Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 650/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku W.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 8 lipca 2013 r. w sprawie ze skargi W.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 10 września 2012 r. znak:[...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...]. Decyzja ta została doręczona W.M. dnia 21 września 2012 r. (k. [...] akt adm.).

W dniu 23 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) W.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję WINB w K. W skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, twierdząc, że nie otrzymała osobiście zaskarżonej decyzji i dlatego nie mogła złożyć skargi w terminie. Skarżąca podała, że od 2004 roku pozostaje w stałym leczeniu kardiologicznym po przebytej operacji zastawki, a od 5 grudnia 2005 r. jest osobą niepełnosprawną wymagającą opieki lub pomocy innej osoby. Dlatego też skarżąca pozostaje pod opieką swojej siostry M.P. Ponadto skarżąca podała, że w okresie od 8 do 14 września 2012 r. przebywała w Szpitalu Powiatowym w W. , a wszelkie pisma procesowe odbierała siostra skarżącej, która nie poinformowała skarżącej o otrzymanej decyzji WINB w K. Skarżąca wskazała też, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowidziała się dzień przed wniesieniem przedmiotowej skargi. Zdaniem skarżącej te okoliczności przemawiają za brakiem winy w uchybieniu terminu i uzasadniają przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy". (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wskazano w przytoczonym wyżej orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego ani wiek ani stan zdrowia same w sobie nie wykluczają istnienia winy skarżącej w uchybieniu terminu. Istotnym jest też, że od strony dbającej należycie o swoje interesy w toczącym się postępowaniu zasadnym jest wymaganie dołożenia wszelkich starań w celu dochowania terminu (NSA w cytowanym wyroku mówi wręcz o "użyciu największego w danych warunkach wysiłku"). Ponadto skarżąca sama wniosła odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji, a więc niewątpliwie była świadoma tego, że jest stroną postępowania administracyjnego prowadzonego przez WINB w K. i mogą być do niej kierowane pisma procesowe. Taką świadomość miała również siostra skarżącej, M.P., , która też była stroną tego postępowania. Zauważyć trzeba też, że doręczenie decyzji organu odwoławczego miało miejsce już po powrocie skarżącej ze szpitala.

Dlatego też Sąd uznał, że w zaistniałych okolicznościach można przypisać skarżącej winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, ponieważ zarówno sama skarżąca, jak i jej siostra były świadome tego, że są stronami toczącego się postępowania administracyjnego. Doręczenie decyzji WINB w K. było prawidłowe, ponieważ zostało dokonane do rąk siostry skarżącej, która jako dorosły domownik skarżącej podjęła się oddania przesyłki adresatowi. Zatem w ocenie Sądu skarżąca była w stanie wnieść skargę w terminie, chociażby korzystając z pomocy siostry. Podkreślić trzeba, że skoro siostra regularnie pomaga skarżącej oraz jako strona była zaznajomiona z toczącym się postępowaniem administracyjnym, skorzystanie z takiej pomocy nie powinno nastręczać skarżącej dużych trudności, a tym bardziej nie można mówić w takim przypadku o "użyciu największego w danych warunkach wysiłku", jakiego wymaga NSA dla dochowania terminu. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że po odebraniu decyzji WINB, które nastąpiło tydzień po powrocie skarżącej ze szpitala, miały miejsce takie okoliczności, które w sposób obiektywny uniemożliwiły skarżącej wniesienie skargi w terminie. Za taką okoliczność nie może być uznany brak poinformowania skarżącej przez siostrę o odebraniu decyzji, zwłaszcza, że siostra od dłuższego czasu sprawuje opiekę nad skarżącą i sama również byłą stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.