Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 783/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 lipca 2015 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...], skargę

na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miast P. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o niezbędności wejścia na teren działki nr 1, zlokalizowanej przy ul. [...] w P., celem wykonania prac związanych z wykonaniem izolacji fundamentów budynku usytuowanego na sąsiedniej działce.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik uczestnika postępowania w piśmie z dnia 28 września 2015 r. wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na zbliżający się okres zimowy, dalsze pozostawanie fundamentów budynku uczestnika postępowania w obecnym stanie, to znaczy bez wykonania niezbędnych napraw wiązać się będzie z powstaniem szkody, która skutkować będzie koniecznością wykonania w przyszłości prac remontowych w szerszym zakresie niż jest to obecnie wymagane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270

ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu

lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych

o charakterze wyjątkowym.

Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r.

sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie podała jakichkolwiek informacji, które uprawdopodobniałyby okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami, co - zdaniem Sądu - w tym przypadku nie nastąpiło. To na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Ogólny wywód strony należy uznać za niewystarczający, bowiem jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie

w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

Wskazać należy również, że zasadność udzielenia ochrony tymczasowej należy rozpatrywać nie tylko w kontekście interesu wnioskodawcy, ale również

w zakresie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w stosunku do wszystkich stron postępowania.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik uczestnika postępowania w piśmie z dnia 28 września 2015 r. wnosząc o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób przekonywujący opisał na jakie szkody zostanie narażony uczestnik postępowania w przypadku przychylenia się do wniosku

o wstrzymanie.

Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji postanowienia.