Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 333/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ar 17 pkt 6 lit b, art 23,24,25
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi Gminy K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej "GDOŚ"), po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy K. (dalej "Wójta") na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (dalej "RDOŚ") z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], orzekające o odmowie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", utrzymał postanowienie RDOŚ w mocy.

II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez GDOŚ zaskarżonego obecnie postanowienia z dnia [...] października 2014 r., przedstawia się w sposób następujący:

1. Postępowanie w sprawie uzgodnienia przez RDOŚ w trybie przewidzianym w art.24 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz.647 z późn. zm.), dalej " ustawy planistycznej", projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", przyjętego uchwałą Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., a dotyczącego działek nr ew. [...], [...], [...] oraz części działki nr [...] w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (dalej odpowiednio: "projekt zmiany planu" albo "projekt") zostało wszczęte pismem Wójta z dnia 22 lipca 2013 r., skierowanym do RDOŚ w trybie przewidzianym w art.17 pkt 6 lit.b wskazanej wyżej ustawy .

2. Utrzymane przez GDOŚ zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. postanowienie RDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r. jest trzecim z kolei orzeczeniem tego organu, odmawiającym uzgodnienia przedmiotowego projektu zmiany planu. Dwa pierwsze postanowienia RDOŚ w tym przedmiocie, tj. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] oraz z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] zostały uchylone kolejnymi dwoma kasatoryjnymi postanowieniami GDOŚ, wydanymi na podstawie art.138 § 2 k.p.a. w związku z art.144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażaleń Wójta - odpowiednio postanowienie GDOŚ z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], a w każdym przypadku sprawa była przekazywana RDOŚ do ponownego rozpatrzenia.

3. Trzecim z kolei postanowieniem wydanym w przedmiocie uzgodnienia projektu planu, tj. postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., RDOŚ po raz kolejny odmówił żądanego uzgodnienia, stwierdzając niezgodność postanowień przedłożonego projektu z celami ochrony [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.

4. Wójt wniósł do GDOŚ zażalenie na postanowienie RDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r.

III. Zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., wydanym po rozpatrzeniu zażalenia Wójta na postanowienie RDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r., GDOŚ utrzymał postanowienie RDOŚ w mocy.

Uzasadniając rozstrzygnięcie, GDOŚ wskazał w szczególności, co następuje:

1. Przepis art.17 pkt 6 lit.b ustawy planistycznej w związku z art.23 ust.5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r., poz.627 z późn. zm.) nakłada na organ prowadzący postępowanie planistyczne obowiązek wystąpienia do właściwego miejscowo regionalnego dyrektora ochrony środowiska o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie ustaleń mogących mieć negatywny wpływ na cele ochrony obszaru chronionego krajobrazu.

2. Projekt zmiany planu dotyczy działek gruntu o łącznej powierzchni 0,79 ha, zlokalizowanych w całości w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (dalej także "Obszaru"), w bezpośrednim sąsiedztwie otuliny [...] Parku Narodowego. Projekt zakłada zmianę przeznaczenia działek z rolnego i terenów zieleni z zakazem zabudowy kubaturowej na w zasadniczej części tereny usług publicznych podstawowym przeznaczeniem na dom opieki społecznej z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi.

4. Ustalenie wskazanego wyżej wpływu w niniejszej sprawie wymagało dokonania oceny zgodności zapisów przedmiotowego projektu z postanowieniami uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz.Urz. z 2012 r., poz. [...]), dalej także "uchwała w sprawie Obszaru" albo "uchwała Sejmiku".

5. Ocena ta prowadzi do wniosku, że przedłożony do uzgodnienia projekt koliduje z celami ochrony Obszaru, w tym w szczególności z celem wskazanym w §2 ust.3 pkt 7 uchwały Sejmiku, jakim jest zachowanie i odtwarzanie korytarzy ekologicznych.

6. Obszar objęty projektem zmiany planu stanowi niezainwestowany teren położony pomiędzy dwoma pasami górskimi i zlokalizowany w korytarzu ekologicznym nr 5, łączącym [...] i [...]. Korytarz ten o zmiennej szerokości (od 1 do 3 km, a w objętym projektem planu rejonie przełęczy [...] 600 – 1500 m) umożliwia migrację i dyspersję wilka, rysia, dzika, jelenia i sarny. Wprawdzie omawiany korytarz nie jest jedynym łącznikiem pomiędzy [...] a [...] (występują tam bowiem również korytarze "wschodni" i "zachodni"), ale jest korytarzem najlepiej utrzymanym i najmniej zagrożonym, nawet pomimo istniejącego przecięcia go drogą wojewódzką. Dopuszczenie przewidzianej w projekcie zabudowy korytarza doprowadziłoby do jego zawężenia oraz zaburzenia jego drożności. Powyższe wpłynęłoby negatywnie na przyrodę Obszaru.

