Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2654/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: artr. 166 ust. 11
journal: Dz.U. 2018 poz 2268
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Karolina Jóźwik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M. C., R. C. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie solidarnie na rzecz skarżących M. C. i R. C. kwotę 814 (słownie: osiemset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] września 2019 r. Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 14 ust. 3 w związku z art. 166 ust. 2 pkt 7 oraz art. 166 ust. 11 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268, z późn. zm.), art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b) w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...]

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Decyzją z dnia [...]czerwca 2019 r. Dyrektor RZGW w [...]PGW WP, po rozpatrzeniu wystąpienia Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r., odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa budynku mieszkalnego wraz z przyłączami na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli R. C. i M. C. wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzji zarzucono naruszenie: art. 166 ust. 10 pkt 3) oraz art. 166 ust. 10 pkt 5) ustawy 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, że budowa budynku mieszkalnego w liniach rozgraniczających teren inwestycji w mieście [...] istotnie może zwiększyć ryzyko powodziowe, gdyż powoduje popiętrzenie wód powodziowych oraz że realizacja planowanego zamierzenia inwestycyjnego może doprowadzić nie tylko do szeroko opisanych w niniejszym akcie negatywnych konsekwencji w zakresie zdrowia i życia ludzkiego oraz mienia, ale także utrudniać zarządzanie ryzykiem powodziowym. Skarżący podnieśli, że położenie ich nieruchomości nie utrudnia zarządzania ryzykiem powodziowym: - planowane zamierzenie inwestycyjne skarżących znajduje się w dalszej odległości w stosunku do rzeki [...] (ok. 490 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki [...]) niż obecnie istniejące już nowo wybudowane budynki mieszkalne położone na działkach: nr [...] - ok. 400 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki [...]; nr (...)- ok. 315 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki W., w stosunku do rzeki W. niż planowany do wybudowania budynek mieszkalny na działce nr [...] i ok. 400 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki [...], gdzie decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak sprawy: [...] pozytywnie uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości Strzyżów. Wskazano, że planowane zamierzenie inwestycyjne skarżących znajduje się w takiej samej odległości w stosunku do rzeki [...] jak: planowany do wybudowania budynek mieszkalny na działce nr [...] tj. ok. 490 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki Wisłok, gdzie decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., znak sprawy: [...] pozytywnie uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości S. W odwołaniu podniesiono, że planowane zamierzenie inwestycyjne znajduje się poza zasięgiem tzw. "bezpośredniego zagrożenia powodziowego", wyznaczonego na mapach zagrożenia powodziowego; planowane zamierzenie inwestycyjne nie spowoduje zwiększenia ryzyka powodziowego; planowane zamierzenie inwestycyjne nie spowoduje zmiany przepływu i podpiętrzenia wód powodziowych, skoro budynek mieszkalny skarżących znajdować się ma poza zasięgiem tzw. "bezpośredniego zagrożenia powodziowego" oraz w dalszej odległości w stosunku do rzeki [...] niż obecnie istniejące zabudowania mieszkalne, a sąsiadujące z działką skarżących. Ponadto zarzucono naruszenie art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji uzasadnienia faktycznego w wyniku niewskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co przejawia się w: braku wskazania, na jakiej podstawie organ ustalił, że planowana przez skarżących inwestycja utrudnia zarządzania ryzykiem powodziowym, skoro planowane zamierzenie inwestycyjne znajduje się w dalszej odległości w stosunku do rzeki [...] niż obecnie istniejące nowe zabudowania mieszkalne oraz w dalszej lub takiej samej odległości znajdują się planowane zamierzenia inwestycyjne (budynki mieszkalne), a pozytywnie uzgodnione przez organ w 2018 r.; braku wskazania, na jakiej podstawie organ ustalił, że planowana przez skarżących inwestycja utrudnia zarządzanie ryzykiem powodziowym, skoro w decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...], znak: [...] uzgadniając projekt decyzji o warunkach zabudowy na działce nr [...], która jest położona bezpośrednio obok działki skarżących nr [...] uznał, że inwestycja na działce nr [...] "nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym"; braku wskazania na jakiej podstawie organ ustalił, że planowana przez skarżących inwestycja utrudnia zarządzanie ryzykiem powodziowym, skoro w decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...], znak: [...] uzgadniając projekt decyzji o warunkach zabudowy na działce nr [...] która jest położona bliżej rzeki Wisłok o około 40 metrów niż działka skarżących nr [...] uznał, że inwestycja na działce nr [...] "nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym"; braku wskazania, na podstawie jakich dowodów organ uznał, że "realizacja planowanego zamierzenia inwestycyjnego może doprowadzić nie tylko do szeroko opisanych w niniejszym akcie negatywnych konsekwencji w zakresie zdrowia i życia ludzkiego oraz mienia, ale także utrudniać zarządzanie ryzykiem powodziowym"; braku wskazania, na jakiej podstawie organ uznał, że "droga zlokalizowana na działce nr ewid. [...] w [...] w przypadku powodzi (...) jest narażona na zalanie wodą o głębokości do [...]", podczas gdy w decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] znak; [...] o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy na działce nr [...] uznał, że "droga dojazdowa na działkę nr [...] i nr [...] może zostać zalana (...) wodą o głębokości 0.5 m" - tym bardziej, że droga na działce nr [...] znajduje się bliżej rzeki W., niż droga na działce nr [...]; braku wskazania, na jakiej podstawie organ uznał, że budowa budynku mieszkalnego przez skarżących "może narazić na utratę życia i mienia przyszłych użytkowników mającego powstać budynku mieszkalnego", skoro w stosunku do sąsiednich działek, tj. nr [...] i nr [...] w 2018 r. organ wydał pozytywne decyzje uzgadniające projekty decyzji o warunkach zabudowy i takich stwierdzeń nie zawarł; bezpodstawnym wskazaniem, że "droga zlokalizowana na działce nr ewid. [...] w [...]w przypadku powodzi (...) jest narażona na zalanie wodą o głębokości do 0,85 m (dla rzędnej 224,40 m n.p.m.", podczas gdy najniższy punkt drogi wynosi 224,88 m n.p.m., a więc droga może zostać zalana wodą jedynie do głębokości 0,37 m., gdyż rzędna 224,40 m n.p.m. dotyczy przydrożnego cieku. Odwołujący wnieśli o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów złożonych przy odwołaniu na okoliczność ich treści, w szczególności na okoliczność: ustalenia w innych postępowaniach administracyjnych warunków zabudowy dla różnego rodzaju zamierzeń budowlanych (budynki mieszkalne) na działkach bezpośrednio sąsiadujących z działką skarżących oraz położonych w bliższej odległości od Wisłoka niż działka skarżących; uzgodnieniu przez organ w innych postępowaniach administracyjnych projektów decyzji o warunkach zabudowy dla różnego rodzaju zamierzeń budowlanych (budynki mieszkalne) na działkach bezpośrednio sąsiadujących z działką skarżących oraz położonych w bliższej odległości od W. niż działka skarżących; - możliwości budowy budynku mieszkalnego przez skarżących na działce nr [...]zgodnie z warunkami zabudowy.

