Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1282/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący ędzia WSA Andrzej Kołodziej, Asesorzy WSA Janusz Walawski, Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Joanna Cygan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego {Dz. U. z 2000r., Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005r. Nr 41 poz. 398 z późn. zm.) decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. Nr [...] z [...] sierpnia 2005r. w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wniosku pana T. S. o wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu organ podniósł, iż strona w dniu [...] kwietnia 2005 r. w związku ze zwolnieniem

z zawodowej służby wojskowej złożył do Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. wniosek o wydanie, na podstawie art. 23 ust 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, znajdującym się

w S. przy ul. [...] na rzecz pana T. S. oraz jego dzieci: córki A. i syna G. Dyrektor OR WAM w S. [...] sierpnia 2005r. wydał decyzję Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania wszczętego na wniosek Pana T. S. o wydanie decyzji

o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu podano, że wniosek strony o wydanie decyzji

o prawie zamieszkiwania w zajmowanym lokalu mieszkalnym przy ul. [...] jest bezprzedmiotowy, gdyż wydana na ten lokal decyzja

o przydziale kwatery z [...] czerwca 1988r. nadal pozostaje w mocy. Od decyzji zainteresowany odwołał się, wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Jednak zdaniem organu drugiej instancji należy stwierdzić, że zgodnie z art. 23 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004r. Nr 116 póz. 1203 z póżn .zm.) osoby, którym do [...] czerwca 2004r. przydzielono osobną kwaterę stałą, zachowują nabyte do tego dnia uprawnienia na czas zajmowania tej kwatery. Prezes WAM wskazał, że wnioskodawca zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] na podstawie decyzji przydziału osobnej kwatery stałej Nr [...] wydanej [...] czerwca 1988r. Przy ustalaniu powierzchni użytkowej podstawowej (mieszkalnej) uwzględniono jego żonę, syna J., córkę A. Natomiast syn G. zamieszkuje w lokalu od urodzenia tj. [...] stycznia 1993r. Tak, więc zdaniem organu decyzja z [...] czerwca 1988 r. została wydana na czas nieoznaczony i jest nadal obowiązującym tytułem prawnym do zajmowanego lokalu. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, zatem, że wniosek strony dotyczył sprawy rozstrzygniętej już decyzją ostateczną, dlatego też postępowanie wszczęte na skutek tego wniosku było bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym organ I instancji prawidłowo umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania wszczęte na wniosek pana T. S. Organ przytoczył treść art. 105 ust 1 Kpa wedle którego organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny staje się bezprzedmiotowe. W sprawie taka bezprzedmiotowość nastąpiła.

W dniu [...] marca 2006 r. skargę na powyższą decyzję złożył pan T. S. Skarżący zarzucił Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej błędną interpretację 23 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw. Zdaniem skarżącego z treści w/w przepisu wyraźnie wynika, iż organy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej maja obowiązek wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym

w stosunku do żołnierzy, którzy zostali zwolnieni ze służby. Nadto taka decyzja powinna zostać wydana także w stosunku do osób, które zamieszkują w lokalu mieszkalnym wraz ze zwolnionym żołnierzem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z powodów w niej wyrażonych.

W sprawie podnieść należy, iż procesową przesłanką wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. był przepis art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten wskazuje, że gdy postępowanie prowadzone przez organ administracji stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe organ wydaje decyzję o jego umorzeniu. Przepis ten stanowi przypadek obiektywnej bezprzedmiotowości postępowania/ Postępowanie jest obiektywnie bezprzedmiotowe wtedy, "gdy wskutek nieusuwalnej przeszkody-trwale niemożliwe jest osiągnięcie jego celu tj. doprowadzenie do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia" ( Z.R Kmieciak Postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne Zakamycze 2003 s. 122). Z bezprzedmiotowością postępowania mamy, zatem do czynienia wówczas, gdy brak jest możliwości rozstrzygnięcia postępowania ze względu na brak strony lub gdy przestał istnieć przedmiot postępowania( por. E. Ochendowski Postępowanie administracyjne ogólne i egzekucyjne. Wybór orzecznictwa Toruń 2003 s. 135-137). W rozpatrywanej sprawie takie okoliczności nie nastąpiły. W sprawie występuje konkretny wnioskodawca, który żąda rozstrzygnięcia dotyczącego konkretnego przedmiotu postępowania, jakim jest prawo do lokalu mieszkalnego. Należy podkreślić, iż jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny "brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony nie czyni postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa" (wyrok NSA z dnia 16 stycznia 1992 sygn. akt I S.A. 1298/91 ONSA 1992 z. 1 poz. 17). Organ powinien zatem wydać w sprawie merytoryczne rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O wykonalności wyroku orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.