Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 814/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 25 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. R.T.


UZASADNIENIE

A. M. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 18 września 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W piśmie procesowym z 14 października 2019 r. strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, wskazując, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Postanowieniem z 29 stycznia 2020 r. starszy referendarz sądowy odmówił A. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie – w wyniku złożonego sprzeciwu – rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (postanowienie z 4 marca 2020 r.).

Zarządzeniem z 11 marca 2020 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego, zgodnie z prawomocnym zarządzeniem z 18 września 2019 r.

Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 marca 2020 r.

Następnie, w dniu 1 kwietnia 2020 r., do sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 9 kwietnia 2020 r. starszy referendarz sądowy odmówił A. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie – w wyniku złożonego sprzeciwu – rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (postanowienie z 5 czerwca 2020 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W rozpoznawanej sprawie ponowne wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 18 września 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 marca 2020 r. (ZPO – k. 20 akt sądowych).

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie doręczenie wezwania do usunięcia braków skargi nastąpiło w okresie stanu zagrożenia epidemicznego wprowadzonego w dniu 14 marca 2020 r. rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii - Dz.U. z 2020 r. poz. 491). Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej: ustawa) w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875 – dalej: ustawa zmieniająca). Zgodnie z art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa zmieniająca weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. Zgodnie zatem z art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej termin do uzupełnienia braków skargi rozpoczął bieg od 24 maja 2020 r. Ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braków skargi, uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a., był zatem dzień 1 czerwca 2020 r. W niniejszej sprawie termin, w którym strona zobowiązana była uzupełnić braki skargi, upłynął jednak bezskutecznie.

Podkreślenia wymaga, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wynikającego z zarządzenia przewodniczącego, wydanego po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy lub po jego pozostawieniu bez rozpoznania, sąd odrzuca skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., nawet jeżeli strona w tym terminie złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r. II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r. II OSK 1380/11 oraz z dnia 19 listopada 2015 r. II GSK 2750/15, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2016 r., III SA/Łd 1298/15, postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2020 r., II OZ 105/20; dostępne na CBOiS).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca w terminie zakreślonym przez Sąd nie uiściła wpisu sądowego od skargi, dlatego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

R.T.