Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 476/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2008 r. I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. Ł. P. kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz kwotę [...] złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2008 r.

Ze zgromadzonych w sprawie akt podatkowych wynika, że przebieg postępowania w sprawie przedstawiał się następująco:

Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta ustalił J. i M C. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na 2008 r. w kwocie [...], przyjmując za podstawę opodatkowania pomieszczenia w wysokości do 2,20 m o powierzchni 49,20 m kw. oraz nieruchomości "pozostałe" o powierzchni 70,26 m kw. Wskazana wyżej podstawa opodatkowania pozostawała w zgodzie z danymi wynikającymi zarówno ze złożonej przez podatnika informacji w sprawie podatku od nieruchomości, z danymi w ewidencji gruntów i budynków, jak i ze znajdującym się w aktach sprawy aktem notarialnym z dnia [...] Rep. [...] – umową ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowy przeniesienia na rzecz J. i M. C. własności lokalu, położonego w [...] o powierzchni 49,20 m kw. wraz z udziałem wynoszącym 4920/594300 części w częściach wspólnych i innych urządzeniach budynku i z takim samym udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu.

Na skutego złożonego przez podatnika odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], w którym podatnik podniósł okoliczność uiszczenia przez zbywcę (Spółdzielnię Mieszkaniową) części podatku od nieruchomości należnej od gruntów ("pozostałe"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 2, art. 165 § 2 i art. 200 § 1ustawy Ordynacja podatkowa, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W toku prowadzonego przez organ podatkowy pierwszej instancji, w konsekwencji w/w decyzji organu odwoławczego, postępowania w sprawie ustalenia podatnikom zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 rok, M.C. pismem z dnia 21 kwietnia 2008 r. złożył do organu podatkowego pierwszej instancji wniosek o zawieszenie postępowania do czasu wyjaśnienia granic nieruchomości, podnosząc, że "uzgodnił" w dniu 21 kwietnia 2008 r. w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej, "iż granice działki nie są zgodne ze stanem faktycznym w terenie".

Następnie pismem z dnia 29 kwietnia 2008 r. podatnik złożył do tego organu korektę informacji IN-1, którą to korektą wyłączył z przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości deklarowane uprzednio grunty.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta, w oparciu o przepis art. 216 § 1 w związku z art. 201 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm.), odmówił zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 rok , za nieruchomość położoną w [...].

W uzasadnieniu postanowienia, przywołując brzmienie przepisu art. 201 § 1 w/w ustawy, regulującego okoliczności, w których organ podatkowy obligatoryjnie zawiesza postępowanie, organ ten stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek do zawieszenia postępowania.

W zażaleniu na to postanowienie, wnosząc o jego zmianę na pozytywną dla podatnika, M.C. podniósł, że zgodność granic w przypadku prawa własności jest podstawową, zasadniczą sprawą oraz wskazał, że do czasu skorygowania granic działki, konieczne jest zawieszenie postępowania w części dotyczącej ustalenia zobowiązania podatkowego od gruntu.

Podatnik dołączył do zażalenia, sporządzone przez siebie, kierowane do Sądu Okręgowego, za pośrednictwem notariusza, pismo z dnia 30 kwietnia 2008 r. stanowiące "zażalenie na umowę notarialną Rep. [...] z dnia [...] tj. umowę o ustanowieniu odrębnej własności lokalu oraz umowę przeniesienia własności lokalu oraz udziału w częściach wspólnych i udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu, w którym kwestionuje między innymi zapisy dotyczące gruntów (§ 2 pkt 3 w/w aktu).

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się na przepis art. 239 w związku z art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu powyższego organ odwoławczy przywołał brzmienie przepisu art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej i wskazał, że podatnik w żaden sposób nawet nie uprawdopodobnił, aby zachodziła którakolwiek ze wskazanych w tym przepisie przesłanek, obligująca organ do zawieszenia postępowania. Organ ten dodał, że zdecydowanie dowodem takim nie jest dołączone do zażalenia pismo zatytułowane "zażalenie" na umowę notarialną.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, kwestionując postanowienie organu odwoławczego, podatnik podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 201 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wyjaśniając, że "sprawa jest w trakcie rozpatrywania przez inny organ" i wskazał, iż zawieszenie jest uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz, czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonego aktu następuje bowiem m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Przy czym zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skargę należy oddalić, bowiem postanowienie to nie narusza prawa w podanym wyżej stopniu.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to, czy zaistniały w toku postępowania takie okoliczności, które obligowałyby organ do zawieszenia postępowania w sprawie.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej, dalej O.p., organ podatkowy zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;

4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;

5) w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4;

6) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Przepis art. 201 § 1 O.p. nakazuje organowi podatkowemu zawieszenie postępowania podatkowego, w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, co zarazem oznacza, że w takim wypadku nie może być prowadzone dalej postępowanie w sprawie - do czasu podjęcia postępowania.

