Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 321/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia brak ow formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewody z dnia 11 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 11 maja 2016 r. nr [..]

Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II z dnia 21 czerwca 2016 r. wezwaną skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 3 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii z załącznikami a także do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Z uwagi na nieodebranie przez skarżącego, pomimo dwukrotnego awizowania, przesyłki sądowej, zawierającej powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd uznał ją, w świetle art. 73 § 4 ustawy - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, za skutecznie doręczoną i po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego w tych wezwaniach, postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r., odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę.

Skarżący, w dniu 25 sierpnia 2016 r. tj. w terminie 7 dni od powzięcia informacji o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełniania braków formalnych skargi, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o jego przywrócenie, podnosząc, że przesyłka, zawierająca te wezwania nie została mu w sposób właściwy doręczona. W skrzynce pocztowej nie zostały pozostawione jakiekolwiek zawiadomienia o nadejściu przesyłki sądowej a on stale przebywa pod swoim adresem zamieszkania i pocztę odbiera regularnie. Ponadto, skrzynka pocztowa jest prawidłowo zabezpieczona i nie jest uszkodzona. Zaznaczył, że w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji złożył reklamację do Polskiej Grupy Pocztowej S.A.

W piśmie z dnia 11 października 2016 r. Polska Grupa Pocztowa S.A. wyjaśniła, że w wyniku sprawdzenia dokumentacji pocztowej ustalono, iż skierowana do A. T. przesyłka o nr [...] mimo jej awizacji w dniach 27 czerwca 2016 r. (I awizowanie) i 11 lipca 2016 r. (II awizowanie) nie została przez adresata odebrana i w związku z tym skierowano ją na zwrot do nadawcy.

Pismem z dnia 4 listopada 2016 r. Sąd poinformował skarżącego o treści otrzymanej odpowiedzi na złożoną przez niego reklamację.

W piśmie z dnia 14 listopada 2016 r. skarżący podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu oraz argumentacje w nim zawartą.

Rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełniania braków formalnych skargi Sąd zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2) a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności potwierdzających brak jego winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego, a brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić zaś tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928).

Skarżący domagał się bowiem przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, kwestionując w istocie skuteczność doręczenia mu przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia nadania tej przesyłki została ona wysłana przez Sąd do skarżącego na adres wskazany w skardze: ul. A., L. i została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 10 lipca 2016 r. w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym: w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Dokonanie doręczenia w trybie art. 73 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Fikcja doręczenia na podstawie powołanego przepisu, w istocie sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło.

Przedstawione z kolei przez skarżącego okoliczności nie obalają domniemania doręczenia dokonanego w niniejszej sprawie w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na przekazanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonym do koperty, w której przesyłano do skarżącego wezwania, pracownik poczty zakreślił informację, że przesyłki nie doręczono i pozostawiono ją w placówce pocztowej, o czym w dniu 27 czerwca 2016 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie dokonano powtórnego zawiadomienia. Okoliczności te potwierdzone zostały ponadto w piśmie Polskiej Grupy Pocztowej S.A., stanowiącym odpowiedź na dokonaną przez skarżącego reklamację.

Uznanie, że możliwe jest obalenie domniemania doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji przewidzianej w art. 73 ustawy. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awiza nie zostały umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęły (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OZ 971/12, LEX OnLine).

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.