Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 851/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi P. S.A. w B. na decyzję K. Sp. z o.o. w K. z dnia 22 września 2022 r. nr KS/NZZP/0858/09/2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem z 22 września 2022 r. K. sp. z o.o. (dalej: Spółka), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. SA (dalej: wnioskodawca, strona, skarżąca, P.) odmówiła udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem z 19 października 2021 r.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Spółka powołała art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022, poz. 902, dalej: u.d.i.p.).

Z akt administracyjnych wynika, że strona 19 października 2021 r. wystąpiła do Spółki z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

a) przesłanie kopii wszystkich umów o udzielenie zamówienia publicznego zawartych z P. sp. z o.o. (dalej jako P.) w latach 2020 - 2021 r. wraz z ewentualnymi aneksami i porozumieniami do umów, jeśli były zawarte. Wniosek dotyczy zarówno umów zawartych na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych, jak i na podstawie Regulaminu udzielania zamówień sektorowych na dostawy, usługi lub roboty budowlane w K. Sp. z o.o.,

b) udzielenie informacji, czy wykonawca wykonał w całości każdą z umów, a jeśli umowa jest nadal wykonywana - to czy wykonawca wykonuje umowę należycie i zgodnie z terminem wynikającym z umowy,

c) przesłanie protokołów przekazania i odbioru pojazdu podpisanych przez strony w ramach realizacji każdej z tych umów,

d) udzielenie informacji, czy wykonawcy zostały naliczone kary umowne na podstawie tych umów, a jeśli tak, to na jakiej podstawie, w jakiej wysokości i czy kary umowne zostały zapłacone bądź potrącone,

e) udzielenie informacji, czy zamawiający zgłaszał wykonawcy reklamacje na podstawie tych umów, a jeśli tak, to czego one dotyczyły.

Spółka rozstrzygnięciem z 18 stycznia 2022 r., powołując się na tajemnicę przedsiębiorstwa, odmówiła udzielenia informacji w zakresie objętym wnioskiem. Wyrokiem z 18 maja 2022 r. sygn. akt III SA/GI 252/22, tut. Sąd uchylił wydane rozstrzygnięcie, z uwagi na naruszenie art. 107 par. 3 K.p.a., tj. poprzez brak należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia.

Po otrzymaniu prawomocnego wyroku, Spółka rozstrzygnięciem z 7 lipca 2022 r., odmówiła udzielenia informacji publicznej zawnioskowanej przez stronę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniła, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Po rozpoznaniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygnięciem z 17 sierpnia 2022 r. Spółka odmówiła udzielenia informacji w części pkt. a) i c) wniosku, podtrzymując swoje stanowisko, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Następnie pismem z 17 sierpnia 2022 r. Spółka wezwała skarżącą do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ponieważ w jej ocenie wnioskowane informacje stanowią informacje przetworzone w zakresie:

1. informacji, czy wykonawca P. sp. z o.o. (dalej: P.) wykonuje umowy należycie i zgodnie z terminem wynikających z umów zawartych ze Spółką;

2. informacji, czy wykonawcy P. zostały naliczone kary umowne na podstawie umów zawartych ze Spółką, a jeśli tak to na jakiej podstawie, w jakiej wysokości i czy kary umowne zostały zapłacone i potrącone;

3. informacji, czy Spółka zgłaszała do P. reklamacje na podstawie zawartych umów, a jeśli tak, to czego one dotyczyły.

Pismem z 2 września 2022 r. skarżąca wykazała, że uzyskanie wnioskowanych informacji ma istotne znaczenie dla większej liczby osób i jest istotne z perspektywy poprawności funkcjonowania organów Państwa, bowiem tylko prawidłowa realizacja czynności utrzymania i naprawy pojazdów przez P. gwarantuje zachowanie bezpiecznej eksploatacji tych pojazdów oraz bezpieczeństwo ich pasażerów. Jednocześnie udzielenie wskazanych informacji umożliwi wnioskodawcy weryfikację, czy w odniesieniu do P. nie zachodzą przestanki wykluczenia z postępowań udzielania zamówień publicznych, do których to P. przystępuje. Nadto rynek napraw pojazdów szynowych, którego dotyczy zapytanie, jest częścią rynku zamówień sektorowych, które co do zasady stanowią działalność użyteczności publicznej, a należyte jej wykonanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ponadto skarżąca wskazała, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji przetworzonej.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem Spółka odmówiła udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem. Wskazując na przesłanki świadczące o tym, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, wyjaśniła, że:

Spółka posiada w swych zasobach szereg pojazdów, podlegających okresowym kontrolom, serwisowaniu oraz naprawom na podstawie wielu umów zawartych z wieloma podmiotami, w tym z wnioskodawcą. Weryfikacja, czy akurat umowy zawarte z P. realizowane są terminowo, należycie, czy naliczone zostały kary umowne, na jakiej podstawie zostały one naliczone, w jakiej wysokości oraz czy zostały one zapłacone i potrącone, czy zgłaszane były reklamacje oraz czego one dotyczyły wymaga przeanalizowania szeregu dokumentów przez kilka działów merytorycznych, aby te informacje mogły zostać skumulowane i przekazane wnioskodawcy. Zdaniem Spółki udzielenie powyższych informacji nie materializuje się poprzez sporządzenie zestawienia, bowiem udzielenie odpowiedzi na wskazane zapytania sprowadza się do zebrania informacji i przekazania ich wnioskodawcy w formie i zakresie w jakim nie funkcjonują one w Spółce.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wskazała, że zobligowana jest do ich ujawnienia jedynie w zakresie, w którym to udostępnienie wskazanych informacji (nie zaś same informacje), jest szczególnie istotne z perspektywy interesu publicznego. W ocenie Spółki, taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Zwłaszcza, że rynek podmiotów świadczących usługi z zakresu napraw i konserwacji taboru kolejowego jest niezwykle wąski. Udostępnianie szeregu informacji oddziałuje niekorzystnie na zakres proponowanych następnie cen i usług w ramach toczących się postępowań, a w konsekwencji prowadzi do strat po stronie Spółki.

Spółka stwierdziła, że wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczy relacji biznesowych Spółki z P.) w okresie od 2020 do 2021 r. P. jest podmiotem zajmującym się, m. in. świadczeniem usług serwisowych oraz napraw zespołów trakcyjnych oraz konkurentem wnioskodawcy na rynku usług sektorowych.

Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawcy, uzasadniających interes publiczny, Spółka wskazała, że żądane informacje nie pozwalają wyprowadzić jednoznacznych wniosków co do bezpieczeństwa eksploatacji pojazdów, a tym bardziej bezpieczeństwa pasażerów, na które oddziałuje wiele czynników i współpraca szeregu podmiotów, w tym w zakresie serwisowania pojazdów.

W odniesieniu zaś do kwestii związanych z weryfikacją występowania przesłanek wykluczenia P. z zamówień publicznych, Spółka zwróciła uwagę, że wskazane przesłanki powinny być weryfikowane w oparciu o podmiotowe środki dowodowe przedłożone przez wykonawcę, nie zaś na podstawie zestawień informacji, które nie dają pełnego obrazu sprawy. Np. nałożenie kary umownej, której wykonawca nie zakwestionuje nie świadczy jednoznacznie o nienależytym wykonaniu umowy. Interes niedookreślonego zamawiającego w teoretycznie przeprowadzanym postępowaniu w trybie zamówień publicznych, nie może zostać zakwalifikowany jako szczególnie istotny interes publiczny.

Zdaniem Spółki analiza zakresu wniosku prowadzi do jednoznacznej oceny, że motywem działania wnioskodawcy nie jest istotny interes publiczny, który nie został prawidłowo wykazany a troska o partykularne interesy, co stoi w sprzeczności z istotą prawa do udzielenia informacji publicznej.

W skardze do sądu administracyjnego strona wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia z 7 lipca 2022 r. w zakresie, w jakim odmawia udzielenia informacji publicznej i zobowiązanie Spółki do udzielenia tej informacji w pełnym zakresie wskazanym we wniosku z 19 października 2021 r.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła naruszenie:

a) art. 5 ust. 1 i 2 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 10 ust. 1 u.d.i.p. i art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej,

b) art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p poprzez bezpodstawne żądanie wykazania przez skarżącą interesu w uzyskaniu informacji publicznej,

c) art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że wniosek skarżącej obejmuje uzyskanie informacji przetworzonej,

d) art. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p, poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która naruszała prawo, gdyż nie było podstaw do jej wydania, a zatem decyzja ta powinna zostać uchylona.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że żądane informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji przetworzonej, albowiem są odpowiedzią na zasadzie tak/nie, na zadane pytania lub dotyczą przekazania kopii dokumentów istniejących już w chwili złożenia wniosku. Nie ma potrzeby sporządzania przez Spółkę żadnych zestawień, analiz czy zbiorów informacji. Nie są wymagane żadne czynności analityczne ani redagowanie dokumentów. W celu udzielenia informacji zawartych we wniosku skarżącej wystarczające byłoby potwierdzenie lub zaprzeczenie w zakresie należytego wykonania umów przez P., naliczenia kar umownych czy zgłoszenia reklamacji. W przypadku należytego wykonania umów przez ten podmiot, nienaliczenia żadnych kar umownych i niezgłoszenia reklamacji, udzielenie informacji publicznej sprowadzałoby się do jednozdaniowej odpowiedzi, że żadne z ww. okoliczności nie zachodzą. Wówczas nie byłyby sporządzane ani przekazywane żadne dokumenty. Natomiast w przypadku gdyby kary umowne były naliczone, a reklamacje były zgłoszone, to okoliczności te wynikają z dokumentów już istniejących, jak np. noty księgowe dotyczące naliczenia kar, czy protokoły reklamacyjne. Powołując się na orzecznictwo sądowoadmnistracyjne strona wskazała, że przetworzeniem nie będzie sięganie do dokumentów archiwalnych. Informacja przetworzona to bowiem taka informacja publiczna, która wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskiwanie określonych środków osobowych i finansowych.

Uzasadniając interes publiczny strona podniosła, że informacje dotyczące należytego wykonania umów na wykonanie utrzymania i napraw pojazdów kolejowych przez P. pozwalają zweryfikować, czy usługa została wykonana w sposób prawidłowy, który nie zagraża zdrowiu i życiu pasażerów korzystających z transportu danym pojazdem kolejowym i innych uczestników ruchu. Ewentualne nienależyte wykonanie przez P. umów dotyczących utrzymania i napraw pojazdów kolejowych, przy stałej współpracy Spółki z tym jednym podmiotem i przy udzielaniu zamówień bez zastosowania ustawy Prawo zamówień publicznych, powodować będzie ciągłe zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego z uwagi na utrudnianie przez Spółkę weryfikacji tych okoliczności podmiotom trzecim. Ponadto, działalność P. jako wykonawcy ubiegającego się regularnie o udzielenie zamówień publicznych, podlega również weryfikacji pod kątem przesłanek wykluczenia z postępowania wskazanych ustawie Prawo zamówień publicznych. Udzielenie zamówienia wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami tej ustawy - co samo w sobie jest istotne dla interesu publicznego z uwagi na działalność w obszarze usług użyteczności publicznej - wymaga każdorazowej weryfikacji, czy podmiot ten podlega wykluczeniu z postępowania. Składane przez wykonawcę podmiotowe środki dowodowe są oświadczeniem, które może być weryfikowane zarówno przez zamawiających, jak i innych wykonawców. W odniesieniu do niektórych przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 tej ustawy, weryfikacja taka może nastąpić jedynie dzięki pozyskaniu informacji publicznej od podmiotów, na rzecz których P. uprzednio wykonywał zamówienia. Skarżąca podkreśliła, że każdy uczestnik postępowań o udzielenie zamówienia publicznego działający na przedmiotowym rynku oraz każdy zamawiający mogą dokonać takiej weryfikacji tylko dzięki uprawnieniom wynikającym z prawa do informacji publicznej. W konsekwencji, udzielanie zamówień zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego i może nastąpić tylko dzięki pozyskaniu wnioskowanej informacji publicznej. Strona podkreśliła, że rynek napraw pojazdów szynowych, którego dotyczy zapytanie, jest częścią rynku zamówień sektorowych, które co do zasady stanowią działalność użyteczności publicznej. Należyte wykonywanie tej działalności przekłada się na jakość i bezpieczeństwo pasażerskiego transportu kolejowego, jest istotne dla szerokiego kręgu odbiorców i z tego względu powinno podlegać szczególnej weryfikacji.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że z mocy art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Natomiast zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Prawomocny wyrok wiąże nie tylko w zakresie jego sentencji, ale także jego uzasadnienia. Zawiera ono bowiem konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu. (por. wyrok NSA z 30 czerwca 2022 r. sygn. akt I OSK 884/19, wszystkie przywołane w uzasadnieniu wyroki publ. CBOSA).

Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu nie jest wiążąca w razie zmiany stanu prawnego (jeżeli w konsekwencji pogląd sądu stanie się nieaktualny) lub zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że tut. Sąd rozpoznaje ją po raz drugi.

Rozstrzygnięcie Spółki z 9 grudnia 2021 r. w sprawie wniosku skarżącej z 19 października 2021 r. zostało uchylone wyrokiem tut. Sądu z 10 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 252/22.

Sąd w składzie obecnie rozpoznającym sprawę był zobligowany przede wszystkim skontrolować, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły ocenę prawną i wytyczne co do dalszego postępowania zawarte w ww. prawomocnym wyroku. Ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się bowiem do kontroli, czy organy administracji właściwie uwzględniły wskazania zawarte w poprzednim wyroku oraz do oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Te natomiast kwestie, które były już przedmiotem oceny sądu i co do których sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu administracji, ponownie oceniane być nie mogą.

Bezspornym w sprawie jest, że w uzasadnieniu przywołanego wyroku Sąd stwierdził, że:

- Spółka w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia posiadanej informacji publicznej, albowiem wykonuje zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest transport kolejowy pasażerski;

- informacje żądane przez skarżącą we wniosku z 19 października 2021 r. stanowią informację publiczną w świetle art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d) u.d.i.p.

Zatem te kwestie ponownie rozstrzygane być nie mogą.

Wyrok uchylający zaskarżone rozstrzygnięcie odmawiające udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), zapadł z uwagi na nieprawidłowe uzasadnienie, nie wypełniające przesłanek art. 107 § 3 K.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę, Spółka wydała dwa rozstrzygnięcia z:

- 17 sierpnia 2022 r., którym odmówiła udzielenia informacji w części pkt. a) i c) wniosku, wskazując, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa; to rozstrzygniecie strona zaskarżyła do tut. Sądu i postępowanie sądowe toczy się pod sygn. akt III SA/Gl 760/22;

- 22 września 2022 r., którym odmówiła udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem, z uwagi na fakt, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, w zakresie:

1. informacji, czy wykonawca P. wykonuje umowy należycie i zgodnie z terminem wynikających z umów zawartych ze Spółką;

2. informacji, czy wykonawcy P. zostały naliczone kary umowne na podstawie umów zawartych ze Spółką, a jeśli tak to na jakiej podstawie, w jakiej wysokości i czy kary umowne zostały zapłacone i potrącone;

3. informacji, czy Spółka zgłaszała do P. reklamacje na podstawie zawartych umów, a jeśli tak, to czego one dotyczyły

Zatem rozstrzygnięcie z 22 września 2022 r. jest nową okolicznością, która zaistniała już po wydaniu wyroku i podlega ocenie Sądu.

Kwestią sporną pomiędzy stronami jest ustalenie:

- czy żądana informacja publiczna jest informacją publiczną przetworzoną,

- czy strona miała istotny interes publiczny w pozyskaniu tej informacji.

Organy zakwalifikowały ww. informację jako informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a w konsekwencji odmówiły jej udostępnienia z powodu niewykazania przez skarżącego przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego".

Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, jednak analiza dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych daje podstawę do odkodowania opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni powołanego wyżej przepisu.

I tak, za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, publ. CBOSA). Przyjmuje się jednak również, że informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te, wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi zatem z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. np. wyrok NSA z: 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14).

W judykaturze przyjmuje się również, że informacja publiczna przetworzona to taka, która stanowi wynik ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z: 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12; 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 747/14).

Podsumowując, stwierdzić przyjdzie, że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada, a jej wyodrębnienie z posiadanych zbiorów nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja przetworzona, w zasadzie w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o informacje proste.

Odnosząc te spostrzeżenia do rozpoznawanej sprawy wskazać przyjdzie, że Spółka prawidłowo uzasadniła w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. W tym zakresie wskazała, że: posiada w swych zasobach szereg pojazdów, które to podlegają okresowym kontrolom, serwisowaniu oraz naprawom na podstawie wielu umów zawartych z wieloma podmiotami, w tym z wnioskodawcą; weryfikacja, czy umowy zawarte z P. realizowane są terminowo, należycie, czy naliczone zostały kary umowne, na jakiej podstawie zostały naliczone, w jakiej wysokości, czy zostały zapłacone i potrącone, czy zgłaszane byty reklamacje oraz czego one dotyczyły, wymaga przeanalizowania szeregu dokumentów przez kilka działów merytorycznych, aby te informacje mogły zostać skumulowane i przekazane wnioskodawcy. Udzielenie powyższych informacji nie materializuje się poprzez sporządzenie zestawienia, bowiem sprowadza się do skumulowania szeregu informacji, a więc ich zebrania i przekazania wnioskodawcy w formie i zakresie w jakim nie funkcjonują one w Spółce.

Słusznie wskazała Spółka w odpowiedzi na skargę, że aby udzielić tego typu informacji, nawet jeśli miałyby one sprowadzać się do krótkiej odpowiedzi "tak" lub "nie" należy dokonać zestawienia umów, wraz z protokołami odbiorowymi, zsumowania wysokości wszystkich ewentualnych kar, zweryfikowania ich ściągalność od wykonawcy, przejrzenia dokumentacji dotyczącej reklamacji i zbiorczego przedstawienia zakresu, jakiego dotyczyły. Koniecznym zatem jest odpowiednie zestawienie informacji, samodzielne ich zredagowanie związane z koniecznością przeprowadzenia czynności analitycznych, których końcowym efektem byłby dokument pozwalający na dokonanie przez organ samodzielnej interpretacji i oceny.

Opisany przez Spółkę proces tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili złożenia wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje skarżąca, skupia Spółkę na jej wytworzeniu, odrywając ją od przypisanych jej kompetencji i zadań. Zasadnie zatem Spółka zakwalifikowała wnioskowaną informację, jako informację przetworzoną i wezwała stronę do wykazania, że udostępnienie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Spółka nie naruszyła zatem przepisów zarzucanych w pkt. a skargi.

Sąd zauważa, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania wnioskowanej informacji publicznej o charakterze przetworzonym dla dobra ogółu tj. uczynienia z niej użytku w interesie publicznym w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej.

Rację ma Spółka, że strona nie wykazała istotnego interesu publicznego dla udostępnienia żądanej informacji, zatem nie wypełniła przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. Tym samym zarzut naruszenia przepisów wskazanych w pkt. b skargi jest bezzasadny.

Słusznie Spółka, rozpoznała wniosek strony z 19 października 2021 r., mając na względzie fakt, że skarżąca jest podmiotem konkurencyjnym wobec P. na rynku usług sektorowych. O tym, że żądane informacje są stronie niezbędne w toku postępowań o zamówienia publiczne, dla jej własnych potrzeb, świadczy stanowisko skarżącej, wynikające choćby z jej poprzedniej skargi złożonej 11 lutego 2022 r. na rozstrzygnięcie Spółki z 18 stycznia 2022 r. Na str. 10 skargi skarżąca wskazała, że: "Odmawiając skarżącej informacji na temat umów zawieranych przez organ z podmiotem konkurencyjnym wobec skarżącej (spółką P.), bez zastosowania ustawy Prawo zamówień publicznych, organ uniemożliwia skarżącej weryfikację prawidłowości jego działań w tym zakresie i skorzystania z ewentualnych środków ochrony prawnej przewidzianej w ustawie Prawo zamówień publicznych." W piśmie z 5 lipca 2022 r., skarżąca wskazała, że jako producent znacznej części taboru pasażerskiego w Polsce pozyskuje informacje o eksploatacji i utrzymaniu swoich pojazdów od wszystkich przewoźników w ramach bieżącej współpracy. W chwili obecnej, ze względu na brak współdziałania K. w tym zakresie, P. może pozyskać informacje o utrzymaniu pojazdów typu [...] i [...] jedynie w drodze informacji publicznej."

