Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1275/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. i 7 grudnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : podatku akcyzowego za maj 2009r. postanawia z urzędu zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...]r. określające skarżącemu R. S. prowadzącemu działalność pod firmą PPHU "A" w J. L. kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2009 r.

Jak wynikało z uzasadnienia skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonywał koncesjonowanego obrotu paliwami i był zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. W toku kontroli dotyczącej prawidłowości deklarowania należnych zobowiązań z tytułu podatku akcyzowego ujawniono, że skarżący nie składał miesięcznych zestawień oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego na cele opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) – dalej powoływany jako u.p.a., co skutkowało zastosowaniem stawki akcyzy w kwocie 1.822 zł/1000 l. i legło u podstaw wydania powołanej na wstępie decyzji, określającej kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym w wysokości odmiennej od deklarowanej przez stronę.

W skardze strona zarzuciła m.in. naruszenie art. 89 ust. 16 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji, który godzi w zasady porządku prawnego i proporcjonalności, w zakresie w jakim zezwala na zastosowanie sankcyjnej stawki podatkowej w sytuacji, gdy możliwe jest ustalenie rzeczywistego przeznaczenia paliwa; naruszenie art. 89 ust. 16 u.p.a w związku z art. 3 Dyrektywy Rady 95/60/WE, art. 89 ust. 4 pkt 1 oraz art. 73a § 1-3 kks poprzez przyjęcie, że powołany przepis nakazuje zastosowanie sankcyjnej stawki także wówczas, gdy możliwe jest zbadanie przeznaczenia paliwa; wskazała także na błędną wykładnię art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 u.p.a. w związku z art. 4 i art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2003/96/WE i przyjęcie, że stawka na oleje napędowe dla celów opałowych jest stawką obniżoną, co ma skutkować wykładnią zawężającą.

W konsekwencji strona wnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w kwestii zgodności art. 89 ust. 16 u.p.a. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji poprzez nakładanie stawki sankcyjnej wobec niedochowania wymogów formalnych niezależnie od tego, że cel ww. przepisów u.p.a., tj. możliwość kontroli obrotu ww. produktami zostanie osiągnięty. Wnioskowała także o przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego "czy przepis art. 3 tiret drugie Dyrektywy Rady 95/60/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się nałożeniu na podatnika sankcyjnej stawki podatku w przypadku gdy organy podatkowe na podstawie dokumentów wymaganych przez prawo i posiadanych przez podatnika mają możliwość kontroli obrotu olejem i jego przeznaczenia na cel opałowy, a uchybieniem podatnika jest nieprzesłanie odpowiednich dokumentów do właściwego organu".

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 1184/11; publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne następującej treści: ,,Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby energetyczne – olej opałowy – określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym?’’

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie o legalności skarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na przywołane pytanie. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest bowiem kwestia zasadności opodatkowania skarżącego podwyższoną stawką podatku w oparciu o art. 89 ust. 16 u.p.a., wobec nieterminowego złożenia zestawienia oświadczeń.

W rezultacie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu do czasu wydania orzeczenia przez Trybunału Konstytucyjny w sprawie będącej przedmiotem zapytania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I SA/Wr 1184/11).