Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 29/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący – A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na pismo dotyczące nadania odznaczenia i przyznania pomocy materialnej.

W odpowiedzi na skargę Kancelaria Prezydenta RP wskazała, że nigdy nie prowadziła postępowania w sprawie przyznania skarżącemu dodatku do emerytury. Kancelaria nie posiada jakiejkolwiek dokumentacji związanej z rzekomym wnioskiem o przyznanie dla skarżącego pomocy materialnej. Kancelaria nie prowadziła również w okresie od roku 2012 do chwili obecnej jakiegokolwiek postępowania w sprawie nadania skarżącemu odznaczenia. Jednocześnie Kancelaria Prezydenta RP wskazała, że sprawa nadania odznaczenia skarżącemu była rozpatrywana przez Kancelarię Prezydenta RP w roku 2011. Wówczas funkcjonujący w Kancelarii Prezydenta RP Zespół ds. Odznaczeń dla Opozycji Demokratycznej nie udzielił poparcia dla nadania odznaczenia skarżącemu, a Prezydent przychylił się do takiej rekomendacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Złożona w niniejszej sprawie skarga na czynność Kancelarii Prezydenta RP nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Przedmiotem zaskarżenia nie jest bowiem żaden z aktów wymienionych w pkt 1-9 powołanego przepisu.

Skarżący podnosi w skardze, że z "inicjatywy Kancelarii Prezydenta RP" wszczęto wobec niego postępowanie w sprawie nadania odznaczenia i przyznania pomocy materialnej. Wskazać należy, że bezczynność organu może być przedmiotem skargi do Sądu w sytuacji gdy powszechnie obowiązujący przepis prawa nakłada na organ obowiązek określonego działania.

Zgodnie z art. 138 Konstytucji RP, Prezydent RP nadaje ordery i odznaczenia. W myśl natomiast art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach (Dz. U. z 2015 r. poz. 475 z poźn. zm.) ordery i odznaczenia nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Prezydent nadaje odznaczenia z własnej inicjatywy lub na wniosek Prezesa Rady Ministrów, ministrów, kierowników urzędów centralnych oraz wojewodów, a w przypadku odznaczenia, o którym mowa w art. 15a, na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy). Nadawanie orderów i odznaczeń jest jedną z prerogatyw Prezydenta (art. 144 ust. 3 pkt 16 Konstytucji RP), co oznacza, że nadawanie orderów i odznaczeń mieści się w grupie samodzielnych i samoistnych kompetencji Prezydenta a sama decyzja w sprawie nadania orderu czy odznaczenia jest aktem podejmowanym dyskrecjonalnie. Prezydent dysponuje pełną samodzielnością w prowadzeniu polityki odznaczeniowej oraz w całym procesie decyzyjnym dotyczącym nadania poszczególnego orderu lub odznaczenia.

Zatem aby żądanie skarżącego mogło zostać uwzględnione musiałby istnieć przepis, który zobowiązywał by Kancelarię Prezydenta RP lub samego Prezydenta RP do wydania decyzji o odmowie przyznania danej osobie odznaczenia przez Prezydenta RP. Zauważyć tymczasem należy, że nie ma przepisów które zobowiązywałyby Prezydenta RP lub organ pomocniczy jakim jest Kancelaria Prezydenta RP do odmowy nadania odznaczenia w formie decyzji administracyjnej czy postanowienia czy też aktu z zakresu administracji publicznej. Nie można zatem skutecznie zarzucić Kancelarii Prezydenta RP bezczynności w niniejszej sprawie.

Tym samym skarga wniesiona na bezczynność Kancelarii Prezydenta RP nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.