Zaskarżoną decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego.

W uzasadnieniu powołano art. 166 ust. 2 pkt 7, art. 16 pkt 34, art. 169 ust. 2 pkt 2, 163 ust. 1 i ust. 5, 166 ust. 10 ustawy Prawo wodne. Organ- po przeanalizowaniu map zagrożenia powodziowego (arkusz: STRZYŻÓW M-34-80-B-C-3-1), które zostały przekazane dyrektorom RZGW w dniu 15 kwietnia 2015 r. i w tym samym dniu zostały opublikowane na stronie Hydroportalu KZGW (pod adresem http://mapy.isok.gov.pl), ustalił, że działka o nr [...] położona w miejscowości S., w całości znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki W., tj. na obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1% (raz na 100 lat), a rzędna zwierciadła wody 1% w rejonie planowanej inwestycji wynosi ok. 225,25 m n.p.m. Organ ustalił, że rzędne terenu, w liniach rozgraniczających teren inwestycji, odczytane z dołączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy mapy zasadniczej w skali 1:1000 wynoszą ok. 224,0 - 224,2 m n.p.m. Na podstawie powyższego organ stwierdził, że w przypadku wystąpienia wody o prawdopodobieństwie wystąpienia 1%, teren działki zostanie pokryty warstwą wody o głębokości wynoszącej od ok. 1,05 m do ok. 1,25 m, co jest tożsame z ustaleniami dotyczącymi poziomu zagrożenia powodziowego dokonanymi przez organ I instancji. Powołano, że zgodnie z projektem decyzji o warunkach zabudowy, na terenie obejmującym działkę o nr ew. [...]w miejscowości S. planuje się budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego. Ścieki z przedmiotowej inwestycji planuje się odprowadzać poprzez projektowane przyłącze do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Organ uznał, że w przypadku wystąpienia wody 1% zalane zostaną również tereny sąsiadujące z terenem przeznaczonym pod inwestycję oraz droga dojazdowa zlokalizowana na działce nr ew. [...], następnie przebiegająca (jako najkrótsza droga ewakuacji) na działce [...]i 1300/17 w kierunku ul. [...] , zostanie zalana na odcinku ponad 150 m, co utrudni samodzielną ewakuację z przedmiotowego terenu. Analizując całokształt uwarunkowań lokalnych (na podstawie dokumentów zawartych w aktach sprawy) organ stwierdził, że istnieje duże ryzyko zalania omawianego terenu podczas pojawienia się wezbrania powodziowego. Organ wskazał, że rzędna terenu na potencjalnej drodze ewakuacji ustalona na podstawie mapy zasadniczej w skali 1:1000 załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy wynosi minimalnie ok. 224,2 m n.p.m. Organ uznał więc, że w przypadku wystąpienia wody o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% teren działki nr ew. [...] zostanie pokryty warstwą wody o głębokości wynoszącej do ok. 1,05 m. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z mapą ryzyka powodziowego (arkusz: [...]) przedstawiającą negatywne konsekwencje dla ludności oraz wartości potencjalnych strat powodziowych, w odniesieniu do analizowanego terenu, w przypadku wystąpienia wody 1% wartość strat powodziowych została określona na poziomie <1 zł/m2. W ocenie organu bezspornie w sytuacji realizacji działań przedstawionych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy wartość strat powodziowych wzrosłaby w przypadku wystąpienia powodzi. Wartość potencjalnych strat powodziowych dla terenów zabudowanych organ oszacował na kwotę od 100 zł/m2 do 300 zł/m2. Organ powołał konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osób przebywających w budynkach położonych na obszarach zagrożonych powodzią, wskazał, na przyczyny zwiększania prawdopodobieństwa występowania powodzi i wzrostu ich negatywnych skutków, jak również powołał, że rozwój budownictwa na terenach zalewowych, poprzez ograniczanie zdolności retencyjnych zlewni, zwiększa objętość wód powodziowych oraz wielkość strat społecznych i gospodarczych. Powołano, że zwiększenie liczby osób przebywających stale bądź czasowo na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią powoduje wzrost kosztów reagowania podczas powodzi. Przy ewakuacji należy zapewnić większą liczbę sprzętu ratunkowego oraz osób udzielających pomocy. Wzrost liczby osób na terenach zalewowych powoduje wzrost wydatków ponoszonych przez społeczność na ochronę przed powodzią.