Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1269/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 144
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia WSA Adam Nita, Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2020 r. sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. T. L. (dalej: skarżący) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS) z [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie skargi na czynności egzekucyjne.

2. Stan sprawy.

2.1. Postanowieniem z [...] Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. (dalej: Dyrektor ZUS) oddalił skargi wniesione przez skarżącego na dokonane zajęcia wynagrodzenia za pracę.

W postanowieniu tym pouczono skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Postanowienie to skarżący otrzymał w dniu 23 lipca 2020 r.

Zatem 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia, zgodnie z regułą określoną w art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm. - k.p.a.), upłynął w dniu 30 lipca 2020 r. Tymczasem zażalenie na ww. postanowienie z [...] zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 31 lipca 2020 r., zatem zostało złożone z uchybieniem terminu.

Dalej wskazano, że hipotezą art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374, ze zm.) objęte były terminy, które biegły od chwili jego wejścia w życie tj. od 31 marca 2020 r. i od tego dnia nastąpił skutek zawieszający bieg terminów procesowych, a stan ten trwał do 23 maja 2020 r.

3.1. Postanowienie powyższe zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarzucono mu naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 7 i 8 k.p.a., poprzez brak aktywności w podejmowaniu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, co prowadzi do budowania zaufania uczestników do władzy publicznej,

- art. 17 § 1 zdanie drugie i trzecie ustawy egzekucyjnej w związku z art. 57 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie 7- dniowego terminu do złożenia zażalenia, podczas gdy organ nie dokonał weryfikacji dokumentów potwierdzających odbiór przez skarżącego postanowienia pierwszej instancji, poprzestając na treści zażalenia, w którym został popełniony błąd pisarski, a to skarżący wpisał 23 lipca zamiast 24 lipca br., kiedy to odebrał wskazane wyżej postanowienie, z całą stanowczością twierdząc, iż zażalenie składane jest w wymaganym prawem terminie,

- art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz obowiązku wyczerpującego zabrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącej, ponieważ organ postępowania nie podjął w przedmiotowym postępowaniu wszelkich i niezbędnych kroków, zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, jak również nie dopełnił obowiązków w zakresie wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego - poprzez zaniechanie sprawdzenia dokumentacji dotyczącej obiegu przesyłek pocztowych w tym dokumentu z Poczty Polskiej potwierdzającego odbiór przez skarżącego zażalenia w dniu 24 lipca, a nie w dniu 23 lipca br.

Wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi, bądź uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i wydanie stosownego rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie.

W uzasadnieniu skarżący z całą stanowczością stwierdził, iż odebrał zaskarżone postanowienie 24 lipca 2020 r., a nie 23 lipca 2020 r. jak omyłkowo wpisał w zażaleniu. Organy wobec kategorycznego stwierdzenia skarżącego o dochowaniu ustawowego terminu nie dokonały sprawdzenia w otrzymanych potwierdzeniach odbioru z Poczty Polskiej. Zatem skarżący wniósł o dokonanie takiej czynności.

3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4. Skarga okazała się niezasadna.

Przedmiotem kontroli legalności w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

5. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że jego podstawę stanowi art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Przepis ten ma zastosowanie do postanowień z uwagi na regulację art. 144 k.p.a., zgodnie z którym w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń maja odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Podkreślić należy, że w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 134 k.p.a. organ jest zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu postanowienie Dyrektora ZUS z [...] nie nasuwa wątpliwości, co do sposobu i terminu pouczenia skarżącego o prawie zaskarżenia go zażaleniem. Z pouczenia wynika, iż skarżącemu przysługiwało na nie zażalenie w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

Sporna w sprawie jest data doręczenia skarżącemu ww. postanowienia. Z akt sprawy jednoznacznie jednakże wynika, że przedmiotowe postanowienie zostało odebrane w dniu 23 lipca 2020 r. Wynika to wyraźnie ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z [...]. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje w dwóch miejscach data odbioru tj. 23 lipiec 2020 r., zarówno przy podpisie odbiorcy jak i podpisie doręczającego. Przesyłkę odebrał dorosły domownik J. L. W sytuacji, gdy strona kwestionuje fakt otrzymania pisma, poprawnie wypełniony druk zwrotnego potwierdzenia odbioru jest dowodem niezbędnym dla ustalenia tego faktu. Tym samym jedynie zwrotne potwierdzenie odbioru jest dowodem doręczenia pisma stronie postępowania w określonej dacie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, zasadnie DIAS stwierdził, że 7- dniowy termin do wniesienia zażalenia, przewidziany w art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, ze zm.) upływał ostatecznie 30 lipca 2020 r., który to dzień był normalnym dniem pracy.

Tymczasem zażalenie skarżącego na ww. postanowienie nadane zostało w Urzędzie Pocztowym w Z. w dniu 31 lipca 2020 r., a więc z uchybieniem ustawowo zakreślonego terminu.

W zażaleniu skarżący nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jak również nie wykazał, aby uchybienie temu terminowi nastąpiło bez jej winy. W tej sytuacji faktycznej, DIAS uprawniony i zobowiązany był do podjęcia jedynego rozstrzygnięcia, a mianowicie do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.

Przedstawione powyżej rozważania pozwalają stwierdzić, że DIAS nie dopuścił się naruszeń przepisów prawa procesowego, które uzasadniałyby uwzględnienie wniesionej skargi.

6. Skoro kwestionowane postanowienie nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi, należało stosownie do postanowień art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), orzec jak w sentencji.