Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 14/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art 55 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 1 września 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego grzywny na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Prezesowi Sądu Okręgowego grzywnę w wysokości 500 zł /słownie: pięćset złotych/, II. zasądzić od Prezesa Sądu Okręgowego na rzecz K.R. kwotę 597 zł /pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2020 r. K. R. zwrócił się do Sądu "z ponownym wnioskiem o wymierzenie grzywny" Prezesowi Okręgowemu, za nieprzekazanie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W podstawie prawnej wniosku powołał art 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."),

W uzasadnieniu podał, że w dniu 11 marca 2020 r. złożył za pośrednictwem Prezesa Sądu Okręgowego skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w formie elektronicznej zgodnie z regulacją zawartą w art 54 § 1 a p.p.s.a. i opatrzona podpisem zaufanym.

W dniu 30 marca 2020 r. wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o wymierzenie Prezesowi Okręgowego grzywny za nieprzekazanie skargi. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II SO/Rz 7/20. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2020 r. WSA w Rzeszowie oddalił wniosek o wymierzenie grzywny wskazując, że na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2002 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) zawieszeniu uległy terminy sądowe i procesowe, tym samym również termin na przekazanie skargi, który ponownie rozpoczął bieg w dniu 23 maja 2020 r. Ostatnim terminem na przekazanie skargi przez Prezesa Sądu Okręgowego w Krośnie był 5 czerwca 2020 r. W związku z powyższym wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi do Sądu złożony w dniu 30 marca 2020 r. jako przedwczesny został oddalony.

W dniu 25 czerwca 2020 r. wpłynął do Sądu opisany na wstępie ponowny wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu.

Do dnia rozpoznania wniosku skarga nie została przekazana. Kierowane przez tutejszy Sąd do Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 2 lipca 2020 r. wezwanie o nadesłanie odpowiedzi na wniosek i akt administracyjnych sprawy, pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).

Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów ( przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2019 r. wyniosło 4294,67 zł, a w drugim półroczu 2019 r. -4434,58 zł- obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2019 r. i w drugim półroczu 2019 r. M.P.2020.195 ). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką szczególną regulacją jest ustawa o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W sprawie bezsporne jest, że skarga na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego przedmiocie udzielenia informacji publicznej została złożona za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 11 marca 2020 r. Wynika to zarówno z uzasadnienia aktualnie złożonego wniosku o wymierzenie grzywny jak również wniosku złożonego w sprawie o sygn. akt II SO/Rz 7/20, ( dokumenty dostępne w aplikacji ezdrz.nsa.gov.pl.)

Nie ulega także wątpliwości, że ostatnim dniem terminu na przekazanie skargi przez Prezesa Sądu Okręgowego był 5 czerwca 2020 r. o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt II SO/Rz 7/20 i co wynika z art. 68 ust. 7 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 ( Dz.U. z 2020 r., poz. 875) ogłoszonej w Dzienniku Ustaw w dniu 16 maja 2020 r.

Z uwagi na to, że do dnia rozpoznania aktualnie złożonego wniosku skarga nie została przekazana, wniosek o wymierzenie grzywny stał się zasadny.

Nie zmienia tego fakt, że w dniu 29 maja 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego przesłał wnioskodawcy zanonimizowane postanowienie Sądu Okręgowego w sprawie I S 2/19, którego dotyczył wniosek o udzielenie informacji publicznej i skarga na bezczynność.

Skoro przepis ustawy nakłada na organ obowiązek ściśle określonego działania, to brak takiego działania uzasadnia stosowanie sankcji przewidzianej w ustawie. Obowiązek, o którym stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., jest niezależny od oceny organu dotyczącej dopuszczalności prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego w danej sprawie, co pociąga za sobą możliwość wymierzenia organowi grzywny w każdym przypadku niewywiązania się w terminie z powinności przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę" (W. Piątek, A. Skoczylas, Glosa do postanowienia NSA z 6.06.2012 r., I OZ 418/12, OSP 2013/7–8, s. 535).

Zatem niezależnie od tego czy Prezes Sądu Okręgowego udzielił informacji publicznej zgodnie z żądaniem, stronie przysługiwała skarga na bezczynność, która polegać może nie tylko na braku jakikolwiek reakcji organu ale również reakcji nieadekwatnej do wniosku bądź spóźnionej. W takiej sytuacji ocena należy do sądu administracyjnego, a obowiązkiem organu jest przekazanie skargi sądowi zgodnie z powołanym przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. Niewywiązanie się przez organ z tego obowiązku pociąga za sobą zasadność wymierzenia grzywny.

Wymierzając grzywnę w kwocie 500 zł Sąd miał na uwadze, że do dnia rozpoznania wniosku skarga nie została przekazana, a wezwanie Sądu o nadesłanie odpowiedzi wraz z aktami sprawy na aktualnie złożony wniosek, pozostało bez reakcji ze strony organu. Nie bez wpływu na wysokość grzywny pozostaje także fakt, że w poprzednio wydanym przez Sąd postanowieniu wyraźnie wskazano termin, do którego powinno nastąpić przekazanie skargi, a mimo to organ nie dopełnił tego obowiązku. Grzywna w tych okolicznościach jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

O kosztach, na które składają się wpis od wniosku oraz wynagrodzenie pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2018 r., poz. 265)