Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 968/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 23, art. 16 ust. 1 pkt 48
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 lutego 2011 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za [...]r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej spółki T.Sp. z o.o. w T. kwotę [...] zł. (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. w kwocie [...] zł. U podstaw podjętej decyzji legły stwierdzone nieprawidłowości mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania powstałe na skutek zawyżenia przez podatnika kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...] zł, na którą złożyła się wartość korekty zeznania CIT-8 w wysokości [...] zł oraz kwota [...] zł, o którą zaniżono wysokość odpisów amortyzacyjnych niestanowiących kosztu uzyskania przychodu.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją spółka złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie lub jej przekazanie organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 16 ust. 1 pkt 48 i art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.

z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) oraz art. 120 i art. 210 § 1 ust. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Skarżąca nie zgodziła się zarówno z ustaleniami organu dotyczącymi wysokości osiągniętych przez nią przychodów jak i ustaleniami dotyczącymi kosztów ich uzyskania. W ocenie spółki, jaskrawym przykładem naruszenia prawa w tym zakresie jest wyłączenie przez organ z przychodów niepodlegających opodatkowaniu dotacji otrzymanej z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w kwocie [...] zł. Spółka podniosła,

że dokonując obniżenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych zachowała się zgodnie z normą prawną wyrażoną w art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Po rozpatrzeniu złożonego odwołania, decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, iż spółka zaliczyła w 2006 r. do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych w części sfinansowanych otrzymanym dofinansowaniem kwotę [...] zł. Spółka w związku ze zmianą sposobu określania wysokości odpisów amortyzacyjnych środków trwałych w części sfinansowanych dotacją otrzymaną z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zwiększyła, w złożonej korekcie zeznania CIT-8, koszty uzyskania przychodu o kwotę [...] zł, zmniejszając jednocześnie o tę kwotę wysokość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych w części sfinansowanych otrzymanym dofinansowaniem (kwota pierwotnie uznawana przez spółkę za koszt nie stanowiący kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych środków trwałych w części sfinansowanych dotacją [....] zł – [...] zł kwota aktualnie uznawana za taki koszt).

Organ pierwszej instancji nie uznał kwoty [...] zł za koszty uzyskania przychodów spółki w 2006 r. wskazując, iż byłoby to sprzeczne z postanowieniami art. 16 ust. 1 pkt 48 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem organu, fakt otrzymania środków pomocowych nie wpływa na wartość początkową środków trwałych nabytych ze środków pomocowych oraz środków własnych. Środki trwałe związane z otrzymanymi środkami pomocowymi będą amortyzowane w całości, z tym, że część odpisów amortyzacyjnych nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Odpisy amortyzacyjne dokonane przed otrzymaniem środków pomocowych stanowią w całości koszt uzyskania przychodów, natomiast w momencie otrzymania środków pomocowych będzie miał zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 48 powołanej ustawy, obligujący do wyłączenia - począwszy od tego momentu - z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego dofinansowania. W konsekwencji spółka zobowiązana jest dokonać korekty kosztów z tytułu odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, które zostały sfinansowane bezpośrednio ze środków pomocowych, a które w poprzednich okresach sprawozdawczych uznane były za koszty uzyskania przychodów. Korekty kosztów uzyskania przychodów należy dokonać w miesiącu otrzymania tych środków poprzez statystyczne zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów o odpowiednią część wcześniejszych odpisów amortyzacyjnych.

Powołując się na treść art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, organ stwierdził, że otrzymane przez spółkę dotacje będą stanowiły przychód podatnika korzystający ze zwolnienia od opodatkowania.

Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w wyniku pierwszej korekty zeznania CIT-8 z dnia 28 maja 2007 r. spółka zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 cytowanej ustawy wyłączyła z kosztów uzyskania przychodu dokonane odpisy amortyzacyjne w momencie otrzymania dofinansowania.

Ponadto z akt sprawy wynika, iż spółka obliczając wartość odpisów amortyzacyjnych dot. środka trwałego w części sfinansowanej otrzymanym dofinansowaniem przyjęła błędną datę przyjęcia środka trwałego do użytkowania na dzień 31 grudnia 2006 r. oraz wartość odpisów amortyzacyjnych na dzień 31 grudnia 2006 r. w kwocie [...] zł, która zgodnie z tabelą amortyzacyjną stanowi wartość amortyzacji za okres miesięczny. Prawidłowa, wskazana w tabeli amortyzacyjnej, kwota amortyzacji dotycząca w/w środka trwałego naliczona za okres od dnia przyjęcia do użytkowania, tj. 31 grudnia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. wyniosła [...] zł. Wobec tego, wartość odpisów amortyzacyjnych dot. powyższego środka trwałego w części sfinansowanej otrzymanym dofinansowaniem winna zostać skalkulowana w wysokości [...] zł ([...] zł x 41,24 %), a nie jak wskazano w sporządzonym rozliczeniu w kwocie [...] zł. Powyższy błąd skutkował zaniżeniem wysokości odpisów amortyzacyjnych niestanowiących kosztu uzyskania przychodu dot. w/w środka trwałego w kwocie [...] zł ([...] zł – [...] zł).

Mając powyższe na uwadze, zdaniem organu, prawidłowa wartość kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych w części sfinansowanych otrzymanym dofinansowaniem winna zostać określona w wysokości [...] zł ([...] zł + [...] zł).

W takim stanie sprawy Dyrektor Izby Skarbowej, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, nie uznał kwoty łącznej [...] zł (na którą składa się wartość korekty z dnia 21 listopada 2008 r. w wysokości [...] zł oraz błędnie ustalona wartość odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego w kwocie [...] zł) za koszty uzyskania przychodów spółki w 2006 r., stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Organ za bezpodstawne uznał twierdzenie spółki, iż zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W tym zakresie stwierdził, że błędnie spółka wywodzi, iż moment otrzymania dotacji pozostaje bez znaczenia dla wysokości odpisanych przed tą datą w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych. Zdaniem organu, art. 7 ust 2 powołanej ustawy jest przepisem ogólnym definiującym pojęcie dochodu i straty, natomiast użyte w nim pojęcia takie jak przychody i koszty ich uzyskania zostały przez ustawodawcę sprecyzowane w przepisach odpowiednio rozdziałów 2 i 3 powołanej ustawy. Normy prawne zawarte w rozdziale 3 zatytułowanym "koszty uzyskania przychodów" mają więc charakter szczególny do przepisów art. 7 ust. 2 powyższej ustawy i to według tych regulacji ustala się wysokość kosztów uzyskania przychodów, które następnie służą do wyliczenia dochodu rozumianego jako nadwyżki sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągniętej w roku podatkowym. Oznacza to, że wszelkie dotacje, subwencje, dopłaty otrzymane środki pieniężne stanowiące zwrot podatnikowi poniesionych wydatków na nabycie środków trwałych wchodzą w zakres postanowień powołanego art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy.

Odnosząc się do zasadności ustaleń organu podatkowego pierwszej instancji w zakresie otrzymanego przez spółkę dofinansowania w kwocie [...] zł, organ wskazał, że skarżąca na podstawie umów zawartych z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 30 maja 2005 r. otrzymała w 2006 r. dofinansowanie w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw na lata 2004-2006. Zgodnie z treścią w/w umów, udzielone dofinansowanie stanowiło pomoc w formie bezzwrotnego wsparcia udzielonego na zasadach refundacji, przeznaczonego na pokrycie wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem z publicznych środków wspólnotowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i publicznych środków krajowych. Przedmiotem zawieranych umów były projekty związane z uruchomieniem nowoczesnych linii technologicznych, które spółka użytkowała na podstawie umów leasingowych. Warunki określone w umowach leasingowych spełniały kryteria leasingu operacyjnego w rozumieniu przepisu art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z uwagi na fakt, że otrzymane przez spółkę dofinansowanie stanowiło zwrot wydatków poniesionych tytułem realizacji zawartych przez spółkę umów leasingu operacyjnego, zdaniem organu, przepis art. 17 ust. 1 pkt 21 powołanej ustawy nie ma zastosowania. W przedmiotowej sprawie nie ma również zastosowania przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 tej ustawy, albowiem zwolnienie określone w tym przepisie adresowane jest do podatników realizujących cel programu finansowanego bezpośrednio z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Spółka natomiast otrzymała środki finansowe z budżetu państwa za pośrednictwem agencji rządowej tj. Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. W związku z tym nie była to pomoc otrzymana ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a takie pochodzenie warunkuje zwolnienie przedmiotowe z podatku dochodowego na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 23.

