Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1687/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Iwona Dąbrowska, Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi R. B. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca

2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania [...] R. B. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. stwierdzający utratę prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. oraz za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. w związku z ustaleniem nieprawidłowego wykorzystania zwolnień lekarskich.

W uzasadnieniu organ podał, że raportem z dnia [...] stycznia 2016 r. Dowódca Kompanii [...] Oddziału [...] w [...] poinformował Dowódcę tego Oddziału o możliwości niewłaściwego wykorzystywania przez [...] R. B. zwolnienia lekarskiego. Wskazał bowiem, że w dniu [...] listopada 2015 r. [...] R. B., w trakcie służby, doznał urazu prawego kolana, w związku

z czym otrzymał zwolnienie lekarskie na okres od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia

[...] grudnia 2015 r., a następnie od dnia [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. oraz od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. Dalej wyjaśnił, że [...] R. B., w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim, uczestniczył

w organizowanej przez "[...]" uroczystości "[...]", gdzie występował w charakterze [...] i grał z dziećmi w piłkę nożną. Powyższe mają potwierdzać informacje zamieszczone przez policjanta na swojej stronie profilowej

w serwisie społecznościowym - Facebook ([...]), na której w dniach [...] i [...] grudnia 2015 r. policjant opublikował album ze zdjęciami oraz film. Dowódca Oddziału [...] w [...] stwierdził ponadto, że również podczas przebywania na zwolnieniu lekarskim można zauważyć pełne zaangażowanie policjanta w życie społeczne, w tym czynny jego udział w realizacji [...].

W związku z powyższym, w dniu [...] stycznia 2016 r., na podstawie udzielonego przez p.o. Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pełnomocnictwa, zespół kontrolerów Wydziału [...] wskazanej jednostki przeprowadził kontrolę.

Z przeprowadzonej kontroli w tym samym dniu o godzinie [...] sporządzony został protokół, w którym zawarto stwierdzenie, iż: "policjant nie wykonywał żadnych czynności, które mogłyby mieć wpływ na postęp rehabilitacji".

W notatce służbowej z dnia [...] stycznia 2016 r. [...] R. B., wyjaśnił że: w grudniu 2015 r. został poproszony przez jednego z rodziców dziecka, które chodzi z jego córką do tej samej klasy, aby uczestniczył w uroczystości organizowanej przez MOSiR w [...] w charakterze [...]. Policjant wyraził na powyższe zgodę, zastrzegając jednocześnie, że ma kontuzję prawej nogi. Dalej wskazał, iż jego uczestnictwo w uroczystości trwało około 15 minut i polegało na wręczeniu dzieciom prezentów oraz udziale w zabawie, w trakcie której jako [...] stał na bramce, do której dzieci strzelały. Przyznał, że na jego profilu na portalu społecznościowym Facebook zamieszczony został film z jego udziałem we wskazanej zabawie. Ponadto wyjaśnił, że za powyższe czynności nie otrzymał żadnego wynagrodzenia, nie przypomina sobie, czy uczestniczył w zbiórce harcerskiej ZHP, jakkolwiek pamięta, że w dniach [...]-[...] października 2015 r. odbyły się wybory do władz Hufca ZHP [...] i jako czynny instruktor miał obowiązek uczestniczyć w tych wyborach. Opiekę nad córką sprawowała wówczas jego żona, w dniu [...] stycznia 2016 r. uczestniczył w [...], pełniąc funkcję Szefa Sztabu na terenie miasta [...]. Jego udział polegał przede wszystkim na zebraniu osób chętnych do współpracy i organizacji finału oraz telefonicznym poinformowaniu urzędów i jednostek o udziale w [...]. Wskazał, że z uwagi na zwolnienie lekarskie nie mógł wykonywać wszystkich zadań osobiście, a jego udział

w wielu przedsięwzięciach polegał na telefonicznym kontakcie i ustaleniach. W czasie pracy sztabu w dniu [...] stycznia 2016 r. (w godz. [...]-[...]) nie był obecny w jego siedzibie cały czas; prawdopodobnie był tam sześć razy, co mogło przełożyć się na 3 godziny łącznie.

Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. poinformowano [...] R. B. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie utraty prawa do uposażenia za cały okres zwolnienia w związku ze stwierdzonym w wyniku kontroli nieprawidłowym wykorzystaniem zwolnień lekarskich wystawionych za okres od dnia

[...] grudnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. oraz za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. W dniu [...] marca 2016 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wpłynęło pismo pełnomocnika policjanta, w którym wymieniony wniósł o dopuszczenie dowodu z zeznań lekarza S. Z., na okoliczność ustalenia wpływu podejmowanej przez policjanta aktywności fizycznej na proces dochodzenia do sprawności fizycznej.

Pismem z dnia [...] marca 2016 r. wezwano lekarza S. Z. do stawiennictwa w dniu [...] kwietnia 2016 r. o godz. 12:00, w charakterze świadka.

O terminie i miejscu przesłuchania świadka, pismem z dnia [...] marca 2016 r. powiadomiono pełnomocnika strony - adwokata L. B. Pismo to doręczono wskazanemu pełnomocnikowi w dniu [...] marca 2016 r. W dniu [...] kwietnia 2016 r. o godzinie 16:40 do organu I instancji, za pośrednictwem faksu, wpłynęło podanie pełnomocnika strony, w którym wniósł o zmianę terminu przesłuchania świadka. Wniosek umotywował tym, iż strona postępowania nie została zawiadomiona o terminie przesłuchania świadka, a chciałaby być obecna przy tej czynności, a także faktem, iż dysponuje dokumentacją medyczną, do której miałby się odnieść wzywany świadek. W dniu [...] kwietnia 2016 r. dokonano przesłuchania wskazanego świadka.

Na pytanie przesłuchującego, czy kilkukrotne kopanie piłki jest zachowaniem zwiększającym ryzyko pogłębienia urazu, a tym samym przedłużenia rekonwalescencji, lekarz odpowiedział twierdząco.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. Komendant Wojewódzki Policji

w [...] odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci powtórnego przesłuchania

w charakterze świadka lekarza.

W dalszej części uzasadnienia rozkazu personalnego organ powołał przepisy

art. 121e ustawy o Policji. Stwierdził, iż bezsporne jest, że [...] R. B.

w dniu [...] stycznia 2015 r. doznał urazu prawego stawu kolanowego, w związku z czym od dnia [...] stycznia 2015 r. do dnia [...] września 2015 r. przebywał na zwolnieniach lekarskich. Ponadto w powyższym okresie policjant leczony był operacyjnie - artroskopia ([...] lipca 2015 r. - wykonano częściową menisektomię łąkotki przyśrodkowej) - zob. orzeczenie nr [...] z dnia [...] maja 2016 r.

W dniu [...] listopada 2015 r. [...] R. B. doznał ponownego urazu skrętnego prawego stawu kolanowego; leczony był zachowawczo z podejrzeniem uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej i częściowo wiązadła pobocznego przy środkowego. W związku z powyższym od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. policjant ponownie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Zwolnienia lekarskie za okres od dnia [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. oraz od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. wystawione zostały przez lekarza S. Z. w dniu [...] grudnia 2015 r., a następnie w dniu [...] stycznia 2016 r. Na obydwu zaświadczeniach lekarskich, w polu "wskazania lekarskie" wpisana została cyfra "2", co oznacza,

że "chory może chodzić".

Organ wskazał, że bezsporne jest również, iż w powyższym okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim, w dniu [...] grudnia 2015 r. [...] R. B. uczestniczył w zorganizowanej przez "[...]" uroczystości, w trakcie której, będąc przebranym za [...], rozdawał prezenty i grał z dziećmi w piłkę nożną. Film z jego udziałem we wskazanej zabawie zamieszczony został w dniu [...] grudnia 2015 r. na portalu społecznościowym Facebook. Ponadto w dniu [...] stycznia 2016 r. uczestniczył w [...], pełniąc funkcję Szefa Sztabu na terenie miasta [...]. Policjant wskazał, że jego udział polegał przede wszystkim na zebraniu osób chętnych do współpracy i organizacji finału oraz telefonicznym poinformowaniu urzędów i jednostek o udziale w [...]. W dniu [...] stycznia 2016 r. (w godz. [...]-[...]) nie był obecny w siedzibie Sztabu cały czas; prawdopodobnie był tam sześć razy, co mogło przełożyć się na 3 godziny łącznie.

