Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1364/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę. /-/ S. Widłak


UZASADNIENIE

Pismem złożonym w dniu [...] W.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję nr [...] Skarga ta w związku z wejściem w życie Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 28 sierpnia 2008r. przekazana została według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przedstawiła okoliczności wskazujące na swoją trudną sytuację finansową stanowiącą w jej ocenie podstawę do wydania korzystnego dla niej rozstrzygnięcia przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Z akt administracyjnych przedłożonych przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika, iż decyzja z 23 kwietnia 2008r. wydana została w trybie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz.U. z 2007r. nr 11 poz. 74 ze zm.). i nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sad Administracyjny w P. zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jest niedopuszczalna. Jak stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) postępowanie sądowoadministracyjne ma na celu kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów lub czynności, a także bezczynności organów administracji publicznej. Natomiast skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi i wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest od realizacji określonych warunków formalnych, których niespełnienie powoduje niedopuszczalność merytorycznego orzekania i prowadzi do zakończenia postępowania orzeczeniem o charakterze procesowym - jak w niniejszej sprawie - odrzuceniem skargi. Postępowanie sądowoadministracyjne zostało tak ukształtowane, że sprawa - zanim trafi na wokandę sądową- powinna zostać załatwiona w dwuinstancyjnym (dwuetapowym) postępowaniu administracyjnym. Skargę do sądu administracyjnego można wnieść zatem na decyzje ostateczne, które zostały wydane w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę środka zaskarżenia w postaci np. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 52 § 1, 2 i 3 p.p.s.a.). Sąd może się zatem zająć merytorycznie tylko skargą wniesioną od orzeczenia wydanego po wyczerpaniu w/w trybu postępowania, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w I instancji, albowiem właściwą drogą kontroli tego orzeczenia jest w pierwszej kolejności administracyjna kontrola instancyjna. Niedopuszczalna jest zatem skarga złożona do sądu administracyjnego bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ pierwszej instancji i to niezależnie od tego, czy strona wyczerpała, czy nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia. Odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 - 5 tego przepisu) nastąpi zatem zarówno w sytuacji, gdy skarga wprost dotyczy aktu lub czynności organu I instancji niepoddanych administracyjnej kontroli instancyjnej, jak i wówczas, gdy skarga dotyczy bezpośrednio orzeczenia pierwszoinstancyjnego poddanego następnie kontroli instancyjnej - czy to merytorycznej czy tylko formalnej, a więc gdy strona nie zgadzając się z aktem organu I instancji skorzystała z przysługujących jej środków zaskarżenia, sprawa stała się przedmiotem kontroli (formalnej lub merytorycznej) organu wyższej instancji, jednak strona skarży nie orzeczenie tego organu, a orzeczenie pierwszoinstancyjne (postanowienie WSA w Białymstoku II SA/Bk 721/07 z dnia 21.05.2008r.).

W niniejszej sprawie złożono skargę w której zarówno z części wstępnej jak i z uzasadnienia treści skargi wynika jednoznacznie, iż dotyczy wydanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w pierwszej instancji decyzji z dnia [...], odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, od której nie złożono środka zaskarżenia - wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga ta zatem podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.)

/-/ S. Widłak