Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1229/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 13 § 2a, art. 221, art. 233 § 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 3 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 września 2022 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.314.2022.3.WS w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 lipca 2022 r. nr 0112-KDIL2- 2.4011.314.2022.2.WS, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 września 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na podstawie art. 13 § 2a, art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p."), utrzymał w mocy postanowienie tego organu z dnia 8 lipca 2022 r. o pozostawieniu wniosku wspólnego R. W. – zainteresowanego będącego stroną postępowania oraz T. W. – zainteresowanej niebędącej stroną postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 21 marca 2022 r. wpłynął wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej.

W ocenie organu interpretacyjnego wnioskodawcy nie przedstawili w sposób wyczerpujący opisu sprawy, a tym samym, wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p., gdyż okoliczności faktyczne sprawy nie zostały przedstawione wyczerpująco. Dlatego wezwaniem z 17 czerwca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwał wnioskodawców do uzupełnienia wniosku wspólnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpatrzenia. Zażądał m.in. doprecyzowania opisu sprawy przez wskazanie:

a) czy zyski wypracowane przez spółkę jawną zostaną ujęte w planie przekształcenia jako element spółki jawnej przekształconej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością,

b) czy zyski wypracowane przez spółkę jawną po podjęciu uchwały o wypłacie tych zysków zostaną w bilansie, zarówno spółki jawnej, jak i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zaksięgowane jako "zobowiązania" tych spółek do wypłaty Państwu zysków;

c) w jaki sposób ukształtowana zostanie struktura kapitałowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jakie kapitały zostaną utworzone i w jaki sposób zostaną pokryte;

d) czy kapitał podstawowy lub kapitał rezerwowy/zapasowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie obejmował zyski spółki jawnej;

e) z jakiego kapitału (lub innej pozycji bilansowej) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wypłaci wnioskodawcom środki;

f) czy wypłata tych środków będzie się wiązała z obniżeniem kapitału zapasowego/rezerwowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością;

g) jaki charakter prawny będzie mieć czynność, w wyniku której nastąpi wypłata pieniężna na rzecz wnioskodawców (np. wypłata dywidendy, wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów, zmniejszenia wartości nominalnej udziałów lub odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki lub inny charakter).

Wobec oceny, iż odpowiedź wnioskodawców udzielona w piśmie z 23 czerwca 2022 r., nie zawierała pełnej odpowiedzi na pytania zadane w wezwaniu, postanowieniem z dnia 8 lipca 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, powołując m.in. art. 13 § 2a, art. 14b § 3, art. 14g § 1, art. 169 § 1, 2 i 4 w zw. z art. 14h, pozostawił wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia.

Uzasadniając utrzymanie w mocy tego postanowienia, organ interpretacyjny przytoczył przepisy O.p., dotyczące zasad wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, stwierdzając brak podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wnioskodawcy nie przedstawili w sposób wyczerpujący opisu sprawy, przez co wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. Podkreślono, że organ rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach konkretnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowiska) dotyczącej zastosowania wskazanych przepisów. Dlatego też organ podatkowy ogranicza się wyłącznie do analizy okoliczności podanych we wniosku oraz wskazanych przepisów podatkowych. W stosunku do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany przedstawić kompleksowo stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz wskazać obowiązujące w sprawie wydania interpretacji indywidulanej konkretne przepisy podatkowe.

Formułując w sposób jasny i zrozumiały treść wezwania z 17 czerwca 2022 r., organ interpretacyjny oczekiwał odpowiedzi udzielonej w sposób wyczerpujący, jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Tymczasem odpowiedź na wezwanie nie odpowiada w sposób wyczerpujący wystosowanej w wezwaniu prośbie, co powoduje, że niemożliwym stało się wydanie interpretacji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zdaniem organu, wnioskodawcy nie wyjaśnili w sposób jednoznaczny, nienasuwający wątpliwości - wszystkich kwestii, których dotyczyły wyżej wskazane pytania.

Podkreślono, że w przedstawionej sytuacji istnieją sprzeczne informacje. Z jednej strony wnioskodawcy wskazują, że wypłata środków będzie stanowić uregulowanie zobowiązania z tytułu wypłaty zysku spółki jawnej. Z drugiej jednak strony te niewypłacone zyski nie zostaną ujęte jako zobowiązanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, powstałej z przekształcenia spółki jawnej, przy jednoczesnym ujęciu ich na kapitale zapasowym/rezerwowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedstawienie sprawy w taki sposób powoduje, że niejasny jest charakter dokonywanych wypłat. Organ interpretacyjny nie podzielił przy tym stanowiska wnioskodawców, że fakt nieujęcia danego zdarzenia w księgach pozostaje bez wpływu na jego kwalifikację. Podzielił przy tym stanowisko, że wnioskodawcy nie sprecyzowali, jaki charakter prawny będzie miała czynność wypłaty na ich rzecz środków pieniężnych. Wnioskodawcy ograniczyli się jedynie do wskazania na uregulowanie roszczenia powstałego po stronie wspólników przed przekształceniem, które wykona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako następca prawny spółki przekształcanej. Jednocześnie wskazali, że środki wypłacone zostaną z kapitału zapasowego lub rezerwowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Zdaniem Dyrektora, sam fakt wystąpienia następstwa prawnego, tj. przejścia wszelkich praw oraz obowiązków spółki przekształcanej na spółkę przekształconą, nie stanowi podstawy prawnej do rozporządzania środkami zgromadzonymi na kapitale zapasowym/rezerwowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Reasumując, organ interpretacyjny stwierdził, że przedstawiony opis sprawy, zarówno pierwotnie we wniosku wspólnym, jak i po jego uzupełnieniu nie dawał możliwości wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Mimo wezwania do uzupełnienia wniosku wspólnego, w dalszym ciągu organ nie otrzymał informacji niezbędnych do udzielenia interpretacji indywidualnej. Przy czym organ interpretacyjny nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnych ustaleń faktycznych ponad to, co wnioskodawcy podali we wniosku, zatem to w ich interesie było przedstawienie wyczerpującego i dokładnego opisu zdarzenia przyszłego w sposób, który je właściwie konkretyzuje. Organ dokonujący indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest więc związany zarówno stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym, jak i zaprezentowaną przez pytającego oceną prawną stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, co oznacza, że nie może dokonywać ani w ramach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, ani w ramach oceny tego stanu/zdarzenia, żadnych zmian.

W odniesieniu do powołanej przez żalących interpretacji wyjaśniono, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu interpretacyjnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisane postanowienie wniósł R. W., zarzucając mu naruszenie:

1) art. 14b § 3 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku nie pozwala na prawidłowe dokonanie oceny stanowiska wnioskodawcy w sprawie skutków podatkowych tego zdarzenia przyszłego oraz że wnioskodawca nie odpowiedział w pełni na pytania zadane w wezwaniu z 17 czerwca 2022 r.;

2) art. 120, 121 § 1 i 124 O.p. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia przez organ przyczyn pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie obu postanowień wydanych w niniejszej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zasadnie organ interpretacyjny uznał, że wniosek skarżącego nie zawierał wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz, czy uzasadnione było stwierdzenie organu, że pomimo wezwania, skarżący nie uzupełnił wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji w sposób wskazany przez organ, wskutek czego wniosek strony skarżącej pozostawiono bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Stosownie natomiast do art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 165a oraz art. 169 § 1- 2 i 4 O.p., a nadto przepisy rozdziału 6 działu IV tej ustawy.

Zgodnie z art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Postępowanie w sprawach z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zasadniczo różni się od postępowania podatkowego. W szczególności organ interpretacyjny nie jest zobowiązany do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (w postępowaniach tych art. 122 O.p. nie ma zastosowania), a wzywa wnioskodawcę do uszczegółowienia stanu faktycznego jedynie w sytuacji, gdy podany stan faktyczny uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (por. np. wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r., II FSK 3537/15, publ. CBOSA).

Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ interpretacyjny powinien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalanego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Wymaga podkreślenia, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany) to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych wątpliwości udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że we wniosku o wydanie interpretacji wskazano, że planowane jest przekształcenie spółki jawnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Ponieważ w spółce jawnej wypracowany został zysk opodatkowany już po stronie wspólników, który będzie im w przyszłości wypłacony, wspólnicy zamierzają podjąć uchwałę o wypłacie zysku, z terminem przypadającym po przekształceniu. Pytanie we wniosku dotyczyło neutralności podatkowej wypłaty przez spółkę przekształconą środków objętych uchwałą (tj. brak ponownego opodatkowania zysku jako przychodu z udziału w zyskach osób prawnych).

Organ wezwał wnioskodawców do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie m.in. czy zyski wypracowane przez spółkę jawną po podjęciu uchwały o wypłacie tych zysków zostanę w bilansie, zarówno spółki jawnej, jak i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zaksięgowane jako "zobowiązania" tych spółek do wypłaty wnioskodawców tych zysków; oraz jaki charakter prawny będzie mieć czynność, w wyniku której nastąpi wypłata pieniężna na rzecz wnioskodawców (np. wypłata dywidendy, wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów, zmniejszenia wartości nominalnej udziałów lub odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki lub inny charakter.

W odpowiedzi na wezwanie organu wskazano, że zyski z lat ubiegłych nie będą ujęte w bilansie jako zobowiązania; będą znajdować się na kapitale zapasowym/rezerwowym spółki i na podstawie prowadzonych zapisów księgowych możliwe będzie dokładne ustalenie, jaka część środków stanowi zysk z działalności spółki jawnej wypracowany przed przekształceniem. Podstawą wypłaty zysku będzie prawnie skuteczna uchwała podjęta przed przekształceniem. W ocenie Wnioskodawcy ujęcie zysków jako zobowiązania nie wpływa na podatkową kwalifikację ich wypłaty, która zależy wyłącznie od przepisów podatkowych i cywilnoprawnych, a nie rachunkowych.

W zakresie charakteru prawnego czynności, w wyniku której nastąpi wypłata, wskazano, że wypłata nastąpi tytułem uregulowania roszczenia powstałego po stronie wspólników przed przekształceniem; spółka będzie dłużnikiem (następcą prawnym spółki przekształcanej) regulującym zobowiązanie z tytułu wypłaty zysku spółki jawnej.

W ocenie Sądu, w przedstawionych okolicznościach organ interpretacyjny w zaskarżonym postanowieniu nie wykazał, że treść wniosku, uzupełnionego następnie na wezwanie organu z dnia 17 czerwca 2022 r. nie pozwala na udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Związek pomiędzy normą prawa podatkowego, która ma być "zastosowana" wyznacza zakres niezbędnych danych jakie we wniosku o udzielenie interpretacji obowiązany jest zawrzeć zainteresowany. Organ winien wykazać, brak jakich informacji uniemożliwia wydanie interpretacji. Co więcej, organ winien wykazać, że danego elementu stanu faktycznego (informacji) nie zawiera wniosek, a także odpowiedź na wezwanie organu, a dalej wykazać - poprzez stosowne merytoryczne uzasadnienie (ze wskazaniem konkretnych uregulowań prawnych z zakresu prawa podatkowego), że bez tego elementu stanu faktycznego (informacji) udzielenie prawidłowej i zgodnej z prawem interpretacji jest niemożliwe. Takich konkretnych i zarazem koniecznych wskazań zaskarżone postanowienie jednak nie zawiera.

Tymczasem jak wynikało ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, wspólnicy podejmą uchwałę o wypłacie zysków spółki jawnej, której to wypłaty dokonana spółka przekształcona jako następca prawny spółki przekształcanej. Sposób ujęcia zysków w bilansie po stronie zobowiązań, jak słusznie zauważył skarżący jest bez znaczenia, ponieważ żaden przepis nie uzależnia skutków podatkowych opisanego zdarzenia od tego, jak zostanie ono ujęte w księgach. O tym, czy powstanie zobowiązanie, decydują regulacje prawa cywilnego i kodeksu spółek handlowych, zaś ocena podatkowa tego zdarzenia regulowana jest przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analogicznie, w przypadku zawarcia umowy sprzedaży i dokonania dostawy towaru powstanie przychodu podatkowego nie jest zależne od takiego czy innego ujęcia go w księgach podatkowych. Ocena skarżącego co do sposobu ujęcia danego wydatku w księgach może być nieprawidłowa, co jednak nie zmienia jego kwalifikacji podatkowej. Tymczasem przedmiotem pytania zawartego nie była kwestia dotycząca prawidłowości prowadzenia ksiąg, lecz skutki zdarzenia opisanego we wniosku na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skarżący w opisie stanu faktycznego wskazał, że wypłata środków stanowić będzie uregulowanie zobowiązania, a opis stanu faktycznego jest dla organu wiążący. Co istotne organ interpretacyjny nie wyjaśnił, jakie znaczenie dla oceny tego zdarzenia ma ujęcie wydatku w księgach. Z treści wniosku, uzupełnionego w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 17 czerwca 2022 r., wynika, że po stronie spółki powstanie zobowiązanie na skutek podjęcia przez wspólników uchwały o wypłacie zysku. Jest to element opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Fakt, że zobowiązanie to nie zostanie ujęte w księgach nie świadczy o tym, że nie jest to zobowiązanie (ponieważ o tym decyduje prawo cywilne oraz prawo spółek handlowych). Fakt nieujęcia danego zdarzenia w księgach pozostaje bez wpływu na jego kwalifikację cywilnoprawną oraz podatkową.

W tych okolicznościach brak było uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że w opisie stanu faktycznego zachodziła sprzeczność uniemożliwiająca wydanie interpretacji indywidualnej, zwłaszcza że skarżący wskazał, że powstanie zobowiązanie cywilnoprawne, a fakt ujęcia lub nie w księgach tego zobowiązania nie wpływa na fakt, że takie zobowiązanie powstaje.

Trudno też zaakceptować stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu w zakresie braku sprecyzowania charakteru prawnego czynności wypłaty środków pieniężnych w sytuacji, gdy skarżący jednoznacznie wskazał, że wypłata środków pieniężnych nastąpi tytułem wypłaty zysków spółki przekształcanej, wypracowanych przed przekształceniem na podstawie uchwały wspólników o wypłacie zysku.

Przypomnieć należy, że art. 120 O.p. formułuje zasadę legalności – zgodnie bowiem z powołanym przepisem organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Ponadto, treść art. 121 § 1 O.p. obliguje organy interpretacyjne do prowadzenia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnych prawa podatkowego w sposób budzący zaufanie do tych organów. Powołane przepisy z mocy art. 14h O.p. mają zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Tymczasem analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organ interpretacyjny, wbrew wynikającym z powołanych wyżej przepisów O.p., nieprawidłowo przyjął, że przedstawiony przez skarżącego opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), uzupełnionego w odpowiedzi na wezwanie z 17 czerwca 2022 r. uniemożliwia wydanie interpretacji. Z postanowień organu nie wynika bowiem, dlaczego w jego ocenie wskazanie we wniosku i następnie odpowiedzi na wezwanie, że podstawą do wypłaty środków przez spółkę jest uchwała wspólników podjęta zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych o wypłacie zysku z lat ubiegłych, nie stanowi odpowiedzi na pytanie, jaki charakter prawny będzie mieć czynność, w wyniku której nastąpi wypłata pieniężna.

Nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej organ związany jest zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę w relacji do podanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną może się poruszać jedynie w ramach tego pytania i stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, które zakreślają przedmiot postępowania interpretacyjnego. Jeśli zatem wnioskodawca w ramach realizacji wymogu "wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" i następnie "przedstawienia własnego stanowiska w sprawie (jego) oceny prawnej" nakreśli elementy stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego przez użycie kategorii/pojęć prawnych odnośnie do których wykładni i oceny zastosowania nie ma wątpliwości i nie pyta o nie, to organ nie może dokonać pozytywnej lub negatywnej oceny w tym zakresie, lecz winien przyjąć twierdzenia wnioskodawcy za fragment zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie organ interpretacyjny nie miał uzasadnionych podstaw do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, gdyż informacje, które zostały przedstawione we wniosku odpowiadały wymogom wynikającym z art. 14b § 3 O.p. Organ był w tej sytuacji zobowiązany do oceny stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych i udzielić odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych skarżącego. Tym samym uznać należało, że w sprawie doszło do nieprawidłowego zastosowania art. 14g w zw. z art. 14b § 3 O.p.

Konkludując, we wniosku o interpretację musi być przedstawiony wyczerpująco stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz własne stanowisko wnioskodawcy, aby organ mógł wydać interpretację indywidualną. W tym zakresie, w badanej sprawie, skarżący spełnił warunki konieczne do uzyskania wiążącej wykładni. Uchylając się w okolicznościach kontrolowanej sprawy od wydania interpretacji indywidualnej, poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia organ naruszył art. 14b § 3 O.p. Wniosek, co do zasady w sposób wyczerpujący opisywał stan faktyczny niezbędny dla rozstrzygnięcia, w konsekwencji organ błędnie zastosował w sprawie art. 14g O.p.

W toku ponownego rozpoznania sprawy organ wyda interpretację indywidualną w zakresie objętym wnioskiem (wraz z jego uzupełnieniem), uwzględniając ocenę prawną Sądu co do spełnienia przez stronę wymogów formalnych wniosku określonych w art. 14b § 3 O.p.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 119 pkt 3, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej jako "P.p.s.a", orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.