Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1124/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 4
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od środków transportu za 2010 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.1. Decyzją z [...] października 2010 r., po rozpoznaniu odwołania T. L. (dalej: "skarżący"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "SKO", "Kolegium" lub "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. (dalej: "Prezydent R." lub "organ I instancji") z [...] lipca 2010 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2010 r. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć stanowił między innymi art. 9 ust. 4 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.; dalej: "PodLokU"). Organ I instancji powołał się także na uchwałę Rady Miasta R. nr 640/2009 z 30 listopada 2009 r. określającą wysokość stawek podatku od środków transportowych.

1.2. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie oraz powołał się na ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. Wynika z nich, że skarżący od [...] marca 2008 r. jest właścicielem samochodu ciężarowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], liczba osi 3, dopuszczalna masa całkowita 25 ton. Skarżący nie złożył deklaracji dotyczącej podatku od środków transportowych (DT-1) za 2010 r. Prezydent R. wydał zatem dla niego decyzję w tym przedmiocie, określając wysokość zobowiązania na kwotę [...] zł. SKO wyjaśniło, odnosząc się do zarzutów i argumentacji skarżącego z odwołania, że kupił on zarejestrowany pojazd. Istotne znaczenie ma data nabycia pojazdu, a nie dzień jego przejestrowania na nowego właściciela. Wynika to z art. 9 ust. 3 i ust. 4 PodLokU. Wpływu na wynik sprawy nie wywiera przy tym fakt, że pojazd był czasowo (do [...] kwietnia 2008 r.) wyrejestrowany przez poprzedniego właściciela. Organ odwoławczy powołał się na przepis art. 78a ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Dodał, że wycofanie pojazdu z ruchu musi być potwierdzone stosowną decyzją starosty, który to akt nie został wydany dla skarżącego.

2.1. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący. Pismem z [...] listopada 2010 r. złożył zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Kolegium. Zarzucił jej brak podstaw prawnych. Autor skargi podniósł, że organy pozbawiają skarżącego możliwości skorzystania z corocznego wycofania pojazdu z ruchu na okres 9 miesięcy. Ta okoliczność skutkuje brakiem możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego. Zdaniem skarżącego, kupił on wyrejestrowany pojazd, którego nie zarejestrował, gdyż kontynuował remont tego pojazdu. Dowód rejestracyjny wydany dla poprzedniego właściciela oraz tablice rejestracyjne złożone są w depozycie

u Prezydenta R.. Z pojazdu skarżący nie mógł korzystać. Czyli w jego ocenie nie wystąpił obowiązek podatkowy.

2.2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wystąpił o jej oddalenie. Podtrzymał jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazał,

iż skarżący nie skorzystał z możliwości czasowego wycofania przedmiotowego pojazdu z ruchu.

3. W trakcie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie, skarżący złożył do akt kopię decyzji o czasowej rejestracji przedmiotowego pojazdu. Oświadczył, że chce płacić podatek od środków transportowych, ale w prawidłowej wysokości związanej z możliwością faktycznego korzystania z pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

4.1. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w przepisach art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a.").

4.2. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

5. Spór w niniejszej sprawie prowadzony jest na tle przepisów art. 9 PodLokU. Kluczowe znaczenie dla jego rozstrzygnięcia ma zaś przepis ust. 4 tego artykułu. Wynika z jego treści, że obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany na terytorium RP, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego (taka sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie) - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Bezsporne przy tym jest, że skarżący kupił przedmiotowy samochód ciężarowy [...] marca 2008 r. Pojazd ten był wówczas zarejestrowany ([...]), choć czasowo (do [...] kwietnia 2008 r.) wycofany z ruchu. Dla skarżącego nie została wydana decyzja o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Tego rodzaju decyzja wydana przez organ uprawniony dla poprzedniego właściciela nie obowiązywała w 2010 r. Przyjąć zatem należy, że w rozpoznawanej sprawie dotyczącej zobowiązania za 2010 r. nie miał zastosowania przepis art. 9 ust. 4a PodLokU, z którego treści wynika, że obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje także od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym środek transportowy został dopuszczony ponownie do ruchu po upływie okresu, na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu. Wpływu na wynik sprawy nie wywiera także decyzja wydana dla skarżącego w 2011 r. o czasowym zarejestrowaniu przedmiotowego pojazdu.

6. Zarzuty skargi Sąd uznał za chybione. Wykładni przepisów wprowadzających ulgi (zwolnienia) podatkowe należy bowiem dokonywać w sposób ścisły. Autor skargi bezpodstawnie wywodzi, że skarżący kupił pojazd wyrejestrowany. Pojazd ten był tylko czasowo (do [...] kwietnia 2008 r.) wycofany z ruchu. Skoro w 2010 r. nie obowiązywała decyzja wydana przez właściwy organ (starostę) o wycofaniu z ruchu przedmiotowego pojazdu, to zastosowania w sprawie nie znajdował art. 9 ust. 5 PodLokU. Z przepisów tej ustawy wynika przy tym wprost, że podatek od środków transportowych jest podatkiem majątkowym, związanym z posiadaniem prawa własności (art. 9 ust. 1 – 3). Ciąży na właścicielu środka transportowego. Możliwość faktycznego korzystania z pojazdu stanowi zaś okoliczność faktyczną, która może mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, ale wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki. Skoro skarżący nie spełnił żadnego z warunków powodujących wygaśnięcie zobowiązania w całości albo w części bądź też pozwalających na zastosowanie innej ulgi (zob. art. 12 PodLokU), przez cały rok podatkowy posiadał prawo własności przedmiotowego, zarejestrowanego pojazdu ciężarowego, to znaczy, że ciąży na nim obowiązek podatkowy. Wysokość zobowiązania podatkowego określona dla skarżącego przez Prezydenta R. jest przy tym zgodna z § 1 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej w R. Nr 640/2009

z 30 listopada 2009 r. w sprawie określenia wysokości stawek w podatku od środków transportowych i nie przekracza kwoty wymienionej w art. 10 pkt 2 PodLokU.

7. Ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana została przez organy w granicach art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Istotnego wpływu na wynik niniejszej sprawy nie wywierają nadto uchybienia procesowe organów, które nie powołały w swoich rozstrzygnięciach wskazanego wyżej przepisu uchwały (odpis uchwały nie został dołączony do akt sprawy). Przepis ten obowiązywał w 2010 r. Treść uchwały jest dostępna w wersji elektronicznej. Naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej nie powodowało zatem w realiach niniejszej sprawy konieczności wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a.

Skarga nie zawiera zarzutów dotyczących naruszenia przez organy konkretnych przepisów prawa materialnego. Nie występuje zatem konieczność dokonywania pogłębionej analizy przepisów materialnoprawnych, które zdaniem Sądu nie zostały naruszone w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Dodać warto, że w świetle art. 12a PodLokU, ulgi i zwolnienia udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do podatku od środków transportowych.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.