Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1101/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oraz ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu różnicy między dochodem zadeklarowanym a określonym przez organ p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P. R., reprezentowany przez adwokata, wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu wniosku podano, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą, nie jest jednak w stanie wnieść zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych. Wykonanie zaskarżonej decyzji z uwagi na wysokość określonych

i ustalonych zobowiązań podatkowych oraz wysokość odsetek, na który ma wpływ dwuletni okres rozpatrywania odwołania przez organ II instancji, niewątpliwie zagrozi, zdaniem strony skarżącej, funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego. Podkreślono przy tym, że skarżący prowadzi obecnie działalność gospodarczą na dużo mniejszą skalę i w innej branży (transport i spedycja).

Dla oceny zasadności wniosku istotne znaczenie ma, zdaniem strony skarżącej fakt, że w świetle postawionych w skardze zarzutów, uchylenie decyzji jawić się powinno jako wysoce prawdopodobne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 337/12).

Wskazać należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3. Z kolei na Sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności zarówno wskazanych we wniosku, jak i w nim niepodniesionych, ale możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964).

Rozpoznając wniosek strony skarżącej, Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczenia strony skarżącej są ogólnikowe i nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami. Skarżący nie wykazał aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej.

Wskazać również należy, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać twierdzenie strony skarżącej o wysokim prawdopodobieństwie uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego aktu, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też Sąd, przy rozpatrywaniu wniosku P. R., nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.