Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1018/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par 3 ust. 1 pkt 1, par 5 ust. 4, ust. 5 oraz par 17 ust.1 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.),, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwany "Dyrektorem ARiMR", "organem odwoławczym", "organem II instancji") utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. Nr [...]Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] i miasta K. (dalej zwany: "Kierownikiem Biura Powiatowego w K.", "organem I instancji"), o przyznaniu J. M. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 rok w pomniejszonej wysokości.

Powołane wyżej decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu 14 maja 2010 r. J. M. (dalej zwany: "wnioskodawcą", "rolnikiem", "beneficjentem", "stroną", "skarżącym") złożył do Biura Powiatowego w K. wniosek o przyznanie piątej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 rok, za realizację pakietów S02 - Rolnictwo ekologiczne i P01 - Utrzymanie łąk ekstensywnych, w wariantach S02a01 - Uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności), S02a02 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności), S02b01 – Trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności), S02b02 - Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) oraz P01b - Półnaturalne łąki dwukośne, zadeklarowane zostały działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha.

W wyniku korekty wniosku, złożonej w dniu 14 marca 2011 r. w odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień, deklaracja powyższa uległa zmianie w ten sposób, że łączna powierzchnia wszystkich działek rolnych wyniosła [...]ha.

Wnioskodawca dokonał zmiany powierzchni deklarowanych w wariantach S02a01 (z [...]ha na [...] ha), S02a02 (z [...] ha na [...] ha), S02b02 (z [...] ha na [...]ha), dodał wariant S02b01 na działkach rolnych o powierzchni [...] ha, a deklarację gruntów z wariantu P01b pozostawił bez zmian ([...]ha).

W dniu [...]r. Kierownik Biura Powiatowego w K. wydał decyzję Nr [...] o przyznaniu płatności w kwocie [...] zł za realizację wariantów:

1. S02a02 na obszarze [...] ha,

2. S02b02na obszarze [...] ha,

3. P01b na obszarze [...] ha.

Z rozstrzygnięcia decyzji wynikało również, że wsparcie za warianty S02a01 i S02b01 nie zostało przyznane.

Dyrektor ARiMR decyzją z dnia [...]r. Nr [...] stwierdził nieważność ww. decyzji Nr [...]. Decyzję Dyrektora ARiMR Prezes ARiMR w decyzji Nr [...] z dnia [...] roku utrzymał w mocy. Skarga na decyzję Nr [...] została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. V SA/Wa 2447/13.

Następnie decyzją z dnia [...]r. Nr [...] organ I instancji orzekł o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 rok w pomniejszonej wysokości, w której odmówił wsparcia za warianty S01a01 i S02b01 oraz przyznał płatności za pozostałe: P01b, S02a02 i S02b02 w łącznej kwocie [...] zł.

Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, że płatność za warianty S02a01 i S02b01 nie przysługuje w wyniku ustalonej w roku poprzedzającym tj. w roku 2009 r. powierzchni objętej zobowiązaniem do realizacji działania "Wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt", w związku z którą czwartą płatnością rolnośrodowiskową objęte były grunty z wariantów P01 b, S02a02 i S02b02. Odnośnie powierzchni objętych płatnością za warianty P01b i S02a02, Kierownik wskazał na nieuprawnione zwiększenie powierzchni odpowiednio o [...] ha (P01b) [...] ha (S02a02).

W dniu 13 czerwca 2016 r. strona wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, zwracając się jednocześnie o udostępnienie szeregu dokumentów (czemu organ I instancji uczynił zadość w dniu 17 czerwca 2016 roku, poprzez ich wysyłkę na adres Wnioskodawcy) oraz zobowiązał się do uzasadnienia odwołania, po ich otrzymaniu. Strona nie uzupełniła odwołania.

