Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 591/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
umorzono postępowanie sądowe
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 32-35 i art. 36
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Mirosław Bator Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skarg A.K. i H.H. , [...] spółki z o.o. w B. oraz P.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 2 marca 2010 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. w uwzględnieniu skargi [...] spółki z o.o. w B. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] spółki z o.o. w B. kwotę 757 zł. (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; IV. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A.K. i H.H. ; V. zarządza zwrot na rzecz A.K. i H.H. ze środków Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwoty 500 zł. (pięćset złotych) uiszczonej tytułem wpisu od skargi; VI. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi P.M. ; VII. zarządza zwrot na rzecz P.M. ze środków Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwoty 500 zł. (pięćset złotych) uiszczonej tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lica 2009r. Nr [...], znak [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 26 października 2009r., znak [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 3 4 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednol. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118) oraz art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 27 listopada 2008r., zatwierdzono projekt budowlany i udzielono [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę dla zamierzeni polegającego na budowie budynku mieszkalno-usługowego wielorodzinnego z 2-poziomowym garażem podziemnym, z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wod-kan, c.o., wentylacją wewnętrzną, tryskaczową, klimatyzacją oraz węzłem cieplnym - wymiennikownią, wraz z układem drogowym oraz likwidacją istniejących przyłączy: elektrycznego, kanalizacyjnego, gazowego, na działce nr "1", obr. [...], przy [...] w K..

W uzasadnieniu decyzji podano, że :

* teren podlega ustaleniom obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta K. Nr [...] z dnia 28 czerwca 2006r.;

* inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

* projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

* projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi;

* projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;

* projektant, oraz sprawdzający, do projektu budowlanego dołączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;

* inwestor posiada postanowienie Prezydenta Miasta K. znak: [...] z dnia 17 kwietnia 2009r. o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 póz. 690 z późniejszymi zmianami), "umożliwiające wykonanie ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce budowlanej nr ew. "1" przy [...] w K. w odległości 4,5m i 8,5m od miejsca czasowego gromadzenia odpadów stałych na działce budowlanej nr ew. [...]", wydane na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury zawartego w piśmie z dnia 27 lutego 2009r., znak [...];

* inwestor posiada postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. dotyczące uzgodnienia rozwiązań zamiennych w zakresie drogi pożarowej, z dnia 10 października 2008r., znak [...].

W dalszych wywodach opisano przebieg postępowania, jak również odniesiono się do uwag i zastrzeżeń dotyczących realizacji przedmiotowej inwestycji zgłoszonych przez Spółdzielnię Mieszkaniowej [...] w K., E. B., A. K. i H. H., P. M., E. K., M. W., "A" sp. z o.o. w B..

Od decyzji organu pierwszej instancji wnieśli w terminie odwołania :

- E. B., która sprzeciwiała się realizacji inwestycji z obawy przed szkodami. W tym zakresie wskazywała , że brak przepływu powietrza i dostępu światła słonecznego sprzyjał będzie powstawaniu wilgoci w mieszkaniach znajdujących się w budynku przy ul. [...], który otoczona jest zabudową wyższą . Mogą wystąpić nieprawidłowości w funkcjonowaniu wentylacji gazowej jej budynku, opinia kominiarska niczego konkretnego nie wyjaśnia, oparta jest wyłącznie na przepisach, a z rozmowy z przedstawicielem kominiarzy wynika, że przy niekorzystnej pogodzie lub wiatrach, wentylacja gazowa może nie zadziałać. Brak jest też ekspertyzy stwierdzającej, czy fundamenty i stropy oficyny budynku przy ul. [...] wytrzymają głębokie wykopy dwupoziomowego garażu i 5-cio kondygnacyjny budynek;

- A. K. i Pan H. H., którzy wnosili o jej uchylenie podając , że w granicy działki budynku 6-kondygnacyjnego z garażami podziemnymi (8 m w głąb ziemi), będzie mieć niszczący wpływ na sąsiednie budynki, przy czym dokumentacja geologiczno-inżynierska, określająca warunki geologiczno-inżynierskie dla potrzeb projektu budowlanego mającego powstać budynku przy [...], została sporządzona dla budynku o 6 kondygnacjach nadziemnych i jednej podziemnej (głębokość posadowienia płyty garażu podziemnego wynosi 3,5 m), gdy tymczasem zaprojektowany jest 2-poziomowy garaż (głębokość 8 m). Ponadto zamierzona inwestycja naruszy historyczne ukształtowanie [...], zaburzona zostanie istniejąca kompozycja kwartału oparta na dominacji zabudowy zlokalizowanej w pierzei, a nie w jej wnętrzu, którą realizowało poprzednio istniejące budownictwo na terenie inwestycji. Ograniczeniu ulegnie nasłonecznienie i przewietrzanie mieszkań w budynkach wokół inwestycji, w tym skarżących. Zgromadzona przez inwestora dokumentacja, w tym oświadczenie ZIKiT z dnia 23 października 2008 r. nie wyjaśnia problemu przepustowości istniejącego wjazdu oraz nie wyjaśnia, jak zwiększony ruch na działce nr "2" będzie wpływać na bezpieczeństwo pieszych i ruch samochodów parkujących na podwórku budynku przy [...] (wjazd i wyjazd z podwórka) oraz włączenie się do ruchu przy [...].

- P. M., który wnosił o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając naruszenie prawa materialnego, a to : art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 9 ust. 1, art. 34 ust. 3 pkt 4, art. 33 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 35 ust. 1 pkt 1-3 i ust. 3 Prawa budowlanego oraz § 5, § 9 ust. 5 pkt 1, 2, 7, 8,15, § 11 ust. 2 pkt 1 i 2, § 11 ust. 2 pkt 6, § 11 ust. 2 pkt 8 lit. f) i g), § 12 ust. 2 pkt 2, § 16 ust. 5 pkt 1 lit. a), b), c), e), g) uchwały Rady Miasta K. nr [...] z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Zabłocie, jak również naruszenie przepisów postępowania, tj : art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3, art. 107 § 4 w związku z art. 126 k.p.a. Powołując w uzasadnieniu odpowiednie przepisy wskazywał, że przedłożony projekt architektoniczno-budowlany narusza postanowienia piecowego planu zagospodarowania przestrzennego. W szczególności co do nakazu utrzymania zwartej pierzei ulic, budynek w sposób istotny ingeruje w zachodnią pierzeję [...], stanowiącego miejską przestrzeń publiczną i zarazem fragmentem głównej osi kompozycyjnej Starego [...], albowiem z racji swoich gabarytów i wysokości będzie widokowo "wchodził" w sam środek pierzei ulicy na odcinku drogi dojazdowej oraz zabytkowego budynku nr [...], zmieniając w sposób istotny oś kompozycyjną ulicy i całego placu. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. pozwoleniem z dnia 1 października 2008 r. nr [...] wyraził zgodę na prowadzenie robót budowlanych w zakresie budowy budynku mieszkalno-usługowego na działce "3", w oparciu o pierwszą wersję projektu budowlanego, przy czym z przedłożonej przez inwestora dokumentacji projektowej wynika, że została zaakceptowana wyłącznie bryła samego budynku. Nie został sporządzony (ani zatwierdzony) projekt wizualizacji wkomponowania obiektu w istniejącą zabudowę [...] (pierzeję ulicy). Konserwator, w uzasadnieniu wydanego pozwolenia wskazuje, że inwestycja jest lokowana w strefie B - pośredniej ochrony konserwatorskiej, podczas gdy w rzeczywistości jest ona ulokowana w strefie A - ścisłej ochrony konserwatorskiej. Zapisy obowiązującego planu nakładają w związku z obszarem, na którym planowana jest inwestycja szereg ograniczeń. Bez sporządzenia (i zatwierdzenia) projektu wizualizacji wkomponowania obiektu w istniejącą zabudowę [...] (zabudowę kwartału i pierzeję ulicy) nie sposób ocenić, czy zostały zachowane warunki( ograniczenia )wynikające z planu co do: - utrzymanie istniejącej zwartej pierzei ulicy [...], ochrona jej kompozycji i artykulacji, wkomponowanie nowej zabudowy w historyczną i zabytkową tkankę miejską z zachowaniem architektonicznej zabudowy typowej dla [...], zakazu wznoszenia w sąsiedztwie chronionych, zabytkowych obiektów przy [...] 2, 4, 5 i 6, zabudowy konkurencyjnej, bądź dysharmonijnej i ochrony widoku na te zabytkowe obiekty, eksponowanie ich wartości i walorów oraz harmonijnego kształtowanie ich otoczenia, zachowania specyfiki i tożsamości historycznie ukształtowanej dzielnicy miasta poprzez uszanowanie tradycji miejsca i symboli związanych z II wojną światową, w szczególności poprzez zachowanie i podniesienie jakości wnętrza urbanistycznego [...], jako przestrzeni publicznej. Do ograniczeń wprowadzonych w § 11 ust. 2 pkt 8 lit. f) i g) planu, przedłożony przez inwestora projekt nie odnosi się w żaden sposób, zaś okoliczności te nie zostały również wyjaśnione przez organ przeprowadzający postępowania. Wszelkie działania o charakterze inwestorskim w granicach obszaru uznanego za pomnik historii K. - Historyczny Zespół Miasta, dotyczącego ochrony obiektów i obszarów będących dziedzictwem narodowym o najwyższych wartościach kulturowych wymagają zasad respektowania współczesnej doktryny konserwatorskiej. Działanie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. w sposób rażący narusza powyższe ustalenia planu, gdyż najpierw wskutek wydanego pozwolenia z dnia 1 września 2005 r. Nr [...] zostało wyburzonych pięć historycznych budynków, znajdujących się na obszarze objętym ścisłą ochroną konserwatorską, a to jeden budynek piętrowy i cztery parterowe oraz portal nad wejściem na posesję, a następnie Wojewódzki Konserwator zatwierdził projekt w pełni nowoczesnego budynku, swoimi gabarytami (6 kondygnacji) oraz wyglądem w żaden sposób nieprzypominającego charakterystycznej XIX -wiecznej zabudowy [...]. W obrębie kwartału, gdzie znajduje się nagromadzenie budynków zabytkowych (ulokowanych wzdłuż zewnętrznych linii kwartału), a jedna z linii rozgraniczających stanowi zarazem element przestrzeni publicznej, został zatwierdzony projekt, który odwraca dotychczasową kompozycję kwartału, lokując w jego centrum w pełni nowoczesny architektonicznie budynek o całkowitej użytkowej powierzchni naziemnej 4.252,36 m2, co wprost narusza obowiązujące zasady doktryny konserwatorskiej. Dokonywana sanacja wnętrza kwartału powinna zgodnie z planem polegać na jego rekompozycji, tj. przekształceniu istniejącego układu przestrzennego w celu przywrócenia historycznej kompozycji poprzez wyburzenie lub przebudowę elementów wtórnych, w celu utworzenia nowej formy kompozycyjnej złożonej z tradycyjnych dominant lub poprzez odbudowę wyburzonych fragmentów. W zakresie, w którym odstępuje się od rekompozycji możliwa jest jedynie sanacja poprzez zakomponowanie zieleni urządzonej elementami małej architektury o walorach estetycznych i użytkowych. Projekt zatwierdzony decyzją pozwolenia na budowę nie prowadzi do sanacji wnętrza kwartału. Historyczne budynki zostały wyburzone, a w ich miejsce ma powstać budynek, skrajnie odbiegający od dotychczasowej historycznej kompozycji zabudowy wnętrza kwartału (tak pod względem formy, gabarytów, jak i kubatury). W zakresie wymagań dotyczących kształtowania przestrzeni publicznej , lokalizacja obiektów kubaturowych powinna kształtować się wzdłuż linii rozgraniczających ulic, a nie w środku kwartałów. Przedstawiony przez inwestora projekt narusza zakaz zabudowy niedostosowanej gabarytem i intensywnością do charakteru przestrzeni śródmiejskiej. Zgodnie z zapisami planu na obszarze A3MU możliwa jest wyłącznie lokalizacja zabudowy plombowej w istniejącej linii zabudowy, przy nie przekroczeniu gabarytów budynków sąsiednich (linii najwyższego gzymsu i kalenicy dachu), w tym zabudowy działek nr nr: "4", "5", "6", obr. [...] budynkami dostosowanymi do gabarytów i proporcji budynku nr [...] na [...]. Tak więc, w ramach zabudowy kwartału, punktem odniesienia, co do gabarytów i proporcji zaprojektowanego budynku jest w sposób ostateczny zabytkowy budynek nr [...] na [...]. Projektowany przez inwestora budynek swoimi rozmiarami, kubaturą, ogólną powierzchnią użytkową odbiega w sposób rażący od gabarytów i proporcji budynku nr [...] na [...]. Do ograniczeń wprowadzonych w § 16 ust. 5 pkt 1 lit. c) planu zagospodarowania, przedłożony przez inwestora projekt nie odnosi się w żaden sposób, za wyjątkiem omówienia kwestii wysokości planowanego obiektu , przy czym co wymaga podkreślenia, planowana wysokość budynku wynosi 18,55 m a wysokość najwyżej położonego budynku w sąsiedztwie - przy [...] - 18,34 m. Poza zakresem projektu, a także toczącego się postępowania pozostało zagadnienie gabarytów i proporcji planowanej inwestycji wobec zabudowy sąsiedniej. Przedstawiony przez inwestora projekt narusza nakaz kontynuacji geometrii dachów sąsiadującej zabudowy (kąta nachylenia, wysokości i kierunku głównej kalenicy, układu połaci dachowych). Inwestor dokonał analizy sąsiedniej zabudowy pod kątem wskazania obiektów sąsiednich z płaskimi dachami, argumentując przyjęcie rozwiązania architektonicznego w postaci płaskiego dachu, jednakże pominął w swoim opracowaniu najbliższe z sąsiadujących zabytkowych obiektów, posiadające spadowy układ dachu. Nadto, organ pierwszej instancji winien wskazać, w jaki sposób przyjęte rozwiązanie architektoniczne w zakresie układu dachu wpłynie na pierzeję ulicy [...].

