Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 520/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3,  art. 58 par. 1 pkt 6 w zw.  art. 52 par. 3 oraz  art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 520/08 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 czerwca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec, NSA Józef Michaldo, Asesor WSA Maja Chodacka (spr), Protokolant: Iwona Sadowska-Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2008r., sprawy ze skargi [..] Ośrodka Sportu w W. - [...] w Z., na decyzję Burmistrza Miasta, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie interpretacji przepisów co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w podatku od nieruchomości, postanawia: - s k a r g ę o d r z u c i ć -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2008r. Strona Skarżąca wniosła skargę na indywidualną interpretację podatkową Burmistrza Miasta z dnia [...]nr[...]

Interpretacja niniejsza została wydana na podstawie art. 14j § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i w końcowej części zawierała pouczenie, iż na wydaną interpretację służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Burmistrza Miasta.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego uregulowany został m.in. w art. 52 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a.).

Art. 52 § 3 p.p.s.a. zawiera właśnie wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W myśl powołanego przepisu skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (a więc również na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W powyższych przepisach ustawodawca określił zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż interpretacja indywidualna wydana przez właściwy organ samorządu terytorialnego na podstawie art. 14j ustawy Ordynacja podatkowa podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., po spełnieniu warunku określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie, na skutek błędnego pouczenia dokonanego przez Burmistrza Miasta, Strona Skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa od razu decydując się na wniesienie skargi. W opinii Sądu zaistniała zatem przesłanka uznania skargi za niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. art. 52 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.