Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 53/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość prowadzonego postępowania
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3, art. 36.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca),, Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. W. na przewlekłe postepowanie Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku skarżącej z dnia 25 lutego 2004 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej stwierdza, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły, przy czym nie miało to miejsca z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Sygn. [...]

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 25 lutego 2004 r. (zatytułowanym "skarga") T. W. zwróciła się do Wójta Gminy o przyznanie środków finansowych na opłacenie opału, energii elektrycznej i żywności.

W dniu 26 lutego 2004 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w myśl art. 35 § 3 i art. 36 Kpa ustalił nowy termin załatwienia sprawy do dnia 12 marca 2004 r., z uwagi na brak zaświadczenia lekarskiego niezbędnego do przyznania zasiłku okresowego, który może być przyznany w związku z długotrwałą chorobą lub bezrobociem.

W odpowiedzi na wniosek z dnia 25 lutego 2004 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej pismem z dnia 23 marca 2004 r. poinformował wnioskodawczynię, że zgodnie z decyzjami: z dnia 15 stycznia 2004 r., z dnia 26 lutego 2004 r. i z dnia 12 marca 2004 r. otrzymała pomoc z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb, o których jest mowa w ww. wniosku. Organ wyjaśnił, że od dnia złożenia powyższego wniosku strona nie występowała o przyznanie stosownej pomocy. Poza tym wskazał, że w przypadku, gdy posiadany dochód oraz przyznana pomoc nie wystarczają na zaspokojenie potrzeb rodziny należy zachować procedury obowiązującej przy ubieganiu się o przyznanie świadczeń. Złożenie wniosku o stosowna pomoc nie ma charakteru obligatoryjności i jest uzależnione od ilości osób korzystających z pomocy, uwzględnieniu ich potrzeb i budżetu jakim dysponuje Ośrodek.

W dniu 12 lutego 2012 r. T. W. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na niezałatwienie wniosku z dnia 25 lutego 2015 r.

Następnie w dniu 19 lutego 2015 r. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Lublinie na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 25 lutego 2004 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskami z dnia 6 i 7 stycznia 2004 r. T. W. zwróciła się o zasiłek na leczenie, prąd, węgiel i dojazdy syna do szkoły. W dniu 13 stycznia 2004r. po uprzedzeniu pismem z dnia 7 stycznia 2004r. został przeprowadzony wywiad środowiskowy. W dniu 15 stycznia 2004r. Nr [...] została wydana decyzja o przyznaniu zasiłku celowego w wys. [...] zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu opału, leków, opłaty za energię elektryczną oraz inne pilne potrzeby. W dniu 30 stycznia 2004r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie zasiłku okresowego, natomiast w dniu 17 lutego 2004r. wniosek o świadczenie na bytowanie. W dniu 25 lutego 2004r. wpłynęła "skarga" w sprawie wniosków złożonych od 30 stycznia 2004r. W dniu 26 lutego 2004r. pismem Nr [...] został przesunięty termin rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku okresowego. W dniu 27 lutego 2004r. wydano decyzję Nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego w wys. [...] zł z przeznaczeniem na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb bytowych. W dniu 12 marca 2004r. została wydana decyzja Nr [...] o przyznaniu zasiłku okresowego, która decyzją samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia 5 kwietnia 2004r. została utrzymana w mocy. W dniu 23 marca 2004r. pismem Nr [...] udzielono T. W. odpowiedzi na przedmiotową skargę. W dniu 14 stycznia 2005r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie II SA/Lu 352/04 oddalono skargę dotyczącą decyzji SKO. Pismem z dnia 13 lutego 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zwróciło się o nadesłanie akt w przedmiotowej sprawie w związku z zażaleniem T. W. z dnia 1 lutego 2015r., OPS w dniu 18 lutego 2015r. pismem Nr [...] przesłał akta sprawy do SKO.

Organ dodatkowo wyjaśnił, że T. W. bardzo często składa pisma różnego rodzaju, wiele dotyczy spraw z odległych lat (dostarcza je Z. W.). T. W. i jej mąż odmawiają współpracy (nie wyrażają zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, zaskarżają pozytywne dla nich decyzje, kierują obelgi do pracowników OPS).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, czyli w przypadkach, gdy sprawa powinna być załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz przez inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skarga w niniejszej sprawie została poprzedzona zażaleniem wniesionym zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a.

W sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy taka przewlekłość miała miejsce i czy przewlekłość ta miała postać rażącego naruszenia prawa. Ocena tej kwestii wymaga przedstawienia czynności podejmowanych w sprawie przez organ.

