Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1645/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wykładnię wyroku
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (spr.), Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku F. W. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt II FSK 1645/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej F. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 1107/13 w sprawie ze skargi F. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 30 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia oddalić wniosek o wykładnię wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt II FSK 1645/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 1107/13 w całości, uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 30 września 2013 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w R. na rzecz F. W. (dalej: skarżący) kwotę 69 873 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący złożył wniosek o wykładnię ww. wyroku, podnosząc, że w uzasadnieniu wyroku na str. 14 wskazano, iż: "Wkłady wspólników do spółki stanowią tylko część jej majątku. W myśl art. 28 k.s.h. majątek spółki stanowi bowiem mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Stąd w przypadku wystąpienia ze spółki konieczne jest ustalenie Wartości jego udziału przy uwzględnieniu wartości całego majątku spółki. Wartość tego udziału obliczana jest na podstawie bilansu, do którego poszczególne składniki majątku przyjmowane są po wartości zbywczej". Na stronie 2 uzasadnienia wyroku Sąd wskazał natomiast, że jedyny majątek spółki jawnej stanowiły udziały w spółce z o.o. To te udziały na podstawie uchwały z dnia 4 lipca 2008 r. o rozwiązaniu spółki jawnej i zakończeniu jej działalności otrzymali Pan B. C. i F. W. Uzasadnienie wyroku NSA w tym zakresie jest niejednoznaczne. Skarżący nie wie bowiem, czy o dacie nabycia udziałów decyduje podjęta przez wspólników Spółki w 2008 r. uchwała, czy sporządzony na dzień 5 marca 2009 r. bilans.

Ponadto, niejasne jest uzasadnienie Sądu we fragmencie, gdzie wskazano, że rozwiązanie spółki jawnej następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru. Sąd w fragmencie tym odnosi się do fazy etapu likwidacji, który ma doprowadzić do ustania bytu prawnego organizacji powołanej przez zawarcie umowy spółki, gdy tymczasem akapit wyżej wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie wspólnicy spółki jawnej na podstawie art. 67 § 1 k.s.h. zastosowali inny sposób zakończenia działalności. Sąd pominął w uzasadnieniu wyroku kwestię tego, że samo wydanie postanowienia o wykreśleniu spółki z KRS nie ma znaczenia w kontekście podziału majątku pomiędzy jej wspólników, tj. skutek w postaci podziału majątku spółki nie jest uzależniony od wydania postanowienia o wykreśleniu spółki z KRS.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie. Potrzeba wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana została w sposób niejednoznaczny, niejasny lub zawiły, utrudniający ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy, a więc powodujący powstanie uzasadnionych, rzeczywistych wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia wyroku powinna więc zmierzać do usunięcia tych wątpliwości. Instytucja ta nie może natomiast prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego oraz pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może także służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy, jak również uzupełnieniu rozstrzygnięcia. Nie może też zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy też jego poszerzenia o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może też stanowić polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II GSK 406/09, z dnia 23 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 2097/10, z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt II OSK 1196/11, z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 2866/12).

W zakresie pierwszej wątpliwości skarżącego należy wskazać, że uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt II FSK 1645/14 składa się z dwóch części: stanu faktycznego oraz uzasadnienia prawnego, które to uzasadnienie poprzedzają słowa "Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje". Stan faktyczny obejmuje stan sprawy przyjęty przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku, w tym ocenę prawną dokonaną przez organy podatkowe (s. 2 i następne), a także kwestie opisane w skardze kasacyjnej, odpowiedź na skargę kasacyjną oraz dalsze pisma w sprawie. Ocena prawna dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny znajduje się w części po słowach "Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje" (od strony 10 uzasadnienia) i nie zawiera rozbieżności, na które we wniosku o wykładnię powołał się skarżący.

W odniesieniu do drugiego zagadnienia poruszonego we wniosku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w uzasadnieniu swojego wyroku zajął jednoznaczne stanowisko co do meritum sprawy, tj. roku podatkowego, w którym należało rozpoznać przychód z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Argumentacja zawarta we wniosku, dotycząca tego, że Naczelny Sąd Administracyjny niewłaściwie ocenił wpływ wydania postanowienia o wykreśleniu spółki z KRS na wynik sprawy, stanowi niedopuszczalną polemikę z argumentacją tutejszego Sądu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygając na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

[pic]