Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 189/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c), art. 10, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1, art. 18, art. 19
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 61 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 52 par. 1, art. 149 par. 1 i par. 1a pkt 1, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 roku sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje Okręgową Radę Pielęgniarek i Położnych w Ł. do załatwienia w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku wniosku skarżącej z dnia 11 sierpnia 2015 roku w zakresie kosztów szkolenia wyjazdowego członków Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. w miejscowości R. w okresie 4 – 6 września 2015 roku; 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. na rzecz skarżącej A. D. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

W dniu [...] A.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność [...]Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego przezeń w dniu [...], w części dotyczącej informacji na temat kosztów, jakie poniesie Samorząd w związku z planowanym wyjazdowym posiedzeniem Rady w miejscowości R. w okresie od 4 do 6 września 2015r.

W uzasadnieniu wskazała, iż wskazanym wyżej wnioskiem zwróciła się do [...] Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. o udostępnienie m.in. informacji dotyczących kosztów posiedzenia wyjazdowego tego organu, planowanego w dniach 4 – 6 września w miejscowości R.

Odpowiadając na żądanie organ pismem z dnia 9 września 2015r. wyjaśnił okoliczności podjęcia decyzji dotyczących organizacji posiedzenia wyjazdowego, nie wskazał zaś kosztów wspomnianego posiedzenia. Pismo nie odpowiada wymogom decyzji administracyjnej, do podjęcia której organ zobligowany był w przypadku odmowy udzielenia informacji we wnioskowanym zakresie. Zawiera natomiast personalne sugestie o charakterze osobistym, do formułowania których organ nie był uprawniony.

Wskazując na powyższe oraz na ustawowe powinności organu w zakresie załatwiania wniosków o udzielenie informacji publicznej, określone w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2014r., poz. 782), skarżąca podniosła, iż uchybienie obowiązkowi udzielenia żądanej informacji jak również niewydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia, stanowi rażące naruszenie przez organ przepisów powołanej wyżej ustawy.

W konkluzji wniosła o zobowiązanie [...] Rady Pielęgniarek i Położnych do rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] w zakresie kosztów posiedzenia wyjazdowego Rady w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł alternatywnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano w pierwszej kolejności, że wniosek A.D. nie dotyczył informacji publicznej. A zatem do przedmiotowego wniosku, jak i odpowiedzi [...] Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. w ogóle nie była stosowana - i nie powinna być stosowana - ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Szczegółowe wydatki poniesione przez [...]RPiP w Ł. na poszczególne cele nie stanowią, w ocenie organu, informacji publicznej.

Za informację taką nie można uznać treści wszystkich uchwał Rady, w tym dotyczących szczegółowych wydatków. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie ustanawia nawet ogólnego dostępu do obrad kolegialnych organów samorządu zawodowego członkom samorządu, nie nakłada na organy samorządu zawodowego obowiązku rejestrowania przebiegu obrad czy sporządzania protokołów. Tym bardziej zatem ww. ustawa nie nakłada obowiązku powszechnego udostępniania wszystkich uchwał jako informacji publicznej. Obowiązku tego nie nakłada również ustawa z dnia 1 lipca 2011r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz.U. nr 174, poz. 1038 ze zm.). Dostęp do protokołów posiedzeń [...]RPiP w Ł.a tym samym do treści wszystkich uchwał regulują akty wewnętrzne samorządu. Protokoły z przebiegu posiedzenia [...] Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. mogą być udostępniane wyłącznie członkom [...] Rady do wglądu w siedzibie Izby (§ 13 regulaminu [...] Rady Pielęgniarek i Położnych, stanowiącego załącznik nr [...] do uchwały nr [...][...][...] Zjazdu Pielęgniarek i Położnych w Ł. z dnia [...]). W ocenie organu, powyższe dowodzi, że wgląd w protokoły posiedzeń – a tym samym prawo zaznajomienia się z treścią uchwał [...]RPiP mają jedynie podmioty wskazane w tym przepisie i jedynie w sposób określony w regulaminie.

Dodatkowo wskazano, że rozpowszechnianie protokołów czy nagrań mogłoby doprowadzić do naruszenia dóbr osobistych osób, których indywidualne sprawy są rozstrzygane w toku posiedzenia.