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wskazał, że każdą sprawę organ zobowiązany jest rozpatrywać indywidualnie oraz niezależnie od rozstrzygnięcia wydanego w innej, choć podobnej sprawie. Prowadząc postępowanie administracyjne należy przeanalizować całość zebranego materiału dowodowego i ocenić go w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania danego rozstrzygnięcia. Przedmiotem rozważań są bowiem wyłącznie działania planowane, wskazane we wniosku lub w projekcie dokumentu, a organ nie ma kompetencji ani instrumentów do orzekania, czy stany faktyczne w obu przypadkach są identyczne. Powołano, że wskazane prze odwołujących decyzje mogły więc dotyczyć innego stanu faktycznego (przede wszystkim ze względu na inną lokalizację inwestycji, dostęp do drogi ewakuacyjnej itp.), ale również mogły być wydawane w innym stanie prawnym. Organ wskazał, że nie można wykluczyć, że nawet na terenie jednej nieruchomości położonej w granicy obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, mogą istnieć warunki lokalizacyjne, które będą pozwalały na realizację zamierzenia w jednej części nieruchomości, a drugiej części już takiej możliwości nie będzie, albowiem zagrożenie powodziowe na etapie wydawania decyzji przez właściwy organ jest określone w odniesieniu do konkretnego terenu. Powołano, że wskazane przez odwołujących działki sąsiednie mają inne rzędne zalewu, czy rzędne terenu, w związku z czym na działkach tych mogą występować inne warunki w zakresie możliwości zabudowy, jak również napływ wody może mieć miejsce z innej strony niż na przedmiotowym terenie. Ponadto organ nadmienił, że nie jest organem kontrolnym w odniesieniu do realizowanych inwestycji. Powołano, że nawet hipotetyczne ustalenie, że w przeszłości doszło do pewnej liberalizacji rygorów ochrony przeciwpowodziowej, nie może prowadzić do wniosku, że organy administracji, właściwe w sprawach tej ochrony, są odtąd na stałe związane takim podejściem, ignorując zebrane w międzyczasie doświadczenia.

Organ powołał, że na mapach zagrożenia powodziowego został wyznaczony obszar "szczególnego zagrożenia powodzią", o którym mowa w art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne. Zarówno organ I instancji jak i II instancji, po przeanalizowaniu map zagrożenia powodziowego (arkusz: [...]) ustalił, że działka o nr [...]położona w miejscowości S., w całości znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki W. Wskazano, że planowane zamierzenie niewątpliwie zwiększy ryzyko powodziowe z uwagi na fakt, że w przypadku realizacji planowanej inwestycji wzrośnie wysokość strat w wypadku wystąpienia powodzi, co wynika z map ryzyka powodziowego (arkusz: [...]) Wartość potencjalnych strat powodziowych dla terenów zabudowanych szacuje się na kwotę od 100 zł/m2 do 300 zł/m2.

Organ wyjaśnił, że mapy zagrożenia powodziowego i mapy ryzyka powodziowego, opublikowane przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, stanowią oficjalne dokumenty planistyczne, będące podstawą do podejmowania działań związanych z planowaniem przestrzennym i zarządzaniem kryzysowym w zakresie ryzyka powodziowego.

