Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1535/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący – K. K., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia 22 sierpnia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze wniósł dodatkowo o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że egzekucja kwoty 36 000 zł spowoduje, że nie będzie miał środków na utrzymanie własnej i najbliższej rodziny. Co więcej, utraci płynność finansową, popadnie w długi, a jego firma upadnie i nawet uchylenie w przyszłości zaskarżonej decyzji "nie naprawi już sytuacji skarżącego i jego dzieci, które do tego czasu pozostawać będą w niedostatku".

Skarżący nie dołączył żadnych dokumentów na poparcie swojego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie z powodu braku uprawdopodobnienia wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zaskarżoną decyzję.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z ww. przepisem, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części skarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Powyższy przepis wymienia przyczyny z jakich sąd administracyjny może udzielić tzw. tymczasowej ochrony skarżącemu tzn. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi. Jednakże, ów przepis nakłada na wnioskodawcę obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie przesłanek, o których mowa w ww. art. 61 §1 p.p.s.,a, przy czym uprawdopodobnienie to nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach (oświadczeniach) strony skarżącej. Wnioskujący wskazać winien zatem konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek jego wykonania grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa jego wykonania. Wnioskodawca musi wskazać na istnienie realnego niebezpieczeństwa, że wykonanie zaskarżonego aktu, przed zbadaniem jego prawidłowości przez Sąd, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu.

Wprawdzie przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd może z urzędu wziąć pod uwagę okoliczności wynikające z akt sprawy administracyjnej, niemniej jednak uprawdopodobnienie okoliczności faktycznych będących podstawą wniosku ciąży na skarżącym (wnioskodawcy). Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie, strona skarżąca jest wręcz zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09; z 3 października 2011 r., l FSK 1427/11, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie skarżący w ogóle nie wykazał ani nawet nie uprawdopodobnił istnienia ww. okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, w tym okoliczności, na które powołał się we wniosku. Brak jest chociażby wyliczeń ilu pracowników skarżący zatrudnia, jakie osiąga obroty (zyski) i jak wygląda przepływ pieniędzy (rachunek przepływów), aby Sąd mógł zweryfikować twierdzenia skarżącego o wpływie ewentualnej egzekucji na upadłość firmy. Nie ma też jakichkolwiek informacji z ilu członków rodziny składa się gospodarstwo domowe skarżącego, jakie są łączne dochody itp. Trudno jest bowiem na podstawie samych tylko twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niezobrazowanych żadnym dodatkowym materiałem źródłowym, ustalić wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącego.

Na marginesie sprawy Sąd zauważa, że z akt administracyjnych wynika, że działalność skarżącego polegała wyłącznie na urządzaniu gier na automatach. Pomijając fakt, czy była to działalność legalna czy też zabroniona prawem – brak jest w aktach innych informacji, które opisywałaby sytuację majątkową skarżącego i pozwoliły Sądowi na dokonanie oceny wpływu egzekucji na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji Sąd nie miał możliwości sprawdzenia czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.

Wprawdzie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu służy zabezpieczeniu strony przed takimi skutkami, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z 28 lipca 2008 r., l FSK 450/09), jednakże subiektywne przeświadczenie wnioskodawcy jakoby zaskarżone rozstrzygnięcie organu było merytorycznie niesłuszne i naruszało prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 9 września 2004 r., FZ 358/04).

Zatem mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.