w Policji Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wykaz chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, określa rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898), które wydane zostało w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

Przyczyną przyznania skarżącemu M. H. kategorii zdolności do służby "C" – trwale niezdolny do służby w Policji było rozpoznane u niego schorzenie przebyty krwotok do móżdżku z malformacji tętniczo-żylnej prawej półkuli móżdżku. Stan po embolizacji malformacji z utrzymującym się osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej i mową dyzartryczną zakwalifikowane według § 74 p.2 załącznika do ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r.

Rozpoznanie powyższe zostało oparte na zgromadzonej dokumentacji medycznej oraz wynikach przeprowadzonych badań i nie było kwestionowane przez skarżącego. Skarżący kwestionował orzeczenie jedynie w części stwierdzającej, że powyższe schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą wojskową i nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą, co nie może być jednak przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Rozpoznane schorzenie, określone w § 74 p.2 załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. dawało podstawę do przyznanie skarżącemu kategorii "C" – trwale niezdolny do służby w Policji.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych utrzymujące w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w zakresie przyznania skarżącemu kategorii zdolności do służby w Policji "C", odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.