Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 458/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2005 r. sprawy ze skargi I. i R. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku I. i R. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy,

- utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2004 r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż ponownie rozpatrując sprawę nie znalazł podstaw do zmiany swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r., którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. Decyzją tą utrzymano w mocy nakaz zlikwidowania, przez inwestorów I. i R. W., okien w zachodniej ścianie szczytowej budynku mieszkalnego, które wykonano niezgodnie z projektem budowlanym – w terminie do końca czerwca 2004 r.

Orzekając powyższy nakaz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., zobowiązał jednocześnie inwestorów do wykonania okien połaciowych, zgodnie z zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projektem budowlanym.

Kontrolowana decyzja, w ocenie organu nadzoru, nie jest obarczona żadną kwalifikowaną wadą, która obligowałaby organ do stwierdzenia jej nieważności.

W szczególności bezzasadny jest zarzut skarżących, iż decyzję oparto na niewłaściwej podstawie prawnej, która nie może mieć zastosowania po zakończeniu robót budowlanych. Zgodnie z art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, w sytuacji gdy roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

Bez znaczenia jest także, w ocenie organu, iż właściciele sąsiedniej nieruchomości wyrazili zgodę na umieszczenie otwór okiennych w ścianie budynku oddalonej od granicy działki 3m.

Także nie wniesienie przez organ architektoniczno-budowlany, po zawiadomieniu go o zakończeniu budowy, sprzeciwu do użytkowania obiektu nie oznacza, że kontrolowana decyzja jest wadliwa.

Dodatkowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż kontrolowana decyzja wydana została po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 20 sierpnia 2003 r., który uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakazującą likwidację okien w ścianie szczytowej budynku, jednakże wyłącznie z powodu nie określenia przez organ I instancji terminu wykonania nałożonych obowiązków (w sprawie sygn. akt SA/Bd 975/03).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli I. i R. W.

Skarżący wskazali, iż art. 50 ustawy Prawo budowlane nie może być podstawą wydania decyzji w ich sprawie. Dokonane przez nich odstępstwo od decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest istotne, o czym przesądził Wójt Gminy [...], przyjmując budynek do użytkowania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, jak i procesowego.

Zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, którego zakres precyzyjnie określa art. 156 § 1 kpa. Organ administracyjny wszczyna postępowanie w nowej sprawie, w której jednak nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej weryfikowaną decyzją, lecz bada, czy zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji z art. 156 § 1 kpa.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena czy zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej skarżącym I. i R. W. zlikwidowanie okien w szczytowej ścianie budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zgodzić należy się z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.

Z akt postępowania w sposób niesporny wynika, iż skarżący realizując inwestycję dokonali odstępstw od decyzji z dnia [...] czerwca 1999 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zatwierdzony decyzją projekt budowlany przewidywał usytuowanie budynku w odległości 3m od granicy sąsiedniej działki ścianą bez otworów okiennych. Tymczasem inwestorzy w ścianie tej wykonali 4 otwory okienne.

Nakazując na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. zlikwidowanie tych okien organ nadzoru budowlanego prawidłowo uznał, iż inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, a nadto naruszył, obowiązujące w dacie realizacji inwestycji, przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( t.j. Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140 ze zm.).

Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 4 cyt. rozporządzenia odległość dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi powinna wynosić co najmniej 4 metry.

Odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia art. 50 Praw budowlanego to wskazać należy, iż jest on całkowicie bezzasadny.

Podstawą wydania kontrolowanej decyzji jest art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, którego zastosowanie jest konsekwencją wcześniejszego wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 50 Praw budowlanego. Jednakże przepisy art. 51 cytowanej ustawy stosuje się również, z mocy ust. 5 tegoż przepisu, do robót budowlanych już wykonanych, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.

Stanowisko takie wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy, orzekający już w tej sprawie (por. wyrok z dnia 20.08.2003 r., sygn. akt SA/Bd 975/03).

Bez znaczenia dla o ceny zaskarżonej decyzji jest także podnoszona przez skarżących okoliczność udzielenia przez właścicieli sąsiedniej działki zgody na umieszczenie okien w ścianie oddalonej 3m od granicy. Przywołane wyżej przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, są normami bezwzględnie obowiązującymi, od których nie przewidziano żadnych odstępstw, dlatego też ewentualna zgoda (kwestionowana zresztą przez E. W. B.) nie może mieć wpływu na ocenę decyzji pod kątem jej zgodności z prawem.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).