Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 850/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2  i art.  258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia zwolnić W. N. od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W toku postępowania w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 24 maja 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W dniu 24 czerwca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) W. N. złożyła na urzędowym formularzu PPF kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie wskazując zakresu wniosku. Jednakże w piśmie z dnia 31 maja 2010 r. podała, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego też należy uznać, iż w przedmiotowym wniosku z 24 czerwca 2010 r. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedynym jej źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości 1898, 03 zł netto miesięcznie. Wśród comiesięcznych wydatków koniecznych skarżąca wymieniła: 1) ratę kredytu "[...]" w wysokości 500 zł; 2) ratę kredytu w wysokości 134, 76 zł; 3) ratę kredytu w wysokości 259,03 zł 4) wydatki na lekarstwa w wysokości 300 zł; 5) opłatę za wynajem mieszkania oraz media w wysokości 600 zł; 6) opłatę za telefon komórkowy sieci [...] w wysokości 70 zł; 7) opłatę za telefon komórkowy sieci [...] oraz internet w wysokości 70-100 zł miesięcznie. Z nadesłanego formularza wniosku wynika, iż wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani dodatkowych środków pieniężnych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami a administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając powyższe na uwadze stwierdzono, iż w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

tj. zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wykazała on, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz znajdujących się w aktach sprawy uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stały dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 1898, 03 zł. Należy jednak mieć na uwadze, iż uzyskiwany dochód służy nie tylko do zaspokojenia bieżących potrzeb życia codziennego ale również do pokrycia kosztów wynajmu mieszkania oraz kosztów leczenia. Jak wynika z informacji zawartej w piśmie procesowym z dnia 12 marca 2010 r., znajdującym się w aktach sprawy, skarżąca jest osobą przewlekle chorą ([...]), natomiast [...] uniemożliwia jej poruszanie się. O trudnej sytuacji materialnej wnioskodawczyni świadczy również okoliczność, iż nie posiada ona oszczędności oraz żadnego majątku, który mogłaby spieniężyć, natomiast zły stan zdrowia uniemożliwia jej podjęcie dodatkowej pracy. Nadto należy mieć na uwadze, iż skarżąca ponosi znaczne koszty związane ze spłatą zobowiązań kredytowych.

Biorąc pod uwagę podane powyższe dane należało uznać, iż skarżąca nie jest w stanie z własnych środków opłacić kosztów sądowych.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.