Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2502/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant specjalista Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skarg Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. i Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargi oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. (dalej: Spółdzielnia), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi - [...] sp. z o. o. [...] S.K. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego "[...]" z garażem podziemnym, składającego się z funkcji biurowej i domu handlowego o funkcji usługowo-handlowej wraz z infrastrukturą, wjazdami na działkę, z przebudową istniejących części podziemnych (z możliwością etapowania inwestycji) na terenie działki ew. nr [...], cz. dz. ew. nr [...] i cz. dz. ew. nr [...], z obrębu [...] przy ul. M. w W. (obiekt budowlany kategorii XVI dla części biurowej, kategorii XVII dla części handlowo-gastronomicznej),

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę wraz z dokumentacją projektową czyni zadość wymogom określonym w przepisach prawa. W szczególności inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego, spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Ponadto projekt budowlany jest zgodny z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2012 r., znak [...], uchylającą w części decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., o warunkach zabudowy i w tej części orzekającą co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja Prezydenta [...] o warunkach zabudowy została przeniesiona na inwestora decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013 r., Nr [...].

Zdaniem Wojewody [...] zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie.

Z oświadczeń projektantów legitymujących się stosownymi uprawnieniami budowlanymi wynika, że projekt budowlany został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ podkreślił, że w przypadku realizacji prac niezgodnie z projektem budowlanym, stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę i naruszenia przez inwestora interesów osób trzecich, do podjęcia stosownych kroków właściwe są organy nadzoru budowlanego. W szczególności za chybiony uznany został zarzut, że decyzja Prezydenta [...] narusza § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.), dotyczący warunków nasłonecznienia.

Z dokumentacji zebranej przez organ pierwszej instancji wynika jednoznacznie, że decyzja Prezydenta [...] spełnia wymogi określone w przepisie § 13 ww. rozporządzenia, dotyczące przesłaniania, jak i w § 60 tego rozporządzenia, dotyczącym nasłonecznienia pomieszczeń. Z "Analizy nasłoneczniania i przesłaniania" sporządzonej dla przedmiotowej inwestycji przez projektanta, będącej częścią projektu budowlanego (tom I projektu budowlanego) oraz szczegółowej analizy graficznej wynika jednoznacznie, że projektowany budynek spełnia wymagania. Z analizy tej wynika również, że spełnione są przepisy dotyczące przesłaniania. Analiza zawiera stosowne wyliczenia, za których poprawność odpowiada projektant.

Zarzut naruszenia § 12 ust 1 pkt. 2 i ust 2 oraz § 13 ust 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 124, poz. 1030) również nie znalazł potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Pasaż R. nie ma wjazdu i nie jest istniejącym dojazdem pożarowym do budynków przy ul. Ś. i ul. Ś., których obsługa p.poż. jest realizowana poprzez drogę pożarową, którą stanowi ul. Ś. Zarzut odnoszący się do zagospodarowania Pasażu R. i usytuowania latarni oświetleniowych został oceniony jako bezprzedmiotowy. Latarnie stanowią elementy zagospodarowania terenu znajdującego się poza granicami działki inwestora i zatwierdzony przez Prezydenta [...] projekt budowlany ich nie dotyczy.

Organ wskazał także, że zgoda [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na zastosowanie rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej dla budynku objętego pozwoleniem na budowę, potwierdza możliwość dodatkowego dojazdu w Pasaż R. ulicą M., który jednak nie jest drogą pożarową i nie dotyczy budynków sąsiednich, a zgoda ta udzielona została w związku z występowaniem drzew powyżej 3 m wzdłuż ulicy M., która stanowi jedyną drogę pożarową projektowanego budynku.

Zarzut dotyczący rozbiórki istniejącego budynku dotyczy kwestii rozstrzygniętej odrębną, ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013r i zdaniem organu jest dla niniejszego postępowania bezprzedmiotowy.

