Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 98/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi D. M. na przewlekłość postępowania Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. Zachód z siedzibą w W. w przedmiocie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2011 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez D. M. (dalej jako Skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 19 maja 2015 r. jest przewlekłe postepowanie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. z siedzibą w W. odnośnie postępowania wszczętego wnioskiem Skarżącego z dnia 20 maja 2011 r. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011.

W dniu 20 maja 2011 r. (data nadania 17 maja 2011 r.) do BP ARiMR w B. wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatności rolnośrodowiskowej i o przyznanie pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2011.

Następnie pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. Skarżący skierował do ww. Biura ARiMR prośbę o zmianę wniosku oraz wycofanie części wniosku.

Po zakończeniu postępowania administracyjnego, w dniu [...] czerwca 2012 r. Kierownik BP ARiMR w B. wydał decyzję nr [...], w której odmówił stronie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji w dniu [...] października 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Na decyzję organu odwoławczego Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie ją wycofał.

W trakcie ponownej weryfikacji sprawy, Kierownik BP ARiMR w B. w dniu 26 lipca 2013 r. wystosował do strony wezwanie do złożenia wyjaśnień odnośnie użytkowania deklarowanych w 2011 r. działek rolnych. W odpowiedzi Skarżący przedstawił szereg wyjaśnień i dokumentów potwierdzających użytkowanie deklarowanych działek ewidencyjnych i położonych na nich działek rolnych.

W dniu [...] stycznia 2014 r. Kierownik BP ARiMR w B. wydał decyzję nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w części oraz odmówił przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. W dniu [...] czerwca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Również ta decyzja stała się przedmiotem skargi Skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W dniu 10 lutego 2015 r. do BP ARiMR W.z/s w W. wpłynął prawomocny wyrok WSA z dnia 5 listopada 2014 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 791/14) uchylający ww. decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

W dniu 19 lutego 2015 r. Kierownik BP ARiMR w B. przekazał akta sprawy D. M. do BP ARiMR W., do rozpatrzenia zgodnie z właściwością miejscową.

Następnie organ I instancji pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. poinformował Skarżącego o przedłużeniu postępowania najpóźniej do dnia 15 czerwca 2015 r.

W dniu 14 maja 2016 r. Skarżący wezwał organ I instancji do usunięcia naruszenia prawa i wydanie decyzji w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. W dniu 19 maja 2015 r. wystąpił natomiast ze skargą na przewlekłość postępowania w sprawie wniosku o przyznanie ww. płatności. W uzasadnieniu tej skargi wskazał, że organ I instancji nie rozpoznał sprawy w powtórnie prowadzonym postępowaniu, w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w powyższym przedmiocie oraz o wymierzenie organowi grzywny. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt V SAB/Wa 41/15.

Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. WSA w Warszawie orzekł o odrzuceniu tej skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Postanowienie to zostało następnie uchylone przez NSA postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II GZ 635/15. Po zwróceniu akt do WSA w Warszawie sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą V SAB/Wa 98/16.

W dniu 22 czerwca 2015 r. Kierownik BP W. zwrócił się o pomoc prawną do Urzędu Gminy w Ł., do Urzędu Gminy w N. oraz do Urzędu Gminy w B., zgodnie z wnioskiem Skarżącego o przesłuchanie świadków.

W dniu 24 lipca 2015 r. do Biura Powiatowego wpłynęło pismo z Urzędu Gminy w N. wraz z załącznikami. Przesłuchanie w Urzędzie Gminy nie odbyło się, ponieważ nie stawił się świadek ani żadna ze stron postępowania. Natomiast Urząd Gminy w B. odmówił przeprowadzenia przesłuchania w ramach pomocy prawnej.

W dniu 20 sierpnia 2015 r. Kierownik wezwał Skarżącego do osobistego stawiennictwa na okoliczność zbadania sztucznych warunków w celu uzyskania płatności na rok 2011. Przesłuchania wyznaczone w tym wezwaniu nie odbyły się ze względu na brak stawiennictwa świadków. W związku z powyższym w dniu 17 września 2015 r. organ ponownie wezwał do osobistego stawiennictwa świadków w celu zbadania sztucznych warunków w sprawie wniosku Skarżącego za rok 2011. Termin przesłuchań został określony na 3-4 listopada 2015 r. Do czasu przekazania akt do WSA do Biura Powiatowego ARiMR W. nie wpłynął protokół z przesłuchania świadka z Gminy Ł..

Dyrektor [...] OR ARiMR w W. uznał pismo Skarżącego z dnia 14 maja 2015 r. za zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i przewlekłe prowadzenie postępowania. Postanowieniem z dnia (...) września 2015 r. organ ten uznał to zażalenie za nieuzasadnione.

W dniu 11 września 2015 r. Skarżący skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowań prowadzonych przez Kierownika BP ARiMR w W. w sprawach przyznania płatności za rok 2011, wnosząc o uznanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za zasadną i o orzeczenie o wymierzeniu organowi winnemu przewlekłości tj. Kierownikowi BP ARiMR grzywny oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego od organu kwoty pieniężnej w wysokości połowy kwoty wymienionej w art. 154 § 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.".

Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę z dnia 11 września 2015 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z siedzibą w W.. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2016 r. włączono odpis tego wyroku do akt niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest skarga na przewlekłość postępowania, które zainicjowane zostało wnioskiem Skarżącego z dnia 20 maja 2011 r. (data nadania 17 maja 2011 r. ) o przyznanie płatności na 2011 rok przez Kierownika BP ARiMR W. z siedzibą w W.

Skarga na przewlekłe prowadzenie tego postępowania została wniesiona przez Skarżącego w dniu 19 maja 2015 r. Zaznaczyć jednak należy, że skarga w identycznym przedmiocie została przez Skarżącego wniesiona również w dniu 11 września 2015 r.

W ocenie sądu tożsamość zarówno podmiotowa jak i przedmiotowa ww. spraw nie budzi wątpliwości. Tożsamość podmiotowa dotyczy bowiem podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.

Podkreślenia wymaga, że zarówno skarga strony będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, jak i skarga, która została już rozpoznana w sprawie o sygn. akt V SAB/Wa 75/15 została złożona w związku z wniesieniem tego samego zażalenia z dnia 14 maja 2015 r. na niezałatwienie sprawy w terminie i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w tożsamym stanie faktycznym. W związku z powyższym uznać należało, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy brak jest możliwości merytorycznego rozstrzygania i uznania spełnienia warunku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Złożenie dwóch skarg na różnym etapie sprawy w związku ze złożeniem jednego zażalenia powoduje – w przypadku merytorycznego rozstrzygnięcia którejkolwiek z nich – powstanie sytuacji, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Wskazać należy, że skarga z dnia 19 maja 2015 r. została postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. odrzucona. Postanowienie to zostało następnie uchylone przez NSA postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II GZ 635/15. Po zwróceniu akt do WSA w Warszawie sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą V SAB/Wa 98/16. Z tej przyczyny w pierwszej kolejności została merytorycznie rozpoznana skarga wniesiona w drugiej kolejności. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r. sygn. akt V SAB/Wa 75/15 Sąd skargę tę oddalił.

Z przedstawionych względów – wobec zakończenia sprawy o sygn. akt V SAB/Wa 75/15 wyrokiem oddalającym skargę – ustała możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy w niniejszej sprawie. Wydanie takiego orzeczenia byłoby bowiem niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.