W dalszej części odwołania P. M. nawiązując do art. 9 ust. 1 i ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego i ochrony przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego kwestionował brak w aktach dokumentacji potwierdzającej pozytywnej opinię [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dla dokonanych w sprawie postanowieniem Prezydenta Miasta K. odstępstwo od wymogów wnikających z przepisów techniczno-budowlanych, jak również niewykazanie, że zgodna na kolejne odstępstwo udzielona przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w K. nie powoduje w skutkach zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, w tym dla skarżącego i jego rodziny. W ocenie odwołującego dokonane odstępstwo w zakresie drogi pożarowej powoduje zagrożenie rodzi tak dla planowanego budynku, jak i osób oraz mienia w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji.

Nadto, przedstawiony w sprawie projekt, sporządzony w kwietniu 2008 r. przez Zakład Usług Wiertniczych, Geotechnicznych i Inżynierii Środowiskowej [...] dotyczy budynku sześciokondygnacyjnego, z jedną kondygnacją podziemną. Tymczasem planowana inwestycja obejmuje budynek sześciokondygnacyjny, z dwoma kondygnacjami podziemnymi. Inwestor nie przedłożył wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych planowanej inwestycji.

Dokonana przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu wydanej decyzji analiza zacienienia budynków sąsiednich przyjmuje, jako właściwą wysokość budynku przesłaniającego 15 m. Przedstawiona przez inwestora analiza zacienienia nie wskazuje w sposób jednoznaczny dla jakiej wysokości planowanego budynku została sporządzona, albowiem określa jego wysokość równocześnie na 15m i 18m . Z samego projektu wynika przy tym, że wysokość budynku w najwyższym punkcie wynosi 18,55 m. W ocenie odwołującego nie ma żadnego znaczenia fakt, że poziom ostatniej kondygnacji jest cofnięty, gdyż dla ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich analiza zacienienia powinna zostać dokonana dla budynku o wysokości 18,55 m.

Projekt budowlany nie dotyczy całego zamierzenia budowlanego, a nadto inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. I tak, sentencja wydanej decyzji wskazuje wprost , że zamierzenie budowlane obejmuje wyłącznie instalacje wewnętrzne (w tym m. in. elektryczną) oraz likwidację istniejących na działce "1" przyłączy (w tym m. in. elektrycznego). Decyzja nie obejmuje zatem zewnętrznych instalacji na obszarze planowanej inwestycji - ulokowanych poza budynkiem, na odcinku do przyłącza (w tym instalacji elektrycznej). Jak wynika z przedłożonego projektu instalacji elektrycznej oraz warunków przyłącza zawartych w piśmie ENION z dnia 29 maja 2009 r. linia nn biegnie od przyłącza (znajdującego się w stacji transformatorowej na działce "15") przez działkę numer "7", stanowiącą współwłasność skarżącego . Inwestor nie przedłożył w toku postępowania oświadczenia współwłaścicieli działki "7", w którym wyrażają oni zgodę na przebieg linii nn przez działkę stanowiącą ich własność, a tym samym nie został spełniony wymóg określony w art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

W świetle powyższego należy uznać, że organ pierwszej instancji nie wykonał w sprawie obowiązków wynikających z art. 77 § 1 , art. 80 107 § 1 i 2 k.p.a., a tym samym naruszył podstawowe zasady zawarte w art. 6-8 k.p.a. Kodeksu postępowania administracyjnego -co uzasadnia wnioskowane na wstępie, uchylenie zaskarżonej decyzji I instancji.

- "A" Sp. z o.o. w B., która wniosła w odwołaniu o uchylenie przedmiotowej decyzji z uwagi na naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy -. Prawo budowlane , tj. mając na względzie sprzeczność przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta K. Nr [...] z dnia 28 czerwca 2006 r. Podając analizie zapisy powyższego planu wywodziła, że przedmiotowa inwestycja nie realizuje zasad dotyczących zachowanie historycznie ukształtowanego układu urbanistycznego Podgórza poprzez utrwalenie istniejących struktur o wysokich wartościach kulturowych tworzących kwartał zwartej zabudowy o ustalonych pierzejach ulic (przeważnie pokrywających się z liniami rozgraniczającymi ulic) " oraz przeprowadzenie sanacji wnętrz kwartałów zabudowy. Przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie nowego obiektu we wnętrzu kwartału wyznaczonego ul. [...], [...], [...] oraz [...] istotnie narusza zasady sanacji, rekompozycji układu urbanistycznego, jak również zaburza historyczny pierścieniowy układ tej zabudowy. Sama kompozycja rzutu budynku wynika nie z zasad kształtowania ładu urbanistycznego, ale z konieczności wpisania projektowanej zabudowy w teren działki nr "1", w uwzględnieniu jedynie przepisów techniczno-budowlanych i to dopiero po uzyskaniu zgody na odstępstwa od nich. Stwierdzenie o nawiązaniu rzutem planowanej inwestycji do historycznej zabudowy wchodzącej w skład posesji przy [...] jest również nieuzasadnione, mając na uwadze jej dawne ukształtowanie i nie jest zasadna teza inwestora, sugerująca że usytuowanie projektowanego obiektu podkreśli rangę samego [...] oraz jego obudowy, albowiem nie może mieć wpływu na powyższe obiekt sytuowany w tym miejscu, niezwiązany kompozycyjnie i funkcjonalnie z tym placem.

Po rozpoznaniu powyższych odwołań, decyzją Wojewody [...] z dnia 2 marca 2010r., znak [...], na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednol. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzje.

Orzekając w ten sposób nawiązano do zaskarżonej decyzji i wniesionych odwołań, wskazano na przeprowadzą w drugiej instancji analizę całości materiału dowodowego - łącznie z uzupełnieniem przez inwestora dowodów w postępowaniu odwoławczym), która prowadzi do wniosku, że zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy.

Jak wyjaśniono, w październiku i listopadzie 2009 r. wpłynęły do organu odwoławczego materiały od inwestora będące uzupełnieniem dowodów w niniejszej sprawie (m. in. analiza krajobrazowa, opracowanie: "Dodatek do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej"). Zawierały one także informację o wykupieniu kilku mieszkań w Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", w związku z czym na obecnym etapie postępowania, ośmiu nowym osobom przysługuje status stron postępowania. Z uwagi na powyższe zawiadomieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. poinformowano zaktualizowany krąg stron postępowania w myśl art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości przeglądania całości akt sprawy oraz ewentualnego wypowiadania się, co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Do dnia wydania decyzji nie odnotowano żadnych dalszych uwag i zastrzeżeń dotyczących przedmiotowej spraw.

Odnosząc się odwołania E. B. wskazano, że jej zastrzeżenia i obawy są indywidualnymi odczuciami, za ewentualne szkody powstałe podczas realizacji inwestycji odpowiada inwestor na zasadach odpowiedzialności cywilnej, zaś uwzględniając nieprzedłożenie dowodów kwestionujących przedstawioną przez inwestora opinię kominiarską co do prawidłowości funkcjonowania wentylacji gazowej , brak jest podstaw do jej kwestionowania. Także brak zgody właścicieli działek sąsiednich na realizację inwestycji nie może być podstawą do odmowy wydania pozwolenia na budowę, jeśli inwestor spełnia wszystkie warunki określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Podobnie, brak jest przepisów prawnych nakazujących sporządzenie analizy przewietrzania i jego zmiany dla terenów, na których planuje się nową zabudowę. Wbrew twierdzeniu skarżącej, dokumentacja techniczna zawiera "Ekspertyzę stanu technicznego budynków" położonych wokół nowej inwestycji, w tym budynku przy ul. [...] (II tom projektu budowlanego - str. 129-146). Dzięki zaleconemu w niej zastosowaniu fundamentów jako konstrukcji szczelinowej (ze względu na bliskie sąsiedztwo nowoprojektowanego budynku i jego planowany niższy poziom posadowienia w stosunku do budynków sąsiadujących - dwupoziomowy garaż podziemny), wybudowanie projektowanego budynku mieszkalno-usługowego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce nr "3" nie wpłynie niekorzystnie na stan techniczny budynków sąsiadujących. Wymieniona wyżej "Ekspertyza" opracowana została we wrześniu 2008 r. przez dr inż. P. R. i mgr inż. J. K..

Rozważając zarzuty odwołania i A. K. i H. H. uznano za słuszny zarzut, że opracowana dokumentacja geologiczno-inżynierska została wykonana dla budynku o jednej kondygnacji podziemnej , podczas gdy projekt przewiduje 2-poziomowy garaż podziemny. W toku postępowania odwoławczego inwestor uzupełnił dokumentację geologiczną, uwzględniając zmianę głębokości posadowienia obiektu i dodanie kolejnej kondygnacji garaży podziemnych. Wyjaśnił nadto, że dokumentacja geologiczno-inżynierska była sporządzana na podstawie badań przeprowadzanych na głębokości 15 m poniżej poziomu terenu, do poziomu przebicia stropu warstw nieprzepuszczalnych. Badania te były zatem wystarczające z punktu widzenia technicznego dla posadowienia budynku o dwóch kondygnacjach podziemnych. Sporządzony przez osobę ze stosownymi uprawnieniami geologicznymi, na zlecenie inwestora dokument pod nazwą "Dodatek do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, określającej warunki geologiczno-inżynierskie dla potrzeb projektu budowlanego budynku mieszkalno-usługowego, wielorodzinnego, przy [...], działka "1" obr. [...] w K.", przyjęty bez zastrzeżeń w trybie przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze (art. 45 ust. 1a i art. 103 ust. 1 tej ustawy - Dz. U. z 2005 r. nr 228, póz. 1947 z późn. zm.) przez Geologa Powiatowego, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. zawiadomieniem z dnia 1 października 2009 r., znak [...], jednoznacznie potwierdził dopuszczalność realizacji obiektu o parametrach przyjętych w zatwierdzonym projekcie budowlanym.

Zarzut dotyczący naruszenia przez zamierzoną inwestycję historycznego ukształtowania [...] oraz zaburzenia kompozycji kwartału, opartej na dominacji zabudowy zlokalizowanej w pierzei a nie w jej wnętrzu, wydaje się mieć usprawiedliwione podstawy. W świetle bowiem analizy uprzedniego zagospodarowania działki objętej inwestycją, zgodnego z kompozycją kwartału, nie sposób oprzeć się wrażeniu "obcości" zaproponowanego zagospodarowania. Przedłożona przez inwestora w trakcie postępowania odwoławczego, wykonana przez architekta L. K. "Opinia krajobrazowa dla zabudowy planowanej przy [...]", przedstawia analizę układu przestrzennego kwartałów zabudowy ("[...]") oraz wizualizacje wkomponowania planowanej zabudowy w istniejący układ urbanistyczny. Wydawać by się mogło, że dyskusyjne jest twierdzenie "opinii", iż kompozycja rzutu projektowanego obiektu nawiązuje do historycznej zabudowy, która uległa likwidacji w 2007r., na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 12 października 2005 r., o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów wchodzących w skład posesji przy Placu [...]. Wyburzona bowiem zabudowa składała się z kilku obiektów mieszkalnych i usługowo-magazynowych, które były usytuowane w granicach działki za ścianami szczytowymi związanymi z zabudową działek sąsiednich lub usytuowane ścianami bezokiennymi w granicach działki. Obiekty te wypełniały powierzchnię działki tworząc charakterystyczne dla oficynowej zabudowy XIX-wiecznej ciasne podwórko posiadające wjazd i dojście od [...] (obecnie [...]). Aktualnie natomiast planowana zabudowa mieszkalno-usługowa stanowi "odwrócenie" układu zagospodarowania działki, ponieważ sytuuje budynek w centralnej jej części. Z uwagi jednak na decydujące w tej kwestii pozytywne do przedstawionego rozwiązania stanowisko [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, wyrażone w pozwoleniu nr [...] z dnia 1 października 2008 r. - należy stwierdzić, że warunek możliwości inwestowania i realizacji zamierzenia w obszarze podlegającym ochronie konserwatorskiej został spełniony. Należy także dodać, że koncepcja architektoniczna bryły obiektu wynikająca z właściwie pojętej współczesnej formy i konieczności uzyskania prawidłowej funkcji oraz zastosowanie trwałych materiałów elewacyjnych i stonowanej kolorystyki wpisują projektowany obiekt harmonijnie w przestrzeń wewnętrzną kwartału. Osiągnięto to poprzez wprowadzenie wysokiego standardu i jakości urbanistyczno-architektonicznej w historyczną tkankę urbanistyczną, co stanowi rekompozycję historycznej zabudowy i funkcji zabudowy przedmiotowej nieruchomości przy uwzględnieniu współczesnych wymogów i standardów dla zabudowy mieszkaniowej i mieszkalno-usługowej. Opracowanie graficzne do powyższej "opinii", a w szczególności wizualizacja przestrzenna daje obraz, który pozytywnie oddziałuje na odbiorcę.

Odnosząc się do zarzutu, że po zrealizowaniu inwestycji ograniczeniu ulegnie nasłonecznienie mieszkań w budynkach wokół inwestycji, jak i pozostałych zarzutów (ograniczenie przewietrzania, doświetlenia mieszkań sąsiednich, warunki mikroklimatyczne, zwiększenie ruchu samochodów, utrudnienia komunikacyjne) stwierdzono, że praktycznie każda inwestycja budowlana powoduje pewne uciążliwości i ograniczenia dla najbliższych sąsiadów, co nie powoduje jednak, że budowa jest z tego powodu niedopuszczalna. Subiektywne odczucia poszczególnych stron postępowania, co do wpływu planowanej inwestycji na ich interesy powinny zatem być rozpatrywane w oparciu o przesłanki obiektywne. Oznacza to, że jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje sprzeczności z wymogami przepisów, w tym techniczno-budowlanych oraz zasadami wiedzy technicznej, to spowodowane inwestycją dolegliwości dla otoczenia nie mogą być kwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich".

W kwestii nasłonecznienia i naturalnego oświetlenia, na podstawie przedłożonego przez inwestora wyjaśnienia zgodności projektowanej inwestycji z zapisami § 13 (przesłanianie), § 60 (zacienianie), § 271 (odległości ppoż.) rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, opracowanego przez architekta L. K. (karty nr 242-250 tomu I części I projektu budowlanego), w odniesieniu do zabudowy sąsiedniej stwierdza się, że inwestycja ta jest w pełni zgodna z wymogami techniczno-budowlanymi określonymi w § 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. l tak, dla budynku istniejącego na terenie działek nr "8" oraz nr "9" zacienianie i przesłanianie nie występuje. Dla części budynku przy ul. [...], zlokalizowanego na działce nr "10" zacienienie występuje tylko od godziny 9:00 do 10:30, natomiast w pozostałych porach budynek nie jest zacieniany. W związku z zarzutem odwołania dotyczącym znaczenia cofnięcia projektowanego budynku na poziomie ostatniej kondygnacji dla zacieniania, organ drugiej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, które pozwoliło ustalić, co następuje. Dla realizowanego obiektu na działkach nr "4", "5", "6" przy ul. [...], uwzględniając lokalizację obiektu w zabudowie śródmiejskiej, tj. możliwość zmniejszenia jego odległości (liczonej z wewnętrznego lica ściany z oknem) od obiektu przesłanianego, do połowy wysokości przesłaniania, zarówno dla części niższej projektowanego budynku, jak i cofniętej części wyższej - nie stwierdzono nieprawidłowości. Połowa wysokości przesłaniania dla części niższej budynku wynosi 735 cm, natomiast przesłaniający obiekt znajduje się w odległości 768 cm od przesłanianego (z uwzględnieniem grubości jego ściany). Dla części wyższej projektowanego budynku połowa wysokości przesłaniania wynosi 909 cm, a przesłaniający obiekt znajduje się w odległości 913 cm od przesłanianego (z uwzględnieniem grubości ściany). Oznacza to, że między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż połowa wysokości przesłaniania. Przesłanianie zatem (w rozumieniu § 13 rozporządzenia) dla wyżej wymienionego budynku nie występuje, natomiast zacienienie kondygnacji mieszkalnych tego budynku występuje do poziomu 3 piętra w przedziale czasowym od godziny 7:30 do 12:00 dla części elewacji, a w pozostałym fragmencie od godziny 9:00 do 15:30. Prawidłowe nasłonecznienie dla pierwszej części elewacji występuje w ciągu 4,5 godzin (7:00-7:30 i 12:00-17:00), a dla pozostałej części elewacji w ciągu 3,5 godzin (7:00-9:00 i 15:30-17:00). "Linijka słońca" została sporządzona z uwzględnieniem ostatniej, wyższej kondygnacji i jej cofnięcia. Zatem wymagane przepisem § 60 rozporządzenia nasłonecznienie min. 1,5 h zostaje tutaj spełnione ze względu na nasłonecznienie każdego okna co najmniej 1,5 godziny dziennie. Dla istniejącego budynku przy [...], położonego na działce nr "11" wysokość przesłaniania wynosi 9,0 m. Ze względu na znaczną odległość projektowanego obiektu (ponad 10 m) od istniejącej zabudowy przesłanianie w tym przypadku nie występuje. Zacienianie na elewacji zachodniej ma miejsce w godzinach 14:00-15:00. Dla istniejącego budynku przy [...], położonego na działce nr "12" wysokość przesłaniania wynosi mniej niż 10 m. Okno w tym budynku ([...]) zlokalizowane jest dopiero na ostatniej kondygnacji elewacji zachodniej (bliższej projektowanemu budynkowi), a przesłanianie jego nie występuje, gdyż między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Projektowany obiekt jest w odległości powyżej 10 m, czyli znacznie większej niż połowa wysokości przesłaniania. Na elewacji południowej i zachodniej budynku przy [...] zacienienie występuje tylko w godzinach 13:00-15:00. Elewacja południowa jest nasłoneczniona w godz. 11:30-13:00, natomiast elewacja zachodnia nasłoneczniona jest w godz. 12:00-13:00. Zacienienie budynku zlokalizowanego na działce "13" występuje tylko na elewacji południowej, która okien nie posiada. Dla budynku istniejącego na tej działce przesłanianie nie występuje, natomiast zacienienie występuje tylko w godz. 14:00-15:00.

W kwestii zarzutu ograniczenia możliwości przewietrzania mieszkań sąsiadujących z inwestycją i zmiany warunków mikroklimatycznych stwierdza się, że w toku postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę nie podlegają one kontroli.

Odnośnie zwiększenia ruchu samochodów i utrudnień komunikacyjnych wyjaśnia się, że są to naturalne następstwa procesu inwestycyjnego, natomiast w zakresie planowanej obsługi komunikacyjnej nie stwierdzono naruszenia żadnych przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Inwestor uzyskał wszelkie wymagane prawem opinie, uzgodnienia i oświadczenia, w tym "oświadczenie" Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu z dnia 23 października 2008 r., znak [...], o warunkach przyłączenia do dróg lądowych. Z jego treści wynika, że dojazd zapewnia [...] poprzez istniejący wjazd oraz drogę dojazdową przebiegającą po terenie działki nr "2", obr. [...].

Odnosząc się następnie do zarzutów P. M. dotyczących niezgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wskazano, że inwestycja nie narusza zakazu utrzymania zwartych pierzei ulic oraz nie ingeruje w zachodnią pierzeję [...], stanowiąc dla niej wyłącznie harmonijne tło. Gabaryty i forma architektoniczna budynku zapewniają natomiast wkomponowanie planowanej zabudowy o wysokiej estetyce architektonicznej w historyczną i zabytkową tkankę miejską. Tym samym spełniony jest wymóg zapewnienia ochrony widoku na zabytkowe obiekty przy [...] oraz nie jest naruszony zakaz wznoszenia w sąsiedztwie chronionych, zabytkowych obiektów zabudowy konkurencyjnej bądź dysharmonijnej (§11 ust. 2 pkt 8 planu). Potwierdzeniem zgodności przyjętych rozwiązań z ustaleniami planu dotyczącymi obowiązku wkomponowania nowej zabudowy w zastany układ urbanistyczny jest przedłożona przez inwestora w trakcie postępowania odwoławczego wizualizacja przestrzenna. Wymóg wynikający z § 16 ust. 5 pkt 1 d) ustaleń planu, realizacji nowych inwestycji w granicy działki spełniono, gdyż inwestycja realizowana jest w granicy działki nr "14". Nakaz lokalizacji zabudowy plombowej w istniejącej linii zabudowy nie dotyczy planowanej inwestycji, która nie jest plombą budowlaną. Za taką bowiem rozumie się budynek wznoszony w zwartej zabudowie między istniejącymi już budynkami bądź też budynek wolnostojący lub bliźniaczy w niskiej zabudowie, wznoszony na działce znajdującej się pomiędzy dwiema zabudowanymi już działkami. Ustalenia planu nie nakazują dostosowania gabarytów planowanego na działce nr "1" budynku do rozmiarów budynku przy [...]. Z przepisu § 16 ust. 5 pkt l lit c) ustaleń planu jednoznacznie wynika, że dostosowana do gabarytów przedmiotowego budynku ma być zabudowa realizowana na działkach nr "4", "5" i "6" obr. [...], a nie na działce nr "1". Planowany budynek nie odbiega gabarytami od zabudowy sąsiedniej, a wysokością ustępuje budynkowi przy [...]. Zarzut braku kontynuacji geometrii dachów sąsiadującej zabudowy wydaje się również chybiony, gdyż przyjęty dach płaski odpowiada dachom występującym w zabudowie sąsiadującej, nawiązując m. in. do formy dachu budynku realizowanego na działkach nr "4", "5", i "6" obr. 13 [...] i jednocześnie do występujących w sąsiedztwie dachów spadzistych poprzez rozwiązanie ostatniej kondygnacji budynku, której okładzina z blachy w kolorze zielonym nawiązuje do koloru, jaki naturalnie osiąga blacha miedziana po utlenieniu, tworząc wizualne odczucie dachu spadzistego. Planowana inwestycja ma doprowadzić do rewitalizacji całego kwartału, w tym jego wnętrza, które obecnie jest chaotycznie zagospodarowane. Zgodnie z definicją zawartą w § 6 ust. 1 pkt 18 planu miejscowego, przez rewitalizację należy rozumieć kompleksowy system działań, mający na celu ożywienie społeczne i gospodarcze (przywracanie do życia) oraz zapewnienie zrównoważonego rozwoju dawnych dzielnic, (ich funkcji mieszkaniowej, ekonomicznej i społecznej) przy jednoczesnych działaniach takich jak: remonty, modernizacje i rewaloryzacje istniejącej zabudowy. Wyburzenie zniszczonych obiektów mieszkalnych i usługowo-magazynowych oraz zrealizowanie na ich miejscu wkomponowanego w zastany układ urbanistyczny obiektu mieszkalno-usługowego będzie wypełniało założenia planu określone w § 9 ust. 5 oraz § 16 ust. 4 pkt 3 i § 16 ust. 5 pkt l lit g).

Odnośnie sanacji wnętrza kwartału należy podnieść, że szczegółowe ustalenia planu w odniesieniu do terenu A3.MU nie przewidują konieczności jej przeprowadzenia poprzez stopniowe wyburzenia prowizorycznej zabudowy i dobudówek o charakterze gospodarczym na rzecz zakomponowania zieleni urządzonej z elementami małej architektury, jak to czynią w odniesieniu do innych terenów znajdujących się w granicach obszaru A – [...] (np. teren A2.MU, A4.MU, A7.MU). Oznacza to, że wnętrze kwartału zabudowy znajdującego się na terenie określonym w planie symbolem A3.MU nie jest przeznaczone pod zieleń urządzoną i w pełni dopuszczalne jest realizowanie na tym terenie zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Ponadto, z zawartej w planie definicji pojęcia "sanacja wnętrz kwartałów" nie wynika zakaz lokalizowania we wnętrzu kwartału jakiejkolwiek zabudowy, ale nakaz zakomponowania zieleni urządzonej na terenach zajętych obecnie przez prowizoryczną zabudowę i dobudówki o charakterze gospodarczym. Przytoczona powyżej definicja nie daje więc podstaw do przyjęcia, że całe wnętrze kwartału (czyli w wielu przypadkach większość powierzchni poszczególnych kwartałów zabudowy) ma być przeznaczona pod zieleń urządzoną. Przyjęcie, że wnętrze kwartału na terenie oznaczonym w planie symbolem A3.MU jest przeznaczone pod zieleń urządzoną powodowałoby wewnętrzną sprzeczność planu miejscowego w zakresie przeznaczenia działki nr "1", obr. [...], która zgodnie z ustaleniami planu jest przeznaczona w całości pod zabudowę mieszkaniowo-użytkową, zgodnie z ustalonym wskaźnikiem intensywności zabudowy. W przypadku wątpliwości, co do takiej interpretacji zapisów planu miejscowego wypada nadmienić, że " wszelkie przepisy o charakterze ograniczającym - zwłaszcza w razie użycia sformułowań niejasnych, czy nieprecyzyjnych, winny być wykładane w kierunku zawężenia, nie zaś zwiększenia skali ograniczeń " (wyrok NSA z dnia 21.11.2001 r. IV SA 4044/01).

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku zatwierdzenia przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków projektu wizualizacji wkomponowania obiektu w istniejącą zabudowę, to brak jest przepisu prawa nakładającego taki obowiązek zarówno w prawie powszechnie obowiązującym, jak i miejscowym, którym jest plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]". [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją Nr [...] z dnia 1 października 2008 r. wyraził natomiast zgodę na realizację przedmiotowej inwestycji, a następnie zatwierdził jej kształt i formę architektoniczną uzgadniając przedłożony projekt budowlany. W piśmie z dnia 16 września 2009 r. wyjaśnił ponadto, że przedłożony projekt został zatwierdzony w całości, pomimo przybicia pieczęci wyłącznie na rzutach elewacji budynku. Taka forma zatwierdzenia projektów budowlanych jest przyjęta w praktyce działania urzędu i nie ma wpływu na przedmiotowy zakres zgody . Ponadto, autor projektu wyjaśnił, że fragment uzasadnienia do decyzji konserwatorskiej z dnia 1 października 2008 r., mówiący o zaleceniu wykończenia elewacji w sposób przedstawiony na wersji l (tynki gładkie, balkony ze szkła), odnosi się do przedstawionych [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków czterech wersji wykończenia elewacji. Wybrany przez konserwatora wariant l został wprowadzony do projektu budowlanego podlegającego zatwierdzeniu.

W zakresie odległości projektowanej zabudowy od istniejącego na działce sąsiedniej śmietnika inwestor otrzymał postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 17 kwietnia 2009 r., znak: [...], o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów § 23 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, "umożliwiające wykonanie ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce budowlanej nr ew. "1" przy [...] w K. w odległości 4,5 m i 8,5 m od miejsca czasowego gromadzenia odpadów stałych na działce budowlanej nr ew. "4". Postanowienie to wydane zostało na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury wydanego pismem z dnia 27 lutego 2009 r., znak [...] Nr 712/z. Wbrew twierdzeniom strony odwołującej się, brak jest konieczności uzgadniania odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych z organami ochrony konserwatorskiej. Obowiązek taki w szczególności nie wynika z przepisu art. 9 ustawy Prawo budowlane, który stwierdza, że zgodę na odstępstwo wyraża właściwy do wydania decyzji organ po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane.

Podobnie przepisy regulujące tryb uzgadniania rozwiązań zamiennych w zakresie ochrony przeciwpożarowej (zawarte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej oraz z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, nie przewidują udziału Konserwatora Zabytków w tej procedurze. Powyższe wskazano w związku z postanowieniem z dnia 10 października 2008 r., znak [...], [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w K. dotyczącym uzgodnienia rozwiązań zamiennych w zakresie drogi pożarowej dla planowanej inwestycji. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie bada, czy dokonane odstępstwo w zakresie drogi pożarowej powoduje zagrożenie życia ludzi i bezpieczeństwa mienia, gdyż właściwym do tego jest rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych wraz z komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej. W uzupełnieniu informuje się na podstawie wyjaśnień autora projektu, jaki był przedmiot, zakres i cel wystąpienia do Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w K..

I tak. działka inwestycji położona jest w drugim szeregu zabudowy od ulicy z zapewnionym dojazdem na posesję drogą o długości 33 m. Takie usytuowanie działki ogranicza możliwości zapewnienia dojazdu pożarowego wzdłuż dłuższego boku budynku, co skutkuje zastosowaniem rozwiązań dla drogi pożarowej zgodnie z § 11 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, tj.:

- zaprojektowania zgodnie z pkt 1) w budynku powyżej 3 kondygnacji nadziemnej w klatce schodowej drzwi dla ekip ratowniczych, umożliwiające ich dostęp z zewnątrz przez otwór o wysokości 2,10 m i szerokości 0,90 m z zapewnionym dojściem do takich drzwi poziomą drogą ewakuacyjną mniejszą niż 50 m (32,89 m);

-droga pożarowa jest doprowadzona do budynku tak, że jej najbliższa krawędź jest oddalona o 5-10 m od rzutu poziomego na poziom terenu każdych z drzwi ratowniczych, a pomiędzy tą drogą i drzwiami nie występują stałe elementy zagospodarowania terenu o wysokości przekraczającej 3 m lub drzewa;

- drzwi (wyjście) ratownicze będą oznakowane od wewnątrz znakiem bezpieczeństwa "nie zastawiać", a z zewnątrz -znakiem bezpieczeństwa odpowiednim do sposobu, w jaki można uzyskać dostęp do wnętrza budynku. Zgodnie z § 11 ust. 6 droga pożarowa powinna umożliwić dojazd do obiektu budowlanego i powrót pojazdu bez cofania. Wymaganie to nie dotyczy końcowego odcinka drogi pożarowej o długości do 15 m. Dla projektowanego budynku drogę pożarową stanowi [...] z odpowiednim objazdem oraz odcinek drogi pożarowej bez zawracania o długości 22,90 m doprowadzonej do budynku na odległość 10 m. Ponieważ dojazd pożarowy (ustawienie wozów bojowych) powinno być możliwe w odległości do 15 m od budynku + max 15 m odcinek drogi pożarowej z cofaniem daje łączną odległość od budynku 30 m. Na całej długości 22,90 m od budynku droga pożarowa posiada szerokość 4 m, ale w związku z wykonaniem jej w jednolitej płaszczyźnie i podbudowie z wydzielonym na niej rysunkiem nawierzchni chodnika, faktyczna szerokość wynosi około 7 m, co znacznie może usprawnić rozstawienie wozu bojowe-go przy ewentualnej akcji gaśniczej. Odległość lica ściany z drzwiami ratowniczymi wynosi 32,90 m, co w konsekwencji obliguje do wykonania i dopuszczenia odcinka drogi pożarowej z możliwością cofania o długości 22,90 m. Zakresem wystąpienia o wyrażenie zgody na spełnienie wymagań dla drogi pożarowej przedmiotowego budynku w inny sposób niż określony w przepisach, tj. zgodnie z dokumentacją w zakresie drogi pożarowej do planowanego zamieerzenia inwestycyjnego, było zwiększenie drogi pożarowej z możliwością cofania wozów bojowych na odcinku 22,90 m, dłuższym niż 15 m, określonym w § 11 ust. 6 rozporządzenia .Z wyjaśnień wynika, iż z uwagi na ukształtowanie i rozmiary działki nr "1", obr. [...], na której ma być zrealizowana przedmiotowa inwestycja brak było możliwości spełnienia w projekcie budowlanym warunku przewidzianego w § 11 ust. 6 , zgodnie z którym droga pożarowa powinna być zakończona placem manewrowym o wymiarach co najmniej 20 m x 20 m lub w inny sposób umożliwiać dojazd do obiektu budowlanego i powrót pojazdu bez cofania. W związku z powyższym projektant przygotował stosowne rozwiązania zamienne w tym zakresie, nie powodujące pogorszenia warunków ochrony przeciwpożarowej w projektowanym budynku. Stosownie do przepisu § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, zastosowanie rozwiązania innego niż przewidują przepisy techniczno-budowlane wymaga zgody wojewódzkiego komendanta Państwowej Straży Pożarnej, o którą to zgodę reprezentujący inwestora projektant wystąpił w dniu 2 października 2008 r. Postanowieniem z dnia 10 października 2008 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K., działając na podstawie § 16 tego rozporządzenia wyraził zgodę na spełnienie wymagań dla drogi pożarowej projektowanego budynku w inny sposób niż określony w przepisach, tj. według rozwiązań zamiennych przedstawionych przez architekta L. K.. Z uwagi na to, że przedmiotowe rozstrzygnięcie w całości uwzględniało wniosek strony organ odstąpił od sporządzenia uzasadnienia postanowienia.

W dalszej części przeprowadzono rozważania własne Wojewody [...], analogiczne do wyżej powołanych wyjaśnień inwestora., jak również podano, że wyrażenie zgody przez właściwy organ na zastosowane w projekcie rozwiązania techniczne w zakresie drogi pożarowej powoduje, że projekt budowlany spełnia wymogi stawiane przepisami prawa i w tym zakresie jest kompletny. Niezależnie od powyższego, projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w dniu 24 kwietnia 2009 r. Analiza przedmiotowej sprawy prowadzi również do wniosku, że odstąpienie od sporządzenia uzasadnienia rozstrzygnięcia było w pełni prawidłowe. Postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 10 października 2008 r. zostało wydane przez właściwy rzeczowo i miejscowo organ, przy zastosowaniu prawidłowych przepisów prawa materialnego i proceduralnego.

Co do kolejnego zarzutu wskazano, że "Strefa A", określona miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], jako granica ścisłej ochrony konserwatorskiej, to nie to samo co "obszar A – [...]", który jest obszarem funkcjonalno-przestrzennym w tym planie. Teren przedmiotowej inwestycji to A3.MU - leży w granicach obszaru funkcjonalno-przestrzennego A-[...] i w granicach pośredniej ochrony konserwatorskiej "Strefa B". Nie ma zatem pomyłki w pozwoleniu konserwatorskim, które słusznie przywołuje strefę B - pośredniej ochrony konserwatorskiej, w której położona jest przedmiotowa inwestycja.

Odnośnie zarzutu nieposiadania prawa do dysponowania nieruchomością działki "7", przez którą zaznaczono przebieg przyłącza elektrycznego - kabel nn, stwierdzono, że nie jest on objęty niniejszym postępowaniem. Aktualnie obowiązujące przepisy zezwalają na odrębne postępowanie w uproszczonym trybie zgłoszenia, odnośnie projektowanych przyłączy.

Odnośnie uzupełnionych w postępowaniu odwoławczym materiałów żadna ze stron nie wniosła do nich zastrzeżeń.

Odnosząc się do odwołania "A" sp. z o.o. w B. podano, że większość zarzutów jest analogiczna jak występujące w omówionych już odwołaniach. Odwołujący słusznie zauważył, że opinie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nie stanowią prawa miejscowego i nie mogą być stawiane ponad nie. Wskazać jedynie należy, że stanowisko konserwatorskie jest wypełnieniem i uściśleniem zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (prawa miejscowego). Ocenę natomiast zgodności inwestycji z miejscowym planem przeprowadza organ administracji architektoniczno-budowlanej .

Podsumowując powyższe rozważania stwierdzono, że projekt budowlany przedstawia obiekt zaprojektowany w odległościach od granic działki zgodnych z zapisami § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obiekt posiada powierzchnię zabudowy 67,8% powierzchni działki, a powierzchnia biologicznie czynna inwestycji wynosi 32,2%. Pozostaje to w zgodzie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który nakłada obowiązek realizacji inwestycji o dopuszczalnym wskaźniku powierzchni zainwestowania do 70% oraz powierzchni biologicznie czynnej minimum 30%. Projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawców ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych (z dnia 24.04.2009 r.), ds. BHP (z dnia 27 kwietnia 2009 r.) oraz ds. sanitarno-higienicznych (z dnia 25 kwietnia 2009 r.). Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budo wlanymi. Projektant oraz sprawdzający dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Od decyzji Wojewody [...] z dnia 2 marca 2010r., znak [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli w terminie A. K. – H. i H. H. ( zarejestrowana do sygn. akt II SA/Kr 591/10 ), "A" sp. z o.o. w B. ( zarejestrowana do sygn. akt II SA/Kr 613/10 ) i P. M. (zarejestrowana do sygn. akt II SA/Kr 14/10 ).

Postanowieniami z daty 31 sierpnia 2011r. sygn. akt II SA/Kr 613/10 i sygn. akt II SA/Kr 614/10 , działając na podstawie art. 111 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządził połączenie tych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia z zarejestrowaną do sygn. akt II SA/Kr 591/10.

Skargi złożone w sprawie przez A. K. – H. i H. H. oraz P. M. zawierały zarzuty dotyczące obu decyzji analogiczne do podnoszonych uprzednio w odwołaniach, wraz z wnioskami o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lica 2009r. Nr [...], znak [...], jak również zasądzenie kosztów postępowania .

Skarżący A. K. – H. i H. H. w piśmie z dnia 20 kwietnia 2011r. złożyli oświadczenia o cofnięciu skargi, wnosząc o morzenie postępowania sądowo administracyjnego.

Podobnie oświadczenie o cofnięciu skargi z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowoadminstracyjnego złożył także P. M. w piśmie z dnia 12 maja 2011r.

Oba te pisma zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 17 maja 2011r.

Skarżąca "A" sp. z o.o. w B. wnosiła o uchylenie w całości decyzji Wojewody [...] z dnia 2 marca 2010 r., znak [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lipca 2009 r., znak [...], zarzucając rażące naruszenie :

1)prawa materialnego, a to : art. 9 ust. 1 i 3 pkt 4, art. 35 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy

z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ; § 5 ust. 1 i 7, § 9 ust. 5 pkt 1, 2, 7, 8, 15, §11 ust. 2 pkt 1 i 2, § 11 ust. 2 pkt 6, § 11 ust. 2 pkt 8 lit. f) i g), § 12 ust. 2 pkt 2, § 16 ust. 5 pkt 1 lit. a), b), c), g) uchwały Rady Miasta K. Nr [...] z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...];

2)naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3, art. 107 § 4 w związku z art. 126 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżąca nawiązała kolejno do treści decyzji organu pierwszej instancji, wniesionego przez nią odwołania oraz rozstrzygnięcia Wojewody [...], który również w sposób nieprawidłowy dokonał analizy całokształtu przyjmując, że projekt budowlany jest kompletny i zgodny z obowiązującymi przepisami oraz powierzchownie odniósł się do podnoszonych odmiennych argumentów. W tym zakresie akcentowała, brak uzgodnienia ( opinii ) projektu budowlanego inwestycji z właściwymi służbami konserwatorskimi pod kątem realizacji wymogów wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz możliwości dokonania odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych, a także istnienie uzasadnionych wątpliwości co do przedmiotu uzyskanego pozwolenia zawartego w decyzji konserwatorskie z dnia 1 października 2008r. Wykazywał też, że planowane zamierzenie nie spełnia wymogów związanych z nakazem zachowania historyczne ukształtowanego układy urbanistycznego [...], kompozycji kwartału opartej na dominacji zabudowy zlokalizowanej w pierzei, a nie wnętrzu, rekompozycji i sanacji wnętrz kwartałów , respektowania współczesnej doktryny konserwatorskiej. W tym zakresie zwracał nadto uwagę na wewnętrzne sprzeczności uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, który w ocenie własnej potwierdza szereg zarzutów skarżącej, czując się jednak bezpodstawnie związanym decyzją o pozwoleniu konserwatorskim.

