Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2646/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia (...) lipca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności wynikających z mandatów karnych p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżący J. W. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji podanych we wniosku oraz nadesłanych do akt wyjaśnień i dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżący otrzymuje alimenty w wysokości 800 zł. Prowadzoną działalność gospodarczą zawiesił. Matka skarżącego nie pracuje, do kwietnia 2014 r. pobierała rentę rolniczą. W ciągu dwóch ostatnich lat, tj. w roku 2015 oraz w roku 2016 skarżący nie osiągnął żadnych dochodów (vide zaświadczenia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z 10 i 20 lutego 2017 r. - w aktach sądowych sprawy).

Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 30 m kw; lokal ten jest użytkowany przez jego ojca i skarżący nie osiąga z tego lokalu żadnego dochodu. Ponadto zarówno skarżący, jak i jego matka nie posiadają rachunków bankowych, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.

Skarżący i jego matka nie korzystają ze świadczeń z pomocy społecznej. Natomiast otrzymują stałą pomoc rzeczową od członków rodziny - dziadków skarżącego, którzy dostarczają im żywność, opał, ubrania, a także zaopatrują ich w sprzęty gospodarstwa domowego.

W 1996 r. matka skarżącego wydzierżawiła od Agencji Nieruchomości Rolnej działkę rolną o powierzchni 12,5 ha, lecz na skutek problemów powstałych w wyniku starań matki skarżącego o wykupienie tej działki (w ramach prawa pierwokupu), przedmiotowa nieruchomość jest nieużytkowana od 2015 r.

Do wydatków miesięcznych skarżącego i jego matki należą: opłata za energię elektryczną – 150 zł, opłata za gaz – ok. 17 zł (50 zł za trzy miesiące), podatek rolny od nieruchomości – ok. 34 zł (400 zł w skali roku).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

Oceniając aktualną sytuację majątkową skarżącego stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki. Obecnie bowiem jednym źródłem utrzymania skarżącego i jego matki jest świadczenie alimentacyjne w wysokości 800 zł miesięcznie. Wprawdzie powyższa kwota nie wystarcza nawet na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych, jednak nie korzystają oni z pomocy społecznej w związku z tym, że stałego materialnego wsparcia udzielają im dziadkowie skarżącego.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.