Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 800/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 227 poz 69 art. 4
law: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu  Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich  oraz zasady wzajemnej zgodności.

SENTENCJA

Dnia 4 stycznia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 stycznia 2023 roku sprawy ze skargi L. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2020 oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia 29 lipca 2022 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w P. z dnia 12 maja 2022 r. nr [...] r., którą :

- umorzono postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach Działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020 w części dotyczącej powierzchni wycofanej

- przyznano stronie skarżącej płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na rok 2020 w łącznej kwocie 89935,39 zł, w tym za: wariant: 4.7 Ekstensywne użytkowanie na obszarach specjalnej ochrony ptaków w wysokości 2508,00 zł; wariant: 4.8 ochrona siedlisk lęgowych ptaków: rycyka, kszyka, krwawodzioba lub czajki w wysokości 23317,24 zł; wariant 4.9 ochrona siedlisk lęgowych ptaków : wodniczki w wysokości 64110,15 zł

- odmówiono przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2020 do działek rolnych zadeklarowanych w ramach: wariant 4.11 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków : derkacza

W tym przyznano kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej w łącznej wysokości 3.806,47 zł.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu 24 maja 2020 r. wpłynął elektroniczny wniosek Strony o przyznanie płatności na rok 2020, obejmujący swym zakresem płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną (dalej określaną "RŚK"). Na podstawie dokumentów załączonych do wniosku ustalono, że producent zadeklarował w roku 2020 określone działki opisane szczegółowo w uzasadnieniu decyzji organu II instancji.

Wnioskodawczyni wystąpiła o przyznanie wsparcia z tytułu realizacji:

a) wariantu 4.7. Ekstensywne użytkowanie na obszarach specjalnej ochrony ptaków (OSO) na działkach rolnych o areale 4,19 ha,

b) wariantu 4.8. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: rycyka, kszyka, krwawodzioba lub czajki na powierzchni 25,11 ha

c) wariantu 4.9 ochrona siedlisk lęgowych ptaków : wodniczki na powierzchni 63,93 ha

d) wariantu 4.11 ochrona siedlisk lęgowych ptaków : derkacza na powierzchni 5,34 ha.

W dniu 28 maja 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w P. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

Organ II instancji uchylił w dniu 13 sierpnia 2021 r. powyższą decyzję oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W dniu 12 maja 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w P. wydał powyżej opisaną decyzję w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.7. wynosiła 4,19 ha a powierzchnia stwierdzona 4,18 ha. Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.8. wynosiła 25,11 ha a powierzchnia stwierdzona 24,96 ha. Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.9. wynosiła 63,93 ha a powierzchnia stwierdzona 61,19 ha.

W decyzji organ I instancji wskazał ponadto, że stwierdzono nieprawidłowości dla wariantu 4.9 w przedmiocie niespełnienia wymogów – R-4-9-6 ( rolnik przestrzega wymogu pozostawienia 15-85 % powierzchni nieskoszonej ) – nieprawidłowość dotyczy działki rolnej [...].

W konsekwencji stwierdzonych powyższych uchybień organ I instancji dokonał odpowiedniego zmniejszenia należnych płatności.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona podniosła m. in. że :

- na wybranych działkach ewidencyjnych zgłaszanych do płatności błędnie wyznaczono powierzchnię MKO – działki te od wielu lat są łąkami i są w ten sposób użytkowane, od lat stanowią trwały użytek zielony i nie zmieniono sposobu ich użytkowania ( zdaniem strony powierzchnie zostały pomniejszone do płatności poprzez błędnie wyznaczone MKO )

- zadeklarowanie we wniosku o płatność 4.9 na działce [...] jest zdaniem strony błędem oczywistym – omyłkowo zamiast wariantu 4.11 będącego w ostatnim roku zobowiązania zadeklarowano 4.9

- brak przestrzegania wymogu R-4-9-6 został stwierdzone niezasadnie – błąd wyrysowania mieści się w graniach błędu pomiaru ( stanowi tylko 1,26 % ).

Organ II instancji utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że z uwagi na zasadę wynikającą z regulacji § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415 z późn. zm. – zwane w skrócie "rozporządzenie RŚK") zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne jest realizowane w ramach

- jednego wariantu

- jednego pakietu – w przypadku gdy pakiet nie obejmuje wariantu.

W § 4 ust. 1 pkt 4 lit j i lit l rozporządzenia określono

Wariant 4.9 ochrona siedlisk lęgowych ptaków : wodniczki

Wariant 4.11 ochrona siedlisk lęgowych ptaków : derkacza.

Zgodnie z art. 67 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE nr 1306/2013 każde z państw członkowskich ustanawia i prowadzi zintegrowany system zarządzania i kontroli ("system zintegrowany").

Zgodnie z art. 68 ust. 1 powyższego rozporządzenia

system zintegrowany obejmuje następujące elementy:

a ) skomputeryzowaną bazę danych;

b) system identyfikacji działek rolnych;

c) system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności;

d) wnioski o przyznanie pomocy oraz wnioski o płatność;

e) zintegrowany system kontroli;

f) jednolity system rejestrowania tożsamości każdego beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 67 ust. 2, który

składa wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność.

Zgodnie z art. 9 a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

1. System identyfikacji działek rolnych zawiera:

1) wektorowe granice oraz powierzchnię:

a) maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a i b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia

11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady

wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48), zwanego

dalej "rozporządzeniem nr 640/2014",

b) obszarów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 640/2014;

1a) informacje, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 640/2014;

2) identyfikatory działek ewidencyjnych zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

2. Do prowadzenia systemu, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się

w szczególności:

1) ortofotomapy cyfrowe sporządzane zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego;

2) dane z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego;

3) dane z wniosków o przyznanie płatności;

4) wyniki kontroli na miejscu, o których mowa w rozporządzeniu nr 640/2014 i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającym zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 69).

Organ II instancji dokonał weryfikacji wniosku skarżącej w zakresie prawidłowego zadeklarowania działek do płatności na 2020 r.

Organ II instancji przyjął - po dokonaniu weryfikacji - podobnie jak organ I instancji, że powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.7. wynosiła 4,19 ha a powierzchnia stwierdzona 4,18 ha. Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.8. wynosiła 25,11 ha a powierzchnia stwierdzona 24,96 ha. Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.9. wynosiła 63,93 ha a powierzchnia stwierdzona 61,19 ha.

Organ wyjaśnił, że dokonano aktualizacji powierzchni MKO za 2020 rok na podstawie aktualizacji danych GIS i zgodnie z bazą zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. Powierzchnia deklarowana we wniosku na rok 2020 nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, a powierzchnia stwierdzona jest zgodna z maksymalnym obszarem kwalifikowanym. Ortofotomapy wykonane dla działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...] nie potwierdza rolniczego użytkowania na zadeklarowanej przez stronę powierzchni.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenie RŚK, zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwane dalej "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi", zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu i spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

Zgodnie zaś z § 6 ust. 1 rozporządzenia RŚK, wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji, z wyjątkiem:

1) zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach wariantu 2.1., lecz nie więcej niż o 15% w stosunku do wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem w pierwszym roku jego realizacji, lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania;

2) zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach danego wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6 lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania.

Zdaniem organu z powyższego wynika, że nie było w 2020 r. możliwości zwiększenia powierzchni objętej płatnością w ramach realizowanego zobowiązania w zakresie wariantu 4.11 oraz 4.9.

Odnosząc się do wyjaśnień strony o błędnej zamianie pakietów 4.9 na 4.11 jako omyłce pisarskiej organ wskazał, że wyjaśnienia strony, zgodnie z którymi deklaracja ta była omyłką nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Regulacja art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. U. UE L z 227 dnia 31 lipca 2014 r., str. 69 ze zm.) stanowi, że: "wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze". Jednakże - zdaniem organu odwoławczego - przepis ten umożliwia zastosowanie przywołanej regulacji jedynie wtedy, gdy błędy mogą być "bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa". Taka sytuacja w niniejszym przypadku jednakże nie zaistniała.

Zdaniem organu odwoławczego wpisanie przy działce rolnej [...] – działka ewidencyjna 230 wariantu 4.9 zamiast 4.11 nie może być uznane za oczywistą omyłkę – do wariantów 4.9 oraz 4.11 zadeklarowano konkretne działki rolne – ich ewentualna korekta w deklaracji musiałaby polegać na usunięciu z oświadczenia tych działek, a taka modyfikacja nie miałaby charakteru błędów oczywistych we wniosku.

Ponadto powierzchnia kwalifikowana do wariantów nie uwzględnia powierzchni dodanych zmiana do wniosku złożoną dnia 25 maja 2021 r., albowiem zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. oraz art. 15 rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. zmiana złożona po wyznaczonym terminie nie jest uwzględnienia podczas korekty wniosku.

W dniu 7 czerwca 2020 r. oraz 10 lipca 2020 r. złożono wniosek w którym wycofano powierzchnię do płatności w ramach działania rolno – środowiskowo-klimatycznego – zgodnie zatem z art. 105 § 2 kpa postępowanie w sprawie przyznania płatności do wycofanej powierzchni zostało umorzone.

Organ II instancji stwierdził ostatecznie, że powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.7. wynosiła 4,19 ha a powierzchnia stwierdzona 4,18 ha. Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.8. wynosiła 25,11 ha a powierzchnia stwierdzona 24,96 ha. Powierzchnia zadeklarowana w ramach wariantu 4.9. wynosiła 63,93 ha a powierzchnia stwierdzona 61,19 ha.

Ponadto prawidłowo stwierdzono nieprawidłowości dla wariantu 4.9 w przedmiocie niespełnienia wymogów – R-4-9-6 ( rolnik przestrzega wymogu pozostawienia 15-85 % powierzchni nieskoszonej ) – nieprawidłowość dotyczy działki rolnej [...]. Procentowy udział powierzchni nieskoszonej wynosi 86,26 %.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję organu odwoławczego Strona zarzuciła:

- naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 80 kpa poprzez brak dokonania własnych ustaleń w przedmiocie treści i zakresu wniosku o zmianę złożonego przez skarżącego w dniu 25 maja 2021 r. ( i poprzez błędne przyjęcie, że wnioskiem tym dokonano zwiększenia powierzchni deklarowanych do płatności )

- naruszenie art. 4 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" w zw. z art. 61 kpa poprzez ich błędną wykładnię i niezasadne przyjęcie, że w przypadku popełnienia przez rolnika błędu przy wypełnianiu wniosku polegającego na zadeklarowaniu dla danej działki odmiennego wariantu niż deklarowany w czterech poprzednich latach i niż wynikający z dokumentacji rolnośrodowiskowej nie ma podstaw do uznania, że jest to "oczywisty błąd wniosku", który organ winien wyjaśnić.

Wnosząc powyższe zarzuty, Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, Sąd bowiem w wyniku kontroli legalności zaskarżonej decyzji nie stwierdził by organy dopuściły się naruszenia zarzucanych skargą przepisów prawa w sposób, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czego dla uchylenia zaskarżonego aktu ustawodawca wymaga w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest decyzją z dnia 29 lipca 2022 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w P. z dnia 12 maja 2022 r. nr [...] r., którą :

- umorzono postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach Działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020 w części dotyczącej powierzchni wycofanej

- przyznano stronie skarżącej płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na rok 2020 w łącznej kwocie 89935,39 zł, w tym za: wariant: 4.7 Ekstensywne użytkowanie na obszarach specjalnej ochrony ptaków w wysokości 2508,00 zł; wariant: 4.8 ochrona siedlisk lęgowych ptaków: rycyka, kszyka, krwawodzioba lub czajki w wysokości 23317,24 zł; wariant 4.9 ochrona siedlisk lęgowych ptaków : wodniczki w wysokości 64110,15 zł

- odmówiono przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2020 do działek rolnych zadeklarowanych w ramach: wariant 4.11 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków : derkacza

W tym przyznano kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej w łącznej wysokości 3.806,47 zł.

Istota zarzutów skargi na powyższą decyzję sprowadza się do kwestionowania stanowiska organu co uznania, że w stanie faktycznym zaistniałym w badanej sprawy nie wystąpił "oczywisty błąd" w rozumieniu art. 4 rozporządzenia UE Nr 809/2014, mimo wyjaśnienia Skarżącej, że we wniosku o przyznanie płatności na 2020 r. zaistniała oczywista omyłka przez wskazanie wariantu 4.9, zamiast wariantu 4.11. O tej oczywistej omyłce świadczyć ma zdaniem strony, to że na danej działce realizowano w okresie wcześniejszym wariant 4.11.

Jak wynika z akt badanej sprawy i nie jest sporne, Skarżąca w drodze elektronicznego wniosku wystąpiła o przyznanie na rok 2020 płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (RŚK) m.in. do gruntów zlokalizowanych na działce rolnej [...] – działka ewidencyjna 230 wariantu 4.9.

Poza sporem jest również okoliczność, że działka [...] – działka ewidencyjna 230 była objęta zobowiązaniem RŚK podjętym wcześniej w zakresie wariantu 4.11.

Poza tym, jak również wynika z akt, dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji pismem Skarżąca zgłosiła okoliczność błędnego zadeklarowania w 2020 roku wariantu 4.9 zamiast prawidłowo wariantu 4.11.

Rozstrzygając sporną kwestię co do wystąpienia oczywistej omyłki odnośnie błędnego zadeklarowania wariantu 4.9 na działce [...] – działka ewidencyjna 230 istotne jest, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek o przyznanie płatności na 2020 rok, nie zaś wniosek o przyznanie płatności na okres wcześniejszy.

Są to dwa odrębne postępowania i w związku z tym organ, badając zasadność wniosku na 2020 rok był związany tylko jego treścią i zakresem, jak i załączoną doń dokumentacją, a ta – jak wyżej wskazano – była spójna i konsekwentna w zakresie działki [...] – działka ewidencyjna 230 , co potwierdza treść wniosku, z którego wynika zobowiązanie Skarżącej do realizacji na działce [...] – działka ewidencyjna 230 wariantu 4.9.

Przepis art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.EU.L.2014.227.69 - zwanego w skrócie "rozporządzenie (UE) nr 809/2014), stanowi, że:

"Wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze.

Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym."

Zdaniem Sądu, z przepisu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 wynika, że błąd oczywisty występuje wówczas, gdy może zostać wykryty przez organ już na podstawie treści wniosku i jego załączników, a taka sytuacja w badanej sprawie nie wystąpiła ( zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20.11.2019 r., sygn.. akt I SA/Sz 547/19 ).

Zgodzić się więc należało z organem, że wyjaśnienia Skarżącej, zgodnie z którymi deklaracja wariantu 4.9. we wniosku na 2020 rok była omyłką, niezależnie, że zdają się być wiarygodne, nie mogły mieć jednak wpływu na wynik niniejszej sprawy, gdyż jak wynika z treści przytoczonego przepisu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014, dopuszcza on zastosowanie tej regulacji jedynie tylko w przypadku, gdy organ może wykryć błąd bezpośrednio na podstawie informacji wynikających z wniosku oraz dokumentów załączonych przez beneficjenta do wniosku, przy czym chodzi tu o wniosek na dany rok, a nie o wszystkie wnioski złożone w ramach podjętego wieloletniego zobowiązania.

Istnieją ewentualne wyjątki od stosowania kar administracyjnych przewidzianych m. in. w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Przepis ten bowiem stanowi, że kar administracyjnych nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność ( zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20.11.2019 r., sygn.. akt I SA/Sz 547/19 ).

Nie budzi wątpliwości, że Skarżąca "powiadomiła" organ co do błędnej deklaracji wariantu we wniosku o płatność RŚK na 2020 rok, jednakże dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Znajdują tu zatem zastosowanie zasady przewidziane w rozporządzeniu RŚK.

W myśl § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenie RŚK, zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwane dalej "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi", zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu.

Zgodnie zaś z § 6 ust. 1 § 6 ust. 1 rozporządzenia RŚK, wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji, z wyjątkiem:

1) zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach wariantu 2.1., lecz nie więcej niż o 15% w stosunku do wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem w pierwszym roku jego realizacji, lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania;

2) zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach danego wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6 lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania.

Mając więc na uwadze zasadę, przewidzianą w przytoczonym wyżej § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia RŚK, że zobowiązanie i związane z nim prawo do płatności, obejmuje jedynie grunty zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności RŚK w ramach danego pakietu lub wariantu oraz zasadę określoną w § 6 ust. 1 tego rozporządzenia RŚK, że wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania, nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji, zaistniała podstawa do uznania, że organ w sposób uprawniony przyjął, że zmiana deklarowanego wariantu, jak miała miejsce w roku 2020, była niedopuszczalna.

Zasadnie organ odwoławczy podniósł, że wniosek o przyznanie płatności stanowi oświadczenie wiedzy i woli i są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej, zaś organy Agencji są związane treścią wniosków składanych przez rolników. Rolnicy z kolei ponoszą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość wniosków i ponoszą konsekwencje zgłoszenia nieprawidłowych danych (na co trafnie powołano wyrok NSA z dnia 14.05.2015 r., sygn. akt lI GSK 2106/14), nawet jeśli zlecają przygotowanie wniosku osobie trzeciej. Postępowanie administracyjne w sprawie płatności na rok 2020 zostało wszczęte na wniosek Skarżącej, która określiła zakres swego żądania i to po stronie Skarżącej jako wnioskodawczyni ciążył obowiązek starannego i należytego, zgodnie z obowiązującymi przepisami i stanem faktycznym, sporządzenia wniosku. Brak weryfikacji jego zapisów stanowił zaniedbanie Skarżącej i trudno by organ ponosił odpowiedzialność za brak rzetelności strony w tym zakresie. Obowiązki organu, wynikające z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 627), nie mogą być tak dalece posunięte, by organ miał ponosić odpowiedzialność za stronę merytoryczną wniosku producenta rolnego ( zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20.11.2019 r., sygn.. akt I SA/Sz 547/19 ).

W tej sytuacji, skoro we wniosku o przyznanie pierwszej płatności RŚK złożonym w roku 2019, Skarżąca występowała o przyznanie płatności RŚK odnośnie działki [...] – działka ewidencyjna 230 w ramach wariantu 4.11, zaś w roku 2020 nie podjęła zobowiązania RŚK w ramach tego wariantu, gdyż wskazała inny wariant, tj. 4.9 , to organ zasadnie odmówił wsparcia do tej działki stosownie do art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 r..

Sąd podziela stanowisko organu, że w latach kolejnych płatność przysługiwać może jedynie do tych pakietów lub wariantów, jakie zostały zadeklarowane we wniosku pierwszorocznym. W świetle zgromadzonego w badanej sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że we wniosku na rok 2020 Skarżąca nie zgłosiła wariantu 4.11 co do przedmiotowej działki, a tym samym nie mogła skutecznie ubiegać się o płatność w tym zakresie w roku 2020 niezależnie, czy faktycznie realizowała wariant 4.11. Wyjaśnienia Skarżącej co do błędnego zadeklarowania wariantu 4.11 w roku 2020 dopiero w odwołaniu, jedynie potwierdzają, że w istocie Skarżąca nie realizowała wariantu 4.9, jednakże nie był to oczywisty błąd w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014, gdyż organ nie mógł go wykryć bezpośrednio na podstawie analizy treści wniosku na 2020 rok i jego załączników, w tym jego zmiany, lecz dopiero porównując go z wnioskiem o płatność RŚK na rok 2019 co oznacza, że nie został spełniony warunek uprawniający do dokonania korekty lub poprawki po złożeniu wniosku, a mianowicie, zaistniały w stanie faktycznym badanej sprawy błąd nie mógł zostać "bezpośrednio zidentyfikowany w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym." ( zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20.11.2019 r., sygn.. akt I SA/Sz 547/19 ).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w całości pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 18.05.2022 r. sygn.. akt I GSK 479/20, w którym stwierdzono :

"Zgodnie z § 19 ust. 1 Rozporządzenia wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, poza elementami podania określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem adresu, zawiera:

1) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), natomiast jeżeli osoba ta nie posiada obywatelstwa polskiego - kod kraju, numer paszportu lub innego dokumentu tożsamości;

2) numer identyfikacyjny;

3) oświadczenie o:

a) powierzchni działek ewidencyjnych,

b) o sposobie wykorzystywania działek rolnych w ramach zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, zawierające w szczególności wskazanie:

– roślin uprawnych uprawianych na danej działce - w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, oraz wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a,

– roślin uprawnych uprawianych na danej działce, a w przypadku uprawy roślin odmian regionalnych lub amatorskich również nazw tych odmian - w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 6,

– mieszanek roślin uprawnych uprawianych na danej działce - w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, oraz wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b,

– gatunków oraz odmian drzew uprawianych na danej działce - w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 3,

– praktyki dodatkowej, o której mowa w części I ust. 4 pkt 2 lub 3 załącznika nr 2 do rozporządzenia;

4) oświadczenia oraz informacje, jakie powinny być zawarte we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 10 tej ustawy, niewymienione w pkt 1-3;

5) oświadczenia i zobowiązania rolnika lub zarządcy związane z realizacją zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego;

6) informację o załącznikach dołączonych do wniosku.

Z kolei zgodnie z § 21 ust. 4 Rozporządzenia w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4 i 5, rolnik lub zarządca składa do kierownika biura powiatowego Agencji przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w roku, w którym złożono wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego zobowiązania, oświadczenie:

1) eksperta przyrodniczego:

a) o stwierdzeniu na gruntach zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego wariantu - w wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji, która stanowi podstawę do sporządzenia dokumentacji przyrodniczej - występowania siedliska przyrodniczego lub siedliska lęgowego ptaków objętego wsparciem w ramach tego wariantu,

b) że wymogi realizowanego wariantu nie są sprzeczne z ustanowionymi dla danego obszaru chronionego działaniami obligatoryjnymi określonymi w planie ochrony lub w planie zadań ochronnych

- w przypadku wariantów tych pakietów innych niż wariant 4.7.,

2) doradcy rolnośrodowiskowego, że wymogi realizowanego wariantu nie są sprzeczne z ustanowionymi dla danego obszaru chronionego działaniami obligatoryjnymi określonymi w planie ochrony lub w planie zadań ochronnych - w przypadku wariantu 4.7.

- sporządzone na formularzu udostępnionym przez Agencję.

[...] analiza ww. regulacji prawnych nie prowadzi do wniosku, zgodnie z którym badając zasadność wniosku dotyczącego 2018 roku organ administracyjny był związany nie tylko jego treścią ale również treścią wniosku dotyczącego okresu wcześniejszego, a mianowicie 2017. Również z treści tych regulacji nie sposób zaprzeczyć stanowisku przyjętemu przez organy administracyjne i Sąd I instancji, zgodnie z którym wnioski o wypłatę za 2017 r. i za 2018 r. generują dwa odrębne postępowania i w związku z powyższym należy je rozpatrywać oddzielnie.

[...] § 19 ust. 1 Rozporządzenia reguluje wyłącznie elementy wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, natomiast § 21 ust. 4 rozporządzenia reguluje obowiązek złożenia w określonym terminie stosownego oświadczenia przez rolnika.

Z postanowień § 19 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 4 Rozporządzenia nie wynikają natomiast (bezpośrednio jak i pośrednio) kwestie proceduralne dotyczące tego czy wnioski za poszczególne lata uruchamiają jedno wspólne, czy też odrębne postępowania. Tych kwestii przepisy te bowiem w ogóle nie dotyczą.

[ ... ]

W myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W myśl art. 27 ust. 2 ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Porównanie ww. regulacji z zasadami ogólnymi wymienionymi w Kodeksie postępowania administracyjnego wskazuje, że inaczej ustawodawca postrzega zasadę prawdy materialnej w sprawach dotyczących m.in. płatności rolno-środowisko-klimatycznej. W przeciwieństwie, bowiem do sformułowań zawartych w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej nie ma obowiązku działania z urzędu celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W omawianym zakresie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nie mają zastosowania, gdyż drugi z wymienionych przepisów został w całości zastąpiony przez art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy zawierający odmienną niż Kodeksu postępowania administracyjnego regulację dotyczącą rozpatrzenia materiału dowodowego z wyłączeniem jego zbierania z urzędu (por. wyrok NSA z 8 lutego 2011 r., II GSK 192/10).

W postępowaniach w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej na podstawie przepisów ustawy o płatnościach organ nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów, gdyż to na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy. Wobec bowiem zobowiązania strony do przedstawienia wszystkich dowodów niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, ustawodawca oparł postępowanie dowodowe w znacznym stopniu na dowodach przedstawionych przez stronę, a tym samym przeniósł ciężar dowodu na osobę, która z faktu wywodzi skutki prawne (p. wyroki NSA: z 25 października 2011 r., II GSK 1075/10; z 7 marca 2012 r., II GSK 88/11). W istocie, więc na stronie ubiegającej się o płatności spoczywa ciężar wykazania, że w sposób rzeczywisty spełnia warunki do ich uzyskania.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Wymieniona wyżej regulacja dokonała zatem istotnej merytorycznie zmiany wynikającej z art. 9 k.p.a. zasady informowania stron.

