Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 891/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 363 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1219
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mariola Jaroszewska sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2021 r. sprawy ze skargi Z. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z. K. i M. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 12 października 2020 r. orzekającą o utrzymaniu w mocy decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta z 17 lipca 2020r., w przedmiocie nałożenia obowiązków ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia z lokalu zlokalizowanego na działce nr [..], położonej w obrębie ewidencyjnym U. poprzez: 1) natychmiastową likwidację odprowadzania ścieków z ww. lokalu w głąb ogrodu od budynku do zbiornika murowanego, dokonanie podłączenia instalacji sanitarnej odprowadzającej ścieki sanitarne z przedmiotowego lokalu do zbiornika bezodpływowego znajdującego się pod budynkiem mieszkalnych; 2) zakaz użytkowania zbiornika z odpływami wykonanego z cegły dziurawki; 3) opróżnienie zbiornika bezodpływowego z częstotliwością zapobiegającą możliwości przelewania się ścieków przez górną krawędź zbiornika.

Skarga została wniesiona w następującym stanie prawnym faktycznym sprawy:

W dniu 13 i 17 lutego 2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w obecności przedstawicieli Urzędu Miasta, dokonał kontroli stanu technicznego zbiornika bezodpływowego oraz sposobu odprowadzenia ścieków bytowych z lokalu zlokalizowanego na działce nr [.] położonej w obrębie U. PINB pismem z 24 lutego 2020r. poinformował Burmistrza Miasta o ustaleniach pokontrolnych, w których stwierdzono, że część ścieków odprowadzana jest do zbiornika zlokalizowanego bezpośrednio pod budynkiem, a część ścieków odprowadzana jest bezpośrednio do gruntu poprzez rury i studzienki oraz wystąpił z prośbą do Burmistrza Miasta o nakazanie M. i Z.K. - właścicielom przedmiotowego lokalu w drodze decyzji wykonanie w określonym czasie czynności, zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia z lokalu użytkowanego przez panią B. J., będącego ich własnością, m. in. poprzez natychmiastowe odłączenie kanalizacji sanitarnej od studni rewizyjnej i podłączenie jej do rury przelewowej zbiornika bezodpływowego pod budynkiem.

Wobec powyższego, Burmistrz Miasta w dniu 3 marca 2020r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia z lokalu, zlokalizowanego na działce nr [..] położonej w obrębie ewidencyjnym U.

W związku ze wskazanymi przez współwłaścicieli działki nr [..] PINB nieścisłościami w ustaleniach pokontrolnych, dotyczącymi zakresu i sposobu wykonanych robót, PINB postanowieniem z 25 marca 2020r. nakazał M. i Z. K. wstrzymać roboty na części działki nr [.] przy kanalizacji sanitarnej oraz nałożył obowiązek przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych i ich oceny technicznej, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia z zastrzeżeniem, że brak dostarczenia we wskazanym terminie żądanych dokumentów, spowoduje wydanie nakazu rozbiórki urządzenia. W związku z powyższym, Burmistrz Miasta postanowieniem z 20 kwietnia 2020r. zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. W związku z niedostarczeniem przez zobowiązanych żądanych dokumentów, dnia 14 maja 2020r. wpłynęła do Burmistrza decyzja PINB nakazująca M. i Z. K. wykonanie czynności, które spowodują iż wszystkie ścieki bytowe z przedmiotowego lokalu odprowadzone zostaną do zbiornika bezodpływowego pod budynkiem. Burmistrz Miasta w dniu 23 czerwca 2020r. podjął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. I w dniu 17 lipca 2020r. nałożył obowiązek ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia z lokalu zlokalizowanego na działce nr [..], położonej w obrębie ewidencyjnym U. poprzez: 1) natychmiastową likwidację odprowadzania ścieków z ww. lokalu w głąb ogrodu od budynku do zbiornika murowanego, dokonanie podłączenia instalacji sanitarnej odprowadzającej ścieki sanitarne z przedmiotowego lokalu do zbiornika bezodpływowego znajdującego się pod budynkiem mieszkalnych; 2) zakaz użytkowania zbiornika z odpływami wykonanego z cegły dziurawki; 3) opróżnienie zbiornika bezodpływowego z częstotliwością zapobiegającą możliwości przelewania się ścieków przez górną krawędź zbiornika.

