Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1309/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 2  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1265
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
article: Art. 153
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 1309/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Barbara Pasternak (spr.), Sędziowie: WSA Bożenna Blitek, WSA Janusz Bociąga, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r., sprawy ze skargi O. G. na decyzję Wojewody z dnia 19 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną skargę oddala.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Decyzją z dnia [...] 2017 r. ([...]) na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065 ze zm.) oraz art. 104 kpa Prezydent Miasta odmówił uznania O. J. z dniem 31 sierpnia 2017 r. za osobę bezrobotną.

Decyzją z dnia [...] 2017 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065 ze zm.) Wojewoda utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji.

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2018 r. (III SA/Kr 1493/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję z dnia [...] 2017 r oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Sąd wskazał, że obydwa organy przedwcześnie wydały decyzję w sprawie, nie przeprowadzając postępowania dowodowego w celu ustalenia gotowości strony do podjęcia pracy i oparły się jedynie na literalnym brzmieniu przepisu. Podkreślono również, że organ administracji publicznej jest zobowiązany dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, co w analizowanym przypadku oznacza przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia czy pełnienie przez stronę funkcji w organach spółek z uwagi na zakres działalności gospodarczej, poziomu osiągniętego dochodu czy wielkości zatrudnienia, ogranicza gotowość do podjęcia pracy.

Decyzją z dnia [...] 2018 r. ([...]), na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust.7 pkt 1 Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 1265 z późn. zm.), art. 104 kpa Prezydent Miasta odmówił uznania O. G. za osobę bezrobotną od dnia 31 sierpnia 2017 r.

Organ podał, że z wydruku Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 31.08.2017 roku, identyfikator wydruku [...], dotyczący spółki L sp. z o.o. z siedzibą w R z którego wynika, że w dniu 31.08.2017 roku O. G. pełniła w spółce funkcję Prezesa Zarządu; z wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 28.06.2018 roku, dotyczącego Spółki L sp. z o.o. z siedzibą w R w wynika, że ww. pełniła funkcję Prezesa jednoosobowego Zarządu; z wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 28.06.2018 roku, dotyczącego Spółki G sp. z o.o. z siedzibą w S wynika, że ww. pełniła funkcję prokurenta; z wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 28.06.2018 roku, dotyczący spółki G sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S ww. pełniła funkcję prokurenta; z wydruku z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 20.06.2018 roku, dotyczącego spółki S sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W ww. pełniła funkcję prokurenta.

Ustalono nadto, że Spółka L sp. z o.o. z siedzibą w R, w której w dniu rejestracji O. G. pełniła funkcję Prezesa jednoosobowego Zarządu, została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 02.09.2008 roku; Spółka G sp. z o.o. prowadzi aktywną działalność, w latach 2009-2017 regularnie składała sprawozdania finansowe. W dniu 19.01.2016 roku wpisano O. G. do rejestru jako Prezesa Zarządu spółki. Wspólnikami przedmiotowej spółki są obecnie M. G. i T. G. Jednocześnie przywołana Spółka oraz O. G. są wspólnikami T sp. z o.o. z siedzibą w K, wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 20.06.2016 roku. W spółce tej w dniu rejestracji strona była jednym z dwóch prokurentów, obecnie od 27.02.2018 roku pełni funkcję Prezesa jednooosobowego Zarządu. Również ta spółka prowadzi aktywną działalność i w roku 2017 złożyła sprawozdanie finansowe. Spółka ta wykazała w 2017 roku 56.927,09 zł przychodu oraz dochód w kwocie 7.037,90 zł. Przedmiotowa spółka prowadzi stronę internetową [...], na której można zapoznać się z jej bogatą ofertą, w zakresie doradztwa podatkowego i działalności rachunkowo - księgowej. Wspólnicy Spółki L sp. z o.o. z siedzibą w K M. G. i T. G. powołali w 2016 roku spółkę G sp. z o.o. z siedzibą w S, w której O. G. pełni od dnia 03.03.2017 roku funkcję jedynego prokurenta. Przedmiotem działalności spółki jest hurtowa sprzedaż mięsa i wędlin. W 2016 i 2017 roku spółka nie wykazała przychodów. Z kolei G sp. z o.o. z siedzibą w S wraz z L sp. z o.o. z siedzibą w R której O. G. pełni funkcję członka Zarządu, byli w dacie rejestracji strony w Grodzkim Urzędzie Pracy wspólnikami G sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S, w której od dnia 23.02.2017 O. G. jest prokurentem. Sprawy spółki prowadzi każdy ze wspólników, a więc również O. G.

Organ ustalił również, że w dniu 31.08.2017 roku, O. G. była również Prezesem jednoosobowego Zarządu spółki R sp. z o.o. z siedzibą w W. Spółka ta została wpisana do rejestru w dniu 22.08.2016 roku, a w chwili jej powstania strona była również jednym z jej wspólników. Przedmiotem działalności spółki do 19.12.2017 roku było świadczenie usług w zakresie udzielania kredytów. W tej spółce nie zostali powołani prokurenci, wobec powyższego cały ciężar prowadzenia spraw spółki spoczywał na Zarządzie, którego O. G. była jedynym członkiem.

W związku z powyższym wskazano, że bezrobotny to osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy (por. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Podstawą nabycia statusu osoby bezrobotnej jest zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie lub innej pracy zarobkowej. Warunek gotowości do pracy musi być spełniony zarówno w dniu rejestracji jak i przez cały czas korzystania z tego statusu. Chodzi tu przy tym o możliwość podjęcia nie jakiejkolwiek działalności zarobkowej lecz gotowość do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

Podano, że w celu ustalenia, czy O. G. spełnia przesłanki niezbędne dla przyznania statusu bezrobotnego, konieczne jest ustalenie czy pełnienie w dniu rejestracji funkcji członka Zarządu Spółek L sp. z o.o. z siedzibą w R oraz R sp. z o.o. z siedzibą w W jak również prokurenta spółki T sp. z o.o. z siedzibą w K, G sp. z o.o. z siedzibą w S oraz G sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w S nie ograniczało ww. gotowości do pracy. Jednocześnie organ orzekający nie podzielił stanowiska jakoby to prokurenci podejmowali wszelkie czynności związane z prowadzeniem spraw spółki w tych podmiotach w których O. G. pełni funkcję jedynego członka Zarządu. Prokurenci są jedynie pełnomocnikami, zakres ich umocowania oraz sposób działania wyznacza osoba która prowadzi sprawy spółki, czyli członkowie zarządu, w przypadku zarządu jednoosobowego tak jak w analizowanych przypadkach Prezes Zarządu. Gdyby spółki nie prowadziły aktywnej działalności, nie miałyby potrzeby ustanawiania pełnomocników, ale fakt ich ustanowienia nie zmienia tego, że to zarząd prowadzi sprawy spółki. Ponadto Spółka R sp. z o.o. z siedzibą w W, nie ujawniła żadnego prokurenta w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Jak podał organ, z chwilą powołania na prokurenta Spółek O. G. zgodziła się na dyspozycyjność wobec mocodawcy w zakresie wyznaczonym treścią umocowania.

Dodano, że wynik finansowy przedsięwzięcia gospodarczego nie przesądza o nakładzie sił i środków niezbędnych do jego osiągnięcia. Pomimo, że wszystkie spółki do których zwrócił się organ I instancji odmówiły udzielenia informacji w zakresie ustalenia przychodów, zakresu działalności i ilości zatrudnionych osób, z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że wszystkie spółki w organach których strona pełni lub pełniła różne funkcje prowadzą aktywną działalność gospodarczą, przedmiot ich działalności jest niezwykle szeroki, a siedziby znajdują się w kilku miastach w Polsce. Już sama konieczność przemieszczania się pomiędzy tymi miejscami jest czasochłonna, a szerokie spektrum działalności spółek wymaga podejmowania wielu decyzji. Przy czym spółki są aktywne w zakresie zarządzania, podejmują liczne decyzje dotyczące zmian wspólników, ilości posiadanych przez nich udziałów oraz osób wschodzących w skład organów jak również przedmiotu działalności, a zatem prowadzą wszystkie możliwe działania mające na celu osiągnięcie pozytywnego efektu ekonomicznego.

Według organu okolicznością bez znaczenia jest fakt, że strona nie uzyskuje wynagrodzenia z tytułu ustanowienia prokurentem Spółki, czy pełnienia funkcji w Zarządzie spółek. Istotne jest to, że nie można przewidzieć kiedy będzie zobowiązana do wykonywania czynności związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa, co w istotny i nie dający się z góry ustalić sposób ogranicza dyspozycyjność. Zatem ww. nie spełnia warunku gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła O. G.

Decyzją z dnia 19 października 2018 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt1 kpa, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r., poz. 1265 ze zm.) Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:

Przyczyną odmowy uznania O. G. za osobę bezrobotną było stwierdzenie braku gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, z uwagi na pełnienie funkcji w spółkach prawa handlowego.

Jako prezes zarządu O. G. musiała pełnić aktywnie swoje funkcję, aby zapewnić prowadzenie spraw spółki i reprezentowanie jej na zewnątrz. Zakres obowiązków i praw członków zarządu wynika wprost z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku kodeks spółek handlowych: "zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę". Należy także zwrócić uwagę, że w przypadku osób pełniących funkcję w zarządach spółek prawa handlowego, istotne znaczenie ma nie to, czy czynności związane z pełnieniem funkcji są wykonywane odpłatnie, lecz to, że na każdej z osób pełniących omawiane funkcje ciążą określone, ustawowo przypisane zadania, które muszą one wykonywać, co do zasady osobiście.

Wyrażając zgodę na pełnienie funkcji w Zarządach Spółek strona wzięła na siebie obowiązek reprezentowania Spółki i prowadzenie jej spraw, tym bardziej, że zarządy obydwu spółek są jednoosobowe. Organ orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko organu I instancji, że to nie ustanowieni prokurenci, ale zarząd prowadzi sprawy spółki. Prokurenci są jedynie pełnomocnikami, zakres ich umocowania oraz sposób działania wyznacza osoba która prowadzi sprawy spółki, czyli członkowie zarządu, w przypadku zarządu jednoosobowego tak jak w analizowanych przypadkach Prezes Zarządu. Ponadto Spółka R sp. z o.o. z siedzibą w W, nie ujawniła żadnego prokurenta w KRS. W pozostałych podmiotach O. G. pełni funkcję prokurenta. Prokura obejmuje dwie sfery czynności związanych z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Umocowanie do czynności sądowych obejmuje reprezentowanie przedsiębiorcy w sprawach sądowych przed wszystkimi sądami powszechnymi i administracyjnymi wraz z dokonywaniem wszelkich czynności procesowych. W zakres umocowania wchodzi reprezentacja przedsiębiorcy przed właściwymi urzędami, organami samorządu terytorialnego i administracji rządowej. Umocowanie do czynności pozasądowych dotyczy wszystkich czynności materialnoprawnych pozostających w związku z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Należą do nich m.in. zawieranie umów, udzielanie lub zaciąganie pożyczek lub kredytów, udzielanie poręczenia. Prokurent działa w imieniu i na rzecz mocodawcy, zakres jego umocowania wynika wprost z ustawy, a przedsiębiorca nie może ograniczyć prokury ze skutkiem wobec osób trzecich.

Jak słusznie zauważył organ I instancji, z chwilą powołania na prokurenta Spółek O. G. zgodziła się na dyspozycyjność wobec mocodawcy w zakresie wyznaczonym treścią umocowania. Ponieważ prokurent nie prowadzi spraw Spółki, nie ma realnego wpływu na to kiedy obecność jako prokurenta może okazać się konieczna. Zarządy Spółek w których w dniu rejestracji O. G. była prokurentem były jednoosobowe, a zatem pod nieobecność Prezesa Zarządu to ona była osobą mogącą składać oświadczenia i podpisywać umowy w imieniu Spółki.

Wszystkie spółki w organach których O. G. pełni lub pełniła funkcję prowadzą aktywną działalność gospodarczą, przedmiot ich działalności jest niezwykle szeroki, a siedziby znajdują się w kilku miastach w Polsce. Już sama konieczność przemieszczania się pomiędzy tymi miejscami jest czasochłonna, a szerokie spektrum działalności spółek wymaga podejmowania wielu decyzji. Przy czym spółki są aktywne w zakresie zarządzania, podejmują liczne decyzje dotyczące zmian wspólników, ilości posiadanych przez nich udziałów oraz osób wschodzących w skład organów jak również przedmiotu działalności, a zatem prowadzą wszystkie możliwe działania mając na celu osiągnięcie pozytywnego efektu ekonomicznego. Wszystkie te okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że w dniu rejestracji 31 sierpnia 2017 roku, O. G. nie była gotowa do podjęcia zatrudnienia w rozumieniu ustawy. Tym samym nie spełniła przesłanek do uznania za osobę bezrobotną od 31 sierpnia 2017 roku.

Na powyższą decyzję O. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:

- art. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej w związku z niepodjęciem wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności nieustalenie faktycznego zaangażowania skarżącej w działalność spółek i oparcie się w tym zakresie jedynie na informacjach ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym;

- art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w szczególności poprzez nieuzasadnienie z jakich przyczyn organ nie uwzględnił oświadczenia skarżącej dotyczącej zdolności i gotowości do podjęcia pracy;

- art. 8 kpa poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony w wyniku niezbadania przez organ zarówno I jak i II instancji faktycznego zaangażowania skarżącej w działalność spółek

- naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną ich wykładnię, mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 2004 nr 99 poz. 1001 ze zm.) poprzez błędne uznanie, iż pełnienie funkcji prezesa w zarządzie spółki prawa handlowego wyklucza posiadanie zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016.1066), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Orzekanie w myśl art. 135 p.p.s.a. następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Kontrola zaskarżonej decyzji stosownie do przytoczonymi wyżej zasad, doprowadziła do uznania, że skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy podkreślić, że jak wynika z przedstawionego wyżej przebiegu postępowania w sprawie, tut. Sąd kontrolował już decyzje zapadłe w rozpatrywanej sprawie. Stosownie do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. W niniejszej sprawie organ był więc związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku tut. Sądu z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1493/17.

Wyjaśnić przy tym należy, że uchylając decyzję Wojewody z dnia [...] 2017 r. i poprzedzająca ją decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy uznania skarżącej za osobę bezrobotną Sąd nie przesądził, czy skarżąca winna być uznana za osobę bezrobotną, a to wobec nieustalenia przez organy w sposób prawidłowy stanu faktycznego sprawy. Zdaniem Sądu, organy obu instancji nie dokonały oceny działalności spółek w dacie rejestracji skarżącej w PUP jako bezrobotnej. Organy nie dokonały również oceny gotowości do podjęcia pracy przez skarżącą w kategoriach obiektywnych, co powinno oznaczać rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwość podjęcia pracy. Odmowa przyznania statusu bezrobotnej nastąpić może bowiem tylko wówczas, gdy w konkretnym przypadku organ ustali w sposób jednoznaczny, że pełnienie funkcji zastępcy prezesa zarządu nie wyklucza możliwość podjęcia zatrudnienia poprzez brak pełnej gotowości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Pełnienie funkcji w organach spółki samo przez się nie stanowi okoliczności zaprzeczającej gotowości i zdolności do podjęcia zatrudnienia. Sąd podkreślił, że organ winien uwzględnić powyższe uwagi co do zakresu postępowania wyjaśniającego na okoliczność rzeczywistej gotowości do podjęcia zatrudnienia przez skarżącą w kontekście zasadności decyzji.

Rozpoznając ponownie sprawę przede wszystkim należało więc ocenić, czy organy zrealizowały wytyczne Sądu zawarte w wyroku z dnia 28 lutego 2018 r.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że organ pierwszej instancji uzupełnił postępowanie dowodowe w sposób pozwalający na ustalenie stanu faktycznego i dokonanie na tej podstawie oceny zasadności odmowy uznania skarżącej za osobę bezrobotną. Ustalono bowiem, że na dzień 31 sierpnia 2017 r. oraz na dzień orzekania w sprawie skarżąca pełniła funkcję prezesa jednoosobowego zarządu w spółce prowadzącej aktywnie działalność gospodarczą pod nazwą L sp. z o.o. z siedzibą w R, przy czym jest ona osobą uprawnioną do reprezentowania spółki; w spółce jest ustanowiony również prokurent; spółka prowadzi aktywną działalność i w latach 2009-2017 regularnie składała sprawozdania finansowe; w dniu 19 stycznia 2016 r. skarżąca została wpisana do rejestru jako Prezes Zarządu. Ustalono nadto, że ww. spółka oraz O. G. są wspólnikami T sp. z o. o. z siedzibą w K W dniu rejestracji spółki O. G. była jednym z dwóch prokurentów, a od 27 lutego 2018 r. pełni funkcję Prezesa jednoosobowego zarządu. Również w spółce R and C sp. z o.o. z siedzibą w W na dzień rejestracji skarżąca pełniła funkcję prezesa jednoosobowego zarządu, zaś w spółce G sp. z o.o. z siedzibą w S pełniła funkcję jedynego prokurenta. Ponadto G sp. z o. o. i L sp. z o. o., w dacie rejestracji skarżącej były wspólnikami G sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w S, w której od 23 lutego 2017 r. skarżąca jest prokurentem.

Powyższe ustalono nie tylko na podstawie KRS, ale również w oparciu o informacje uzyskane częściowo od ww. spółek oraz urzędów skarbowych, które udzieliły informacji o przychodach poszczególnych spółek.

Organy ustaliły, że wszystkie spółki w organach których skarżąca pełni lub pełniła określone funkcje prowadzą aktywną działalność gospodarczą, przedmiot ich działalności jest bardzo szeroki, a siedziby znajdują się w kilku miastach w Polsce. Już sama konieczność przemieszczania się pomiędzy miejscowościami jest czasochłonna, a szerokie spektrum działalności spółek wymaga podejmowania wielu decyzji, przy czym spółki te są aktywne w zakresie zarządzania, mając na celu osiągnięcie pozytywnego efektu ekonomicznego.

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji oraz zasadności zarzutów skargi należy w tym zwrócić uwagę na definicję osoby bezrobotnej zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Zgodnie z tym przepisem bezrobotny - oznacza to osobę, która (...) bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej (...).

Zauważyć należy, że ustawodawca nie zamieścił w ustawie o promocji zatrudnienia definicji legalnej "gotowości do podjęcia zatrudnienia". Wyjaśnić więc należy, że chodzi tu o możliwość podjęcia nie jakiejkolwiek działalności zarobkowej lecz gotowość - co do zasady (z wyjątkiem osób niepełnosprawnych) - do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Gotowość do podjęcia pracy musi być oceniana również w kategoriach obiektywnych. Powyższa przesłanka jest istotnym elementem definicji bezrobotnego, a z definicją tą związane jest nabycie określonych praw podmiotowych do świadczeń publicznoprawnych (por. IV SA/Gl 963/18). Pojęcie "gotowości do podjęcia zatrudnienia" oznacza, że osoba ma zamiar, chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie występują żadne przeszkody po stronie tej osoby, aby świadczyć pracę. Stąd też na "gotowość do podjęcia zatrudnienia" składają się dwa elementy: 1) subiektywny - chęć danej osoby do podjęcia zatrudnienia; 2) obiektywny - brak przeszkód występujących po stronie osoby, która chce się zarejestrować jako bezrobotna. Warunek gotowości do podjęcia pracy musi być spełniony zarówno w dniu rejestracji w charakterze bezrobotnego, jak i przez cały czas korzystania z omawianego statusu. Chodzi tu przy tym o możliwość podjęcia nie jakiejkolwiek działalności zarobkowej lecz gotowość - co do zasady (z wyjątkiem osób niepełnosprawnych) - do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Gotowości do podjęcia zatrudnienia nie należy też utożsamiać z brakiem jakiegokolwiek zajęcia lub całkowitym zakazem podejmowania przez osobę bezrobotną innego zajęcia, lecz z brakiem takiej działalności lub obowiązków, które nie będą kolidować z realną możliwością podjęcia zatrudnienia. Tak więc odmowa przyznania statusu osoby bezrobotnej może nastąpić jedynie wtedy, jeśli w konkretnym przypadku organ wykaże w sposób niebudzący wątpliwości, że pełnienie funkcji w zarządzie spółki wyklucza możliwość podjęcia zatrudnienia, np. z uwagi na zakres działalności gospodarczej, udziału podmiotu na rynku poprzez wysokość osiągniętego dochodu, czy też wielkość zatrudnienia (por. III SA/Kr 1493/17).

W kontekście powyższego, zdaniem Sądu organy wykazały, że pełnienie funkcji w ww. spółach wyklucza możliwość podjęcia zatrudnienia przez skarżącą. W konsekwencji organy prawidło przyjęły, że w dniu rejestracji tj. 31 sierpnia 2017 r. skarżąca nie była gotowa do podjęcia zatrudnienia w rozumieniu ww. ustawy. Tym samym nie spełniła przesłanek do uznania jej za osobę bezrobotną.

Jeśli więc chodzi o zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy poprzez przyjęcie, że pełnienie funkcji prezesa w zarządzie spółki prawa handlowego wyklucza posiadanie zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, to jak podano na wstępie samo członkostwo osoby (w spółce/spółdzielni) w zarządzie wymienionego podmiotu nie wyklucza możliwości uznania takiej osoby za bezrobotną. W takich okolicznościach nieodzowne jest ustalenie, czy osoba ta jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia. Mając na uwadze powyższe oraz wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2018 r. organy ustaliły, że pełnienie przez skarżącą różnych funkcji w spółkach prawa handlowego wyklucza możliwość podjęcia przez skarżąca zatrudnienia z uwagi na zakres działalności tych spółek, udziału podmiotów na rynku poprzez wysokość osiągniętego dochodu. Szczegółowe informacje dotyczące spółek w tym zakresie są zamieszczone w decyzjach organów obu instancji.

Co się tyczy pozostałych zarzutów zawartych w skardze, a dotyczących naruszenia przepisów postępowania, Sąd uznał je za nieuzasadnione. W ocenie Sądu organy prowadzące postępowania prawidłowo i zgodnie z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. ustaliły wszystkie istotne elementy stanu faktycznego. Wbrew twierdzeniom skarżącej organy ustaliły zaangażowanie skarżącej w działalność spółek poprzez pryzmat pełnionych funkcji, przy czym ustalono to z informacji uzyskanych od spółek oraz KRS. Bezpodstawny jest również zarzut naruszenia przepisu art. 107 §3 kpa. Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu pierwszej instancji umożliwiała skarżącej zapoznanie się z przepisami regulującymi przyznanie statusu osoby bezrobotnej lub odmowę uznania za osobę bezrobotną. Z treści tych uzasadnień skarżąca mogła także dowiedzieć się o motywach podjętych przez organy rozstrzygnięć. Jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 8 kpa, to wyjaśnienia wymaga, że z przepisu tego wynika obowiązek organu administracji publicznej prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności oraz równego traktowania. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia tej zasady. Ani bowiem zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa ani zasada przekonywania nie wymagają od organów skutecznego przekonania strony o tym, że adresowana do niej decyzja jest słuszna i zgodna z prawem.

Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ponieważ w wyniku właściwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono prawidłowy stan faktyczny, a następnie dokonano poprawnej wykładni art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W związku z powyższym, na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.