Zarzut o pozbawieniu dostępu budynku Spółdzielni usytuowanego przy ul. Ś. do drogi publicznej jest w ocenie organu bezpodstawny wobec faktu, że budynek ten przylega dłuższym bokiem do drogi publicznej - ul. Ś.

Podobnie zarzut nieprzeprowadzenia analizy wpływu awarii na budowie drugiej linii metra na warunki gruntowe działek inwestora oraz Spółdzielni organ ocenił jako bezprzedmiotowy. Analiza ta dotyczy bowiem jedynie inwestycji objętej zaskarżoną decyzją, a nie budynków czy budowli sąsiednich.

Również zarzut braku aktualnej dokumentacji geologiczno-inżynierskiej został uznany za bezpodstawny. Organ wskazał, że dokumentacja ta została sporządzona i znajduje się w projekcie budowlanym i brak jest argumentów na poparcie tezy, jakoby była ona nieaktualna. Obszar prac prowadzonych przez [...] oddzielają od budynku [...] istniejące obiekty (m. in. budynek Ś. oraz zrealizowane już wyjście ze stacji [...] i pomieszczenia podziemne dawnego klubu [...] przebudowane na mocy odrębnej decyzji). Żaden z odwiertów wymaganych dla określenia warunków posadowienia projektowanego budynku nie znajdował się w obrębie prac budowlanych dotyczących realizacji [...]. Wzmocnienie gruntów pomiędzy stacją [...], a budynkiem Spółdzielni mogło wpłynąć na ekspertyzę wpływu tej budowy na budynek Ś., dlatego opracowanie to zostało zaktualizowane. Autor tego opracowania (rzeczoznawca budowlany) podtrzymał dotychczasową ocenę i wymagania dotyczące sposobu prowadzenia prac przy budowie projektowanego budynku.

Zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 roku, Nr 164, poz. 1588) został oceniony jako bezprzedmiotowy, gdyż organ odwoławczy nie jest uprawniony do badania prawidłowości decyzji o warunkach zabudowy, a jedynie do zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia polegającego na nieuwzględnieniu stanu technicznego budynku Spółdzielni organ wskazał, że zatwierdzony projekt budowlany zawiera w szczególności ekspertyzę dotyczącą wpływu projektowanego budynku na budynek przy ul. Ś. w W. Z ekspertyzy tej jednoznacznie wynika, że przyjęty sposób realizacji budynku gwarantuje bezpieczeństwo konstrukcji budynków sąsiednich. Autor ekspertyzy dr inż. M. K., rzeczoznawca budowlany w zakresie projektowania w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, stwierdził "Jak wykazały analizy i obliczenia przeprowadzone w poz. 4 opracowania wymagania stawiane przez wytyczne ITB dla głębokich wykopów prowadzonych w sąsiedztwie istniejącej zabudowy są spełnione. Roboty prowadzone zgodnie z projektem zabezpieczenia wykopu nie stwarzają zagrożenia dla budynku sąsiedniego, czyli budynku Ś.".

W tym świetle ekspertyza przedstawiona przez Spółdzielnię, sporządzona przez prof. K. S., wskazuje jedynie na konieczność doprowadzenia części podziemnej budynku Spółdzielni do prawidłowego stanu technicznego.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja Prezydenta [...] odpowiada przepisom prawa i nie narusza interesów osób trzecich. O takim naruszeniu można bowiem mówić jedynie w przypadku gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy, warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 1983 r., I SA 1513/82 oraz z dnia 23 stycznia 2014 r., II OSK 2002/2012). Organ podkreślił, że ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestor – właściciel nieruchomości, na której ma powstać planowana inwestycja – decydować będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2013 r., II OSK 880/2012).

