Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 8/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 52  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Andrzej Cisek Asesor WSA Zbigniew Łoboda Protokolant Paulina Biernat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień 1993 r. odrzuca skargę.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...]adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, T. K. zawarł skargę na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w sprawie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2003 r. (I SA/Wr 1920/2000) "w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za VIII 1993 r." Skarżący wniósł o zobowiązanie Izby Skarbowej do wykonania wspomnianego wyroku i zasądzenie od Izby Skarbowej na rzecz skarżącego "zwrotu łącznie kwoty [...]wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ich poboru ([...]) i wpłaty ([...]) do dnia zapłaty".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

do rozpoznania skargi wniesionej przez stronę do Naczelnego Sądu Admi-nistracyjnego w dniu [...]znajduje podstawę prawną w art.

97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę

Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Stosownie bowiem do dyspozycji wspomnianego unormowania, sprawy, w

których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego

przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone,

podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne

na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami ad

ministracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe

przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2 wspomnianej

wcześniej ustawy).

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia. 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż została wniesiona przez stronę bez spełnienia warunków przewidzianych w art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Według art. 52 § 1 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek

1

Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03

zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).

Jeśli chodzi o termin załatwienia sprawy podatkowej, to zgodnie z art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), właściwe organy powinny to uczynić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, w sprawach zaś szczególnie skomplikowanych - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia, 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej).

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz ze złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oświadczenia T. K. wynika, że podatnik przez wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie występował z ponagleniem do Ministra Finansów na zarzucaną Izbie Skarbowej bezczynność. W takim stanie rzeczy nie został wyczerpany tryb przewidziany w art. 52 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego - stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy - należało skargę odrzucić.

2