Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 71/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 3 par. 1,2, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 15, art. 139
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 24 ust. 5 pkt 3, art. 2 pkt 10
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji z ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskami z dnia [...] r. Spółka A, na trzech formularzach P i P2, wystąpiła do Starosty o wydanie wykazów (skorowidzów) działek ewidencyjnych i wykazów ewidencyjnych podmiotów z bazy danych ewidencji gruntów i budynków dotyczących 78 działek z obrębów: S., R. i D. gminy R. W związku z powyższym wnioskiem Starosta udzielił wnioskodawcy informacji (z dnia 1 września 2015 r.) o braku możliwości wydania żądanych materiałów we wskazanej formie, sugerując, aby wnioskodawca wystąpił z wnioskiem na formularzu EGiB

o udostępnienie informacji zawartych w operacie ewidencyjnym w postaci papierowej lub elektronicznej (wypis) oraz poinformował go o opłatach za udostępnianie informacji wynikających z tabeli nr 11 załącznika do Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

W odpowiedzi na to pismo Spółka A reprezentowana przez radcę prawnego M. O. w piśmie z dnia 9 września 2015 r., podtrzymała

w całości swój wniosek z dnia [...] r. o wydanie jej wypisów ze skorowidzów wskazując na stanowisko GUGiK zgodne z żądaniem wnioskodawcy.

W piśmie z dnia 15 września 2015 r. wnioskodawca wskazał, iż jego interes prawny do uzyskania wskazanych wykazów wynika z art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jako załącznik do wniosku o decyzję środowiskową.

Decyzją z dnia [...] r. znak [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013.267) - dalej K.p.a., art. 24 ust. 3 oraz art. 40 f ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2015.520)- dalej P.g.k., art. 74 ust. 1 pkt. 6) ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2013.1235 j. t.), Starosta:

• w pkt 1 - stwierdził, że Spółka A ma interes prawny do uzyskania wypisów z rejestru gruntów w myśl art. 74 ust. 1 pkt. 6) ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

• w pkt 2 - odmówił wydania wykazów (skorowidzów) działek ewidencyjnych

i podmiotów z bazy danych ewidencji gruntów i budynków z obrębów ewidencyjnych: S. (41 działek), R. (18 działek) i D. (19 działek) z uwagi na to, iż wymienione wykazy (skorowidze) działek ewidencyjnych i podmiotów nie są przewidziane w art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne jako forma udostępniania danych.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Starosta stwierdził, że art. 24 ust. 3 P.g.k. jednoznacznie określa formę udostępniania informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. Są to wypisy z rejestru gruntów dla poszczególnych działek ewidencyjnych, które winny być rozliczone opłatą z tabeli nr 11 załącznika do ww. ustawy.

Zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko do wydania decyli środowiskowej niezbędny jest wypis z rejestru gruntów

a nie inna forma danych ewidencyjnych.

Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia Spółka A, reprezentowana przez radcę prawnego M. O., wniosła odwołanie od ww. decyzji Starosty, zarzucając jej naruszenie:

- przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 oraz art. 107 § 1

i § 3 K.p.a., poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy,

a w szczególności pominięcie twierdzeń strony oraz dowodów powołanych na ich potwierdzenie, oraz wadliwe uzasadnienie decyzji, polegające na braku wyczerpującego odniesienia się do przedłożonego przez wnioskodawcę stanowiska Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Decyzji Starosty z dnia [...]r., znak: [...],

- naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 24 ust. 3 P.g.k., poprzez błędną jego interpretację, polegająca na przyjęciu, iż przepis ten nie przewiduje możliwości wydania skorowidzów działek ewidencyjnych i wykazów podmiotów ewidencyjnych dla poszczególnych działek ewidencyjnych, oraz niezastosowanie

w sprawie art. 24 ust. 5 P.g.k.,

- naruszenie art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej przytaczanej jako ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku [...], poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż przepis ten określa wymogi co do sposobu i formy udzielania informacji i danych z operatu ewidencyjnego.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Starosty oraz orzeczenie co do istoty, poprzez wydanie żądanych skorowidzów działek ewidencyjnych oraz wykazów podmiotów ewidencyjnych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a także o zasądzenie od organu I instancji na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu odwołania skarżąca, odwołując się do treści wskazanych przepisów P.g.k., stwierdziła że Starosta prawidłowo ustalił, iż skarżąca posiada interes prawny w uzyskaniu informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, jednakże błędnie przyjął, iż udostępnienie tych informacji nie może nastąpić w żądanej formie. Zdaniem skarżącej przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku [...] nie mogą stanowić podstawy do odmowy udostępnienia wnioskowanych danych w formie wykazów. Przepis tej ustawy jedynie przesądza o interesie prawnym wymaganym do uzyskania z ewidencji gruntów i budynków danych o charakterze podmiotowym. Natomiast zasady udostępniania tych informacji kompleksowo regulują przepisy P.g.k. Organy właściwe w sprawie wydania decyzji środowiskowych, poza stosownymi wypisami z rejestru gruntów, akceptują również inne dokumenty zawierające informacje z bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Jest to zgodne ze stanowiskiem Ministra Środowiska wyrażonym w piśmie z dnia 6 sierpnia 2015 r. Udostępnianie skorowidzów działek ewidencyjnych i wykazów podmiotów ewidencyjnych jest powszechną praktyką, na dowód czego, odwołująca się przedkłada kopie dokumentów wydanych przez Starostę S., Starostę K. oraz Starostę R.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 40f ust. 1 i art. 24 ust. 3 P.g.k. w zw. z § 32 i § 52 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 542), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a także art. 7b ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 7d pkt 1 lit. a tiret pierwsze P.g.k.,

• w pkt. I uchylił decyzję Starosty z dnia [...] r.,

znak: [..], w części opisanej w punkcie 1 sentencji,

• w pkt. II utrzymał w mocy decyzję Starosty w zakresie, odmowy wydania z bazy danych ewidencji gruntów i budynków skorowidzów działek ewidencyjnych i wykazów podmiotów ewidencyjnych dla 41 działek z obrębu ewidencyjnego S., 18 działek z obrębu ewidencyjnego R. oraz 19 działek z obrębu ewidencyjnego D.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, iż stosownie do treści art. 24 ust. 3 P.g.k., starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie:

1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu;

2) wyrysów z mapy ewidencyjnej;

3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego;

4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych;

5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

Przepis § 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowi, że skorowidz działek jest spisem działek ewidencyjnych położonych

w granicach jednego obrębu, zawierającym numery tych działek w kolejności wzrastającej oraz numery jednostek rejestrowych gruntów, do których działki ewidencyjne zostały przyporządkowane. Natomiast wykazy, o których mowa w § 29 pkt 6 omawianego rozporządzenia (m.in. wykaz podmiotów ewidencyjnych), są alfabetycznymi spisami osób, jednostek organizacyjnych i organów, zawierającymi, oprócz danych określających te osoby, jednostki i organy, oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów, jednostek rejestrowych budynków, jednostek rejestrowych lokali oraz pozycji kartoteki budynków i kartoteki lokali, związanych z poszczególnymi osobami, jednostkami organizacyjnymi i organami (§ 32 ust. 2 rozporządzenia

w sprawie ewidencji gruntów i budynków).

Zgodnie z § 52 ust. 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wypis z wykazów, o których mowa w § 29 pkt 1-4 i 6 rozporządzenia, oprócz informacji zawartych w tych wykazach zawiera:

1) nazwę organu wydającego wypis;

2) oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego;

3) tytuł dokumentu, na który składają się wyrazy: "Wypis z wykazu" oraz wyrazy określające nazwę wykazu;

4) nazwę województwa i powiatu oraz w zależności od obszaru, do którego odnosi się wykaz, nazwę jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer lub tylko numer obrębu albo tylko nazwę jednostki ewidencyjnej;

5) nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, oraz jej podpis;

6) datę sporządzenia dokumentu;

7) pieczęć urzędową organu wydającego dokument - w przypadku gdy dokument ten wydawany jest w postaci nieelektronicznej;

8) podpis osoby reprezentującej organ lub osoby upoważnionej przez ten organ do wydania dokumentu oraz datę złożenia podpisu.

Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w sprawie udostępnienia Spółka A (dalej określonej także jako Spółka) materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w postaci tworzonych na podstawie bazy danych ewidencji gruntów i budynków skorowidzów działek ewidencyjnych oraz wykazów podmiotów ewidencyjnych dla działek z obrębu ewidencyjnego S., 18 działek z obrębu ewidencyjnego R. oraz

19 działek z obrębu ewidencyjnego D. W toku rozpatrywania wniosków z dnia 31 sierpnia 2015 r. zaistniał spór między organem administracji geodezyjnej

i kartograficznej a Spółką, dotyczący zakresu udostępnianych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sprowadzający się do kwestii. czy możliwe jest sporządzenie i wydanie Spółce skorowidzów działek ewidencyjnych i wykazów podmiotów ewidencyjnych dla poszczególnych działek oraz w jakiej formie ma to nastąpić.

Odnosząc się do kwestii, która była się przedmiotem rozstrzygnięcia Starosty K. w pkt 1 jego decyzji tj. o posiadaniu przez Spółka A interesu prawnego w uzyskaniu wypisów z rejestru gruntów organ odwoławczy wskazał, że okoliczności posiadania interesu prawnego przez podmiot ubiegający się o udostępnienie danych ewidencyjnych o charakterze podmiotowym podlega ocenie organu udostępniającego te informacje, jednakże nie może stanowić przedmiotu rozstrzygnięcia. Przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego jest udostępnienie Spółka A skorowidzów działek ewidencyjnych oraz wykazów podmiotów ewidencyjnych, nie zaś kwestia posiadania przez ten podmiot interesu prawnego. Pomijając kwestię, że niniejsze postępowanie nie dotyczyło wydania wypisów z rejestru gruntów, wobec czego organ nie powinien w ogóle weryfikować okoliczności czy Spółce przysługuje interes prawny w uzyskaniu tego rodzaju dokumentów, postępowanie Starosty K. w tym zakresie dotknięte jest wadą bezprzedmiotowości. Żaden bowiem przepis prawa nie przewiduje rozstrzygania spraw w przedmiocie przyznania konkretnym podmiotom interesu prawnego w uzyskaniu dokumentów urzędowych. Postępowanie w tej kwestii, jako prowadzone bez podstawy prawnej, podlega zatem umorzeniu, a decyzja w tym zakresie uchyleniu.

Dalej organ odwoławczy obszernie przedstawił zasady udostępniania informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wskazując, iż stosownie do treści art. 24 ust. 2 P.g.k. informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne. Każdy może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym, z tym że do szczególnej kategorii informacji (dane o podmiotach ewidencyjnych) co do zasady wymagane jest posiadanie interesu prawnego (art. 24 ust. 4 i ust. 5 P.g.k.). Ustawodawca w treści art. 24 ust 3 P.g.k. umieścił zamknięty katalog form, w których mogą być udostępniane dane ewidencyjne, wymieniając tam m.in. wypisy z rejestrów kartotek i wykazów oraz pliki komputerowe sformatowane zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych. Chociaż podania z dnia 31 sierpnia 2015 r. dotyczyły udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w postaci skorowidzów działek ewidencyjnych oraz wykazów podmiotów ewidencyjnych, wyżej omówione regulacje mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Raporty te bowiem tworzone są na podstawie bazy danych ewidencji gruntów i budynków, a więc zawierają dane ewidencyjne, których zasady udostępniania szczegółowo określają przepisy rzeczonej ustawy. Mając na uwadze zamknięty katalog form w jakich mogą być udostępniane dane ewidencyjne, że w niniejszej sprawie żądane informacje mogły przybrać formę odpowiednich wypisów z wykazów podmiotów ewidencyjnych bądź też formę plików komputerowych zawierających kopie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w postaci skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych. Ustawodawca nie przewidział możliwości sporządzania wypisów ze skorowidza działek ewidencyjnych. Tej formy nie przewiduje przepis art. 24 ust. 3 P.g.k. ani też § 52 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, gdzie zostały określone elementy formalne poszczególnych wypisów. Przepis ten zaś w ustępie 5 szczegółowo określa informacje, które zawiera wypis z wykazu podmiotów ewidencyjnych. W treści wypisów z konkretnych wykazów umieszczane są informacje zawarte w tych wykazach. Wykaz podmiotów ewidencyjnych to - stosownie do treści § 29 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków - alfabetyczny spis osób (właścicieli nieruchomości) zawierający, oprócz danych określających te osoby, oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów, jednostek rejestrowych budynków, jednostek rejestrowych lokali oraz pozycji kartoteki budynków i kartoteki lokali, związanych z poszczególnymi osobami. Wykaz podmiotów ewidencyjnych prowadzony jest dla terenu całego powiatu, w odróżnieniu np. od skorowidza działek ewidencyjnych, który prowadzony jest dla każdego obrębu odrębnie (§ 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Ustawodawca nie przewidział, poza wypadkiem powierzenia gminie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków dla terenu tej gminy, możliwości tworzenia wykazów podmiotów ewidencyjnych dla mniejszego obszaru, dotyczącego np. kilku działek ewidencyjnych. Mając na uwadze wyżej przywołane przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, należy stwierdzić, że wypis z wykazu podmiotów ewidencyjnych będzie zawierał wszystkiej informacje w tym wykazie zawarte, a więc pełny, alfabetyczny spis osób będących właścicielami nieruchomości położonych na terenie konkretnego powiatu. Nie można sporządzić wypisu z wykazu podmiotów ewidencyjnych jedynie dla poszczególnych elementów tego wykazu, tj. właścicieli konkretnych działek ewidencyjnych. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku wypisu z rejestru gruntów. Wypis z rejestru gruntów zawiera wszystkie informacje zawarte w tym rejestrze (§ 52 ust. 2 ww. ), a więc kompleksowo opisuje działki ewidencyjne przynależne do jednostki rejestrowej gruntów. Wypis z rejestru gruntów nie jest sporządzany dla poszczególnych działek ewidencyjnych w danej jednostce rejestrowej ani dla poszczególnych informacji dotyczących działek znajdujących się w tym rejestrze np. powierzchni, położenia, rodzaju użytków gruntowych.

Udostępnienie skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych może nastąpić w formie plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych. W takim wypadku zostaną udostępnione kopie tych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1183)). Starosta prowadzi jeden wykaz podmiotów ewidencyjnych dla całego powiatu. Natomiast skorowidz działek ewidencyjnych prowadzony jest niezależnie dla każdego z obrębów z osobna (§ 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Nie jest więc prawnie dopuszczalne tworzenie wykazów podmiotów ewidencyjnych czy skorowidza działek ewidencyjnych dla mniejszych obszarów, nie mówiąc już o poszczególnych działkach ewidencyjnych. Kopie materiałów w postaci skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych będą odzwierciedleniem wszystkich informacji w tych raportach zawartych.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy, należy uznać, że podania z dnia [...] r. nie zasługują na pozytywne rozpatrzenie. Wnioskodawczyni wystąpiła bowiem do Starosty K. o wydanie skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych dla kilkudziesięciu działek z obrębu ewidencyjnego S., R. oraz D. Raporty te sporządzane są i prowadzone odpowiednio dla całego obrębu czy powiatu. Wydanie żądanych informacji byłoby niezgodne z zasadami udostępniania danych ewidencyjnych w formie stosownych wypisów oraz plików komputerowych zawierających kopie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W stosunku do skorowidza działek ewidencyjnych ustawodawca w ogóle nie przewidział możliwości wydawania wypisów z tego raportu, natomiast w odniesieniu do wypisu z rejestru podmiotów ewidencyjnych, dokument ten może zawierać wyłącznie elementy określone przepisem § 52 ust. 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. m.in. wszystkie informacje zawarte w tym wykazie, a nie jedynie jego poszczególne części. Możliwość udostępnienia kopii materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w postaci skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych w formie plików komputerowych nie uzasadnia utworzenia tych raportów dla mniejszego obszaru. W przeciwnym razie mielibyśmy do czynienia z sytuacją, w której właściwy organ służby geodezyjnej i kartograficznej nie udostępniłby kopii materiałów zasobu, a wyciągi odpowiednio ze skorowidza działek ewidencyjnych czy wykazu podmiotów ewidencyjnych, do których tworzenia, ani udostępniania, nie jest uprawniony. Takie działanie stanowiłoby zaprzeczenie zasady legalizmu, zgodnie z którą organy władzy publicznej działają wyłącznie na podstawie i w granicach prawa.

