Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 321/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.13 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 2020 r. sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy C. w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

P. P. pismem z dnia 4 października 2019 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy C. (pracownika Urzędu E. Ł.) z prośbą "o skany i kopie protokołów ze wszystkich Komisji Rady Miejskiej (są 4 plus jedna doraźna statutowa), które miały miejsce od początku Kadencji Rady Miejskiej (Kadencja 2018-2023)."

Zostało ono przesłane drogą elektroniczną i wpłynęło do organu 7 października 2019 r.

W odpowiedzi na powyższe pismo organ pismem z dnia 15 października 2019 r. poinformował wnioskodawcę, że z powodu dużego nakładu pracy i czasu niezbędnego do przygotowania kopii i skanów wnioskowanych dokumentów, zawiadamia, że wniosek zostanie załatwiony w terminie do dnia 4 listopada 2019 r. Wskazał na podstawę prawną - art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429) – dalej u.d.i.p. Odbiór powyższego pisma zainteresowany potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu 16 października 2019 r.

Pismem z dnia 4 listopada 2019 r. organ zawiadomił wnioskodawcę że przysyła kopie protokołów z posiedzeń Komisji Rozwoju, Kultury i Sportu, Komisji Oświaty, Spraw Społecznych i Promocji, Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, Komisji Rewizyjnej, Komisji Statutowej. Jednocześnie poinformowano, że skany protokołów zostały przesłane na adres mailowy zainteresowanego. Odbiór powyższego pisma adresat pokwitował w dniu 5 listopada 2019 r.

Tego samego dnia – 5 listopada 2019 r. organ przesłał wnioskodawcy brakującą trzecią stronę protokołu Nr [...] Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 25 września 2019 r. oraz załącznik zarządzenia Nr [...], do Protokołu Nr [...] z dnia 25 stycznia 2019 r. Komisji Skarg, Wniosków i Petycji. Powyższe pismo i załącznik zostały przesłane zainteresowanemu drogą mailową i pocztą. Odbiór przesyłki tradycyjnej pokwitowała strona w dniu 7 listopada 2019 r. Z opisu znajdującego się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że do pisma zostały dołączone również załączniki.

Pismem z dnia 6 listopada 2019 r. przesłanym drogą mailową wnioskodawca zwrócił się o "dostarczenie dostarczonych wcześniej dokumentów w wersji papierowej, bo o to wnosiłem przy swoim wniosku, a termin sami państwo przedłużyli na odpowiedź do 4.11.2019 r. Poza tym jest wiele załączników do protokołów, które stanowią integralną jej część, a w dostarczonej dokumentacji papierowej jej brak, w wersji elektronicznej również. Zatem czekam na niezwłoczne uzupełnienie protokołów o załączniki i inne dokumenty stanowiące integralną część protokołów."

W odpowiedzi na powyższe pismo organ zwrócił się z prośbą o wskazanie jakich dokumentów – zdaniem strony – brakuje w przesłanych materiałach.

W dniu 3 grudnia 2019 r. wpłynęła do Burmistrza Miasta i Gminy C. skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy C. kierowana do tutejszego Sądu.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

- art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim daje on prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej, poprzez nie udostępnienie zawnioskowanych informacji pomimo istniejącego ustawowego obowiązku,

- art. 13 pkt u.d.i.p. w zakresie w jakim zobowiązuje on do udostępnienia informacji bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od złożenia wniosku, a w przypadku, gdy informacja nie może być udostępniona w tym terminie zobowiązuje on organ do udostępnienia informacji w wyznaczonym terminie nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku, poprzez nie udostępnienie informacji w terminie.

W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do realizacji przedmiotowego wniosku.

Uzasadniając skargę wskazał, że organ jako wskazany w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. pozostaje podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a wnioskowana informacja jest taką informacją. Organ dopuścił się bezczynności. Informacja, której udzielił dnia 4 listopada 2019 r. była niekompletna i dopiero, po tym terminie – uprzednio już wydłużonym – doszło do jej uzupełnienia. Zachowanie organu zasługuje na krytykę, ponieważ wydłużył termin, dając sobie więcej czasu na przygotowanie odpowiedniej odpowiedzi. Ponadto zamiast po wezwaniu skarżącego z dnia 6 listopada 2019 r. uzupełnić wniosek, dodatkowo jeszcze dopuszcza się zwłoki, domagając się od wnioskodawcy wskazania brakujących dokumentów, co już uczynił w wezwaniu z dnia 6 listopada 2019 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przede wszystkim stwierdził, że udostępnił wnioskowaną informację, co potwierdza skarżący w skardze. Podkreślił, że trudno ocenić negatywnie dosłanie przez organ dokumentów, które nie zostały w wyniku pomyłki pierwotnie załączone, zwłaszcza, że nastąpiło to w bardzo krótkim czasie, w stosunku do pierwotnego udostępnienia. Zarzuty skarżącego w tym zakresie należy ocenić jako nadużycie prawa do skargi. Ostatecznie skarżący otrzymał kompletną informację, o którą wnosił (i która mogła być mu udostępniona) a okoliczności sprawy nie wskazują na celowe i zawinione działanie organu w tym zakresie. Zachowanie organu należy uznać za właściwe, ponieważ gdy tylko odkrył on braki w udostępnionej informacji niezwłocznie ją uzupełnił.

