Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 153/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M., P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... z dnia ... listopada 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 r., po wznowieniu postępowania postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Po 153/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną M., P. od postanowienia Sądu z dnia 9 października 2014 r.

Orzeczenie to zostało doręczone skarżącym w dniu ... listopada 2014 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego; do takiego rodzaju zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa (k. ... akt sądowych).

Dnia 1 grudnia 2014 r. M., P. nadali w urzędzie pocztowym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z dnia 20 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (k. ... akt sądowych), w którym wskazali, że nie stać ich na zapłatę adwokatowi i na opłacenie skargi kasacyjnej, stąd muszą sporządzać samodzielnie wszelkie dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne, co musi skutkować jego odrzuceniem.

Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a., zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.

Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (zob. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; publ. http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika jest brakiem nieusuwalnym (zob. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04).

Z uwagi na fakt, że skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiście, należało je odrzucić jako niedopuszczalne.

Okoliczności związane z sytuacją materialną skarżących były przedmiotem oceny w postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy, stąd na obecnym etapie postępowania nie mogą być wzięte pod uwagę.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 i w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.