Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1078/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2005 r. sprawy ze skargi Spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie ewidencja gruntów i budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. Starosta Powiatu G. orzekł o dokonaniu zmian zapisów w jednostce rejestrowej nr [...] obręb [...] miasta P. uwzględniającej zróżnicowany stan prawny gruntów wchodzących w skład działki ewidencyjnej nr [...] poprzez;

– wydzielenie z działki nr [...] pow. 0.2008 ha działki nr [...] o pow. 0,0186 ha stanowiącej grunt niehipotekowy oraz działki nr [...] o pow. 0,1882 ha- odpowiadającej nieruchomości opisanej w KW [...].

– przeniesienie działki [...] o pow. 0,0186 ha do nowej jednostki rejestrowej.

– dokonanie w nowo utworzonej jednostce rejestrowej, co do działki nr [...] o pow. 0,0186 ha stanowiącej grunt niehipotekowy w pozycji stan własności wpisu – "Nieustalony", natomiast w pozycji stan władania – "[...] Spółka z . o.o"

Decyzja ta, jak wynika z jej sentencji została wydana w oparciu o art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U z 2000r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm) oraz § 42 ust. 2, § 43 i § 56 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U Nr 38, poz. 454 z 2001r.), w wyniku ponownego rozpoznania sprawy z wniosku W. S., wobec uchylenia przez Wojewodę [...]decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003r, decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] listopada 2001r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, a także po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla części miasta P. dla obrębu [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu 23 lutego 2001 roku Pan W. S. złożył pismo, w którym zakwestionował zapisy w ewidencji gruntów odnośnie powierzchni działki nr [...] i wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji, lub innego aktu prawnego ustalającego powierzchnię działki nr [...] na 2008 m2.

W toku postępowania ustalono, iż odnowa ewidencji gruntów przeprowadzona dla tego terenu w latach 1990-95 nie kończyła się wydaniem decyzji administracyjnej, wobec czego wniosek Pana S. został zaklasyfikowany jako prośba o dokonanie zmian w ewidencji gruntów, dopasowujących zapisy w niej zawarte, do danych ujawnionych w księdze wieczystej [...].

Na podstawie danych znajdujących się w posiadaniu organu prowadzącego ewidencję gruntów ustalono, iż przedmiotowa działka nigdy nie posiadała w ewidencji gruntów powierzchni 1822 m2 jaka obecnie zapisana jest w KW [...]. Były to odpowiednio powierzchnie 2001 m - na podstawie rejestru pomiarowego z roku 1967 roku, a także danych zawartych w rejestrze gruntów założonych dla tego terenu w roku 1974 oraz powierzchnia 2008 m2 wykazana podczas odnowy ewidencji gruntów przeprowadzonego dla miasta P. w latach 1990-1995.

Powierzchnie i przebieg granic działek ewidencyjnych określany był wtedy zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami zawartymi w Zarządzeniu Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 roku, w sprawie ewidencji gruntów (Monitor Polski nr 11 z dnia 25 marca 1969 roku poz. 98). Zgodnie z § 7 tego zarządzenia, działkę stanowił ciągły obszar gruntu stanowiący przedmiot odrębnego władania. Tak więc działki w ewidencji gruntów były określane według faktycznego stanu użytkowania. W przypadku użytkowania, niezgodnego ze stanem prawnym nieruchomości, w działkach rozliczane były powierzchnie według stanu prawnego. Przypadek taki zachodzi co do działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 2008 m - (według stanu władania) w skład której wchodzi pow. 0,1882 ha - odpowiadająca nieruchomości opisanej w KW [...] oraz pow.0,0186 ha stanowiąca grunt niehipotekowany.

Mapa złożona w księdze wieczystej nr [...] odzwierciedla przebieg granicy prawnej dawnej działki hipotecznej nr [...]. Na mapie tej poza przebiegiem granic nieruchomości wrysowane jest ogrodzenie, które nie pokrywa się z granicą działki hipotecznej od strony zachodniej.