Pomyłkowo, co przyznał skarżący w piśmie z dnia 7 stycznia 2020 r., organ odniósł się również do innego wniosku skarżącego rozpoznawanego przez tutejszy Sąd w sprawie IV SAB/Wr 191/19.

W powołanym wyżej piśmie z dnia 7 stycznia 2020 r. skarżący podtrzymał zarzuty i twierdzenia zawarte w skardze, ponadto stwierdził, że w nadesłanych dokumentach brakuje szczegółowo opisanych w tym piśmie załączników, które są załącznikami do protokołu nr [...] z posiedzeń Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 25 września 2019 r.

Według skarżącego nie został również dostarczony protokół z dnia 11 marca 2019 r. Komisji Oświaty, Spraw Społecznych i Promocji Radym Miejskiej w C. Stwierdził też, że nigdy nie otrzymał jak twierdzi organ w odpowiedzi na skargę – protokołu Rady Miejskiej w C. z dnia 11 marca 2019 r. oraz z dnia 25 marca 2019 r. gdyż o takie dokumenty nie wnioskował.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej, a kontrola ta o czym stanowi § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów.

W literaturze przyjmuje się, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "Lexis - Nexis", Warszawa 2006, str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330) – dalej u.d.i.p.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnoszące się do tych podmiotów.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącego z dnia 4 października 2019 r. powinien być rozpatrzony na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Burmistrz Miasta i Gminy W C. jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Wnioskowana zaś informacja jest informacją publiczną – dotyczy bowiem działalności gminy.

Art. 13 u.d.i.p. stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ustęp 2 tegoż przepisu stanowi, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W niniejszej sprawie organ powołał się na treść ustępu 2 art. 13 u.d.i.p. i wyjaśnił, że korzysta z uprawnienia wynikającego z tego przepisu z uwagi na to, że realizacja wniosku wymaga dużego nakładu pracy i czasu niezbędnego do realizacji wniosku. Wniosek nosi datę 4 października 2019 r., z prezentaty umieszczonej na wniosku wynika, że wpłynął on do Urzędu 7 października 2019 r. W piśmie zaś z 15 października 2019 r. wskazano termin rozpoznania wniosku – do dnia 4 listopada 2019 r. Jak

z powyższego wynika organ powiadomił wnioskodawcę o terminie jego rozpoznania –

w terminie określonym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Niesporną okolicznością jest, że w dniu 4 listopada 2019 r. została przekazana według organu pełna informacja, poza dosłanymi dnia 5 listopada 2019 r., trzema stronami protokołu Nr [...] Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 25.09.2019 r. oraz załącznikami do protokołu Nr [...]. Oczywistym jest, że dopiero następnego dnia po dniu wyznaczonym wysłano opisane brakujące dokumenty. Według Sądu, choć oczywiście wszystkie dokumenty powinny być skompletowane i wysłane w dniu 4 listopada 2019 r. to wskazane uchybienia nie mogą być podstawą do złożenia skutecznej w tym zakresie skargi na bezczynność, w sytuacji, gdy bezczynność już nie miała miejsca a skarga została złożona po upływie miesiąca od powyższego zdarzenia.

Jak wynika z pisma skarżącego z dnia 7 stycznia 2020 r., w jego ocenie wniosek z dnia 4 listopada nie został zrealizowany w całości. Wnioskodawca odwołuje się w tym miejscu do swojego pisma z dnia 6 listopada 2019 r., pismo to jednak nie wskazuje jakich dokumentów brakuje. Skoro skarżący mówi o niepełnej dokumentacji to musi posiadać wiedzę jakie dokumenty nie zostały udostępnione. W piśmie z dnia 18 listopada 2019 r. skierowanym do zainteresowanego organ w istocie prosi o wskazanie brakujących informacji, jednocześnie uznając, jak wynika z powyższego pisma oraz odpowiedzi na skargę, że zrealizował wniosek w całości. Strona nie tylko nie odpowiedziała na powyższe pismo organu, również w skardze nie określiła brakujących dokumentów.

Skarga na dzień jej wniesienia w tych warunkach nie zasługiwała na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.

H.B.5.03.2020 r.