Organ zauważył, że zgodnie z treścią projektu decyzji o warunkach zabudowy drogę dojazdową do działki o nr ew. [...] stanowi dojazd z drogi gminnej urządzonej na działce nr ew. [...]. Rzędna terenu na potencjalnej drodze ewakuacji ustalona na podstawie mapy zasadniczej w skali 1:1000 załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy wynosi minimalnie ok. 224,2 m n.p.m. Oznacza to, że w przypadku wystąpienia wody o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% teren działki nr ew. [...] zostanie pokryty warstwą wody o głębokości wynoszącej do ok. 1,05 m. Natomiast w odniesieniu do drogi dojazdowej do działki o nr ew. [...] w miejscowości S. organ wskazał, że zgodnie z projektem decyzji o warunkach zabudowy, dostęp do drogi publicznej przewidziano przez działkę nr ewid. [...] i poprzez służebność na działce nr [...], a więc dostęp do działek nr ew. [...] i [...] odbywa się z innych dróg dojazdowych.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku szczególnego zagrożenie powodzią w wyniku wylania rzeki W. na obszarze objętym inwestycją z uwagi na występowanie powodzi raz na 100 lat, to organ podkreślił, że do obliczeń wykorzystano przepływ wody (maksymalny) o wartości prawdopodobieństwa wystąpienia 1%. Przepływy te oblicza się na podstawie wartości maksymalnych przepływów rocznych, obserwowanych w wieloleciu (z co najmniej 30 lat) w danym przekroju wodowskazowym rzeki. Przepływ maksymalny o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% oznacza, że statystycznie takie natężenie przepływu może pojawić się w danym przekroju raz na 100 lat. Nie oznacza to, że powódź o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% występuje w odstępach stuletnich. Podkreślono, że jest to wielkość statystyczna, bazująca na danych historycznych. Jeśli powódź nie wystąpiła w ostatnich latach, nie oznacza to, że nie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi w najbliższej przyszłości. Organ powołał, że trwające obecnie zmiany klimatu świadczą o tym, że należy brać pod uwagę możliwe zwiększenie zagrożeń katastrofami naturalnymi. Wskazano, że definicja obszaru szczególnego zagrożenia powodzią została zawarta w art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne i w tym obszarze właściwy organ uzgadniający jest zobowiązany do oceny dopuszczalności aktywności inwestycyjnej.

Organ wskazał na obowiązki w zakresie ochrony przeciwpowodziowej, jak również na istotność działań prewencyjnych, uznając, że decyzja organu I instancji była prawidłowa.

M. C. i R. C., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem w skardze na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] września 2019 r. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 138 § 1 pkt 1) k.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R. z dnia [...] czerwca 2019 r., która narusza w sposób rażący:

• art 166 ust 10 pkt 3) oraz art. 166 ust 10 pkt 5) ustawy 20 lipca 2017 r .Prawo Wodne,

• art 107 § 1 pkt 6) k.p.a.

z przyczyn szczegółowo wskazanych w odwołaniu z dnia 5 lipca 2019 r.;

2. art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a, poprzez jego niezastosowanie:

a) w wyniku przejścia przez organ II instancji do porządku dziennego nad nieuzasadnionym odstąpieniem przez organ I instancji od utrwalonej praktyki uzgadniania projektów decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzeń inwestycyjnych na nieruchomościach bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością skarżących w wyniku niczym nieuzasadnionego i niepopartego dowodami przyjęcia, że "na działkach tych mogą występować inne warunki w zakresie możliwości zabudowy, jak również napływ wody może mieć miejsce z innej strony niż na przedmiotowym terenie";

b) braku wzięcia w niniejszej sprawie pod uwagę pozytywnych uzgodnień wydawanych przez organ I instancji w sprawach o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz nakazywanie organowi I instancji brania pod uwagę w postępowaniu zakończonym decyzją Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] października 2019 r. pozytywnych uzgodnień oraz braku brania pod uwagę w niniejszym postępowaniu pozytywnych uzgodnień z innych postępowań;

3. art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez nieproporcjonalne ograniczenie skarżącym korzystania z konstytucyjnego prawa własności, polegające na odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, co w konsekwencji prowadzi do niemożności wybudowania przez skarżących budynku mieszkalnego i zaspokojenie ich potrzeb mieszkaniowych, bez uwzględnienia wszystkich okoliczności faktycznych oraz z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa;

4. art. 166 ust. 10 pkt 3) oraz art. 166 ust. 10 pkt 5) ustawy 20 lipca 2017 r. - Prawo Wodne (tekst jedn. Dz. U. 2018, poz. 2268 z późn. zm.) poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, że "istnieje duże ryzyko zalania omawianego terenu podczas pojawienia się wezbrania powodziowego", że "głębokość zalewu związana z określonym prawdopodobieństwem wystąpienia powodzi występująca na terenie w jego otoczeniu przekłada się m.in. na możliwość samodzielnej ewakuacji z terenu zagrożonego powodzią oraz na rodzaj i wielkość potencjalnych strat" oraz że "w odniesieniu do analizowanego terenu, w sytuacji realizacji działań przedstawionych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy wartość strat powodziowych wzrosłaby w przypadku wystąpienia powodzi", podczas gdy:

• położenie nieruchomości skarżących nie utrudnia zarządzania ryzykiem powodziowym;

• planowane zamierzenie inwestycyjne skarżących znajduje się w dalszej odległości w stosunku do rzeki W. (ok. 490 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki W.) niż obecnie istniejące już nowo wybudowane budynki mieszkalne położone na działkach: nr [...]- ok. 400 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki W.; nr [...]- ok. 315 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki W.;

• planowane zamierzenie inwestycyjne skarżących znajduje się w dalszej odległości w stosunku do rzeki W. niż planowany do wybudowania budynek mieszkalny na działce nr [...], tj. ok. 400 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki Wisłok, gdzie decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R. z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak sprawy: [...] pozytywnie uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego na działce nr ew.: [...], położonej w miejscowości S.;

• planowane zamierzenie inwestycyjne skarżących znajduje się w takiej samej odległości w stosunku do rzeki W. jakplanowany do wybudowania budynek mieszkalny na działce nr [...], tj. ok. 490 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki W., gdzie decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R. z dnia[...]czerwca 2018 r., znak sprawy: [...] pozytywnie uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego na działce nr ew.: [...] położonej w miejscowości S.; istniejący już nowo wybudowany budynek mieszkalny położony na działce nr [...]- tj. ok. 490 metrów w linii prostej od południowego krańca działki do rzeki W.;

• planowane zamierzenie inwestycyjne nie spowoduje zwiększenia ryzyka powodziowego;

• planowane zamierzenie inwestycyjne nie spowoduje zmiany przepływu i popiętrzenia wód powodziowych, skoro budynek mieszkalny skarżących znajdować się mają poza zasięgiem tzw. "bezpośredniego zagrożenia powodziowego" oraz w dalszej odległości w stosunku do rzeki W. niż obecnie istniejące zabudowania mieszkalne, a sąsiadujące z działką skarżących;

5. art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji uzasadnienia faktycznego w wyniku niewskazania faktów, które organ II instancji uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co przejawia się w:

• braku wskazania, na jakiej podstawie organ II instancji ustalił, że planowana przez skarżących inwestycja utrudnia zarządzania ryzykiem powodziowym, skoro planowane zamierzenie inwestycyjne znajduje się w dalszej odległości w stosunku do rzeki W. niż obecnie istniejące nowe zabudowania mieszkalne oraz w dalszej lub takiej samej odległości znajdują się planowane zamierzenia inwestycyjne (budynki mieszkalne), a pozytywnie uzgodnione przez organ I instancji w 2018 r.;

• braku wskazania, na jakiej podstawie organ II instancji ustalił, że planowana przez skarżących inwestycja utrudnia zarządzania ryzykiem powodziowym, skoro w decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R., znak: [...] uzgadniając projekt decyzji o warunkach zabudowy na działce nr [...], która jest położona bezpośrednio obok działki skarżących nr [...]uznał, że inwestycja na działce nr [...] "nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym";

• braku wskazania, na jakiej podstawie organ II instancji ustalił, że planowana przez skarżących inwestycja utrudnia zarządzania ryzykiem powodziowym, skoro w decyzji z dnia z dnia [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R., znak: [...] uzgadniając projekt decyzji o warunkach zabudowy na działce nr [...], która jest położona bliżej rzeki W. o około 40 metrów niż działka skarżących nr [...] uznał, że inwestycja na działce nr [...] "nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym";

• braku wskazania, na podstawie jakich dowodów organ II instancji uznał, że "istnieje duże ryzyko zalania omawianego terenu podczas pojawienia się wezbrania powodziowego", skoro w stosunku do sąsiednich działek tj.: nr . [...]i nr [...] w 2018 r. organ I instancji wydał pozytywne decyzje uzgadniające projekty decyzji o warunkach zabudowy i takich stwierdzeń nie zawarł.

Skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów załączonych do skargi na okoliczność ich treści, w szczególności na okoliczność możliwości budowy budynku na działce nr [...], nie ulegania terenu planowanej zabudowy przez skarżących zalewom przy pojawieniu się przepływów na rzece W. Qp = 1%; braku zagrożenia nieruchomości skarżących tzw. "wodami cofkowymi" z rzeki W. rowem istniejącym; nieuzasadnionego różnicowania sytuacji skarżących w stosunku do właścicieli sąsiednich nieruchomości.

Organ – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi, tym samym podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 10 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżących podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazując, że organ nie poczynił żadnych ustaleń na okoliczność istnienia innych rzędnych zalewu, innych rzędnych terenu działek sąsiednich oraz możliwości napływu wody z innej strony niż na działkę [...]. Zarzucono, że organ nie wskazał, z jakiej przyczyny przy tych samych rzędnych terenu odmówił skarżącym uzgodnienia projektu, nie wskazał, jakie przyczyny uniemożliwiły określenie skarżącym warunków niezbędnych dla ochrony przed powodzią, nie wskazał, jakie inne warunki występują na działkach nr [...]i [...], a które umożliwiały ich zabudowę.

Na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżący podtrzymał zarzuty skargi i wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego, składając kolejne dokumenty, na okoliczność potwierdzenia zarzutów skargi. Wyjaśnił również, ze w grudniu 2019 r. została oddana do użytku droga wojewódzka nr [...], z której będzie zapewniona komunikacja do działki skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, że decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] września 2019 r. narusza przepisy prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 166 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, projekt decyzji o warunkach zabudowy wymaga uzgodnienia z Wodami Polskimi w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.

