Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 375/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf- Kalamala po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1065/12 w przedmiocie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 1 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1065/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek Z. K. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że w złożonej w niniejszej sprawie skardze Z. K. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". Z twierdzeń strony wynikało, że w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego - z uwagi na zajęcie przez organ egzekucyjny przysługującego skarżącemu prawa majątkowego – Z. K. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w S. ze skargą na czynności egzekucyjne, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w S., po rozpoznaniu tej skargi oraz wniosku, postanowił ich nie uwzględnić.

W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podniósł, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca rozłożenia na raty zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, która ze swej istoty nie podlega wykonaniu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Zdaniem Sądu, skarżący dąży w istocie do tego, aby w postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest ocena legalności decyzji w zakresie stosowania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego. Skoro jednak w przedmiotowej sprawie skarga nie dotyczy żadnego postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), to nie jest możliwe rozpoznanie jego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podkreślił jednocześnie, że na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w uzasadnionych przypadkach, wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny. Złożony wniosek podlega zatem rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia, a dopiero w dalszej kolejności orzeczenie to może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne nie są bowiem uprawnione, do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności w zakresie wyznaczonym przez art. 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. K. argumentował, iż art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem skarżącego, sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 p.p.s.a. i 135 p.p.s.a., które regulują jej zakres. Przedmiotem ochrony tymczasowej może być więc nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej pod tym jednak warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. W ocenie strony, jej wniosek winien być traktowany "jako postępowanie prowadzone w granicach tej samej sprawy". W ramach bowiem postępowania w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty podatku dochodowego zostało wszczęte także postępowanie egzekucyjne. Według skarżącego, uznać zatem należało, że oba te postępowania czyli w zakresie skargi na decyzję o odmowie rozłożenia na raty oraz postępowanie egzekucyjne prowadzone w celu wyegzekwowania zobowiązania podatkowego dotyczą jednej sprawy czyli obowiązku zapłaty przez skarżącego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia w 2011 r. papierów wartościowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że strona konsekwentnie (zarówno we wniosku, jak i zażaleniu) formułuje swoje żądanie jako "wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". W jej ocenie uwzględnienie żądania jest możliwe w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż postępowanie egzekucyjne mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy dotyczącej rozłożenia na raty zaległości podatkowej.

Przedstawione stanowisko pozbawione jest jakichkolwiek racji. Skarżący całkowicie pomija bowiem, że przywołany przez niego przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uprawnia sąd do wstrzymania wykonania określonych aktów i czynności (podkr. Sądu). Zgodnie z jego treścią, "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy."

Nie może zatem ulegać wątpliwości, że w ramach przewidzianej wyżej tymczasowej ochrony sądowej dopuszcza się możliwość wstrzymania wykonania aktów i czynności, będących przedmiotem skargi oraz aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Cytowane unormowanie nie daje zaś podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co - jak trafnie dostrzegł Sąd pierwszej instancji – pozostaje uprawnieniem organu egzekucyjnego działającego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. podobnie postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 334/13, treść orzeczenia dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Sam skarżący nie wskazuje zresztą aktu mieszczącego się w granicach danej sprawy, którego wstrzymanie wykonania miałoby dotyczyć.

Wobec braku stosownych uprawnień sądu administracyjnego do uwzględnienia zgłoszonego żądania, tj. wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, rozważanie zakresu i granic rozpoznawanej sprawy (dotyczącej decyzji w sprawie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych) należało uznać za bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.