Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2138/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2138/09, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: - odmówić sprostowania wyroku -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości.

Skarżący – L. W. pismem z dnia 7 maja 2010 r. wniósł do Sądu wniosek o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2138/09. W uzasadnieniu wniosku, Skarżący podniósł, że w uzasadnieniu wyroku pominięto, że do zadań gminy należy utrzymanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów na obszarze gminy ustalenie numerów porządkowych nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, prowadzenie i aktualizowanie ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle tego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej omyłki, lecz tylko takiej która charakteryzuje się oczywistością. Oznacza to, że jest bezsporna i łatwo rozpoznawalna.

Jakkolwiek ww. przepis regulujący instytucję sprostowania wyroku nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (tak też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz str. 359, Zakamycze 2005 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. sygn. akt I OZ 280/06 niepubl.) W powołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku (uzasadnienia) należy mieć również na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz str. 359, Zakamycze 2006).

Sąd rozpatrując wniosek o sprostowanie uzasadnienia nie stwierdził takich niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, których sprostowania mógłby dokonać na podstawie i w trybie art. 156 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.