Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 17/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. i J. O. na bezczynność Powiatowego Zarządu Dróg w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie wjazdu na nieruchomość postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga D. O. i J. O. na bezczynność Powiatowego Zarządu Dróg. Skarżący domagali się zobowiązania organu do wydania decyzji i obciążenia go kosztami postępowania.

W uzasadnieniu podali, że w dniu 17 marca 2009 r. wystąpili do Powiatowego Zarządu Dróg o przywrócenie wjazdu na działki nr [...] i [...] położone w T. przy ul. [...]. Do dnia złożenia skargi organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, a jedynie przesłał pismo wyjaśniające.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Zarząd Dróg wniósł o jej oddalenie. Wskazał przy tym, że skarżący mają wjazd na posesję od ul. [...]. Likwidacja wjazdu od ul. [...] nastąpiła prawdopodobnie 40 lat temu i skoro do tej pory skarżący nie występowali w tej sprawie należy przyjąć, iż zaakceptowali istniejący stan rzeczy. Obecnie nie ma możliwości stworzenia wnioskowanego wjazdu z uwagi na obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego dla miasta T., który zakazuje tworzenia nowych wjazdów przy ul. [...].

Pismem z dnia 2 listopada 2010 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie w 2 egz. pisma procesowego zawierającego oświadczenie, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpali tryb określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W odpowiedzi pełnomocnik stwierdził, że skarżący nie wyczerpali trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. Jednocześnie oświadczył, że skarżący modyfikują żądanie, przedmiot oraz podstawę prawną skargi i na podstawie art. 88 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym wnoszą o nakazanie organowi podjęcia czynności nakazanych prawem, tj. wydanie decyzji w przedmiocie wskazanego wyżej wniosku z uwagi na okoliczności podniesione w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, że w przypadku wnoszenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego spełniony zostaje poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2010 r. II OSK 128/10, baza Lex nr 560393). Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika w niniejszej sprawie skarżący nie skorzysta z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jest niedopuszczalna.

Na marginesie sprawy zauważyć należy, że skarga w trybie art. 88 ustawy o samorządzie powiatowym jest instytucją procesową szczególną, obwarowaną innymi przesłankami i wymaganiami formalnoprawnymi niż typowa skarga na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zdaniem Sądu nie można dokonywać zmian przedmiotowych skargi w takim zakresie jak czynią to skarżący. Przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiej możliwości.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.