Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 57/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 38
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: Par. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 135 poz 950
law: ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń  pieniężnych z pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2010 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata J. M. - Kancelaria Adwokacka ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności.


UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2009 r. do Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynął wniosek skarżącego S. G. o przyznanie zasiłku okresowego w kwocie 477 zł .

Burmistrz, działając na podstawie :

- art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania

administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. ze zm.)

- art. 106 ust.4 i art. 2 ust. 1, art. 12, art. 8 ust. 1 p. 1, art. 38 ust. 1-5, oraz art. 3 ust.4,

art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2004r Nr 64, poz. 593) -

decyzją z dnia [...] 2009 r. znak [...] odmówił przyznania skarżącemu pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ podniósł, że z akt sprawy wynikało, iż decyzją z dnia [...] 2009 r. (uwzględniając tryb odwoławczy) przyznano skarżącemu pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego :

1) od 01.08.2009 r. do dnia 31.08.2009 r. w wysokości 165,00 zł

2) od 01.09. 2009r. do dnia 30.09.2009 r. w wysokości 198,50 zł.

3) od 01.10.2009 r. do dnia 31.12.2009 r. w wysokości 200,00 zł.

W ocenie organu, przyznanie kolejnego zasiłku okresowego skarżącemu, jest niezgodne z ustawą o pomocy społecznej, ponieważ korzysta już z pomocy społecznej przyznanej na okres od dnia 01.08.2009 r. do dnia 31.12.2009 r.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący podnosząc, iż spełnia on ustawowe kryteria do otrzymania pomocy społecznej , gdyż jego dochód nie przekracza kwoty 477,00 zł oraz jest osobą bezrobotną. Skarżący przyznał, że w okresie od miesiąca sierpnia do 31 grudnia 2009 r został mu przyznany zasiłek okresowy , ale jego dochód, na który składa się zasiłek okresowy i dodatek mieszkaniowy, i tak jest mniejszy niż kryterium dochodowe uzasadniające przyznanie pomocy . W związku z powyższym , zdaniem skarżącego , powinien otrzymać wnioskowany zasiłek w kwocie 99,25 zł , która stanowi różnicę między ustawowym kryterium dochodowym tj. kwotą 477 zł , a dochodem jaki otrzymuje , tj. 278,50 zł. x 50% .

Skarżący stwierdził , że koszty jego utrzymania tj. koszty stałe - 310 zł : czynsz , energia , gaz , telefon oraz wyżywienie w Betani – 10zł x 30 dni , a także śniadania i kolacje – 150 zł , nawet po uzyskaniu wnioskowanej pomocy nie zaspokoją jego podstawowych potrzeb bytowych, a w konsekwencji taka sytuacja doprowadzi do zadłużenia w opłatach za czynsz i prąd, co grozi pozbawieniem dodatku mieszkaniowego, a dalszej kolejności eksmisją.

Decyzją z dnia 26 listopada 2009 r. sygn. akt. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Organ odwoławczy wskazując na art. 2 ust.1 , art.3, art.8 ust.1 pkt.1 oraz art.38 ww. ustawy o pomocy społecznej stwierdził , że " zaskarżone rozstrzygnięcie jest właściwe ". Skarżący na podstawie decyzji z dnia [...] 2009r. znak: [...] wydanej przez Burmistrza, korzysta już z pomocy w postaci zasiłku okresowego w okresie od 01.08.2009 r. do dnia 31.12.2009 r , a zatem słusznie organ pierwszej instancji uznał, iż skarżący korzystając już z formy zabezpieczenia społecznego w postaci zasiłku okresowego, nie kwalifikuje się do przyznania w tym samym czasie kolejnego takiego samego rodzaju świadczenia.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący wniósł o jej uchylenie i przyznanie zasiłku w pełnej wysokości, oraz przyznania zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę moralną w wysokości 2000 zł miesięcznie.

Skarżący podtrzymał wszystkie zarzuty, które złożył w odwołaniu i stwierdził , że decyzja ustalająca minimalną kwotę zasiłku narusza art. 3 art. 2 ust 1ww. ustawy, wypacza instytucję polityki społecznej państwa i narusza zasadę zaufania obywateli do państwa prawa . Zdaniem skarżącego, przyznana kwota 200 zł miesięcznie uniemożliwia zaspokojenie niezbędnych potrzeb i życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) .

Z akt sprawy jednoznacznie wynika , że w sprawie zasiłku okresowego toczyły się dwa postępowania .

Pierwszy wniosek skarżącego w tej sprawie z dnia 04.08.2009r został rozstrzygnięty decyzją Burmistrza z dnia [...] 2009r znak: [...], przyznającą zasiłek okresowy na okres od dnia 01.08.2009r do dnia 31.12.2009r .

Drugi wniosek został złożony przez skarżącego w dniu 25.09.2009r i dotyczył " przyznania zasiłku okresowego w kwocie do pełnej wysokości kryterium dochodowego tj. do 477 zł". Wniosek ten został rozstrzygnięty decyzją Burmistrza z dnia [...] 2009r nr [...] odmawiającą skarżącemu przyznania zasiłku okresowego. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2009r , nr . [...] .

Art.106 ust.5 ww. ustawy o pomocy społecznej dopuszcza możliwość zmiany decyzji przyznającej pomoc społeczną na korzyść (ale również na niekorzyść ) osoby ubiegającej się o taką pomoc, jednakże w sytuacji , gdy nastąpią zmiany w jej sytuacji dochodowej lub osobistej . W rozpatrywanej sprawie skarżący składając w stosunkowo krótkim okresie czasu kolejny wniosek nie wskazał żadnych nowych okoliczności dotyczących jego sytuacji dochodowej lub osobistej uzasadniających przyznanie świadczenia w wyższej wysokości . Podnieść należy , że wniosek z dnia 25.09.2009r został złożony w trakcie w trakcie trwania postępowania wywołanego pierwszym wnioskiem. Wysokość przyznanego zasiłku mogła zatem być kwestionowana w postępowaniu wywołanym wnioskiem z dnia 04.08.2009r.

W ocenie Sądu , w rozpatrywanej sprawie organy administracyjne słusznie oceniły , że skoro skarżący korzystał już z formy zabezpieczenia społecznego w postaci zasiłku okresowego , nie kwalifikował się do przyznania takiego samego rodzaju świadczenia i na ten sam okres czasu .

Powyższe stwierdzenie nie wyklucza jednak , że w przypadku zmiany sytuacji dochodowej Iub osobistej skarżącego , może złożyć kolejny wniosek o przyznanie zasiłku okresowego.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w rozpatrywanej sprawie , należy podnieść , że nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącego dotycząca wysokości zasiłku okresowego , bowiem przedmiotem skargi była

o d m o w a przyznania przedmiotowego świadczenia. Skoro, jak wyżej stwierdzono, odmowa przyznania po raz drugi zasiłku celowego była uzasadniona, bezprzedmiotowe są zatem rozważania co do wysokości tego świadczenia.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdza, że organy administracyjne obu instancji nie naruszyły przepisów prawa i z tego względu Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji .

Końcowo należy wyjaśnić , że sądy administracyjne nie są uprawnione do rozstrzygania " o przyznaniu zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę moralną" , czego domagał się skarżący , w związku z tym tut. Sąd nie mógł orzekać w tym zakresie.

O kosztach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), jak w punkcie II sentencji wyroku. dnia 10 listopada 2010 r.