Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 5836/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 774/15 w sprawie ze skargi J. S.A. z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 774/15 oddalił skargę J. S.A. z siedzibą w N. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej

za usunięcie drzew.

W skardze kasacyjnej na powyższy wyrok skarżący złożył wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że w niniejszej sprawie występuje przesłanka w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, gdyż wymierzona kara jest znacznym obciążeniem dla Spółki, stanowiącym realne zagrożenie dla jej płynności finansowej i może prowadzić do jej likwidacji. Podał, że wysokość orzeczonej kary – 425.651,61 zł pokazuje, że przywrócenie stanu poprzedniego, w sytuacji, jeżeli kwota ta zostałaby wyegzekwowana, a następnie ewentualnie wydane rozstrzygnięcie zmienione, nie pozwoliłaby na przywrócenie stanu poprzedniego. W ocenie skarżącego zatem uzasadnione jest przedsięwzięcie działania, mające na celu zapobieżenie znacznej szkodzie i trudnym do odwrócenia skutkom. Ponadto skarżący swój wniosek uzasadnił tym, że jak potwierdza odpis KRS Spółki, obecnie znajduje się ona w postępowaniu restrukturyzacyjnym, a prowadzenie wobec niej egzekucji uniemożliwia realizację celów tego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje

na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie

w omawianym przedmiocie powinien zbadać, czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3

w związku z art. 193 p.p.s.a. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wniesiony po złożeniu skargi kasacyjnej mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie udokumentował bowiem swojej sytuacji finansowej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy wyegzekwowanie (przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego) należnej z decyzji kwoty, doprowadzi do wyrządzenia mu znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Podkreślenia wymaga, że okoliczność, że egzekucja określonej kwoty prowadzi w swych skutkach do uszczuplenia środków majątkowych skarżącego, jest oczywista, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącemu szkody, którą można by uznać za znaczną w jego przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty 425.651,61 zł do całokształtu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W sprawie niniejszej możliwość takiej analizy nie zachodzi z powodu nieprzedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń obrazujących aktualną kondycję finansową skarżącego. W aktach sprawy nie ma dokumentów, które uprawdopodobniałyby oświadczenie zawarte we wniosku o możliwości pozbawienia skarżącego płynności finansowej. Podkreślić należy, że dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest również podstaw do przyjęcia, że egzekucja nałożonej na skarżącego kary pieniężnej wywoła trudne do odwrócenia skutki. Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej stwierdzenia, że Spółka znajduje się w postępowaniu restrukturyzacyjnym, a prowadzenie wobec niej egzekucji uniemożliwia realizację celów tego postępowania, wskazania wymaga, że wszczynając wobec skarżącego postępowanie sanacyjne sąd powszechny ocenił stan niewypłacalności lub zagrożenia niewypłacalnością na [...] grudnia 2018 r., tj. na dzień otworzenia postępowania sanacyjnego (postanowienie Sądu Rejonowego w [...] Wydziału [...] o otwarciu postępowania sanacyjnego z [...] grudnia 2018 r., sygn. akt [...]). Zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 814) celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami, a w przypadku postępowania sanacyjnego - również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli; działaniami sanacyjnym są czynności prawne i faktyczne, które zmierzają do poprawy sytuacji ekonomicznej dłużnika i mają na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań, przy jednoczesnej ochronie przed egzekucją. Składając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej skarżący nie wykazał jakie zostały podjęte działania w ramach postępowania sanacyjnego i czy jego sytuacja finansowa uległa pogorszeniu. Obowiązek przestawienia sytuacji finansowej skarżącego spoczywał na wnioskodawcy, celem umożliwienia Sądowi oceny ewentualnych negatywnych skutków ekonomicznych dla skarżącego w przypadku wykonania orzeczenia. Brak dokumentów obrazujących sytuację finansową strony skarżącej uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie twierdzeń strony o konsekwencjach wykonania zaskarżonej dla finansów spółki.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w z. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.