Postanowienie NSA, sygn. akt III OW 88/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6134 Obszary ograniczonego użytkowania
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 378 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1219
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

﻿ POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z [...] marca 2021 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie a Starostą Olkuskim przez wskazanie organu właściwego w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 8 marca 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Starosty Olkuskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku K.J. w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej o kierunku Wolbrom-Olkusz.

W uzasadnieniu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wskazał, że pismem z 9 lutego 2021 r. przekazał mu przedmiotowy wniosek w sprawie drgań gruntu. Jako podstawę przekazania wniosku Starosta Olkuski powołał art. 378 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r., poz. 1219 ze zm., dalej: p.o.ś.). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie ustalił, że teren, którego dotyczy wniosek nie znajduje się w załączniku do decyzji Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. zmieniającej decyzję w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON z 2020 r. poz. 84 ze zm.). Sprawa dotyczy działki zlokalizowanej poza terenem zamkniętym, ustalonym przez Ministra Obrony Narodowej, a więc organem właściwym jest Starosta Olkuski.

W odpowiedzi na wniosek Starosta Olkuski wniósł o oddalenie wniosku, ewentualnie o umorzenie postępowania, wskazując, że nie pozostaje w sporze.

Starosta Olkuski wyjaśnił, że sprawa została przekazana Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Krakowie, ponieważ ustalono, że przedmiotowy obszar stanowi teren zamknięty. To ustalenie okazało się błędne. Przekazując sprawę Starosta Olkuski nie miał wiedzy, że została wydana decyzja Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. Potwierdza to pismo Starosty Olkuskiego z 26 lutego 2021 r. skierowane do K.J., z którego wynika, że sprawa nie należy do kompetencji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Z negatywnym sporem kompetencyjnym mamy do czynienia w sytuacji, w której oba organy pozostające w sporze uważają się za niewłaściwe do jej rozstrzygnięcia.

Ponadto, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ Starosta Olkuski w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oświadczył, że nie kwestionuje swojej właściwości do rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć.

Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., jak i w związku z art. 4 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.