Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 700/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: par. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2007 nr 68 poz 448
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach  gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...]czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] spółka cywilna z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. Nr [...] z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu 12 maja 2008 r. (data wpływu do organu) [...] spółka cywilna z siedzibą w B. (zwana dalej: skarżąca, spółka, beneficjent) złożyła do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (zwany dalej: Kierownik BP, organ I instancji) wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok (zwana także: płatność ONW).

Decyzją nr [...] z [...] maja 2009 r. Kierownik BP orzekł

o przyznaniu spółce płatności ONW na 2008 rok. Na skutek złożonego odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (zwany dalej: Dyrektor ARiMR, organ odwoławczy) decyzją nr [...] z [...] maja 2010 r. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości

i umorzeniu postępowania w I instancji. Na skutek złożonej przez spółkę skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 stycznia 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 758/10 orzekł o uchyleniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu odwoławczego, wyrokiem z 8 listopada 2012 r. sygn. akt II GSK 1527/11, orzekł

o oddaleniu skargi kasacyjnej.

Następnie decyzją nr [...] z [...] lipca 2013 r. Kierownik BP orzekł

o odmowie przyznania płatności ONW na 2008 rok ze względu na stworzenie sztucznych warunków dla uzyskania płatności poprzez sztuczny podział gospodarstwa rolnego. Na skutek złożonego odwołania Dyrektor ARiMR decyzją nr [...]

z [...] października 2013 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Na skutek złożonej przez spółkę skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 czerwca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1026/13 orzekł o uchyleniu zaskarżonej

i poprzedzającej ją decyzji. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu odwoławczego, wyrokiem z 14 października 2014 r. sygn. akt II GSK 2361/14, orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.

Ponownie rozpoznając sprawę Kierownik BP decyzją nr [...]

z [...] lutego 2015 r., działając na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, zwana dalej: ustawą ONW), § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U.

z 2007 r. Nr 68, poz. 448 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem ONW) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), orzekł o odmowie przyznania beneficjentowi płatności ONW na 2008 rok.

Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie przez organ I instancji, że skarżąca – w związku z anulowaniem numeru identyfikacyjnego [...] oraz odmową wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego - nie spełnia warunków określonych w § 2 pkt 4 rozporządzenia ONW, dla przyznania przedmiotowej płatności.

Odwołanie na powołaną decyzję złożyła spółka wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 153 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej: p.p.s.a.), a także błędną, arbitralną

i dowolną ocenę materiału dowodowego sprawy oraz zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych przez spółkę dowodów.

Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją Nr [...] z [...] czerwca 2015 r. Dyrektor ARiMR, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy oraz przepisów regulujących przedmiotową materię organ odwoławczy podał, że spółka zadeklarowała do płatności ONW grunty rolne o powierzchni [...] ha. W toku postępowania w sprawie ustalenia prawa do płatności ustalono, że spółka nie posiada numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. 2004 r., Nr 10 poz. 76 ze zm., zwana dalej: u.k.s.e.p.). Kierownik BP wydał bowiem [...] maja 2014 r. decyzję nr [...], którą anulował uprzednio nadany spółce numer identyfikacyjny oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. Decyzja ta stała się ostateczna.

Wywiódł, że tylko łączne spełnienie wszystkich przesłanek określonych tym przepisem daje wnioskodawcy możliwość ubiegania się o przyznanie płatności. Niespełnienie choćby jednej ze wskazanych przepisem warunków skutkuje odmową przyznania wnioskowanych płatności. Prawidłowo zatem organ I instancji odmówił spółce przyznania płatności ONW.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że nie są one uprawnione. Wyjaśnił, iż sprawa niniejsza była przedmiotem oceny przez sąd administracyjny (obu instancji), jednak przedmiotem sporu i wyrokowania była kwestia stworzenia sztucznych warunków dla uzyskania płatności. WSA uznał, że organy obu instancji nie przeprowadziły szczegółowego postępowania mającego na celu udowodnienie, iż rzeczywiście skarżąca stworzyła sztuczne warunki, o których mowa

w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006. Zdaniem Sądu organy winny w sposób obiektywny, nie budzący żadnych wątpliwości wyjaśnić czy spółka efektywnie i w rzeczywistości korzystała z gruntów zadeklarowanych do płatności na 2008 r.,

a ponadto powinny uwzględnić wnioski dowodowe składane przez skarżącą w toku postępowania. Anulowanie numeru ewidencyjnego i odmowa nadania numeru

