Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2474/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Ochrona dóbr kultury
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 162 poz 1568
law: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant ref. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2016 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent [...] (Miejski Konserwator Zabytków w [...]) decyzją dnia [...] lutego 2015 r., na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( Dz.U. Nr 162 poz. 1568 z późniejszymi zmianami), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz porozumienia pomiędzy Wojewodą [...] – [...], a Prezydentem Miasta [...] z dnia [...].01. 2012 r. (w sprawie powierzenia prowadzenia niektórych spraw z zakresu właściwości [...] - [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Miastu [...]), nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] wykonanie robót budowlanych w budynku przy ul. [...] w [...], to jest wzmocnienie konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] , w terminie do 30.09.2015 r.

W uzasadnieniu organ podał, że Kamienica przy ul. [...] w [...] powstała w latach 1900-1903. Została wpisana do rejestru zabytków woj. [...]-[...] pod numerem [...], decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...].11.1993 r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 18.02.2011r. przekazał do Miejskiego Konserwatora zabytków pismo informujące o prowadzeniu postępowania w sprawie pogorszenia stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...].

W dniu 1.03.2011 roku odbyły się oględziny w przedmiotowym budynku z udziałem Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...], K. N. (właścicielki lokalu nr [...]) oraz Z. S.-R.- zarządcy nieruchomości.

W protokole oględzin stwierdzono ugięcie stropów w lokalu nr [...] i [...], pionowe spękania nadproża drzwi w lokalu nr [...], w korytarzu i kuchni. Wydano zalecenia pokontrolne to jest wykonanie ekspertyzy dotyczącej przyczyn ugięcia stropów i spękań ścian.

Miejski Konserwator Zabytków w dniu 4.05.2011r. poinformował zarządcę nieruchomości o fakcie wykonania ekspertyzy budowlanej dotyczącej stropu międzykondygnacyjnego.

Na podstawie dokumentacji przekazanej przez PINB, ekspertyz i zgromadzonego materiału dowodowego, Miejski Konserwator Zabytków wydał w dniu [...].07.2013 r. decyzję zezwalającą Wspólnocie [...] na wykonanie robót budowlanych polegających na wzmocnieniu konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...], zgodnie z załączonym projektem budowlanym, autorstwa inż. R. K. z lipca 2012 r.

Prace te nie zostały jednak przez Wspólnotę wykonane w przewidzianym terminie. Decyzja wygasła [...].12.2013r.

Miejski Konserwator Zabytków w dniu 16.07.2014 r. wszczął, wskutek pisma Zarządu ww. nieruchomości, postępowanie w sprawie nakazania Wspólnocie wykonania robót budowlanych polegających na wzmocnieniu konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...].

Organ ustalił, że stan stropu nie uległ od 2011r. poprawie, nie dokonano przy nim żadnych robót zabezpieczających. Postanowieniem z dnia [...].01.2015 r., na wniosek strony K. N. włączono do sprawy, dowody w postaci protokołów z oględzin zabytku z lipca 2013r.

Zdaniem organu, nakazane decyzją prace są niezbędne dla zahamowania procesu dalszego uginania się stropu między parterem a pierwszym piętrem, którego strzałka ugięcia przekroczyła granicę bezpieczeństwa.

Dodatkowo organ wskazał, że przed przystąpieniem do wykonania prac należy uzyskać pozwolenie konserwatorskie, zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Uzyskanie pozwolenia Miejskiego Konserwatora Zabytków na podjęcie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę stosownie do wymogów Prawa budowlanego (art. 36 ust. 8, art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 23.07.2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami).

K. N. wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2013 r., zarzucając jej naruszenie: art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez zaniechanie oceny dowodów, twierdzeń i zarzutów skarżącej, oddalenie jej wniosków, art. 7 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie podnoszonych zastrzeżeń.

W uzasadnieniu odwołania podała, że Miejski Konserwator Zabytków w żaden sposób nie wyjaśnił i nie uzasadnił, dlaczego oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych konstruktorów. Twierdzenie skarżącej o braku ścian działowych w miejscu projektowanej podpory, o konflikcie podpory z instalacją gazową - od lat jest nieskonfrontowane, organ nie przeprowadził kolejnych oględzin lokalu.

