Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3558/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9,  art. 58 par. 1-3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Sędziowie sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka, sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej: Naczelnik US) postanowieniem z [...] maja 2017 r. zwolnił spod egzekucji wierzytelność pieniężną przypadającą A. M. (dalej: skarżący lub strona) od H. sp. z o.o., zwolnił spod egzekucji środki finansowe przelewane przez powyższą spółkę na rachunek bankowy prowadzony dla skarżącego przez C. S.A. oraz odmówił zwolnienia spod egzekucji wierzytelności pieniężnej w pozostałym zakresie, zajętej w H. sp. z o.o.

Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu 22 maja 2017 r.

Strona 30 maja 2017 r. wniosła zażalenie na to postanowienie, które złożyła osobiście w Urzędzie Skarbowym W. (pismo opatrzone datą 29 maja 2017 r.).

Postanowieniem z [...] czerwca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IAS lub organ odwoławczy) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnik US z [...] maja 2017 r.

Pismem z 13 lipca 2017 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie Naczelnika US.

W uzasadnieniu wskazał, że jednodniowe uchybienie terminowi do złożenia zażalenia spowodowane było awarią automatu do nadawania przesyłek poleconych w placówce pocztowej w godzinach późnowieczornych. W związku z powyższym następnego dnia w godzinach porannych, złożył to zażalenie osobiście w Urzędzie Skarbowym W., zakładając że w ten sposób dopełnił terminu do złożenia tego środka zaskarżenia.

Ponadto strona podniosła, że do czasu otrzymania postanowienia Dyrektora IAS z [...] czerwca 2017 r. nie miała świadomości, że wraz z zażaleniem należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia, jak również nie wiedziała o konsekwencjach niezłożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor IAS odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika US z [...] maja 2017 r.

Organ odwoławczy powołał się na art. 58 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm, dalej: k.p.a.), który dotyczy przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Odnosząc się do tych przesłanek ustalił, że postanowienie Naczelnika US z [...] maja 2017 r. zostało doręczone stronie 22 maja 2017 r. Siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upłynął 29 maja 2017 r. Strona zaś wniosła zażalenie 30 maja 2017 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia strona zawarła w piśmie z 13 lipca 2017 r. wskazując, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia nastąpiło z uwagi na awarię automatu do nadawania listów poleconych, z którego chciała skorzystać 29 maja 2017 r. w późnych godzinach wieczornych.

Organ odwoławczy przyjął, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należy liczyć od 30 maja 2017 r., tego bowiem dnia skarżący, nie czekając na usunięcie awarii automatu, złożył osobiście w siedzibie urzędu zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji.

Nadto Dyrektor IAS zauważył, że z treści wniosku z 13 lipca 2017 r. wynikało, iż strona składając zażalenie bezpośrednio w urzędzie, rano 30 maja 2017 r. uchybiła terminowi. Pomimo tej sytuacji, pismem tym nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego organ odwoławczy przyjął, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu w ustawowym terminie, czego wymaga art. 58 k.p.a.

W ocenie Dyrektora IAS w rozpoznawanej sprawie nie została także spełniona przesłanka uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

Organ odwoławczy w tej kwestii zważył, że awaria automatu do nadawania listów poleconych nie jest wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Strona bowiem nie wykazała że podjęła wszelkie starania, jakich można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zgodnie z ustaleniami organu, z informacji na stronie internetowej P. wynikało, że w W. jest 15 tego typu automatów, tak więc skarżący mógł skorzystać z innego automatu służącego do nadawania listów bądź nadać list na P.. Strona zatem nie przedstawiła okoliczności przemawiających za brakiem winy w uchybieniu terminowi, które miałyby wyjątkowy i szczególny charakter i byłyby od niej niezależne.

W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika US, a to ze względu na brak kumulatywnego spełnienia obligatoryjnych przesłanek wymienionych w art. 58 k.p.a.

Na powyższe postanowienie Dyrektora IAS strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się:

1. uchylenia postanowienia Dyrektora IAS z [...] sierpnia 2017 r.;

2. uchylenia postanowienia Naczelnika US w części dotyczącej odmowy zastosowania art. 833 § 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm., dalej: k.p.c.), jak i części określającej wysokość kwoty zwolnienia;

3. zwrotu niesłusznie pobranych kwot wraz z odsetkami przez Naczelnika US oraz uznanie za bezprawne ignorowanie art. 833 § 2 k.p.c.;

4. wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec osób naruszających podstawowe przepisy - normy - zasady obowiązujące pracowników Administracji Państwowej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Urząd Skarbowy nie uwzględnił art. 833 § 2 k.p.c. w toczącym się powstępowaniu dotyczącym egzekucji z wynagrodzenia będącego świadczeniem powtarzającym, wynikającym z umowy zawartej 1 lutego 2017 r. pomiędzy stroną a H. Sp. z o.o. na okres siedmiu miesięcy (tj. do 31 sierpnia 2017r.). Przez cały okres trwania umowy Urząd przejął łącznie 56.490,30 zł co zdaniem strony spowodowało bezprawne pozbawienie jej możliwości dysponowania kwotą 24.149.95 zł, niezbędną chociażby do regulowania zobowiązań podatkowych.

Skarżący argumentował, że do czasu otrzymania postanowienia Dyrektora IAS z [...] czerwca 2017 r., tj. do 6 lipca 2017 r. nie miał świadomości o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, ani o konsekwencjach zaniechania złożenia takiego wniosku. W związku z powyższym, w jego przypadku, termin do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika US zaczął biec od 6 lipca 2017 r.

Ponadto zdaniem strony Dyrektoa IAS bezpodstawnie i w sposób nieuzasadniony powoływał się w zaskarżonym postanowieniu na strony internetowe P. lub też P. jako alternatywę dla niedziałającego automatu do nadawania listów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Dyrektora IAS z [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na podstawienie Naczelnika US z [...] maja 2017 r. w sprawie odmowy zwolnienia spod egzekucji.

Stosownie do art. 17 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2017.1201; dalej jako: u.p.e.a.), na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienie, służy zażalenie jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

Zgodnie z art 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

I tak, w myśl art. art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., powyższy termin do wniesienia zażalenia uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 t.j.).

Bezsporne w sprawie pozostawało, że postanowienie organu pierwszej instancji z [...] maja 2017 r. zostało stronie doręczone 22 maja 2017 r., natomiast zażalenie na to postanowienia skarżący wniósł [...] maja 2017 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu do złożenia tego środka zaskarżenia.

Postanowieniem z [...] czerwca 2017 r. Dyrektor IAS stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie to doręczono skarżącemu 6 lipca 2017 r. (k.268 akt administracyjnych). Natomiast pismem z 13 lipca 2017 r. (data nadania pisma) strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika US z [...] maja 2017 r.

Przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w toku postępowania administracyjnego zostały zawarte w art. 58 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3).

Z powyższego wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest łączne spełnienie czterech przesłanek, co oznacza, że niespełnienie choćby jednej z nich skutkować powinno odmową przywrócenia terminu. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przez zainteresowanego z wnioskiem o przywrócenie terminu, po drugie jednoczesne – wraz z tym wnioskiem - dopełnienie czynności, której się nie dopełniło w terminie. Po trzecie, we wniosku należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. I po czwarte, prośbę o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W judykaturze na tle problematyki dotyczącej przywrócenia terminu ugruntowało się jednolite stanowisko, które sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową skargę w pełni podziela, że przy ocenie braku winy organ powinien przyjmować obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy strony zachodzi tylko wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, zatem przeszkoda miała charakter przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się przykładowo przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Inne okoliczności, nawet takie jak zwolnienie lekarskie od pracy, czy wyjazd z miejsca zamieszkania nie uprawdopodabniają, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej (por. np. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Bydgoszczy z 24 kwietnia 2018 r. II SA/Bd 1310/17; Krakowie z 20 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1209/13 r.; Olsztynie z 11 września 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 583/14; w Warszawie w z 5 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2519/12 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA).

