Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1300/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i utrzymaną w mocy decyzję I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2012 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Wojewody z dnia 11 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M.W. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta T. decyzją z [...].12.2011 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z 07.07.1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. Nr 243 z 2010r poz. 1623 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla R.J. budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu I) wraz z urządzeniami budowlanymi (studnia wraz z instalacją wodociągową, zbiornik szczelny wraz z kanalizacją, miejsca postojowe, miejsce gromadzenia odpadków stałych) na działce nr ewid. [...] położonej w K. oraz zjazdu z drogi gminnej nr ewid. [...] .

W uzasadnieniu organ podał, że 23.09.2011 r. inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji. W związku z brakami w załączonej do wniosku dokumentacji w dniu 07.11.2011 r. zostało wydane postanowienie o nałożeniu obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w terminie do 05.12.2011 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik inwestora złożył poprawiony projekt budowlany.

Następnie organ odniósł się do zastrzeżeń wniesionych przez stronę postępowanie M.W.

I tak wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru wsi K. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy K. z 23.09.2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...] ) , zmieniony uchwałą Rady Gminy K. Nr [...]z 30.10.2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...] w przypadkach szczególnych istnieje możliwość odstąpienia od wymagań określonych m.in. w § 7 ust. 2 pkt. 7, w oparciu o opinię gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury, wyrażoną na wniosek Wójta Gminy. Wójt Gminy K. w dniu 31.10.2011 r., po zasięgnięciu opinii gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury, udzielił zgody na odstępstwo dotyczące wymiaru krótszego boku projektowanego budynku. Z załącznika do w/w zgody wynika, iż zaakceptowano szerokość budynku wynoszącą 8,15 m. Starosta wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie bada zgodności zapisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego z prawem, czy też z orzecznictwem sądów administracyjnych.

Organ nie podzielił również stanowiska, iż projektant nie ma prawa poprawić projektu po upływie terminu wyznaczonego w postanowieniu.

Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego sposobu sporządzenia ekspertyzy geotechnicznej organ przytoczył treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i wskazał, że nie ma podstaw do badania sposobu wykonania ekspertyzy geotechnicznej. Została ona sporządzona przez uprawnionego geologa i on ponosi za nią odpowiedzialność. Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24.09.1998r (Dz. U. Nr 126, poz.839) w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych dokumentacja geologiczno-inżynierska jest wymagana tylko w przypadku obiektów budowlanych zaliczanych do trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych - do drugiej kategorii. Nie jest ona zatem wymagana w przypadku prostych warunków gruntowych i I kategorii geotechnicznej. Ponadto według wyjaśnień pełnomocnika inwestora, który jest jednocześnie głównym projektantem, po zapoznaniu się z treścią ekspertyzy, projektant branży konstrukcyjnej nie wniósł żadnych korekt rozwiązań projektowych, ponieważ nie było takiej konieczności. Złożone zostało również oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Sporządzony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Ściany zewnętrzne zasadniczej bryły budynku zaprojektowano z drewnianych płazów, jedynie od strony północno-zachodniej ściany budynku zaprojektowano w technologii murowanej. Pokrycie dachu przewidziano z blachy gontopodobnej. Minimalna odległość projektowanego budynku od granicy sąsiedniej zabudowanej działki budowlanej nr ewid. [...] wynosi 4,0 m, a okapu dachu od tej samej granicy 2,7m, co jest zgodne z §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Odległość projektowanego budynku do budynku położonego na działce nr ewid. [...] wynosi 19 m, co jest zgodne z § 271 ust. 2 w/w rozporządzenia. Odległość drewnianej części budynku od granicy lasu wynosi 16 m a murowanej 13,5 m, co jest zgodne z § 271 ust.8 w/w rozporządzenia. Miejsce do gromadzenia odpadów stałych spełnia wymagania § 23 ust. 3 tego samego rozporządzenia. Odległość pokryw i wylotów wentylacyjnych zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe wynosi 9,5 m od okien projektowanego budynku i ponad 4 m od najbliższej granicy działki drogowej. Według § 36 ust.2 w/w rozporządzenia odległości te powinny wynosić odpowiednio min. 5 m i min. 2 m. Dwa miejsca postojowe usytuowano zgodnie z § 19 ust. 1 pkt. 1 i ust.2 pkt. 1 w/w rozporządzenia (7,0 m od okien projektowanego budynku, dużo ponad 3 m od granicy najbliższej działki budowlanej znajdującej się po drugiej stronie drogi dojazdowej).

Informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia została przez projektanta sporządzona. Organ sprawdził posiadanie przez projektantów wymaganych uprawnień budowlanych, projektanci złożyli stosowne oświadczenia. Inwestycja nie wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto projektowana inwestycja nie będzie potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi, uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów.

Projekt budowlany spełnia zatem wymagania określone w art. 34 ust. 1,2,3, art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 1 i 4 ustawy Prawo budowlane.

Od decyzji odwołanie wniósł M.W. . Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane polegające na wydaniu decyzji w sytuacji, gdy projekt budowlany narusza ustalenia § 7 ust. 2 pkt. 7 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a naruszenie to nie zostało usunięte przez inwestora po wezwaniu organu zawartym w pkt. 11 postanowienia z 7.11.2011 r.;

- naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane polegające na wydaniu decyzji bez skutecznego wykazania przez inwestora, że projekt budowlany wykonany został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy;

- naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa polegające na zaniechaniu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i oparcie się przy wydawaniu decyzji nie na całym materiale dowodowym zabranym w sprawie, a to poprzez odmowę zbadania przez organ l instancji ekspertyzy geotechnicznej dotyczącej projektowanego budynku, której sporządzenie wymaga § 2 ust. 6 planu miejscowego.

Odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, względnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Jednocześnie wniósł o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozstrzygnięcia zgodności z prawem § 2 ust. 5 planu miejscowego K. .

Wojewoda decyzją z [...] lipca 2012 r., znak:

[...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ podał, że 9.02.2012 r. do organu odwoławczego wpłynęło zawiadomienie Prokuratury Rejonowej w Z. z 31.01.2012 r., o skierowaniu w dniu 31.01.2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na uchwałę nr [...] Rady Gminy K. z 23.09.2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru wsi K. w Gminie K . Postanowieniem z [...].05.2012 r., znak: [...] Wojewoda odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego.

Organ II instancji podniósł, że zapisy ww. § 2 ust. 5 obowiązującego planu miejscowego przewidują możliwość odstąpienia od wskazanych wymagań, określonych w zapisach planu i zdaniem Wojewody, organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają możliwości kwestionować sposobu, trybu, formy, jak i zasadności udzielonych zgód na odstępstwa na podstawie ww. przepisu planu.

