Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1917/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 99 poz 897
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości czynszu najmu lokali mieszkalnych Służby Więziennej, opłat dodatkowych oraz zasad zwrotu różnicy w opłatach czynszowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. W. na odpowiedź Urzędu Miasta (...) z dnia (...) lipca 2007r., znak (...) w przedmiocie wynajęcia lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu miasta postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. J. W. wniósł skargą na pismo Urzędu Miasta (...) Biura (...) z (...) lipca 2007r. stanowiącego odpowiedź na jego interwencję w sprawie możliwości wynajęcia lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu miasta (...). Jednocześnie wniósł o wydanie przez Sąd postanowienia przyznającego mu lokal nr (...), przy ul. (...) w (...)., który dotychczas wynajmował.

Prezydent (...) - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zaskarżonym pismem z (...) lipca 2007r. poinformował skarżącego o braku możliwości wynajęcia na jego rzecz lokalu socjalnego. Skarżący trzykrotnie zwracał się do Zarządu (...) z wnioskiem o wynajęcie lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu miasta. Za każdym razem podejmowano uchwałę i odmawiano zakwalifikowania oraz umieszczenia wniosku skarżącego na liście osób oczekujących na wynajęcie lokalu socjalnego, co oznacza, że nie znaleziono podstaw do zawarcia ze skarżącym umowy najmu lokalu socjalnego. Uchwały Zarządu Dzielnicy stanowią akt woli gminy z zakresu stosunków cywilnoprawnych i nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie dotyczą spraw z zakresu administracji publicznej. Prezentowane przez organ stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, m. in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 1997r., sygn. akt II SA/Gd 900/96 i uchwale Sądu Najwyższego z 5 listopada 1997r., sygn. akt III ZP 37/97).

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej w skrócie: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a. -obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające

sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na

które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji

publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów

prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

4) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji

publicznej;

4) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Jak wynika z powyższego przedmiotem skargi jest negatywna odpowiedź Urzędu Miasta (...) z (...) lipca 2007r. na interwencję skarżącego skierowaną do Prezydenta (...) dotyczącą wynajęcia lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu miasta. Natomiast ogólnym celem działania skarżącego jest uzyskanie lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu miasta (...).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U z 2005r., nr 31, poz. 266, ze zm.) tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach (art. 4 ust. 2 ww ustawy). Powyższe zadania gmina wykonuje wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób (art. 4 ust. 3 ww ustawy). Rada gminy - stosownie do art. 21 cytowanej ustawy - uchwala m. in. wieloletnie programy gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy i zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Z zasobu mieszkaniowego gmina - według normy art. 22 powyższej ustawy - wydziela część lokali, które przeznacza się na wynajem jako lokale socjalne. Umowę najmu lokalu socjalnego zawiera się na czas oznaczony (art. 23 ust. 1 ww ustawy) i może być zawarta z osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i której dochody gospodarstwa domowego nie przekraczają wysokości określonej w uchwale rady gminy podjętej na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 (art. 23 ust. 2 ww ustawy). Z brzmienia przytoczonej regulacji wynika, iż przydział lokalu socjalnego następuje przez zawarcie umowy cywilnoprawnej, jaką jest umowa najmu, czyli na zasadzie stosunku zobowiązaniowego prawa cywilnego i do jej zawarcia może dojść, jeżeli osoba ubiegająca się o taki lokal spełnia określone warunki. Występujące w art. 23 ust. 2 ww ustawy określenie "może" oznacza, iż nawet przy spełnianiu przez osobę zainteresowaną uzyskaniem lokalu socjalnego wymienionych w przywołanej normie przesłanek organ nie ma obowiązku zawrzeć przedmiotowej umowy najmu. Z kolei osoba ubiegająca się o lokal socjalny nie jest uprawniona do żądania zawarcia z nią umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy.

Przekładając powyższe na stan niniejszej sprawy zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu (...). określa uchwała Rady (...) Nr XLI 11/1010/2004 z 2 grudnia 2004r. W stosunku do osoby skarżącego nie znaleziono podstaw do wynajęcia lokalu socjalnego i - jak wynika z akt sprawy - na mocy uchwał Zarządu (...) już trzykrotnie odmawiano mu zakwalifikowania do wynajęcia lokalu socjalnego i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu.

Wobec faktu, że lokale socjalne nie są przydzielane w drodze aktu administracyjnego, tylko czynności cywilnoprawnej jaką jest umowa najmu, to sąd administracyjny nie jest władny oceniać zasadności przyznania czy odmowy przyznania lokalu socjalnego wchodzącego do zasobu mieszkaniowego gminy, jak i zgodności z prawem w zakresie zawierania wskazanych umów. Również wybór osoby, z którą umowa najmu lokalu socjalnego powinna być zawarta nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani też inną czynnością o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Przede wszystkim zaś w drodze tej czynności nie przyznaje się, ani nie stwierdza się lub uznaje uprawnienia wynikającego z przepisu prawa, jako że z ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego nie wynika uprawnienie osób do żądania zawarcia z nimi umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy.

W sytuacji gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, jako że zaskarżone pismo jest wynikiem działań organu, które nie polegają kontroli sądowoadministracyjnej, albowiem nie mieszczą się w kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., na które przysługuje skarga - na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - należało postanowić jak w sentencji.