Również środki pomocowe w części współfinansowanej z budżetu Państwa nie mogły być uznane za pomoc pochodzącą z dotacji, o których mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 15, poz. 148, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2005 r., jak i przepisach art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104, ze zm.) obowiązującej od dnia 01 stycznia 2006 r. A zatem nie są również zwolnione na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 14 wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji środki pochodzące z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej nie podlegają przedmiotowemu zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23, a część otrzymana z budżetu państwa nie podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązującego do dnia 31 grudnia 2006 r.

W takim stanie sprawy Dyrektor Izby Skarbowej, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uznał kwoty [...] zł za przychód spółki wolny od opodatkowania w 2006 r.

Odnosząc się do podniesionych zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych, organ uznał je za nieuzasadnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie art. 16 ust. 1 pkt 48 oraz art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem skarżącej, nieprawidłowe jest stanowisko organów podatkowych obu instancji w odniesieniu do otrzymanego przez nią dofinansowania ze środków zagranicznych za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Spółka podniosła także, iż dokonując obniżenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych zachował się stosownie do normy prawnej wyrażonej w art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia prawa, co oznacza, że skarga podlega uwzględnieniu, chociaż nie wszystkie argumenty strony Sąd uznał za trafne.

Stan faktyczny sprawy jest bezsporny, wnioskodawca zawarł umowę z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości - instytucją wdrażającą - w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - Programu Operacyjnego: Sektorowy Program Operacyjny - Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, Priorytet: 2 Bezpośrednie wsparcie przedsiębiorstw, Działalnie : 2.3 Wzrost konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje. Środki pochodzą z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Przedmiotem sporu jest prawidłowość określenia wysokości podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. Powyższa kwestia jest uregulowana ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. ).

Istota sporu w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na dwa pytania:

1. czy dofinansowanie otrzymane przez skarżącą spółkę w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - Programu Operacyjnego: Sektorowy Program Operacyjny - Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, Priorytet: 2 Bezpośrednie wsparcie przedsiębiorstw, Działalnie: 2.3 Wzrost konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, czy też jest zwolnione na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 cyt. ustawy;

2. czy spółka miała obowiązek dokonania jednorazowej korekty odpisów amortyzacyjnych dokonanych przed datą otrzymania dotacji.

Organ w zaskarżonej decyzji uznał, że w obu kwestiach należało udzielić odpowiedzi twierdzącej. Zdaniem organu, przychód w kwocie [...] zł z tytułu dofinansowania otrzymanego za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości nie podlega zwolnieniu gdyż środki finansowe pochodziły ze środków pożyczonych z budżetu państwa przez Instytucję Wdrażającą PARP jako agencję rządową. A to oznacza, że środki pochodziły z budżetu państwa.

Zdaniem organu z przywołanego przepisu art. 17 ust. 1 pkt 23 wynika, ze przesłankami do zwolnienia są :

- ustalenie podmiotu, któremu ma służyć pomoc zagraniczna;

- zagraniczne pochodzenie i bezzwrotny charakter finansowy dotacji;

- bezpośrednia realizacja przez podatnika celu programu.

Status prawny środków pomocowych z funduszy strukturalnych regulują przepisy :

• Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych

• oraz rozporządzenia Komisji (WE) Nr 438/2001 z 02 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania ww. rozporządzenia nr 1260 w zakresie zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych,

• ustawy o finansach publicznych ;

• ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju 2004-2006 (Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm. ).

Mając na uwadze powyższe, Sąd zgadza się z poglądem strony skarżącej, że o tym, czy środki na finansowanie określonego projektu podatnika pochodziły pierwotnie z budżetu państwa, a dopiero następnie zostały zwrócone ze środków unijnych, nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc.

Dokonując interpretacji tego unormowania należy stwierdzić, że nacisk położony w nim został na "pochodzenie środków bezzwrotnej pomocy", co wskazuje pierwotne źródło, z którego uzyskuje się dochód (pochodzić - miejsce, z którego dana rzecz się wywodzi). Dla ustalenia zakresu zwolnienia nie powinien mieć przeto znaczenia, przyjęty mechanizm wypłaty, a w szczególności - zasada prefinansowania. Jest to bowiem kwestia techniczna, która w żadnym razie nie zmienia faktycznego (pierwotnego) źródła finansowania określonych dochodów (w istocie wydatków realizujących cele odpowiedniego programu).

"Aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik musi otrzymać środki bezzwrotnej pomocy bezpośrednio od jednego z podmiotów udzielających tej pomocy, bądź od podmiotu uprawnionego do jej rozdziału. Istotą tego zwolnienia jest uniknięcie opodatkowania podmiotu, po stronie którego nastąpiło, w związku z uzyskaną bezzwrotną pomocą, przysporzenie majątkowe. Wówczas środki, które mają w założeniu służyć realizacji konkretnego przedsięwzięcia, nie będą pomniejszane o należny podatek, a w całości zostaną przeznaczone na realizację finansowanego zadania" (zob. wyrok WSA w Warszawie z 7 grudnia 2007 r., III SA/Wa 1727/07).

Należy zaznaczyć, że środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy w założeniu mają za zadanie finansowanie działań popieranych przez Wspólnotę w ramach programów pomocowych, a nie budżetów poszczególnych państw za pośrednictwem podatków. Ta sama zasada dotyczy również i pozostałych środków pomocowych, finansowanych przez inne instytucje pozarządowe lub gminy. Zatem zasady tej nie może niweczyć przyjęty model dystrybucji tejże pomocy przez poszczególne państwa członkowskie dla jej beneficjentów, tj. podmiotów bezpośrednio realizujących zadania i cele, na które przeznaczone zostały określone środki pomocowe.

Wyrazem przedstawionej wyżej zasady jest bez wątpienia powołany już przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego wynika, że aby podatnik uzyskał określone w nim zwolnienie podatkowe z tytułu otrzymania ww. środków, musi spełnić łącznie następujące warunki:

• zagraniczne pochodzenie (od określonych w nim podmiotów);

• bezzwrotny charakter środków finansowych,

• bezpośrednia realizacja przez podatnika celu programu finansowanego z przedmiotowych środków.

Te ww. przesłanki zdaniem Sądu zostały spełnione. Z treści analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż zwolniony od podatku - przy założeniu spełnienia pozostałych wymogów - jest dochód wyłącznie tego podatnika, który realizuje cel programu finansowanego ze środków pochodzących z bezzwrotnej pomocy zagranicznej (pochodzących od wskazanych w nim podmiotów tj. rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych organizacji finansowych).

Czy zatem, gdy bezpośredni beneficjent otrzyma środki pomocowe za pośrednictwem instytucji wdrażającej, która przekaże podatnikowi środki pozyskane z budżetu państwa, i która następnie odzyska te środki po zrealizowaniu i rozliczeniu projektu tj. po zrefundowaniu ich przez budżet Unii Europejskiej, zobowiązany będzie do uiszczenia podatku od tak otrzymanych środków (osiągniętego dochodu).

Zaakceptowanie takiego stanowiska byłoby równoczesną zgodą na to, że możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia podatkowego ustanowionego w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, byłaby zależna nie od ustanowionych w nim warunków, ale od przyjętego w państwie członkowskim modelu dystrybucji środków pomocowych, który jest niezależny od podatnika i na ustanowienie którego ten ostatni nie ma jakiegokolwiek wpływu.

Mając zatem na względzie treść analizowanego przepisu wydaje się, że dla prawidłowej jego wykładni takie rozumienie nie jest dopuszczalne. Przepisy organizacyjne, techniczne, nie mogą bowiem niweczyć zasady, iż środki pomocowe są wolne od podatku dochodowego.

Zawarty w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wymóg zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy rozumieć należy w ten sposób, iż jest on zachowany także i wtedy, gdy przedmiotowe środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Nie stoi na przeszkodzie takiemu rozumieniu tego pojęcia fakt, iż uprzednio są one wykładane przez budżet państwa członkowskiego, a następnie w zależności od przyjętego w danym kraju modelu rozdziału tych środków, są one refundowane przez bezzwrotne publiczne środki Wspólnoty Europejskiej.

