Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 214/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Magda Froncisz SWSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 listopada 2021 r., [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 29 marca 2021 r. nr [...] ustalił - na wniosek Firma A - warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego o rozczłonkowanej bryle z garażem podziemnym, z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, na dz. nr [...] i [...] obr. 11 Krowodrza, a także infrastrukturą techniczną na dz. nr [...] [...] i [...] obr. 11 Krowodrza, przy ul. [...] w Krakowie" oraz umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy w zakresie części wnioskowanych robót budowlanych obejmujących budowę wjazdu na działkę oraz przebudowę odcinka ul. [...] w Krakowie na dz. nr [...], [...] i [...] obr. 11 Krowodrza.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez J. S. - S. i M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 12 listopada 2021 r., znak [...] - działając na mocy art. 59 ust.1, art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2021 poz. 741 ze zm.) - dalej u.p.z.p., § 1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, (DZ.U. nr 164 poz. 1588). oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Organu I instancji.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO wskazało, że decyzję o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego organ może wydać, jeżeli zamierzenie inwestycyjne spełnia kryteria, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. i przy zachowaniu parametrów, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r.

Dalej stwierdzono, że procedura administracyjna, której celem jest ustalenie warunków zabudowy w formie decyzji administracyjnej, została przez organ I instancji przeprowadzona prawidłowo. Ostateczna treść decyzji znajduje swoje uzasadnienie w prawidłowo sporządzonej analizie architektoniczno - urbanistycznej, która logicznie uzasadnia przyjęte parametry nowej zabudowy.

Dokonując rozpatrzenia całości sprawy w postępowaniu odwoławczym Kolegium stwierdziło, że obszar analizowany wyznaczono zgodnie z w/w wymogami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i odzwierciedlono na załączniku graficznym do analizy. Na tak wyznaczonym obszarze analizowanym przeprowadzona została w listopadzie 2020 r. analiza urbanistyczno - architektoniczna przez mgr. inż. arch. J. S.-B., w której przedstawiony został sposób zagospodarowania obszaru analizowanego oraz cechy zabudowy w obszarze analizowanym.

W treści analizy stwierdzono, że działki stanowiące teren inwestycji położone są we wschodniej części willowej dzielnicy Krakowa - Woli Justowskiej, zawartej pomiędzy ul. [...], a [...] po zachodniej stronie ul. [...]. Przedmiotowy teren inwestycji obejmuje w całości działki nr [...] i [...] (pow. 0,1221ha) - ma kształt wydłużonego czworoboku, położony jest u zbiegu ulic [...] i [...] krótsza granica na szerokości ok. 18,5 m przylega do działki drogowej nr [...] ul. [...], granica o szerokości ok. 55 m przylega do działki drogowej nr [...] ul. [...]. Teren inwestycji oraz cały obszar analizowany znajduje się w otulinie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego - granica parku krajobrazowego przebiega wzdłuż ul. [...].

Teren inwestycji objęty jest granicami sporządzanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Piastowska II", podjętego Uchwałą Rady Miasta Krakowa CVII/2736/18 z dnia lipca 2018r. Opinia Biura Planowania Przestrzennego z dnia 25.10.2018r. informowała, że sporządzanie planu znajduje się na wstępnym etapie procesu planistycznego. Podstawę prac planistycznych stanowią wytyczne określone w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2018r. poz. 1945), projekt planu winien być zgodny z zapisami Studium. Obszar objęty ww. wnioskiem, znajduje się w strukturalnej jednostce urbanistycznej nr 19 "Wola Justowska" i dla tego obszaru został ustalony kierunek zagospodarowania: MN - tereny zabudowy jednorodzinnej. Nadto wg "Studium" teren ten znajduje się poza strefą miejską, w strefie kształtowania systemu przyrodniczego, w granicach strefy ochrony sylwety miasta, w strefie ochrony archeologicznej oraz w obszarze narażonym na skutki powodzi.

Od strony Rudawy obszar w sąsiedztwie terenu inwestycji znajduje się w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Małe Błonia" obowiązującego od 3 sierpnia 2013r. na mocy Uchwały Nr LXXIX/1184/13 Rady Miasta Krakowa z dnia 10 lipca 2013r. - granica planu przebiega w granicy dz. nr [...] obr. 11 Krowodrza od strony dz. nr [...] (ul. [...]).

Obszar analizowany posiada wymaganą § 3 rozporządzenia powierzchnię, a powiększenie obszaru analizy nie jest nadmierne, zabudowa w owym powiększonym obszarze odpowiada funkcji i cechom zabudowy projektowanej a uprawniony urbanista w dostateczny sposób powiększenie obszaru analizy uzasadnił. Granice obszaru analizowanego wyznaczonego jako niezbędne minimum przecinają działki nr [...], [...], [...] znajdujące się w pasie zainwestowania po tej samej stronie ul. [...] i ul. [...]. Wobec czego obszar analizowany poszerzono do 80 m obejmując nim kolejne budynki jednorodzinne przy ul. [...]. W tak wyznaczonym obszarze znajduje się większa liczba działek z budynkami jednorodzinnymi charakterystycznymi dla obszaru po zachodniej stronie ul. [...].

W obszarze analizowanym znajdują się niewątpliwie działki, zlokalizowane przy tej samej drodze publicznej i zabudowane obiektami, które mogą stanowić podstawę dla ustalenia poszczególnych parametrów i wskaźników dla projektowanego przedsięwzięcia. Są to m. innymi działki oznaczone nr [...] oraz dz. nr [...] obr. 11 jedn. ewid. Krowodrza. Zdaniem organu - niewątpliwie spełnione zostały przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., a z przeprowadzonej analizy architektoniczno - urbanistycznej wynika, że realizacja planowanej zabudowy pozostaje w zgodności z zasadami kształtowania ładu przestrzennego.

Przechodząc do weryfikacji poszczególnych wskaźników architektoniczno -urbanistycznych, zauważono, że linię zabudowy (nieprzekraczalną) ustalono od strony dz. nr [...] obr. 11 Krowodrza (ul. [...]) i stopy odpowietrznej prawego wału przeciwpowodziowego rzeki [...] oraz od strony ul. [...] (dz. nr [...] obr. U Krowodrza), zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia w odległości 16 m od granicy dz. nr [...] z dz. nr [...] oraz 5m od granicy dz. nr [...] z dz. nr [...]. Takie wyznaczenie dla zaplanowanej przez wnioskującego inwestycji linii zabudowy nie budzi zastrzeżeń Kolegium.

Jeżeli chodzi o wskaźnik powierzchni zabudowy, to sposób jego ustalenia również nie budzi zastrzeżeń organu odwoławczego. Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy wyznaczono w przedziale od 23% do 30%, gdzie wartość niższa nawiązuje do średniej wskaźnika dla zabudowy jednorodzinnej, a wartość wyższa nie przekracza średniej z całego obszaru. Natomiast udział powierzchni biologicznie czynnej na terenie inwestycji na dz. nr [...], [...] obr. 11 Krowodrza ustalono na poziomie nie mniejszym niż 60%.

Powyższe wskaźniki wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki/terenu wyznaczono zgodnie z § 5 ust. 2 w/w rozporządzenia, w nawiązaniu do cech istniejącej zabudowy obszaru i zagospodarowania terenu wynikających z analizy obszaru, nie przekraczając średniego wskaźnika w obszarze analizowanym. Taki sposób ustalenia ww. parametrów nie budzi zastrzeżeń Kolegium.

Wskaźnik szerokości elewacji frontowej każdego budynku od strony ul. [...] wyznaczono w przedziale 10m-12m i elewacji od strony ul. [...] w przedziale 12m-20m oraz ustalono odległość nie mniejszą niż 8m pomiędzy ścianami zewnętrznymi planowanych dwóch brył budynku znajdujących się na garażu podziemnym. Powyższe szerokości wyznaczono zgodnie z § 6. ust. 2 w/w rozporządzenia w nawiązaniu do cech istniejącej zabudowy obszaru i zagospodarowania terenu wynikających z analizy obszaru, nie przekraczając parametrów istniejącej zabudowy wielorodzinnej w obszarze analizowanym.

W kwestii ustalenia parametru wysokości zauważono, iż zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich.

Jednocześnie w § 7 ust. 4 rozporządzenia dopuszczono wyznaczenie innej wysokości, jeżeli wynika to z analizy - który to przepis stanowił podstawę wyznaczenia wysokości dla i planowanego zamierzenia.

W przedmiotowej sprawie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej każdej bryły planowanego budynku ustalono w przedziale 7m-9,5 m, nie wyżej niż 213,9 m n.p.m. Powyższy parametr wyznaczono zgodnie z § 7. ust. 4. w/w rozporządzenia, w nawiązaniu do cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z analizy obszaru z uwzględnieniem średniej wysokości w obszarze i wysokości budynków na dz. nr [...] i [...] obr. 11 Krowodrza oraz topografii terenu.

Przy wyznaczaniu parametrów nowej zabudowy uwzględniono działki nr [...] i [...], których zabudowa jedynie częściowo znalazła się w obszarze analizowanym, jednak nie stanowi to uchybienia. Zawsze bowiem granice obszaru analizy przecinają granice działek ewidencyjnych, które znajdują się na jej obrzeżach. Jeżeli na działkach tych występuje zabudowa, która znacznymi fragmentami mieści się w tym obszarze, nie istnieją żadne prawne ani logiczne przeciwskazania by zabudowę tę do obszaru analizy zaliczyć.

Jak wskazał organ odwoławczy - sporządzona w toku postępowania przed Organem I instancji analiza architektoniczno - urbanistyczna pozwala na ustalenie warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia z poszanowaniem wymogów ustawodawstwa z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego. Ustalone warunki zabudowy nawiązują do zabudowy sąsiadującej, w ocenie Kolegium Odwoławczego zabudowa objęta wnioskiem realizuje zasadę, o której mowa w art. 61 ust.l pkt 1 ustawy. Planowana zabudowa stanowić będzie kontynuacje rodzaju zabudowy, funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu oraz parametrów i wskaźników kształtujących zabudowę na działkach sąsiednich. Ustalenie przyjętych parametrów pozostaje w zupełnej zgodności z zasadami kształtowania ładu przestrzennego, realizuje zasadę dobrego sąsiedztwa, a konkretne wartości parametrów urbanistycznych określono w sposób wyważony.

Kolegium zwróciło uwagę, że nie stoi w sprzeczności z przepisami określenie parametrów w wielkości od minimalnej do maksymalnej, gdyż takie rozwiązanie ułatwiające dostosowanie projektu budowlanego do decyzji o warunkach zabudowy zapewnia także zachowanie ładu architektonicznego, pod warunkiem jednakże odpowiedniego określenia tych wielkości ze wskazaniem przekonującej argumentacji (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 grudnia 2010 r., II SA/Kr 1290/10, Lex nr 753488 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1306/11).

Ponadto ustalone w załączniku nr 1 do decyzji parametry urbanistyczne należy odczytywać w związku z załącznikiem nr 3, w którym w sposób jasny uzasadniono sposób ich wyliczenia. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowo sporządzone załączniki, zarówno te obejmujące część tekstową wyników analizy architektoniczno - urbanistycznej, jak również załącznik graficzny zawierający prawidłowo wyznaczony obszar analizowany. Załączniki graficzne do decyzji jak i do analizy architektoniczno - urbanistycznej sporządzono na odpowiednich mapach we właściwej skali. Zauważono, że załączniki do decyzji o warunkach zabudowy stanowią jej integralną część, a w związku z tym parametry urbanistyczne oraz inne warunki zabudowy mogą być określane w załącznikach. Nie budzi ponadto wątpliwości organu odwoławczego, że osoba wpisana na listę samorządu zawodowego architektów uczestniczyła w procesie orzeczniczym sporządzając analizę architektoniczną -urbanistyczną oraz projekt decyzji. Osoba ta wskazana jest również w samej decyzji kończącej postępowanie.

Zamierzenie posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, ul. [...] i ul. [...] (art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Spełniona jest również przesłanka, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Zaopatrzenie inwestycji w zakresie infrastruktury technicznej nastąpi na warunkach określonych przez dysponenta sieci. Ponadto w ocenie Kolegium wskaźnik wymaganej ilości miejsc parkingowych określony został w sposób zgodny z Uchwałą z dnia 29 sierpnia 2012 r. nr LI1I/723/12 Rady Miasta Krakowa. Uwzględniono wskazania zawarte w tej uchwale, w szczególności wytyczne w zakresie określania liczby miejsc postojowych i wskaźników liczby miejsc postojowych w różnych obszarach miasta.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu podkreślono w pierwszej kolejności, że z istoty decyzji o warunkach zabudowy wynika, że z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy wystąpić może każdy niezależnie od przysługującego tytułu do nieruchomości objętej wnioskiem. Ponadto decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. W ślad za orzecznictwem sądowo - administracyjnym, że z samego faktu wydania decyzji o warunkach zabudowy nie można wywodzić naruszenia interesów osób trzecich, gdyż decyzja nie narusza prawa własności i innych praw tych osób, co wynika z art. 63 ust. 2 u.p.z.p. Decyzja ta jest aktem administracyjny o charakterze planistycznym nie uprawniającym do prowadzenia robót budowlanych, wymaganym natomiast do złożenia ewentualnego wniosku o pozwolenie na budowę, a to właśnie na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę weryfikowane są między innymi zagadnienia dotyczące tytułu do nieruchomości objętych zamierzeniem budowlanym.

Zarzut nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania, w szczególności zaś pominięcie właścicieli działek położonych przy ul. [...] (dz. nr. [...]) i ul. [...] (dz. nr [...]) nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Kolegium ww. nie mogą być uznani za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy stronami są: inwestor (wnioskodawca), właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, na której będzie zlokalizowana inwestycja oraz właściciele nieruchomości, na które planowana inwestycja może oddziaływać. Oznacza to, że za strony postępowania można uznać właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, nie graniczących z nieruchomością objętą wydaną decyzją o warunkach zabudowy, lecz także nieruchomości pozostających w zasięgu wpływów lub związku gospodarczym. Zdaniem Kolegium planowana inwestycja nie oddziałuje na nieruchomość ww. osób. Są oni właścicielami nieruchomości oznaczonych nr działki [...] i [...]. Działki te są oddzielone od nieruchomości objętej planowaną inwestycją drogą publiczną (ul. [...]). Wprawdzie działki te są położone w obszarze analizowanym, lecz nie oznacza to automatycznie, że realizacja inwestycji wpłynie na prawa i obowiązki właścicieli tych nieruchomości. Ewentualne uciążliwości związane z realizacją inwestycji mogą powodować faktyczne oddziaływanie na te nieruchomość, lecz nie dotyczą ich praw. Istnieje zatem interes faktyczny a nie prawny. Mogą zdarzyć się sytuacje, w których właściciele lub użytkownicy wieczyści sąsiedniej nieruchomości mogą być stroną postępowania dotyczącego warunków zabudowy. Będą nimi jednak wtedy, gdy oddziaływanie planowanej inwestycji będzie wykraczać poza granice nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie wskazane nieruchomości nie pozostają w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości objętej planowaną inwestycją, zaś planowana inwestycja nie ogranicza możliwości ich zagospodarowania. Nie oznacza to oczywiście, iż właściciele tych nieruchomości nie będą mogli zostać uznani za stronę postępowania w kolejnych etapach procesu inwestycyjnego tj. uzyskania pozwolenia na budowę.

Podkreślono, że w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie podlegają badaniu kwestie związane z lokalizacją obiektu na działce i jego wpływu na zacienienie. Zastrzeżenie, że decyzja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich a projekt budowlany należy opracować zgodnie z przepisami, są dostatecznymi rozstrzygnięciami w tym zakresie na etapie ustalania warunków zabudowy. Ponadto wskazać należy również, iż bez znaczenia dla sprawy pozostają kwestie własnościowe i sporów dotyczących przebiegu granicy. Należy wyjaśnić, że ustalenie warunków zabudowy dla określonej nieruchomości jest możliwe na wniosek każdej osoby, nie musi ona legitymować się jakimkolwiek tytułem do działki, sama działka nie musi zaś mieć uregulowanego stanu prawnego. Stan granic przyjmuje się zgodnie z mapą składaną przez wnioskodawcę, mapa ta pochodzi z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego a danym na niej ujawnionym przysługuje domniemanie wiarygodności i prawdziwości.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Krakowie zaskarżona decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie narusza przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, a postępowanie przeprowadzono z zachowaniem wymaganych przepisów procedury określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Decyzja ta nie narusza w ocenie Kolegium Odwoławczego interesów osób trzecich. Decyzja została w sposób prawidłowy uzasadniona (spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a.), postępowanie przeprowadzono z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej, Organ nie naruszył regulacji art. 8 i art. 9 K.p.a., z ustaleń Organu I instancji wynika, że zamierzenie realizuje przesłanki, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. S. i J. S. – S.. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1. art. 15 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. 2016.23) dalej k.p.a, polegającej na nieprzeprowadzeniu przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego w pełnym zakresie, co doprowadziło do naruszenia ogólnej zasady postępowania administracyjnego

2. art. 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy - które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało wydaniem decyzji o warunkach zabudowy choć w postępowaniu nie brały udziału wszystkie uprawnione osoby.

3. art. 8 k.p.a. polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób niebudzący zaufania strony do organu administracji publicznej, wskutek przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób wybiórczy i selektywny oraz dokonanie na podstawie tak przeprowadzonych dowodów ustaleń faktycznych ukierunkowanych na wydanie decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy jest to sprzeczne z przepisami prawa.

Zarzucono też naruszenie przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie tj. :

1. art. 28 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania bez udziału wszystkich stron zainteresowanych wynikiem sprawy, tj. pominięcie w procedowaniu właścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...] w Krakowie (dz. [...]) oraz [...] w Krakowie (dz. [...]) w Krakowie, podczas gdy decyzja ma wpływ na ich uprawnienia lub obowiązki;

2. art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez uznanie że spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy przesłanki te nie zostały spełnione i nie powinna zostać wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, w szczególności z uwagi na sprzeczność z przepisami odrębnymi, brak zbadania zakresu oddziaływania zamierzenia budowlanego, brak uwzględnienia że stan prawny działki na której ma powstać zamierzenie jest sporny.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego jak i materialnego i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy - poprzez wydanie decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy, jak również o rozważenie uchylenia w całości decyzji organu I instancji. Wniesiono również o zasądzenie kosztów postępowania oraz o przeprowadzenie dowodów z dokumentów:

a) Protokół nr 60/2021 z posiedzenie Komisji Planowania Przestrzennego I Ochrony Środowiska Rady Miasta Krakowa, które odbyło się w dniu 30 sierpnia 2021 roku na wykazanie, iż komisja pozytywnie zaopiniowała koncepcję projektu planu dla obszaru Piastowska II

b) Zarządzenie nr 3348/2021 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2021 roku na wykazanie, iż rozstrzygnięto już o wnioskach złożonych do MPZP

c) Informacja ze strony internetowej bip Miasta Krakowa na wykazanie na jakim etapie jest procedura uchwalania MPZP dla obszaru Piastowska II.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że postępowanie zainicjowane wnioskiem Firma A w sprawie ustalenia warunków zabudowy toczyło się bez udziału wszystkich stron, których udział w sprawie jest konieczny. Powyższy argument podziela organ II instancji, choć nie daje mu wyrazu w treści wydanego rozstrzygnięcia. Jak wskazują skarżący, trzeba mieć na względzie, obok art 28 k.p.a., również art. 28 ust. 2 Ustawy prawo budowlane przewiduje, iż stronami postępowania są nie tylko właściciele działek sąsiadujących, ale także inne osoby na których prawa i obowiązki może rzutować inwestycja. Niewątpliwie w związku z powyższym pominięcie w procedowaniu właścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...] w Krakowie (dz. [...]) oraz [...] w Krakowie (dz. [...]) przesądza o konieczności wycofania z obiegu prawnego zaskarżonej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze jednoznacznie przyznaje w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, iż działki nr [...] oraz [...] są położone w obszarze analizowanym. Nie jest natomiast zgodne z prawdą twierdzenie, iż realizacja planowanej inwestycji nie wpłynie na prawa i obowiązki właścicieli tych nieruchomości gruntowych. Uciążliwości związane z realizacją inwestycji bez wątpienia będą powodować faktyczne oddziaływanie na te nieruchomości i z pełną stanowczością dotyczą ich praw skoro ich prawo własności pozostanie tymi działaniami skutecznie ograniczone.

W związku z treścią art. 61 ust. 1 p 5 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i koniecznością rozważenia zgodności decyzji z przepisami odrębnymi, zdaniem skarżących zaskarżona decyzja nie może się ostać. W toku postępowania nie uwzględniono zapisów uchwały nr 76/2021 z dnia 25 marca 2021r. Rady Dzielnicy VII Zwierzyniec, negatywnie opiniującej objęte wnioskiem zamierzenie inwestycyjne. Z uchwały tej wynika, że teren objęty wnioskiem winien być zabudowany tylko domami jednorodzinnymi. Jak podaje strona skarżąca, wbrew twierdzeniom organu, żadna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej po jej zachodniej stronie, nie jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji (brak na tym terenie jakichkolwiek budynków mieszkalnych wielorodzinnych). Co więcej, zaskarżona decyzja nie zawiera precyzyjnych zapisów dotyczących charakterystyki inwestycji. Ograniczono się do wskazania, że inwestycja polegać będzie na zabudowie mieszkaniowej wielorodzinnej o rozczłonkowanej bryle, z garażem podziemnym, z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną.

W warunkach zabudowy określono z jednej strony wskaźnik wielkości powierzchni wolnej zabudowy w stosunku do powierzchni działki na poziomie 23-30%, zaś z drugiej strony mowa jest o budowie dwóch brył, budynków posadowionych w garażu podziemnym o wymiarach 10-12m x 12 -20m każdy. Wynika z tego, że w praktyce intensywność zabudowy będzie zdecydowanie wyższa niż wskazane 23-30%. W decyzji nie wskazano, czy inwestycja ma mieć charakter dobudowy do budynku na działce [...] (której właścicielami są skarżący). Skarżący nie wyrażają zgody na dobudowę do ich nieruchomości.

Nadto, planowana budowa garażu podziemnego, ze względu na specyfikę i uwarunkowania terenu (bezpośrednia bliskość wałów przeciwpowodziowych oraz stan techniczny domu na działce [...]), stwarzałaby realne zagrożenie katastrofą budowlaną.

W przedmiotowej decyzji pominięto okoliczność, że zamierzona inwestycja oddziaływałaby niekorzystnie na działkę nr [...] i znajdujący się na niej dom mieszkalny jednorodzinny. W szczególności dotyczy to kwestii zacienienia działki od strony wschodniej i południowo-zachodniej (tzw. linijka słońca).

Ponadto wbrew wskazaniom Organu teren inwestycji objęty jest granicami sporządzanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Piastowska II", podjętego Uchwałą Rady Miasta Krakowa CVII/2736/18 z dnia 4 lipca 2018 roku a sporządzenie planu znajduje się w zaawansowanej fazie procesu planistycznego, gdyż w dniu 29 listopada 2021 roku projekt planu został przekazany do opiniowania i uzgodnień ustawowych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Obecnie jest to stan zagrożenia epidemicznego. Zgodnie z art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U.2021.1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej.