W analizowanej sprawie, odstąpienie od wymagań dotyczyło zapisów § 7 ust. 2 pkt. 7a planu miejscowego - w zakresie wymogu dotyczącego wymiaru krótszego boku budynku. Organ I instancji dokonując sprawdzenia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, uznał, że krótszy bok budynku przekracza zalecony wymiar do 6,5 m w osiach ścian i wezwał inwestora, zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy do usunięcia tej nieprawidłowości. Inwestor uzyskał stosowną zgodę Wójta z 31.10.2011 r., znak[...] pismo z 22.12.2011 r. Przy czym w ocenie organu odwoławczego kwestia tego czy projekt nie spełnia rzeczywiście ww. wymogu to znaczy, czy można jednoznacznie stwierdzić, że w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym wymiar krótszego boku budynku przekracza 6,5 m w osiach ścian i czy zachodziła konieczność uzyskiwania zgody na odstępstwo w trybie § 2 ust. 5 planu miejscowego nie jest oczywista. Projektant - architekt M.G. równo w piśmie wniesionym do organu I instancji w odpowiedzi na zarzuty strony skarżącej (pismo z 21.12.2011 r.), jak i w piśmie wniesionym w toku postępowania odwoławczego (pismo z 29.05.2012 r.), stanęła na stanowisku, że opracowany projekt budowlany, w jej rozumieniu zapisów § 7 st. 2 pkt 7a planu dot. wymiaru krótszego boku ich nie narusza, a wystąpienie o udzielenie zgody na odstępstwo podyktowane było tylko zastrzeżeniami organu I instancji. Zdaniem projektanta: "Główna bryła projektowanego budynku oparta jest na rzucie prostokąta, którego krótszy bok ma szerokość 6,5 m w osiach ścian. Na tej szerokości jest rozpięty symetryczny dwupołaciowy dach budynku z przysztychami i pólszczytami o jednakowym kacie nachylenia wynoszącym 50°. W celu wzbogacenia bryły budynku, jego zasadniczy rzut został uzupełniony o dodatkowe mniejsze prostokąty, będące elementami drugorzędnymi, które w żaden sposób nie wpływają na główne parametry budynku takie jak wysokość kalenicy, wysokość okapu nad poziomem terenu czy szerokość traktu budynku. Reasumując, zaprojektowany budynek swoją formą dobrze wpisuje się w otaczający krajobraz, architekturę regionu i spełnia wszystkie wymagania obowiązującego planu miejscowego." Do pisma projektant dołączył analizę graficzną zagadnienia. Pełnomocnik odwołującego pismem z 29.06.2012 r, zakwestionował przedstawioną przez projektanta analizę i tok rozumowania, wskazując, że spełnienie wymogu, określonego § 7 ust. 2 pkt 7a ww. mpzp dla wymiaru krótszego boku budynku, odnosić wyłącznie do szerokości bocznej elewacji południowej w osiach B-E, czyli przy interpretacji niekorzystnej dla inwestora, z pominięciem argumentów przytoczonych przez projektanta, opartych na analizie całościowej projektu, pod kątem wymagań co do formy architektonicznej. Organ odwoławczy podzielił interpretację przedstawioną przez projektanta, iż projekt nie przekracza wymiaru określonego dla krótszego boku budynku, w osiach ścian, w § 7 ust. 2 pkt. 7a. Jego zdaniem uzasadnione jest aby do oceny zgodności projektu, w tym zakresie, przyjmować wymiar 650 cm w osiach B-D. Jest to wymiar prostokąta, na którym zbudowana jest zasadnicza bryła budynku i rozpięto dach, tzw. szerokość traktu. Natomiast zgodę na odstąpienie od wymogu, uzyskaną w trybie obowiązujących zapisów § 2 ust. 5 planu miejscowego traktować, jako swego rodzaju zabezpieczenie dodatkowe wobec zastrzeżeń wniesionych przez organ administracji architektoniczno-budowlanej stopnia powiatowego - Starostę.

Organ II instancji podał, że analiza zgodności projektu budowlanego z wszystkimi pozostałymi zapisami miejscowego planu, została dokonana prawidłowo przez Starostę w uzasadnieniu jego decyzji.

W kwestii zarzutu braku skutecznego wykazania przez inwestora, że projekt został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym zaświadczeniem organ II instancji podniósł, że toku postępowania odwoławczego w dniu 26.06.2012 r., do organu odwoławczego wpłynął komplet dokumentów - kopii decyzji o uzyskaniu uprawnień oraz kopii zaświadczeń o przynależności do właściwych izb samorządu zawodowego wszystkich projektantów, którzy opracowali projekt budowlany, potwierdzonych za zgodność z oryginałem na zasadach art. 76 a § 2 kpa przez pełnomocnika inwestora radcę prawnego J.S.-S. dowody organ II instancji uznał jako dodatkowe potwierdzenie już włączonych do akt I instancji dokumentów.

Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutu naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, wobec niewyjaśnienia podnoszonych przez odwołującego zarzutów, dotyczących z jednej strony wadliwości ekspertyzy geotechnicznej (wymaganej § 2 ust. 6 mpzp) a z drugiej nieprzeprowadzenia podstępowania wyjaśniającego w kwestii czy wnioski opinii - ekspertyzy zostały uwzględnione w projekcie budowlanym, skoro powstała ona po opracowaniu projektu budowlanego. Wskazał, że w trakcie postępowania odwoławczego w dniu 10.07.2012 r., pełnomocnik inwestora przedłożył oświadczenie projektanta konstrukcji inż. P.B. .07.2012 r., którym potwierdzona została, przekazana w postępowaniu przed I instancją przez projektanta i pełnomocnika inwestora w piśmie z 21.12.2011 r. informacja, iż projektant konstrukcji zapoznał się z treścią ekspertyzy i nie wniósł żadnej korekty rozwiązań projektowych, ponieważ przyjęte rozwiązania są prawidłowe. Wojewoda wskazał, że nie posiada ani uprawnień, ani kompetencji do kwestionowania merytorycznej prawidłowości ekspertyzy czy projektu konstrukcyjnego. Nie ulega wątpliwości, że zarówno ekspertyza geotechniczna, jak i projekt konstrukcyjny dotyczą przedmiotowej inwestycji.

Organ odwoławczy podkreślił że odstąpiono od informowania stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, ponieważ przedłożone na etapie postępowania odwoławczego dokumenty stanowiły tylko potwierdzenie poprzednio wniesionych już dokumentów i wyjaśnień.

Wreszcie konkludował że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu. W rozpatrywanej sprawie nie zachodziła konieczność uzyskiwania decyzji środowiskowej. Projekt zagospodarowania jest zgodny z przepisami, w tym z warunkami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto stwierdzono, że projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które nie zostało poważone.

Zatem stwierdzono spełnienie spełnienia wymogów określonych art. 35 ust. l i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.

M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty T. , względnie uchylenia tych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że szerokość krótszego boku projektowanego budynku wynosi w osiach ścian 6,5 metra, a nie 8,15 metra, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami § 7 ust. 2 pkt. 7 lit.a planu miejscowego zachodniej części obszaru wsi K. w Gminie K. , który to plan dopuszcza maksymalny wymiar 6,5 metra w osiach ścian krótszego boku budynku;

- rażące naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane w zw. z art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. polegające na błędnym uznaniu przez organ, że nawet gdyby przyjąć, że projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami § 7 ust. 2 pkt. 7 lit. a planu " [...]" ze względu na przekroczenie maksymalnego wymiaru krótszego boku budynku, to i tak inwestor skutecznie

uzyskał odstępstwo od zapisu § 7 ust. 2 pkt. 7 lit., planu miejscowy " [...]" na podstawie pisma Wójta Gminy K. z 31.10.2011 roku, znak:[...];

- naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. polegające na uniemożliwieniu skarżącemu przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a to oświadczenia projektanta konstrukcji inż. P.B. uzupełnionego w aktach sprawy dopiero w dniu 10.07.2012 r. (a więc jeden dzień przed wydaniem zaskarżonej decyzji) oraz kompletu dokumentów - kopii decyzji o uzyskaniu uprawnień zawodowych przez oraz kopii zaświadczeń o przynależności do właściwych izb samorządu zawodowego wszystkich projektantów, uzupełnionych w aktach w dniu 26.06.2012 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, ze zaprezentowany przez organ sposób liczenia wymiaru krótszego boku budynku, przejęty w całości za stanowiskiem projektanta - architekt M.G. wyrażonym w piśmie z 29.05.2012 r. jest ewidentnie błędny, o czym świadczy znajdujący się na karcie nr 14 rzut parteru budynku. Wynika z niego, że ściana elewacji południowej jest jednolita, ciągła i mierzy dokładnie 8,15 metra w osiach ścian. Wymiar ten wynika z sumowania wymiaru 6,5 metra (jest to główna bryła budynku) oraz 1,65 metra (jest to element dodatkowy bezpośrednio poszerzający długości elewacji południowej budynku). Ponadto, że z obrysu ścian projektowanego budynku zawartego na mapie do celów projektowych znajdującej się w projekcie budowlanym, również wynika, że elewacja południowa, a więc krótszy bok budynku, to nie jest bok prostokąta o wymiarze 6,5 m lecz bok wielokąta, którego wymiar ma właśnie 8,15 metra. Skarżący podkreślił, że taką samą interpretację przeprowadził organ l instancji oraz gminna komisja ds. architektury.

W ocenie skarżącego organy administracji działające w niniejszej sprawie w l jaki, i w II instancji, dopuściły się rażącego naruszenia prawa poprzez przyjęcie, że skuteczne jest uzyskiwanie indywidualnych odstępstw od zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Z ostrożności procesowej wskazał jednocześnie, że samo pismo Wójta Gminy K. z 31.10.2011 r. wydane zostało pomimo braku wyraźnej kompetencji do działania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, wskazując, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W zakresie zarzutu dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej szerokości krótszego boku budynku organ odwołał się do uzyskanej przez inwestora indywidualnej zgody na odstępstwo wyrażonej przez Wójta Gminy K w piśmie z 31.10.2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 § 1 ustawy z 25. 07. 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd - nie przejmując sprawy do jej końcowego załatwienia - bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Skarga zasługuje na uwzględnienie w zakresie wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej weryfikacji poddana została decyzja Wojewody z [...] lipca 2012 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty T. z 28 grudnia 2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla R.J. budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi (studnia z instalacją wodociągową, zbiornik szczelny z kanalizacją, miejsca postojowe, miejsce gromadzenia odpadków stałych) na działce nr ewid. [...] położonej w K. oraz zjazdu z drogi gminnej nr ewid. [...] Już na wstępie trzeba wskazać, że Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności ww. decyzji.

Zgodnie z przepisem art. 34. 1 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z 21. 03. 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane.

2. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych.

3. Projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;

3) stosownie do potrzeb:

a) z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 pkt 6, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,

b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych;

4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

4. Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z art. 35. 1. cyt. ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

2. (uchylony).

3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że dla obszaru objętego ww. wnioskiem inwestora z 23. 09. 2011 r. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru wsi K. , wprowadzony uchwałą Nr [...] Rady Gminy K. z 23.09.2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...]), zmieniony uchwałą Rady Gminy K. Nr [...]z 30.10.2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...]), który w § 7 ust. 1 planu miejscowego dla obszaru objętego wnioskiem ustala teren o szczególnych walorach krajobrazowych oznaczony symbolem Mw – zabudowa mieszkaniowo-wypoczynkowa eksponowana w krajobrazie, stanowiąc w § 7 ust. 2 pkt 7 lit. a , że forma architektoniczna budynków mieszkalnych i mieszkalno-wypoczynkowych powinna nawiązywać do tradycyjnej drewnianej architektury wsi podhalańskich; budynki powinny spełniać następujące wymagania: rzut nowych i rozbudowywanych budynków powinien być prostokątny bądź złożony z prostokątów o proporcjach 1 do co najmniej 1,5 ; wymiar krótszego boku budynków nie powinien przekraczać 6,5 m w osiach ścian.

Nadto należy wskazać, że w cyt. planie miejscowym przepis § 2 ust. 5 planu stanowi, że w przypadkach szczególnych istnieje możliwość odstąpienia od wymagań określonych m.in. w § 7 ust. 2 pkt 7, w oparciu o opinię gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury, wyrażoną na wniosek Wójta Gminy.

