Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 620/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a  ust. 5  pkt 1,  art. 51  ust. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Asesor WSA Tomasz Dziuk (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. w R. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. ("PINB"), działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm., dalej w skrócie "PrBud") nałożył na Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. z siedzibą w R. obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego (4 egzemplarze), uwzględniającego zmiany, wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie kanalizacji sanitarnej wraz z przykanalikami oraz pompowniami ścieków w dzielnicy P. Miasta R. w zakresie odcinka kanalizacji sanitarnej zlokalizowanego na działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz nr 5 położonych przy ul. [...] w R. w terminie czterech miesięcy, od daty otrzymania decyzji.

W sentencji decyzji organ sprecyzował, że chodzi o zmiany dokonane w odniesieniu do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] r. ([...]).

W motywach rozstrzygnięcia PINB podał, że postępowanie w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego realizacji dodatkowych przykanalików kanalizacji sanitarnej zostało wszczęte w związku z wnioskiem W. W. złożonym w dniu 5 czerwca 2015 r. Z wniosku tego wynikało, że w trakcie budowy kanalizacji w latach 2003-2006 doszło do samowoli budowlanej, gdyż roboty zostały wykonane w większym zakresie, niż wynikało to z pozwolenia na budowę.

Organ pierwotnie ustalił, że roboty budowlane związane z wykonaniem dodatkowych przykanalików kanalizacji sanitarnej zostały zrealizowane w legalnym procesie inwestycyjnym na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Prezydentowi Miasta R. pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej wraz z przykanalikami oraz pompowniami ścieków w dzielnicy R. — P., a zmiany dokonane w trakcie budowy - wykazane w oświadczeniu kierownika budowy, informującym o zakończeniu budowy - zostały zakwalifikowane jako nieodstępujące w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego. Z tych względów PINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] umorzył w całości przedmiotowe postępowanie administracyjne. Następnie Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach ("ŚWINB") po rozpatrzeniu odwołania W. W. decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. Jednak na skutek skargi W. W. tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r. sygn. II SA/Gl 95/16 uchylił decyzję ŚWINB oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] PINB ponownie umorzył postępowanie. Jednak na skutek odwołania ŚWINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

Prowadząc ponownie postępowanie PINB ustalił, że na działce nr 1 (posiadającej kształt wydłużonego prostokąta o wymiarach ok. 2,00 - 3,00 x 38,00 m) wzdłuż jej wschodniej granicy zaprojektowano ciąg kanalizacyjny (przyłącze) ze studzienką kanalizacyjną zlokalizowaną w miejscu zmiany kierunku pod kątem około 900 w kierunku działki nr 2 (zabudowanej budynkiem mieszkalnym nr [...]). Na przedmiotowej działce zaprojektowano studzienkę zbiorczą (k193) oraz przykanalik wraz ze studzienką (k194), odprowadzającą ścieki z budynku nr [...]. Do powyższej studzienki zbiorczej zaprojektowano również przykanalik ze studzienką k195 (zlokalizowaną na działce nr 3), odprowadzającą ścieki z budynku nr 3. W trakcie realizacji inwestycji dokonano odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na zmianie lokalizacji studzienki k195. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym studzienka k195 miała znajdować się na działce nr 3, natomiast w toku budowy została przesunięta i wykonana na działce nr 2 (skrócono też długość przykanalika). Ponadto wykonano dodatkową studzienkę zbiorczą k190 w ciągu kanalizacyjnym na działce nr 1 z przykanalikami do budynków nr [...] i [...], a także wykonano dodatkowe studzienki kanalizacyjne: k191 na działce nr 4 i k196 na działce nr 5. Jednocześnie zrezygnowano ze studzienki kanalizacyjnej na działce nr 1 projektowanej na wysokości budynków nr [...] i nr [...] od strony ul. [...] w R.

Oceniając powyższy stan faktyczny organ I instancji przywołał stanowisko ŚWINB, według którego realizacja dodatkowej studzienki wraz z przykanalikami na działce nr 1 oraz skrócenie przykanalika i równocześnie przesunięcie studzienki na działce nr 2 ma wpływ na sposób zagospodarowania nieruchomości oraz ograniczenie sposobu jej użytkowania przez właścicieli. Tym samym w świetle rozważań organu II instancji dokonane zmiany PINB zakwalifikował jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. W związku z tym organ przyjął, że w przedmiotowym postępowaniu zastosowanie winien znaleźć art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud. PINB zaakcentował równocześnie, że powyższe prace budowlane zostały zrealizowane w toku budowy sieci, a następnie legalnie przystąpiono do jej użytkowania wskutek zawiadomienia o zakończeniu budowy w trybie art. 54 PrBud. Niemniej jednak, zważywszy na ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych, nie ma prawnych przeszkód do przeprowadzenia postępowania naprawczego w ramach wskazanej wyżej normy prawa budowlanego.

Odwołania od powyższej decyzji wnieśli: Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. z siedzibą w R. oraz W. W. i T. W. Nie odniosły one jednak zamierzonego skutku, gdyż po ich rozpatrzeniu ŚWINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję PINB jedynie w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i w tym zakresie wyznaczył nowy termin – 4 miesiąca od dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego. Natomiast w pozostałym zakresie ŚWINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji ŚWINB najpierw przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania. Następnie organ odwoławczy przytoczył treść art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud, akcentując, że przepis ten powinien znaleźć zastosowanie w obecnej sprawie. Przywołał także ustalenia poczynione przez organ I instancji i przyjął je za własne, akcentując, że ustalenia te zaakceptował już w uprzednio wydanej w sprawie decyzji. ŚWINB przywołał także treść art. 36a ust. 4 PrBud i w kontekście zwartej w tym przepisie definicji istotnych odstępstw uznał, że stwierdzone odstępstwa należało uznać za istotne, gdyż wpływają one znacząco na sposób zagospodarowania działki oraz stanowią ograniczenie sposobu użytkowania nieruchomości ograniczając jednocześnie prawo własności przysługujące W. W. oraz T. W. Zaakcentował przy tym organ odwoławczy, że stanowisko kwalifikujące przesunięcie bądź dokonanie dodatkowej studzienki jako istotne odstępstwo od projektu budowlanego jest prezentowane także w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Końcowo ŚWINB przypomniał, że już w poprzedniej decyzji jasno sprecyzował konieczność wdrożenia w niniejszej sprawie procedury wynikającej z art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud, podkreślając, że na podstawie art. 51 ust. 7 PrBud przepisy art. 51 PrBud znajdują zastosowanie również do robót zakończonych, przy czym nie wydaje się wówczas postanowienia o wstrzymaniu robót.

Kierując się powyższymi względami ŚWINB uznał rozstrzygnięcie PINB za, co do zasady, prawidłowe, wskazując jedynie na konieczność wyznaczenia nowego terminu wypełnienia obowiązku nałożonego decyzją PINB.

Skargę na decyzję ŚWINB wniosło Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "skarżąca"), reprezentowane przez pełnomocnika będącego adwokatem.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud poprzez nałożenie na skarżącą bezwzględnego obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych, pomimo, że odstąpienie od zatwierdzonego projektu jest nieistotne ze względu na brak wystąpienia skutków, o których w art. 36a ust. 5 PrBud., a także pomimo, że z uwagi na brak wyrażenia zgody przez właścicieli działki nr 1 co do realnego przebiegu ww. instalacji sporządzenie takiego projektu jest bezprzedmiotowe i nie wywoła pożądanych skutków.

Skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na:

- niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co doprowadziło do uznania przez organ, że właściciel spornej nieruchomości nie wyraził zgody m.in. na obecną trasę przykanalików oraz dodatkową studzienkę, podczas gdy z treści zaskarżonej decyzji wynika, że odstępstw od pierwotnego projektu budowlanego dokonano m.in. na wniosek właścicieli działki;

- nierozpatrzeniu w całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i dowolne przyjęcie, bez zbadania tych okoliczności, że dokonane odstępstwa, zakwalifikowane jako odstępstwa o charakterze istotnym, spowodowały zmiany zagospodarowania działki nr 6 oraz ograniczenia sposobu korzystani z działki przez właścicieli.

Ponadto w skardze zarzucono naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, podczas gdy organ zobowiązany jest do oceny danej okoliczności na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w zakresie wskazania dowodów stanowiących podstawę wydanej decyzji, w szczególności w odniesieniu do dowodów będących podstawą do uznania dokonanych odstępstw od zatwierdzonego projektu jako istotnych.

W związku z podniesionymi zarzutami skarżąca spółka domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania, względnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167, t.j. ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325, t.j. ze zm., dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie, według wskazanych powyżej kryteriów, ocena legalności decyzji organu odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi i podjęcie orzeczenia na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Według art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, w skrócie jak dotychczas: "PrBud"), istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do tego, czy ustalone w toku postępowania administracyjnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego posiadają charakter istotnych odstępstw w rozumieniu art. 36a ust. 5 PrBud.

