Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1043/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 października 2011 r. sygn. akt j.w. WSA

w Rzeszowie odrzucił skargę S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] jako wniesioną z uchybieniem przewidzianego do tego terminu.

Po doręczeniu skarżącemu odpisu tego postanowienia, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócił się on o ustanowienie radcy prawnego wskazując, że nie pozwalają mu na to uzyskiwane dochody. Z pobieranej renty w wysokości 364 zł. (netto) 70 zł. przeznacza na zakup najpotrzebniejszych leków (w wyniku wypadku doznał 5% stałego uszczerbku na zdrowiu), 50 zł. na gaz, 70 zł. na energię elektryczną; nie stać go na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb życiowych /z treści skargi wynika również okoliczność ponoszenia przez niego opłat za mieszkanie

w wysokości 100 zł./

Rozpatrując wniosek skarżącego stwierdzono, co następuje:

Dochodzenie przez niego ustanowienia radcy prawnego dotyczy przyznania mu częściowego prawa pomocy, czego niezbędnym warunkiem jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.).

Dokonana na podstawie powyższych informacji ocena całokształtu sytuacji materialno – bytowej skarżącego wskazuje, że przesłanka ta została przez niego spełniona. Wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów nie pozostawia żadnych wątpliwości, że nie pozwalają mu one na zaspokojenie wszystkich koniecznych potrzeb życiowych, a tym bardziej na ustanowienie we własnym zakresie pełnomocnika, mimo że z akt administracyjnych sprawy oraz odpowiedzi na skargę wynika, że faktyczna wysokość jego dochodów jest nieco wyższa niż wskazana we wniosku PPF, tj. 506 zł. (wg zawartych w nich informacji, przysługująca mu renta socjalna w wysokości 593 zł. brutto obciążona jest egzekucją komorniczą zaległości alimentacyjnych na kwotę 172 zł. miesięcznie, jednak skarżący jest też uprawniony do zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł.).

Dodatkowo brak możliwości ustanowienia przez skarżącego radcy prawnego

z wyboru potwierdza dochodzenie przez niego w postępowaniu przed organami administracji umorzenia obciążających go należności z tytułu wypłaconej na rzecz dzieci zaliczki alimentacyjnej w kwocie 12 342,63 zł.

W tym zakresie nie budzą wątpliwości sygnalizowane przez niego w skardze trudności z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych, obejmujące m.in. wykup wszystkich niezbędnych w leczeniu lekarstw. Skarżący oprócz mieszkania nie posiada też żadnych wartościowych składników majątkowych. Powyższe

w dostatecznym stopniu potwierdza brak możliwości ustanowienia przez wnioskodawcę pełnomocnika z wyboru. Decydujące znaczenie w tym zakresie ma faktyczny brak możliwości poniesienia przez niego związanych z tym wydatków bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania i to niezależnie od oceny celowości ustanowienia zastępcy prawnego. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2008 r. I FZ 433/08, w art. 246 P.p.s.a. przesłanka celowości ustanowienia pełnomocnika nie występuje i brak podstaw, by ją domniemywać. Uzasadnia to pozytywne ustosunkowanie się do złożonego wniosku, czego jedynym wyznacznikiem są możliwości finansowe osoby wnioskującej.

Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono więc jak w sentencji postanowienia.