Fakt nieprawidłowego ogrodzenia działki ujawniony był od początku prowadzenia ewidencji gruntów, poprzez wykazywanie powierzchni ewidencyjnej początkowo 2001 m2, później 2008 m. Oczywistym jest więc, że nadmiar powierzchni wykazany w ewidencji gruntów powstał w wyniku nieprawidłowego ogrodzenia działki — (potwierdzenie tego faktu znajduje się na mapie złożonej w KW [...]).

Decyzją nr [...]z dnia z dnia [...].11.2001 roku Starosta G. odmówił wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów miasta P. odnośnie powierzchni działki nr [...]. W uzasadnieniu został przedstawiony argument nie przedłożenia, dokumentacji geodezyjnej z rozliczeniem powierzchni ewidencyjnej i hipotecznej działki [...] -(mapy do celów prawnych) która to mapa stanowiła by podstawę dokonania zmiany zapisów w ewidencji gruntów miasta P. w obrębie nr [...] jednostce rejestrowej nr [...].

Pismem z dnia 28.11 2001 roku odwołanie od powyższej decyzji złożył Pan W. S. podnosząc min. że ewidencja gruntów nie odzwierciedla stanu faktycznego i prawnego posiadanej działki.

Wojewoda [...]decyzją nr [...]z dnia [...].01.2003 roku, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I Instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdza rozbieżność pomiędzy powierzchnią hipoteczną a ewidencyjną wykazaną w ewidencji gruntów, oraz wskazuje na niezgodny z obecnie obowiązującą definicją działki ewidencyjnej podnosząc, że zgodnie z § 9 cyt. rozporządzenia o ewidencji gruntów i budynków działkę stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu jednolity pod względem prawnym wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy stwierdzono, iż w roku 2002 została przeprowadzona na podstawie § 33 ust. 1 i § 57 ust 3 Rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 roku, w sprawie ewidencji gruntów i budynków modernizacja ewidencji gruntów i budynków dla części miasta P. (obręby [...]). Modernizacja ewidencji gruntów i budynków została przeprowadzona w celu uporządkowania, zweryfikowania i modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów. W szczególności zostały powydzielane z istniejących działek ewidencyjnych działki hipoteczne zgodnie z definicją działki ewidencyjnej zapisaną w § 9 cyt. Rozporządzenia, oraz utworzona została mapa numeryczna dla obszaru objętego pracami modernizacyjnymi.

Opracowaniem tym została objęta również działka ewidencyjna nr [...] położona w P. przy ul. B. [...], o czym właściciel został zawiadomiony zgodnie z § 40 ust. 2 cyt. rozporządzenia. W działce nr [...] o pow. 0,2008 ha, w dotychczas obowiązującej ewidencji gruntów wykazane były dwa różne oznaczenia prawne: tj. dla pow. 0,1882 ha księga wieczysta nr [...], zaś dla pow. 0,0186 ha zapis, iż jest to grunt niehipotekowany.

W wyniku prac modernizacyjnych z działki nr [...] o pow. 0,2008 ha, wydzielono obszary o jednolitym stanie prawnym i utworzono działki: [...] o pow. 0,0186 ha - odpowiadającą gruntowi niehipotekowanemu, oraz działkę nr [...] o pow. 0,1822 ha, która odzwierciedla działkę hipoteczną opisaną w KW [...].

W projekcie zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków, co do działki nr [...] o pow. 0,0186 ha stanowiącej grunt niehipotekowany, dokonano wpisu władania na rzecz [...] Spółka z.o.o. Zgodnie z § 10 ust. 2 cyt, rozporządzenia, w przypadku braku właściciela działki, w ewidencji gruntów wykazuje się osoby, które tymi nieruchomościami władają. W związku z tym, iż działka [...] znajduje się w jednym ogrodzeniu z działką [...] zasadnym jest dokonanie wpisu władania dla działki [...] na rzecz właściciela działki nr [...].

Z tak przygotowanym projektem zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków w dniu 08.11.2002 roku zapoznał się Pan J. M. - Prezes [...] Spółka z.o.o. Pan M. dokonał wpisu w wykazie uwag i zastrzeżeń, iż przedłożony do wglądu projekt nie zgadza się ze stanem faktycznym oraz, że szczegółowe uwagi i zastrzeżenia opisze i przedłoży. W dniu 13.11.2002 roku wpłynęło do tutejszego Starostwa pismo w którym Pan J. M., podważa motywacje urzędu co do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i wnosi o przeprowadzenie zgodnie z art. 61 KPA, indywidualnego postępowania w sprawie.