Wobec zakwestionowania decyzji przez zobowiązanych sprawa stała się przedmiotem oceny przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Organ odwoławczy wskazał, że w toku niniejszego postępowania ustalono, że z lokalu będącego własnością M. K. oraz Z. K., a użytkowanego przez B. J., część ścieków odprowadzana jest do zbiornika zlokalizowanego bezpośrednio pod budynkiem i wybudowanego w okresie wzniesienia budynku. Część ścieków natomiast odprowadzana jest bezpośrednio do gruntu. Rura PCV odprowadzająca ścieki z lokalu skarżących jest otwarta na wysokości zbiornika bezodpływowego pod budynkiem i przejmuje część ścieków surowych z przelewu ze zbiornika bezodpływowego oraz ścieki z łazienki ich lokalu. W miejscu tym istnieje otwarta przestrzeń, opisana jako "studnia rewizyjna" wypełniona surowymi ściekami. Ścieki te przedostają się bezpośrednio do gruntu. Rura poprowadzona jest na głębokości ok. 30 cm pod powierzchnią gruntu do zbiornika murowanego z cegły ceramicznej przy granicy ogrodu. Stwierdzono, że zbiornik ten, posadowiony przy granicy działki, posiada wmurowane w ściany cegły dziurawki, umożliwiające przenikanie surowych ścieków do gruntu. Cała zewnętrzna instalacja kanalizacji sanitarnej, odprowadzająca ścieki bytowe z lokalu skarżących jest nieszczelna i zanieczyszcza grunt ściekami nieoczyszczonymi. Na powierzchni gruntu stwierdzono wypływ tych ścieków.

Powyższe okoliczności wynikają ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów tj. protokołów sporządzonych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w dniach 13 lutego 2020r. oraz 17 lutego 2020r., a także ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji fotograficznej. Mając to na uwadze Kolegium stwierdziło, że skarżący poprzez użytkowanie w określony sposób opisanej wyżej infrastruktury kanalizacyjnej wychodzącej z ich lokalu, w sposób negatywny oddziałują na środowisko. W tym stanie rzeczy organ I instancji zobowiązany był wszcząć z urzędu postępowanie art. 363 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, które musiało skutkować nakazaniem osobie, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia, a także przywrócenia środowiska do stanu właściwego. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nakazane przez organ I instancji działania, są adekwatne do skali nieprawidłowości występujących na obszarze przedmiotowej nieruchomości. Wykonanie nałożonych obowiązków jest konieczne do usunięcia obecnego niepożądanego stanu, wobec czego Kolegium utrzymało w mocy decyzje Burmistrza Miasta.

We wniesionej skardze zarzucono organowi odwoławczemu brak bezstronności, oparcie na fałszywych donosach oraz błędną ocenę zebranego w sprawie materiału. Skarżący podnieśli, że nie uwzględniono składanych przez nich wyjaśnień dotyczących instalacji kanalizacyjnej przynależnej do nieruchomości na działce [..] przy ul. K. w U., a w tym:

• zapewnieniu, że skarżący nie wykonywali przy tej instalacji kanalizacyjnej jakichkolwiek prac ani osobiście, ani nie zlecali takich prac innym osobom.

brak odniesienia się do faktu, że instalacja kanalizacyjna została oddana do użytku wraz z budynkiem tj. około 1938 roku i niemal w niezmiennym rozwiązaniu technicznym i technologicznym pozostaje do dnia dzisiejszego. Z posiadanej wiedzy mogą skarżący wskazać, że w latach siedemdziesiątych dokonano wymiany rur żeliwnych na rury PCV.

brak odniesienia się do faktu, że instalacja kanalizacyjna przewidziana jest dla całego budynku, jest integralnie z nim związana i była przewidziana do wspólnej obsługi wszystkich trzech odrębnych lokali - dwa niezależne szamba betonowe pod każdą połową budynku i jedna wspólna najdalej wysunięta finalna studzienka w ogrodzie dla ścieków kuchenno-wannowych z obu stron budynku.

