Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SAB/Lu 15/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. [...] I SAB/Lu 15/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na przewlekłość działania Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarga w sprawie niniejszej dotyczy przewlekłego działania Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r.(po sprecyzowaniu - k. 24 akt sądowych).

W tych okolicznościach należy przypomnieć, że:

Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. – p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Jak wynika z powyższej regulacji ustawodawca dokonał jedynie przykładowego wyliczenia środków zaskarżenia, używając w treści przepisu zwrotu "taki jak". Tym samym wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza skorzystanie przez stronę ze wszelkich (poza nadzwyczajnymi) prawnie dopuszczalnych środków działania przed organem administracji, które mogą doprowadzić do zweryfikowania stanowiska, sposobu postępowania organu podatkowego I instancji (zob. też postanowienie w sprawie sygn. I SAB/Łd 1/06, LEX nr 926485).

Przyjęcie, że wyliczenie środków zaskarżenia w treści art. 52 § 2 p.p.s.a. ma charakter przykładowy przesądza, że również ponaglenie z art. 141 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2015.613 ze zm. – o.p.) jest środkiem prawnym, z którego skorzystanie warunkuje dopuszczalność skargi do sądu. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia lub do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.

Z przedstawionych przez organ akt wynika, że skarżący takiego ponaglenia nie złożył nim wystąpił ze skargą w niniejszej sprawie. Co więcej, skarżący nie przedstawił sądowi takiego ponaglenia składając skargę.

W tych okolicznościach, skoro skarżący nie wyczerpał obowiązkowego trybu przedsądowego, polegającego na złożeniu ponaglenia stosownie do art. 141 § 1 o.p., to w następstwie należy ocenić, że jego skarga jest przedwczesna.

Dlatego podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., gdyż jest niedopuszczalna.