7. W tych okolicznościach pozytywne uzgodnienie przedłożonego projektu nie było możliwe. Możliwość taka powstałaby tylko w razie zmiany lokalizacji planowanego domu opieki społecznej wraz z zabudową towarzyszącą, polegającej na zbliżeniu planowanych obiektów do zabudowy już istniejącej. Inicjatywa w tym zakresie należy jednak wyłącznie do organu planistycznego.

8. Nie można podzielić zarzutu Wójta, że RDOŚ zaniechał przeprowadzenia analiz na okoliczność możliwości funkcjonowania planowanego obiektu w określonych warunkach w symbiozie z rzeczywistymi warunkami środowiskowymi na tym terenie.

9. Przy uzgadnianiu przedłożonego projektu nie istniała możliwość uwzględnienia gotowości właściciela terenu, objętego tym projektem, do zamiany go na inny, albowiem powyższe wykracza poza wiążącą organ uzgadniający treść przedłożonego projektu.

10. Nie można podzielić zarzutu Wójta w kwestii wadliwego niewzięcia w postępowaniu uzgodnieniowym pod uwagę faktu wcześniejszego pozytywnego uzgodnienia przez RDOŚ studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K., przewidującego przeznaczenie przedmiotowego terenu pod usługi publiczne. Nietrafność stanowiska Wójta wiąże się z faktem iż wspomniane studium weszło do obrotu prawnego jeszcze przed wejściem w życie zarówno nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, jak i uchwały Sejmiku w sprawie Obszaru. RDOŚ opiniował wprawdzie późniejsze zmiany w studium, które jednakże nie dotyczyły terenu objętego projektem planu, uzgadnianym obecnie. Oznacza to, że studium to, w odniesieniu do wskazanego wyżej terenu nie było oceniane przez RDOŚ w świetle obecnie obowiązujących przepisów.

IV. Wójt wniósł do Sądu skargę na postanowienie GDOŚ, podnosząc przeciwko orzeczeniu następujące zarzuty:

- naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art.7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez GDOŚ zgodności postanowień przedłożonego do uzgodnienia projektu z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy,

- naruszenie art.23 i 24 ustawy planistycznej poprzez nierozpatrzenie i niewskazanie przez GDOŚ warunków umożliwiających pozytywne uzgodnienie zmian w planie miejscowym oraz niepodanie podstawy prawnej odmowy uzgodnienie projektu planu,

- naruszenie art.25 ust.2 ustawy planistycznej poprzez nieuwzględnienie przez GDOŚ, przy rozpatrywaniu zażalenia Wójta od postanowienia RDOŚ, skutków prawnych uchybienia przez RDOŚ terminowi przewidzianemu w przywołanym wyżej przepisie.

Uzasadniając zarzuty skargi, Wójt wskazał w szczególności, co następuje:

1. Przedłożony do uzgodnienia projekt zmiany planu jest zgodny z postanowieniami studium uchwalonego przez Radę Gminy w dniu [...] lutego 2000 r. Oba te akty spełniają wynikające z przepisów prawa wymagania niezbędne dla ochrony przyrody.

2. Przedmiotowe studium uchwalono po pozytywnym uzgodnieniu jego projektu z szeregiem organów i instytucji właściwych w zakresie ochrony przyrody. Uchwała o studium, przewidująca na terenie, którego dotyczy niniejsza sprawa, "usługi społeczne", nie została zakwestionowana przez właściwy organ nadzoru, tj. Wojewodę [...].

3. Zmiana studium, dokonana uchwałą Rady Gminy z dnia [...] maja 2010 r., przewidująca w tym samym miejscu możliwość lokalizowania "usług społecznych" została wcześniej uzgodniona z RDOŚ.

