Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 122/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 156 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępownaia administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 152, art. 145 par1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.88 ust.1 pkt1b
journal: Dz.U. 1983 nr 6 poz 35
law: Ustawa z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym.

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 122/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 122/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającej o skierowaniu M. L. na egzamin sprawdzający kwalifikacje teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy kat. B oraz

o zatrzymaniu prawa jazdy kat. A,B,E nr [...] do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu.

W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji wszczęte zostało na wniosek M. L..

Jak wynika z akt sprawy do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji

o sprawdzenie kwalifikacji M. L., z którego wynikało, że w ciągu roku od dnia popełnienia pierwszego wykroczenia wielokrotnie naruszał on przepisy

i zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego, za co uzyskał łączną liczbę pkt karnych 21. W tym stanie rzeczy skierowanie na egzamin sprawdzający było zgodne z obowiązującym art. 88 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo o ruchu drogowym. Ustosunkowując się do argumentów strony podniesionych we wniosku

o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium podniosło, że wniosek Komendanta na podstawie którego wydano przedmiotową decyzję jest prawidłowy, sformułowany zgodnie z formularzem, a skarżący nie wskazał, na czym miałaby polegać jego wadliwość. Ponadto decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] doręczona została stronie prawidłowo, dnia [...] jak już zostało wykazane w treści uzasadnienia postanowienia SKO z dnia [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Rozpoznając wniosek M. L. o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją

z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...].

Podkreślając specyfikę postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem wniosku Kolegium podniosło, że nie jest ona dotknięta żadną wadą wymieniona w art. 156 § 1 kpa.

Dokonując analizy przedmiotowego rozstrzygnięcia z punktu widzenia obowiązujących wówczas przepisów Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 31 marca 1993 r. organ kolegialny podniósł, że ilość punktów przypisana poszczególnym naruszeniom przepisów i zasad bezpieczeństwa jest zgodna z załącznikiem nr 1 do omawianego rozporządzenia, a w konsekwencji, skoro M. L. wpisano w ewidencji dotyczącej naruszania przepisów ruchu drogowego 21 punktów, to należało go uznać za osobę, która na podstawie art. 88 ust.1 pkt 1b ustawy o ruchu drogowym podlegała kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.

W świetle przepisów § 1 ust. 2 oraz § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, organ uznał za nieuzasadnione twierdzenia skarżącego jakoby we wniosku o sprawdzenie kwalifikacji przyjęto w sposób dowolny ilość punktów za naruszenia. Niesłusznym jest również zarzut dotyczący niedoręczenia decyzji z dnia [...] albowiem przyjąć tu należy wobec dwukrotnej i prawidłowej awizacji doręczenie tzw. zastępcze określone w art. 44 kpa.

Skargę od tego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M. L. wnosząc o jej uchylenie.

Zarzucił, że decyzja z dnia [...] Prezydenta Miasta nie została mu w ogóle doręczona, a nadto wydana z rażącym naruszeniem prawa

w oparciu o wniosek Komendy Wojewódzkiej Policji sporządzony w sposób niezgodny z prawem.. Nie zostały bowiem wskazane w tym wniosku "określone co do tożsamości tytuły na podstawie których naliczono liczbę punktów karnych".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie ze wszystkimi argumentami w niej podniesionymi można się zgodzić.

Jeśli chodzi o pierwszy zarzut dotyczący nieprawidłowego doręczenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], to nie może on mieć znaczenia w sprawie, której przedmiotem jest zbadanie prawidłowości tego rozstrzygnięcia pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa. Nawet jeżeli by przyznać rację skarżącemu, to i tak wada w doręczeniu tego orzeczenia nie może powodować jego nieważności, gdyż nie dotyka ani samej decyzji ani postępowania administracyjnego przeprowadzonego przed jej wydaniem. Jeżeli zatem byłyby nawet podstawy do stwierdzenia, że przy uznaniu doręczenia za prawidłowe miało miejsce naruszenie przepisów procedury w stopniu rażącym, to fakt ten mógłby jedynie stanowić podstawę do wznowienia postępowania w oparciu

o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a nie do stwierdzenia nieważności decyzji.

Nie negując zatem słuszności wywodów Kolegium w tym zakresie stwierdzić należy, że pozostają one bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Co się zaś tyczy drugiego podnoszonego w skardze zarzutu, to jest on zasadny,

a jego uwzględnienie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia jako naruszającego obowiązek organu do wnikliwego

i wyczerpującego rozpatrzenia całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, wyrażony w art. 7 i 77 § 1 kpa.

Nie można bowiem zgodzić się ze stanowiskiem organu kolegialnego, że sporządzenie i wypełnienie przez Komendę Wojewódzką Policji wniosku o sprawdzenie kwalifikacji kierującego pojazdem było prawidłowe

i zgodne z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 31 marca 1993 r. w sprawie wnioskowania o sprawdzenie kwalifikacji kierujących pojazdami naruszających przepisy i zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego

( Dz.U. nr 38, poz. 169 ). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji powołuje wprawdzie brzmienie § 1 ust. 2 tego rozporządzenia, jednak fakt ten nie ma żadnego przełożenia na dokonaną ocenę wniosku - mimo oczywistego braku spełnienia wymagania zawartego w powołanym przepisie. Zgodnie z nim, wpisu do ewidencji kierujących naruszających przepisy i zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego, dokonuje się, gdy naruszenia te zostaną stwierdzone prawomocnymi wyrokami sądów, postanowieniami prokuratora o umorzeniu postępowania, orzeczeniami kolegiów do spraw wykroczeń, nakazami oraz mandatami karnymi. Załącznik nr 2 do tego rozporządzenia zawierał wzór wniosku o sprawdzenie kwalifikacji, któremu nie odpowiada wniosek na podstawie którego podjęta została decyzja z dnia 27 maja 1995 r. Przede wszystkim nie wskazuje on sposobu stwierdzenia naruszenia - w ramach którego należy podać sygnaturę sprawy i datę prawomocnego wyroku, orzeczenia, nakazu karnego lub mandatu karnego - co nawiązuje bezpośrednio do treści cytowanego wyżej § 1 ust. 2 rozporządzenia i eliminuje sytuacje, które mogłyby nasuwać podejrzenie, iż naliczenie punktów karnych przez właściwy organ kontroli drogowej, jest dowolne. Nie ulega przy tym wątpliwości, że treść wniosku o skierowanie na egzamin sprawdzający kwalifikacje, musiała podlegać kontroli organu wydającego decyzję na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 1992 r., nr 11, poz. 41 ze zm.) pod kątem spełnienia przesłanek materialnoprawnych określonych w tym przepisie. Organ musiał zatem zbadać, czy kierujący pojazdem naruszył wielokrotnie w ciągu roku przepisy i zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego, przy czym ocenę owej wielokrotności należało dokonać

w oparciu o przepisy rozporządzenia z dnia 31 marca 1993 r.

Ustalenia organu, iż treść wniosku odpowiada "ściśle" załącznikowi nr 2 do rozporządzenia, pozostają zatem w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym, a w szczególności ze znajdującym się w aktach wnioskiem. Tym samym co najmniej przedwczesna jest zawarta w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji ocena, iż twierdzenie skarżącego o przyjęciu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ilości punktów karnych

w sposób dowolny, "nie znajduje uzasadnienia w treści wniosku z dnia [...] oraz załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia"( błędny numer załącznika podany został najprawdopodobniej wskutek omyłki ).

Nierozważnie wpływu, jaki z punktu widzenia przesłanek z art. 156 § 1 kpa

( wymienionych w szczególności w pkt 2 tego przepisu ) miał na treść decyzji będącej przedmiotem postępowania wadliwy wniosek, nie spełniający wymogów obowiązującego wówczas prawa, stanowi naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a więc powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).

Orzeczenie zawarte w pkt III oparte zostało o przepis art. 152 p.p.s.a.

Orzekając ponownie, organ wyda stosowne rozstrzygnięcie mając na względzie poczynione wyżej uwagi i eliminując dotychczas popełnione naruszenia prawa.