Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 825/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 175, art 177, art 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty mandatu karnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 maja 2020 r., sygn. akt II SA/Go 825/19, wydanym na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty mandatu karnego. Odpis sentencji tego wyroku, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie skarżącej w dniu 10 czerwca 2020 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r., przesłanym bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, A.M. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku z 28 maja 2020 r., która to skarga została następnie przesłana przez NSA zgodnie z właściwością do tutejszego Sądu (data wpływu do WSA w Gorzowie Wlkp. – 28 lipca 2020 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści tego przepisu wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Warunkiem dopuszczalności skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem (w przypadku wyroku oddalającego skargę - po uprzednim złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku).

Istotą skargi kasacyjnej jest zakwestionowanie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie jest to możliwe do zrealizowania bez znajomości motywów zawartych w uzasadnieniu orzeczenia. Brak uzasadnienia pozbawia skarżącego możliwości racjonalnego sformułowania podstaw kasacyjnych, przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji oraz jej wniosków (por. wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2019 r., sygn. akt I GZ 226/19). Niezłożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, uniemożliwia zatem złożenie skargi kasacyjnej od tego wyroku i stanowi przesłankę odrzucenia skargi kasacyjnej.

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3).

Ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej, usprawiedliwione zasadą związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej podstawami, w świetle powyższej regulacji, sporządzenie skargi kasacyjnej jest obwarowane przymusem adwokacko – radcowskim. Opiera się on na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej prawnikom zapewni jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający Sądowi II instancji dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 594/18).

W niniejszej sprawie A.M. sporządziła skargę kasacyjną od wyroku z 28 maja 2020 r. osobiście, czyli z naruszeniem powyższych przepisów, a nadto nie wykazała, że należy do kręgu wskazanych w art. 175 osób, które uprawnione są do osobistego sporządzenia rzeczonego środka odwoławczego.

W konsekwencji, na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, postanowiono jak w sentencji. Omówione wyżej okoliczności, tj. wniesienie skargi kasacyjnej przez uprzedniego wystąpienia z wnioskiem o uzasadnienie wyroku oraz bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, stanowią bowiem "inne przyczyny", o których mowa w w/w przepisie.