Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 243/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 227 par. 1, art. 83 par. 1 i par. 2, art. 178, art. 197 par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 111, art. 115,
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska- Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Go 621/09 w zakresie umorzenia zaległości podatkowych w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 2 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 621/09 odrzucił zażalenie B. K. (dalej: skarżący) na zarządzenie przewodniczącego wydziału I wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 2 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.).

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżący został wezwany zarządzeniem przewodniczącego z dnia 19 marca 2010 r. do uiszczenia kwoty 500 złotych tytułem wpisu od skargi i pouczony o skutkach nie uiszczenia wpisu. Wezwanie o uiszczenie wpisu skarżący otrzymał w dniu 25 marca 2010 r. W dniu 2 kwietnia 2010 r. złożył zażalenie na to zarządzenie. Termin do złożenia zażalenia na to postanowienie upłynął 1 kwietnia 2010 r.

Z uwagi na złożenie zażalenia po upływie ustalonego terminu Sąd I instancji odrzucił je zaskarżonym postanowieniem.

W dniu 22 kwietnia 2010 r. skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, w którym zakwestionował sposób wyliczenia przez Sąd ostatniego dnia terminu poprzez uwzględnienie w okresie do wniesienia zażalenia soboty, jako dnia nie wliczającego się do terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia, do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tego wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 194 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. termin oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem art. 83 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 111 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Z kolei jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). W art. 83 § 2 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wyjątek od zasady przewidzianej w art. 115 k.c. i z dniem ustawowo wolnym od pracy zrównał wszystkie soboty. Ma to zastosowanie tylko do sytuacji, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. Nie odnosi się natomiast do sobót, które są pierwszym lub kolejnym (ale nie ostatnim) dniem biegnącego terminu.

Ostatni dzień do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego upłynął skarżącemu 1 kwietnia 2010 r., który przypadał w czwartek, a więc dzień roboczy. Termin nie uległ zatem przedłużeniu. Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu. Za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu uważa się oddanie go w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.