Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1519/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.), Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska, Asesor WSA Anna Szymańska, Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2004 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala


UZASADNIENIE

IV SA 1519/03

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2003 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z [...] września 2002 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...] we wsi D. gmina W.

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 67 ust. 1 a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 7 lipca 1994 r. ( tekst jedn. Dz. U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm.) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zachowują ważność przez 9 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, jeżeli rada gminy w terminie do 1 stycznia 2003 r. uchwali studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i przystąpi do sporządzania miejscowego planu lub jego zmiany. Rada Gminy W. w dniu [...] stycznia 2000 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W., a w dniu [...] sierpnia 2000 r. uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. w tym również wieś D.. Zatem do dnia 1 stycznia 2004 r. zgodnie z art. 67 ust. 1 a w/w ustawy obowiązuje Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy W., zatwierdzony uchwałą Rady Gminy nr [...] z [...] maja, 1994 r. Plan ten dla przedmiotowego terenu położonego w obszarze leśnym, rezerwie terenowej przewiduje wyłączenie z możliwości zabudowy kubaturowej nie związanej z przeznaczeniem terenu, przy czym realizacja planowanego zainwestowania wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele inwestycyjne. Jak wynika z akt sprawy zgody takiej do chwili wydania decyzji nie uzyskano.

Również zgodnie z rozporządzeniem Wojewody [...] z [...] sierpnia 2000 r. zmieniającego rozporządzenie z [...] sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu wynika zakaz zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Wymóg zachowania 70 % powierzchni biologicznie czynnej dotyczy działek na których dopuszczona jest zabudowa kubaturowa, a nie teren na którym znajduje się działka nr [...]. Wobec tego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie jest sprzeczny z ustaleniem w/w rozporządzenia.

Z uwagi na to, że planowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należało wydać decyzję odmowną.

W skardze do sądu A. W. przedstawił stan sprawy i powołał się na rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z [...] sierpnia 2002 r., a w szczególności na zapis: "dopuszcza się zabudowę w formie wolnostojącej budynków niskich jednorodzinnych lub bliźniaczych z zachowaniem co najmniej 70 % powierzchni biologicznie czynnej w obrębię każdej działki". W ocenie skarżącego zapis "dopuszcza się" jest równoznaczny z wyrażeniem "zgoda". Nadto działka nr [...] w okresie przedwojennym stanowiła parcelę pod budownictwo mieszkaniowe, w tzw. " [...]".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Stosownie do treści art. 40 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 7 lipca 1994 r. ( tekst jedn. Dz. U. nr 15 z 1999 r. ze zm. ) decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak wynika z akt sprawy dla terenu na którym znajduje się działka skarżącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy W. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy nr [...] z [...] maja 1994 r. ( Dz. Urz. Woj. Stoł. Warszawskiego nr 22 poz. 193).

Przedmiotowa działka nr [...] we wsi D. znajdowała się na terenie oznaczonym symbolem [...]) - teren leśny, rezerwa terenowa, preferowane planem docelowe przeznaczenie terenu - teren zabudowy mieszkaniowej niskiej jednorodzinnej na działkach leśnych o zwiększonym normatywie powierzchniowym – ca 1500 m² z zachowaniem leśnego charakteru terenu, adaptacja istniejącej przedwojennej parcelacji terenu oraz zrealizowanych na tej podstawie budynków mieszkalnych, adaptacja – do czasu uzyskania odpowiednich zgód na zmianę przeznaczenia - obecnego użytkowania gruntów leśnych, teren wyłączony z możliwości realizacji zabudowy kubaturowej nie związanej z przeznaczeniem terenu, realizacja planowanego zainwestowania wymaga uzupełniającej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele inwestycyjne".

Ustalenia te, do czasu zmiany przeznaczenia tego terenu leśnego pod zabudowę, nie dawały możliwości wydania skarżącemu decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego.

Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. nr 16 poz. 78 ze zm.) przeznaczenie gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przy czym na tę zmianę przeznaczenia wymagana jest zgoda ministra lub wojewody w zależności od tego czyją własność stanowią te grunty leśne. Jeżeli grunty leśne stanowią własność Skarbu Państwa to zgodę wyraża Minister Środowiska, zaś co do pozostałych gruntów leśnych zgodę wydaje Wojewoda.

Jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia skarżącego taka zgoda w odniesieniu do działki nr [...] nie została wydana.

Ustalenia planu z 1994 r. wyraźnie wyłączają ten teren z możliwości realizacji zabudowy kubaturowej nie związanej z gospodarką leśną, aż do czasu uchwalenia planu zgodnego z rezerwą i planem docelowym tzn. przeznaczenia tego terenu pod zabudowę mieszkaniową niską jednorodzinną.

W tej sytuacji zaskarżona decyzja odpowiada prawu, albowiem zamierzenie inwestycyjne skarżącego jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. z 1994 r.

Nietrafne są również wywody skarżącego dotyczące możliwości zabudowy jego działki z uwagi na treść rozporządzenia Wojewody [...] w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu. W/g tego rozporządzenia dopuszczalna jest zabudowa na działkach leśnych ale tylko wtedy, gdy nastąpiła zmiana ich przeznaczenia.

Ten wymóg ma charakter ustawowy albowiem wynika z ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Mając na uwadze te okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270) oraz art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.