w ewidencji producentów rolnych, stanowią niewątpliwie zmianę istotnych okoliczności faktycznych w sprawie, skutkująca utratą mocy wiążącej wydanych w niniejszej sprawie orzeczeń sądowych. Z wykładni art. 153 p.p.s.a przeprowadzonej przez Naczelny Sąd Administracyjny wynika, że organy są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, a w konsekwencji sąd i organy nie mogą działać

z naruszeniem tych warunków. Jak wynika z uzasadnienia przytoczonego wyroku, ocena prawna to stanowisko jakie zajmuje sąd w zakresie stanu faktycznego sprawy, wykładni prawa oraz kwestii stosowania określonych przepisów prawnych. Jednak ocena prawna nie może być utożsamiana z granicami sprawy administracyjnej, nawet jak dotyczy ustaleń faktycznych. Nadto ocena nie może być utożsamiana z zakazem czynienia nowych ustaleń faktycznych, jeżeli są one niezbędne do załatwienia sprawy, jak również dokonywaniem ocen prawnych w tym zakresie, który nie był przedmiotem wyroku.

Organ odwoławczy nie uznał także zarzutu w zakresie nieprawidłowego doręczenia decyzji z [...] maja 2014 r. (o anulowaniu numeru identyfikacyjnego oraz odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego),

w oparciu o którą wydana została zaskarżona decyzja. Wyjaśnił w tym zakresie, że ww. decyzja została wysłana do pełnomocnika skarżącej i skutecznie doręczona mu w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 6 czerwca 2014 r. Według treści pełnomocnictwa, obejmuje ono wszystkie czynności procesowe, dotyczy całego postępowania oraz jeśli będzie to potrzebne, dotyczy występowania przed organem odwoławczym w sprawie. Pełnomocnictwo to nie zostało odwołane.

Wywiódł także, że wyroki wydane w sprawach prowadzonych dla R. M. (wspólnika spółki), dotyczyły innego stanu faktycznego niż stan faktyczny niniejszej sprawy. R. i P. M. jako małżonkowie w ramach jednego gospodarstwa rolnego, posiadali dwa odrębne numery identyfikacyjne. Po anulowaniu numeru dla R. M. obowiązującym numerem, którym mogli posługiwać się małżonkowie M. był numer nadany P. M. jako osobie fizycznej. Zauważył, iż w sprawie niniejszej 14 maja 2008 r. z wnioskiem o przyznanie płatności na 2008 rok wystąpiła spółka cywilna, która, mając na względzie uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 maja 2012 r., (sygn. akt II GPS 2/12) miała prawo do wystąpienia o płatności jako osobny od wspólników podmiot, pod warunkiem spełnienia przesłanek do ich przyznania. P. M. posiada numer identyfikacyjny producenta rolnego jako osoba fizyczna natomiast jako wspólnik spółki cywilnej nie może utożsamiać się z producentem rolnym. W przypadku natomiast prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej, mając na względzie powyższą uchwałę stroną postępowania jest wyłącznie spółka cywilna.

Odnosząc się do kwestii uwzględnienia skutków prawnych decyzji z [...] maja 2014 r. (o anulowaniu numeru identyfikacyjnego oraz odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego), organ odwoławczy za trafne uznał spostrzeżenie strony co do faktu, że płatności obszarowe mają charakter roczny, przez co organ powinien oceniać prawo do płatności na koniec roku kalendarzowego,

w którym złożono wniosek. Stwierdził jednak, że w niniejszej sprawie organ wywiązał się z tego obowiązku, oceniając stan zgłoszonych do płatności gruntów i związanych

z nimi uprawnień do płatności na koniec 2008 r. Z treści § 2 ust 1 rozporządzenia ONW wynika jednak, że organ powinien uczynić osobne ustalenia co do faktu, czy strona ubiegając się o płatności posiada numer identyfikacyjny.

Zmiany zaszłe w okolicznościach faktycznych sprawy administracyjnej po wszczęciu postępowania muszą zostać uwzględnione przez organ administracji publicznej, bowiem w przeciwnym razie decyzja byłaby rażąco sprzeczna z zasadą prawdy materialnej. Anulowanie numeru identyfikacyjnego i odmowa wpisu były podyktowane dokonanym ustaleniem, że spółka nie spełniła warunków takiego wpisu nie będąc producentem rolnym. Skoro więc beneficjent nie był producentem rolnym i nie spełnił warunków takiego wpisu, to nie może otrzymać płatności. W dacie nadania numeru identyfikacyjnego organ nie posiadał informacji, że spółka nie spełniła warunków wpisu do ewidencji producentów. Dopiero kompleksowy przegląd podmiotów utworzonych przez P. M. pozwolił dokonać takich ustaleń.

