Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 8/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2021-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Zobowiązano organ do dokonania czynności w części
Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2021 r. sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie do załatwienia wniosku P. T. z dnia 29 grudnia 2020 r., poza częścią dotyczącą żądania przesłania kopii "przedmiotowych systemów oceniania z każdego przedmiotu", w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku, 2) stwierdza, że bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie na rzecz skarżącego P. T. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez P. T. (zwanego dalej również skarżącym lub wnioskodawcą) jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie (zwanego dalej również organem) w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Skarga wniesiona została w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2020 r., złożonym drogą elektroniczną na adres e-mail organu, skarżący zwrócił się o przesłanie następujących dokumentów:

- kopii protokołów rad pedagogicznych z roku kalendarzowego 2020;

- kopii "Listu do wychowawców" wysłanego przez Dyrektora do wychowawców palcówki;

- kopii przedmiotowych systemów oceniania z każdego przedmiotu;

- tygodniowych planów zajęć każdego nauczyciela (imiennie);

- imiennej listy średnich miesięcznych wynagrodzeń wszystkich nauczycieli za 2020 r.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 20 stycznia 2021 r. podpisanym: "ZSiPA w Nysie", przesłanym na adres e-mail wnioskodawcy, poinformowano skarżącego, że z uwagi na ochronę danych osobowych i dane wrażliwe nie jest możliwe udostępnienie wszystkich żądanych danych. Wskazano też, że "List do wychowawców" nie był dokumentem urzędowym. Natomiast plan zajęć i Szkolny System Oceniania jest publicznie dostępny na stronie szkoły w zakładce: plany lekcji, statut szkoły. Wyjaśniono przy tym, że system oceniania z każdego przedmiotu został oparty na SSO, który jest podstawą oceniania w poszczególnych przedmiotach, a zasady szczegółowe zostały omówione i podane uczniom przez nauczyciela przedmiotu na początku roku szkolnego. Ponadto w piśmie podano, powołując się na stanowisko Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, że nie można udostępnić niektórych informacji, jeśli nie jest znany cel ich przetworzenia, ponieważ obowiązuje "minimalizacja informacji". Poza tym wnioskodawca jest niezidentyfikowanym odbiorcą i z tego tytułu obowiązują ograniczenia w udzielaniu informacji, w tym obawa, że informacje zostaną wykorzystane przeciwko zdrowiu i życiu członków społeczności szkolnej.

W skardze na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim stanowi normatywną podstawę do udostępniania informacji o działalności jednostek organizacyjnych, które wykonują zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa,

- art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 [na dzień złożenia wniosku przez skarżącego - Dz. U. z 2020 r. poz. 2176]), zwanej dalej w skrócie: u.d.i.p., w zakresie, w jakim organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej przez skarżony organ.

