Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 830/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku P. B. z dnia [...] października 2019 r. w zakresie punktów: 1 lit. b, 1 lit. c, 1 lit. d, 2 lit. b, 2 lit. c, 2 lit. d, 3 lit. b, 3 lit. c oraz 3 lit. d, za wyjątkiem - w odniesieniu do każdego z przywołanych punktów – żądania przekazania lub przesłania ,,kopii dokumentów potwierdzających powyższe", w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. bezczynność Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...] w zakresie wskazanym w punkcie 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. stwierdza, że Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...] dopuścił się bezczynności w zakresie punktów: 1 lit. a, 2 lit. a i 3 lit. a wniosku z dnia [...] października 2019 r. 4. bezczynność Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...] w zakresie wskazanym w punktcie 3 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 5. oddala skargę w pozostałym zakresie, 6. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą w [...] na rzecz P. B. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

P. B. pismem z dnia [...] listopada 2019 r., nadanym 14 listopada

2019 r. (data wpływu do organu 18 listopada 2019 r.), złożył skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - (dalej także, jako "organ" albo "Prezes PGW WP") z wniosku z dnia [...] października 2019 r., przekazanego [...] października 2019 r. temu organowi według właściwości przez Regionalny Zarząd Gospodarstwa Wodnego w W., dalej także "RZGW w W." na podstawie art. 65 k.p.a.

W skardze skarżący wniósł o:

1) zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,

2) orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3) wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości,

4) zasądzenie kosztów postępowania.

Na poparcie skargi skarżący wskazał, że wnioskiem z [...] października 2019 r., który wpłynął do RZGW w W. [...] października 2019 r., zwrócił się

o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie spełniania wymaganych ustawą Prawo wodne przesłanek do zajmowania stanowiska:

- byłego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej przez M. S.,

- zastępcy dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej przez R. B.,

- dyrektora zarządu zlewni przez A. B.

W dniu [...] października 2019 r. skarżący otrzymał pisemną informację RZGW w W. o przekazaniu sprawy do Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej

w W. w trybie art. 65 k.p.a. Tymczasem zdaniem skarżącego, nie jest możliwe zastosowanie tego przepisu w odniesieniu do wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zatem nadal organem właściwym w sprawie, jest organ do którego - jako adresata - wpłynął wniosek inicjujący postępowanie w sprawie.

Zdaniem skarżącego, w sprawie występuje jeden podmiot w sensie prawnym

i organizacyjnym, który zobowiązany jest do stosowania u.d.i.p. Właśnie do tego podmiotu wpłynął w dniu [...] października 2019 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a zatem już od następnego dnia zaczął biec termin na udzielenie odpowiedzi w tym zakresie wynoszący 14 dni. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie nie dotrzymało tego terminu ustawowego i nie udostępniło wnioskowanej informacji publicznej, która znajduje się w jego posiadaniu.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie w całości. Wyjaśnił, że pismem z dnia [...] października 2019 r. Prezes PGW WP (przekazanym skarżącemu mailem w dniu 4 listopada 2019 r.) udzielił odpowiedzi, zgodnie z którą żądane przez skarżącego dokumenty, tj. kopie dokumentów potwierdzających ukończony kierunek studiów, kopie dokumentów potwierdzających czy dana osoba była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, kopie dokumentów potwierdzających staż pracy i specyfikację zajmowanych stanowisk, kopie dokumentów potwierdzających wykształcenie

i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości PGW WP-RZGW, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i nie mogą zostać udostępnione.

Jednocześnie organ wskazał, że informacje na zadane przez skarżącego pytania we wniosku z dnia [...] października 2019 r. zostały udzielone skarżącemu drogą mailową - w dniu 21 listopada 2019 r. przez RZGW w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadkach określonych w pkt 4a, a w zakresie informacji publicznej, także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W przypadku zaś, o którym mowa w § 1, sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

W rozpatrywanym przypadku we wniosku skarżący domagał się udostępnienia informacji:

1) dotyczących byłego dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. M. S., związanych ze spełnieniem przesłanek z art. 246 ust. 1 pkt 1-6 ustawy Prawo wodne, na dzień powołania na stanowisko dyrektora RZGW:

a) jaki kierunek studiów ukończył M. S.? Proszę o przekazanie kopii dokumentów potwierdzających ukończony kierunek studiów.

b) czy M. S. nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe? Proszę o przekazanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

c) czy M. S. na dzień powołania na stanowisko dyrektora RZGW w W. posiadał, co najmniej 3-letni staż pracy, w tym co najmniej roczny staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach związanych z gospodarką wodną lub w jednostkach sektora finansów publicznych? Proszę o podanie, gdzie M. S. pracował przed powołaniem na stanowisko dyrektora RZGW w W. ze wskazaniem stażu pracy i specyfikacją zajmowanych stanowisk. Proszę

o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

d) czy M. S. na dzień objęcia stanowiska dyrektora RZGW w W. posiadał wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie? Proszę o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

2) dotyczących zastępcy dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. R. B., a związanych ze spełnieniem przesłanek z art. 246 ust. 2 w zw. z ust. 1 pkt 1-6 ustawy Prawo wodne na dzień powołania na stanowisko zastępcy dyrektora RZGW:

a) jaki kierunek studiów ukończył R. B.? Proszą o przekazanie kopii dokumentów potwierdzających ukończony kierunek studiów.

b) czy R. B. nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe? Proszę o przekazanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

c) czy R. B. na dzień powołania na stanowisko dyrektora RZGW w W. posiadał co najmniej 2-letni staż pracy, w tym co najmniej roczny staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach związanych z gospodarką wodną lub w jednostkach sektora finansów publicznych? Proszę o podanie, gdzie R. B. pracował przed powołaniem na stanowisko dyrektora RZGW w W. ze wskazaniem stażu pracy i specyfikacją zajmowanych stanowisk. Proszę o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

d) czy R. B. na dzień objęcia stanowiska dyrektora RZGW w W. posiadał wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie? Proszę o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

3) dotyczących dyrektora Zarządu Zlewni w W. A. B., a związanych ze spełnieniem przesłanek z art. 248 ust. 1 pkt 1 - 6 ustawy Prawo wodne na dzień powołania na stanowisko dyrektora Zarządu Zlewni w W.:

a) jaki kierunek studiów ukończyła A. B.? Proszę o przekazanie kopii dokumentów potwierdzających ukończony kierunek studiów.

b) czy A. B. nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe? Proszę o przekazanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

c) czy A. B. na dzień powołania na stanowisko dyrektora Zarządu Zlewni w W. posiadała co najmniej 3-letni staż pracy, w tym co najmniej roczny staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach związanych z gospodarką wodną lub w jednostkach sektora finansów publicznych? Proszę

o podanie, gdzie A. B. pracowała przed powołaniem na stanowisko dyrektora Zarządu Zlewni w W. ze wskazaniem stażu pracy i specyfikacją zajmowanych stanowisk. Proszę o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

d) czy A. B. na dzień objęcia stanowiska dyrektora RZGW w W. posiadała wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie? Proszę o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających powyższe.

Zgodnie z art. 212 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268), Wody Polskie wykonują prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa (śródlądowych wód płynących oraz wód podziemnych). Wody Polskie, jak stanowi przepis art. 239 ust. 1 - są państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm.). Według ust. 3 art. 239, w skład Wód Polskich wchodzą następujące jednostki organizacyjne:

1) Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej z siedzibą w W.;

2) regionalne zarządy gospodarki wodnej z siedzibami w B., B., G., G., K., L., P., R., S., W. i w W.;

3) zarządy zlewni;

4) nadzory wodne.

Zakres szczegółowych zadań Wód Polskich został sprecyzowany w art. 240

z wyszczegółowieniem odrębnych zadań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz zarządów zlewni. Po myśli art. 241 (ust.1) - organem Wód Polskich jest Prezes Wód Polskich, który kieruje działalnością Wód Polskich i reprezentuje Wody Polskie na zewnątrz (ust.2), kieruje pracą Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (ust. 3), wykonuje swoje zadania przy pomocy zastępców Prezesa oraz kierowników jednostek organizacyjnych Wód Polskich (ust.5). Pracą regionalnych zarządów gospodarki wodnej kierują dyrektorzy regionalnych zarządów (art. 244). Pracą zarządów zlewni kierują dyrektorzy zarządów zlewni (art. 247 ust. 1). Zgodnie z art. 246 ust. 4 i art. 247 ust. 6 - do dyrektora regionalnego zarządu oraz jego zastępców, a także do dyrektora zarządu zlewni stosuje się przepisy dotyczące oświadczeń o stanie majątkowym, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2399).

