Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 169/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F. na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niewykonaniu pkt. II wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt XVI C 271/06 ustalającego obowiązek dostarczenia lokalu zamiennego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca B. F. w dniu 18 października 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła skargę na - jak to określiła - bezczynność Prezydenta W., Burmistrza [...] oraz Wydziału Zasobów Lokalowych Urzędu W., polegającą na niewykonaniu pkt. II prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt XVI C 271/06. Skarżąca podała, ze w pkt. I powołanego wyroku Sąd orzekł o opróżnieniu i opuszczeniu przez nią i jej dzieci lokalu mieszkalnego, zaś w pkt. II ustalił, że przysługuje eksmitowanym prawo do otrzymania lokalu zamiennego i zobowiązał powoda – W. do dostarczenia mieszkania spełniającego warunki techniczne określone w art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Dotychczas problem przydzielenia mieszkania zamiennego nie został rozwiązany. Skarżąca wniosła o zobowiązanie W. do niezwłocznego, zgodnego z prawem wykonania pkt. II powołanego wyroku z dnia 16 listopada 2006 r., poprzez zawarcie ze skarżącą umowy najmu lokalu mieszkalnego o odpowiednich parametrach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpatrując niniejszą sprawę, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 184 zdanie 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W rozpatrywanej sprawie w ocenie skarżącej organy W. pozostają w bezczynności polegającej na niewykonaniu pkt. II wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia 16 listopada 2006 r. ustalającego obowiązek dostarczenia skarżącej i jej dzieciom lokalu zamiennego.

Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują skargę na niewykonanie wyroku sądu. Art. 154 P.p.s.a. stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Należy mieć na uwadze, że wskazany tryb dotyczy jedynie orzeczeń sądów administracyjnych, i to tylko w dwóch przypadkach:

1) gdy organ nie wykona wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność,

lub

2) gdy po wyroku sądu uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, organ pozostaje bezczynny.

W niniejszej sprawie nie można uznać, iż skarżąca wniosła skargę w wyżej omawianym trybie, gdyż przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku sądu powszechnego. Obowiązujące prawo nie dopuszcza możliwości kontrolowania przez sąd administracyjny wykonania wyroku sądu powszechnego.

Rozpatrując zaś niniejszą sprawę jako skargę na bezczynność organu zobowiązanego do zapewnienia lokalu zastępczego, polegającą na niezawarciu umowy najmu lokalu mieszkalnego, również należy stwierdzić, że jest niedopuszczalna. Przydzielanie lokali zamiennych przez gminę uregulowane jest w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (j.t.: Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.). Z przepisów omawianej ustawy wynika, że przydział lokalu zamiennego następuje przez zawarcie umowy cywilnoprawnej jaką jest umowa najmu, czyli na zasadzie stosunku zobowiązaniowego prawa cywilnego, niepodlegającego kontroli sądu administracyjnego.

A zatem skoro przyznanie lokalu nie następuje w formie aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., tylko w drodze czynności cywilnoprawnej, to niepodjęcie określonych czynności (niezawarcie umowy najmu), nie stanowi bezczynności w rozumieniu pkt. 8 omawianego art. 3 § 2 P.p.s.a.

W tej sytuacji gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami a administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1280 ze zm.), należało postanowić jak w sentencji.