Skargę do sądu administracyjnego na powołaną wyżej decyzję złożyła skarżąca wnioskując o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wydanym decyzjom skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art 153 p.p.s.a. podnosząc, iż zalecenia Sądu do dalszego sposobu prowadzenia postępowania i wyrażona w prawomocnym wyroku ocena prawna ściśle wiąże organ. Przepis ten nie przewiduje możliwości aby organ był zwolniony

z wykonania wyroku Sądu. Zaskarżone decyzje wydano wbrew ocenie prawnej

i wskazaniom wydanego w sprawie wyroku. Organ winien bezwzględnie przeprowadzić postępowanie zalecone wyrokiem sądu administracyjnego wydanego w sprawie przyznania płatności za rok 2009.

Podała, że organ I instancji popełnia kardynalny błąd opierając skarżone rozstrzygnięcia na własnej wadliwej decyzji w sprawie numeru producenta rolnego. Natomiast decyzja z [...] maja 2014 r. nr [...] została co prawda wydana, nie została jednak skutecznie wprowadzona do obrotu prawnego, gdyż kierowana była i doręczana osobie, która była pełnomocnikiem jedynie jednego wspólnika i jedynie w poprzednim postępowaniu w sprawie, nie została doręczona natomiast żadnemu ze wspólników. Nawet gdyby przyjąć hipotetycznie prawidłowość wprowadzenia do obrotu prawnego skarżonej decyzji to przynosiłaby ona jedynie skutek ex nunc, nie wpływałaby na rozstrzygnięcie żadnego z postępowań zakończonych skarżonymi decyzjami. Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 23 lipca 2014 r. sygn. akt II GSK 2426/13, wydanym dla wspólnika spółki – R. M., wskazał skutek decyzji o anulowaniu numeru producenta dla innych postępowań. Wykładnia Sądu jest sprzeczna z zastosowaną w skarżonych decyzjach, przez pięć lat bowiem dopóty dane z systemu ewidencji nie zostaną usunięte dla innych postępowań należy je stosować

z numeru EP włącznie.

Wskazała, że organ I instancji pominął poglądy Sądu ze znanych mu prawomocnych wyroków VIII SA/Wa 915/11 i NSA II GSK 976/12 z 18 lutego 2014 r. wydanych dla R. M.. Z oceny prawnej i wskazań wyroku wynika, iż dla sprawy płatności, nie ma znaczenia decyzja w sprawie anulowania numeru ewidencyjnego dla R. M. jeśli numer producenta nadano P. M.. Ta sam zasada winna być zastosowana w sprawie spółki cywilnej, nawet przy hipotetycznym przyjęciu skuteczności anulowanie numeru dla spółki, funkcjonuje w obrocie numer wspólnika P. M. i organ winien ewentualnie wezwać do korekty wniosku w zakresie numeru producenta, a nie wydawać skarżoną decyzję.

Ponadto płatności mają charakter roczny i decyzje o płatnościach winny być wydawane w oparciu o stan faktyczny i prawny z roku kalendarzowego, którego dotyczą. Organ nie powinien więc w zaskarżonych decyzjach uwzględniać skutków ex tunc decyzji z [...] maja 214 roku [...]. Decyzja ta nie może bowiem przynieść skutku z mocą wsteczną.

Za uboczną skarżąca uznała kwestię, czy płatność z tytułu transferu za rok 2007 winna być przyznana spółce, czy też jej poprzednikowi posiadającemu i użytkującemu zgłoszone we wniosku grunty w 2007 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasową argumentację i wystąpił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji stanowiły przepisy ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich

z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (ustawy ONW) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (rozporządzenia ONW). Rozporządzenie ONW określa tryb składania wniosków o przyznanie płatności ONW oraz warunki uzyskania płatności za 2008 rok.

Zgodnie z § 2 tego aktu, płatność ONW przysługuje rolnikowi, który:

1. zobowiąże się do przestrzegania wymagań o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r.

w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391);

2. jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha;

3. do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha;

4. jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16) jest osoba fizyczna lub prawna lub grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą.

