Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2602/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w sprawie ze skargi M. S., K. P., A. O. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2016 r. Marszałek Województwa [...] udzielił B. S.A. z siedzibą w W. (dalej uczestnik postępowania, spółka) koncesji na wydobywanie metodą odkrywkową kopaliny, którą stanowi piasek skaleniowo-kwarcowy ze złoża W. położonego w miejscowości W., gmina W., powiat W., województwo [...].

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Minister Środowiska umorzył postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie.

Skargę na powyższą decyzję Ministra Środowiska wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S., K. P. oraz A. O. (dalej skarżący). W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. z uwagi na trudne do odwrócenia skutki w środowisku naturalnym, w postaci utworzenia wyrobiska oraz degradacji przylegających do niego terenów, jak również brak możliwości odwrócenia skutków po przystąpieniu do eksploatacji złoża.

W odpowiedzi na skargę, organ odnosząc się do wniosku o wstrzymanie, stwierdził, iż skarżący nie wykazali okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2017 r. uczestnik postępowania B. S.A. z siedzibą w W., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] W ocenie uczestnika skarżący nie wykazali jakie nieodwracalne skutki w środowisku naturalnym miałyby powstać poprzez wydobycie kruszywa. Ponadto podkreślił, iż niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) ma zagrażać skarżącym, a ze względu na treść, zakres i charakter prawny decyzji Marszałka Województwa [...] nie powoduje ona żadnych bezpośrednich skutków dla skarżących, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie spółki Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania winien kierować się bezzasadnością zarzutów skargi, jak również uwzględnić interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania.

Pozostali uczestnicy postępowania pomimo wezwania, nie zajęli stanowiska w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarżący w niniejszej sprawie, wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa [...] tzn. decyzji organu I instancji, na mocy której inny podmiot uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny. Minister Środowiska jako organ II Instancji, rozpoznając odwołanie skarżących od owej decyzji, umorzył postępowanie odwoławcze twierdząc, że skarżący nie legitymują się statusem strony w postępowaniu.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W kontekście niniejszej sprawy zauważenia wymaga również, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe zatem dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie mieć znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu.

Zatem zanim Sąd przystąpi do badania, czy we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zostały podniesione okoliczności mające uzasadnić ziszczenie się którejś z przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania oraz czy istotnie uzasadniają one ziszczenie się którejś z tych przesłanek, musi stwierdzić czy wskazana decyzja może być przedmiotem wstrzymania.

W pierwszej kolejności ustalenia wymaga czy objęta wnioskiem skarżących o wstrzymanie wykonania decyzja Marszałka Województwa jest aktem podjętym w granicach sprawy zawisłej przed Sądem ze skargi skarżących na decyzję Ministra, którą umarzono postępowanie odwoławcze. Nie ulega wątpliwości, że decyzja organu I instancji (koncesyjna), która jest przedmiotem wniosku skarżących, jest decyzją merytoryczną – rozstrzygającą sprawę co do istoty, zaś skarżona decyzja Ministra, umarza postępowanie odwoławcze, jest więc decyzją procesową.

Według stanowiska doktryny oraz judykatury w kwestii sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów "ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej" (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 433, a także postanowienie NSA z 6 marca 2012 r. o sygn. II OZ 138/12). Takie rozumienie sprawy administracyjnej uniemożliwia zatem wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, tj. postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania, czy też umorzeniem postępowania odwoławczego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie mogli skutecznie uczynić przedmiotem żądania wstrzymania decyzji Marszałka Województwa, gdyż rozstrzygnięcie to nie mieści się w granicach skarżonej sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sąd Administracyjny z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II GZ 27/12). Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Ministra umarzające postępowanie odwoławcze, którym ów organ nie odniósł się merytorycznie do sprawy udzielenia koncesji. Postępowania prowadzone przez Marszałka Województwa w I instancji oraz przez Ministra Środowiska w II instancji prowadzone były z udziałem innych stron (w I instancji bez udziału skarżących) oraz w oparciu o inne podstawy faktyczno-prawne. Pomiędzy tymi sprawami nie ma tożsamości, o której była mowa powyżej. W tym przypadku nie można więc mówić, że wskazane decyzje zostały wydane w granicach tej samej sprawy administracyjnej. Sprawa o udzielenie koncesji oraz sprawa umorzenia postępowania - wszak bez wątpienia łączące się ze sobą, to jednak dwie różne sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Marszałka Województwa oddalić jako bezprzedmiotowy.