Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2022/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Komendant Żandarmerii Wojskowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 90 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: par. 4 pkt 6, par. 18
journal: Dz.U. 2004 nr 141 poz 1497
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sławomir Antoniuk Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłacenia miesięcznego dodatku specjalnego za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z [...] czerwca 2010 r. Komendant [...] Oddziału Żandarmerii Wojskowej wstrzymał wypłacanie S.N. (dalej jako skarżący) miesięcznego dodatku specjalnego za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych z jednoczesnym ustaleniem, że wstrzymanie wypłacania dodatku następuje z dniem [...] lipca 2010 r. z uwagi na niewykonywanie zadań operacyjno-rozpoznawczych.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że skarżący z dniem [...] czerwca 2010 r. został skierowany do wykonywania innych zadań [...] i tym samym zaprzestał wykonywania czynności uzasadniających wypłacanie dodatku.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, a w szczególności niewłaściwą wykładnię treści art. 110 k.p.a. oraz nieuwzględnienie lub błędne stosowanie art. 7, 8, 9, 12 i 107 k.p.a. Skarżący podniósł, że od [...] maja do [...] lipca 2010 r. przebywał w szpitalu i na zwolnieniu poszpitalnym. Wskazał, że nie została mu wręczona żadna decyzja określająca zmianę zajmowanego stanowiska służbowego, a jedynie został ustnie poinformowany o planowanym fakcie skierowania go do wykonywania innych zadań [...]. W ocenie skarżącego oznacza to, że nadal pełni służbę na stanowisku [...]. Nadto skarżący wywiódł, że decyzja o wstrzymaniu wypłacania dodatku stała się bezprzedmiotowa, gdyż zawarta w sentencji data wstrzymania wypłacania dodatku określona na dzień [...] lipca 2010 r. nie koresponduje z terminem doręczenia decyzji [...] sierpnia 2010 r. Zarzucił, że decyzja została podjęta bez przeprowadzania z nim jakiejkolwiek rozmowy i bez poinformowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym.

Decyzją nr [...] z [...] września 2010 r. Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej uchylił zaskarżoną decyzję w części, tj. w kwestii ustalenia daty wstrzymania wypłacania dodatku i ustalił, że wstrzymanie wypłacania dodatku następuje z dniem [...] lipca 2010 r. z uwagi na niewykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że na podstawie rozkazu dziennego [...] Komendanta [...] Oddziału Żandarmerii Wojskowej w W. skarżący został skierowany w terminie od [...] maja 2010 r. do [...] sierpnia 2010 r. do Sekcji Dowodzenia, celem wykonywania obowiązków służbowych. W związku z powyższym zaprzestał wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

Odwołując się do treści art. 80 ust. 5 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, organ uznał, że w związku z zaprzestaniem wykonywania przez skarżącego czynności operacyjno-rozpoznawczych mógł wstrzymać wypłatę dodatku specjalnego. Dodatek taki przysługuje bowiem, gdy żołnierz zawodowy zajmuje stanowisko służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą i wykonuje czynności operacyjno-rozpoznawcze. Data wstrzymania wypłaty dodatku specjalnego została jednak – w ocenie organu – określona niezgodnie z przepisem art. 89 ust. 1 ww. ustawy. Skoro skarżący do [...] lipca 2010 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, to wstrzymanie dodatku jest możliwe dopiero od dnia [...] lipca 2010 r.

W skardze na powyższą decyzję, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu. Podał, że organ, dokonując zmiany daty wstrzymania wypłacania dodatku, nie wziął pod uwagę, że skarżący po ustaniu zwolnienia lekarskiego do [...] sierpnia 2010 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym należnym za 2010 r. Oznacza to, że zmiana terminu wstrzymania dodatku służbowego nie koresponduje z datą urlopu wypoczynkowego. Skarżący ponownie podkreślił, że organ naruszył ogólne zasady postępowania administracyjnego, w tym nie powiadomił go o wszczęciu postępowania administracyjnego, a także, że nie ustosunkował się do argumentów zawartych w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zasługuje ona na uwzględnienie w części dotyczącej zarzutu pominięcia przez organ odwoławczy przy ustalaniu daty wstrzymania wypłacania dodatku faktu przebywania skarżącego na urlopie wypoczynkowym od [...] lipca do [...] sierpnia 2010 r. Wstrzymanie dodatku specjalnego mogło nastąpić dopiero od [...] sierpnia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organ administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając, czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego oraz przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Artykuł 145 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach decyzje podlegają uchyleniu.

Dokonując oceny zasadności wniesionej przez S.N. skargi na decyzję Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, a także uwzględniając wnioski zawarte w odpowiedzi na skargę, Sąd doszedł do przekonania, że skarga opiera się na usprawiedliwionych postawach.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) żołnierze zawodowi otrzymują do uposażenia zasadniczego dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej. Ustęp 3 tego przepisu stanowi, że dodatki do uposażenia zasadniczego mogą być ustalone w stawkach miesięcznych dziennych albo za wykonanie określonych czynności; dodatki ustalone w stawkach miesięcznych są dodatkami o charakterze stałym.

Według § 4 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.) do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby, uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego, zalicza się wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej. Natomiast stosownie do § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia żołnierz zawodowy otrzymuje miesięczny dodatek specjalny, jeżeli spełnia łącznie dwie przesłanki: zajmuje stanowisko służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą i wykonuje czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze.

W myśl art. 80 ust. 4 i 5 ustawy pragmatycznej dodatki te przyznaje, w formie decyzji, organ, o którym mowa w art. 104 i organ ten, w przypadku niewykonywania zadań uzasadniających wypłacenie dodatku, może zawiesić, obniżyć lub wstrzymać jego wypłacanie, także w formie decyzji.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, wobec skierowania go do innych obowiązków służbowych, przestał spełniać przesłankę drugą i dlatego też organ uprawniony był do wstrzymania wypłacania dodatku specjalnego. Zauważyć przy tym należy, że skierowanie do innych czynności służbowych odnotowuje się w rozkazie dziennym. W przedmiocie tym nie wydaje się zatem decyzji, która podlegałaby doręczeniu. Oznacza to, że skarżącego, któremu nie zmieniono stanowiska określonego grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą, prawidłowo poinformowano o skierowaniu go do wykonywania innych zadań.

Artykuł 89 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że w okresie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby albo pozostawania w rezerwie kadrowej lub dyspozycji żołnierz zawodowy otrzymuje, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1, uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

W sprawie bezsporne jest, gdyż okoliczność tę przyznał organ w odpowiedzi na skargę, że skarżący do [...] sierpnia 2010 r. przebywał na urlopie, która to okoliczność nie została uwzględniona przez organ przy ustalaniu daty wstrzymania wypłacania dodatku. Organ odwoławczy uwzględnił jedynie korzystanie przez skarżącego ze zwolnienia lekarskiego do [...] lipca 2010 r., naruszając tym samym przepis art. 89 ust. 1 ustawy pragmatycznej. Zgodnie bowiem z tym przepisem wstrzymanie wypłaty dodatku specjalnego mogło nastąpić dopiero po zakończeniu urlopu.

Naruszenie powyższego przepisu prawa materialnego miało niewątpliwie wpływ na wynik sprawy i już tylko z tego powodu zaskarżona decyzja podlega uchyleniu.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd zważył nadto, iż rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest rozstrzygnięciem kompletnym. Odwołanie skarżącego od decyzji organu I instancji dotyczyło bowiem całej decyzji. Tymczasem organ II instancji zaskarżoną decyzją uchylił decyzję Komendanta [...] Oddziału Żandarmerii Wojskowej w W. w części, tj. w kwestii ustalenia daty wstrzymania wypłacania dodatku i ustalił nową datę wstrzymania wypłacenia tego dodatku. Nie wypowiedział się natomiast co do bytu prawnego pozostałej części rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, co stanowi niewątpliwie naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Nieprawidłowością postępowania, które było przedmiotem kontroli Sądu, jest naruszenie wyrażonej w art. 10 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Naruszenie to miało niewątpliwie istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem organ ustalił błędną datę, od której możliwe było wstrzymanie wypłacania skarżącemu dodatku specjalnego. W sytuacji, w której skarżący miałby zagwarantowaną możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów także na etapie postępowania odwoławczego, zostałaby stworzona możliwość prawidłowego ustalenia okoliczności faktycznych, istotnych z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się natomiast do argumentacji skarżącego, sprowadzającej się do twierdzenia, że data wstrzymania wypłacania dodatku specjalnego nie może być wcześniejsza niż data doręczenia decyzji w tym przedmiocie, uznać należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Jak podano powyżej, dodatek specjalny przysługuje żołnierzowi zawodowemu, który łącznie spełnia dwie przesłanki podane w § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ich łączne istnienie określa czas uprawniający do przyznania dodatku specjalnego. Oznacza to, że od daty odpadnięcia jednej z tych przesłanek dodatek nie przysługuje (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 89 ust. 1 ustawy). Data ta winna być wskazana w decyzji wstrzymującej wypłacanie dodatku i nie musi pokrywać się ani z datą decyzji, ani tym bardziej jej doręczenia.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ odwoławczy obowiązany jest mieć na względzie wszystkie powyższe uwagi, a uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, powinien odnieść do argumentów zawartych w odwołaniu.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.