Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 453/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 3, art. 35 ust. 4.
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2022 r. sprawy ze skargi M. C. i S. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 2351) w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 r., w związku z art. 26 i art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), zwanej w dalszej treści "K.p.a.", Starosta D. odmówił M. i S. C. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku letniskowego z ogrodem zimowym wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną obejmującą: zasilanie energetyczne - WLZ, zewnętrzną instalację kanalizacji sanitarnej, przydomową oczyszczalnię ścieków, zewnętrzną instalację wodociągową od istniejącej studni do projektowanego budynku na terenie działki nr ewid. [...] obręb ewid. [...], G. jednostka ewid. [...], położonej w C..

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że w dniu 4 sierpnia 2021 r. M. i S. C. wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę opisanej w sentencji inwestycji.

W związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej organ postanowieniem z dnia 29 września 2021 r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów obowiązek ich usunięcia w tym m.in. opracowania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej. Pismami z 14 października 2021 r. (wpływ do organu 21 października 2021 r.), 13 grudnia 2021 r., 16 grudnia 2021 r. oraz 17 grudnia 2021 r. inwestorzy złożyli dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty w sprawie.

W wyniku analizy zgromadzonej dokumentacji Starosta stwierdził, że nie usunięto następujących nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu z dnia 29 września 2021 roku:

1) nie zapewniono opracowania projektu budowlanego przez projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej - wskazane w pkt 5 postanowienia,

2) projekt budowalny opracowano niezgodnie z częścią B dział II ust. 2 pkt 1 decyzji Burmistrza C. Nr [...] o warunkach zabudowy z dnia 31 sierpnia 2020 roku, zgodnie z którą powierzchnie zabudowy projektowanej i istniejącej łącznie ustalono jako nie więcej niż 295 m2, a zgodnie z projektem budowanym (zestawieniem powierzchni opisu do projektu zagospodarowania działki) przedmiotowa powierzchnia wynosi 350,95 m2 - wskazano w pkt 6 lit. b) tiret 1 postanowienia,

3) wskazano miejsca postojowe niezgodnie z warunkami technicznymi - wskazane w pkt 6 lit. h) postanowienia.

Odnosząc się do pierwszej kwestii organ wskazał, że zgodnie z przedłożonym stwierdzeniem przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia 27 września 1977 r., znak [...] [...], wydanego przez Urząd Wojewódzki w K. technik budowlany W. T. upoważniony jest do sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków. Co oznacza, że W. T. nie posiada uprawnień budowlanych do sporządzenia projektu budowlanego budynku letniskowego (rekreacji indywidualnej) z ogrodem zimowym, z uwagi na to, że chociaż jest on uprawniony do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych, ale tylko i wyłącznie budynków inwentarskich i gospodarczych.

W zakresie niezgodności przedłożonego projektu budowlanego z decyzją ustalającą warunki zabudowy Starosta wyjaśnił, że suma powierzchni zabudowy obiektów istniejących i obiektów projektowanych po zmianie wprowadzonej wskutek zmiany szerokości elewacji budynku z 12,7 m na 12,0 m (nieprawidłowość wskazana w pkt 6 lit. b tiret 1 postanowienia z dnia 29 września 2021 roku) wynosi 346,25 m2, a zgodnie z częścią B dział II ust. 2 pkt 1 decyzji Burmistrza C. o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia 31 sierpnia 2020 roku powierzchnia zabudowy dla projektowanej i istniejącej zabudowy łącznie wynosić powinna nie więcej niż 295 m2, co oznacza, że projekt nadal jest opracowany niezgodnie z decyzją o warunkach zabudowy z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej powierzchni zabudowy o 51,25 m2.

Trzecią przyczyną odmowy zatwierdzenia projektu budowalnego i odmowy udzielenia pozwolenia na budowę jest wskazanie 6 miejsc postojowych, które zostały zaprojektowane przy granicy z działką nr [...], a zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity - Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.) stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż dla samochodów osobowych 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie. Rozwiązane to jest oczywiście niezgodne z powołanymi warunkami technicznymi, co w rezultacie uniemożliwia zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę.

Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń w przedłożonym projekcie budowlanym organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Nie zgadzając się z powołaną decyzją M. i S. C. złożyli od niej odwołanie jednocześnie podnosząc, że organ I instancji błędnie uwzględnił w powierzchni zabudowy powierzchnię altany i szopy oraz mylnie zinterpretował zakres uprawnień budowlanych posiadanych przez projektanta - W. T.. Nadto zapowiedzieli, że dokonają korekty projektu zagospodarowania nieruchomości w zakresie usytuowania stanowisk postojowych.

Decyzją z dnia 11 marca 2022 r. nr [...] wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), na skutek rozpatrzenia złożonego odwołania Wojewoda Zachodniopomorski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, że przed wydaniem pozwolenia na budowę właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien dokładnie sprawdzić m.in., czy projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz czy projekt budowlany jest zgodny z wydaną dla nieruchomości decyzją o warunkach zabudowy.

Jednocześnie wyjaśnił, że Burmistrz C., decyzją z 31 sierpnia 2020 r. nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku letniskowego z ogrodem zimowym na terenie działki nr [...] położonej w obrębie G., gmina C.. Zgodnie z jej treścią powierzchnia zabudowy działki powinna wynosić nie więcej niż 295 m2 dla projektowanej i istniejącej zabudowy łącznie.

Stosownie do projektu budowlanego powierzchnia zabudowy budynków istniejących na działce nr [...] wynosi łącznie 180,30 m2, tj. budynek mieszkalny - 162,80 m2 i budynek socjalny -17,50 m2. Dodatkowo na działce znajdują się dwie wiaty o powierzchni odpowiednio 48,70 m2 i 28,00 m2. Zamiarem inwestora jest zaś budowa budynku letniskowego o powierzchni zabudowy 53,65 m2 i ogrodu zimowego o powierzchni 35,50 m2.

Organ II instancji zwrócił uwagę na treść odwołania, w którym wskazano, że w projekcie budowlanym mylnie nazwano istniejące obiekty na działce jako dwie wiaty, które w praktyce stanowią altanę oraz szopę. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że powierzchnia zabudowy ograniczona zapisami decyzji o warunkach zabudowy do 295 m2 została zachowana. Wliczone do niej zostałyby bowiem powierzchnie budynku mieszkalnego o pow. 162,80 m2, budynku socjalnego o powierzchni 17,50 m2 oraz projektowanego budynku letniskowego wraz z ogrodem zimowym o pow. 89,15 m2 (53,65 m2 + 35,50 m2). Łączna powierzchnia zabudowy wyniosłaby 269,45 m2, a zatem poniżej wartości dopuszczalnej, tj. 295 m2.

Odnosząc się natomiast do kwestii uprawień budowlanych posiadanych przez W. T. Wojewoda uznał, że nie uprawniały go one do zaprojektowania powyższej inwestycji. W. T., jako technik budowlany, uzyskał pismem z dnia 27 września 1977 r. znak GT-V- [...] potwierdzenie przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie na podstawie § 5 i § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46). Stosownie do treści uzyskanych uprawnień został upoważniony do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, a ponadto:

1) do kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz oceniania i badania stanu technicznego w zakresie wszelkich budynków i innych budowli o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych, z wyłączeniem linii, węzłów i stacji kolejowych, dróg oraz lotniskowych dróg startowych i manipulacyjnych, mostów, budowli hydrotechnicznych i wodnomelioracyjnych,

2) do sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych:

a) budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów’ zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków,

b) budowli nie będących budynkami.

Wojewoda dostrzegł, że przepisy, na podstawie których projektant uzyskał powyższe uprawnienia zostały znowelizowane Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 69, poz. 299). Jak wskazano w treści odwołania powyższa nowelizacja zastąpiła dotychczasowe określenie "w budownictwie osób fizycznych" nowym "w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze 1000 m3", co zdaniem odwołujących dopuszcza możliwość wykonania projektu przez W. T..

Tymczasem analiza przepisów dotyczących posiadanych uprawnień dokonana przez organ odwoławczy nie potwierdziła powyższego wniosku. Zmiana dokonana na podstawie § 1 pkt 4 lit. c i e rozporządzenia z 18 lipca 1991 r. spowodowała, że art. 6 ust. 3 oznaczono nową numeracją - art. 6 ust. 2 oraz skreślono wyrazy "w budownictwie osób fizycznych" oraz "typowych i", a także usunięto pkt 2. Zatem znowelizowana treść przepisu oznaczonego jako art. 6 ust. 2 brzmi: Osoby posiadające przygotowanie zawodowe wymagane do pełnienia funkcji obejmujących kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy lub robót w specjalności konstrukcyjno- budowlanej są uprawnione również do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków.

