Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 27/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 5 pkt 2b
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant Ref. staż. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. przy udziale sprawy ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/ B. Popowska JH


UZASADNIENIE

IV SA/Po 27/08

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] odmówiono M.P. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na rzecz D.P. Decyzję podjęto na podstawie art. 17 ust. 5 pkt. 2a, art. 20, art. 24 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 3 a i 3b, art. 26 ust. 1 i 2, art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U z 2006 r., nr 139 poz. 992, nr 222, poz. 1630, z 2007 r., nr 64, poz. 427, nr 105, poz. 720, nr 109, poz. 747 dalej uśr) oraz Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U z 2005 r. nr 105, poz. 881, z 2006 r. nr 58, poz. 401) i Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U nr 130, poz. 903) art. 104 k.p.a. (Dz. U z 2000 r., nr 98, poz. 1071). W uzasadnieniu podniesiono, że w myśl art. 17 ust. 5 pkt 2 uśr świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej a taka sytuacja ma miejsce w przypadku M.P. Zgodnie bowiem z postanowieniem Sądu Rejonowego, Wydział VIII Rodzinny i Nieletnich, sygn. [...] z dnia [...] małoletni D.P. został umieszczony w rodzinie zastępczej sprawowanej przez M.P. i H.P.

M.P. odwołał się od tej decyzji wyrażając swoje niezadowolenie.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy. Podstawą decyzji były przepisy art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b uśr. W uzasadnieniu organ podniósł, że w myśl art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b uśr świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, w specjalnym ośrodku szkolno – wychowawczym i korzysta w nim z całodobowej opieki albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej. Przepis ten jest jednoznaczny i nie przewiduje żadnych wyjątków. Skoro H. i M.P. stanowią dla D.P. rodzinę zastępczą brak jest podstaw do przyznania na niego świadczenia pielęgnacyjnego.

M.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego albowiem Jego zdaniem zaskarżona decyzja jest niesprawiedliwa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył,co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem przepisów prawa materialnego i procesowego.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta odmówił przyznania M.P. świadczenia pielęgnacyjnego na rzecz D.P. Na powyższe orzeczenie Strona postępowania wniosła odwołanie, po którego przeanalizowaniu organ I instancji decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił z mocą od dnia [...] ww. orzeczenie.

[...] złożył odwołanie również od ww. decyzji organu I, po którego rozpoznaniu Kolegium w dniu [...] orzeczeniem nr [...]: 1. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości, 2. uchyliło decyzję z dnia [...] nr [...], 3. przyznało M.P. świadczenie pielęgnacyjne od dnia 22 kwietnia 2005 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r. w wysokości 126 zł, 4. przyznało M.P. świadczenie pielęgnacyjne od dnia 01 maja 2005 r. do dnia 30 kwietnia 2006 r. w wysokości 420 zł miesięcznie. Na ww. orzeczenie organu odwoławczego Strona postępowania złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 grudnia 2006r. Sygn. akt IV SA/Po 864 i 866/05 w pkt 1 uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. Sąd wskazał, że wskutek naruszenia zasad postępowania administracyjnego (art. 9 Kpa) tj. poprzez nieudzielenie należytych wyjaśnień i pouczeń. Skarżący złożył na przepisanym prawem formularzu wniosek o ustalenie świadczenia pielęgnacyjnego dopiero dnia 22 kwietnia 2005 r., a nie 07 marca 2005 r. Sąd podniósł również, iż w rozważanej sprawie niezbędne jest ponowne dokładne rozważenie okoliczności sprawy z uwzględnieniem czy i kiedy Skarżący występował z wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, mając na względzie, że świadczenie to przyznaje się od dnia złożenia wniosku, jeżeli przyczyną niedostarczenia wymaganego dokumentu przez osobę składającą wniosek jest nie wydanie dokumentu przez właściwą instytucję w ustawowo określonym terminie.

W wyniku ww. wyroku organ I instancji decyzją z dnia [...] odmówił przyznania M.P. świadczenia pielęgnacyjnego na rzecz D.P. Organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu całego materiału dowodowego oraz biorąc pod uwagę wskazania WSA w Poznaniu ustalił i uznał, że protokół z dnia 07 marca 2005 r., dotyczący wyjaśnienia procedury przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest w rzeczywistości wnioskiem o przyznanie tego świadczenia. W związku z powyższym organ wskazał, że należało wniosek ten przyjąć oraz zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne wezwać Stronę postępowania do uzupełnienia brakujących dokumentów, tj. orzeczenia o niepełnosprawności. Jednocześnie Prezydent Miasta podniósł, iż w myśl art. 17 ust. 5 pkt 2 świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Organy zasadnie odmówiły przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na D.P.

Zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych, ustalonym na podstawie art. 27 pkt 13 lit. b ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732), a obowiązującym od dnia 01 września 2005 r., świadczenie pielęgnacyjne nie przysługiwało, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona m.in. w rodzinie zastępczej. Wyłączenie z możliwości przyznania przedmiotowego świadczenia na osobę wymagającą opieki w sytuacji, kiedy została umieszczona w rodzinie zastępczej, zostało powtórzone w obecnie obowiązującym brzmieniu art.17 ust. 5 pkt 2 lit b, ustalonym na mocy art. 1 punkt 9 ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o podatku rolnym (Dz. U. Nr 109, poz. 747). A zatem zgodnie z obecnie obowiązującym art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w nim z całodobowej opieki albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej. Powyższy przepis jest jednoznaczny i nie przewiduje żadnych wyjątków. Skoro zatem Państwo H. i M.P., stosownie do postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. akt [...] stanowią dla D.P. rodzinę zastępczą, brak podstaw do przyznania na Niego świadczenia pielęgnacyjnego. Z powyższego wynika, że organ II instancji zasadnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Podkreślić należy, iż rodzina P. z tytułu bycia rodziną zastępczą otrzymuje środki finansowe.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

/-/I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/B. Popowska

KB/