Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2003/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca wraz ze skargą na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] nakazującą A. S.A. całkowitą rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego w postaci podświetlanej tablicy reklamowej o wymiarach ok. 3 x 6 m (nr identyfikacyjny [...]), mocowanej do słupa stalowego utwierdzonego w bloku fundamentowym zagłębionym w gruncie, wybudowanego na działce nr ew. [...] w obrębie [...], przy ul. [...] (pomiędzy ul. [...]) w W.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż całkowita rozbiórka nośnika reklamowego spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki, a wręcz skutki o charakterze zupełnie nieodwracalnym. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji zniweczyłoby podstawowy cel postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie czyli legalizację nośnika reklamowego. Spółka powołała się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniach z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 923/09, z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 275/05, z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I GSK 1382/11, z dnia 10 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2619/11.

Ponadto skarżąca wskazała, że w celu legalizacji zostało podjętych wiele czynności, obecnie trawa postępowanie o wydanie zaświadczenia o zgodności nośnika reklamowego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W piśmie procesowym z dnia [...] września 2016 r. Spółka poinformowała Sąd, o złożeniu do organu nadzoru budowlanego 4 egz. projektu budowlanego, z zastrzeżeniem, że obecnie jedyną przeszkodą do legalizacji nośnika reklamowego jest brak decyzji o warunkach zabudowy, ale w tej sprawie toczy się przed WSA postępowanie ze skargi A. S.A. na decyzję [...] pod sygn. akt IV SA/Wa 2298/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., zwana dalej ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 ppsa sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).

Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie decyzji, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 ppsa. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14, LEX nr 1503379), ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Zatem uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, skarżąca spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Inna jest bowiem sytuacja, gdy nakazowi rozbiórki podlega np. dom mieszkalny, a inna, gdy tak jak w niniejszej sprawie, nakazem objęta jest rozbiórka przedmiotowego obiektu (nośnika reklamowego), która generuje niewątpliwie o wiele mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu, nie powinny ulec uszkodzeniu, będzie możliwe ponowne ich wykorzystanie.

Sąd oceniając wniosek miał na uwadze również fakt, iż skarżąca spółka – jak sama podaje na swojej stronie internetowej ([...]) – jest największą firmą reklamy out-of-home w Polsce, jako jedyna dysponuje nośnikami z każdego segmentu rynku, a łącznie posiada 28,5 tys. powierzchni ekspozycyjnych. Ze znajdującego się aktach sprawy odpisu z KSR skarżącej spółki wynika ponadto, że jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł. Okoliczności te potwierdzają tylko stanowisko, że w niniejszej sprawie sam charakter orzeczonego nakazu rozbiórki nie może uzasadniać udzielenia Spółce ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ppsa. W tym kontekście tym bardziej uzasadnione jest stwierdzenie, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania, że rozbiórka tego konkretnego nośnika reklamowego rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Również fakt złożenia dokumentów do organu nadzoru budowlanego, celem legalizacji przedmiotowego nośnika reklamowego, pozostaje bez znaczenia, dla oceny wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Legalizacja przedmiotowego obiektu nie jest bowiem możliwa przed wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Złożenie przez Spółkę dokumentów wymaganych do legalizacji, na obecnym etapie postępowania administracyjnego, jest więc niejako na wyrost. Jeszcze raz należy zaznaczyć, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd bada przesłanki z art. 61 § 3 ppsa, tj. czy wykonanie decyzji wiązać się będzie po stronie skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Takich zaś, w ocenie Sądu, skarżąca Spółka nie wykazała. Za wstrzymaniem wykonania decyzji nie przemawia hipotetyczna możliwość legalizacji nośnika, jak również ewentualny czas potrzebny do załatwienia formalności.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia