Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 850/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 8b-c
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 122
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Asesor WSA Dagmara Dominik Protokolant: Michał Kazek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi D. L.-K. i Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: VII, IX-XI 2002 r. oraz orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe za te okresy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza na rzecz skarżącego od Dyrektora Izby Skarbowej we W. kwotę 1 441,00 ( jeden tysiąc czterysta czterdzieści jeden) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. orzeka, że decyzja wymieniona w pkt I nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Organ podatkowy I instancji stwierdził, iż w dniu [...] Spółka cywilna A z/s w K. (występująca jako Wykonawca usługi) w składzie: Z. K. i D. L.-K., zawarła z firmą B Sp. z o.o. z/s w W. (występującą jako Generalny wykonawca i Zamawiający usługę) umowę nr [...], której przedmiotem było wykonanie instalacji sanitarnej wewnętrznej w inwestycji zespołu mieszkaniowego we W. przy ul. Z. [...]. Stosownie do § 2 tej umowy rozpoczęcie prac przez Wykonawcę - Spółkę cywilną A miało nastąpić w dniu [...]. Cena za wykonanie przedmiotu umowy miała wynosić [...], powiększone o podatek od towarów i usług. Zapłata wynagrodzenia następować miała w taki sposób, że faktury przejściowe miały być wystawiane w okresach miesięcznych i obliczone procentowym wskaźnikiem zaawansowania robót w stosunku do wartości podanej w harmonogramie rzeczowo-finansowym. Podstawą do wystawienia faktury przejściowej miał być protokół zaawansowania robót zatwierdzony przez Zamawiającego. Ostateczne rozliczenie miało być dokonane na podstawie końcowej faktury VAT, po bezusterkowym odbiorze końcowym przedmiotu umowy. Zaopatrzenie protokołu zaawansowania robót przez przedstawiciela Zamawiającego klauzulą "zatwierdzam" i datę złożenia podpisu oznaczało potwierdzenie wykonania robót objętych protokołem co do zakresu. Jeżeli Zamawiający odmówi zatwierdzenia protokołu zaawansowania robót danego etapu z powodu takiego, że:

– roboty będą wykonane wadliwie,

– roboty będą wykonane w mniejszym zakresie niż ustalono w harmonogramie rzeczowo-finansowym.

W okresie od marca do czerwca 2002 r. spółka A przedłożyła zamawiającemu trzy protokoły odbioru robót które zostały zaakceptowanie i wystawiła na ich podstawie [...] faktury: nr [...] z dnia [...] na kwotę netto [...], nr [...] z dnia [...] na wartość netto [...], nr [...] z dnia [...] na wartość netto [...].

W dniu [...] spółka A poinformowała kontrahenta, iż w wyniku braku zapłaty wystawione faktury jest zmuszona z dniem [...] do całkowitego wstrzymania robót. Do odbioru końcowego zostały zgłoszone tylko instalacje wentylacji wycenione na kwotę [...] netto. Strony umowy w dniu [...] sporządziły notatkę służbową podpisaną przez Z. K. (wspólnika s.c. A) i M. H. (Kierownika Kontraktu, reprezentującego firmę B Sp z o.o.), w której ustalono, iż firma B Sp. z o.o. nie przejmuje części robót instalacyjnych w związku z ich niedokończeniem, brakiem pełnej dokumentacji powykonawczej (w tym koniecznych prób i sprawdzeń), przyjmuje wystawione przez firmę A faktury korygujące nr [...], [...], [...], pozostałe materiały instalacyjne nie przekazane protokołem i nie przyjęte przez B Sp z o.o. stanowią własność firmy A.

Spółka cywilna A wystawiła dla nabywcy B Sp. z o.o. następujące faktury korygujące VAT (przyjęte i podpisane przez kontrahenta w dniu [...]):

– [...] z dnia [...] do faktury nr [...] z dnia [...], wartość korekty [...], kwota podatku VAT [...], ujęta przez podatnika w rejestrze faktur korygujących za lipiec 2002 r.,

– [...] z dnia [...] do faktury nr [...] z dnia [...], wartość korekty [...], kwota podatku VAT [...], ujęta przez podatnika w rejestrze faktur korygujących za wrzesień 2002 r.,

– [...] z dnia [...] do faktury nr [...] z dnia [...], wartość korekty [...], kwota podatku VAT [...], ujęta przez podatnika w rejestrze faktur korygujących za wrzesień 2002 r.

