Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 12/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 90, art. 91
journal: Dz.U. 2016 poz 486
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa - tekst jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 67
journal: Dz.U. 2016 poz 627
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 21 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant Referent stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 roku sprawy ze skargi J. Ł. na bezczynność Marszałka Województwa [...] polegającą na niewykonywaniu czynności nakazanych prawem postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2016 r. J. Ł. wniósł do Marszałka Województwa [...] skargę dotyczącą przebiegu egzaminu U. P., który przeprowadził w dniu 31 marca 2016 r. Jako podstawę skargi wskazał art. 68 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 . o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016r. poz. 627 t.j.).

Pismem z dnia 17 maja 2017 r. nr [...] Marszałek Województwa [...], na podstawie art. 67 pkt 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami w zw. z art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a. (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) oddalił ww. skargę.

W piśmie z dnia 24 marca 2017 r. (wpływ do organu – 6 kwietna 2017r.) J. Ł., na podstawie art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy o samorządzie województwa wezwał Marszałka Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez zaprzestanie niezgodnych z prawem działań, tj. niewykonywania czynności nakazanych prawem oraz podejmowania czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa osób trzecich tj. egzaminatorów Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł., poprzez sprzeczne z prawem zarządzenia i inne czynności podejmowane w ramach nadzoru nad przeprowadzanymi przez egzaminatorów egzaminami na prawo jazdy w tym brak jakiejkolwiek reakcji na sprzeczne z prawem polecenia wydawane przez egzaminatora nadzorującego pracę egzaminatorów WORD w Ł. i niewyciągnięcie wobec niego jakichkolwiek konsekwencji - w terminie 30 dni od dnia wniesienia wezwania, pod rygorem złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wezwania skarżący wskazał, że Marszałek Województwa [...] na podstawie delegacji ustawowej wyrażonej w art. 67 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych na prawo jazdy. Skarżący wskazał, że czynności egzaminatora wykonuje od 2007 r. Pomimo wielu kontroli jego pracy, jakie odbywały się w tym czasie, zarówno bezpośrednich, jak również wynikających z treści złożonych skarg przez osoby egzaminowane nikt nigdy nie zwracał mu uwagi na takie rzeczy, jak w ostatnim czasie Marszałek. Organ samorządowy, tj. Marszałek Województwa intensywnie rozpoczął negowanie jego czynności jako egzaminatora, nienależycie wykonując swój nadzór nad przeprowadzanymi przez niego egzaminami. Skarżący wskazał, że ma wrażenie, że jest to odwet za to, iż odwołał się od błędnej decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia 13 stycznia 2016 r., która to została na skutek jego odwołania, uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący podkreślił, że Marszałek Województwa ignoruje przede wszystkim nieprawidłowe zachowanie egzaminatora nadzorującego wobec niego i innych egzaminatorów przeprowadzających egzaminy na prawo jazdy. Przykładem tego jest oddalenie przez Marszałka Województwa jego skargi na działania egzaminatora nadzorującego pracę egzaminatorów WORD.

Następnie skarżący przedstawił przebieg egzaminu i swoje stanowisko względem zarzutów egzaminatora nadzorującego egzamin praktyczny na prawo jazdy przeprowadzony przez skarżącego w dniu 31 marca 2016 r. Powołując się na konkretne przepisy prawa tj. 67 ustawy o kierujących pojazdami w związku z art. 56 ust. 2 tejże ustawy oraz w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1, § 23 ust. 1 pkt 2 lit a i lit. b, § 27 pkt 3, § 27 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2016 poz. 232) oraz w zw. z § 95 ust. 1 pkt 2, § 99 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 2002 nr 170, poz. 1393 z późno zm.) i ich interpretację, uzasadniał bezpodstawność zarzutów egzaminatora nadzorującego, a tym samym sprzeczne z prawem zarządzenia i inne czynności, podejmowane w ramach nadzoru nad przeprowadzanymi przez egzaminatorów egzaminami na prawo jazdy przez Marszalka Województwa[...], w tym brak jakiejkolwiek reakcji na sprzeczne z prawem polecenia wydawane przez egzaminatora nadzorującego pracę egzaminatorów WORD w Ł. i niewyciągnięcie wobec niego jakichkolwiek konsekwencji.

W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 27 kwietnia 2017 r. nr [...] Marszałek Województwa [...] wyjaśnił, że wezwanie do usunięcia naruszenia w oparciu o art. 90 i 91 ustawy o samorządzie województwa jest chybione i nie ma zastosowania w tej sprawie. Organ podkreślił, że rozstrzygnięcie skargi z dnia 7 kwietnia 2016 r. nastąpiło w konkretnej sprawie, w związku z powyższym odpowiedź na skargę nie może być traktowana jako akt prawa miejscowego czy naruszenie praw osób trzecich.

J. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...]. Jako podstawę skargi wskazał art. 91 ust. 1 i 2 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Skarżący wskazał, że bezczynność Marszałka Województwa polega w szczególności na podejmowaniu niezgodnych z prawem działań polegających na niewykonywaniu czynności nakazanych prawem oraz podejmowaniu czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa osób trzecich (jak i jego) - egzaminatorów Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. poprzez sprzeczne z prawem zarządzanie i inne czynności podejmowane w ramach nadzoru nad przeprowadzonymi przez egzaminatorów egzaminami na prawo jazdy (szczegółowo opisane w wezwaniu), w tym brak jakiejkolwiek reakcji na sprzeczne polecenia wydawane przez egzaminatora nadzorującego pracę egzaminatorów WORD w Ł. i niewyciągnięcie wobec niego jakichkolwiek konsekwencji. Zdaniem skarżącego Marszałek narusza art. 67 ustawy o kierujących pojazdami w związku z art. 56 ust. 2 tejże ustawy oraz w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1, § 23 ust. 1 pkt 2 lit a i lit. b, § 27 pkt 3, § 27 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2016 poz. 232) oraz w zw. z § 95 ust. 1 pkt 2, § 99 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 2002 nr 170, poz. 1393 z późno zm.) poprzez błędne zastosowanie przepisów w toku podejmowania czynności nadzorczych nad przeprowadzanymi egzaminami.

