Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 206/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z [...] października 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący, w związku z toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnego w Warszawie postępowaniem sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] listopada 2016 r., wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z [...] października 2014 r. Zdaniem skarżącego wykonanie wnioskowanej do wstrzymania decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu poważnych szkód. Inwestycji kanalizacyjnej po jej zainstalowaniu nie można przecież w prosty sposób zlikwidować ani zmienić, powoduje ona trwałe skutki. Wykonanie decyzji sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, ochrona sądowa udzielona skarżącemu stanie się iluzoryczna i naruszone zostanie prawo do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w sposób kompleksowy uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 tej ustawy i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu można wyprowadzić wniosek, że na podstawie tej normy prawnej sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie danego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda bowiem decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.

Wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać stosowne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z 18 maja 2004 r., FZ 65/04; z 3 października 2007 r., I OZ 707/07 i z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09; z 8 sierpnia 2012 r., II OZ 669/12 – dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uzasadnienie wniosku jest obowiązkiem wnioskodawcy i powinno sprowadzać się do przekonania sądu co do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Tymczasem wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji ograniczono do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i groźby niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu poważnych szkód związanych z brakiem możliwości likwidacji czy zmiany w prosty sposób "inwestycji kanalizacyjnej po jej zainstalowaniu" i faktycznego unicestwienia dochodzonych skargą praw. Tak sformułowany wniosek nie jest wystarczający w zakresie uzasadnienia wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ww ustawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.