Zdaniem organu, realizacja każdego obiektu budowlanego wiąże się z określonymi ograniczeniami dla nieruchomości sąsiednich, jednak nie może to ograniczać prawa inwestora do zabudowy działki w sposób zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi, które wbrew wątpliwościom podnoszonym przez strony zostały zachowane. W tym kontekście zarzuty odnoszące się do szeregu utrudnień dla otoczenia (zwiększenie gęstości zabudowy, hałas etc.) w przypadku zrealizowania przedmiotowej inwestycji nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą jedynie interesu faktycznego, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych przepisów prawa i pozostają bez wpływu na

Ponadto organ wskazał, że decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest decyzją związaną i w przypadku, kiedy wniosek o jej wydanie odpowiada wymogom prawa, organ administracji architektoniczno-budowlanej jest obowiązany udzielić pozwolenia zgodnie z wnioskiem inwestora.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosły Spółdzielnia Mieszkaniowej [...] w W. oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W., reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników.

Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. (dalej: Wspólnota) zarejestrowana została pod sygnaturą VII SA/Wa 2503/14. Na rozprawie sprawa ta została połączona ze sprawą VII SA/Wa 2502/14, pod którą zarejestrowano skargę Spółdzielni, do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Spółdzielnia zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1) skierowanie jej do podmiotu niebędącego stroną w sprawie, to jest do Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W., co oznacza, że wydano ją z naruszeniem art. 28 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. i decyzja jest nieważna na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.;

2) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu stanowiska organu odwoławczego, oparcie decyzji o nieaktualne dokumenty oraz uchybienie obowiązkowi ustalenia stanu faktycznego na dzień orzekania, bowiem:

a. ustalił go w oparciu o dokumentację geologiczno-inżynierską zatwierdzoną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., czyli nieuwzględniającą zmian w stosunkach gruntowych jakie wystąpiły w wyniku awarii na budowie [...] w dniu [...] października 2012 r. w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji [...] co skutkowało zmianą statyki budynku Ś. stanowiącego własność Spółdzielni i odchyleniem konstrukcji budynku,

b. ustalił go w oparciu o dwie ekspertyzy dotyczące wpływu realizacji budynku [...] na budynki Ś. oraz [...] w W. datowane na listopad 2012 roku, nie zawierające żadnego odniesienia się do skutków awarii przy budowie [...], która i wystąpiła w dniu [...] października 2012 roku i jej wpływie na statykę w/w i budynków. Ze względu na datę sporządzenia ekspertyz nie mogły one uwzględniać zmian, które mogły nastąpić w ocenie wpływu nowo i planowanej inwestycji na wskazane wyżej budynki, zaś skarżąca wskazywała dowody na to, że awaria mogła mieć wpływ na stosunki geologiczno-inżynieryjne gruntu, na którym posadowione są jej budynki i na którym posadowiony ma być budynek "[...]", c. organ odwoławczy całkowicie pominął przedstawiony przez skarżącą dowód z "Analizy oddziaływania zabudowy projektowanego budynku "[...]" na budynek przy ul. Ś." sporządzonej przez arch. M. P., dotyczącej zgodności projektowanej zabudowy z przepisami § 60 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie dostępu do światła dziennego oraz dostępu do światła słonecznego,

d. błędnie zinterpretował zapis postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej dotyczący zastosowania rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej dla budynku objętego pozwoleniem, który nie przewiduje możliwości wjazdu w Pasaż R., co spowodowało naruszenie art. 76 § 1 k.p.a.

e. pominął zupełnie fakt zlikwidowania istniejącego dojazdu do budynków skarżącej położonych przy ul. Ś. i Ś. istniejącym zjazdem z ulicy M., a następnie Pasażem R.;

3) naruszenie art 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, który nie spełniał warunku zawartego w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2012r, nr [...] o warunkach zabudowy - w której nałożono na inwestora warunek, iż sposób zagospodarowania i zabudowy terenu nie może naruszać interesów prawnych właścicieli lub użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości wynikających z art. 140 k.c.;

4) naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, gdyż zaskarżona decyzja nie uwzględnia aktualnego stanu zrealizowanej infrastruktury technicznej [...] wzdłuż ul. Ś. i u zbiegu tej ulicy z ul. M.;

5) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie stron postępowania o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego i uniemożliwienie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych przez nią żądań;

6) naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. przez jego niezastosowanie w sytuacji gdy zakres niezbędnego do przeprowadzenia postępowania dowodowego był zbyt szeroki i dotyczył zbyt zasadniczych zagadnień ze sfery prawa materialnego, w tym ochrony prawa własności użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości i nie było możliwości jego uzupełnienia w postępowaniu odwoławczym.

