Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2065/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30c ust 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. na informację [...]Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia;


UZASADNIENIE

A.R. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "K." wystąpił do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]".

Pismem z dnia [...] września 2011 r. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała, iż ww. wniosek nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej.

Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą informację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.

Ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm. zwana dalej u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawach dotyczących skarg wnoszonych na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia.

W szczególności zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmuje: wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej zgodnie z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższy zapis ustawy należy odczytywać w ten sposób, że wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale, zaś wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej mogą być złożone w kopiach, z zastrzeżeniem, że wniosek o dofinansowanie może być wygenerowany elektronicznie i opatrzony podpisem (vide: postanowienie NSA z 30 września 2010r. sygn. akt: II GSK 1051/10). Dodatkowo należy zauważyć, iż w postanowieniu z 11 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 1422/11 NSA stwierdził, iż regulacja art. 30e u.z.p.p.r. nie wymienia jako wyłączonego art. 48 § 3 i 4 p.p.s.a. Zatem, zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, zaś zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego. Podobnie w postanowieniu z 1 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 57/11 NSA uznał, iż kserokopie dokumentów potwierdzone za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika skarżącej nie świadczą o niekompletności skargi.

W przedmiotowej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca, dlatego też nie można uznać, że dołączona do skargi dokumentacja jest kompletna. Skarżący nie załączył bowiem do skargi oryginału bądź poświadczonego przez osobę uprawnioną odpisu informacji [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie z dnia [...] września 2011 r.

Wskazać w tym miejscu należy, że informacja stanowi dokument pochodzący od organu (dokument urzędowy); kopia tej informacji nie może zatem uzyskać przymiotu oryginalnego dokumentu. Stosownie bowiem do art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.) osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem jest notariusz.

Podkreślić również należy, że wskazane wyżej uregulowania wyłączają możliwość podjęcia korespondencji ze stroną i uzupełnienia braków skargi, jest to uzasadnione założeniem jedynie 30-dniowego terminu na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania sądowego. Zatem wywiązanie się z ustawowych obowiązków nałożonych na skarżącego, zależy wyłącznie od jego staranności i dokładności w kompletowaniu niezbędnej dokumentacji.

W tym stanie rzeczy, poddając ocenie załączone do skargi dokumenty należy uznać je za niekompletne z uwagi na fakt, że skarżący nie dostarczył oryginału informacji [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, dołączając jedynie jej kopię.

Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił zatem o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.