Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1185/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę , zwrócono wpis

SENTENCJA

Kraków, dnia 9 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. – P. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta A. oraz miejscowości G., K., N., P. Ż. i R. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej I. P. – P. 300 (trzysta) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

I. P. – P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowaną na dzień 23 maja 2021 r. skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta A. oraz miejscowości G., K., N. , P. Ż. i R..

Wniesienie skargi do Sądu nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co oświadczyła i wyjaśniła skarżąca w piśmie z 1 listopada 2021 r. – k. 29 akt sądowych, odpowiadając na wezwanie Sądu z 25 października 2021 r. – k. 13 akt sądowych - do przedłożenia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu.

Zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej "p.p.s.a." – kontrola tego aktu podlega kognicji sądu administracyjnego.

Podstawową kwestią wymagająca rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi.

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) - dalej jako "ustawa nowelizująca". Wprowadziła ona zmiany między innymi w zakresie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wynika z tego, że dla ustalenia, która wersja przepisów art. 52 i 53 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu.

Niewątpliwie zaskarżona uchwała została uchwalona dnia 16 listopada 2015r., czyli przed wejściem w życie ustawy nowelizującej (co nastąpiło 1 czerwca 2017 r.), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy art. 52 i 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W myśl § 4 art. 52 w brzmieniu sprzed nowelizacji w przypadku między innymi aktów prawa miejscowego - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Ponieważ w aktach brak było dokumentu świadczącego o wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, dlatego skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.

W piśmie z 1 listopada 2021 r. – k. 29 akt sądowych, odpowiadając na wezwanie Sądu z 25 października 2021 r. – k. 13 akt sądowych – skarżąca oświadczyła i wyjaśniła, że wniesienie skargi do Sądu nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że skoro w niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, to jej skarga - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.