Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 337/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odmówiono dokonania wykładni postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lipca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 337/13 w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia z urzędu członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od udziału w sprawie udzielenia pomocy w formie zasiłku okresowego postanawia: odmówić wykładni powyższego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 337/13 odrzucona została skarga Z. R., dalej skarżący, na postanowienie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia z urzędu członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od udziału w sprawie udzielenia pomocy w formie zasiłku okresowego.

Pismem z dnia 19 lipca 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wezwał Sąd "do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem" i stwierdzenia nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Zdaniem skarżącego, postępowanie przed tut. Sądem powinno zostać zawieszone na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 p.p.s.a.

Podobnie skarżący wnosił w pismach z dnia 6 sierpnia i 19 sierpnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek ten nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wniosek rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2013 r. jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odrzucenia skargi. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to wymaga niezbędnej wykładni.

W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podnosi, że Sąd nie powinien odrzucać skargi, ale zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a., bowiem w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Wskazać jednak należy, że wobec odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bezcelowe było analizowanie, czy została spełniona przesłanka zawieszenia postępowania z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skoro skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zdaniem Sądu, nawet gdyby ustalono, że przesłanka ta istotnie w sprawie zachodzi, to i tak nie spowodowałoby to wydania innego rozstrzygnięcia w sprawie.

Wskazać ponadto należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. Zatem, wniosek zawierający takie żądanie jest niedopuszczalny i nie mieści się w istocie wykładni. Odnośnie zaś żądania stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem, przepisy p.p.s.a., wprowadzające na grunt tego postępowania tę instytucję prawną, wymagają spełnienia określonych przesłanek, w tym sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, bowiem skarżący podnosi jedynie argumenty wskazujące, jego zdaniem, na błędny tok działania Sądu oraz podważa trafność podjętego rozstrzygnięcia w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.