Miejski Konserwator Zabytków nakazał prowadzenie robót budowlanych przy zabytku, na podstawie projektu, który sporządzony został w całkowitym oderwaniu od istniejącego stanu faktycznego i pozostaje w sprzeczności z kwestionowaną przez skarżącą opinią biegłych (brak ściany nośnej pomiędzy wzmocnieniem ) .

Projekt sporządzony został bez obecności autora w lokalu nr [...] - pozostaje w kolizji z instalacjami, jest sprzeczny z opinią biegłych - brak ścian nośnych w miejscu montażu belki. Organ I instancji uznając fachowość biegłych B. i J., jednocześnie zignorował ich zdanie w tak ważnej kwestii.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania K. N. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].02.2015 r., nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] wzmocnienie konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] w terminie do dnia 30.09.2015 r. - na podstawie art. 7 pkt 1, art. 49 ust. 1, art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jedn. Dz.U. 2014 poz. 1446 ze zm.) oraz art. 17 pkt 2 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania robót budowlanych; wyznaczył nowy termin wykonania robót budowlanych do dnia 31.03.2016 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z którym wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję nakazującą osobie posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego do rejestru zabytków, przeprowadzenie robót budowlanych przy tym zabytku, jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu na zagrożenie zniszczeniem lub uszkodzeniem zabytku.

Właściwość rzeczowa organu konserwatorskiego w rozpatrywanej sprawie wynikała z faktu, że objęty planowaną inwestycją budynek przy ul. [...] w [...] jest wpisany do rejestru zabytków decyzją [...]-[...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].11.1993 r., pod numerem rejestru [...].

Bezsporny był fakt ugięcia się stropu między lokalami nr [...] i nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...], które przekroczyło granicę bezpieczeństwa. Z materiału dowodowego wynikało również, że nastąpiło ugięcie stropu w lokalu nr [...], pojawiły się pionowe spękania nadproża drzwi w lokalu nr [...] w korytarzu i w kuchni.

Ustalono, że w lokalu nr [...] usunięto ściankę wydzielającą korytarz, a w lokalu nr [...] ułożono w korytarzu kamienną podłogę z ogrzewaniem podłogowym. Stwierdzony stan zagrożenia obiektu jest związany z wykonaniem tych robót, przeprowadzonych bez wymaganych pozwoleń na prowadzenie robót budowlanych w zabytku.

Stan stropu od dnia 18.02.2011 r., kiedy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał Prezydentowi Miasta [...] pismo informujące o pogorszeniu stanu technicznego budynku, wraz z opinią dotyczącą elementów konstrukcyjnych, autorstwa mgr. inż. W. B., nie uległ poprawie i nie dokonano przy nim żadnych robót zabezpieczających.

W ocenie organu odwoławczego, stan budynku przy ul. [...] w [...], wymaga natychmiastowego wykonania nakazanych zaskarżoną decyzją robót budowlanych. Prace niezbędne są dla zahamowania procesu niszczenia zabytku.

Wydanie decyzji, mającej na celu wyegzekwowanie działań przeciwdziałających niszczeniu zabytku, było zgodne z powinnością organów ochrony zabytków. Stosownie do art. 4 pkt 2 ww. ustawy, ochrona zabytków polega w szczególności na zapobieganiu zagrożeniom, mogącym spowodować uszczerbek dla ich wartości.

Do obowiązków właściciela czy posiadacza zabytku, w myśl art. 5 pkt 2, 3 i 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami należy prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku, zabezpieczenie i utrzymanie zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie oraz korzystanie z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości. Obowiązki te spoczywają na Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] - strop jako element konstrukcyjny stanowi część wspólną nieruchomości.

W ocenie organu odwoławczego, żądane przez skarżąca ponowne przeprowadzenie odkrywki stropu, stanowiłoby jedynie zbędne przedłużanie postępowania. Istotne dla sprawy okoliczności zostały stwierdzone innymi dowodami. Poza tym organ zauważył, że zastrzeżenia odwołującej się nie dotyczyły samej konieczności wzmocnienia stropu, a przyczyn ugięcia stropu i sposobu jego wzmocnienia, te okoliczności będzie jednak przedmiotem odrębnego postępowania.

Nakazane roboty budowlane wymagają uzyskania pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W postępowaniu tym odwołująca się może brać czynny udział i podnosić zastrzeżenia.

Nadto organ pierwszej instancji podejmował czynności zmierzające do przeprowadzenia oględzin stropu. Oględziny nie zostały jednak przeprowadzone z uwagi na nieudostępnienie lokalu nr [...] w wyznaczonym terminie. Po zaproponowaniu przez odwołującą się terminu po 20.10.2014 r., organ zaniechał przeprowadzenia oględzin i wezwał K. N. do złożenia wyjaśnień dotyczących realizacji zapisów z protokołu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] dotyczącego robót budowlanych w lokalu nr [...] sporządzonego w dniu 21.08.2013 r.

Ze złożonego wyjaśnienia wynikało, że funkcja lokalu została przywrócona, a sufit podwieszany nie został zdemontowany. Od czasu stwierdzenia ugięcia stropu i spękań nadproży nie wykonano żadnych robót budowlanych zabezpieczających ugięty strop.

W świetle powyższego, za niezasadny uznał zarzut odwołującej się o braku przeprowadzenia oględzin lokalu nr [...]. Przeszkodą w ich prowadzeniu podobnie jak przy sporządzeniu ekspertyz i projektu było uniemożliwianie dostępu do lokalu, którym dysponuje odwołująca się.

Z uwagi na czas rozpatrzenia odwołania, organ odwoławczy uznał za celowe zmienić terminu wykonania nakazanych prac.

K. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 7 , art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. polegające na tym, że organ nie odniósł się do protokołu odkrywki stropu, pominął dowód z oględzin lokalu, nie dopuścił dowodu z kolejnej opinii biegłego konstruktora, całość materiału rozpatrzył pobieżnie;

- art. 107 k.p.a., poprzez pominięcie i nie wyjaśnienie okoliczności i dowodów wskazywanych przez skarżącą, nie odniesienie się do zarzutów w kwestii braków projektowych wzmocnienia;

- art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków poprzez nakazanie wykonania niedookreślonego wzmocnienia stropu.

Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji. Wskazała, że uzasadnienia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji nie spełniają wymogów z art. 107 § 3 k.p.a., są pobieżne i ogólnikowe.

Organ odwoławczy obowiązany był ponownie rozpatrzyć sprawę merytorycznie. Powinien z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego, a stosownie do art. 77 k.p.a. jako dowód dopuścić wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Postępowanie organu I instancji opierało się na założeniach opinii biegłych B i J. Natomiast Minister wspomniał tylko o prywatnej opinii inż. B.

Opinia biegłych B. i J. wydana została dla określenia przyczyn ugięcia stropu, a nie sposobu naprawy, czy zabezpieczenia.

Ustalenia protokołu są wadliwie - bo przeprowadzono odkrywkę stropu bez obecności skarżącej. W protokole pada stwierdzenie biegłych B. i J., iż strop jest w dobrym stanie. Odkrywka była przeprowadzona w dwa lata po wydaniu opinii przez tych biegłych.

W kontekście powołanej opinii biegłych B i J, którzy przyznają, że wydana została na bazie orientacyjnych pomiarów, bez odkrywki stropu organ powinien był przeprowadzić dowód z kolejnej opinii biegłego konstruktora.

Tymczasem organy uznały, iż kolejna opinia stanowić będzie jedynie przedłużanie postępowania.

Od ponad 4 lat, w obrocie prawnym istnieje prawomocna decyzja nakazująca właścicielowi lokalu nr [...] usunięcie kamiennych podłóg, które są bezpośrednią przyczyną ugięcia stropu (decyzja nr [...]). Biegli B i J w swej opinii wskazali na możliwość odciążenia stropu, jako sposób zmniejszenia ugięcia.

Prezydent Miasta [...] nakazując wzmocnienie stropu, nie wskazał sposobu jego przeprowadzenia. Nie wiadomo, czy wzmocnienie odbyć ma się na podstawie projektu inż. K, czy w sposób wskazany w opinii biegłej B, czy może poprzez jego odciążenie.

Według biegłych B i J wzmocnienie winno być zamontowane pomiędzy ścianami nośnymi, których brak jest w miejscu jego montażu.

