Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2189/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 października 2018 r. W. K. (dalej jako "skarżący", "strona"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako "WSA") skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 195 000 złotych za naruszenie przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA z dnia 27 listopada 2018 r. (k. 9), wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a."), stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 000 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu dnia 7 grudnia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 14).

W terminie do uiszczenie wpisu od skargi skarżący, w piśmie nadanym w dniu 13 grudnia 2018 r. w placówce wyznaczonego operatora (k. 12-13), złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika. Referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 27 lutego 2019 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania, z powodu nieterminowego uzupełnienia braków formalnych wniosku. Na zarządzenie referendarza sądowego nie został wniesiony sprzeciw.

Zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 25 kwietnia 2019 r. (k. 19) skarżący pismem z 28 maja 2019 r. (k. 20) został wezwany do wykonania ww. prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA z dnia 27 listopada 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2 000 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 maja 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 21).

Pismem z dnia 3 czerwca 2019 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wnioskowi temu nadano bieg (został zarejestrowany w rep. SPP pod sygn. 167/19).

Postanowieniem z dnia 27 września 2019 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Orzeczenie to doręczono stronie w dniu 17 października 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 20 akt VI SPP/Wa 167/19). Na postanowienie referendarza sądowego nie został wniesiony sprzeciw, wobec czego stało się prawomocne.

Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych WSA dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis sądowy w niniejszej sprawie do dnia 12 grudnia 2019 r. nie został uiszczony (notatka służbowa - k. 22). Przy kolejnym sprawdzeniu w dokumentach księgowych WSA w dniu 17 lutego 2020 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka służbowa - k. 23). Z kolejnej notatki urzędowej pracownika sekretariatu Wydziału VI WSA z dnia 19 czerwca 2020 r. (k. 24) wynika, że skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiścił należnego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Bezspornym jest, że w przedmiotowej sprawie skarżący złożył dwukrotnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania profesjonalnego pełnomocnika. Pierwsze postępowanie incydentalne w tym zakresie zakończyło się prawomocnym zarządzeniem z dnia 27 lutego 2019 r. referendarza sądowego WSA, który wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Natomiast drugie postępowanie zakończyło się wydaniem przez referendarza sądowego WSA postanowienia z dnia 27 września 2019 r. sygn. akt VI SPP/Wa 167/19 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wobec niewniesienia sprzeciwu, postanowienie z dnia 27 września 2019 r. stało się prawomocne z dniem 25 października 2019 r. Podkreślenia wymaga, że ww. pismo - wezwanie z 28 maja 2019 r. (k. 20) wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA z 27 listopada 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2 000 złotych, wystosowane zostało na podstawie zarządzenia sędziego z 25 kwietnia 2019 r. (k. 19), które nakazywało wezwanie skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 27 listopada 2028 r. Należy zaznaczyć, że zarządzenie sędziego z 25 kwietnia 2019 r. stanowiło jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zarządzenie to miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Zarządzenie z 25 kwietnia 2019 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 27 listopada 2018 r. nie miało charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt II OZ 1299/18 zarządzenie to nie dotyczy w istocie kosztów sądowych, bowiem nie wzywa do uiszczenia wpisu sądowego, ale jedynie przypomina o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Omawiane zarządzenie stwierdza jedynie fakt, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu jest prawomocne, co implikuje konieczność jego wykonania, wskazując nowy termin na jego wykonanie i konsekwencje procesowe niedopełnienia tego obowiązku.

Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącemu 30 maja 2019 r. (k. 21). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 31 maja 2019 r. i upłynął 6 czerwca 2019 r. (czwartek). Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu, zaś złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na zaistnienie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego oraz skutku niewykonania wezwania w tym przedmiocie z 28 maja 2019 r., ani tym bardziej nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zresztą nieuiszczając wpisu skarżący nie skarżył ww. postanowienia referendarza sądowego z 27 września 2019 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.

W dniach 13 grudnia 2019 r., 17 lutego 2020 r. i 19 czerwca 2020 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych WSA, że nie odnotowano uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo prawidłowego wezwania, nie został przez skarżącego uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to w rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a.

Złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w piśmie z dnia 3 czerwca 2019 r. było w tej sytuacji bezskuteczne z przyczyn wyżej wskazanych, jak również mając nad uwadze fakt, że ww. zarządzenie sędziego z 25 kwietnia 2019 r. (tj. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu od skargi) nie podlegało zaskarżeniu, bowiem stanowiło jedynie czynność kancelaryjną.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.