Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 60/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.B. i A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 838/11 o odmowie wstrzymania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi T. B. i A. B. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 838/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (zwanego dalej w skrócie PWINB w G.) z dnia [...] września 2011 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu Sąd poczynił rozważania na tle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Odnosząc się zaś do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd podniósł, że w przedmiotowej sprawie nałożono na skarżących grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Jest to obowiązek świadczenia pieniężnego, wobec czego jego wykonanie nie spowodowałoby niemożności zwrotu przedmiotu świadczenia w tej samej postaci. Zaś w przypadku stwierdzenia, że postanowienie jest niezgodne z przepisami prawa skarżący otrzymają zwrot świadczenia w tej samej postaci, czyli w formie pieniędzy. W związku z powyższym Sąd stanął na stanowisku, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania orzeczenia, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli skarżący zarzucając mu naruszenie zasad dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej, wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego wynikających z treści art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., z uwagi na:

1. nieustosunkowanie się i niewyjaśnienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wszystkich podniesionych w skardze na postanowienie PWINB w G. okoliczności, które stanowiły jej podstawę, a w szczególności do następujących, istotnych braków postępowania w tej sprawie przed organami nadzoru budowlanego:

a) w pierwszej kolejności wynikającego z nieprzeprowadzenia w dniu

23 maja 2011 r. oględzin nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]

położona w K., bez powiadomienia skarżących o terminie oględzin, a tym

samym uniemożliwienie im bezpośredniego ustosunkowania się do tej

czynności, w tym wypowiedzenia się co do stanu faktycznego, związanego z

istniejącą na działce zabudową obiektów budowlanych nietrwale związanych z

gruntem, określonych w tytule wykonawczym nr [...] z dnia

[...] sierpnia 2004 r.,

b) niewyjaśnienia konkretnych okoliczności, które stanowiły podstawę

nałożenia grzywny, a zatem brak wyjaśnienia przesłanek, jakimi kierowały się

organa nadzoru budowlanego przy ustalaniu grzywny w maksymalnej

wysokości, a która jest nadmiernie wysoka i nieadekwatna do wartości obiektu

budowlanego, którego dotyczy nakaz rozbiórki, z uwagi na to, że był on

nietrwale związany z gruntem, a z powodu znacznego upływu czasu jego

wartość jest zerowa, a także z uwagi na nieustalenie i nie podjęcie próby

ustalenia sytuacji majątkowej skarżących,

c) nieustosunkowanie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do podniesionej okoliczności nie zastosowania przez organa nadzoru art. 121 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), który w sytuacji nałożenia obowiązku przymusowej rozbiórki budynku, tak jak w tym przypadku, przewiduje, iż wysokość grzywny, jednorazowej, stanowi iloczyn powierzchni zabudowy budynku objętego nakazem przymusowej rozbiórki i 1/5 ceny jednego metra kwadratowego powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych,

2. odniesienie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyłącznie do wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia wniesionych zarzutów w celu stwierdzenia istnienia podstaw faktycznych i prawnych do wydania

zaskarżonego postanowienia, zawartego w punkcie 4 skargi, natomiast

całkowite pominięcie i nieustosunkowanie się do kolejnych wniosków o

uchylenie zaskarżonego postanowienia PWINB w G. z dnia [...] września 2011 r.

i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (zwanego dalej w skrócie PINB w P.) z dnia [...] maja 2011 r., w całości, jak również o obniżenie wysokości nałożonej grzywny m.in. z uwagi na wskazany powyżej stan techniczny przedmiotowych budynków lub sytuację materialną skarżących, a także z uwagi na niezastosowanie się do wymogu przywołanego art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zawartych odpowiednio w punktach 5 i 6 skargi.

3. niezabezpieczenie uzasadnionych interesów skarżących poprzez

zawieszenie wykonania zaskarżonego postanowienia PWINB w G. z dnia

[...] września 2011 r. i poprzedzającego go postanowienia PINB w P. z dnia

[...] maja 2011 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w

tej sprawie, zawartego w punkcie 7 skargi.

Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania,

2. tak jak w skardze o uchylenie postanowienia PWINB w G. z dnia [...] września 2011 r. i poprzedzającego go postanowienia PINB w P. z dnia [...] maja 2011 r. w całości,

3. tak jak w punkcie 7 skargi o zawieszenie wykonania wymienionych w punkcie

5 zażalenia postanowień PWINB w G. i PINB w P.

W uzasadnieniu wskazano, że z treści zaskarżonego postanowienia nie wynika jednoznacznie, czy Sąd I instancji rozpoznał skargę w całości czy też rozpoznał ją jedynie w zakresie wstrzymania zaskarżonego postanowienia i tym samym pominął i nie ustosunkował się do okoliczności podniesionych w skardze jak i do pozostałych wniosków w niej zawartych.

Stąd z ostrożności procesowej zaskarżono przedmiotowe postanowienie Sądu I instancji z dnia 1 grudnia 2011 r. jako odnoszące się do całości okoliczności i wniosków zawartych w skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie zakwestionowanym postanowieniem Sąd I instancji odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Zarówno bowiem z sentencji postanowienia, jak i jego uzasadnienia jednoznacznie wynika, że przedmiotem rozpoznania Sądu był wniosek skarżących wniesiony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie, jak zauważył Sąd I instancji, wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego postanowienia skarżący nie uzasadnili, a jedynie w samej skardze zostało wskazane, iż wartość obiektów, których dotyczy obowiązek rozbiórki uległa obniżeniu i jest niemal zerowa. Pełnomocnik wskazał również, że sytuacja finansowa skarżących nie została wzięta pod uwagę.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, czego skarżący we wniesionym zażaleniu nie zakwestionowali, prawidłowo Sąd I instancji odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Niepowołanie bowiem przez skarżących żadnych okoliczności faktycznych, które świadczyłyby o wystąpieniu niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie pozwalało na uwzględnienie rozpoznawanego wniosku.

Odnosząc się zaś do argumentacji zawartej w zażaleniu, to przede wszystkim zauważyć należy, że wszystkie podniesione, a przytoczone wyżej, zarzuty mają na celu podważenie prawidłowości wydanych w sprawie przez organy postanowień. Brak jest natomiast jakichkolwiek argumentów podważających stanowisko Sądu zajęte w zaskarżonym postanowieniu. W szczególności skarżący nie wskazują na jakiekolwiek niebezpieczeństwa wynikające z treści art. 61 § 3 p.p.s.a.

Nadto podnieść należy, że przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu wywołanym zażaleniem na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest tylko to postanowienie. W związku z powyższym skarżący może domagać się tylko uchylenia zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji bądź, uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie można natomiast w toku postępowania zażaleniowego domagać się skutecznie merytorycznego rozpoznania sprawy.

W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.