Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 5/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 122, art. 123 par. 1,  art. 181, art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędziowie NSA Gabriela Gorzan WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [..] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oddala skargę /-/E. Brychcy /-/K. Pawlicki /-/G. Gorzan


UZASADNIENIE

I SA/Po 5/09

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 4 sierpnia 2008r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. określił G.G. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 w wysokości [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] z powodu zaewidencjonowania zakupu oleju napędowego na podstawie 8 faktur wystawionych przez Przedsiębiorstwo "A" - M.Z.. W ocenie organu podstawą zapisów w księdze podatkowej stanowiły "puste faktury", które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. Podatnik nie przedstawił innych dokumentów potwierdzających zaistnienie tych transakcji, w szczególności listów przewozowych, dowodów magazynowych, świadectw jakości paliwa. Z kolei sam podatnik oświadczył, że nie ma pisemnej umowy w zakresie dostaw paliw od firmy "A", paliwo zamawiał telefonicznie, nie zna przedstawicieli w/w firmy ani nazwisk kierowców i numerów rejestracyjnych samochodów dowożących paliwo. Oprócz faktur VAT i dowodów KP nie posiada innych dowodów potwierdzających zakup paliwa.

Powyższe ustalenia znalazły potwierdzenie w:

prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w L. z [...]. o sygn. [...], którym uznano winnym m.in. P. S. za to, iż w okresie od października 2004r. do kwietnia 2005r,. "wyszukiwał" podmioty gospodarcze zainteresowane uzyskiwaniem poświadczających nieprawdę faktur nabycia oleju napędowego od firmy "A" M. Z., w tym faktur dla firmy G.G.,

przesłuchaniach podejrzanych M. Z., M. B., N. A.,

protokole konfrontacji N. A. i K. S..

Z zeznań M.Z. wynika, że w 2004r. wystawiał faktury, które miały świadczyć, że firma "A" dokonywała sprzedaży paliwa w postaci oleju napędowego lub benzyn dla różnych podmiotów głównie z terenu Wielkopolski.

Również N.A. i K. S. potwierdzili, że M. Z. wystawiał tylko faktury - z fakturami nie sprzedawano paliwa.

Wobec powyższych ustaleń organ uznał, że faktury sprzedaży wystawione dla firmy G. G. maja fikcyjny charakter.

Zgodnie z art.22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23 ustawy.

Z kolei podstawę zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów stanowią także dowody księgowe, które stwierdzają fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem, a także zawierają prawdziwe dane dotyczące nabywcy czy odbiorcy.

W tych okolicznościach organ nie uznał kosztu zakupu oleju napędowego od firmy "A" w okresie od 11 października do 27 grudnia 2004r., określił koszty uzyskania przychodu, dochód podatnika i należny podatek.

W odwołaniu z dnia 14 sierpnia 2008r. G.G. wskazał, że paliwo nabywał od dostawcy i płacił za nie gotówką. Po upływie 4 lat nie pamięta już nazwisk przedstawicieli firmy "A" oraz nazwisk kierowców dowożących paliwo. Ponadto firma "A" była podmiotem zarejestrowanym i prowadziła działalność gospodarczą m.in. w zakresie handlu paliwami i dlatego nie było podstaw i możliwości, aby to kwestionować.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że w świetle zebranych dowodów nie budzi wątpliwości, iż zakwestionowane faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji i nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.

W skardze z dnia 26 listopada 2008 r. skarżący zarzucił decyzji błędne rozstrzygnięcie poprzez uznanie, iż nie nabył on paliwa od firmy "A", podczas gdy zostało ono dostarczone przez sprzedawcę.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i potrzymał argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.

Skarga okazała się bezzasadna.

Postępowanie organów podatkowych w niniejszej sprawie toczyło się zgodnie z zasadami określonym i w przepisach Ordynacji podatkowej. Organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122), zapewniły stronie czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 123 § 1) oraz zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 187 § 1). Jako dowód dopuszczono zaś wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

Organ I instancji zebrał i ocenił następujący materiał dowody:

osiem faktur VAT wystawionych przez Przedsiębiorstwo "A" M. Z. (k. 14-21 akt administracyjnych),

wyjaśnienia G. G. (k. 11), który podał, że nie ma pisemnej umowy z firmą "A", nie zna jej przedstawicieli ani nazwiska kierowcy, nie prowadził dokumentacji potwierdzającej przyjęcie paliwa na stan oraz nie posiada innych dokumentów związanych z zakupem paliwa.

Ponadto do materiału dowodowego włączono - na podstawie postanowienia z 5 czerwca 2008 r.:

wyrok Sądu Rejonowego w L. w sprawie handlu fakturami VAT na sprzedaż oleju napędowego, wystawionymi przez firmę "A" (k. 22-34). Na str. 15 orzeczenia opisano, iż firma "A" wystawiła w okresie od 15 października do 27 grudnia 2004 r. siedem faktur rzekomej sprzedaży paliwa,

protokół zeznania podejrzanego N. A.(k. 45-47), który podał, że M. Z. gotów był wystawiać faktury sprzedaży paliw. Nie miał przy tym pojęcia, czy nabywcy faktur dostawali od kogoś paliwo,

protokół przesłuchania podejrzanej M. B. (k.42-44), która podała, że inne osoby np. N. A. przyjeżdżały do M. Z. i składały mu "zamówienia" na faktury,

protokół przesłuchania podejrzanego M. Z. (k.35-41), który potwierdził, iż jego działalność polegała na sporządzeniu dokumentacji, która miała świadczyć o tym, że jego firma "A" sprzedaje paliwo w postaci oleju napędowego lub benzyny.

Z kolei podatnik ustosunkował się do ustaleń protokołu kontroli podatkowej w swoim piśmie z 25 czerwca 2008r. (k.65).

Ponadto umożliwiono stronie wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego zarówno w postępowaniu przed organem I (k.74) jak i II instancji (k.87).

Oceniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że organy w sposób prawidłowy zebrały cały dostępny im materiał dowodowy, w tym materiał zgromadzony w toku postępowania karnego (art.181 Ordynacji podatkowej).

Z kolei skarżący ograniczył się do podtrzymywania swojej wersji wydarzeń, tj., że otrzymywał faktury oraz paliwo.

W tych okolicznościach za udowodnione należy uznać to, że paliwo, nawet jeśli faktycznie zostało nabyte przez podatnika, to nie pochodziło ono z firmy "A". Tym samym wystawione przez tę firmę faktury nie odzwierciedlają faktycznego nabycia paliwa od tego podmiotu. W świetle zebranych dowodów uznać należy, iż faktury wystawione między 11 października a 27 grudnia 2004r. maja fikcyjny charakter.

W tym stanie rzeczy organy prawidłowo powołały się na treść art.22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie uznały wydatków na zakup paliwa dokonanego w oparciu o 8 faktur wystawionych przez M. Z., do kosztów uzyskania przychodów.

W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ E.Brychcy /-/ K.Pawlicki /-/ G.Gorzan