Wskazywała dalej, że organ administracji uprawniony do wydania pozwolenia na budowę ma obowiązek poddać ocenie uzyskaną prze inwestora bez udziału pozostałych stron zgodę na odstępstwo od wymogów przepisów przeciwpożarowych pod kątem jej zgodności z obowiązującymi przepisami. Wszelkie dostrzeżone uchybienia formalne lub materailnoprawne winny skutkować podjęciem działań służących uzupełnieniu, sprostowaniu, uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności wydanych wadliwie aktów administracyjnych. W tym zakresie podawała jakie niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia znajdujących się w otoczeniu planowanej inwestycji wiążą się z jej realizacją .

Podnosiła też, że do sprawy niniejszej należało dołączyć akta wszystkich uprzednich postępowań mających charakter prejudycjalny, w których poza inwestorem inne strony nie brały udziału.

Ponadto, w załączniku do protokołu rozprawy dnia 2 listopada 2010r. skarżąca zarzucała dodatkowo, że organ pierwszej instancji w ogóle nie wyraził w uzasadnieniu wydanej decyzji własnego stanowiska co do spełnienia przez przedłożony projekt budowlany wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie rewitalizacji połączonej z ochroną wnętrza kwartałów. Stanowisko organu drugiej instancji nie odnosi się do wszelkich istotnych w tym zakresie kwestii, przy czym pominięto postępowanie dowodowe w zakresie ustaleń dotyczących obiektów wyburzonych , a istniejących uprzednio na terenie inwestycji. W szczególności, nie rozpatrywano kwestii, czy kiedykolwiek we wnętrzu przedmiotowego kwartału istniały obiekty tk duże, jak projektowany budynek.

Wojewoda [...] wnosił o oddalenie skarg, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Uczestniczka [...] Sp. z o.o. w W. w pismach z daty 1 września 2010r. wnosiła o oddalenie skarg podnosząc, że przedstawione w nich zarzuty były zgłaszane w toku postępowania administracyjnego i zostały poddane wyczerpującej analizie w zaskarżonej decyzji. W przedstawionej przez inwestora analizie wykazano zgodność zamierzania z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ewentualne wątpliwości oraz rozbieżności w interpretacji jego zapisów nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść strony. W kwestii drogi ewakuacyjnej i odstępstw od przepisów ocena zgodności rozwiązań przyjętych przez inwestora została dokonana przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej, który jest w tym zakresie organem wyłącznie uprawnionym. Niezasadnym jest także zarzut naruszenia przez organ drugiej instancji art. 6, 7, 8 oraz 12 k.p.a. wobec wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, który został poddany szczegółowej analizie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, gdzie odniesiono się też do wszelkich uwag i zastrzeżeń stron.

W piśmie z dnia 18 maja 2011r. uczestniczka zmodyfikowała pierwotne stanowisko o tyle, że wnosiła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego wniesieniem skarg przez A. K. – H. i H. H. oraz P. M., które cofnięto, a także o oddalenie "A" sp. z o.o. w B. jak bezzasadnej. Wskazywała też na bezzasadność zarzutów skargi co do niezgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, braku wystarczającego stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków odnoszącego się do całego projektu budowlanego, czy braku opinii tego organu dotyczącej odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych, a także innych dotyczących przesłaniania i nasłoneczniania, przewietrzania, bezpieczeństwa posadowienia sąsiednich budynków, braku odpowiedniej drogi ewakuacyjnej, czy niepełnego kręgu stron w postępowaniach konserwatorskich oraz przy odstępstwach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu , stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Mając na uwadze treść opisanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie wobec skuteczności większości podnoszonych w niej zarzutów.

Zasadnicze znaczenie przy kontroli legalności zaskarżonej decyzji mają regulacje zawarte w art. 32- 35 i art. 36 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane ( tekst jednol. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm. – dalej również w skrócie Pb) oraz rozporządzeniach wykonawczych, do których ona odsyła, jak również przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem zmian wynikających z art. 28 ust. 2 – 4 Pb.

Szczególne wymogi jakie powinien spełniać wniosek o pozwolenie na budowę oraz warunki jego skutecznego złożenia zostały określone w art. 32 Pb , przy czym kontrola realizacji tam wymienionych przesłanek należy do organu właściwego do wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nadto, stosownie do art. 35 ust. 1 Pb :

"1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7."

Artykuł 35 ust. 3 Prawa budowlanego stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Jak wynika z treści art. 35 ust. 4 Pb, tylko w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Niespełnienie tych wymagań winno zatem skutkować wydaniem decyzji odmownej. Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki ( art. 35 ust. 5 Pb ).

Nadto, stosownie do art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej , której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a.

Z istotnych zasad postępowania wskazać należy także na dotyczącą obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, a także warunki odstąpienia od jej realizacji ( art. 10 k.p.a ).

Odnosząc te uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że zarówno zaskarżona, jak i poprzedzającą ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem wyżej powołanych przepisów prawa materialnego obligujących organy administracji publicznej do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz posiadania przez inwestora wymaganych opinii, uzgodnień i pozwoleń , a w także wszystkich wymienionych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Fakt naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisów obligujących do dokonania na zasadach określonych w art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami techniczno-budowlanymi i kompletności dokumentacji wynika już po części z zaskarżonej decyzji , gdzie mowa o prowadzeniu postępowania uzupełniającego niezwiązanego ze zmianami w stanie faktycznym i prawnym.

Objęło ono po pierwsze sporządzenie oraz włączenie do materiałów postępowania znajdującej się poza projektem budowlanym i w nim powoływaną dokumentacją dodatkowej dokumentacji geologiczno–inżynierskiej dla obiektu budowlanego z garażem podziemnym dwupoziomowym - a nie jak uprzednio w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją organu pierwszej instancji, dla garażu jednopoziomowego . Już li tylko to uchybienie winno skutkować uchyleniem przez organ drugiej instancji decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lica 2009r. Nr [...], znak [...], niezależnie od dalszej części rozstrzygnięcia, które mogło potencjalnie przybrać np. postać orzeczenia reformatoryjengo z włączeniem nowej dokumentacji do zatwierdzonego projektu budowlanego ( art. 138 § 1 pkt 2 ), albo kasatoryjnego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Organ odwoławczy nie dostrzegł jednakże znaczenia stwierdzonych istotnych uchybień, zaś utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lica 2009r. Nr [...], znak [...] wydał własne rozstrzygnięcie z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Postępowanie uzupełniające objęło po wtóre zgromadzenie dokumentów znajdujących się w aktach spraw znak :

1) [...] - dotyczącej wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, w której wydano dnia 17 kwietnia 2009r. o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisów § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 póz. 690 z późniejszymi zmianami), "umożliwiające wykonanie ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce budowlanej nr ew. "1" przy [...] w K. w odległości 4,5m i 8,5m od miejsca czasowego gromadzenia odpadów stałych na działce budowlanej nr ew. "4", wydane na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury zawartego w piśmie z dnia 27 lutego 2009r., znak [...] Nr 712/z

2) [...] dotyczącej wydania decyzji NR [...] z dnia 12 października 2005r. o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów wchodzących w skład posesji przy [...], która aktualnie stanowi teren inwestycji.

Odnośnie pierwszej z wyżej wymienionych spraw, należy wskazać, że zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych , o której mowa w art. 9 Pb winna zostać wydana z udziałem wszystkich stron w ramach niniejszego postępowania, w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 9 Pb :

1. W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych.

2. Właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

3. Wniosek do ministra, o którym mowa w ust. 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek powinien zawierać:

1) charakterystykę obiektu oraz, w miarę potrzeby, projekt zagospodarowania działki lub terenu, a jeżeli odstępstwo mogłoby mieć wpływ na środowisko lub nieruchomości sąsiednie - również projekty zagospodarowania tych nieruchomości, z uwzględnieniem istniejącej i projektowanej zabudowy;

2) szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa;

3) propozycje rozwiązań zamiennych;

4) pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków oraz innych obiektów budowlanych usytuowanych na obszarach objętych ochroną konserwatorską;

5) w zależności od potrzeb - pozytywną opinię innych zainteresowanych organów.

4. Minister, o którym mowa w ust. 2, może uzależnić upoważnienie do wyrażenia zgody na odstępstwo od spełnienia dodatkowych warunków.

W przedmiotowej sprawie zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych wydano prowadząc odrębne postępowanie administracyjne tylko z udziałem inwestora, a bez udziału innych stron . Nawet uwzględniając, że taką zgodę wyraża w istocie postanowieniem organ wydający decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, zaś jest ona ujawniana w toku postępowania, nie można uznać, że to uchybienie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Należy bowiem zważyć, że wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych następuje na podstawie upoważnienia ministra, jako organu wydającego te przepisy, stąd nie można wykluczyć, że aktywność stron innych niż inwestor w zakresie wykazania niespełnienia przesłanek wskazanych w art. 9 ust. 1 Pb spowodowałaby nieudzielenie przez ministra wydanego w sprawie niniejszej upoważnienia.

Nadto, zarówno w aktach niniejszej sprawy, jak i sprawy znak [...] brak pozytywnej opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków, o której mowa w art. 9 ust. 3 pkt 4, a która była konieczna z uwagi na usytuowanie projektowanej inwestycji istnienie na obszarach objętych ochroną konserwatorską.

Nie ma podstaw do uznania, że taką opinię może zastąpić pozwolenie z dnia 1 października 2008r. Nr [...] wydane przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. w sprawie znak [...]. Zważyć należy bowiem, że w art. 9 ust. 3 pkt 4 zawarto odrębną, niezależną kompetencję dla organu właściwego w sprawach z zakresu ochrony zabytków, ukierunkowaną na ściśle określony przedmiot, wymagający samodzielnej, odrębnej analizy i oceny. Zastrzeżono też w tym zakresie zupełnie inną formę jego działania. .

W opisanej sytuacji należy uznać, że w sprawie niniejszej doszło do naruszenia nie tylko art. 9 Pb , ale również zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, które nie bez swej winy nie brały udziału w istotny dla wydanego rozstrzygnięcia etapie, co skutkuje wystąpieniem przesłanki do jego wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Odnośnie drugiej z wyżej wymienionych spraw, organ drugiej instancji uznał słusznie, że materiały zgromadzone w aktach znak [...], dotyczących wydania decyzji NR [...] z dnia 12 października 2005r. o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów wchodzących w skład posesji przy [...], będącej aktualnie terenem inwestycji, stanowią ważny a pominięty przez organ pierwszej instancji element przy ocenie zgodności projektu budowlanego z przepisami miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego. Korzystają z tych dokumentów organ drugiej instancji zawarł w uzasadnieniu decyzji szereg prawidłowych ustaleń. Nie mniej jednak czując, się bezzasadnie związanym przy ocenie zgodności projektu budowlanego z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozstrzygnięciem zawartym w pozwoleniu [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 1 października 2008r. Nr [...], znak [...] w kwestiach innych niż ochrona zabytków, zrezygnował z dalszej koniecznej analizy i wydał określone rozstrzygnięcie, które jest wewnętrznie sprzeczne.

Jednym ze spornych już w toku postępowania administracyjnego zagadnień , które wymaga w ramach kontroli rozważenia jest kwestia prawidłowości dokonanej przy wydaniu obu decyzji pozytywnej oceny przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego, jako zgodnego z ustaleniami Uchwały Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] ( Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. 3534, dalej oznaczana także w skrócie mpz) . W sprawie nie jest przy tym kwestionowane, że teren inwestycji znajduje się na obszarze objętym powyższym planem w części oznaczonej na załączniku graficznym Nr 1 symbolem - A3.MU- TEREN ZABUDOWY MIESZKANIOWO-USłUGOWEJ .

Jak wynika z § 2 mpz, integralnymi częściami uchwały są : 1) Część graficzna planu, obejmująca: a) Rysunek Planu w skali 1:2000 - "Przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu", określający warunki zabudowy terenu, stanowiący załącznik Nr 1 do uchwały,

b) Rysunek Planu w skali 1:2000 - "Infrastruktura techniczna", stanowiący załącznik Nr 2, określający zasady uzbrojenia terenu; 2) Wykaz obiektów i zespołów objętych prawną ochroną i opieką konserwatorską oraz ochroną wprowadzoną planem, stanowiący załącznik Nr 3; 3) Rozstrzygnięcia nie będące ustaleniami planu, wymienione w pkt a-b.