Skarżący wniósł o :

1. Uwzględnienie skargi.

2. Zasądzenie od Marszałka Województwa [...] na rzecz skarżącego kosztów

postępowania w tym opłaty od skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;

3. Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa - nakazanie organowi nadzoru nad Marszałkiem Województwa [...], to jest Wojewodzie [...], wykonania niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, to jest na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2. ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami

- przeprowadzenia kontroli dokumentacji prowadzonej przez Marszałka Województwa w związku z wykonywaniem przez niego zadań, o których mowa w art. 67 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, tj. sprawowania nadzoru nad przeprowadzaniem egzaminów, o których mowa w art. 51 ustawy o kierujących pojazdami, w zakresie objętym wezwaniem skarżącego do usunięcia naruszeń prawa z dnia 24 marca 2017 r., w szczególności w zakresie egzaminów na prawo jazdy przeprowadzonych w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł.

- zażądania od Marszałka Województwa pisemnych wyjaśnień i informacji w wyżej wymienionym zakresie;

- sporządzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli zaleceń i wniosków przedstawionych zarządowi województwa.

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności, a w przypadku uznania za bezzasadną o jej oddalenie. Organ wskazał, że jak podstawę skargi wskazano ustawę o samorządzie województwa [...], natomiast zakwestionowane przez skarżącego czynności dotyczą czynności samorządu województwa jako zadań z zakresu administracji rządowej (art. 1 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami), więc ustawa o samorządzie województwa nie ma zastosowania w tej sprawie. Wskazano, że Marszałek Województwa rozpatrując skargi dotyczące egzaminu państwowego nie jest związany stanowiskiem żadnej ze stron, jak również reakcją lub brakiem reakcji ze strony osoby nadzorującej egzamin. W związku z powyższym organ nadzoru w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody, w tym w szczególności materiał filmowy dokumentujący przebieg egzaminu państwowego, dokonał oceny zachowania osoby skarżącej, w tym również w kontekście zarzutów, jakie podnosił egzaminator nadzorujący. Natomiast poza sferą marszałka pozostaje ocena pracy egzaminatora nadzorującego przedmiotowy egzamin.

Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarga wniesiona przez skarżącego w dniu 7 kwietnia 2016 r. została wniesiona na podstawie art. 68 ustawy o kierujących pojazdami, której rozpoznanie winno skutkować wydaniem decyzji administracyjnej, a taka decyzja nie została wydana, a skarga została załatwiona w trybie działu VIII k.p.a. Wobec takiej sytuacji skarżący zmuszony był do obrony swoich praw w trybie ustawy o samorządzie województwa. Pełnomocnik wniósł o odroczenie rozprawy celem uzupełnienia wniesionej skargi w zakresie uzasadnienia postawionych zarzutów. Podniósł, że pełnomocnikiem skarżącego został ustanowiony dopiero 18 sierpnia 2017r. Sąd postanowił odroczyć termin rozprawy oraz zobowiązać pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia skargi we wnioskowanym zakresie – w terminie 7 dni.

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, na brak wydania decyzji przez Marszałka Województwa [...] w postępowaniu inicjowanym skargą na przebieg egzaminu państwowego na prawo jazdy. Podniósł, że zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2016 r. sygn. I OSK 1515/16 I OSK 1516/16 postępowanie inicjowane skargą, o której mowa wart. 68 ustawy o kierujących pojazdami jest postępowaniem administracyjnym w sprawie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy, które stosownie do art. 72 ust. 1 tej ustawy powinno być zakończone decyzją administracyjną. Strona wskazała, że w omawianym przypadku postępowanie zostało zainicjowane skargą, o której mowa w art. 68 ustawy (art. 68 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami - skargę dotyczącą egzaminu państwowego wraz z jej uzasadnieniem składa się w terminie 14 dni od dnia, w którym był przeprowadzany egzamin do marszałka województwa za pośrednictwem dyrektora WORD). Decyzja taka nie została wydana, co uniemożliwiło skarżącemu odwołanie się do organu wyższej instancji (SKO) a następnie zaskarżenie ewentualnej niekorzystnej decyzji do sądu administracyjnego. Zdaniem skarżącego jest to ewidentna bezczynność organu, który dodatkowo narusza prawa egzaminatora.

Zdaniem skarżącego przepisy, które organ naruszył i dopuścił się tym samym bezczynności, to:

- art. 67 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami przez uznanie, że skarga dotycząca egzaminu winna być rozpatrywana w trybie przewidzianym w dziale VIII k.p.a., pomimo że jak wynika z analizy art. 58 tej ustawy skarga na przebieg egzaminu państwowego na prawo jazdy dotyczy sprawy indywidualnej, która winna być rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej;

- art. 277 k.p.a. i następne polegające na błędnym uznaniu, że postępowanie wszczęte skargą na przebieg egzaminu państwowego na prawo jazdy toczy się w trybie skargowym przewidzianym w art. 277 i n. k.p.a., a nie w trybie postępowania administracyjnego:

- art. 104 § 1 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia sprawy wywołanej skargą na przebieg egzaminu państwowego w drodze decyzji.

