Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1339/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi E. i W. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki osadnika ścieków. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących E. i W. Ś. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...].01.2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994r. - Prawo budowlane nakazał E. i W. Ś. dokonanie całkowitej rozbiórki osadnika ścieków wybudowanego na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w [...], gmina [...]. Od powyższej decyzji odwołali się E. i W. Ś.

Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2003r. utrzymał w mocy decyzję organu I — szej instancji nakazującą rozbiórkę.

Organ odwoławczy stwierdził, że podnoszone w odwołaniu argumenty nie mogą skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji a zachodzą przesłanki do rozstrzygnięcia sprawy w trybie art. 51 ust.l pkt. 1 i ust. 4 ustawy - Prawo budowlane.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli E. i W. Ś.. Zaskarżonej decyzji zarzucają, iż wydana została z naruszeniem prawa w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny i na podstawie rozporządzenia, które w dacie wydania decyzji nie obowiązywało.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga jest zasadna, bo oba organy nie wykazały dlaczego wybudowanie osadnika ścieków z oczywistym naruszeniem § 23 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. (Dz.U.1980, Nr 17, poz.62) uzasadnia jego rozbiórkę na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 Prawa budowlanego z 1994r. i dlaczego w tym przypadku nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego z 1974r.

Wymienione rozporządzenie obowiązywało do dnia 31 marca 1995r. (art. 107 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r.). Należało więc wskazać przepis przejściowy, który umożliwia zastosowanie takiej konstrukcji prawnej. Nadto organ odwoławczy z naruszeniem art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego ograniczył się do powielenia poglądu organu I instancji i trzech lakonicznych stwierdzeń oraz do przywołania treści art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. Uniemożliwia to sądową kontrolę kwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wskazane uchybienia oraz przeprowadzenie postępowania z obrazą art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego powodują, że na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C, art. 151 i art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.