Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 964/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do lipca 2013 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 listopada 2016 r. B. K., wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 47 odpisów skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

Skutek doręczenia przedmiotowego wezwania nastąpił w dniu 14 grudnia 2016 r., lecz braki we wskazanym zakresie nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z art. 47 § 1 p.p.s.a wynika, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (...).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niewskazanie przez stronę skarżącą w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowiło brak formalny skargi. Podobnie jak niedołączenie wymaganych odpisów skargi. Strona zobowiązana była usunąć wskazane braki formalne w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do czego została zobligowana stosownym wezwaniem.

Jak zaznaczono powyżej skutek doręczenia niniejszego wezwania nastąpił w dniu 14 grudnia 2016 r. zgodnie z art. 73 p.p.s.a., a zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 21 grudnia 2016 r.

W zakreślonym terminie strona skarżąca nie usunęła wymaganych braków formalnych skargi dotyczących wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i nadesłania 47 odpisów skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Wobec powyższego skoro pomimo wezwania, strona skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 14 grudnia 2016 r., wymaganych braków formalnych, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.