Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 158/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 i 2, art. 249, art. 250 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2015r. wniosków E. K. i C. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. F., E. K. i C.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014r. Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia 1. zwolnić E. K. i C. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla E. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Skarżący E. K. i C. K. wnieśli o przyznanie prawa pomocy - skarżący w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości, a skarżąca w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia zawodowego prawnika. Wpis sądowy od skargi w sprawie wynosi [...] zł.

We wnioskach o prawo pomocy skarżący argumentowali, że są inwalidami i otrzymują niskie renty inwalidzkie w wysokości [...] zł i [...] zł netto miesięcznie. Wspólnie prowadza swoje gospodarstwo domowe. Nie korzystają z pomocy instytucji pomocowych. Chorują przewlekle. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m², został zwolniony z opłaty podatku od nieruchomości za 2014r. Koszty koniecznego opłat za gaz, energie elektryczną, wodę, kanalizację przekraczają łączne dochody, zatem korzystają z pomocy rodziny. Oświadczyli, że nie posiadają wartościowych ruchomości, czy oszczędności, skarżący jest współwłaścicielem 13-letniego samochodu osobowego z 2002r.

Skarżący wezwani do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy wyjaśnili, że źródłem dochodu są tylko renty inwalidzkie. Rachunków bankowych, lokat, oszczędności oboje nie posiadają. Nie prowadzą także żadnej działalności gospodarczej oraz nie dzierżawią nieruchomości. Skarżący zaciągnął pożyczkę na zakup aparatu słuchowego w kwocie [...] zł, którą spłaca terminowo w kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżący oświadczyli, że są niezdolni do jakiejkolwiek pracy dodatkowej. Koszty miesięcznie jakie ponoszą to: lekarstwa [...] zł, energia elektryczna [...] zł, ogrzewanie domu i wody – [...] zł, kanalizacja [...] zł. Podatek od nieruchomości za rok 2014 i poprzedni zastał umorzony w całości z uwagi na sytuację materialną. Nadto obecnie mają zaległości o opłacie rachunków za gaz.

Na potwierdzenie powyższych okoliczności przedłożyli kserokopię dokumentacji źródłowej.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wykaże że nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.

Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżących przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżący nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe, a skarżąca nie jest w stanie ponieść najmniejszych nawet kosztów sądowych i tym bardziej kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Miesięczny dochód rodziny, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie wystarcza na pokrycie wszystkich koniecznych wydatków bieżącego utrzymania skarżących związanych z uiszczeniem kosztów mieszkania, leków i żywności. Korzystają zatem z pomocy rodziny, uzyskują umorzenie należności publicznoprawnych, bądź płacą rachunki po terminie płatności. Posiadaną nieruchomość wykorzystują celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny. Skarżący, ani jego żona nie posiadają też innego majątku, czy oszczędności, z których mogliby czerpać dodatkowe środki. Przyznać zatem należy im prawo pomocy w żądanym zakresie.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.