Mając na uwadze powyższe uregulowanie należy wskazać, że Wójt Gminy K. pismem 31.10. 2011 r., po zasięgnięciu opinii gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury, udzielił zgody na odstępstwo dotyczące wymiaru krótszego boku budynku projektowanego do realizacji na działce nr [...]w K. Jak wskazał organ I instancji powyższa zgoda na odstąpienie od wymagań cyt. § 7 ust. 2 pkt 7 a dotyczyła zaakceptowania przyjętego w zatwierdzonym projekcie budowlanym wymiaru krótszego boku budynku wynoszącego 8,15 m czyli jak wskazano wprost w ww. piśmie Wójta " wymiaru krótszego boku projektowanego budynku jednorodzinnego ...na działce nr [...] położonej w K.

W tym miejscu należy podkreślić, że kwestia dopuszczalności i prawidłowości udzielonego odstępstwa stanowi podstawową kwestię sporną w sprawie. Nadto dla uściślenia trzeba wskazać, że w sytuacji gdy w § 7 ust. 2 pkt 7 a planu miejscowego wymaga aby rzut nowych lub rozbudowywanych budynków był prostokątny bądź złożony z prostokątów w proporcjach 1 do co najmniej 1,5 sformułowanie: "krótszy bok budynku nie powinien przekraczać 6,5" odnosi się nie do jednego, ale dwóch krótszych boków budynku. W przedmiotowym planie miejscowym nie użyto bowiem określenia "najkrótszy bok budynku". A zatem w ocenie Sądu wystarczy wykazać, że wymiar jeden z krótszych boków projektowanego budynku (tj. ściana południowa lub północna) nie spełniają wymogów dotyczących ich długości lub proporcji w ww. przepisie dla uznania, iż w sprawie należało zastosować § 2 ust. 5 ww. planu.

W ocenie organu I instancji przedmiotowa zgoda na odstępstwo była konieczna i została udzielona prawidłowo tj. zgodnie z przepisem § 2 pkt 5 obowiązującego planu miejscowego. Organ II instancji nie kwestionując prawidłowości udzielonej zgody na odstępstwo równocześnie wyraził pogląd, że potrzeba zastosowania przepisu § 2 ust. 5 planu "nie jest oczywista", a wystąpienie o udzielenie zgody na odstępstwo podyktowane było tylko zastrzeżeniami organu I instancji. W tej kwestii organ odwoławczy przychylił się do stanowiska projektanta arch. M.G. wyrażonego w pismach z 21.12.2011 r. i z 29. 05. 2012 r., przytaczając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjętą w nich argumentację i podzielając interpretację projektanta, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym wymiar krótszego boku budynku , w osiach ścian, nie przekracza wymagań z § 7 ust 2 pkt 7a planu miejscowego, zatem udzielona zgoda była tylko swego rodzaju zabezpieczeniem wobec wnoszonych zastrzeżeń prze organ I instancji. W ocenie strony skarżącej natomiast zatwierdzony projekt budowlany narusza ustalenia § 7 ust. 2 pkt 7a planu miejscowego, a w konsekwencji narusza wymogi art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Oceniając powyższe należy wskazać, że niezależnie od ewentualnych wątpliwości dotyczących poprawności umieszczenia w przedmiotowym planie miejscowym przepisu § 2 ust. 5 (vide nieprawomocny w dacie wydania niniejszego wyroku wyrok WSA w Krakowie z 28. 09. 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 342/12) to w dacie wydania zaskarżonej decyzji Wojewody z [...]. 07. 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji przedmiotowy mpzp zachodniej części obszaru wsi K, w gminie K. obowiązywał także w zakresie § 2 ust. 5, a organy nie miały kompetencji do badania legalności uregulowań planu. A zatem zastrzeżenia kwestionujące prawidłowość udzielania odstępstw w oparciu o ww. uregulowanie nie mogą być brane przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją organu I instancji.

