Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 666/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 217  par. 1 par. 2 pkt 1 pkt 2 art. 218 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 października 2021 r. sprawy ze skargi Ł. P. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Ł. P., pismem z dnia [...] sierpnia 2020 roku, na podstawie art. 217 § 1 K.p.a., wystąpił do Komendanta Komisariatu Policji w C. z żądaniem wydania zaświadczenia:

- potwierdzającego, kiedy i na jakiej podstawie dzielnicowy Komisariatu Policji w C. , właściwy dla zamieszkania wnioskodawcy i jego żony K. P., udzielił informacji K. P. o obowiązującym ją zakazie umożliwiania wnioskodawcy kontaktów z jego małoletnimi dziećmi z uwagi na prowadzone przeciwko wnioskodawcy postępowanie karne o przestępstwo z art. 207 § 1 Kodeksu karnego,

albo

- potwierdzającego, iż dzielnicowy Komisariatu Policji w C. , właściwy dla zamieszkania wnioskodawcy i jego żony K. P., nigdy nie informował K. P. o obowiązującym ją zakazie umożliwiania wnioskodawcy kontaktów z jego małoletnimi dziećmi J. P. i J. P. z uwagi na prowadzone przeciwko wnioskodawcy postępowanie karne o przestępstwo z art. 207 § 1 Kodeksu karnego.

Wnioskodawca wyjaśnił, że ubiega się o wskazane powyżej zaświadczenie z uwagi na interes prawny wyrażający się oddaleniem powództwa w ramach toczącego się postępowania przez Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt [...], w którym jego żona w celu uzasadnienia utrudniania mu wykonywania władzy rodzicielskiej nad jego małoletnimi dziećmi dopuszcza się insynuacji o podejmowaniu przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji w C. działań pozbawionych podstawy prawnej.

Komendant Komisariatu Policji w C. , postanowieniem z dnia [...] października 2020 roku (nr [...]), odmówił wydania zaświadczenia o wskazanej we wniosku treści.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wnioskodawca nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu żądanego zaświadczenia. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w obowiązującym stanie prawnym nie istnieje przepis prawa stanowiący podstawę do wydania urzędowego poświadczenia na okoliczność podejmowania rozmów z osobami trzecimi, czy treści tych rozmów.

Wnioskodawca skorzystał z prawa do zażalenia. Podnosząc zarzut naruszenia art. 217 § 2 K.p.a. zażądał uchylenia postanowienia i zobowiązania Komendanta Komisariatu Policji w C. do wydania zaświadczenia.

W uzasadnieniu zażalenia strona podniosła, że maksymalnie szczegółowo, wskazując postępowanie sądowe, określiła interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia, który polega na oddaleniu powództwa.

Komendant Miejski Policji w P. , postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 roku (nr [...]), utrzymał w mocy zaskarżone zażaleniem postanowienie.

Organ odwoławczy w całości podzieli ocenę organu I instancji. Dodatkowo wyjaśnił, że wnioskodawca nie wykazał, aby wydanie zaświadczenia było jedynym możliwym sposobem dowiedzenia wskazywanych faktów. Ubocznie Komendant Miejski Policji wskazał także, że organ I instancji nie posiada danych do wydania zaświadczenia o jednej z alternatywnych treści żądanych przez wnioskodawcę.

Ł. P. skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego.

Strona zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Komendanta Komisariatu Policji w C. i podniosła zarzut naruszenia art. 7 oraz art. 217 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez uznanie, że podane przez wnioskodawcę powody wystąpienia o wydanie zaświadczenia nie stanowią o posiadaniu interesu prawnego w jego uzyskaniu.

Komendant Miejski Policji w P. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2019, poz. 2167 ze zm.).

Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia została dokonana w trybie uproszczonym postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Skarga podlega oddaleniu.

Organy prawidłowo przyjęły, że żądanie zgłoszone przez wnioskodawcę należało rozpoznać na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.; dalej w skrócie K.p.a.).

Zgodnie z art. art. 217 § 1 i § 2 pkt 1 i 2 K.p.a. na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 K.p.a.). Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 218 § 1 K.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie przyjmuje, że postępowanie wzbudzone podaniem o wydanie zaświadczenia zakończyć może się bądź to pozytywnie – poprzez wydanie zaświadczenia, bądź też negatywnie – poprzez wydanie przez organ postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę; brak jest możliwości zastosowania instytucji umorzenia postępowania przewidzianej w art. 105 § 1 K.p.a. (K. Celińska-Grzegorczyk w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 219 K.p.a. Wyd. 7, Warszawa 2021 oraz powołane tam orzecznictwo i literatura).

Wyjaśnić również należy, że przepis art. 218 § 1 K.p.a. nawiązuje w swojej treści do jednej z przesłanek wydania zaświadczenia wymienionych w art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a. Zaświadczenie wydaje się wówczas, gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Taka sytuacja (urzędowego potwierdzenia) zachodzi, gdy w treści zaświadczenia mają być potwierdzone fakty lub stan prawny wynikające z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (K. Celińska-Grzegorczyk w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 218 K.p.a. Wyd. 7, Warszawa 2021).

Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Sąd podziela stanowisko skarżącego, co do tego, że precyzyjnie określił on okoliczności, które w jego ocenie mają stanowić o posiadaniu interesu prawnego w uzyskaniu zaświadczenia o treści wskazanej w podaniu z dnia [...] sierpnia 2020 roku.

Analiza akt sprawy, w szczególności treści uzasadnienia kwestionowanych postanowień, doprowadziła Sąd do jednoznacznego przekonania, że skarżone organy zgodnie z intencją wnioskodawcy przyjmowały, iż domaga się on wydania zaświadczenia z uwagi na toczące się postępowanie przed sądem rodzinnym w przedmiocie władzy rodzicielskie skarżącego nad jego małoletnimi dziećmi. Treść argumentacji wnioskodawcy nie pozostawia przy tym wątpliwości, że za pomocą uzyskanego zaświadczenia zamierza on podważać treść insynuacyjnych wyjaśnień składanych w toku postępowania sądowego przez jego żonę K. P..

Ocena organów, co do braku podstaw do wydania zaświadczenia jest zgodna z prawem.

Niewątpliwie zaświadczenie jest oświadczeniem wiedzy organu administracji publicznej, które zawiera urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 K.p.a.). Z tego względu zaświadczenie jest narzędziem (środkiem dowodowy) za pomocą, którego można potwierdzać istnienie określonych faktów lub stanu prawnego, w tym także w toku toczącego się postępowania przed sądem powszechnym. Jednak o zaistnieniu ustawowych warunków do wydania zaświadczenia nie stanowi jedynie to, że skarżący jest stroną postępowania sądowego przed sądem powszechnym.

Skarżone organy trafnie przyjęły, że o zaktualizowaniu przesłanek do wydania zaświadczenia, pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego, nie stanowi jedynie to, że skarżący znalazł się w sytuacji prawnej stosunku procesowego przed sądem powszechnym.

Rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej "interesu prawnego", który skarżący określa jako oddalenie powództwa w sprawie dotyczącej władzy rodzicielskiej zgodnie z obowiązującymi przepisami następuje w formach określonych w ustawie z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 z późn. zm.), czyli rozstrzyga o tym sąd powszechny wyrokiem w oparciu o ustalenia wynikające z postępowania dowodowego, a dotyczące przesłanek określonych w przepisach ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359).

O zaistnieniu ustawowych warunków do wydania zaświadczenia nie stanowi także i to, że przeciwnik procesowy skarżącego składa "insynuacyjne wyjaśnienia" w toku postępowania prowadzonego przed sądem powszechnym. Dążenie skarżącego do zwalczania takich wyjaśnień nie stanowi o zaistnieniu sytuacji, która odpowiada ustawowym przesłankom instytucji prawnej określanej, jako urzędowe potwierdzanie określonych faktów lub stanu prawnego.

Organy trafnie wyjaśniły wnioskodawcy, że obowiązane są wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 217 § 2 pkt 2 oraz art. 218 § 1 K.p.a.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę, jako niezasadną.