Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 373/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/BK 37/15, zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015r., oddalającym skargę W. K. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 11 maja 2020r. skarżący W. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o ponowne rozpatrzenie jego sprawy dotyczącej choroby zawodowej, jaką jest borelioza. Wyjaśnił, że orzeczeniu Kliniki Chorób Zawodowych i Toksykologii Oddziału Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy odrzucono diagnozę choroby zawodowej z powodu braku leczenia na rumień wędrujący w trakcie stosunku pracy, tymczasem on z tym orzeczeniem się nie zgadza i wnosi o skierowanie sprawy do innego biegłego. Dodatkowo skarżący oświadczył, że nie ubiegał się wcześniej o zmianę biegłego ponieważ żaden reprezentujący go prawnik nie poinformował go o takiej możliwości.

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. sądu skarżący sprecyzował, że wnosi o wznowienie postępowania sądowego z jego skargi zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 37/15 i powołanie innego biegłego sądowego. Skarżący zaznaczył jednocześnie, że w opinii nie został zamieszczony odpis wykonania badania krwi w kierunku IgG, tzn. współczynnika zakażenia dawnego.

P. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Organ podniósł, że przedstawione w skardze zastrzeżenia do orzeczenia biegłego nie mieści się w pojęciu "okoliczności faktycznych", ani "środek dowodowy", o jakich mowa w treści art. 273 § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Złożona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Stosownie do art 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, jednakże wyłącznie w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy. Regulacja ta nie pozostawia wątpliwości co do nadzwyczajnego charakteru omawianej instytucji, który, co wymaga podkreślenia, przejawia się w możliwości jej zastosowania wyłącznie względem prawomocnych orzeczeń (wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego) kończących postępowanie i tylko na ściśle określonych podstawach, natomiast samo wznowienie dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego. Na podstawie art. 270 i n. p.p.s.a. można więc żądać wznowienia wyłącznie postępowania, które toczyło się przed sądem administracyjnym. Uregulowanie to nie odnosi się natomiast do wznawiania innych postępowań, w tym tych, które były prowadzone przed organami administracji publicznej.

W analizowanym przypadku rozróżnienie to ma istotne znaczenie albowiem skarżący nie wskazał konkretnej podstawy wznowienia, a z argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 18 maja 2020r., wynika, że skarżący kwestionuje prawidłowość orzeczenia lekarskiego wydanego na etapie postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie stwierdzenia u niego choroby zawodowej.

W kontekście zawartej w skardze argumentacji stwierdzić trzeba, że wprawdzie art. 273 § 2 p.p.s.a. przewiduje możność wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Mowa tu jednak o wyniku sprawy sądowoadministracyjnej, a w konsekwencji o takich okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych, które mogłyby wpłynąć na treść orzeczenia wydanego przez sąd administracyjny. Z powyższego wynika, że wznowienie postępowania sądowego uzasadniają jedynie te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym.

W konsekwencji należy stwierdzić, że przestawiona przez skarżącego "polemika" z treścią orzeczenia lekarskiego, nie ma żadnego wpływu na wyroku sądu w sprawie II SA/Bk 37/15. Rola sądu administracyjnego ogranicza się bowiem do kontroli postępowania organów i sąd nie ma kompetencji do samodzielnego prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia, czy w wydanym przez Klinikę Chorób Zawodowych i Toksykologii Oddział Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy - orzeczeniu lekarskim powinien być zawarty "opis wykonania badania IgG, tzn. współczynnika zakażenia dawanego". Skoro przedstawiona przez skarżącego polemika z orzeczeniem lekarskim odnosi się do wyłącznie do poprzedzającego postępowanie sądowoadministracyjne postępowania administracyjnego, to nie ma ona żądanego wpływu na prawidłowość prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne, którego wznowienia się domaga. Ponadto, jak trafnie podkreślił organ w odpowiedzi na skargę, zaprezentowane przez skarżącego zastrzeżenia do wydanego orzeczenia lekarskiego, nie mieszczą się w pojęciu "okoliczności faktycznych", ani "środka dowodowego", o jakich mowa w treści art. 273 § 2 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe okoliczności, uznać należało, że rozpatrywana skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.