Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 76/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 138  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Renata Nawrot (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Z. G. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., Nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.) oraz na podstawie art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po ponownym zapoznaniu się z odwołaniem Z. G. (dalej skarżący), umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...].

Stan faktyczny w sprawie miał następujący przebieg:

Decyzją z dnia [...]sierpnia 2009 r., Nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 oraz art. 83 ust.1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a. nakazał inwestorowi – A. A. wykonanie otworów rewizyjnych w suficie podwieszanym z płyt kartonowo – gipsowych znajdującym się w piwnicy budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego w [...]przy ul. [...] w sposób umożliwiający przeprowadzenie okresowych kontroli polegających na sprawdzeniu stanu technicznego jak również napraw konserwacyjnych gazowej wykonanej w piwnicy zabudowanej sufitem podwieszonym w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia decyzji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z pismem Z. G. w sprawie robót budowlanych wykonywanych przez A. A. w piwnicy budynku usługowego zlokalizowanego przy ul. [...]w [...], przeprowadził w dniu [...]lutego 2009 r. wizję lokalną, podczas której ustalił, że A. A. wykonał roboty budowlane polegające m.in. na zabudowie poziomego przewodu instalacji gazowej sufitem podwieszanym z płyt kartonowo – gipsowych. Powyższe roboty budowlane wzbudziły wątpliwości organu, odnośnie wykonania ich zgodnie ze sztuką budowlaną, jak również obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi.

Następnie postanowieniem nr [...], z dnia [...]kwietnia 2009r., na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ I instancji nałożył na A. A. obowiązek opracowania i przedłożenia oceny technicznej ww. robót budowlanych. Ww. przedłożył ocenę techniczną, w której stwierdzono, że "stan techniczny przeprowadzonych robót budowlanych jest dobry. Wykonane roboty budowlane nie ingerują w podstawowe elementy konstrukcji nośnej budynku, roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, Polskimi Normami, i spełniają wymogi: bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa późniejszego użytkowania, nie stanowią zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników lub sąsiadów". Zalecono wykonanie otworów rewizyjnych w celu okresowych kontroli szczelności. Mając na uwadze przedmiotowe opracowanie, organ I instancji nakazał inwestorowi wykonanie przedmiotowych otworów.

Decyzją z dnia [...]października 2009 r., Nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu stwierdził, że skarżący nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu administracyjnym, gdyż stroną postępowania prowadzonego w trybie art. 66 Prawa budowlanego jest wyłącznie właściciel nieruchomości oraz jej zarządca.

Rozpoznając skargę od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2010 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2337/09, oddalił skargę. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś obowiązkiem organu odwoławczego po wpłynięciu do organu odwoławczego odwołania było rozważenie, czy pochodzi ono od podmiotu, któremu w postępowaniu administracyjnym przysługuje przymiot strony. Dalej wywiódł, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, postępowanie odwoławcze zainicjowane przez odwołanie nie pochodzące od strony postępowania odwoławczego umarza się na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

Wskazał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zasadnie ustalono, że właścicielem lokalu objętego nakazem, opartym na art. 66 Prawa budowlanego, jest inwestor, który nabył prawo własności lokalu umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego. inwestora prawa własności na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Sąd I instancji podzielił jednocześnie stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym stroną postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego jest wyłącznie właściciel nieruchomości oraz jej zarządca i stwierdził, że właściciele nieruchomości sąsiednich nie mają uprawnień strony w tym postępowaniu. Skarżący, jako właściciel innych wyodrębnionych lokali w przedmiotowym budynku, jest wobec nieruchomości inwestora, stanowiącej wyodrębniony lokal, właścicielem nieruchomości sąsiednich, a z tego tytułu nie może wywodzić przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Tym samym, Sąd I instancji uznał za zasadne umorzenie postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie.

W wyniku skargi kasacyjnej wniesionej przez Z. G., wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011 r., w sprawie o sygn. akt II OSK 1957/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 30 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 306/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2009 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zalecono organowi odwoławczemu wyjaśnienie kwestii: stanu prawnego pomieszczeń znajdujących się w piwnicy budynku, ich powierzchni i granicy lokali mieszkalnych oraz ustalenia czy roboty budowlane polegające na zabudowie przewodu instalacji gazowej ingerują w części wspólne budynku i mają wpływ na sytuację prawną właścicieli innych lokali. Ponadto organ odwoławczy jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny winien wyjaśnić i ustalić czy w świetle zebranego materiału dowodowego i poczynionych ustaleń skarżącemu przysługuje przymiot strony. Wydając powyższe zalecenia podkreślono, że kwestia która ma fundamentalne znaczenie w sprawie niniejszej jest ustalenie zakresu robót budowlanych, wykonanych przez inwestora, ich przedmiotu oraz ewentualnej ingerencji w prawo własności skarżącego, w tym także w części wspólne obiektu budowlanego.

