Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2589/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 3, art. 58  par.  1 pkt 6 i  par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 9 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 935
law: Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 570 (pięćset siedemdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2020 r., nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej również jako "Organ", "Prezes UOKiK") stwierdził, że przedsiębiorca [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej "Skarżąca", "Strona") usunął przyczyny zagrożeń stwarzanych przez detektor tlenku węgla CO kod [...] oraz nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 19 000 zł. za wprowadzenie na rynek produktu niespełniającego wymagań bezpieczeństwa.

Powyższa decyzja została doręczona Skarżącej 6 października 2020 r. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i bez skorzystania z tego prawa, o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pismem z dnia 14 października 2020 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku, że ww. wniosek wpłynął do Organu w dniu 21 października 2020 r. Prezes UOKiK wydał postanowienie z dnia [...] listopada 2020 r., w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że Strona nadała ww. wniosek za pośrednictwem przedsiębiorstwa trudniącego się doręczaniem przesyłek kurierskich ([...]) i nie może być ono traktowane jako równoznaczne z wniesieniem go do Organu. Przywilej taki przewidziany jest wyłącznie dla przesyłek nadanych za pośrednictwem operatora pocztowego, o którym mowa w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. 2020 r. poz. 1041).

Niezależnie od powyższego, Skarżąca pismem z 29 października 2020 r. (data nadania 2 listopada 2020r.) złożyła skargę na powyższą decyzję Prezes UOKiK do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), którą wprowadzono szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej. Na mocy art. 9 pkt 2 tej ustawy nowe brzmienie otrzymał m. in. art. 52 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3).

Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia, albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Prawo wyboru zostało pozostawione stronie, jednakże powyższe nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi strona, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wynika to wprost z użytego w art. 52 § 3 p.p.s.a. sformułowania ,,bez skorzystania z tego prawa". Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona zaskarży zarówno w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (przed organem administracji publicznej), jak i w drodze skargi do sądu administracyjnego. Przepisy prawa bowiem przewidują dokonanie przez Stronę wyboru w tym zakresie, pomiędzy dwiema wykluczającymi się ewentualnościami. Możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego powstaje gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca, pismem z 14 października 2020 r., zwróciła się do Organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie pismem z 29 października 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy wyjaśnić, że decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowanie w sprawie. Skorzystanie bowiem przez Stronę z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, niezależnie od jego dalszych losów związanych z terminowością jego wniesienia czy też zasadnością powoduje, że zamknięta jest droga weryfikacji rozstrzygnięcia I instancji w ramach skargi do sądu administracyjnego. W przypadku zatem skorzystania (tak jak w niniejszej sprawie) przez Stronę z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Sąd pozbawiony został możliwości rozpoznać skargi, która dotyczy decyzji I instancji (decyzji Organu z [...] października 2020r.). Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygniecie zapadłe w wyniku jego rozpatrzenia.

W ocenie Sądu, Skarżąca została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie oraz możliwościach zaskarżenia decyzji, tym samym decydując się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zrezygnowała z uprawnienia do wniesienia skargi na ww. decyzję do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.