Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1148/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz radcę prawnego


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF Skarżący – J.R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie zna się na prawie i nie stać go na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów radcy prawnego lub adwokata. Nie posiada dochodów ani oszczędności.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i posiada ½ domu o powierzchni 44 m² oraz działkę o powierzchni 50 m². Skarżący oświadczył, że otrzymuje zasiłek z Ośrodka Pomocy Społecznej w kwocie 604 zł, a koszty jego utrzymania wynoszą miesięcznie 600 – 700 zł.

Na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń Skarżący nadesłał decyzje Wójta Gminy L. przyznające zasiłek stały w kwocie 604 zł., zasiłek celowy we wrześniu 2017r. w kwocie 780 zł, zasiłek celowy w sierpniu 2017r. 250 zł, zasiłek celowy w czerwcu 2017r. 200 zł.

Ponadto ze znajdującego się w aktach sprawy pisma z 12 września 2017r. wynika, że Skarżący choruje [...] , ma problemy [...] się oraz ma [...] .

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.

Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie referendarza sądowego, przyjąć należy, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie oraz do ustanowienia radcy prawnego.

Jak wynika z oświadczeń i dokumentów nadesłanych przez Skarżącego jego dochód stanowi jedynie zasiłek stały w kwocie 604 zł oraz zasiłki celowe przyznawane miesięcznie w kwotach od 200 do 780 zł. Skarżący nie posiada majątku z wyjątkiem ½ domu i działki 50 m². nie posiada też oszczędności. Ponadto Skarżący jest osobą schorowaną między innymi ma problemy z [...] oraz ma [...].

Przyjąć w związku z tym należy, że Skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych ani ponieść kosztów usług radcy prawnego.

Orzekając o zwolnieniu Skarżącego od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu radcy prawnego, referendarz sądowy wziął również pod uwagę, że oświadczenia Skarżącego zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji