Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1036/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1,  art. 244,  art. 245,  art. 161 par. 1 pkt 3 i  par. 2,  art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2008 r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku z dnia [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: 1/ umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych; 2/ ustanowić adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 maja 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 1036/06 oddalona została skarga L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Wnioskiem z dnia [...] L.B. domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jak również ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku oświadczył, że jest [...] i utrzymuje się z [...] w wysokości brutto [...] zł., a jego sytuacja materialna jest trudna, bowiem samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Oświadczył również, że mieszka w mieszkaniu o powierzchni [...] m² i nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani też przedmiotów wartościowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 i art. 244 w związku z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako ustawa p.p.s.a. na wniosek strony może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub całkowitym (obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek odpowiadający wymogom powołanych przepisów prawa, wskazując w nim rodzaj prawa pomocy, z jakiego chce skorzystać tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Odnosząc się do wniosku skarżącego w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć należy, iż stosownie do postanowień art. 239 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a. strona, której przedmiotem skargi jest działanie lub bezczynność organu w sprawach zakresu opieki i pomocy społeczne nie ma obowiązku uiszczania kosztów postępowania. Oznacza to, że skarżący z mocy przepisu prawa jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.

Biorąc to pod uwagę uznano, że w tym stanie prawnym wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Dlatego w konsekwencji powołanych okoliczności, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. art. 239 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a., w punkcie 1 sentencji postanowiono o umorzeniu postępowania w kwestii przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W dalszej kolejności odnosząc się do wniosku o ustanowienie adwokata podkreślić trzeba, że art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy p.p.s.a. uzależnia przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy taka osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Analizując sytuację życiową skarżącego i dając wiarę jego twierdzeniom należy uznać, że jako [...], który utrzymuje się z [...] w wysokości brutto [...] zł. niewątpliwie ma ograniczone środki do życia. Nie ma również wystarczających podstaw do twierdzenia, iż deklarowany przez skarżącego brak majątku umożliwi mu pokrycie wydatków na wynagrodzenie adwokata. Zatem skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 ustawy p.p.s.a. należało postanowić, jak w punkcie 2 sentencji.