Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 109/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 i 70 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant: Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Z. W. w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w 1998 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z. W. w dniu 24 kwietnia 1998 r. złożył w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie identyfikacyjne osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą (NIP-1), w którym zawiadomił o rozpoczęciu z dniem 24 kwietnia 1998 r. działalności gospodarczej pod nazwą A. Przychody z powyższej działalności opodatkowane zostały zryczałtowanym podatkiem dochodowym. W dniu 1 lutego 1999 r. Z. W. złożył zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28) za rok 1998, w którym zadeklarował kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. Wykazana w deklaracji kwota nie została uregulowana w całości przez podatnika w terminie i w konsekwencji stała się zaległością podatkową w rozumieniu art. 51 ordynacji podatkowej. Z uwagi na powyższe Urząd Skarbowy wystawił w dniu 25 marca 1999 r. tytuł wykonawczy na kwotę 4.247,70- zł, który został doręczony Z. W. w dniu 20 maja 1999 r. Postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku Z. W. okazało się bezskuteczne. Z uwagi na śmierć podatnika w dniu [...], postanowieniem z dnia 31 grudnia 2002 r. postępowanie egzekucyjne zostało umorzone.

Naczelnik Urzędu Skarbowego po przeprowadzeniu postępowania w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne Z. W. na spadkobierczynię G. W., decyzją z dnia [...] określił zaległość podatkową Z. W. w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 1998 r. w kwocie [...] zł oraz odsetki za zwłokę od ww. zaległości podatkowej naliczone do dnia otwarcia spadku (tj. do dnia [...]) w kwocie [...], a także orzekł odpowiedzialność G. W. jako spadkobiercy za zaległości podatkowe Z. W. w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 1998 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od przedmiotowych zaległości podatkowych naliczonymi do dnia otwarcia spadku w wysokości [...] zł.

G. W. w odwołaniu od powyższej decyzji wniosła o jej uchylenie podnosząc, że przedmiotowe zobowiązanie uległo przedawnieniu.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].

Dyrektor Izby Skarbowej w uzasadnieniu swojej decyzji przedstawił, że zgodnie z art. 97 § l ordynacji podatkowej za majątkowe obowiązki podatkowe podatnika przewidziane w przepisach prawa podatkowego odpowiadają jego spadkobiercy. Doręczenie decyzji o odpowiedzialności spadkobiercy wywołuje skutek w postaci powstania obowiązku zapłaty konkretnej kwoty podatku przez spadkobiercę. Z chwilą otrzymania decyzji spadkobierca - w myśl art. 98 § 2 ordynacji podatkowej - odpowiada nie tylko za zaległości podatkowe podatnika, ale także m. in. za odsetki za zwłokę od tych zaległości podatkowych oraz za koszty postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec spadkodawcy powstałe do dnia otwarcia spadku.

Organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] w sprawie sygn. akt [...], spadek po Z. W. zmarłym w dniu [...] nabyła G. W. w całości z dobrodziejstwem inwentarza. Przedmiotem spadku był udział we współwłasności nieruchomości położonej w P. G. przy ul. [...] stanowiąca działkę nr [...] będącą w użytkowaniu wieczystym o łącznej powierzchni 540 m2, zabudowaną budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 100 m2, o łącznej wartości 43.100,- zł.

Zdaniem organu drugiej instancji w przedmiotowej sprawie zaistniała pozytywna przesłanka dla przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe z podatnika na spadkobiercę.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał również, że nie doszło w sprawie niniejszej do przedawnienia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 1998 r. Stosownie do przepisów art. 70 ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe - co do zasady - przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W niniejszym przypadku, bieg terminu przedawnienia został przerwany wskutek doręczenia zobowiązanemu w dniu 20 maja 1999 r. tytułu wykonawczego nr SM-II/243/99 wystawionego na przedmiotową zaległość podatkową. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia termin ten zaczął biec na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne (tj. od dnia l stycznia 2003 r.) - w związku z umorzeniem w dniu 31 grudnia 2002r. ww. postępowania egzekucyjnego). Na dzień orzekania w niniejszej sprawie - zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji - zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 1998 r. nie uległo przedawnieniu. Bieg 5-letniego terminu przedawnienia w oparciu o art. 99 ordynacji podatkowej - uległ też zawieszeniu od dnia śmierci spadkodawcy do dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku - powodując tym samym wydłużenie ustawowego terminu przedawnienia o okres na który został zawieszony jego bieg.

G. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdziła, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji i wskazała, że w jej ocenie zgodnie z treścią art. 70 ordynacji podatkowej, licząc pięć lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku i uwzględniając zawieszenie biegu terminu przedawnienia w okresie od [...]. do 5 marca 2003 r. (179 dni), przedmiotowe zobowiązanie przedawniło się w dniu 27 czerwca 2004 r. Skarżąca wskazała ponadto, że o działalności gospodarczej męża dowiedziała się po jego śmierci tj. w marcu 2003 r., a sama otrzymuje rentę w niskiej kwocie.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga G. W. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zaskarżaną decyzję zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Sąd poddał kontroli w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi i uznał, że organy podatkowe w sprawie niniejszej nie naruszyły przepisów prawa materialnego jak również przepisów postępowania. Natomiast dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w zakresie podniesionego w skardze zarzutu, Sąd stwierdza, że nie jest trafny zarzut strony skarżącej dotyczący przedawnienia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w rozpatrywanej sprawie.

Co do meritum kwestia sporna w rozpoznawanej sprawie sprowadza się w swej istocie do odpowiedzi na pytanie czy organy podatkowe zasadnie uznały, że nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego. W zakresie podniesionego w skardze zarzutu wskazać zatem należy, że stosownie do treści art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późn.zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zobowiązanie Z. W. w przedmiotowym podatku za rok 1998 płatne było w roku 1999, zatem pięcioletni termin określony w art. 70 § 1 ordynacji podatkowej co do zasady upływał 31 grudnia 2004 r. Zaskarżona decyzja organu drugiej instancji została wydana w dniu [...], a doręczona skarżącej w dniu 22 grudnia 2004 r. Zatem nawet gdyby nie zachodziło zaistniałe w sprawie przerwanie biegu przedawnienia poprzez dokonanie czynności egzekucyjnej, jak również jego zawieszenie na zasadzie art. 99 ordynacji podatkowej, to uznać należy, że decyzje organów obu instancji w przedmiotowej sprawie zostały wydane przed upływem terminu przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego.

Podnoszony natomiast w skardze argument skarżącej, że jest uboga i dlatego prosi o umorzenie długu, nie wchodzi w zakres kognicji Sądu w sprawie niniejszej.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszyła prawo w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) oddalił skargę.