Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1152/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2009 r. sygn. akt II SA/GL 1152/08 oddalające wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 września 2009 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie zostało przesłane na adres skarżącej w Polsce. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca mieszka zarówno w kraju, jak i za granicą. W skardze, obok adresu w [...] wskazała także adres w Polsce, z obu tych adresów wysyła korespondencję. Mimo pouczenia przez Sąd o konieczności ustanowienia przez stronę zamieszkałą za granicą pełnomocnika do doręczeń w kraju, pełnomocnika takiego nie wskazała. W konsekwencji Sąd dokonuje doręczeń pism dla skarżącej pod adresem zamieszkania w kraju, przyjmując, że pobyty strony za granicą mają charakter okresowy (jak strona wskazuje, związany z leczeniem).

Postanowienie Sądu oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy zostało odebrane w dniu [...] przez siostrę skarżącej M.D., jako dorosłego domownika, która zobowiązała się do oddania przesyłki adresatowi. Termin do wniesienia zażalenia upłynął [...]. Dnia [...] skarżąca nadała w polskim urzędzie pocztowym pismo, zawierające zażalenie na postanowienie sądu oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, Wyjaśniła, że pismo zostało jej faktycznie oddane dopiero po przyjeździe do Ś., już po upływie terminu. Podkreśliła, że jest chora i zmuszona prowadzić leczenie za granicą a osoba, która podjęła się oddania przesyłki, dotknięta została osobistą tragedią ([...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje:

Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłankami umożliwiającymi przywrócenie są: złożenie wniosku w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełnienie czynności nie dokonanej w terminie oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu (art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżąca zwróciła się ze stosownym wnioskiem. Wobec twierdzenia, że pismo zostało jej oddane po upływie terminu do wniesienia zażalenia, został on złożony w wymaganym terminie 7 dni. Sąd uznał też podnoszone przez skarżącą argumenty za uzasadniające przyjęcie braku winy w uchybieniu terminowi. Akta sprawy potwierdzają, że skarżąca okresowo przebywa za granicą. Doręczenie postanowienia Sądu z dnia 28 września 2009 r. miało charakter zastępczy. Taka forma doręczenie wprowadza domniemanie doręczenia. Jego skuteczność winna być każdorazowo poddana indywidualnej ocenie. Przepisy regulujące formy zastępczego doręczenia pism są wyrazem kompromisu miedzy potrzebą ochrony interesów strony a potrzebą zagwarantowania sprawności postępowania. Oceniając zatem okoliczności sprawy oraz argumenty skarżącej Sąd doszedł do przekonania, że wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny pod względem formalnymi i merytorycznie uzasadniony. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy.