Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 873/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 i par. 2 w zw. z art. 59 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2019 r. sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia 26 lipca 2018 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (zwany dalej "DIAS"), działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 w zw. z art. 59 § 2 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) - dalej jako "k.p.a.", art. 17 § 1 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1314) - dalej jako "u.p.e.a.", po rozpoznaniu wniosku M. B. (dalej jako "Skarżąca", lub "Strona") o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej jako "Naczelnik US) z dnia 30.04.2018 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 31.10.2017 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia ww. zażalenia.

W uzasadnieniu DIAS stwierdził, że ww. postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zostało doręczone Skarżącej w dniu 10 maja 2018 r.

Pismem z dnia 10.07.2018 r. (nadanym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 11.07.2018 r.) Skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie Naczelnika US wywodząc, że uchybienie terminu nastąpiło w sposób niezawiniony. Jako przyczynę tego stanu rzeczy wskazała na działanie operatora pocztowego. Według Strony podmiot ten podał błędną datę odbioru listu poleconego. Strona podkreśla, że przesyłka polecona zawierająca powyższe postanowienie była nieprawidłowo awizowana, co niewątpliwie mogło wprowadzić w błąd co do początkowego i końcowego terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca podkreśliła, że odbiór przesyłki nastąpił w dniu 18.05.2018 r. (jak też wskazano w zażaleniu).

Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia DIAS podkreślił, że aby można było przywrócić termin na wniosek strony postępowania, musi ona spełnić określone ustawowo przesłanki, w tym uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do dokonania danej czynności było niezawinione.

W złożonym wniosku - jak przywołano powyżej - w rzeczywistości Strona kwestionuje prawidłowość awizowania przedmiotowej przesyłki oraz datę jej doręczenia, zamiast przedstawić powody, dla których uznaje swoje działanie za niezawinione. Już z tego powodu organ ocenia, iż wniosek jest nieuzasadniony. Przedmiotem badania w rzeczonym postępowaniu nie jest bowiem prawidłowość doręczenia postanowienia z dnia 31.10.2017r. Postępowanie to sprowadza się do oceny twierdzeń Strony pod kątem tego, czy zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, w tym powołanej wyżej przesłanki.

Niezależnie jednak od powyższego organ podkreślił, że okoliczności sprawy nie potwierdzają, by działanie operatora pocztowego przy doręczaniu rzeczonej przesyłki mogły wpłynąć na wątpliwość, co do terminu do złożenia zażalenia.

Strona odebrała przesyłkę osobiście w FUP UP (ul. [...]) w dniu 10.05.2018 r. (na skutek pozostawienia przez doręczyciela zawiadomienia o jej złożeniu w tej placówce po nieskutecznej próbie doręczenia w dniu 07.05.2018 r.). Potwierdza to zarówno zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, jak i zapisy śledzenia przesyłek (dostęp pod adresem emonitoring.poczta-polska.pl - przesyłka o numerze [...]).

Potwierdzenie odbioru, jak podkreśla organ, stanowi dokument urzędowy, który stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone.

W konsekwencji w opinii DIAS odbiór przesyłki, wbrew twierdzeniom Strony, nie mógł nastąpić w dniu 18.05.2018 r., gdyż zwrotne potwierdzenie odbioru dokumentujące datę doręczenia zostało zwrócone do Urzędu Skarbowego w dniu 11.05.2018 r. (co potwierdza tzw. prezentata Urzędu - pieczątka określająca datę wpływu dokumentu do jednostki).

Nie ulega także wątpliwości, że w postanowieniu Naczelnika US z dnia 30.04.2018 r. znajdowało się wyraźne pouczenie o terminie, w którym należy złożyć skutecznie zażalenie (czego Strona nie kwestionuje).

DIAS stwierdza, że przedstawione przez Skarżącą twierdzenia o "błędnej dacie odbioru listu poleconego" nie dają podstaw do rozpoznania wniosku zgodnie z żądaniem, skoro poświadczyła odbiór przesyłki w dniu 10.05.2018 r., składając własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Próba obarczenia winą za uchybienie terminu operatora pocztowego - w przedstawionym stanie faktycznym - nie ma uzasadnionych podstaw.

Nie można powiedzieć, by Skarżąca natrafiła na przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia uniemożliwiającą zarazem nadanie w terminie zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Opisane przez Stronę działanie nie wpisuje się w żadnej mierze w obiektywny miernik staranności, którego można wymagać od osoby należycie prowadzącej swoje sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie strona podniosła, iż postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika US z dnia 30.04.2018 r.;

art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu błędnego uzasadnienia, w którym organ odwoławczy błędnie przyjął, iż nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W konsekwencji Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone do sądu postanowienie odpowiada prawu.

Jak stanowi art. 58 § 1 k.p.a. - stosowany w postępowaniu egzekucyjnym w administracji odpowiednio na mocy art. 18 u.p.e.a. - w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (58 § 2 ww. ustawy). W myśl art. 58 § 3 tejże przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.

Stosownie do przywołanej wyżej regulacji prawnej jednym z warunków przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić, gdy strona nie mogła dopełnić obowiązku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminowi wyłącza możliwość jego przywrócenia. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie ustawowego terminu, wymaga uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozpoznaniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania, bądź na powstrzymywaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).

W złożonym wniosku Skarżąca w rzeczywistości kwestionuje prawidłowość awizowania przedmiotowej przesyłki oraz datę jej doręczenia, zamiast przedstawić powody, dla których uznaje swoje działanie za niezawinione. Już z tego powodu, jak trafnie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu, istniały podstawy do odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.

Niezależnie jednak od powyższego okoliczności niniejszej sprawy nie potwierdziły, by działanie operatora pocztowego przy doręczaniu zobowiązanej rzeczonej przesyłki mogło wpłynąć na wątpliwość, co do terminu do złożenia zażalenia.

Z akt sprawy wynika, że Skarżąca odebrała przesyłkę osobiście we wskazanym urzędzie pocztowym w dniu 10.05.2018 r. na skutek pozostawienia przez doręczyciela zawiadomienia o jej złożeniu w tej placówce po nieskutecznej próbie doręczenia w dniu 07.05.2018 r.). Potwierdza to zarówno zwrotne potwierdzenie odbioru, jak i zapisy śledzenia przesyłek. Odbiór przesyłki, wbrew twierdzeniom strony, nie mógł nastąpić w dniu 18.05.2018 r., gdyż zwrotne potwierdzenie odbioru dokumentujące datę doręczenia zostało zwrócone do Urzędu Skarbowego w dniu 11.05.2018 r. (co potwierdza pieczątka określająca datę wpływu dokumentu do urzędu).

Jak trafnie zauważa DIAS, mimo tego, że Skarżąca obarcza winą za uchybienie terminu operatora pocztowego, nie konkretyzuje, w czym dokładnie należy jej upatrywać. Samo kwestionowanie poprawności awizowania, abstrahując od samych zasadności tych twierdzeń, także pozostaje bez wpływu na ocenę złożonego wniosku, gdyż data awizowania przesyłki nie wpływa na termin do złożenia zażalenia. Termin ten uzależniony jest od daty doręczenia przesyłki, nie jej awizowania.

Konkludując powyższe, zasadnie DIAS wywodzi, że przedstawione przez Skarżącą twierdzenia o "błędnej dacie odbioru listu poleconego" nie dawały podstaw do rozpoznania wniosku zgodnie z żądaniem. Skarżąca poświadczyła odbiór przesyłki w dniu 10.05.2018 r., składając własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Próba obarczenia winą za uchybienie terminu operatora pocztowego – w przedstawionym stanie faktycznym – nie ma uzasadnionych podstaw. Nie można powiedzieć, by Skarżąca natrafiła na przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia uniemożliwiającą zarazem nadanie w terminie zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Działanie opisane przez stronę nie wpisuje się w żadnej mierze w obiektywny miernik staranności, którego można wymagać od osoby należycie prowadzącej swoje sprawy.

Z tych przyczyn, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) orzeczono jak w wyroku.