Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 658/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art.3 § 2 pkt 4a, art.53 § 1 i § 2, art. 52 § 3 i § 4, art.86 § 1, art.88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.14b § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 25 marca 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.Ł. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia - odrzucić wniosek L.Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Jak wynika z akt sprawy, dnia 2 czerwca 2008 roku L. L. nadał w Urzędzie Pocztowym M., na adres Izby Skarbowej w W. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P., przesyłkę poleconą zawierającą skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 7 marca 2008 roku, Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W skardze zawarty jest wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia z uzasadnieniem, iż w ramach wykonywanej działalności gospodarczej skarżący sprawuje funkcję inspektora nadzoru robót mostowych poza miejscem zamieszkania i z tego powodu nie mógł osobiście odebrać pisma zaraz po jego nadejściu, wobec czego odebrała jej jego córka (posiadająca stosowne upoważnienie), a on sam odebrał pismo od córki dnia 30 maja 2008 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Jak wskazano wyżej, przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów. Akt ten wydany został, w szczególności, na podstawie art.14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm.). Akt taki może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego stosownie do art.3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa".

Z art.53 § 1 ppsa wynika, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach jednak, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się – stosownie do § 2 powołanego artykułu – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Powołany wyżej art.52 § 3 ppsa stanowi przy tym, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, że skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Przepisy ordynacji podatkowej nie przewidują środków zaskarżenia w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej (por.: przepisy rozdziału 1a działu I tej ustawy), zatem do wniesienia skargi znajduje zastosowanie powołany wyżej art.52 § 3 ppsa.

Z akt sprawy niniejszej wynika, że interpretacja, będąca przedmiotem skargi, doręczona została skarżącemu dnia 14 marca 2008r., w dniu 22 marca 2008r. wniósł on do organu, który ją wydał, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, odpowiedź na to wezwanie doręczona mu została 5 maja 2008r., zaś skarga na interpretację wniesiona została 2 czerwca 2008r. Zachowane zatem zostały warunki i terminy, o których mowa w art.52 § 3 i art.53 § 2 ppsa.

Art.86 § 1 ppsa stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z przepisu tego wynika zatem, że strona żądać może przywrócenia terminu, gdy w terminie prawem przewidzianym nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Stronie, która dokonała czynności we właściwym terminie, przedmiotowy wniosek nie przysługuje.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny.

Zgodnie z art.88 ppsa niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, co uzasadnia rozstrzygnięcie, jak na wstępie.