W świetle przytoczonych rozwiązań normatywnych, osoby pełniące funkcje dyrektora i zastępców powinny być uznane za osoby pełniące funkcje publiczne. Tym samym informacje w kwestii spełniania przez te osoby ustawowych wymagań do powierzenia im tych funkcji generalnie mieści się w pojęciu definicji informacji publicznej. Stosownie bowiem do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429); dalej: "u.d.i.p.", udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności

o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 (to jest władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne), w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach.

Zgodnie z art. 246 ust. 1 ustawy Prawo wodne, stanowisko dyrektora regionalnego zarządu może zajmować osoba, która:

1) posiada wykształcenie wyższe;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) posiada co najmniej 3-letni staż pracy, w tym co najmniej roczny staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach związanych z gospodarką wodną lub w jednostkach sektora finansów publicznych;

6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Wód Polskich.

Natomiast zgodnie z art. 246 ust. 2, stanowisko zastępcy dyrektora regionalnego zarządu może zajmować osoba, która spełnia wymagania określone w ust. 1, z tym że powinna posiadać co najmniej 2-letni staż pracy.

Wymagania natomiast na stanowiskach dyrektora zarządu zlewni ustanawia art. 248 cytowanej ustawy, według którego:

1. Stanowisko dyrektora zarządu zlewni może zajmować osoba, która:

1) posiada wykształcenie wyższe;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) posiada co najmniej 3-letni staż pracy, w tym co najmniej roczny staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach związanych z gospodarką wodną lub w jednostkach sektora finansów publicznych;

6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Wód Polskich.

2. Stanowisko zastępcy dyrektora zarządu zlewni może zajmować osoba, która spełnia wymagania określone w ust. 1, z tym że powinna posiadać co najmniej 2-letni staż pracy.

Na tle sformułowanego żądania wniosku, należy podkreślić, że zgodnie z art. 245 ust. 1 ustawy Prawo wodne, dyrektora regionalnego zarządu oraz zastępców dyrektora regionalnego zarządu powołuje Prezes Wód Polskich. Jak zatem z treści tego unormowania wynika, generalnie ujmując, informacje (wraz z dokumentacją potwierdzającą) dotyczące spełniania wymogów ustawowych przez byłego dyrektora oraz jego zastępcę, pozostają w gestii organu, jakim jest Prezes Wód Polskich, a nie obecnego Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Podobnie w przypadku dyrektora zarządu zlewni, według art. 247 ust. 2 Prawa wodnego – powołuje go również Prezes Wód Polskich, jednakże na wniosek dyrektora regionalnego zarządu.

Wbrew stanowisku skarżącego, nie zachodzi tu tożsamość podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej w myśl rozwiązań przyjętych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W strukturze organizacyjnej Wód Polskich, o czym mowa wyżej, następuje bowiem zróżnicowanie i rozdział kompetencji między poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi oraz ich organami.

Przekazanie przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2019 r. według właściwości na podstawie art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej "k.p.a.") w dniu 22 października 2019 r. Prezesowi PGW WP było niewątpliwie zbyteczne, skoro przepisy k.p.a. nie znajdują zastosowania - poza przypadkiem opisanym w art. 16 ust. 2 u.d.i.p. - tzn. przepisy te znajdują zastosowanie tylko do decyzji odmawiających udostępnienia informacji publicznej oraz umarzających postępowanie w tej materii. Rzeczą skarżącego było odrębne wystosowanie wniosku do organu właściwego – Prezesa. Jednak skoro organ zastosował tryb przekazania według właściwości w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a. i przekazał przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej według właściwości, to takie przekazanie było skuteczne. Obalenie mocy wiążącej takiego postanowienia może nastąpić bowiem jedynie w drodze sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość (art. 22 § 1 pkt 9 k.p.a.).

