Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 61/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 15
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 122, 140
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie Sędzia NSA Bożena Walentynowicz (spr.) Sędzia NSA (del.) Janusz Furmanek Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z [...] 2009 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. a Marszałkiem Województwa Z. w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania pozwoleń wodnoprawnych postanawia: wskazać Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2009 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. – na podstawie art. 22 § 2 i art. 22 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. a Marszałkiem Województwa Z., przez wskazanie Marszałka Województwa Z. jako organu właściwego do wydania pozwoleń wodnoprawnych dla inwestycji – "Przystosowanie stanowiska promowego nr 6 do obsługi promów o długości 210 m na terenie Terminalu Promowego w Ś." z art. 122 ust. 1 pkt 3, z art. 122 ust. 2 pkt 2, z art. 122 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.).

W uzasadnieniu wniosku Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. podał, że postanowieniem z [...] 2009 r., Marszałek Województwa Z. uznał, iż nie jest właściwy w sprawie rozpoznania wniosku Zarządu Morskich Portów S. i Ś. S.A. z [...] 2009 r. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dla inwestycji pn. "Przystosowanie stanowiska promowego nr [...] do obsługi promów o długości 210 m na terenie Terminalu Promowego w Ś." i przekazał sprawę do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S.

Marszałek Województwa Z. stwierdził, iż przepis art. 140 ust. 2b ustawy Prawo wodne jest przepisem specjalnym w odniesieniu do art. 140 ust. 2 ustawy Prawo wodne, wskazującym, że pozwolenia wodnoprawne realizowane na terenach zamkniętych są wyłączone spod jurysdykcji organów samorządowych realizujących zadania z zakresu administracji rządowej.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. po otrzymaniu postanowienia przekazującego sprawę, i sprecyzowaniu przez Zarząd Morskich Portów S. i Ś. S.A. żądania zawartego we wniosku z [...] 2009 r. (pismo z [...] 2009 r. - o wydanie pozwoleń wodnoprawnych z art. 122 ust. 1 pkt 3, z art. 122 ust. 2 pkt 2 i z art. 122 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo wodne), stwierdził swoją niewłaściwość. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w obszarze Portu Morskiego S. – Ś. w Ś.

Obszar Portu Morskiego, zgodnie z obowiązującymi przepisami jest obszarem pasa ochronnego. Stosownie do przepisu art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502 ze zm.) pas ochronny wchodzi w skład pasa nadbrzeżnego, który zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) stanowi obszar bezpośredniego zagrożenia powodzią.

W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa Z., przedstawił następujące stanowisko. Przepis art. 140 ust. 2 ustawy Prawo wodne w sposób zamknięty określa katalog przypadków, w których pozwolenie wodnoprawne wydaje Marszałek Województwa. Wydawanie decyzji dla nieujętych w tym katalogu postępowań, realizowanych na terenach zamkniętych należy do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej.

W myśl art. 140 ust. 2b. Prawa wodnego, w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych jest związane z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, dla całego przedsięwzięcia pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Zgodnie art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo wodne, do urządzeń wodnych zalicza się również obiekty budowlane oraz roboty na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią lub w wodach.

Przepis art. 140 ust. 2b wyłącza spod kompetencji Marszałka wydawanie pozwoleń wodnoprawnych w każdym przypadku, kiedy korzystanie z wód jest związane z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym, nawet jeśli chodzi o teren bezpośredniego zagrożenia powodzią.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotowy spór kompetencyjny zaistniały pomiędzy Marszałkiem Województwa Z. a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. ma charakter negatywny, bowiem żaden z organów wymienionych nie uznaje swych kompetencji do rozpoznania sprawy w przedmiocie wydania pozwoleń wodnoprawnych na wznoszenie obiektów budowlanych i wykonywanie urządzeń wodnych na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią dla inwestycji pod nazwą "Przystosowanie stanowiska promowego Nr [...] do obsługi promów o długości 210 m na terenie Terminalu Promowego w Ś.

Z wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa Z. wynika, iż żądanie zgłoszone przez Zarząd Portów Morskich Szczecin Ś. o wydanie pozwoleń wodnoprawnych dla opisanej inwestycji opiera się na podstawie prawnej art. 122 ust. 1 pkt 3, art. 122 ust. 2 pkt 2, art. 122 ust. 2 pkt 3 prawa wodnego. Art. 122 ust. 1 pkt 3 stanowi o pozwoleniu wodnoprawnym na wykonywanie urządzeń wodnych. Art. 122 ust. 2 pkt 2 stanowi o pozwoleniu wodnoprawnym na wznoszenie oraz wykonywanie innych robót. Art. 122 ust. 2 pkt 3 stanowi o pozwoleniu wodnoprawnym na wydobywanie kamienia, żwiru, piasku, innych materiałów oraz ich składowanie.

Art. 140 ust. 2 prawa wodnego określa katalog przedsięwzięć, w których pozwolenie wodnoprawne wydaje Marszałek Województwa i jest to katalog zamknięty.

Wyjątek od tej zasady wprowadzają przepisy art. 140 ust. 2a i 2b prawa wodnego.

Art. 140 ust. 2a stanowi, iż "W przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Art. 140 ust. 2b natomiast stanowi, że "W przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych jest związane z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, dla całego przedsięwzięcia pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Z treści wniosku o rozstrzygnięcie sporu wynika, że teren, na którym mają być realizowane przedsięwzięcia wymagające pozwolenia wodnoprawnego jest terenem częściowo zamkniętym (dotyczy to działki nr [...]). Okoliczność tę przyznaje w odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa Z. oraz wynika z treści złożonego do akt operatu wodnoprawnego.

Przytoczona w treści przepisów art. 140 ust. 2a i 2b prawa wodnego wyłączna właściwość Dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych w przypadku realizacji przedsięwzięć na terenach częściowo zamkniętych i to w odniesieniu do całego przedsięwzięcia zachodzi w niniejszej sprawie.

Przepisy te, tj. art. 140 ust. 2a i 2b prawa wodnego, nie zawierają żadnych wyjątków, które wyłączałyby stosowanie ich w przypadku zaistnienia warunków realizacji przedsięwzięcia na terenach zamkniętych bądź na terenie w części zamkniętym. Ponieważ niesporna jest okoliczność, że roboty zgłoszone przez wnioskodawcę Zarząd Morskich Portów S. i Ś. mają być realizowane na terenie częściowo zamkniętym – zgodnie z ww. przepisami należy stwierdzić, iż właściwym organem do wydania pozwoleń wodnoprawnych zgodnie z wnioskiem Zarządu Portów Morskich jest Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S.