Podnosząc powyższe, Spółdzielnia wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Wspólnota w swojej skardze podkreśliła, że posiada interes prawny w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę "[...]", bowiem inwestycja ta w sposób realny wpływa na jej sytuację prawną.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez

a) nieuzasadnione pominięcie dowodów i twierdzeń stron dotyczących naruszenia przez zatwierdzony projekt budowlany przepisów § 60 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz pominięcie i brak odniesienia się przez organ drugiej instancji do podnoszonego przez strony zarzutu w zakresie nieokreślenia metody obliczeniowej użytej do wykonania znajdujących się w aktach analiz w tym zakresie;

b) błędną ocenę dowodów poprzez oparcie zapadłego rozstrzygnięcia na dwóch ekspertyzach dotyczących wpływu realizacji projektowanego budynku [...] z listopada 2012 r., które z oczywistych względów nie mogły uwzględniać skutków awarii przy budowie II linii metra

c) niewłaściwe uzasadnienie decyzji, w szczególności niewskazanie przesłanek rozstrzygnięcia i powodów pominięcia powoływanych przez strony dowodów lub ustalonych faktów, co uniemożliwia sformułowanie zarzutów co do zasadności pominięcia wskazanych powyżej dowodów.

2. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego:

a) art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez niezastosowanie tych przepisów, wskutek czego zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę bez wymaganych prawem oraz aktualnych na dzień wydania decyzji wyników badań geologiczno-inżynierskich. Wykonanie aktualnych badań geologiczno-inżynierskich pozwoliłoby uniknąć częstych problemów występujących w trakcie użytkowania budynku: pękających ścian, zapadających się fundamentów itp. Posadowienie go na nieznanym podłożu może doprowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń konstrukcji budynku realizowanego oraz budynków sąsiednich.

b) art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie, wskutek czego zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy inwestycja nie jest zgodna z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy m.in. w zakresie, w jakim decyzja ta nakłada na inwestora obowiązek zapobieżenia naruszeniom interesom prawnym właścicieli / użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości. Sporna inwestycja w zakresie, w jakim uniemożliwia dostęp sąsiednim nieruchomościom do drogi publicznej, drogi przeciwpożarowej, uniemożliwia dostęp do infrastruktury podziemnej w celu obsługi budynków, jest niegodna z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy.

c) art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego budynku naruszającego przepisy § 13 i § 57-60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Podnosząc powyższe, Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Oceniając zasadność skarg w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skargi są niezasadne gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Kontrolowana decyzja o pozwoleniu na budowę została poprzedzona decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lutego o warunkach zabudowy, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2012r utrzymało w mocy za wyjątkiem tej części decyzji dotyczącej określenia wskaźnika wielkości zabudowy, szerokości elewacji oraz wysokości zabudowy górnej krawędzi elewacji frontowej, w tym zakresie ją uchylając i orzekając co do istoty sprawy.

Następnie decyzja Prezydenta [...] o warunkach zabudowy została przeniesiona na Inwestora decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013r.

Wbrew zarzutom skarżących decyzja o pozwoleniu na budowę spełnia wymagania wynikające z decyzji o warunkach zabudowy i przepisu art. 35 Prawa budowlanego.

Projekt budowlany został uzgodniony ze Spółką [...] Sp. z o.o. i uzgodnienie to znajduje się na stronie 108 w tomie 1. cz.1 zatwierdzonego projektu budowlanego ).

