Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 438/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Środki unijne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Małgorzata Wolska AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego - postanawia- I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej kwotę 50 zł /słownie: pięćdziesiąt złotych/ tytułem połowy uiszczonego wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] marca 2006r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. P. utrzymał w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji rolnictwa z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] o odmowie przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 5a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 264 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004r. nr 268, poz. 2870 ze zm.) oraz obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 listopada 2004r. w sprawie Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich (M.P. z 2004r. nr 56, poz. 958 str. 106) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwana dalej w skrócie k.p.a.

W odwołaniu skarżąca podniosła, że w chwili składania wniosku była właścicielką gospodarstwa na mocy testamentu i przyznała, że nie przeprowadziła postępowania o stwierdzenie nabycie spadku. Obecnie w Sądzie Rejonowym w K. toczy się postępowanie w tej sprawie i zobowiązała się dostarczyć w ciągu miesiąca akt notarialny potwierdzający własność gospodarstwa rolnego.

Rozpoznając odwołanie organ II instancji nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego. W uzasadnieniu podał, że 18 marca 2005r. wpłynął do organu I instancji wniosek M. P. o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych, w którym strona zadeklarowała wielkość ekonomiczną posiadanego gospodarstwa rolnego wyrażoną w europejskiej jednostce wielkości 2,33 ESU, zadeklarowała zakup maszyn rolniczych dla realizacji Planu Rozwoju Gospodarstwa Niskotowarowego. Do wniosku dołączyła Plan Rozwoju Gospodarstwa Niskotowarowego, akt notarialny - umowę darowizny z 18.12.1985r., z którego wynika, że właścicielem działki o pow. 1,92 ha jest J. P. (mąż wnioskodawczyni) oraz akt własności ziemi z 28.12.1973r., działek o pow. 2,08 ha, właścicielem, których jest mąż wnioskodawczyni. W trakcie postępowania ustalono, że J. P. zmarł i wezwano skarżącą do złożenia korekty wniosku. Oświadczyła, że działalność rolniczą prowadzi od 1958r. na gruntach stanowiących własność jej męża.

Podstawą odmowy przyznania płatności jest § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, zgodnie z którym płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana producentowi rolnemu, który w dniu złożenia wniosku prowadził działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym, stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich współwłasności. Definicja gospodarstwa rolnego zawarta jest w planie rozwoju obszarów, przez które należy rozumieć gospodarstwo o powierzchni, co najmniej 1,00 ha użytków rolnych. Skarżąca w dniu składania wniosku nie była właścicielką gospodarstwa rolnego, gdyż nie zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po zmarłym J. P. i nie mogła przedstawić żadnego dokumentu potwierdzającego własność gospodarstwa zgodnie z § 6 ust. 4 pkt 3 powołanego rozporządzenia.

W skardze do Sądu M. P. zarzuciła naruszenie § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2810 ze zm.) bowiem jako producent rolny spełniła warunki do ubiegania się jak i do otrzymania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie organu do ponownego rozpatrzenia jej odwołania. Dodała, że razem z mężem przez około 30 lat wspólnie prowadzili gospodarstwo rolne o pow. 4,09 ha. Gospodarstwo było własnością męża, ale podatek rolny jak i polisy ubezpieczeniowe dla gospodarstwa rolnego były wystawiane na nich obydwoje. Mąż zmarł 6 grudnia 2004r. i w drodze spadku odziedziczyła gospodarstwo rolne. Analiza § 3 ust. 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia tak celowościowa jak i językowa dowodzi spełnienia warunków do uzyskania płatności, bowiem w dacie złożenia wniosku jako producent rolny prowadziła działalność rolnicza w gospodarstwie, którego byłam współwłaścicielką jako spadkobierczyni po J. P.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2006 roku wyznaczono rozprawę na dzień 15 lutego 2007 roku.

Pismem z dnia 9 lutego 2007 roku skarżąca oświadczyła, że cofnęła skargę. Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływana dalej jako P.p.s.a., sąd uznał, iż skarga została skutecznie cofnięta.

Procesowym skutkiem cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.