Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2265/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Komendanta Głównego Policji o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2265/14 oddalającego skargę kasacyjną M. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2289/13 w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenie na broń postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2265/14 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako pkt 1 i dodać pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od M.L. na rzecz Komendanta Głównego Policji kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2265/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2289/13, wydanego w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...]w przedmiocie cofnięcia pozwolenie na broń.

Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. pełnomocnik Komendanta Głównego Policji wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie o zwrocie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego poniesionych przez organ. Pełnomocnik podniósł, że wniosek o zasądzenie tych kosztów zawarł w odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.

Stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Mając na uwadze, że pełnomocnikiem organu jest radca prawny, odrębnymi przepisami, o których mowa w powołanym wyżej przepisie są unormowania zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Organ poniósł w tym postępowaniu jedynie koszty wynagrodzenia zastępującego go radcy prawnego, którego czynności polegały na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Strona złożyła wniosek o zwrot tych kosztów w odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Mając powyższe na uwadze podnieść należy, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, art. 204 i art. 205 § 2 – 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie stawka opłat przewidziana w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z § 5 ww. rozporządzenia, bowiem pełnomocnik organu złożył odpowiedź na skargę kasacyjną i brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie reprezentował on organu w postępowaniu przed Sądem I instancji.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 w zw. z art. 204 pkt 1 i art. 209 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzekł jak w sentencji postanowienia.