Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 651/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "A." Spółki z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "A." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1252/08 w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o. w W. na decyzję Komendanta S. Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1252/08 oddalił skargę "A." Spółki z o.o. w W. na decyzję Komendanta S. Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "A." Spółka z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżąca podniosła, że łączna kwota kar na nią nałożonych przekracza 500.000 zł, a uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa i utraty pracy przez współpracujących ze spółką kierowców.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata łącznej kwoty należności, przekraczającej 500.000 zł w konsekwencji może doprowadzić do bankructwa spółki oraz utraty pracy przez kierowców z nią współpracujących. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżąca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś egzekucja nałożonej przez organ administracji, kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Powyższej oceny nie zmienia też argument ewentualnego bankructwa skarżącej i zwolnienia współpracujących z nią kierowców. Skarżąca nie wskazała, bowiem żadnych dokumentów, okoliczności potwierdzających istnienie ryzyka utraty płynności finansowej spółki. Twierdzenie skarżącej, iż suma nałożonych na nią kar przekracza kwotę 500.000 zł również nie zostało w żaden, wiarygodny sposób wykazane. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów świadczących o trudnej sytuacji finansowej skarżącej.

Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.