Uwzględniając powyższe organ stwierdził, że przywoływane w odwołaniu stanowisko Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z 18 lutego 2021 r., na które powołuje się w piśmie z 25 października 2021 r. również Zachodniopomorska Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna nie znajduje uzasadnienia w powyższej sytuacji, bowiem wyjaśnienia te odnoszą się do osób, które uzyskały uprawnienia budowlane posiadając wykształcenie wyższe, do których odnosi się § 6 ust. 1 rozporządzenia. W tym bowiem artykule dokonano nowelizacji, na którą powołują się Skarżący.

Dokonana przez organ analiza akt sprawy wykazała, że pan W. T. posiada uprawnienia upoważniające go do projektowania w zakresie rozwiązań architektonicznych budynków inwentarskich i gospodarczych, do których nie zalicza się projektowany dom letniskowy z ogrodem zimowym. Zakres uprawnień budowlanych określił ustawodawca i niespełnienie przez inwestycję wymogów wynikających z posiadanych przez projektanta uprawień oznacza brak możliwości sporządzenia takiego projektu.

Fakt podpisania projektu architektonicznego przez osobę nie posiadającą stosownych uprawnień, zgodnych z wymogami prawnymi obowiązującymi w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowi okoliczność uzasadniającą odmowę udzielenia pozwolenia na budowę.

Mając powyższe na względzie organ odstąpił od postępowania wyjaśniającego dotyczącego kwestii przesunięcia przez inwestorów miejsc postojowych celem doprowadzenia projektu do zgodności z zapisami § 19 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm.), z uwagi na stwierdzony brak możliwości zaprojektowania przedmiotowego obiektu przez projektanta - W. T..

M. i S. C. złożyli skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

W uzasadnieniu skarżący powtórzyli argumentację podniesioną w odwołaniu, odnoszącą się do mylnego nazwania obiektów istniejących na przedmiotowej działce jako dwóch wiat, które faktycznie stanowią altanę oraz szopę. Mając powyższe na uwadze uznali, że powierzchnia zabudowy ograniczona zapisami decyzji o warunkach zabudowy do 295 m2 została zachowana i obejmowałaby budynek mieszkalny o pow. 162,80 m2 , budynek socjalny o pow. 17,50 m2 oraz projektowany budynek letniskowy wraz z ogrodem zimowym o pow. 89,15 m2. Wobec powyższego łączna powierzchnia zabudowy wyniosłaby 269,45 m2, czyli poniżej wartości dopuszczalnej, tj. 295 m2.

W dalszej części skarżący odwołując się do stanowiska wyrażonego w orzecznictwie sądów administracyjnych podnieśli, że na mocy rozporządzenia z dnia 18 lipca 1991r. zmieniono rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Pojęcie " w budownictwie osób fizycznych" zostało zastąpione pojęciem "w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m3". Zmiana ta dotyczyła zarówno osób z wyższym wykształceniem technicznym, o których mowa w § 6 ust. 1, jak i osób ze średnim wykształceniem technicznym, o których mowa w § 6 ust. 3 rozporządzenia w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Zdaniem skarżących, uwzględniając powyższe oraz stanowisko Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 18 lutego 2021 r. zmiany w przepisach mają zastosowanie przy interpretacji posiadanych przez W. T. uprawnień w zakresie zawartym w punkcie 2 "Stwierdzenia przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie" zgodnie z którymi termin " budownictwo osób fizycznych" zastąpiony został pojęciem "budownictwo jednorodzinne, zagrodowe oraz inne budynki o kubaturze do 1000m3" w zakresie obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych".

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Zachodniopomorski wniósł o jej oddalenie oraz utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2021 r. poz. 2095 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych powyżej kryteriów, kontrola legalności wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.

Przedmiotem kontroli Sądu jest ocena legalności decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 11 marca 2022 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą M. i S. C. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku letniskowego z ogrodem zimowym wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...] w obrębie [...] w gminie C..