Ustosunkowując się do zawartej w odwołaniu informacji o stanowisku Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w tej kwestii Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, iż nie podziela jego stanowiska oraz praktyk przyjętych w różnych rejonach kraju. Po pierwsze nie wynikają one wprost z żadnego przepisu, co wydaje się zauważać sam autor przedmiotowego stanowiska, nie zamieszczając w jego treści żadnego przepisu prawa na jego poparcie. Twierdzenia tam zawarte są - w ocenie organu - sprzeczne z zasadami udostępniania informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Ponadto Główny Urząd Geodezji i Kartografii reprezentuje również odmienny pogląd. Na stronach internetowych Rządowego Centrum Legislacji przy projekcie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w piśmie zawierającym stanowisko do zgłoszonych w toku konsultacji do projektu uwag stwierdzono, że "Wykazy o których mowa w § 29 pkt 6 sporządza się dla całego zbioru danych zawartych w bazie danych, Zatem, jeżeli baza danych prowadzona jest dla całego powiatu to wykaz sporządzany jest również dla całego powiatu. Natomiast jeżeli baza danych jest prowadzona dla jednej jednostki ewidencyjnej (np. na skutek powierzenia gminie) to wykaz sporządza się dla tej jednostki." Stanowisko to jest tożsame z zajętym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w niniejszej sprawie. Dokumenty załączone przez skarżącą wskazują, iż w zależności od starosty, dokumenty te różnią się co do formy oraz informacji w nich zawartych. Gdyby te kwestie wynikały wprost z przepisów prawa dokumenty te musiałyby być jednolite, a nie są.

Nadto organ odwoławczy zwraca uwagę, że rozwiązanie przewidziane

w stanowisku umieszczonym na stronach Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii służy obejściu przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego normujących zasady udostępniania informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Trudno pogodzić się z tezą, iż zamiarem ustawodawcy było, aby źródłem danych o właścicielach konkretnych działek ewidencyjnych były skorowidze działek ewidencyjnych oraz wykazy podmiotów ewidencyjnych. W skorowidzu działek ewidencyjnych nie są gromadzone informacje o właścicielu, natomiast w wykazie podmiotów ewidencyjnych nie ma informacji o działce. Dopiero analiza tych dwóch raportów i porównanie informacji o numerze jednostki rejestrowej pozwala przypisać działkę konkretnej osobie. Jedynym dokumentem opisującym działki ewidencyjne kompleksowo jest wypis z rejestru gruntów i to ten dokument w założeniu miał być podstawowym źródłem informacji o działkach ewidencyjnych. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest również aspekt finansowy. Dopuszczenie możliwości pozyskiwania skorowidzów działek ewidencyjnych i wykazów podmiotów ewidencyjnych dla poszczególnych działek jest, w ocenie organu, sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa i doprowadzi do znacznego uszczuplenia dochodów powiatów związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Należy zaznaczyć, że informacje w niej zawarte, stosownie do treści art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. W interesie społecznym jest więc, aby dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków były aktualne. Aktualność danych ewidencyjnych, poza bieżącą ich aktualizacją, zapewnia przeprowadzana modernizacja ewidencji gruntów i budynków. Uszczuplenie dochodów starosty z tytułu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, które w przeważającej części finansować mają koszty związane z wykonywaniem tego zadania zleconego, przełoży się na brak finansowych możliwości przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków, co będzie miało negatywny wpływ na jakość i aktualność danych tam ujawnionych. Taki stan rzeczy nie leży w interesie społecznym, jak również w słusznym interesie obywateli. Nieaktualność danych ewidencyjnych utrudnia obywatelom dokonywania czynności cywilnoprawnych czy administracyjnych. Również w interesie skarżącej jest, aby dokumenty pozyskiwane

z ewidencji gruntów i budynków zawierały aktualne informacje o działkach, w tym o ich właścicielach.

Odnosząc się do kwestii interesu prawnego wnioskodawczyni w uzyskaniu

z ewidencji gruntów i budynków informacji podmiotowych, organ II instancji stwierdził,

iż zgodnie z art. 24 ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie:

1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2) organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny w tym zakresie.

Przyjmując, że sporządzenie i udostępnienie wypisu z wykazu podmiotów ewidencyjnych lub kopii tego materiału państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego dla poszczególnych działek ewidencyjnych jest prawnie dopuszczalne, organ stwierdza, iż Spółka A nie legitymuje się wymaganym treścią wyżej przytoczonego przepisu interesem prawnym w uzyskaniu żądanych dokumentów. Skarżąca swój interes prawny wywodzi wprost z treści art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko. W przepisie tym został wskazany jako element niezbędny wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Bezspornie przepis ten stanowi o interesie prawnym w uzyskaniu wypisu z rejestru gruntów. Nie stanowi on jednak o interesie prawnym w uzyskaniu dowolnego dokumentu z ewidencji gruntów i budynków zawierającego dane podmiotowe. Bez znaczenia jest tu stanowisko Ministra Środowiska zajęte przy piśmie z dnia 6 marca 2015 r., czy praktyka organów wydających decyzje środowiskowe, która dopuszcza honorowanie również innych dokumentów niż wypis z rejestru gruntów. Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa kształtującego i chroniącego zakres praw i obowiązków prawnych danego podmiotu, nie zaś z przyjętej praktyki czy interpretacji organów centralnych. Poza tym stanowisko Ministra Środowiska dotyczy wyłącznie kwestii dokumentów jakie należy złożyć wraz z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej, a nie zasad udostępniania informacji z ewidencji gruntów i budynków, czy form w jakich te informacje są udzielane. Do czasu nowelizacji omawianego przepisu w sposób przedstawiony przy piśmie Ministra Środowiska z dnia 6 marca

2015 r. interes prawny wywodzony z omawianego przepisu uprawniać będzie do pozyskania z ewidencji gruntów i budynków informacji o charakterze podmiotowym wyłącznie w formie wypisu z rejestru gruntów.

