Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 138/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1 i 3, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia N S A - Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. i K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2007 r., którym oddalono skargę A. i K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie oddalił skargę A. i K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących, uprawnionemu do występowania w imieniu skarżących wyłącznie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 138/07 (pełnomocnictwo - k. 70), w dniu 20 listopada 2007 r. Jednocześnie pouczono, że od wydanego wyroku przysługuje skarga kasacyjna oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego pod rygorem jej odrzucenia

W dniu 20 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego na przesyłce) zostało wniesione pismo, w treści którego sporządzająca to pismo biegła rewident H. M., wskazała, że wnosi skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2007 r.

Z uwagi na powyższe, skarżący zostali zobowiązani do wykazania, w terminie 7 dni, czy biegła rewident H. M. należy do kręgu osób uprawionych do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, pod rygorem przyjęcia, iż nie należy ona do osób uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zobowiązanie zostało doręczone na adres skarżących do doręczeń (k. 30) w dniu 22 stycznia 2008 r., a zatem termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie upłynął w dniu 29 stycznia 2008 r.

W odpowiedzi na wezwanie, biegła rewident H. M., pismem z dnia 28 stycznia 2008 r., wskazała, iż jest ona biegłym rewidentem i w świetle przepisów

o doradztwie podatkowym jest ona uprawniona do wykonywania czynności doradztwa podatkowego, a zatem wniesiona skarga kasacyjna mogła zostać sporządzona przez biegłego rewidenta uznanego za doradcę podatkowego.

Na wstępie rozważań wskazać należy, iż pismo z dnia 28 stycznia 2008 r. nie zostało skutecznie wniesione w niniejszej sprawie, gdyż z jego treści wynika, iż zostało ono sporządzone i podpisane przez H. M., która nie ma uprawnień do działania jako pełnomocnik skarżących w niniejszej sprawie, a jest jedynie pełnomocnikiem skarżących do doręczeń. Jednakże treść tego pisma, nawet

w przypadku jego skutecznego wniesienia, nie miałaby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z dnia

20 września 2002r. ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego. Skarżący zostali o tym obowiązku pouczeni przy doręczaniu odpisu wyroku z dnia 10 października 2007 r.

Wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia wymogów przewidzianych w treści art. 175 § 1 i 3 ww. ustawy, gdyż została ona sporządzona przez biegłego rewidenta. Tymczasem wskazane powyżej przepisy wyraźnie wskazują na zamknięty krąg podmiotów mających uprawnienie do sporządzenia tego środka zaskarżenia, a żaden z nich nie daje uprawnień do dokonania tej czynności przez biegłego rewidenta. Sam fakt, że biegły rewident może dokonywać w pewnym zakresie czynności doradztwa podatkowego, nie powoduje, iż staje się on automatycznie doradcą podatkowym. Natomiast ustawa wiąże uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej z faktem wykonywania konkretnego zawodu (radca prawny, adwokat, doradca podatkowy), a nie z faktem wykonywania czynności, które wchodzą w zakres wykonywania tego zawodu. A zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to wyłącznie doradca podatkowy, a nie biegły rewident, który może wykonywać jedynie w pewnym zakresie czynności doradztwa podatkowego, ma uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego, skargę kasacyjną należało, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie została ona sporządzona przez osobę do tego uprawnioną.