Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 101/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K D prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą D K D o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 22 listopada 2013 r. nr. [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 22 listopada 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Koszalinie z dnia 2 września 2013 r. określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] w wysokości [...] zł, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że do czasu rozstrzygnięcia przez sąd, zaskarżona decyzja nie powinna podlegać wykonaniu albowiem skarżący może ponieść dodatkowe koszty z tym związane, egzekucja znacznej kwoty niewątpliwe spowoduje szkodę po Jego stronie. W razie uchylenia zaskarżonej decyzji, opłata nie będzie w ogóle egzekwowana, co tylko będzie rodziło po stronie skarżącego roszczenie odszkodowawcze (oczywiście w przypadku egzekucji należności).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Nadto Sąd zauważa, iż zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie stanowią uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowią dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, niweczyłoby z kolei kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej.

Ponieważ w złożonym wniosku skarżący nie wykazał, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie, a Sąd nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.