Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1244/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółka z o.o. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego w wysokości 119.729 zł p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na decyzję Dyrektora Izby Celnej, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, "A" spółka z o.o. wystąpiła w niej z wnioskiem o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, podnosząc szereg argumentów za zastosowaniem w stosunku do spółki ochrony tymczasowej. Spółka podała, że nie ma możliwości spieniężenia środków trwałych z uwagi na to, że stanowią one zabezpieczenie rzeczowe zaciągniętych zobowiązań przez spółkę. Z uzasadnienia wniosku wynika, że spółka daje zatrudnienie i stanowi źródło utrzymania jej wspólników, natomiast dalsze wykonywanie decyzji prowadzi do powstania szkody i trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ egzekwowanie należności spółki doprowadzi do nieregulowania bieżących zobowiązań, także na rzecz banków, a tym samym wypowiedzenie umów kredytowych i postawienie zobowiązań do natychmiastowej spłaty, odebranie przedmiotów leasingu (samochody ciężarowe), co z kolei całkowicie uniemożliwi wykonywanie działalności gospodarczej przez spółkę. Odbudowanie całej struktury przedsiębiorstwa może okazać się niemożliwe w przypadku braku wstrzymania skierowanych do wykonania decyzji, w tym zaskarżonej decyzji. Spółka do wniosku załączyła obszerną dokumentację księgową.

Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza tego przepisu wskazuje, że sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko, a zatem konieczne jest wskazanie owego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i podania okoliczności, z którymi się one wiążą.

Zgodnie zaś z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a zatem wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd pierwszej instancji jest możliwe jedynie do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Zatem rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają charakter tymczasowy.

Odnośnie wniosku spółki podnieść należy, że argumenty tego wniosku są ogólnikowe, zaś przedłożona dokumentacja obrazująca sytuację finansową spółki nie jest na tyle zła, by konieczna była owa ochrona tymczasowa, która w rozpoznawanej sprawie sprawowana byłaby do czasu rozpoznania skargi, co jak wynika z akt sprawy ma nastąpić na posiedzeniu jawnym w dniu 2 czerwca 2015 r. Zatem nawet pozytywne rozpoznanie wniosku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w stanie faktycznym sprawy nie rozciągnęło by pożądanej przez spółkę ochrony, ponieważ zakończyłaby się z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.