Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1274/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2017 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia 20 marca 2017 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 6917 (sześć tysięcy dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 marca 2017 r. nr 16588 Burmistrz ustalił J. K. wysokość podatku od nieruchomości na 2017 rok, w kwocie 50.167,00 zł. Jako podstawę opodatkowania przyjęto budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej o pow. 1641,78 m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 10923 m2 oraz budowle o wartości 260.000,00 zł.

Pismem z dnia 22 marca 2017 r. J. K. wniósł odwołanie od tej decyzji wskazując, że zakończył inwestycję nowo wybudowanych nieruchomości zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 grudnia 2014 r.. Strona otrzymała pozwolenie na użytkowanie dwóch hal magazynowo-produkcyjnych zlokalizowanych na ww. nieruchomości. Na podstawie powyższego strona wniosła o zmianę decyzji poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie z opodatkowania złożonego w dniu 7 kwietnia 2016 r. w ramach pomocy de minimis - na podstawie uchwały nr XXXVII /326/2014 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 stycznia 2014 r..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 31 maja 2017 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Wskazano, że podstawę niniejszego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 716 ze zm.).

Stwierdzono, że zwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie aktu prawa miejscowego, zgodnie z art. 7 ust. 3 u.p.o.l. - w przedmiotowej sprawie uchwały nr XXXVII /326/2014 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 stycznia 2014 r. nie może zostać w niniejszej sprawie zastosowane.

Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy przedmiot opodatkowania, dwie hale magazynowo - produkcyjne, zostały oddane do użytkowania i zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej od listopada 2011 roku, a nie od wydania pozwolenia na użytkowanie dokonanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 31 grudnia 2014 r. Tymczasem, jak wynika z § 3 ust. 2 uchwały nr XXXVII /326/2014 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 stycznia 2014 r. wniosek musi być złożony po spełnieniu przez podatnika warunków w okresie jej obowiązywania. W związku z tym, że w ocenie organu budowa dwóch hal została zakończona w 2011 roku, tj. przed wejściem w życie przepisów uchwały z dnia 20 lutego 2014 r. nie mogła ona stanowić podstaw do zastosowania zwolnienia. Obowiązek podatkowy jest zaś uzależniony od faktu zakończenia prac związanych ze wznoszeniem obiektu budowlanego, co w stosunku do przedmiotu opodatkowania nastąpiło w listopadzie 2011 roku, gdy podatnik po zakończeniu prac budowlanych rozpoczął użytkowanie hal. Podkreślono, że budynki hal zostały objęte podatkiem od nieruchomości od stycznia 2012 roku.

W związku z tym, przedmioty opodatkowania stanowiące własność strony podlegają opodatkowaniu (nie są zwolnione z podatku od nieruchomości) oceniono prawidłowość wydanej i zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji.

Wskazano, że zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3.

Jako podstawę opodatkowania przyjęto budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej o pow. 1641,78 m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 10923 m oraz budowle o wartości 260.000,00 zł. Organ pierwszej instancji powyższe dane przyjął z informacji na podatek od nieruchomości za 2012 rok. Od dnia złożenia tamtej informacji strona nie wniosła zmian w zakresie powierzchni przedmiotów opodatkowania. Na tej podstawie organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy ustalił te powierzchnię w oparciu o informację podatkową strony, stosując przy tym prawidłowe stawki podatkowe wynikające z obowiązującej uchwały nr XXI 11/227/2016 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 26 października 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2017 rok. (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego, z 2016 roku, poz. 3916).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie decyzji wydanych w sprawie.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, albowiem decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów procedury podatkowej.

W niniejszej sprawie strona domagała się zwolnienia podatkowego na podstawie Uchwały nr XXXVII/326/2014 Rady Miejskiej w Bytowie z 29 stycznia 2014 r.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych wskazanego aktu, tj. z § 1 ust. 1 Uchwały nr XXXVII/326/2014 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 29 stycznia 2014 r. wynika, że zwalnia się od podatku od nieruchomości nowo wybudowane budynki lub ich części, budowie przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej, pod warunkiem wykorzystywania ich do tej działalności. Dalej uchwała w ust. 2 wskazuje definicje nowo wybudowanego budynku. Zgodnie z nią są to budynki, których budowa została zakończona po wejściu w życie uchwały. Uchwała nie wiąże w żaden sposób możliwości zwolnienia od podatku z momentem, w jakim budynek został oddany do użytkowania. W związku z powyższym analiza czy nieruchomość wskazana w wniosku objęta jest wskazanym w uchwale zwolnieniem sprowadza się do ustalenia, czy zakończenie budowy nastąpiło po wejściu w życiu uchwały czy też nie.

