Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1130/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Asesor WSA Janusz Walawski Protokolant Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 2424/01 w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Państwowej Straży Pożarnej; oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2002 r. w sprawie sygn. akt II SA 2424/01 oddalił skargę Z. Z. na decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarżący nie wykazał aby zwolnienie go ze służby w Państwowej Straży Pożarnej nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.

W dniu [...] czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga (nazwana wnioskiem) Z. Z. o wznowienie postępowania zakończonego wyżej opisanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący powołał się na przesłanki wznowieniowe zawarte w przepisach art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) twierdząc, że w czasie postępowania odwoławczego przed organem II instancji miało miejsce przerobienie i antydatowanie pisma dotyczącego zwolnienia, albowiem istnieją dwa pisma w tym przedmiocie o tym samym numerze sprawy [...]. Następnie skarżący twierdził, że organ nie dysponuje oryginałem, a jedynie kserokopią decyzji nr [...] z dnia [...] marca 1998 r. Komendanta Państwowej Straży Pożarnej, co wynika z identycznego wyglądu wszystkich kserokopii tej decyzji. Wskazywał, że organ uzyskał korzystny dla siebie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (opisany na wstępie) w oparciu o nieprawdziwy stan faktyczny, a dotyczący okoliczności podjęcia decyzji o zwolnieniu przez Komendanta PSP w J. Decyzję tę podjął H. L. pełniący obowiązki Komendanta PSP w J., natomiast w decyzji wydanej przez Komendanta Głównego PSP H. L. przedstawiany był jako [...] Komendanta PSP w J. Na okoliczność tego skarżący przywoływał treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie II SA/Wa 1917/04 z dnia 9 marca 2005 r. Skarżący podniósł tu także, że w jego ocenie uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ustosunkowało się do postępowania odwoławczego przed organami administracji.

W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania organ wnosił o jej oddalenie. Wskazywał, iż zgodnie z przywołanymi w skardze przepisami przesłanki wznowieniowe muszą dotyczyć danego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, natomiast przesłanki wskazane przez skarżącego w ogóle tego postępowania nie dotyczą.

Nadto ustosunkowując się do treści tych przesłanek podniósł, że z nieprecyzyjnego zapisu w dzienniku korespondencji, co do daty wydania decyzji, nie można wysnuwać wniosku o nieprawdziwej dacie zwolnienia znajdującej się w decyzji. Tak samo należy interpretować zapis w rejestrze spraw, gdzie w związku z konkretnym pismem wpisano datę proponowanego przez stronę zwolnienia ze służby, która nie jest oczywiście tożsama z data faktycznego zwolnienia. W zakresie numerów pism organ wskazał, że obowiązująca wówczas instrukcja kancelaryjna dopuszczała możliwość istnienia różnych pism o identycznych numerach. Skarżący wskazuje dwa pisma o numerach [...], a pism o takim numerze istnieje siedem.

Badając niniejszą skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sąd Administracyjny z dnia 15 lutego 2002 r. w sprawie sygn. akt II SA 2424/01, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Skarżący jako podstawę prawna skargi przywołał treść art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tymi przepisami wznowienia można żądać gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym lub w razie wykrycia po wydaniu orzeczenia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Organ słusznie twierdzi w odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania, iż żadnej z merytorycznych podstaw przedstawianych przez skarżącego nie można bezpośrednio odnieść do postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sąd Administracyjny z dnia 15 lutego 2002 r. w sprawie sygn. akt II SA 2424/01. Wszelkie podstawy merytoryczne skargi o wznowienie postępowania muszą bowiem bezpośrednio odnosić się do tego konkretnego postępowania. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie występuje i to wobec każdej ze wskazanych w skardze przesłanek wznowieniowych.

Nadto przesłanka wznowieniowa dotycząca okoliczności podjęcia decyzji o zwolnieniu przez Komendanta PSP w J. H. L. była już przedmiotem sprawy o wznowienie postępowania ze skargi skarżącego, którą rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 9 marca 2005 r. wyrokiem w sprawie II SA/Wa 1917/04, oddalając tę skargę. Wyrok powyższy jest prawomocny. Na tę okoliczność powołuję się zresztą sam skarżący. A zatem ten zarzut wznowieniowy, zgodnie z treścią art. 285 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest dopuszczalny.

Pozostałe wskazane w skardze przesłanki wznowieniowe dotyczą mało istotnych dla sprawy kwestii pobocznych, jak sposób numerowania korespondencji przez organ, czy sposób opisu treści pism w dziennikach korespondencji lub raportach. Skarżący w żaden sposób nie wykazał ani aby kwestie te miały istotny wpływ na treść decyzji o jego zwolnieniu, ani - co jest tu najistotniejsze i o czym wspomniano już wyżej - miały istotny wpływ na wynik sprawy zakończonej wyrokiem Naczelnego Sąd Administracyjny z dnia 15 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 2424/01. Podkreślić tu należy, iż wykazanie takiego związku nie może ograniczać się do hipotez i domysłów samego skarżącego, ale powinno zostać wprost udowodnione przez stronę.

Skarżący podniósł, iż w jego ocenie uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ustosunkowało się do postępowania odwoławczego przed organami administracji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest to jedynie subiektywny pogląd skarżącego. Po pierwsze, przedmiotowy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi całość wraz z jego uzasadnieniem i nie można interpretować konkretnych zdań uzasadnienia w oderwaniu od całości. Po drugie, przedmiotem tego właśnie postępowania była odmowa stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, a więc sama decyzja o zwolnieniu była w tym postępowaniu kontrolowana pod kątem przesłanek zawartych w art. 156 Kpa w odniesieniu do obu instancji w postępowaniu administracyjnym, czemu Naczelny Sąd Administracyjny dał wyraz w treści uzasadnienia wyroku na stronie 2 i 3.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.