Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1198/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak (spr.), Sędziowie NSA P. Janicki, P. Kiss, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2005 roku sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G., określił D. A. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok w kwocie 9.695,30 zł.

Decyzja została doręczona na adres stałego zamieszkania podatniczki w dniu 4 maja 2004 roku.

W dniu 18 maja 2004 roku strona wniosła żądanie uzupełnienia tej decyzji, które zostało rozpatrzone odmownie postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. z dnia [..] nr [...]. Powyższe postanowienie doręczono podatniczce, za pośrednictwem poczty, w dniu 28 czerwca 2004 roku.

W dniu 13 lipca 2004 roku skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...].

Postanowieniem z dnia[...] , nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, iż składając odwołanie w dniu 13 lipca 2004 roku, podatniczka D. A. uchybiła 14 dniowemu terminowi do jego wniesienia.

Organ II instancji uznał, iż termin do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego upłynął z dniem 12 lipca 2004 roku.

Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 223 § l i § 2 pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60).

W dniu 30 grudnia 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga D. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...].

W uzasadnieniu zarzutów przedmiotowej skargi, skarżąca utrzymuje, iż postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji organu podatkowego I instancji z dnia[...], otrzymała z Urzędu Pocztowego w dniu 29 czerwca 2004 roku, a nie w dniu 28 czerwca 2004 roku.

Skarżąca podniosła w skardze, iż w związku ze stwierdzeniem przez organ podatkowy II instancji uchybienia terminu, zwróciła się do właściwego Urzędu Pocztowego o podanie daty wszystkich przesyłek kierowanych na jej adres w okresie od 26 czerwca 2004 roku do 30 czerwca 2004 roku. Początkowo skarżącej podano informację, iż przesyłkę pokwitowała w dniu 29 czerwca 2004 roku. Jednakże po kolejnym zapytaniu skarżąca uzyskała z Urzędu Pocztowego informację o trzech przesyłkach, z których jedna została odebrana przez skarżącą w dniu 28 czerwca 2004 roku. Skarżąca podniosła także, iż nie jest w stanie ustalić, czego dotyczyła przesyłka kwitowana w dniu 28 czerwca 2004 roku.

Z uwagi na powyższe skarżąca przekonuje, iż uprawdopodobniła, że przyczyna uchybienia terminu była niezależna od jej woli i wiedzy oraz, że dochowała szczególnej staranności w tym zakresie gdyż dokonała sprawdzenia w Urzędzie Pocztowym daty odbioru przesyłki, a okoliczność, która spowodowała, iż pracownik Urzędu Pocztowego wprowadził skarżącą w błąd, wyklucza jej winę odnośnie uchybienia terminu. Powody, dla których osobiście nie zgłosiła się do placówki pocztowej, usprawiedliwia koniecznością prowadzenia w tym czasie pilnych i niezbędnych czynności związanych z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.

Strona w oparciu o art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa wnosi więc o uznanie, iż w dniu 29 czerwca 2004 roku nastąpiło doręczenie postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Sąd uznał bowiem, iż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego.

Stosownie do treści art. 213 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia. W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji (art. 213 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa). Przepis art. 213 § 4 stosuje się odpowiednio w przypadku wydania postanowienia o odmowie uzupełnienia lub sprostowania decyzji (art. 213 § 5 in fine ustawy Ordynacja podatkowa). W przypadku więc żądania uzupełnienia decyzji, a następnie wydania postanowienia o odmowie jej uzupełnienia, istotną kwestią jest moment doręczenia tegoż postanowienia. Od tej bowiem chwili zaczyna biec termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

W niniejszej sprawie jest bezspornym, iż postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...], nr[...]. Kwestią sporną pozostaje w toczącym się postępowaniu, moment doręczenia skarżącej tego postanowienia.

Jak wynika z materiałów dowodowych zawartych w aktach sprawy postanowienie z dnia [..] zostało odebrane przez skarżącą 28 czerwca 2004 roku. Dowodem na ten fakt jest podpisany przez skarżącą druk potwierdzenia odbioru, na którym widnieje – wpisana przez skarżącą data - 28 czerwca 2004 roku. Taka sama data znajduje się na stemplu pocztowym. W związku z powyższym, w świetle przytoczonych przepisów, należy przyjąć, iż od tego momentu rozpoczął bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [..] nr [...] Termin ten, stosownie do art. 223 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wynosi 14 dni i upłynął, w niniejszej sprawie w dniu 12 lipca 2004 roku. Wniesienie więc przez skarżącą odwołania w dniu 13 lipca 2004 roku, nastąpiło z uchybieniem wskazanego 14 dniowego terminu.

W ocenie Sądu z materiałów dowodowych zawartych w aktach sprawy wynika niezbicie, że organy podatkowe obu instancji dopełniły obowiązków przewidzianych w przepisach prawa, natomiast terminu do złożenia środka odwoławczego nie dochowała skarżąca. Z tych to przyczyn zarzut strony jest bezprzedmiotowy i nie ma oparcia w stanie faktycznym sprawy i w przepisach prawa podatkowego.

Sąd nie dał wiary twierdzeniom zawartym w skardze, że postanowienie z dnia 17 czerwca 2004 roku, zostało przez skarżącą odebrane w dniu 29 czerwca 2004 roku. Ustalenia organów dotyczące momentu doręczenia w/w postanowienia są prawidłowe. Trzeba także zaznaczyć, iż nie można przerzucać na organy administracji podatkowej skutków własnych zaniechań oraz problemów życiowych i organizacyjnych, które skarżąca podniosła w skardze (choroba skarżącej, nadmiar obowiązków).

Na koniec należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa. Strona nie zainicjowała bowiem takiego trybu postępowania, tj. nie wystąpiła w wnioskiem o przywrócenie terminu, a wobec wyraźnych wskazań tego przepisu, przywrócenia terminu dokonuje się wyłącznie na wniosek zainteresowanego. Organy administracyjne nie mogą z urzędu, bez wyraźnego wniosku strony, przywrócić termin do dokonania określonej czynności.

Z powyższych względów Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).