Stosownie zaś do art. 16 pkt 34 ustawy Prawo wodne, obszary szczególnego zagrożenia powodzią stanowią obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1% (dalej woda 1%), obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi 10% (dalej woda 10%), obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska (o których mowa w art. 224 ww. ustawy), stanowiące działki ewidencyjne oraz pas techniczny.

Obszary szczególnego zagrożenia powodzią zgodnie z art. 169 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne, są przedstawione na mapach zagrożenia powodziowego.

Nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość ustalenia organu, że teren wskazany na załączniku nr 1 projektu decyzji o warunkach zabudowy obejmujący działkę nr [...], w całości znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią (woda 1%). Zgodnie z obowiązującą mapą zagrożenia powodziowego (arkusz: [...]) przedmiotowy teren znajduje się w granicy obszarów, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie. Z załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy mapy sytuacyjno - wysokościowej organ prawidłowo określił rzędne analizowanego terenu tj. 224,00 – 224,2 m n.p.m. Jedynie w jednym narożniku przedmiotowej działki rzędna wynosi 224,3 m n.p.m.

Zgodnie z art. 166 ust. 11 ustawy Prawo wodne, odmowa uzgodnienia projektów decyzji o warunkach zabudowy następuje w drodze decyzji. Natomiast w art. 166 ust. 10 ww. ustawy określono przesłanki dokonania odmowy, wskazując, że uzgodnienia odmawia się, jeżeli planowana zabudowa lub planowane zagospodarowanie terenu położonego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią:

1) naruszają ustalenia planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza;

2) naruszają ustalenia planu zarządzania ryzykiem powodziowym;

3) stanowią zagrożenie dla ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków;

4) naruszają funkcjonowanie infrastruktury krytycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym;

5) utrudniają zarządzanie ryzykiem powodziowym.

Stosownie zaś do art. 163 ust. 1 ustawy Prawo wodne, ochrona przed powodzią jest zadaniem Wód Polskich oraz organów administracji rządowej i samorządowej. Z przepisów art. 163 ust. 5 ww. ustawy wynika, że ochronę przed powodzią prowadzi się z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego, map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym.

W przedmiotowej sprawie organ słusznie uznał, że podstawą dokonania ustaleń stanu faktycznego w zakresie zagrożenia jest obowiązująca mapa zagrożenia powodziowego, która stanowi oficjalny dokument planistyczny, będący podstawą do podejmowania działań związanych z planowaniem przestrzennym. Zwrócić również należy uwagę, że organy Wód Polskich są organami wyspecjalizowanymi, posiadającymi wiedzę specjalistyczną w zakresie oceny wpływu realizacji inwestycji na stan ochrony terenów przed powodzią. Mapa zagrożenia powodziowego dla przedmiotowego terenu została opublikowana w dniu 15 kwietnia 2015 r., na jej podstawie oraz w związku z rzędnymi terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, a które wynikają z mapy załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy organ ustalił, że w przypadku wystąpienia powodzi, teren działki zostanie pokryty warstwą o głębokości wynoszącej od ok. 1,05 m do ok. 1,25 m.

Podkreślić należy, że to właśnie mapy zagrożenia powodziowego przedstawiają zasięgi m.in. obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, głębokości wody oraz rzędne wody dla określonych profili, a określone wartości dla m.in. wody 1% to wielkości statystyczne. Powołać również należy, co Sądowi wiadomo z urzędu, że obszary zagrożenia powodziowego, przedstawione na mapach, uzyskuje się w wyniku matematycznego modelowania hydraulicznego. W procesie modelowania wykorzystuje się bardzo dokładne dane przestrzenne, pozyskane metodą lotniczego skaningu laserowego, tj.: numeryczny model terenu, którego dokładność wysokościowa sięga 10 - 15 cm oraz numeryczny model powierzchni terenu. Na potrzeby sporządzenia map opracowane zostają również nowe dane hydrologiczne, uwzględniające przepływy maksymalne. Celem powstania tych dokumentów było właściwe zarządzanie ryzykiem, jakie może stwarzać powódź dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, gospodarki. Mapy stanowią podstawę dla racjonalnego planowania przestrzennego na obszarach zagrożonych powodzią, a tym samym dla ograniczania negatywnych skutków powodzi i dlatego też są wykorzystywane.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ słusznie wskazał, że przepływ maksymalny o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% oznacza, że statystycznie takie natężenie przepływu może pojawić się w danym przekroju raz na 100 lat, ale nie oznacza to, że powódź o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% występuje w odstępach stuletnich, Jest to tylko wielkość statystyczna, bazująca na danych historycznych, jeśli powódź nie wystąpiła w ostatnich latach, nie oznacza to, że nie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi w najbliższej przyszłości. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości Sądu, że organ prawidłowo uznał, że istnieje ryzyko zalania przedmiotowego terenu.

Natomiast w tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 7, 15, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. do obowiązków organu odwoławczego należało podjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, tak aby interes strony nie został naruszony. Organ zobowiązany był do dołożenia wszelkich starań w celu zebrania wyczerpującego materiału dowodowego oraz wnikliwego przeanalizowania sprawy we wszelkich jej aspektach oraz odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Odzwierciedlenie tej analizy winno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, a ocena organu winna zostać oparta na przekonujących podstawach, przedstawionych w treści decyzji. Zgodnie zaś z art. 8 § 1 i 2 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Natomiast zgodnie z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem ww. przepisów.

Mianowicie z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz załączonych w toku postępowania sądowego wynika jednoznacznie, że w stosunku do działek sąsiadujących z działką nr [...], a mianowicie [...]i [...], wydano decyzje pozytywnie uzgadniające projekty decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji analogicznych tj. polegających na budowie budynków mieszkalnych. Zgodzić się należy z organem, który odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie oraz niezależnie od rozstrzygnięcia wydanego w innej, choć podobnej sprawie. Ponadto organ wskazał, że powoływane przez odwołujących decyzje mogły dotyczyć innego stanu faktycznego (ze względu na inną lokalizację inwestycji, dostęp do drogi ewakuacyjnej), ale również mogły być wydawane w innym stanie prawnym. Niezależnie od powyższego, organ odwoławczy przeanalizował zarzuty odwołania, ale tylko w zakresie przesłanki utrudniania zarządzania ryzykiem powodziowym w aspekcie ewakuacji w przypadku wystąpienia powodzi. Organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów dotyczących ustalonego ryzyka narażenia na utratę życia i mienia przyszłych użytkowników mającego powstać budynku mieszkalnego na działce [...], podczas gdy w stosunku do działki sąsiedniej tj. [...]decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. na podstawie m.in. art. 166 ust. 5 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji budowy budynku mieszkalnego (k. 20 akt administracyjnych). W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że teren działki [...]znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi 1 %. Jednakże organ uznał, że przedmiotowa inwestycja nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym. Natomiast z mapy sytuacyjno-wysokościowej dołączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] (k. 2 akt administracyjnych) wynika, że działka sąsiednia [...]ma rzędne terenu 224,30 - 224,70 m n.p.m., czyli w najniższym miejscu różnica w stosunku do najniższego miejsca na działce [...]wynosi tylko 30 cm. Na k. 21 akt administracyjnych znajduje się decyzja pozytywnie uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji budynku mieszkalnego na działce [...]z dnia [...] kwietnia 2018 r. wydania również na podstawie art. 166 ust. 5 ustawy Prawo wodne z 20 lipca 2017 r. Działka [...] położona jest również w bezpośrednim sąsiedztwie działki [...], a jej rzędne terenu to, jak wynika z mapy k. 2 akt administracyjnych, 224,2 – 224,7 m n.p.m, a więc różnica w najniższym miejscu działek [...]i [...]wynosi 20 cm. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. wskazano, że teren działki [...]znajduje się w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią (1%), a droga dojazdowa na działkę nr [...]i [...]może zostać zalana w przypadku wystąpienia powodzi wodą o głębokości 0,5 m. Organ uznał, że przedmiotowa inwestycja nie utrudni zarządzania ryzykiem powodziowym. Do skargi skierowanej do WSA skarżący dołączyli natomiast decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] października 2019 r., uchylającą decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie z [...] kwietnia 2019 r. dot. odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji budynku mieszkalnego na działce [...] w S. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w związku z dokonaniem uzgodnienia działki o nr [...] położonej w tym samym profilu rzeki W., konieczne jest przeanalizowanie dokumentacji będących w posiadaniu organu I instancji w celu określenia ewentualnych różnych warunków związanych z ukształtowaniem terenu, który mogłyby mieć wpływ na rozbieżne stanowiska organu I instancji, a wnioskodawca winien być poinformowany, dlaczego wydawane przez ten sam organ decyzji, w tym samym stanie prawnym, z dostępem do tej samej drogi ewakuacyjnej, posiadają sprzeczne rozstrzygnięcia. Co prawda w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w tej sprawie organ odwoławczy wskazał, że działki sąsiednie mają inne rzędne zalewu i rzędne terenu, w związku z powyższym na działkach tych mogą występować inne warunki w zakresie zabudowy, jak również napływ wody może mieć miejsce z innej strony niż na działkę [...], natomiast poza powyższym wskazaniem, organ ani nie dokonał żadnych ustaleń na potwierdzenie swojej oceny, ani nie zgromadził żadnego materiału dowodowego, poza decyzjami złożonymi przez odwołujących. Biorąc pod uwagę, że jak wynika z mapy z k. 2 akt administracyjnych, w bliskim sąsiedztwie działki skarżących zostały już zrealizowane trzy budynki mieszkalne, a jak wynika z decyzji dołączonych przy odwołaniu, na 2 kolejnych działkach położnych w bezpośrednim sąsiedztwie działki [...] wydano decyzje o pozytywnym uzgodnieniu, organ winien ustalić różnice w ukształtowaniu terenu poszczególnych działek w zakresie rzędnych terenów, rzędnych zalewu, kierunku napływu wody i wtedy dokonać oceny, czy możliwe jest uzgodnienie decyzji co do działki [...]. Z mapy z k. 2 wynika, że różnice rzędnych terenu to 20-30 cm w najniższych miejscach, a więc organ winien rozważyć, czy takie małe różnice uzasadniają wydanie odmownej decyzji, czy te różnice powodują, że można uznać, że zachodzą inne przesłanki z art. 166 ust. 11 ustawy Prawo wodne w stosunku do działki skarżących, niż w stosunku do działek należących do ich sąsiadów, co do których wydano decyzje pozytywne.

W odniesieniu do kwestii zarządzania ryzykiem powodziowym, w aspekcie ustaleń zalania drogi ewakuacyjnej do działki [...], to organ ustalił, że w przypadku wystąpienia wody 1% zalane zostaną również tereny sąsiadujące z terenem przeznaczonym pod inwestycję oraz droga dojazdowa zlokalizowana na działce nr ew. [...], następnie przebiegająca (jako najkrótsza droga ewakuacji) na działce [...]i [...]w kierunku ul. [...], zostanie zalana na odcinku ponad 150 m, co utrudni samodzielną ewakuację z przedmiotowego terenu. Rzędna terenu na potencjalnej drodze ewakuacji została ustalona przez organ na podstawie mapy zasadniczej w skali 1:1000 załączonej do projektu decyzji o warunkach zabudowy na minimalnie ok. 224,2 m n.p.m., na podstawie czego organ stwierdził, że w przypadku wystąpienia wody o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% teren działki nr ew. [...] zostanie pokryty warstwą wody o głębokości wynoszącej do ok. 1,05 m. Z mapy znajdującej się na k. 2 akt administracyjnych faktycznie wynika, że najniższa rzędna terenu na działce [...]to 224,2 m n.p.m. Również w odniesieniu do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że minimalna rzędna na działce o nr ew. [...] w miejscowości S. wynosi 224,4 m n.p.m., a więc uznał, że w odniesieniu do rzędnej zalewu zwierciadła wody 1% w rejonie planowanej inwestycji wynoszącej ok. 225,25 m n.p.m, spowoduje to głębokość zalewu wynoszącą 0,85 m. Prawidłowo również organ odwoławczy powołał, że zgodnie z projektem decyzji o warunkach zabudowy dla działki [...], dostęp do drogi publicznej został wskazany poprzez drogę na działce [...]i służebność na działce [...], a więc dostęp do działek nr ew. [...]i [...] odbywa się z innych dróg dojazdowych. Natomiast organ odwoławczy w ogóle pominął kwestię, że dostęp do drogi ewakuacyjnej z działki [...] odbywa się w ten sam sposób jak z działki [...], a więc poprzez działkę [...], która wg. ustaleń organu będzie zalana wodą do ok. 1,05 m. Z mapy znajdującej się na k. 2 wynika jednoznacznie, że rzędna terenu drogi na działce [...]przy działce [...] to właśnie 224,2 m n.p.m. Pomimo tego, dla działki [...] ten sam organ, przy takim samym stanie faktycznym i prawnym, dokonał pozytywnego uzgodnienia uznając, że nie występuje przesłanka z art. 166 ust. 11 pkt. 5, natomiast w odniesieniu do działki skarżących odmówił przedmiotowego uzgodnienia.

W świetle powyższego Sąd uznał, że organ orzekający nie wyjaśnił istotnych dla wyniku sprawy okoliczności podnoszonych przez skarżących, czym dopuścił się naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej obowiązkiem organów administracji publicznej jest podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względnie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Emanacją tej zasady w postępowaniu wyjaśniającym jest przepis art. 77 § 1 k.p.a, który nakazuje organom w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Co istotne, uzasadnienie faktyczne decyzji administracyjnej powinno zaś zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia również art. 80 k.p.a., albowiem wobec niezebrania pełnego materiału dowodowego, ocena wyrażona w zaskarżonej decyzji była przedwczesna. Ponadto, doszło do naruszenia art. 8 k.p.a. jak i 11 k.p.a. Sąd nie wypowiadał się w zakresie zarzutów dotyczących prawa materialnego wobec stwierdzenia szeregu naruszeń prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpoznając sprawę obowiązkiem organu odwoławczego będzie dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz rozpoznanie wszystkich zarzutów odwołania, zgodnie z art. 7, 77 § 1, 80, 15 k.p.a. Organ odwoławczy winien rozważyć przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, w szczególności w kwestii wskazanych powyżej w uzasadnieniu, a dotyczących decyzji wydanych w podobnym stanie faktycznym i prawnym co do działek sąsiednich. Kolejno organ winien dokonać oceny sprawy, która winna być szczegółowo umotywowana w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a, przy uwzględnieniu zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a.

Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a., na które to koszty składa się opłata od skargi, opłaty od pełnomocnictw oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w stawce wynikającej z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.