Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 3206/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku S.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Gołcza z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej S.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1526/16 w sprawie ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy Gołcza z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 8 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S.S. (dalej jako "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] września 2016 r. w przedmiocie wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom.

Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Gołcza z [...] lipca 2016 r., a więc decyzji wydanej przez organ I instancji i poprzedzającej zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] września 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.

W treści skargi kasacyjnej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku odniósł się do swojej trudnej sytuacji materialnej, powołując się przy tym na przyznane mu w tej sprawie prawo pomocy. Na tej podstawie stwierdził, że poniesienie kosztów związanych z wykonaniem nałożonego obowiązku będzie miało charakter nieodwracalny. Jednocześnie jednak skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, jakie koszty wiązać się będą z wykonaniem obowiązków nałożonych na niego w postępowaniu administracyjnym. Z treści zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji wynika, że na skarżącego nałożono obowiązek wykonania rowu odwodniającego wzdłuż granicy działki nr [...]/3 i przez działkę nr [...]/2 oraz likwidacji fragmentu rowu położonego na działce nr [...]/2. Nie można zatem podzielić stanowiska skarżącego o oczywistej nieodwracalności skutków w postaci nakładów finansowych poniesionych na wykonanie obowiązku. Przede wszystkim skarżący nie wskazał jakie koszty zobowiązany będzie ponieść. Ponadto treść nałożonego obowiązku pozwala przyjąć, że nie będę to koszty nadmiernie wysokie, szczególnie, że jak wynika z treści znajdującej się w aktach administracyjnych opinii dotyczącej naruszenia stosunków wodnych, nałożony na skarżącego obowiązek jest rozwiązaniem najbardziej ekonomicznym.

Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania złożonego w tej sprawie. Brak precyzyjnego wskazania przez skarżącego przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwił bowiem Sądowi ocenę jego zasadności.

Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.