W kontekście brzemienia tej regulacji i stanu faktycznego niniejszej sprawy istotnym jest sformułowanie z § 2 pkt 2, gdzie rozróżnia się w sposób widoczny ochronę obiektów i zespołów obiektów objętych prawną ochroną i opieką konserwatorską od ochrony wprowadzonej planem. Takie rozróżnienie pozostaje w zgodzie z treścią art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( Dz.U. Nr 162, poz.1568 z późn. zm. ), zawartym w Rozdziele 2 - Formy i sposób ochrony zabytków, który stanowi, że formami ochrony zabytków są: 1)wpis do rejestru zabytków;

2) uznanie za pomnik historii;

3) utworzenie parku kulturowego;

4)ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Ochrona przewidziane miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi zatem zupełnie odrębną formę ochrony zabytków, zaś w tym zakresie znaczenie ma także wymieniony w § 2 pkt 2 załącznik Nr 3, tj. " Wykaz obiektów i zespołów objętych prawną ochroną i opieką konserwatorską oraz ochroną wprowadzoną planem".

W § 3 ust. 1 mzp wskazano, że ustalenia planu zawarte w treści uchwały obejmują wymienione kolejno rozdziały, z których w sprawie niniejszej należy mieć na uwadze w szczególności Rozdział 1 - ustalenia obowiązujące dla całego obszaru objętego planem, w tym w wydzielonych charakterystycznych obszarach funkcjonalno - przestrzennych oznaczonych literami A, B i C, a także Rozdział 2 - "OBSZAR A" - ustalenia odnoszące się do poszczególnych terenów wyznaczonych na rysunku planu wg kategorii terenów oraz warunki ich zagospodarowania. Z § 3 ust. 2 - 3 mpz wynika, że ustalenia planu stanowiące treść uchwały, zostają określone również graficznie na Rysunku Planu ustalającym przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu w skali 1:2000, przy czym ustalenia planu zawarte na Rysunku Infrastruktury Technicznej dotyczą wyłącznie zasad uzbrojenia terenu, a przedstawiony przebieg sieci uzbrojenia technicznego i lokalizacja urządzeń są elementami uzupełniającymi, informacyjnymi.

W stanie faktycznym sprawy należy zwrócić dalej uwagę na regulacje zawarte w § 3 ust. – 5, gdzie przewidziano, że ustalenia określone w ust. 1, 2 i 3 obowiązują łącznie ( ust. 4 ); zaś ustalenia planu należy rozpatrywać i stosować z uwzględnieniem przepisów odrębnych ( ust. 5). Przepisy te mają istotne znaczenie dla kwestii interpretacyjnych, także w relacji do norm zawartych w przepisach odrębnych.

Zgodnie z § 5 ust. 6 mzp, kryteriami oceny zgodności realizacji inwestycji i sposobu zagospodarowania obszaru objętego planem są: Ustalenia obowiązujące na całym obszarze objętym planem, w tym w wydzielonych charakterystycznych obszarach funkcjonalno-przestrzennych oznaczonych literami A, B i C (Rozdział 1), zaś w myśl ust. § 5 ust. 7 mzp, wszystkie przedsięwzięcia - związane z użytkowaniem obszaru - nie spełniające kryteriów określonych w ust. 6 oraz celów planu wymienionych w § 8 należy uznać za niezgodne z planem.

Powołany przepis dodatkowo uwypukla wagę właściwej analizy wszelkich postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. ustanowionych zarówno dla cegło obszaru, jak i wydzielonych charakterystycznych obszarach funkcjonalno-przestrzennych.

Przepisy § 8 mzp określa jako podstawowe cele planu wprowadzenie ustaleń dotyczących regulacji dla obszaru określonego w § 1, ust. 2, będących dyspozycjami programowo-przestrzennymi i funkcjonalnymi dla realizacji programów inwestycyjnych umożliwiających między innymi rozpoczęcie wielokierunkowego rozłożonego w czasie procesu odnowy tej części miasta, w wyznaczonych przez Studium strefach działań obejmujących rewitalizację i rozwój obszaru [...] – historycznej dzielnicy w śródmieściu miasta (OBSZAR A), ochronę układu urbanistycznego [...] z zachowaniem zasobów dziedzictwa kulturowego i miejsc pamięci narodowej, jako elementów tożsamości lokalnej.

Paragraf 9 mzp, który normuje zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego w ust. 5 ustala w "OBSZARZE A-[...]" następujące zasady:

1) zachowanie historycznie ukształtowanego układu urbanistycznego [...] poprzez utrwalenie istniejących struktur o wysokich wartościach kulturowych tworzących kwartały zwartej zabudowy o ustalonych pierzejach ulic (przeważnie pokrywających się z liniami rozgraniczającymi ulic),

2) rekompozycja nieistniejących lub częściowo wyburzonych kwartałów zabudowy,

3) ograniczenie wysokiej zabudowy w celu ochrony panoramy miasta oraz widoku na starą część zabudowy miejskiej [...] na tle wapiennej skały [...],

4)utrzymanie mieszkaniowo - usługowej funkcji obszaru ze szczególnym uwzględnieniem ochrony zasobów mieszkaniowych decydujących o żywotności obszaru,

5) wzbogacenie lub wprowadzenie w parterach budynków różnorodnych funkcji o charakterze publicznym, koncentrujących ważne dziedziny życia publicznego,

6) zapewnienie wysokiego standardu i jakości urbanistyczno-architektonicznej nowej, modernizowanej i przekształcanej zabudowy, wkomponowywanej w historyczną tkankę,

7) przeprowadzenie sanacji wnętrz kwartałów zabudowy,

8) zachowanie specyfiki i tożsamości historycznie ukształtowanej dzielnicy miasta, poprzez uszanowanie tradycji miejsca i symboli związanych z II wojną światową (okresem, kiedy istniało getto żydowskie), w szczególności poprzez zachowanie

i podniesienie jakości wnętrza urbanistycznego [...] jako przestrzeni publicznej,

9) prowadzenie rewitalizacji istniejącej zabudowy, w tym bieżącej konserwacji, remontów i modernizacji zabudowy, w celu zapewnienia wysokiego standardu i jakości zabudowy oraz uzgadnianie wszelkich działań inwestycyjnych ze służbami konserwatorskimi odpowiednio do zapisu w § 11,

10) prowadzenie rewaloryzacji zabudowy objętej ochroną i opieką konserwatorską pod nadzorem konserwatorskim,

11) porządkowanie (podnoszenie estetyki, uzupełnianie, ujednolicenie) małej architektury, reklam i oświetlenia, w celu zapewnienia zharmonizowania z dominującym charakterem zabudowy,

12) poprawa jakości przestrzeni publicznych ulic i placów,

13) zapewnienie mieszkańcom i użytkownikom właściwych standardów komunikacyjnych,

14) zakaz lokalizacji obiektów usługowych z lokalami handlowymi lub samodzielnych obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2,

15) zakaz lokalizacji zabudowy tymczasowej oraz zabudowy niedostosowanej gabarytem i intensywnością do charakteru przestrzeni śródmiejskiej, bądź powodującej chaos przestrzenny.

W sprawie niniejszej zasadnicze znaczenie mają regulacje wyżej powołanych pkt 1-2, 6- 9, 12-13 i 15.

Kolejne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy postanowienia wiążą się z wyznaczeniem TERENU ZABUDOWY MIESZKANIOWO-USłUGOWEJ - A3.MU w § 16 mzp, gdzie w ust. 1 – 6 określono podstawowe i dopuszczalne przeznaczenie tego terenu, podstawowe elementy zagospodarowania przestrzennego kwartału podlegające ochronie, a także sposoby zagospodarowania ternu i warunki zabudowy oraz zasady kompozycji ( w tym nakazy, zakazy, dopuszczenia) , jak również parametry w zakresie wskaźnika wielkości powierzchni zainwestowanej i wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Nadto, zgodnie z treścią § 16 ust. 7 – 8 , zagospodarowanie terenu nie może naruszać ustaleń odnoszących się do całego obszaru objętego planem, w szczególności ustaleń zawartych w Rozdziale 1( ust. 7 ), jak również konieczne jest spełnienie innych wymogów zagospodarowania

terenu, wynikających z przepisów odrębnych oraz zasad obsługi komunikacyjnej określonej w Rozdziale 5 i zasad uzbrojenia terenu określonych w Rozdziale 6 ( ust. 8).

Definicje szeregu używanych w planie miejscowym pojęć zawarto w § 6 ust. 1 mpz, który w ust. 2 stanowi, że pozostałe określenia użyte w uchwale są definiowane w przepisach odrębnych.

Co wymaga podkreślenia, właściwa interpretacja przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz ich prawidłowe stosowanie przy ocenie zgodności projektu budowlanego należy do organów administracji publicznej wydających decyzję w przedmiotowej sprawie, zaś ewentualne związanie pozwoleniem konserwatorskim, pozytywnymi uzgodnieniami, czy takimi opiniami ma miejsce jedynie w zakresie określonym w § 11 mzp, a więc pod kątem ochrony dziedzictwa kulturowego zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, nie zaś zachowania wymogów ładu przestrzennego. Wskazanie na powyższe w sprawie niniejszej jest o tyle konieczne, że dokonując oceny zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ odwoławczy bezzasadnie uznał za spełnione niektóre warunki wynikającej z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mając na uwadze fakt wydania pozwolenia konserwatorskiego, którym w tym istotnym zakresie nie był związany. Pozwolenie konserwatorskie nie wskazywało zresztą jako podstawy rozstrzygnięcia przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś w uzasadnieniu nie nawiązywało do jego postanowień.

W szczególności, z postanowień § 9 pkt 1-2 wymóg zachowanie historycznie ukształtowanego układu urbanistycznego [...] poprzez utrwalenie istniejących struktur o wysokich wartościach kulturowych tworzących kwartały zwartej zabudowy o ustalonych pierzejach ulic (przeważnie pokrywających się z liniami rozgraniczającymi ulic ( pkt 1), a także rekompozycja nieistniejących lub częściowo wyburzonych kwartałów zabudowy( pkt 2). Przez rekompozycję należy rozumieć w myśl § 6 pkt 20 lit. c - przekształcenie istniejącego układu przestrzennego w celu przywrócenia historycznej kompozycji poprzez wyburzenie lub przebudowę elementów wtórnych, tworząc nową formę kompozycyjną złożoną z tradycyjnych dominant, lub poprzez odbudowę wyburzonych fragmentów np. pierzei. Nadto, z § 16 ust. 4 wynika, że podstawowymi elementami zagospodarowania przestrzennego

kwartału podlegającymi ochronie są:

1) linie pierzei ulic: [...], [...], [...], [...] oraz [...],

2) budynki wpisane do ewidencji obiektów zabytkowych (E): kamienice: [...], ul. [...], ul. [...] oraz domy: ul. [...], ul. [...], [...],

3) budynki objęte ochroną względną (T): ul. [...], [...],

4) wnętrze kwartału.

Stosownie do § 6 pkt 3 przez kwartał zabudowy - należy rozumieć teren ograniczony na rysunku planu liniami rozgraniczającymi ulic i oznaczony symbolami A, B lub C z liczbą porządkową odpowiednio do położenia w obszarze, dla którego plan określa rozwiązanie dostępu do drogi publicznej i zasady podłączenia do ciągów infrastruktury.

