Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 431/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 25 pkt 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji dotychczasowej i odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z dnia [...] Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny.

W dniu 4 września 2006 r. J. W. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2007 r. Wniosek powyższy dotyczył przyznania płatności w pierwszym roku udziału w programie rolnośrodowiskowym z terminem rozpoczęcia jego realizacji od dnia 1 marca 2007 r.

i obejmował realizację pakietu S02-Rolnictwo ekologiczne, w wariancie S02d01-Uprawy sadownicze, w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności) na powierzchni 7,40 ha orzecha włoskiego zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w województwie [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie [...].

Następnie w dniu 30 listopada 2006 r. J. W. powyższy wniosek zmienił, poprzez pomniejszenie powierzchni deklarowanej uprawy orzecha do 6,90 ha oraz wskazał nowe dane ewidencyjne deklarowanej uprawy, tzn. jej położenie na działce [...]

w województwie [...], powiecie [...], gminie [...],

w obrębie [...].

Decyzją nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji przyznał J. W. płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w kwocie [...] zł za realizację wariantu S02d01 – Uprawy sadownicze, w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności).

W wyniku dokonanej w dniu 15 sierpnia 2007 r. kontroli w gospodarstwie wnioskodawcy, przeprowadzonej w ramach weryfikacji prawidłowości wypełnienia wniosku

o przyznanie płatności do gruntów rolnych oraz pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarstwa na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), której wyniki mają pełne przełożenie na realizowany na tych samych gruntach program rolnośrodowiskowy, ustalono, że powierzchnia działki rolnej wynosi 5,43 ha i tym samym jest mniejsza od deklarowanej we wniosku o płatność (6,90 ha).

Ponadto na działce rolnej A nie stwierdzono deklarowanej uprawy orzecha włoskiego

a jedynie łąkę trwałą, po części nieskoszoną oraz na powierzchni niespełna 1,50 ha obszar zadrzewiony i zakrzewiony.

Pismami z dnia 4 i 17 września oraz 5 listopada 2007 r. J. W. zgłosił do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji swoje zastrzeżenia do wyników przeprowadzonej kontroli na miejscu. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji ustosunkował się do nich

w dniu 18 grudnia 2007 r. nie stwierdzając żadnych nieprawidłowości w przeprowadzonej kontroli.

W związku z uzyskaną od Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji SA w W. informacją o prowadzonej w gospodarstwie J. W. produkcji rolnej metodami ekologicznej, Kierownik Biura Powiatowego Agencji postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie przyznania płatności rolnośrodowskowych. Jednostka certyfikująca stwierdziła bowiem, że J. W. spełnił wymagania dotyczące produkcji

w rolnictwie ekologicznym w roku 2007 na powierzchni 6,90 ha w wariancie S02d01 – Uprawy sadownicze , w tym jagodowe (bez certyfikatu zgodności).

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał w dniu [...] decyzję Nr [...]

o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowym, ze względu na stopień stwierdzonych w kontroli na miejscu nieprawidłowości.

J. W. w dniu [...] wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zarzucając organowi pierwszej instancji, że podjął powyższe rozstrzygnięcie na podstawie ustaleń dokonanych w trakcie nieprawidłowo przeprowadzonej kontroli na miejscu. Odwołujący podniósł, że krzywdzące są dla niego ustalenia, z których wynika, że kontrolujący nie odnaleźli na działce A założonej uprawy orzecha. Jego zdaniem, w takiej sytuacji, powinni skontaktować się z wnioskodawcą w celu prawidłowej lokalizacji zadeklarowanych do płatności gruntów. J. W. podważył również rzetelność przeprowadzonych czynności w zakresie ustalenia wielkości obsady orzecha włoskiego na powierzchni 6,90 ha, w czasie jednej godziny dwudziestu minut, wnioskując o ponowne skontrolowanie jego gospodarstwa.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy na wstępie stwierdził, że organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji, w konsekwencji ustaleń kontroli na miejscu z dnia 15 sierpnia 2007 r., na podstawie art. 51 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia rolników, uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał na nieprawidłowości w wykazaniu powierzchni działki A z zadeklarowaną uprawą orzecha włoskiego, która okazała się mniejszą (nie 6,90 ha a 5,43 ha) w stopniu przekraczającym

20 % (27,07 %). Zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR zaś przedmiotowa odmowa powinna nastąpić z powodu stwierdzenia w przeprowadzonej kontroli innej rośliny uprawnej (łąki trwałej) niż ta, którą strona zadeklarowała we wniosku o płatność (orzech włoski).

Organ odwoławczy w swojej decyzji za bezzasadny uznał zarzut strony zgłoszony

w odwołaniu, odnoszący się do nieprawidłowo przeprowadzonej kontroli na miejscu, wskazując, że w jej realizacji brał udział zespół wyspecjalizowanych inspektorów terenowych wyposażonych w wyspecjalizowany wysokiej jakości sprzęt pomiarowy, którego specjalistyczne programowanie, będąc zintegrowanym z urządzeniami pomiarowymi przystosowanymi do pracy w trudnych warunkach terenowych, z dużą dokładnością określa powierzchnię działek rolnych. Podkreślono też, że po zakończeniu każdej kontroli w terenie, praca inspektorów podlega weryfikacji i przeprowadzana jest kontrola formalna jakości wykonywanych pomiarów oraz ocena stwierdzonej uprawy, a stwierdzenie jakichkolwiek wątpliwości skutkuje ponowną kontrolą. Dyrektor Oddziału ARiMR podniósł, że dla potrzeb uznania sporządzonego raportu z kontroli za dowód w sprawie koniecznym było uzyskanie dodatkowych wyjaśnień od wykonawcy kontroli, bowiem w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki przeprowadzenia ponownej kontroli.

Dalej w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] Dyrektor Oddziału ARiMR zauważył też, że przedmiotowej kontroli poddano prawidłowo zlokalizowany grunt, tj. działkę nr [...] położoną w województwie [...], powiecie [...], gminie [...], wynikający ze zmiany wniosku z dnia 30 listopada 2006r. i załączonej do niego mapy, a nie wynikająca z pierwotnego wniosku działkę nr [...] z obrębu [...]. Zdaniem organu, wskazuje na to również charakterystyczny element w postaci położonych w centralnej, środkowej części tej działki zabudowań, uwidocznionych na wszystkich zgromadzonych w sprawie mapach ewidencyjnych działki nr [...] (z oznaczeniem "B") oraz na fotografii nr 100-0185. Wskazano również, że grunt oznaczony w raporcie i na załączonym szkicu jako A2 - zadrzewienia i zakrzewienia, słusznie wykluczono z prawa do przyznania pomocy. Na podstawie sporządzonych fotografii organ odwoławczy stwierdził, że inspektorzy terenowi prawidłowo ustalili, że na gruncie oznaczonym w raporcie jako A2 o powierzchni 1,47 ha brak jest deklarowanej uprawy orzecha włoskiego. Ponadto organ zaznaczył, że na części zadeklarowanej powierzchni odnaleziono zagajnik, głównie powstały w wyniku występujących tam drzew brzozy, która zajmuje część tej działki w zwarty zalesiony sposób i obszar ten wykazuje cechy dalszej naturalnej sukcesji drzew. Organ odwoławczy wskazał też, że ze zgromadzonego materiału dowodowego w postaci fotografii wynika, że na pozostałej części deklarowanego gruntu oznaczonego na szkicu przez inspektorów jako A1 i A3 – łąka trwała, również nie odnaleziono nawet śladowych ilości sadzonek orzecha, a jak ustalono grunt ten użytkowany jest właśnie jako łąka trwała.

