Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 297/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, 197 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1315/21 o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1315/21, odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że pismem z dnia 23 lipca 2021 r. Stowarzyszenie wniosło za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie układu komunikacyjnego w rejonie dworca kolejowego [...] w wariancie [...].

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 27 października 2021 r. Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wydruków skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, sporządzonych w celu doręczenia stronom postępowania, w kwocie 241,50 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika, że data utworzenia pierwszego UPD miała miejsce w dniu 17 listopada 2021 r., natomiast data utworzenia powtórnego UPD miała miejsce w dniu 25 listopada 2021 r. Wobec powyższego przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 1 grudnia 2021 r.

W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 10 grudnia 2021 r., nie zidentyfikowano wpłaty opłaty kancelaryjnej od wydruków skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego.

Następnie WSA w Warszawie wyjaśnił, że zgodnie z art. 47 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Stosownie do art. 235a P.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – w myśl art. 220 § 3a P.p.s.a. - od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a P.p.s.a., podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wydruków skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, sporządzonych w celu doręczenia stronom postępowania, w kwocie 241,50 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z UPD, data utworzenia pierwszego UPD miała miejsce w dniu 17 listopada 2021 r., natomiast data utworzenia powtórnego UPD miała miejsce w dniu 25 listopada 2021 r. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 74a § 8 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 1 grudnia 2021 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 8 grudnia 2021 r. Z dokumentacji księgowej, sporządzonej według stanu na dzień 10 grudnia 2021 r., wynika, że nie odnotowano wpływu opłaty kancelaryjnej, do którego Stowarzyszenie zostało wezwane. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 220 § 3a P.p.s.a., odrzucił skargę.

Na powyższe postanowienie Stowarzyszenie złożyło zażalenie, podnosząc, że nie otrzymało przez platformę ePUAP żadnych pism z WSA w Warszawie w ostatnim kwartale 2021 r., z tego też powodu nie mogło uiścić wymaganej kwoty. Wezwanie z dnia 16 listopada 2021 r. do uiszczenia opłaty otrzymało skutecznie dopiero w dniu 14 stycznia 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W myśl art. 47 § 3 P.p.s.a., w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

W świetle art. 235a P.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.

Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a P.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a P.p.s.a., podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie Stowarzyszenie zostało prawidłowo wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruków skargi w celu doręczenia jej pozostałym uczestnikom postępowania. Prawidłowo również pouczono o terminie i skutkach niewykonania wezwania Sądu. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało uznane, na podstawie art. 74a § 8 P.p.s.a., za doręczone z dniem 1 grudnia 2021 r. Termin na jego wykonanie upływał zatem z dniem 8 grudnia 2021 r. i do tego dnia żadna opłata od Stowarzyszenia nie wpłynęła. Potwierdza to informacja z Rejestru Opłat Sądowych Sądu, gdzie wskazano, że do dnia 10 grudnia 2021 r. nie zidentyfikowano wpłaty opłaty kancelaryjnej, do którego Stowarzyszenie zostało wezwane. Uznać zatem należy, że skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, to Sąd pierwszej instancji był zobligowany, stosownie do art. 220 § 3a P.p.s.a., odrzucić skargę, co też uczynił. Natomiast argumenty, na które wskazuje skarżąca w niniejszym zażaleniu, podając powody, które doprowadziły do niewykonania wezwania Sądu, mogłyby być ewentualnie podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, którego to jednak wniosku skarżąca nie złożyła.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.