KGP stwierdził, że R. B. wykorzystywał wskazane zwolnienia lekarskie niezgodnie z ich celem, co skutkowało koniecznością wydania zaskarżonej decyzji. Organ podał, że podstawowym celem zwolnienia lekarskiego jest uzyskanie przez chorego pełnej sprawności i zdolności do pracy czy służby. Wykonywanie zatem jakichkolwiek czynności mogących przedłużyć okres niezdolności do pracy lub służby zawsze stanowi wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z jego celem, przy czym w jego osiągnięciu przeszkodą może być zarówno wykonywanie pracy zarobkowej, jak i inne zachowania chorego utrudniające proces leczenia i rekonwalescencję (por. wyrok Sądu Najwyższego z 14 grudnia 2005 r., sygn. akt III UK 120/05). Cyfra "2" umieszczona na druku zaświadczenia lekarskiego, która oznacza, że "chory może chodzić", upoważnia do wykonywania zwykłych czynności życia codziennego, takich jak wstawanie z łóżka, poruszanie się po mieszkaniu, udanie się do sklepu po niezbędne artykuły żywnościowe, na ewentualne zabiegi czy kontrolę lekarską lub spacer w celach rekonwalescencyjnych (wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r., sygn. akt [...]). Fakt, że pracownik może chodzić, nie jest tożsamy z możliwością gospodarowania czasem zwolnienia lekarskiego w sposób dowolny.

Zdaniem organu nie sposób uznać, aby udział [...] R. B.

w uroczystościach w dniu [...] grudnia 2015 r. w charakterze bramkarza w przebraniu [...], czy też w dniu [...] stycznia 2016 r., jako Szefa Sztabu [...], stanowiły niezbędne czynności życia codziennego. Wskazywana aktywność policjanta stanowiła wykorzystanie zwolnienia udzielonego od dnia [...] grudnia 2015 r. do dnia

[...] grudnia 2015 r. niezgodnie z jego celem, a zatem koniecznym było, zgodnie

z art. 121e ust. 3 ustawy o Policji, wydanie decyzji o utracie przez stronę uposażenia za cały okres tego zwolnienia. Odnosząc się natomiast do udziału policjanta w [...] organ stwierdził, iż z materiałów sprawy wynika, że działalność policjanta

w charakterze Szefa Sztabu nie ograniczała się jedynie do organizacji tego Finału

w dniu [...] stycznia 2016 r. (zob. np. zdjęcie zamieszczone przez policjanta na jego profilu w portalu społecznościowym Facebook - s. 24 i 25 akt sprawy). Organ powołał treść Regulaminu [...], zamieszczonego na stronie [...], wskazując na zadania Szefa Sztabu oraz okoliczność, że nie ma on prawa przekazać odpowiedzialności

za obowiązki powierzone mu postanowieniami niniejszego regulaminu osobom trzecim - pkt 42. Odnosząc się do wskazywanych przez samego policjanta czynności, które wykonywał pełniąc funkcję Szefa Sztabu organ stwierdził, iż nie można uznać, że były to czynności niezbędne w codziennym życiu policjanta bądź miały w jakikolwiek sposób przyczynić się do poprawy zdrowia policjanta. Wskazywana powyżej aktywność policjanta również stanowiła wykorzystanie zwolnienia lekarskiego udzielonego od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. niezgodnie z jego celem, a zatem konieczne było, zgodnie z art. 121e ust. 3 ustawy o Policji, wydanie decyzji o utracie przez stronę uposażenia za cały okres tego zwolnienia.

Organ zgodził się z pełnomocnikiem strony, iż podjęta przez [...] R. B. działalność w innych okolicznościach postrzegana by była jako godna naśladowania. Taka sytuacja miałaby jednak miejsce, gdyby policjant wykonywał omawiane aktywności np. poza godzinami służby, czy też w trakcie urlopu wypoczynkowego, a nie podczas zwolnienia lekarskiego.

