Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 520/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia przyznać skarżącej J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 520/14

Uzasadnienie

Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. J. S. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, formułując następnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF".

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką oraz dwiema wnuczkami. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącej składa się emerytura skarżącej w wysokości 1.986 zł brutto oraz dochody z tytułu umów o pracę córki skarżącej (2.300 zł brutto) i jednej z wnuczek (2.100 zł brutto). Skarżący zamieszkuje w domu o powierzchni 130 m2, będącym własnością jej córki. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazała natomiast na ponoszone bieżące wydatki – 700 zł udział w opłatach czynszowych, 200 zł – spłata pożyczki z zakładu pracy, ok. 100 - 200 zł wydatki na leki, ok. 700 zł – zabiegi rehabilitacyjne, odżywki dietetyczne, żywność.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi niezbędną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką i dwiema wnuczkami, sama osiągając dochody jedynie z tytułu emerytury w kwocie 1.986 zł brutto. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Koszty bieżącego utrzymania wyliczyła na ok. 1.700 zł.

W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

R.A.