Skarżący wskazał także, na art. 67 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami poprzez brak sprawowania właściwego nadzoru nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych na prawo jazdy, w tym brak należytej kontroli wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego w zakresie przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy przejawiającą się na zaniechaniu kontroli nad egzaminatorem nadzorującym, w tym w braku reagowaniu na błędne i sprzeczne z prawem polecenia wydawane przez egzaminatora nadzorującego innym egzaminatorom. Zgodnie z tym przepisem: Marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych (o których mowa wart. 51), w ramach którego m. in. (...) kontroluje działalność WORD w zakresie przeprowadzania egzaminów. Zdaniem skarżącego bezsprzecznie więc również jego kontroli podlega egzaminator nadzorujący (nadzoruje pracę egzaminatorów przeprowadzających egzaminy). Stosownie do definicji zawartej w rozporządzeniu Dz. U. 232 z 2016 r., § 2 pkt 14 egzaminator nadzorujący to "zwykły" egzaminator zatrudniony w ośrodku, który nadzoruje pracę egzaminatorów i udziela wyjaśnień na uwagi wnoszone przez osoby egzaminowane. Marszałek bezsprzecznie przypisuje sobie prawo do nadzorowania egzaminatorów, którym jest również egzaminator nadzorujący. Egzaminator nadzorujący natomiast ma bezpośrednie przełożenie na pozostałych egzaminatorów i jego błędne polecenia i decyzje również podlegają nadzorowi marszałka, w szczególności że przekładają się one na prawidłową ocenę pozostałych egzaminatorów. Marszałek tymczasem błędnie przyjął, że praca egzaminatora nie podlega jego kontroli. Bezczynność organu (Marszałka) polega na zaniechaniu kontroli na działalnością WORD poprzez brak reakcji na błędne polecenia egzaminatora.

Skarżący zauważył, że zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami egzamin państwowy przeprowadza się w celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, a egzamin ten przeprowadza egzaminator (art. 56 ust. 2). Marszałek zaś zgodnie z art. 67 ust. 1 sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych. Egzaminator nadzorujący nie posiada żadnej delegacji do wydawania jakichkolwiek poleceń egzaminatorom. Jedyne uprawnienie egzaminatora nadzorującego zawarte zostało w § 16 ust. 3 powyższego rozporządzenia i daje mu praw do przerwania egzaminu prowadzonego niezgodnie z przepisami. Pozostałe czynności nadzorcze wobec egzaminów na prawo jazdy (i egzaminatorów) zostały przypisane marszałkowi województwa.

Ponadto w ocenie pełnomocnika skarżącego wymaganie od niego podania, z jakich przepisów wynika naruszenie jego "interesu prawnego" wydaje się nie do końca zgodne z treścią art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy o samorządzie województwa.

Podstawą wezwania do usunięcia naruszenia prawa był art. 91 ust. 1 - przepis art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Zdaniem pełnomocnika przesłanką wezwania jest nie posiadanie interesu prawnego, ale raczej to, iż działanie lub zaniechanie organu narusza prawa osób trzecich. Skoro skarżący sam jest egzaminatorem WORD-u w Ł. to wszelkie czynności Marszałka dotyczące nieprawidłowego nadzoru nad egzaminami, nieprawidłowego rozpatrywania skarg, bezpośrednio dotyczą jego prawnie chronionych praw i interesów. Pełnomocnik wskazał, że przepisy prawne, z których to wynika, to:

1. art. 63 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami - egzaminator jest obowiązany do rzetelnego i bezstronnego wykonywania swoich obowiązków. Rozstrzygnięcie wydane przez marszałka województwa narusza powyższe uprawnienie i obowiązek egzaminatora. Przyjmowanie błędnej i tendencyjnej interpretacji obowiązującego stanu prawnego przez marszałka uniemożliwia rzetelną i bezstronną pracę egzaminatora. Obowiązujący stan prawny jest jasny i oczywisty dla Skarżącego, tymczasem przyjęcie wykładni organu nadzoru byłoby z nim sprzeczne. Marszałek województwa wręcz żąda od egzaminatora (skarżącego) stosowania się do błędnych wytycznych zawartych w wydanym rozstrzygnięciu. Odrębnym pismem skierowanym do Dyrektora WORD Marszałek wniósł o objęcie skarżącego szczególnym nadzorem w związku z przedmiotową sprawa oraz uprzedził, że podobne zachowania mogą skutkować w przyszłości podjęciem decyzji o skreśleniu skarżącego z ewidencji egzaminatorów na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami.

2. art. 30 § 4, 52 §1 pkt 1 Kodeksu pracy - bowiem skarżący zatrudniony jest w WORD na stanowisku egzaminatora na podstawie umowy o pracę. Poprzez błędne i wadliwe rozstrzygniecie, Marszałek podaje w wątpliwość kwalifikacje skarżącego, co może niezależnie od powyższego doprowadzić do rozwiązania z nim umowy o pracę za wypowiedzeniem (gdzie przyczyną może być nierzetelne wypełnianie obowiązków) a nawet bez wypowiedzenia ze względu na (nieuzasadniony) zarzut ciężkiego naruszenia przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych. Pracodawca bowiem (WORD) ma przedstawiony nierzetelny i nieobiektywny obraz sytuacji (i wypełnienia przez skarżącego jego obowiązków pracowniczych jako egzaminatora).

3. art. 56 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami - który to stanowi wyraźnie, że egzamin państwowy na prawo jazdy przeprowadza egzaminator. Zarówno egzaminator nadzorujący jak i marszałek województwa nie mogą przeprowadzać egzaminu i nie posiadają kompetencji ani delegacji do tworzenia własnych wytycznych zakresie egzaminowania. Jedynym źródłem takich wytycznych jest rozporządzenie Dz. U. 232 z 2016 r. rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach). Wydawanie dyspozycji i rozstrzygnięć sprzecznych z nim narusza prawa skarżącego. Nie ma także prawa do wydawania takich wytycznych czy zaleceń egzaminator nadzorujący, gdyż jedyną jego kompetencją jest prawo do przerwania egzaminu, jeśli stwierdzi, że egzamin przeprowadzany jest niezgodnie z przepisami (§ 16 pkt 2 rozporządzenia). Dopiero po przerwaniu egzaminu. jego dalszą cześć przeprowadza egzaminator nadzorujący lub wyznaczony przez niego inny egzaminator (§16 pkt 3 rozporządzenia). Jasno zatem wynika z tego przepisu, że

egzaminator nadzorujący nie ma prawa do przeprowadzania egzaminu przeprowadzanego przez innego "zwykłego" egzaminatora (dopóki go nie przerwie).

W piśmie z dnia 20 września 2017 r. organ ustosunkował się do powyższego pisma skarżącego. Organ zauważył, że na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych na prawo jazdy i pozwolenia na kierowanie tramwajem, w ramach którego m.in. rozpatruje skargi dotyczące egzaminu. Uprawnionym do złożenia skargi na przebieg lub ocenę egzaminu jest osoba, która była egzaminowana, bądź pełnomocnik takiej osoby. Tymczasem skarga z dnia 4 kwietnia 2016 r. złożona została przez egzaminatora J. Ł., który był niezadowolony z oceny sposobu przeprowadzenia egzaminu, dokonanej przez egzaminatora nadzorującego J. C., po zakończeniu przedmiotowego egzaminu. Mając powyższe na względzie, przedmiotowa skarga została rozpatrzona w oparciu o przepisy Działu VIII rozdziału 2 "Skargi i wnioski" k.p.a. oraz oddalona przy piśmie z dnia 17 maja 2016 r. Organ wskazał, że zgodnie z obowiązującym orzecznictwem skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością materialno-techniczną tj. zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia skargi. W związku z powyższym tryb administracyjny wskazany w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2016 roku, syqn. I OSK 1515/16 i I OSK 1516/16 nie może mieć zastosowania w rozpatrywanym przypadku.

Organ wyjaśnił ponadto, że w trakcie rozpatrywania skargi na przebieg egzaminu, który przeprowadził J. Ł. w dniu 19 stycznia 2016 r. organ nadzoru dostrzegł pewne naruszenia przepisów ustawy o kierujących pojazdami, których dopuścił się egzaminator. W następstwie tego, pismem z dnia 29 lutego 2016 r. znak [...], wystąpił do dyrektora WORD w Ł. w sprawie wzmożenia nadzoru nad przeprowadzaniem egzaminów przez J. Ł. Uczestnictwo egzaminatora nadzorującego, pełniącego jednocześnie funkcję kierownika Oddziału Egzaminowania, w egzaminie w dniu 31 marca 2016 r. było następstwem ww. pisma Marszałka Województwa [...]. Organ zauważył, że niezadowolenie J. Ł. zarówno z opinii egzaminatora nadzorującego, jak i stanowiska organu nadzoru wyrażonego w piśmie z dnia 17 maja 2016 r. , stanowiącego odpowiedź na skargę z dnia 4 kwietnia 2016 r. nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że organ nadzoru dopuścił się bezczynności polegającej na zaniechania kontroli nad egzaminatorem nadzorującym.

Marszałek poinformował, że w 2016 roku w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. zostały przeprowadzone dwie planowe kontrole. W ramach czynności kontrolnych dokonano m.in. kontroli prac, egzaminatorów przeprowadzających egzaminy państwowe na prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, w tym pracy egzaminatora nadzorującego J. C. W wyniku tych czynności organ nadzoru nie dostrzegł uchybień w pracy egzaminatora nadzorującego. Również rozpatrując skargi na przebieg lub ocenę egzaminu, jakie prowadził J. C. organ nadzoru nie dopatrzył się naruszeń prawa ze strony egzaminatora. W związku z powyższym zarzut skarżącego w zakresie bezczynności organu nadzoru polegającej na zaniechaniu kontroli nad działalnością WORD poprzez brak reakcji na błędne polecenia egzaminatora nadzorującego organ uznał za chybiony.

W ocenie Marszałka skarżący po raz kolejny myli podstawy prawne, bowiem jako podstawę wniesienia skargi podaje art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa. Wskazane przepisy dotyczą czynności dokonywanych przez organy samorządu województwa. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami zadania samorządu województwa podejmowane, w zakresie określonym przez przywołany przepis, stanowią zadania z zakresu administracji rządowej. Wobec powyższego ustawa o samorządzie województwa nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

Na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że skarga jest skargą na bezczynność Marszałka Województwa Ł. wniesioną w trybie art. 91 w zw. z art. 90 u.s.w., w której zarzuca, że Marszałek Województwa [...] nie wykonuje żadnych czynności wobec egzaminatora nadzorującego, toleruje fakt wydawania przez egzaminatora nadzorującego sprzecznych poleceń w stosunku do skarżącego oraz innych egzaminatorów WORD, które według skarżącego są niezgodne z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi J. Ł. na bezczynność Marszałka Województwa [...]. Jako podstawę skargi J. Ł. wskazał art. 91 ust. 1 i 2 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Skarżący wskazał, że bezczynność Marszałka Województwa polega w szczególności na podejmowaniu niezgodnych z prawem działań polegających na niewykonywaniu czynności nakazanych prawem oraz podejmowaniu czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa osób trzecich (jak i jego) - egzaminatorów Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. poprzez sprzeczne z prawem zarządzanie i inne czynności podejmowane w ramach nadzoru nad przeprowadzonymi przez egzaminatorów egzaminami na prawo jazdy (szczegółowo opisane w wezwaniu), w tym brak jakiejkolwiek reakcji na sprzeczne polecenia wydawane przez egzaminatora nadzorującego pracę egzaminatorów WORD w Łodzi i niewyciągnięcie wobec niego jakichkolwiek konsekwencji. Zdaniem skarżącego Marszałek narusza art. 67 ustawy o kierujących pojazdami w związku z art. 56 ust. 2 tejże ustawy oraz w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1, § 23 ust. 1 pkt 2 lit a i lit. b, § 27 pkt 3, § 27 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2016 poz. 232) oraz w zw. z § 95 ust. 1 pkt 2, § 99 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 2002 nr 170, poz. 1393 z późno zm.) poprzez błędne zastosowanie przepisów w toku podejmowania czynności nadzorczych nad przeprowadzanymi egzaminami.

Rozważania merytoryczne należy poprzedzić wskazaniem treści obowiązujących przepisów prawa.

Zgodnie z art 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j.Dz.U. z 2016r. poz. 486), w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.

W świetle art. 91 u.s.w. przepisy art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich (ust. 1). W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego (ust. 2).

Jak wynika z art. 15 u.s.w. organami samorządu województwa są:

1) sejmik województwa;

2) zarząd województwa.

Kompetencje marszałka województwa określa art. 43 u.s.w., który stanowi, że 1. Marszałek województwa organizuje pracę zarządu województwa i urzędu marszałkowskiego, kieruje bieżącymi sprawami województwa oraz reprezentuje województwo na zewnątrz. 2. W sprawach niecierpiących zwłoki, związanych z bezpośrednim zagrożeniem interesu publicznego, zagrażających bezpośrednio zdrowiu i życiu oraz w sprawach mogących spowodować znaczne straty materialne marszałek województwa podejmuje niezbędne czynności należące do właściwości zarządu województwa. Czynności podjęte w tym trybie wymagają przedstawienia do zatwierdzenia na najbliższym posiedzeniu zarządu województwa. 3. Marszałek województwa jest kierownikiem urzędu marszałkowskiego, zwierzchnikiem służbowym pracowników tego urzędu i kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych.

Jak zaś wynika z art. 46 u.s.w. 1. Decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje marszałek województwa, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. 2. Marszałek województwa może upoważnić wicemarszałków, pozostałych członków zarządu województwa, pracowników urzędu marszałkowskiego oraz kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych do wydawania w jego imieniu decyzji, o których mowa w ust. 1. Od decyzji, o których mowa w ust. 1, służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, a w sprawach powierzonych na podstawie porozumienia z wojewodą - do właściwego ministra (ust. 3).

Konieczne jest również wskazanie, że w świetle art. 14. 1. u.s.w. Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone ustawami, w szczególności w zakresie:

1) edukacji publicznej, w tym szkolnictwa wyższego;

2) promocji i ochrony zdrowia;

3) kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;

4) pomocy społecznej;

4a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

5) polityki prorodzinnej;

6) modernizacji terenów wiejskich;

7) zagospodarowania przestrzennego;

8) ochrony środowiska;

9) gospodarki wodnej, w tym ochrony przeciwpowodziowej, a w szczególności wyposażenia i utrzymania wojewódzkich magazynów przeciwpowodziowych;

10) transportu zbiorowego i dróg publicznych;

11) kultury fizycznej i turystyki;

12) ochrony praw konsumentów;

13) obronności;

14) bezpieczeństwa publicznego;

15) przeciwdziałania bezrobociu i aktywizacji lokalnego rynku pracy;

15a) działalności w zakresie telekomunikacji;

16) ochrony roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.

2. Ustawy mogą określać sprawy należące do zakresu działania województwa jako zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez zarząd województwa.

3. Ustawy mogą nakładać na województwo obowiązek wykonywania zadań z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów.

Godzi się w tym miejscu podkreślić, że jak wynika z art. 1. Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2017 r. poz. 978) 1. Ustawa określa:

1) osoby uprawnione do kierowania pojazdami na drogach publicznych oraz na drogach położonych w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu;

2) wymagania w stosunku do osób, o których mowa w pkt 1;

3) zasady uzyskiwania i cofania uprawnień do kierowania pojazdami oraz zatrzymywania dokumentów stwierdzających posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami;

4) zasady prowadzenia działalności w zakresie uzyskiwania uprawnień i badań psychologicznych, związanych z kierowaniem pojazdami;

5) zasady wykonywania badań lekarskich i psychologicznych kierowców, instruktorów i egzaminatorów oraz kandydatów na kierowców, instruktorów i egzaminatorów;

6) zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy.

2. Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 10 ust. 3, art. 18 ust. 3, art. 58 ust. 2, art. 67 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 80 ust. 1-5, art. 85 ust. 3 i 8, art. 86 ust. 4, 5 i 7, art. 87 ust. 3, art. 88 ust. 1, 4, 6, 7 i 9, art. 96 ust. 3, art. 97 ust. 2, art. 99 ust. 5 i art. 103 ust. 6, stanowią zadania z zakresu administracji rządowej.

W zakresie pozostającym w kręgu zainteresowania sądu z uwagi na przedmiot wniesionej skargi istotne są art. 67 – 72 ustawy o kierujących pojazdami.

I tak art. 67 tej ustawy stanowi, że 1. Marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych, o których mowa w art. 51, w ramach którego:

1) rozpatruje skargi dotyczące egzaminu;

2) kontroluje działalność wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego w zakresie przeprowadzania egzaminów;

3) wydaje zalecenia pokontrolne;

4) unieważnia egzamin;

5) zawiesza przeprowadzanie przez wojewódzki ośrodek ruchu drogowego egzaminów;

6) skreśla egzaminatora z ewidencji egzaminatorów;

7) występuje do zarządu województwa z wnioskiem o odwołanie dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego z zajmowanego stanowiska;

8) prowadzi analizę:

a) kwartalną w zakresie średniej zdawalności osób egzaminowanych w danym ośrodku,

b) bieżącą w zakresie skarg złożonych na ośrodek;

9) przerywa egzamin prowadzony niezgodnie z przepisami;

10) kieruje na egzamin egzaminatora skreślonego z ewidencji egzaminatorów.