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

z 2020 r., poz. 471, dalej: "ustawa nowelizująca"), ustawa ta wchodzi w życie, co do zasady, po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia (19 września 2020 r.). Zgodnie z art. 25 powołanej ustawy nowelizującej, do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (czyli Prawem budowlanym), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. W myśl art. 26 ustawy nowelizującej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy nowelizującej, do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych:

1) w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26,

2) dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę albo dokonano skutecznego zgłoszenia

– przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6 oraz art. 8-24 stosuje się

w brzmieniu dotychczasowym.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skoro skarżący do wniosku, inicjującego postępowanie w przedmiotowej sprawie, dołączyli projekt budowalny sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych, zatem materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy Prawo budowlane

w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 r.

Podkreślić należy, że dopiero dopełnienie przez inwestora warunków przewidzianych w art. 35 ustawy obliguje organy do udzielenia pozwolenia na budowę, o czym wprost stanowi art. 35 ust. 4 tej ustawy stosownie do którego - w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno – budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organy miały obowiązek przede wszystkim sprawdzić:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, takiej weryfikacji dokonano, a w jej wyniku stwierdzono, że projektant nie posiada uprawnień do zaprojektowania obiektu objętego przedmiotowym wnioskiem.

Stosownie do art. 35 ust. 3 ustawy w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno – budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

W rozpoznawanej sprawie organ I instancji, powołując się na przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane wydał w dniu 29 września 2021 r. postanowienie zobowiązujące stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 75 dni od daty otrzymania postanowienia, nieprawidłowości złożonego projektu budowlanego poprzez m.in. zapewnienie opracowania projektu budowlanego przez projektanta posiadającego uprawnienia budowalne w specjalności architektonicznej, bowiem dołączony do wniosku projekt budowalny opracowany został przez projektanta w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, który w zakresie rozwiązań architektonicznych upoważniony jest jedynie do sporządzania projektów w budownictwie osób fizycznych budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków. Następnie, wobec niewykonania m.in. tego zobowiązania, Starosta wydał decyzję z dnia 22 grudnia 2021 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę opisanego wyżej budynku letniskowego z ogrodem zimowym. Zdaniem Sądu wskazane działania organu, zaakceptowane przez organ odwoławczy zaskarżoną decyzją, odpowiadały prawu.

W tym miejscu odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, że organ odwoławczy przyznał rację skarżącym i uznał, że powierzchnia zabudowy ograniczona zapisami decyzji o warunkach zabudowy została zachowana. Natomiast istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii, czy przedłożony projekt budowlany został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane specjalności architektonicznej w ramach projektowanego zakresu inwestycji.

Jak wynika z akt sprawy autorem projektu budowlanego jest technik budowlany W. T., który posiada przygotowanie zawodowe upoważniające do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno – budowlanej nadane decyzją o stwierdzeniu przygotowania zawodowego z dnia 27 września 1977 r. znak [...] Przygotowanie to upoważnia również do:

1) kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz oceniania i badania stanu technicznego w zakresie wszelkich budynków i innych budowli o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych, z wyłączeniem linii, węzłów i stacji kolejowych, dróg oraz lotniskowych dróg startowych i manipulacyjnych, mostów, budowli hydrotechnicznych i wodnomelioracyjnych,

2) sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych :

a) budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków,

b) budowli nie będących budynkami.

Podany zakres uprawnień budowlanych wynikał z treści obowiązującego na dzień nadania uprawnień § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz.46). Zgodnie z powołanym przepisem osoby posiadające przygotowanie zawodowe wymagane do pełnienia funkcji obejmujących kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy lub robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej są uprawnione w budownictwie osób fizycznych również do:

1) sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków,

2) sporządzania projektów budowli nie będących budynkami.

Ponadto wskazane rozporządzenie z 1975r. określało, że osoby z wyższym wykształceniem technicznym, posiadające przygotowanie zawodowe wymagane do pełnienia funkcji obejmujących kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy i robót, są uprawnione również do sporządzania projektów w budownictwie osób fizycznych w zakresie objętym specjalnością techniczno-budowlaną, w której mogą kierować budową lub robotami (§ 6 ust. 1), zaś osoby ze średnim wykształceniem technicznym, posiadające przygotowanie zawodowe wymagane do pełnienia funkcji obejmujących kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy i robót w zakresie instalacji sanitarnych i elektrycznych, są uprawnione w budownictwie osób fizycznych również do sporządzania odpowiednio projektów instalacji sanitarnych lub elektrycznych (§ 6 ust. 4). Osoby z wykształceniem technicznym o kierunku architektonicznym, posiadające odpowiednią praktykę zawodową, są uprawnione do kierowania, nadzorowania i kontrolowania technicznego budowy i robót oraz do badania stanu technicznego budynków, a także budowli w budownictwie osób fizycznych i budowli służących do celów rozrywki, wypoczynku i sportu – z wyłączeniem konstrukcji, o których mowa w § 4 ust. 1 (§ 6 ust. 2).