W okolicznościach niniejszej sprawy sytuacja, w której policjant, przebywający na zwolnieniu lekarskim, wykonuje czynności ewidentnie nie mające nic wspólnego

z działaniem umożliwiającym mu jak najszybszy powrót do zdrowia, a tym samym do służby, uzasadnia uznanie, że policjant ten wykorzystywał zwolnienia lekarskie

w sposób niezgodny z ich celem. Organ podniósł, że jeżeli policjant w trakcie korzystania ze zwolnienia lekarskiego jest w stanie aktywnie uczestniczyć

w czynnościach wiążących się więcej niż z konieczną aktywnością fizyczną (obrona bramki w stroju [...]), a następnie wykonywać niewątpliwie absorbujące czynności Szefa Sztabu [...], to takie postępowanie tego policjanta budzi co najmniej uzasadnione wątpliwości co do konieczności korzystania przez niego ze zwolnienia lekarskiego, a także świadczy o niezrozumieniu istoty służby w Policji.

Organ stwierdził też, iż nie stanowi naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., czy art. 79 przesłuchanie świadka w dniu [...] kwietnia 2016 r., o którym to terminie pełnomocnik był zawiadomiony. Pełnomocnik strony od dnia [...] marca 2016 r. posiadał informacje

o terminie i miejscu przesłuchania świadka. Ponowne przesłuchanie świadka nie było niezbędne i nie może stanowić o naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a. Za niezasadny organ uznał zarzut zaniechania przez organ uzyskania dokumentacji medycznej z [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości związanych z treścią art. 121e ust. 13 ustawy o Policji, organ wskazał, że w protokole z kontroli przeprowadzonej w dniu

[...] stycznia 2016 r. zamieszono stwierdzenie, iż policjant "nie wykonywał żadnych czynności, które mogłyby mieć wpływ na postęp rehabilitacji". Stwierdzenie takie, biorąc pod uwagę jedynie literalne brzmienie przepisu art. 121e ust. 13 ustawy o Policji, można uznać wprawdzie za niefortunnie sformułowane, jednakże faktem jest, że w momencie przeprowadzenia kontroli policjant przebywając w mieszkaniu, nie wykonywał żadnych czynności wskazujących na niewłaściwe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.

KGP wskazał, że przedmiotowy protokół sporządzany jest wyłącznie

w przypadku stwierdzenia, że "ubezpieczony" niewłaściwie wykorzystał zwolnienie lekarskie w danym momencie kontroli, co nie zwalnia przełożonego właściwego

w sprawach osobowych od ustalenia stanu faktycznego z rzeczywistym stanem sprawy, na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Organ podniósł, iż w treści art. 121e ust. 3 tej ustawy wskazano, że policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia, jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie przez niego zwolnienia lekarskiego. Ustawodawca zatem nie uzależnił zastosowania powyższej sankcji od tego, aby policjant nieprawidłowo wykorzystywał zwolnienie

w momencie kontroli, która może tym samym przybrać formę kontroli następczej.

Rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. stał się przedmiotem skargi R. B., reprezentowanego przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 121e ust 13 w związku z art. 121e ust. 3

i ust. 10 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa;

2. naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnej do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności wpływu ustalonej aktywności fizycznej odwołującego na szybkość powrotu do stanu zdrowia umożliwiającego powrót do służby, chociażby poprzez zwrócenie się do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW celem nadesłania dokumentacji medycznej i powołania dowodu z opinii biegłego ortopedy który dokonałby oceny wpływu zachowania skarżącego na przebieg rehabilitacji;

3. naruszenie art. 10 kpk poprzez nieuzasadnioną odmowę zmiany terminu a następnie powtórzenia czynności przesłuchania świadka Z. z udziałem skarżącego.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości i nie był kwestionowany przez skarżącego w zakresie jego udziału: w dniu [...] grudnia 2015 roku w rozdawaniu prezentów dla dzieci Klubu Sportowego [...], gdzie skarżący będąc przebrany za postać [...], stał na bramce w kierunku której dzieci oddawały strzały piłką nożną; w dniu [...] stycznia 2016 roku brał udział jako organizator [...]. Pełnomocnik podniósł, że wątpliwości budzi podstawa prawna zaskarżonej decyzji i bezkrytyczne, arbitralne i niepoparte żadnymi obiektywnymi dowodami przyjęcie, iż aktywność fizyczna jaką podjął skarżący miała wpływ na długość jego rekonwalescencji. Wskazał, że o ile nie jest kwestionowana okoliczność, że wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego podlega kontroli przez przełożonego policjanta (pkt a), że karą administracyjną za takie nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego jest pozbawienie uposażenia (pkt b) oraz że od wydanej decyzji służy odwołanie (pkt d) o tyle wątpliwości budzi treść

art. 121 e ust. 13 ustawy (pkt c) w kontekście poczynionych czynności w niniejszej sprawie.

