Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 720/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1, art. 38, art. 40
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.
article: art. 103 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 6, art. 7, art. 28, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 720/05

UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] czerwca 2005r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. B. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].01.2005r. Nr [...] w przedmiocie nakazania K. B. wykonania określonych robót budowlanych przy budynku garażowym usytuowanym na działce nr 3223 takich jak: ścianę budynku od strony działki nr 3224 wykonać jako ścianę przeciwpożarową o odporności ogniowej co najmniej 4 godz., aby wystawała ponad pokrycie dachu na wysokość minimum 30 cm, a od strony zewnętrznej ścianę przeciwpożarową otynkować, wyspoinować lub wyłożyć niepalną wykładziną niewrażliwą na działanie wilgoci atmosferycznej w terminie do 30.06.20005r. i zobowiązał K. B. w celu doprowadzenia budynku garażowego do stanu zgodnego z przepisami do wykonania następujących robót budowlanych, a to likwidacji okapu od strony działki nr 3224 w K. oraz założenie rynny i rury spustowej od strony działki nr 3224 celem odprowadzenia wody opadowej na teren własnej działki ora z zakreślił termin do 30.09.2005r. dla wykonania tych robót.

W odwołaniu K. B. podniósł, że budynek garażowy został wybudowany w 1973r.z pustaków, a dach pokryto blachą. W garażu nie trzyma żadnych piecyków grzewczych, co uzasadniałoby wykonanie ściany oddzielenia pożarowego. Wykonanie nakazanych czynności naruszy całą konstrukcję dachu.

Organ odwoławczy po przeanalizowaniu akt sprawy i przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej stwierdził, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Organ wyjaśnił, że budynek garażowy został zbudowany w latach 1973-74 bez wymaganego pozwolenia dlatego sprawę należało prowadzić na podstawie Prawa budowlanego z 1974r. i warunków technicznych z 1966r.

Art. 37 Prawa budowlanego z 1974r.okreśła, kiedy obiekt budowlany lub jego część wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy podlegają przymusowej rozbiórce, gdy usytuowanie obiektu jest niezgodne z przepisami o planowaniu przestrzennym lub powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych otoczenia. W latach realizacji przedmiotowego obiektu na terenie gminy Rymanów nie obowiązywał jeszcze plan zagospodarowania przestrzennego, wykonanie więc budynku garażowego na terenie zainwestowanym budynkami mieszkalnymi nie narusza przepisów o planowaniu przestrzennym i nie może skutkować nakazem rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974r. Budynek garażowy został usytuowany w odległości 25-35 cm od istniejącego ogrodzenia pomiędzy działkami nr 3223 i 3224 i przykryty dachem dwuspadowym. Połać dachu od strony działki 3224 została wysunięta około 10 cm nad jego działkę i nie posiada rynny odprowadzającej wody opadowe na działkę K. B. Istniejący na działce W. P. budynek mieszkalny jest przesunięty w stosunku do budynku garażowego K. B. o około 20 cm , a odległość pomiędzy narożnikami obu budynków wynosi 3,35m. Takie usytuowanie nie narusza przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w czasie budowy budynku gospodarczego.

Przepis § 29 ust. 3 zarządzenia nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Bud. Nr 10, poz. 44 ze zm.) stanowi, że odległość wolnostojącego budynku zwróconego do sąsiedniego budynku ścianą przeciwpożarową nie może być mniejsza niż 3,0m. Nie została unormowana odległość pomiędzy budynkami w przesunięciu, dlatego nie ma podstaw do wydania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego w (rybie art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974r. Celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami organ nakazał wykonanie czynności wymienionych w sentencji zaskarżonej decyzji do 30.09.2005r. oraz na podstawie art. 42 Prawa budowlanego z 1974r. oraz poinformował o konieczności uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

W skardze do Sądu, W. P. zarzucił, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. W latach 1973-1974, kiedy mieszkała tu poprzednia właścicielka budynku nie było żadnego garażu. Powołał się na art. 37 Prawa budowlanego z 1974r.,w myśl którego budynki wybudowane niezgodnie z przepisami podlegają przymusowej rozbiórce gdy usytuowanie obiektu jest niezgodne z przepisami o planowaniu przestrzennym, albo powodują niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych. Budynek garażowy wybudowano 25 cm od granicy, a nie jak mówi prawo 3m, stwarza zagrożenie dla całej rodziny, gdyż przetrzymywane są tam oleje i paliwa. Wszystkie naprawy ciągników odbywają się w tym garażu. Dom, którego skarżący jest właścicielem jest starym budynkiem drewnianym łatwopalnym. Odległość garażu od budynku mieszalnego winna wynosić 8m, a wynosi tylko 3m. Potwierdza to istnienie zagrożenia dla budynku mieszkalnego skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie jednakże z innych przyczyn niż w niej wywiedziono.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 stawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek pisma W. P. z [...].04.2004r., którym skarżący zakwestionował wykonanie dachu na budynku garażowym, gdyż został wysunięty poza granice własnej działki inwestora, w ten sposób, że wody opadowe spływają na działkę skarżącego. Jednocześnie zwrócił się o zbadanie dokumentów związanych z budową garażu i później wykonanego budynku gospodarczego, bo nigdy nie wyrażał zgody na wzniesienie budynku garażowego i gospodarczego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z [...].05.2005r. nr: [...] wszczął na wniosek W. P. postępowanie w sprawie budowy garażu i budynku gospodarczego na działce nr 3223 w K., informując równocześnie o terminie i miejscu rozprawy administracyjnej. W następstwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji wydał na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego z 1974r. decyzję odmawiającą nakazania rozbiórki budynku garażowego o wymiarach 4,05 x 5,00 m na działce nr 3223 w K. Na skutek odwołania W. P. organ II instancji decyzją z [...].10.2004r. Nr [...] uchylił tę decyzję. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący we wniosku domagał się sprawdzenia "legalności budowy budynku garażowego i gospodarczego zlokalizowanych w pobliżu granicy z działką nr 3224 w K., natomiast organ odmówił wydania nakazu rozbiórki budynku, czego wnioskujący się nie domagał. W decyzji nie określono, działając na podstawie art. 40 Prawa budowlanego, jakie warunki winien spełnić inwestor w celu zalegalizowania budowy przedmiotowego budynku.