W ocenie organu zatem, wobec tego, iż uchwały [...]RPiP nie dotyczą spraw publicznych, zaś ich udostępnienie naruszałoby regulamin Rady oraz mogłoby prowadzić do naruszenia innych przepisów prawa – nie można uchwał tych traktować a priori jako informację publiczną. Wniosek skarżącej potraktowany został zatem jako pismo członka samorządu, skierowane do organu Izby. W takim też trybie żądanie zostało przez Radę rozpatrzone a wnioskodawczyni otrzymała odpowiedź (pismo z dnia 9 września 2015r.) wraz ze szczegółowym merytorycznym uzasadnieniem. W międzyczasie została też poinformowana, że wniosek zostanie rozpoznany na najbliższym posiedzeniu [...]RPiP w Ł.

Zdaniem organu, skarga winna zostać zatem oddalona jako całkowicie nieuzasadniona, względnie odrzucona jako niedopuszczalna.

Z ostrożności procesowej podniesiono natomiast, że nawet przy uznaniu, iż żądana informacja ma charakter informacji publicznej, skarżącej udzielona została pełna merytoryczna odpowiedź, co oznacza, że organ nie pozostaje w bezczynności. Wniosek został rozpoznany przez Radę, co wyraźnie zaznaczono w treści odpowiedzi.

Odpowiedź udzielona skarżącym zawierała natomiast podpis osoby uprawnionej do reprezentowania [...]RPiP w Ł.(§ 15 pkt 2 Regulaminu [...] Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł.) wskazanie, że sprawę rozpoznała [...]RPiP w Ł., jak również szczegółowe uzasadnienie. Taka treść odpowiedzi - mając na uwadze charakter działania [...]RPiP w Ł.- powinna być uznana za w pełni prawidłową i czyniącą zadość wymogom nałożonym przez przepisu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi związanych z "władczym" działaniem Rady w stosunku do członków samorządu wskazano, że informacja o ewentualnym naruszeniu dóbr osobistych członków Rady dotyczyła sugestii skarżącej, zawartej we wniosku z dnia [...] na temat "wyjazdowej imprezy" organizowanej przez Radę, nie zaś samego żądania przedstawienia kosztów posiedzenia wyjazdowego i uzasadnienia jego organizacji.

W piśmie procesowym z dnia 2 grudnia 2015r. skarżąca wskazała na niejednolitą, niespójną i dyskryminującą praktykę Rady w przedmiocie formy podejmowanych przezeń decyzji. Przedkładając kierowane do skarżącej pisma Rady wskazała, iż wysłane do skarżącej pismo z dnia 24 września 2015r. nie stanowi decyzji administracyjnej.

Wskazała nadto na nieprawidłowe umocowanie pełnomocnika organu, bowiem decyzja o udzieleniu pełnomocnictwa winna być podjęta przez Radę w formie uchwały, dopiero zaś sam fakt podpisania pełnomocnictwa procesowego może być dokonany przez przewodniczącego. Powołując się w tym zakresie na stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w postanowieniu z dnia 22 września 2011r., sygn. akt V CZ 65/11, a odnoszące się do samorządu zawodowego radców prawnych, wskazała, że umocowanie pełnomocnika rady w niniejszej spawie nie jest prawidłowe.

Pełnomocnik organu oświadczył, ze jego umocowanie jest prawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 tej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z kolei z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006r., sygn. akt I OSK 601/05 oraz postanowienie z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 646/10 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://oreczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Rozważeniu podlegała również kwestia umocowania pełnomocnika organu, wobec podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu braku stosowanej uchwały [...] Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. w tym zakresie. Jakkolwiek przeto, co do zasady, podzielić należy stanowisko strony skarżącej, iż sporządzenie dokumentu pełnomocnictwa i jego podpisanie przez przewodniczącą Rady winno być poprzedzone stosowną uchwałą (art. 31 pkt 5 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych), w zakresie reprezentacji Rady dopuszczalne było umocowanie członków prezydium do działania w imieniu Rady (art. 32 pkt 2 powołanej ustawy). Umocowanie to dokonane zostało uchwałą nr 18 VI KZPiP z dnia 7 grudnia 2011r. w sprawie ramowego regulaminu [...] Rady Pielęgniarek i Położnych (§ 15 pkt 2), przeto brak stosowanej uchwały w rozpoznawanej sprawie nie dyskwalifikuje umocowania procesowego pełnomocnika organu. Ewentualne zarzuty, związane z przekroczeniem umocowania przez przewodniczącą rady nie stanowią natomiast przeszkody do rozpoznania sprawy.