Ponieważ uczestnicy postępowania sądowego nie wykonali powyższego wezwania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2022 r sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j. z dnia 2022.02.09) - zwanej dalej p.p.s.a. - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie Sąd skargę oddala (art. 151 tej ustawy).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Artykuł 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 , poz. 717 ze zm.) stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalając na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodną uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o które mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Na podstawie delegacji ustawowej zamieszczonej w przepisie art. 61 ust. 6 u.p.z.p. - rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z dnia 19 września 2003 r. Nr 164, poz. 1588) określone zostały parametry tej zabudowy tj. linia nowej zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, szerokość elewacji frontowej i geometrii dachu oraz sposób ustalenia tych parametrów w oparciu o tzw. analizę urbanistyczno architektoniczną. Analizę urbanistyczno – architektoniczną sporządza uprawniony architekt - urbanista. Stanowi ona podstawę ustaleń dokonywanych przez organ, a wyniki analizy stanowią część merytoryczną decyzji. Organ ma obowiązek przeprowadzenia pełnej kontroli sporządzonej w sprawie analizy, która stanowi merytoryczną część ustaleń organu przeniesionych wprost do wydawanej przez siebie decyzji.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 1252/11 wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy musi być poprzedzone wnikliwą, pełną i wyczerpującą analizą funkcji oraz cech zabudowy, której wyniki znajdują odzwierciedlenie w samej analizie i dokumentach stanowiących podstawę jej przygotowania. Opracowanie winno zawierać precyzyjne wskazanie numerów działek objętych analizą, oznaczenie niezbędnych parametrów nieruchomości znajdujących się na tych działkach, aby możliwe było wyprowadzenie wniosku, co do planowanych funkcji zabudowy, jak i cech zabudowy i zagospodarowania terenu, a w konsekwencji ocena takiego dowodu zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Takie pełne opracowanie zostało w niniejszej sprawie prawidłowo sporządzone w listopadzie 2020 r. (analiza urbanistyczno – architektoniczna) przez mgr. inż. arch. J. S.-B.,

W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że decyzja o warunkach zabudowy nie jest decyzją uznaniową. Organ właściwy do jej wydania jest zobowiązany do pozytywnego rozstrzygnięcia, jeśli projektowana inwestycja czyni zadość wszystkim wynikającym z prawa warunkom, a obowiązek odmowy ma tylko wówczas gdy inwestycja ta nie spełnia choćby jednej ustawowej przesłanki z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1542/09). Wynika to, z treści art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którymi nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy ustalenia warunków zabudowy.

Warunki, od których uzależnione jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. zostały w niniejszej sprawie spełnione, a tym samym brak jest podstaw, by odmówić ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego : "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego o rozczłonkowanej bryle z garażem podziemnym, z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, na dz. nr [...] i [...] obr. 11 Krowodrza, a także infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...] i [...] obr. 11 Krowodrza, przy ul. [...] w Krakowie".

Wyjaśnić należy, że ustalenie szczegółowych rozwiązań projektowych dotyczących planowanego zamierzenia na etapie ustalania warunków zabudowy prowadziłoby do pokrywania się zakresów postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oraz postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Tymczasem ustawodawca wyraźnie oddzielił te dwa postępowania spełniające dwie odmienne funkcje. Decyzja ustalająca warunki zabudowy stanowi dla przyszłego inwestora pewne ogólne określenie rodzaju inwestycji możliwej do zrealizowania na danym terenie. Konkretne i definitywne ustalenia dotyczące szczegółowych rozwiązań technicznych planowanej inwestycji i zagospodarowania terenu będą miały miejsce na kolejnym etapie realizacyjnym, czyli przy ubieganiu się inwestora o pozwolenie na budowę, kiedy to inwestor będzie dysponował stosownym projektem budowlanym oraz planem zagospodarowania terenu. Dopiero na tym etapie dojdzie do definitywnego sprecyzowania kształtu projektowanej inwestycji również w zakresie miejsc parkingowych, przyłączy (na warunkach określonych przez dysponenta sieci), strefy ochronnej czy analizy zacieniania. Należy pamiętać, iż organ administracyjny udzielający pozwolenia na budowę bada m.in. czy przedstawiony wraz wnioskiem projekt budowlany spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskaźnik wymaganej ilości miejsc parkingowych określony został w zgodzie z uchwałą z dnia 29 sierpnia 2012 r nr LIII/723/12 Rady Miasta Krakowa (pkt II 4e warunków zabudowy, załącznika nr 1 decyzji I instancji).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w zaskarżonej decyzji szczegółowo omówiło wszystkie ustalone parametry nowej zabudowy, a także pozostałe warunki wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy, odniosło się do zarzutów odwołania, które również zostały powtórzone w skardze.

Zamierzenie inwestycyjne posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej od strony ul. [...] w Krakowie (dz. drogowa [...]) – krótsza granica o szerokości 18,5 m oraz od strony ul Słonecznikowej (dz. drogowa nr [...]) – granica o szerokości 55 m. Art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje, że przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub ustanowienie odpowiedniej służebności gruntowej.