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, znajdującym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury. W toku postępowania administracyjnego organy ustaliły, że w trakcie realizacji inwestycji dokonano odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na zmianie lokalizacji studzienki k195. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym studzienka k195 miała znajdować się na działce nr 3, natomiast w toku budowy została przesunięta i wykonana na działce nr 2 (skrócono też długość przykanalika). Ponadto wykonano dodatkową studzienkę zbiorczą k190 w ciągu kanalizacyjnym na działce nr 1 z przykanalikami do budynków nr [...] i [...], a także wykonano dodatkowe studzienki kanalizacyjne: k191 na działce nr 4 i k196 na działce nr 5. Jednocześnie zrezygnowano ze studzienki kanalizacyjnej na działce nr 1 projektowanej na wysokości budynków nr [...] i nr [...] od strony ul. [...] w R. Ustalenia te znajdują pełne oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym oraz nie stanowią przedmiotu sporu. Sporna jest natomiast kwalifikacja prawna tych zmian.

Oceniając stanowisko organów, dotyczące istotnego charakteru stwierdzonych odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji projektowej, należy najpierw przypomnieć, że tutejszy Sąd rozpatrywał już skargę na decyzję ŚWINB z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję PINB z dnia [...] r., którą ten organ I instancji umorzył postępowanie w rozpoznawanej obecnie sprawie. Ustalony wówczas przez organy administracji stan faktyczny wskazywał wyłącznie na odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego polegające na korekcie tras kanałów głównych w obrębie tej samej działki, korekcie tras przykanalików w obrębie tych samych działek oraz na wykonaniu dodatkowych przykanalików. Takie ustalenia tutejszy Sąd w wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. (sygn. akt II SA/Gl 95/16) uznał za zbyt ogólnikowe. W ocenie Sądu obecnie orzekającego w niniejszej sprawie wskazane w powyższym wyroku braki ustaleń faktycznych, zostały w ramach ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego wyeliminowane w zakresie niezbędnym do tego, aby uznać istotny charakter odstępstw. Kluczowe znaczenie w tym zakresie ma ustalenie dotyczące studzienki kanalizacyjnej k195 (jej usytuowanie jest widoczne m.in. na mapie stanowiącej kartę 147 akt administracyjnych organu I instancji). W ramach ponownie prowadzonego postępowania w odniesieniu do tej studzienki organy ustaliły, że została zlokalizowana na terenie działki 2, przy czym według zatwierdzonego projektu miała być ona zlokalizowana na terenie działki 3 (prawidłowość tego ustalenia nie stanowi przedmiotu sporu). Jest to zmiana dotycząca zagospodarowania terenu, a zatem jest zmianą, o której mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1 PrBud. Jednak to jeszcze nie przesądza automatycznie o istotnym charakterze tej zmiany, gdyż taka kwalifikacja zależy od okoliczności danej sprawy. Okolicznością zaś, która w ocenie Sądu, determinuje istotności tego odstępstwa jest to, że dotyczy ono właśnie studzienki kanalizacyjnej. Usytuowanie takiego urządzenia stanowi znaczącą ingerencję na terenie nieruchomości, której dotyczy i pociąga za sobą ograniczenia w korzystaniu z niej. Wynika to niejako z natury urządzenia, jakim jest studzienka kanalizacyjna, a przede wszystkim z konieczności zapewnienia dostępu do takiej studzienki. Oznacza to, że miejscem w którym znajduje się studzienka kanalizacyjna i jego najbliższym otoczeniem właściciel nieruchomości nie może swobodnie gospodarować i np. zabudować. Innymi słowy już z samej zasady ingerencja i ograniczenia wynikające z ulokowania na danej nieruchomości studzienki kanalizacyjnej są na tyle istotne, że bez konieczności dodatkowego dowodzenia przyjąć można, że usytuowanie nieprzewidzianej w zatwierdzonym projekcie studzienki kanalizacyjnej stanowi odstępstwo o charakterze istotnym.

Powyższe uwagi i ocena dotyczy także dodatkowej studzienki k190 usytuowanej na działce nr 1, a także dodatkowych studzienek kanalizacyjnych: k191 na działce 4 oraz k196 na działce 5.

Mając na względzie powyższe rozważania, stwierdzić należy, że skoro w toku postępowania administracyjnego w związku z dokonaniem ustaleń dotyczących studzienki k195, a także studzienek k190, k191, k196 wykazane zostało zaistnienie istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, to zgodnie z dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 51 ust. 1 pkt. 3 PrBud w brzmieniu znajdującym zastosowanie przy wydaniu zaskarżonej decyzji, organ zobligowany był nałożyć, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Utrzymując zaś w mocy (za wyjątkiem terminu wykonania) rozstrzygnięcie PINB nakładające na skarżącą spółkę obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego ŚWINB, w ocenie Sądu, prawidłowo zastosował omawiane tutaj przepis prawa materialnego. Tym samym zarzuty dotyczące naruszenia art. 36a ust. 5 PrBud, jak i art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud okazały się bezzasadne.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, stwierdzić należy, że również żaden z nich nie okazał się zasadny.

Dla zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud bez znaczenia pozostaje zapatrywanie skarżącej spółki, wedle którego wobec braku wyrażania zgody przez właścicieli działki nr 1, co do realnego przebiegu instalacji będącej przedmiotem postępowania, sporządzenie projektu wskazanego w decyzji jest bezprzedmiotowe. W obowiązującym stanie prawnym brak bowiem podstaw do tego, aby nałożenie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 PrBud na etapie wydania decyzji nakładającej taki obowiązek, uzależniać od zapatrywań lub spekulacji strony dotyczących możliwość wyrażenia przez właściciela nieruchomości zgody na zmiany wynikające z projektu zamiennego.

W ocenie Sądu nie doszło również do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Kwalifikacja danego odstępstwa jako istotnego odbywa się niezależnie od tego, czy odstępstwo to był aprobowane przez właścicieli poszczególnych nieruchomości, na których znajduje się sporna kanalizacja sanitarna. Stąd zarzut dotyczący nieprawidłowego uznania przez organ, że właściciel spornej nieruchomości nie wyraził zgody na zmiany, nie mógł już z samej zasady odnieść skutku. Ponadto postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w zakresie wystarczającym do ustalenia wszystkich okoliczności, istotnych z punktu widzenia znajdujących zastosowanie norm prawa materialnego. Zebrany zaś w sprawie materiał dowodowy został rozpatrzony w całości i właściwe oceniony, a poczynione na jego podstawie ustalenia należało uznać za prawidłowe.

Przyznać natomiast należy rację skarżącej spółce, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wskazał dowodów na podstawie, których uznał dokonane odstępstwa od zatwierdzonego projektu jako istotne. Brak ten pozostaje jednak bez wpływu na wynik postępowania. Nie stanowią bowiem przedmiotu sporu same ustalenia dotyczące rzeczywistego przebiegu kanalizacji sanitarnej oraz położenia poszczególnych studzienek kanalizacyjnych wraz z zakresem zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu, a te ustalenia są zdaniem sądu wystarczające do uznania stwierdzonych odstępstw za istotne.

Wbrew stanowisku skarżącej zawartemu w uzasadnieniu skargi bez znaczenia pozostaje okoliczność, że do zawiadomienia o zakończonej w 2006 r. inwestycji inwestor dołączył zaświadczenie o dokonanych odstąpieniach od zatwierdzonego projektu budowlanego, które zostały przez projektanta uznane za nieistotne zgodnie z art. 36a ust. 5b PrBud, a organ nadzoru budowlanego nie podjął wówczas żadnych kroków w tym zakresie, co ma pozwalać na domnieniae, że zmiany te zostały zaakceptowane. Już bowiem w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. tutejszy Sąd przesądził, że dokonanie kwalifikacji przez projektanta nie ma charakteru wiążącego ani dla organów administracji architektoniczno-budowlanej ani dla nadzoru budowlanego. Błędne zaś uznanie, przez projektanta, że odstąpienie ma charakter nieistotny, nie wyklucza możliwości podjęcia przez organy budowlane przewidzianych prawem działań. Stanowisko to pozostaje nadal aktualne.

Na obecnie ocenianym etapie postępowania brak ponadto podstaw do tego, aby oceniać skutki ewentualnego nałożenia na skarżącą obowiązku przywrócenia sieci do pierwotnego stanu projektowego i na podstawie przewidywań dotyczących tych skutków dokonywać oceny obecnie zaskarżonej decyzji.

Nie stwierdzając zatem naruszenia prawa, wymienionego w art. 145 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.