Postanowienie NSA, sygn. akt II SA 2616/93
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1994-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 604  Działalność gospodarcza, w tym z udziałem  podmiotów zagranicznych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 127 par. 3 in fine, art. 198
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: W razie skorzystania przez stronę z wniosku do naczelnego organu administracji o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 par. 3 Kpa/ decyzja tego organu traci charakter ostatecznego rozstrzygnięcia i dopiero nowa decyzja tego organu może być zaskarżona do sądu, a skarga spełnia wówczas przewidziany w art. 198 Kpa warunek wyczerpania toku instancji.

TEZY

W razie skorzystania przez stronę z wniosku do naczelnego organu administracji o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 par. 3 Kpa/ decyzja tego organu traci charakter ostatecznego rozstrzygnięcia i dopiero nowa decyzja tego organu może być zaskarżona do sądu, a skarga spełnia wówczas przewidziany w art. 198 Kpa warunek wyczerpania toku instancji.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 207 par. 6 Kpa skargę spółki "A. D. I. -P." na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 października 1993 r. w przedmiocie odmowy udzielenia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 października 1993 r. Minister Spraw Wewnętrznych odmówił spółce "A. D. I.-P". wydania koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, pouczając jednocześnie o możliwości zwrócenia się o ponowne rozpatrzenie sprawy, z czego skarżąca skorzystała w dniu 8 listopada 1993 r. Nie czekając na wydanie nowej decyzji w trybie art. 127 par. 3 Kpa, w dniu 22 listopada 1993 r. spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na pierwszą decyzję Ministra.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie i podkreślił, że wobec zbiegu skargi do sądu i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skorzystał z uwag do art. 198 Kpa zawartych w "Komentarzu do kodeksu postępowania administracyjnego" pod redakcją J. Borkowskiego /Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1989/, gdzie stwierdza się, że w celu zaskarżenia decyzji naczelnego organu administracji państwowej do sądu wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 127 par. 3 Kpa nie jest konieczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Czynność procesowa może wywołać skutki prawne po spełnieniu przewidzianych dla niej warunków formalnych. Odnosi się to również do skarg na decyzje administracyjne, wnoszonych do sądu w trybie przewidzianym w dziale VI Kpa. Znajdujący się tam art. 198 stanowi, że "Skargę na decyzję organu administracji państwowej można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu toku instancji w postępowaniu administracyjnym, chyba że skargę wnosi prokurator".

Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Realizacja tej zasady ogólnej, ustalonej w art. 15 Kpa, następuje według przepisów art. 127-140 Kpa, poświęconych wnoszeniu odwołań od decyzji wydanych w I instancji i wydawaniu decyzji przez organ odwoławczy. Jeśli się pominie szczególne uprawnienia prokuratora, strona może zaskarżyć do sądu tylko decyzję organu odwoławczego.

Nieco inaczej kształtują się uprawnienia strony w sytuacji przewidzianej w art. 127 par. 3 Kpa, według którego "Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez naczelny organ administracji państwowej nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji". Strona więc ma możliwość wyboru środka prawnego: zaskarżyć decyzję naczelnego organu administracji do sądu albo zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, co następuje z odpowiednim zastosowaniem przepisów dotyczących odwołań.

W razie wyboru pierwszego środka przedmiotem skargi jest ostateczna decyzja naczelnego organu administracji wydana w jednoinstancyjnym postępowaniu administracyjnym i takiej jedynie sytuacji dotyczy cytowany komentarz do art. 198 Kpa. Natomiast w razie skorzystania z drugiego środka decyzja naczelnego organu administracji traci charakter ostatecznego rozstrzygnięcia wskutek zakwestionowania jej odwołaniem w postępowaniu administracyjnym, które ma swoistą nazwę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ta czynność procesowa z mocy jednoznacznego odesłania do przepisów dotyczących odwołań /art. 127 par. 3 Kpa in fine/ stwarza obowiązek ponownego rozpoznania sprawy przez naczelny organ administracji i wydania nowej decyzji. Dopiero ta nowa decyzja może być zaskarżona do sądu, a skarga spełnia wówczas przewidziany w art. 198 Kpa warunek wyczerpania toku instancji. Takie rozwiązanie eliminuje niebezpieczeństwo dokonania różnych ocen wskutek równolegle toczącego się postępowania administracyjnego i sądowego.

Skarżąca po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie czekała na wydanie nowej decyzji i zaskarżyła do sądu pierwszą decyzję Ministra. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany był uznać, że z omówionych wyżej względów skarga dotyczyła nieostatecznej decyzji Ministra, i dlatego na podstawie art. 207 par. 6 Kpa orzekł jak w sentencji.