Po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, stwierdzając, że decyzja ta jest zgodna z obowiązującym prawem.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, na wstępie organ odwoławczy wskazał na treść przepisów stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, regulujących przyznanie płatności rolnośrodowiskowych, w tym zasady i skutki zmniejszania i zwiększania powierzchni kwalifikowalnych działek w trakcie realizacji programu, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004., Nr 174, poz. 1809 z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym), tj. § 3 ust. 1 pkt 1, § 5 ust. 4, ust. 5 oraz § 17 ust. 1 pkt 1 lit. c.

Następnie wskazano, że rolnik realizację programu rolnośrodowiskowego rozpoczął w 2006 r., a w latach 2007 – 2010 kontynuował program i z tego tytułu otrzymywał wsparcie do kwalifikowanych powierzchni działek rolnych z poszczególnych wariantów.

Wskazano, że w 2009 r., wnioskodawca zadeklarował i otrzymał płatność do powierzchni: 1) [...] ha w wariancie S02a02; 2) [...] ha w wariancie S02b02; 3) [...] ha z wariantu P01b. Organ wyjaśnił, że w 2009 r. zmniejszył się obszar podlegający płatności dla wariantu S02a02, gdyż na podstawie wykazu producentów, spełniających wymagania w rolnictwie ekologicznym w 2009 r., sporządzonym przez jednostkę certyfikującą [...] sp. z o.o. ustalono, że producent produkcję w tym wariancie zgonie z zasadami rolnictwa ekologicznego (zasady określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia RŚ, cz. II ust. 2 pkt 1) oraz w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 834/2007 – Dz.Urz. UE L 189 z 20.07.2007 , str. 1) prowadził jedynie na obszarze z [...] ha, z wnioskowanych [...] ha.

W konsekwencji, obszar deklarowany w 2010 r. w tym wariancie wynoszący [...] ha, również nie został objęty płatnością. W kwestii odmowy przyznania płatności za warianty S02a01 i S02b01 w 2010 r., wskazano, że w przypadku czwartej płatności przyznanej na 2009 r., wnioskodawca nie deklarował gruntów w tych wariantach, a ponadto upłynął termin na zwiększenie powierzchni deklarowanej (zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia rolnośrodowiskowego ostateczny termin upłynął 15 marca 2007 r.).

W skardze wywiedzionej na powyższą decyzję Dyrektora ARiMR, skarżący wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o dopuszczenie dowodów z załączonych do skargi dokumentów i zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Prokuraturę Okręgową w K., w przedmiocie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez inspektora rolnictwa ekologicznego przeprowadzającego kontrolę w 2009 roku i prezesa jednostki certyfikującej [...] Sp. z o.o.

W uzasadnieniu skargi, skarżący wskazał na błędny wynik kontroli jednostki certyfikującej z 2009 roku, w związku z którym czwarta płatność rolnośrodowiskowa nie obejmowała wszystkich zadeklarowanych wówczas gruntów.

Skarżący, powołując się na opinię botaniczną załączoną do skargi, wskazał na uzasadnioną podstawę do uznania wyników kontroli jednostki certyfikującej za nieprawdziwe, w wyniku sporządzenia których przekazany Prezesowi Agencji wykaz producentów spełniających wymagania rolnictwa ekologicznego (w części dotyczącej gospodarstwa strony), był również nieprawidłowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących materiału dowodowego ze sprawy za 2009 r. organ odwoławczy wskazał, że zasadność rozstrzygnięcia o odmowie wypłaty wsparcia, ze względu na nieuprawnioną deklarację działek w wariantach S02a01 i S02b01, na podstawie wykazu producentów sporządzonego przez jednostkę certyfikującą [...], potwierdził WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 05 stycznia 2011 roku (sygn. I SA/Sz 726/10) oraz NSA, który oddalił skargę kasacyjną (sygn. II GSK 861/11), uwzględniając moc dowodową tego dokumentu urzędowego. Wskazano także, że na dzień wydania decyzji Nr [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji Nr [...] (płatność za 2010), organy Agencji nie dysponowały przeciwodowodami do treści wykazu producentów za 2009 rok, co wymagało ustalenia wpływu decyzji z 2009 roku (wydanej po uwzględnieniu tego dowodu) na sprawę z 2010 roku.

