Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 620/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 620/13 w sprawie ze skargi S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu prawnego działki p o s t a n a w i a: odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 620/13. a.bł.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu prawnego działki, oddalił skargę.

Pismem z dnia 29 września 2015r. skarżący wystąpił z wnioskiem o dokonanie wykładni i mocy wiążącej oceny prawnej wyżej wskazanego wyroku z dnia 20 września 2013 r. W motywach wniosku S. L. podniósł, że w uzasadnieniu wyroku Sąd podaje zamiennie pełen zakres wniosku z dnia 25 stycznia 2013r. bądź zawężony zakres swego rozpoznania sformułowany w sentencji wyroku. Zdaniem skarżącego Sąd błędnie utożsamia zmianę stanu prawnego działki z przeniesieniem prawa własności tejże działki, podczas gdy zmiana stanu prawnego działki jest czynnością administracyjnoprawną, zaś przeniesienie prawa własności działki jest czynnością cywilnoprawną. Strona podkreśliła, że dla przeniesienia prawa własności działki w księdze wieczystej wystarczy decyzja administracyjna Prezydenta Miasta B. w sprawie zmiany stanu prawnego działki. Następnie S. L. wskazał, że na stronie drugiej uzasadnienia wyroku powołany jest art. 61a § 1 K.p.a., który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż nie jest to sprawa cywilnoprawna.

Skarżący nadto wskazał, że na stronie piątej uzasadnienia wyroku Sąd błędnie podał, że przedmiotowa działka stanowi własność Skarbu Państwa, do której mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego. W tym zakresie skarżący wskazał, że od dnia 13 czerwca 1991 r. na mocy decyzji Wojewody [...] o komunalizacji przedmiotowa działka nie stanowi własności Skarbu Państwa, lecz własność Gminy Miasto B., do której mają zastosowanie przepisy prawa administracyjnego, tj. ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również doktrynie prawa ugruntowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B.Dauter (w:) B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010r., sygn. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 406/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2013 r. Sentencja wyroku i jego uzasadnienie nie wywołują żadnych wątpliwości. Zarówno przedmiot rozstrzygnięcia, jak i samo rozstrzygnięcie są jasne i nie wymagają interpretacji w drodze wykładni. W tym względzie przypomnieć należy, że przedmiot sprawy stanowiło postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu prawnego działki, wyraźnie oznaczone przez S. L. jako zaskarżony akt administracyjny w treści skargi do sądu administracyjnego z dnia 31 maja 2013 r. Rozstrzygnięcie oddalające skargę jest również jednoznaczne i nie wymaga interpretacji. Podobnie uzasadnienie wyroku nie wymaga dokonywania wykładni. Sąd w sposób zrozumiały przedstawił bowiem stan sprawy, zarzuty podniesione w skardze, podał podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz dokonał jej szczegółowego wyjaśnienia. W uzasadnieniu wyroku Sąd w sposób czytelny przedstawił motywy, jakimi kierował się wydając rozstrzygnięcie, o którym mowa w sentencji.

Sformułowane we wniosku o wykładnię wyroku zastrzeżenia co jego treści stanowią w istocie niedopuszczalną polemikę z treścią rzeczonego wyroku. Zmierzają bowiem do zmian merytorycznych w treści orzeczenia z dnia 20 września 2013 r. Podniesione we wniosku okoliczności takie jak błędne powołanie się przez Sąd w wyroku na art. 61a K.p.a, który w ocenie wnioskodawcy nie ma w sprawie zastosowania i nieuwzględnienie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowią zarzuty, które strona może podnosić w drodze skargi kasacyjnej od wyroku. Zresztą w niniejszej sprawie wyrok z dnia 20 września 2013 r. został poddany ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 7 sierpnia 2015 r. oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego.

Podsumowując stwierdzić należy, że żądania S. L. wskazane we wniosku z dnia 29 września 2015 r. prowadziłyby do niedopuszczalnej reinterpretacji treści wyroku, a zatem nie mieszczą się w granicach dopuszczalnej wykładni orzeczenia. Odmienne od zaprezentowanego w treści uzasadnienia wyroku stanowisko strony w sprawie, nie może stanowić podstawy do dokonania wykładni wyroku.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. odmówił wykładni wyroku.

a.bł.