Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1247/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. Agnieszka Dzięcioł po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2018 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz S. S. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzja nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. Prezydent [...] orzekł o nałożeniu na S. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą S. kary pieniężnej w wysokości 15.000 zl za przejazd w dniu [...] grudnia 2017 r. pojazdem nienormatywnym (samochód ciężarowy marki [...] nr rej. [...]) po drodze publicznej (ul. [...]) bez zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

W uzasadnieniu opisano wyniki postępowania dowodowego, wskazano sposób naliczenia kary oraz przytoczono obowiązujące w tej mierze przepisy prawa.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że na stanowisku kontrolnym zmierzono wymiary i wagę pojazdu oraz naciski na poszczególne osie. Pomiarów dokonano przy użyciu sprzętu pomiarowego posiadającego aktualne świadectwa legalizacji, które przedstawiono osobie kontrolowanej. Mogła ona także uczestniczyć w procedurze pomiarowej. Została sporządzona dokumentacja fotograficzna oraz protokół nr [...], w którym zapisano wyniki wykonanych pomiarów. Protokół został podpisany przez osobę kontrolowaną.

Zarząd Dróg Miejskich zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. poinformował Stronę, że przed wydaniem decyzji może - zgodnie z art. 10 Kpa - zapoznać się z dokumentacją i wypowiedzieć się co do niej w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia.

Strona skorzystała z przysługującego jej prawa, w dniu 9 stycznia 2017 r. udostępniono Stronie dokumenty i nie wniosła żadnych uwag.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. poinformowano Stronę, że przygotowywana jest decyzja administracyjna. Jednocześnie skorygowano błędnie wyliczone w protokole kontroli przekroczenia nacisków niektórych osi pojazdu.

Decyzję organu I instancji doręczono stronie w dniu 22 lutego 2018 r.

Od powyższej decyzji odwołanie w dniu 26 lutego 2018 r. wniósł S. S.

Podał, iż świadczy usługi firmie C., którą poinformował o masie rzeczywistej pojazdu i jego maksymalnej ładowności. Zdaniem odwołującego to na tej formie spoczywa odpowiedzialność za przeładowanie pojazdu, gdyż ona posiada systemy komputerowe które odmierzają zadaną ilość materiałów.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 140aa ust. I, 2, 3 pkt 1 i art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit d ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji SKO podało, że w przypadku naruszeń zakazu, o którym mowa w art. 64 ust. 2 prd za przejazd pojazdem nie normatywnym nakłada się karę jak za przejazd bez zezwolenia. Wynik kontroli samochodu ciężarowego marki [...] nr rej. [...], o DMC 32.000 kg. kierowanego przez A. B., przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2017 r. wykazał rzeczywistą masę całkowitą 34.200 kg. nacisk osi nr 3 - 10.250 kg. nacisk osi nr 3 - 9.800 kg oraz nacisk tylnej osi podwójnej 20.050 kg (przy dopuszczalnej wartości 18.000 kg). Pojazd przewoził ładunek podzielny - beton.

Zdaniem Kolegium, czynności kontrole wykonano prawidłowo, a dowód w postaci protokółu z tych czynności zasługuje na uwzględnienie.

Kolegium stwierdziło, iż podmiot wykonujący przejazd nic może się uwolnić od kary przez proste twierdzenie, iż nie miał możliwości zważenia masy załadowanego towaru, a winien to zrobić podmiot zlecający przejazd (czyli że zachodzi przesłanka z art. 140aa ust. 4 ustawy). SKO podkreśliło że od podmiotu świadczącego profesjonalną działalność gospodarczą w zakresie przewozu towarów należy wymagać takiego zorganizowania tego transportu, aby nie narażał się na przekraczanie obowiązujący przepisów prawa. Może to uczynić bądź poprzez przeniesienie odpowiedzialności na załadowcę (w drodze stosownej umowy. w której ów załadowca przyjmie odpowiedzialność za ewentualne zaistnienie przejazdu nienormatywnego). albo w drodze własnych działań o charakterze organizacyjno-technicznym.

Dopóki jednak nie wykaże się podjęciem tak opisanych działań, nic można uznać że podmiot dochował należytej staranności przy realizacji czynności związanych z przejazdem lub nie miał wpływu na powstanie naruszenia

W tych okolicznościach SKO w [...] uznało, że rozstrzygnięcie organu I instancji o nałożeniu kary w wysokości 15.000 zł było zasadne i należało utrzymać je w mocy.

Na powyższą decyzje Kolegium z dnia [...] maja 2018 r., S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej:

1. Naruszenie art. 71 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) - dalej k.p.a. polegające na zmianie treści protokołu kontroli w zakresie istotnych elementów stanu faktycznego, mających istotny wpływ na wynik postępowania, w trybie nieprzewidzianym przez ustawę,

2. Naruszenie art. 7 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niezgromadzeniu w aktach sprawy wiarygodnego materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego w zakresie rzeczywistego wpływu specyfiki ładunku jakim jest beton w stanie płynnym i sposobu jego przewozu, jak również konstrukcji pojazdu na poprawność uzyskanych wyników pomiaru nacisku osi oraz ustalonej na tej podstawie rzeczywistej masy całkowitej pojazdu.

3. Naruszenie art. 107 § 3 k.p,a, poprzez nieodniesienie się w treści uzasadnienia decyzji do istotnych okoliczności jakimi były: specyfika konstrukcji pojazdu, sposób przewozu i właściwości fizyczne przewożonego ładunku oraz ich wpływ na wynik dokonanych pomiarów nieautomatyczną wagą do pomiarów statycznych, jak również pominięcie w treści uzasadnienia faktycznego informacji na temat ruchu mieszalnika w trakcie czynności ważenia.

4. Naruszenie zasad poprawnego pomiaru nacisku koła lub osi pojazdu, opisanego w treści instrukcji producenta użytej podczas kontroli wagi [...], wskazujące iż bez względu na przyczynę przesunięcie środka ciężkości ważonego pojazdu każdorazowo powoduje to wystąpienie błędu pomiarowego.

W uzasadnieniu skargi strona podkreśliła, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy (szczególnie "sprostowany" protokół kontroli) nie dawał podstaw do wymierzenia kary pieniężnej w określonej przez organ wysokości.

Odpowiadając na skargę Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy obydwu instancji dopuściły się naruszenia przepisów – art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a., albowiem nie dopełniły ciążącego na nich obowiązku wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy.

W toku postępowania przed organem I instancji dokonano kontroli pojazdu skarżącego. W oparciu o wyniki kontroli stwierdzono nienoramatywność pojazdu i wymierzono karę pieniężną w wysokości 15.000 złotych. Jednakże w uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji podał, że pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. poinformowano Stronę, że skorygowano błędnie wyliczone w protokole kontroli przekroczenia nacisków niektórych osi pojazdu.

Organ nie podał jednak na czym polegała owa korekta protokółu i co było jej powodem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w toku postępowania drugoinstancyjnego nie zbadało tej okoliczności przyjmując bezkrytycznie stwierdzenie organu I instancji, pomimo, że na organie odwoławczym ciąży obowiązek całościowego przeprowadzenia postępowania.

Skoro organy obu instancji nie wzięły pod uwagę okoliczności, że protokół kontroli jest najważniejszym dowodem w sprawie dotyczącej kary za przejazd pojazdu nienormatywnego i dowolna modyfikacja wyników tego protokółu bez wskazania jego przyczyn i zachowania stosownej procedury jest niedopuszczalna – to Sąd musi stwierdzić, że w toku postępowania przed organami obu instancji doszło do naruszenia przepisów – art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a.

Organy administracji orzekające w niniejszej sprawie nie dopełniły ciążącego na nich obowiązku wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy. Niedopuszczalne zdaniem Sądu jest dowolne kształtowanie materiału dowodowego - korekta wyników protokołu bez podania jej przyczyny i trybu przeprowadzenia.

Zadaniem organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie zatem przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego, a następnie rozstrzygnięcie sprawy z uwzględnieniem wywodów prawnych zawartych w niniejszym wyroku.

Tak więc, Sąd uwzględnił zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.