Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 217/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław 28 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania E. T., od decyzji nr [...] działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta K., Kierownika Sekcji Świadczeń Rodzinnych Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. w sprawie uchylenia decyzji przyznającej zasiłek stały, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło w ten sposób, że zmieniło w części decyzję nr [...] działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta K., Kierownika Sekcji Świadczeń Rodzinnych Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. odmawiając przyznania E. T. zasiłku stałego na okres od 5 maja 2008 r. do dnia 18 lutego 2009 r., oraz przyznało zasiłek stały na okres od 19 lutego 2009 r. do 28 lutego 2009 r. w wysokości 285,53 zł, w pozostałej części decyzję nr [...] utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu w dniu 9 lipca 2008 r.

W dniu 23 marca 2009 r. oraz 16 kwietnia 2009 r. skarżący przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pisma z których wynikało, że jest to skarga na decyzję z dnia [...] r. w sprawie przyznania zasiłku stałego. Powyższą skargę przesłano w dniu 22 kwietnia 2009 r., zgodnie z właściwością, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącemu w dniu 9 lipca 2008 r. Oznacza to, iż dzień 8 sierpnia 2008 r. - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, E. T. złożył skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 23 marca 2009 r., a ta została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. w dniu 22 kwietnia 2009 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.

Zauważyć należy, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.