Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 917/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: ART. 243 § 1, ART. 246 § 1 PKT 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

POSATNOWIENIE Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marcin Piłaszewicz po analizie w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2014 r. postanawia przyznać stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Z. B. (dalej też jako strona), wnioskiem z 25 marca 2014 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.

Wezwaniem z 26 marca 2014 r. strona została zobowiązana do uzupełniania braków uzasadnienia formularza PPF poprzez podanie dodatkowych informacji niezbędnych do ustalenia sytuacji finansowej i życiowej strony. Wezwanie to zostało doręczone w trybie art. 73 u.p.p.s.a.- 14 kwietnia 2014

Z uwagi na to, że strona, pomimo doręczenia jej w trybie art. 73 u.p.p.s.a. w dniu 14 kwietnia 2014 r. wezwania o przekazanie formularza PPF, do chwili rozpoznania wniosku 25 kwietnia 2014 r., nie złożyła podała żądanych informacji, wniosek strony pozostawiono bez rozpoznania.

Następnie, wnioskiem z 6 maja 2014 r. na urzędowym formularzu PPF, strona zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wskazała, że jest [...] i osobą chorą. Nadto wyjaśniła, że od kilkunastu lat leczy się na [...] oraz [...] . Z uwagi na ceny leków musiała ograniczyć to leczenie. Skarżący jest osobą samotną, nie posiada bliższej rodziny. Poza kawalerką nie posiada majątku. Źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 900 zł, w części zajęta w ramach postępowania egzekucyjnego. Skarżący przedłożył skierowanie do szpitala, kartę informacyjną oraz zaświadczenie lekarskie. Odwołał się również do informacji przekazanych do sprawy III SA/Wa 3005/12, III SA/Wa 1156/13.

Referendarz sądowy wskazuje, że skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 §2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika: może być przyznane, jeśli strona wykaże niezdolność do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a.").

W ocenie referendarza sądowego skarżący, powołując się na materiały dowodowe złożone do innych spraw, oznaczone powyżej, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie.

Z materiałów nadesłanych do niniejszej sprawy, jak również do sprawy III SA/Wa 3005/12 wynika, że jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest renta w wysokości 900 zł. Dodatkowo - jak oświadczył w sprawie III SA/Wa 3005/12 – utrzymuje się ze zbierania makulatury, zaś dorywczo pomaga mu rodzina. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych tej sprawy protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego wynika natomiast, że wydatki z tytułu czynszu i mediów kształtują się na poziomie 500 zł. Co istotne od kilkudziesięciu lat leczy się z powodu przewlekłej choroby, wymagającej regularnego przyjmowania leków oraz monitorowania leczenia.

Taka sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego nie umożliwia mu zgromadzenia/wygospodarowania środków potrzebnych na opłacenie wynagrodzenia względem wybranego pełnomocnika czy kosztów sądowych. Z uwagi na niewysokie środki finansowe uzyskiwane i posiadane przez skarżącego, fakt składania przez niego oświadczeń o stanie majątkowym pod rygorem odpowiedzialności karnej (rubryka 13 formularza PPF), jak też uprawnienie Sądu do cofnięcia przyznanego prawa pomocy (art. 249 p.p.s.a.), referendarz sądowy nie wyciągnął negatywnych konsekwencji z faktu nienadesłania pełnej dokumentacji źródłowej w sprawie, tj., w szczególności zeznań podatkowych, rachunków obrazujących wydatki. Poza tym niektóre fakty udało się ustalić na podstawie akt sprawy III SA/Wa 3005/12 i III SA/Wa 1156/13, do których to skarżący odwołał się w formularzu PPF. Z oświadczeń złożonych do tamtych spraw wynika, że skarżący nie posiada rachunku bankowego, nie korzysta z pomocy opieki społecznej, nie jest zadłużony, co jednak, z uwagi na znikomość posiadanego majątku, nie wpływa na zmianę oceny jego sytuacji majątkowej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji