Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 874/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 42 par. 4
journal: Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno ( spr. ) Sędziowie Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Sędzia del. WSA Leszek Kamiński Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] Spółka Akcyjna w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 378/08 w sprawie ze skargi [...] Spółka Akcyjna w Z. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

13.08.09

II OSK 874/09

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 378/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę "[...]" Spółki Akcyjnej w Z. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w T., działając w oparciu o art. 25 ust. 2 w zw. z art. 14 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym T.J. przez "[...]" S.A. w Z.. W uzasadnieniu uchwały Rada Miejska wskazała, że wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z [...] września 2007 r. radny T.J. został przywrócony do pracy na poprzednich warunkach. Sąd Apelacyjny w G. oddalił w całości apelację pracodawcy. Mimo tych orzeczeń sądów powszechnych pracodawca nie przywrócił radnego do pracy na poprzednim stanowisku. W ocenie Rady Miejskiej odmowa zatrudnienia na innym stanowisku pracy, nie może być powodem rozwiązania stosunku pracy z radnym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "[...]" S.A. domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Skarżąca spółka zarzuciła: 1) naruszenie art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 7 Konstytucji RP oraz art. 25 ust. 2 u.s.g. poprzez błędną wykładnię nie uwzględniającą faktu, że podstawą odmowy rozwiązania stosunku pracy z radnym są wyłącznie zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu i zadaniem Rady było zbadanie tych okoliczności; 2) naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz art. 42 § 2 Kodeksu pracy poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że po wyroku przywracającym radnego do pracy na poprzednim stanowisku, odmowa podjęcia zatrudnienia na innym stanowisku zaproponowanym zgodnie z art. 42 § 2 k.p., nie może być powodem rozwiązania stosunku pracy; 3) naruszenie art. 2, art. 7 Konstytucji RP oraz art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu uchwały omówienia motywów rozstrzygnięcia, ustaleń faktycznych i dowodów, na których zostało ono oparte, a także braku wskazania, które ze zdarzeń było związane z wykonywaniem przez radnego mandatu i mogło mieć wpływ na złożenie przez pracodawcę wniosku o zgodę na rozwiązanie stosunku pracy.

Uzasadniając swoje zarzuty spółka wskazała, że T.J., był zatrudniony u niej na podstawie umowy o pracę od [...] października 2006 r. na czas nieokreślony na stanowisku menadżera do spraw rozwoju. W dniu [...] kwietnia 2007 r. spółka rozwiązała z radnym umowę o pracę. Radny wyrokiem sądu został przywrócony do pracy. Pismem z [...] września 2007 r. pracodawca powierzył radnemu - w trybie art. 42 § 4 k.p. - wykonywanie pracy biurowej za wynagrodzeniem w wysokości otrzymywanej przed wypowiedzeniem. Było to uzasadnione potrzebami pracodawcy i odpowiadało kwalifikacjom pracownika. Taki tryb postępowania jest dopuszczalny w świetle powołanych przez skarżącą wyroków Sądu Najwyższego. Radny bez podania przyczyn, odmówił odbioru i podpisania oświadczenia pracodawcy o powierzeniu mu innej pracy na okres nieprzekraczający 3 miesięcy. Nie pojawił się więcej w miejscu pracy i nie przedstawił usprawiedliwienia swej nieobecności. Skarżąca spółka wnioskiem z [...] września 2007 r. zwróciła się do Rady Miejskiej w T. o zezwolenie na rozwiązanie umowy o pracę z radnym, z uwagi na rażące naruszenie obowiązków pracowniczych.

Istotną w sprawie jest kwestia, że art. 25 ust. 2 u.s.g. przewiduje odmowę rady gminy na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku jest zdarzenie związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Zatem ochrona pracowników samorządowych nie jest bezwzględna, musi być powiązana z wykonywaniem mandatu, tj. funkcji publicznej. W innym przypadku Rada nie może wyrazić sprzeciwu. Powoływany przepis nie służy ochronie trwałości stosunku pracy radnego, skoro tę funkcję spełnia w stosunku do wszystkich pracowników w równym stopniu prawo pracy, z uwzględnieniem zasady równości określonej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Ochrona trwałości stosunku pracy radnego przyznana została w celu umożliwienia jednoczesnego realizowania przez pracownika obowiązków wynikających ze stosunku pracy i funkcji publicznych wnikających z powierzonego mandatu. W razie konfliktu interesów ustawodawca broni pracownika będącego jednocześnie radnym. W każdym wypadku zastosowania powyższej regulacji rada gminy jest zobowiązana wykazać, że wykonywanie przez pracownika mandatu radnego, choćby w najmniejszym stopniu, determinuje decyzję pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę. W rozpatrywanej sprawie nie wykazano takiego związku. Jedyną przyczyną rozwiązania umowy o pracę z T.J. była odmowa podjęcia pracy, bez uzasadnienia. Dalej spółka podniosła, że w uzasadnieniu uchwały nie wskazano, kiedy i w jaki sposób radny zgłosił gotowość do podjęcia powierzonej przez pracodawcę pracy.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w T. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu zaznaczył, że znaczna część stanu faktycznego przytoczonego w skardze miała miejsce przed uprawomocnieniem się wyroku Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R. z [...] stycznia 2008 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. o przywróceniu do pracy radnego. Jeżeli chodzi o motywy skarżonej uchwały to Przewodniczący stwierdził, że wcześniej specjalna komisja Rady przeprowadziła postępowanie wyjaśniające. Uznała ona, że sprawa ma związek z wcześniejszym utrudnieniem przez pracodawcę pełnienia funkcji radnego przez T.J. i niewykonaniem wyroku sądu powszechnego o przywrócenie radnego do pracy. Na koniec wskazał, że kwestie okoliczności dotyczących stosunku pracy, a w szczególności warunki przywrócenia do pracy, skuteczności zmiany warunków pracy przy przywróceniu do pracy, czy niezachowania terminów zgłoszenia gotowości do pracy powinny być rozpatrywane przed sądem pracy.

W uzasadnieniu swojego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że stosownie do art. 25 ust. 1 i 2 u.s.g. radny korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariusza publicznego w związku z wykonywaniem mandatu radnego. Oznacza to, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy. Z naruszeniem tych wymogów prawa firma "[...]" wypowiedziała T.J. stosunek pracy przed uzyskaniem zgody Rady Miejskiej w T.. Doprowadziło to do przywrócenia T.J. do pracy na poprzednich warunkach prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z [...] września 2007 r., [...].

Pismem z [...] września 2007 r. skarżąca spółka zawiadomiła T.J., że przywraca go do pracy wzywając go jednocześnie do stawienia się w kadrach firmy [...] września 2007 r. o godz. 800. O tym, kiedy ma się stawić w firmie T.J. dowiedział się w dniu [...] września 2007 r., a stawił się w zakładzie pracy [...] września 2007 r. Tego dnia wręczono mu nowy zakres czynności wymagający jego obecności w zakładzie pracy. Odmówił jego podpisania i nie podjął nowych obowiązków wynikających z pisma z [...] września 2007 r. W dniu [...] stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy w G. wyrokiem w sprawie [...] oddalił apelację firmy "[...]" S.A. W wyroku tym Sąd Okręgowy w G. wskazał na naruszenie przez pracodawcę przepisu art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.

W dniu [...] maja 2008 r. Rada Miejska w T. podjęła zaskarżoną uchwałę. Z protokołu Komisji do zbadania sprawy rozwiązania stosunku pracy z radnym T.J. wynika, iż skarżąca wypowiedziała mu pracę [...] września 2007 r., a w dniu [...] maja 2007 r. zwróciła się do Rady Miejskiej w T. o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym umowy o pracę. Skarżąca wskazała, że w posiadaniu Rady jest notatka, iż na zawiadomieniu o sesji w dniu [...] stycznia 2007 r. adresowym pismem do firmy "[...]" S.A. widnieje adnotacja "nie wyrażam zgody". Dowodzi to, że rozwiązanie stosunku pracy miało związek z wykonywaniem przez T.J. obowiązków radnego.

Podzielając ten pogląd Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w R. T.J. został przywrócony do pracy na tych samych warunkach. Z pisma skarżącej z [...] września 2007 r. wynika inny niż przed przywróceniem do pracy zakres obowiązków. Powyższe świadczy o słusznym stanowisku Rady Miejskiej w T.. Działanie skarżącej można traktować jako próbę obejścia wyroku Sądu Rejonowego w R.. Podstawą działania Rady Miejskiej w T. jest przepis art. 25 ust. 2 u.s.g.

Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka "[...]" wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.

- art. 42 § 4 k.p., oraz art. 45 § 1 kodeksu pracy poprzez błędną ich wykładnię, polegającą na przyjęciu, że powierzenie T.J. "innego niż przed przywróceniem do pracy zakresu obowiązków" stanowi próbę obejścia wyroku Sądu Rejonowego w R., a tym samym czyni zasadną uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów wskazuje, iż nieprawomocność wyroku przywracającego do pracy nie stanowi przeszkody - w jego wykonaniu przez pracodawcę i przywróceniu pracownika do pracy, a pracodawca w wykonaniu wyroku przywracającego do pracy na poprzednich warunkach może powierzyć pracownikowi na podstawie art. 42 § 4 k.p. inną pracę, niż określona w umowie o pracę, a pracodawca nie ma prawa odmówić jej wykonywania;

- art. 25 ust. 1 i ust. 2 u.s.g. poprzez błędną ich wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wyrok Sądu przywracający T.J. do pracy oraz odmowa radnego wykonywania pracy na stanowisku i w okresie wyznaczonym zgodnie z przepisami kodeksu pracy nie może być powodem rozwiązania z nim umowy o pracę, w sytuacji, gdy podstawą odmowy rozwiązania stosunku pracy z radnym w myśl tego przepisu są wyłącznie zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu;

- art. 25 ust 1 i ust. 2 u.s.g. poprzez niewłaściwe zastosowanie, będące wynikiem błędnego rozumienia przez Sąd jego funkcji, to jest przez pryzmat okoliczności nie związanych z wykonywaniem mandatu radnego.

2. rażące naruszenie przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na przedstawieniu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, a także naruszenie art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a.,

- art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, pomimo że dostarczony materiał dowodowy przemawiał za tym, iż wniosek z [...] września 2007 roku skierowany do Rady Miasta T. o zezwolenie na rozwiązanie umowy o pracę z radnym T.J. z uwagi na rażące naruszenie obowiązków pracowniczych, a także kolejne wnioski skarżącego i podane w nich okoliczności, przemawiały za tym, że rozwiązanie umowy o pracę z T.J. nie ma jakiegokolwiek związku ze sprawowaną przez niego funkcją radnego;

- art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz 80 k.p.a. polegające na tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo że zebrany przez organ materiał dowodowy okazał się być niewystarczający i zachodziła konieczność jego uzupełnienia o zawnioskowane przez skarżącego dowody.

Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne wniesiono o 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, względnie 2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według obowiązujących norm.

W uzasadnieniu podniesiono, że T.J., był zatrudniony w "[...]" S.A. na podstawie umowy o pracę, na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku menedżera ds. rozwoju. W dniu [...] kwietnia 2007 r. skarżący rozwiązał z radnym umowę o pracę za wypowiedzeniem, jednak wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z [...] września 2007 r. radny T.J., został przywrócony do pracy na poprzednich warunkach. Pomimo, że skarżący wystąpił z apelacją i dopiero wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z [...] stycznia 2008 r., sygn. akt [...] została ona oddalona, a wyrok Sądu I Instancji stał się prawomocny, już [...] września 2007 roku postanowił dobrowolnie wykonać wyrok (nieprawomocny) Sądu I Instancji, i przywrócił do pracy T.J., wzywając jednocześnie pracownika do stawienia się w siedzibie pracodawcy w wyznaczonym terminie i o wyznaczonej godzinie ([...] września 2007, g. 8.00).

