Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1631/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] lutego 2013 r., nr [...] w sprawie ze skargi H.M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu wypłaconych środków pieniężnych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z 28 czerwca 2013 r. (data nadania pocztowego) strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2013 r. wydaną w przedmiocie nakazu zwrotu wypłaconych środków pieniężnych. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji (Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...]).

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2013 r. strona skarżąca została wezwana do wskazania okoliczności bliżej uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania oraz złożenie dokumentów dotyczących tych okoliczności – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania decyzji z [...] lutego 2013 r.

W piśmie procesowym z 15 sierpnia 2013 r. strona skarżąca wskazała, że zawieszenie wykonalności jest konieczne z uwagi na grożącą skarżącej niepowetowaną szkodę. Wskazała, że aktualnie nie posiada środków finansowych na zapłatę należności głównej i odsetek naliczonych bez podstawy prawnej. Podkreślono, że z uwagi na spowolnienie gospodarki prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza, która polega głównie na doradztwie małym przedsiębiorcom nie przynosi od dłuższego czasu dochodu, a koszty przewyższają wpływy. Zdaniem skarżącej natychmiastowe wykonanie decyzji oznacza w praktyce jej niewypłacalność i konieczność zakończenia działalności gospodarczej. Do ww. pisma skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188).

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie dołączyła takich dokumentów, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania skarżącej w kwestii dokumentowania jej trudnej sytuacji majątkowej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 grudnia 2009, sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony.

W przedmiotowej sprawie skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że w razie wykonania decyzji oznacza w praktyce niewypłacalność skarżącej i konieczność zakończenia działalności gospodarczej. Argument ten nie został jednak w żaden sposób udokumentowany.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakazującej zwrot wypłaconych śrdoków pieniężnych. Wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Mając zatem na uwadze przedmiot rozstrzygnięcia objętego wnioskiem (obowiązek o charakterze pieniężnym) oraz brak uprawdopodobnienia wskazanych we wniosku okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.