Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 483/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: stwierdzono swoją niewłaściwość
Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1 w zw. z  art. 13 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. P. P. B. w G. W. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia 29 listopada 2012 r. Nr XXII/160/2012 w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i G. p o s t a n a w i a: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. W.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 marca 2013 r. skarżąca F. P. Pałacu B. w G. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia 29 listopada 2012 r. Nr XXXII/211/2012 w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy L.

W odpowiedzi na zarządzenie sędziego skarżąca sprecyzowała, iż skarży uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia 29 listopada 2012 Nr XXII/160/2012

w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwana: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 p.p.s.a.).

Sąd, do którego wpłynęła skarga, jest zobowiązany z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

W niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Miejskiej w L. z dnia 29 listopada 2012 Nr XXII/160/2012 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy L. Wskazany w skardze organ ma siedzibę na terenie województwa lubuskiego, objętego właściwością Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W, zgodnie z § 1 pkt 41 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. musi zatem stwierdzić swoją niewłaściwość.

Skoro zatem sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W., to tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. jest zobligowany, zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. do przekazania sprawy sądowi właściwemu. Nadmienić przy tym należy, że w myśl art. 59 § 3 p.p.s.a., czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.

W związku z powyższym, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.