Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 758/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w postępowaniu wznowieniowym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w postępowaniu wznowieniowym – J. K. ( dalej: Skarżący) domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.). Wniosek nie zawiera uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a.: "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

Obowiązkiem Skarżącego zgłaszającego wniosek jest przedstawienie okoliczności uzasadniających, że w stosunku do niego istnieje realne niebezpieczeństwo powstania sytuacji, przed którymi chronić ma instytucja wstrzymania wykonania decyzji.

Jest to postępowanie incydentalne, oderwane od zasadniczego postępowania w sprawie skargi i niezależne od zasadności samej skargi, której na obecnym etapie nie można przesądzić.

Nie jest przy tym rolą Sądu oceniać czy zaskarżona decyzja wywoła u Skarżącego stan uzasadniający skorzystanie z instytucji tymczasowej ochrony, to na Skarżącym spoczywa ciężar dowodu w tym zakresie.

Ze względu z kolei na konieczność szybkiego rozpoznania wniosku, Sąd nie będzie wzywał Skarżącego o uzupełnienie wniosku przez wskazanie argumentów przemawiających za pozytywnym jego rozpoznaniem, nie stanowią one bowiem braków formalnych takiego wniosku.

W niniejszej sprawie Skarżący poza sformułowaniem wniosku nie wskazał żadnych okoliczności, które miałyby przemawiać za jego pozytywnym rozpoznaniem.

Podkreślić przy tym należy, że w ugruntowanym już w tym zakresie orzecznictwie przyjmuje się, że nie uzasadnia takiego wniosku sama wysokość określonego decyzją obowiązku.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11 ( orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl): "w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania" www.orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Z tych przyczyn wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Ponadto Sąd pragnie również zauważyć, że zaskarżona decyzja została wydana w trybie postępowania nadzwyczajnego wznowieniowego – dopuszczalnego jedynie w stosunku do decyzji ostatecznych, a co za tym idzie wykonalnych. W niniejszej sprawie dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]. W związku z powyższym w ocenie Sądu na obecnym etapie nie istnieje ryzyko spowodowania niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.