Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 13/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i H. K. na uchwałę Rady Gminy w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W jednym piśmie z dnia [...] r. A. K. i H. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na uchwały Rady Gminy K. nr [...]z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nr [...] z dnia [...]r. w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2013 r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, rozdzielono powyższe skargi. Skargę w niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na uchwałę nr [...]z dnia [...]r. Uchwałą tą Rada Gminy K. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) odmówiła uwzględnienia wezwania A. K. i H. K. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą tego organu z dnia [...]r., nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 tej ustawy skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, jednakże zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi być w formie uchwały. W obu przypadkach ustawa o samorządzie gminnym odsyła do stosowania przepisów o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101 tej ustawy).

Uchwała organu gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy, a nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zatem uchwała podjęta po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia warunkuje dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy, w tym wypadku na uchwałę Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...]r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę zarówno na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...]r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i na uchwałę tego organu z dnia [...] r., nr [...], która została podjęta przez po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i wyraża odmowę jego usunięcia. Tym samym skargę na uchwałę z dnia [...]r. należało uznać za niedopuszczalną (por. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt I SA 794/00 - LEX nr 57172; wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1999 r., sygn. akt IV SA 1501/99 - LEX nr 48196).

Mając na względzie powyższe, Sąd postanowił orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.