brak odniesienia do wyjaśnień, że to użytkownicy pozostałych lokali, tj. rodzina H. i W. dokonała dewastacji przedmiotowej instalacji kanalizacyjnej w związku z nielegalną budową tzw. "szamba ekologicznego". Bez zezwolenia, bez konsultacji z rodziną K. dokonano zmian w dotychczasowym biegu kanalizacji, zatykając rury odpływowe, odcinając dotychczasowy, zgodny z projektem - zastanym stanem przez rodziców skarżących w chwili przyjmowania lokalu do użytku w 1964 roku, odpływ ścieków z mieszkania matki skarżących, B. J. poprzez rurę PCV ( z odkrytą częścią tzw. studzienką rewizyjno- czyszczącą ) dalej do ostatecznej studzienki w ogrodzie (oznaczona jako 3 studzienka) - pomocniczy schemat kanalizacji w załączeniu.

Ponadto w zaskarżonej decyzji Kolegium stwierdziło: " W toku niniejszego postępowania ustalono, że z lokalu będącego własnością Pana M. K. oraz Pana Z. K., a użytkowanego przez Panią B. J., część ścieków odprowadzana jest do zbiornika zlokalizowanego bezpośrednio pod budynkiem i wybudowanego w okresie wzniesienia budynku. Część ścieków natomiast odprowadzana jest bezpośrednio do gruntu. Rura PCV odprowadzająca ścieki z lokalu skarżących jest otwarta na wysokości zbiornika bezodpływowego pod budynkiem i przejmuje część ścieków surowych z przelewu ze zbiornika bezodpływowego oraz ściek z łazienki ich lokalu. W miejscu tym istnieje otwarta przestrzeń, opisana jako "studnia rewizyjna" wypełniona surowymi ściekami. Ścieki te przedostają się bezpośrednio do gruntu. Rura poprowadzona jest na głębokości ok. 30 cm pod powierzchnią gruntu do zbiornika murowanego z cegły ceramicznej przy granicy ogrodu. Stwierdzono, że zbiornik ten posadowiony przy granicy działki, posiada wmurowane w ściany cegły dziurawki, umożliwiające przenikanie surowych ścieków do gruntu. Cała zewnętrzna instalacja kanalizacji sanitarnej, odprowadzająca ścieki bytowe z lokalu skarżących jest nieszczelna i zanieczyszcza grunt ściekami nieoczyszczonymi. Na powierzchni gruntu stwierdzono wpływ tych ścieków. " Kwestionują skarżący uznanie ich za sprawców sytuacji podczas, gdy takie wykonanie wynika z zastosowanej technologii podczas budowy budynku. Jedynych zmian modernizacyjnych dokonywano na początku lat siedemdziesiątych XX wieku. Wówczas na tym około 30 metrowym odcinku dokonano częściowej wymiany rur żeliwnych na rury PCV oraz prawdopodobnie w tej 3 studzience zastosowano u góry kilka sztuk cegły dziurawki. Nie jest skarżącym wiadome, czy zmiany dokonywano za zgodą ówczesnego właściciela budynku tj. jednostki wojskowej. Remont sprawowali dziś już nieżyjący główni lokatorzy tj. sąsiedzi H. W. i R. H. oraz ojciec skarżących P. K. Aktualnie po dewastacji dokonanej przez sąsiadów, dotychczasowy odpływ ścieków jest zaburzony i nieefektywny, bo zbyt małe ilości ścieków od samotnej B. J. nie spływają wystarczająco energicznie. Podsumowując, w wyżej cytowanym fragmencie treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji jest przekłamanie bo : Po 1. - rura PCV odprowadzała ścieki nie tylko z lokalu skarżących, ale z całego budynku. Po 2. - rura PCV nie przejmuje części ścieków z jakiegoś przelewu z naszego zbiornika bezodpływowego. Po 3. - określenie "ściek z łazienki" jest nieprecyzyjny, gdyż dotyczy tylko ścieków z wanny i z umywalki (bez WC). Po 4. - ścieki w tej tzw. studzience rewizyjno-czyszczącej stojące aktualnie, nie mają możliwości odpływu do trzeciej finalnej studni przy granicy ogrodu na stronie sąsiadów z prostej przyczyny. Sąsiedzi przekierowali swoje ścieki obok do tzw. eco-oczyszczalni i nie ma już odpowiednio wartkiego nurtu w spływie rurą PCV do 3 studzienki, która to od czasu porzucenia części instalacji przez sąsiadów H. i W., nie jest wypompowywana, jako że leży ona w ich części ogrodu, a zawsze tamtędy była jedyna ogólnodostępna droga dojazdowa do tego wywozu. Niestety, sąsiedzi "zasiedzieli " prywatnie od Lasów Państwowych na swoją tylko wyłączność teren [..] odcinając w ten sposób jedyną drogę dojazdową do obsługi studzienki przez szambiarkę czym naruszono art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Zdaniem skarżących całkowicie zignorowano ich wyjaśnienia, że najbardziej zorientowaną osobą we wszelkich zmianach instalacji kanalizacyjnej był R. H., który niestety zmarł w październiku 2020 roku i nie był przesłuchiwany. Między innymi, to on potrafił wskazać nieszczelność w szambie przynależnym do lokalu użytkowanego przez B. J. podczas kontroli we wrześniu 2020 roku.