Jednocześnie Sąd wskazał, że w przypadku ustalenia, iż zabudowa instalacji gazowej wpływa na sytuację prawną innych właścicieli lokali, wówczas po ustaleniu których właścicieli dotyczy, uzyskają oni status strony niniejszego postępowania.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...]września 2012 r., Nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zlecił organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie:

- ustalenie podmiotów, którym przysługuje prawo własności oraz udział we współwłasności do pomieszczeń w piwnicy budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego w [...]przy ul. [...], w których inwestor wykonywał roboty budowlane,

- ustalenie zakresu robót budowlanych, wykonanych przez inwestora, ich przedmiotu oraz ewentualnej ingerencji w prawo własności skarżącego, w tym także w części wspólne ww. obiektu budowlanego,

- ustalenie czy roboty nakazane skarżoną decyzją zostały wykonane,

Po przesłaniu dodatkowego materiału dowodowego, organ odwoławczy ponownie rozpoznał odwołanie Z. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...]z dnia [...]sierpnia 2009 r.

Decyzją zaskarżoną Nr [...], organ odwoławczy ponownie umorzył postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z ogólnie przyjętą linią orzecznictwa sądowo-administracyjnego przyjąć należy, iż stroną postępowania w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane jest wyłącznie właściciel nieruchomości, ewentualnie jej zarządca. Dalej organ odwoławczy wskazał, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...]września 2012 r. oraz postępowania wyjaśniającego, PINB [...]ustalił, że właścicielem pomieszczeń piwnicznych w których wykonano roboty budowlane jest A. A. za wyjątkiem przedłużenia windy w piwnicy budynku. Przedłużenie windy wykonano w części budynku która na inwentaryzacji piwnicy stanowiącej załącznik do zaświadczenia o samodzielności lokali znajduje się w miejscu nie zaznaczonym jako część wspólna jak również część przynależna do lokalu, przy czym ustaleń powyższych dokonano na podstawie zaświadczenia o samodzielności lokali wydanego dla J. i E. L. poprzednich właścicieli.

Następnie z ustaleń wskazanych w uzasadnieniu decyzji wynika, że w piwnicy budynku w części północno-wschodniej znajduje się pomieszczenie kotłowni z piecem gazowym służącym do ogrzewania lokali stanowiących własność A. A.. Na ścianie zewnętrznej budynku od strony ul. [...]przy pomieszczeniu kotłowni znajduje się punkt redukcyjno-pomiarowy gazu z którego wyprowadzona jest rura zasilająca ww. piec gazowy oraz druga rura przebiegająca przez pomieszczenie kotłowni i pomieszczenie piwniczne stanowiące własność A. A., która zaopatruje w gaz pomieszczenia mieszkalne pozostałych właścicieli budynku w tym również lokale stanowiące własność Z. G.. Kotłownia jest częścią wspólną.

Roboty budowlane opisane w protokole z dnia [...]lutego 2009 r., polegały na obudowie instalacji gazowej i według oświadczenia A. A. zostały wykonane przez poprzedniego właściciela. Organ odwoławczy powołując się na ustalenia PINB wskazał, że roboty budowlane nie ingerowały w przebiegającą przez pomieszczenia piwniczne instalację gazową zasilającą lokale mieszkalne oraz nakazane roboty budowlane (objęte decyzją) zostały wykonane. Wobec powyższego ponownie [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że wnoszący odwołanie Z. G. nie posiada przymiotu strony.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. G. - wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wskazał, że prowadząc niniejsze postępowanie organy uchybiły ogólnym zasadom postępowania administracyjnego poprzez naruszenie art. 7, art. 8, art. 10 i art. 79 k.p.a. Stwierdził, że organy konsekwentnie uchylają się od prawidłowego ustalenia właścicieli wszystkich lokali wyodrębnionych i niewyodrebnionych położonych w piwnicy budynku przy ul. [...] w [...]. Autor skargi podkreślił, że organy wykonując zalecenia WSA wynikające z wyroku VII SA/Wa 306/12 powinny prawidłowo ustalić podmioty którym przysługuje prawo własności do lokali położonych w piwnicy budynku.

Również skarżący zarzucił naruszenie przez organ I instancji przepisów postępowania, ponieważ nie był prawidłowo powiadomiony o przeprowadzeniu kontroli w celu przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego.

