Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 131/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. D. (dalej zwane: "Stowarzyszenie") w piśmie z dnia 9 lipca 2018 r. wniosło za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej zwanego: "Kolegium") skargę na bezczynność Kolegium w zakresie rozpoznania wniesionego przez Stowarzyszenie odwołania od decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] czerwca 2017 r., Nr [...] odmawiającej ustalenia K. Ż. środowiskowych uwarunkowań zgody na budowę chlewni o obsadzie 276,6 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...] położonej w [...]. W tym samym piśmie, powołując się na art. 37 §1 k.p.a., zawarto skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenie dotyczące załatwienia wskazanego powyżej odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga Stowarzyszenia jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym, jak wyjaśnia paragraf drugi powołanego wyżej przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zatem skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można skutecznie wnieść po uprzednim wniesieniu przysługujących stronie skarżącej w toku postępowania administracyjnego środków zaskarżenia takich jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie. Artykuł 37 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.a. uprawnia stronę postepowania administracyjnego do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) oraz, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie należy wnieść do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia do organu prowadzącego postępowanie (art. 37 §3 k.p.a.). Tym samym poprzedzenie wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania złożeniem ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przy czym bez znaczenia jest to, czy w ogóle - a jeśli tak, to w jaki sposób - owo ponaglenie zostało przez właściwy organ rozpatrzone, bowiem skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W sprawie niniejszej Stowarzyszenie połączyło wniesienie skargi na bezczynność Kolegium w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] czerwca 2017 r. ze złożeniem dotyczącego tej bezczynności ponaglenia. Tym samym, mając na uwadze poczynione na wstępie rozważania dotyczące obowiązku wynikającego dla strony skarżącej z art. 52 § 1 p.p.s.a., stwierdzić należy, że Stowarzyszenie wniesienie skargi na bezczynność nie poprzedziło wyczerpaniem przysługujących mu w postępowaniu administracyjnego środków zaskarżenia to jest wniesieniem ponaglenia. Nie stanowi bowiem wyczerpanie przed wniesieniem skargi środków zaskarżenia łączne wniesienie do organu właściwego skargi i przysługującego stronie środka zaskarżenia.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. O innej przyczynie można mówić w przypadku nie poprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK [...] – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Wobec odrzucenia skargi z wyżej określonego powodu, jedynie ubocznie należy zauważyć, że stowarzyszeniu zwykłemu przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, jednak legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia. Natomiast przedstawiciel wskazany w regulaminie takiego stowarzyszenia może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej. Ze względu na to, że w sprawie zachodzi omówiona wyżej podstawa odrzucenia skargi nie zachodziła konieczność do usunięcia braku w tym zakresie. Usuniecie tej wadliwości na obecnym etapie postępowania sadowoadministracyjnego nie ma bowiem znaczenia dla jej bytu procesowego. Niezależnie bowiem od tego, czy zostałaby usunięta, czy też nie skarga i tak podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 §1 p.p.s.a. należało postanowić jak wyżej.