Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 796/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w związku z art. 197, art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B.-K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 200/10 przyznające R. B.-K. prawo pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. B.-K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] listopada 2009 r., nr [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie melioracji wodnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 maja 2010 r. zwolniono R. B.-K. od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] listopada 2009 r., nr [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie melioracji wodnych, odmawiając jednocześnie ustanowienia adwokata.

W wyniku złożonego przez skarżącą sprzeciwu, zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ustanowił na rzecz skarżącej adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca jest osobą bezrobotną, mającą na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci. Dochody rodziny nie są znaczne albowiem wynoszą 1476 zł brutto (praca męża strony) oraz dochody z gospodarstwa rolnego w kwocie 1898 zł rocznie. W ocenie Sądu I instancji uzyskiwanie stałych dochodów z pracy zarobkowej przez męża skarżącej, posiadanie gospodarstwa rolnego, samochodu oraz utrzymywanie telefonu komórkowego nie pozwala jednak stwierdzić, iż stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., skarżąca nie posiada żadnych możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji zaznaczył, że miesięczne utrzymanie samochodu odpowiada kwocie należnego wpisu sądowego, a korzystanie i utrzymanie wymienionych dóbr nie jest niezbędne dla zachowania poziomu utrzymania koniecznego osoby fizycznej i jej rodziny. Sąd I instancji podkreślił, że tylko potrzeba zachowania stanu utrzymania koniecznego rodziny uzasadnia zastosowanie prawa pomocy, które jest szczególnym środkiem pomocy publicznej.

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła R. B.-K., wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca wskazała, że jej sprzeciw z dnia 31 maja 2010 r. wniesiony od postanowienia referendarza sądowego, dotyczył jedynie odmowy ustanowienia adwokata, a Sąd I instancji wydał przeciwstawne postanowienie, odmawiając tym razem zwolnienia od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Art. 246 § 1 p.p.s.a. wprost przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji, odmawiając przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, oceniał okoliczności powołane przez skarżącą, a w tym dane zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikające z akt sprawy, które wskazują, że skarżąca jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego jakie na obecnym etapie obejmują wpis od skargi w wysokości 100 zł.

A zatem, należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż okoliczności potwierdzone przez skarżącą nie dają podstaw do zwolnienia jej od kosztów sądowych, a jedynie umożliwiają przyznanie pomocy polegającej na wsparciu jakiego może udzielić profesjonalny pełnomocnik.

W odniesieniu do zarzutu skarżącej, iż bezzasadnie zmieniono postanowienie referendarza sądowego w części, od której skarżąca nie składała sprzeciwu, wskazać należy, iż następstwem wniesienia takiego sprzeciwu jest utrata mocy wiążącej zaskarżonego orzeczenia w całości, nawet gdy, jak w przedmiotowej sprawie, strona zaskarżyła tylko niekorzystną dla siebie część tego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.