Podatnik twierdzi, że budowa budynków położonych na nieruchomości objętych decyzją w sprawie podatku od nieruchomości została zakończona w wrześniu 2014 r.. Ma to mieć potwierdzenie w zapisach dziennika budowy, który to stanowi dokument urzędowy. Wskazał, że prace uważa się za zakończone dopiero po wykonaniu wszystkich prac objętych pozwoleniem na budowę. W przypadku nieruchomości objętej wnioskiem miało to miejsce po wykonaniu komina stalowego, muru oporowego z ekranem wygłuszającym i zewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej wraz z separatorem. Dodatkowo wykonano prace tj. wykonanie pomieszczeń socjalnych, ściany oddzielenia przeciw pożarowego, montaż drzwi przeciw pożarowych, wykonanie instalacji wentylacyjnej, podsufitki z izolacją stropodachu, zewnętrznej sieci przeciw pożarowej. Skarżący nieruchomość w pełni mógł wykorzystać do prowadzenia działalności gospodarczej dopiero po wejściu w życie uchwały, po zakończeniu wszelkich prac i wydaniu decyzji o pożywieniu na użytkowanie. Uchwała Rady Miejskiej jasno wskazuje - "pod warunkiem wykorzystania ich do tej działalności. Warunek ten w swojej ocenie, wnioskodawca spełnił po wejściu w życie uchwały wskazującej zwolnienia od podatku od nieruchomości.

Skarżący wskazał, że chciał rozpocząć częściowe użytkowanie budynków przed 2014 rokiem. Na skutek tych planów zostało złożone oświadczenie z 2011 roku. Niestety jak stwierdził, organy nadzoru budowlanego oraz organy przeprowadzające kontrolę przed wydaniem decyzji o użytkowaniu uznały, że prace nie zostały zakończone. Skarżący zobowiązany był prowadzić dalsze nakłady inwestycyjne, a rozpoczęcie użytkowania hal musiał odłożyć na termin późniejszy. Zapominał jednak wycofać swego oświadczenia z 2011 roku.

Powyższe wyklucza, w ocenie strony, uznania budowy budynków dwóch hal za zakończoną w 2011 roku.

Organ w uzasadnieniu decyzji prezentuje odmienne stanowisko i wskazuje, że w jego ocenie budowa dwóch hal została zakończona w 2011 roku. Nie wskazuje jednak w żaden sposób na podstawie jakich dowodów do wniosków takich doszedł. Nie przemawia za tym bowiem fakt, że od stycznia 2012 r. hale zostały objęte podatkiem od nieruchomości.

Organ pominął przy tym ocenę bogatej dokumentacji, którą złożył podatnik dla wykazania prawa do zwolnienia podatkowego, a która znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, tj. m.in. zapisy dziennika budowy z lat 2011-2014, czy treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bytowie z dnia 31 grudnia 2014 r..

Tymczasem - jak wynika z treści uchwały z dnia 29 stycznia 2014 r., konieczne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy jest dokonanie wyczerpujących ustaleń faktycznych, które są wymagane w przepisach uchwały, jak i zupełności dokumentów, o których mowa w § 4 tego aktu.

Także w skardze do Sądu skarżący wskazuje na kolejne dowody w postaci dokumentów oraz zeznań strony i wskazanych świadków, którzy mogą potwierdzić termin zakończenia budowy.

W takiej sytuacji Sąd stwierdza, że organy obu instancji wydały w niniejszej sprawie decyzje przedwcześnie, albowiem nie przeprowadziły postępowania dowodowego w żadnym zakresie, niezbędnym dla ustalenia prawa skarżącego do ulgi podatkowej, jak też bez oceny dowodów, które podatnik zaoferował organom w dotychczasowym postępowaniu.

Mając na uwadze, że w sprawie naruszono przepisy procedury podatkowej w stopniu, który może mieć wpływ na ostateczny wynik sprawy, Sąd uznał, że decyzje obu instancji należy uchylić w myśl art. 145 § 1 pkt 1c w zw. z art. 135 p.p.s.a.. O kosztach orzeczono zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a..

DSz