Powyższym uzgodnieniem Spółka [...] przyjęła wykonaną przez inwestora analizę dynamiczną zatytułowaną - Opinia techniczna dotycząca wpływu drgań emitowanych przez [...] na projektowany budynek [...], której wymóg przedłożenia zawarty został w decyzji o warunkach zabudowy.

Celem analizy dynamicznej było zbadanie wpływów obciążeń dynamicznych generowanych w czasie eksploatacji [...] na projektowaną inwestycję znajdującą się w strefie tych wpływów, której zasięg określono na 40m od skrajnej ściany tunelu stacji [...].

Analiza dynamiczna oddziaływania metra na budynek [...] sporządzona w zakresie uzgodnionym z [...] i przyjęta przez [...] nie dotyczy już istniejących, sąsiednich budynków, a wyłącznie budynku [...], który został zaprojektowany z punktu widzenia oddziaływań dynamicznych metra.

Wykonując obowiązki nałożone decyzją o warunkach zabudowy ( strona 3 decyzji ) Inwestor uzgodnił projekt budowlany z Zarządem Transportu Miejskiego w W. ( opinia z dnia [...] grudnia 2012r ) z [...] oraz [...] ( opinia z dnia [...] lutego 2013r ) z [...] Sp. z o.o.( uzgodnienie z dnia [...] lutego 2013r ).

Wszystkie uzgodnienia znajdują się w tomie 1 cz.1 na stronach 102,103 i 104 zatwierdzonego projektu budowlanego.

Wymóg przedstawienia analizy wpływu projektowanej inwestycji na sąsiednie budynki skarżących nie wynika z decyzji o warunkach zabudowy lecz z § 206 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że sporządzenie ekspertyzy technicznej, o której mowa w § 206 ust 1 ww. rozporządzenia może nastąpić w razie potrzeby również po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę i to zarówno przed rozpoczęciem robót budowlanych jak i w toku ich prowadzenia ( wyrok NSA z dnia 20 lutego 2008r, II OSK 1230/07, LEX nr 510759 ).

W niniejszej sprawie inwestor przedłożył wraz z projektem budowlanym ekspertyzy dotyczące wpływu realizacji budynku [...] na budynki skarżących. Z ekspertyz tych jednoznacznie wynika, że roboty budowlane prowadzone zgodnie z projektem zabezpieczenia wykopu nie stwarzają zagrożenia dla budynków sąsiednich położonych przy ul. Ś. i [...] oraz ul. M. w W.

Autor ekspertyz dr. inż. M. K. posiadający odpowiednie uprawnienia budowlane stwierdził, iż przyjęty sposób realizacji budynku [...] polegający na wykonaniu części podziemnej tzw. stropową metodą gwarantuje bezpieczeństwo konstrukcji budynków sąsiednich. Jednocześnie przed rozpoczęciem realizacji budynku [...] należy założyć bazę pomiarową na wskazanych budynkach w celu prowadzenia monitoringu geodezyjnego podczas prowadzenia robót oraz wykonać szczegółową inwentaryzację uszkodzeń budynków.

Ekspertyzy dotyczące wpływu realizacji budynku [...] na budynki skarżących zostały uaktualnione po awarii przy budowie [...], która miała miejsce w dniu [...] października 2012r. Autor opracowania podtrzymał dotychczasową ocenę i wymagania dotyczące sposobu prowadzenia prac przy budowie budynku [...].

Z jego adnotacji z dnia [...] grudnia 2013r widniejącej w ekspertyzach wynika, że " w kontekście wykonywania prac rozbiórkowych i ścian szczelinowych I etapu tj. Projektu budowlanego rozbiórki części budynków podziemnych i prac zabezpieczających sąsiednie nieruchomości i wyjście W3 ze stacji [...], wyniki pomiarów drgań i przemieszczeń sąsiednich budynków potwierdzają przyjęte w ekspertyzie wnioski".

Wnioski z ekspertyz sporządzonych przez dr. inż. M. K. nie zostały w żaden sposób podważone w opinii prof. inż. K. S. z kwietnia 2014r wykonanej na zlecenie skarżącej Spółdzielni

Z opinii prof. inż. K. S. nie wynika, aby zmianie uległy jakiekolwiek dane mające wpływ na wyniki wykonanych ekspertyz. Opinia potwierdza możliwość realizacji budynku [...] z zachowaniem należytych środków ostrożności. Postuluje wprowadzenie dodatkowych reperów pomiarowych i wykonanie ściany szczelinowej.

Inwestor przedstawił również ekspertyzę wpływu realizacji budynku [...] na [...], na stację [...], na wyjście ze stacji [...] ( wszystkie opinie autorstwa dr. inż. M. K. z grudnia 2012r, zawarte w tomie 1 cz.1 projektu budowlanego ).

Z analizy przedłożonych ekspertyz wynika, że prace przy budowie budynku [...] prowadzone zgodnie z projektem zabezpieczenia wykopu nie stwarzają zagrożenia dla żadnego z obiektów zabudowy sąsiedniej.

Projekt budowlany zawiera też dokumentację geologiczno-inżynierską dla posadowienia budynku [...], wykonaną w maju 2012r przez [...] pracownię geotechniki, geologii inżynierskiej, hydrogeologii i ochrony środowiska.

Z ustaleń organu wynika, że żaden z odwiertów wymaganych dla określenia warunków posadowienia budynku [...] nie znajdował się w obrębie prac prowadzonych przez [...]. Obszar prac prowadzonych przez [...] oddzielają od budynku [...] istniejące obiekty (m. in. budynek Ś. oraz zrealizowane już wyjście ze stacji [...] i pomieszczenia podziemne dawnego klubu [...] przebudowane na mocy odrębnej decyzji). W świetle powyższych ustaleń za bezpodstawny należy uznać zarzut braku aktualnej dokumentacji geologiczno-inżynierskiej.

Sąd podziela ocenę organu z której wynika, że dokumentacja geologiczno-inżynierska nie uległa dezaktualizacji na skutek awarii [...], mającej miejsce na skrzyżowaniu ulicy S. i Ś. w znacznej odległości od projektowanej inwestycji.

Zarzut niezgodności przedłożonego projektu budowlanego z § 60 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie uznać należy za całkowicie chybiony.

Wojewoda [...] trafnie wskazał, że z przedłożonej przez inwestora analizy nasłoneczniania i przesłaniania (znajdującej się w tomie 1 cz.1 strona 437 projektu) zawierającej szczegółowe wyliczenia i przedstawionej w formie graficznej jednoznacznie wynika, że projektowany budynek spełnia wymagania dotyczące przesłaniania i nasłoneczniania.

Za weryfikację i prawidłowość wykonanych obliczeń odpowiada uprawniony projektant, który złożył oświadczenie o wykonaniu analizy zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi.

Odpowiedzialność zawodowa projektanta wynika z ustawy z dnia 27 marca 2003r o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. Nr 80, poz 716), którą uchylono art. 35 ust 2 Prawa budowlanego dopuszczający możliwość badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Przedłożona przez skarżącą Spółdzielnię analiza oddziaływania projektowanego budynku [...] na budynek przy ul. Ś. sporządzona przez mgr. inż. arch. M. P. potwierdza, że projektowany budynek nie powoduje ograniczenia dopływu do światła dziennego w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku Ś. poniżej wymaganej przepisami wartości.

Wbrew zarzutom skarżących decyzja o pozwoleniu na budowę nie została wydana z naruszeniem interesów prawnych skarżących - właścicieli sąsiednich nieruchomości.

Z decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lutego o warunkach zabudowy wynika, że sposób zagospodarowania i zabudowy terenu nie może naruszać interesów prawnych właścicieli lub użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości.

Wojewoda słusznie uznał, że skarżące nie utraciły żadnych posiadanych praw zwłaszcza w zakresie dostępu do drogi publicznej, drogi pożarowej i infrastruktury podziemnej.

Budynek usytuowany przy ul. Ś. dłuższym bokiem przylega do tej ulicy będącej drogą publiczną.

Dostęp do budynków skarżących istnieje bezpośrednio od strony ulicy Ś., która także jest drogą pożarową.

Skarżącym nie przysługują żadne prawa własności czy służebności związane z Pasażem R., który jak wynika z mapy do celów projektowych jest pasażem pieszym bez wjazdu i nie spełnia wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.

Pasaż R. nie jest więc istniejącym dojazdem pożarowym do budynków skarżących i nie stanowił ich obsługi komunikacyjnej.

Zgoda [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej dotycząca zastosowania rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej dla budynku [...] nie dotyczy w żaden sposób sąsiednich budynków skarżących dla których drogą pożarową jest ulica Ś.

Możliwość dodatkowego wjazdu w Pasaż R. choć nie czyni z Pasażu R. drogi pożarowej to podnosi bezpieczeństwo pożarowe zarówno projektowanego budynku jak i budynków sąsiednich.

Zdaniem sądu w postępowaniu zakończonym kontrolowaną decyzją o pozwoleniu na budowę organy obu instancji prawidłowo ustaliły strony postępowania, którymi oprócz inwestora są Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W. i Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W.

Wobec braku wykazania przez właścicieli wyodrębnionych lokali w budynku przy ul. Ś. indywidualnych interesów prawnych organ pierwszej instancji zasadnie odmówił wskazanym osobom przymiotu stron postępowania.

Wojewoda [...] prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o wszechstronnie zebrany i rzetelnie przeanalizowany materiał dowodowy i uzasadnił decyzję zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

W treści uzasadnienia organ odwoławczy odniósł się szczegółowo do zarzutów odwołania wyjaśniając podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia.

Bezpodstawne pozostają zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i 107 §3 k.p.a.

Wojewoda [...] pismem z dnia [...] czerwca 2014r zawiadomił strony o tym, że na dzień [...] sierpnia 2014r został wyznaczony nowy termin załatwienia sprawy. Każda ze stron mogła w tym czasie zapoznać się z aktami sprawy i złożyć na piśmie swoje stanowisko w sprawie. Z prawa tego skorzystała Spółdzielnia składając w dniu 8 sierpnia pismo do akt sprawy.

W dniu 14 sierpnia 2014r odpowiedź na pismo Spółdzielni wniósł inwestor.

Nie było przeszkód aby Spółdzielnia ponownie zapoznała się z aktami sprawy i poznała stanowisko inwestora.

Podnosząc zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Spółdzielnia nie wykazała, że złożenie repliki miałoby istotny wpływ na wynik sprawy jak również nie wykazała uniemożliwienia przez organ odwoławczy dokonania konkretnych czynności procesowych oraz przedstawienia konkretnych dowodów, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podniesiony przez Spółdzielnię zarzut nieważności decyzji Wojewody [...] w związku ze skierowaniem jej do Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. nie będącej stroną postępowania jest całkowicie bezzasadny.

Wspólnota Mieszkaniowa bez wątpienia spełnia wymagania określone w art. 28 ust 2 Prawa budowlanego i cały czas pozostaje stroną postępowania, a obowiązkiem organu odwoławczego jest doręczyć Wspólnocie wydaną decyzję.

Skutki stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia przez Wspólnotę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nie powodują utraty przez nią przymiotu strony. Nie ma żadnych przepisów prawnych z których wynikałoby, że podmiot będący stroną postępowania przed organem pierwszej instancji traci swój status strony wskutek złożenia odwołania z uchybieniem terminu.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oznacza jedynie brak możliwości rozpatrzenia odwołania.

Nie powoduje natomiast utraty przymiotu strony przez podmiot który wadliwie wniósł odwołanie tak jak w przedmiotowej sprawie.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargi oddalił.