Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 172/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Protokolant - spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi G. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] G.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu odwołania z dnia ... listopada 2015 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego ... w W. nr ... z dnia ... listopada 2015 r. określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 5.248,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki T., o numerze nadwozia ..., rok produkcji 2007, pojemność silnika 2231 cm3, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia ... grudnia 2015 r. nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu własnej decyzji organ II instancji przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne :

G. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] G.K., na podstawie faktury nr ... z dnia ... września 2010 r.. nabył w państwie członkowskim pojazd marki T. Następnie, w dniu 2 października 2010 r., dokonał przemieszczenia przedmiotowego pojazdu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (jest to data przeprowadzenia pierwszego badania technicznego na terytorium kraju).

Niewątpliwie, w dniu zakończenia procesu produkcji ww. pojazd był samochodem osobowym, kategorii homologacyjnej M1 - osobowy (zaprojektowany i zbudowany w oparciu o europejską homologacje typu e11*2001/116*0222*04), co wynika ze znajdującego się w aktach świadectwa homologacji. Wnioski w tym zakresie wynikają również z rozkodowania indywidualnego numeru nadwozia (VIN) tego samochodu w systemie EurotaxGlass's.

Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy dowodu rejestracyjnego (Teil I) i karty pojazdu (Teil II), na terytorium Niemiec, dokonano przebudowy pojazdu. Przebudowa nastąpiła poprzez wymontowanie tylnych siedzeń. Powierzchnię załadunkową całkowicie zabudowano- pole "22" dokumentu Teil I. Liczba miejsc siedzących w pojeździe wynosiła siedem, co wynika z pola "S.1" dokumentu Teil I.

Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dokumentów pod pojęciem zabudowania powierzchni ładunkowej należy rozumieć zamontowanie przegrody oddzielającej część pasażerską od bagażowej.

Dokonana przebudowa spowodowała zmianę kategoryzacji pojazdu w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym z samochodu osobowego na pojazd ciężarowy z nadwoziem zamkniętym (Europejska homologacja typu nie uległa zmianie).

W dniu 15 września 2010 r. w Niemczech, ponownie zarejestrowano samochód jako samochód ciężarowy.

Powyższe potwierdza również informacja zawarta w piśmie nr ... z dnia ... października 2015 r. przesłanym przez Wydział Międzynarodowej Pomocy Administracyjnej Izby Celnej we W., z której wynika, że niemiecka administracja celna poinformowała, że przedmiotowy pojazd w okresie od 19 marca 2007 r. do 16 sierpnia 2010 r. był zarejestrowany w Niemczech jako pojazd terenowy do przewozu osób, z ilością miejsc siedzących siedem. Następnie w dniu 15 września 2010 r. został zarejestrowany jako samochód ciężarowy z zamkniętą skrzynią, z ilością miejsc siedzących siedem.

Z tytułu dokonanej czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu Podatnik nie złożył deklaracji dla podatku akcyzowego do właściwego naczelnika urzędu celnego i nie dokonał zapłaty akcyzy.

W związku z powyższym, postanowieniem nr ... z dnia ... września 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego ... w W. wszczął wobec Podatnika postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym a po jego przeprowadzeniu decyzją nr ... z dnia ... listopada 2015 r.- określił Podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 5.248,00 zł,

Podatnik, wniósł odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania podatkowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1) art. 121 ustawy ordynacja podatkowa;

2) art. 247 ustawy Ordynacja podatkowa, ponieważ została skierowana do osoby nie będącej stroną postępowania.

Uznając bezzasadność wniesionego odwołania organ II instancji podkreślił, że istotą sporu pomiędzy Podatnikiem a organami podatkowymi jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd marki T. jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do pozycji HS 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja HS 8704).

Zgodnie z postanowieniami art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Przy czym pod pojęciem nabycie wewnątrzwspólnotowe, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozumieć przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W postanowieniach art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, ustawodawca zawarł legalną definicję pojęcia "samochód osobowy" wskazując, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją HS 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją HS 8702 (tzn. przewożące do 9 osób, pojazdy przewożące 10 i więcej osób obejmuje pozycja HS 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Za samochody podlegające opodatkowaniu akcyzą należy uznać tylko tego rodzaju pojazdy, które zostały wymienione w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym oraz zgodnie z klasyfikacją w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) powinny być ze względu na zasadnicze przeznaczenie zaklasyfikowane do pozycji HS 8703. Organ podkreśla, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.) mają w sprawach podatkowych, w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Wynika to z faktu, że akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w dokumentach związanych z jego rejestracją (dowód rejestracyjny), nie jest wiążący dla organów podatkowych w zakresie obowiązku podatkowego w akcyzie.

To, czy dany pojazd jest opodatkowany akcyzą, czy też nie, uzależnione jest jedynie od zakwalifikowania wyrobu do określonej pozycji Nomenklatury Scalonej. Bowiem powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest ściśle powiązane z prawidłowym przyporządkowaniem danego wyrobu do określonego kodu CN.

Zatem do celów przyporządkowania pojazdu samochodowego do pozycji HS 8703 koniecznym jest ustalenie jego zasadniczego przeznaczenia tj., zasadniczo do przewozu osób, czy też do przewozu towarów.

Ustalenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu winno wynikać z jego ogólnego wyglądu i ogółu cech, w tym cech projektowych, nadających mu zasadnicze przeznaczenie. "Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo-towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów."

Reasumując organ wskazał, że klasyfikacja pewnych pojazdów silnikowych do pozycji HS 8703 jest wyznaczona przez określone cechy, które wskazują, że pojazdy przeznaczone są głównie raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Przy czym następujące właściwości wskazują na cechy konstrukcyjne stosowane na ogół w pojazdach objętych tą pozycją:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania siedzeń i wyposażenia bezpieczeństwa w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane, zdejmowane z punktów kotwiących lub składające się;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), z oknami na bocznych ścianach lub z tyłu;

d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) obecność elementów komfortowych oraz wykończenie wnętrza i wyposażenie w całym wnętrzu pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).

Organ odwoławczy wyjaśnił, że mając na uwadze ustalony stan faktyczny sprawy oraz przytoczone przepisy prawa podstawą opodatkowania akcyzą nabytego wewnątrz wspólnotowo samochodu osobowego marki T. będzie kwota jaką Podatnik obowiązany był zapłacić, wynikająca z dokumentu zakupu z dnia 15 września 2010 r., przeliczona wg średniego kursu waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu powstania obowiązku podatkowego, tj. kwota 28.217,00 zł.

Wynika ona z przeliczenia kwoty 7.150,00 euro wg kursu 3,9465 zł - Tabela nr 191/A/NBP/2010 z dnia 1 października 2010 r., ponieważ nie ma tabeli średnich kursów walut z dnia 2 października 2010 r.

Biorąc zatem pod uwagę postanowienia art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej w związku z art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, wynosi:

(podstawa opodatkowania x stawka podatku akcyzowego dla pojazdu o pojemności silnika powyżej 2.000 cm3): 28.217,00 zł x 18,6% = 5.248,00 zł.

Decyzję organu odwoławczego zaskarżył G. K. zarzucając jej naruszenie :

1. art. 122 ustawy ordynacja podatkowa,

2. art. 10 pkt. 1 ustawy o podatku akcyzowym

3. art. 247 par. 1 pkt. 5 ustawy o.p.

Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności Decyzji z powodu skierowania jej do osoby nie będącej stroną lub uchylenie Decyzji i umorzenie postępowania lub przekazania do ponownego rozpatrzenia, oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi jej autor podkreślił, że oficjalni dealerzy firmy T. w Polsce sprzedawali samochody T. w wersji ciężarowej z zamontowaną kratką i Urzędy Celne nie kwestionowały tych sprzedaży i nie obciążały tych samochodów podatkiem akcyzowym. Samochód z Niemiec został sprowadzony jako ciężarowy (mały dostawczy) i tak też został sprzedany w dniu 2 kwietnia 2011 r. Momentem, w którym powstał obowiązek akcyzowy jest to dzień, w którym samochód został pozbawiony kratki oddzielającej przestrzeń ładunkową od przestrzeni osobowej i został doposażony według wymogów dla samochodów osobowych. Moment ten został stwierdzony przez organa celne na podstawie dokumentu urzędowego i określony na dzień 15 kwietnia 2011 r. W tym czasie nie był on już właścicielem pojazdu i nie zmienił przeznaczenia pojazdu. W związku z powyższym nastąpił błąd co do osoby zobowiązanej, skutkujący nieważnością decyzji. Skarżący wyjaśnia, że podnosił również nie wyjaśnienie podstawowej kwestii, jaką jest rejestracja pojazdu w Wydziale Komunikacji w Polsce. Nastąpiła więc obraza art. 122 ustawy ordynacja podatkowa. Aby pierwszy raz zarejestrować samochód osobowy w Polsce trzeba w Wydziale Komunikacji przedłożyć dokument o opłacie podatku akcyzowego. Nie ma więc możliwości aby zarejestrować samochód osobowy bez opłacenia akcyzy. Ta kwestia nie była badana przez organa celne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd zważył, co następuje :

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 t.j. ze zm., dalej określanej jako "u.p.a.").

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.).

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a.)

Istotą sporu jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja samochodu marki T. do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej.

Zdaniem skarżącego nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd jest samochodem ciężarowym, co wyklucza możliwość opodatkowania go podatkiem akcyzowym, a poza tym to nie skarżący tylko nowy nabywca zmienił przeznaczenie pojazdu z ciężarowego na osobowy (15 kwietnia 2011 r.).

Podkreślić należy, że użyte dla celów podatku akcyzowego pojęcie "samochód osobowy" nie pokrywa się, ani z potocznym jego rozumieniem, ani też z definicją zawartą w ustawie - Prawo o ruchu drogowym. Jednakże w każdej ustawie ustawodawca może zawrzeć definicję legalną określonego pojęcia. Definicja taka wiąże na gruncie danego aktu prawnego i wydanych w jego oparciu aktów wykonawczych. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa, nie ma w związku z tym znaczenia (B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008, s. 71 oraz wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. I GSK 719/12; treść dostępna na stronie: orzeczenia.nsa.goy.pl).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.).

Art. 100 ust. 4 u.p.a. stanowi, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

Istotne jest również odniesienie się do treści Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, a także do wyjaśnień zawartych w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zamieszczonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej, które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu.

Według tych Wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej dziewięciu osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704).

Zasadę tę potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06. Powyższe znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym przyjmuje się, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 370/12). Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo - towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy, w pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że istotny dla ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu jest moment powstania obowiązku podatkowego. Jak już wskazano powyżej na gruncie ustawy o podatku akcyzowym z 2008 r. obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów (stosownie do art. 101 ust. 2 pkt. 1 u.p.a.) powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z dniem przemieszczenia pojazdu na terytorium RP, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Jeżeli nie można określić tej daty to dniem powstania obowiązku podatkowego jest dzień, w którym organ stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

W praktyce przyjęło się, że w sytuacji, gdy najpierw nastąpiło nabycie prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel, a następnie jego przemieszczenie na terytorium kraju, obowiązek podatkowy powstaje z momentem tego przemieszczenia. Natomiast w sytuacji odwrotnej, tj. w przypadku gdy najpierw nastąpi przywóz samochodu osobowego do Polski, a potem dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, moment przemieszczenia samochodu do kraju pozostanie bez wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego, który będzie uzależniony od momentu przeniesienia prawa do rozporządzania samochodem osobowym przez nabywcę (zob. S. Parulski, Komentarz do art. 75 ustawy o podatku akcyzowym z 2004 r., Lex 39/2011 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 1259/09, Lex nr 5598/K).

W przedmiotowej sprawie organy obu instancji prawidłowo przyjęły jako moment powstania obowiązku podatkowego dzień 2 października 2010 r. Była to data przeprowadzenia pierwszego badania technicznego na terytorium kraju, którą zasadnie uznano za datę przemieszczenia spornego pojazdu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (Podatnik kupił pojazd na terytorium Niemiec w dniu 15 września 2010 r.). W ocenie sądu organ zasadnie podkreśla, że w dniu zakończenia procesu produkcji pojazd był samochodem osobowym kategorii homologacyjnej M1 – osobowy. Wynika to w oczywisty sposób ze znajdującego się w aktach sprawy świadectwa homologacji. Z kolei z dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu wynika, że już na terytorium Niemiec dokonano jego przebudowy. Przebudowa ta nastąpiła poprzez wymontowanie tylnych siedzeń, która skutkowała tym iż powierzchnię załadunkową zabudowano. Przy czym zabudowa ta polegała w istocie na zamontowaniu przegrody oddzielającej część bagażową od pasażerskiej.

Ta przebudowa spowodowała zmianę kategoryzacji pojazdu w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym (ale tylko w rozumieniu tych przepisów) z samochodu osobowego na ciężarowy z nadwoziem zamkniętym. Co jest istotne, europejska homologacja typu tego pojazdu nie uległa zmianie. Stan pojazdu (co trafnie podnosi organ) wynika także z informacji wskazanej w piśmie z dnia ... października 2015 r. przesłanym przez Wydział Międzynarodowej Pomocy Administracyjnej Izby Celnej we W. Otóż wynika z niej, że sporny pojazd w okresie od 19 marca 2007 r. do 16 sierpnia 2010 r. był zarejestrowany w Niemczech jako pojazd terenowy do przewozu osób z ilością miejsc siedzących siedem. Następnie w dniu 15 września 2010 r. został zarejestrowany jako samochód ciężarowy z zamkniętą skrzynią z ilością miejsc siedzących w liczbie 7.

W ocenie sądu uznać należy, iż dokonana w samochodzie T. przebudowa przed jego przywozem do Polski, nie spowodowała zmiany rodzaju nadwozia (kombi) Dokonane przed przemieszczeniem do kraju modyfikacje (zamontowanie przegrody oddzielającej część pasażerską od bagażowej oraz wymontowanie tylnego rzędu siedzeń ) nie naruszyły konstrukcji samochodu, jego stałego (nadanego na etapie produkcji) wyposażenia.

Zdaniem sądu organy obu instancji zasadnie więc przyjęły, że cechy pojazdu świadczą, iż jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo - towarowych.

W ocenie Sądu organy podatkowe uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, przy czym jednak wyprowadziły z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu i jego klasyfikacji taryfowej odmienne, aniżeli domagał się skarżący.

Sąd zauważa odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 247 Ordynacji podatkowej, poprzez fakt, że decyzja została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, że zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, powstaje, w myśl art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Przy czym znaczenie terminu "prawo rozporządzania samochodem, jak właściciel", oznacza każdą czynność, której skutkiem jest możliwość faktycznego dysponowania samochodem w sposób i w zakresie przypisanym właścicielowi (bez wątpienia taką czynnością jest przemieszczenie samochodu osobowego na terytorium kraju). Z faktury nr ... z dnia ... września 2010 r. wynika, iż kupującym był G. K., a przedmiotem zakupu był pojazd marki T. o nr nadwozia ... . Również to Podatnik, działając za pośrednictwem prowadzonego przez siebie komisu A.H. G.K. sprzedał przedmiotowy pojazd w dniu 2 kwietnia 2011 r. A. S., co oznacza, że w momencie przemieszenia wewnątrzwspólnotowego pojazdu posiadał prawo do rozporządzania nim jak właściciel.

Należy zatem uznać za bezzasadny zarzut Strony, że to nie ona jest stroną postępowania.

Mając powyższe na względzie sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.