Podnieśli skarżący, że nie byli informowani o możliwości zapoznania z materiałami sprawy, nie byli wzywani do prostowania nieścisłości, niezgodności z informacjami zawartymi w wyjaśnieniach wnioskodawców czy też inspektorów nadzoru budowlanego. Trudności bezpośredniego udziału w takich czynnościach utrudnia fakt, że skarżący mieszkają poza domem rodzinnym w U., w odległości około 140 i 450 kilometrów od tego miejsca.

Nie zostali także zapoznani z dokumentami z dokonywanych kontroli (nie otrzymali kopii) ani z wykonywaną dokumentacją fotograficzną.

Zdaniem skarżących inicjatorzy niniejszego postępowania doprowadzili do zniszczenia istniejącej kanalizacji, dopuszczając się także nielegalnej zmiany systemu odprowadzania nieczystości poprzez wybudowanie tzw. "szamba ekologicznego" obsługującego tylko ich dwa lokale zamiast trzech. Nielegalna inwestycja wnioskodawców nie tylko została wybudowana z naruszeniem obowiązujących przepisów budowlanych, ale także z naruszeniem zasad współżycia wspólnoty mieszkaniowej. Zdewastowali dotychczasową instalację, a nową postawili wyłącznie dla swoich dwóch lokali. Inwestycji tej nie konsultowali z trzecim właścicielem nieruchomości tj. ze skarżącymi pomimo, że dokonali ingerencji w dotychczasowe rozwiązania projektu budowlanego, nie zapewnili dla skarżących utrzymania dotychczasowej instalacji w nienaruszonym stanie, wyraźnie zaburzając jej sprawność technologiczną .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2020r. poz. 2325 z późn. zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem niniejszej skargi jest kwestia ustalenia, czy prawidłowo orzekające organy przyjęły, że istnieją podstawy do wydania decyzji o jakiej mowa w art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Zgodnie z art. 363 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Powołany przepis stanowi podstawę do wydania decyzji nakładających obowiązek wykonania określonych czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko w tym również nie tylko w ramach zwykłego korzystania ze środowiska. Decyzje, w których te obowiązki zostaną zindywidualizowane, mogą być adresowane do wszystkich osób fizycznych w rozumieniu kodeksu cywilnego negatywnie oddziaływujących na środowisko, bez względu na źródło tego oddziaływania. Przepis ten umożliwia zatem nałożenie w drodze decyzji obowiązku wykonania czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko, przy czym dla jego zastosowania musi zostać w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzone, że negatywne oddziaływanie na środowisko ma miejsce.

W powyższym świetle kontroli Sądu podlegała w niniejszej sprawie kwestia ustalenia, czy w toku postępowania stwierdzono, aby dochodziło do negatywnego oddziaływania na środowisko, w postaci przedostawania się ścieków bytowych do gruntu, a tym samym przesiąkania ich do wód powierzchniowych i podziemnych.

I tak, okolicznością bezsporną pozostaje, że skarżący są współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej działki nr [..] w U. przy ul. K. Budynek posadowiony na tej działce jest budynkiem z trzema lokalami mieszkalnymi. Nieruchomość zlokalizowana jest na obszarze, gdzie nie występuje sieć kanalizacji sanitarnej, co oznacza, że nieczystości bytowe odprowadzane są do szczelnych zbiorników bezodpływowych labo do oczyszczalni przydomowych.

Z treści protokołu oględzin przeprowadzonych przez organ nadzoru budowlanego w dniu 17 lutego 2020 r. wynika, że na działce nr [.] znajdują się dwie przydomowe oczyszczanie ścieków wybudowane bez pozwolenia na budowę użytkowane przez sąsiadów skarżących (nie jest ta kwestia przedmiotem niniejszego postępowania), oraz pod budynkiem mieszkalnym znajduje się zbiornik bezodpływowy wybudowany ok. 1920 r., szczelny o pojemności ok. 1m3 użytkowany przez B. J., przejmujący ściek i z lokalu skarżących. Użytkownicy przebili ścianę zbiornika na wysokości ok. 30 cm od górnej krawędzi i zamontowali rurę przelewową. Rura ta o średnicy ok. 5 cm przeprowadzona została pod powierzchnią gruntu do studni rewizyjnej , obudowanej deskami i głębokiej na 30 cm. Do tej studni rewizyjnej rurą pcv odprowadzane są ścieki z łazienki użytkowanej przez B. J. Ścieki te rurą prowadzoną pod powierzchnią ziemi odprowadzone są do zbiornika odległego o ok. 12 m, położonego przy granicy z gruntami lasów. Zbiornik ten murowany z cegły pełnej o pojemności ok. 1 m posiada w ścianach bocznych na głębokości ok. 0,5 m od dnia wmurowane cegły dziurawki umożliwiające przedostawanie się ścieków surowych bezpośrednio do gruntu.

Na podstawie art. 363 ust. 1 Prawo ochrony środowiska Burmistrz Miasta nakazał skarżącym jako współwłaścicielom mieszkania, z którego ścieki przedostają się do gruntu, ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia z lokalu, zlokalizowanego na działce nr [.], położonej w obrębie ewidencyjnym U. poprzez:

natychmiastową likwidację odprowadzenia ścieków z ww. lokalu w głąb ogrodu od budynku do zbiornika murowanego, dokonanie podłączenia instalacji sanitarnej odprowadzającej ścieki sanitarne z przedmiotowego lokalu do zbiornika bezodpływowego znajdującego się pod budynkiem mieszkalnym;

zakaz użytkowania zbiornika z odpływami wykonanymi z cegły dziurawki;

opróżnianie zbiornika bezodpływowego z częstotliwością zapobiegającą możliwości przelewania się ścieków przez górną krawędź zbiornika.

Tytułem wstępu wskazać należy, że celem postępowania prowadzonego na podstawie art. 363 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1219, dalej: p.o.ś.) jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Stan zgodności z prawem w tym konkretnym przypadku oznacza, że wszystkie ścieki powstające w lokalu należącym do skarżących w budynku na działce nr [.] w U. będą gromadzone w szczelnym zbiorniku bezodpływowym i wywożone z częstotliwością zapobiegającą możliwości przelewania się ich przez górną krawędź zbiornika. Obowiązek doprowadzenie do takiego stanu, jako stanu pożądanego ze względu na zasady ochrony środowiska, spoczywa na właścicielach instalacji kanalizacji sanitarnej.

I odpowiadając w tym miejscu na zarzuty skarżących dodać należy, nie ma znaczenia kto i kiedy dokonał prac, które spowodowały, że ścieki z ich lokalu przedostają się do gruntu. Kwestia sprawstwa takiego stanu rzeczy jest w ocenianej sprawie zupełnie nieistotna, ważne jest że to skarżący są właścicielami tej instalacji, która negatywnie oddziaływuje na środowisko. Przepis prawa będący podstawą ocenianych decyzji stanowi wprost, że właściwy organ może nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do:

1)ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;

2)przywrócenia środowiska do stanu właściwego.

To negatywne działanie identyfikować w niniejszej sprawie należy ze statusem skarżących jako właścicieli instalacji, której użytkowanie powoduje negatywny wpływ na środowisko.

Zarzut dotyczący oddania instalacji do użytkowania razem w budynkiem około 1930 r. nie może mieć wpływu na prawidłowość nałożonych na skarżących obowiązków, gdyż obecnie stwierdzone negatywne oddziaływanie jest okolicznością ustaloną prawidłowo. Nie ma też znaczenia, że instalacja kanalizacyjna istniejąca w budynku przewidziana została do obsługi całego budynku, ewentualna ingerencja sąsiadów w tę instalacje jest przedmiotem postępowania organów nadzoru budowlanego i w nim zostanie rozstrzygnięta. Także kwestia samowolnego wybudowania przydomowych oczyszczalni ścieków nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, bowiem zajmują się nią organy nadzoru budowlanego. Nie jest także prawdą, aby skarżący zostali pozbawienia prawa czynnego udziału w postępowaniu, gdyż w każdej podejmowanej czynności reprezentował ich ustanowiony pełnomocnik w osobie ich matki. Pełnomocnictwo notarialne znajduje się w aktach sprawy. Czynności podjęte z udziałem pełnomocnika uważa się za podjęte z udziałem strony, taka jest istota pełnomocnictwa. Nic nie stało na przeszkodzie, aby skarżący wystąpili o przesłanie kserokopii z akt sprawy, w tym protokołów z oględzin oraz wykonanych wówczas fotografii. Organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku z własnej inicjatywny przekazywania takich dokumentów.

Reasumując dodać należy, że podstawą zastosowania przepisu art. 363 ust. 1 Prawa ochrony środowiska są dwie okoliczności- negatywne oddziaływanie na środowisko oraz ustalenie osoby fizycznej, której działanie negatywnie oddziaływuje na środowisko. Obie te przesłanki zostały ustalone w sprawie jednoznacznie i nie ma Sąd co do nich żądnych wątpliwości. Natomiast kwestie poruszane w skardze nie mają dla prawidłowości podjętych przez organy rozstrzygnięć żadnego znaczenia. Odnośnie zaś pytań postawionych we wniosku o sporządzenie uzasadnienia to wskazać należy, że zagadnienia podniesione już po wydaniu wyroku nie mogą stać się przedmiotem oceny Sądu.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w związku z intensyfikacją rozwoju epidemii i wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń, nakazów i zakazów związanych z objęciem miasta obszarem czerwonym, o którym mowa w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. poz. 1758 ze zm.), a także na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) i § 1 pkt 1 i 2 zarządzenia nr 49/2020 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2, uznając że w takich okolicznościach rozpoznanie sprawy na rozprawie wiązałoby się z istotnym zagrożeniem zdrowia skarżących, uczestników postępowania i ich pełnomocników oraz przedstawicieli organu, a zarazem sprawa – ze względu na zebrany materiał dowodowy i ustalony na jego podstawie stan faktyczny – może zostać rozpoznana na posiedzeniu niejawnym bez uszczuplenia praw procesowych ww. podmiotów, zgodnie z zasadą szybkości postępowania. Jednocześnie, brak jest możliwości przeprowadzenia rozprawy z jednoczesnym przekazem obrazu i dźwięku na odległość. Dopuszczalność orzekania na posiedzeniu niejawnym ze względu na okoliczności związane z zarządzeniem stanu pandemii COVID-19 potwierdza uchwała składu 7 Sędziów NSA z 30 listopada 2020 r., sygn. II OSP 6/19 (www.nsa.gov.pl).