Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 404/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1-3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

H. i M. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w S. , a oznaczonej numerem [...] o powierzchni 31.000 m2, w wysokości 32.470 zł, związanej z uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości S. – obszar A – uchwałą Rady Miejskiej w L. Z z dnia 30 [...] nr [...].;

Pismem z dnia 13 sierpnia 2008 r., skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że ze względu na znaczą wysokość naliczonej opłaty, w chwili obecnej nie są w stanie jej uregulować. Podkreślili również, iż nie spodziewali się jej naliczenia. Dodali, że obydwoje utrzymują się ze świadczeń emerytalnych i zapłata wyżej wskazanej kwoty obecnie nie jest możliwa. W przekonaniu skarżących naliczona im opłata jest nienależna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 u.p.s.a. daje mimo to możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ramach tego postępowania sąd nie jest jednak władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem), a tylko ocenia, czy wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia szkody lub spowoduje skutki, których znamiona opisano powyżej.

Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 u.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany.

W rozpoznawanej sprawie, poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, oraz wskazania, że naliczona opłata jest bardzo wysoka, skarżący nie wskazali, jakie trudne do odwrócenia skutki spowodowałoby wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie wskazali również, czy wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie im szkody, ani czy szkoda ta będzie miała znaczny rozmiar. Skarżący ograniczyli się do wskazania, że utrzymują się ze świadczeń emerytalnych i zapłata naliczonej kwoty nie jest możliwa. Tego rodzaju argumentacja, o dużym stopniu ogólności, nie mogła doprowadzić do uwzględnienia wniosku. Skarżący nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby podlegać ocenie Sądu z punkty widzenia kryteriów zastosowania art. 61 § 3 u.p.s.a.

Nadto Sąd pragnie zwrócić uwagę na dominujące w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, dotyczące wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych. Wskazuje się w nim, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie art. 61 § 3 u.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. post. NSA z dnia 17 października 2007 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 786/07, niepubl. oraz post. NSA z dnia 10 lutego 2006 r. o sygn. akt II OZ 48/06, niepubl., postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2007 r. o sygn. akt 356705 – LEX 356705). Taka sytuacja występuje w sprawie niniejszej, w której żąda się wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu obowiązku świadczenia pieniężnego, którego uiszczenie, w ocenie Sądu, nie może powodować trudnego do odwrócenia skutku, albowiem w wypadku uchylenia decyzji będzie ono podlegało zwrotowi wraz z odsetkami (organ powinien liczyć się z koniecznością zwrotu w razie uchylenia jego decyzji).

W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych powyżej przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.