W sprawie niniejszej między innymi na bazie dokumentów znajdujących się w aktach [...] organ drugiej instancji przy użyciu trafnych argumentów wykazywał niezgodność projektu budowlanego z powyższymi wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie podał , że : " Zarzut dotyczący naruszenia przez zamierzoną inwestycję historycznego ukształtowania [...] oraz zaburzenia kompozycji kwartału, opartej na dominacji zabudowy zlokalizowanej w pierzei a nie w jej wnętrzu, wydaje się mieć usprawiedliwione podstawy. W świetle bowiem analizy uprzedniego zagospodarowania działki objętej inwestycją, zgodnego z kompozycją kwartału, nie sposób oprzeć się wrażeniu "obcości" zaproponowanego zagospodarowania. Przedłożona przez inwestora w trakcie postępowania odwoławczego, wykonana przez architekta L. K. "Opinia krajobrazowa dla zabudowy planowanej przy [...]", przedstawia analizę układu przestrzennego kwartałów zabudowy ("[...]") oraz wizualizacje wkomponowania planowanej zabudowy w istniejący układ urbanistyczny (...) dyskusyjne jest twierdzenie "opinii", iż kompozycja rzutu projektowanego obiektu nawiązuje do historycznej zabudowy, która uległa likwidacji w 2007r., na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 12 października 2005 r., o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów wchodzących w skład posesji przy [...]. Wyburzona bowiem zabudowa składała się z kilku obiektów mieszkalnych i usługowo-magazynowych, które były usytuowane w granicach działki za ścianami szczytowymi związanymi z zabudową działek sąsiednich lub usytuowane ścianami bezokiennymi w granicach działki. Obiekty te wypełniały powierzchnię działki tworząc charakterystyczne dla oficynowej zabudowy XIX-wiecznej ciasne podwórko posiadające wjazd i dojście od [...] (obecnie [...]). Aktualnie natomiast planowana zabudowa mieszkalno-usługowa stanowi "odwrócenie" układu zagospodarowania działki, ponieważ sytuuje budynek w centralnej jej części. "

Pomimo tych trafnych wskazań organ odwoławczy, zaniechał dalszej koniecznej analizy i projekt budowlany ostatecznie zaakceptował jako zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z uwagi na uzyskane pozwolenie konserwatorskie, którym nie był związany. W uzupełnieniu można dodać, że z analizowanych przez organ drugiej instancji materiałów znajdujących się z aktach [...] nie wynika by rozbiórka istniejącej przy [...] zabudowy oficynowej oraz portalu nad wejściem na posesję miała na celu działania określane aktualnie w miejscowym planie mianem sanacji kwartałów. Materiał dołączony do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę obrazuje bowiem katastrofalny stan techniczny istniejącej zabudowy oficynowej. Uwzględniając zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w stanie faktycznym sprawy należy uznać, że rewitalizacja w obszarze, na którym znajduje się teren inwestycji ku czemu zmierz przedmiotowa inwestycja, winna uwzględniać równolegle nakaz rekompozycji - np. odbudowę wyburzonych fragmentów, oraz ochrony wnętrza kwartału, które mogą nie zostać zrealizowany w sytuacji "odwrócenie" poprzedniego układu zagospodarowania działki . Aby kwestie te wyjaśnić należycie organ drugiej instancji winien w sprawie niniejszej określić jakie znaczenie procesowe ma przedłożona przez inwestora w postępowaniu odwoławczym " Opinia krajobrazowa dla planowanej zabudowy przy [...] ", sporządzona przez mgr inż. arch L. K., w szczególności zaś wyjaśnić czy materiał ten uznaje za twierdzenia inwestora, czy też za dowód z opinii biegłego. Bez wyrażenia w tej sprawie przez organy administracji publicznej określonego stanowiska , nie jest możliwa w postępowaniu sądowadministracyjnym dalsza ocena zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod kątem spełnienia nakazu rekompozycji oraz ochrony wnętrz kwartału.

Pozostając przy kwestii zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji w tym zakresie jest lakoniczne. Nie zawiera ono właściwie własnej analizy obowiązujących przepisów prawa, za którą nie można uznać li tylko odwołania się do twierdzeń autorów projektu budowlanego. Powyższe narusza wymogi wynikające z art. 107 art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Tam, gdzie organ pierwszej instancji podjął próbę oceny zgodności projektu budowlanego z miejscowym planu zagospodarowania przestrzennego, ocena ta jest albo pozorna. albo błędna.

I tak z § 9 mzp normujący zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w ust. 5 ustala w "OBSZARZE A-[...]" między innymi zasady: zachowanie specyfiki i tożsamości historycznie ukształtowanej dzielnicy miasta, poprzez uszanowanie tradycji miejsca i symboli związanych z II wojną światową (okresem, kiedy istniało getto żydowskie), w szczególności poprzez zachowanie i podniesienie jakości wnętrza urbanistycznego [...] jako przestrzeni publicznej (pkt 8 ); poprawy jakości przestrzeni publicznych ulic i placów ( pkt 12); zapewnienia mieszkańcom i użytkownikom właściwych standardów komunikacyjnych ( pkt 13 ). Pomimo faktu, że te kwestie nawiązujące do tych zapisów były przedmiotem zarzutów już w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie zostały one właściwie rozważone. W tym zakresie nie jest bowiem wystarczającym wskazanie na posiadanie przez inwestora oświadczenie Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu z dnia 23 października 2008r., które byłoby wymagane nawet bez cytowanych wyżej zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Błędna jest także przeprowadzona przez organ pierwszej instancji analiza dotycząca zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co do zachowania jednego z w nim przewidzianych wskaźników .

W szczególności §16 ust. 6 pkt 1 mpz stanowi, że ustala się następujące parametry:

1)wskaźnik powierzchni zainwestowanej do 70 %,

2)wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej - min. 30%.

Wyżej wskazane pojęcia zdefiniowano w § 6 ust. 1 mzp pkt 11 ( powierzchnia zabudowy ), pkt 14) (wskaźnik powierzchni zainwestowanej ), 15 pkt ( wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej ), natomiast z nimi związane pojęcie projektu zagospodarowania działki lub terenu, winno być rozumiane w myśl w § 6 ust.2 mzp zgodnie z przepisami – ustawy Prawo budowlane.

Przez powierzchnię zabudowy należy rozumieć sumę powierzchni zabudowy wszystkich budynków zlokalizowanych na działce lub terenie, objętym projektem zagospodarowania, natomiast wskaźnik powierzchni zainwestowanej to stosunek procentowy sumy powierzchni zabudowy wszystkich budynków lokalizowanych na działce lub terenie z dojściami pieszymi, dojazdami wewnętrznymi oraz z miejscami postojowymi i garażami z dojazdami, do powierzchni objętej projektem zagospodarowania działki lub terenu.

W sprawie niniejszej organ pierwszej instancji ustalił powierzchnię zabudowy , którą określił na 67,8% powierzchni działki. Nie ustalił natomiast - pomimo takiej powinności wynikającej z przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - wskaźnik powierzchni zainwestowanej.

Organ drugiej instancji nie dostrzegł wskazanych wyżej uchybień w ocenie projektu budowlanego na tle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, popełnił analogiczne błędy, skutkiem czego wydał wadliwą decyzję.

Powracając do kwestii ochrony dziedzictwa kulturowego zabytków oraz dóbr kultury współczesnej , jak już uprzednio wskazano § 9 ust. 5 pkt 9 mzp stanowi, że uzgadnianie wszelkich działań inwestycyjnych ze służbami konserwatorskimi ma odbywać się odpowiednio do zapisu w § 11.

Stosownie do § 11mzp , zawierającego ustalenia w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej :

1.Wyodrębnia się w planie następujące formy i sposoby ochrony wartości kulturowych:

1) Elementy chronione prawem, zgodnie z wymogami przepisów odrębnych:

a) granice obszaru uznanego za pomnik historii "Kraków-Historyczny Zespół Miasta" Zarządzeniem Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 8 września 1994 r. – Monitor Polski z 1994 r. Nr 50, poz. 418,

b) granice historycznego układu urbanistycznego [...] wraz ze strefami ochronnymi, wg wpisu do rejestru zabytków A-608 z dnia 26.10.1981 r.:

– "Strefą A" - ścisłej ochrony konserwatorskiej, zgodnie z Rysunkiem Planu stanowiącym zał. Nr 1,

– "Strefą B" - pośredniej ochrony konserwatorskiej, zgodnie z Rysunkiem Planu stanowiącym zał. Nr 1,

c) obiekty lub zespoły objęte ochroną prawną (R) - wg decyzji o wpisie do rejestru zabytków, wymienione w wykazie stanowiącym załącznik Nr 3 do uchwały,

d) lokalizacja stanowiska archeologicznego nr 16 wg rejestru stanowisk archeologicznych Muzeum Archeologicznego w K.,

e) granice strefy nadzoru archeologicznego.

2) Elementy objęte ochroną, ustalone planem:

a) obiekty lub zespoły obiektów wpisanych do ewidencji zabytków, proponowanych do wpisania do rejestru zabytków oznaczonych symbolem (Z), których wykaz znajduje się w załączniku Nr 3 do uchwały,

b) obiekty lub zespoły obiektów wpisane do ewidencji zabytków, oznaczonych symbolem (E), których wykaz znajduje się w załączniku Nr 3 do uchwały,

c) obiekty lub zespoły obiektów objętych ochroną względnie oznaczonych symbolem (T), których wykaz znajduje się w załączniku Nr 3 do uchwały.

2. Ustala się następujące zasady ochrony wartości kulturowych:

1) Wszelkie działania o charakterze konserwatorskim i inwestorskim w granicach obszaru uznanego za pomnik historii "Kraków - Historyczny Zespół Miasta", o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a - wymagają respektowania zasad współczesnej doktryny konserwatorskiej, a także uzyskania pozytywnego uzgodnienia z właściwymi służbami konserwatorskimi.

2) W "Strefie A"- ścisłej ochrony konserwatorskiej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b - dotyczącej ochrony obszarów i obiektów będących dziedzictwem narodowym o najwyższych wartościach kulturowych – każdorazowe działania inwestorskie wymagają uzyskania pozytywnego uzgodnienia z właściwymi służbami konserwatorskimi.

3) W "Strefie B" - pośredniej ochrony konserwatorskiej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, dotyczącej ochrony obszarów i obiektów będących dziedzictwem narodowym o wysokich wartościach kulturowych - każdorazowe działania inwestorskie wymagają uzyskania pozytywnej opinii właściwych służb konserwatorskich.

4) W "Strefie nadzoru archeologicznego" dotyczącej ochrony stanowisk i zabytków archeologicznych, wszelkie prace ziemne są możliwe tylko po uzgodnieniu z właściwymi służbami konserwatorskimi. Działania inwestorskie na obszarze tej strefy wymagają zgłoszenia właściwym służbami archeologicznym.

5) Teren stanowiska archeologicznego określonego w ust. 1 pkt 1 lit. d - winien być otoczony szczególną ochroną konserwatorską. Przy wykonywaniu prac ziemnych lub budowlano-ziemnych konieczne są wyprzedające archeologiczne badania wykopaliskowe.

6) Wszelkie działania inwestycyjne w obrębie terenów i obiektów (R), o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, wymagają postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszarów i obiektów objętych ochroną i opieką konserwatorską. W zakresie ich ochrony, ustala się następujące wymagania:

a) uzyskanie pozwolenia właściwych służb konserwatorskich na prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych,

b) korzystanie z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości,

c) zabezpieczenie i utrzymanie zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie,

d) korzystania z obiektu zgodnie z przeznaczeniem podstawowym,(z uwzględnieniem historycznej funkcji i wartości tego zabytku), a w przypadku zmiany przeznaczenia na dopuszczone planem, uzgodnienia programu zagospodarowania wraz z otoczeniem, z właściwymi służbami konserwatorskimi,

7) Wszelkie działania inwestycyjne w obrębie terenów i obiektów (Z), o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymagają:

a) uzyskania pozytywnej opinii właściwych służb konserwatorskich,

b) objęcia wnioskiem o dokonanie wpisu do rejestru zabytków zgodnie z obowiązującymi przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszarów i obiektów proponowanych do objęcia ochroną konserwatorską,

c) szczegółowego rozpoznania konserwatorskiego i sporządzenia dokumentacji konserwatorskiej określającej stan zachowania obiektu,

d) zachowania i utrzymania obiektu oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie (konserwacja substancji zabytkowej),

e) w celu korzystania z obiektu zgodnie z przeznaczeniem podstawowym lub dopuszczonym planem (z uwzględnieniem historycznej funkcji i wartości tego obiektu), w każdym przypadku uzgodnienia programu zagospodarowania wraz z otoczeniem, z właściwymi służbami konserwatorskimi,

f) korzystania z obiektu w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości,

g) ochrona widoku na obiekty, eksponowanie ich wartości i walorów oraz harmonijne kształtowanie ich otoczenia,

h) zakaz wznoszenia w sąsiedztwie chronionych obiektów zabudowy konkurencyjnej bądź dysharmonijnej,

8) Wszelkie działania inwestycyjne w obrębie terenów i obiektów (E), o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, wymagają:

a) uzyskania pozytywnej opinii właściwych służb konserwatorskich,

b) szczegółowego rozpoznania konserwatorskiego i sporządzenia dokumentacji konserwatorskiej określającej stan zachowania obiektu,

c) zachowania i utrzymania obiektu oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie (konserwacja substancji zabytkowej),

d) w celu korzystania z obiektu zgodnie z przeznaczeniem podstawowym lub dopuszczonym planem (z uwzględnieniem historycznej funkcji i wartości tego obiektu), w każdym przypadku uzgodnienia programu zagospodarowania wraz z otoczeniem, z właściwymi służbami konserwatorskimi,

e) korzystania z obiektu w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości,

f) ochrona widoku na obiekty, eksponowanie ich wartości i walorów oraz harmonijne kształtowanie ich otoczenia,

g) zakaz wznoszenia w sąsiedztwie chronionych obiektów zabudowy konkurencyjnej bądź dysharmonijnej.

9) Wszelkie działania inwestycyjne w obrębie terenów i obiektów (T), o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c wymagają uzyskania pozytywnej opinii właściwych służb konserwatorskich.

Wśród powołanych regulacji należy zwrócić uwagę na zapis , w myśl którego : " Wszelkie działania o charakterze konserwatorskim i inwestorskim w granicach obszaru uznanego za pomnik historii "Kraków - Historyczny Zespół Miasta", o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a - wymagają respektowania zasad współczesnej doktryny konserwatorskiej, a także uzyskania pozytywnego uzgodnienia z właściwymi służbami konserwatorskimi. Cytowany przepis stawia zatem dwa niezależne wymagania, przy czym w sprawie niniejszej w żadnej decyzji nie wywiedziono w jaki sposób ocenie się spełnienie wymogu respektowania w projekcie budowlanym zasad doktryny konserwatorskiej oraz, czy taką oceną w sprawie niniejszej przeprowadzono. Stan powyższy stanowi istotne uchybienie wymogom wynikający z art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Istotnym jest w sprawie niniejszej jest także to, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rozróżnia pozwolenie, uzgodnienia i opinie konserwatorskie, przy czym przy różnych , nakładających się formach ochrony analizowane przepisy mogą pozornie pozostawać w kolizji.