Dyrektor Oddziału ARiMR, powołując się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia na art. 15 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystywania odłogowanych gruntów do produkcji surowców, art. 83 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) 1453/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG)nr 2358/71

i (WE) nr 2529/2001 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, wskazał, że organ I instancji mógł przyznać pomoc finansową dla założonej plantacji o ile liczba drzew na hektar nie jest mniejsza niż 50. Organ odwoławczy zauważył, że kontrola na miejscu co do ilości drzewek, odbywająca się na podstawie powyższych przepisów, nie stwierdziła na kontrolowanym gruncie dowodów potwierdzających założenie przez J. W. sadu orzechowego, zatem nie sposób zgodzić się z wnioskodawcą, iż posadził sadzonki orzecha włoskiego w ilości 100 sztuk na hektar. Jednocześnie, ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w odwołaniu, że trudności w odnalezieniu drzewek wynikały z braku palików, organ wyjaśnił, że okoliczność ta pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. W sytuacji gdyby uprawa została założona i właściwie pielęgnowana organ uzyskałby potwierdzenie tego faktu w raporcie kontroli i sporządzonych fotografiach.

Dyrektor Oddziału ARiMR odniósł się także do zarzutu odwołującego się dotyczącego zastosowanej przez inspektorów metody w celu zlokalizowania granicy zgłoszonej działki rolnej i w konsekwencji zastosowanego kodu DR25 – Działka rolna położona na obszarze

o jednolitym sposobie użytkowania, znacznie większym od zadeklarowanej powierzchni, bez możliwości identyfikacji jej granic dla jej części oznaczonej jako A3. Organ odwoławczy stwierdził, że inspektorzy wobec niemożności ustalenia powierzchni dla części działki oznaczonej jako A3 prawidłowo przyjęli, iż powierzchnia ta, ze względu na jednolity sposób jej użytkowania jak z sąsiadującą częścią A2, stanowi powierzchnię zadeklarowaną (6,90 ha) pomniejszoną jedynie o nieprawidłowości tam występujące, tj. zadrzewienie, zakrzaczenie o powierzchni 1,47 ha.

Organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji odniósł się także do zarzutu niepowiadomienia wnioskodawcy o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu. Powołując się na art. 25 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów

w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia dla rolników, wskazał, że kontrole takie przeprowadzane są bez uprzedniego uprzedzenia, bądź, jeżeli nie zagrażałoby to celowi kontroli, można o niej zawiadomić

z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum. Uznano zatem, że

w związku z tym na kontrolerach nie ciążył obowiązek informowania wnioskodawcy

o terminie odbycia kontroli, tym bardziej, że kontrola ta nie wymagała weryfikacji sporządzonego planu działalności rolnośrodowiskowej, przy których obecność jest obowiązkowa.

Dyrektor Oddziału ARiMR dalej w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, podsumowując ustalenia zawarte w raporcie kontroli, stwierdził, że na przedmiotowej działce wnioskodawca nie wykonał niezbędnych do uprawy orzecha włoskiego zabiegów agrotechnicznych. Powołując się na literaturę przedmiotu organ opisał zakres koniecznych prac szczególnie istotnych przy zakładaniu i pielęgnowaniu takiej plantacji i zauważył, że czynności tych na zadeklarowanym gruncie nie przeprowadzono do dnia kontroli, tj. do

15 sierpnia 2007 r. poza podjętymi na części gruntu pracami porządkowymi

i przywracającymi glebę do rolniczego użytkowania.

Końcowo w swojej decyzji organ ustosunkował się do otrzymanej z Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji SA w W. informacji stwierdzającej prowadzenie

w gospodarstwie J. W. produkcji rolnej metodami ekologicznymi. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego (m.in. w/w informacji oraz raportu z kontroli) nie zgodził się z opinią w/w jednostki certyfikującej, iż wnioskodawca spełnił wymagania, aby uznać założoną przez niego uprawę sadowniczą za prowadzoną "w okresie przestawiania", wobec ustalonego niewątpliwego stanu gruntów na dzień 15 sierpnia 2007 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na powyższą decyzję J. W., reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o jej uchylenie zarzucając rozstrzygnięciu, że narusza prawo.

W uzasadnieniu skargi, skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w odwołaniu.

Przede wszystkim zarzucono, że organ II instancji nie przeprowadził własnych czynności w celu ustalenia stanu faktycznego, a ustalenia wynikające z raportu kontroli budzą istotne wątpliwości.

