Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 175/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 215
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi G. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku G. W. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną obecnie w W. w rej. ul. [...] stanowiącą działkę nr [...] o pow. [...] m2 wydzieloną z osady "[...]" [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego G. W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi G. W. jest bezczynność Prezydenta W. (dalej "Prezydenta") w sprawie o ustalenie w drodze decyzji administracyjnej, na podstawie art.215 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz.651 z późn. zm.) odszkodowania za nieruchomość [...].

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w dniu 6 czerwca 2013 r. zwrócił się do Prezydenta z wnioskiem o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., oznaczoną nr [...] o powierzchni [...] m. kw., wydzieloną z osady "", zapisaną w tabeli likwidacyjnej nr [...] we wsi G., która na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność Skarbu Państwa. Z kolei w dniu 7 października 2013 r. skarżący wniósł do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta polegającą na niewydaniu przez organ w ustawowym terminie decyzji w niniejszej sprawie.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. (nr [...]), uznał zażalenie G. W. za uzasadnione oraz wyznaczył Prezydentowi dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 28 lutego 2014 r.

Organ I instancji w terminie wskazanym przez Wojewodę nie zakończył postępowania (nie wydał decyzji).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o: zobowiązanie Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawie podlegającej załatwieniu aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, powinien zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania przez organ administracji oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności.

Skarga G. W. jest uzasadniona.

Stan faktyczny sprawy jest między stronami niesporny. Skarżący zwrócił się do Prezydenta z wnioskiem o przyznanie odszkodowania za przejętą przez Państwo nieruchomość. Na skutek zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, wniesionego przez skarżącego do Wojewody w przepisanym trybie, organ ten, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., zobowiązał Prezydenta do załatwienia sprawy w terminie do dnia 28 lutego 2014 r. Ponieważ organ I instancji w terminie wskazanym przez Wojewodę nie zakończył postępowania (nie wydał decyzji), skarżący wniósł do Sądu skargę na bezczynność organu.

Zdaniem Sądu, Prezydent W. pozostaje w bezczynności nie rozpoznając wniosku skarżącego z dnia 6 czerwca 2013 r. Złożenie przez skarżącego wniosku spowodowało wszczęcie postępowania administracyjnego, które powinno być zakończone stosownym rozstrzygnięciem. Tymczasem organ, mimo upływu terminów określonych w przepisie art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., oraz pomimo upływu dodatkowego, wyznaczonego przez organ nadrzędny, terminu załatwienia sprawy, nie zakończył postępowania w tej sprawie.

Trzeba przypomnieć, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy organ ten mimo istniejącego obowiązku nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy administracyjnej. Nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, jak również nie ma znaczenia, czy organ podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji. Ta ostatnia okoliczność jest natomiast istotna dla oceny, czy bezczynność organu miała charakter rażący czy też nie.

Sąd, oceniając stopień naruszenia prawa w świetle art. 149 § 1 p.p.s.a. uznał, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Od dnia wpłynięcia do organu wniosku o ustalenie odszkodowania (11 czerwca 2013 r.) upłynęły wprawdzie terminy określone w art. 35 § 3 k.p.a. (jeden i dwa miesiące), jednak organ nie ignorował całkowicie obowiązków określonych w przepisach prawa i podejmował działania, zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie. Pismem z dnia 10 lipca 2013r. zwrócił się do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w [...] W. o przesłanie mapy ewidencyjnej z zaznaczonymi granicami przejętej nieruchomości, a w dniu 15 kwietnia 2014 r., w związku z brakiem tej mapy, zlecił uprawnionemu geodecie jej wykonanie. W toku postępowania organ wezwał skarżącego do złożenia czytelnego tytułu wykonawczego Sądu Grodzkiego w W. z dnia [...] kwietnia 1933r. regulującego dział spadku po J. W., prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] listopada 1980 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po O. W. i poinformował G. W. o przewidywanym terminie zakończenia postępowania.

Te działania organu nie były pozorne, zaś zwłoka w załatwieniu sprawy nie była efektem intencjonalnego i nacechowanego "złą wolą" lekceważenia przez organ ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Ponadto nie bez znaczenia pozostaje fakt, że postępowania o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] są, co do zasady, postępowaniami szczególnie skomplikowanymi, wymagającymi niejednokrotnie, jak w niniejszej sprawie, pozyskiwania materiałów archiwalnych.

Reasumując, Sąd stwierdza, że Prezydent W. nie rozpoznał sprawy w ustawowym terminie. Zakończenie postępowania z wniosku G. W. powinno nastąpić najpóźniej do dnia 11 sierpnia 2013 r. (wniosek o wszczęcie postępowania wpłynął do organu w dniu 11 czerwca 2013 r.). W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącego w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a.