Należy zgodzić się z ustaleniami zawartymi w zaskarżonej decyzji, że przedmiotowa inwestycja jako położona w granicach obszaru uznanego za pomnik historii "Kraków-Historyczny Zespół Miasta" Zarządzeniem Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 8 września 1994 r. – Monitor Polski z 1994 r. Nr 50, poz. 418, oraz w granice historycznego układu urbanistycznego [...] wraz ze strefami ochronnymi, wg wpisu do rejestru zabytków A-608 z dnia 26.10.1981 r. – tj. w "Strefą B" - pośredniej ochrony konserwatorskiej, wymagała uzyskania pozwolenia konserwatorskiego jako zespół obiektów objętych ochroną prawną (R) - wg decyzji o wpisie do rejestru zabytków, wymieniony w wykazie stanowiącym załącznik Nr 3 do uchwały, wymagała uzyskania dla jej realizacji pozwolenia konserwatorskiego na zasadach określonych w przepisach odrębnych. Przedłożone przez inwestora pozwolenie stanowi decyzja dnia 1 października 2008r. Nr [...] wydana przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. w sprawie znak [...], która pozwala wnioskodawcy [...] Sp. z o.o. na prowadzenie robót budowlanych w zakresie budowy budynku mieszkalno-usługowego, wielorodzinnego z 2-poziomowym garażem podziemnym, układem drogowym w K., zgodnie z załączonym projektem budowlanym. W rozstrzygnięciu zawartym w decyzji, ani w jej uzasadnieniu nie opisano zatwierdzonego projektu budowlanego, zaś w toku postępowania pomimo zarzutów stron nie zebrano wiarogodnej dokumentacji pozwalającej na niebudzące wątpliwości stwierdzenie, jakiego konkretnie projektu budowlany przedmiotowe pozwolenie dotyczy. W aktach organu drugiej instancji znajduje się co prawda adresowane do pełnomocnika inwestora pismo Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 16 września 2009r. znak [...], stanowiące odpowiedź na pismo z daty 18 sierpnia 2009r., w sprawie uzgodnienia całości dokumentacji projektowej w zakresie architektury dla inwestycji pn : " Budowa budynku mieszkalno-usługowego wielorodzinnego z dwupoziomowym garażem podziemnym, z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wod-kan, c.o., wentylacją wewnętrzną, tryskaczową, klimatyzacją oraz węzłem cieplnym - wymiennikownią, wraz z układem drogowym oraz likwidacją istniejących przyłączy: elektrycznego, kanalizacyjnego, gazowego, na działce nr "1", obr. [...], przy [...] w K.", objętej pozwoleniem z dnia 1 października 2008r. [...] Nr [...], w którym : " Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. informuje, że zatwierdza projekt budowlany w całości." Pisze ponadto, że – " Inwestycja znajduje się na obszarze układu urbanistycznego dawnego miasta [...], wpisanego do rejestru zabytków pod numerem A-608, decyzją z dnia 26 października 1981 r. oraz na obszarze uznanym za za pomnik historii "Kraków- historyczny zespół miasta" zarządzeniem Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 8 września 1994 r. Niniejsze stanowisko uważa się za wystarczające i ostateczne w dalszym toku postępowania. "

W tym kontekście należy zwrócić uwagę na istniejące różnice w obu tych dokumentach w opisie inwestycji co do jej zakresu. Także w przedmiocie orzekania widać takie różnice, albowiem w powyższym piśmie mowa jest o uzgodnieniu dokumentacji projektowej w tylko w zakresie architektury, zaś pozwolenie zawiera inne rodzajowo elementy rozstrzygnięcia - np. konkretne zobowiązania sposobu dotyczące prowadzenia robót budowlanych. Analizowane pismo nosi pewne znamiona nowego uzgodnienia, dokonanego w innej formie niż decyzja administracyjna. Nie można nie dostrzegać także w kwestii istniejących wątpliwości, że w sprawie niniejszej projekt budowlany do daty opracowania dodatku przedstawionego w postępowaniu odwoławczym posiadał inną dokumentację geotechniczną, co dodatkowo rodzi pytanie o projekt budowlany jakiego pozwolenie dotyczyło. Te wszystkie wątpliwości wymagały jednoznacznego wyjaśnienia, tym bardziej, że w sprawie w której wydano pozwolenie z dnia 1 października 2008r. [...] Nr [...] strony niniejszego postępowania podnoszące w tym kierunku konkretne zarzuty nie brały udział . Nieobojętne jest przy tym jakie wymogi dla pozwolenia konserwatorskiego jako decyzji przewidują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a jaki przepisy odrębne , w szczególności zaś czy zezwalają one na uznanie projektu budowlanego za złącznik będący integralną częścią wydanego rozstrzygnięcia. W sprawie ma także znaczenie, że postępowaniu , w którym wydano przedmiotowe pozwolenie uczestniczył jedynie inwestor, pomimo że np. przy wydaniu decyzji w sprawie pozwolenia na rozbiórkę obiektów znajdujących się przy [...] w K. krąg stron był znacznie szerszy. Wydając w sprawie kontrolowane decyzje organy nie rozważyły tych istotnych kwestii z uwzględnieniem odpowiednich przepisów chociaż mają możliwość sygnalizacji dostrzeganych wad kwalifikowanych aktów administracyjnych, jak również informowanie stron o ich sytuacji w zakresie wynikającym z art. 9 k.p.a. Wykonanie tych obowiązków może zaś w skutkach prowadzić do stwierdzenie przesłanek do zastosowania art. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 100 k.p.a.

W przeciwieństwie do powyższego organ odwoławczy analizował ewentualne wady proceduralne postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., dotyczącego uzgodnienia rozwiązań zamiennych w zakresie drogi pożarowej, z dnia 10 października 2008r., znak [...], jak również z uwagi na brak uzasadnienia podjął próbę znalezienia motywów wydania tego aktu administracyjnego, który kwestionowały niektóre strony niniejszego postępowania, nie biorące udziału w sprawie zakończonej wydaniem tego postanowienia. Powoływane przez organ odwoławczy w ramach analizy przepisy, na podstawie których wydano postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 10 października 2008r., znak [...] wskazują, że jest ono zaskarżalne, zaś merytoryczne ocena i rozstrzygnięcie dotyczy nie tylko terenu inwestycji, ale także otoczenia projektowanego budynku. Postępowanie w sprawie wydania zgody na odstępstwo od przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej – podobnie jak postępowania z zakresu ochrony zbytków, stanowi odrębną sprawę administracyjną. Nie mniej jednak, dla rozstrzygnięcia o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ma znaczenie prawidłowość wydanego w takiej sprawie rozstrzygnięcie pod kątem istnienia lub nie wad kwalifikowanych z przyczyn uprzednio już podanych. W tym zakresie jednakże nie rozważono, czy przedmiotowe postanowienie nie posiada wad kwalifikowanych jako prowadzone bez udziału wszystkich stron. Nie pouczono też zainteresowanych stron w trybie art. 9 k.p.a. o potencjalnej możliwości kwestionowania postanowienia w trymach nadzwyczajnej wewnętrznej kontroli aktów administracyjnych.

Na wstępie rozważań wskazano przyczyny dla których należy uznać, że postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone z naruszeniem zasad określonych w art. 10 k.p.a. Dodatkowy powód do stwierdzenia takiego uchybienia mógłby stanowić fakt niepoinformowania stron przez organ odwoławczy nowych materiałach złożonych przez inwestora przy piśmie z daty 17 lutego 2010r. , (tj. już po dacie uprzedniego zawiadomienia stron w trybie art. 10 § k.p.a ) w zakresie istotnym z punktu widzenia § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyby nie to, że te materiały nie zostały uwzględnione przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Takie nowe materiały mają związek z zarzutami odwołania podnoszonymi przez strony, gdzie wskazywano na zniżenie w dotychczasowej analizie zacieniania i przesłaniania wysokości projektowanego budynku o 0,55cm ( 18 m, zamiast 18,55m). Pominięcie tego dowodu narusz wymogi wnikające z art. 80 k.p.a oraz 107§ 1 i 3 k.p.a., co przy budowie przedmiotowego budynku w granicy z zabudowaną nieruchomością sąsiednią , oraz z uwagi na usytuowanie innych tworzących pierzeje poszczególnych ulic budynków, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym sprawę obie kontrolowane decyzje zostały wydane także z naruszeniem art. 33 ust. 1 Pb. Powyższy przepis stanowi, że " Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego."

Taka regulacja pozostaje w ścisłym związku z zasadami wyrażonymi w art. 5 Pb, z którego wynika, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając między innymi spełnienie warunków użytkowych zgodnych z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz, odpowiednio do potrzeb, w energię cieplną i paliwa, przy założeniu efektywnego wykorzystania tych czynników, jak również usuwania ścieków, wody opadowej i odpadów;

Artykuł 33 Pb nie wprowadza żadnego wyjątku dopuszczającego udzielenie pozwolenia na budowę dla części obiektu budowlanego. Stosownie zaś do 3 pkt 1a Pb, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym , należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Z definicji legalnej zawartej w art. 3 pkt 9 Pb wynika, że przyłącza przynależą do urządzeniach budowlanych, przez które należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Poza przyłączami wymieniono w tym przepisie urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Definicję budynku, wprowadza art. 3 pkt 2 Pb.

Powyższe regulacje wskazują zatem wprost, że urządzenia techniczne i instalacje budynków stanowią część obiektów budowlanych, które są niezbędne do ich wykorzystania zgodnie z przeznaczeniem. O ile zatem zamierzeniem budowlanym jest budowa obiektu budowlanego jakim jest budynek, pozwolenia na budowę - winno objąć całe zamierzenie , w tym instalacje i urządzenia budowlane zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Bez wpływu na powyższe pozostaje fakt wprowadzenia przez ustawodawcę możliwości budowy przyłączy elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych bez konieczności uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, z zachowaniem trybu zgłoszenia zamiaru realizacji takich robót budowlanych ( art. art. 30 ust. 1 pkt 1a Pb w związku z art. 29 pkt 20 Pb ). Taki tryb należy bowiem stosować w przypadku , gdy zamiarem inwestora jest zapewnienie uzbrojenia terenu działki zanim przystąpi do budową obiektu budowlanego albo w sytuacji zmiany dotychczasowego sposobu zaopatrzenia już istniejącego obiektu budowlanego w wodę, energię elektryczną, energię cieplną i paliwa, czy też sposobu usuwania ścieków i wody opadowej .

Prezentowane tu stanowisko znajduje potwierdzenie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm. ), które także nie zwalniają od obowiązku udzielania pozwolenia na budowę tylko takich budynków, które spełniają warunki dla użytkowania ich zgodne przeznaczeniem. Konsekwencją powyższego jest też uznanie, że inwestor nie objął oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wszystkich działek stanowiących teren inwestycji.

W ramach przeprowadzonej kontroli nie stwierdzono podstaw uzasadniających zastosowanie w sprawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., albowiem kontrolowane decyzje nie są obarczone wadami wymienionymi w art. 156 § 1 k.p.a. W szczególności, uznanie projektu budowlanego za sprzeczny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bez dodatkowego postępowania wyjaśniającego było by przedwczesne. Nie można również uznać, że kontrolowane decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem innych przepisów. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji będącą skutkiem naruszenia przepisów prawa regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach oraz norm prawa materialnego o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Zachodzi zatem w przypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Nadto, o rażącym naruszeniu prawa mówić można wówczas, gdy mamy do czynienia z oczywistą sprzecznością pomiędzy normą prawną, a treścią rozstrzygnięcia zawartego w decyzji administracyjnej. Treść decyzji pozostawać musi w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. Przekroczenie prawa musi mieć charakter jasny i niedwuznaczny. Wskazana wyżej sytuacja w sprawie niniejszej nie zachodzi.

Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Wszystkie wskazane wyżej uchybienia przepisom prawa materialnego oraz przepisom postępowania stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a " i " c " p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego, do której zmierzają pozostałe zarzuty skargi. Taka kontrola, następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uwagi na uprzednio wskazane wady obu decyzji jest ona niemożliwa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a " i " c " p.p.s.a., zaś rzeczą organów administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia po eliminacji wytkniętych uchybień.

Podstawę orzeczenia zawartego w pkt II. sentencji wyroku stanowi art. 152 p.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowo administracyjnego orzeczono jak w pkt III. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a.

Stosownie do art. 60 p.p.s.a skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Artykuł 161 § pkt 1 p.p.s.a stanowi o wydaniu przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Mając powyższe na uwadze, uznając złożone w sprawie przez A. K. – H. i H. H. oraz P. M. oświadczenie o cofnięciu skargi za skuteczne przy braku przesłanek negatywnych umorzenia postępowania sądowego o których mowa w art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. IV i Vi. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art.161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Podstawę prawną orzeczenia o zwrocie wpisu od skarg zawartego w pkt V. i VII. sentencji wyroku stanowi art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.