Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1522/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.103, art.102, 256, art.89, art.117
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
article: art.145, art.200 art.205
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej G. M. kwotę 2 217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2018 r. D. P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą I. z siedzibą w [...] złożył wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...], udzielonego na rzecz G. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe G. z siedzibą w [...].

Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie sporny wzór przemysłowy nie spełniał w dacie jego zgłoszenia cech nowości oraz indywidualnego charakteru. Ponadto podniósł że zgłoszenie spornego wzoru zostało dokonane w warunkach złej wiary. Ponadto wskazał, że wzór przemysłowy Rp. [...] narusza jego autorskie prawa majątkowe, a więc przesłankę stypizowaną w art. 117 ust. 2 p.w.p.

W odpowiedzi na powyższe uprawniona podniosła, że przedmiotowe postępowanie winno być umorzone z uwagi na brak wykazania przez wnioskodawcę istnienia po jego stronie interesu prawnego w żądaniu unieważnienia spornego prawa. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, że nigdy nie zabraniała i nie zabrania, oraz nie będzie zabraniać w przyszłości wnioskodawcy produkcji wyrobów wg. zgłoszenia, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie. W jej ocenie zatem spór pomiędzy stronami nie istnieje, a ona nie wie dlaczego wnioskodawca wystąpił z przedmiotowym żądaniem.

Na rozprawie w dniu 7 lutego 2019 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Organ oddalił zaś wnioski dowodowe

o przesłuchanie świadków zawnioskowanych przez obie strony postępowania.

Decyzją z dnia [...] lutego 2019r. nr [...] Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu wniosku D. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą I. z siedzibą w [...] o unieważnienie prawa

z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...], udzielonego na rzecz G. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe G. z siedzibą w [...], na podstawie art. 103 w zw. z art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2017 r. poz. 776) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...] oraz przyznał D. P. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą I.

z siedzibą w [...] od G. M. kwotę 2.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w świetle art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

z 2017 r. poz. 776) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeśli wykaże, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa.

Zdaniem Kolegium Orzekającego wnioskodawca wykazał interes prawny

w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...] udzielonego na rzecz G. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe G. z siedzibą w [...], gdyż prowadzi działalność gospodarczą w tej samej branży. Sporne prawo ogranicza zatem jego prawo do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej. W takich okolicznościach faktycznych przepisami materialno-prawnymi uzasadniającymi istnienie interesu prawnego wnioskodawcy są art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, w świetle których każdy ma prawo do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej,

a interes wnioskodawczyni cechują wszystkie istotne jego atrybuty.

Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku organ wskazał, że zgodnie

z treścią art. 102 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej, wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

Jak wynika z treści tego przepisu, przedmiotem rejestracji wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów. W świetle ww., aby postać wytworu można było uznać za wzór przemysłowy podlegający ochronie muszą wystąpić kumulatywnie dwie przesłanki: cecha nowości (art. 103 ust. 1 p.w.p.) cecha indywidualnego charakteru (art. 104 p.w.p.) Wszystkie powyższe przepisy stanowiły podstawy przedmiotowego wniosku o unieważnienie spornego prawa, a zgodnie z art. 255 ust 4 p.w.p.

Zdaniem Kolegium Orzekającego sporny wzór przemysłowy nie spełnia cechy nowości (art. 103 p.w.p.). W świetle art. 103 ust. 1 wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca w charakterze przeciwstawień powołał szereg materiałów dowodowych. Przy czym w ocenie Kolegium Orzekającego w niniejszej sprawie na szczególną uwagę zasługują dwa

z nich tj. wydruki z tzw. maszyn czasu. Pierwszym istotnym dowodem jest wydruk ze strony oficjalnego archiwum portalu [...], przedstawiający aukcję "[...]" zakończoną w dniu [...].10.2017 r. a więc kilkanaście dni przed datą zgłoszenia spornego wzoru. Na szczególną uwagę

w kontekście tego dowodu zasługuje oświadczenie złożone na rozprawie w dniu

7 lutego 2019 r. przez uprawnionego. Oświadczył on bowiem, że produkuje wytwory wg. spornego wzoru, od samego początku, jedynie w formie plastikowej (wtryskarką). Tym samym pośrednio przyznał, że znicz nagrobny wykonany z żywicy (nie plastiku) z ozdobnym drzewkiem bonsai, wystawiony na aukcji [...] (zakończonej w dniu [...].10.2017 r.), nie był ujawniony przez niego. Okoliczność ta ma znaczenie

w zakresie braku uznania tzw. ulgi w nowości. Bowiem ujawnienie wykazane wg. omawianego dokumentu nastąpiło przez osobę trzecią, a nie uprawnionego. Postać tego ujawnienia może zatem stanowić skuteczne przeciwstawienie temporalne

w zakresie analizowanej sprawy.

Kolejnym wydrukiem z maszyny czasu (tym razem z [...]) jest strona internetowa [...] z dnia 1 lipca 2017 r. prezentująca znicz

z drzewkiem, także wykonany z żywicy. Również ten wydruk z maszyn czasu (webarchive) w ocenie Kolegium jest wiarygodny temporalnie, nie tylko dlatego że strony postępowania nie mają możliwości ingerowania w treść maszyny czasu, ale także iż wykazuje on ujawnienie przez osobę trzecią. Uprawniony nie produkował wszak zniczy z żywicy.

Tym samym w ocenie organu oba dokumenty (wydruki z maszyn czasu) mogą stanowić skuteczne przeciwstawienia temporalnie.

Kolegium Orzekające, będąc związane zarzutami wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego tj. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...], dokonało w pierwszej kolejności oceny cechy nowości spornego wzoru przemysłowego stypizowanej w art. 103 p.w.p., poprzez szczegółowe porównanie figur spornego wzoru z przeciwstawionymi zniczami nagrobnymi. W ocenie Kolegium Orzekającego nie budzi wątpliwości, iż sporny wzór pt. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...] jest identyczny z ozdobami znajdującymi się na przeciwstawionych zniczach nagrobnym.

Organ wskazał, że zarówno sporny wzór jak i przeciwstawione mają identyczną ozdobę w postaci drzewka przeznaczona do zdobienia zwłaszcza zniczy nagrobnych. Wzór przemysłowy sporny jak I ozdoby przeciwstawionych mu zniczy nagrobnych przedstawiają w zasadzie identyczne drzewko o łukowato w kształcie litery S wygiętym pniu. Od dołu pnia są wysunięte na bok jego korzenie. Nieregularną koronę drzewka tworzą łukowate gałęzie z liśćmi, pomiędzy którymi są utworzone wolne przestrzenie. Z pnia są wysunięte do dołu w górę dwa ucięte konary.

Organ podkreślił, że jedyną różnicą pomiędzy porównywanymi drzewkami jest niedoskonałość odlewnicza znajdująca się pomiędzy konarami drzewka będącego przedmiotem spornego wzoru. Nie jest to jednak cecha istotna, której mowa w art. 103 ust. 1 p.w.p. gdyż jest w zasadzie niedostrzegalna. Ponadto jako cecha spowodowana techniką odlewniczą, nie jest postrzegana jako istotny szczegół,

a jedynie jako lekka "wada" technologiczna.

Reasumując, po dokonaniu szczegółowej analizy podobieństw i różnic ocenianych wzorów z zastosowaniem szerokiej metodyki obejmującej wszystkie cechy przedstawionych wzorów, Kolegium Orzekające uznało, że sporny wzór, nie różni się od ujawnionego wcześniej wzoru przemysłowego w sposób pozwalający uznać, iż postać spornego wzoru przemysłowego, jest inna wg. dyspozycji art. 103 p.w.p.

W związku z tym, że brak nowości jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru, Kolegium Orzekające odstąpiło od rozpatrywania zasadności pozostałych zarzutów (art. 104 p.w.p.) w świetle przedłożonego przez wnioskodawcę materiału oraz analizy porównawczej względem pozostałych, podniesionych przez stronę przeciwstawień.

Organ nie dopuścił dowodów w postaci przesłuchania świadków w osobach L. K., T. T. oraz J. P., na okoliczności: braku nowości rozwiązania w dacie zgłoszenia, posiadania praw składającego wniosek, autorstwa, jak i daty zdjęć prezentowanych do wniosku oraz na wszelkie inne okoliczności wynikające z uzasadnienia. Ponadto organ oddalił wniosek wnioskodawcy o przesłuchanie stron sporu na twierdzenia i argumenty wskazane na str. 7 pisma wnioskodawcy z dnia 11 września 2018 r.

Także ustalanie komu przysługują autorskie prawa majątkowe lub osobiste, zdaniem organu, nie należy do zadań świadków, mogą oni co najwyżej zeznawać na okoliczności faktycznych zdarzeń, nie zaś na okoliczność stwierdzania posiadania lub nieposiadania jakichkolwiek praw autorskich. Ponadto okoliczność wykazywania komu przysługują autorskie prawa osobiste czy majątkowe okazała się irrelewantna w przedmiotowej sprawie - o czym będzie poniżej.

Zdaniem Kolegium należało także oddalić wniosek o przesłuchanie powyższych świadków na okoliczność daty zdjęć prezentowanych do wniosku. Okoliczność ta została bowiem wykazana wydrukami ze stron (tzw. maszyny czasu) w zakresie wystarczającej Ilości dowodów. Dopuszczanie świadków na okoliczności już wykazane, byłoby zatem przeciwieństwem posługiwania się najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

Organ oddalił także wnioski dowodowe uprawnionego o przesłuchanie G. B. oraz P. M. na okoliczność autorstwa projektu drzewka będącego przedmiotem ochrony. W ocenie Kolegium Orzekającego przesłuchiwanie ww. świadków uprawnionego na wskazane okoliczności było niezasadne bowiem okoliczności te odnoszą się do zarzutu z art. 117 ust. 2 p.w.p. tj. naruszenia praw osobistych lub majątkowych osób trzecich. W przedmiotowej sprawie organ uznał jednak za niezasadne rozpoznawanie tego zarzutu, gdyż wnioskodawca ponad wszelką wątpliwość wykazał wcześniejsze ujawnienie znicza nagrobnego, którego ozdobę stanowiło identyczne drzewko do spornego wzoru. Tym samym okoliczność komu przysługują autorskie prawa czy to osobiste czy majątkowe do takiego drzewka jest nieistotna, gdyż ujawnienie na aukcjach internetowych etc. wzoru przed jego zgłoszeniem niweluje nowość tego zgłoszenia. Tym samym spór o autorstwo projektu jawi się jako irrelewantny dla postępowania. W związku z powyższym, oraz zgodnie z treścią art. 12 k.p.a. organ administracji publicznej posłużył się najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

Z podobnych powodów Kolegium Orzekające oddaliło wniosek

o przesłuchanie stron, na okoliczności wskazane w piśmie procesowym wnioskodawcy z dnia 11 września 2018 r. Ustalania komu przysługują prawa majątkowe do wzoru drzewka stanowiącego ozdobę znicza jest nieistotna, gdyż zarzut z art. 117 ust. 2 p.w.p. nie jest przez organ rozpoznawana w sytuacji wykazania, że prawo z rejestracji spornego wzoru należy unieważnić, że względu na jego wcześniejsze ujawnienie - co wypełnia przesłankę zarzutu z art. 103 p.w.p. Tym samym nie było konieczności przesłuchiwania stron na twierdzenia i argumenty wskazane przez wnioskodawcę. Na zakończenie organ orzekł o kosztach postępowania.

Pismem z dnia [...] czerwca 2019r. G. M. wniosła na powyższą decyzję skargę do WSA w Warszawie, zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy

tj. art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, a także na jego dowolnej ocenie wyrażającej się zwłaszcza na zaniechaniu przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości tj. nie przesłuchania w charakterze świadka G. B., twórcy projektu drzewka, który następnie uzyskał prawa ochronne jako wzór przemysłowy Rp. [...], na okoliczności związane okresem czasu kiedy powstał projekt, jego nowości oraz indywidualnego charakteru;

2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy

tj. art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a., poprzez oddalenie wniosku dowodowego uprawnionego o przesłuchanie w charakterze świadka G. B. twórcy projektu drzewka, który następnie uzyskał prawa ochronne jako wzór przemysłowy Rp. [...], na okoliczności związane okresem czasu kiedy powstał projekt, jego nowości oraz indywidualnego charakteru;

3. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy

tj. art. 8 i 107 § 3 kp.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie dlaczego organ nie przeprowadził szeregu czynności mających na celu kompleksowe wyjaśnienie sprawy tj. nie przesłuchania w charakterze świadka G. B., twórcy projektu drzewka, który następnie uzyskał prawa ochronne jako wzór przemysłowy Rp. [...], na okoliczności związane okresem czasu kiedy powstał projekt, jego nowości oraz indywidualnego charakteru;

4. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p. poprzez jego niezastosowanie, następstwem czego było pominięcie okoliczności związanych z możliwością zgłoszenia wzoru przemysłowego w ciągu 12 miesięcy przed datą według której oznacza się pierwszeństwo;

5. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 103, art. 104 oraz art. 117 ust. 2 p.w.p. poprzez błędną ich wykładnię w okolicznościach sprawy, wyrażającą się w przyjęciu, iż wnioskodawca udowodnił brak cech nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego Rp. [...].

W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wniosła

o uwzględnienie skargi i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez oddalenie wniosku

o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp. [...], ewentualnie

o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty wskazując, że Urząd Patentowy wydając zaskarżoną decyzję oparł się o dwa wydruki z tzw. maszyn czasu. Oba te wydruki, zdaniem strony skarżącej, nie stanowią wiarygodnego źródła dowodowego. Nie przedstawiają one przede wszystkim identycznych drzewek jak to stanowiące wzór przemysłowy Rp. [...], ponadto zostały wykonane zupełnie inną techniką oraz z innego materiału. Jak wynika z tych wydruków, zostały one wykonane z żywicy, natomiast produkt uprawnionego w formie plastikowej (wtryskarką). Urząd całkowicie pominął okoliczności związane z cechami materiału z którego jest zrobiony wzór przemysłowy Rp. [...], a przeciwstawione mu drzewka opisane na wydrukach. W zaskarżonej decyzji całkowicie zostały pominięte okoliczności związane z tym, że wzór przemysłowy przedstawia drzewko bonsai, którego cechy oraz charakterystyka jest już od lat znana. Stąd też Urząd powinien dokonać wnikliwej analizy cech indywidualnego charakteru wzoru, który jest mierzony ogólnym wrażeniem jakie wzór wywołuje na tzw. zorientowanym użytkowniku.

Ponadto skarżąca wskazała, że Urząd w swojej decyzji całkowicie pominął okoliczności wynikające z art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p., który stanowi, że przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy:

2) został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego.

Mając na uwadze powołany przepis oraz fakturę nr [...] z dnia [...] września 2016 r. wystawioną przez G. B. za opracowanie między innymi wzoru przedmiotowego spornego drzewka, skarżąca wskazała na pierwszeństwo uprawnionego do uzyskania prawa z rejestracji. Urząd całkowicie pominął wniosek dowodowy o przesłuchanie twórcy wzoru w charakterze świadka na okoliczności towarzyszące powstaniu tego wzoru oraz czy był to nowy projekt o indywidualnym charakterze, posiadający cechy nowości czy też nie. Skarżąca wskazała ponadto, że Urząd Patentowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przypisuje uprawnionemu okoliczności oraz twierdzenia, których nigdy nie złożyła, ani też nie wypowiedziała.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019.2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U.2019.2325, dalej jako "p.p.s.a").

Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powołane kryteria sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego RP mocą której unieważniono prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...], udzielonego na rzecz G. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe G. z siedzibą w [...], na podstawie art. 103 w zw. z art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2017 r. poz. 776). Podstawą unieważnienia było stwierdzenie przez organ brak nowości spornego wzoru.

W ocenie sądu wydana w sprawie decyzja jest przedwczesna, albowiem organ nie ustalił wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Zdaniem sądu na uwzględnienie zasługują zarzuty skargi, że organ dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie

i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 kpa.

W pierwszej kolejności sąd podziela stanowisko organu, że wnioskodawca wykazał interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Ozdoba znicza nagrobnego" Rp. [...] udzielonego na rzecz G. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe G. z siedzibą w [...], gdyż prowadzi działalność gospodarczą w tej samej branży. Sporne prawo ogranicza zatem jego prawo do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej. W takich okolicznościach faktycznych przepisami materialno-prawnymi uzasadniającymi istnienie interesu prawnego wnioskodawcy są art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, w świetle których każdy ma prawo do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej,

a interes wnioskodawczyni cechują wszystkie istotne jego atrybuty.

Za zasadny uznać należało jednak zarzut skargi, że Urząd Patentowy RP rozpoznając przedmiotową sprawę całkowicie pominął okoliczności wynikające

z art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p.

Zgodnie z treścią art. 103 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa

z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.

Jednakże art. 103 ust.3 pkt 2 p.w.p. nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego.

Zarówno uprawniony jak i strona skarżąca w toku postępowania administracyjnego starały się wykazać, że sporny wzór został opracowany przez wskazanych przez nich twórców na ich zlecenie. Strona skarżąca wnosiła

o przesłuchanie G. B. autora przedmiotowego wzoru oraz powoływała się na dowód w postaci faktury nr [...] z dnia [...] września 2016 r. wystawionej przez G. B. za opracowanie między innymi wzoru przedmiotowego spornego drzewka. Strona skarżąca podnosiła w toku postępowania, że wbrew ustaleniom organu sporny wzór został ujawniony przez twórcę w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa

z rejestracji, co w świetle art. 103 ust.3 pkt 2 p.w.p. nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji.

Okoliczność ta jednak z naruszeniem postanowień art. 7 i 77 § 1 kpa, nie została wyjaśniona przez Urząd Patentowy. Urząd zobowiązany był do przesłuchania osób wskazywanych przez strony (wnioskodawcę i uprawnionego) jako twórców wzoru w charakterze świadków na okoliczności towarzyszące powstaniu tego wzoru oraz daty jego ewentualnego ujawnienia przez twórcę.

Tym samym za zasadny uznać należy zarzut skargi, że doszło do naruszenia przepisu art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 kpa, które wprost wskazują, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności dowodem mogą być zeznania świadków.

Wbrew twierdzeniu organu, w świetle brzmienia art. 103 ust.3 pkt 2 p.w.p., dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, nie pozostaje bez znaczenia spór o autorstwo projektu.

Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko Sądu.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200

i 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit b. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015 poz. 1800 ze zm.).