Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 701/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 160, art. 245 par. 1 i par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 249, art.258 par. 1 i par.2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Szymon Widłak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2008r. wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu. /-/ Szymon Widłak WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Dnia 27 sierpnia 2007 roku J.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wojewody W. skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], sygn. akt nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...], Nr [...] odmawiającą wymeldowania M. K. wraz z dziećmi W., W., B. i D. z pobytu stałego w W. nr [...], gmina M.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100,00 zł skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

We wniosku J.K wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz córką oraz dwoma synami i zamieszkuje w drewnianym domu o powierzchni 50,00 m2, który wymaga remontu. Skarżący jest rolnikiem i utrzymuje się z prowadzenia własnego gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,75 ha, ale obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim i uzyskuje jedynie świadczenie w wysokości 240,00 zł. Dodatkowo z tytułu dopłat bezpośrednich do uprawianych gruntów rolnych skarżący raz w roku uzyskuje świadczenie w wysokości 1900,00 zł. Jednocześnie J.K. oświadczył, że jest zobowiązany do ponoszenia alimentów w wysokości 200,00 zł, podczas gdy jego zadłużenie za prąd wynosi 2000,00 zł. Skarżący nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.

Postanowieniem z dnia 16 października 2007r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W wyniku złożonego przez uczestniczkę postępowania sprzeciwu, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wyrażono w nim sprzeciw wobec przyznania skarżącemu prawa pomocy. Z treści sprzeciwu wynika także, iż J.K. otrzymuje dodatkowy dochód w kwocie 300 złotych miesięcznie z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym, a także 200- 300 złotych ze zbierania surowców wtórnych. W piśmie tym nadto uczestniczka postępowania przedstawiła argumenty przemawiające jej zdaniem za słusznością zaskarżonej przez J. K. decyzji.

Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2007r. wezwano J.K. do uszczegółowienia danych dotyczących jego stanu majątkowego oraz zajęcia stanowiska wobec przedstawionych w sprzeciwie zarzutów co uczynił w piśmie z dnia 02.12.2007r.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem.

Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja materialna skarżącego jest trudna. Według oświadczenia skarżącego jego dochody miesięczne wynoszą ok. 400,00 zł. Zdaniem uczestniczki postępowania dochody te są wyższe, albowiem nie ujawnił on wszystkich ich źródeł. Tym niemniej nie kwestionuje ona obciążenia skarżącego alimentami w kwocie 200 złotych miesięcznie. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 Ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) przyznanie prawa pomocy następuje po wykazaniu przez skarżącego, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania uczestniczka postępowania nie przedstawiła sprawdzalnych

okoliczności, które mogłyby przeciwstawiać się przyznaniu prawa pomocy skarżącemu. Do pisma z dnia 02.12.2007r. J.K. załączył dodatkowo dowód opłaty z dnia 19 września 2007r. kwoty 1000 złotych związanych z toczącym się postępowaniem sądowym o zaprzeczenie ojcostwa, która niewątpliwie stanowiła istotne obciążenie jego budżetu. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż zgodnie z przedstawionym przez J. K. oświadczeniem nie posiada on dochodów czy oszczędności umożliwiających mu poniesienie dodatkowych wydatków, w tym także uiszczenie kosztów honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Tym samym należy uznać, że J.K. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Niezależnie od tego zgodnie z art. 249 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte, jeśli się okaże, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Tym samym jeśli w toku dalszego postępowania potwierdzą się informacje o bezpodstawności udzielonego prawa pomocy prawnej sąd wezwie stronę do uiszczenia

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ Szymon Widłak

T.M.d