Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 146/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.), Asesor WSA Cezary Koziński, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. przy udziale ---- sprawy ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w przedmiocie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 kwietnia 2006 r. T. D. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z oddelegowaniem kierowców, w celu wykonania usług transportowych (w szczególności diet).

We wniosku podatnik wyjaśnił, iż zatrudnia kierowców na umowę o pracę

w firmie świadczącej usługi transportu samochodowego na terenie kraju i zagranicą.

Zdaniem skarżącego ww. wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej.

W postanowieniu z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego podzielił przedstawiony przez podatnika pogląd.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zmienił

z urzędu postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł..

W dniu 25 września 2006 r. T. D. wniósł odwołanie od ww. decyzji.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...].

Na powyższą decyzję w dniu [...] T. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z żądaniem jej uchylenia i uznania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. jako wiążącego. Decyzji podatnik zarzucił naruszenie przepisów: art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 775 § 1 Kodeksu pracy.

Mając na uwadze zarzuty podniesione w skardze, Dyrektor Izby Skarbowej

w Ł. po ponownym przeanalizowaniu sprawy decyzją z dnia [...]

nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] i umorzył postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono zbędne z przyczyn innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.

Umorzenie postępowania administracyjnego oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne.

Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia lub też na skutek zdarzeń które zaistniały po wydaniu zaskarżonego orzeczenia, ocena jego legalności jest zbędna.

W rozpoznawanej sprawie zachodzi przypadek bezprzedmiotowości dalszego postępowania, rodzący konieczność jego umorzenia. Kluczową dla niniejszego rozstrzygnięcia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], mocą której organ działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] i umorzył postępowanie w sprawie. W ten sposób organ administracji publicznej samodzielnie wyeliminował z obrotu prawnego decyzję administracyjną, której uchylenia domagała się strona skarżąca w toczącym się postępowaniu.

W następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji upadły skutki nią wywołane. Tym samym upadł przedmiot niniejszego postępowania,

a rozstrzygnięcia wydawane przez organ odwoławczy w następstwie złożonego przez stronę skarżącą pisma mającego inicjować postępowanie w przedmiocie uchylenia tejże decyzji, utraciły swą podstawę.

Brak skutków prawnych wywołanych kwestionowaną przez stronę skarżącą decyzją, sprawia, iż przestał istnieć substrat zaskarżenia, a więc tym samym zbędne (bezprzedmiotowe) jest dalsze postępowanie sądu w niniejszej sprawie. Skoro strona skarżąca, nawet w szerszym zakresie niż wskazany w skardze do sądu uzyskała satysfakcjonujące rozstrzygnięcie w postępowaniu przed organem administracji publicznej, to bezprzedmiotowe stało się prowadzenie niniejszego postępowania.

Wobec uchylenia zaskarżonej decyzji w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowe wszczęte skargą na tą decyzję stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 pkt. 3 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy.