Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 134/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi partii politycznej R. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zawartego pomiędzy ulicami: [...], [...], [...] i [...] w S. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 grudnia 2009 r. partia polityczna R. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zawartego pomiędzy ulicami: [...], [...], [...] i [...] w S.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również ppsa, skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W świetle art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każe pismo strony - zatem także skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Stosownie natomiast do treści art. 28 § 1 ppsa osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle zaś art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, podobnie jak bark podpisu strony, jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 53/09. Niepublikowane).

Ponieważ wniesiona pismem z dnia 17 grudnia 2009 r. skarga partii politycznej R. z siedzibą w W. na powołaną wyżej uchwałę Rady Miasta S. nie była podpisana, a także nie dołączono do niej dokumentu pozwalającego stwierdzić, jaki organ, bądź jaka osoba jest uprawniona do działania w imieniu strony, pismem z dnia 27 stycznia 2010 r. wezwano skarżącą do:

1. podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi,

2. złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.

W wezwaniu wskazano, że dokumentami wykazującymi umocowanie do wniesienia skargi i określającymi sposób reprezentacji strony mogą być w szczególności: aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, statut, uchwała o powołaniu zarządu.

Skarżącą poinformowano także, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie doręczono skarżącej na wskazany w skardze adres Zarządu Powiatowego w S. w dniu 29 stycznia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).

W dniu 5 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego) - w ostatnim dniu, w którym dopuszczalne było skuteczne uzupełnienie opisanych wyżej braków formalnych - skarżąca złożyła do akt sprawy skargę podpisaną przez Przewodniczącego Zarządu Powiatowego – M. K., a także udzielone mu przez T. J. - przewodniczącą - upoważnienie z dnia 4 lutego 2010 r. "do reprezentowania partii R. na terenie miasta S. i na terenie powiatu [...]".

W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.) partia polityczna nabywa osobowość prawną z chwilą wpisania do ewidencji. W świetle zaś art. 11 ust. 1 powołanej ustawy ewidencję partii politycznych prowadzi Sąd Okręgowy w W. Stosownie natomiast do treści art. 9 ust. 1 pkt 4 i 5 tej samej ustawy organy partii, w tym organy reprezentujące partię na zewnątrz oraz uprawnione do zaciągania zobowiązań majątkowych, ich kompetencje oraz czas trwania ich kadencji, a także tryb dokonywania wyboru organów partii i uzupełniania składów tych organów określa statut partii.

Dokumentami wykazującym umocowanie do wniesienia skargi i określającymi sposób reprezentacji strony skarżącej w przedmiotowej sprawie winny być więc w pierwszym rzędzie statut partii politycznej R. z siedzibą w W., w którym określono organ reprezentujący partię na zewnątrz, a także akt wyboru tego organu. Należy podkreślić, że w wezwaniach z dnia 27 stycznia 2010 r. wskazano skarżącej te właśnie dokumenty jako właściwy sposób uzupełnienia braku formalnego skargi. Dokumentem stanowiącym właściwe wykonanie wezwania mógł być również wydany przez Sąd Okręgowy w W., uwierzytelniony odpis lub wyciąg z ewidencji partii politycznych, zawierający informację niezbędną do wykazania umocowania do wniesienia skargi.

Złożone do akt sprawy upoważnienie z dnia 4 lutego 2010 r., udzielone M. K. przez T. J., niewątpliwie nie czyni zadość wezwaniu Sądu. Nie pozawala ono bowiem na ustalenie organu uprawnionego do reprezentacji partii politycznej R. z siedzibą w W. Nie pozawala stwierdzić, czy osoba która udzieliła tego upoważnienia jednoosobowo piastuje funkcję organu reprezentującego, czy też jest przewodniczącym wieloosobowego organu reprezentującego, uprawnionym do jednoosobowego działania. Nie pozwala także ustalić, czy sposób reprezentacji partii dopuszcza powierzenie czynności wniesienia skargi innemu podmiotowi niż organ uprawniony do reprezentacji skarżącej.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że partia polityczna R. z siedzibą w W. nie wykonała prawidłowo wezwania Sądu z dnia 27 stycznia 2010 r. do uzupełniania braków formalnych skargi z dnia 17 grudnia 2009 r. na powołaną na wstępie uchwałę Rady Miasta S. Nie złożyła bowiem do akt sprawy dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi przez osobę, która dokonała tej czynności.

Zauważając, że w odpowiedzi na skargę organ administracji powołał się na art. 21 pkt a statutu skarżącej partii, a w aktach administracyjnych znajduje się wydruk ze strony internetowej, zawierający statut R., należy podkreślić, że niedołączenie do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do jej sporządzenia i wniesienia do Sądu nie skutkowałoby zastosowaniem sankcji przewidzianej przez art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, gdyby możliwe było nadanie skardze dalszego biegu mimo to, że wnoszący skargę nie zastosował się do obowiązku przewidzianego artykułem 29 ppsa.

Przedmiotowej skardze nie można jednak nadać prawidłowego biegu, ponieważ znajdujący się w aktach sprawy wydruk internetowy nie jest wystarczający do weryfikacji umocowania M. K. do dokonania w imieniu skarżącej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a to z dwóch względów.

Po pierwsze, umocowanie podmiotu dokonującego czynności w postępowaniu sądowym w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową musi mieć formę dokumentu urzędowego (wyciągu z określonego rejestru, uchwały podjętej przez organ jednostki samorządu terytorialnego), bądź prywatnego (wyciągu ze statutu lub regulaminu organizacyjnego danej jednostki). Informacja zamieszczona w Internecie może stanowić podstawę do dokonania przez Sąd weryfikacji umocowania, gdy jej wiarygodność podlega ochronie mocą przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Ochronie takiej podlegają na przykład informacje o podmiotach wpisanych do rejestru przedsiębiorców, udostępniane w Internecie przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego (art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.). Wskazanego kryterium niewątpliwie nie spełnia znajdujący się w aktach administracyjnych wydruk internetowy.

Po drugie, dla prawidłowego wykazania umocowania osoby fizycznej dokonującej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu strony tego postępowania, która jest osobą prawną niezbędne jest przedstawienie "ciągu" dokumentów, pozwalających spersonalizować osobę, bądź osoby uprawnione do reprezentacji. Jeżeli zatem wedle statutu osoby prawnej do jej reprezentacji uprawniony jest określony organ, to osoba fizyczna dokonująca czynności w postępowaniu sądowym za tę osobę prawną, poza statutem, ma obowiązek przedstawić także dokument wskazujący skład osobowy organu reprezentującego w dniu dokonania czynności, bądź wskazujący osobę, która w tym dniu jednoosobowo piastowała funkcję organu reprezentującego.

Jak już wywiedziono, w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 27 stycznia 2010 r. skarżąca przedstawiła jedynie podpisaną skargę z dnia 17 grudnia 2009 r. oraz upoważnienie z dnia 4 lutego 2010 r., które jest niewystarczające do dokonania weryfikacji umocowania M. K. do działania w imieniu partii politycznej R. z siedzibą w W. w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.

Mając na uwadze, że do Sądu wpłynęło podpisane przez M. K. pismo z dnia 1 lutego 2010 r., zawierające wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej od skargi należy nadmienić, że Sąd nie wzywał skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ została ona odrzucona z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego polegającego na niewykazaniu umocowania do wniesienia skargi przez osobę, która dokonała tej czynności za skarżącą.