Rozporządzenie z 1975 r. zostało zmienione na mocy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 69, poz. 299), które weszło w życie z dniem 22 sierpnia 1991 r. Zgodnie z § 1 pkt 4 ww. aktu zmieniającego w § 6 rozporządzenia z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie:

a) w ust. 1 wyrazy "w budownictwie osób fizycznych" zastępuje się wyrazami "w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3" ,

b) ust. 2 skreśla się,

c) w ust. 3 wyrazy "w budownictwie osób fizycznych", "typowych i" oraz pkt 2 i oznaczenie pkt 1 skreśla się,

d) w ust. 4 wyrazy "w budownictwie osób fizycznych" zastępuje się wyrazami "w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3" ,

e) dotychczasowe ust. 3 i 4 otrzymują oznaczenie ust. 2 i 3.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej decyzji, że zmiana dokonana na podstawie § 1 pkt 4 lit. c i e rozporządzenia z dnia 18 lipca 1991 r. spowodowała, że art. 6 ust. 3 oznaczono nową numeracją – art. 6 ust. 2 oraz skreślono wyrazy: "w budownictwie osób fizycznych", "typowych i", jak również usunięto pkt 2 oraz oznaczenie pkt 1. W rezultacie, po nowelizacji, przepis art. 6 ust. 2 stanowi, że osoby posiadające przygotowanie zawodowe wymagane do pełnienia funkcji obejmujących kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy lub robót w specjalności konstrukcyjno- budowlanej są uprawnione również do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanych z realizacją tych budynków.

Z powyższego wypływa wniosek, że przedłożony projekt został podpisany przez W. T., który posiada upoważnienie do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych dotyczących budynków inwentarskich i gospodarczych, co oznacza, że nie był uprawniony do projektowania przedmiotowego budynku letniskowego z ogrodem zimowym.

Odnosząc się do stanowiska skarżących wyjaśnienia wymaga, że na mocy rozporządzenia zmieniającego z dnia 18 lipca 1991 r. wyrazy: "w budownictwie osób fizycznych" zastąpiono wyrazami: "w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3" jedynie w dwóch przypadkach określonych w rozporządzeniu z 1975 roku: przewidzianym w § 6 ust. 1 (dotyczącym osób z wyższym wykształceniem) i ust. 4 (dotyczącym osób ze średnim wykształceniem technicznym, w zakresie projektów instalacji sanitarnych lub elektrycznych). Jak zostało to wyjaśnione wyżej uprawnienia projektanta w przedmiotowej sprawie regulował § 6 ust. 3 rozporządzenia z 1975 roku, który został znowelizowany odmiennie od przepisów wskazanych w ust. 1 i ust. 4 nie poprzez zastąpienie wyrazów "w budownictwie osób fizycznych" na "w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3", lecz w taki sposób, że skreślono wyrazy "w budownictwie osób fizycznych" bez zastępowania ich innymi. Powyższe oznacza brak podstaw prawnych do uwzględnienia stanowiska skarżących, a w rezultacie przyznania, że uprawnienia W. T. były szersze niż wynika to z powołanych przepisów, i odnosiły się również do zaprojektowania przedmiotowego budynku letniskowego z ogrodem zimowym, w sytuacji gdy jest on uprawniony do sporządzania projektów budynków ale tylko inwentarskich i gospodarczych.

Podsumowując Sąd uznał, że zebrany materiał dowodowy nie dawał podstaw do stwierdzenia, że organy uchybiły swym powinnościom w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, wynikającym z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę znajdowała uzasadnienie w przywołanym powyżej art. 35 ust. 3 ustawy, bowiem skarżący, nie wykonali nałożonego postanowieniem z dnia 29 września 2021 r. obowiązku i nie przedłożyli projektu budowlanego sporządzonego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.