T.J. stawił się w miejscu pracy dopiero [...] września 2007 r., o godzinie 1150, nie przedstawiając usprawiedliwienia swej nieobecności. Pracodawca, pismem z dnia [...] września 2007 r., powierzył radnemu T.J. na okres od dnia [...] września 2007 r. do dnia [...] września 2007 r. w trybie art. 42 § 4 k.p. wykonywanie pracy biurowej w Zakładzie "[...]" w K., ul. [...] z tym samym wynagrodzeniem, co było uzasadnione potrzebami pracodawcy i odpowiadało kwalifikacjom pracownika. W ramach powierzonej pracy zlecono T.J. zapoznanie się z technologią produkcji i opracowania koncepcji rozwoju sprzedaży wyrobów lakierowanych na rynku polskim oraz rynkach europejskich a także pozostałych terenów Europy, a także przygotowanie analizy zawierającej porównanie wyrobów pracodawcy z wyrobami lakierowanymi konkurencji i wskazanie działań koniecznych dla wprowadzenia zmian celem uzyskania wzrostu sprzedaży.

Radny w dniu [...] września 2007 r., bez podania przyczyny, odmówił odbioru i podpisania oświadczenia pracodawcy dotyczącego powierzenia innej pracy na okres nie przekraczający 3 miesięcy, i więcej w miejscu pracy się nie pojawił, nie przedstawiając także nigdy żadnego usprawiedliwienia swej nieobecności.

Wnioskiem z [...] września 2007 skarżący zwrócił się do Rady Miasta T. o zezwolenie na rozwiązanie umowy o pracę z T.J. z uwagi na rażące naruszenie obowiązków pracowniczych. Rada Gminy T. podjęła ostatecznie uchwałę dopiero w dniu [...] maja 2008 r. We wskazanej uchwale nr [...] Rada Miejska nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, argumentując jak następuje: pracodawca nie przywrócił radnego T.J. do pracy na poprzednie stanowisko, a więc nie wykonał wyroku sądu w tej sprawie; radny T.J. ma prawo domagać się zatrudnienia na tym samym stanowisku jakie zajmował poprzednio; po wyroku sądu przywracającym radnego do pracy na poprzednie stanowisko, odmowa radnego podjęcia zatrudnienia na innym stanowisku pracy, nie może być powodem rozwiązania z nim stosunku pracy.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku należy uznać za zapadły z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz rażącym naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

1. Przede wszystkim Sąd przedstawił stan sprawy niezgodnie ze stanem faktycznym, wynikającym już ze zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd nie rozdzielił bowiem dwóch odrębnych stanów faktyczno-prawnych, które pojawiły się w aspekcie wydania przez Miasto T. uchwały wyrażającej zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym T.J.. Pierwszy z tych stanów obejmuje zatrudnienie T.J. na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu [...] października 2006 roku, a wypowiedzianej za 1 - miesięcznym okresem wypowiedzenia w dniu [...] kwietnia 2007 roku. Zamyka się on przywróceniem T.J. do pracy [...] września 2007 roku, w wykonaniu nieprawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R. z [...] września 2007 r., przywracającego pracownika do pracy na poprzednich warunkach. Do pierwszego ze stanów faktyczno-prawnych należy zwrócenie się przez [...] S.A. w dniu [...] maja 2007 roku do Rady Miejskiej w T. o przyjęcie do wiadomości faktu rozwiązania umowy o pracę i wyrażenie zgody na rozwiązanie tej umowy o pracę. Uchwałą nr [...] z [...] maja 2007 r. Rada Miejska w T. nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Zdarzenia, które miały związek z pierwszym z przytoczonych stanów faktyczno-prawnych nie mogą mieć żadnego znaczenia prawnego w niniejszej sprawie, gdyż dotyczyła ich zupełnie inna uchwała Rady Miejskiej T..

Drugi ze stanów faktyczno-prawnych obejmuje okres od dobrowolnego przywrócenia T.J. do pracy na poprzednich warunkach do daty wydania przez Gminę T. uchwały nr z [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Ten stan powinien być przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, albowiem bezpośrednio odnosił się on do zaskarżonej uchwały nr [...] z [...] maja 2008 r. i poprzedzających jej podjęcie zdarzeń.

