Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1005/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-01-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3  i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w dniu 2 stycznia 2013 r. wniosku małoletniej A. O. reprezentowanej przez K. O. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 września 2012 r. nr PMUZOZ-1.2-4306-45/12/20 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Małoletnia A. O. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego K. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Skarga został sporządzona i wniesiona przez ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego A. O. W skardze oprócz zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając jego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, biorąc pod uwagę treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w nim przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku nie odniesie się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu (vide: (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Po analizie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji skarżonego organu, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia, gdyż nie wykazano istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie sądu skarżąca będąc reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, w żaden sposób nie wykazała zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że wynikają one z całokształtu argumentacji przedstawionej w skardze. Okoliczności przedstawione w skardze będą stanowiły przedmiot badania przez sąd zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w głównym nurcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, stąd ocena, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadami byłaby przedwczesna i nieuprawniona.

Bez wątpienia kwota zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji jest znaczna. Jednakże sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru wynikającego z decyzji, jak i ewentualny brak środków finansowych nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania obowiązku zapłaty należności pieniężnych. Ponadto do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Strona powinna bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04), a tego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła.

W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik podał jedynie argumentację dotyczącą skargi, natomiast nie wskazał na okoliczności (przesłanki) wymienione w powołanym wyżej przepisie.

Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji brak wskazania argumentów, wypełniających swą treścią którąkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. czyni ten wniosek niezasadnym. Sąd nie może domyślać się ich występowania z całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych wykazanych w skardze.

W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.