Ponadto w skardze zaznaczono, iż roboty wykonano w części - przedłużenie windy, które nie jest w części wspólnej ani w części przynależnej do lokalu, a organ odwoławczy nie zweryfikował i nie ocenił tych ustaleń organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania, co oznacza, że kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie wskazać należy, iż sprawa niniejsza była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 306/12 wydał organowi odwoławczemu stosowne zalecenia. Również należy mieć na uwadze wykładnię prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Orzekając w sprawie po raz wtóry, Sąd wyrokiem z dnia 3 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 306/12 uchylając zaskarżoną decyzję podał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy, w kontekście już dokonanych ustaleń, organy winny ustalić: stan prawny pomieszczeń znajdujących się w piwnicy budynku, ich powierzchni i granicy lokali mieszkalnych oraz ustalić czy roboty budowlane polegające na zabudowie przewodu instalacji gazowej ingerują w części wspólne budynku i mają wpływ na sytuację prawną właścicieli innych lokali. Ustalony stan faktyczny i jego analiza powinny znaleźć odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu decyzji stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a.

Ponadto, w zależności od wynikłych potrzeb i okoliczności, organy powinny dopuścić jako dowód wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Analizując zaskarżoną decyzję Sąd stwierdza, iż w postępowaniu prowadzonym po ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 marca 2012 r. organy nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Przypomnieć należy zaznaczyć, że decyzją podlegającą kontroli Sądu jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze na skutek stwierdzenia przez organ odwoławczy, że skarżący, który wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, nie posiada w tej sprawie przymiotu strony.

Zatem, że pierwszą czynnością dokonywaną przez organ odwoławczy po wpłynięciu do niego odwołania jest rozważenie, czy pochodzi ono od podmiotu, który posiada indywidualny interes prawny lub obowiązek, który czynić go będzie stroną tego postępowania administracyjnego. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż podmiotowi wnoszącemu odwołanie nie przysługuje przymiot strony skutkuje bowiem koniecznością umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Wracając do sprawy niniejszej, wskazać należy, że decyzją z dnia [...]sierpnia 2009 r., organ I instancji, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nakazał inwestorowi wykonanie otworów rewizyjnych w suficie podwieszanym w piwnicy budynku usługowo-mieszkalnego, zlokalizowanego w [...]przy ul. [...], w sposób umożliwiający przeprowadzenie okresowych kontroli polegających na sprawdzeniu stanu technicznego, jak również napraw konserwacyjnych instalacji gazowej zabudowanej pod sufitem. Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 oraz 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Mając na uwadze brzmienie przepisów, zawartych w Rozdziale 6 Prawa budowlanego, zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych", przyjąć należy, że stronami postępowania prowadzonego na podstawie art. 66 Prawa budowanego są wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, którego sprawa dotyczy. Podkreślić jednocześnie należy, iż w przypadku współwłasności obiektu budowlanego przymiot strony tego postępowania przysługuje każdemu współwłaścicielowi.

Niewątpliwie, dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy niezbędne jest właściwe ustalenie podmiotów, którym przysługuje prawo własności oraz udział we współwłasności do pomieszczeń w piwnicy, w których inwestor wykonał roboty budowlane.

Przystępując zatem analizy oceny wytycznych i zaleceń wynikających z uzasadnienia wyroku z dnia 3 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 306/12, stwierdzić należy, że prawidłowo organ odwoławczy zlecił wykonanie powyższego organowi I instancji w trybie art. 136 k.p.a. Również słuszne było dalsze działanie PINB polegające na przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, z jednoczesnym poinformowaniem stron postępowania o posiadaniu dokumentów, które przyczynią się do przeprowadzenia postępowania dowodowego.

Nie mniej, w takiej sytuacji niezrozumiałe było dalsze działanie organu I instancji, który w rezultacie przeprowadził kontrolę wyłącznie w obecności A. A., a bez obecności skarżącego. Ustaleń co do własności pomieszczeń piwnicznych organ I instancji dokonał w oparciu o wyłączne stanowisko A. A. oraz przedłożonych przez niego aktów notarialnych (niekompletnych). To inwestor wskazał, że roboty budowlane nie ingerowały w przebiegającą przez pomieszczenia piwniczne instalacje gazową zasilającą inne lokale mieszkalne.

Z zaskarżonej decyzji (uzasadnienia) nie wynika w sposób przekonywujący jaki jest stan prawny pomieszczeń znajdujących się w piwnicy budynku, jaka jest powierzchnia tych pomieszczeń, w jaki sposób przebiega granica lokali. Oznacza to, że w tym zakresie organ odwoławczy nie wykonał zaleceń Sądu. Załączony do akt administracyjnych załącznik "rzut piwnicy", nie zawiera opisu kto jest właścicielem poszczególnych lokali, a w szczególności czy w świetle dokonanych ustaleń skarżący jest właścicielem jakiegokolwiek lokalu w części piwnicznej budynku.

Również kolejna kwestia odnosząca się do części wspólnych, w zakresie której z zaskarżonej decyzji wynika, iż były wykonywane roboty budowlane w części pomieszczeń określonych jako przedłużenie windy, które z kolei jak podał organ znajduje się w miejscu nie zaznaczonym jako część wspólna jak również część przynależna do lokalu. W takiej sytuacji zarzut nie wykonania wytycznych sądu jest zasadny, bowiem już nawet ta okoliczność nie została ustalona pod względem stanu prawnego. Trudno w tej sytuacji odeprzeć zarzuty skarżącego, skoro nie ustalono precyzyjnie w decyzji co stanowi części wspólne – w części piwnicznej budynku, czy część wspólną stanowi wyłącznie kotłownia, ewentualnie czy jakaś powierzchnia w piwnicy budynku nie została wyodrębniona i nie stanowi jednocześnie części wspólnych poszczególnych właścicieli.

W takiej sytuacji nie można także przesądzić okoliczności czy organ dokonał ustalenia czy roboty budowlane polegające na zabudowie przewodu instalacji gazowej ingerują w części wspólne budynku i mają wpływ na sytuację prawną właścicieli innych lokali.

Słuszny jest zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przepisów postępowania w zakresie prawidłowego powiadomienia skarżącego o przeprowadzonej kontroli w miejscu. Skarżący nie miał możliwości przedstawienia dokumentacji odzwierciedlającej stan prawny lokalu, który jak twierdzi posiada w części piwnicznej budynku. Zauważyć przy tym należy, iż to PINB zawiadamiając o przeprowadzanym postępowaniu uzupełniającym zobowiązywał zawiadamianych o posiadaniu dokumentów obrazujących stan prawny.

Jednocześnie Sąd nie neguje stanowiska organu odwoławczego, dopuszczającego możliwość przeprowadzenia kontroli obiektu bez zawiadomienia, nie mniej nie dotyczyło to sytuacji w sprawie niniejszej. Zaaprobowanie stanowiska organu odwoławczego w tej kwestii pozbawiałoby sens zawiadomienia o przeprowadzanej kontroli i o posiadaniu przez zainteresowanych dokumentów obrazujących stan prawny poszczególnych lokali w części piwnicznej.

Ponownie zatem rozstrzygając sprawę niniejszą organ w sposób przejrzysty i precyzyjny wykona zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazane w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 306/12 w wyroku z dnia 30 marca 2012 r.

Jeszcze raz podkreślić należy, że kwestią, która ma fundamentalne znaczenie w niniejszej sprawie, a która została pominięta jest ustalenie zakresu robót budowlanych, wykonanych przez inwestora, ich przedmiotu oraz ewentualnej ingerencji w prawo własności skarżącego, w tym także w części wspólne obiektu budowlanego, przy czym okoliczności te powinny być ustalone po uzupełnieniu materiału dowodowego (z wytycznych). W przypadku ustalenia, że zabudowa przewodu instalacji gazowej wpływa na sytuację prawną innych właścicieli lokali niezbędne jest ustalenie czy zabudowa ta wpływa na wszystkich właścicieli lokali czy tylko niektórych. Wówczas ci właściciele lokali uzyskają status strony niniejszego postępowania.

Wobec tego zarzuty skargi okazały się uzasadnione, gdyż stan faktyczny niniejszej sprawy nie został ustalony przez organy w sposób wyczerpujący. Zatem nie mógł stanowić właściwej podstawy do oceny, czy jest on stroną postępowania administracyjnego, a tym bardziej do przesądzenia, że nie przysługuje mu przymiot strony w tym postępowaniu.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie organ odwoławczy przeprowadził z naruszeniem zasad opisanych w przepisach art. 7 i 77 k.p.a., tj. bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, nadto z naruszeniem art. 153 p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni powyższe zalecenia, a przede wszystkim wykona wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazane w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 306/12 w wyroku z dnia 30 marca 2012 r.

Wyjaśnienie powyższych kwestii pozwoli organowi na ustalenie czy w świetle poczynionych ustaleń skarżącemu w niniejszej sprawie przysługuje przymiot strony. Ustalony stan faktyczny sprawy i jego analiza powinny znaleźć odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu decyzji stosownie do wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.