Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 760/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221 w zw. z  art. 220  par. 1  zd. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 września 2008 r. w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, z powodu nie uiszczenia przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu stałego od skargi.

Na powyższe postanowienie strona - działając za pośrednictwem radcy prawnego – wniosła w terminie "zażalenie".

Pełnomocnik, pomimo ustawowego wymogu w tym zakresie, nie uiścił wpisu stałego od powyższego środka zaskarżenia w należnej wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że pełnomocnik strony skarżącej w rozpatrywanej sprawie wniósł błędny środek zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 września 2008 r. odrzucające skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa; od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W związku z powyższym Sąd potraktował środek odwoławczy wniesiony przez pełnomocnika strony nazwany "zażaleniem", jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucającego skargę.

Zgodnie z regulacją art. 220 § 1 zdanie pierwsze upsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast w myśl przepisu art. 221 w zw. z art. 176 upsa skargę kasacyjną wnoszoną przez adwokata lub radcę prawnego, która nie jest należycie opłacona, odrzuca się bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli skarga ta podlega opłacie stałej.

Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12) w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały od skargi kasacyjnej - w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych - wynosi połowę wpisu od skargi tj. w rozpatrywanej sprawie 250 zł.

Z akt sprawy wynika, iż profesjonalny pełnomocnik strony uiścił wpis stały od wniesionego środka odwoławczego w wysokości 100 zł, a zatem w kwocie niższej niż należna. Tym samym radca prawny uchybił wymogowi formalnemu, ustanowionemu dla pism, w tym i skarg kasacyjnych wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego – z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków.

Wobec niewykonania ciążącego na reprezentującym stronę skarżącą pełnomocniku obowiązku - działając na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 1 zdanie pierwsze upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.