Pełnomocnik wskazał, że w aktach sprawy znajduje się protokół z kontroli z dnia [...] stycznia 2016 r., z którego wprost wynika, iż "nie wykonywał on żadnych czynności, które mogłyby mieć wpływ na postęp rehabilitacji." Tym samym, zdaniem pełnomocnika przedmiotowy protokół nie dostarcza żadnych podstaw do stwierdzenia utraty prawa do uposażenia. Zaś skarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa wbrew ogólnym zasadom wyrażonym w art. 6 i 7 k.p.a.

Pełnomocnik podkreślił, że ustawodawca wprost wskazuje na jakiej podstawie wydaje się decyzję - na podstawie ustaleń zawartych w protokole kontroli. Nie ma

tu mowy o kontroli następczej, czy innych dokumentach, na których winna oprzeć

się przedmiotowa decyzja. Wbrew twierdzeniu organu nie można uznać za załącznik do protokołu kontroli notatkę służbową sporządzoną przez skarżącego w dniu [...] stycznia 2016 r. Wskazał, że notatka służbowa ma charakter wewnętrzny i nie może zostać wykorzystana jako materiał dowodowy, po drugie nie można zastępować protokołu przesłuchania strony postępowania notatką. Zakaz ten wypływa wprost z art. 67 § 2 ust. 2 k.p.a. a contrario, po trzecie to organ sporządza notatkę a nie strona.

Reasumując pełnomocnik stwierdził, iż przedmiotowa decyzja wydana została

w oparciu o protokół kontroli nie stwierdzający żadnych uchybień, organ

nie przeprowadził wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności nie rozróżnił urazu łąkotki od skręcenia, nie ustalił,

czy działania podjęte przez skarżącego mogły mieć wpływ na przedłużenie rehabilitacji, poprzez zaniechanie dołączenia dokumentacji medycznej, bezzasadnie odmówił powtórzenia czynności przesłuchania świadka Z., nie wzięto pod uwagę dotychczasowej postawy skarżącego, jego osiągnięć oraz że podjęte przez niego działania miały charakter nieodpłatny i realizowały szczytne cele.

Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe ustalenia. Zarzuty skargi uznał za chybione. Wskazał, że twierdzenie, iż organ w swoim rozstrzygnięciu oparł

się na treści notatek służbowych, zamiast na dowodach procesowych nie jest zgodne

z prawą. Przede wszystkim, zgodnie z przepisami ustawy o Policji, podstawę rozstrzygnięcia stanowią ustalenia zawarte w protokole kontroli. Niezależnie zaś od powyższego, bez wątpienia dowiedziono - czemu zresztą nie przeczy sam skarżący - że w dniach [...].12.2015 r. i [...].01.2016 r. brał udział w czynnościach, które ze swej istoty nie przyczyniają się do polepszenia stanu zdrowia. Podano, że w aktach znajduje się orzeczenie komisji lekarskiej, z którego wynika, iż skarżący jest zdolny do służby

z ograniczeniami, przy czym jest niezdolny do służby na zajmowanym (dotychczas) stanowisku. Orzeczenie to oznacza, że doznane urazy miały wpływ na zdrowie skarżącego powodując ograniczenie w pełnionej przez niego służbie. Zwolnienie lekarskie zostało udzielone, celem umożliwienia pacjentowi odzyskania zdrowia (lub częściowe odzyskanie). Mając na uwadze rodzaj kontuzji jakiej doznał skarżący udział w zajęciach sportowych oraz z [...] nie może być uznany, za działania zmierzające w kierunku powrotu do zdrowia. Było to co najmniej zachowanie ryzykowane ze strony skarżącego. Przepisy ustawy o Policji nie łączą skutku pozbawienia prawa do uposażenia z przyczynieniem się policjanta do powstania opóźnienia w dochodzeniu do zdrowia, lecz z wykorzystaniem zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, zarówno zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji, jak i rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2016 r. stwierdzający utratę prawa skarżącego do uposażenia za okresy w tym rozkazie wskazane nie naruszają prawa.

W sprawie jest niekwestionowane, że od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. [...] R. B. przebywał na zwolnieniach lekarskich. Zwolnienia lekarskie za okres od dnia [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. oraz od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. wystawione zostały przez lekarza w dniu [...] grudnia 2015 r. i w dniu [...] stycznia 2016 r. Na obydwu zaświadczeniach lekarskich, w polu "wskazania lekarskie" wpisana została cyfra "2",

co oznacza, że "chory może chodzić".

W sprawie nie jest też sporne, że w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim, w dniu [...] grudnia 2015 r. skarżący uczestniczył w zorganizowanej przez "[...]" uroczystości, w trakcie której, będąc przebrany za [...], rozdawał prezenty i grał z dziećmi w piłkę nożną, co ujmowane było przez policjanta, jako "stanie na bramce, do której dzieci oddawały strzały". Nie jest też kwestionowane, że w dniu [...] stycznia 2016 r. policjant uczestniczył w [...], pełniąc funkcję Szefa Sztabu na terenie Miasta [...].

Zgodnie z art. 121e ust. 1 ustawy o Policji, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego może podlegać kontroli. Stosownie do art. 121e ust. 3 ustawy, jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego, policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia. Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy policjant

w okresie orzeczonej niezdolności do służby nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej (art. 121e ust. 7 ustawy o Policji). W razie stwierdzenia w trakcie kontroli,

że policjant wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, w którym podaje na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego (art. 121e ust. 10 ustawy). Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4 (art. 121e ust. 13 zdanie pierwsze ustawy).

Odnosząc się do zarzutów skargi, przede wszystkim wskazania wymaga,

że postępowanie w sprawie utraty przez skarżącego prawa do uposażenia przeprowadzone zostało w niniejszej sprawie z poszanowaniem wszystkich przepisów k.p.a. Policjant zawiadomiony został o wszczęciu tego postępowania pismem z dnia

[...] lutego 2016 r. i miał możliwość brania w nim aktywnego udziału. Okoliczność,

że w protokole z kontroli odnotowano, iż policjant "nie wykonywał (...) żadnych czynności, które mogłyby mieć wpływ na postęp rehabilitacji" nie oznacza, jak chciałby tego pełnomocnik skarżącego, że przełożony policjanta stwierdzając fakt nieprawidłowego wykorzystania zwolnień lekarskich nie ma podstawy do stwierdzenia utraty prawa do uposażenia. Przepis art. 121e ust. 13 ustawy o Policji nie może być wykładany w oderwaniu od pozostałych przepisów zawartych w art. 121e ustawy

o Policji, w tym w szczególności nie może być wykładany w oderwaniu od przepisu

art. 121e ust. 7 tej ustawy, który wyraźnie wskazuje, że przez kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego rozumie się ustalenie, czy policjant w okresie orzeczonej niezdolności do służby nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności, czy nie wykonuje pracy zarobkowej. Takie rozumienie przepisu art. 121e ust. 13 ustawy o Policji, jak zaprezentowane w skardze pozbawiałoby organ Policji do stwierdzenia utraty prawa do uposażenia nawet

w sytuacji, gdyby policjant wykonywał w okresie zwolnienia lekarskiego pracę zarobkową, ale akurat w momencie kontroli (w danym dniu, o danej godzinie) przebywał w domu, co zostałoby odnotowane w protokole kontroli. Przepisy art. 121e ustawy

o Policji mają na celu generalne dokonanie ustaleń, czy nie doszło do nieprawidłowego wykorzystania przez policjanta zwolnienia lekarskiego. Ustalenia dokonane w tym postępowaniu, jeśli są bezsporne i kwalifikowane są przez organ jako nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego, stanowią podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia o utracie przez policjanta prawa do uposażenia, nawet jeśli w chwili kontroli (w danym dniu, o danej godzinie) policjant przebywał w domu, jak miało to miejsce w tej sprawie. Zasadnie organ wskazał, że ustawodawca nie uzależnił zastosowania przepisu

art. 121e ust. 13 ustawy o Policji od tego, aby policjant nieprawidłowo wykorzystywał zwolnienie w momencie kontroli.

Zdaniem Sądu, prawidłowe jest także ustalenie organu, iż skarżący wykorzystywał wskazane zwolnienia lekarskie niezgodnie z ich celem. Nie budzi wątpliwości, że celem zwolnienia lekarskiego jest uzyskanie przez chorego pełnej zdolności do służby. Samo bowiem zwolnienie lekarskie przesądza o niezdolności do służby w okresie w nim wskazanym. Trafnie organ Policji powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt III UK 120/05 wskazał,

że wykonywanie jakichkolwiek czynności mogących przedłużyć okres niezdolności do pracy lub służby zawsze stanowi wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z jego celem, przy czym w jego osiągnięciu przeszkodą może być zarówno wykonywanie pracy zarobkowej, jak i inne zachowania chorego utrudniające proces leczenia

i rekonwalescencję.

Okoliczność zamieszczenia na druku zaświadczenia lekarskiego cyfry "2" oznaczającej, iż chory może chodzić nie oznacza, że policjant przebywający na zwolnieniu lekarskim może traktować okres zwolnienia lekarskiego, jako czas wolny od służby, którym może swobodnie dysponować. Orzeczona niezdolność do służby

z możliwością poruszania się stanowi o możliwości wykonywania przez policjanta zwykłych czynności dnia codziennego, dokonanie zakupów żywnościowych, zakup leków, zakup materiałów medycznych, udanie się na wizytę do lekarza, na zabiegi medyczne, poruszanie się po mieszkaniu. Czas zwolnienia lekarskiego nie może być zatem traktowany jako równoważny okresowi urlopu wypoczynkowego, urlopu bezpłatnego, czy innych dni wolnych od służby, w których to okresach policjant decyduje o sposobie spędzania wolnego czasu.

Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], że udział skarżącego w trakcie zwolnienia lekarskiego zarówno w uroczystościach

w dniu [...] grudnia 2015 r. w charakterze bramkarza w przebraniu [...], jak też w dniu [...] stycznia 2016 r., jako Szefa [...], nie stanowiły niezbędnych czynności życia codziennego i były nieprawidłowym wykorzystaniem zwolnienia lekarskiego. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące nieprzeprowadzenia powtórnego przesłuchania lekarza. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. Skarżący miał możliwość udziału w przesłuchaniu lekarza, co prawidłowo stwierdził organ. Podkreślenia wymaga, że zwolnienie lekarskie poświadcza jedynie,

że policjant jest czasowo niezdolny do służby. W postępowaniu tym organ ocenia zatem, czy doszło do nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia lekarskiego. Organ nie ustala w tym postępowaniu stanu zdrowia policjanta. Przez nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego należy zaś rozumieć, jak wskazano to już wyżej, każdą czynność, która nie stanowiła dla osoby niezdolnej do służby (do pracy) czynności dnia codziennego. Ustalone przez organ czynności, które podjęte zostały przez niezdolnego (we wskazanych wyżej okresach) do służby policjanta nie były czynnościami dnia codziennego. Z tych względów za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące braku ustaleń faktycznych przez organ w zakresie rozróżnienia urazu łąkotki od skręcenia. Kwestia ta nie miała znaczenia dla ustalenia, iż zwolnienia wykorzystano nieprawidłowo. Za nietrafny Sąd uznał także zarzut dotyczący zaniechania przez organ zwrócenia się do RWKL celem nadesłania dokumentacji medycznej i powołania dowodu z opinii biegłego ortopedy. Powyższe nie było niezbędne do dokonania przez organ – trafnego w tej sprawie – ustalenia, że gra w piłkę nożną oraz udział skarżącego w [...] jako Szefa Sztabu, w trakcie zwolnienia lekarskiego, nie stanowią czynności dnia codziennego osoby niezdolnej do służby (do pracy).

W ocenie Sądu, w sprawie tej organ nie naruszył ani przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie dawał pełne podstawy do stwierdzenia utraty prawa do uposażenia. Wszystkie zarzuty skargi Sąd uznał za niezasadne.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.