Przechodząc zaś do badania zasadności skargi, tytułem wstępu wskazać należy, że z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji. Nakazanie organowi określonego działania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy, natomiast celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do podjęcia przez organ określonego w przepisach działania.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność [...] Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. w zakresie udzielenia informacji publicznej.

Dokonując oceny zasadności skargi wskazać należy, że istotną kwestią z punktu widzenia oceny bezczynności jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w przedmiocie zgłoszonego żądania. Powyższe determinuje również zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do sprawdzenia, czy sprawa podlegała załatwieniu w określonej przez ustawodawcę formie i czy nastąpiła w tej materii bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej załatwienia. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma przy tym znaczenia to z jakiego powodu zaistniała bezczynność i czy była zawiniona.

W przypadku udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w u.d.i.p.

W świetle art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że okręgowa rada pielęgniarek i położnych jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, zobowiązanym do podejmowania działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie tej regulacji obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony został wprost na organy samorządów gospodarczych i zawodowych, jako podmioty wykonujące zadania publiczne. Organizacja oraz zadania samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych określone zostały w ustawie z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. nr 174, poz. 1038, ze zm.). W art. 2 ust. 4 tej ustawy wskazano, że jednostkami organizacyjnymi tego samorządu, posiadającymi osobowość prawną, są Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych oraz okręgowe izby pielęgniarek i położnych. [...] rada pielęgniarek i położnych - zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 tej ustawy - jest organem okręgowej izby. Jako organ samorządu zawodowego jest więc zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej.

Pozostaje zatem ocenić, czy żądana informacja mieści się w pojęciu informacji publicznej, podlegającej udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. W odniesieniu do tej kwestii wyjaśnić trzeba, że pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Zawiera on jednak tylko przykładowy katalog i dlatego, dla prawidłowego ustalenia znaczenia tego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Wskazuje, że prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W art. 61 ust. 2 Konstytucja stanowi natomiast o prawie do uzyskiwania informacji obejmującym dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej.

Na podstawie przywołanych wyżej przepisów w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Podkreśla się też, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11, wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 155/12, wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2215/11, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej htt://orzeczenia.nsa.gov.pl).

O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy decyduje zatem treść i charakter żądanej informacji. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. zauważyć przyjdzie, że bez wątpienia informacją publiczną jest m.in. informacja na temat majątku samorządów zawodowych, co dotyczy wszystkich posiadanych przezeń środków oraz sposobu ich wydatkowania. Jednocześnie, na podstawie art. 61 ust. 1 Konstytucji prawo do informacji publicznej obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego. Uwzględniając wskazane regulacje, za bezsporne uznać trzeba, że informacja o jaką wystąpiła strona skarżąca – w postaci kosztów organizacji wyjazdowego posiedzenia Rady jest informacją publiczną, podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Powoływanie się przez organ na treść art. 3 ust. 3 czy też art. 18 u.d.i.p. dla zanegowania publicznego charakteru żądanej informacji jest natomiast nietrafione o tyle, że przepis wspomniany dotyczy prawa dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej, pochodzących z powszechnych wyborów. Obowiązek, o którym mowa w art. 19 (obligatoryjne sporządzenie i udostępnienie protokołów lub materiałów audiowizualnych lub teleinformatycznych), sformułowany expressis verbis w stosunku do tychże organów, nie oznacza, że obowiązku udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie nie mają inne podmioty, o ile informacja publiczna w tym zakresie znajduje się w ich posiadaniu.

Nie ulega zatem wątpliwości, że [...] Rada Pielęgniarek i Położnych w Ł. zobowiązana była do rozpoznania wniosku strony skarżącej w trybie omawianej ustawy o dostępie do informacji publicznej, która - co należy zaznaczyć - w art. 10 reguluje również udostępnienie informacji na wniosek. Wniosek, datowany na dzień 11 sierpnia 2015r. stanowił żądanie udostępnienia informacji publicznej, przeto powoływanie się przez organ na status skarżącej (członka samorządu) i zastosowanie doń wewnętrznych regulacji, określonych w regulaminie, nie ma dla oceny zachowania organu żądnego znaczenia. Rozumowanie bowiem, że skarżącej jako członkowi samorządu zawodowego przysługiwać może mniej praw niż każdemu obywatelowi, mającemu zagwarantowany dostęp do informacji publicznej, z tej jedynie przyczyny, że w ramach izby stworzono regulacje, ograniczające ten dostęp, oparte jest na nieporozumieniu. Żadna wewnętrza procedura nie może też skutecznie ograniczać dostępu do informacji publicznej. Prawo to podlega bowiem ograniczeniu jedynie w okolicznościach wskazanych w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej i jedynie na gruncie tego przepisu rozważać należy kwestię ewentualnej ochrony dóbr osobistych (czy szerzej prywatności) osób fizycznych, która jest przedmiotem troski organu samorządu.

Zgodnie zatem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, to zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W sytuacji z kolei, gdy zaistnieje podstawa do pobrania opłaty, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w myśl art. 15 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji powiadamia wnioskodawcę o jej wysokości, w terminie 14 dni do dnia złożenia wniosku i następnie udostępnienia informację zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.

Ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej na wniosek i dlatego jej udostępnienie ma formę czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została jedynie w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. O bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można zatem mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie, wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu [...]. W dniu 18 sierpnia 2015r. (z zachowaniem terminu ustawowego) skarżąca poinformowane została, że z uwagi na konieczność zajęcia stanowiska przez organ kolegialny, który obradować będzie w dniach 4-6 września 2015r., załatwienie wniosku nastąpi w terminie do dnia 10 września 2015r. W dniu 9 września 2015r. natomiast, skierowano do skarżącej pismo, informujące, że decyzję o zorganizowaniu wyjazdowego posiedzenia [...]RPiP podjęto mocą uchwały nr [...][...]RPiP w Ł. z dnia [...]. w sprawie pokrycia kosztów posiedzenia wyjazdowego (...) w dniach 4 – 6 września 2015r. Wskazano także, iż koszty te zostały ustalone zgodnie z planem budżetowym na rok 2015r. W pozostałej części pismo odnosi się do uzasadnienia organizacji posiedzenia o charakterze wyjazdowym. Oznacza to, że pismo wspomniane nie zawiera informacji, o których udostępnienie wnioskowała skarżąca. Nie wskazuje bowiem kosztów posiedzenia, ogólnie odwołując się do planu budżetowego na rok 2015r. i uchwały z dnia [...], które nie zostały skarżącej udostępnione. Analiza dostępnej internetowo uchwały nr [...][...][...] Zjazdu Pielęgniarek i Położnych w Ł. z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia budżetu [...] Izby Pielęgniarek i Położnych w Ł. na rok 2015 oraz prowizorium budżetowego na I kwartał roku 2016 nie pozwala zresztą na ustalenie pod jaką pozycją i w jakiej kwocie koszty te zostały ujęte (www.oipp.lodz.pl/tmp/userfiles/Uchwały). Pismo organu nie może być również traktowane jako odmowa udzielenia żądanej informacji, w której upatrywać można cech decyzji administracyjnych, ponieważ nie zawiera jej istotnej części - negatywnego rozstrzygnięcia żądania w zakresie wnioskowanej informacji publicznej.

Tym samym wniosek skarżącej, datowany na dzień [...] w zakresie udostępnienia informacji publicznej na temat kosztów posiedzenia wyjazdowego Rady w miejscowości R. w dniach 4-6 września 2015r do daty wyrokowania nie został załatwiony.

Na podstawie art. 149 §§ 1 i 1a pkt 1 p.p.s.a. zobowiązano przeto [...] Izbę Pielęgniarek i Położnych w Ł. do załatwienia wniosku A.D. w opisanej wyżej części w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z okoliczności sprany nie wynika bowiem, aby bezczynność owa rażąco naruszała prawo. Odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji, jakkolwiek zasadzająca się na błędnym przekonaniu organu, została bowiem do skarżącej skierowana w ustawowym terminie (przedłużonym z uwagi na potrzebę wyrażenia stanowiska prze organ kolegialny), co w ocenie Sądu, wyklucza możliwość przypisania bezczynności organu charakteru rażącego naruszenia prawa.

O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej ich zwrot w kwocie równej należnemu wpisowi sądowemu (100,-zł.), wynagrodzeniu pełnomocnika, będącego radcą prawnym ustalonemu w oparciu o treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 490) na kwotę 240,-zł. oraz opłacie od pełnomocnictwa (17-zł.)

IB