W kolejnym piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2017 r. strona wskazując nowe okoliczności, ponownie zwróciła się o zawieszenie postępowania sądowego oraz o zapewnienie w związku z art. 183 k.p.a. udziału prokuratora w postepowaniu, a także załączyła do niego kolejne dokumenty.

Sąd oddalił wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i jako taka podlegała oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy).

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. dalej jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy te rozpoznają sprawy w granicach danej sprawy biorąc z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa.

Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy prawidłowości dokonanych przez organy administracji ustaleń, konsekwencją których było pomniejszenie skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w 2010 r.

Należy wskazać, że przepisem art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (t. jedn. Dz. U. z 2014r., poz. 1613), ustawodawca upoważnił Radę Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych warunków i trybu udzielania, wstrzymywania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na działania objęte planem, realizacji programu oraz specyfikę poszczególnych działań.

W ramach tak określonego upoważnienia, Rada Ministrów rozporządzeniem rolnośrodowiskowym określiła szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu S02 - Rolnictwo ekologiczne, również jako sady. Powierzchnia użytków rolnych, na których jest realizowany program rolnośrodowiskowy, nie może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu, z wyłączeniem pakietu Ochrony gleb i wód oraz z zastrzeżeniem ust. 2, zgodnie z którym powierzchnia użytków rolnych, na których jest realizowany program w zakresie pakietów innych niż Ochrona gleb i wód, może ulec zwiększeniu o nie więcej niż 5% dotychczasowej powierzchni, lecz nie więcej niż o 2 ha, w pierwszym lub drugim roku realizacji programu. W przypadku zwiększenia powierzchni w pakietach innych niż ww. wymieniony, w trzecim roku i dalszych latach realizacji programu rolnośrodowiskowego, należy opracować nowy plan działalności rolnośrodowiskowej, a zwiększenia można dokonać nie później niż w dniu 15 marca 2007 roku (§ 5 ust. 4, ust. 5 rozporządzenia). Należy także podkreślić, że powierzchnię objętą 5 - letnim programem rolnośrodowiskowym stanowi obszar, za który rolnik otrzymał pierwszą płatność lub powierzchnia, do której przyznano wsparcie w wyniku zwiększenia, dokonanego zgodnie z § 5 rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

Wsparcie podlega wstrzymaniu wówczas, gdy producent rolny zmniejszył powierzchnię użytków rolnych, na których powinien być realizowany program, przy czym wstrzymaniu podlega ta część płatności, która została przyznana do działek rolnych objętych zmniejszeniem (§ 17 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia rolnośrodowiskowego).

Skarżący realizację programu rolnośrodowiskowego w swoim gospodarstwie rozpoczął w 2006 roku. Skarżący ówcześnie zawnioskował o przyznanie pierwszej płatności, a w latach kolejnych (2007-2010) kontynuował Program i otrzymywał wsparcie do kwalifikowanych powierzchni działek rolnych z poszczególnych wariantów.

Bezsporne jest, że w roku 2009, poprzedzającym wniosek w niniejszej sprawie Wnioskodawca otrzymał płatność w zmniejszonej wysokości od gruntów obejmujących powierzchnię:

1. [...] ha w wariancie S02a02,

2. [...] ha w wariancie S02b02 oraz

3. [...] ha z wariantu P01b.

Płatność za rok 2009 została bowiem pomniejszona i udzielona do gruntów jak wyżej na skutek wydania w dniu [...] r. decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla Powiatu K. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją wydaną w dniu [...] r. przez organ odwoławczy. Na nią z kolei wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą WSA w Szczecinie wyrokiem z dnia 5 stycznia 2011 roku sygn. akt I SA/Sz 726/10 oddalił, na ten zaś wyrok Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną wyrokiem z 26.06.2012 r. o sygn. akt II GSK 861/11. Decyzja zmniejszająca płatność za 2009 rok jest zatem decyzją ostateczną i prawomocną.

