Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 101/00
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 2000-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 613  Ochrona środowiska i ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2
journal: Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196
law: Obwieszczenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 21 marca 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.
Teza: Art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie zawiera kryteriów wydania zezwolenia na wycięcie drzew, takich kryteriów nie zawierają też postanowienia ogólne powołanej ustawy. Decyzja wydana w oparciu o powołany wyżej przepis ma charakter decyzji uznaniowej, lecz właśnie dlatego organ wydający zezwolenie na wycięcie drzew winien w sposób wnikliwy rozpatrzyć wszelkie aspekty konkretnej sprawy, mając na uwadze interes wnioskodawcy, a także ogólny interes społeczny oraz ochrony środowiska.

TEZY

Art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie zawiera kryteriów wydania zezwolenia na wycięcie drzew, takich kryteriów nie zawierają też postanowienia ogólne powołanej ustawy. Decyzja wydana w oparciu o powołany wyżej przepis ma charakter decyzji uznaniowej, lecz właśnie dlatego organ wydający zezwolenie na wycięcie drzew winien w sposób wnikliwy rozpatrzyć wszelkie aspekty konkretnej sprawy, mając na uwadze interes wnioskodawcy, a także ogólny interes społeczny oraz ochrony środowiska.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Towarzystwa na rzecz Ziemi w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 listopada 1999 r. (...) w przedmiocie zezwolenia na wycięcie drzew - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 listopada 1999 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania Towarzystwa na rzecz Ziemi w O. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia 30 sierpnia 1999 r. nr (...) zezwalającej Zarządowi Budynków Mieszkalnych w O. na wycięcie drzew rosnących przy ul. S. nr 10 w O., na podstawie art. 48 ust. 2, art. 86d ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 ze. zm./ oraz art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że zaskarżoną decyzja organ I instancji zezwolił wnioskodawcy na wycięcie 4 drzew gatunku klony rosnących przy ul. S. 10, zwalniając jednocześnie z opłat za wycięcie drzew na podstawie art. 86 d ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że zebrane w sprawie dowody pozwoliły na jednoznaczne ustalenie występowania zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia spadającymi gałęziami, zbyt bliską odległość drzew od budynku mieszkalnego, zaciemnienie mieszkań, zawilgocenie ścian oraz niszczenie elewacji. W odwołaniu od tej decyzji Towarzystwo na rzecz Ziemi w O. wskazało na błędne wnioski wyciągnięte przez organ I instancji na podstawie postępowania dowodowego, gdyż ich zdaniem drzewa są całkiem zdrowe i wystarczający będzie zabieg pielęgnacyjny polegający na cięciach prześwietlających. Towarzystwo podniosło też, iż w związku z dużym natężeniem ruchu w tym miejscu, pozbawienie go zieleni nie jest słuszne.

Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym Kolegium stwierdziło, że odwołanie nie jest uzasadnione. Organ I instancji wyjaśnił w sposób dostateczny i pełny wątpliwości dotyczące zasadniczych dla sprawy okoliczności. Odwołanie zaś nie jest poparte żadnymi udokumentowanymi argumentami. Dalej Kolegium stwierdza, że wniosek o zgodę na wycięcie czterech drzew został uzasadniony tworzeniem zagrożenia dla bezpieczeństwa mienia i ludzi przez tak blisko domu rosnące drzewa. Treść wniosku została potwierdzona opinią sporządzoną przez biegłego sądowego ds. rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa. Organ I instancji dokonał także wizji z udziałem odwołującej się strony oraz przedstawicieli innych instytucji ekologicznych i Rady Osiedla, w czasie, której uzyskano przeważająca akceptację dla pozytywnego załatwienia wniosku. Kolegium stwierdza nadto, iż wydana decyzja nie jest dowolna i pozbawiona uzasadnienia, ma charakter uznaniowy, co oznacza, że pozytywne załatwienie wniosku zależy od organu orzekającego, który ma jednak wnikliwie rozpatrzyć zarówno interes wnioskodawcy jak i interes społeczny. W opisanych i udowodnionych okolicznościach organ miał podstawy do zwolnienia wnioskodawcy od opłat w oparciu o powołany przepis.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Towarzystwo na rzecz Ziemi.

Strona skarżąca podniosła, iż została pozbawiona praw przysługujących organizacji społecznej, gdyż nie została powiadomiona o fakcie sporządzenia opinii przez biegłego, która to opinia została sporządzona w dniu 17 września 1999 r., po zakończeniu postępowania przed organem I instancji: Został zatem naruszony przepis art. 10 par. 1 Kpa. W konkluzji Towarzystwo wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji, przyznając, że opinia biegłego została dołączona po zakończeniu postępowania przed organem I instancji i jakkolwiek potwierdza w całej rozciągłości ustalenia poczynione w czasie wizji, nie powinna stanowić uzasadnienia dla zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie zawiera kryteriów wydania zezwolenia na wycięcie drzew, takich kryteriów nie zawierają też postanowienia ogólne powołanej ustawy. Decyzja wydana w oparciu o powołany wyżej przepis ma charakter decyzji uznaniowej, lecz właśnie dlatego organ wydający zezwolenie na wycięcie drzew winien w sposób wnikliwy rozpatrzyć wszelkie aspekty konkretnej sprawy, mając na uwadze interes wnioskodawcy, a także ogólny interes społeczny oraz ochrony środowiska.

Organ I instancji w dniu 27 sierpnia 1999 r. przeprowadził wizję w celu przeglądu drzew wnioskowanych do wycinki. W komisji udział brali przedstawiciele Komisji Ochrony Zdrowia i Pomocy Społecznej Rady Miejskiej, Straży Ochrony Przyrody, Towarzystwa na rzecz Ziemi, Ligi Ochrony Przyrody, Rady Osiedla i Wydziału Gospodarki Miejskiej Urzędu Miejskiego. Komisja stwierdziła, iż przedmiotowe drzewa są, klonami pospolitymi, rosnącymi w dużym zwarciu o nieprawidłowo ukształtowanych koronach. Jedno z drzew posiada widoczną zgniliznę drewna w pniu. Odległość drzew od budynku wynosi od 3,1 m do 3,6 m i pochylone są w stronę elewacji budynku. Komisja wydała pozytywną opinię o wycięciu 4 drzew. Jedyny głos przeciwko takiej decyzji złożyło Towarzystwo na rzecz Ziemi. W aktach administracyjnych znajdują się pisma lokatorów kamienicy, przy której stoją przedmiotowe drzewa z prośbą o ich wycięcie.

Jak z powyższego wynika organ I instancji przeprowadził z udziałem przedstawicieli organizacji mających jako statutowe zadanie ochronę przyrody, postępowanie w celu zbadania zasadności wniosku. Znaczna większość wyraziła zgodę na wycięcie drzew, które powodują niebezpieczeństwo dla ludzi, zaciemniają mieszkania oraz powodują zawilgocenie i niszczenie budynku i nie zapewniają korzystnych warunków życia osobom mieszkającym w budynku, przy którym rosną przedmiotowe drzewa.

Organy I instancji w sposób prawidłowy ocenił, zatem stan faktyczny, nie przekraczając granic uznania i zezwolił na wycięcie drzew.

Zarzut skarżących, że nie zostali zapoznani z opinią biegłego mgr inż. Kazimierza F. jest uzasadniony i stanowi to uchybienie w postępowaniu, jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie miało ono wpływu na wynik postępowania. Opinia ta w istocie potwierdza jedynie ustalenia poczynione przez Komisję, która odbyła się w dniu 27 sierpnia 1999 r., a w której uczestniczył przedstawiciel skarżących.

Należy tu podnieść, iż skarżący nie podnieśli w skardze żadnych istotnych, udokumentowanych zarzutów.

W tym stanie rzeczy, nie dopatrując się w zaskarżonej decyzji naruszenia prawa, na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.