Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 213/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1, 2, art. 223 par. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie podatku od nieruchomości za 2004 r. 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokat H. Ł. kwotę [...] złotych powiększoną o podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz kwotę [...] złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...]Prezydent Miasta wymierzył M. K. podatek od nieruchomości za rok 2004, dotyczący nieruchomości położonej w S. przy ul. K. P. Decyzja zawierała pouczenie o prawie i trybie wniesienia odwołania.

Decyzja organu podatkowego I instancji została doręczona stronie w dniu 12 października 2004 r., a odwołanie od niej nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu 6 listopada 2007 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu do jego złożenia.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi przez M. K. do wniesienia odwołania od ww. decyzji podatkowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu w Szczecinie na powyższe postanowienie M. K. podniosła zarzuty dotyczące jedynie wymiaru podatku od nieruchomości, nie podnosząc żadnych zarzutów co do zasadności stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia pozwala na stwierdzenie, że postanowienie to nie narusza prawa.

W myśl art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej "organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:

1) niedopuszczalność odwołania;

2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;

3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222".

Zgodnie z § 2 tego artykułu "postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne".

Ponadto w myśl art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Odnosząc przytoczone przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji podatkowej upłynął w dniu 26 października 2004 r. Decyzja organu podatkowego I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku odwoławczym i terminie do jego wniesienia, jednak odwołanie (datowane na 5 listopada 2007 r.) M. K. złożyła w dniu 6 listopada 2007 r., nadając je w urzędzie pocztowym.

Wobec tego stwierdzić należy, że zasadne było zatem rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawarte w zaskarżonym postanowieniu z 1 lutego 2008 r., stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Oznacza to zarazem, że odwołanie od decyzji podatkowej nie mogło być przez organ odwoławczy rozpatrzone.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i dlatego, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, należało ją oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wynagrodzenie dla pełnomocnika strony skarżącej ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznano na podstawie art. 250 wymienionej ustawy w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.).