Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SO/Sz 17/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art.54 par 1, ,55 par 1 , art. 54 par 2 , art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy z wniosku M. C. o wymierzenie grzywny Uniwersytetowi A. p o s t a n a w i a I. wymierzyć Uniwersytetowi A. grzywnę w wysokości [...] złotych za nieprzekazanie w terminie skargi, II. zasądzić od Uniwersytetu A. na rzecz skarżącego M. C. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M. C., w dniu [...] r., osobiście złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie Uniwersytetowi Technologicznemu grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy do sądu.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w dniu [...] r. złożył skargę na bezczynność w przedmiocie wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący zaznaczył, że skarga na bezczynność nie musi być poprzedzona innymi środkami zaskarżenia. Następnie skarżący przytoczył fragmenty szeregu orzeczeń sądów administracyjnych wydanych w sprawach wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., z których wnika, że każde nieprzekazanie skargi skutkuje wymierzeniem grzywny, a jedynie okoliczności sprawy stanowią przesłankę do wysokości grzywny.

W odpowiedzi na wniosek, pełnomocnik Uniwersytetu Technologicznego, wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że niezwłocznie po wpłynięciu ww. skargi, [...] W [...]

podjął niezbędne czynności związane z ustaleniem sprawy i zakresem informacji niezbędnych do sporządzenia odpowiedzi na skargę. Z uwagi jednak na wieloaspektowość sprawy, przejawiającą się przede wszystkim tym, że skarga M. C. dotyczy wskazywanego nieudostępnienia wielu dokumentów i informacji, konieczne było czasochłonne ustalanie okoliczności związanych z poszczególnymi dokumentami i informacjami.

Nadto pełnomocnik podniósł, że nie bez znaczenia jest również fakt,

iż niezwłocznie po otrzymaniu wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny, [...] w [...]

przesłał do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Również krótki czas jaki upłynął od dnia wniesienia skargi, nie uzasadnia wymierzenia grzywny na podstawie omawianego przepisu.

W ocenie [...] w [...] Sąd winien również wziąć pod uwagę fakt,

że skarga wniesiona przez M. C. w niniejszej sprawie, jak również wniosek

o wymierzenie grzywny, stanowi przejaw "rewanżu" M. C. w stosunku do [...] W [...] , wynikający z faktu rozwiązania z nim przez [...] w [...] stosunku pracy. Jak zostało to przedstawione w odpowiedzi na skargę, [...] w [...]

przekazał skarżącemu znaczną część żądanej przez niego dokumentacji, a mimo to już dwa dni później M. C. złożył skargę na bezczynność również w tym zakresie, w jakim żądaną dokumentację otrzymał. Ponadto między stronami toczą się liczne postępowania sądowe, których inicjatorem jest M. C., a które już na etapie formułowania odpowiedzi na pozew, zawierają kilka tomów akt dokumentacji. Liczba wątków poruszanych przez M. C. w kierowanych do [...] W [...] pismach, również wpłynęła na czas, w jakim [...] w [...] mógł odnieść się do skargi na bezczynność, a tym samym przekazać do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

[...] w [...] w [...] nie zgodził się ze skarżącym, że w sprawie związanej

z wymierzeniem grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Sąd bada wyłącznie samo uchybienie terminu do przekazania skargi oraz to czy wniosek skarżącego

w tym zakresie został złożony. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że decyzja w powyższym zakresie zależy od uznania Sądu, a Sąd winien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, nie tylko sam upływ przewidzianego przepisami ustawy terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie w wyroku z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 10/06, stwierdził, że należy uwzględnić takie okoliczności jak: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, że [...] w [...] jeszcze przed rozpatrzeniem wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny, przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, jak również to, że z uwagi na wielość informacji i dokumentów, jakich udostępnienia żądał skarżący, ustalenie okoliczności sprawy i przygotowanie odpowiedzi na skargę, było czasochłonne. Ponadto ustalenie powyższych okoliczności wymagało udziału zarówno pracowników Działu Organizacyjno - Prawnego, który zajmuje się kwestiami związanymi z dostępem do informacji publicznej, jak i kierownictwa Wydziału Nauk o Żywności i Rybactwa, z którego działalnością i funkcjonowaniem związane są dokumenty i informacje wskazane

w skardze. Wszystkie powyższe okoliczności przemawiają za odstąpieniem od wymierzenia grzywny, a co najmniej winny wpłynąć na wysokość wymierzenia grzywny w przypadku uwzględnienia wniosku skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia

(w przypadku spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej w terminie

15 dni od dnia wniesienia skargi).

Natomiast, jak stanowi art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia

9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wyniosło 3.399,52 zł (M.P. z 2012 r. poz. 63). Tym samym Sąd mógł wymierzyć grzywnę w wysokości [...] zł.

Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 P.p.s.a. wynika, iż wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże, wydając takie orzeczenie, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Okoliczności te bowiem brane są pod uwagę przy ustalaniu wysokości grzywny.

Mając powyższe na uwadze, po rozpatrzeniu okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i postanowił wymierzyć organowi grzywnę w kwocie [...] złotych.

W rozpatrywanej sprawie organ nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, iż skarga M. C. na bezczynność [...] W [...] w Szczecinie wpłynęła do tego organu w dniu [...] r., w związku z czym termin przekazania skargi do Sądu wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę minął [...] r. Tymczasem przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na nią została przekazana Sądowi za pośrednictwem poczty w dniu [...] r., czyli z przekroczeniem o ponad dwa miesiące terminu określonego w przepisie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Ponadto okoliczności przedstawione przez pełnomocnika organu nie stanowiły, w ocenie Sądu, usprawiedliwionych powodów niedotrzymania terminu.

Za taki powód nie sposób bowiem uznać faktu, że skarga M. C. dotyczyła nieudostępnienia wielu dokumentów i informacji, w związku z tym konieczne było czasochłonne ustalanie okoliczności związanych z poszczególnymi dokumentami

i informacjami. Wskazane powody mogłyby być ewentualnie wzięte pod uwagę

w przypadku nieznacznego, kilkudniowego, przekroczenia terminu do przesłania skargi wraz z aktami sprawy.

Jednocześnie Sąd zważył, iż przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten wypełnił obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a.

Wobec powyższego, w oparciu o przepisy art. 55 § 1 oraz art. 200 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.