Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 963/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a, art. 54, art. 56 ust. 3, art. 57 ust. 1 i ust. 4
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 i par. 19 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Dnia 24 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2008 roku sprawy ze skargi H. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi S. M., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych, stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa, łącznie kwotę 309,80 (trzysta dziewięć 80/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi S. M. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 54, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zgłosił sprzeciw w sprawie zakończenia przez K. i H. małżonków G. budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza energetycznego oraz zbiornika bezodpływowego na ścieki na działce nr 679, położonej w miejscowości Ł. na podstawie decyzji Starostwa Powiatowego w P. z dnia [...] r. Nr [...] i decyzji zmieniającej Starostwa Powiatowego w P. z dnia [...] r. Nr [...].

Uzasadniając organ podał, iż w dniu 26 czerwca 2007 r. K. i H. G. złożyli zawiadomienie o zakończeniu w/w budowy domu jednorodzinnego. Po analizie przedłożonych dokumentów, w szczególności inwentaryzacji geodezyjnej, organ wywiódł, iż inwestycja została zrealizowana w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie lokalizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika bezodpływowego na ścieki. Stwierdzone odstępstwa to m.in. zmiana lokalizacji budynku mieszkalnego, co do założeń projektowych zatwierdzonego projektu budowlanego (budynek miał być usytuowany 7 m od granicy z działką nr 681, usytuowany jest 2 m od granicy), nastąpiła także zmiana lokalizacji zbiornika bezodpływowego na ścieki gdyż projektowano zbiornik w głąb działki nr 679, a zrealizowano na działce nr 681, stanowiącej własność wspólnoty wsi. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nieistotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne o ile dotyczy m.in. zakresu objętego zagospodarowaniem działki lub terenu.

W odwołaniu od powyższej decyzji Państwo G. zarzucili naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez brak rozpatrzenia i wyczerpującej oceny materiału dowodowego, jak również obrazę przepisów art. 54 i art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez niewłaściwe przyjęcie, w świetle zebranego w sprawie materiału, iż zachodzą przesłanki uzasadniające zgłoszenie sprzeciwu. Wskazując na powyższe strony wniosły o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Nie zgadzając się z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez organ skarżący argumentowali, iż wskazywane odstępstwa trudno uznać za istotne, gdyż nie powodują zagrożeń czy sporów z właścicielem działki nr 681. Wyjaśnili, iż zmiana lokalizacji obiektów była konieczna ze względu na ukształtowanie terenu i możliwość lokalizacji zbiornika bezodpływowego w taki sposób, by nie doprowadzić do immisji, podtopień, które to okoliczności nie były znane odwołującym w dacie wydania pozwolenia na budowę. Na obronę strona podniosła, iż rozpoczęła rozmowy, które mają doprowadzić do wykupu lub zawarcia umowy dzierżawy działki nr 681.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu organ odwoławczy powtórzył dotychczasowy przebieg postępowania i zajmowane w nim stanowiska stron. Wskazując na poczynione przez organ I instancji ustalenia faktyczne podniósł, iż stwierdzone odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego zostało zakwalifikowane jako prawidłowe. Zgodził się, iż organ nadzoru budowlanego I instancji nie mógł przyjąć zawiadomienia inwestorów, natomiast zobligowany treścią przepisu art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego obowiązany był zgłosić sprzeciw. Dalej wyjaśnił, iż wniesienie sprzeciwu oznacza, że organ I instancji przeprowadzi postępowanie w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na zgromadzony materiał dowodowy i czynności podejmowane przez organ I instancji, podniósł, iż stawiane zarzuty nie znajdują uzasadnienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, K. i H. G. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, zarzucili naruszenie przepisu art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, przez nie poparte zgromadzonym materiałem twierdzenie, iż doszło do istotnego odstąpienia od projektu. Nadto zarzucili naruszenie przepisów art. 138 § 2, art. 7, art. 77, art. 80 K.p.a. poprzez uznanie, iż organ I instancji zebrał pełny materiał dowodowy a następnie przeprowadził wyczerpującą jego ocenę. Skarżący stoją na stanowisku, iż wywody organów są nieprecyzyjne i błędne, organ nietrafnie przyjął, iż zasadnym było zgłoszenie sprzeciwu, tym samym doszło do naruszenia art. 54 i art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Skarżący wskazali także, iż organy nie uwzględniły interesu społecznego i słusznego interesu strony skarżącej, przepisu art. 78 § 1 K.p.a. poprzez niezasadne nie przeprowadzenie dowodów wskazanych przez stronę skarżącą. Organ nie przeprowadził bowiem oględzin w celu zbadania rzeczywistych czynności faktycznych odstąpienia od projektu.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., podtrzymując w pełni stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę K.G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanego aktu).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega oddaleniu.

