Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 302/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 28 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K.H. na niewykonanie przez Prezesa Sądu Okręgowego we W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2014 r. o sygn. akt IV SAB/Wr 193/13 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 28 kwietnia 2014 r. K. H. (zwana dalej stroną, skarżącą lub wnioskodawczynią) wniosła skargę na niewykonanie przez Prezesa Sądu Okręgowego we W. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 193/13, zobowiązującego Prezesa do rozpoznania wniosku strony z 26 września 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (I punkt) oraz zasądzającego od Prezesa Sądu Okręgowego na rzecz strony skarżącej kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (IV punkt). Ponadto we wskazanym orzeczeniu Sąd stwierdził, że bezczynność Prezesa Sądu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (II punkt) oraz odstąpił od wymierzenia grzywny zobowiązanemu organowi (III punkt).

Przedmiotem skargi rozpoznanej w sprawie zakończonej powołanym wyrokiem była bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. polegająca na nieudostępnieniu informacji publicznej, określonej we wniosku skarżącej z dnia 26 września 2013 r., obejmującej pisemną informację czy Prezes tego Sądu wydał zarządzenie upoważniające Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego do rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego w roku 2004 i wcześniej na podstawie art. 476 § 1 k.p.k. i art. 93 § 2 k.p.k. W piśmie tym skarżąca wniosła również o przesłanie zarządzenia Prezesa Sądu upoważniającego Przewodniczącego IV Wydziału do wyznaczania jednoosobowych składów sędziowskich do rozpoznawania apelacji – w sytuacji gdy zarządzenie to zostało wydane.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego we W. wskazał, że wyrok wydany w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wr 193/13 został przez niego wykonany w całości. Pismem z 31 marca 2014 r., nr A.46/93/13, doręczonym skarżącej w dniu 17 kwietnia 2014 r., przesłano stronie obie żądane informacje zgodnie z wnioskiem z 26 września 2013 r., tj. zarówno informację dotyczącą wydania lub nie zarządzenia, jak i podstaw prawnych do wyznaczania składu jednoosobowego. Stronie zostały również wypłacone zasądzone koszty postępowania sądowoadministracyjnego w kwocie 357 złotych

Ponadto wskazano, że pismem z 24 kwietnia 2014 r. strona została dodatkowo poinformowana o fakcie udzielenia jej informacji publicznej zawierającej się w piśmie Prezesa z 31 marca 2014 r.

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca w piśmie z 16 maja 2014 r. podała, że przed wniesieniem skargi wystąpiła do Prezesa Sądu Okręgowego we W. z wezwaniem do wykonania wydanego w przedmiotowej sprawie wyroku z 14 stycznia 2014 r., na dowód czego przedłożyła kopię pisma złożonego w Biurze Podawczym Sądu Okręgowego we W. w dniu 17 kwietnia 2014 r.

Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 28 stycznia 2015 r. skarżącą oświadczyła, że zobowiązany organ nie wykonał wyroku Sądu, gdyż przedmiotem jej wniosku było zapytanie, czy Prezes Sądu Okręgowego wydał zarządzenie upoważniające Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego do wyznaczania jednoosobowych składów sędziowskich w celu rozpoznania apelacji w roku 2004 lub wcześniej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest tylko pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę o ukaranie grzywną organu niewykonującego wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność jest jedynie kontrola, czy po tym wyroku organ administracji podjął w sprawie w wyznaczonym terminie nakazane mu akty lub dokonał nakazanych mu czynności. Stwierdzenie, że wyrok nie został wykonany, umożliwia nałożenie na ten organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. W przeciwnym przypadku, to znaczy wtedy, gdy wyrok został wykonany, sąd zobligowany jest do oddalenia skargi.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny, zaś w myśl art. 154 § 3 p.p.s.a., wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że Sąd uwzględnia skargę wniesioną w powyższym trybie, jeżeli w dniu jej wniesienia organ pozostawał w stanie bezczynności, tj. nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. Jeżeli zostały spełnione przesłanki z art. 154 § 1 p.p.s.a., to sąd powinien uwzględnić skargę, chyba że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy nastąpiło co prawda z uchybieniem terminu, ale jeszcze przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny do sądu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wr 193/13 wraz z aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezesowi Sądu Okręgowego we W. w dniu 26 marca 2014 r., który zobowiązywał Prezesa Sądu do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 26 września 2013 r., obejmującej pisemną informację czy Prezes tego Sądu wydał zarządzenie upoważniające Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego do rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego w roku 2004 i wcześniej na podstawie art. 476 § 1 k.p.k. i art. 93 § 2 k.p.k. W piśmie tym skarżąca wniosła również o przesłanie zarządzenia Prezesa Sądu upoważniającego Przewodniczącego IV Wydziału do wyznaczania jednoosobowych składów sędziowskich do rozpoznawania apelacji – w sytuacji gdy zarządzenie to zostało wydane.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego podał, że wyrok wydany w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wr 193/13 został przez niego wykonany w całości. Pismem z dnia 31 marca 2014 r., nr A.46/93/13, doręczonym skarżącej w dniu 17 kwietnia 2014 r., poinformował, że Prezes Sądu Okręgowego we W. nie wydał zarządzenia lub upoważnienia do jego wydania w sprawie IV Ka 7/04 z dnia 25 lutego 2004 r.

Czynność Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego o zarządzeniu rozpoznania wyżej wymienionej sprawy jednoosobowo, została wykonana na podstawie upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 93 § 2 k.p.k., który stanowi, że we wszystkich przypadkach, gdy nie zachodzą podstawy do wydania postanowienia, czynności (zarządzenia) zamiast prezesa sądu, wydać może przewodniczący wydziału, przewodniczący składu orzekającego lub upoważniony sędzia. Z powyższego wynika, że umocowanie to zostało zawarte w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego.

Dalej Prezes Sądu podał, że wydanie w/w zarządzenia o rozpoznaniu sprawy w składzie jednoosobowym oparte było o art. 476 k.p.k., ponieważ w I instancji sprawa była rozpoznawana jednoosobowo. Wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, równocześnie przesłał kserokopię zarządzenia z dnia 27 lutego 2004 r. sygn. akt IV Ka 7/04 oraz zasądzone wyrokiem koszty postępowania sądowoadministracyjnego w kwocie 357 zł na wskazany przez skarżącą adres.

Jak wyżej wspomniano, sąd uwzględnia skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a., gdy w dniu jej wniesienia organ pozostawał w stanie bezczynności przez niewykonanie prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. W sytuacji zatem, gdy w dniu wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie do Sądu, Prezes Sądu Okręgowego pismem z dnia 31 marca 2014 r., nr A.46/93/13, doręczonym skarżącej w dniu 17 kwietnia 2014 r przesłał żądane informacje zgodnie z jej wnioskiem z dnia 26 września 2013 r., tj. informację dotyczącą wydania lub nie zarządzenia, jak i podstaw prawnych do wyznaczania składu jednoosobowego, jak też zostały również wypłacone zasądzone koszty postępowania sądowoadministracyjnego w kwocie 357 zł, to brak było podstaw do przyjęcia stanu bezczynności Prezesa Sądu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2014 r. W dniu wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności bowiem udzielił wnioskowanej informacji. Nie było zatem podstaw do ukarania Prezesa Sądu grzywną na podstawie art. 154 §1 p.p.s.a.

W świetle powyższego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podlegała zatem oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.