Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 866/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 735/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 12 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 2 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 735/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek K. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 12 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.

Jak stanowi art. 26 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Sąd I instancji zauważył, iż jak wynika z akt sprawy siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącemu do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął w dniu 2 lipca 2013 r. Skarżący w wyznaczonym terminie 7 dni nie nadesłał do Sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu.

Zdaniem Sądu, stosownie do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył K. D. wnosząc o jego zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 powołanej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie K. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, jednakże nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym Sąd I instancji przesłał formularz odpowiedniego wniosku celem jego wypełnienia i odesłania. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie wykonał tego obowiązku.

W tej sytuacji, w świetle art. 257 P.p.s.a., rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe.

Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a. nie stanowi jego merytorycznego rozstrzygnięcia, a zatem ponowne złożenie takiego wniosku we właściwej formie będzie podstawą do jego rozpoznania.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.