Ustosunkowując się do dalszych zarzutów przedstawionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że należy zgodzić się z zarzutem, iż Starosta K. zaniechał sporządzenia uzasadnienia decyzji w wymaganym przepisem art. 107 § 1 K.p.a. zakresie. Organ I instancji nie wyjaśnił w treści wydanej decyzji wszystkich okoliczności sprawy, co bezspornie stanowi naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. Organ wyższego stopnia nie znalazł jednak podstaw do uchylenia w trybie art. 138 § 2 K.p.a. zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, uznając, iż co prawda organ I instancji naruszył szereg przepisów postępowania, jednakże w niniejszej sprawie nie ma potrzeby przeprowadzania dodatkowego postępowania wyjaśniającego (dowodowego). Spór w niniejszej sprawie nie dotyczy rozbieżnej oceny stanu faktycznego, a jedynie odmiennej interpretacji przepisów prawa. Nie mamy więc do czynienia z koniecznym do wyjaśnienia zakresem sprawy, który miałby istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Niezadowolona z treści powyższego rozstrzygnięcia Spółka A zaskarżyła je skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., zarzucając naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 84 § 1 K.p.a. polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych aspektów sprawy, art. 127 § 1 oraz art. 16 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. polegające na wydaniu rozstrzygnięcia w zakresie niepodlegającym zaskarżeniu, art. 107 § 3 w zw. z art. 28 K.p.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie posiada interesu prawnego do żądania udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zarzuciła również naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 pkt 4 i pkt 8 w zw. z art. 24 ust. 1 i 3 oraz art. 40a ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, poprzez utożsamianie ewidencji gruntów i budynków z państwowym zasobem geodezyjnym i kartograficznym, § 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez przyjęcie, iż udostępniany wypis ze skorowidza działek ewidencyjnych dotyczy całego obrębu, § 29 ust. 1 pkt 6 w zw. z § 32 ust. 2 w zw. z § 52 ust. 2 i ust. 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez przyjęcie, że udostępniany wypis z wykazu pomiotów ewidencyjnych dotyczyć będzie całego powiatu, art. 24 ust. 3 P.g.k. poprzez przyjęcie, iż przepis ten nie przewiduje możliwości wydania skorowidzów działek ewidencyjnych i wykazu podmiotów ewidencyjnych dla poszczególnych działek i podmiotów, art. 24 ust. 5 P.g.k. poprzez jego niezastosowanie, art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez błędne przyjęcie, iż z przepisu tego wynika zakaz udostępnienia żądanych informacji w określonej przez skarżącą formie, art. 24 ust. 2 i ust. 4 i ust. 5 P.g.k. w zw. z art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez przyjęcie, że skarżącej nie przysługuje interes prawny w uzyskaniu skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych.

Uzasadniając powyższe zarzuty skarżąca podniosła, ze rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I zaskarżonej decyzji, co do uchylenia decyzji Starosty K. z dnia [...] roku w części dotyczącej stwierdzenia interesu prawnego skarżącej, zapadło z naruszeniem zasady skargowości oraz zasady nieorzekania na niekorzyść strony odwołującej się. Organ odwoławczy nie jest uprawniony do dowolnego kształtowania zakresu rozpoznania odwołania i działania z urzędu, bowiem postępowanie odwoławcze jest oparte na zasadzie skargowości. To strona postępowania decyduje, czy i w jakim zakresie kontroluje w tym trybie rozstrzygnięcie organu I instancji. Zatem strona może odwołać się zarówno od całej decyzji lub jedynie od negatywnej dla niej części rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie skarżąca w treści odwołania jednoznacznie wskazała, że zaskarża decyzję organu I instancji jedynie co do punktu 2 decyzji Starosty K. z dnia [..] roku. Tym samym organ odwoławczy nie mógł wykroczyć poza wyznaczone treścią odwołania granice i poddać kontroli instancyjnej również niezaskarżoną część decyzji.

Rozpoznanie sprawy poza zakresem odwołania skutkuje kwalifikacją działania organu odwoławczego jako działania z urzędu, a do takiego działania organ ten nie jest uprawniony i takie działanie organu stanowi rażące naruszenia prawa polegające na rozpoznaniu odwołania od decyzji, która w tej części jest decyzją ostateczną, niezależnie od oceny prawidłowości działania organu I instancji.

Ponadto skarżąca podnosi, że jak wynika to z treści uzasadnienia decyzji, organ odwoławczy doszedł do wniosku, że skarżąca nie legitymuje się interesem prawnym w uzyskaniu wykazu podmiotów ewidencyjnych i wykazu (skorowidzu) działek ewidencyjnych. Stanowisko to, jest całkowicie błędne i, oznaczałoby, że decyzja organu odwoławczego została skierowana do podmiotu, który pozbawiony jest przymiotu strony. Podmiotem uprawnionym do wniesienia odwołania jest bowiem jedynie podmiot, który ma interes prawny w załatwieniu sprawy. Kwestia ustalenia istnienia interesu prawnego stanowi jeden z elementów merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W przypadku bowiem ustalenia, iż odwołujący się jest stroną postępowania, organ odwoławczy rozpatruje jego odwołanie merytorycznie. Natomiast w sytuacji, gdy organ uzna, że odwołujący nie ma przymiotu | strony, umarza postępowanie odwoławcze. W takiej sytuacji, organ II instancji winien umorzyć postępowanie, nie zaś rozpoznawać odwołanie i wydawać rozstrzygnięcie merytoryczne. Tym samym zachodzi zasadnicza sprzeczność treści rozstrzygnięcia z treścią uzasadnienia zaskarżonej decyzji, co uzasadnia zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny ! wpływ na wynik sprawy (w szczególności art. 107 § 3 w zw. z art. 28 K.p.a.)

Skarżąca dalej podkreśla, iż posiada ona interes prawny w uzyskaniu wykazu podmiotów ewidencyjnych albowiem zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, do wniosku

o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dołączyć należy wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Zgodnie z § 33 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa

z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków, rejestr gruntów jest raportem, dotyczącym wszystkich działek ewidencyjnych w granicach obrębu, zestawionych według przynależności tych działek do poszczególnych jednostek rejestrowych gruntów i zawiera informacje dotyczące:

1) właścicieli gruntów oraz ich udziały w prawie własności;

2) władających na zasadach samoistnego posiadania gruntami o nieustalonym właścicielu;

3) użytkowników wieczystych, użytkowników, zarządców oraz trwałych zarządców gruntów Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz ich udziały odpowiednio w użytkowaniu wieczystym, użytkowaniu, zarządzie lub trwałym zarządzie;

4) organy, które gospodarują zasobem nieruchomości Skarbu Państwa albo gminnym, powiatowym lub wojewódzkim zasobem nieruchomości, oraz ich udziały w tym gospodarowaniu;

5) osoby prawne, które wykonują prawo własności i inne prawa rzeczowe do gruntów Skarbu Państwa, oraz ich udziały w tych uprawnieniach;

6) nazwy spółek wspólnot gruntowych, składy zarządów tych spółek oraz osoby uprawnione do korzystania ze wspólnot gruntowych i przysługujące im udziały

w tych wspólnotach;

7) dzierżawców gruntów oraz ich udziały w dzierżawie.

Z kolei zgodnie z § 52 ust. 2 rozporządzenia, wypis z rejestru gruntów obejmuje:

1) nazwę organu wydającego wypis;

2) oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego;

3) tytuł dokumentu - odpowiednio: "Wypis z rejestru gruntów", "Wypis z rejestru budynków", "Wypis z rejestru lokali";

4) nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i identyfikator lub tylko identyfikator obrębu, a w przypadku podziału obrębu na arkusze ewidencyjne -identyfikator arkusza ewidencyjnego;

5) numery działek ewidencyjnych;

6) odpowiednio numer jednostki rejestrowej gruntów, budynków lub lokali;

7) informacje o danych ewidencyjnych, które nie spełniają wymagań rozporządzenia lub obowiązujących standardów technicznych;

8) nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, oraz jej podpis;

9) datę sporządzenia dokumentu;

10) pieczęć urzędową organu wydającego dokument - w przypadku gdy dokument ten wydawany jest w postaci nieelektronicznej;

11) podpis osoby reprezentującej organ lub osoby upoważnionej przez ten organ do wydania dokumentu oraz datę złożenia podpisu.

Z powyższego wynika, że skarżąca uprawniona jest do uzyskania szerokiego zakresu informacji o charakterze podmiotowym. Wykaz podmiotów ewidencyjnych jest pomocniczym raportem tworzonym na podstawie bazy danych ewidencyjnych, stanowiącym alfabetyczny spis osób, jednostek organizacyjnych i organów, zawierający, oprócz danych określających te osoby, jednostki i organy, oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów, jednostek rejestrowych budynków, jednostek rejestrowych lokali oraz pozycje kartoteki budynków i kartoteki lokali, związanych

z poszczególnymi osobami, jednostkami organizacyjnymi i organami. (§ 29 pkt 6

w zw. z § 31 ust. 2 rozporządzenia).