Wniosek z [...] września 2007 roku skierowany do Rady Miasta T. o zezwolenie na rozwiązanie umowy o pracę z radnym T.J. z uwagi na rażące naruszenie obowiązków pracowniczych spowodowany był okolicznościami, które nastąpiły po dniu [...] września 2007 roku, a mianowicie niestawieniu się pracownika do pracy w wyznaczonym terminie, odmowa podjęcia pracy, opuszczenie miejsca pracy, brak usprawiedliwienia nieobecności. Wniosek ten, ponawiany wielokrotnie z uzasadnieniem tych samych okoliczności o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę, nie miał żadnego związku z funkcją radnego, jaką T.J. sprawował. Odmówił on bowiem podjęcia pracy i więcej w zakładzie pracy się już nigdy nie pojawił. Trudno dopatrywać się jakiegokolwiek związku czy zależności pomiędzy podstawą rozwiązania stosunku pracy a sprawowaniem funkcji radnego. Wobec powyższego stwierdzenie Sądu I instancji, w którym podziela on pogląd skarżonego organu, iż rozwiązanie stosunku pracy miało związek z wykonywaniem przez T.J. obowiązków radnego, pozostaje w oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Stąd też zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania a to: art. 141 § 4 p.p.s.a. polegający na przedstawieniu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym a także naruszenia przepisów postępowania to jest art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. jest w pełni uzasadniony.

2. Sąd ustalił, że z pisma skarżącej z [...] września 2007 r. wynika inny niż przed przywróceniem do pracy zakres obowiązków i powyższe świadczy o słusznym stanowisku Rady Miejskiej w T. a działanie skarżącej można traktować jak próbę obejścia wyroku Sądu Rejonowego w R.. Przepis art. 42 § 4 k.p. przewiduje możliwość powierzenia pracownikowi w przypadkach uzasadnionych potrzebami pracodawcy, innej pracy niż określona w umowie o pracę na okres nie przekraczający 3 miesięcy, jeżeli nie powoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika, a pracownik nie ma prawa odmówić wykonywania w ten sposób powierzonej pracy. Stanowiska doktryny i orzecznictwa w tym zakresie są jednolite i oczywiste. Radny T.J. otrzymał od pracodawcy w dniu stawienia się do pracy [...] września 2008 roku polecenie wydane na mocy art. 42 § 4 k.p. wykonywania przez okres około 2 tygodni pracy w K.. Praca ta była pracą zgodną z zawartą przez radnego umową o pracę, przedłożonym mu zakresem obowiązków oraz z posiadanymi przez niego kwalifikacjami a zlecenie T.J. pracy na terenie K. zostało dokonane zgodnie z obowiązującymi przepisami, na mocy art. 42 § 2 k.p. Z dokumentacji nie wynikają ustalenia stron odnośnie zobowiązania pracodawcy do powierzenia pracownikowi opisanych w jego piśmie z [...] września 2007 r. "narzędzi" - to jest samochodu, laptopa i telefonu, od których wydania warunkował on "gotowość" do pracy. W orzeczeniu z 18 kwietnia 2000 roku (I PKN 602/99) Sąd Najwyższy stwierdził, że nieprawomocność wyroku nie stanowi przeszkody w jego wykonaniu przez pracodawcę i przywróceniu pracownika do pracy, a pracodawca w wykonaniu wyroku przywracającego do pracy na poprzednich warunkach może powierzyć pracownikowi na podstawie art. 42 § 4 k.p. inną pracę, niż określona w umowie o pracę, jeżeli wykonywanie pracy na stanowisku zajmowanym przez niego przed rozwiązaniem stosunku pracy nie jest możliwe z przyczyn organizacyjnych. W świetle przytoczonych przepisów prawa i orzecznictwa, zajęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stanowisko, że powierzenie T.J. "innego niż przed przywróceniem do pracy zakresu obowiązków" stanowi próbę obejścia wyroku Sądu Rejonowego w R., jest pozbawione podstaw i stanowi o błędnej wykładni przepisów art. 42 § 4 i art. 45 § 1 k.p.

3. W skardze na uchwałę Rady Miejskiej w T., wniesionej 29 08 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący złożył szereg wniosków dowodowych, na nieobecność radnego J. w pracy oraz braku usprawiedliwienia nieobecności. Dowody te nie zostały przeprowadzone. Sąd nie dostrzegł, że materiał dowodowy mógłby zostać uzupełniony o wnioskowane w skardze dowody, w tym dowód z zeznań wskazanych świadków, na okoliczności mające podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Brak jest w uzasadnieniu wyroku wyjaśnienia przyczyn nie przesłuchania świadków, oraz oceny pozostałego przedstawionego przez skarżącego materiału dowodowego.

4. Sąd ustalił, że podstawą działania Rady Miejskiej w T. jest przepis art. 25 ust. 2 u.s.g. i stanowisko Rady jest słuszne, mając na uwadze, że działanie skarżącej polegające na powierzeniu T.J. innego zakresu obowiązków należy traktować jako próbę obejścia wyroku Sąd Rejonowego w R.. Ochrona pracowników samorządowych nie jest jednak bezwzględna. Uchwała Rady Miejskiej o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym lub jej odmowa, stanowi realizację przyznanych ustawowo uprawnień jako organowi szeroko pojętej władzy publicznej, jednakże wskazany przepis należy interpretować w ten sposób, że Rada Miejska może odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym wyłącznie w przypadku, gdy podstawą tego rozwiązania są zdarzenia związane z wykonywaniem radnego mandatu. Podejmując uchwałę w granicach uznania administracyjnego o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, rada gminy musi mieć na uwadze fakt, że szczególna ochrona trwałości stosunku pracy radnego przyznana została w celu umożliwienia jednoczesnego realizowania przez pracownika obowiązków wynikających ze stosunku pracy i funkcji publicznych wynikających z powierzonego mandatu. Ochrona stosunku pracy radnego jest uzasadniona wyłącznie w sytuacji, gdy zostanie udowodnione, że do rozwiązania stosunku pracy nie doszłoby, gdyby pracownik nie posiadał mandatu radnego. Tak więc w każdym przypadku niewyrażenia zgody przez radę gminy na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powinno być wykazane, że wykonywanie przez pracownika mandatu radnego, choćby w najmniejszym stopniu, determinuje decyzję pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę. Poza tym uchwała rady gminy musi zostać poprzedzona ustaleniem, że u podstaw rozwiązania stosunku pracy nie legły inne zdarzenia, obiektywnie uzasadniające konieczność zwolnienia pracownika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz U Nr 153, poz. 1270 ze zm.). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie są trafne, ponieważ wbrew twierdzeniu skarżącej Spółki T.J. nie został przywrócony do pracy. Należy bowiem mieć na względzie, że w dniu [...] września 2007 r., kiedy to przedstawiono mu propozycję pracy biurowej w Zakładzie "[...]" w K., z powołaniem się na art. 42 § 4 k.p., wyrok Sądu Rejonowego w R. z [...] września 2007 r. był nieprawomocny, co oznacza m.in., że nie podlegał wykonaniu. Mówiąc innymi słowy, nie wywoływał on jeszcze skutku w postaci przywrócenia T.J. do pracy na poprzednim stanowisku. Zatem w dniu [...] września 2007 r. - kiedy to podjęto rozmowy w sprawie - T.J. nie był pracownikiem Spółki "[...]", a więc nie można było mu powierzyć innej pracy niż określona w umowie o pracę na okres nie przekraczający 3 miesięcy w roku kalendarzowym, z zachowaniem wynagrodzenia i odpowiadającej kwalifikacjom pracownika. Instytucja określona w art. 42 § 4 k.p. odnosi się bowiem tylko i wyłącznie do osób będących pracownikami.

Trafnie zatem przyjął Sąd I instancji, że wniosek skarżącej Spółki z [...] września 2007 roku skierowany do Rady Miasta w T. o zezwolenie na rozwiązanie umowy o pracę z radnym T.J. z uwagi na rażące naruszenie obowiązków pracowniczych spowodowany był okolicznościami, które nastąpiły po dniu [...] września 2007 roku, był bezprzedmiotowy, bo w tej dacie T.J. ciągle jeszcze nie został przywrócony do pracy, a więc ciągle w sprawie istniał "stan prawno-faktyczny" (używając terminologii skarżącej Spółki) wynikający m.in. z uchwały Rady Miasta w T. z [...] maja 2007 r., nr [...], niewyrażającej zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Przywrócenie do pracy T.J. nastąpiło bowiem dopiero z dniem oddalenia apelacji skarżącej Spółki przez Sąd Okręgowy w G..

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.