Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 681/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca E. M. złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] odmawiającą uchylenia własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej P. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na części działki nr geod. [...] w K., gm. K. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że w przypadku jej wykonania istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej zwana P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (vide: postanowienie NSA z dnia 5 października 2006 r., I OZ 1381/06, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej powoływana jako CBOSA). Tymczasem zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania nie został należycie uzasadniony, podczas gdy to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienia NSA: z 18 maja 2004 r., FZ 65/04; z 3 października 2007 r., I OZ 707/07; z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09; z 18 stycznia 2018 r., II GZ950/17, pub. CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, jednakże poza samym zgłoszeniem takiego wniosku i powtórzeniem ustawowych przesłanek nie uprawdopodobniła zgłoszonego żądania poprzez wykazanie powstania tych przesłanek, tj. wyrządzenia znacznej szkody, jak również trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać ponadto należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: postanowienie NSA z 18 sierpnia 2009 r., II OZ 665/09, pub. CBOSA).

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Należy zauważyć, że decyzja ta ma charakter ustaleniowy. Celem jej jest wyłącznie wyznaczenie warunków lokalizacji przedmiotowej inwestycji, a ponadto decyzja taka wskazuje wymagania wynikające z przepisów szczególnych oraz wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Poza tym rozstrzyga o granicach przestrzennych, w jakich mieścić się będzie planowana inwestycja. Kwestia natomiast dokładnego przebiegu inwestycji w terenie i konkretnych rozwiązań techniczno-budowlanych jest przedmiotem odrębnego postępowania o pozwolenie na budowę. Zatem decyzja ta nie rozstrzyga o rozpoczęciu prac związanych z realizacją inwestycji, ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Oznacza to, iż nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.