Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 691/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61, ust. 8, ust. 9
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 9x ust. 1  pkt 5, art. 9y  ust. 1 pkt 4 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 391
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi D.-T. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekazanie sprawozdania kwartalnego po terminie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Stan faktyczny i prawny sprawy, w trakcie której zapadło zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu rozstrzygnięcie kształtuje się następująco.

D.-T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. w dniu 25 marca 2013 r. złożyła do Prezydenta Ś. sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za III i IV kwartał 2012 r. Prezydent Ś. w dniu 10 kwietnia 2013 r. skierował do Spółki pismo, którym opierając się o art. 61 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 j.t.) – dalej k.p.a. poinformował o wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za przewinienie określone w art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 ze zm.). Jednocześnie w zawiadomieniu zawarto informację o możliwości składania wniosków i uwag w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma. Pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Spółka zwróciła się do Prezydenta Ś. z wnioskiem o zaniechanie wymierzania kary, wskazując na to, iż ustawa nie określa w sposób jednoznaczny, że podmiot, który w danym kwartale nie odbierał odpadów komunalnych z terenu danej gminy jest zwolniony z obowiązku składania sprawozdania. Na poparcie twierdzenia podano, iż w opinii Departamentu Gospodarki Odpadami z dnia 15 lutego 2013 r. podmiot ma obowiązek złożyć tzw. sprawozdanie zerowe lub informację do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o nieodebraniu odpadów komunalnych z terenu gminy w danym kwartale. Zdaniem Spółki kary administracyjne, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 5 będą naliczane dopiero za 2013 r. (art. 23 obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - art. 1 pkt 17 w zakresie dodania art. 9x ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 2 i 3, art. 9y ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 2 i 3 oraz art. 9z ust. 1-3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Wobec zajęcia pisemnego stanowiska w sprawie Prezydent Ś. pismem z dnia [...] r., w trybie art. 10 k.p.a. poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wniosków i uwag, a następnie w dniu 16 maja 2013 wydał decyzję o znaku[...] , którą wymierzył D.-T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. karę pieniężną w wysokości 5.300 zł za przekazanie sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach po wskazanym w art. 9n ust. 2 terminie, nadto w sentencji decyzji zawarto informację, że karę należy uiścić na wskazane konto w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a w przypadku nieterminowego wniesienia kary pobrane zostaną odsetki ustawowe. Na uzasadnienie decyzji wskazano, że firma D.-T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. w dniu 25 marca 2013 r. złożyła sprawozdanie za IV kwartał 2012 r., podmiotu odbierającego odpadu komunalne od właścicieli nieruchomości. Zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań i przekazywania ich wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Sprawozdanie podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za IV kwartał 2012 r. powinno być przekazane Prezydentowi Ś. w terminie do dnia 31 stycznia 2013 r. Sprawozdanie zostało złożone z datą 25 marca 2013 r., co stanowi 53 dni opóźnienia w stosunku do terminu ustawowego. Zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 5 przedsiębiorca odbierający odpady komunalne, który przekazuje z opóźnieniem sprawozdanie kwartalne, o którym mowa w art. 9n podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, stąd kara pieniężna wynosi 53 x 100 = 5.300 zł.

W terminie przewidzianym na złożenie środka odwoławczego D.-T. Sp. z o.o. wniosła odwołanie od wyżej wskazanej decyzji wnioskując o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko autor odwołania podał, że z literalnego brzmienia przepisów wskazanych jako podstawa prawna decyzji, a to art. 9x ust. 1 pkt 5 w związku z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, obowiązek w zakresie sprawozdawczości obciąża podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, natomiast Spółka w okresie IV kwartału 2012 r. faktycznie nie dokonywała odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Sytuacja taka jest zgodna z opisywaną przez Ministerstwo Środowiska Departament Gospodarki Odpadami w piśmie z dnia 15 lutego 2013 r., dostępnym na stronie internetowej od dnia 25 lutego 2013 r. Z przywołanego pisma, jak podał autor odwołania, wynika, że ustawa nie określa w sposób jednoznaczny, że podmiot, który w danym kwartale nie odbierał odpadów komunalnych z terenu danej gminy jest zwolniony z obowiązku składania sprawozdania. W opinii Departamentu Gospodarki Odpadami podmiot ma złożyć tzw. sprawozdanie zerowe lub informację do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o nieodebraniu odpadów komunalnych z terenu gminy w danym kwartale. Powołując się dalej na treść pisma wywodzono, że przepisy ustawy nie są jasne i jednoznaczne, co oznacza, że podmiot był uprawniony do interpretacji przepisu w taki sposób, że wobec okoliczności, iż nie odbierał odpadów komunalnych w okresie sprawozdawczym, to nie obciąża go obowiązek złożenia sprawozdania za ten okres, natomiast organy nie mogą przerzucać na podmioty i obywateli negatywnych konsekwencji wynikających z nieprecyzyjnego brzmienia przepisów ustawy. Naruszona zostaje w ten sposób zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów publicznych i prowadzi to do naruszenia zasady prawnej, zgodnie z którą przepisy o charakterze penalnym nie mogą być interpretowane rozszerzająco. W zakresie zaś samego stanowiska Ministerstwa podano, że skoro jego publikacja miała miejsce po dacie 31 stycznia 2013 r., dopiero po tej dacie można mówić o wymaganiach w stosunku do podmiotów o kierunku wykładni przepisu art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Oznacza to, że zgodnie z obowiązującą zasadą zawężającej interpretacji przepisów o charakterze penalnym, sankcje w postaci kary pieniężnej z art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy mogą być nakładane na podmioty w sytuacji niedokonywania odbioru odpadów komunalnych od uchybienia terminu złożenia sprawozdania za I kwartał 2013 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w dniu [...] r. wydało decyzję nr[...] , którą w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji wskazał, że D.-T. Sp. z o.o. w dniu 11 lipca 2012 r. uzyskała wpis do rejestru działalności regulowanej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Ś., zaś sprawozdanie za IV kwartał 2012 r. zostało złożone w dniu 25 marca 2013 r., tj. z 53 dniowym opóźnieniem. Zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia. Za bezsporne uznano, że D.-T. Sp. z o.o. złożyła sprawozdanie 25 marca 2013 r., zatem po terminie. Organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy ustawy i prawidłowo ustalił wysokość kary.

W szczegółowych motywach uzasadnienia odniesiono się do zarzutów strony i wskazano, że zgodnie z art. 9c ust. 1 ustawy przedsiębiorca odbierający odpady od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Zdaniem SKO analiza sformułowania ,,podmiot odbierający odpady" prowadzi do wniosku, iż podmiot odbierający odpady należy rozumieć szeroko jako podmiot uprawniony do odbioru odpadów, tj. wpisany do rejestru działalności regulowanej, a nie wyłącznie podmiot, który w danym kwartale odebrał odpady na terenie danej gminy. Ustawa nie stanowi, że podmiot, który w danym kwartale nie odebrał odpadów komunalnych z terenu danej gminy jest zwolniony z obowiązku składania sprawozdania. Kolegium uznało, że podmiot, który zadeklarował się jako podmiot odbierający odpady na terenie danej gminy i w oparciu o powyższe uzyskał wpis do rejestru działalności regulowanej, ma obowiązek składania kwartalnych sprawozdań niezależnie od liczby odebranych odpadów. W przypadku, gdy przedsiębiorca odbierający odpady w danym kwartale nie odbierał odpadów winien złożyć tzw. sprawozdanie zerowe informujące o nieodebraniu odpadów w danym kwartale. Odnosząc się z kolei do interpretacji Ministerstwa Środowiska Departamentu Gospodarki Odpadami organ odwoławczy przyjął, że potwierdza ona stanowisko zajęte przez organ, zaś pojawienie się tego stanowiska nie może być traktowane jako ,,ustanowienie nowego stanu prawnego". Interpretacja ta jest odpowiedzią na wątpliwości interpretacyjne.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosła D.-T. Sp. z o.o. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Żądania skargi oparto na podniesionych zarzutach naruszenia prawa materialnego, a to art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 23 pkt 2 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., nr 224, poz. 1337) poprzez zastosowanie sankcji ustanowionej na mocy przepisu art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy do okresu IV kwartału 2012 r., mimo, że przepis ustanawiający przedmiotową sankcję obowiązuje od dnia 1 stycznia 2013 r. oraz art. 9n ust. 1 ww. ustawy poprzez jej błędną wykładnię polegającą na wskazaniu, że przez podmiot odbierający odpady należy rozumieć przedsiębiorcę, który w danym kwartale nie dokonał odbioru odpadów na terenie danej gminy. Nadto wskazano na naruszenie przepisów k.p.a, a mianowicie art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji w sposób naruszający zaufanie uczestnika postępowania do władzy publicznej wynikające z nieuwzględnienia przez organ I i II instancji wskazań wynikających ze stanowiska organów naczelnych w sprawie, co doprowadziło do zmienności poglądów prawnych organów administracji publicznej w sprawie, art. 9 k.p.a. w związku z art. 8 k.p.a. poprzez oparcie uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyłącznie na ogólnikowych pozaustawowych sformułowaniach i zaniechanie konkretnego ustosunkowania się przez organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do twierdzeń skarżącego, art. 6 k.p.a. poprzez naruszenie zasady równości podmiotów względem prawa. Pośród zarzutów procesowych podniesiono również zarzut naruszenia art. 19 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. polegający na niewydaniu decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania w sprawie.