Zgodnie z regulacją art. 2 u.k.s.e.p., Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tworzy i prowadzi krajowy system ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "systemem". System składa się m.in. z: ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych i ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zaś wykorzystywany jest

w zakresie: przyznawania i wypłaty płatności, nadzoru nad przestrzeganiem przepisów dotyczących płatności realizowanych przez Agencję, postępowania w sprawie zwrotu nienależnie wypłaconych płatności, postępowania w sprawie wymierzania kar pieniężnych lub zastosowania innych sankcji, identyfikacji producentów (art. 4 i art. 5 ust. 1 u.k.s.e.p.).

Zgodnie z art. 3 pkt 3 u.k.s.e.p., producent rolny oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą: a) posiadaczem gospodarstwa rolnego lub b) rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 lub c) posiadaczem zwierzęcia.

Ewidencja producentów zawiera m.in. imię i nazwisko albo nazwę producenta, określenie jego miejsca zamieszkania i adres albo określenie siedziby i adres oraz numer identyfikacyjny (art. 7 ust. 1 u.k.s.e.p.), który nadaje się jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów (art. 12 ust. 1 u.k.s.e.p.).

W przypadku producenta będącego spółką cywilną ewidencja producentów zawiera ponadto: 1) imiona i nazwiska oraz numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) wspólników będących osobami fizycznymi, z zastrzeżeniem ust. 3; 2) nazwę oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) wspólników niebędących osobami fizycznymi, jeżeli numer taki został nadany (art. 7 ust. 1 b ustawy o ewidencji).

Zgodnie z regulacją art. 11 ust. 1 u.k.s.e.p., wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się, w drodze decyzji administracyjnej, na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, na formularzu opracowanym

i udostępnionym przez Agencję. Według natomiast treści art. 12 ust. 1, 2, 3 u.k.s.e.p.,

w decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1, producentowi nadaje się numer identyfikacyjny. Numer identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest niepowtarzalny

i nie przechodzi na następcę prawnego. Wnioskodawcy podlegającemu wpisowi do ewidencji producentów na podstawie kilku tytułów nadaje się jeden numer identyfikacyjny. W przypadku producentów rolnych działających w formie spółki cywilnej nadaje się jeden numer ewidencyjny, to jest numer identyfikacyjny nadaje się temu wspólnikowi, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili pisemną zgodę (art. 12 ust. 5 u.k.s.e.p.).

W przedmiotowej sprawie, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż wspólnikami skarżącej - spółki cywilnej [...] – na podstawie umowy z [...] marca 2008 r. są P. M. i R. M.. Wniosek o wpis do ewidencji producentów spółka złożyła 15 maja 2008 r. (data wpływu do organu I instancji). W dniu 13 czerwca 2008 r. organ I Instancji wydał zaświadczenie o nadaniu spółce numeru identyfikacyjnego [...].

W dniu [...] maja 2014 r. organ I instancji po rozpatrzeniu sprawy wydał decyzję nr [...] o anulowaniu nadanego spółce numeru identyfikacyjnego oraz

o odmowie wpisu do rejestru producentów rolnych. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna. Od ww. decyzji ostatecznej skarżąca nie złożyła odwołania, nie była ona także przedmiotem oceny w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W sprawie VIII SA/Wa 1023/15, wyrokiem z 28 września 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki od decyzji Prezesa ARiMR z [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie anulowania numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów rolnych (z 15 maja 2014 r.) W ramach tego postępowania Dyrektor ARiMR decyzją z [...] lutego 2015 r. orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika BP z [...] maja 2014 r.

w sprawie anulowania numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów spółki cywilnej. Na skutek złożonego odwołania Prezes ARiMR decyzją Nr [...] z [...] września 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W dniu 27 października 2014 r. P. M. wspólnik spółki złożył wniosek (ponowny) o wpis spółki do ewidencji producentów rolnych i nadanie jej numeru identyfikacyjnego. Po przeprowadzonym postępowaniu [...] listopada 2014 r. organ

I instancji wydał decyzję nr [...], którą odmówił wpisu do ewidencji producentów rolnych i nadania spółce numeru identyfikacyjnego. Decyzja ta na skutek odwołania została utrzymana w mocy decyzją organu odwoławczego z [...] marca 2015 r. Natomiast WSA po rozpoznaniu skargi skarżącej wyrokiem z 28 października 2015 r. w sprawie VIII SA/Wa 374/15 orzekł o uchyleniu decyzji (zaskarżonej i poprzedzającej ją) wydanych w ramach tego postępowania.

Kluczową dla rozpoznania sprawy jest kwestia, czy wobec anulowania spółce – na podstawie decyzji z [...] maja 2014 r. - numeru identyfikacyjnego oraz o odmowie wpisu do ewidencji producentów, przysługiwały jej płatności ONW na 2008 rok.

