Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 437/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. O. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 września 2013r. (Sygn. akt II SA/Ol 437/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

W dniu 25 października 2013r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) K. O. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podał, że o zapadłym wyroku dowiedział się telefonicznie w dniu 24 października 2013r. Podniósł, że jest osobą w trudnej sytuacji materialnej, nie korzysta z porad prawnych i działa bez adwokata, a uchybienie terminu nie jest spowodowane jego zawinieniem lub niedbalstwem, gdyż nie wiedział o zapadłym orzeczeniu, ani nie otrzymał sentencji wyroku. Wyjaśnił, że nie wiedział o odmiennej praktyce w sądzie administracyjnym, gdyż w sądach powszechnych i urzędach obowiązuje zasada pisemności i takiej też oczekiwał w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W związku z tym nie zwracał uwagę na termin zakończenia – ogłoszenia wyroku. Przyznał, że otrzymał zawiadomienie o rozprawie z adnotacją o nieobowiązkowym stawiennictwie w dniu 19 września 2013r. Nie mógł liczyć na zwrot kosztów podróży i nie był obecny na rozprawie. Nie sądził jednak, że sprawa zakończy się na pierwszej rozprawie. Oczekiwał zatem zawiadomienia o odroczeniu rozprawy lub doręczenia mu pozytywnego dla niego wyroku wraz z uzasadnieniem. Powołując się na pouczenie zawarte w zawiadomieniu o rozprawie wskazał, ze jest w nim mowa o doręczeniu wyroku w przypadku oddalenia skargi. Liczył zatem na jego doręczenie, zwłaszcza że nie był obecny na rozprawie. Powołał się ponadto na rozmowę telefoniczną z Prezesem Sądu w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.s., sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., Sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641). Przy czym to strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu.

W niniejszej sprawie skarżący wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podał, że nie wiedział o zapadłym wyroku, gdyż był przekonany że wyrok zostanie mu przez Sąd doręczony. Jednakże w ocenie Sądu nie świadczy to o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżący został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy (k. 66) i to ze sporym wyprzedzeniem, gdyż doręczenie zawiadomienia nastąpiło w dniu 29 sierpnia 2013r., a termin rozprawy został wyznaczony na dzień 19 września 2013r. Zresztą w swoim wniosku o przywrócenie terminu skarżący potwierdził, że takie zawiadomienie otrzymał. W zawiadomieniu tym zawarte były stosowne pouczenia, które nie pozwalają na przyjęcie, ze skarżący nie znał swoich praw, gdyż działał bez adwokata. Rzeczywiście stawiennictwo na rozprawie nie jest obowiązkowe, co nie oznacza że o jej wyniku w każdym przypadku sąd musi powiadomić skarżącego pisemnie. W otrzymanym przez niego zawiadomieniu skarżący otrzymał szczegółowe pouczenia, jakie uprawnienia mu przysługują w przypadku oddalenia skargi (pkt 3). Wprawdzie w zawiadomieniu wskazane jest, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, jednakże w pkt 2 tego pouczenia wyraźnie określa, że sąd doręcza odpis wyroku stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która z powodu pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku. Skarżący nie miał zatem podstaw do uznania, ze odpis wyroku zostanie mu doręczony. Ponadto fakt, że skarżący został zwolniony od kosztów sądowych nie zwalnia go z obowiązku dołożenia staranności w przedmiotowej sprawie. Skoro nie mógł być obecny na rozprawie osobiście, to o treści zapadłego wyroku mógł dowiedzieć się telefonicznie. Fakt, że uczynił to dopiero w dniu 24 października 2013r., a zatem ponad miesiąc od daty wydania wyroku nie świadczy o dochowaniu przez niego staranności.

Wobec powyższego stwierdzić należy, ze skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Z tego też względu na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.