Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2155/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art.73
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2011r., sygn. akt I SA/Sz 301/11 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za okres od marca do maja 2005r. wraz z odsetkami postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I.1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011r., sygn. akt I SA/Sz 301/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za okres od marca do maja 2005r. wraz z odsetkami.

I.2.Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że pismem z dnia 21 lutego 2011r. skarżący T. K. złożył skargę na wyżej powołaną decyzję. Następnie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego należnego od złożonej skargi z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi.

Dalej Sąd stwierdził, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2011 r., i nastąpiło w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1270 ze zm.- dalej w skrócie p.p.s.a.) Skoro zatem wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone stronie w dniu 14 kwietnia 2011 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 15 kwietnia 2011 r. i upłynął z dniem 21 kwietnia 2011 r. (czwartek). Z rejestru opłat sądowych tutejszego Sądu wynikało natomiast, że wpłaty należnego w niniejszej sprawie wpisu dokonano w kasie w dniu 29 kwietnia 2011 r.

W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi i w oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

II. Skarżący – T. K. reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł na powyższe postanowienie skargę kasacyjną domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj:

-art. 220§3 w zw. z art.73 p.p.s.a. na skutek błędnych ustaleń faktycznych dotyczących doręczania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi ,

-art.66 §2 p.p.s.a. poprzez nieuznanie ,iż wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego od skargi doręczone zostało w sekretariacie Sądu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w nawiązaniu do pierwszego zarzutu jej autor podkreślił, że naruszenie w/w przepisów nastąpiło poprzez uznanie ,iż skarżący nie dopełnił obowiązku uiszczenia opłaty sadowej od skargi w ustawowym terminie. W ocenie skarżącego powyższe jest konsekwencją błędnie ustalonego stanu faktycznego , co skarżący podnosił już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu ewentualnie wnosząc o uznanie daty 29 kwietnia 2011r. za skuteczną datę uiszczenia wpisu sądowego.

Dalej autor skargi kasacyjnej podkreślił ,że brak jest winy skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, bowiem doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło w sposób sprzeczny z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący bowiem po złożeniu skargi oczekiwał na wezwanie do uiszczenia wpisu. Mimo znacznego upływu czasu wezwanie takie nie nadchodziło. W tej sytuacji skarżący w dniu 29.04.2011r.udał się do sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie celem ustalenia takiego stanu rzeczy. Okazało się wówczas ,że w dniu 25 marca 2011r. wydane zostało zarządzenie, w którym Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500zł i z uwagi na fakt ,iż nie był wcześniej o tym powiadomiony opłatę sądową uiścił w tym samym dniu w kasie Sądu.

Następnie autor skargi kasacyjnej stwierdził, że w ocenie skarżącego osobą ponoszącą wyłączną odpowiedzialność za niedoręczenie wezwania (zawiadomień) do uiszczenia opłaty sądowej od skargi jest doręczyciel, w tym przypadku Poczta Polska. Na powyższe bowiem wskazuje jednoznacznie treść adnotacji dokonanej przez pracownika poczty na formularzu potwierdzenia odbioru wezwania. Z adnotacji tej wynikało, że zawiadomienie z dnia 31.03.2011r. o pozostawieniu przesyłki zostało umieszczone w skrzynce listowej na posesji przy ul. B. [...] w S., mimo ,iż w tym okresie na tej posesji skrzynki listowej nie było. Nowa skrzynka listowa została nabyta w dniu 5 maja 2011r. i zamontowana po tej dacie.

W związku z powyższym w ocenie autora skargi kasacyjnej wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego od skargi nie zostało doręczone w trybie art.73§4p.p.s.a.,albowiem nie wypełniono wszystkich ustawowych wymogów warunkujących tzw. doręczenie zastępcze tj. czynności wynikających z §2 i3 art.73 p.p.s.a. W tym przypadku nie zawiadomiono skarżącego o złożeniu pisma(wezwania)wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej. W związku z powyższym należało uznać, że doręczenie przedmiotowego wezwania nastąpiło w trybie art.66§2 p.p.s.a.

III. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

IV. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga kasacyjna wobec braku usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych dotyczących doręczenia wezwania o uiszczenie wpisu i w związku z powyższym nie naruszył art. 220§3 w zw. z art.73 p.p.s.a. poprzez uznanie uiszczenia wpisu od skargi po upływie przepisanego terminu.

Jak wynika bowiem z adnotacji na dowodzie doręczenia, wezwanie o uiszczenie wpisu zostało dwukrotnie awizowane w dniu 31.03.2011r. i następnie w dniu 8.04.2011r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce listowej ( dowód doręczenia k. 50 akt ). Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie był uprawniony do stwierdzenia ,że skoro skutecznie doręczono wezwanie zgodnie z art.73 p.p.s.a w dniu 14 kwietnia 2011 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 15 kwietnia 2011 r. i upłynął z dniem 21 kwietnia 2011 r. (czwartek).Uiszczenie wpisu sądowego w dniu 29 kwietnia 2011r. nastąpiło zatem po upływie przepisanego terminu i zgodnie z treścią art. 220§3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

W związku z powyższym niezasadny okazał się także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art.66§2 p.p.s.a, skoro w przedmiotowej sprawie nastąpiło doręczenie w/w trybie.

Ponadto zaakcentowania wymaga, że zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak słusznie to zresztą zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w S., zarzuty skargi kasacyjnej jak i jej uzasadnienie sprowadzały się do prawidłowości awizowania przesyłki poleconej oraz braku winy skarżącego w uchybieniu terminu , co stanowiło zresztą przedmiot odrębnego postępowania o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 18 października 2011r.sygn.akt II FZ 488/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 lipca 2011r. ,sygn. akt I SA/Sz 301/11 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, nie znajdując podstaw do jego przywrócenia. To orzeczenie na podstawie art.170 w zw. z art. 193 p.p.s.a wiąże niniejszy skład Naczelnego Sądu Administracyjnego. Moc wiążąca orzeczenia określona w art.170p.p.s.a. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak jak stwierdzenie w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być ona ponownie badana.(por. B.Dauter,B.Gruszczyński,A.Kabat,M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz, wydanie 3 str. 452)

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na zasadzie art.184 p.p.s.a.