Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 745/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. H. i U. R.-H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. skarżący, zastępowani w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu przez radcę prawnego B. L., zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu tego żądania wskazali, że wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak wolnych środków pieniężnych na zapłatę zaległości podatkowej wyliczonej przez organy skarbowe. Celem uregulowania zaległości skarżący byliby zmuszeni zawrzeć umowę pożyczki, której oprocentowanie znacznie przekraczałoby oprocentowanie zaległości podatkowych. Skarżący wskazują, że pobierają świadczenia emerytalne, w związku z czym ewentualna egzekucja administracja nie okaże się bezskuteczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wystąpienia szkody rozumieć należy, taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona ani przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Z kolei, trudne do odwrócenia skutki prawne lub faktyczne to takie, które powodują istotną i trwałą szkodę. W takim przypadku powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14 i powołane tam orzecznictwo; postanowienie dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powszechnym w orzecznictwie jest pogląd, według którego warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że uprawdopodobnienie jest dużo mniej sformalizowanym środkiem zastępczym dowodu, potwierdzającym prawdopodobieństwo twierdzeń o określonym fakcie. Mimo to złożenie przedmiotowego wniosku nie stanowi o automatycznym zablokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej.

Analiza powołanych we wniosku okoliczności nie dała podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zaszły przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., które pozwoliłyby na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący przedstawili swoją sytuację zbyt ogólnie, by można było wnioskować, że w następstwie wykonania ww. rozstrzygnięcia byliby narażeni na niebezpieczeństwo doznania znacznej szkody i powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody.

Skarżący argumentowali, że na skutek wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, koniecznym dla nich okaże się zaciągnięcie pożyczki, której oprocentowanie znacznie przekraczać będzie zapłatę zaległości podatkowych. Wobec wskazywanej okoliczności Sąd podkreśla, iż przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej. Wywieranie skutków finansowych dla skarżących jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej.

Wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnia również powoływana przez wnioskodawców okoliczność pobierania świadczeń emerytalnych. Z faktu tego strona wywodzi, iż nie istnieje ryzyko bezskuteczności przyszłej egzekucji administracyjnej. Wskazać jednak należy, iż skoro strona z racji pobierania świadczeń emerytalnych, których wysokość nie jest Sądowi znana z uwagi na brak przedłożenia dokumentów potwierdzających ten fakt, będzie dysponowała środkami pieniężnymi w celu zaspokojenia roszczeń organów podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji to w ocenie Sądu wykonanie spornej decyzji może nastąpić bez ryzyka wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazując na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.