Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1737/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Skarżony organ: Minister Kultury
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2005 r. sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie ochrony zabytków 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [..] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Z. z dnia [...] marca 2004r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

I SA/WA 1737/04

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].07.2004 roku Minister Kultury po rozpatrzeniu odwołania R. W. Prezesa Zarządu L. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. przy ul. [...], z dnia 29.03.2004 od decyzji nr [...] [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Z. z dnia [...].03.2004 nr [...], nakazującej R.W., Prezesowi L. Sp.z o.o. przywrócenie do stanu poprzedniego stolarki okiennej w budynku położonym w Z. przy ul. [...], w zakresie obejmującym usunięcie stolarki okiennej z PCV na I p. ww. budynku i zamontowanie okien drewnianych zdemontowanych lub według wzoru historycznej stolarki - w terminie do dnia 31 maja 2004 roku - działając na podstawie art. 45 ust. 1 pkt I i ust. 2, art. 89 pkt. 1 oraz art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959), art. 17 pkt 2, art. 127 § 2 i art. 138 § l pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego tj. do dnia 31 maja 2004 r. i

wyznaczył nowy termin wykonania nakazanych prac: tj. do dnia 31 lipca 2004 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

A akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek przy ulicy [...] w Z. jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem [...] decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Z. z dnia [...].09.1965 roku.

Właścicielem budynku jest spółka z o.o. L. siedzibą w Z. Właściciel dokonał generalnego remontu budynku, w tym wymiany okien drewnianych na okna z PCV.

Na wymianę okien nie uzyskał pozwolenia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Przepis art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 23 lipca 2000 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami stanowi, że prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków wymaga pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Zgodnie z przepisem art. 45 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy, w przypadku, gdy bez wymaganego pozwolenia organu konserwatorskiego lub w sposób

odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym do rejestru prace konserwatorskie, restauratorskie, architektoniczne, lub podjęto inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-

8 i 10 - 12, wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do stanu poprzedniego, określając termin wykonania tych czynności.

W dniu 14.07.2004 roku na decyzję Ministra Kultury wpłynęła skarga firmy L. Spółka z o.o. z siedzibą w Z., przy ulicy [...].

Skarżący zarzucał zaskarżonej decyzji naruszenie treści art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż zamontowane okna nie spełniają swoich zadań, odbiegają od historycznego wzorca i nie mogą zostać w budynku.

Minister Kultury w odpowiedzi na skargę z dnia 04.11.2004 roku wnosił o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podkreślił, że fakt wpisania zabytku do rejestru zabytków oznacza dla jego właściciela bezwzględny obowiązek uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na prace przy zabytku, tym samym argumenty skarżącego nie mogą być uwzględnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd ten sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę czy zaskarżone akty lub inne czynności organów administracji publicznej nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 cytowanej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawa prawną.

Sąd uwzględnił skargę, chociaż z innych przyczyn niż podane w skardze.

Celem ochrony zabytków, określonym w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962r., o ochronie dóbr kultury, jest m.in. zapewnienie im warunków trwałego zachowania. Zasada ta odnosi się również do zachowania i utrzymania autentycznej stolarki okiennej. Okna bowiem, jako integralna część elewacji budynku, wywiera znaczny wpływ na jego wyraz architektoniczny.

Decyzje wydane w przedmiotowej sprawie należało uchylić z uwagi na to, że skierowane zostały do niewłaściwego podmiotu.

Właścicielem zabytkowego budynku położonego przy ulicy [...] w Z. jest spółka z o.o. L., mająca siedzibę w Z., przy

ulicy [...].

Remontu przedmiotowej kamienicy, a tym wymiany okien na okna PCV dokonała spółka z o.o. L

Stosownie do art. 28 kpa stroną jest ten czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. Przedmiotowe postępowanie dotyczy

obowiązków właściciela remontowanej, zabytkowej kamienicy, a jest nim spółka z o.o. L.

Zarząd, reprezentowany jednoosobowo przez prezesa zarządu R. W. jest organem uprawnionym do reprezentowania spółki, co

wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Oznacza to, że R. W. reprezentuje spółkę na zewnątrz, jednakże w niniejszej sprawie nie posiada legitymacji procesowej jako strona.

Z uwagi na to, iż w decyzji organ ma obowiązek prawidłowo oznaczyć stronę postępowania , biorąc pod uwagę powyższe z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak

w sentencji.