Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SAB/Op 3/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2006-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2003 r. postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Skarżąca B. S. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, polegającą na nierozpoznaniu w terminie odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia [...]. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2006 r. skarżąca została wezwana, pod rygorem odrzucenia skargi, do poinformowania Sądu, czy przed wniesieniem skargi zwróciła się do Ministra Finansów z ponagleniem na niezałatwiene sprawy w terminie w trybie określonym w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Na wezwanie to skarżąca nie zareagowała. Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 4 lipca 2006 r. powiadomił Sąd, że skarżąca przed wniesieniem do Sądu skargi ponaglenia w w/w trybie nie wniosła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Art. 141 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 (czyli wskazanym przez organ podatkowy nowym terminie załatwienia sprawy w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie właściwym) stronie przysługuje ponaglenie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez izbę skarbową. Art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] stanowi natomiast, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Środkiem zaskarżenia w rozumieniu cytowanego przepisu jest także ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym jest mowa w wyżej powołanym art. 141 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca, mimo wezwania Sądu opatrzonego rygorem odrzucenia skargi, nie wypowiedziała się, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała drogę ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez odwoławczy organ podatkowy. Organ ten powiadomił Sąd, że skarżąca przedmiotowego ponaglenia nie wniosła. Prowadzi to do wniosku, że skarga została wniesiona bez wyczerpania przysługującego skarżącej środka zaskarżenia.

Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach od 1 do 5 tego paragrafu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. "Inną przyczyną" w rozumieniu tego przepisu jest również wniesienie skargi bez wniesienia przysługującego stronie środka zaskarżenia. Wobec powyższego skargę B. S. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.