W dokumentacji spółki B nie odnaleziono żadnych faktur korygujących, nie znaleziono również żadnej dokumentacji potwierdzającej dokonanie zapłaty na rzecz spółki A D. K. Ustalono także, iż na liście wierzytelności ustalonej w postępowaniu upadłościowym B Sp. z o.o. w upadłości (sygn. akt: [...]) nie figuruje wierzytelność spółki cywilnej A , Z. K. i D. L.-K., podmiot ten nie dokonał zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym Spółki B . Z wyjaśnień podatnika złożonych w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego przez organ podatkowy I instancji wynikało, iż spółka cywilna A nie zgłaszała swoich wierzytelności wobec upadłej spółki B Sp. z o.o., ponieważ w czasie rozpoczęcia postępowania układowego takich wierzytelności nie posiadała. Po zbilansowaniu wystawionych faktur i faktur korygujących spółka A nie posiadała wierzytelności wobec Spółki B i w związku z tym nie było podstaw do zgłaszania wierzytelności.

Przesłuchany w sprawie świadek – M. U. Z. (pełniąca funkcję inspektora nadzoru budowlanego) zeznała, że w zakresie procentowym, wymienionym w protokołach prace zostały wykonane, lecz nie zapłacone wykonawcy Ponieważ wykonawca - spółka cywilna A - nie zakończyła robót budowlanych, nie miała obowiązku sporządzania dokumentacji powykonawczej. Świadek zeznała także, że instalacje zostały zakończone przez wykonawcę wskazanego przez Spółkę C. Ponadto potwierdziła, że protokoły sporządzane były na podstawie szacunkowego, procentowego zawansowania robót dla celów wystawienia faktury przejściowej, nie było żadnych odbiorów końcowych ponieważ instalacje nie były kompleksowo zakończone, ani pod względem technicznym ani jakościowym, a wykonanie w 100% instalacji deszczowej odwodnienia powierzchni garaży oznaczało wykonanie w 100% pewnego odcinka instalacji, która miała być wykonana przez spółkę A, kompleksowy zakres robót instalacji nie został zakończony z uwagi na brak odbioru końcowego, instalacje nie były zakończone w całości, nie spełniały wymogów i nie mogły być oddane do eksploatacji, ponieważ nie można było podać mediów zasilających tę instalację, co było warunkiem oddania budynku do użytkowania.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego uznał, iż w rozpatrywanej sprawie usługa została częściowo wykonana i powinna podlegać opodatkowaniu. Wystawienie korygujących faktur VAT przez spółkę cywilną organ podatkowy I instancji uznał za niezgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27 z 2002 r., poz. 268 z późn. zm.) i stwierdził, że zerwanie umowy spowodowane brakiem zapłaty za bezspornie wykonane do dnia [...] prace, nie jest przesłanką upoważniającą do wystawienia faktur korygujących, które to przesłanki zostały wymienione w § 41 ust. 1 oraz § 42 ust. 1 ww. rozporządzenia. Zatem - jak stwierdził organ podatkowy I instancji - ujęcie przedmiotowych faktur korygujących w rejestrze sprzedaży oraz w rozliczeniach dla podatku od towarów i usług sporządzonych za lipiec i wrzesień 2002 r. spowodowało zaniżenie obrotu oraz kwoty podatku należnego za ww. okresy (według stawki 7%).

Organ podatkowy I instancji ustalił, iż Spółka cywilna A Z. K., D. L.-K. nie dokonała zapłaty zobowiązania w podatku od towarów i usług, które stało się zaległością podatkową (art. 51 §1 Ordynacji podatkowej). W związku z istnieniem zaległości podatkowych zlikwidowanej z dniem [...] spółki cywilnej, na podstawie art. 115 § 2 Ordynacji podatkowej Pan Z. K. i Pani D. L.-K. jako byli wspólnicy spółki cywilnej odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości spółki wynikające z jej działalności, a także za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych.

W odwołaniu od tej decyzji Strona zarzuciła, iż zawarte w decyzji twierdzenie dotyczące powodów wystawienia faktur korygujących (tj. braku zapłaty za wykonanie usług) jest nieprawdziwe, gdyż żadna instalacja nie została wykonana i nie mogła zostać przekazana Zamawiającemu. Odwołujący się argumentuje również, iż nie zostały sporządzone protokoły częściowego wykonania prac, natomiast dokument, na podstawie którego wystawiono faktury, nazywany "Protokołem Odbioru Wykonanych Robót", zdaniem odwołującego się, był jedynie protokołem "przejściowym" i pełnił służebną rolę w stosunku do faktury (jako jej załącznik), nie stanowił samodzielnego dokumentu potwierdzającego jakość wykonanych robót do czasu odbioru końcowego. Dalej strona wywodzi, iż z uwagi na obowiązujący harmonogram robót, niemożliwe było wykonanie jakiegokolwiek etapu robót, a fakturowanie (szacunkowe) miało charakter zaliczkowy. Strona odwołująca się stwierdza, iż usługą jest całe zadanie (wykonane, odebrane i przekazane do użytkowania), a w tym znaczeniu (jak również w rozumieniu przepisów prawa budowlanego) nie doszło do wykonania usługi.

Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jego ocenie, z materiału dowodowego wynika bowiem jednoznacznie, iż odwołujący się wykonał pewien zakres prac stanowiących część usługi będącej przedmiotem zawartej umowy. Wykonanie przedmiotowych prac jest potwierdzone trzema istniejącymi Protokołami Zaawansowania Robót, które zostały podpisane w dniach [...], [...], [...], przez przedstawiciela Inwestora - Panią U. Z. (inspektora nadzoru), przedstawiciela Generalnego Wykonawcy – M. H. oraz (w przypadku protokołów z dnia [...] i [...]) przedstawiciela podwykonawcy — Pana P. K. Z treści tych protokołów wynika, iż komisja w wymienionym składzie potwierdziła zakres wykonanych robót objętych protokołem i zgodność z zapisami w księdze obmiaru, a także dokonała odbioru robót wymienionych w protokole. Okoliczności te zostały również potwierdzone w zeznaniach świadka U. Z., zatem fakt częściowego wykonania robót jest w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej bezsporny. Faktury za te prace zostały przez adresata przyjęte, a dane w nich zawarte nie były kwestionowane przez nabywcę usług.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, również częściowo wykonana usługa budowlana rodzi powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 8b pkt 2 lit. d) w związku z ust. 8c ustawy o podatku od towarów i usług, które stanowią o powstaniu obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usług, również w przypadku usług wykonywanych częściowo, których odbiór dokonywany jest na podstawie protokołów zdawczo - odbiorczych. Przepisy prawa podatkowego nie formułują jednak takiego warunku, iż protokół zdawczo-odbiorczy winien dokumentować zamknięty etap robót, pozwalający uznać zakres wykonanych robót za pewną całość. Jedyną przesłanką i warunkiem uzasadniającym zastosowanie tego szczególnego przepisu jest sam fakt odbioru części prac potwierdzony stosownym protokołem - co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. W związku z powyższym wystawienie przez stronę faktur korygujących, zmniejszających wartość podstawy opodatkowania w związku z zerwaniem umowy (w sytuacji gdy część robót została faktycznie wykonana) jest nieprawidłowe, gdyż przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2002 r. Nr 27, poz. 268 ze zm.) nie wskazują na możliwość wystawienia faktury korygującej w takiej sytuacji. Opisana sytuacja skutkować może dochodzeniem w postępowaniu sądowym roszczeń w stosunku do zlecającego, w związku z nie uiszczeniem należności za wykonanie usługi, w żadnym jednak razie nie niweluje obrotu dokonanego pomiędzy stronami.

Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym, zgodnie z którym Obrotem (z zastrzeżeniem art. 16 i 17) jest kwota należna z tytułu sprzedaży towarów (świadczenia usług), pomniejszona o kwotę należnego podatku. Stosownie do ust. 2 tego artykułu, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów oraz zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Wywodził także, że przypadki, których zaistnienie uprawnia podatnika do wystawienia faktury korygującej wskazane zostały przez prawodawcę w § 41 i 42 ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Są to mianowicie: udzielenie rabatów określonych w art. 15 ust. 2 ustawy po wystawieniu faktury, zwrot sprzedawcy towarów oraz zwrot nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, zwrot nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat podlegających opodatkowaniu, podwyższenie ceny po wystawieniu faktury, stwierdzenie pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Żaden z tych przepisów nie wskazuje na możliwość wystawienia faktur korygujących, zmniejszających wartość podstawy opodatkowania w związku z zerwaniem umowy, w sytuacji gdy część robót została wykonana (jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie). Odwołujący się nie wskazał bowiem istnienia żadnych dowodów (dokumentacji, korespondencji między stronami umowy), które pozwoliłyby przyjąć tezę, iż rzeczywisty powód dokonania korekty obrotu był inny niż wskazany w spornej decyzji, i który spełniałby którąkolwiek z przesłanek wyżej wymienionych, uprawniających do dokonania korekty obrotu i wystawienia faktury korygującej. Gdyby nawet przyjąć, że istotnie przyczyną korekty było "zweryfikowanie" rzeczywiście wykonanego zakresu prac, to w ramach toczącego się postępowania nie stwierdzono istnienia dokumentów (takich dowodów nie przedłożył także podatnik), na podstawie których nastąpiło ustalenie okoliczności uzasadniających zmniejszenie obrotu w kwotach wynikających z faktur korygujących.

W skardze na tą decyzję skarżący podtrzymali wcześniejszą argumentację, podnosząc, że dokonane odbiory miały charakter odbiorów przejściowych dokonywanych dla celów fakturowania. Zdaniem strony nie można dokonać odbioru określonego procentu wykonanej usługi, gdyż zawsze dokonuje się odbioru całej usługi lub jej zamkniętego etapu. Zdaniem skarżących spółka miał prawo wystawić faktury korygujące zgodnie z § 41 § 42 rozporządzenia Ministra Finansów. W myśl tych przepisów wystawione faktury dotyczyły zaliczek na poczet usługi.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W sprawie bowiem zaistniały podstawy wymienione w art. 145 § 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uzasadniające usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, w szczególności wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Jest poza sporem, że kluczowe znaczenie dla każdego postępowania ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, tylko bowiem w takim przypadku możliwe jest prawidłowe ustalenie zakresu praw i obowiązków strony takiego postępowania.

Przypomnieć w związku z tym trzeba, że zgodnie z treścią art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami) w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis wyraża zasadę prawdy obiektywnej, będącej bez wątpienia naczelną zasadą postępowania podatkowego. Trzeba zaś pamiętać, że zasady ogólne postępowania podatkowego są integralną częścią przepisów regulujących procedurę podatkową i są dla organu podatkowego wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury, przy czym, jak podkreślono w orzecznictwie i literaturze przedmiotu, art. 122 Ordynacji podatkowej (dawniej art. 7 K.p.a.) jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 1982 r., sygn. akt I SA 258/82, Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego 1982, nr 1, poz. 54; por. również J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski: Polskie postępowanie administracyjne, Warszawa 1993, str. 126). Wykładnia ta, dotycząca art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, bez wątpienia zachowuje swoją aktualność także w świetle regulacji zawartej w art. 122 Ordynacji podatkowej.

Odnosząc dotychczasowe spostrzeżenia do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zdaniem Sądu, organy podatkowe obu instancji nie uczyniły zadość obowiązkom ciążącym na nich z mocy powołanego przepisu. W szczególności nie wyjaśniły w sposób dostateczny czy usługa została przez skarżących wykonana i przekazana zamawiającemu.

Kwestie powstania obowiązku podatkowego regulował art. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.)zwana dalej ustawą o VAT. Zgodnie z ust. 8b pkt 2 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstawał z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usług: budowlanych lub budowlano-montażowych. Zgodnie zaś z ust. 8c przepis ust. 8b pkt 2 lit. d) stosuje się również do usług wykonywanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

W sprawie jest niesporne, iż skarżący – pomimo wystawienia faktur – zapłaty nie otrzymał. Aby więc mówić o powstaniu obowiązku podatkowego należy ustalić, czy usługa została wykonana, czyli zrealizowana zgodnie z umową lub, czy jakaś część usługi została zamawiającemu przekazana. Zapis ust. 8c art. 6 ustawy o VAT wyraźnie bowiem wskazuje, że chodzi w nim o takie wykonanie usługi, której efekt może być przekazany do dyspozycji usługobiorcy. Wbrew poglądowi wyrażonemu przez Dyrektora Izby Skarbowej w przepisie tym nie chodzi o "jakikolwiek" protokół odbioru, np. potwierdzający jakość lub zaawansowanie prac, ale o "protokół zdawczo- odbiorczy" czyli taki, w wyniku którego na usługobiorcę przechodzi władnie efektem usług.

O tym czy efekt usługi może być w całości lub w części przekazany usługobiorcy decydują stosunki umowne między stronami a w szczególności przedmiot zamówienia i charakter łączącej strony umowy. Konieczne jest więc ustalenie czy przedmiot umowy daje się podzielić na takie części, które odrębnie – bez wykonania całości usługi - mogły być oddane we władanie zamawiającemu. Podstawowym kryterium oceny winna być analiza charakteru wykonywanych usług z punktu widzenie tego, czy usługodawca miał tylko wykonać umówione czynności, czy też osiągnąć umówiony efekt i w którym momencie ten efekt jest z punktu widzenia zamawiającego osiągnięty.

Ponieważ organy skarbowe obu instancji ograniczyły się do stwierdzenia, że prowadzone przez skarżącego prace były odebrane pod względem zaawansowania i jakości, nie poczyniły zaś żadnych ustaleń co do charakteru tych robót ,zgodnie z wyżej wskazanymi kryteriami, nie można uznać, że należycie został ustalony stan faktyczny.

Ustalając stan faktyczny organy winny rozważyć czy – ze względu na przedmiot umowy- zamówione prace mogły być przekazane zamawiającemu częściowo oraz jakie skutki dla możliwości przekazania zamawiającemu przedmiotu umowy ma odstąpienie od umowy, z uwzględnieniem regulacji art. 395, 492, 493 i 494 KC. W szczególności należy ustalić czy protokoły zaawansowania robót były tożsame z protokołami zdawczo – odbiorczymi. Ocenić należy też – z uwzględnieniem ustaleń poczynionych przez sądy powszechne- jaki były wzajemne roszczenia pomiędzy skarżącymi zamawiającym i inwestorem, wynikające z odstąpienia od umowy.

Dopiero ustalenie, czy po stronie skarżącego w ogóle powstał obowiązek podatkowy i czy faktury były przez niego wystawione prawidłowo, umożliwia dalsze rozważania o możliwości korekty. Wobec nie ustalenia stanu faktycznego, przedwczesne jest więc dokonywanie oceny prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Reasumując, na skutek naruszenia przepisów o postępowaniu w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy organy wydały decyzje niezgodne z prawem. Zaistniały zatem przesłanki wymienione w art. 145 § 1 lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające usunięcie zaskarżonych decyzji z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w wypadku uchylenia decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka, czy i w jakim zakresie może ona być wykonywana.

Uwzględnienie skargi zobowiązuje Wojewódzki Sąd Administracyjny do zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania (art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tej sprawie poniesione przez skarżących koszty odpowiadały wysokości wpisu od skargi.