Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 92/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 194 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z ze skargi A.Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne, instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji wodno – kanalizacyjnej postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd odrzucił skargę A.Z. na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postępowania w sprawie w sprawie wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne, instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji wodno – kanalizacyjnej.

Skarżący wniósł nazwaną "zażaleniem" skargę kasacyjną na to postanowienie. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. tutejszy Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 24/14, oddalił zażalenie na to postanowienie.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), gdyż została ona sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób zwolnionych, z racji wykonywanego zawodu prawniczego lub z tytułu posiadania odpowiedniego stopnia naukowego, z obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego.

Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu

8 kwietnia 2014 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje na nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia oraz że powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

W dniu 9 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie i referendarzy sądowych i wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II OW 96/14, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, który postanowieniem

z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 30/14, oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie.

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r. tut. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 297/15, oddalił zażalenie na to postanowienie.

Stosownie do art. 194 § 4 zd. pierwsze p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Przedmiotowe zażalenie zostało jednak sporządzone przez skarżącego, który bezspornie nie należy do kręgu osób uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka odwoławczego. Nie wykonuje bowiem zawodu prawniczego ani nie posiada odpowiedniego stopnia naukowego. Natomiast tylko te okoliczności, zgodnie z art. 175 § 2 i § 3 w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a., umożliwiłyby skarżącemu skutecznie wniesienie przedmiotowego zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej.

W tej sytuacji zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, na podstawie

art. 178 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.