Teren inwestycji posiada front działki od strony ul. [...] gdzie znajduje się wjazd na teren planowany do zabudowania. Obszar analizowany został wyznaczony prawidłowo. Powiększenie obszaru analizowanego do 80 m nie jest nadmierne i zostało przez uprawnionego urbanistę uzasadnione. Obszar analizowany położony jest w terenie lekko opadającym w kierunku północnym – do wałów rzeki [...]. W części środkowej i południowej zainwestowany jest budownictwem mieszkalnym z infrastrukturą techniczną – dominuje zabudowa jednorodzinna, występuje zabudowa wielorodzinna. W tak wyznaczonym obszarze znajduje się większa liczba działek z budynkami jednorodzinnymi, charakterystycznymi dla obszaru po zachodniej stronie ul. [...] w Krakowie. W granicach obszaru analizowanego zawiera się centralnie nieruchomość inwestycyjna.

W decyzji ustalono następujące parametry :

W zakresie linii nowej zabudowy trafnie ustalono ją zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia, w odległości 16 m od granicy dz. nr [...] z dz. nr [...] m od granicy dz. nr [...] z dz. nr [...].

Wyznaczona nieprzekraczalna linia zabudowy (§ 4 ust 4 rozporządzenia) pozwoli na łagodne domknięcie wnętrza ul [...] na granicy z terenami otwartymi wzdłuż ul. [...], nie będzie naruszać środowiskowych i kompozycyjno - estetycznych zasad kształtowania ładu przestrzennego w terenie, co zostało trafnie i szczegółowo uzasadnione w sporządzonej analizie.

W odniesieniu do wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, to przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia ustanawia zasadę, że wyznacza się go w oparciu o wartości średnie występujące w obszarze analizowanym, z tym, że dopuszczalne jest wyznaczenie innego wskaźnika, o ile wynika to z analizy urbanistyczno-architektonicznej (§ 5 ust. 2). Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy wyznaczono w przedziale od 23 % do 30 %, gdzie wartość niższa nawiązuje do średniej wskaźnika dla zabudowy jednorodzinnej, a wartość wyższa nie przekracza średniej z całego obszaru.

Udział powierzchni biologicznie czynnej został przyjęty na poziomie nie mniejszym niż 60 %.

W oparciu o szerokości średnie elewacji frontowych występujące w obszarze analizowanym – wskaźnik szerokości elewacji frontowej każdego budynku od strony ul. [...] wyznaczono w przedziale 10m-12m i elewacji od strony ul. [...] w przedziale 12m-20m oraz ustalono odległość nie mniejszą niż 8m pomiędzy ścianami zewnętrznymi planowanych dwóch brył budynku znajdujących się na garażu podziemnym. Te szerokości wyznaczono zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia w nawiązaniu do cech istniejącej zabudowy obszaru i zagospodarowania terenu wynikających z analizy obszaru, nie przekraczając parametrów istniejącej zabudowy wielorodzinnej w obszarze analizowanym.

Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki dla nowej zabudowy wyznacza się jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich (§ 7 ust. 1 rozporządzenia), z tym, że jeżeli wysokość ta na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, przyjmuje się wartość średnią występującą w obszarze analizowanym (§ 7 ust. 3). Dopuszczalne jest także ustalenie innej wysokości, niż to wynika z podanych powyżej zasad, o ile wynika to z przeprowadzonej analizy urbanistyczno-architektonicznej (§ 7 ust. 4). Z analizy sporządzonej w sprawie wynika, że wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej każdej bryły planowanego budynku ustalono w przedziale 7m - 9,5 m, nie wyżej niż 213,9 m n.p.m. Ten parametr wyznaczono zgodnie z § 7 ust. 4 rozporządzenia, w nawiązaniu do cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z analizy obszaru z uwzględnieniem średniej wysokości w obszarze i wysokości budynków na dz. nr [...] i [...] obr. 11 Krowodrza oraz topografii terenu.

Wbrew twierdzeniom skargi ani sporządzona w sprawie analiza urbanistyczno - architektoniczna, ani wydana na jej podstawie decyzja nie budzą wątpliwości. Autorka analizy opisała stan faktyczny istniejący w obszarze analizowanym i po prawidłowym zastosowaniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalono w decyzji warunki zabudowy, które uwzględniają zasadę dobrego sąsiedztwa i gwarantują zachowanie ładu przestrzennego na omawianym terenie. Nie jest tak jak zarzuca strona skarżąca, że przyjęte wskaźniki oraz parametry ustalone zostały w sposób dowolny.

Zasada dobrego sąsiedztwa została wydaną decyzją zachowana. Zasada ta, wynikająca z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., uzależnia zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego. Regulacja ta ma na celu zagwarantowanie ładu przestrzennego, określonego w art. 2 pkt 1 u.p.z.p., jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo - społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno - estetyczne. Wobec tego w każdym indywidualnym przypadku należy widzieć obszar analizowany, jako urbanistyczną całość. Wyznacznikiem spełnienia ustawowego wymogu są zatem faktyczne warunki panujące do tej pory na konkretnym obszarze. Kontynuacja funkcji oznacza, że nowa zabudowa musi mieścić się w granicach zastanego w analizowanym obszarze sposobu zagospodarowania terenu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 428/13). Obszar analizy położony jest we wschodniej części willowej dzielnicy Krakowa- Woli Justowskiej, zawartej pomiędzy ul K. J. a [...], po zachodniej stronie ul. [...]. Co istotne w obszarze analizowanym występuje różnorodna zabudowa mieszkaniowa : jednorodzinna i wielorodzinna, obiekty infrastruktury technicznej , drogi publiczne i drogi wewnętrzne. Budynki mieszkalne jednorodzinne występują na dz. nr [...];[...] z [...],[...] dostępne od ul. [...]; na dz. [...]; [...]; [...]; [...]; [...] dostępnych od ul. [...] i innych w obszarze. Występują także budynki wielorodzinne przy ul [...] na dz. [...]; [...]; [...] ; [...] i [...].

Wobec tego wnioskowana przez inwestora funkcja zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej jest kontynuacją funkcji istniejącej zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej ul [...].

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca odpowiadają prawu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organy prowadzące postępowanie prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy oraz dokonały właściwej wykładni przepisów prawa, uznając, że w sprawie zachodzą przesłanki pozwalające na ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem. Wyjaśnienia organów w niniejszej sprawie są wyczerpujące i wszechstronne (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a), a sporządzona analiza jest kompletna, określa w sposób szczegółowy cechy zabudowy i zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 k.p.a.

Wbrew zarzutom skargi decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu ani nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (w szczególności realizacja inwestycji nie może powodować uciążliwości oraz ograniczeń wymienionych w pkt II.5 warunków zabudowy), o czym stanowi art. 63 ust 2 u.p.z.p. Taką informację zamieszczono w pouczeniach decyzji o warunkach zabudowy. Organy obu instancji właściwie oceniły charakter terenu inwestycji jako wartościowy przyrodniczo z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska i interesu publicznego (teren inwestycji oraz cały obszar analizowany znajduje się w otulinie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego – granica parku krajobrazowego przebiega wzdłuż ul. [...]), co znalazło wyraz w szczegółowym określeniu warunków ochrony i utrzymania wysokich standardów przyrodniczych. Projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy został m. inn. przesłany do uzgodnienia Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Krakowie, Ministrowi Klimatu i Środowiska w Warszawie oraz Dyrektorowi Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Krakowie. Zgłaszane zastrzeżenia Rady Dzielnicy VII Zwierzyniec zostały w wystarczający sposób rozważone przez organ urbanistyczny na podstawie sporządzonej analizy. Lokalny interes mieszkańców został uwzględniony w szczegółowych warunkach zabudowy, jednak znajduje zdecydowane ograniczenie w nieuchronnych konsekwencjach normalnego rozwoju miasta, który obejmuje kolejne dzielnice, nawet odległe od ścisłego centrum.

Teren inwestycji objęty będzie granicami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Piastowska II", bowiem przystąpiono do jego sporządzania Uchwałą Rady Miasta Krakowa CVII/2736/18 z lipca 2018 r, jednak sporządzanie planu nie znajduje się na zaawansowanym etapie procesu planistycznego (wyłożenie i dyskusja publiczna) a termin ostatecznego przyjęcia planu nie jest bliski.

Zarzut braku zapewnienia reprezentacji wszystkim uczestnikom postępowania (właścicielom nieruchomości przy ul [...] – dz. [...] i 2 – dz. [...]) w trakcie trwania postępowania administracyjnego może być podniesiony tylko przez osoby których dotyczy. Skarżący byli uczestnikami postępowania administracyjnego i nie mogą podnosić zarzutów które nie dotyczą bezpośrednio ich interesu prawnego.

Problem sporu granicznego w terenie przyległym do planowanej inwestycji nie ma znaczenia dla postępowania o ustalenie warunków zabudowy, bowiem decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.

Ewentualne dalsze kwestie związane z umiejscowieniem budynku na działce inwestycyjnej, zacienianiem, zachowaniem wymaganych prawem odległości będą rozważane na dalszym etapie procesu inwestycyjnego – w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Wbrew twierdzeniom skargi inwestycja została w wystarczająco precyzyjny sposób opisana w zaskarżonej decyzji, z uwzględnieniem charakterystycznych cech.

Umiejscowienie planowanej zabudowy w obszarze narażonym na niebezpieczeństwo powodzi (planowana inwestycja nie znajduje się w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią) i jej położenie w sąsiedztwie wałów przeciwpowodziowych było rozważane przez organ planistyczny, a projekt decyzji uzgadniany z właściwym organem – Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Kwestia ta wymaga dalszych uzgodnień w następnym etapie procesu inwestycyjnego.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.