2. Przy sprawowaniu nadzoru z marszałkiem województwa współpracują:

1) Policja - w zakresie kontroli przeprowadzania praktycznej części egzaminu;

2) administrator centralnej ewidencji kierowców - w zakresie przekazywania informacji o naruszeniach przepisów ruchu drogowego popełnionych przez kierowców, którzy zdali egzamin w danym wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego.

Zgodnie z art. 68. 1. Skargę dotyczącą egzaminu państwowego wraz z jej uzasadnieniem składa się w terminie 14 dni od dnia, w którym był przeprowadzany egzamin, do marszałka województwa, za pośrednictwem dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

1a. Egzaminator jest stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy.

2. Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego przesyła skargę wraz z wyjaśnieniami i niezbędną dokumentacją, w tym odpowiednio z zapisem przebiegu praktycznej części egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 albo art. 54 ust. 3, lub wraz z pisemną informacją egzaminatora nadzorującego, o którym mowa w art. 54 ust. 6, w terminie 14 dni od dnia jej złożenia.

3. Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego prowadzi rejestr skarg.

Jak wynika z art. 69. 1. Marszałek województwa kontroluje wojewódzki ośrodek ruchu drogowego:

1) co najmniej raz na pół roku;

2) jeżeli analizy, o których mowa w art. 67 ust. 1 pkt 8, wskazują na nieprawidłowe działanie ośrodka.

2. Analizę, o której mowa w art. 67 ust. 1 pkt 8 lit. a, sporządza marszałek województwa na podstawie danych uzyskanych z wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

3. Marszałek województwa w ramach kontroli działalności wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego w zakresie przeprowadzania egzaminów państwowych sprawdza w szczególności:

1) spełnianie przez ośrodek wymagań dotyczących wyposażenia, warunków lokalowych oraz placu manewrowego;

2) zgodność egzaminu z wymaganiami określonymi w ustawie i przepisach wydanych na podstawie art. 66;

3) kwalifikacje osób przeprowadzających egzamin.

4. Kontrolę przeprowadza upoważniona przez marszałka województwa osoba, która ma prawo:

1) żądania od egzaminatorów i pracowników wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji, w szczególności zapisów, o których mowa w art. 54, oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli;

2) wstępu na teren i do pomieszczeń wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego oraz do pojazdów wykorzystywanych do przeprowadzania egzaminów;

3) wstępu na teren podmiotu wykonującego przewozy tramwajem, o którym mowa w art. 51 ust. 5;

4) uczestnictwa w przeprowadzanym egzaminie państwowym.

5. Po przeprowadzeniu kontroli osoba ją przeprowadzająca sporządza pisemny protokół z dokonanych czynności i stwierdzonego w ich wyniku stanu faktycznego. Protokół podpisuje osoba reprezentująca, odpowiednio do miejsca prowadzenia kontroli, wojewódzki ośrodek ruchu drogowego lub podmiot wykonujący przewozy tramwajem, która może wnieść do protokołu ewentualne zastrzeżenia lub odmówić jego podpisania. W przypadku odmowy podpisania protokołu sporządza się stosowną adnotację w protokole.

W świetle art. 70. 1. Marszałek województwa zawiesza przeprowadzanie przez wojewódzki ośrodek ruchu drogowego egzaminów państwowych, jeżeli:

1) ośrodek nie spełnia wymagań dotyczących wyposażenia, warunków lokalowych oraz placu manewrowego;

2) w wyniku kontroli stwierdzono rażące uchybienia w zakresie, o którym mowa w art. 69 ust. 3 pkt 2 i 3.

2. Przeprowadzanie przez wojewódzki ośrodek ruchu drogowego egzaminów państwowych w zakresie uzyskiwania uprawnień określonej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest zawieszane przez marszałka województwa do czasu usunięcia uchybień.

Na podstawie art. 71. 1. Marszałek województwa skreśla egzaminatora z ewidencji egzaminatorów, w przypadku:

1) śmierci egzaminatora;

2) niespełniania przez niego co najmniej jednego z wymagań, o których mowa w art. 58 ust. 1 pkt 1-9;

3) nieprzedłożenia do dnia 7 stycznia każdego roku zaświadczenia potwierdzającego uczestnictwo, w roku ubiegłym, w warsztatach, o których mowa w art. 62 ust. 3;

4) dopuszczenia się rażącego naruszenia przepisów poprzez:

a) wielokrotne przeprowadzenie egzaminu państwowego w sposób niezgodny z przepisami ustawy,

b) przeprowadzenie egzaminu w przypadkach określonych w art. 57,

c) potwierdzenie nieprawdy w dokumentach dotyczących egzaminu.

2. Marszałek województwa skreśla egzaminatora z ewidencji:

1) z urzędu;

2) na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4 marszałek województwa wydaje decyzję administracyjną.

4. W przypadku skreślenia z ewidencji egzaminatora, który dopuścił się rażącego naruszenia przepisów z zakresu egzaminowania, ponowny wpis do ewidencji nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym decyzja administracyjna o skreśleniu stała się ostateczna.