Skoro skarżąca uprawniona jest do uzyskania wypisu z rejestru gruntów, zawierającego szerszy zakres danych i informacji o charakterze podmiotowym, to tym bardziej uprawniona jest do uzyskania wykazu podmiotów ewidencyjnych, zawierającego jedynie część tych informacji. Mając na uwadze cel regulacji art. 24

ust. 5 ustawy P.g.k., którym jest ochrona wrażliwych danych podmiotów ewidencyjnych (w tym danych osobowych), to stanowisko organu odwoławczego jawi się jako wewnętrznie sprzeczne. Nie sposób bowiem przekonująco twierdzić, by udzielenie skarżącej tych informacji w szerszym zakresie w formie wypisów z rejestru gruntów było zasadne, a jednocześnie odmawiać udzielenia tych samych informacji w węższym zakresie, w formie wykazu podmiotów ewidencyjnych, powołując się na rzekome ograniczenia wynikające z art. 24 ust. 5 ustawy.

Zdaniem skarżącej, organ odwoławczy ograniczył się do bardzo pobieżnej merytorycznej oceny występowania po jej stronie interesu prawnego, lakonicznie stwierdzając, że skarżąca uprawniona jest zgodnie z treścią wskazywanego przepisu art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wyłącznie do uzyskania wypisu z rejestru gruntów. Tym samym organ II instancji zaniechał dokonania prawidłowej wykładni art. 28 K.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Powyższego sformułowania nie można bowiem interpretować zawężająco i ograniczyć się - jak uczynił to organ II instancji - do wskazania związku sytuacji skarżącej z literalną treścią przepisu, ale należy uwzględniać szerszy kontekst i relacje przyczynowo-skutkowe, do których doprowadzić może ostatecznie wydana decyzja. W związku z tym bez znaczenia są rozważania organu odwoławczego dotyczące celowości udostępniania skarżącej żądanych informacji i wyrażane przez organ poglądy dotyczące praktyki organów postępowania w przedmiocie wydania decyzji środowiskowych. Ani Starosta K., ani też organ odwoławczy nie jest bowiem uprawniony do wydawania decyzji środowiskowej, tym samym nie można uznać, by argumentacja ta miała charakter przesądzający, a z pewnością pozbawiona jest zasadniczego związku z przedmiotem rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy błędnie także powołuje stanowisko Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, podnosząc, że na stronach internetowych Rządowego Centrum Legislacji zamieszczono stanowisko, zgodnie z którym "Jeżeli baza danych prowadzona jest dla całego powiatu, to wykaz również sporządzany jest dla całego wykazu." Organ II instancji myli pojęcie wykazu, z wypisem z wykazu podmiotów ewidencyjnych, o którego wydanie wnosiła skarżąca w niniejszej sprawie.

Powyższe rozważania organ odwoławczy błędnie powielił w odniesieniu do skorowidza działek ewidencyjnych, który nie jest dokumentem zawierający dane podmiotowe w rozumieniu art. 24 ust. 5 ustawy, bowiem jest to tylko i wyłącznie spis działek ewidencyjnych położonych w granicach jednego obrębu, zawierającym numery tych działek w kolejności wzrastającej oraz numery jednostek rejestrowych gruntów, do których działki ewidencyjne zostały przyporządkowane. Jest to spis danych o charakterze przedmiotowym, a dane o charakterze przedmiotowym nie wymagają wykazywania szczególnego interesu prawnego w ich uzyskaniu, są bowiem jawne i dostępne dla każdego w trybie art. 24 ust. 4 ustawy.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy w możliwości udostępnienia skarżącej dwóch rodzajów dokumentów - wykazu (skorowidza) działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych, stanowiących pomocnicze raporty tworzone na podstawie bazy danych ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem skarżącej organ II instancji, wskazując na przepisy art. 24 ust. 3, § 29 pkt 5 w zw. z § 31 ust. 1, § 29 pkt 6 w zw. z § 31 ust. 2, § 52 ust. 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jednolity - Dz. U. z 2015r., poz. 542), bezzasadnie wywodzi, że skorowidz działek ewidencyjnych nie może zostać udostępniony w formie innej, niż forma elektroniczna i każdorazowo musi zawierać spis wszystkich działek ewidencyjnych, położonych w granicach jednego obrębu, oraz że wykaz podmiotów ewidencyjnych prowadzony jest dla obszaru całego powiatu, wobec czego wypis z wykazu również musi zawierać dane dotyczące wszystkich właścicieli nieruchomości położonych na terenie danego powiatu.

Czym innym jest bowiem wykaz (skorowidz) działek ewidencyjnych

i wykaz podmiotów ewidencyjnych, a czym innym są wypisy z takich wykazów. Gdyby intencją ustawodawcy było wyłącznie udostępnienie wykazów (o pełnej treści), to niewątpliwie znalazłoby to swój wyraz w treści przepisów. Tymczasem zarówno przepisy art. 24 ustawy, jak i ww. przepisy rozporządzenia, konsekwentnie posługują się pojęciem wypisu. Wypisem, zgodnie z jego słownikową definicją, jest "fragment wypisany z jakiegoś tekstu, wyciąg z jakiegoś dokumentu". W takim też znaczeniu użyte zostało to pojęcie w przepisach ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, wobec czego brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany jego znaczenia i zawężania zakresu pojęcia wypis wyłącznie - jak chcą tego organy obu instancji w niniejszej sprawie - do wydawania danych zawierających pełną treść skorowidzów czy wykazów. Istotą "wypisu" jest bowiem właśnie to, że nie zawiera on całości treści zawartych w dokumentacji, na podstawie której wypis jest sporządzany.

Skarżąca podnosi też, że stanowisko organów centralnych w tym zakresie jest

w całości zbieżne z poglądem prezentowanym przez skarżącą, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby skorowidze i wykazy miały być udostępniane wyłącznie dla całego obrębu. Skarżąca uzyskuje wypisy z wykazu podmiotów ewidencyjnych i wykazy (skorowidze) działek ewidencyjnych wydawane przez inne, właściwe miejscowo organy służby geodezyjnej i kartograficznej. Są to dokumenty tożsame z tymi, których wydania w niniejszej sprawie odmawiają organy obu instancji, w niniejszej sprawie, co potwierdza brak jakiejkolwiek zasadności zajmowanego przez nie stanowiska.

Jako dowód na powyższe skarżąca wskazuje:

- informację Głównego Geodety Kraju z dnia 24 listopada 2015r

- wydruk Zbioru danych z bazy danych EGiB z dnia 16 października 2015 roku, wydany przez Starostę T.;

- oraz przedłożone jako załącznik do odwołania pismo Ministra Środowiska z dnia sierpnia 2015 r.;

- wydruk zbioru danych bazy danych EGiB z dnia 25 listopada 2011r., wydany przez Starostę w S.;

- Wydruk Zbioru danych bazy danych EGiB z dnia 11 lutego 2015 roku, wydany przez Starostę K.;

- Wykaz podmiotów ewidencyjnych i działek ewidencyjnych z dnia z dnia 24 marca 2015 roku, wydany przez Starostę R.;

Po drugie - wbrew poglądowi organu II instancji, udostępnienie danych w postaci wypisu z wykazu (skorowidza) działek ewidencyjnych lub wypisu z wykazu podmiotów ewidencyjnych nie oznacza konieczności "tworzenia i udostępniania dokumentów" do czego organy służby geodezyjnej lub kartograficznej nie są upoważnione. Organ II instancji bowiem mylnie utożsamia udostępnienie wypisu z wykazu, zawierającego część danych geodezyjnych zawartych w danym wykazie, z koniecznością tworzenia i prowadzenia wykazów. Wniosek skarżącej nie dotyczył bowiem "tworzenia wykazów podmiotów ewidencyjnych czy wykazu działek ewidencyjnych", a jedynie udostępnienia kopii materiałów zasobu państwowego operatu geodezyjnego.

Uwadze organu II instancji umknął także fakt, że zapisy rozporządzenia

w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie regulują kwestii związanych

z udostępnianiem danych, a wyłącznie kwestie związane z zakładaniem

i prowadzeniem ewidencji.

Przedmiotowe rozporządzenie zostało wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 26 ust. 2 ustawy P.g.k. Zgodnie ze wskazanym przepisem, minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, określi, w drodze rozporządzenia, sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją, sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych tą ewidencją, a także rodzaje budynków i lokali, które nie będą wykazywane w ewidencji, oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości, zapewniając informację o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, a także szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych.

Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w treści § 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym rozporządzenie określa:

1) sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, zwanej dalej "ewidencją";

2) sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych;

3) szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości;

4) sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją;

5) rodzaje budynków i lokali, których nie wykazuje się w ewidencji.

Tym samym wadliwe jest konstruowanie przez organ odwoławczy stanowiska

w przedmiocie zasad i zakresu udostępniania materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w oparciu o definicje zawarte w przedmiotowym rozporządzeniu.

Zasady udostępniania tych materiałów wynikają bowiem bezpośrednio z zapisów ustawy.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 17 maja 1989r. P.g.k., ilekroć

w ustawie jest mowa o państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym - rozumie się przez to zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia. dokumentację zawierającą wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne.

Zgodnie z art. 40a ust.1 ww. ustawy, organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie.

Wysokość opłat wynika z załącznika do ustawy w sprawie wysokości stawek podstawowych w odniesieniu do odpowiednich jednostek rozliczeniowych. Rodzaje materiałów oraz sposób ustalania wysokości stawek w zakresie raportów (rejestrów, kartotek, skorowidzów, wykazów, zestawień) tworzonych na podstawie bazy danych EGiB zawarte są w tabeli nr 10 załącznika. Jak wynika z zapisów tabeli, ustawodawca jednoznacznie przesądził, że wykaz (skorowidz) działek ewidencyjnych (poz. nr 19 Tabeli nr 10 Załącznika do ustawy) oraz wykaz podmiotów ujawnionych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków stanowią materiały państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i jako takie - podlegają udostępnieniu zainteresowanym podmiotom, na warunkach określonych przepisami ustawy.

Jako jednostkę rozliczeniową w przypadku wykazu (skorowidza) działek ewidencyjnych przyjęto działkę ewidencyjną w granicach jednego obrębu a w zakresie wykazu podmiotów ujawnionych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków - jednostką rozliczeniową jest osoba lub inny podmiot. Wbrew odmiennemu stanowisku organów obu instancji, żaden przepis ustawy nie zawiera przepisów, z których wynikałoby, że udzielenie informacji żądanych przez skarżącą miałoby nastąpić wyłącznie w postaci wypisu z rejestru gruntów, obejmującego działki ewidencyjne wskazane przez skarżącą w treści złożonych wniosków.

Należy zatem przyjąć, że brak jest przeszkód do wydania skarżącej informacji, obejmującej określoną liczbę działek ewidencyjnych, zgodnie z treścią złożonych

w sprawie wniosków .

Szczegółowo zasady udostępniania materiałów zasobu regulują przepisy wydanego na podstawie art. 40 ust. 8 ustawy P.g.k. rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie w sprawie organizacji

i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie

z § 18 tego rozporządzenia, udostępniania materiałów zasobu odbywa się na wniosek, a udostępnieniu podlegają kopie materiałów zasobu.

Wzór wniosku o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Administracji

i Cyfryzacji z dnia 9 lipca 2014r. w sprawie udostępniania materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wydawania licencji oraz wzoru Dokumentu Obliczenia Opłaty, (Dz. U. z 2014 r., poz. 917) wydanego na podstawie art. 40 g ustawy.

Tym samym, ustawodawca przewidział ustandaryzowaną formę wniosku

o udostępnienia materiałów zasobu geodezyjnego. Zgodnie z pkt. 8 wzoru wniosku,

w której określa się rodzaj materiałów będących przedmiotem wniosku, wniosek może dotyczyć udostępnienia materiałów tworzonych na podstawie bazy danych EGiB, w tym rejestrów, kartotek, skorowidzów, wykazów, zestawień. Uszczegółowienie wniosku o udostępnienie rejestrów, kartotek, skorowidzów, wykazów, zestawień tworzonych na podstawie bazy danych EGiB winno nastąpić przy użyciu formularza P2, w którym wnioskodawca identyfikuje obszar objęty wnioskiem, poprzez wskazanie jednostki podziału terytorialnego albo jednostek podziału kraju stosowanych w EGiB (jednostki ewidencyjnej, obrębu ewidencyjnego lub działki ewidencyjnej). Takie też wnioski złożyła w niniejszej sprawie skarżąca.

Przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego zatem wprost i jednoznacznie regulują kwestie związane z udostępnianiem materiałów państwowego zasobu geodezyjnego, a wnioski o udostępnienie danych z zasobu geodezyjnego i kartograficznego złożone w niniejszej sprawie przez skarżącą prawidłowo wskazywały zakres i formę żądanych informacji i jako takie - zasługiwały w całości na uwzględnienie.

Skarżąca nie zgodziła się również ze stanowiskiem organu II instancji jakoby za odmową udostępnienia skarżącej materiałów państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego przemawiać miały względy fiskalne, a konkretnie - uszczuplenie dochodów powiatów związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz rzekomym tego skutkiem w postaci braku aktualności danych w nim zawartych. Przeprowadzony przez organ II instancji wywód jest w tym zakresie zasadny, ale pozbawiony jakiegokolwiek związku z przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Jednoznaczne ustalenie stawek wysokości opłat i sposobu udostępniania informacji przez ustawodawcę oznacza, że organy służby geodezyjnej i kartograficznej są związane wysokością opłat i nie mogą dokonywać ich całkowicie dowolnego wyboru. Organ II instancji zdaje się nie dostrzegać, że przy prawidłowym zakwalifikowaniu wniosków skarżącej i naliczeniu opłat wynikających z zapisów ustawy (poz. nr 19 Tabeli nr 10 Załącznika do ustawy) oraz przy uwzględnieniu formy udostępnienia materiałów, regulowanych wyżej opisanymi zapisami rozporządzeń wykonawczych - do żadnego uszczuplenia należności Starosty by nie doszło. Trudno bowiem mówić o uszczupleniu w sytuacji, gdy organy służby geodezyjnej i kartograficznej dokonują takiej interpretacji przepisów ustawy, która przełoży się na ustalenie opłat w maksymalnej możliwej wysokości.

Końcowo skarżąca podnosi, że udostępnianie wskazanych informacji stanowi wykonanie ustawowych obowiązków organów służby geodezyjnej i kartograficznej. Jeżeli zdaniem wyspecjalizowanych organów administracji publicznej wysokość tychże opłat jest zbyt mała, to z pewnością właściwą drogą do zwiększenia przychodów z tego tytułu jest podjęcie stosownych inicjatyw legislacyjnych, celem zmiany zapisów ustawy i podwyższenia stawek, nie zaś akceptowanie błędnej wykładni istniejących regulacji prawnych, celem realizacji i założonych wyników fiskalnych.

Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i szeroko ustosunkowując się do podnoszonych

w skardze zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. , poz. 1647 ze zm.) oraz

art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego podlegał będzie akt wydany z naruszeniem prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepisu postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzyga w granicach danej sprawy.

Dokonana wg wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje na niezasadność skargi.

