Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 549/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. art. 47 par. 1, art.220 par. 1 i 3, art. art. 58 par. 1 pkt 3, art. 73, art. 232 par. 1.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu K. C. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonej części wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

K. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim z dnia 17 listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu gospodarczego konstrukcji drewnianej, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 3 listopada 2016 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi, przez uiszczenie dodatkowo kwoty 100 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez doręczenie sześciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwania zostały przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem dwukrotnie awizowane w dniach 8 listopada 2016 r. i 16 listopada 2016 r., a następnie zwrócone do tut. Sądu z informacją: "Zwrot, nie podjęto w terminie". Potwierdza to adnotacja na kopercie (por. k-18 akt sądowych).

W aktach sprawy brak dowodu potwierdzającego uiszczenie brakującej części wpisu od skargi, a także brak jest odpisów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z regulacją art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) zwana dalej: "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowym natomiast wymogiem skuteczności pism procesowych jest ich podpisanie - art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

Stosownie zaś do art. 47 § 1 P.p.s.a. strona składając skargę zobligowana jest do dołączenia jej odpisów i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. W tym miejscu dodać należy, że powyższa kwestia była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi

Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.

Z kolei w myśl przepisu art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie określa § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.

Wskazać przy tym trzeba, że przez pojęcie "należnego wpisu" rozumie się pełną opłatę należną od danego pisma procesowego. Pismo nieopłacone w całości traktować bowiem należy tak, jak pismo w ogóle nieopłacone (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II OZ 816/11, LEX nr 966291; także: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., s. 605 - 606). Nie ulega zatem wątpliwości, że przywołane przepisy mają zastosowanie także wówczas, gdy uiszczono jedynie część należnej opłaty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 220/08, LEX nr 506000).

W przypadku nie uiszczenia zatem wpisu (części wpisu) od skargi, przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych, a także wobec nie uiszczenia wpisu od skargi w pełnej wysokości – do uzupełnienia tego wpisu. Oba wezwania zawierały pouczenie o terminie wykonania wezwań i konsekwencjach ich niewykonania. Wezwania te, należało uznać za skutecznie doręczone, w trybie art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a, sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).

Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia dokonano pod adres wskazany przez skarżącego, z zachowaniem wymogów wynikających z przywołanego wyżej przepisu art. 73 P.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (w dniach: 8 listopada i 16 listopada 2016 r.). Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 24 listopada 2016 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni. Wobec powyższego Sąd przyjął, że przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i do opłacenia brakującej części wpisu została skutecznie doręczona w dniu 22 listopada 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia pozostałej części wpisu rozpoczął zatem bieg w dniu 23 listopada 2016 r. i upłynął z dniem 29 listopada 2016 r.

Wobec tego, że skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił całego należnego wpisu sądowego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, jak w punkcie pierwszym sentencji.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty 100 zł uiszczonej tytułem części wpisu od skargi, Sąd wydał natomiast w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i orzekł jak w punkcie drugim sentencji.