5. Marszałek województwa kieruje egzaminatora, o którym mowa w ust. 4, na egzamin, o którym mowa w art. 58 ust. 1 pkt 7, w przypadku jeżeli osoba ta wystąpiła o ponowny wpis do ewidencji egzaminatorów. Skierowanie można wydać po upływie co najmniej 2 lat od dnia, w którym decyzja administracyjna o skreśleniu z ewidencji egzaminatorów stała się ostateczna.

6. W przypadku skreślenia z ewidencji egzaminatora ze względu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, ponowny wpis do ewidencji może być dokonany po odbyciu warsztatów doskonalenia zawodowego.

Zgodnie z art. 72. 1. Marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli:

1) egzaminowi została poddana osoba, o której mowa w art. 50 ust. 2;

2) był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik.

2. Marszałek województwa unieważnia egzamin państwowy:

1) z urzędu;

2) na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

3. Unieważniony egzamin przeprowadza się ponownie na koszt wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny sąd doszedł do przekonania, że wprawdzie zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych skarga w trybie art. 91 ust. 1 u.s.w. może być wnoszona w sytuacjach podejmowania przez organy samorządowe czynności prawnych innych niż stanowienie prawa miejscowego bowiem ograniczenie zakresu skargi na gruncie ustawy o samorządzie województwa jedynie do skarżenia aktów prawa miejscowego (art. 90 ust. 1 u.s.w.) ograniczałoby nadmiernie i w sposób nieuzasadniony konstytucyjne prawo do sądu, to jednak w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak było kognicji Marszałka Województwa Ł. do działania w trybie art. 91 u.s.w.

Sąd w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie podziela ugruntowane stanowisko prezentowane przez sądy administracyjne (wprawdzie na tle art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, ale wobec identycznego brzmienia tego artykułu mające zastosowanie również w niniejszej sprawie), że zakres przepisu art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym (odpowiednio 91 u.s.w.) powinien być interpretowany przy zastosowaniu wykładni funkcjonalnej i systemowej, zwłaszcza zaś przyjmując "odpowiedniość" zastosowania art. 101 cyt. ustawy (odpowiednio 90 u.s.w.). Regulacja zawarta w art. 101 a (odpowiednio 91 u.s.w.) będzie miała zastosowanie w tych przypadkach, gdy odpowiedni przepis nakłada na organ gminy (województwa) obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Uwzględnienie skargi na podstawie wymienionego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów gminy (województwa) w wykonywaniu tych czynności a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. W związku z tym przyjąć należy, że art. 101 a (odpowiednio 91 u.s.w.) odnosi się do skarg na bezczynność organów gminy dotyczącą działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie (por. G. Jyż w: A. Szewc (red.), Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz", Warszawa 2000, s. 487), jak również na bezczynność wójta - ale w tych tylko wypadkach, gdy przepisy prawa nakładają na wójta obowiązek wydania zarządzenia. Skarga z art. 101 a (91 u.s.w.) może zatem dotyczyć bezczynności organów gminy w zakresie działalności uchwałodawczej i to tylko w takim zakresie, w jakim przepisy prawne nakładają na organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązek podjęcia stosownych uchwał lub zarządzeń (por. B. Popielak, "Skarga do sądu administracyjnego na działalność organów jednostek samorządu terytorialnego", Casus 2005/1/19). W zakresie ustawowego pojęcia "czynności nakazanych prawem" mieściłyby się zatem jedynie czynności prawne wójta podlegające obowiązkowi wydania zarządzenia (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 10 lipca 2009 r. w sprawie sygn.. akt II SAB/Kr 49/09).

Analiza cytowanych wyżej przepisów prawa zawartych w ustawie o samorządzie województwa wskazuje przede wszystkim na fakt, że:

1/ marszałek województwa nie jest organem samorządu województwa w rozumieniu ustawy o samorządzie województwa,

2/ zadania wykonywane przez marszałka nie mieszczą się w katalogu zadań samorządu województwa wymienionych w art. 14 ust. 1 u.s.w.,

3/ decyzje i czynności podejmowane przez marszałka województwa zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami marszałek wykonuje w ramach zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Wśród tych przepisów brak jest przepisów do podejmowania przez marszałka województwa obowiązkowych – nakazanych prawem aktów w rozumieniu art. 91 u.s.w.

Z powyższego wynika, że oczekiwania skarżącego względem marszałka województwa nie posiadają umocowania w ustawie o samorządzie województwa.

Sąd w oparciu o wniesioną skargę oraz oświadczenia pełnomocnika wskazuje, że przedmiotem rozpoznania jest skarga na bezczynność przez niewykonywanie przez Marszałka Województwa Ł. czynności nakazanych prawem. W skardze wywodzono o obowiązku Sądu rozpoznania skargi w zakresie czynności prawnych lub faktycznych naruszających prawa osób trzecich. Wyznaczając zakres przedmiotowy skargi na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.w. należy podkreślić, że jest to jeden ze środków prawnych służących jednostce. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, że art. 88 u.s.w. stanowi, że przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do decyzji indywidualnych w sprawach z zakresu administracji publicznej, wydawanych przez organy samorządu województwa. Kontrolę instancyjną w tym zakresie oraz nadzór pozainstancyjny i kontrolę sprawowaną przez sąd określają przepisy odrębne.

