Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 438/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 88, art.178, art.194 par 2, art.197 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.G. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 25 lipca 2014 r. oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia : 1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 25 lipca 2014 r., 2. odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił W.G. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 4 lutego 2014 r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, w trybie podwójnego awizo w dniu 18 sierpnia 2014 r. (co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, jak również z informacji zawartych na stronie Poczty Polskiej, śledzenie przesyłek-tracking, http://emonitoring.poczta-polska.pl/, data pierwszego awizo – 4 sierpnia 2014 r., powtórne awizo – 12 sierpnia 2014 r.). W dniu 8 września 2014 r. (data stempla pocztowego widniejącego na kopercie) skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Podał w nim, że wnosił o przywrócenie terminu z uwagi na stan zdrowia. Do dnia 23 czerwca 2014 r. przebywał w szpitalu. W końcowej części pisma zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia niniejszego zażalenia, albowiem "nie ponosi winy za jego naruszenie (okoliczności niezależne)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 §1 – 4 p.p.s.a. wynika natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z powyższych przepisów wynika, że Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności powinien zbadać czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Dopiero stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania.

W świetle powyższych unormowań podstawową kwestię dla oceny prawidłowości złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu stanowi okoliczność zachowania terminu do jego wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, początek biegu terminu do wniesienia tego zażalenia wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia, od którego ten środek odwoławczy przysługuje. Jak stanowi bowiem art. 194§2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sprawie doręczenie postanowienia z dnia 25 lipca 2014 r. nastąpiło w dniu 18 sierpnia 2014 r. w trybie art. 73§4 p.p.s.a. Z regulacji zawartej w art. 73 p.p.s.a. wynika, że jeżeli doręczenie nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy, pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres czternastu dni, dokonując jednocześnie zawiadomienia o tym. W razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Późniejsze doręczenie na żądanie strony pisma, którego wcześniej nie odebrała, lub odebranie pisma na poczcie po tej dacie, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie w dniu 21 sierpnia 2014 r. (co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru), nie obala domniemania doręczenia pisma w trybie art. 73 wskazanej ustawy (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, źródło Lex 2013). A zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 19 sierpnia 2014 r. i upłynął w dniu 25 sierpnia 2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (wraz z zażaleniem) W.G. wniósł 8 września 2014 r. Jak to już zostało wcześniej wskazane, w razie uchybienia terminu do dokonania określonej czynności (w sprawie – wniesienia zażalenia) początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu z art. 87§1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o jego przywrócenie, jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Omawiany przepis nie przewiduje innych okoliczności niż ustanie przyczyny uchybienia terminu. Mając na uwadze sposób sformułowania wniosku o przywrócenie terminu, Sąd uznał, że od dnia 26 sierpnia 2014 r. (a więc od upływu ostatniego dnia do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 25 lipca 2014 r.) należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Termin ten upływał więc w dniu 1 września 2014 r. Wniosek złożony po tym terminie należało uznać za spóźniony. Sąd zwraca przy tym uwagę, że nawet przyjęcie, iż doręczenie przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 25 lipca 2014 r. miało miejsce w dniu 21 sierpnia 2014 r., a więc w dniu jej odbioru przez skarżącego w placówce pocztowej, również skutkowałoby uznaniem, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony po terminie wskazanym w art. 87§1 p.p.s.a., który w sytuacji tej upływałby 4 września 2014 r.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest spóźniony, co obliguje Sąd do jego odrzucenia na zasadzie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.

Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie odniósł zamierzonego przez skarżącego skutku, należało w konsekwencji odrzucić – jako wniesione po terminie – zażalenie na postanowienie z dnia 25 lipca 2014 r. Skarżący wniósł je bowiem w dniu 8 września 2014 r., natomiast termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 25 sierpnia 2014 r. W myśl art. 178 p.p.s.a., odnoszącego się do skargi kasacyjnej, który w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. stosuje się również do zażaleń, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie.

Mając na uwadze powyższe, działając na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197 §2 p.p.s.a., Sąd zażalenie odrzucił, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.