Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 477/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
article: art. 149,  art. 142 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 176
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.) Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Janusz Zajda Protokolant Dorota Gaj-Mizerska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej U.K.L. S.C.N.Z.O.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1118/12 w sprawie ze skargi U.K.L. S.C.N.Z.O.Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1118/12 oddalił skargę U. K. Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:

W dniu [...] października 2011 r. Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ ogłosił postępowanie nr [...], prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne na obszarze gminy M. w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2014 r.

Na przedmiotowe postępowanie wpłynęło osiem ofert, w tym oferta U. K. Ł., prowadzącej N. Z. O. Z. S. C. w B.

Wstępne rozpoznanie ofert w części jawnej konkursu skutkowało wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. odrzucającej ofertę skarżącej z uwagi na zawarte w niej nieprawdziwe informacje na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., nr 164, poz. 1027, dalej: ustawa o świadczeniach).

Protest skarżącej na powyższe rozstrzygnięcie został oddalony przez komisję w dniu [...] listopada 2011 r. Natomiast w dniu [...] grudnia 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania poprzez wybranie ofert konkurencyjnych wobec skarżącej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. U. K. Ł. złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ oddalił odwołanie.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że bezpośrednią przyczyną odrzucenia oferty było udzielenie nieprawdziwych informacji dotyczących wyników kontroli przeprowadzonej przez pracowników P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniach od 28 kwietnia do 4 maja 2011 r. w miejscu udzielania przez skarżącą świadczeń opieki zdrowotnej. Kontrola ta faktycznie wykazała stwierdzenie nieprawidłowości w realizacji umowy zawartej między tym Oddziałem, a skarżącą – U. K. Ł. Organ wyjaśnił, że w części VIII formularza ofertowego udzielono negatywnej odpowiedzi na dwa pytania. Pierwsze z nich odnosiło się do stwierdzenia nieprzekazania do Oddziału Wojewódzkiego NFZ w terminie informacji o zamierzonych zmianach podstaw formalno-prawnych prowadzonej działalności, a drugie do stwierdzenia udzielania świadczeń w miejscach nieobjętych umową lub nieudzielania świadczeń w miejscu objętym umową.

Dyrektor P. OW NFZ w uzasadnieniu decyzji o oddaleniu odwołania wskazał, że w wyniku kontroli realizacji umowy zawartej przez oferenta stwierdzono m.in. naruszenie zapisu § 34 Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. nr 81, poz. 484) i nałożono karę umowną.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

Organ odwoławczy wskazał, że Komisja konkursowa w ramach przedmiotowego postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu, zaś kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od oferentów były jawne i nie podlegały zmianie w toku przedmiotowego postępowania.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania wskazał, że formularz ofertowy został udostępniony oferentom biorącym udział w przedmiotowym postępowaniu. Pytania ankietowe skierowane do wszystkich oferentów były jednakowe. Składający ofertę miał możliwość jedynie udzielenia odpowiedzi: "TAK" lub "NIE" na pytania zawarte w ankiecie, będącej podstawą oceną wszystkich ofert.

Zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż miały miejsce zmiany formalno-prawne działalności prowadzonej przez oferenta, w toku realizacji umowy na udzielanie świadczeń zdrowotnych w 2011 roku bowiem pytanie w formularzu ofertowym odnosi się wprost do działalności prowadzonej przez oferenta, nie zaś do miejsca udzielania świadczeń. Prezes NFZ stwierdził, że skoro strona prowadzi jedną działalność gospodarczą, której przedmiotem jest udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w kilku miejscach, to nie można przyjąć, iż odpowiedź na pytanie zawarte w formularzu ofertowym dotyczy tylko i wyłącznie jednostki organizacyjnej, do której odnosi się oferta i może być stosowane wyłącznie w przypadku tożsamości miejsca i siedziby prowadzonej działalności leczniczej.

Prezes NFZ zauważył, iż zapytanie ofertowe zawarte w ankiecie w pkt 5.4.1. ma charakter podmiotowy odnosi się, bowiem do podstaw formalno-prawnych funkcjonowania oferenta jako podmiotu prowadzącego działalność leczniczą. Zmiana podstaw formalno-prawnych prowadzonej działalności dotyczy oferenta i nie jest przypisana do żadnego miejsca udzielania świadczeń, stanowi identyfikację oferenta jako przedsiębiorcy. Pytania ankietowe w zakresie kontroli odnoszą się do realizacji umowy przez podmiot składający ofertę. Z tych przyczyn organ uznał zarzut naruszenia art. 140 ust. 1 i ust 2 pkt 1 oraz art. 134 ustawy o świadczeniach jako bezzasadny.

W ocenie Prezesa NFZ również zarzut naruszenia art. 148 ustawy o świadczeniach nie znajduje uzasadnienia, bowiem w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej miało miejsce porównanie ofert i ich ocena według kryteriów określonych w ustawie. Oferta złożona przez U. K. Ł. została odrzucona w części jawnej postępowania na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, tym samym nie została zakwalifikowana do dalszego etapu postępowania, w którym następuje szczegółowa ocena i porównanie ofert biorących udział w postępowaniu. Jednocześnie każdy oferent, zgodnie z treścią załącznika nr 1 zarządzenia 54/2011/DSOZ ze zm. nie otrzymywał ujemnych punktów rankingujących za udzieloną odpowiedź "NIE".

Prezes NFZ nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 149 i art. 134 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Stwierdził, że Komisja konkursowa dokonała sprawdzenia wszystkich ofert pod kątem spełniania warunków wymaganych, jednakowych dla wszystkich oferentów. Po zapoznaniu się z wynikami kontroli umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne przeprowadzonych przez NFZ rozpoczętych po dniu 1 stycznia roku poprzedzającego rok, którego dotyczyło postępowanie i zakończonych wystąpieniem pokontrolnym, Komisja konkursowa dokonała weryfikacji treści zawartych w ankietach stanowiących integralną część złożonych ofert w kontekście oceny prawdziwości oświadczeń złożonych przez oferentów. Ponadto zaznaczył, że Komisja nie jest uprawniona do oceny ustaleń zawartych w dokumentacji postępowania kontrolnego, przyjmuje wnioski zawarte w wystąpieniach pokontrolnych oraz że wszystkie oferty zostały poddane ocenie według jednakowych zasad i kryteriów.

Również zarzut naruszenia § 5 i § 13 ust. 2 zarządzenia nr 46/2011/DSOZ stanowiącego, że oferent jest zobowiązany do przygotowania i złożenia oferty zgodnie z przepisami zarządzenia organ odwoławczy uznał za nietrafny, wskazując, że wymagania te odnoszą się do oferenta, nie mogą zatem być naruszone przez zamawiającego., Ponadto warunki określone w Zarządzeniach Prezesa Funduszu są dla świadczeniodawców biorących udział w postępowaniach wiążące.

Odnośnie zarzutu naruszenia przepisu § 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia (Dz. U. z 2004 r. nr 274, poz. 2719) Prezes NFZ uznał, iż jest to przepis dający możliwość komisji konkursowej, w toku prowadzonego postępowania, żądania od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania czyli toczącego się postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń. Komisja konkursowa na podstawie przywołanego przepisu nie może żądać od oferenta wyjaśnień w sprawie postępowania kontrolnego dotyczącego dotychczasowej realizacji umowy. Postępowanie kontrolne zostało zakończone a wnioski zostały zawarte w wystąpieniu pokontrolnym, wobec którego oferent nie wniósł zastrzeżeń. W ocenie organu żądanie od oferenta wyjaśnień dotyczących zakończonego postępowania kontrolnego było bezcelowe i nieuzasadnione, a okoliczności przytoczone w uzasadnieniu przedmiotowego odwołania dotyczące przeprowadzenia i wyników kontroli przeprowadzonej przez NFZ nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Prezes NFZ nie podzielił też stanowiska przedstawionego w uzasadnieniu odwołania, iż Fundusz negatywnie ocenił realizację umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w roku 2011, jedynie w zakresie opisanym w protokole kontroli, a zatem w odniesieniu tylko i wyłącznie do gabinetu przy ul. [...] w. B. Zdaniem organu zmiana podstaw formalno-prawnych dotyczy konkretnego świadczeniodawcy realizującego umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w danym rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej, nie może zostać zatem ograniczona do jednego miejsca udzielania świadczeń. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Fundusz stwierdzone zostały nieprawidłowości po stronie świadczeniodawcy realizującego umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne. Organ stwierdził, iż zmiana miejsca udzielania świadczeń i podstaw formalno-prawnych świadczeniodawcy dokonana niezgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami nie spowodowała zmiany tożsamości świadczeniodawcy. Pomimo zmiany nazwy przedsiębiorstwa i jego siedziby, organ uznał, że negatywne wyniki kontroli mają zastosowanie do tego samego podmiotu działalności leczniczej działającego pod zmienioną nazwą, zaś tym samym nr NIP i REGON.

