Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 347/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka organu zarządzającego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. N. wnioskiem z dnia 6 maja 2008 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 maja 2008 r. dokumentów, ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, źródłem utrzymania małżonków jest osiągany przez skarżącego dochód ze stosunku pracy, którego średnia miesięczna wysokość wynosi 1 057,10 zł netto (dowód: zaświadczenie pracodawcy z dnia 30 maja 2008 r. o wysokości wynagrodzenia wypłaconego w okresie od marca do maja 2008 r., odpis rocznego obliczenia podatku za 2007 r. PIT-40) oraz emerytura wypłacana żonie w kwocie 662,91 zł netto miesięcznie (dowód: kopia potwierdzenia przekazania świadczenia za maj 2008 r., odpis rocznego obliczenia podatku za 2007 r. PIT-40A), małżonkowie posiadają dom o powierzchni 85 m2, skarżący jest właścicielem samochodu osobowego marki Mercedes rok produkcji 1990 o wartości 4 000 zł, innego majątku, w tym przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro oraz oszczędności nie posiadają (dowód: dodatkowe oświadczenie z dnia 30 maja 2008 r.).

Dokonując oceny możliwości płatniczych skarżącego podana w oświadczeniu o stanie rodzinnym okoliczność, iż pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłą córką nie została uwzględniona. Mało prawodopodobne jest bowiem, że córka skarżącego, która wprawdzie aktualnie nie osiąga dochodów, gdyż przebywa na urlopie wychowawczym, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoimi rodzicami, nie zaś z mężem i dwojgiem dzieci, którzy również zamieszkują ze skarżącym (dowód: odpis zeznania podatkowego za rok 2007 PIT-37 wraz z załącznikiem PIT-O złożonego przez córkę wnioskodawcy i jej męża).

Biorąc pod uwagę wysokość osiąganych przez małżonków miesięcznych dochodów (1 720,01 zł na dwie osoby), brak oszczędności, czy też majątku, który mogliby spieniężyć, czy też który mógłby stanowić ich dodatkowe źródło dochodów, uznano, iż skarżący wykazał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Aktualna sytuacja finansowa skarżącego i jego rodziny nie budzi wątpliwości, została potwierdzona dokumentami.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.