Do potrzeb postępowania dotyczącego płatności za rok 2009 powierzchnia kwalifikowana z wariantu S02a02 ustalona została ówcześnie na podstawie wykazu producentów, którzy spełnili wymagania w rolnictwie ekologicznym w 2009 roku, sporządzonego przez jednostkę certyfikującą w rolnictwie ekologicznym [...] Sp. z o.o.. Z wykazu wynikało, że skarżący produkcję w wariancie S02a02 - zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego – prowadził jedynie na obszarze [...] ha z wnioskowanych [...] ha, co bezpośrednio wpłynęło na obniżenie obszaru podlegającego dopłacie za ten wariant i uznanego za powierzchnię zobowiązania (w związku z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia, część II ust. 2 pkt 1) i obowiązkiem prowadzenia produkcji rolnej w zgodzie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, w tym rozporządzeniem Rady (WE) Nr 834/2007 (Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, str. 1, z późn. zm.), które zastąpiło rozporządzenie (EWG) Nr 2092/91).

Wskazana okoliczność to bezpośrednia przyczyna, z powodu której obszar deklarowany w 2010 roku w wariancie S02a02 wynoszący [...] ha nie został w całości objęty płatnością, albowiem w wyniku zmniejszenia powierzchni kwalifikowanej w roku poprzedzającym do powierzchni [...] ha, tylko w tym zakresie wniosek z 2010 roku mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.

Powyższe znajduje uzasadnienie w § 17 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia rolnośrodowiskowego, zgodnie z którym płatność podlega wstrzymaniu gdy powierzchnia, na której winien być realizowany program rolnośrodowiskowy uległa zmniejszeniu.

Natomiast co do odmowy przyznania płatności za warianty S02a01 i S02b01, to wyjaśnić należy, że jak wynika z materiału dowodowego sprawy, w czwartej płatności przyznanej w decyzji Nr [...] z dnia [...] roku, wydanej po rozpatrzeniu wniosku za 2009 rok, płatność za warianty S02a01 i S02b01 nie została przyznana. Wnioskodawca nie deklarował ówcześnie gruntów w tych wariantach, a ponadto - brak było możliwości zwiększenia powierzchni deklarowanej (w związku z § 5 ust. 5 rozporządzenia i ostatecznym terminem na zwiększenie, który upłynął w dniu 15 marca 2007 roku).

Zgodzić się zatem należy, że okoliczności jak powyżej przesądziły o trafności rozstrzygnięcia o odmowie wypłaty wsparcia, ze względu na nieuprawnioną deklarację działek w wariantach S02a01 i S02b01 za rok 2010.

Zauważyć należy, że zarzuty strony podniesione w skardze w zasadzie dotyczą zakwestionowania prawidłowości ustaleń, które legły u podstaw wydania decyzji o płatności za rok 2009. Tymczasem jak wskazano wcześniej decyzja wydana za rok 2009 została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy, skargę na decyzję organu odwoławczego oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, a skargę kasacyjną na wyrok WSA oddalił Naczelny Sąd Administracyjny. W efekcie decyzja o płatnościach za 2009 rok jest ostateczna i prawomocna, a Sąd w niniejszym postępowaniu nie jest władny kwestionować ustaleń wynikających z tej decyzji, jak i prawomocnych wyroków sądów potwierdzających jej prawidłowość, a mających opisany wcześniej wpływ na podlegającą kontroli decyzję za rok 2010.

W przekonaniu Sądu nie było też podstaw, aby przychylić się do wniosku Strony o zawieszenie postępowania wobec kierowanych przez nią zawiadomień do poszczególnych organów, w tym do organów ścigania czy wniosków o wznowienie postępowania za rok 2009. Zasady dotyczące zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego uregulowane są w Rozdziale IX p.p.s.a. W sprawie niewątpliwie nie zachodzą przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z art. 124 p.p.s.a. Nie ma też zdaniem Sądu przesłanek do fakultatywnego zawieszenia postępowania z art. 125 p.p.s.a. Fakt, iż strona zawiadomiła organy ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa poświadczenia nieprawdy w protokole kontroli jego gospodarstwa, stanowiącym podstawę dokonanych ustaleń w postępowaniu za 2009 rok, nie oznacza jeszcze iż przestępstwo to zostało rzeczywiście popełnione. Zawieszanie postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy strona niezadowolona z zaskarżonego rozstrzygnięcia składa zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do organów ścigania, czy zawiadomienie do innych organów o innych domniemanych nieprawidłowościach, doprowadziłoby do niemożności efektywnego prowadzenia postępowań przez sądy administracyjne. Tak samo nie stanowiły podstawy do zawieszenia postępowania pozostałe okoliczności wskazane w skardze jak i w piśmie strony z dnia 2 stycznia 2017 r.

Natomiast wskazać należy, że w przypadku zakończenia postępowania karnego wszczętego z zawiadomienia strony, prawomocnym wyrokiem skazującym za popełnienie wskazanego czynu, strona będzie miała możliwość złożenia wniosku o wszczęcie w trybie nadzwyczajnym postępowania w celu wyeliminowania z obrotu ostatecznej decyzji dotkniętej wskazaną wadą kwalifikowaną.

Także opinia botaniczna przedłożona wraz ze skargą, a będąca w istocie dokumentem prywatnym, nie może podważyć ustaleń dokonanych w postępowaniu za 2009 roku, potwierdzonych ostatecznymi i prawomocnymi decyzjami i prawomocnymi wyrokami sądów administracyjnych. Nie sposób pominąć, iż także wskazana opinia botaniczna została sporządzona w roku 2009 i była jako część materiału dowodowego znana organom wydającym decyzje za rok 2009, co jest również znane Sądowi z urzędu w związku z rozpoznawaniem sprawy o sygn. I SA/Sz 726/10.

Odnosząc się natomiast do wniosku strony zawartego w piśmie z dnia 2 stycznia 2017 r. o zapewnienie w oparciu o przepis art. 183 k.p.a udziału w niniejszym postępowaniu prokuratora, wskazać trzeba, że norma tego przepisu jest kierowana do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie na podstawie reguł k.p.a. nie zaś do sądu administracyjnego prowadzącego postepowanie na podstawie p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 183 § 2 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić prokuratora o wszczęciu postępowania lub o toczącym się postępowaniu, gdy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny. Od uznania organu administracji publicznej zależy zatem rozstrzygnięcie, czy i w jakim stadium postępowania zawiadomić prokuratora o tym, że jego udział jest potrzebny. W doktrynie podkreśla się, że prokurator sam postanawia o tym, czy będzie brał udział w postępowaniu i w jakim zakresie to uczyni. Co więcej, zawiadomienie przez organ o wszczęciu postępowania lub o toczącym się postępowaniu i potrzebie udziału w nim prokuratora nie wiąże go w żadnym przypadku (zob. A. Wróbel, Komentarz do art. 183 K.p.a., LEX). Zdaniem Sądu powyższe nie wyklucza prawa samej Strony do powiadomienia prokuratora o potrzebie jego udziału w postępowaniu, której istnienie również podlegałoby ocenie prokuratora.

Podsumowując powyższe rozważania, Sąd stwierdza, iż w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przepisów rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w którym określono, iż płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi prowadzącemu działalność rolniczą i realizującemu zadania wyodrębnione dla pakietów i wariantów, a na wypadek zmniejszenia powierzchni użytków rolnych, na których program winien być realizowany, płatność podlega wstrzymaniu, organy obu instancji rozstrzygając o odmowie płatności za warianty S02a01 i S02b01 oraz pomniejszeniu wsparcia za warianty P01b i S02a02, wydały decyzje zgodne z obowiązującym prawem.

W ocenie Sądu, zatem organy obu instancji prowadząc przedmiotowe postępowanie działały zgodnie ze wszelkimi regulacjami prawa procesowego, realizując zasadę praworządności sformułowaną w art. 6 kpa. Podjęte zostały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, bowiem w sposób wyczerpujący rozpatrzono całokształt dowodów, a następnie prawidłowo uzasadniono rozstrzygnięcie.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne, wobec czego orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.