Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1084/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący S. P., pismem nadanym w dniu 12 września 2017 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 4 akt sąd.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.

W odpowiedzi na skargę z dnia 13 października 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy druku zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 251 akt adm.) wynika, że ww. postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów skutecznego wniesienia skargi przewidziano m.in. termin do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez Sąd sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2017 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 251 akt adm.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu upływał z dniem 11 września 2017 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 12 września 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 4 akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.