Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 77/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116, art. 107 par. 1, par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 21 w zw. z  art. 11
journal: Dz.U. 2003 nr 60 poz 535
law: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Protokolant Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu oddala skargę.


UZASADNIENIE

VIII SA/Wa 77/10

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa( t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J.C., (dalej zwaną "skarżącą") od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] czerwca 2009 r. umarzającej postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zaległości "[...]" sp. z o.o. w Z. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące marzec, czerwiec, październik 2003 r. oraz z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za wrzesień 2006 roku oraz orzekającej o odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2003, styczeń- grudzień 2004, styczeń- listopad 2005, luty- lipiec 2006 wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja powyższa zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego ustalono, iż "[...]" sp z.o.o. nie regulowała w terminie płatności należności wynikających ze złożonych deklaracji VAT – 7 za miesiące wskazane w zaskarżonej decyzji, tj. za miesiąc marzec, czerwiec, październik i grudzień 2003 roku oraz za okres od stycznia do grudnia 2004 roku, od stycznia do listopada 2005 roku oraz od lutego do czerwca 2006 roku oraz deklaracji CIT-2 za wrzesień 2006 roku, a także nie dokonała zapłaty kwoty zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w sprawie określenia oraz ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2006 roku.

Organ odwoławczy uzasadniając obszernie swoje stanowisko oparł się na ustaleniach faktycznych dokonanych przez organ I instancji, który działając na podstawie art. 107 § 1-2 i art. 116 § 1-2 Ordynacji podatkowej, po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania podatkowego w sprawie, ustalił odpowiedzialność skarżącej, jako członka zarządu "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w Z., z tytułu wymienionych wyżej, bezspornych zaległości podatkowych Spółki.

Organ podatkowy słusznie uznał, że Pani J. C. pełniła obowiązki członka zarządu Spółki, wówczas gdy powstały zaległości podatkowe, za które odpowiedzialnością została obciążona. Zgodnie bowiem z umową " [...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem uprawnionym do reprezentacji jest zarząd, w którego skład wchodzi Pani J. C. jednoosobowo, jako samodzielny członek zarządu a zarazem prezes spółki. Powyższe wynika również z odpisu z prowadzonego przez Sąd Rejonowy w R. [...] Wydział Gospodarczy Rejestru Handlowego, a także odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Za bezsporny uznano również fakt istnienia zaległości podatkowych na dzień wydania zaskarżonej decyzji, którymi skarżąca została obciążona.

Organ odwoławczy wskazał na podjęte w sprawie czynności egzekucyjne w celu zaspokojenia należności wobec wierzyciela wskazując, iż wyczerpano wszelkie możliwe sposoby egzekucji, dokonano zajęcia rachunków bankowych oraz wierzytelności, podjęto czynności mające na celu ustalenie składników majątkowych Spółki. Mimo to czynności egzekucyjne zmierzające do przymusowego ściągnięcia zaległości nie przyniosły efektu, co w konsekwencji doprowadziło do umorzenia postępowania egzekucyjnego wobec majątku Spółki, bowiem egzekucja okazała się bezskuteczna.

Zdaniem organów podatkowych, skarżąca nie wykazała, że wystąpiły przesłanki zwalniające ją z odpowiedzialności, o której mowa w art. 116 Ordynacji podatkowej. Skarżąca nie wykazała również, że we właściwym czasie złożony został wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki lub otwarcie postępowania układowego. Nie wykazała nadto, że nie złożenie we właściwym czasie stosownego wniosku nastąpiło bez jej winy. Wykazana zaś została trwała bezskuteczność egzekucji przeciwko Spółce. Odnosząc się zaś do zarzutu postawionego przez skarżącą w odwołaniu co do wszczęcia postępowania upadłościowego we właściwym czasie, organ odwoławczy wyjaśnił powołując się na przepis art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60,poz. 535 z późn. zm.), iż upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika będącego przedsiębiorcą, który stał się niewypłacalny. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 powołanej ustawy dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań. W związku z powyższym, bezspornym jest, iż po stronie Spółki stan niewypłacalności istniał w dniu złożenia wniosku o upadłość. Zdaniem organu odwoławczego nie oznacza to, iż we wcześniejszym okresie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wystąpienie z wnioskiem o upadłość z uwagi na niewypłacalność spółki, a wniosek mimo to, iż w chwili zgłoszenia mógł być możliwy do uwzględnienia - był jednak spóźniony.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jasno wynika, iż Spółka już dużo wcześniej przed zgłoszeniem wniosku o ogłoszenie upadłości była niewypłacalna a należności podatkowe z tytułu VAT nie były dobrowolnie regulowane ( pierwsze tytuły wykonawcze pochodzą z 2003 roku). Z akt sprawy wynika również, że dłużnik nie wykonywał swoich wymagalnych zobowiązań także na rzecz innych wierzycieli, m. in. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Gminy Miasta R. Organ odwoławczy wskazał nadto, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...].12.2007 r., sygn. akt [...] skarżąca została uznana winną, że pełniąc funkcję prezesa zarządu Spółki uporczywie nie wpłacała w terminie do Urzędu Skarbowego w Z. podatku CIT i VAT w łącznej kwocie [...] zł.

Organ odwoławczy nie dopatrzył się również naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania, tj. art. 122, art. 187, art. 188, art.123 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Uznał, że skarżąca zasadnie została obciążona odpowiedzialnością za zaległości podatkowe Spółki powstałe w czasie, gdy pełniła ona obowiązki członka jej zarządu. Nie znalazł w konsekwencji podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Występując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, pełnomocnik skarżącej postawił zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej: art. 116 § 1 ust. 1 pkt a, art. 123, art. 188 i art. 191 poprzez nie wyjaśnienie całokształtu okoliczności sprawy oraz całkowicie dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, nadto oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach poczynionych w oderwaniu od zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, polegającego na przyjęciu, iż członek zarządu nie wykazał, iż we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości, oraz że nie wszczął postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości w sytuacji, gdy zgodnie ze sprawozdaniem finansowym za 2005 rok Spółka wykazywała stratę bilansową, ale posiadała środki trwałe na zabezpieczenie rozliczenia poszczególnych wierzytelności. Podniósł również, że organy podatkowe poczyniły błędne ustalenia na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów poprzez uznanie faktu skazania skarżącej za uporczywe uchylanie się od płacenia podatków jako tego, iż Spółka była niewypłacalna. Zarzucił także naruszenia art. 122 i art. 187 polegające na braku wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym pod kątem ustalenia jej rzeczywistego stanu poprzez niewłaściwą ocenę przedstawionej przez Spółkę dokumentacji księgowej dotyczącej regulowania zaległych płatności oraz tej dołączonej do wniosku o ogłoszenie upadłości.

Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów.

Istota sporu w sprawie niniejszej niewątpliwie sprowadza się do oceny, czy organy podatkowe prawidłowo zastosowały dyspozycję art. 116 Ordynacji podatkowej orzekając o odpowiedzialności członka zarządu za bezsporne zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatków VAT i CIT za poszczególne miesiące i lata wskazane w zaskarżonej decyzji oraz, czy słusznie uznały, oceniając całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, iż nie występuje żadna z przesłanek uwalniających osobę trzecią od odpowiedzialności za cudzy dług.

Przenosząc rozważania na grunt sprawy niniejszej wskazać należy, iż zastosowanie w sprawie mają przepisy rozdziału 15 Działu III ( zatytułowanym "Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich") art. 107 § 1 statuującego zasadę, iż za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Z § 2 pkt 2 tego artykułu wynika przy tym, że o ile dalsze przepisy wskazanego rozdziału nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Nie ulega wątpliwości, iż jest to regulacja o charakterze wyjątkowym, bowiem odpowiedzialność osób trzecich jest instytucją prawną wiążącą skutki istnienia zaległości podatkowych z podmiotem innym niż podatnik, przy czym katalog osób trzecich ponoszących odpowiedzialność z tytułu cudzych zaległości ma charakter zamknięty.

Jak wynika z kolei z dyspozycji art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej przesłankami odpowiedzialności podmiotów wymienionych w przepisie art. 107 § 1 są: powstanie zobowiązania w czasie pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki; bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części; nie wykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku oraz niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki. Przy ocenie powyższych przesłanek – jak wynika ze stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego – organ podatkowy jest zobowiązany wskazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, gdyż ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu (wyrok NSA z 6 marca 2003, S.A./Bd 85/03, POP 2003, nr 4,poz. 93).

Po rozpoznaniu sprawy Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W pełni podzielić należy stanowisko organów podatkowych w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe "[...]" sp. z o. o., bowiem organy podatkowe zebrały w sprawie wszechstronny materiał dowodowy i dokonały w oparciu o te dowody ustaleń faktycznych pozwalających na przyjęcie w sposób nie budzący wątpliwości, iż skarżąca pełniła obowiązki członka zarządu Spółki w dacie powstania zaległości podatkowych, za które odpowiedzialnością została obciążona. Takimi nie budzącymi wątpliwości dowodami, na podstawie których ustalono powyższe są: 1) umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] z dnia [...].02.1999 r., zgodnie z którą organem uprawnionym do reprezentacji spółki jest zarząd, w skład którego wchodzi skarżąca, jednoosobowo jako samodzielny członek zarządu i prezes spółki; 2) odpis z Rejestru Handlowego, Dział B pod Nr [...] prowadzonego przez Sąd Rejonowy w R. [...] Wydział Gospodarczy; 3) odpisy z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Nr KRS [...]. Sąd zauważa, iż w aktach sprawy istnieje wzmianka o dokonanych zmianach wpisu w KRS odnośnie osób wchodzących w skład jednoosobowego zarządu Spółki dokonana na wniosek złożony w Sądzie Rejonowym dla M. W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, opatrzona jednak datą [...].12.2006 r.( tj. po powstaniu zaległości podatkowych spółki, podkreślenie Sądu) z którego wynika, iż wykreślono skarżącą jako wchodzącą w skład organu uprawnionego do reprezentacji, a wpisano w to miejsce J. G., który zgodnie z Protokółem Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia [...].11.2006 r. został nowym prezesem zarządu.

Spełniona została zatem jedna z przesłanek odpowiedzialności, wynikająca

z art.116 § 2 Ordynacji podatkowej.

Organy podatkowe skutecznie wykazały, iż egzekucja skierowana do majątku spółki okazała się bezskuteczna oraz że wyczerpano wszelkie możliwe jej sposoby poprzez dokonanie zajęć rachunków bankowych i wierzytelności, aż do podjęcia czynności mających na celu ustalenie składników majątkowych Spółki. Jako dowody w kwestii bezskuteczności egzekucji organy powołały się na przeprowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. Wskazały też, iż wszelkie próby dokonania zajęć rachunków bankowych u dłużnika zajętej wierzytelności – banku – kończyły się niepowodzeniem z powodu braku środków albo rachunku dłużnika, m. in. Bank [...] w R. wskazał przy piśmie z dnia [...].09.2005 r. i dnia [...].11.2005 r., iż zajęcie wierzytelności z rachunku dłużnika - Spółki, jest niemożliwe z powodu braku środków na rachunku dłużnika oraz zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej (Komornika Sądowego oraz Prezydenta Miasta R.; zbieg egzekucji sądowej Komornika Sądowego przy SR w G. oraz Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R.;), Bank Spółdzielczy w I. wskazał w piśmie z dnia [...].04.2008 r., że rachunek skarżącej został zamknięty.

Kolejne dowody na tę okoliczność to informacje wynikające ze spisanego protokołu o stanie majątkowym spółki, z których wynika m. in., iż skarżąca posiada majątek ruchomy w postaci : ciągnika siodłowego [...], dwóch naczep, ciągnika siodłowego [...] znajdujących się w R. przy ulicy [...], jednakże zabezpieczonych z tytułu zadłużenia Spółki - kredyt obrotowy na kwotę [...] zł z odsetkami - przez Bank Spółdzielczy w I. Zabezpieczenie kredytu obrotowego stanowiły, między innymi hipoteki wpisane w KW [...] i KW [...] przewłaszczenie w/w ruchomości wraz z cesjami praw i polis ubezpieczeniowych, umowy o przelew wierzytelności na ubezpieczenie. Zauważyć należy również, iż skarżąca wyzbyła się części majątku spółki poprzez sprzedaż nieruchomości położonej we W. stanowiącej własność "[...]" sp. z o. o. Stąd niemożliwym do zrealizowania stał się fakt wpisania do księgi wieczystej tej nieruchomości hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa - postanowienie Sądu Rejonowego w R. z [...] września 2005 roku oddalające wniosek o wpis hipoteki przymusowej w dziele IV księgi wieczystej [...] z uwagi na zmianę właściciela przedmiotowej nieruchomości (będącej dotychczas własnością Spółki), wskazujące, że właścicielem nieruchomości położonej we W. jest "[...]" sp. z o.o. z/s w R. Z kolei egzekucja z prawa użytkowania wieczystego nieruchomości będącej własnością spółki na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w R. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] stycznia 2007 r. zakończyła się przysądzeniem po licytacji prawa do nieruchomości wraz z budynkami R. M. za cenę [...] zł. Przy podziale sumy uzyskanej z egzekucji nieruchomości położonej w R. przy ulicy [...] nie zaspokojone zostały należności Urzędu Skarbowego w Z. ( postanowienie Sądu Rejonowego w R. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] grudnia 2008 r. [...]). Prowadzono też postępowanie egzekucyjne z wierzytelności pieniężnej dłużnika skierowane np.: do PPHU [...] K.B., ale tu wierzytelności przekazywano do Banku Spółdzielczego, do Zakładu [...] R. M. – wierzytelności wobec "[...]" zajął Komornik Sądowy Rewiru III. Wdrożenie tego sposobu egzekucji także nie przyniosło efektów.

Z przytoczonych wywodów wynika zatem, iż cały majątek spółki został zajęty na rzecz innych wierzycieli bądź uprzednio wyprzedany przez spółkę. (Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. postanowieniem z dnia [...].04.2009 r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku spółki z uwagi na bezskuteczną egzekucją administracyjną w stosunku do spółki). Działania organu egzekucyjnego nie pozostawiają więc w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, że egzekwowana należność nie może być zaspokojona z jakiejkolwiek części majątku spółki.

Oceniając stan faktyczny sprawy zauważyć należy, iż nie wystąpiła również inna przesłanka uwalniająca członka zarządu od orzeczonej odpowiedzialności w postaci wykazania braku winy, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe. Na podstawie akt sprawy niniejszej Sąd zauważył, że stan niewypłacalności Spółki istniał już wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, który został zgłoszony w Sądzie Rejonowym w R. [...] Wydziale Gospodarczym w dniu [...] sierpnia 2006 r. (skutecznie cofnięty przez kolejnego prezesa co skutkowało wydaniem postanowienia przez Sąd o umorzeniu postępowania o ogłoszenie upadłości spółki). Okoliczność cofnięcia wniosku w przedmiocie upadłości nie obciąża, bo też obciążać nie może, skarżącej. Istotną okolicznością z punktu widzenia przypisanej skarżącej odpowiedzialności jest sam fakt złożenia przez nią wniosku we właściwym czasie. Kluczowym w sprawie niniejszej było więc rozstrzygnięcie czy wniosek złożono we właściwym czasie. Skarżąca do wniosku dołączyła tzw. bilans jednostek z wyłączeniem banków i ubezpieczycieli na dzień [...] lipca 2006 r., jak również szczegółowy wykaz majątku spółki oraz jego lokalizację, jednak jak ustaliły organy podatkowe uprzednio cały majątek Spółki został zabezpieczony przez innych wierzycieli, a następnie sprzedany, co w efekcie zniweczyło egzekucję w stosunku do majątku Spółki. Zaległości spółki, utrata płynności finansowej nie wystąpiła nagle, sytuacja ta sukcesywnie pogarszała się. Spółka bowiem będąc dłużnikiem nie wykonywała swoich wymagalnych zobowiązań podatkowych już od roku 2003, skąd pochodzą pierwsze niezrealizowane tytuły wykonawcze – Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] sierpnia 2003 r. na kwotę [...] zł, SM z dnia [...] grudnia 2003 r. na kwotę [...]; pierwszy wniosek o wpis hipoteki przymusowej w księdze wieczystej nr [...] dotyczący nieruchomości położonej w R. stanowiącej własność Spółki jako zabezpieczenie zaległości podatkowych " [...]" spółki z o. o. z tytułu podatku od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł wynikającej z 24 tytułów wykonawczych Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. złożył w Sądzie Rejonowym w R. już [...] lipca 2005 r. co potwierdza fakt, iż stan niewypłacalności Spółki już z tego okresu winien być podstawą do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