Już te stwierdzenia strony wskazują, że żądane informacje motywowane są prywatnym interesem przedsiębiorcy.

Nieprzekonywujące są twierdzenia strony, że informacje objęte wnioskiem mają istotne znaczenie dla większej liczby osób i są istotne z perspektywy poprawności funkcjonowania organów Państwa, bowiem tylko prawidłowa realizacja czynności utrzymania i naprawy pojazdów przez P. gwarantuje zachowanie bezpiecznej eksploatacji tych pojazdów oraz bezpieczeństwo ich pasażerów.

Racę ma Spółka, że informacje o które ubiega się wnioskodawca nie pozwalają wyprowadzić jednoznacznych wniosków co do bezpieczeństwa eksploatacji pojazdów, a tym bardziej bezpieczeństwa pasażerów, na które to składa się oddziaływanie wielu czynników i współpraca szeregu podmiotów, w tym w zakresie serwisowania pojazdów.

Sąd zauważa, że Spółka nie kwestionuje, że żądane informacje stanowią informację publiczną. Tak więc wyrok WSA z 9 grudnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Op, na który powołuje się strona w uzasadnieniu skargi, znalazł zastosowanie w rozstrzygnięciu Spółki. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że: dokumentacja postępowań przetargowych w ramach ustawy z 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. nr 223, poz. 1655 ze zm. – zwana dalej PZP), niezależnie od tego, czego zamówienie publiczne dotyczy - zawiera informację o działalności tego podmiotu. Dokumenty będące w posiadaniu przez tę jednostkę a związane z tokiem wykonywania lub związane ze zrealizowaniem umowy w zakresie zamówień publicznych posiadają walor dokumentacji urzędowej, stanowiącej informację publiczną. Do nich należą w szczególności: faktury wystawione przez wykonawcę umowy, dokumenty dotyczące złożonych zamówień, dokumenty przyjęcia dostaw, reklamacje składane przez zamawiającego, noty obciążeniowe wystawione przez zamawiającego wobec wykonawcy w związku z nieprawidłowościami zaistniałymi przy wykonywaniu umowy, noty odsetkowe wystawione przez wykonawcę, a także dokumenty związane z zaistniałymi sporami pomiędzy zamawiającym a wykonawcą umowy np. wezwania do naprawienia szkody, wezwania do zapłaty, pozwy sądowe i inne pisma procesowe dotyczące konkretnego zamówienia publicznego. Wskazane dokumenty dotyczą sfery faktów, zostały bowiem wytworzone w ramach sfery działalności podmiotu (nzoz) zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej na gruncie ustawy, zawierają informację o sposobie prowadzenia sprawy wynikłej z danego zamówienia publicznego, tworzą więc, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informację o sprawach publicznych, a stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. "d" i pkt 4 lit. "a", "b" i "c", będąc rodzajem informacji o sposobie załatwiania (rozstrzygania, prowadzenia) spraw, w tym o dysponowaniu środkami publicznymi, podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach w określonych w tej ustawie".

Spółka nie kwestionuje, że żądane przez stronę informacje, stanowią informacje publiczną, lecz słusznie argumentuje, że strona nie wykazała istotnego interesu publicznego, argumentując, że udzielenie wskazanych informacji umożliwi jej weryfikację, czy w odniesieniu do P. nie zachodzą przesłanki wykluczenia z postępowań udzielania zamówień publicznych, do których to P. przystępuje.

Albowiem weryfikacja występowania przesłanek wykluczenia, powinna nastąpić w oparciu o dowody przedłożone przez wykonawcę, nie zaś na podstawie zestawień informacji, które nie daje pełnego obrazu sprawy.

Mając na uwadze powyższe niezasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 5 ust. 1 i 2 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p.

Tym samym nie doszło do naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji, gwarantującego dostępu obywatelom do informacji o działalności organów władzy publicznej.

Spółka nie naruszyła także art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p, albowiem jej decyzja była prawidłowa.

W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę