Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 11/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski Sędziowie WSA Felicja Kajut WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty [...] w przedmiocie wydania świadectwa ukończenia szkoły postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie wydania świadectwa ukończenia szkoły wniosła D. K., wskazując, iż po złożeniu stosownego wniosku o wszczęcie postępowania otrzymała jedynie bezzasadne pismo, nie spełniające wymogów określonych w przepisach k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie zaś z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sąd w składzie orzekającym zwraca uwagę, iż z bezczynnością organu administracji publicznej, stanowiącą przedmiot kontroli sądowoadministarcyjnej

w niniejszej sprawie, mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej, wymaganej w danych okolicznościach czynności.

Co istotne, dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt administracyjny nie został podjęty lub czynność nie została wykonana. W szczególności nie ma znaczenia okoliczność,

czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub wykonaniu, czy też wiąże się

z przeświadczeniem organu, iż stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku

z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, publ. "Gazeta Prawnicza" 1983/24 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1987 r., IV SAB 23/87, publ. ONSA 1988/1/13).

Sąd wskazuje w tym miejscu, iż skarżąca przed wniesieniem skargi złożyła do o administracji wniosek o wydanie świadectwa ukończenia szkoły, które jako doku potwierdzający fakt ukończenia szkoły, wydawane jest na podstawie dokumentacji przebiegu nauczania. Z tego względu w odniesieniu do świadectw szkolnych zastosowanie winny. przepisy k.p.a. dotyczące wydawania zaświadczeń, a odmowa jego wydania powinna mieć formę postanowienia.

Niezależnie od powyższego, analizując stan faktyczny sprawy oraz obowiązujący normatywny podnieść należy, iż w świetle art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na bezczynność organu może być wniesiona dopiero uprzednim wezwaniu właściwego organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszym przypadku, gdzie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej . bezczynność organu w zakresie aktów administracyjnych określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy, skarżącą nie wiąże termin określony w art. 52 § 3 w/w aktu normatywnego; stosowne wezwanie może więc być złożone w każdym czasie.

Co bezsporne, w przedmiotowej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła do organu administracji publicznej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa; za takie wezwanie nie może być bowiem uznany; wniosek z dnia 2 lutego 2005 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu wydani świadectwa ukończenia strony.

Z racji tego, iż wskazana wart. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawi warunkująca wniesienie skargi do sadu administracyjnego ma charakter merytoryczny, prawo nie przewiduje - inaczej niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymagań skargi - możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna. W każdym bowiem przypadku stwierdzenia braku przesłanki dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić.

W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.