W orzecznictwie zgodnie także zwraca się uwagę, że nie jest wymagane udowodnienie braku winy, wystarczające jest uprawdopodobnienie tej okoliczności. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Nie oznacza zatem udowodnienia braku winy, ale wskazanie z dużym stopniem prawdopodobieństwa, że dana czynność w określonym przez przepisy prawa czasie nie mogła zostać dokonana z przyczyn nieleżących po stronie zainteresowanego (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w: Łodzi z 23 października 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 573/14; Rzeszowie z 25 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 459/14, CBOSA).

Odnosząc powyższe zasady do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy sąd w pełni podzielił stanowisko organu orzekającego, iż w okolicznościach tej sprawy nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji.

Bezspornym pozostawało, że postanowienie Naczelnika US z [...] maja 2017 r. zostało doręczone stronie 22 maja 2017 r. Siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upłynął zatem 29 maja 2017 r. Skarżący wniósł natomiast zażalenie 30 maja 2017 r. Niewątpliwie powyższy środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu.

O przywrócenie terminu strona wystąpiła pismem z 13 lipca 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, pismo i kopert ak.269 akt administracyjnych). Z treści tego wniosku wynikało, że skarżący składając zażalenie bezpośrednio w urzędzie, następnego dnia rano, tj. 30 maja 2017 r. miał wiedzę, że uchybił terminowi. Pomimo powyższego strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania wskazywanej przeszkody (od 30 maja 2017 r.). Strona podniosła, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia nastąpiło z uwagi na awarię automatu do nadawania listów poleconych, z którego zamierzała skorzystać 29 maja 2017 r. w późnych godzinach wieczornych.

Zdaniem sądu bak było jakichkolwiek podstaw aby wywieść wniosek, że pismo skarżącego z 30 maja 2017 r. (zażalenie - pismo opatrzone datą 29 maja 2017 r.) stanowiło wniosek o przywrócenie terminu (pismo k.265 akt administracyjnych)

Treść powyższego pisma jednoznacznie wskazywała, że stanowiło ono zażalenie na postanowienie Naczelnika US. Organ zatem nie miał podstaw aby zwracać się do strony o doprecyzowanie charakteru powyższego pisma. Nie miał podstaw aby pismo to potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

Prawidłowo zatem organ przyjął, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należało liczyć od 30 maja 2017 r., kiedy to skarżący nie czekając na usunięcie awarii automatu złożył osobiście w siedzibie urzędu zażalenie na wyżej wymienione postanowienie organu pierwszej instancji. W konsekwencji termin na wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął 5 czerwca 2017 r. Niezasadnie zatem strona podniosła, ze termin ten należało liczyć w tym przypadku od 6 lipca 2017r. (daty doręczenia jej postanowienia stwierdzającego uchybienie do wniesienia zażalenia).

Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji uchybienia przez stronę terminu do wniesienia zażalenia (innego środka zaskarżenia), na organie administracji prowadzącym postępowanie administracyjne nie spoczywa obowiązek informowania strony o możliwości złożenia, uregulowanego w art. 58 k.p.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W Kodeksie postępowania administracyjnego, tak jak w ustawie – postępowanie egzekucyjne w administracji, brak jest bowiem przepisu, który nakładałby na organ administracji obowiązek informowania stron o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w sytuacji gdy zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 16 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1004/16 (CBOSA) zwrócił uwagę, że orzecznictwie wyrażono pogląd, zgodnie z którym obowiązku pouczenia o trybie składania wniosku o przywrócenie terminu nie można uznać za niezbędny, jeżeli strona nie zwraca się do organu o udzielenie informacji w tym zakresie, gdyż organ w takiej sytuacji nie ma podstaw do przyjęcia, że wyjaśnienie to jest niezbędnym wyjaśnieniem, o którym mowa w art. 9 k.p.a. (np. wyroki NSA: z 26 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 2028/97 LEX nr 48735; z 22 października 2002 r. sygn. akt II SSA 1327/02 LEX nr 126767).

Ponadto z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że określony w art. 9 k.p.a. obowiązek doznaje uszczegółowienia w przepisach zobowiązujących organ do informowania z urzędu strony o środkach zaskarżenia rozstrzygnięć wydawanych w toku postępowania. W zakresie pozostałych środków prawnych przysługujących stronie można uznać istnienie obowiązku informowania o tych środkach, ale na wniosek strony. Zatem organ administracji zobowiązany jest udzielić stronie informacji o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu jedynie w odpowiedzi na jej wniosek o udzielenie takiej informacji.

Ustosunkowując się zatem do zarzutu skarżącego dotyczące braku świadomości o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy odnieść się do art. 9 k.p.a., w którym sformułowano tzw. zasadę należytego informowania stron. Z treści tego przepisu wynika, że organ administracji jest zobowiązany udzielać stronie jedynie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (por. wyrok NSA z 28 września 2006 r., sygn. akt I OSK 374/06, CBOSA).

Zaznaczyć więc należy, że wniosek o przywrócenie terminu nie jest środkiem zaskarżenia, o którym organ administracji obowiązany jest informować strony z urzędu z chwilą wpływu zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu. (por. także prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 26 czerwca 2006 r. III SA/Wa 1076/06, CBOSA).

Powyższe stanowisko wyrażone w powołanych orzeczeniach sąd pierwszej instancji podziela w całości.

W przepisach powołanych powyżej ustaw, regulujących wydawanie postanowień brak jest normy nakazującej zawarcie w uzasadnieniu postanowienia pouczenia o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wobec tego zdaniem sądu należało stwierdzić, że z woli ustawodawcy zasada informowania w procesie wydawania postanowień realizowana jest wyłącznie przez zamieszczenie w treści postanowienia pouczenia o środkach jego zaskarżenia, natomiast realizacja tej zasady nie obejmuje obowiązku umieszczania przez organ w decyzji pouczenia w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Z tego względu zarzut strony o braku wiedzy co do możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie stanowił podstawy do stwierdzenia uchybienia przez organ przepisów prawa.

Z powyższego stanu sprawy wynikało, że nie została wypełniona jedna z przesłanek zawartych w art. 58 k.p.a.

W sprawie także Dyrektor IAS prawidłowo przyjął, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Przywołane przez skarżącego okoliczności uchybienia terminu niewątpliwie nie mogły zostać ocenione jako nagłe i zupełnie od niego niezależne. Nie można wreszcie z całą stanowczością stwierdzić, że były to takie przeszkody, których strona nie mogła pokonać nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i dołożeniu należytej staranności.

Podzielić należy argumentację organu, że ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu, nie ograniczała się do ustalenia, czy twierdzenia skarżącego o braku możliwości wysłania zażalenia w terminie z powodu awarii automatu do nadawania listów były wiarygodne. Należy bowiem uwzględnić również to, czy wskazana przyczyna uchybienia terminowi stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zobowiązany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminowi.

W tym zakresie prawidłowo organ uwzględnił, że w W. jest 15 automatów do nadawania listów. Strona zatem miała możliwość aby skorzystać z innego automatu w celu terminowego nadania pisma zawierającego zażalenie, mogła też nadać list na P. w W.. Strona nie podała nawet żadnych okoliczności wskazujących na to, że nie była w stanie przemieścić się do innego automatu, bądź też 29 maja 2017 r. dotrzeć na P..

Okoliczności uzasadniające brak winy strony w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i szczególny i być niezależne od wnioskodawcy. Takie zaś okoliczności, co słusznie stwierdził Dyrektor IAS, w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Z całą pewnością zaś nie zostały one przez stronę uprawdopodobnione.

Prawidłowo organ przyjął, że awaria automatu do nadawania listów poleconych nie jest wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu.

Strona nie uprawdopodobniła, że podjęła wszelkie starania, jakich można wymagać od osoby dbającej należycie o własne interesy. O braku winy w niedokonaniu w ustawowym terminie określonej czynności można mówić tylko w razie uprawdopodobnienia przez stronę, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia.

Strona wreszcie nie uprawdopodobniła, że automat do nadawania listów z którego zamierzała wysłać 29 maja 2017 r. zażalenie uległ w godzinach wieczornych awarii.

W ocenie sądu pierwszej instancji, w świetle powołanego powyżej orzecznictwa dotyczącego przesłanek przywrócenia terminu, uznać należało, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego. W sprawie nie zostały spełnione kumulatywnie (łącznie) przesłanki z art. 58 k.p.a., warunkujące uwzględnienie tego wniosku.

W tym stanie sprawy należało przyjąć, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.