Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2158/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 21
journal: Dz.U. 2005 nr 35 poz 314
law: rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w ...

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi P.R. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury, decyzją z [...] października 2008 r. nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z [...] kwietnia 2008 r. nr [...] o odmowie nadania P.R. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami.

Z ustaleń organu wynika, że wnioskiem z 20 grudnia 2007 r. P.R. wystąpił o dopuszczenie go do postępowania kwalifikacyjnego w zakresie zarządzania nieruchomościami. W dniu 13 marca 2008 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne – obejmujące część pisemną egzaminu, w trakcie której uzyskał on 68 punktów – na 100 punktów możliwych do uzyskania. Z uwagi na nieuzyskanie minimum 70 punktów z tej części egzaminu i niewystąpienie o dopuszczenie do poprawkowej części pisemnej egzaminu w terminie 14 dni od ogłoszenia wyniku w/w części egzaminu, postępowanie kwalifikacyjne zostało uznane za zakończone wynikiem negatywnym – na podstawie art. 31 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314). Następnie Minister Infrastruktury decyzją z [...] kwietnia 2008 r., odmówił nadania P.R. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami.

W dniu 23 maja 2008 r. do Ministerstwa Infrastruktury wpłynął wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, w uzasadnieniu którego wnioskujący wniósł uwagi do pytań o nr: 50, 57, 67 i 99.

Minister Infrastruktury pismem z 30 lipca 2008 r. zwrócił się do Wiceprzewodniczącego Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej ds. zarządzania nieruchomościami o ocenę prawidłowości przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, w tym kontrolę poprawności wyników części pisemnej egzaminu z 13 marca 2008 r. Decyzją z [...] października 2008 r. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy własną decyzję z [...] kwietnia 2008 r.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących treści pytań, Minister stwierdził, że należy przyznać kandydatowi 1 punkt za odpowiedź na pytanie nr 50, zgodnie ze stanowiskiem Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej. Na pytania o nr 57, 67 i 99 kandydat nie wskazał jednak prawidłowych odpowiedzi. Kandydat uzyskał zatem z części pisemnej egzaminu 69 punktów na 100 punktów możliwych do uzyskania. Nie osiągnął więc minimum 70 punktów. Wobec tego postępowanie kwalifikacyjne zakończyło się wynikiem negatywnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi wniesionej przez P.R., oddalił ją wyrokiem z 22 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1867/08.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P.R. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II GSK 735/09, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu swojego wyroku NSA podniósł, że Sąd I instancji nie przeprowadził kontroli legalności zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym kwestionowania przez skarżącego oceny jego wiedzy i prawidłowości uzyskanego przez niego wyniku z testu egzaminacyjnego.

Rozpoznając ponownie skargę P.R. na decyzję Ministra Infrastruktury z [...].10.2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Jest bezsporne, że skarżący przystąpił do postępowania kwalifikacyjnego w zakresie zarządzania nieruchomościami w związku z wnioskiem złożonym w dniu 20 grudnia 2007 r. Z protokołu Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej wynika, że etap wstępny postępowania kwalifikacyjnego wobec skarżącego, został przeprowadzony w dniu 7 lutego 2008 r., zaś część pisemna egzaminu odbyła się w dniu 13 marca 2008 r.

Z okoliczności tych wynika, iż skarżący przystąpił do postępowania kwalifikacyjnego w związku z Komunikatem Ministra Infrastruktury z 7 grudnia 2007 r. w sprawie ogłoszenia terminów i miejsca przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości oraz licencji zawodowych w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami (Dz. Urz. MI z 19 grudnia 2007 r., Nr 1, poz. 5). Powyższy komunikat został wydany na podstawie § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 17 lutego 2005 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami oraz doskonalenia kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 35, poz. 314) w związku z art. 8 i 9 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218). Treść powołanego w tym komunikacie art. 9 ust. 1 w/w ustawy wskazuje, że postępowanie kwalifikacyjne dotyczące wniosków złożonych wskutek jego ogłoszenia toczyło się w trybie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie tegoż przepisu, czyli – jak to wynika z art. 10 pkt 2 w/w ustawy z 24 sierpnia 2007 r. – obowiązujących do dnia 31 grudnia 2007 r.

