Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1676/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu nieruchomości postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] J. Z. (dalej "skarżąca", "wnioskodawczyni") złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów wpisu sądowego w niniejszej sprawie.

Z informacji zawartych w formularzu wniosku PPF, złożonym do Sądu w dniu 1 września 2014 r. wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje wspólnie z córką, która jest matką samotnie wychowującą troje małoletnich dzieci, jednak według oświadczeń skarżącej prowadzi ona oddzielne gospodarstwo domowe.

Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest świadczenie emerytalne w wysokości 1188,99 zł netto miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, że skarżąca jest właścicielką domu o pow. 350 m2 oraz nieruchomości gruntowych o pow. 614 m2. Na jednej z działek odziedziczonych przez skarżącą po ojcu posadowiony jest dom. Druga działka nie przynosi żadnego dochodu, skarżąca chce ją przekazać zapisem testamentowym swojej córce. Poza tym wnioskodawczyni nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.

W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że nie jest w stanie poniesienie kosztów sądowych niniejszej sprawy, bowiem jej sytuacja materialna jest trudna. Skarżąca poza emeryturą nie osiąga żadnych innych dochodów. Znaczą część uzyskiwanych środków przeznacza na leczenie oraz utrzymanie domu.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżąca w dniu 20 października 2014 r. przedłożyła do akt sprawy dokumenty źródłowe obrazujące wysokość uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych przez nią miesięcznych wydatków koniecznych. Z nadesłanych dokumentów oraz oświadczeń wynika, że skarżąca w ostatnim czasie poniosła zwiększone wydatków na wizyty lekarskie i lekarstwa wobec pogorszenia się jej stanu zdrowia. Koszt samych wizyt u lekarzy specjalistów wyniósł 780 zł. Skarżąca oszacowała wydatki miesięczne związane z wyżywieniem na kwotę od 400 do 500 zł oraz abonament telefoniczny i internet - łącznie 79,70 zł. W związku z trudną sytuacja materialną skarżąca nie była w stanie opłacić terminowo podatku od nieruchomości, z tego też tytułu powstała zaległość podatkowa w łącznej wysokości 324,60 zł, którą skarżąca uregulowała w miesiącu wrześniu i październiku 2014 r. Wnioskodawczyni uzyskała skierowanie na leczenie sanatoryjne i z tego tytułu - jak oświadczyła - zmuszona była zapożyczyć się na kwotę 1.000 zł.

Z nadesłanych rachunków bankowych wynika, że stan salda na koncie bankowym skarżącej w dniu 20 października 2014 r. był ujemny i wynosił 57,05 zł.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:

Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych funkcjonuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają stronom nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice wniosku, wnioskodawczyni powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ją przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).

Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny wnioskodawczyni opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz potwierdzony stosownymi dokumentami źródłowymi przedłożonymi w dniu 20 października 2014 r. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Należy mieć na względzie, iż jedynym dochodem skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1188,99 zł netto miesięcznie. Dochód ten w całości przeznaczany jest na pokrycie kosztów utrzymania domu, leczenie oraz bieżące wydatki skarżącej. Zestawiając wysokość kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi (200 zł) oraz innych ewentualnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego z wysokością środków finansowych, którymi wnioskodawczyni dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych należało uznać, że spełnia ona przesłankę z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.