Fakt, że skarżący wniósł skargę w trybie art. 91 ust. 1 u.s.w. nie oznacza obowiązku jej rozpoznania w tym trybie, w sytuacji gdy sąd stwierdza, że brak jest podstaw prawnych do jego stosowania. Analiza stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem wnoszonych przez skarżącego pism i żądań doprowadziła bowiem sąd do konstatacji, że skarga skarżącego dotyczy indywidualnej sprawy, w której spór powstał na tle oceny przeprowadzonego w dniu 31 marca 2016 roku egzaminu na prawo jazdy, w którym skarżący był egzaminatorem. Z cytowanych powyżej przepisów ustawy o kierujących pojazdami w zakresie dotyczącym obowiązków marszałka województwa sąd nie dopatrzył się bezczynności w rozumieniu art. 91 u.s.w., tym bardziej, że sam skarżący nie wskazał przepisu prawa z którego wywodzi obowiązek marszałka do podjęcia aktu w rozumieniu tego przepisu. Należy podkreślić, że pełnomocnik skarżącego precyzując na rozprawie w dniu 8 listopada zarzut skargi wniesionej w trybie art. 91 w zw. art. 90 u.s.w. wskazał, że zarzut ten obejmuje niewykonywanie żadnych czynności wobec egzaminatora nadzorującego, tolerowanie faktu wydawania przez egzaminatora nadzorującego sprzecznych poleceń w stosunku do skarżącego oraz innych egzaminatorów WORD, które według skarżącego są niezgodne z prawem.

Przepisy, których naruszenie skarżący zarzuca marszałkowi województwa, wskazane w skardze oraz szczegółowo opisane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, do którego skarżący odwołuje się w skardze, dotyczą sporu miedzy skarżącym a Marszałkiem Województwa [...] i pośrednio egzaminatorem nadzorującym na tle interpretacji tych przepisów w kontekście konkretnego stanu faktycznego – egzaminu z dnia 31 marca 2016 r. Nie zmienia tej oceny fakt, że skarżący stwierdza, iż takie zachowanie narusza również prawa osób trzecich tj, innych egzaminatorów WORD w Ł. Nie ma to bowiem wpływu na charakter aktów i czynności które mogą być podejmowane przez uprawnione organy samorządu województwa w trybie art. 91 w zw. z art. 90 u.s.w., a tym samym skarżone w trybie art. 91 u.s.w.

W ocenie sądu kwestia prawidłowości prowadzonego nadzoru przez marszałka województwa nad przebiegiem egzaminów praktycznych na prawo jazdy nie może być przedmiotem skargi w trybie art. 91u.s.w. Należy również zwrócić uwagę, że sytuacja, w której marszałek województwa działając w trybie ustawy o kierujących pojazdami, po przeprowadzeniu kontroli przebiegu egzaminu dochodzi do wniosku, że został on przeprowadzony z naruszeniem prawa może skutkować wydaniem decyzji w trybie art. 71 ust. 4 lit. a oraz art. 72 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami. Jednak na podstawie art. 91 ust. 1 w związku z art. 88 u.s.w. wyłączone jest przedmiotowo postępowanie administracyjne. Postępowanie administracyjne, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej nie mieści się w dyspozycji art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Ewentualny spór co do legalności postępowania marszałka jako oceniającego pracę egzaminatora i egzaminatora nadzorującego w konkretnym postępowaniu o unieważnienie egzaminu praktycznego na prawo jazdy czy też skreślenie egzaminatora z listy egzaminatorów, rozstrzygany jest w tym postępowaniu administracyjnym, podlegającym ocenie sądu administracyjnego w innym trybie.

Reasumując należy stwierdzić, że w ocenie Sądu istota sporu odnosi się do kwestii, czy na Marszałku Województwa [...] spoczywał wynikający z przepisów prawa obowiązek wydania jakiegoś aktu z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.w. w przedmiocie nieprawidłowości pracy egzaminatora nadzorującego. Skarżący w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa żądał "zaprzestania niezgodnych z prawem działań, tj. niewykonywania czynności nakazanych prawem oraz podejmowania czynności prawnych i faktycznych naruszających prawa osób trzecich tj. egzaminatorów Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł., poprzez sprzeczne z prawem zarządzenia i inne czynności podejmowane w ramach nadzoru nad przeprowadzanymi przez egzaminatorów egzaminami na prawo jazdy w tym brak jakiejkolwiek reakcji na sprzeczne z prawem polecenia wydawane przez egzaminatora nadzorującego pracę egzaminatorów WORD w Ł. i niewyciągnięcie wobec niego jakichkolwiek konsekwencji". W tym kontekście na tle ustalonego stanu faktycznego i przedstawionej przez skarżącego argumentacji, w ocenie Sądu, nie wystąpiła bezczynność organu w rozumieniu tego przepisu. Bezczynność taka zaistniałaby wówczas, gdyby istniał konkretny przepis prawa materialnego obligujący marszałka województwa jako organu samorządu województwa do podjęcia aktu prawotwórczego w zakresie oczekiwanym przez skarżącego tj. odnoszącego się do obowiązku podjęcia czynności wobec egzaminatora nadzorującego z uwagi na wydawania przez egzaminatora nadzorującego sprzecznych poleceń w stosunku do skarżącego oraz innych egzaminatorów WORD, które według skarżącego są niezgodne z prawem.

Tymczasem wbrew twierdzeniom skarżącego Marszałek Województwa [...] nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do "wykonania czynności nakazanych prawem" w rozumieniu art. 91 u.s.w., z powodów wyżej wskazanych, nie można zatem mówić o jego bezczynności jako bezczynności organu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Oczekiwania skarżącego względem marszałka województwa nie posiadają umocowania w ustawie o samorządzie województwa, ani z uwagi na przedmiot skargi ani z uwagi na pozycję i obowiązki marszałka województwa w świetle tej ustawy.

Tym samym nieuprawnione są żądania skarżącego zobowiązania przez sąd organu nadzoru nad Marszałkiem Województwa [...], to jest Wojewody[...], wykonania niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2. ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami. Wskazane przepisy ustawy o kierujących pojazdami nie stanowią podstawy do przeprowadzenia wskazanych w nich działań z inicjatywy egzaminatora w oparciu o art. 91 ust. 2 u.s.w.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z przyczyn wskazanych wyżej z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.

d.j.