Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2099/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uchylono zaskarżone interpretacje
Powołane przepisy: article: art. 14c par 1 i par 2, art.14b par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 21 ust 1 pkt 32 lit a i lit e
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 2099/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: st. ref. Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r., sprawy ze skarg A. W. i A.W., na interpretacje indywidualne Ministra Finansów, z dnia 23 sierpnia 2013 r. Nr [...],[...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, I. uchyla zaskarżone interpretacje indywidualne, II. określa, że zaskarżone interpretacje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Ministra Finansów koszty postępowania w kwocie po 200 zł (dwieście złotych) dla każdego ze skarżących.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów wydał w dniu 23 sierpnia 2013r. interpretację indywidualną nr [...], w której na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) stwierdził, że stanowisko A. i A. W. przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2013r., uzupełnionym w dniu 30 lipca 2013r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

← możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w przypadku, gdy istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, a brak jest warunków zabudowy i pozwolenia na budowę dla nabytych działek - jest prawidłowe,

← możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) przychodu uzyskanego przez wnioskodawcę ze sprzedaży nieruchomości - jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że w dniu 5 czerwca 2013 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktycznym, z którego wynikało, iż w dniu 6 grudnia 2010r. wnioskodawcy sprzedali działkę, której właścicielem małżonkowie byli od dnia 22 maja 2006r. W ramach realizacji celów mieszkaniowych, z pieniędzy nabytych ze sprzedaży działki wnioskodawcy kupili w dniu 02 lipca 2011 r. działkę nr [...] o powierzchni 0,1100 ha i działkę nr [...] o powierzchni 0,1006 ha. Wymienione działki nabyto z majątku osobistego. Działki dołączone zostały do posiadanego wspólnie z małżonkiem gospodarstwa rolnego na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej – gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Działka nr [...] ma symbol MN, E i w planie przestrzennego zagospodarowania gminy oznacza to teren o podstawowej funkcji mieszkalnictwa jednorodzinnego, działka nr [...] ma symbol MRJ, MRJ/o co oznacza tereny o funkcji podstawowej zabudowy zagrodowej i jako przeznaczenie uzupełniające dopuszcza się mieszkalnictwo jednorodzinne.

Z tytułu nabycia działek nie pobrano podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450).

W trakcie rozliczenia celów mieszkaniowych urząd skarbowy zakwestionował rozliczenie działek budowlanych i zażądał od wnioskodawcy pozwolenia na budowę. Urząd gminy utrzymuje, że w przypadku posiadania przez gminę planu przestrzennego zagospodarowania nie wydaję się warunków zabudowy, czego wymaga urząd skarbowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przepisy podatkowe określają jasno wymóg posiadania pozwolenia na budowę, czy wystarczy plan przestrzennego zagospodarowania gminy? Czy wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania?

Zdaniem wnioskodawcy, plan przestrzennego zagospodarowania gminy jest planem długoletnim – nie zmienia się go. Plan ten wystarczy aby w ww. sprawie skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego organ stwierdził, iż nabycie sprzedanej działki nastąpiło w 2006r., dla oceny skutków podatkowych jej odpłatnego zbycia znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r.

I tak stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w terminie płatności podatku podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru (PIT-23).

Jednakże zgodnie z art. 28 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasada określona w ww. art. 28 ust. 2 nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) ww. ustawy.

Z przedmiotowego wniosku wynika, że wnioskodawca przychód przeznaczył na zakup dwóch działek, w stosunku do których nie posiada warunków zabudowy ani pozwolenia na budowę, ale które zgodnie z planem przestrzennego zagospodarowania są przeznaczone do zabudowy zagrodowej albo funkcji mieszkalnictwa jednorodzinnego.

O przeznaczeniu gruntu decydować będą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z których powinno wynikać, że przedmiotowy grunt znajduje się na obszarach określonych jako przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową służącą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Biorąc więc pod uwagę cytowane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że ustawodawca nie uzależnił przedmiotowego zwolnienia od konieczności posiadania pozwolenia na budowę jeżeli istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że grunt jest przeznaczony pod budowę budynku mieszkalnego. W tym zakresie stanowisko wnioskodawcy należy uznać za właściwe.

Odnosząc się natomiast do oceny czy w przedmiotowej sprawie wnioskodawca spełnił wymogi wynikające z treści art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym przychód ze sprzedaży działki korzysta z przedmiotowego zwolnienia należy odpowiedzieć negatywnie, na podstawie dokonanej analizy celu w jakim zostały nabyte przedmiotowe działki.

Zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter wyczerpujący (enumeratywny). Niewątpliwie bowiem intencją ustawodawcy wprowadzającego to zwolnienie było preferowanie ponoszenia przez podatników wydatków na cele mieszkaniowe, nie zaś na jakiekolwiek inne cele.

Skoro zatem ze zwolnienia podatkowego na podstawie w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) tiret trzeci mają prawo korzystać podatnicy, którzy przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) przeznaczyli na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, to uznać należy, że poniesienie wydatku na zakup gruntu przeznaczonego na inny cel nie będzie uprawniało do zastosowania przedmiotowego zwolnienia.

Z wniosku bezsprzecznie wynika, że przedmiotowe działki zostały dołączone do gospodarstwa rolnego prowadzonego przez wnioskodawcę i jego małżonka. Celem ich nabycia było zatem powiększenie gospodarstwa rolnego. Powyższy cel nabycia potwierdza fakt, że w momencie zakupu ww. działek nie pobrano podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z powyższym przepisem zwalnia się od podatku przeniesienie własności nieruchomości lub ich części, wraz z częściami składowymi, z wyjątkiem budynków mieszkalnych lub ich części znajdujących się na obszarze miast, w drodze umów sprzedaży, pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne albo utworzą gospodarstwo rolne lub wejdą w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy.

Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy, co oznacza, że umowa sprzedaży będzie zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabywany grunt będzie stanowił gospodarstwo rolne albo utworzy gospodarstwo rolne lub wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy. Definiując zaś pojęcie "gospodarstwo rolne" należy, odnieść się do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.

Wnioskodawca jest zatem niekonsekwentny w określaniu celu nabycia przedmiotowych działek. W momencie ich nabycia deklarował bowiem, że działki te powiększą gospodarstwo rolne i w ten sposób skorzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Natomiast obecnie wnioskodawca twierdzi, że działki nabył w ramach realizacji celu mieszkaniowego, czyli jako grunt pod budowę budynku mieszkalnego aby tym samym skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych. Takie działanie wnioskodawcy w sposób oczywisty zmierza do uchylenia się od opodatkowania i nie może znaleźć akceptacji organu podatkowego.

Analizując przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny należy stwierdzić, że wnioskodawca obie nabyte działki dołączył do posiadanego gospodarstwa rolnego. W tej konkretnej sprawie okoliczność, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego na działkach dopuszczalna jest zabudowa mieszkaniowa jest bez znaczenia z tej przyczyny, że wydatkując pieniądze na nabycie obu działek wnioskodawca nie był zainteresowany budowlanym przeznaczeniem działek, ale ich rolniczym wykorzystaniem. Poza sporem jest bowiem fakt, że wnioskodawca włączył obie działki do gospodarstwa rolnego, a więc nabył je dla powiększenia gospodarstwa rolnego czego dowodem jest skorzystanie przez wnioskodawcę ze zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy zdać sobie sprawę z tego, że oba te cele wzajemnie się wykluczają – albo nabywa się grunty na powiększenie gospodarstwa rolnego, albo pod budowę budynku mieszkalnego. Gdyby wnioskodawca nabył grunt pod budowę budynku mieszkalnego, to nie mógłby skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Ze zwolnienia tego korzystał właśnie dlatego, że nie nabył gruntów pod budowę budynku mieszkalnego, ale na powiększenie gospodarstwa rolnego. Dowodem na to są zapisy aktu notarialnego zakupu działek z dnia 02 lipca 2011 r. Wnioskodawca nie może sobie zmieniać przed organami celu nabycia działek w zależności od tego z jakiego zwolnienia od podatku przyjdzie mu potrzeba korzystać. Organ podatkowy nie może zatem przyznać wnioskodawcy prawa do zwolnienia przychodu uzyskanego w 2010r. ze sprzedaży działki, ponieważ z przedstawionego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że przychód ten nie został wydatkowany na realizację celu mieszkaniowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) tiret trzeci ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz na powiększenie gospodarstwa rolnego, które zwolnieniem od podatku dochodowego objęte nie jest.

Podsumowując, nawet gdy z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działki są przeznaczone do zabudowy mieszkalnej, ale stan faktyczny sprawy wskazuje, że celem ich zakupu było powiększenie gospodarstwa rolnego, to nie można stwierdzić, że grunt został nabyty pod budowę budynku mieszkalnego.

Tego samego dnia tj. 23 sierpnia 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów wydał interpretację indywidualną nr [...], w której udzielono analogicznej odpowiedzi na wniosek o interpretację indywidualną wniesiony przez A.W..

Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa powyższe interpretacje zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, przy czym A.W. zaskarżyła interpretację numer [...], a A.W. zaskarżył interpretację nr [...]. Skarżący zarzucili interpretacjom naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez jego błędne zastosowanie i bezzasadne przyjęcie, iż nabycie działek, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są przeznaczone pod budowę domu, ale w rzeczywistości zostały włączone do prowadzonego przez podatnika gospodarstwa rolnego nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych. W oparciu o ten zarzut skarżący wnieśli o uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasadzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Skarżący podnieśli, że błędne jest przyjęcie w zaskarżonych interpretacjach, iż wprowadzenie działek pod budowę domu nabytych przez podatników do stanowiącego ich własność gospodarstwa rolnego niweczy ich zamiar i uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W zaskarżonych interpretacjach stwierdzono, iż brak jest warunków zabudowy i pozwolenia na budowę dla nabytych działek. Skarżący jednak podkreślili, że w dniu zakupu przedmiotowych działek obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego, który kwalifikował zakupione przez skarżących działki na działki przeznaczone na cele budowlane. Minister Finansów z jednej strony zgadza się ze skarżącymi, że istnieje w takiej sytuacji możliwość zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z drugiej zaś strony stwierdza brak podstaw do zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego przez wnioskodawcę ze sprzedaży nieruchomości. Takie stanowisko jest niezgodne z obowiązującym prawem, albowiem istotą skorzystania ze zwolnienia podatkowego jest nabycie działek przez podatników z zamiarem budowania domu, a taki zamiar podatnicy mieli już w dniu nabycia przedmiotowej działki i nie niweczy tego wprowadzenie tych działek do gospodarstwa rolnego również stanowiącego ich własność. Powyżej wskazany przepis o zwolnieniu podatkowym mówi wyłącznie o nabyciu nieruchomości pod budowę domu i nie uzależnia tego nabycia od miejsca położenia tej nieruchomości w ramach majątku podatnika, w tym przypadku w ich gospodarstwie rolnym.

W odpowiedziach na skargi strona przeciwna wniosła o oddalenie skarg oraz podtrzymała w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonych interpretacjach.

Na rozprawie w dniu 6 marca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Kr 2099/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skargi są zasadne.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a w/w ustawy).

W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że zaskarżone interpretacje naruszają przepisy prawa, w stopniu nakazującym ich uchylenie.

W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja indywidualna, w przeciwieństwie do interpretacji ogólnej (art. 14a Ordynacji podatkowej) ma charakter jednostkowy i konkretny w odniesieniu do podmiotu, który wystąpił o jej udzielenie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c § 1 i § 2 ustawy, ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2).

Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

Nadto Sąd wskazuje, że sformułowany wniosek określił w sprawie strony skarżącej zakres postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej. Przedmiot wniosku wyznacza bowiem zagadnienie, które ma być przedmiotem interpretacji. Nie może tu być bowiem miejsca na domysły organu w celu identyfikacji rzeczywistych problemów wnioskodawcy z interpretacją określonych przepisów.

Przy wydawaniu zaskarżonych interpretacji organ naruszył art. 14c § 1 i § 2 w związku z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i lit. e) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) –c ), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a:

a) w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

← na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

← na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

← na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,

← na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

← na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

e) w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Sąd podziela pogląd organu, iż ustawodawca nie uzależnił przedmiotowego zwolnienia od konieczności posiadania pozwolenia na budowę, jeżeli istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że grunt jest przeznaczony pod budowę budynku mieszkalnego.

W dalszej kolejności Sąd dostrzega jednak niekonsekwencję organu, co potwierdzają zarzuty skarg. Jak wynika z przedstawionego przez skarżących stanu faktycznego jedna z zakupionych działek w planie zagospodarowania przestrzennego gminy jest przeznaczona właśnie pod budownictwo jednorodzinne, a druga to teren o funkcji podstawowej zabudowy zagrodowej, z przeznaczeniem uzupełniającym mieszkalnictwa jednorodzinnego. I w tym zakresie organ nie wyraża wątpliwości, że nabycie działek skutkuje powyższym zwolnieniem podatkowym.

Z drugiej jednak strony wyłącznie z faktu, iż w akcie notarialnym dokumentującym nabycie działek wskazano, że nie pobrano podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a ustawy z dnia z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych organ wywiódł, iż celem ich nabycia było powiększenie gospodarstwa rolnego, co skutkuje brakiem możliwości skorzystania ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sąd w pełni podziela stanowiska organu, iż nie do zaakceptowania są praktyki, gdy podatnik tak manipuluje stanem faktycznym, czy prawnym sprawy, by uniknąć należnych obciążeń publicznoprawnych, w tym podatkowych. Jednakże nie w trybie wydawania interpretacji podatkowych rolą organu jest kontrola prawidłowości deklarowania i rozliczania podatków. W niniejszej sprawie nie można przecież wykluczyć, iż niepobranie podatku od czynności cywilnoprawnych było wadliwe. Prawidłowość działań w tym zakresie może być zweryfikowana w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego.

Nie można odmówić skarżącym prawa do zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie powołanych wyżej przepisów wyłącznie z powodu niepobrania przez płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy jeszcze zauważyć, iż wnioskodawcy zwrócili się o wykładnię przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym organ przy ponownym wydawaniu interpretacji odniesie przedstawiony stan faktyczny do konkretnych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i na podstawie tej ustawy wyda indywidualne interpretacje. W tym trybie organ podatkowy może żądać także uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Organ może zatem wezwać skarżących o uzupełnienie wniosku i jednoznaczne określenie przez nich przeznaczenia nabytych działek (czy na powiększenie gospodarstwa rolnego, czy na budowę budynku mieszkalnego). Organ nie może bowiem zarzucać skarżącym niekonsekwencji w określeniu celu nabycia spornych działek (jak uczynił to w wydanej interpretacjach), a ma zobowiązać do jednoznacznego wskazania tego celu nabycia.

W konsekwencji, Sąd w oparciu o art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone interpretacje. W przedmiocie pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pkt III sentencji wyroku, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co należy do nich zaliczyć określa natomiast art. 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na tej podstawie zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpisy od skarg.