Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 560/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37, art.38, art.39, art. 40, art.41, art. 43, art. 48, art. 50
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 11 lipca 2013 r. w sprawie usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2013r. (data wpływu do organu) T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku skarżącej "złożonego dnia 11 lipca 2013r. w Urzędzie Gminy N." w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 27 czerwca 2013r. T. W. zwróciła się o przyznanie jej świadczeń:

1) zasiłku okresowego na podstawie art. 41 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej

2) specjalnego zasiłku celowego na podstawie art., 41 pkt 1 tej ustawy

3) zasiłku okresowego na podstawie art. 38 tej ustawy

4) zasiłku stałego na podstawie art.37 tej ustawy

5) zasiłku celowego na podstawie art. 39 tej ustawy

6) zasiłku celowego na podstawie art. 40 tej ustawy

7) zasiłku celowego na podstawie art. 41 pkt 2 tej ustawy

8) zasiłku w naturze na podstawie art. 41 pkt 2 tej ustawy

9) pomocy na podstawie art. 43 tej ustawy

10) świadczenia na podstawie art. 48 tej ustawy

11) usług opiekuńczych na podstawie art. 50 tej ustawy.

W dniu 4 lipca 2013r. organ wydał postanowienie o odmowie wyłączenia pracowników socjalnych – H. L. i E. W., a następnie w dniu 5 lipca 2013r. pracownice te zgłosiły się do T. W. w celu przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego, jednak nie wpuszczono ich. Tego samego dnia wysłano T. W. pismo informujące o kolejnym terminie wywiadu środowiskowego, wyznaczonym na dzień 12 lipca 2013r., jednak odmówiła ona przyjęcia przesyłki, a wywiadu w tym dniu nie udało się przeprowadzić, ponieważ nikt nie otworzył drzwi.

Tego samego dnia tj. 12 lipca 2013r. wpłynął kolejny wniosek skarżącej (w Urzędzie Gminy złożony 11 lipca 2013r.) "podobny w treści do wniosku z dnia 27 czerwca 2013r."

W dniu .... 2013r. organ wydał decyzję nr ..., w której orzeczono:

1) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 37 ustawy o pomocy społecznej

2) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 38 ustawy o pomocy społecznej

3) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 39 ustawy o pomocy społecznej

4) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej

5) odmówić przyznania świadczenia w formie pieniężnej i rzeczowej na podstawie art. 41 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej

6) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 43 ustawy o pomocy społecznej

7) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 48 ustawy o pomocy społecznej

8) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 50 ustawy o pomocy społecznej

T. W. odebrała tę decyzję w dniu 2 sierpnia 2013r., zaś w dniu 6 sierpnia 2013r. wniosła odwołanie od tej decyzji.

Wobec powyższego organ wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny.

W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub (...) do dokonania czynności (...). Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 P.p.s.a.

Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.

Skarżąca zarzuca nierozpoznanie przez organ jej "wniosku złożonego dnia 11 lipca 2013r. w Urzędzie Gminy N.".

Jak wynika z akt sprawy, we wniosku tym, opatrzonym datą 8 lipca 2013r. (k.5 akt admin.) wnosiła ona o "świadczenia wg: 1) art. 37 ustawy OPS; 2) art. 38 ustawy OPS; 3) art. 39 ustawy OPS; 4) art. 40 ustawy OPS; 5) art. 41 p.1 ustawy OPS; 6) art. 41 p.2 ustawy OPS/okresowy; 7) art. 41 p. 2 ustawy OPS/celowy; 8) art. 41 p.2 w naturze; 9) pomoc wg art. 43; 10) art. 48; 11) art. 50".

Świadczenia, o których mowa w powołanych przez skarżącą przepisach ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 182 ze zm.) to: zasiłek stały (art. 37), zasiłek okresowy (art. 38), zasiłek celowy (art. 39), specjalny zasiłek celowy (art. 40), pomoc na ekonomiczne usamodzielnienie (art. 43), pomoc w formie schronienia, posiłku, ubrania (art. 48), usługi opiekuńcze (art. 50).

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia 29 lipca 2013r., nr OPS.82.872.80-o.2013 Wójt Gminy N. – po rozpatrzeniu wniosku T. W. m.in. z dnia 8 i 12 lipca 2013r. orzekł:

1) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 37 ustawy o pomocy społecznej

2) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 38 ustawy o pomocy społecznej

3) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 39 ustawy o pomocy społecznej

4) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej

5) odmówić przyznania świadczenia w formie pieniężnej i rzeczowej na podstawie art. 41 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej

6) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 43 ustawy o pomocy społecznej

7) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 48 ustawy o pomocy społecznej

8) odmówić przyznania świadczenia na podstawie art. 50 ustawy o pomocy społecznej.

W sytuacji występującej w sprawie nie ma więc podstaw do zobowiązania organu w trybie art. 149 P.p.s.a., skoro organ załatwił wniosek skarżącej z dnia 8 lipca 2013r. – data wpływu do organu 11 lipca 2013r.

Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461).