Odnosząc się do spornej kwestii należy wskazać, że w ocenie Sądu nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu II instancji, że zgoda na odstępstwo nie była niezbędna, gdyż przedmiotowy projekt nie naruszał parametrów z §7 ust. 2 pkt 7a. Wystarczy bowiem zauważyć, że na stronie [...] zatwierdzonego projektu budowlanego (część opisowa projektu przedłożonego do akt administracyjnych sprawy) w tabeli przedstawiającej charakterystyczne parametry techniczne wskazano, że w projektowanym budynku "długość x szerokość wynosi 11,5 m x 7 m", a to już narusza ww. przepis w zakresie dopuszczalnego wymiary krótszego boku budynku. Na marginesie należy zauważyć niespójność zatwierdzonego projektu w zakresie parametru szerokości projektowanego budynku. Oceniając natomiast prawidłowość udzielonego odstępstwa należy w pierwszym rzędzie zauważyć, że zgodnie z przepisem § 2 ust. 5 planu miejscowego "w przypadkach szczególnych, zwłaszcza w przypadku rozwiązań nowatorskich ,o wysokich walorach estetycznych i nie stwarzających dysharmonii z otaczającym krajobrazem, ustala się możliwość odstąpienia od wymagań § 6 i 7 ust. 2 pkt 6 i 7-9, w oparciu o opinię gminnej komisji ds. urbanistyki i architektury wyrażoną na wniosek wójta gminy. A zatem w ocenie Sądu nie można uznać za wystarczającą przesłankę dla udzielonego odstępstwa wskazany w przez Wójta Gm. K. w ww. piśmie z 31.10. 2011r. uprawniającym do przedmiotowego odstępstwa, że "rozwiązanie architektoniczne uznano za niestwarzające dysharmonii w otaczającym krajobrazem". Jak wynika z treści cyt. § 2 ust. 5 "brak dysharmonii w krajobrazie" jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym dla udzielenia odstępstwa, konieczne jest bowiem uzasadnienie, iż chodzi o przypadek szczególny, z którym związane są w szczególności rozwiązania nowatorskie, a nadto wymóg wysokich walorów estetycznych i brak dysharmonii z otaczającym krajobrazem. Użyty spójnik "i" przesądza, że wskazane przesłanki muszą wystąpić łącznie, a sam "brak dysharmonii" nie jest wystarczający dla udzielenia odstępstwa. Trzeba zauważyć, że ani organ I ani II instancji nie wskazały, że przedmiotowy budynek, którego jeden z krótszych boków nie spełnia kryterium z § 7 ust. 2 pkt 7a jest szczególnym przypadkiem o jakim mowa w § 2 ust. 5. Nie można zatem uznać, że odstępstwo zostało udzielone prawidłowo.

Sąd nie podziela poglądu organu II instancji, że odstępstwo nie było konieczne ponieważ żaden z krótszych boków budynku nie przekracza długości 6,5 m, co wynika z rysunku rzutu parteru projektowanego budynku (s. [...] projektu), gdyż uwzględniając osie ścian budynku, ściana krótsza od strony południowej ma długość 8,15 metra. Jak wynika z ww. rysunku rzutu parteru przedmiotowego budynku w osi ww, ściany wschodniej znajduje się m. in. pomieszczenie kotłowni i to jej zewnętrzna ściana stanowi ścianę, którą należy uwzględnić przy obliczaniu krótszego boku budynku (linia wyznaczona punktami B-E).