Ustosunkowując się do podnoszonych w skardze zarzutów pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż nie można zgodzić się ze skarżącą, iż organ odwoławczy uchylając decyzję Starosty K. z dnia [...] r., znak: [...], w części opisanej w punkcie 1 sentencji wykroczył poza zakres postępowania odwoławczego, na niekorzyść strony skarżącej. Należy mieć na uwadze, iż zgodnie z treścią art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota postępowania dwuinstancyjnego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ odwoławczy w jej całokształcie. Decyzja wydana na skutek wniesienia odwołania musi być tożsama w aspekcie przedmiotowym jak i podmiotowym ze sprawą rozpatrzoną przez organ I instancji. Zakres rozstrzygnięcia organu odwoławczego jest ograniczony jedynie zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu pierwszej instancji, a nie treścią odwołania. Istotą postępowania odwoławczego nie jest bowiem wyłącznie weryfikacja decyzji pierwszoinstancyjnej pod kątem zarzutów przedstawionych w odwołaniu, a ponowne rozpoznanie danej sprawy administracyjnej. Postępowanie przed organem wyższego stopnia należy zatem traktować jako powtórzenie rozpatrywania i rozstrzygania sprawy wszczętej zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Decyzja podjęta przez organ II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa jak rozstrzygnięcie organu I instancji, a działanie organu odwoławczego jest działaniem merytorycznym, równorzędnym działaniu organu I instancji. Celem postępowania odwoławczego jest zatem rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania administracyjnego, w tym z zasadą praworządności i zasadą prawdy obiektywnej. Wniesienie odwołania od decyzji, czyniąc przedmiotem zaskarżenia jedynie część rozstrzygnięcia, powoduje więc konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy w jej całokształcie, a nie - jak uważa skarżąca - odniesienie się wyłącznie do zarzutów będących podstawą odwołania. Organ odwoławczy winien oczywiście mieć na względzie art. 139 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Oceniając tę kwestię należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie wystąpiły bowiem przesłanki wymienione w tym przepisie. Rozstrzygnięcie Starosty K. zawarte w pkt 1 wydanej przez niego decyzji dotyczącej ustalenia interesu prawnego

w uzyskaniu wypisu z rejestru gruntów, organ odwoławczy słusznie uznał za wydane bez podstawy prawnej, bowiem żaden przepis prawa materialnego nie przewiduje potwierdzenia w drodze decyzji administracyjnej posiadania interesu prawnego, w tym wypadku - w uzyskaniu wypisu z rejestru gruntów.

Należy rozróżniać kwestię interesu prawnego w uzyskaniu wykazu działek ewidencyjnych od zagadnienia, czy danemu podmiotowi przysługuje przymiot strony

w danym postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy nie stwierdził

w zaskarżonej decyzji, że do uzyskania przez skarżącą skorowidza działek ewidencyjnych niezbędne jest posiadanie interesu prawnego, czy też uzależniał możliwość jego wydania od wykazania interesu prawnego, co zarzuca w skardze skarżąca. Stosownie do treści art. 24 ust. 5 pkt 3 Prawa geodezyjnego

i kartograficznego dane ewidencji gruntów i budynków, zawierające dane podmiotowe, podlegają udostępnieniu podmiotom posiadającym interes prawny w tym zakresie. Wykaz podmiotów ewidencyjnych zawiera dane podmiotowe, zatem bezspornym jest, że do wydania przedmiotowego wykazu, niezależnie od formy w jakiej to nastąpi, zainteresowany musi wykazać się interesem prawnym. Okoliczność ta podlega weryfikacji w toku postępowania przez organ ewidencyjny geodezji. Interes prawny, o którym mowa w art. 24 ust. 5 P.g.k., ma zatem charakter okoliczności faktycznej sprawy, od zaistnienia której zależy możliwość udostępnienia wnioskującemu danych podmiotowych, lecz nie stanowi o legitymacji procesowej do bycia stroną w postępowaniu administracyjnym, wszczętym złożonym wnioskiem,

W niniejszej sprawie kwestia interesu prawnego w uzyskaniu wykazu podmiotów ewidencyjnych ma drugorzędne znaczenie. Odmowa udostępnienia skarżącej wykazu podmiotów ewidencyjnych nastąpiła z uwagi na brak prawnej możliwości jego sporządzenia i wydania. Przepis art. 74 ust. 1 pkt 6 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie [...], nakłada na inwestora obowiązek załączenia do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (...), wypisu z rejestru gruntów, obejmującego przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Stanowisko organu że nie można z treści ww. przepisu wywodzić uprawnienia do pozyskania dowolnego dokumentu zawierającego ewidencyjne dane podmiotowe uznać należy za trafne. Nie jest bowiem tak, jak twierdzi skarżąca, że wypis z rejestru gruntów zawiera więcej informacji niż wykaz podmiotów ewidencyjnych. Wypis z rejestru gruntów obejmuje m.in. informacje o właścicielach przypisanych do konkretnej jednostki rejestrowej gruntów (jednostka rejestrowa gruntów odpowiada nieruchomości zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków), natomiast wykaz podmiotów ewidencyjnych prowadzony jest dla obszaru całego powiatu. Wykaz podmiotów ewidencyjnych zawiera więc większy zakres informacji podmiotowych niż wypis z rejestru gruntów, wykraczający poza informację o gruntach obejmujący określony teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, w stosunku do którego ma być wydana decyzja środowiskowa.

Przedmiotem żądania skarżącej zawartego we wnioskach z dnia [...] r. było udostępnienie skorowidza działek ewidencyjnych i wykazu podmiotów ewidencyjnych dla 41 działek z obrębu ewidencyjnego S., 18 działek z obrębu ewidencyjnego R. oraz 19 działek z obrębu ewidencyjnego D. Treść wniosków jednoznacznie wskazuje, że intencją skarżącej było pozyskanie kopii materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w postaci skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych, nie zaś wydanie wypisów z tych raportów co przewiduje art. 24 ust.3 P.g.k. Przywołany wyżej przepis jednakże wydania dokumentów o jakie zwrócił się wnioskodawca, nie przewiduje.

Kwestie dotyczące treści wypisów udostępnianych z ewidencji gruntów

i budynków mieszczą się w pojęciu prowadzenie ewidencji gruntów i budynków.

Nie można zgodzić się ze skarżącą, iż zaskarżona decyzja bezpodstawnie odwołuje się do treści kwestionowanych przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w sytuacji gdy istota sprawy wynika wyłącznie z przepisów ustawowych. Przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego jednoznacznie bowiem określają zasady udostępniania informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, wskazując przy tym formy w jakich może to nastąpić, podmioty uprawnione oraz, zasady naliczania opłat. Prawidłowego rozpatrzenia sprawy wymagało także odwołania się przez organ do przepisów zawartych w innych niż ww. ustawa aktach prawnych, w szczególności przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, gdzie w § 32 ust. 1 i ust. 2 określono jakie informacje zawiera skorowidz działek ewidencyjnych a jakie wykaz podmiotów ewidencyjnych. W celu prawidłowego załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego organy musiały ustalić czym jest żądany przez wnioskodawcę materiał zasobu i jakie informacje zawiera. Odwołanie do się do właściwych przepisów rozporządzenia było w tej sytuacji niezbędne.

W stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji organów obu instancji przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego (art. 24 ust. 3 pkt 1) oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (§ 52 ust. 5) nie przewidywały możliwości sporządzania wypisów ze skorowidza działek ewidencyjnych. W obecnym stanie prawnym, tj. po zmianach wynikających z rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 6 listopada 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 2109) raport pomocniczy w postaci skorowidza działek ewidencyjnych został zastąpiony wykazem działek ewidencyjnych, a co z tym idzie dopuszczono możliwość udostępniania z niego wypisów.

Zgodzić się należy ze skarżącą, że czym innym jest skorowidz działek ewidencyjnych oraz wykaz podmiotów ewidencyjnych, a czym innym stosowne wypisy z tych dokumentów. Wypis jest dokumentem urzędowym, sporządzanym

i udostępnianym w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego potwierdzającym stan ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast wykaz lub skorowidz jest raportem pomocniczym, prowadzonym w systemie elektronicznym, tworzonym na podstawie bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Raporty te, stosownie do treści art. 2 pkt 10 P.g.k., tak samo jak ewidencja gruntów i budynków, wchodzą w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, i stanowią materiały tego zasobu - § 5 pkt 1 w zw. z § 6 rozporządzenie Ministra Administracji

i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. poz. 1183). Inny jest tryb i forma udostępnienia wypisów, a inny materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego co znalazło chociażby wyraz w zasadach odpłatności za ich udostępnianie (art. 40a i art. 40b ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). W odniesieniu do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co do zasady, udostępnieniu podlegają ich kopie (§ 18 ust. 2 rozporządzenie w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego). Udostępniana kopia będzie odpowiadała w swojej treści oryginałowi materiału zasobu, nie zaś wycinkowi informacji w nim zawartych. Skorowidz działek ewidencyjnych, stosownie do treści § 32 ust.1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków sprzed nowelizacji, jest spisem działek ewidencyjnych położonych w granicach jednego obrębu. Natomiast dla wykazu podmiotów nie określono mniejszego zakresu terytorialnego, dla którego ma być prowadzony, tak jak ma to miejsce w przypadku innych raportów pomocniczych, dlatego też należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że prowadzony jest on dla całego powiatu (§ 32 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Mając na uwadze tak określony zakres informacji wchodzący w skład przedmiotowych raportów, nie sposób jest uznać, że udostępnienie wyselekcjonowanych informacji z ich treści, może być utożsamiane z wydaniem kopii tych materiałów zasobu. W celu udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem skarżącej organ nie mógł ograniczyć się jedynie do wykonania kopii stosownego skorowidza działek ewidencyjnych czy wykazu podmiotów ewidencyjnych, co wyłącznie przewidują zasady udostępniania materiałów zasobu, ale musiał dokonać analizy treści tych raportów, wyszukać żądane informacje, skompilować je, i dopiero wtedy udostępnić. Bez znaczenia jest tu fakt, iż wszystkie te czynności mogą być wykonane wykorzystując możliwości techniczne danego systemu do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Istotne jest to, że czynności te wykraczają poza zakres wskazany przez ustawodawcę w art. 24 ust.3 P.g.k. Wykaz podmiotów jako raport z bazy ewidencji gruntów i budynków zawiera wyłącznie informacje określone przepisami i nie zawiera numerów działek ewidencyjnych. Należy zatem zgodzić się z zawartym

w zaskarżonej decyzji stanowiskiem organu II instancji, iż udostępnienie skorowidza działek ewidencyjnych oraz wykazu podmiotów ewidencyjnych dla poszczególnych działek czy podmiotów nie jest tożsame z udostępnieniem kopii materiału państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wobec czego jest prawnie niedopuszczalne. Nie zmienia tego podnoszona przez skarżącą okoliczność, że żaden przepis prawa tego wprost nie zabrania. Zasadą działania organów administracji publicznej jest to, że może on działać tylko w sposób prawem przewidziany, tj. wykonywać to, co prawo mu nakazuje, a nie to, czego mu prawo nie zabrania. Skoro powołane w zaskarżonej decyzji przepisy prawa nie przewidują możliwości udostępnienia informacji z wykazu podmiotów ewidencyjnych w innej formie niż wypis, czy poprzez udostępnienie kopii tego materiału zasobu, np. poprzez sporządzenie wyciągu, wydruku, lub informacji

o danych tam zawartych, to spełnienie żądania skarżącej doprowadziłoby do usankcjonowania, nieprzewidzianego przepisami prawa trybu i formy udostępniania informacji z wykazu podmiotów ewidencyjnych, co godziłoby w zasadę legalizmu.

Nie zmieniają tego, podawane przez skarżącą fakty, iż niektóre organy wydają skarżącej podobne dokumenty. Stanowisko Głównego Geodety Kraju również nie ma dla organu charakteru wiążącego w niniejszej sprawie.

Zarzuty skarżącej, dotyczące udostępnienia danych w postaci wypisu ze skorowidza działek ewidencyjnych oraz wypisu z wykazu podmiotów ewidencyjnych, jak to już wyżej wskazano wykraczają poza zakres uprawnień i obowiązków organu ewidencyjnego geodezji, określonych w art. 24 P.g.k. W stanie prawnym sprzed zmiany, która weszła w życie w dniu 11 stycznia 2016 r. przepisy prawa nie przewidywały możliwości sporządzania i wydawania wypisów ze skorowidza działek ewidencyjnych. Natomiast w odniesieniu do wypisu z wykazu podmiotów ewidencyjnych nie można dowolnie kształtować jego treści, odwołując się do potocznej definicji pojęcia "wypis". Organy trafnie zatem uznały, iż przepisy rozrządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (§ 52 ust. 5) szczegółowo określają treść wypisu z wykazu podmiotów ewidencyjnych, wskazując, że zawiera on m.in. wszystkie informacje w tym wykazie zawarte. Nie ma więc możliwości sporządzania wypisu z wykazu podmiotów o innej treści niż to wynika ze wskazanego przepisu, np. poprzez sporządzenie go dla poszczególnych podmiotów. Analogicznie, nie ma możliwości sporządzenia wypisu

z rejestru gruntów wyłącznie dla poszczególnych danych opisowych dotyczących działki ewidencyjnej (§ 52 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków).

Reasumując stwierdzić nalży, iż podstawowym źródłem informacji o gruntach, budynkach i lokalach są stosowne wypisy z rejestru gruntów, rejestru budynków

i rejestru lokali. Przemawia za tym to, że dokumenty te stanowią podstawę dokonywania wpisów w księgach wieczystych, czy też sama treść art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie [...]. Opłaty za wydanie tych , dokumentów określa załącznik do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (tabela nr 11). Za bezzasadny uznać zatem należy zarzut skargi, że to w celu maksymalizacji zysków organy administracji publicznej dokonują korzystnej dla siebie interpretacji przepisów. To raczej skarżąca, w celu ominięcia opłat za udostępnienie informacji o gruntach, żąda wydania dokumentów nieprzewidzianych przepisami prawa i niemających funkcji informacyjnej o danych ujawnionych w katastrze nieruchomości (raporty pomocnicze). Nie sposób zakładać, iż intencją prawodawcy było tworzenie dwóch konkurencyjnych trybów pozyskiwana z ewidencji gruntów i budynków informacji o gruntach, w tym o ich właścicielach, w sytuacja gdy jeden z tych trybów zakłada wydanie dokumentu kompleksowo opisującego działki ewidencyjne, a drugi wydanie informacji z raportów pomocniczych tworzonych na podstawie bazy danych ewidencyjnych, których dopiero skompilowanie, doprowadzi do pożądanych informacji. W skorowidzu działek ewidencyjnych nie są bowiem gromadzone informacje o właścicielu, natomiast wykaz podmiotów ewidencyjnych nie zawiera informacji o numerze działki. W ocenie Sądu nie zasługuje na ochronę prawną działanie polegające na ominięciu przepisów prawa w celu pozyskania danych ewidencyjnych za niższą opłatą, (na co wskazują przestawione przez skarżącą wyliczenia). Opłaty pobierane przez organy administracji geodezyjnej i kartograficznej za udostępnianie informacji z ewidencji gruntów i budynków w przewidzianej formie zostały tak ustalone, aby odpowiadały obciążeniom organu związanym z prowadzeniem rejestru publicznego. Wyliczenia przedstawione przez skarżącą obejmujące należność za wydanie żądanych informacji we wskazanej formie przeczą tej zasadzie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.