4. W toku kwestionowanego obecnie postępowania uzgodnieniowego organy nie wykazały w sposób przekonujący, że sporny teren znajduje się na obszarze ciągu migracyjnego zwierząt, mającego istotne znaczenie. Materiał dowodowy zebrany przez organy upoważnia do formułowania wniosku o co najwyżej znikomym stopniu występowania takiej migracji w tej okolicy. Możliwość spełniania przez teren objęty projektem planu funkcji korytarza ekologicznego eliminuje bowiem bariera drogowa oraz ruchliwa droga wojewódzka.

5. Orzekające w niniejszej sprawie organy nie wywiązały się z obowiązku współdziałania z organem planistycznym, polegającego na znalezieniu rozwiązania umożliwiającego pozytywne uzgodnienie przedłożonego projektu. Organy nie przychyliły się w szczególności do zgłaszanej przez Wójta gotowości dokonania pewnych korekt, czy też ograniczeń w zakresie planowanej zabudowy, umożliwiających zredukowanie ewentualnego negatywnego jej oddziaływania na środowisko przyrodnicze.

6. Rozpatrując zażalenie Wójta od postanowienia RDOŚ, GDOŚ był zobligowany do stwierdzenia nieważności tego postanowienia z racji przekroczenia przez RDOŚ terminu wskazanego w art.25 ust.2 ustawy planistycznej. Termin ten wiąże organ uzgodnieniowy I instancji także przy ponownym orzekaniu w przedmiocie uzgodnienia, będącym następstwem uchylenia poprzedniego orzeczenia w toku kontroli instancyjnej.

V. W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie przez Sąd skargi na orzeczenie organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a.

W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków, o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.

VII. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska prowadzi do następujących wniosków:

1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w którym w drugiej instancji orzekł GDOŚ, było uzgodnienie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w art.23 ust.5 ustawy o ochronie przyrody z racji objęcia tym projektem terenu znajdującego się w granicach obszaru chronionego krajobrazu.

2. Przepis art.17 pkt 6 lit.b tiret drugie ustawy planistycznej zobowiązuje w sposób generalny wójta, burmistrza albo prezydenta miasta do wystąpienia, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, o uzgodnienie projektu planu z organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych. Takim przepisem odrębnym, nakładającym obowiązek przeprowadzenia stosownych uzgodnień z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, jest art.23 ust.5 ustawy o ochronie przyrody, w myśl którego projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw i planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu.

Z przepisu art.24 ust.1 zd. drugie ustawy planistycznej wynika, że uzgodnień, o których mowa w art.17 pkt 6 dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt studium albo projekt planu miejscowego w przypadku, w którym organy, o których mowa w ust. 1, nie określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić (art.24 ust.2).

Przepis art.23 ustawy planistycznej nakłada m.in. na organy, o których mowa w art. 17 pkt 6 obowiązek współpracy przy sporządzaniu odpowiednio projektu studium albo projektu planu miejscowego, w zakresie swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, polegającej na wyrażaniu opinii, składaniu wniosków oraz udostępnianiu informacji.

3. W art.25 ustawy planistycznej uregulowano kwestię terminu na dokonanie przedmiotowych uzgodnień. Stosownie do powyższej regulacji wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 5 i 6 oraz art. 17 pkt 6, nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko (art.25 ust.1 ustawy). Organ uzgadniający albo opiniujący może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 1, wskazując termin nie dłuższy niż 30 dni na przedstawienie opinii albo dokonanie uzgodnienia (art.25 ust.1a ustawy). Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu (art.25 ust.2 ustawy).