Zgodnie z życzeniem strony wyrażonym w piśmie z dnia 13.11.2002 roku, sprawa wyjaśnienia rozbieżności została przeniesiona do odrębnego postępowania i rozpatrywana była w postępowaniu indywidualnym toczącym się w tutejszym Starostwie pod Sygn. [...]. Do prowadzonego w tej sprawie postępowania zostały dołączone materiały zebrane podczas prac modernizacyjnych.

Dokumentacja powstała w wyniku prac modernizacyjnych w ocenie organu pozwala na dokonanie zmiany zapisów w ewidencji gruntów, bowiem zebrane dokumenty pozwalają odzwierciedlić stan prawny nieruchomości ujawnione w księgach wieczystych, a także odnieść się do faktycznego stanu użytkowania działek.

Odwołanie od niniejszej decyzji wniosła Spółka "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, działający z upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, Kierownik Oddziału Katastru i Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]Urzędzie Wojewódzkim w W., decyzją z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Starosty G..

W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, iż w ewidencji gruntów obowiązującej przed jej modernizacją dokonaną w roku 2002r., powierzchnia działki nr [...] wynosiła 2008 m2 i odzwierciedlała władanie gruntem w granicach istniejącego ogrodzenia. Zgodnie z dokumentami prawnymi na tę powierzchnię składała się: powierzchnia 1822 m2 , figurująca w księdze wieczystej nr [...] oraz grunt niehipotekowy o powierzchni 186 m2.

W czasie prowadzonego postępowania administracyjnego odnośnie przedmiotowej nieruchomości, została w 2002 r. przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków miasta P.

Z uwagi na zastrzeżenia wniesione przez J. M., Prezesa Spółki "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W., będącej właścicielem działki nr [...] w P., odnośnie projektu modernizacji ewidencji gruntów i wnioskiem strony, aby sprawa rozbieżności w powierzchni działki nr [...], pomiędzy zapisami ewidencji gruntów a danymi księgi wieczystej została przeniesiona i rozpoznana w ramach odrębnego postępowania, organ prowadzący ewidencję gruntów wydał w dniu [...] listopada 2003r. decyzję nr [...] w oparciu o dokumenty powstałe przy pracach modernizacyjnych.

Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniosła Spółka "[...]" z siedzibą w W. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż podział dotychczasowej działki nr [...], na dwie działki: nr [...] o pow. 186 m2, oraz działkę nr [...] o pow. 1822 m2, jest sprzeczny z planem zagospodarowania przestrzennego miasta P. z dnia 21 lipca 1997r., bowiem w wyniku podziału działki te nie będą samodzielnie posiadać minimalnej powierzchni dla działek leśnych- 2000 m2, Dodatkowo wskazano, iż zgodnie z planem na działce [...] istnieje absolutny zakaz podziałów wtórnych. Wobec powyższego rozwiązanie, które przyjął organ ma jedynie charakter przejściowy i nie prowadzi do trwałego uregulowania sprawy. Brak jest bowiem w decyzji wskazania jaką formę zagospodarowania przybierze nowo wydzielona działka. Koncept Miasta Ogrodu P. z 1925r. jak i późniejszych planów zagospodarowania przestrzennego, nie przewiduje pomiędzy działką [...]i [...] wolnego terenu. Nowo wyodrębniona działka nr [...] ma zaś blisko 60 metrów długości i około 3 metrów szerokości, zatem zabudowa tej działki jest niemożliwa.