Odnośnie ustalonego w wyniku kontroli naruszenia zapisu § 34 ust. 1 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. nr 81, poz. 484) zgodnie, z którym "W przypadku gdy świadczeniodawca zamierza dokonać zmian podstaw formalno-prawnych prowadzonej działalności, mających wpływ na sposób realizacji umowy, jest on zobowiązany do pisemnego poinformowania o tym zamiarze oddziału wojewódzkiego Funduszu, nie później niż 30 dni przed ich dokonaniem. Po dokonaniu zmian świadczeniodawca w terminie 7 dni przedkłada oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu dokumenty potwierdzające ich dokonanie" Prezes NFZ wskazał, iż świadczeniodawca nie wniósł zastrzeżeń do treści zaleceń zawartych w wystąpieniu pokontrolnym.

W ocenie organu również zarzuty dotyczące braku bezstronności i obiektywizmu dotyczące członków Komisji konkursowej nie znajdują merytorycznego uzasadnienia. Wskazał, że fakt iż pracownik oddziału wojewódzkiego Funduszu bierze udział w różnych czynnościach związanych z realizacją umowy przez świadczeniodawcę w tym również uczestniczy w postępowaniu kontrolnym, nie stanowi podstawy do wyłączenia tego pracownika z uczestniczenia w postępowaniu konkursowym w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń. Prezes NFZ wyjaśnił, iż wszyscy członkowie Komisji konkursowej złożyli pisemne oświadczenia, że nie zachodzą wobec nich przesłanki wskazane w ww. przepisach. Nie zaszła również żadna okoliczność skutkująca wyłączeniem członka Komisji konkursowej.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego U. K. Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora P. OW NFZ i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, że Komisja konkursowa nie może żądać od oferenta wyjaśnień skoro postępowanie kontrolne zostało zakończone, zaś wnioski zawarto w protokole pokontrolnym.

Uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w sprawie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 4 grudnia 2012 r. oddalił skargę. W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno w kwestii ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny przepisów prawa. W ocenie Sądu prawidłowo wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona argumentacja była wyczerpująca.

Sąd podkreślił, że niespełnianie warunków wymaganych od świadczeniodawców skutkuje odrzuceniem oferty w części jawnej postępowania konkursowego, kiedy to ustala się (m.in.), które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach.

Sąd wskazał też, że przepis art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach zawiera zamknięty katalog przesłanek odrzucenia oferty. Wystąpienie którejkolwiek z nich powoduje konieczność odrzucenia oferty bez możliwości podjęcia przez organ innej decyzji. Powyższe ma na celu eliminację na pierwszym etapie konkursu podmiotów, które nie spełniają warunków merytorycznych określonych w zarządzeniu Prezesa NFZ. Z akt sprawy wynika, że U. K. Ł. złożyła wymagane w postępowaniu oświadczenia, w których jako oferent potwierdziła zapoznanie się z przepisami normującymi dane postępowanie i zaakceptowała ogólne warunki i wzory umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Z treści oświadczenia, analizowanego w związku z poprzedzającym go ogłoszeniem konkursu ofert, wynika, że skarżąca wypełniła obowiązek zapoznania się z przepisami normującymi postępowanie oraz warunki zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wymienione w ogłoszeniu.

Ponieważ treść formularzy była jawna i dostępna dla wszystkich i nie dokonano w niej zmian w toku postępowania– zdaniem Sądu I instancji – nie doszło do naruszenia art. 140 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 134 ustawy o świadczeniach dotyczącego nieprecyzyjnie sformułowanego formularza ofertowego. Ponadto Sąd wskazał, że pytania nie dotyczyły zasadności czy prawidłowości przeprowadzenia postępowania kontrolnego lecz samego faktu stwierdzenia konkretnych nieprawidłowości związanych z realizacją umowy i ta okoliczność, mając na uwadze treść wystąpienia pokontrolnego, wina być bezsporna.

Sam fakt złożenia kompletnej oferty w terminie wskazanym w treści ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie jest jedynym wymogiem stawianym podmiotom biorącym udział w postępowaniu prowadzonym w trybie konkursu ofert. Oferta złożona przez skarżącą spełniała wymogi formalne i została poddana dalszej analizie przez komisję konkursową w wyniku, której stwierdzono przedstawienie informacji nieprawdziwych i na tej podstawie oferta została odrzucona zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach.

Za całkowicie bezzasadny Sąd uznał też zarzut skargi dotyczący nieważności postępowania z uwagi na rozstrzygnięcie sprawy w stosunku do podmiotu nieistniejącego gdyż, jak to określiła skarżąca (...) "oferentem była "[...]" N. Z. O. Z. z siedzibą w B, [...], czyli nowy podmiot - wcześniej nie kontraktujący w Funduszu żadnych usług. Natomiast dokonano rozstrzygnięcia w sprawach NZOZ "[...]" (...)." W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, iż niniejsze postępowanie konkursowe, jak też przeprowadzona kontrola w dniach 28 kwietnia do 4 maja 2011 r. miały charakter podmiotowy i dotyczyły osoby fizycznej – U. K. Ł. W związku z powyższym Sąd nie podzielił argumentów skargi, iż postępowanie konkursowe dotyczyło nowego podmiotu - wcześniej nie kontraktującego w Funduszu żadnych usług. W świetle przepisów kodeksu cywilnego ani "[...]", ani "[...]" nie są, jak wskazał Sąd, podmiotami posiadającymi osobowość prawną lecz stanowią jedynie nazwy firm pod którymi skarżąca prowadziła lub obecnie prowadzi działalność gospodarczą.

Zdaniem Sądu w tym stanie rzeczy, wbrew zarzutom skargi, nie można podważyć stanowiska Prezesa NFZ, akceptującego działania Komisji konkursowej, która odrzuciła ofertę skarżącej z uwagi na podanie w części VIII formularza ofertowego w rozdziale 5.4 nieprawdziwych informacji przy odpowiedzi na pytania nr 1 i nr 3.

Sąd zaznaczył, że w tych okolicznościach pozostała argumentacja skargi nie ma istotnego znaczenia dla oceny przez Sąd prawidłowości zaskarżonej decyzji organu, skoro jej treść zdeterminowana została wystąpieniem w sprawie ww. bezwzględnej przesłanki odrzucenia oferty wskutek podania nieprawdziwych informacji przez oferenta.

Sąd podzielił również ustalenia faktyczne i ocenę prawną Prezesa NFZ, jak też pogląd, iż Komisja konkursowa nie jest uprawniona do podważania prawdziwości dokumentacji postępowania kontrolnego. Oceniając zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

Skargę kasacyjną na powyższy wyrok wniósł pełnomocnik U. K. Ł. Zaskarżając powyższy wyrok w całości, wniósł o jego uchylenie i rozpoznanie skargi, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skargę kasacyjną oparto na podstawie kasacyjnej przewidzianej w art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. § 2 pkt. 11 i 3 Zarządzenia Nr 46/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowań dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w związku z art. 66 ustawy z 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.) ze względu na niezastosowanie tych przepisów, które skutkowało oddaleniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na uznanie za elementy oferty w zorganizowanym przez P. Wojewódzki Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia w konkursie ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych również odpowiedzi na zestaw pytań NFZ (tj. ankietę), a w dalszej konsekwencji stanowiło podstawę do odrzucenia skarżącej oferty na podstawie art. 149 ustawy o świadczeniach.

Szczegółowe argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w której kasator podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie występuje.

Niniejsza skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego, tj. § 2 pkt 11 i 3 zarządzenia nr 46/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (NFZ.2011.31.46 ze zm.) w zw. z art. 66 Kodeksu cywilnego polegające na niezastosowaniu tych przepisów.

Autor skargi kasacyjnej podniósł, iż Sąd I instancji błędnie uznał za element oferty udzielenie przez oferenta odpowiedzi na zadane przez P. Wojewódzki Oddział NFZ zestaw pytań, co stanowiło podstawę odrzucenia przez komisję konkursową oferty, na podstawie art. 149 ustawy o świadczeniach.

Pogląd ten nie zasługuje na uwzględnienie.

Przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert jest ograniczone wymogami prawnymi, jakie z jednej strony musi spełnić zamawiający, a z drugiej strony świadczeniobiorca.

Wynika z nich, że w celu przeprowadzenia przedmiotowego postępowania jest powoływana komisja konkursowa, która może dodatkowo żądać od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania. Komisja konkursowa ma także prawo przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy w celu potwierdzenia prawdziwości danych zawartych w ofercie. Może także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane przez świadczeniodawcę w toku postępowania.

Jak wynika z art. 142 ust. 1 ustawy o świadczeniach konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej.

Stosownie do art. 149 § 1 ustawy o świadczeniach oferta podlega odrzuceniu, o ile komisja konkursowa stwierdzi wystąpienie jednego z przypadków enumeratywnie wymienionych w tym przepisie.

W stanie sprawy komisja konkursowa, jako podstawę odrzucenia oferty wskazała art. 149 § 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, w myśl którego odrzuceniu podlega oferta zawierająca nieprawdziwe informacje. Stanowisko to zostało następnie podtrzymane przez organ rozpatrujący odwołanie od rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej.

Podstawą oddalenia odwołania było uznanie przez organ, że oferent podał nieprawdziwą informację w treści formularza ofertowego, stanowiącego integralną część oferty, co do terminowego powiadamiania o zmianach podstaw formalno-prawnych prowadzonej działalności. Jak wskazał organ znajduje to potwierdzenie w ustaleniach z kontroli firmy oferenta, przeprowadzonej w dniach od 28 kwietnia do 4 maja 2011 r., co do których oferent nie wnosił zastrzeżeń.

Ustawodawca nie wyjaśnił co należy rozumieć przez pojęcie "nieprawdziwe informacje", do którego odwołuje się art. 149 § 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, niemniej jednak biorąc pod uwagę fakt, iż celem przeprowadzenia konkursu ofert jest wyłonienie odpowiedniego świadczeniodawcy, należy przyjąć, iż "nieprawdziwość" musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania, w tym takich, które mogą świadczyć o nieprawidłowym w przyszłości wykonaniu umowy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż stosownie do art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytaczać podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zawierać wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zatem wnoszący skargę kasacyjną jest zobowiązany przede wszystkim do prawidłowego wskazania podstaw kasacyjnych, a więc konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, jak też wykazania na czym to naruszenie miałoby polegać. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego, to podstawą jego rozpoznania jest stan faktyczny przyjęty za podstawę orzekania przez Sąd I instancji.

Zdaniem autora skargi kasacyjnej nie można utożsamiać pojęć ujętych w § 2 pkt 1, 3 i 11 powołanego zarządzenia Prezesa NFZ, co niewątpliwie jest trafnym spostrzeżeniem, aczkolwiek nie mającym wpływu na wynik sprawy. Sąd I instancji nie naruszył wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego bowiem wynika, że oferent podał w formularzu ofertowym nieprawdziwe informacji, co nie zostało skutecznie zakwestionowane w niniejszej skardze kasacyjnej.

Podsumowując, za niezasadną należało uznać skargę kasacyjną.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.