Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 953/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 8
journal: Dz.U. 2001 nr 5 poz 42
law: Ustawa z dnia 15 grudnia  2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.
article: art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska, Sędzia del. NSA Jerzy Krupiński (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Stojek, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 15/13 w sprawie ze skargi [...] Okręgowej Rady Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2. zasądza od [...] Okręgowej Rady Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 15/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie ze skargi [...] Okręgowej Rady Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (zwanej dalej w skrócie: Izbą Architektów) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] października 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji (pkt I) oraz decyzję organu I instancji w części odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, dotyczącej nazwisk i przynależności do Izby autorów części architektonicznej projektów dla pozwoleń na inwestycje, w których występuje projekt zagospodarowania lub część architektoniczna lub łącznie oba te elementy projektu budowlanego (pkt II). Jednocześnie Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja w części opisanej w pkt I nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku (pkt III) i zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt IV).

Wyrok wydany został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Wnioskiem z dnia 24 lutego 2012 r. Izba Architektów wystąpiła do Starosty Starachowickiego o udostępnienie informacji w zakresie dotyczącym ilości decyzji o pozwoleniu na budowę wydanych od 1 stycznia do 30 czerwca 2012 r., jak również wyszczególnienia chronologicznego wszystkich decyzji o pozwoleniu na budowę, z podaniem nazwy i adresu inwestycji oraz nazwiska i przynależności do Izby autora części architektonicznej projektu dla pozwoleń na inwestycje, w których występuje projekt zagospodarowania lub część architektoniczna lub łącznie oba te elementy projektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek uchylenia przez organ odwoławczy poprzedniej decyzji z dnia [...] marca 2012 r., Starosta Starachowicki odmówił udostępnienia informacji, z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę szczególnego interesu publicznego. Organ ten udzielił jedynie informacji w zakresie liczby wydanych pozwoleń na budowę.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Izby Architektów, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wskazaną decyzją z dnia [...] października 2012 r. uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy udostępnienia informacji dotyczącej wykazu wszystkich pozwoleń na budowę wydanych począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., z podaniem nazwy i adresu inwestycji, i w tym zakresie umorzyło postępowanie pierwszej instancji, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Kolegium wskazało, że skoro organ I instancji udzielił stronie informacji w zakresie wydanych pozwoleń na budowę wraz ze wskazaniem adresu inwestycji i jej charakterystyki, w tej części należy dokonać zmiany zaskarżonej decyzji. Organ I instancji nie udzielił tylko informacji w zakresie nazwiska i przynależności do Izby autorów części architektonicznej projektu. Zdaniem organu, wnioskodawca nie wykazał ważnego interesu publicznego żądając takiej informacji, ponieważ jej uzyskanie nie stwarza realnych możliwości jej wykorzystania dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego, a ma się ona jedynie przyczynić do celów nadzoru wewnętrznego Izby. Wnioskowane dane zostaną bowiem wykorzystane przez Izbę do ewentualnego wszczęcia postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej lub dyscyplinarnej albo stanowić będą podstawę określenia zakresu szkoleń organizowanych przez Izbę dla jej członków. Zdaniem organu, takie działania nie przyczynią się do usprawnienia działalności organów państwa, np. organów administracji architektoniczno-budowlanej. Przeciwnie, nie będą one miały żadnego pozytywnego wpływu na wykonywanie zadań przez te organy. Niewątpliwie zaś udostępnienie wnioskowanych danych może być pomocne Izbie do ochrony interesów jej członków. Z art. 8 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. nr 5, poz. 42, z późn.), zwanej dalej ustawą o samorządach zawodowych, wynika bowiem obowiązek odwołującej sprawowania nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu architekta. Organ stwierdził, że wykonywanie tych zadań jest istotne społecznie, ale nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Na powyższą decyzję, w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła Izba Architektów domagając się jej uchylenia. Podniosła, że mają miejsce sytuacje sporządzania projektów przez osoby nie posiadające prawa do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Nie kwestionując, że organy architektoniczno-budowlane na etapie wydawania pozwoleń sprawdzają czy autor projektu posiada wymagane uprawnienie i czy jest wpisany na listę członków izby, wskazała, że zdarzają się przypadki posługiwania się sfałszowanymi uprawnieniami budowlanymi lub zaświadczeniami o przynależności do Izby. Uzasadnia to uzyskanie informacji dotyczącej nazwisk autorów części architektonicznej projektu dla pozwoleń na inwestycje, w których występuje projekt zagospodarowania i/lub część architektoniczna. Informacja ta w połączeniu z informacjami jakimi Izba dysponuje (ewidencja członków, wykaz wydanych zaświadczeń) pozwoli skutecznie przeciwdziałać takim sytuacjom. To zaś świadczy o tym, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uchylił decyzje organów obu instancji, uznając, że doszło do naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198, z późn. zm.), zwanej dalej u.d.i.p. W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest tylko ta część decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, odmawiającą udostępnienia informacji polegającej na wskazaniu nazwisk i przynależności do Izby autorów części architektonicznej projektów dla pozwoleń na inwestycje, w których występuje projekt zagospodarowania lub część architektoniczna lub łącznie oba te elementy projektu budowlanego. W ocenie Sądu, powyższa informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy i ma charakter informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Może być zatem udzielona jedynie w zakresie w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem Kolegium, że zarówno ustawowe kompetencje Izby Architektów, jak i wskazany przez nią cel, któremu ma służyć uzyskanie informacji publicznej, służy jedynie interesowi społecznemu, natomiast nie nosi cech szczególnie istotnego interesu publicznego. Samorządy zawodowe działają w interesie publicznym, o czym stanowi art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym samorządy zawodowe reprezentują osoby wykonujące zawody zaufania publicznego i sprawują pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego określonego ustawą oraz działają dla ochrony powyższego interesu. Powyższy przepis Konstytucji przesądza o tym, że zawód architekta jest jednym z zawodów zaufania publicznego, a zadania nałożone na skarżącą Izbę przepisami art. 8 ustawy o samorządach zawodowych realizują interes publiczny i służą jego ochronie. Do zadań samorządu należy między innymi: sprawowanie nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu przez członków izb, ustalanie zasad etyki zawodowej i nadzór nad jej przestrzeganiem, nadawanie i pozbawianie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.). W ocenie Sądu, takie określenie zadań wskazuje, że wykraczają one poza korporacyjne obowiązki samorządów i świadczy o tym, że samorząd architektów podejmuje działania również w interesie dobra publicznego. Jedną z istotnych prerogatyw samorządu zawodowego architektów jest sprawowanie nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu, co nie wiąże się z zaspokojeniem indywidualnej potrzeby, lecz ze szczególnie ważnym interesem publicznym. W związku z tym samorząd architektów ma ustawowy obowiązek ujawniania osób niewłaściwie wykonujących zawód architekta i niedopuszczenie do wykonywania zawodu przez osoby spoza Izby. Sąd zwrócił uwagę, że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie pełnić mogą wyłącznie osoby będące członkami właściwego samorządu zawodowego, tak więc kontrola posiadania uprawnień do wykonywania tych funkcji obejmować musi również sprawdzenie spełnienia tego warunku. Sąd podkreślił także, iż skarżąca ma status podmiotu publicznego nie tylko z racji brzmienia art. 17 Konstytucji RP. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych podejmuje uchwały, będące w istocie decyzjami administracyjnymi w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd nie podzielił stanowiska organu, że uzyskanie tych informacji przez skarżącą będzie podstawą do podjęcia przez nią działań, które nie będą miały żadnego pozytywnego wpływu na wykonywanie zadań przez organy, a jedynie może być pomocne Izbie do ochrony jej członków. Zdaniem Sądu, służyć one będą zabezpieczeniu interesu publicznego - zapewnieniu bezpieczeństwa i zdrowia ogółu obywateli oraz ich interesów majątkowych, a także pozwolą na ustalenie, czy projekty budowlane są sporządzane przez osoby faktycznie do tego uprawnione. Sąd I instancji przyjął, że przesłankę określoną w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. należy uznać za wypełnioną w takiej sytuacji, w której pozyskanie określonej informacji i jej upublicznienie leży w interesie nie tylko wnioskodawcy, ale także innych obywateli.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach oraz zasądzenie kosztów postępowania. Alternatywnie Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi. Zaskarżonemu orzeczeniu Kolegium zarzuciło naruszenie prawa materialnego, tj. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że żądanie Izby Architektów w przedmiocie przedłożenia przez organ I instancji informacji przetworzonej, określonej we wniosku Izby uzasadnione jest szczególnie istotnym interesem publicznym z uwagi na fakt, iż zawód architekta jest zawodem zaufania publicznego. Uzasadniając tak sformułowany zarzut Kolegium stwierdziło, że wykładnia szczególnie istotnego interesu publicznego dokonana przez Sąd jest zbyt szeroka. W tym zakresie argumentowało, odwołując się do poglądów piśmiennictwa oraz orzecznictwa sądowoadministracyjnego, że powierzenie ustawą samorządom zawodowym architektów, techników budownictwa i urbanistów załatwienia ściśle określonych spraw z dziedziny administracji publicznej (nadawania uprawnień budowlanych) daje organom tych samorządów tylko takie uprawnienia, jakie ściśle określa ustawa, przy czym normy ustawowe muszą być stosowane w sposób ścieśniający i nie jest możliwe dokonywanie wykładni rozszerzającej przepisów ustalających ich kompetencje w tym zakresie. Organy samorządu zawodowego nie pełnią bowiem co do zasady zadań publicznych. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną, Izba Architektów nie wykazała, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, tj. nie wykazała, że zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. Tym samym w sprawie nie została spełniona przesłanka przewidziana w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Poza tym zakres pojęciowy "szczególnie istotnego interesu publicznego" oznacza interes niezwykły, charakteryzujący się czymś osobliwym, mający nadzwyczajne znaczenie. Tymi zaś cechami nie charakteryzuje się realizacja zadań podnoszonych przez Izbę, dla realizacji których domaga się ona udzielenia informacji publicznej przetworzonej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Izba Architektów wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, podzielając stanowisko oraz wykładnię dokonaną przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.

Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonej w niej podstawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarzucając Sądowi Wojewódzkiemu błędną wykładnię art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zakwestionowało przyjętą w zaskarżonym wyroku ocenę, że uzyskanie przez wnioskodawcę żądanej informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Jak wynika z przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Organy administracji publicznej rozpatrujące sprawę w obu instancjach uznały, że nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego udzielenie informacji przetworzonej w postaci chronologicznego zestawienia decyzji o pozwoleniu na budowę wydanych w oznaczonym półroczu z wyszczególnieniem nazwy i adresu inwestycji oraz nazwisk i przynależności do Izby autorów części architektonicznych projektów budowlanych – w formie kserokopii lub zapisu elektronicznego.

Sąd Wojewódzki uwzględniając skargę Okręgowej Rady Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej trafnie wskazał na przepis art. 17 ust. 1 Konstytucji przesądzający o tym, że zawód architekta jest zawodem zaufania publicznego a zadaniem samorządu jest nie tylko reprezentowanie na zewnątrz osób wykonujących ten zawód, ale również dbanie o należyte jego wykonywanie. Zgodzić się należy również ze zdaniem Sądu, że działalność Izby określona w art. 8 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów nie ogranicza się do obowiązków korporacyjnych ale też realizuje interes publiczny i służy jego ochronie.

Niewątpliwie leży w interesie publicznym aby samorząd zawodowy architektów poprzez nadzór i kontrolę swych członków wpływał na wyższą jakość świadczonych usług oraz ujawniał osoby niewłaściwie wykonujące ten zawód, bądź niemające wymaganych uprawnień.

Zauważyć jednak należy, że wbrew temu co stwierdził w uzasadnieniu wyroku Sąd Wojewódzki, nie było wystarczającą przesłanką do udzielenia przez organ informacji przetworzonej to, że "informacja publiczna, której domaga się strona skarżąca, jest ściśle związana z funkcjonowaniem samorządu zawodowego architektów i realizacją nałożonych na samorząd obowiązków".

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w niniejszej sprawie wnioskodawca żądał informacji publicznej przetworzonej, której uzyskanie jest uwarunkowane wykazaniem, iż jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Tymczasem trudno z ogółu zadań nałożonych ustawowo na samorząd architektów wyprowadzić uprawnienie do uzyskania przez Izbę żądanych w sprawie konkretnych informacji w formie przetworzonej przez organ administracji.

Założyć należy, że samorząd zawodowy, w toku wieloletniego istnienia stworzył takie zasady i warunki swojej działalności aby właściwie wykonywać zadania ustawowe, w szczególności w zakresie: (1) sprawowania nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu przez członków izb, (2) nadawania i pozbawiania uprawnień budowlanych, (3) współdziałania w doskonaleniu kwalifikacji zawodowych architektów, (4) prowadzenia postępowań w zakresie odpowiedzialności zawodowej i dyscyplinarnej członków samorządów zawodowych (art. 8 cyt. ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.).

Z ustaleń poczynionych w sprawie nie wynika, aby zachodziły jakieś nadzwyczajne okoliczności świadczące o tym, że uzyskanie żądanych przez Izbę informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Tak jak w rozważaniach przedstawionych przez Sąd w uzasadnieniu wyroku, tak też Izba Architektów w złożonej skardze podnosiła, że "za istnieniem w sprawie szczególnie istotnego interesu publicznego przemawia ogół ustawowych zadań samorządu zawodowego architektów, które wpisują się w interes publiczny w szerokim tego słowa znaczeniu".

Nie przedstawiono natomiast argumentów przemawiających za tym, że uzyskanie żądanych konkretnie informacji wpłynie znacząco na działalność Izby.

Nie mogła być wystarczającą podstawą do uwzględnienia wniosku ewentualność incydentalnego ujawnienia przypadków nierzetelnego wykonania usług architektonicznych, czy posłużenia się sfałszowanymi uprawnieniami budowlanymi lub zaświadczeniami o przynależności architektów do Izby.

Zaznaczyć trzeba, że uzyskanie informacji potrzebnych do czynności kontrolnych Izby nie wymaga ich przetworzenia przez organ administracji.

Okręgowa Rada Izby Architektów może bowiem uzyskać dane wymienione we wniosku w ramach uprawnienia do tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki szczególnego interesu publicznego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych i piśmiennictwie przyjmuje się, że akta spraw administracyjnych – z wyjątkiem części podlegających wyłączeniom wynikającym z ochrony danych osobowych czy objętych tajemnicą ustawowo chronioną – stanowią informację publiczną.

Tak samo kwalifikowane są decyzje o pozwoleniu na budowę oraz projekty budowlane podlegające zatwierdzeniu w decyzjach organów architektoniczno-budowlanych (zob. wyroki WSA w Krakowie z 21 grudnia 2007 r., II SAB/Kr 92/07, WSA w Poznaniu z 29 listopada 2007 r., IV SA/Po 656/07; I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. 2, LexisNexis Warszawa 2012, s. 117-118).

Wskazać należy, że w decyzjach właściwych organów architektoniczno-budowlanych w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zawarte są dane co do nazwy, rodzaju i adresu zamierzenia budowlanego (inwestycji) oraz nazwiska autora projektu, jego specjalności, zakresu, numeru uprawnień budowlanych i wpisu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Z kolei dane co do numeru uprawnień i wpisu na liście członków izby samorządu zawodowego można skonfrontować z informacjami będącymi w posiadaniu poszczególnych Izb, dostępnych również internetowo.

W rozpoznawanej sprawie organ udzielił wnioskodawcy informacji w postaci kserokopii rejestru decyzji o pozwoleniu na budowę za wnioskowany okres, a odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej obejmującej szczegółowe dane zawarte w poszczególnych decyzjach.

Przy ocenie zasadności odmowy dokonanej przez organ administracji należy mieć na uwadze również okoliczność wskazaną w zaskarżonej decyzji, że zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza kompletność projektu oraz zaświadczenie o przynależności autora projektu do odpowiedniej izby samorządu zawodowego.

Ponadto stosownie do art. 81 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy m.in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności: warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, właściwego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Warto też dodać, że w myśl art. 82b Prawa budowlanego organy administracji architektoniczno-budowlanej prowadzą w formie elektronicznej lub innej rejestr wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę z określonymi danymi pochodzącymi ze złożonych wniosków i wydanych decyzji.

Z powyższych względów należało przyjąć, że realizacja zadań wskazywanych w niniejszej sprawie przez Izbę Architektów jest możliwa poprzez skorzystanie z dostępnych informacji publicznych (wgląd do rejestrów i dokumentów urzędowych), a Izba nie wykazała takich okoliczności, które świadczyłyby o tym, że uzyskanie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Rozpoznając niniejszą sprawę nie można też pominąć faktu, że [...] Okręgowa Rada Izby Architektów wystąpiła z podobnymi wnioskami także do innych organów architektoniczno-budowlanych. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest wiadomym, że w tym przedmiocie toczyły się również sprawy sądowoadministracyjne, w których stronami były inne Izby Architektów (zob. wyroki: WSA w Krakowie z 9 czerwca 2004 r., II SA/Kr 253/04, WSA w Szczecinie z 14 września 2006 r., II SAB/Sz 21/06, WSA w Olsztynie z 7 lipca 2011 r., II SA/Ol 368/11).

Jest to o tyle istotne, że przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 listopada 2011 r., I OSK 1365/11, uzyskanie przetworzonej informacji publicznej wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa.

Niewątpliwie w niniejszej sprawie zakres żądania Izby wymagałby znacznego zaangażowania pracowników, co utrudniłoby normalny tok działania organu. Tymczasem, jak wykazane zostały wyżej, wniosek dotyczy informacji, które mogą być udostępnione w trybie zwykłym i odpowiednio zanalizowane, przetworzone przez samego wnioskodawcę.

Z tych względów należało uznać, że decyzje podjęte w obu instancjach nie naruszały prawa zwłaszcza, że dokonana odmowa udzielenia informacji przetworzonej nie jest tożsama z odmową udostępnienia informacji publicznej tzw. prostej.

W konsekwencji orzeczono jak w sentencji, zgodnie z art. 188 P.p.s.a. w zw. z art. 151 P.p.s.a.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 203 pkt 2 P.p.s.a.