Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 931/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 68 ust. 6
journal: Dz.U. 2020 poz 875
law: Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS- CoV-2

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.K. i H.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 550/19 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lutego 2020 r. w sprawie ze skargi D.K. i H.K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 8 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 lutego 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 550/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę.

Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku w dniu 26 lutego 2020 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 3 kwietnia 2020 r.

W dniu 26 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżących nadał w placówce pocztowej skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która wpłynęła do Sądu w dniu 30 czerwca 2020 r.

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną wywiedzioną od ww. wyroku z dnia 19 lutego 2020 r.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wywiedziona skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako spóźniona, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 1325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a".

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 3 kwietnia 2020 r., zatem termin do złożenia skargi kasacyjnej upływałby z dniem 4 maja 2020 r. Jednak sytuacja w tym zakresie uległa zmianie ze względu na wprowadzony od dnia 14 marca 2020 r., rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r., poz. 433), stan zagrożenia epidemicznego, a następnie stan epidemii. W tym czasie, zgodnie z art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 r., poz. 374 ze zm.) bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych - nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. W związku z tym również i bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie rozpoczął biegu w dacie doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Natomiast, zgodnie z art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r., których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynały bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 76 in principio ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r. Z kolei siedmiodniowy termin, po którym terminy rozpoczynały bieg, upłynął w dniu 23 maja 2020 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd wskazał, że bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku rozpoczął się w dniu 24 maja 2020 r., a upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. Wobec tego skarga kasacyjna nadana przez pełnomocnika skarżących w dniu 26 czerwca 2020 r. w palcówce pocztowej podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 178 p.p.s.a., jako wniesiona po terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, zaskarżając je w całości. Postanowieniu temu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższy zarzut, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu strona podniosła, że w dacie w której upływał termin do złożenia skargi kasacyjnej wprowadzono ograniczenia w pracy urzędów państwowych oraz wskazywano na potrzebę pozostawania w miejscu zamieszkania i ograniczania kontaktów międzyludzkich w celu zapobieżenia rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2. Mając zatem na uwadze treść rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. poz. 878) oraz zalecenia Rady Ministrów oraz właściwych inspekcji i służb, pełnomocnik bez obawy naruszenia przedmiotowych zaleceń oraz bez obawy ryzyka zainfekowania wirusem, nie mógł skierować skargi do sądu w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W sprawie nie jest kwestionowane, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi skarżących doręczony w dniu 3 kwietnia 2020 r.

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego w związku w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres (art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.). Zawieszenie i wstrzymanie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nastąpiło z mocy prawa od 14 marca 2020 r. (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, Dz.U. z 2020r., poz. 433). Ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie biegu terminu nastąpiło 22 maja 2020 r. (art. 46 pkt 20 w zw. z art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, Dz. U. z 2020 r. poz. 875). Na mocy bowiem art. 46 pkt 20 powołanej ustawy uchylono art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r., a w myśl art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, to jest 16 maja 2020 r. (por. postanowienie NSA z 14.10.2020 r. II GSK 964/20).

W tej sytuacji, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2020 r. i upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. Natomiast skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 26 czerwca 2020 r., a więc już po upływie terminu do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej.

Natomiast argumentacja zażalenia nie zasługiwała na uwzględnienie. Uchybienie terminowi do dokonania danej czynności procesowej jest okolicznością obiektywną. Zaś kwestia przyczyn tego uchybienia nie ma wpływu na ustalenie, że czynność została dokonana po terminie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.