Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 602/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 3 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis(spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia dotyczącego uzgodnienia przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.-


UZASADNIENIE

Skarżąca J. W. zaskarżyła w części tzn. treść ostatnich dwóch akapitów i pouczenia postanowienia z dnia z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Kwestionowany fragment postanowienia zawiera następującą treść:

- "poinformować strony, że – w związku z wniesieniem skarg na przedmiotowe postanowienie (chodzi o postanowienie SKO z dnia [...] czerwca 2008r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty H. z dnia [...] stycznia 2008r. uzgadniającego przedsięwzięcie polegające na budowie obory wolnostanowiskowej, bezściółkowej dla krów mlecznych na 200 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą, na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...], we wsi I., gmina N.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – Kolegium przystąpi do rozpatrywania sprawy po zwróceniu mu przez w/w Sąd akt przedmiotowej sprawy, które obowiązane jest przekazać sądowi wraz z odpowiedziami na te skargi, co spowoduje, że sprawa nie zostanie rozpatrzona w terminie ustawowym i

- wyznaczyć nowy termin na jej załatwienie – 21 dni od otrzymania akt sprawy z sądu.

Postanowienie nie podlega uzasadnieniu, jest ostateczne i niezaskarżalne".

W skardze zarzucono naruszenie art. 97§1 pkt 4, art. 101§3, art. 7,8,9 i 12 kpa. Wskazując na powyższe naruszenia wniesiono o stwierdzenie nieważności postanowienia w zaskarżonej części oraz o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia SKO z dnia [...] czerwca 2008r., przed rozstrzygnięciem skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Wniesiono również o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że podana podstawa prawna wydanego postanowienia, tj. art. 97 §1 pkt 4 kpa oraz treść zaskarżonej części postanowienia świadczy o tym, że doszło do zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] czerwca 2008r. Jest to jednak nie do końca formalne zawieszenie, gdyż w przedmiotowej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne o którym mowa w/w przepisie. W sprawie występują jedynie dwa różne sposoby zaskarżenia tego samego postanowienia (skarga do sądu i wniosek o stwierdzenie nieważności skierowany do organu administracji publicznej). Podniesiono, że obowiązkiem organu było rozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia w terminie określonym w art. 35 kpa. Wstrzymania postępowania administracyjnego ze względu na przyczyny określone w art. 35§5 kpa nie mogą usprawiedliwiać takie okoliczności jak fakt przekazania akt sprawy sądowi administracyjnemu. Końcowo zaznaczono, że wniosek J. W. i J. G. o stwierdzenie nieważności postanowienia SKO z dnia [...] czerwca 2008r. organ otrzymał najwcześniej tzn. przed otrzymaniem skarg do sądu administracyjnego, tj. 14 lipca 2008r. Zaś skargi do WSA organ otrzymał kolejno w dniu 15 lipca 2008r. – skarga Stowarzyszenia F. Z. i po 24 lipca 2008r. skarga W. K.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej na akt, który nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego bądź ewentualnie – jako wniesionej bez uprzedniego wezwania do usunięcia uchybienia. W uzasadnieniu organ wywiódł, że skarżone postanowienie nie jest, wbrew temu co twierdzi skarżąca, postanowieniem o zawieszeniu postępowania ani innym postanowieniem na które służy zażalenie, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga jakiejkolwiek sprawy co do istoty. Organ nadmienił przy tym, że skargi do sądu administracyjnego na postanowienie SKO z dnia [...] czerwca 2008r. istotnie zostały wniesione przez innych uczestników postępowania po dniu wszczęcia przez organ na skutek wniosku J. W. i J. G. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tego postanowienia. Niemniej jednak organ nie mógł wykluczyć, że Sąd stwierdzi iż skargi uczestników postępowania zostały złożone przed wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowego postanowienia. W takich okolicznościach powstrzymywanie się przez organ z rozpatrywaniem wniosku J. W. i J. G., w świetle dominującego orzecznictwa, uznać należy za zasadne. Odroczenie załatwienia sprawy było zatem konieczne i nie naruszające w żadnym stopniu interesów prawnych skarżącej. Organ przyznał, że przepis art. 97§1 pkt 4 kpa został omyłkowo powołany w podstawie prawnej kwestionowanego postanowienia i że omyłka ta został usunięta odrębnym postanowieniem. Końcowo organ podniósł, że gdyby w sprawie przyjęto iż zaskarżone postanowienie zostało wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania to skarga winna być uznana za niedopuszczalną, gdyż wniesiona została bez wykorzystania prawa do złożenia zażalenia na to postanowienie. Wprawdzie stosownego pouczenia w tej kwestii postanowienie nie zawiera, ale należy przyjąć, że skarżąca – znana organowi administracji z innych spraw jako umiejętnie poruszająca się w problematyce proceduralnej – miała możliwość zwrócenia się do organu o uzupełnienie postanowienia o stosowne pouczenie i podważać wydane w tej kwestii postanowienie zarówno na drodze administracyjnej jak i sądowej. Ponieważ tego nie uczyniła, należy uznać, zdaniem organu, że nie wyczerpała administracyjnych środków zaskarżenia.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Na wstępie podkreślić należy, że kwestionowaną w przedmiotowej sprawie treść postanowienia należy potraktować jako zawiadomienia strony o zwłoce w załatwieniu sprawy, a nie jako postanowienie wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania. Istotnie w komparacji postanowienia został podany jako podstawa prawna art. 97 §1 pkt 4 kpa, nie może to jednak przesądzać o zakresie przedmiotowym wydanego postanowienia. Tym bardziej, że wskazanie tego przepisu w podstawie prawnej, zostało uznane przez organ za oczywistą omyłkę, usuniętą odrębnym postanowieniem. Nadto przypuszczać należy, że gdyby intencją organu było wydanie postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, to postanowienie takie zawierałoby uzasadnienie i pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia.

Przepis art. 3 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że z postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym zaskarżeniu do sądu mogą podlegać tylko takie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie bądź rozstrzygające sprawę co do istoty.

Do takich postanowień nie należy postanowienie dotyczące zawiadomienia strony o zwłoce w załatwieniu sprawy. Nie jest to postanowienie na które przysługuje zażalenie ( zgodnie z art. 141 §1 kpa przysługuje ono tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi). Postanowienie takie też ani nie kończy postępowania administracyjnego w danej sprawie, ani nie rozstrzyga tej sprawy co do jej istoty. W doktrynie do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty zalicza się postanowienie organu współdziałającego z organem załatwiającym sprawę wydane w oparciu o art. 106 kpa, czy postanowienia zatwierdzające ugodę, o których mowa w art. 119 kpa ( vide: Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa B. Dautera, B. Gruszczyńskiego, A. Kabata i M. Niezgódka- Medek, Zakamycze 2005r., str. 21). Postanowieniami kończącymi postępowanie administracyjne są zaś: postanowienie o niedopuszczalności odwołania i o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (art. 134 kpa), czy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (art. 59§2 kpa).

Zasadność postanowienia wydanego w przedmiocie zawiadomienia strony o zwłoce w załatwieniu sprawy może być przedmiotem kontroli w postępowaniu dotyczącym zwalczania bezczynności organu administracyjnego.

Dostrzegając niedopuszczalność skargi, Sąd odrzucił ją na mocy art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Końcowo nadmienić należy, że postępowania sądowoadministracyjne ze skargi Stowarzyszenia F. Z. oraz W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2008 r. zostały zawieszone z uwagi na to, że skargi w tych sprawach zostały złożone po wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku J. W. i J. G. o stwierdzenie nieważności przedmiotowego postanowienia. Akta administracyjne zostały przesłane do organu, ustały zatem okoliczności które legły u podstaw niezałatwienia przez organ niniejszej sprawy w terminie.