Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 542/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par 2 i 3, art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2008r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, W. J., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] kwietnia 2006r., nr [...], podjęte w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, - postanawia – zwolnić W. J. od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

W. J. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wymieniony wniosek złożono w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 542/06, dotyczącej skargi w.w na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na mocy zaskarżonego postanowienia organ administracji nadzoru budowlanego nałożył na W. J. grzywnę w celu przymuszenia.

Sprawa ze skargi W. J. nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. Skarżąca jest obowiązana do wpłaty wpisu sądowego z tytułu wniesienia skargi w wysokości 100 zł. Pozostałe koszty sądowe niniejszej sprawy mogą wiązać się z koniecznością uiszczenia opłat kancelaryjnych czy wpisów sądowych należnych z tytułu wnoszonych środków zaskarżenia.

Sytuacja majątkowa i rodzinna W. J. została szczegółowo opisana w piśmie z dnia 22 kwietnia 2008r., a także we wniosku PPF. Z treści tych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje ze swą wnuczką i jej małoletnią córką. Rodzina nie posiada własnego lokalu mieszkalnego. Zajmuje mieszkanie należące do zasobów komunalnych. W. J. tworzy dla swej wnuczki i prawnuczki rodzinę zastępczą. Łączny miesięczny dochód rodziny został podany na kwotę 1’202 zł. Na ten dochód składa się renta otrzymywana przez W. J., zasiłek rodzinny oraz pomoc dla rodzin zastępczych

Stwierdzono, co następuje:

wniosek skarżącej W. J. zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżąca udowodniła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych z uwagi na grożący rodzinie uszczerbek w wydatkach koniecznych. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie częściowych jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie bieżącego utrzymania lub utrzymania rodziny.

Do takiej oceny wniosku W. J. przekonują bardzo niskie dochody Jej rodziny. Z kwoty 1’202 zł., trzyosobowa rodzina z trudnością pokrywa bieżące potrzeby w postaci zakupu żywności, lekarstw czy opłat za utrzymanie lokalu mieszkalnego. Te potrzeby muszą być znaczne gdyż rodzina musi utrzymać niespełna roczne dziecko S.J.. Koszty opieki nad dzieckiem poważnie obciążają budżet rodziny. Nie można też pominąć kosztów czesnego za pobieranie nauki w liceum dla dorosłych przez S.J.. Dlatego należy zgodzić się opinią skarżącej, że po pokryciu bieżących i niezbędnych kosztów życia rodzinie nie pozostaje kwota, z której można byłoby pokryć choćby część opłat i wydatków sądowych. Przedstawiona we wniosku sytuacja potwierdza, że W. J. jej wnuczka i prawnuczka znajdują się na skraju ubóstwa. Tej negatywnej sytuacji nie może dodatkowo pogarszać obowiązek W. J. do uczestniczenia w kosztach finansowych prowadzonej sprawy. Strona nie powinna być skazywana na dokonywanie wyboru czy pokryć bieżące opłaty za użytkowanie lokalu, zakupić lekarstwa, żywność czy uiścić wpis sądowy należny z tytułu wniesienia skargi. Dlatego należy wobec skarżącej znieść obowiązek uiszczenia kosztów sądowych niniejszej sprawy. Zniesienie tego obowiązku znajduje oparcie w normie art. 246 § 1 pkt 2 p.s.a.

Z tych względów orzeczono o zwolnieniu W. J. od kosztów sądowych w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.