Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 483/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 1 i 3, par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. d, par. 15
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. W. o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Burmistrza z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia przyznać radcy prawnemu A. W. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w kwocie 120 zł netto powiększonej o należny podatek VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę H. J. na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Burmistrza z dnia "[...]", Nr "[...]". Następnie, postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie ustanowił dla skarżącej radcę prawnego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, postanowieniem z dnia 19 września 2012 r., odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 13 lipca 2012 r., sporządzoną osobiście przez skarżącą. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – A. W.

W przedłożonej do Sądu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 września 2012 r., wyznaczony radca prawny zawarł wniosek o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części, a skarżąca zawiadomiona została o treści przedmiotowej opinii.

Wskazać należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).

W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony radca prawny wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 września 2012 r. W świetle § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, stawka minimalna w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Przyjąć należy, iż w sytuacji, gdy w sprawie podjęte zostało postanowienie, na które przysługuje zażalenie, wyznaczonemu radcy prawnemu należy się co do zasady wynagrodzenie zarówno z tytułu sporządzenia i wniesienia zażalenia na to postanowienie, jak i z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do jego wniesienia.

W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu radcy prawnemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w kwocie 120 zł netto, powiększonej o należny podatek VAT.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.