Skarżący podniesione zarzuty opisał w uzasadnieniu skargi, gdzie podał, że istotą sprawy nieuwzględnioną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest fakt, że przepis ustanawiający sankcję z art. 9x ust. 1 pkt 4 i pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., natomiast sprawa dotyczy zdarzeń dotyczących IV kwartału 2012 r. Organy nie były zatem uprawnione do wymierzania kary za okres sprzed 1 stycznia 2013 r. Stanowisko to ma wynikać z pisma Ministra Ochrony Środowiska opublikowanego na stronie internetowej, z którego wynika, że niedopełnienie obowiązków sprawozdawczych za 2012 r. nie jest zagrożone karą pieniężną. W tych okolicznościach za błędne uznano stanowisko organów administracyjnych sprzeczne z poglądem naczelnych organów administracji publicznej. Dodatkowo nie można czynić zarzutu przedsiębiorcy w sytuacji, gdy redakcja przepisu jest niejasna.

Opierając się na orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego dotyczących zasad stanowienia i stosowania prawa, autor skargi dokonuje wykładni stanowiska zaprezentowanego w piśmie Departamentu Gospodarki Odpadami i dochodzi do konkluzji, że skoro możliwe jest złożenie informacji o nieodbieraniu odpadów w danym kwartale, czyli zaniechanie składnia sprawozdania, to niemożliwe jest jednoczesne nakładanie kary za niezłożenie sprawozdania, skoro przepis art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy nie przewiduje sankcji za niezłożenie informacji. W tej sytuacji rozstrzygnięcie narusza przepisy prawa materialnego, a jego uzasadnienie prawa procesowego, gdyż ,,jest zdawkowe i nie odnosi się do twierdzeń skarżącego zawartych w odwołaniu".

W kontekście naruszenia zasady równości obywateli wobec prawa podano wykładnię art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, z której wynika, że podmiot zobowiązany do składania sprawozdań kwartalnych to zarówno przedsiębiorca wpisany do rejestru działalności regulowanej jak i przedsiębiorca odbierający odpady z naruszeniem obowiązku wpisu do rejestru. W świetle tej regulacji przedsiębiorca wpisany do rejestru działalności regulowanej, który nie odbierał odpadów i nie złoży sprawozdania w terminie obciążony zostanie sankcją, zaś przedsiębiorca, który nie dokonał wpisu do rejestru może składać sprawozdania wyłącznie za kwartały, w których faktycznie odbierał odpady.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, że jej wykonanie grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody, co wynika ze znacznej wysokości kary i trudnej sytuacji finansowej skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji.

Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej Spółki podtrzymał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnych uchybiających prawu materialnemu - jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. 2012 , poz. 270) - zwana dalej "p.p.s.a."), jak też rozstrzygnięć dotkniętych wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b" przywołanego przepisu), a także wydanych bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (lit. "c" ww. przepisu).

Ocena zaskarżonej decyzji dokonana przez Sąd przy zastosowaniu kryterium legalności wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem naruszeń prawa wskazanych w art. 145 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. dających podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Szczegółowe rozważania rozpocząć należy od wskazania, że w sensie materialnym zagadnienie rozpoznawane przez organy decyzyjne związane jest ściśle z ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Na gruncie tej ustawy doszukiwać należy się obowiązku spoczywającego na podmiocie odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości do sporządzania kwartalnych sprawozdań (art. 9n ust. 1). Już na tle tego zapisu zarówno w odwołaniu jak też w skardze podnoszono zarzuty nieprawidłowego uznania przez organy decyzyjne, że wskazany normatyw dotyczy wyłącznie podmiotów faktycznie odbierających odpady komunalne w danym kwartale. W ocenie Sądu w składzie orzekającym taka interpretacja jest niedopuszczalna, zaś przychylić się należy do stanowiska organów. Nie jest bowiem właściwe w niniejszej sprawie przeprowadzanie interpretacji przepisu przy zastosowaniu reguł wykładni gramatycznej, która istotnie może prowadzić do niepoprawnych ustaleń. Zdaje się jednak, że ustawodawca kierując przedmiotowy obowiązek do podmiotów odbierających odpady miał na względzie te podmioty, których działalność jest prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. tych, które uzyskały wpis do właściwego rejestru działalności regulowanej w danej gminie. W tej sytuacji zapis normatywu analizować należy przy użyciu wykładni celowościowej czy systemowej. Obowiązek sporządzenia sprawozdania nakierowany został na wszystkie podmioty, które na terenie danej gminy posiadają stosowne uprawnienia do prowadzenia działalności w tym konkretnym zakresie. Z tego też względu nie mogą być przedmiotem rozważań Sądu poglądy skarżącego dotyczące nierównego traktowania obywateli, ponieważ podmiot, który nie dokonał wpisu do rejestru, a prowadzi odbiór odpadów nie musi składać sprawozdań. Tego typu rozumowanie nie tylko nie potwierdza naruszenia zasady równości obywateli wobec prawa przez organy, ale dotyczy wprost wskazywania przez skarżącego na sytuację naruszenia prawa przez inne podmioty polegającą na odbieraniu odpadów pomimo braku wpisu w rejestrze, co pozostaje bez wpływu na legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, tym bardziej że wykracza poza ramy wydanego rozstrzygnięcia. Skoro obowiązkiem objęto podmioty wpisane do rejestru nie może być wątpliwości, że sprawozdanie kwartalne musi zostać sporządzone bez względu na fakt, czy odbiór odpadów miał miejsce czy też nie. Jak wynika z przepisów istnieje możliwość złożenia tzw. sprawozdania zerowego, a zatem z prawnego punktu widzenia nie jest istotny faktyczny odbiór odpadów lecz funkcjonowanie danego przedsiębiorcy w rejestrze działalności rejestrowanej prowadzonym przez gminę. Z samej możliwości prowadzenia konkretnej działalności na terenie gminy wynikać będzie obowiązek sprawozdawczy.

Kolejnym problemem jaki jawi się na tle przywołanego przepisu jest wynikający z art. 9n ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązek złożenia sprawozdania wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. W stanie faktycznym sprawy, co wynika z akt administracyjnych, Spółka w dniu 25 marca 2013 r. złożyła sprawozdania kwartalne za III i IV kwartał 2012 r. Organ administracyjny przedmiotem swojego postępowania uczynił złożenie sprawozdania za IV kwartał po terminie, nie odnosząc się do sprawozdania z III kwartału 2012 r., które zostało złożone w tym samym dniu co sprawozdanie za IV kwartał 2012 r. Działanie takie należy uznać za prawidłowe, a wynika to z faktu, że przepis art. 9x ust. 1 pkt 5 wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. Skoro zatem jak stanowi art. 9n ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości sprawozdanie jest przekazywane w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy logicznym jest, że sprawozdanie za IV kwartał 2012 r. winno być złożone do dnia 31 stycznia 2013 r. Skoro zatem obowiązek sprawozdawczy przypadał na okres po dniu 1 stycznia 2013 r., również i sankcja przewidziana za niezłożenie sprawozdania obowiązuje dla sprawozdań dotyczących IV kwartału 2012 r., jako składanych już w 2013 r. Organ prawidłowo nie objął swoją decyzją sprawozdania za III kwartał 2012 r., ponieważ sprawozdanie to powinno być złożone w miesiącu październiku 2012 r., a zatem sankcja przewidziana ustawą od 1 stycznia 2013 r. nie mogła się odnosić do tego sprawozdania.

Przechodząc do art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zaznaczyć należy, że stan faktyczny sprawy wyczerpuje wszelkie przesłanki obligujące organ decyzyjny do nałożenia kary z tytułu złożenia sprawozdania kwartalnego po terminie. Sama data złożenia sprawozdania za IV kwartał 2012 r. jest niesporna. Organ prawidłowo naliczył wysokość opłaty w kwocie 5300zł, przyjmując stawkę 100zł, za każdy z 53 dni zwłoki.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi Sąd nie podzielił ich zasadności. Nie miało bowiem miejsca naruszenie żadnego z przepisów prawa materialnego. Organy administracyjne zarówno I i II instancji słusznie uznały, że D.-T. Sp. z o.o. jako przedsiębiorca wpisany w gminnym rejestrze działalności regulowanej posiadał obowiązek złożenia sprawozdania za IV kwartał 2012 r. do końca stycznia 2013 r. i uczynił to z 53 dniowym uchybieniem. Fakt nieodbierania w tym czasie odpadów komunalnych nie stanowił z kolei przesłanki zwalniającej ją z tego obowiązku, gdyż podstawą tegoż stanowi sam fakt wpisu w rejestrze tj. możliwość prowadzenia działalności w przedmiotowym zakresie.

Dokonanie przez organy administracyjne właściwej wykładni przepisów prawa materialnego nie może potwierdzać podniesionych zarzutów procesowych. Skarżona decyzja nie narusza art. 8 k.p.a., bowiem jak słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stanowisko Ministerstwa Środowiska Departamentu Gospodarki Odpadami nie jest źródłem prawa i istotnie jest tylko odpowiedzią na skierowane do niego pytanie. Może ono wyłącznie potwierdzać niejasność przepisów, która z kolei nie zwalnia z ich przestrzegania. Uzasadnienie decyzji spełnia wymagania ustawowe wynikające z przepisów k.p.a i nie można uznać go za oparte na ogólnikowych i pozaustawowych sformułowaniach. Organy wskazały przepisy prawa stanowiące podstawę rozstrzygnięcia i przyporządkowały je analizowanemu stanowi faktycznemu, natomiast fakt, że treść decyzji mijała się z oczekiwaniami skarżącej nie wpływa na jej legalność. Z tych samych powodów nie jest trafiony zarzut naruszenia ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., skoro organ odwoławczy nie miał podstaw do uchylenia prawidłowej decyzji Prezydenta Ś.

Zarzut naruszenia zasad stanowienia i stosowania prawa wynikających z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz doprowadzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze do sytuacji czerpania przez podmiot naruszający prawo korzyści z własnej bezprawności w ocenie Sądu także jest chybiony. Istotnie organy decyzyjne nałożyły na skarżącą Spółkę karę finansową jednakże ma ona pełne uzasadnienie w przepisach prawa i ustalonym stanie faktycznym sprawy, natomiast nie jest rolą organów kształtowanie stanu prawnego, czego zdaje się oczekiwać autor skargi wskazując na korzystniejszą sytuację innym podmiotów nie stosujących się do obowiązujących przepisów.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zgodnie z art. 151 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.