Należy wyjaśnić, że umieszczenie w ewidencji producentów, stanowi nadanie statusu producenta rolnego i nie jest to jedynie zwykła formalność, tylko czynność

z zakresu administracji publicznej, czego dowodem jest tryb odmowy wpisu do ewidencji producentów. Zatem uprawnionym do uzyskania płatności jest podmiot, który uzyskał wpis do ewidencji producentów, ponieważ w ten sposób potwierdzany jest status producenta rolnego, jako uprawnionego do uzyskania płatności ONW. Skoro decyzją z [...] maja 2014 r., która stała się ostateczna [...] czerwca 2014 r. spółka utraciła status producenta rolnego, to rozpoznając w dniu [...] lutego 2015 r. sprawę z wniosku beneficjenta o przyznanie płatności ONW na 2008 rok organ I instancji nie mógł okoliczności tej zlekceważyć i uznać, iż spółka status ten posiada, a tym samym, że spełnia warunki określone w § 2 pkt 4 rozporządzenia ONW.

Istotne jest również, iż decyzja dotycząca numeru ewidencyjnego wydana została w odrębnym od niniejszego postępowaniu administracyjnym i już tylko z tej przyczyny nie podlega ocenie Sądu w niniejszej sprawie. Podnoszone zatem przez skarżącą argumenty dotyczące jej nieprawidłowego doręczenia nie mogą podlegać ocenie Sądu w przedmiotowym postępowaniu. Należy dodatkowo zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest naruszenie przepisów ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych.

Wymaga przy tym podkreślenia, iż jak wskazano wyżej decyzja z [...] maja 2014 r. o anulowaniu spółce numeru identyfikacyjnego oraz o odmowie wpisu do ewidencji producentów była przedmiotem oceny przez sąd administracyjny, który nie stwierdził zaistnienia przesłanek do stwierdzenia jej nieważności (w sprawie VIII SA/Wa 1023/15).

Sąd za prawidłowe uznaje ustalenia organu odwoławczego, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 153 p.p.s.a. Wprawdzie sprawa o przyznanie płatności ONW na 2008 rok z wniosku skarżącej była przedmiotem oceny przez sąd administracyjny (obu instancji), jednak w pierwszym postępowaniu sądowym przedmiotem sporu

i wyrokowania była kwestia podmiotowości spółki cywilnej. Zaś w drugim postępowaniu przedmiotem oceny nie była okoliczność, czy skarżąca jest producentem rolnym,

w świetle ustawy o krajowym systemie producentów rolnych, od spełnienia którego to warunku uzależnia się przyznanie płatności. Przedmiotem oceny w postępowaniu sądowym była kwestia sztucznego podziału gospodarstwa w celu ominięcia przepisów modulacyjnych i uzyskania płatności w większej wysokości. Aktualnie wydane decyzje podjęte zostały w nowym stanie faktycznym sprawy – nie posiadania przez spółkę statusu producenta rolnego wobec jego anulowania i odmowy nadania – zatem, wytyczne sądu nie są już wiążące, ponieważ odmowa przyznania płatności ze względu na brak numeru identyfikacyjnego nie była jak dotąd kwestionowana we wcześniejszych postępowaniach administracyjnych i sądowych.

Jednocześnie Sąd akceptuje ustalenia organów co do odrębności stanów faktycznych sprawy niniejszej od stanów faktycznych postępowań dotyczących numeru identyfikacyjnego producenta rolnego dla R. M.. W nawiązaniu do zarzutów skargi dodać należy, że podnoszony przez skarżącą argument, że pierwotnie decyzją z 2009 r. organ ARiMR przyznał spółce płatność nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem w sprawie wydawane decyzje podlegały dwukrotnie kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (VIII SA/Wa 758/10, VIII SA/Wa 1026/13)

i Naczelnego Sądu Administracyjnego (II GSK 1527/11) .

W realiach niniejszej sprawy bez znaczenia pozostaje skutek wpisu producenta do ewidencji, bowiem przedmiotem rozpoznania sądu była kwestia płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok. Istotne było to, że skarżąca wobec anulowania nadanego numeru producenta i odmowy wpisu do ewidencji, nie spełniła koniecznego warunku wskazanego w rozporządzeniu ONW, który uzależnia przyznanie pomocy od wpisu do ewidencji producentów.

W konsekwencji Sąd uznał, że organy orzekające w przedmiotowej sprawie nie naruszyły przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy oraz przepisów procesowych w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, które skutkowałyby uchyleniem wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.