Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 240/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 36 ust. 6, art. 36 a ust. 5
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 124
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski /spr./, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2009 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] roku wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r.

Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) - zwane dalej Prawem budowlanym, Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane związane

z wykonywaniem budowy I etapu zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą Zakład A. obejmujący: budynek produkcyjny z częścią socjalno-biurową, wewnętrzną instalacją gazową, sieci i przyłącza: wodociągowe, kanalizację sanitarna i deszczową oraz drogi wewnętrzne, usytuowane na działce nr [...] w obrębie [...] przy ulicy [...] w [...], wykonywane w sposób istotnie odbiegający od warunków wydanego pozwolenia na budowę przez Prezydenta Miasta na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] roku znak [...] ze zmianami wprowadzonymi decyzjami Prezydenta Miasta z dnia [...] roku znak [...] oraz z dnia [...] roku znak [...].

W ocenie organu I instancji przy realizacji inwestycji inwestor dopuścił się następujących istotnych odstępstw od projektu budowlanego:

* wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej do budynku produkcyjno-magazynowego oraz budynku socjalno-biurowego niezgodnie z projektem zagospodarowania działki; istniejącą studzienkę o rzędnych [...], [...], [...] inwestor przesunął w stosunku do lokalizacji projektowej w kierunku zachodnim o około [...] metrów, a ponadto przesunął również [...] pozostałe studzienki o około [...] m;

* wykonanie zewnętrznej instalacji niskiego napięcia pomiędzy budynkiem produkcyjno-magazynowym, a budynkiem portierni, z przesunięciem trasy instalacji między tymi budynkami przesunięto w kierunku północnym w stosunku do odcinków projektowanych o około średnio [...] m (od projektowanego odcinka łączącego budynki) oraz od trasy instalacji oświetleniowej średnio [...] m;

* wykonanie zbiornika wody chłodzącej z jego przesunięciem w kierunku zachodnim o około [...] m w stosunku do projektu wraz z przesunięciem instalacji łączącej ten zbiornik z budynkiem produkcyjnym o około [...] m;

* wykonanie sieci kanalizacji deszczowej, a występujące przy narożnikach budynku studzienki inwestor przesunął średnio o około [...] m;

- wykonanie niezgodnie z zatwierdzonym projektem architektoniczno-budowlanym instalacji technicznej w budynku produkcyjnym.

Powyższe odstępstwa naruszają przepisy art. 59 a ust. 2 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego.

Od powyższego postanowienia inwestor wniósł zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy w/w postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ stwierdził, iż w świetle przepisu art. 36 a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane stwierdzone w protokole kontroli obowiązkowej z dnia [...] roku przez przedstawiciela Inspektora Nadzoru Budowlanego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, dotyczące zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu, to odstąpienia istotne. Wobec czego, w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zaskarżone postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych zostało wydane zgodnie z prawem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka A. zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu Inspektora Nadzoru Budowlanego naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 83 Prawa budowlanego i wniosła o jego zmianę poprzez uchylenie poprzedzającego go postanowienia Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Skarżąca nie zgadza się z zarzutem naruszenia art. 59 a ust. 2 Prawa budowlanego dotyczącym niezgodności inwestycji z projektem zagospodarowania działki. Jej zdaniem, dokonanie oceny czy odstępstwa od ustaleń pozwolenia na budowę mają charakter istotny czy też nie, jest kwestią doniosłą w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie, a jej przesądzenie nie może polegać na ogólnikowym i nie umotywowanym szczegółowo ustaleniu, że zmiany są istotne. Skarżąca zarzuca również zaniechanie przez organ oceny charakteru poczynionych odstępstw, wskazując, iż organ zarówno I, jak i II instancji lapidarnie stwierdził, że są to odstępstwa istotne.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.

Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod kątem zgodności działania organu administracji z prawem, a więc prawidłowości zastosowania w toku prowadzonego postępowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

W świetle powyższej regulacji Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżone akty z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu (art.145 i nast. P.p.s.a.). Bez znaczenia jest zatem, że zaskarżone postanowienie utraciło swą ważność ze względu na treść ust. 4 art. 50 Prawa budowlanego.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Spółki A. zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, stanowiącym prawną podstawę zaskarżonego postanowienia, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W świetle treści tego przepisu zasadniczą przesłanką jego zastosowania jest stwierdzenie przez organ istotnych odstępstw od warunków wydanego postanowienia na budowę w toku realizacji inwestycji. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ nie dokonał analizy istotności oraz nieistotności stwierdzonych odstępstw od projektu budowlanego w aspekcie treści art. 36 a ust. 5 Prawa budowlanego, zgodnie z którym nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy:

1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, (...).

5) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,

6) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,

7) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu

oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.

W art. 36 ust. 6 Prawa budowlanego ustawodawca wskazał tryb wprowadzania zmian do realizowanego projektu budowlanego, który w przedmiotowej sprawie został zachowany. Jak bowiem wynika z akt sprawy, zmiany wprowadzone zostały poprzez zamieszczenie przez projektanta w projekcie budowlanym odpowiednich informacji dotyczących odstąpienia, stając się integralną częścią realizowanego projektu. Dokonane zgodnie z tym odstępstwa nie mogą być zatem uznane za roboty wykonywane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w projekcie budowlanym. Należy zatem uznać, iż organy I i II instancji dokonały niewłaściwej wykładni zastosowanych przepisów.

Zaskarżone postanowienie narusza więc art. 36 a ust. 5 i art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, a także art. 124 Kpa, poprzez braki w uzasadnieniu w zakresie oceny istotności lub nieistotności wprowadzonych przez inwestora zmian.

Należy też wskazać, iż kwestia "istotności" występujących w niniejszej sprawie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego podlegała już ocenie tutejszego Sądu jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach [...] ([...]) dotyczącej kary z tytułu wybudowania obiektu niezgodnie z projektem, jak i w sprawie [...] ([...]), dotyczącej pozwolenia na użytkowanie obiektu. W obu tych sprawach Sąd zajął jednoznaczne stanowisko, iż wskazane w zaskarżonym postanowieniu odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie miały charakteru istotnego, zatem brak było podstaw do wydania zaskarżonego postanowienia.

Dlatego też, uznając zarzuty naruszenia prawa materialnego wskazane

w sprawie za zasadne, należało skargę uwzględnić i na podstawie przepisu art. 145

§ 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. orzec jak w pkt 1 sentencji.

W kwestii wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 152, a o kosztach na podstawie art. 200 w/w ustawy.