Z art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. wynika, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Przy czym, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 282/16 (dostępny: https://cbois.nsa.gov.pl), "(...) zwrot kompetencje ma dwojakie znaczenie. Po pierwsze oznacza zakres uprawnień urzędu lub urzędnika do zajmowania się określonymi sprawami i podejmowania dotyczących ich decyzji. Kompetencje oznaczają jednak również "zakres czyjejś wiedzy, umiejętności i doświadczenia" (...). Brak jest podstaw do zawężającej wykładni analizowanego pojęcia. Skoro pojęcie "kompetencji" obejmuje "doświadczenie", to tym samym odnosi się także do "doświadczenia zawodowego". Tym samym informacja

o doświadczeniu zawodowym osób pełniących funkcje w organach stanowi informację publiczną wskazaną w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p."

Zauważyć należy, że informacja, objęta żądaniem skarżącego we wskazanej wyżej części, dotyczy przesłanek wymienionych w art. 246 ust. 1 i 2 i art. 248 ust. 1 ustawy Prawo wodne. Z przepisów tych wynika, że w odniesieniu do dyrektorów regionalnych zarządów, jego zastępcy i dyrektora zarządu zlewni obowiązuje cenzus wykształcenia oraz konkretnego stażu zawodowego i doświadczenia, co niewątpliwie jest związane z zajmowanym stanowiskiem i przypisanymi do niego kompetencjami decyzyjnymi.

Skarżący zatem domaga się udostępnienia informacji, potwierdzających spełnienie ustawowych wymogów przez M. S., R. B. i A. B., odpowiednio dla stanowiska: dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., zastępcy dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. oraz dyrektora Zarządu Zlewni w W. Żądanie skarżącego dotyczy zarówno informacji potwierdzających spełnienie przez ww. osoby przesłanek formalnych (art. 246 ust. 1 pkt 2-4 w zw. art. 246 ust. 2 ww. ustawy oraz art. 248 ust. 1 pkt 2-4), jak i merytorycznych - dotyczących posiadania stosownych kompetencji - wykształcenia, wiedzy

i doświadczenia na wskazanym stanowisku (art. 246 ust. 1 pkt 1, 5 i 6 oraz art. 248 ust. 1 pkt 1, 5, 6 ustawy). Nie ulega wątpliwości, że dane na temat kierunku studiów, ukończonego przez osobę pełniącą stanowisko dyrektora i zastępcy dyrektora, oraz jej doświadczenia zawodowego, są związane z pełnioną funkcją publiczną oraz kwalifikacjami niezbędnymi do zajmowania tego stanowiska.

Podkreślić należy, że zarówno dyrektor, jak i jego zastępca, regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jak również dyrektor zarządu zlewni są osobami pełniącymi funkcje publiczne.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji osoby sprawującej funkcję publiczną, jednakże nie budzi wątpliwości, że taką osobą będzie funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 13 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1950 z późn. zm.), a więc osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba

w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych. Zarówno dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jak i jego zastępca, oraz dyrektor zarządu zlewni, jako pełniący określone stanowisko w strukturze organizacyjnej Wód Polskich, są pracownikami państwowej osoby prawnej podporządkowanymi służbowo Prezesowi Wód Polskich (art. 245 ust. 1 i 2 i art. 247 ust. 2 ustawy Prawo wodne). Dyrektor kieruje pracą regionalnego zarządu gospodarki wodnej (art. 244 ww. ustawy), a zakres jego uprawnień (również decyzyjnych) wynika bezpośrednio z zakresu zadań Wód Polskich realizowanych przez regionalne zarządy gospodarki wodnej (art. 240 ust. 3 ww. ustawy). Dyrektorzy zarządów zlewni kierują pracami zarządów zlewni (art. 247 ust. 1 ww. ustawy), a zakres ich uprawnień (również decyzyjnych) wynika bezpośrednio z zakresu zadań Wód Polskich realizowanych przez zarządy zlewni (art. 240 ust. 4 ww. ustawy).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że informacje, których udostępnienia domaga się skarżący, w zakresie powyżej wskazanym - dotyczącym spełnienia przez osobę pełniącą funkcje publiczne warunków powołania na stanowisko dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jego zastępcy i dyrektora zarządu zlewni - posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust.1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej z powodu istnienia ograniczeń w dostępie do informacji, z przyczyn określonych

w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. (ochrona prawa do prywatności, tajemnica przedsiębiorcy, inne tajemnice ustawowo chronione), oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji, w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Rozpoznanie wniosku informacyjnego, co do zasady, polega więc na udzieleniu żądanej informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, ewentualnie wydaniu decyzji o odmowie jej udostępnienia z przyczyn, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., w tym ze względu na prywatność osoby fizycznej. Zaznaczyć jednak należy, że ograniczenie dostępu do informacji publicznej z tego powodu nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z wykonywaniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna rezygnuje z przysługującego jej prawa.