Ponadto w decyzji organu I instancji wskazano jako powód niezgodności powierzchni ogrodzenie terenu działki [...], a w szczególności jej zachodnią część. Zdaniem strony skarżącej to stwierdzenie jest nieprawdziwe, bowiem to Urząd wydaje sprzeczne oświadczenia, zmieniając granice tej działki w ramach prowadzonych co jakiś czas modernizacji. Wskazując, odmienną wielkość działki nr [...] np. raz 2001m2, a innym razem 2008 m2, oraz twierdząc, iż ogrodzenie działki przesunięte jest za mocno w kierunku wschodnim (protokół ewidencyjny z 27 stycznia 1995r), innym zaś razem północnym (kopia mapy z przewodnika turystycznego), a obecnie zachodnim. Skarżący podnosi, iż za powstały chaos nie odpowiada ogrodzenie działki, które stoi na niej od kilkudziesięciu lat, lecz Urząd. Bowiem jedyne, co się ciągle zmienia to wartości ewidencyjne podawane przez Starostę. Wystarczy tylko spojrzeć na przebieg granic (wschodniej i zachodniej), aby stwierdzić, że korespondują one z granicami dla przyległej działki [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ustosunkowując się do zarzutów w niej podniesionych, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wskazał również, iż rozbieżności pomiędzy powierzchnią działki [...] wykazaną w księdze wieczystej a powierzchnią wynikająca z ewidencji gruntów i budynków, powstały już w momencie zakładania ewidencji, a prace modernizacyjne przeprowadzone w 2002r. miały na celu wyjaśnienie tych nieprawidłowości, w trybie obowiązujących obecnie przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, a podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, iż skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty w niej zawarte zasługują na uwzględnienie.

Badając legalność zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu G. z [...] listopada 2003r. Sąd doszedł do przekonania, że oba te rozstrzygnięcia naruszają prawo w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia.

Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów miasta P. obręb nr [...] w pozycji rejestrowej nr [...] odnoście powierzchni działki [...].

Z brzmienia sentencji decyzji wydanej przez organ I instancji, a utrzymanej następnie w mocy zaskarżoną do Sądu decyzja wynika, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło, jak ujął to organ "po rozpoznaniu decyzji Wojewody [...]nr [...] z dnia [...] stycznia 2003r., uchylającej decyzję Starosty nr [...] z dnia [...].11.2001 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji (postępowanie prowadzone z wniosku W. S.), a także po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla części miasta P. dla obrębów [...]." Ponadto w uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w trakcie prowadzonych z urzędu prac modernizacyjnych, właściciel działki nr [...], Spółka "[...]" Sp. z o.o. wniósł zastrzeżenia do projektu zmodernizowanej części ewidencji gruntów i budynków w zakresie wydzielenia z działki nr [...]: działek nr [...] i nr [...] i zgodnie z wnioskiem strony wyrażonym w piśmie z dnia 12 listopada 2002r. sprawa wyjaśnienia tychże rozbieżności została przeniesiona do odrębnego postępowania i była rozpoznawana indywidualnie w toczącym się już postępowaniu wszczętym na wniosek W. S..

Mając na uwadze powyższe należy podnieść, iż stosownie do treści § 46 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U Nr 38, poz. 454) dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11 tj. właścicieli nieruchomości, użytkowników wieczystych gruntów, jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami, państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych, organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zespołu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości, użytkowników gruntów państwowych i samorządowych. Katalog podmiotów mogących wystąpić z wnioskiem o zmianę zapisów w ewidencji gruntów i budynków jest więc katalogiem zamkniętym. Zmiana w ewidencji gruntów i budynków, może zaś być dokonana jedynie z wniosku wymienionych wyżej osób i podmiotów lub z urzędu. Co oznacza, iż organ nie może łączyć tych dwóch trybów, zaś decyzja winna określać wprost czy zaskarżone postępowanie wszczęte było i prowadzone z urzędu czy też na wniosek strony. W niniejszej sprawie, kontrolowane decyzje zostały wydane w postępowaniu wszczętym na wniosek strony i rozpoznanym łącznie z postępowaniem w tym przypadku dotyczącym modernizacji gruntów, któro to postępowanie prowadzone jest z urzędu przez Starostę. Wynika to z cytowanego wyżej brzmienia sentencji decyzji organu I instancji, oraz z przepisów prawa materialnego, na które powołał się organ tj. § 42 ust. 2, § 43 i § 56 pkt 2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Przepisy te normują bowiem kwestię zasad i trybu prowadzenia przez organ działań modernizacyjnych. Wskazując, iż postępowanie to kończy się wydaniem decyzji, która między innymi winna odnosić się do zastrzeżeń wniesionych na etapie postępowania do proponowanych rozwiązań.

W świetle powyższego należy uznać, iż zaskarżona decyzja, oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem § 46 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Na marginesie należy również podnieść, iż zdaniem Sądu niedopuszczalnym jest prowadzenie postępowania wszczętego na wniosek W. S.. Osoba ta nie może być bowiem stroną postępowania dotyczącego wprowadzenia zmian w ewidencji w zakresie działki nr [...]. Z akt sprawy wynika bezspornie, iż w dacie wniesienia przez niego wniosku o dokonanie zmian w ewidencji, nie dysponował on już tytułem prawnym do działki nr [...]. Działkę tą zbył w dniu 3 lutego 1998r. na rzecz spółki "[...]" Sp. z o.o z siedzibą w W.. Postępowanie zaś w sprawie dokonania zmian w ewidencji gruntów, jak wskazano powyżej może być wszczęte i prowadzone przez organ jedynie przez osoby, o których mowa w § 10 i 11 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Ponadto należy wskazać, iż aczkolwiek w świetle § 9 i § 13 ust. 2 pkt 2 cyt. wyżej rozporządzenia, zasadnym jest wyodrębnienie z działki nr [...], obszarów o jednolitym stanie prawnym, poprzez utworzenie działki [...] (niehipotekowej) i działki [...] ( odpowiadającej powierzchni działki opisanej w księdze wieczystej KW [...]), niemniej jednak w ocenie Sądu organ winien , co słusznie podniósł skarżący podjąć próbę wyjaśnienia stanu prawnego gruntu odpowiadającego powierzchni działki nr [...]. W ocenie bowiem Sądu prowadząc z urzędu postępowanie modernizacyjne organ nie zbadał w sposób należyty, kto jest właścicielem gruntu, stanowiącego obecnie działkę nr [...]. Organ przyjął bowiem, iż właściciel działki jest nieznany i jako władającego wpisał skarżącego. Niewykluczonym jest więc, iż badanie dokumentów archiwalnych dotyczących spornego terenu mogłoby wyjaśnić kwestie własności gruntu.

Nie można natomiast podzielić zarzutu strony skarżącej dotyczącego sposobu rozgraniczenia działek [...] i [...]. Jak wynika z akt sprawy podstawę wytyczenia przebiegu ich granic stanowiła mapa złożona w księdze wieczystej nr [...] odzwierciedlająca przebieg granicy prawnej dawnej działki hipotecznej nr [...]. Na mapie tej poza przebiegiem granic nieruchomości wrysowane jest również ogrodzenie które nie pokrywa się z granicą działki hipotecznej od strony zachodniej. Istnienie niniejszego dokumentu, stanowić więc może podstawę do prawidłowego wywiedzenia przebiegu granic w/w działek

Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego dotyczącego niezgodności dokonanego wyodrębnienia z działki [...], działek [...] i [...], z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Sąd uznał, iż nie znajduje on podstaw. Należy, bowiem wskazać, iż stosownie do treści § 54 ust 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zadaniem Starosty jest przeprowadzanie okresowych weryfikacji danych ewidencji w zakresie ich zgodności z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji, oraz treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż skarżący nabył działkę nr [...] o powierzchni ujawnionej w Księdze Wieczystej Nr [...], tj. 1822 m2, a nie jak wykazano w ewidencji 2008m2, zatem niekwestionowany jest fakt konieczności wyjaśnienia przez organ powstałej rozbieżności. Ujednolicenia zaś stanu pranego spornej nieruchomości nie ograniczają zapisy wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tym bardziej, iż w niniejszej sprawie wyodrębnieniu uległa działka, której właściciel nie jest znany. A w takim przypadku starosta ma obowiązek utworzenia dla takiej działki odrębnej jednostki rejestrowej (§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Rozpoznając ponownie sprawę organ winien wskazać, w jakim trybie prowadzi postępowania (z wniosku czy z urzędu), oraz szczegółowo wyjaśnić i ustosunkować się w decyzji do kwestii własności działki [...].