W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji ją poprzedzającej takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Stosownie do treści art. 54. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Stosownie zaś do treści art. 57 ust. 1 powołanej ustawy do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

1) oryginał dziennika budowy;

2) oświadczenie kierownika budowy:

a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami,

b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;

4) protokoły badań i sprawdzeń;

5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;

6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy.

Ponadto zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu w razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony.

Inwestor jest obowiązany także dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56 cyt. ustawy (ust. 3).

Zgodnie z art. 57 ust. 4 Prawa budowlanego, inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli, w wyniku ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt omawianej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, iż ze znajdującego się w aktach sprawy sporządzonego przez uprawnionego geodetę szkicu inwentaryzacji powykonawczej z dnia 30 maja 2007 r., bezspornie wynika, że inwestorzy zlokalizowali budynek mieszkalny w zbliżeniu do granicy działki, zaś bezodpływowy zbiornik na ścieki (szambo) na działce o nr 681, a zatem niezgodnie z zatwierdzonym decyzją Starosty Powiatowego w O. projektem zagospodarowania terenu i projektem budowlanym, a więc z odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę. Okoliczności tej inwestorzy nie kwestionowali podnosząc tylko, iż są to odstępstwa nieistotne, nie powodujące jakichkolwiek zagrożeń, a obecnie prowadzą negocjacje z właścicielem działki o nr 681, na której zlokalizowane jest szambo w celu jej nabycia na własność.

Z punku widzenia legalności skarżonych decyzji należało zatem ocenić, czy powyższe odstępstwa mają charakter istotny w świetle przepisów Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z treścią art. 36 a tej ustawy istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

Art. 36 a ust. 5 stanowi natomiast, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy m. innymi zakresu objętego zagospodarowaniem działki i terenu. Tak więc przez "istotne odstąpienie" od zatwierdzonego projektu budowlanego należy rozumieć między innymi zmianę lokalizacji obiektu budowlanego, która pociąga za sobą zmianę warunków zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu.

Wykonanie przez inwestorów budynku mieszkalnego oraz zbiornika na ścieki w innym miejscu niż ustalone w dokumentach stanowiących podstawę decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę z całą pewnością zmienia jego lokalizację przez co też zmienia zagospodarowanie terenu przedmiotowej działki inwestorów, dodatkowo przekraczając jej granicę, a co za tym idzie jest istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego wymagającym uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, o której mowa w art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego.

Inwestorzy nie legitymują się taką zmianą w formie decyzji wydanej przez organ, zaś podnoszone przez nich argumenty pozaprawne związane z koniecznością powstałą w trakcie procesu budowy ( bliżej niesprecyzowaną ), czy też brakiem negatywnych skutków dla sąsiadów i jakichkolwiek zagrożeń w żadnym razie nie mogą usprawiedliwiać jej braku.

W tym stanie rzeczy, Sąd nie dopatrzył się ani w materiałach sprawy, ani we wskazanej wyżej argumentacji strony skarżącej podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono zgodnie z § 18 i § 19 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

B.C.