Na tej podstawie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku z dnia 29 grudnia 2020 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Domagał się również stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości. Uzasadniając swoje stanowisko, w pierwszej kolejności podkreślił, że nie ma możliwości weryfikacji, czy podpis pod mailem jest prawdziwym podpisem nadawcy maila oraz czy składający skargę jest tą samą osobą, która podpisała wniosek zawarty w treści maila. Natomiast próba identyfikacji domeny [...] nie przyniosła rezultatu. Tym samym uznano, że wniosek pochodzi od niezidentyfikowanej osoby. Odnosząc się do żądania dotyczącego kopii protokołów rad pedagogicznych z roku kalendarzowego 2020, wyjaśnił organ, że art. 73 ust. 3 Prawa oświatowego stanowi, iż osoby biorące udział w zebraniu rady pedagogicznej są obowiązane do nieujawniania spraw poruszanych na zebraniu rady pedagogicznej, które mogą naruszać dobra osobiste uczniów lub ich rodziców, a także nauczycieli i innych pracowników szkoły lub placówki. Zdaniem organu Prawo oświatowe jest prawem szczególnym w stosunku do u.d.i.p., co oznacza zakaz ujawniania kategorii informacji określonej w cytowanym przepisie. Poza tym udostępnienie protokołów zebrań Rady Pedagogicznej wiąże się z koniecznością dokonania dogłębnej analizy spraw poruszanych na tych zebraniach oraz przekształcenia tych protokołów poprzez anonimizację lub usunięcie informacji o sprawach, które mogą naruszać dobra osobiste osób wymienionych w przepisie. W ocenie organu przekształcenie to można uznać za przetworzenie informacji publicznej ze względu na nakład koniecznej pracy, która dodatkowo musiałaby być wykonana w warunkach szczególnej organizacji pracy szkoły w okresie pandemii. Dalej argumentował organ, odwołując się do poglądów orzecznictwa, że przetworzenie informacji jest równoznaczne z odpowiednim ich zestawieniem, samodzielnym zredagowaniem informacji związanym z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę własnej interpretacji i oceny. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, a skarżący nie wykazał, że w przypadku uzyskania przez niego kopii protokołów zebrań Rady Pedagogicznej przesłanka ta została spełniona. Odnośnie do żądanej kopii "Listu do wychowawców" organ podniósł, że list ten nie jest dokumentem urzędowym ani pismem służbowym, zatem nie może być uznany za nośnik informacji publicznej. Nadto zawierał on osobiste refleksje Dyrektora szkoły związane wprawdzie z bieżącymi problemami edukacyjnymi, ale niemające charakteru obligatoryjnego. Dyrektor szkoły proponował wychowawcom rozważenie pewnych problemów, jakie pojawiły się ostatnio w związku ze zdalnym kształceniem i wpływem bieżącej sytuacji społeczno-politycznej na postawy uczniów. Ponieważ jednak w liście nie formułowano wiążących wychowawców reguł postępowania w określonych sytuacjach, nie narzucono wychowawcom poglądów ani nie przedstawiono obowiązującej wykładni sytuacji społecznej, należy list ten uznać za osobistą wypowiedź w ramach wymiany poglądów wewnątrz grona pedagogicznego. Takie wymiany poglądów i dyskusje są stałym, aczkolwiek nieoficjalnym elementem pracy nauczycieli. Forma listu została wymuszona okolicznościami zdalnej pracy szkoły i związanego z nią utrudnionego kontaktu z poszczególnymi nauczycielami. Omawiany list nie został zarchiwizowany. W zakresie kopii "przedmiotowych systemów oceniania z każdego przedmiotu" organ podał, że taki system nie został w szkole uchwalony. Zasady oceniania zajęć edukacyjnych oraz zachowania zostały określne w statucie szkoły dostępnym na stronie BIP, a więc informacja ta nie podlega udostępnieniu na wniosek. Z kolei modyfikacji zasad oceniania zawartych w statucie szkoły dokonują nauczyciele prowadzący zajęcia edukacyjne z danego przedmiotu i ustnie informują o nich uczniów oraz rodziców. Modyfikacje te nie naruszają postanowień statutu i nie wprowadzają istotnych zmian do przyjętych zasad. W odniesieniu do tygodniowych planów zajęć każdego nauczyciela (imiennie) organ wskazał, że na stronie internetowej szkoły znajduje się plan zajęć dla wszystkich klas, poszczególne zajęcia opatrzone są jednoznacznymi inicjałami prowadzących nauczycieli. Na stronie tej znajduje się też lista kadry naukowo-dydaktycznej szkoły, a więc informacja jest dostępna. Przetworzenie tej informacji do formy żądanej przez wnioskodawcę wymaga wykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W zakresie imiennej listy średnich miesięcznych wynagrodzeń wszystkich nauczycieli za rok 2020 organ odwołał się do definicji legalnej przetwarzania danych osobowych, zawartej w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej RODO), i następnie wywiódł, że nauczyciele szkoły, co do których wnioskodawca zażądał informacji o zarobkach, są osobami zidentyfikowanymi lub możliwymi do zidentyfikowania. Żądane informacje są zatem danymi osobowymi osób wymienionych rodzajowo we wniosku. Zwrócił też uwagę, że ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych określa, że przetwarzanie danych osobowych powinno odbywać się zgodnie z przepisami RODO. W związku z powyższym - stosownie do art. 5 ust. 1 lit. f RODO - dane osobowe muszą być przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem, zaś zgodnie z ust. 2 administrator jest odpowiedzialny za przestrzeganie przepisów ust. 1. Obowiązkiem administratora danych jest przekazanie osobie, której dane dotyczą, informacji o fakcie zamierzonego przekazania danych osobowych oraz o ich odbiorcy, a także o tym, czy odbiorca danych osobowych będzie ich administratorem. Oznacza to w szczególności, że administrator danych osobowych musi posiadać konkretną i rzetelną wiedzę o tym, kto ma być odbiorcą danych osobowych oraz czy jest uprawniony do ich żądania. Podpis w treści maila przysłanego z adresu niebędącego oficjalnym adresem znanego podmiotu nie identyfikuje odbiorcy danych. Przekazanie danych osobowych niezidentyfikowanemu odbiorcy stanowi naruszenie bezpieczeństwa danych osobowych, o którym administrator ma obowiązek zawiadomić Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Prezes UODO może w takim przypadku nałożyć na administratora danych osobowych, w wyniku postępowania administracyjnego, karę finansową. Uznanie, że w trybie u.d.i.p. istnieje obowiązek przekazania informacji w odpowiedzi na wniosek przesłany mailem, bez względu na to, że zawiera ona dane osobowe, prowadzi do sytuacji, w której prawo nakazuje dokonać czynu zagrożonego karą. Logicznym jest wniosek, że dostęp do informacji publicznej zawierającej dane osobowe musi być zgodny z procedurami ochrony danych osobowych. Niezależnie od powyższego organ podniósł, że realizacja wniosku w tym punkcie pociągałaby za sobą konieczność przetworzenia informacji. Księgowość szkoły nie prowadzi bowiem wykazu średnich wynagrodzeń nauczycieli. Obliczenie tych średnich wymaga choćby uwzględnienia okresu zatrudnienia, który dla każdego nauczyciela może być inny. Z kolei wnioskodawca nie wykazał, że uzyskanie przez niego wykazu średnich wynagrodzeń nauczycieli jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Poza tym, w przekonaniu organu, przypisanie zarobków konkretnym nauczycielom wskazanym z imienia i nazwiska przekracza zakres informacji publicznej, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie NSA. Organ stwierdził również, że drugi punkt wniosku skarżącego bez wątpienia nie dotyczy informacji publicznej, a zatem nie było konieczne żadne działanie z jego strony. Organ nie był też w stanie w sposób jednoznaczny i pewny określić strony ewentualnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji. Ponadto zachodzi wątpliwość, czy w świetle art. 3 ust. 1 u.d.i.p. informacje przetworzone, których dotyczą punkty pierwszy i piąty wniosku, wobec niewykazania istotności dla interesu publicznego, są objęte prawem do informacji publicznej. Jeśli zatem informacje te nie są objęte prawem do informacji publicznej, to organ nie był zobowiązany do żadnego działania w tym zakresie.

W replice na odpowiedź organu na skargę P. T. w piśmie z dnia 15 lutego 2021 r. podniósł, że w piśmiennictwie oraz w orzecznictwie przyjmuje się, iż protokoły rad pedagogicznych są źródłem informacji publicznej i powinny być udostępnione, z uwzględnieniem anonimizacji nazwisk osób niepełniących funkcji publicznych, bądź też niektórych informacji mogących takie osoby identyfikować. Za nieuprawnione uznał również twierdzenie organu, że anonimizacja stanowi przetwarzanie informacji w rozumieniu u.d.i.p., ponieważ jest to jedynie czynność o charakterze technicznym. Odnośnie do żądania przesłania "Listu do wychowawców" skarżący podkreślił, że wywołał on znaczne poruszenie w społeczności uczniowskiej i nauczycielskiej, kreując spolaryzowane postawy. W interesie publicznym jest zatem jego publikacja. Natomiast trudno o bardziej wiarygodne źródło dokładnej treści listu aniżeli Dyrektor, który list ów sporządził. Z uwagi zaś na skutki, jakie wywołuje list, ma on znaczący wpływ na funkcjonowanie placówki i jako taki stanowi informację publiczną. Nadto nie jest on korespondencją prywatną, ale wysłaną przez Dyrektora do pracowników z zamiarem wywołania określonych skutków faktycznych. Poza tym skarżący zauważył, że wnosił o przekazanie imiennych planów każdego nauczyciela, a na stronie internetowej dostępne są plany lekcji każdej klasy z osobna, z inicjałami nauczycieli. Jeśli więc organ posiada gotowe plany nauczyciela, winien je udostępnić, ponieważ informacja dostępna na stronie nie jest tożsama z tą, o której udostępnienie wystąpiono we wniosku. W zakresie udostępnienia listy wynagrodzeń skarżący podniósł, że orzecznictwo sądów administracyjnych wyraźnie wskazuje na to, iż wynagrodzenia nauczycieli są jawne i stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Ponadto organ odnośnie do tego punktu nie wywiązał się z obowiązków nakładanych na niego przez u.d.i.p., ponieważ nie wydał stosownego aktu, gdyby informacja nie podlegała udostępnieniu.

W wykonaniu wezwania Sądu organ w piśmie z dnia 13 kwietnia 2021 r. wyjaśnił, że nie posiada oryginału "Listu do wychowawców". List ten został skasowany, ponieważ nie był dokumentem urzędowym, nie posiadał sygnatury numerycznej ani nie był wprowadzony zarządzeniem. Odnośnie do udostępnienia skarżącemu tygodniowego planu lekcji każdego nauczyciela organ podał, że na stronie internetowej szkoły są dostępne tygodniowe plany lekcji, gdzie każdy nauczyciel jest wymieniony na planie obok przedmiotu danej klasy za pomocą skrótu pierwszych liter imienia i nazwiska. Również na stronie internetowej szkoły w zakładce "kadra naukowo dydaktyczna" są wskazane pełne nazwiska i imiona nauczycieli wraz z podanym obok skrótem pierwszych liter, adekwatnym do planu lekcji. Na podstawie tych danych skarżący może więc uzyskać informacje o planie lekcji każdego nauczyciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z poźn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Uwzględniając skargę na bezczynność, sąd - stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, co wynika z art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie stanowiła bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego, złożonego w trybie cyt. wyżej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, nadal zwanej w skrócie: u.d.i.p.

Oceniając na wstępie dopuszczalność skargi, podkreślić należy, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Znajdująca w sprawie zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej, która reguluje w sposób kompleksowy dostęp do tej informacji, nie przewiduje środka zaskarżenia w tym zakresie. Ustalony w art. 53 § 2b P.p.s.a. wymóg wniesienia ponaglenia odnieść należy do bezczynności organu odnośnie do spraw rozpoznawanych w trybie K.p.a. Stosownie zaś do art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. przepisy K.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Powyższe oznacza, że nie mają one zastosowania do faz poprzedzających wydanie decyzji i tym samym w przypadku bezczynności w sprawach dotyczących udzielania informacji publicznej brak jest podstaw do stosowania art. 37 K.p.a.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie była więc dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu.

Na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 P.p.s.a. rozpoznanie skargi nastąpiło w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości i jest to okoliczność niekwestionowana w niniejszej sprawie, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Dyrektor Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie - będącego publiczną jednostką oświatową, dla której Powiat Nyski jest organem prowadzącym - jest podmiotem zobowiązanym do podejmowania działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony bowiem został wprost na władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym - po myśli pkt 4 - na podmioty wykonujące zadania publiczne i reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920) oraz art. 8 ust. 16 w zw. art. 91 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910, z późn. zm.), zwanej dalej Prawem oświatowym, przyjąć należy, że zespół szkół jest jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego mającą na celu wykonywanie zadań z zakresu edukacji. Dyrektor tego zespołu, zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 91 ust. 4 Prawa oświatowego, kieruje z kolei działalnością szkoły oraz reprezentuje ją na zewnątrz i jako jej organ jest podmiotem reprezentującym tę jednostkę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

W dalszej kolejności ustalenia wymagało, czy objęte żądaniem skarżącego informacje posiadają walor informacji publicznej, a więc, czy został spełniony warunek przedmiotowy u.d.i.p. W związku z tym wyjaśnić przyjdzie, że pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. I tak, udostępnieniu podlega informacja publiczna o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.). Informacją publiczną jest również informacja o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, treść wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i c) oraz o majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera jednak tylko przykładowy katalog spraw i dlatego dla prawidłowego ustalenia znaczenia tego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, oraz innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na podstawie wskazanych wyżej przepisów przyjąć trzeba, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone.

W świetle powyższego Sąd uznał, że żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 29 grudnia 2020 r. dane związane z organizacją i działalnością podmiotu zobowiązanego (Zespołu Szkół i Placówek Artystycznych w Nysie) lub przez niego wytworzone mieściły się niewątpliwie w kategorii informacji publicznej. Walor informacji publicznej posiadają także dane dotyczące wysokości wydatków ponoszonych przez ten podmiot publiczny na zatrudnienie nauczycieli, tj. na ich wynagrodzenia, ponieważ są one finansowane ze środków publicznych. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.; obecnie - Dz. U. z 2021 r. poz. 305) gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Stąd informacja o wydatkach organu, w tym wydatkach na wynagrodzenia, jest informacją o majątku publicznym, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie wyrażany jest pogląd, że wydatkowanie środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników w podmiotach państwowych i samorządowych jest jawne. Zasada jawności publicznej gospodarki finansowej stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej, a także osób pełniących funkcje publiczne. Pogląd ten jest dominujący w orzecznictwie sądów administracyjnych, przykładowo wyrażono go w wyrokach NSA z dnia: 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 578/19; 26 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 3451/18; 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2929/17; 14 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4205/18; 5 lutego 2019 r., sygn. akt I OSK 840/17 (wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu Sąd uznał, że żądane przez skarżącego informacje dotyczące wysokości wynagrodzeń - jako stanowiące informacje o wysokości środków pieniężnych wypłacanych z zasobów publicznych - są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Mieszczą się bowiem w pojęciu zasad funkcjonowania podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.), w odniesieniu do majątku, którym dysponuje (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.).

W związku z ustaleniem, że rozpoznawana sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. wskazać należy, że wedle art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona we wskazanym terminie, to - zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. - podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei w sytuacji, gdy zaistnieje podstawa do pobrania opłaty, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w myśl art. 15 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji powiadamia wnioskodawcę o jej wysokości, w terminie 14 dni do dnia złożenia wniosku, i następnie udostępnia informację zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może również odmówić udostępnienia tej informacji z uwagi na wystąpienie okoliczności określonych w art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z tą regulacją prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega również ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Odmowa taka następuje w formie decyzji administracyjnej. Organ w drodze decyzji administracyjnej może również umorzyć postępowanie w razie braku współdziałania wnioskodawcy z organem przez modyfikację wniosku, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonej we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje albo żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, to jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę.

Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 675/15).

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził na podstawie materiału dokumentacyjnego sprawy, że organ - poza częścią wniosku dotyczącą żądania przesłania kopii "przedmiotowych systemów oceniania z każdego przedmiotu" - nie podjął w terminie 14 dni odpowiednich czynności, tj. nie udostępnił przedmiotowej informacji w formie czynności materialno-technicznej, nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia (pismo z dnia 20 stycznia 2021 r. nie zawiera choćby minimalnych elementów decyzji) czy o umorzeniu postępowania, ani też nie odpowiedział na wniosek w innej formie (np. pisma), przy czym w tym ostatnim przypadku jest oczywiste, że treść pisma powinna odnosić się do treści wniosku.

Przede wszystkim, zdaniem Sądu, nie można zgodzić ze stanowiskiem organu, że przeszkodę w udzieleniu żądanych informacji stanowił brak możliwości zweryfikowania podpisu pod mailem z dnia 29 grudnia 2020 r. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że w u.d.i.p. brak jest wskazania jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem go w formie pisemnej, z tym że za wniosek pisemny uznawać także należy przesłanie zapytania pocztą elektroniczną, zaś wobec braku konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, wniosek taki może nawet nie zawierać podpisu, o ile możliwa jest jego realizacja w oparciu o samą treść wniosku (por. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1808/14 i przytoczone tam orzecznictwo). Powyższe wynika z braku konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, który żądając informacji publicznej, nie musi wykazać się jakimkolwiek uzasadniającym to interesem faktycznym lub prawnym. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie stanowi podania w rozumieniu art. 63 K.p.a., ponieważ na tym etapie postępowania przepisów K.p.a. się nie stosuje. Minimalne wymogi w doniesieniu do wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, co jest przedmiotem żądania (por. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3085/19). Podkreślić bowiem trzeba, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone, co wynika z celu u.d.i.p. oraz z jej art. 10 ust. 2 stanowiącego, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1013/12). Zatem, skoro złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie zostało obwarowane żadnymi szczególnymi wymogami formalnymi, w szczególności nie wymaga dokładnego zidentyfikowania wnioskodawcy, to uznać należało, że wniosek skarżącego zawierał podstawowe elementy pozwalające na jego rozpoznanie.

Przechodząc już do poszczególnych żądań wniosku, w tym przesłania kopii protokołów rad pedagogicznych, powtórzyć przyjdzie, że zawierają one informacje o sprawach publicznych, którymi zajmuje się szkoła lub które jej dotyczą. Stosownie do art. 69 ust. 1 Prawa oświatowego rada pedagogiczna jest kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. Zgodnie z art. 73 ust. 2 Prawa oświatowego rada pedagogiczna ustala regulamin swojej działalności, a jej zebrania są protokołowane. Natomiast protokoły z posiedzenia tego organu zawierają informacje co do przebiegu i rozstrzygnięć określonych spraw publicznych. Odnoszą się do szeroko rozumianej działalności dydaktycznej szkoły w zakresie realizacji zadań publicznych - edukacji. Są to też dane o samym podmiocie wykonującym zadania publiczne i dysponującym majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.d.i.p.). Ogólnie rzecz ujmując, dotyczą funkcjonowania i organizacji palcówki oświatowej. Stanowią więc źródło informacji publicznej. Okoliczności tej nie kwestionował organ, który jednak nie udostępnił protokołów rad pedagogicznych z uwagi na ograniczenia związane z ochroną danych osobowych oraz możliwość wykorzystania wnioskowanej informacji przeciwko zdrowiu i życiu społeczności szkolnej. Sąd nie kwestionuje, że z uwagi na treść art. 5 ust. 1-2 u.d.i.p. może okazać się konieczne dokonanie anonimizacji informacji wynikających z protokołu rady albo nawet wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w danym zakresie. Przywołany w odpowiedzi na skargę art. 73 ust. 3 Prawa oświatowego stanowi bowiem, że osoby biorące udział w zebraniu rady pedagogicznej są obowiązane do nieujawniania spraw poruszanych na zebraniu rady pedagogicznej, które mogą naruszać dobra osobiste uczniów lub ich rodziców, a także nauczycieli i innych pracowników szkoły lub placówki. Przepis ten pośrednio wskazuje na obowiązek ochrony prawa do prywatności określonych osób, których dotyczą sprawy będące przedmiotem obrad rady (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Odmowy udostępnienia informacji publicznej z tego powodu dokonuje się w formie decyzji administracyjnej, a nie pisma. Tymczasem w realiach sprawy organ - poza pisemną odpowiedzią udzieloną skarżącemu w tym zakresie - nie wydał jednak stosownej decyzji odmownej z powołaniem się na ograniczenia określone w art. 5 ust. 1 czy ust. 2 u.d.i.p. Ponadto - w związku ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę, a dotyczącym konieczności przekształcenia żądanych przez wnioskodawcę protokołów przez anonimizację lub usunięcie informacji o sprawach, które mogą naruszać dobra osobiste określonej grupy osób - zwrócić należy uwagę, że z przepisów u.d.i.p. w sposób jednoznaczny wynika, iż wnioskodawca składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać brak istnienia tej przesłanki ustawowej, w przypadku wydania decyzji odmownej. Organ, kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną, o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p., powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W okolicznościach sprawy czynnościami, jakie zostały podjęte po otrzymaniu wniosku było jedynie powiadomienie skarżącego, że nie jest możliwe udostępnienie żądanej informacji. W szczególności nie wezwano skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu prawnego, ani też nie wydano decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji. Niepodjęcie zaś stosownego aktu przewidzianego w przepisach u.d.i.p. jest równoznaczne z pozostawaniem organu w stanie bezczynności. Z uwagi na przedstawioną w odpowiedzi na skargę argumentację dotyczącą braku możliwości zidentyfikowania skarżącego wyjaśnić jeszcze trzeba, że ustalenie, iż istnieje podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej bądź umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., uzasadnia wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w tym do podpisania wniosku. Dopiero bowiem w takiej sytuacji - z mocy art. 16 ust. 2 u.d.i.p. - do decyzji, a w konsekwencji i postępowania poprzedzającego jej wydanie, znajdują zastosowanie przepisy K.p.a. Wówczas do usunięcia braków formalnych wniosku stosuje się art. 64 § 2 K.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 marca 2018 r., sygn. I OSK 1701/16). Podsumowując ten fragment wywodów, Sąd stwierdził, że działanie organu odnośnie do żądania udostępnienia protokołów rad pedagogicznych nie wyczerpuje żadnej z przedstawionych wyżej i przewidzianych w u.d.i.p. form załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej.

Podobnie należy ocenić zachowanie organu w przypadku wniosku skarżącego o przesłanie imiennej listy średnich wynagrodzeń nauczycieli za rok 2020, ponieważ w tym zakresie nie wydał odmownej decyzji, poprzestając tylko na pisemnym, ogólnym poinformowaniu wnioskodawcy o ograniczeniach w udzieleniu tej informacji związanych z ochroną danych osobowych oraz o braku możliwości zidentyfikowania odbiorcy. Wyjaśniono już wcześniej, że po myśli z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy jednak informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. W niniejszej sprawie żądanie wniosku dotyczyło środków publicznych wydatkowanych na zatrudnienie nauczycieli, którzy przez fakt realizowania zadań publicznych z zakresu oświaty pełnią funkcje publiczne w rozumieniu ww. przepisu. Argumentację wspierającą ten pogląd przedstawiono już wyżej. Dodatkowo na akceptację zasługuje prezentowane w orzecznictwie stanowisko, wedle którego pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" ma na gruncie u.d.i.p. autonomiczne i szersze znaczenie niż w art. 115 § 13 i § 19 Kodeksu karnego. Pojęcie to, użyte w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., obejmuje bowiem każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. na sferę publiczną. Sądy administracyjne wskazują też generalnie, że funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 3217/14; z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1526/16). Zadaniem takim jest realizowanie konstytucyjnego prawa do wykształcenia. Zgodnie bowiem z art. 70 ust. 4 Konstytucji RP władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia, zaś wykonywanie tych zadań publicznych odbywa się przede wszystkim przez pracę nauczycieli, którzy korzystają - na mocy art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215) - podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w Kodeksie karnym. Dlatego powszechnie przyjmuje się, że nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną, choć nie wydaje żadnych decyzji (por. np. wyroki NSA: z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 125/11; z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt I OSK 537/17). Natomiast wynagrodzenie stanowi rekompensatę za wykonywanie przez osobę pełniącą funkcję publiczną jej obowiązków służbowych, opłacaną ze środków publicznych. W konsekwencji uznać należy, że wnioskowane przez skarżącego do udostępnienia dane dotyczące wysokości wynagrodzeń nauczycieli stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu, pomimo że dotykają ich prywatności. Mają bowiem związek z pełnieniem przez nauczycieli funkcji publicznej. Z pewnością takiego związku nie ma w odniesieniu do niektórych składników wynagrodzenia, wynikających ze statusu rodzinnego lub socjalnego pracownika (por. wyroki NSA: z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 695/14; z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 123/13). Związek taki zachodzi jednak w odniesieniu do wynagrodzenia zasadniczego osoby pełniącej funkcję publiczną czy dodatku motywacyjnego oraz w odniesieniu do sposobu ustalenia tego wynagrodzenia. Ponadto, w przekonaniu Sądu, w zakresie informacji publicznej mieszczą się również informacje o imionach i nazwiskach osób zatrudnionych w organie na stanowisku nauczyciela. Mianowicie na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. udostępnieniu podlegają informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Podobnie też ograniczenie udostępnienia takich informacji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wyłączone jest w odniesieniu do osób pełniących funkcje publiczne. Stąd organ błędnie przyjął, że wskazanie danych personalnych nauczycieli otrzymujących określone wynagrodzenie jest niemożliwe "z uwagi na ochronę danych osobowych i dane wrażliwe". Podsumowując stwierdzić przyjdzie, że prawo do prywatności nie chroni nauczyciela, jako osoby pełniącej funkcję publiczną, w zakresie informacji mających związek z pełnieniem tej funkcji, a wysokość pobieranego przez niego wynagrodzenia z całą pewnością pozostaje w związku z pełnioną funkcją. Sąd uznał zatem, że organ bezzasadnie odmówił skarżącemu udostępnienia imiennej listy średnich wynagrodzeń nauczycieli za podany okres. Poza tym uczynił to w nieodpowiedniej formie, bo pisemnie. Skoro organ nie spełnił omawianego żądania zawartego we wniosku i nie wydał decyzji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to zarzut bezczynności w tym zakresie należało uwzględnić. Na taką ocenę Sądu nie mógł wpłynąć podniesiony w odpowiedzi na skargę argument o przetworzonym charakterze żądanej informacji. Również odnośnie do żądania dotyczącego wynagrodzeń nauczycieli organ nie wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu prawnego ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji.

Z kolei co do żądania dotyczącego przesłania tygodniowego planu zajęć każdego z nauczycieli (imiennie) odnotować trzeba, że skarżącemu udzielono odpowiedzi, która jednak nie koresponduje z jego wnioskiem. Otóż w piśmie z dnia 20 stycznia 2021 r. poinformowano skarżącego, że plan zajęć jest dostępny na "stronie szkoły", zaś w pismach procesowych skierowanych do Sądu wyjaśnił organ, że plan zajęć wszystkich klas znajduje się na stronie internetowej szkoły. Poszczególne zajęcia opatrzone są inicjałami prowadzących je nauczycieli, a na stronie szkoły znajduje się również lista kadry naukowo-dydaktycznej z określonymi imionami i nazwiskami nauczycieli wraz z podanym obok skrótem pierwszych liter imion i nazwisk. Dodał organ, że na podstawie tych danych skarżący może uzyskać informacje o planie lekcji każdego nauczyciela. Oceniając sposób realizacji wniosku w powyższym zakresie, wskazać trzeba, że skarżący nie domagał się przesłania planu lekcji dla wszystkich klas, na którym widnieją inicjały nauczycieli przy poszczególnych przedmiotach. Słusznie zatem skarżący podniósł, że informacja dostępna na stronie internetowej szkoły nie jest tożsama z tą, o której udostępnienie wystąpił we wniosku. Nie można również nie zauważyć, że sam organ przyznał w odpowiedzi na skargę, iż żądanej informacji w kształcie określonym we wniosku nie ma na stronie szkoły i wymagałoby to przetworzenia danych. Co jednak istotne, organ nie wystąpił do wnioskodawcy, podobnie jak w przypadku wcześniej omówionej informacji, o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu omawianej informacji. Niepodjęcie tego rodzaju działań oznacza, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu tej części wniosku.

Odnosząc się z kolei do żądania dotyczącego przesłania kopii "Listu do wychowawców", przypomnieć trzeba, że w udzielonej skarżącemu odpowiedzi podano, iż list "nie był dokumentem urzędowym". Natomiast z wyjaśnień organu przedstawionych na wezwanie Sądu wynika, że nie posiada on przedmiotowego listu. W tej sytuacji organ powinien zawiadomić wnioskodawcę o rzeczywistych powodach nierozpatrzenia wniosku zgodnie z żądaniem, czego jednak nie uczynił. W tym miejscu warto jeszcze wskazać, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż informacja ma charakter informacji publicznej, jeżeli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Informacja ma pozostawać w dyspozycji organu w chwili złożenia wniosku o jej udostępnienie, a udzielenie informacji publicznej nie może w szczególności polegać na odtwarzaniu sytuacji mających miejsce w przeszłości i nadawaniu im obecnie konkretnego znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3351/19 i powołane tam orzecznictwo). W okolicznościach niniejszej sprawy właściwą reakcją organu winno być poinformowanie wnioskodawcy, że nie posiada informacji wskazanej we wniosku (por. Irena Kamińska, Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer, 3. wydanie, Warszawa 2016 r., s. 314). Tak się jednak nie stało, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności.

Na podstawie powyższych ustaleń przyjąć należało, że organ w dacie orzekania przez Sąd pozostawał w bezczynności, co powodowało konieczność zobowiązania go do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 29 grudnia 2020 r. w trybie przewidzianym w u.d.i.p. w części opisanej w punkcie 1 sentencji wyroku, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podkreślenia jeszcze wymaga, że w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, sąd nie może określić, w jaki sposób adresat wniosku powinien załatwić sprawę. Przy rozpoznaniu skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej rola sądu sprowadza się jedynie do oceny, czy wniosek o udzielenie informacji podlegał rozpatrzeniu w trybie przepisów u.d.i.p. oraz czy został w tym trybie załatwiony przez jego adresata. Uwzględnienie skargi może zatem polegać jedynie na zobowiązaniu adresata wniosku do jego załatwienia w sposób zgodny z przepisami u.d.i.p. Na tym etapie postępowania poza kompetencjami sądu pozostaje ingerencja w uprawnienia podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej, w ramach których pozostawiona jest ocena, czy określona informacja publiczna, będąca w posiadaniu tego podmiotu, może być udostępniona, czy też zachodzą podstawy do odmowy jej udostępnienia wynikające choćby z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. W tym miejscu zwrócić należy jeszcze uwagę, że możliwe jest udostępnienie informacji publicznej z wyłączeniem szczególnie istotnych informacji podlegających ochronie przez ich utajnienie w procesie anonimizacji. Jest to czynność wyłącznie o charakterze technicznym, dokonywana na dokumencie stanowiącym informację publiczną, polegająca na zasłonięciu tej części dokumentu, która zawiera dane niepodlegające udostępnieniu, tzw. dane wrażliwe.

W ocenie Sądu nie jest natomiast zasadny zarzut skargi dotyczący bezczynności organu w zakresie załatwienia przedmiotowego wniosku w części odnoszącej się do przesłania kopii "przedmiotowych systemów oceniania z każdego przedmiotu". W piśmie z dnia 20 stycznia 2021 r. wyjaśniono bowiem skarżącemu, że żądana informacja publiczna, tj. dotycząca systemu oceniania z wszystkich przedmiotów, jest dostępna na stronie internetowej szkoły w zakładce: statut. W przekonaniu Sądu taka forma załatwienia tej części żądania skarżącego była prawidłowa. Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., określający środki umożliwiające dotarcie do informacji publicznych, stanowi, że podstawowym sposobem jest ich ogłoszenie w BIP. Natomiast po myśli art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Mówiąc inaczej, tylko informacja publiczna niezamieszczona w Biuletynie udostępniana jest w trybie wnioskowym. Poza tym dostrzec należy, że z wniosku nie wynika, by skarżący domagał się informacji, czy poza przyjętym w statucie systemem oceniania zostały wydane jakieś inne akty, np. dotyczące konkretnego przedmiotu. Dodatkowo należy zauważyć, że w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił również, iż nie wprowadzono odrębnego dokumentu w postaci "Przedmiotowego Systemu Oceniania", a zasady oceniania zostały określone jedynie w statucie.

W ocenie Sądu opisana bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. W niniejszej sprawie nie zachodzi bowiem przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności czy lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. W rozpoznawanej sprawie Sąd uwzględnił fakt, że organ z nieznacznym opóźnieniem zareagował na wniosek strony. Natomiast nieudzielenie informacji mogło być wynikiem błędnego rozumienia przepisów u.d.i.p. oraz wadliwego przekonania o realizacji wniosku.

O kosztach postępowania należnych skarżącemu orzeczono w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na wysokość tych kosztów składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w kwocie 100 zł.