Wprawdzie przepisy kpa, ani ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia przewlekłości, niemniej jednak w literaturze oraz orzecznictwie uznaje się, że o przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy organ wykonuje szereg czynności w dużym odstępie czasu, wykonuje czynności pozorne, czy mnoży czynności dowodowe ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy, formalnie nie pozostając w bezczynności, ale w istocie nie dążąc do rozstrzygnięcia sprawy (B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, W. 2011, s. 238; Z. K. - P. postępowania administracyjnego - Państwo i Prawo 6/2011 str. 32).

W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy nie tylko nie rozpoznał wniosku T. W. z dnia 25 lutego 2004 r. w terminie wyznaczonym przepisem art. 35 kpa. Co więcej sama, czynność przesłania pisma z dnia 23 marca 2004 r. skarżącej nie usprawiedliwia braku działania organu.

Jak wynika ze skargi i zgromadzonych w sprawie akt, zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy okresu od 25 lutego 2004 r. (data złożenia wniosku). Zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Terminy te dotyczą także i takich spraw, które wymagają przeprowadzenia postępowania dowodowego. Tym samym w niniejszej sprawie niewątpliwie został przekroczony maksymalny 2-miesięczny termin załatwienia sprawy i to przekroczenie nie miało uzasadnienia.

Analiza akt sprawy nie pozostawia bowiem wątpliwości, że przedmiotowy wniosek, pomimo upływu blisko 11 lat od jego skutecznego złożenia do Wójta [...] i przesłania odpowiedzi na ww. wniosek, nie został dotychczas rozpatrzony poprzez wydanie stosownej decyzji administracyjnej.

Ostatnią czynnością dokonaną w tej sprawie przez Wójta [...] było przesłanie odpowiedzi na wniosek w dniu 23 marca 2004 r. Od tego czasu – jak słusznie podniosła skarżąca – organ ten w istocie nie podjął w sprawie żadnego działania, co świadczy o prowadzeniu przez niego postępowania w sposób przewlekły.

Usprawiedliwieniem takiego stanu rzeczy, zdaniem Sądu, nie może być okoliczność wydania w sprawie – powołanych w odpowiedzi na skargę – decyzji administracyjnych.

Jak wynika bowiem z akt sprawy decyzją z dnia z dnia 15 stycznia 2004 r., nr [...] Wójt Gminy przyznał T. W. zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu opału, leków, opłaty za energię elektryczną oraz inne pilne potrzeby. Jednak należy zauważyć, że decyzja ta została wydana przed złożeniem przedmiotowego wniosku.

Poza tym decyzją z dnia 27 lutego 2004 r., nr [...] Wójt Gminy przyznał T. W. zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb bytowych, a następnie decyzją z dnia 12 marca 2004 r., nr [...] przyznał zasiłek okresowy w wysokości [...] zł miesięcznie począwszy od 1 stycznia 2004 do 31 maja 2004 r. z przeznaczeniem na leczenie. Ostatnia z wymienionych decyzji została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 kwietnia 2004 r., nr [...]. Jednak w powyższych decyzjach Wójt Gminy nie wskazał, którego wniosku sprawy dotyczą, wskazując jedynie, że organ "po rozpatrzeniu wniosku" rozpoznał sprawę.

N. zasługuje również na uwzględnienie tłumaczenie organu administracji, który wskazał, że natłok wpływających spraw wnioskodawczyni i jej męża, charakter współpracy stron z organem, stanowią utrudnienie w załatwianiu wniosków na bieżąco, czyli w terminach wynikających z k.p.a. Okoliczności te nie mogą być uznane za uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2012 r., sygn. [...], LEX nr 1219044 oraz wyroki WSA w Warszawie: z dnia 17 maja 2007 r., sygn. [...], LEX nr 347049 i z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. [...], LEX nr 1151182).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. stwierdził, że postępowanie w sprawie było prowadzone w sposób przewlekły.

W przekonaniu sądu nie ma natomiast wystarczających powodów, dla których należałoby uznać, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnieniem dla takiej oceny powinno być ewidentne uchylanie się przez organ od załatwienia sprawy, oczywiście widoczne bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej analizy okoliczności sprawy. W tym przypadku Wójt Gminy odpowiedział niezwłocznie na wniosek skarżącej, wskazując motywy, jakimi kierowano się powstrzymując od rozstrzygnięcia sprawy i choć nie można się z nimi zgodzić, to jednak okoliczności te przemawiają za odrzuceniem tezy o kwalifikowanej przewlekłości w prowadzeniu przedmiotowego postępowania.

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.