[ ... ]

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L2014.227.69) wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. Zatem braki, które są wynikiem oczywistych błędów, a więc mających charakter niematerialny mogą być poprawiane w każdym czasie. Prawodawca unijny wprowadzając do powołanego przepisu wyrażenie "w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów" dokonał zróżnicowania braków, jakie mogą pojawić się przy wypełnianiu i składaniu wniosków o przyznanie płatności, na braki powstałe z powodu tzw. błędów oczywistych i przeciwstawne im - braki powstałe na skutek błędów nieoczywistych (merytorycznych). Dopuszczając przy tym korektę wniosku wraz z załącznikami w każdym czasie, a więc również poza terminem otwartym do składania wniosków o przyznanie płatności, jedynie w odniesieniu do błędów oczywistych, tj. takich, których poprawienie nie prowadzi do modyfikacji wniosku pod względem merytorycznym. Zasada ta odnosi się również do dokonywania poprawek/uzupełnień wniosku i dołączonych do wniosku załączników. Pojęcie "oczywistych błędów" jest pojęciem niedookreślonym, co wymaga każdorazowo dokonania oceny okoliczności towarzyszących złożeniu i rozpatrzeniu wniosku. W orzecznictwie przyjmuje się, że błędy oczywiste to takie, które są bezsporne, niezamierzone i nie ma wątpliwości co do ich charakteru, nie trzeba ich objaśniać, często drobne, choć istotne i są związane z techniką wypełniania wniosku (np. drobne błędy pisarskie, rachunkowe, czy brak podpisu wnioskodawcy).

[ ... ] z przepisu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 wynika, że błąd oczywisty występuje wówczas, gdy może zostać wykryty przez organ już na podstawie treści wniosku i jego załączników, a taka sytuacja w badanej sprawie nie wystąpiła. [...] jak wynika z treści art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014, dopuszcza on zastosowanie tej regulacji jedynie tylko w przypadku, gdy organ może wykryć błąd bezpośrednio na podstawie informacji wynikających z wniosku oraz dokumentów załączonych przez beneficjenta do wniosku, przy czym chodzi tu o wniosek na dany rok, a nie o wszystkie wnioski złożone w ramach podjętego wieloletniego zobowiązania."

W ocenie Sądu niezasadny był ponadto zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 80 kpa poprzez brak dokonania własnych ustaleń w przedmiocie treści i zakresu wniosku o zmianę złożonego przez skarżącego w dniu 25 maja 2021 r. ( i poprzez błędne przyjęcie, że wnioskiem tym dokonano zwiększenia powierzchni deklarowanych do płatności ).

Organ II instancji wyjaśnił w uzasadnieniu swojej decyzji, że powierzchnia kwalifikowana do wariantów nie uwzględnia powierzchni dodanych zmianą do wniosku złożoną dnia 25 maja 2021 r., albowiem zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. oraz art. 15 rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. zmiana złożona po wyznaczonym terminie nie jest uwzględnienia podczas korekty wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podniósł, że chodziło o zmianę wniosku dokonaną pismem z dnia 26 sierpnia 2020 r. Organ zasadnie stwierdził jednak – zdaniem Sądu – że nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Skarżąca dodała działkę ewidencyjną nr [...] zmianą do wniosku z dnia 26 sierpnia 2020 r. – po wyznaczonym terminie. Wniosek jest bowiem rozpatrywany jedynie w zakresie, w jakim został on prawidłowo wypełniony i złożony w terminie do dnia 10 lipca 2020 r. oraz na podstawie załączonych do niego prawidłowo dokumentów. Braki we wniosku uzupełniane po 10 lipca 2020 r. nie mogą być uwzględniane przez organ.

Zdaniem Sądu, organy rozstrzygając merytorycznie niniejszą sprawę wszechstronnie zbadały występujące okoliczności faktyczne, które znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy, i dokonały ich oceny prawnej w kontekście znajdujących w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego, a tym samym w sposób uprawniony dokonały rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wobec tego zarzuty skargi co do naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i postępowania Sąd uznał za bezpodstawne.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 z późn. zm.), orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.