Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 502/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par.3, art. 246 par.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za wrzesień 2011 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka, prowadząca działalność w branży gier losowych i zakładów wzajemnych, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że postępowanie w niniejszej sprawie jest jednym z wielu analogicznych, dotyczących decyzji wydanych przez Dyrektorów Izb Celnych na terenie całej Polski. Zatem łączne obciążenie spółki nie ogranicza się tylko do kwoty wpisu od skargi w niniejszej sprawie, ale do sumy wielu opłat sądowych, które obowiązana jest ponosić przed sądami administracyjnymi w całym kraju w kilkuset sprawach. Niektóre sprawy zakończyły się decyzjami ostatecznymi, co wiąże się z koniecznością uiszczenia wpisów stosunkowych od skarg wniesionych na te decyzje, niejednokrotnie w znacznej wysokości.

W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosił według bilansu za ostatni rok – 1.000.000 zł, wartość jej środków trwałych – 300.155,92 zł, a wysokość zysku – 713.731,90 zł. Stan konta na posiadanym rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 180.334,29 zł. Spółka zwróciła uwagę, że posiada w swoim majątku automaty o niskich wygranych, które ze względu na przewidziane w ustawie o grach hazardowych i realizowane przez organy celne eliminowanie z rynku działalności podmiotów urządzających tego rodzaju gry, nie przedstawiają obecnie realnej wartości.

Z dokumentów złożonych na wezwanie, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że w poprzednim roku, 2013, wartość środków trwałych wynosiła 386.714,06 zł, a odnotowany zysk – 175.267,61 zł. Przychody netto spółki ze sprzedaży z kolei wyniosły 38.744.878,95 zł. W poszczególnych miesiącach ( styczeń i luty 2014 r.) wartość sprzedanych towarów wynosiła odpowiednio 502.816 zł i 507.389 zł. Saldo rachunku na koniec lutego 2014 r. wynosiło 174.883,78 zł.

Jako znane z urzędu wskazać należy, że strona na dzień wydania niniejszego postanowienia zobligowana jest do ponoszenia kosztów sądowych jednocześnie w siedemdziesięciu siedmiu sprawach, w których wyznaczone zostały wpisy od skarg o łącznej wartości 18.644 zł.

Przedstawione przez stronę dane nie dają podstaw do uwzględnienia żądania wniosku.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2, prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (wpis od zażalenia) w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W świetle przytoczonej wyżej regulacji, ocena możliwości płatniczych w przypadku osób prawnych sprowadza się wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własnej i rodziny. Pomimo braku takich regulacji w stosunku osób prawnych, w rzeczywistości należy uwzględnić zakres i cel działalności wnioskodawcy, a także wpływ poniesienia kosztów sądowych na płynność finansową i możliwość prowadzenia dalszej działalności.

W ocenie referendarza sądowego, konieczność ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie (nawet przy uwzględnieniu takiego obowiązku jednocześnie we wszystkich sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem), w żaden sposób nie wpłynie na działalność strony skarżącej. Przy czym wyjaśnić trzeba, że dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy referendarz sądowy przyjął łączną kwotę wpisów od skarg, które na dzień rozpoznania wniosku zostały spółce wyznaczone w sprawach przed tutejszym Sądem, gdyż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest to zwykle najwyższy koszt sądowy. Tym samym uzasadnione jest przyjęcie tej wartości (to jest łącznej kwoty wszystkich wpisów we wszystkich sprawach, które toczą się prawie jednocześnie, czyli 18.644 zł) za punkt odniesienia dla oceny możliwości płatniczych strony skarżącej.

Wskazać zatem trzeba, iż zgodnie ze złożoną dokumentacją, strona w 2013 r., odnotowała przychody o wartości ponad 38.000.000 zł i zysk ponad 170.000 zł. Na koniec lutego 2014 r. miała dostępne środki na rachunku w wysokości ponad 140.000 zł. Co miesiąc natomiast deklaruje sprzedać towarów i usług o w kwocie ponad 500.000 zł.

Powyższe dane nie pozostawiają zatem wątpliwości, że strona miała środki na poczynienie rezerw na poczet kosztów swego udziału w sprawie. W tych też okolicznościach nie wymagają głębszej analizy możliwości płatnicze wnioskującej spółki w zakresie ponoszenia kosztów sądowych w tej i pozostałych sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem. Zaznaczyć też trzeba, że ponoszenia tych kosztów winna była się spodziewać najpóźniej z dniem wniesienia skargi. Ta natomiast w niniejszej sprawie jest datowana na 6 lutego 2014 r.

Jeśli chodzi o konieczność ponoszenia kosztów w innych sądach w kraju, strona nie podała nawet przybliżonych kwot, którymi jest obciążona, zatem nie było podstaw do dokonania oceny wpływu tej okoliczności na zasadność przedmiotowego wniosku.

Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.