Organ przez lata nie sprawdził twierdzeń skarżącej o braku ścian nośnych, a jedynie gołosłownie twierdził, iż znajdują się one w lokalu nr [...] .

Organy nie dokonały oceny zarzutów skarżącej, w stosunku do projektu inż. K. Gołosłownie stwierdzono, że zarzuty te mogą być podniesione w toku postępowaniu o wydanie pozwolenia budowlanego. Podczas, gdy organ przed wydaniem tej decyzji sprawdza jedynie zgodność przedłożonych przez inwestora dokumentów z przepisami - art. 35 ustawy - Prawo budowlane. Organ nie posiada kompetencji do weryfikacji, czy przyjęte rozwiązania projektowe są prawidłowe.

Nadto skarżąca podnosiła, że nigdy celowo nie uniemożliwiała wstępu do swojego lokalu przedstawicielom organu ochrony zabytków, czy biegłym.

Ekspertyzy były wydawane po oględzinach lokalu nr [...], jak i na podstawie dokumentacji dostarczanej przez skarżącą. Projekt wzmocnienia został sporządzony bez wiedzy skarżącej na zlecenie właściciela lokalu nr [...].

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga jest bezzasadna.

Bezsporne jest że kamienica przy ul. [...] w [...] wpisana jest do rejestru zabytków woj. [...]-[...] pod numerem [...], decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...].11.1993 r.

Przedmiotowe postępowanie przez organami ochrony zabytków zostało zainicjowane pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18.02.2011r. informującym o prowadzeniu postępowania w sprawie pogorszenia stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...].

W dniu 1.03.2011 roku odbyły się oględziny w przedmiotowym budynku z udziałem Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...], K. N (właścicielki lokalu nr [...]) oraz Z S-R- zarządcy nieruchomości.

W protokole oględzin stwierdzono ugięcie stropów w lokalu nr [...] i [...], pionowe spękania nadproża drzwi w lokalu nr [...], w korytarzu i kuchni. Wydano zalecenia pokontrolne to jest wykonanie ekspertyzy dotyczącej przyczyn ugięcia stropów i spękań ścian.

Miejski Konserwator Zabytków w dniu 4.05.2011r. poinformował zarządcę nieruchomości o fakcie wykonania ekspertyzy budowlanej dotyczącej stropu międzykondygnacyjnego.

Miejski Konserwator Zabytków wydał w dniu [...].07.2013 r. decyzję zezwalającą Wspólnocie [...], na wykonanie robót budowlanych polegających na wzmocnieniu konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...], zgodnie z załączonym projektem budowlanym, autorstwa inż. R K z lipca 2012 r.

Prace te nie zostały jednak przez Wspólnotę wykonane w przewidzianym terminie. Decyzja wygasła [...].12.2013r.

Miejski Konserwator Zabytków w dniu [...].07.2014 r., na skutek pisma Zarządu przedmiotowej nieruchomości wszczął, postępowanie w sprawie nakazania Wspólnocie wykonania robót budowlanych polegających na wzmocnieniu konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...].

Organ ustalił, że stan stropu nie uległ od 2011r. poprawie, nie dokonano przy nim żadnych robót zabezpieczających. Postanowieniem z dnia [...].01.2015 r., na wniosek strony K N włączono do sprawy, dowody w postaci protokołów z oględzin zabytku z lipca 2013r.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z którym wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję nakazującą osobie posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego do rejestru zabytków, przeprowadzenie robót budowlanych przy tym zabytku, jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu na zagrożenie zniszczeniem lub uszkodzeniem zabytku.

W myśl tego przepisu wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję nakazującą osobie posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku przeprowadzenie prac konserwatorskich lub robót budowlanych przy tym zabytku, jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu na zagrożenie zniszczeniem lub istotnym uszkodzeniem zabytku. Treść przepisu wskazuje wyraźnie zakres obowiązków, jakie organ ochrony zabytków może nałożyć na wymienione w nim osoby. Zgodnie z art. 3 pkt 6 z dnia 23 lipca 2003 r. "prace konserwatorskie" to działania mające na celu zabezpieczenie i utrwalenie substancji zabytku, zahamowanie procesów jego destrukcji oraz dokumentowanie tych działań. Natomiast w zakresie definicji "robót budowlanych" pkt 8 powołanego przepisu odsyła do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Z art. 3 pkt 7 tej ustawy wynika, że przez "roboty budowlane" należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Zatem na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. organ konserwatorski może nakazać nie tylko przeprowadzenie prac zmierzających do utrzymania substancji zabytkowej (konserwatorskich), ale także innych robót polegających na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, których wykonanie uzna za niezbędne ze względu ochronę zabytku przed jego istotnym uszkodzeniem. Do takich robót można także zaliczyć konieczność zlikwidowania niebezpiecznego ugięcia stropu które stwarza zagrożenie dla zabytku.

Należy stwierdzić, że nie był kwestionowany fakt ugięcia stropu między lokalami nr [...] i nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...].

W toku postępowania ustalono, że w lokalu nr [...] usunięto ściankę wydzielającą korytarz, a w korytarzu lokalu nr [...] ułożono kamienną podłogę z ogrzewaniem podłogowym, co miało wpływ na ugięcie stropu.

Materiał dowody zgromadzony w sprawie dawał podstawy do stwierdzenia, że stan budynku przy ul. [...] w [...], wymaga wykonania nakazanych zaskarżoną decyzją robót budowlanych. Zgodnie z art. 4 pkt 2 ww. ustawy, ochrona zabytków polega w szczególności na zapobieganiu zagrożeniom, mogącym spowodować uszczerbek dla ich wartości.

Do obowiązków właściciela czy posiadacza zabytku, w myśl art. 5 pkt 2, 3 i 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, należy prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku, zabezpieczenie i utrzymanie zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie oraz korzystanie z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości.

Strop jako element konstrukcyjny stanowi część wspólną nieruchomości, zatem nakaz wykonania robót budowlanych słusznie skierowany został do Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...].

Odnosząc się do zarzutu skarżącej o braku wykonania odkrywki stropu, słusznie organ zauważył, że generalnie zastrzeżenia skarżącej nie dotyczą samej konieczności wzmocnienia stropu, ale przyczyn ugięcia stropu i sposobu jego wzmocnienia, te okoliczności nie były jednak istotą przedmiotowego postępowania przed organem konserwatorskim.

Materiał dowodowy sprawy wyraźnie wskazuje, że organ podejmował czynności zmierzające do przeprowadzenia oględzin stropu w lokalu skarżącej nr [...]. Jednak oględziny nie zostały przeprowadzone z uwagi na nieudostępnienie tego lokalu w wyznaczonym terminie. Dlatego organ zaniechał przeprowadzenia oględzin i wezwał K N do złożenia wyjaśnień dotyczących realizacji zapisów z protokołu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] dotyczącego robót budowlanych w lokalu nr [...] sporządzonego w dniu 21.08.2013 r.

Ze złożonego wyjaśnienia wynikało, że funkcja lokalu została przywrócona, a sufit podwieszany nie został zdemontowany. Od czasu stwierdzenia ugięcia stropu i spękań nadproży nie wykonano żadnych robót budowlanych zabezpieczających ugięty strop.

W świetle przedmiotu postępowania oraz dokonanych ustaleń, niezasadny jest zarzut skarżącej o braku oględzin lokalu nr [...]. Oględziny te nie były konieczne albowiem nie był sporny fakt niebezpiecznego ugięcia się stropu, a jedynie przyczyny tego zjawiska oraz sposób jego usunięcia.

Zdaniem skarżącej wyłącznym powodem ugięcia się stropu była kamienna posadzka wykonana w korytarzu lokalu nr [...], a jej usunięcie spowoduje skuteczne odciążenie stropu. Na tym etapie postępowania przed organem konserwatorskim, ocena tych elementów nie była niezbędna do wydania decyzji skierowanej do Wspólnoty i nakazującej jej wykonanie robót budowlanych polegających na wzmocnieniu konstrukcji stropu drewnianego pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...].

Nakazane roboty budowlane wymagają jeszcze uzyskania pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W postępowaniu tym odwołująca się może brać czynny udział i podnosić zastrzeżenia tak co do przyczyn zaistniałej sytuacji zagrożenia zabytku, jak również technicznego sposobu jej likwidacji.

Biorąc pod uwagę, iż zarzuty skargi okazały się bezzasadne oraz uwzględniając powyższą ocenę - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.