Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 3151/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 ()
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3151/02 uchylającego decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2002 r. nr [...] oraz stwierdzającego, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu: odmawia dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3151/02.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi J. B. i W. B. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...], wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2004 roku sygn. akt I SA 3151/02, uchylił ww. rozstrzygnięcie oraz poprzedzającą je decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa

i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2002 r. nr [...] i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Następnie Sąd z urzędu sporządził uzasadnienie wyroku, które doręczył stronom postępowania.

Pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. skarżący J. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie wykładni wyroku z dnia 5 sierpnia 2004 roku sygn. akt I SA 3151/02.

We wniosku tym skarżący zwrócił się do Sądu z dwoma pytaniami prawnymi:

1) "Czy uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dn. [...] września 2002 r. nr [...] oraz poprzedzające ją decyzje przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 wyroku są równoznaczne z uchyleniem decyzji Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dn. [...].06.1964 r. nr [...]" ?

2) "Czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3151/02 zamyka definitywnie stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...]" ?

W uzasadnieniu wniosku o wykładnię wyroku skarżący wskazał zaś na okoliczność nękania go przez urzędy i brak respektowania przez organy administracji publicznej "terminów odwoławczych". Ponadto do wniosku o wykładnię wyroku skarżący załączył pismo Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju z dnia 29 maja 2015 r. informujące o stanie sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podjętej w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w L. przy ul. K. w części dot. pow. [...] m2 oraz pismo Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju z dnia 29 maja 2015 r. zobowiązujące strony postępowania, prowadzonego w ww. sprawie do przedłożenia postanowienia sądu o stwierdzeniu nabyciu spadku lub zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłym S. B., jak też

o nadesłanie aktualnych adresów zamieszkania spadkobierców ww. osoby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej ppsa, Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga w formie postanowienia wątpliwości co do jego treści. Należy wskazać, że wykładnia wyroku, której podlega zarówno sentencja orzeczenia, jak i jego uzasadnienie, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do treści orzeczenia i gdy jest ono sformułowane w sposób niejasny. Podkreślić dodatkowo należy, że wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w jego uzasadnieniu wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. W ramach wykładni nie mieści się także żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (postanowienie NSA z dnia 30.01.2015 r. sygn. I OZ 66/15, Lex nr 1646166, postanowienie NSA z dnia 11.09.2012 r. sygn. I OSK 698/12, Lex nr 1329608). Uwzględnienie wniosku o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w orzeczeniu, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Pytanie dotyczące skutków procesowych wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje bowiem bez związku z treścią podjętego rozstrzygnięcia (postanowienie NSA z dnia 21.11.2012 r. sygn. I GSK 111/12, Lex nr 1243869).

W ocenie składu orzekającego, zarówno sentencja, jak i uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3151/02 nie budzą wątpliwości powodujących konieczność dokonania wykładni.

W niniejszej sprawie zdaniem Sądu, treść sentencji wyroku, jak i jego uzasadnienie są jasne i nie zawierają niejednoznacznym sformułowań. Uzasadnienie wyroku w sposób logiczny wskazuje przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji, jak

i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W szczególności wskazać należy,

iż w sentencji wyroku Sąd dokładnie wskazał jakie konkretnie decyzje uchyla.

Ponadto wyjaśnienia wymaga, iż okoliczność występowania do skarżącego przez organ administracji publicznej z różnymi pismami (wezwaniami) przy jednoczesnym nie respektowaniu terminów na załatwienie sprawy nie może uzasadniać dokonania wykładni wyroku, lecz co najwyżej stanowić podstawę do złożenia przez skarżącego do właściwego organu nadrzędnego nad organem, który prowadzi sprawę - zażalenia na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie.

Nie bez znaczenia również pozostaje, iż treść wniosku skarżącego z dnia 11 czerwca 2015 r. wskazuje, iż w istocie stanowi on prośbę o udzielenie porady prawnej. Powyższe wykracza jednak poza ramy instytucji wykładni wyroku określonej w art. 158 ppsa. W drodze instytucji wykładni nie jest możliwe udzielania porad, czy opinii prawnych stronom, w szczególności co do skutków procesowych wyroku.

Do udzielania pomocy prawnej powołani są bowiem adwokaci, czy radcowie prawni.

Tym samym brak jest jakichkolwiek przesłanek do dokonywania wykładni przedmiotowego wyroku.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 158 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

Strona1