Organ w piśmie 31 października 2019 r. odniósł się wyłącznie do kwestii żądanych przez skarżącego dokumentów, pominął natomiast pozostałą część wniosku i w ogóle nie ustosunkował się do żądania strony w tej części. Tym samym w dacie wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności względem wniosku skarżącego w ww. zakresie i bezczynność ta nie ustała do daty wyrokowania.

Mając powyższe na względzie, Sąd zobowiązał Prezesa PGW Wody Polskie do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r. w zakresie wskazanym w punkcie 1 sentencji wyroku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Przed wniesieniem skargi wniosek z dnia [...] października 2019 r., w zakresie pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. a i pkt 3 lit. a, został załatwiony zgodnie z przepisami u.d.i.p. przez Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej w W. pismem z [...] listopada

2019 r. Z tego też względu orzeczono jak w pkt 3 sentencji wyroku.

Sąd natomiast podzielił stanowisko organu, że wnioskowane informacje, w postaci kopii potwierdzających spełnienie przesłanek określonych w pkt 1, 2 i 3 wniosku (odnoszących się do wymogów wskazanych w art. 246 ust. 1 pkt 1-6 i art. 246 ust. 2 w związku z ust. 1 pkt 1-6, a także art. 248 ust. 1 pkt 1-6 ustawy Prawo wodne), nie stanowią informacji publicznej. O ile bowiem udostępnieniu (ewentualnie odmowie udostępnienia na zasadzie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) podlegają informacje, o których mowa w art. 246 ust. 1 i 2 i art. 248 ust. 1 ww. ustawy, to nie jest informacją publiczną nośnik informacji w formie dokumentu prywatnego (np. dyplom ukończenia uczelni, świadectwo pracy, Informacja Krajowego Rejestru Karnego), który został złożony przez kandydata ubiegającego się o przyjęcie na określone stanowisko (por. wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OSK 683/09, dostępny: https://cbois.nsa.gov.pl). Prawidłowo zatem organ poinformował skarżącego w piśmie z dnia 31 października 2019 r. (nadanym 4 listopada 2019 r.), że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Z tych powodów skarga w powyższym zakresie podlega oddaleniu (jak orzeczono w pkt 5 sentencji wyroku).

Stwierdzając stan bezczynności organu w zakresie wskazanym w punkcie 1 i 3 sentencji wyroku, Sąd nie stwierdził, aby bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono odpowiednio jak w punktach 2 i 4 sentencji wyroku. Kwalifikacja naruszenia prawa, jako rażącego, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, dostępny: https://cbois.nsa.gov.pl). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych

i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy, przy czym przekroczenie terminu musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 124/14; publ. j.w.).

Analiza okoliczności sprawy nie pozwala stwierdzić, aby bezczynność organu nosiła cechy rażącego, a więc oczywistego, ciężkiego naruszenia prawa. Organ udzielił odpowiedzi na wniosek pismem z dnia 31 października 2019 r., uczynił to jednak w sposób niepełny. Taka sytuacja nie wynikała jednak z lekceważenia przez organ obowiązków informacyjnych, lecz stanowiła skutek wadliwego zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych względów Sąd nie stwierdził podstaw do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. Użycie w ww. przepisie sformułowania "sąd (...) może (...) orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter fakultatywny. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził podstaw do zastosowania ww. instytucji, zgodnie z wnioskiem skarżącego, i w tym zakresie skargę oddalił (jak w pkt 5 sentencji wyroku).

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a p.p.s.a., orzekł jak w punktach 1, 2, 3 i 4 sentencji wyroku. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie w oparciu o art. 151 p.p.s.a., jak w punkcie 5 sentencji wyroku. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a., jak w punkcie 6 sentencji wyroku.