Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1448/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego Z. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego Z. S. radcę prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2007 r. pan Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Przy piśmie z dnia 30 sierpnia 2007 r. Sąd przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu w wysokości 320 zł. w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu w/w zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższą korespondencję skarżący otrzymał 4 września 2007 r. i w terminie do opłacenia skargi złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że jego sytuacja materialna nie pozwala na uiszczenie nałożonej na niego kary pieniężnej, ponieważ naruszyłoby to podstawowe potrzeby bytowe skarżącego i jego rodziny oraz zdestabilizowałoby jego działalność gospodarczą. Skarżący wskazał, że nie posiada poza działalnością gospodarczą opodatkowaną w formie zryczałtowanej innych źródeł dochodu prowadząc gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną oraz dwoma małoletnimi synami. Należy przy tym zauważyć, iż w piśmie z dnia 4 września 2007 r. załączonym do akt sprawy o sygn. VI SA/Wa 1084/07 skarżący wyjaśnił, iż uiszcza dodatkowo alimenty na rzecz dwóch córek w łącznej wysokości 300 zł miesięcznie. Ponadto z dokumentów przedłożonych przez skarżącego do akt sprawy o sygn. VI SA/Wa 1084/07 wynika, iż w roku podatkowym 2006 wykazał w zeznaniu PIT-28 przychód w wysokości 22.964 zł oraz zryczałtowany podatek od przychodów ewidencjonowanych w kwocie 1.290 zł. Natomiast w roku podatkowym 2005 przychód skarżącego wyniósł 38.622,50 zł przy zryczałtowanym podatku w wysokości 2.188 zł. Przychód konkubiny skarżącego prowadzącej działalność gospodarczą opodatkowaną w formie zryczałtowanej sięgnął w roku podatkowym 2006 kwoty 7.910 zł, przy czym składki na ubezpieczenie społeczne wyniosły 3.391,35 zł, a składki na ubezpieczenie zdrowotne zamknęły się w kwocie 135,57 zł. Ponadto w związku z orzeczoną niezdolnością do pracy, konkubinie skarżącego zostało przyznane świadczenie rehabilitacyjne na okres 5 miesięcy - od dnia

29 maja 2007 r. do dnia 25 października 2007 r. w wysokości 1.734,44 zł netto. Sam skarżący przeszedł zawał serca; choruje na miażdżycę i nadciśnienie tętnicze, co potwierdzają karty informacyjne z leczenia szpitalnego.

Do miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącego i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym należą: opłata za mieszkanie – 124,50 zł., opłata za telefon stacjonarny – 88,32 zł., opłata za energię elektryczną – 134,64 zł., zakup leków. Na rachunku bankowym skarżącego brak jest środków pieniężnych (historia rachunku obejmująca okres od 1 czerwca 2007 r. do 30 sierpnia 2007 r.).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość aktualnych dochodów, które uzyskują skarżący i jego konkubina w kontekście skali ponoszonych przez nich koniecznych, miesięcznych wydatków (w tym wydatków związanych z utrzymaniem dwojga dzieci w wieku szkolnym), nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.