Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 474/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 45cd ust. 2 i 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1128
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu [...] października 2022 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] w stosunku do A. M. W. J. (dalej "skarżąca"), obejmujący należność w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2020 w kwocie [...]zł. Odpis tytułu doręczono skarżącej 4.11.2021 r.

Skarżąca wniosła zarzuty, w których kwestionuje istnienie zaległości podatkowej, tj. zarzut z art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479), dalej "u.p.e.a.".

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. (organ I instancji) wydał w dniu 15 marca 2022 r. postanowienie nr [...], w którym oddalił zarzut skarżącej.

Organ I instancji podał, że obowiązek składania zeznań podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wynika z art. 45 ustawy z dnia 26 stycznia 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), dalej "u.p.d.o.f.". Organ I instancji przywołał również treść art. 45cd u.p.d.o.f. i wskazał, że konsekwencją przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe tworzy dla podatników obowiązek uiszczenia podatku, a dla organu podatkowego – uprawnienie i obowiązek żądania zapłaty, jej przyjęcia lub egzekwowania należnej sumy. Organ I instancji podał, że egzekwowany obowiązek od skarżącej wynikał z zeznania podatkowego PIT-37 za 2020 r. Wobec braku wpłaty podatku w wysokości [...] zł, określonego w tym zeznaniu, organ przystąpił do egzekucji ww. zobowiązania podatkowego. Organ I instancji podał, że wystawił upomnienie, które skarżąca odebrała w dniu 20.09.2021 r., a następnie przedmiotowy tytuł wykonawczy. Organ I instancji wskazał, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było zgodne z prawem.

Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (organ odwoławczy) wydał

w dniu 16 maja 2022 r. postanowienie nr [...], w którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść art. 33 § 1 i § 2 u.p.e.a., art. 45cd ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. Organ odwoławczy podał, że przesłanki stanowiące podstawę zarzutów stanowią katalog zamknięty. Skarżąca wniosła zarzut nieistnienia obowiązku. Organ odwoławczy wskazał, że zarzut ten był niezasadny, gdyż w stosunku do skarżącej obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. powstał i na skutek braku zapłaty podatku przekształcił się w zaległość podatkową, która obecnie podlega egzekucji administracyjnej.

Skarżąca złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której nie podziela stanowiska organu odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie 3 sędziów na podstawie art. podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:

Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a, zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Stosownie do art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:

1) nieistnienie obowiązku;

2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:

a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3) błąd co do zobowiązanego;

4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;

6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:

a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;

c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Przesłanki stanowiące podstawę wniesienia zarzutów stanowią katalog zamknięty.

Podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być zatem wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w tym przepisie, a nie jakiekolwiek inne przyczyny. Skarżąca wniosła zarzut nieistnienia obowiązku.

Pojęcie nieistnienia obowiązku oznacza przede wszystkim sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, np. z mocy prawa, albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też taka decyzja została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie, bądź też obowiązek podlegający egzekucji wygasł w związku

z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie, lecz przed rozpatrzeniem zarzutów.

Jak wynikało z akt, w oparciu o przekazane przez płatników informacje sporządzone zostało dla skarżącej przez organ zeznanie roczne PIT-37 za 2020 r. w formie elektronicznej. Było to zgodne z przepisami u.p.d.o.f. Skarżąca mogła zaakceptować elektronicznie ww. zeznanie lub je odrzucić i złożyć zeznanie roczne (art. 45cd ust. 2

i 3). Jednak skarżąca z tych możliwości nie skorzystała. Na zasadach określonych

w art. 45cd ust. 4 u.p.d.o.f. doszło więc do automatycznej akceptacji zeznania podatkowego PIT-37 za 2020 r. w wersji udostępnionej skarżącej wcześniej za pośrednictwem portalu podatkowego, uwzględniającej dane wykazane w informacjach PIT-11, które jej dotyczyły. W rezultacie konsekwencją automatycznej akceptacji ww. zeznania PIT-37 za 2020 r. jest obowiązek zapłaty podatku w kwocie [...]zł. Dopóki skarżąca nie skoryguje zeznania lub organ nie wyda ostatecznej decyzji określającej

zobowiązanie podatkowe, dopóty podatek wykazany w zeznaniu jest podatkiem należnym. W piśmie z 20 maja 2021 r. (doręczonym 4.06.2021 r.) organ poinformował skarżącą o obowiązku wpłaty różnicy między podatkiem należnym a sumą zaliczek, tj. kwoty [...]zł. Skarżąca nie uregulowała ww. kwoty, zatem organ przystąpił do egzekucji administracyjnej. W stosunku do skarżącej wydano tytuł wykonawczy poprzedzony upomnieniem. Sąd uznał, że postępowanie wobec skarżącej było prowadzone zgodnie z przepisami.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.