Należy także wskazać na ograniczony zakres udzielonego odstępstwa w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że wymogi wskazane w § 7 ust. 2 pkt. 7a planu miejscowego, odnoszą się nie tylko do wymiarów krótszego boku budynków (max. 6,5 m. w osiach ścian), ale także do rzutu budynku oraz do proporcji pomiędzy krótszym i dłuższym bokiem budynku. Natomiast jak wynika z pisma z 31. 10. 2011 r. Wójt Gminy K. powołując się na uprawnienia wynikające z przepisu § 2 ust. 5 mpzp, po zasięgnięciu opinii Gminnej Komicji ds. Urbanistyki i Architektury ustalił możliwość odstępstwa od wymagań przepisu § 7 ust. 7a – dotyczącego wymiaru krótszego boku projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi nie precyzując jednak dokładniej na czym odstępstwo to ma polegać. W związku z tym trzeba zauważyć , że proporcja między krótszą ścianą, której dotyczy o udzielone odstępstwo - (o wymiarach 8.15 m) do dłuższej ściany , która jak wynika z rysunku rzutu parteru (s. [...] przedłożonego projektu) ma długość mierzoną w osiach ścian wynoszącą 11, 15 m - wynosi 1 : 1, 37 a więc mniej niż wynosi minimalna proporcja wymagana przepisem § 7 ust. 2 pkt 7a planu miejscowego. Na marginesie wypada wskazać, że gdyby nawet przyjąć , że dłuższe boki budynku mają 11,5 m - jak wskazano na s 23 projektu lub 11. 65 m (długość mierzona po zewnętrznym obrycie ścian), to także ww. wskazany wskaźnik proporcji nie został zachowany.

Konkludując należy wskazać, że udzielone odstępstwo nie spełnia wymagań z § 2 ust. 5, a zatem zatwierdzony projekt budowlany jest niezgodny z § 7 ust. 2 pkt 7a ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a poprzez to zaskarżona decyzja i poprzedzają ją decyzja organu I instancji naruszają wymagania przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ab initio w zw. z art. 3 ustawy prawo budowlane.

Co do zarzutu uczestnika R.J. przedstawionego w piśmie procesowym z 9. 11. 2012 r. i podtrzymanego na rozprawie w dniu 12. 11. 2011 r. kwestionującego legitymację strony skarżącej w przedmiotowej sprawie ze względu na treść art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane należy wskazać, iż zarzut ten w przedmiotowej sprawie mógł być zasadnie podnoszony na etapie postępowania administracyjnego, a nie sądowo administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji , przy czym zgodnie z definicją legalną z art. 3 pkt 20 cyt. ustawy przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu na podstawie przepisów odrębnych , wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Biorąc pod uwagę charakter zatwierdzonej skarżoną decyzją inwestycji i zachowanie wszystkich przepisów dotyczących odległości projektowanej zabudowy od granicy z działką skarżącego tj. działką nr ewid. [...] nie można wskazać, że ww. działka stanowiąca własność skarżącego M.W. znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Tym niemniej nie można przyjąć za prawidłowe uznanie, iż skarżący nie ma legitymacji do złożenia skargi w sprawie, w której od samego początku był uznany za stronę przez organy obu instancji i brał aktywny udział w postępowaniu administracyjnym. Zarzut braku legitymacji M.W nie może być zatem kwestionowany na etapie postępowania sądowoadministracyjnego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu z art. 10 § 1 kpa stanowiącym, że organy adm. publicznej zobowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się do co istoty zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych wniosków trzeba przyznać rację stronie skarżącej. Organ odwoławczy rozpoznaje bowiem sprawę po raz drugi, a w związku z tym obowiązany był skierować zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 kpa do stron postępowania, w szczególności w sytuacji gdy na etapie postępowania odwoławczego materiały sprawy zostały uzupełniane, a tak było w niniejszej sprawie (pismo inwestora z 29. 05. 2012 r. ) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy także organ II instancji uwzględni normę z art. 10 § 1 kpa.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organy obu instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestorowi R.J. na przedmiotową inwestycję nie wykonały prawidłowo wszystkich obowiązków nałożonych na nich ww. przepisami.

Sąd nie orzekł w kwestii wniosku o wydanie postanowienie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na szybkie wyznaczenie terminu rozprawy.

W tej sytuacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącym, że sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ,ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - orzeczono jak w sentencji.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. określono , że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.