4. W pierwszej kolejności należy odnieść się do sformułowanego w skardze zarzutu nieuwzględnienia przez GDOŚ, orzekający zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., okoliczności że w ocenia Wójta w niniejszej sprawie wystąpił z mocy prawa skutek, o którym mowa w art.25 ust.2 ustawy planistycznej, tj. automatyczne, pozytywne uzgodnienie przedłożonego projektu, będące następstwem nieprzedstawienia przez RDOŚ stanowiska w przedmiocie uzgodnienia w terminie przewidzianym w art.25 ust.1 ustawy. Wójt wiąże przy tym ten skutek nie z wydaniem przez RDOŚ swojego trzeciego w kolejności orzeczenia w sprawie, tj. postanowienia z dnia [...] lipca 2014 r. (rozpatrzenie zażalenia na to postanowienie było przedmiotem zaskarżonego obecnie postanowienia GDOŚ), a z wydaniem przez organ I instancji poprzedniego (tj. drugiego w kolejności) orzeczenia z dnia [...] marca 2014 r., uchylonego poprzednim orzeczeniem GDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r. Skarżący wywodzi zatem, że okres, jaki upłynął pomiędzy datą doręczenia organowi I instancji, tj. RDOŚ pierwszego kasatoryjnego postanowienia GDOŚ z dnia [...] stycznia 2014 r. a orzeczeniem przez RDOŚ w sprawie po raz drugi w dniu [...] marca 2014 r. był dłuższy aniżeli okres przewidziany w art.25 ust.1 ustawy planistycznej, a tym samym doszło do pozytywnego uzgodnienia przedłożonego projektu na zasadzie art.25 ust.2 tej ustawy. Skarżący stawia jednocześnie zarzut, że obecnie orzekający GDOŚ nie uwzględnił faktu nieważności postanowienia RDOŚ z dnia [...] marca 2014 r.

Odniesienie się do tych zarzutów skargi wymaga wzięcia pod uwagę faktu, że postanowienie RDOŚ z dnia [...] marca 2014 r., które skarga kwalifikuje jako wydane z uchybieniem ustawowego terminu, było kontrolowane przez GDOŚ nie obecnie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., a postanowieniem wcześniejszym, tj. postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., uchylającym postanowienie RDOŚ z dnia [...] marca 2014 r. i przekazującym RDOŚ sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z uzasadnienia kasatoryjnego postanowienia GDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r. wynika w sposób bezsporny, iż uchylenie orzeczenia RDOŚ nie nastąpiło w związku z ewentualnym przekroczeniem przez ten organ obowiązującego terminu, a w związku z koniecznością ponownego przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w sprawie. Postanowienie GDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r. pozostaje w obiegu prawnym, a w następstwie jego wydania doszło do wydania przez RDOŚ postanowienia z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymanego następnie w mocy obecnie zaskarżonym postanowieniem GDOŚ z dnia [...] października 2014 r.

W ocenie Sądu argumentacja skargi zmierza w tej sytuacji do wykazania istnienia po stronie GDOŚ, w dacie orzekania przez ten organ zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., którego przedmiotem było rozpatrzenie zażalenia Wójta na postanowienie RDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r., obowiązku ponownego skontrolowania prawidłowości postanowienia RDOŚ z dnia [...] marca 2014 r., wyeliminowanego z obrotu prawnego postanowieniem kasatoryjnym GDOŚ z dnia [...] lipca 2014 r. W ocenie Sądu tego rodzaju ponowna kontrola nie znajduje podstaw prawnych. W konsekwencji nie ma podstaw do przyjęcia, że termin z art.25 ust.2 ustawy planistycznej został w sprawie przekroczony.

5. Merytoryczna istota omawianych uzgodnień sprowadza się do oceny przez wyspecjalizowany organ administracji, tj. regionalnego dyrektora ochrony środowiska wpływu postanowień projektu miejscowego planu zagospodarowania na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Wskazać należy, że w myśl art.23 ust.1 ustawy o ochronie przyrody obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. W myśl ust.2 cytowanego przepisu wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Likwidacja lub zmiana granic obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, po zaopiniowaniu przez właściwe miejscowo rady gmin, z powodu bezpowrotnej utraty wyróżniającego się krajobrazu o zróżnicowanych ekosystemach i możliwości zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem.

6. W ocenie Sądu wbrew stanowisku skargi organy uzgadniające obu instancji wykazały w sposób czytelny i przekonujący, że realizacja postanowień projektowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zmierzających do w większości do zastąpienia dotychczasowego przeznaczenia rolnego terenu objętego projektem przeznaczeniem usługowym (dopuszczającym budowę domu opieki społecznej z zabudową towarzyszącą) wywrze negatywny wpływ na cele ochrony [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, przewidziane w stosownej uchwale Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Wskazany wyżej negatywny wpływ polegałby na utrudnieniu pełnienia przez teren objęty uzgadnianym projektem funkcji korytarza ekologicznego dla zwierząt (kolizja z §2 ust.3 pkt 7 uchwały Sejmiku).

Przebieg postępowania administracyjnego, udokumentowany aktami sprawy, upoważnia do uznania, że organy dokonały szczegółowej i wnikliwej oceny takich aspektów, jak charakter terenu objętego planem, dotychczasowy sposób jego zagospodarowania oraz funkcja jaką teren ten odgrywa dla ochrony dobrostanu środowiska przyrodniczego. Stosownie do powyższego obszar objęty projektem zmiany planu stanowi niezainwestowany teren położony pomiędzy dwoma pasami górskimi i zlokalizowany w korytarzu ekologicznym nr 5, łączącym [...] i [...]. Korytarz ten o zmiennej szerokości (od 1 do 3 km, a w objętym projektem planu rejonie przełęczy [...] 600 – 1500 m) umożliwia migrację i dyspersję wilka, rysia, dzika, jelenia i sarny. Wprawdzie omawiany korytarz nie jest jedynym łącznikiem pomiędzy [...] a [...] (występują tam bowiem również korytarze "wschodni" i "zachodni"), ale jest korytarzem najlepiej utrzymanym i najmniej zagrożonym, nawet pomimo istniejącego przecięcia go drogą wojewódzką. Dopuszczenie przewidzianej w projekcie zabudowy korytarza doprowadziłoby do jego zawężenia oraz zaburzenia jego drożności. Powyższe wpłynęłoby negatywnie na przyrodę Obszaru.

Podkreślić należy, że wbrew stanowisku skargi orzekającym w sprawie organom nie można zasadnie zarzucić nierealizowania obowiązku współpracy z organem planistycznym w zakresie wypracowania rozwiązania, pozwalającego na pogodzenie potrzeb inwestycyjnych oraz wymogów ochrony przyrody. Przeczy temu konkluzja uzasadnienia zaskarżonego postanowienia GDOŚ, w której organ stwierdził wprost, że możliwość pozytywnego uzgodnienia projektu powstanie w razie zmiany lokalizacji planowanego domu opieki społecznej wraz z zabudową towarzyszącą, polegającej na zbliżeniu planowanych obiektów do zabudowy już istniejącej.

W ocenie Sądu zawarta w skardze polemika z ustaleniami faktycznymi organów, nie potwierdzona kontrdowodami (np. w postaci specjalistycznych opinii), nie jest wystarczająca do zakwestionowania legalności wydanych w sprawie postanowień.

7. Sąd podziela jednocześnie ocenę organów, że z samego faktu pozytywnego uzgodnienia w przeszłości przez organ ochrony przyrody projektu studium kierunków i uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego obecnie i stanowiącego podstawę do opracowania przedłożonego do uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wynika automatycznie obowiązek pozytywnego uzgodnienia projektu planu. W oczywisty sposób zachodzi bowiem konieczność ustalenia przez organ uzgadniający, czy w okresie pomiędzy przeprowadzeniem obu postępowań uzgodnieniowych (tj. postępowania dotyczącego studium oraz dotyczącego planu) doszło w szczególności do zmiany przepisów prawa, dotyczących ochrony przyrody, a podlegających obligatoryjnemu uwzględnieniu przy uzgadnianiu projektu planu. Trafnie zatem przyjął GDOŚ, że w sytuacji, w której w okresie wskazanym powyżej, tj. pomiędzy uzgodnieniem projektu studium, który to akt uchwalono ostatecznie w dniu [...] lutego 2000 r. a obecnym przedłożeniem przez Wójta projektu planu miejscowego do uzgodnienia, doszło zarówno do nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, jak i do uchwalenia przez Sejmik uchwały w sprawie Obszaru, okoliczności te należało w oczywisty sposób wziąć pod uwagę przy orzekaniu w przedmiocie uzgodnienia projektu planu. Fakt, że RDOŚ opiniował późniejsze zmiany w studium nie ma w sprawie znaczenia, albowiem zmiany te nie dotyczyły terenu objętego projektem planu, uzgadnianym obecnie. Całkowicie zasadnie uznał w tej sytuacji GDOŚ, że w zakresie odnoszącym się do terenu objętego obecnie przedłożonym do uzgodnienia projektem planu, przedmiotowe studium nie było dotąd oceniane przez organy ochrony przyrody w świetle aktualnie obowiązującego stanu prawnego. Tym samym zarzut dopuszczenia się przez te organy niekonsekwencji, mającej polegać na nieuzasadnionym formułowaniu odmiennych stanowisk w zakresie uzgodnienia projektu studium oraz projektu planu, nie znajduje podstaw.

W świetle powyższych ustaleń podnoszone w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.