W skardze skarżący podnosi zarzut naruszenia przepisu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wskazując, że sprawa jest rozpatrywana przez inny organ.

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma zatem ustalenie, czy w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości zaistniała przesłanka zawieszenia postępowania, w szczególności ta określona w pkt 2 przepisu art. 201 § 1 ustawy.

"Zagadnienie wstępne", o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p., występuje w postępowaniu podatkowym wtedy, gdy organ podatkowy nie jest uprawniony do jego rozstrzygnięcia w takim postępowaniu i dlatego dalsze postępowanie podatkowe musi wstrzymać (zawiesić) do czasu rozstrzygnięcia takiego zagadnienia w innym postępowaniu. W ocenie Sądu, taka przesłanka zawieszenia postępowania podatkowego (wystąpienie zagadnienia wstępnego) występuje tylko wówczas, gdy z przepisów prawa wynika wyraźnie, że rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uzależnione jest od uprzedniego jego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd. Oznacza to zarazem, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z postępowaniem podatkowym, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy podatkowej. (Podobny pogląd wyrażono w wyroku NSA z dnia 27 kwietnia 2003 r. V SA 2826/02, w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 września 2004 r. III SA 1137/03 i w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2006 r. I SA/Sz 14/06).

Skarżący w toku postępowania podatkowego, wnosząc o zawieszenie postępowania powoływał się na bliżej nieuprawdopodobnione i nieudokumentowane okoliczności z wiązane z kwestionowaniem powierzchni (granic) posiadanego udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu.

W uzasadnieniu wniosku o zawieszenie postępowania podatnik powołał się na dokonane w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej "uzgodnienia" o niezgodności granic posiadanej działki ze stanem faktycznym. Z kolei w zażaleniu na postanowienie zaznaczając, że kwestie granic gruntu ma podstawowe znaczenie dla sprawy, powołał się na zażalenie na postanowienia aktu notarialnego przenoszącego na J. i M. C. między innymi udział w prawie wieczystego udziału gruntu.

Należy zgodzić się ze skarżącym, że kwestia powierzchni (granic) posiadanej nieruchomości, udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu, ma zasadnicze znaczenie przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.

Wskazać w tym miejscu należy na przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), zgodnie z którym podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Z powyższego wynika, że przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości podstawowe znaczenie mają dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zaznaczyć jednak należy, że w aktach podatkowych sprawy znajduje się już "informacja uzyskana poprzez bezpośredni dostęp do bazy ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień 2 czerwca 2008 r.", która zawiera dane niezbędne dla ustalenia J. i M. C. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, nie można więc twierdzić, że w sprawie istnieje zagadnienie wstępne, które musi być rozstrzygnięte - przed wydaniem decyzji sprawie - przez inny organ.

Nie sposób zatem odmówić zasadności podjętego w sprawie postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie.

Prawidłowo organ odwoławczy wskazał, iż podstawą zawieszenia postępowania podatkowego nie może być przywołana przez podatnika okoliczność złożenia zażalenia na postanowienia umowy o ustanowieniu odrębnej własności lokalu i przenoszącej określone uprawnienia. Nie jest to bowiem żadna z okoliczności wskazanych w przytoczonym wyżej przepisie art. 201 § 1 ustawy Ordynacji podatkowej.

Okolicznością taką nie mogą być również, zdaniem Sądu, przywoływane przez podatnika na wcześniejszym etapie postępowania nieudokumentowane twierdzenia o dokonanych "uzgodnieniach" w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej, wobec znajdujących się w podatkowych aktach sprawy wprowadzonych do ewidencji gruntów i budynków danych, które są niezbędne do ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości.

Ewentualne zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków mogą mieć wpływ na wymiar zobowiązań podatkowych, jednak zdaniem składu orzekającego w sprawie, kwestia ta nie ma charakteru zagadnienia wstępnego w przedstawionych powyżej okolicznościach niniejszej sprawy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały okoliczności zobowiązujące organ podatkowy do zawieszenia postępowania w sprawie.

Mając wszystko powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, wobec czego nieuzasadniona skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.