Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 190/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
*Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Protokolant starszy referent Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 23 maja 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowania sądowoadministracyjne; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądzić od Burmistrza D. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 grudnia 2012 r. Stowarzyszenie "[...]" w D., dalej skarżący, zwróciło się do Burmistrza D. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w postaci:

1) skanów wszystkich dokumentów urzędowych związanych z realizacją strony internetowej www.dzierzoniow.pl przez firmę [...] z T.,

2) skanów wszystkich dokumentów urzędowych (umowy, notatki, opinie, przelewy bankowe, pisma, wystąpienia i inne) związanych ze sprzedażą ciepłowni miejskiej w D. w 2012 r.

Skarżący pismem z dnia 11 lutego 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność żądając zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 8 grudnia 2012 r.

Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r. WSA we Wrocławiu (sygn.. akt IV SAB/Wr 41/13) zobowiązał organ do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku.

Pismem z dnia 26 września 2013 r. organ udostępnił skany dokumentacji:

Foldery:

1. SIWS –zawierający 8 plików;

2. Pismo okólne powołania komisji przetargowej – 4 pliki;

3. Protokół komisji przetargowej – 3 pliki;

4. Arkusze oceny indywidualnej komisji- 12 plików;

5. Ramowy program sieci ciepłowniczej (zał. Nr 8 do SIWS) – 23 plików;

6. Pozwolenie zintegrowane (zał. Nr 8 so SIWS)- 22 plików;

Pliki:

1. Wyjaśnienie kryteriów oceny ofert;

2. Zaproszenie konsultanta do prac w komisji;

3. Ogłoszenie przetargu;

4. Przelew wadium ZUK;

5. Plan zagospodarowania terenu ciepłowni;

6. Wykaz nieruchomości do sprzedaży;

7. Majątek ciepłowniczy Gminy Miejskiej D. (zał. Nr 1);

8. Mienie [...] (zał. Nr 2 do SIWS);

9. Opis miejskiego systemu ciepłowniczego (zał. Nr 3 do SIWS);

10. Zestawienie kluczowych odbiorców ciepła (zał. Nr 5 do SIWS);

11. Opis przedsięwzięć modernizacyjnych (zał. Nr 6 do SIWS);

12. Analiza pracy sieci cieplnej (zał. Nr 6 do SIWS);

13. Zarządzenie Burmistrza dot. Ogłoszenia przetargu.

Pismem z dnia 1 października 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Podniósł, że mimo upływu wymaganego terminu jego wniosek o udzielenie informacji publicznej nie został wykonany, a w sprawie nie wydano także decyzji odmownej. Skarżący wskazał, że organ nie udostępnił skanów wszystkich dokumentów urzędowych o jakie zwracał się skarżący zgodnie z treścią swojego wniosku z dnia 8 grudnia 2012 r. – skany wszystkich dokumentów urzędowych (umowy/notatki/opinie/przelewy bankowe/wystąpienia i inne) związane ze sprzedażą ciepłowni miejskiej w D. w 2012 r. Zdaniem skarżącego przesłane skany dokumentów dotyczą wyłącznie przetargu na sprzedaż ciepłowni miejskiej, a brak jest m.in. umowy sprzedaży, potwierdzeń zapłaty, przelewów za zakupioną nieruchomość i innych.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ poinformował, że podjął działania do uzupełnienia żądanej przez skarżącego informacji.

Pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. Burmistrz poinformował, że w dniu 30 października 2013 r. udostępnił skarżącemu kopie dowodów wpłat: wyciągi z rachunku bankowego w ilości 8 szt., które skarżący odebrał w dniu 4 listopada 2013 r. Wraz z pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. organ przesłał skarżącemu kopię aktu notarialnego z dnia 27 września 2012 r. Rep. A nr [...] - umowę sprzedaży mienia ciepłowniczego, ustanowienia hipoteki i ustanowienia służebności. Pismo wraz z umową skarżący odebrał w dniu 16 stycznia 2014 r. W związku z tym, że skarżony organ udostępnił skarżącemu żądane informacje wyszczególnione we wniosku z dnia 8 grudnia 2012r. postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe.

Powyższe pismo zostało przekazane stronie skarżącej w dniu 29 stycznia 2014 r., celem ustosunkowania się. Do dnia rozprawy skarżący nie ustosunkował się do niego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawowana przez sąd administracyjny kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a przywołanego przepisu. Przy skardze na bezczynność organu sąd uwzględnia tę skargę tylko wówczas, gdy uzna, że w sprawie wystąpiła taka bezczynność. Dlatego też, zaistnienie bezczynności oznacza naruszenie prawa i wystąpienie materialnej przesłanki do uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a. Natomiast bezzasadność skargi, czyli brak stanu bezczynności, prowadzi do jej oddalenia stosownie do art. 151 p.p.s.a.

W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Knysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) dalej u.d.i.p. Ustawa ta w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Jednocześnie ustawa w bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy k.p.a. Wobec powyższego w przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08). Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). Przepis art. 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące osoby prawne, albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu cytowanej ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Jak wynika z kolei z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p, udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a zwłaszcza aktów administracyjnych oraz innych rozstrzygnięć. Trzeba przy tym zaznaczyć, że informacją publiczną są wiadomości dotyczące faktów zarówno wytworzone przez władzę publiczna lub inny podmiot wykonujący funkcje publiczne, jak i jedynie odnoszone (skierowane) do tych podmiotów.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy zatem uznać, że informacje żądane przez skarżącego posiadały status informacji publicznej. Dotyczyły one bowiem udostępnienia treści umów cywilnoprawnych zawartych przez osoby fizyczne z Gminą Miasto D.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, co jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W aktach administracyjnych brak również jakiegokolwiek pisma powiadamiającego w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o późniejszym terminie udostępnienia żądanych dokumentów. Nadto, udostępnienie informacji publicznej powinno według art. 14 ust. 1 u.d.i.p. nastąpić w formie zgodnej z wnioskiem. Należy przyjąć, że Burmistrz pozostawał w stanie bezczynności. Jednakże przedmiotowa sprawa została ostatecznie załatwiona przez organ administracji. co znajduje potwierdzenie w piśmie z dnia 17 stycznia 2014 r., w którym Burmistrz poinformował, że w dniu 30 października 2013 r. udostępnił skarżącemu kopie dowodów wpłat: wyciągi z rachunku bankowego w ilości 8 szt., które skarżący odebrał w dniu 4 listopada 2013 r. Kolejnym pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. organ przesłał skarżącemu kopię aktu notarialnego z dnia 27 września 2012 r. Rep. A nr [...] - umowę sprzedaży mienia ciepłowniczego, ustanowienia hipoteki i ustanowienia służebności, które skarżący odebrał w dniu 16 stycznia 2014 r. W związku z tym skarżony organ udostępnił skarżącemu żądane informacje wyszczególnione we wniosku z dnia 8 grudnia 2012 r., a więc przed dniem rozpoznania skargi przez sąd. Ze względu na ustanie stanu bezczynności w sprawie niniejsze postępowanie należało umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jako bezprzedmiotowe (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSA/WSA 2009/4/63).

Sąd jednocześnie miał na uwadze, że art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Odnosząc się zatem do kwestii, czy w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa w zwłoce co do udostępnienia przez podmiot do tego zobowiązany żądanej przez skarżących informacji publicznej Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie nie miało charakteru rażącego. Wprawdzie należy zauważyć, że wniosek skarżącego z dnia 8 grudnia 2012 r. powinien zostać rozpatrzony w ustawowym terminie wynoszącym co do zasady 14 dni, to bezczynność Burmistrza trwająca kilka miesięcy wynikała z wykonania wyroku z dnia 14 maja 2013 r. Sygn. akt IV SAB/Wr 41/13 oraz z przekonania tego organu, że wysyłając do skarżącego w dniu 26 września 2013 r. dokumenty udostępnił żądaną informację.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 149 § 1 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 sentencji orzeczenia.

O kosztach postępowania (pkt 3) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.