Z przepisów tych wynika, że zarządcą nieruchomości może być osoba fizyczna posiadająca licencję zawodową nadaną w trybie przepisów rozdziału 4 ustawy z 24 sierpnia 1997 r. o gospodarowaniu nieruchomościami w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2007 r. Uprawnionym do wydania licencji zawodowej jest właściwy minister, na podstawie postępowania kwalifikacyjnego zakończonego wynikiem pozytywnym (art. 151 ust. 1).

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza Państwowa Komisja Kwalifikacyjna (art. 191, ust. 3) a odmowa nadania licencji zawodowej następuje w drodze decyzji (art. 192 zd. 2). Konstrukcja tych przepisów wskazuje, że stanowisko komisji ma charakter wiążący dla ministra właściwego w sprawie nadania licencji zawodowej. Tak więc organ ten nie może dokonywać samodzielnych ustaleń odnoszących się do tego, czy zainteresowany spełnia czy też nie przesłanki do nadania mu licencji zawodowej. Pozytywny wynik postępowania kwalifikacyjnego przesądza o obowiązku nadania osobie ubiegającej się, licencji zawodowej. Negatywny wynik postępowania przed komisją stanowi podstawę wydania przez ministra decyzji o odmowie nadania licencji zawodowej.

Należy stwierdzić, że postępowanie przed komisją toczyło się z zachowaniem przepisów tak powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami jak i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 17.02.2005 r. Również i skarżący w skardze nie kwestionował tego postępowania pod względem formalnoprawnym. Natomiast skarżący zarzuca błędną ocenę, jego zdaniem prawidłowo, udzielonej przez skarżącego odpowiedzi na pytanie nr 67 i na pytanie 99 testu egzaminacyjnego. Uważa, że tylko odpowiedzi których udzielił na te pytania są jedynymi poprawnymi z możliwych. Nie przekonuje go stanowisko komisji dotyczące oceny jego odpowiedzi na te pytania. W konsekwencji zarzuca zaskarżonej decyzji rażące naruszenie zasad postępowania administracyjnego sformułowanych w art. 7, 8, 9 i 11 kpa.

Zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do kwestionowania ocen odpowiedzi skarżącego udzielonych na te pytania, a dokonanych przez Komisję Kwalifikacyjną i do polemiki ze stanowiskiem Komisji w kwestii zastrzeżeń zgłoszonych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy co do prawidłowości ocen udzielonych przez niego odpowiedzi na przedmiotowe pytania.

Należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie ma uprawnień do kontroli prawidłowości tak pytań egzaminacyjnych jak i ocen odpowiedzi udzielonych na te pytania. Również potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 21 sierpnia 2010 r. stwierdzając na str. 10 " (...) Oczywiście sąd administracyjny nie przeprowadza bezpośrednio kontroli poprawności odpowiedzi pytań testowych. Do przeprowadzenia tego rodzaju kontroli postępowania została powołana Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, ale stanowisko Komisji w tym zakresie podlega zbadaniu co do zgodności z prawem przez Ministra Infrastruktury i tego rodzaju ocena stanowiska Komisji, podlega kontroli sądowoadministracyjnej (...)." Dokonując zatem kontroli oceny stanowiska Komisji przez Ministra Infrastruktury co do prawidłowości udzielonych przez skarżącego odpowiedzi na przedmiotowe pytania Sąd stwierdza, że organ dokonał oceny stanowiska komisji w tym zakresie, a ocena ta jest zgodna z prawem. Organ dokonał analizy przepisów prawa, których dotyczyły pytania nr 67 i 99. Rozważył także jaki zakres wiedzy kandydata, miało wykazać każde z tych pytań i dlaczego, w tym kontekście odpowiedzi skarżącego nie mogły być uznane za prawidłowe, a co za tym idzie, dlaczego oceny tych odpowiedzi udzielonych przez skarżącego, a dokonane przez komisję są zgodne z prawem.

Stanowisko skarżącego oparte na subiektywnym przekonaniu, iż udzielone przez niego odpowiedzi na powyższe pytania powinny być uznane za prawidłowe, nie podważa dokonanej przez organ oceny stanowiska Komisji.

Negatywny wynik tej części postępowania kwalifikacyjnego stanowił podstawę wydania przez organ decyzji o odmowie nadania skarżącemu licencji zawodowej.

Zaskarżona decyzja jest więc zgodna z prawem a więc podnoszone w skardze zarzuty naruszenia powołanych w niej przepisów prawa nie znajdują uzasadnienia.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.