Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 7/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Wójta Gminy S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu tytułów wykonawczych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uiszczenia wpisu od skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej na opisane w osnowie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W., w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie to doręczono stronie w dniu [...] stycznia 2013 r. Skarżący dokonał wymaganej wpłaty tytułem wpisu sądowego w dniu [...] stycznia 2013 r., składając jednocześnie pismo, w którym wyjaśnił, że opóźnienie w uiszczeniu wpisu spowodowane było faktem, że sprawą zajmuje się, z upoważnienia skarżącego, "A", a doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu dokonane zostało do innej jednostki organizacyjnej Urzędu Gminy. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2013 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru pisma z dnia [...] stycznia 2013 r., w szczególności poprzez określenie czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. skarżący sprecyzował, że pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej, w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345).

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Sądu, okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi, nie wskazują także, iż wnioskodawca nie mógł dokonać czynności w terminie.

Przede wszystkim podnieść należy, że skarżący uzasadnił ewentualny brak winy w uchybieniu terminu w sposób niezwykle lakoniczny. Ograniczył się bowiem jedynie do wskazania, że do uiszczenia wpisu zobowiązana była inna komórka organizacyjna Urzędu Gminy, niż komórka do której wpłynęło wezwanie. W konsekwencji, według wyjaśnień skarżącego, do osoby zobowiązanej do uiszczenia wpisu wezwanie wpłynęło zbyt późno.

Taka argumentacja wniosku nie mogła zasługiwać na akceptację. Okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu świadczą jedynie o złej organizacji obiegu korespondencji w Urzędzie Gminy, nie udowadniają jednak braku winy skarżącego. Przeciwnie, w ocenie Sądu świadczy to o niedbalstwie strony, która zobowiązana do należytej dbałości o interesy zarówno samej Gminy jak i jej mieszkańców, nie wywiązuje się z tej powinności. Gmina S. nie jest duża, zatem w szczególności, korespondencja w Urzędzie powinna sprawnie i szybko trafiać do właściwych komórek organizacyjnych. Wypada bowiem zauważyć, że przepisy procedury zarówno administracyjnej jak i procedur sądowych, w wielu przypadkach zobowiązują organy gminy do podjęcia czynności w terminie 7 dni (wydawanie zaświadczeń, składanie pism procesowych). Organizacja pracy w Urzędzie Gminy, w tym obieg korespondencji, winny być tak zorganizowane, aby w każdym przypadku Wójt był w stanie dochować obowiązujących go terminów. Co więcej, do Wójta jako pracodawcy urzędników gminnych, należy taki dobór pracowników, aby osoby te możliwie najlepiej wywiązywały się z obowiązków służbowych.

Fakt, że potrzeba było ośmiu dni, aby wezwanie sądowe trafiło do rąk osoby upoważnionej do dokonania wpisu, w żadnym wypadku nie jest okolicznością, mogącą stanowić podstawę do przywrócenie terminu.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.