Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1822/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6141 Państwowe szkoły wyższe
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26  ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komisji [...] na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasad wynagradzania pracowników uczelni postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Komisja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], powołując się na przepis art. 36 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) - zwanej dalej Pszw - nazywając to pismo rozstrzygnięciem w sprawie zgodności z przepisami prawa postępowania władz [...]. W uzasadnieniu Komisja podniosła, że treść tego pisma ocenia jako nienależyte wykonywanie zadań przez Ministerstwo i jego pracowników oraz jako naruszenie interesów pracowników[...] w tym członków [...]. W skardze zarzucono Ministrowi brak odniesienia się do meritum sprawy, tj. błędów prawnych zawartych w zarządzeniu Rektora [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie wysokości wynagrodzenia pracowników [...] z tytułu wykonywania prac będących przedmiotem prawa autorskiego.

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że ustalanie zasad wynagradzania pracowników uczelni należy do kompetencji pracodawcy, a spory pracownicze rozstrzyga sąd pracy. Organ wskazał, że materia unormowana kwestionowanym zarządzeniem nie może być przedmiotem działań nadzorczych Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, o których mowa w art. 36 Pszw. Zdaniem Ministra kwestie zakładowych uregulowań płacowych oraz prawidłowość działania pracodawcy nie mieszczą się w katalogu zagadnień z art. 33 i 36 tej ustawy, lecz mieszczą się w zakresie autonomii uczelni. Organ wyjaśnił, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, lecz ma charakter wyjaśniająco - informacyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej Ppsa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przykładem może być powoływany w skardze przepis art. 36 ust. 1 Pszw (art. 3 § 3 Ppsa).

Uszło jednak uwadze skarżącego, że zaskarżone pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Pszw, lecz pismem o charakterze wyjaśniająco - informacyjnym. O takim charakterze pisma świadczy jego treść oraz stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zawarte w odpowiedzi na skargę. Z pism tych nie wynika, żeby Minister - zastosował art. 36 ust. 1 Pszw - i stwierdził nieważność decyzji rektora [...], tj. zarządzenia Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy również nie potwierdza tego, żeby Minister, na skutek sygnalizacji Komisji [...] dokonanej w piśmie z dnia 3 czerwca 2009 r., z urzędu wszczął postępowanie nadzorcze w oparciu o powyższy przepis.

Warto przy tym zasygnalizować, że niniejszą sprawę tworzy spór toczący się na płaszczyźnie pracodawca - organizacja związkowa reprezentująca pracowników zakładu pracy (uczelni). W tego typu sprawach - co do zasady - właściwy jest sąd powszechny, sąd pracy. Sprawy ze stosunków pracy, w tym o zgodność z prawem ustalonych warunków płacy są bowiem sprawami cywilnymi (art. 136 ustawy Pszw w zw. z art. 1 i 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego).

W tej sytuacji skoro pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nie jest żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 Ppsa, ani też rozstrzygnięciem nadzorczym, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Pszw, to Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.