Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2136/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 2136/13

UZASADNIENIE

Minister Środowiska decyzją nr [...], z dnia [...] maja 2012 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 z późn zm.), zwaną dalej "ustawą ooś", utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] w zakresie odmowy udostępnienia informacji o środowisku.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Z. P. w dniu 23 stycznia 2012 r. zwrócił się do Ministra Środowiska z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii mapy projektu zagospodarowania złoża "[...]" w R., w związku z toczącym się postępowaniem administracyjnym w tej sprawie.

Minister Środowiska ustalił, że w chwili złożenia wniosku nie toczyło się w Ministerstwie Środowiska żadne postępowanie administracyjne w sprawie zmiany koncesji na wydobywanie gazu ziemnego ze złoża "[...]", jednocześnie stwierdził, że zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), projekt zagospodarowania złoża, którego częścią jest mapa, o udostępnienie której wnosi wnioskodawca, stanowi załącznik do wniosku o udzielenie lub zmianę koncesji.

W decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Minister Środowiska stwierdził, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą dip. Organ uznał jednak, że wnioskowana informacja stanowi informację o środowisku i jego ochronie w myśl przepisów ustawy ooś i rozpoznał wniosek w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy ooś wskazując, że przedsiębiorca wystąpił z wnioskiem o wyłączenie z udostępniania mapy załączonej do projektu zagospodarowania złoża gazu ziemnego "[...]". Wniosek ten został uznany za uzasadniony, gdyż wyłączona informacja, o udostępnienie której wnioskuje strona, posiada wartość handlową (częścią jej są m.in. dane technologiczne), a jej udostępnienie mogłoby zaburzyć konkurencyjną pozycję przedsiębiorcy.

Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Środowiska zgodził się z wnioskodawcą, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Jednakże ustawa dip w art. 1 ust. 2 stanowi, że jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Wnioskowana informacja jest informacją o środowisku i jego ochronie na podstawie przepisów ustawy ooś, gdyż dotyczy elementów środowiska, jakimi są powierzchnia ziemi i kopaliny. Zatem w przypadku przedmiotowego wniosku należy zastosować przepisy ustawy ooś, stanowiące przepisy szczególne w odniesieniu do ustawy dip.

Minister Środowiska rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdził, że przepisy ustawy ooś mające na celu ochronę praw autorskich (art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy ooś), o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. nr 90, poz. 631, z późn. zm.), nie znajdują zastosowania w tym przypadku, natomiast uznał zasadność wyłączenia informacji z udostępniania ze względu na art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy ooś. Przepis ten ma na celu ochronę informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania. Wnioskowana mapa zdaniem organu, zawiera informacje o wartości handlowej, których ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję podmiotu, który ją wykonał. Mapa zawiera szczegóły technologiczne oraz informacje odnośnie sposobu zagospodarowania złoża [...]. Informacje takie, w przypadku ich ujawnienia, mogą zostać wykorzystane przy wykonywaniu podobnych map przez innych inwestorów na innych obszarach bądź też na tym samym obszarze, w przypadku zmiany inwestora. Jednocześnie przedsiębiorca złożył uzasadniony wniosek o wyłączenie informacji z udostępnienia. Organ przychylił się do stanowiska przedsiębiorcy wskazując, że mapa zawiera informacje o charakterze technologicznym i nie można uznać za możliwe wydzielenie z niej informacji w ten sposób, że ujawniono by jedynie te dane, które nie mają charakteru technologicznego.

W tym stanie faktycznym organ uznał, że mapa projektu zagospodarowania złoża [...] jest informacją handlową w myśl przepisów ustawy ooś i nie podlega udostępnieniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. wniósł Z. P. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 10, art. 12 pkt 2, art. 13, art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto skarżący wskazał na naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 i art. 36 k.p.a. Jednocześnie skarżący wskazał na motywy uzasadniające jego stanowisko.

Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna.

Skarżący wnioskiem z dnia 23 stycznia 2013 r. zwrócił się do Ministra Środowiska o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii mapy projektu zagospodarowania złoża "[...]" w R.

Minister Środowiska wskazał, że wnioskowana mapa, zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 98, poz. 1071, ze zm.), stanowi część projektu zagospodarowania złoża, który to projekt stanowi załącznik do wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198, ze zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Jednocześnie w ust. 2 tego przepisu mówi się, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium".

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 2002 r., sygn.. akt II SA 1956/02, stwierdził, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnoszące się do tych podmiotów (LEX nr 78062).

Zapis art. 1 ust. 2 ustawy d.i.p. istotnie ogranicza zasady udostępniania informacji publicznej określone w samej ustawie dając pierwszeństwo regulacjom określającym odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznej zamieszczonym w przepisach innych ustaw.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, gdyż mapa załączona do projektu zagospodarowania złoża gazu ziemnego "[...]", zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235, ze zm.), stanowi informację o elemencie środowiska jakim są kopaliny i stosownie do art. 8 tej ustawy jako informacja o środowisku i jego ochronie podlega udostępnieniu przez organ administracji, w którego posiadaniu się znajduje.

Jednocześnie ustawa ooś, od ogólnej zasady wyrażonej w art. 8 o powszechnym dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie wprowadziła wyjątki. Szereg wyjątków dotyczących odmowy udostępnienia tych informacji przewiduje art. 16 ustawy ooś, który w szczególności w ust. 1 pkt 7 stanowi, że organ administracji nie udostępnia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli informacje dotyczą informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania.

Z akt administracyjnych wynika, że P. S.A. w piśmie z dnia 20 marca 2013 r. zawarło wniosek o ograniczenie dostępu do informacji zawnioskowanej przez skarżącego, z uwagi na to, że mapa załączona do projektu zagospodarowania złoża gazu ziemnego "[...]" stanowiącego załącznik do wniosku o udzielenie koncesji stanowi informację o wartości handlowej, objętej tajemnicą przedsiębiorstwa oraz korzysta z ochrony praw autorskich.

Mapa załączona do projektu zagospodarowania złoża gazu ziemnego "[...]", jako informacja o stanie środowiska należy do przedsiębiorstwa P. S.A.. Przedsiębiorstwo to wniosło o wyłączenie z powszechnej dostępności tej informacji, w postaci mapy. Wniosek został umotywowany. Jednocześnie organ uznał, że mapa posiada wartość handlową z uwagi na to, że zawiera informacje o charakterze technologicznym.

Powyższe ustalenia wskazują, że spełnione zostały przesłanki z art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy ooś nakazujące obligatoryjne wyłączenie z udostepnienia informacji o środowisku i jego ochronie.

Sąd podziela stanowisko organu, który stwierdził, że wnioskowana mapa zawiera informacje o wartości handlowej, których ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję podmiotu, który ją wykonał. Mapa zawiera bowiem szczegóły technologiczne oraz informacje dotyczące sposobu zagospodarowania złoża "[...]", m.in. w postaci zlokalizowania otworów eksploatacyjnych, otworów niepodłączonych, otworów zlikwidowanych, obrazuje kontur złoża, granice obszaru górniczego, granice terenu górniczego, przekroje geologiczne, lokalizuje zabudowę technologiczną kopalni.

Wobec powyższego Sąd nie uznał za zasadne zarzutów podniesionych w skardze. Organ nie naruszył przepisów art. 10, art. 12 pkt 2, art. 13, art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie stosował trybu udostępniania informacji publicznej określonego w tej ustawie. W ocenie Sądu, organ w toku postępowania administracyjnego nie naruszył zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej wyrażonej w art. 8 k.p.a. Natomiast zarzuty dotyczące naruszenia art. 12, art. 35 i art. 36 k.p.a. pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.