W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, że kwestionowany obiekt został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę w latach 1973-1974r. Z przepisu art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) wynika, że przepisu art. 48 tej ustawy nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy (1.01.1995r.) lub W stosunku, do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, iż organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo przyjęły, że należy stosować przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym.

Według Prawa budowlanego z 1974r. likwidacja samowoli budowlanej mogła nastąpić w trybie art. 37 ust. 1, albo przy użyciu środków przewidzianych w art. 40 i art. 42, o ile nie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 tego przepisu.

Stosownie do art. 40 Prawa budowlanego, w przypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone wart. 37 właściwy organ wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.

Stosownie do art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr, 98, poz. 1071 ze zm.) organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Na treść działania na podstawie przepisów prawa składają się ustalenie treści normy prawnej mającej zastosowanie w rozstrzyganej sprawie, wyrażenie stanu faktycznego sprawy w języku normy prawnej oraz podciągnięcie tego stanu faktycznego pod treść normy prawnej i określenie praw i obowiązków stron postępowania.

Stosownie do treści art. 38 i art. 40 adresatem decyzji wydawanych na ich podstawie jest inwestor, właściciel, zarządca obiektu budowlanego. Zatem rzeczą organu, celem dokładnego wskazania adresata obowiązku wynikającego z decyzji jest ustalenie tych podmiotów.

Zarówno organ I jak i II instancji nie doprowadziły do dokładnego wyjaśnienia, kto w rozpoznawanej sprawie powinien być adresatem obowiązku zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy brak jest bowiem aktualnego na dzień wydania decyzji wypisu z ewidencji gruntów, jedynie w protokole z rozprawy administracyjnej z [...].05.2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawarł informację, że właścicielem działki nr 3223 jest K. B., co stwierdzono na podstawie aktu własności ziemi [...].12.1977r. (karta nr 6 akt admin. I instancji). Naruszenie to należy ocenić również w kontekście art. 7 i art. 77 k.p.a., bowiem organy nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący okoliczności sprawy, co miało istotny wpływ na treść skarżonej decyzji. W przypadku, gdy nieruchomość pozostaje we współwłasności, adresatami obowiązku winni być wszyscy współwłaściciele.

Tymczasem na rozprawie przez Sądem występujący na prawach strony uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego stwierdził, że współwłaścicielką nieruchomości jest też jego żona. Podobnie rzecz przedstawia się z podmiotami, którym w tym postępowaniu przysługuje przymiot strony. Wobec braku dokumentów, na podstawie których można byłoby ustalić, komu w rozpoznawanej sprawie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., Sąd został pozbawiony możliwości kontroli w tym zakresie. W każdym bądź razie brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym bez jej winy jest przesłanką wznowienia postępowania wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jednocześnie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. jest podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającą, gdyż obydwie są dotknięte tą samą wadą.

W wyniku niniejszego wyroku powstaje taki stan prawny, że sprawa będzie prowadzona od samego początku, bowiem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...].10.2004r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ ustali krąg stron postępowania, zapewni im czynny udział, ustali czy istnieją lub nie przesłanki wymienione w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r., a następnie jeżeli zaistnieją ku temu okoliczności orzeknie nakazanie wykonania określonych czynności, celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974r.

Dodatkowo Sąd ustalił, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie zarejestrowane są sprawy pod sygnaturą akt II SA/Rz 711/05 w przedmiocie nakazania rozbiórki zadaszenia oraz pod sygn. akt II SA/Rz 712/05 w przedmiocie rozbiórki budynku gospodarczego. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby w stosunku do budynku gospodarczego została wydana odrębna decyzja, chociaż sprawa ta została objęta jednym zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c. p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Jednocześnie na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł zakaz wykonywania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Sąd nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem skarżący otrzymał pomoc prawną w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.