Tylko takie rozumienie analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zgodne z celem ustanowionego w tym przepisie zwolnienia, a jednocześnie, co na gruncie prawa podatkowego ma przesądzające znaczenie, jest również zgodne z literalnym brzmieniem tego przepisu.

Podkreślić zatem należy, iż omawiany przepis nie wymaga, by uzyskane przez podatnika środki pomocowe były uzyskane bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej czy innego wymienionego w tym przepisie podmiotu, tj. nie zakazuje on, by dany projekt nie mógł być sfinansowany poprzez zrefundowanie poniesionych uprzednio przez budżet państwa członkowskiego na ten cel środków. Zatem zwolniony od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie dochód tego podatnika, który bezpośrednio realizuje cel programu, na który przeznaczone zostały środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Przy czym skorzystaniu z przedmiotowego zwolnienia nie stoi na przeszkodzie ta okoliczność, że podatnik otrzymał te środki z budżetu państwa, które w ostatecznym rozrachunku zrefundowane zostaną z publicznych środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Analogiczne stanowisko przedstawione już zostało w orzecznictwie, a między innymi: w wyroku WSA z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt I SA/Op 269/07, w wyroku WSA w Gliwicach z 11 lutego 2010 r. w sprawie I SA/GL 853/09 i WSA we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2009 r. I SA/Wr 1223/08 oraz poglądy doktryny.

Należy przywołać pogląd, jaki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, że celem funduszy strukturalnych (w tym Europejskiego Funduszu Społecznego - przypis) jest pomoc słabiej rozwiniętym regionom i sektorom gospodarki państw członkowskich, oraz że celem tym nie jest wtórne zasilanie budżetów tych państw. Ciężar finansowania bezzwrotnej pomocy ponoszą instytucje unijne, a brak jest przepisu uzależniającego zastosowanie ulgi podatkowej wyłącznie od sposobu wypłacania środków finansowych -tak wyrok z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II FSK 874/07 - jakkolwiek uwagi Naczelnego Sądu Administracyjnego poczynione zostały na tle art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w przedstawionym zakresie, odpowiadają regulacji art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uznając zatem, że przyjęcie mechanizmu prefinansowania określonych programów z budżetu państwa oraz refundacja wypłat ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, nie stoi na przeszkodzie do zwolnienia od podatku uzyskanych środków na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rozważania w zakresie ewentualnego objęcia tychże środków zwolnieniem z tytułu otrzymanych dotacji stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych staje się w okolicznościach niniejszej sprawy zbędne.

Odnosząc się do drugiej kwestii należy zaznaczyć, ze stanowisko strony nie zasługuje na uwzględnienie. Metoda korekty amortyzacji przyjęta przez stronę jest nieprawidłowa. Nie można się zgodzić z tezą, iż moment otrzymania dotacji nie ma znaczenia dla wysokości odpisanych przed ta datą w koszty uzyskania przychodów – odpisów amortyzacyjnych w połączeniu z zasada z art. 7 ust. 2 cyt. ustawy

Art. 16 ust. 1 pkt 48 wskazuje, ze nie stanowić będą kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne przypadające z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została podatnikowi zwrócona. W niniejszej sprawie dotacją zwrócono koszty nabycia czy używania tych środków trwałych.

Zdaniem Sadu w dacie otrzymania dotacji konieczna jest korekta o taką część dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, jaka odpowiada udziałowi otrzymanej dotacji w wartości początkowej tego środka trwałego. Porównaj odpowiedź Izby Skarbowej w Katowicach z 24 sierpnia 2010 r. nr IBP–BI/2/423-10832/10/BG. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 obliguje do wyłączenia począwszy od momentu otrzymania dotacji z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego dofinansowania. Przy czym korekty tej należy dokonać w miesiącu otrzymania tych środków poprzez zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów.

Mając powyższe na względzie Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a zaskarżoną decyzję uchylił. Na podstawie art. 152 postanowiono o wykonalności decyzji, o kosztach w oparciu o art. 200 cyt. ustawy.