Zdaniem strony skarżącej, wobec ewidentnie rozbieżnych, wykluczających się protokołów kontroli zleconej przez Agencję z dnia 15 sierpnia 2007 r. i protokołu kontroli przeprowadzonej na podstawie umowy cywilnoprawnej przez Polskie Centrum Badań

i Certyfikacji S.A. w W. z 21 września 2007 r. bezkrytycznie przyjęto, że na zadeklarowanej działce znajdowała się porośnięta chwastem łąka uprawna, a nie uprawa orzecha włoskiego. Wskazano, że zgłoszenie działalności w rolnictwie ekologicznym skarżący złożył w dniu 30 maja 2007 r. W dniu 15 października 2007 r. Polskie Centrum Badań i Certyfikacji SA w W. wydało J. W. zaświadczenie nr [...] dla gospodarstwa rolnego w okresie przestawienia na produkcję metodami ekologicznymi obejmującą powierzchnię 6,90 ha. Skarżący wobec powyższego, poddał pod ocenę Sądu postępowanie przeprowadzone przez organ administracji pod kątem naruszenia art. 7 i art. 77§ 1 kpa.

Pełnomocnik skarżącego podniósł również, że protokół kontroli przeprowadzonej przez Spółkę "G" w S. (w ramach kontroli zleconej przez Agencję) zawiera cały szereg niespójnych i wykluczających się wniosków, ewidentnie wykazujących, że kontrolowany nie dokonali kontroli plantacji, na których rolnik zadeklarował uprawę orzecha włoskiego. Ponadto skrytykował zastosowaną przez inspektorów metodę statystyczną dla ustalenia ilości drzewek na plantacji i dokonanie tej kontroli na obszarze 6,90 ha w niespełna godzinę i dwadzieścia minut, w sytuacji braku palików przy roślinach i trudnościach z ich zlokalizowaniem oraz wskazując na tzw. ubytki naturalne – wysychanie, mrozy, szkody, działalność szkodników. Zdaniem pełnomocnika, dokonanie przeliczenia posadzonych drzewek orzechowych wymagało posiadania wiadomości specjalnych, zatem zgodnie z art. 84 § 1 kpc powołania biegłego. Zarzucono także, że organ nie zbadał, czy inspektorzy "G" przeprowadzający kontrolę rzeczywiście byli na miejscu gdzie znajduje się plantacja J. W.

Pełnomocnik w skardze, wobec wątpliwości z zakresie stanu faktycznego podważył stanowisko organu, iż w sytuacji braku możliwości zlokalizowania działki i znajdujących się tam roślin, nie było konieczności zawiadomienia rolnika o planowanej kontroli. Jego zdaniem, niezawiadomienie w tych okolicznościach o kontroli wnioskodawcy i brak jego udziału

w przeprowadzonych dowodach naruszyło obowiązujące w postępowaniu administracyjnym zasady zapewnienia czynnego udziału stronie w postępowaniu oraz prawa do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. Ponadto inspektorzy przeprowadzający kontrolę, na których ciąży obowiązek kompetentnego, bezstronnego i rzetelnego przeprowadzenia czynności, przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych sposobów, pozwalających wykluczyć błędy, powinni, realizując dyspozycję wynikającą z końcowej treści art. 25 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. skorzystać z pomocy wnioskodawcy zawiadamiając go o kontroli. W ocenie skarżącego naruszeniem jego interesów w prowadzonym postępowaniu administracyjnym był również fakt, że

o wynikach kontroli przeprowadzonych przez "G" został poinformowany blisko pół roku od kontroli, co narusza art. 10 § 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób

i w stopniu uzasadniającym wyeliminowania jej z obrotu prawnego w oparciu o którąkolwiek z podstaw wskazanych w art. 145 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.).

Zgodnie z art. 25 pkt 1 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004, kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzania.

Jest to logiczne, skoro kontrola gospodarstwa producenta ma wyjaśnić, czy odpowiadają rzeczywistości deklarowane we wniosku o dopłaty – powierzchnie upraw, rodzaj tych upraw, a także ich stan oceniony z punktu widzenia utrzymania ich w dobrej kulturze rolnej, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska, co jest możliwe do niekontrowersyjnego ustalenia tylko w przypadku kontroli wcześniej nie zapowiadanej.

Z tego względu omawiany przepis zezwala organowi (pozostawiając to w granicach uznania tego organu) nie zawiadomienie producenta o planowanej kontroli ale nie wcześniej niż na 48 godzin przed terminem i tylko wówczas, gdy nie zagraża to celowi kontroli. Przy takim rozumieniu celu kontroli, jaki został wyżej zaprezentowany, stwierdzić trzeba, że nie naruszono w niniejszej sprawie przepisów postępowania przyjmując, że kontrola przeprowadzana pod nieobecność strony była dopuszczalna i zgodna z prawem. Okoliczność, że protokół z kontroli zawiera rubrykę przeznaczoną na podpis producenta oraz miejsce przeznaczone na jego ewentualne uwagi nie oznacza ani tego, że udział wnioskodawcy w kontroli jest obligatoryjny, ani tego że zawiadomienie go o terminie tej kontroli jest warunkiem niezbędnym dla legalności jej przeprowadzenia.

Zgodnie z art. 28 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004, rolnik może

w raporcie z kontroli zaznaczyć swoją obecność składając swój podpis, ale nie ma obowiązku tego uczynić. Zarówno odmowa złożenia podpisu przez rolnika obecnego przy kontroli, jak też jego nieobecność pozostaje bez wpływu na ważność raportu. Prawo producenta jako strony postępowania jest w tym wypadku chronione poprzez przesłanie pocztą kopii raportu, gdy producent nie jest obecny przy kontroli.

W tym drugim przypadku rozporządzenie gwarantuje producentowi możliwość zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu. Ten tryb postępowania mieści się w istocie zasady określonej w art. 10 § 1 Kpa, stanowi bowiem przejaw zapewnienia stronie udziału w każdym stadium postępowania i umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów.

W rozpoznawanej sprawie, zdaniem strony skarżącej okolicznością, która powinna wywoływać poważne wątpliwości co do rzetelności kontroli przeprowadzonej w dniu

15 sierpnia 2007r. przez firmę "G" jest protokół z kontroli gospodarowania rolnego

z dnia 21 września 2007r. Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji SA w W., Oddział w [...], w którym stwierdzono u skarżącego w dziale IV uprawę orzecha włoskiego 6,90 ha.

W ocenie sądu stwierdzenie istnienia nasadzeń orzecha włoskiego po upływie ponad miesiąca od daty stwierdzenia, że uprawa taka nie istnieje, nie przesądza o nieprawidłowości kontroli przeprowadzonej w dniu 15 sierpnia 2007r. bowiem w tym czasie tzn. pomiędzy kontrolami skarżący mógł dokonać nasadzeń. Nadto z protokołu kontroli Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji nie wynika jak wielkie były rośliny orzecha włoskiego stwierdzone podczas kontroli. Okoliczność ta miałaby istotne znaczenie w sprawie bowiem pozwoliłoby to na ustalenie kiedy nasadzenia zostały dokonane. Istotna różnica czasowa pomiędzy kontrolami tj. 15 sierpnia 2007r., a 21 września 2007r. powoduje, że za pomocą danych wynikających protokołu z 21 września 2007r. nie sposób podważyć ustaleń wynikających

z protokołu kontroli przeprowadzonej przez firmę "G" w dniu 15 sierpnia 2007r.

Należy też zwrócić uwagę na sporządzoną podczas tej kontroli dokumentację fotograficzną, która z uwagi na znajdujące się na niej obiekty pozwala w sposób nie budzący wątpliwość stwierdzić, że uwidocznione na fotografiach działki gruntu są właściwymi objętymi kontrolą.

W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca podkreśliła, że kwestionuje fakt przeprowadzenia kontroli, twierdząc, że tylko jej udział gwarantował uznanie kontroli za przeprowadzoną zgodnie z prawem.

Z zarzutem tym Sąd się nie zgadza wywodząc powyżej, iż niezawiadomienie strony

i nieobecność strony pozostają bez wpływu na legalność kontroli.

Z powyższych względów należało skargę uznać za niezasadną i ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.