Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1231/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 278, art. 280
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 278,280
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości odprawy emerytalnej w kwestii skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2000 r. , sygn. akt II SA/Ka 1900/00 postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący J. R. pismem procesowym z dnia [...] wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Ka 1900/00.

Skarżący wskazał, iż postępowanie to winno być wznowione z powodu pozbawienia go jako strony możności działania przed sądem II instancji oraz z powodu braku należytej reprezentacji po jego stronie przed sądem w toku całego postępowania sądowego.

W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy jest właściwy do rozpoznania wniesionej skargi. Stosownie do postanowień art. 103 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 01 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny.

W przedstawionym stanie prawnym właściwym sądem do rozpatrzenia wniesionej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Stosownie do postanowień art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

W tym miejscu należy stronie wyjaśnić, iż pozbawienie strony możności działania oznacza pozbawienie strony możliwości obrony jej praw na skutek naruszenia przepisów prawa (obowiązujących w dacie rozstrzygania sprawy) , zaś należyta reprezentacja jest związana z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób ubezwłasnowolnionych.

W rozpatrywanej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, w stosunku do którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania wydany został 27 listopada 2000 r., a zatem pięcioletni termin przewidziany do wznowienia postępowania upłynął w dniu 27 listopada 2005 r.

Jednocześnie należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki umożliwiające pominięcie wskazanego terminu, gdyż skarżący przed Naczelnym Sądem Administracyjnym miał możliwość działania, a przesłanka wadliwości w zakresie reprezentacji w tym przypadku nie występuje, ponieważ skarżący działał osobiście.

Po myśli art. 280 § 1 przywoływanej ustawy Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, przy czym należy tu podkreślić, że brak podstaw wznowienia wynika także z okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona podstawa wznowienia postępowania istnieje.

Wskazany powyżej pięcioletni okres wniesienia skargi jest terminem prekluzyjnym i nie podlega przywróceniu, a zatem w niniejszej sprawie wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana postanowieniami art. 280 § 1 wyżej wymienionej ustawy.

W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do pozostałych kwestii poruszonych przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...].