W tym miejscu należy wskazać, iż oceny zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie należy dokonywać w oparciu o treść art. 21 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. nr 60, poz. 535 ze zm.), które stanowią, iż przedsiębiorca jest zobowiązany nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia zaprzestania płacenia długów ( lub w chwili gdy majątek nie wystarcza na ich pokrycie) zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Stosownie zaś do treści art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika będącego przedsiębiorcą, który stał się niewypłacalny. Dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań (art. 11 w/w ustawy).

Za nieuzasadnione Sąd uznał również zarzuty pełnomocnika skarżącej, iż skarżąca podejmowała próby ratowania kondycji finansowej Spółki skoro stan niewypłacalności istniał na długo przed zgłoszeniem wniosku o upadłość. Nie zaistniała zatem przesłanka do uwolnienia się od odpowiedzialności za bezsporne zaległości podatkowe Spółki. Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2007 r. (III SA/Wa 96/07; Lex nr 309029 "Przy ustalaniu, czy zgłoszenie wniosku o upadłość nastapiło we właściwym czasie, należy ocenić czy wniosek o upadłość został złożony w takim czasie, aby wszyscy wierzyciele mieli możliwość uzyskania równomiernego , chociaż tylko częściowego, zaspokojenia z majątku spółki. Odpowiedzialność za zrealizowanie tego celu spoczywa na członkach zarządu spółki oni są bowiem uprawnieni i zobowiązani do kontrolowania stanu finansów i majątku spółki oraz do zgłoszenia wniosku o upadłość lub otwarcie postępowania układowego, gdy zachodzą do tego podstawy. Każdy zatem z członków zarządu spółki powinien zadbać z należytą starannością o ochronę interesów wszystkich wierzycieli zagrożonych stanem niewypłacalności spółki i nie dopuścić, aby niektórzy z wierzycieli zostali zaspokojeni ze szkodą dla innych. Wniosek o ogłoszenie upadłości może być zatem uznany za zgłoszony we właściwym czasie, gdy wykazane zostanie , że zgłaszając go zarząd (członek zarządu) uczynił ze swej strony wszystko, by nie dopuścić do zniweczenia celu postępowania upadłościowego poprzez stworzenie sytuacji, w której tylko niektórzy wierzyciele są zaspakajani kosztem innych."

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, bowiem z akt sprawy wynika, iż organ podjął niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały zgromadzony materiał dowodowy i dokonał prawidłowej jego oceny. W toku przeprowadzonego postępowania podatkowego zapewniono stronie możliwość czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, stąd Sąd uznał zarzuty pełnomocnika skarżącej w tym zakresie za chybione.

Nie można też podzielić zarzutów skargi odnośnie błędnych wniosków, jakie w ocenie skarżącej wywiódł organ podatkowy z faktu skazania skarżącej wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] grudnia 2007 r. za uporczywe niewpłacanie w terminie do Urzędu Skarbowego w Z. podatku dochodowego od osób prawnych za wrzesień 2006 r. w kwocie [...] zł i podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do listopada 2005 r. oraz lutego - lipca 2006 r. w łącznej kwocie [...] zł. W ocenie organu, była to kolejna okoliczność świadcząca, tak jak to podniósł w uzasadnieniu wyroku Sąd, o trudnej sytuacji w tym okresie spółki

" [...]", która prowadziła czynnie działalność gospodarczą nie czyniła jednak starań o ich częściowe uregulowanie, rozłożenie na raty, czy też odroczenie terminów płatności.

Mając zatem powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.