Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 149/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 150
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2021 r. (pieczęć z datownikiem k. 19 akt sądowych) "A" w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2020 r.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 86 akt administracyjnych) wynika, że ww. decyzja została doręczona w trybie przewidzianym w art. 150 Ordynacji podatkowej ze skutkiem prawnym w dniu 25 stycznia 2021 r. Jednocześnie z odpowiedzi na skargę wynika, że ostateczna decyzja została skarżącej ponownie wysłana w celu umożliwienia jej zapoznania się z jej treścią.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby można nadać sprawie prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin i tryb wniesienia skargi. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Termin wniesienia skargi ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem możliwości nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że opisana na wstępie ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skarżącej doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej ze skutkiem prawnym w dniu 25 stycznia 2021 r. (pierwsze awizo w dniu 11 stycznia 2021 r., drugie w dniu 19 stycznia 2021 r.).

Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, upłynął z dniem 24 lutego 2021 r. Tymczasem skarga wpłynęła do właściwego organu, dopiero w dniu 2 marca 2021 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia