Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 775/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. i T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1648/09 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1648/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej za usunięcie drzew bez zezwolenia.

W dniu 17 lutego 2010 r. (data prezentaty) E. i T. K. złożyli skargę kasacyjną od wskazanego wyroku z dnia 9 grudnia 2009 r. oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r.

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1648/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Podniesiono, iż wnioskodawcy upatrują niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w tym, iż wymierzona kara pieniężna jest znaczna - wynosi ona 299 436,36 zł, z czego 121 846 zł już zostało opłacone - a zatem stanowi ona dla skarżących znaczne obciążenie pod względem finansowym, a co za tym idzie, jednorazowe zapłacenie nieuiszczonej jeszcze kwoty może znacznie ograniczyć możliwości prowadzenia przez skarżących działalności gospodarczej i w konsekwencji pozbawić ich źródła utrzymania. Podkreślono, że wnioskodawcy otrzymali kredyt inwestycyjny w kwocie 2 000 000 zł w związku z budową 10 budynków wielorodzinnych zlokalizowanych w O. przy ul. [...] w celu ich sprzedaży na okres od 10 grudnia 2009 r. do 9 grudnia 2011 r. Dysponowanie tak znaczną kwotą pozwala skarżącym na opłacenie przedmiotowej kary administracyjnej. Wskazano, że usunięcie drzew, za które wymierzona została kara administracyjna, związane było z realizacją inwestycji w związku z którą został udzielony kredyt inwestycyjny. Skarżący jako przedsiębiorcy powinni realizować przedmiotową inwestycję, zgodnie z przepisami prawa oraz ponosić wszelkie koszty i wydatki związane z jej realizacją. W przypadku niezgodnego z prawem działania muszą liczyć się z jego konsekwencjami takimi jak nałożenie kary administracyjnej.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik wnioskodawców, wnosząc o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że kredyt inwestycyjny jest zaciągnięty na konkretny cel i nie ma możliwości jego przeznaczenia na zapłacenie innych należności. Podniesiono, że wpłacenie tak wysokiej kary administracyjnej spowoduje zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez wnioskodawców źródeł utrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim wskazane.

Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.

Z art. 61 § 6 p.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1648/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na decyzję SKO w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kry za usunięcie drzew bez zezwolenia. Natomiast w dniu 17 lutego 2010 r. T. i E. K. wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Powyższe przesądza o tym, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, w razie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego) był Naczelny Sąd Administracyjny, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na co wskazuje brzmienie art. 61 § 6 p.p.s.a. Okoliczność tą Naczelny Sąd Administracyjny bierze z urzędu pod rozwagę jako jedną z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 pkt 6 w zw. z art. 166 p.p.s.a.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.