Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1783/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 58 § 1 PKT 6 ORAZ art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 20 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej: [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "strona skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 5 sierpnia 2022 r. wniosła (w formie dokumentu elektronicznego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lipca 2022 r., nr . w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Uiściła również wpis sądowy w wysokości 100 zł (potwierdzenie uiszczenia wpisu k. 52).

W odpowiedzi na skargę, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Odnosząc się do odrzucenia skargi wskazał m.in., że w dniu 15 lipca 2022 r., wpłynął do organu wniosek ww. strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej zaskarżonym do tut. Sądu postanowieniem z [...] lipca 2022 r., nr [...]. Strona skarżąca jednocześnie wniosła o ponowne uzgodnienie projektu decyzji oraz skargę na postanowienie z [...] lipca 2022 r., nr [...] (pomimo prawidłowego pouczenia). Organ dodał, że postępowanie w sprawie rozpatrzenia ww. wniosku jest w toku.

Pismem procesowym z 14 września 2022 r., (złożonym w formie dokumentu elektronicznego), pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę wniesioną do tut. Sądu na kwestionowane postanowienie organu z [...] lipca 2022 r., nr [...], jednocześnie wnosząc o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 15 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do § 2 cyt. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do § 3 jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.

Należy wskazać, że art. 52 § 2 i § 3 został zmieniony przez art. 9 pkt 2 lit. a ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej tę ustawę z dniem 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy "1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym". Natomiast ust. 2 art. 17 wskazuje, że: "Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy".

Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd podziela stanowisko wyrażone w doktrynie oraz m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17, w myśl którego: "zgodnie ze znowelizowanym przepisem skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile tylko służy one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Tym samym dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. To ostatnie nie dotyczy takiego środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku takiego środka zaskarżenia strona jest uprawniona i zobowiązana zdecydować, czy skorzysta z tego środka zaskarżenia, a zatem czy wniesie ona wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ, czy też od razu – nie korzystając ze wskazanego wyżej środka zaskarżenia – wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (M. Jagielska [w: Komentarz Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, red. R. Hauser, M. Wierzbowski)".

Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w zaskarżonym do tut. Sądu postanowieniu z [...] lipca 2022 r., nr [...] prawidłowo pouczył strony o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także o możliwości rezygnacji z tego środka zaskarżenia (trybie i terminie), a w związku z tym o sposobie oraz terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ pouczył także strony o konsekwencjach wynikających ze zrzeczenia się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pomimo treści pouczenia, strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła w terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (wniosek wpłynął do organu odwoławczego w dniu 15 lipca 2022 r.,), a także skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 sierpnia 2022 r. (za pośrednictwem organu – w formie dokumentu elektronicznego).

W konsekwencji, wobec złożenia przez stronę skarżącą (w pierwszej kolejności) skutecznego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżąca uruchomiła tryb postępowania w tym zakresie. Tym samym, do wniosku który wpłynął w dniu 15 lipca 2022 r., organ administracji publicznej zobowiązany był zastosować przepisy dotyczące odwołania i rozpocząć postępowanie, celem jego rozpoznania.

Wobec powyższego, w tym stanie faktycznym sprawy, nie wystąpiła pozytywna przesłanka rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, określona w art. 52 § 1 p.p.s.a. Brak tej przesłanki uniemożliwia rozpoznanie skargi i stanowi o niedopuszczalności (przedwczesności) wniesienia skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Jednocześnie Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą, poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga jest niedopuszczalna, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (postanowienie WSA w Warszawie z 13 lutego 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2882/19; postanowienie WSA w Rzeszowie z 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09; dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zobligowany był odrzucić skargę, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.