Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 851/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par.5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" H. S., D. K., B. S. Spółki jawnej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "[...]" H. S., D. K., B. S. Spółki jawnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...].


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych pełnomocnik skarżącej "[...]" H. S., D. K.,

B. S. Spółki jawnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tejże decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podniósł, iż przeciwko skarżącej spółce jak i jej wspólnikom prowadzona jest egzekucja administracyjna na skutek wydanych 36 tytułów wykonawczych. Egzekucja ta choć obecnie zawieszona, to jest na bardzo zaawansowanym etapie. Wszelkie składniki majątku spółki zostały zajęte. Zostały zajęte rachunki osobiste wspólników spółki oraz ich majątek ruchomy i nieruchomy, zaś kolejne czynności egzekucyjne zmierzają do sprzedaży licytacyjnej tego majątku. Wykonanie wcześniej wspomnianych analogicznych tytułów wykonawczych doprowadziło do faktycznego zaprzestania przez skarżącą prowadzenia działalności, m.in. poprzez zajęcie samochodu ciężarowego. Wskutek braku prowadzenia działalności skarżąca nie osiąga żadnych dochodów, a co za tym idzie spółka i wspólnicy utracili jedyne źródło dochodu. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji spowoduje jeszcze bardziej dotkliwą szkodę i nieodwracalne skutki dla skarżącej. Zlicytowane w toku egzekucji składniki majątku nie będą mogły zostać odzyskane przez spółkę i jej wspólników, co spowoduje znaczną szkodę w postaci likwidacji spółki i nieodwracalne skutki prawne. Pełnomocnik powołał się przy tym na treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2005 r. sygn. akt II FSK 250/05. Ponadto powołał się na fakt, iż w analogicznych 36 sprawach wykonalność zaskarżonych oraz poprzedzających je decyzji została wstrzymana przez sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Podzielając argumentację wniosku skarżącej Sąd miał również na względzie orzeczenia zapadłe w analogicznych sprawach: wyroki zapadłe w sprawach VIII SA/Wa 477/08 i następne oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłe w sprawach I GSK 423/09 i następne, w których sądy administracyjne wstrzymały wykonanie nie tylko zaskarżonych decyzji, lecz również decyzji organu I instancji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu