Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 367/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 20
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ NSA Jacek Surmacz Protokolant st.sekr.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi D.G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010r. r. nr [...], 2) określa, że decyzje wymienione w pkt. 1) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku,


UZASADNIENIE

I SA/Rz 367/10

Uzasadnienie

Decyzją Nr (...) z dnia (...) kwietnia 2010r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) stycznia 2010r. nr (...) w sprawie przyznania D. G. (dalej: Wnioskodawca/Producent) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu podał, że do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) wpłynął w dniu 29 kwietnia 2009r. wniosek D. G. o przyznanie płatności do gruntów rolnych, w tym jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych, oraz płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych. W dniu 31 lipca 2009r. Wnioskodawca złożył korektę wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej F o 5,13 ha. Uwzględniając zmniejszenie powierzchni działki rolnej F powierzchnia działek rolnych kwalifikujących się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wyniosła 161,13 ha, a powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych 6,45 ha, natomiast powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych wyniosła 154,68 ha. W dniach 25 - 27 sierpnia 2009r. w gospodarstwie Producenta została przeprowadzona kontrola na miejscu, podczas której inspektorzy terenowi stwierdzili, iż powierzchnia użytkowana w celu rolniczym kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wynosi 142,25 ha, natomiast powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych wyniosła 135,70 ha. Producent rolny nie był obecny podczas kontroli, a protokół został mu przesłany pocztą. W dniu 17 września 2009r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęło pismo Wnioskodawcy, w którym zarzuca, iż pomiary wykonane podczas kontroli nie są zgodne ze stanem faktycznym, gdyż znajdujące się na działkach pasy drzew służą ochronie bydła przed warunkami atmosferycznymi i są niezbędną częścią wypasu. Ponadto Wnioskodawca podniósł, iż na działkach rolnych D i K, na których stwierdzono zawyżenie deklaracji, wystąpiła siła wyższa w postaci szkód wyrządzonych przez bobry, dlatego zwrócił się o uznanie jego deklaracji z wniosku za prawidłową lub przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu. W dniach 12-22 października 2009r. w gospodarstwie Wnioskodawcy została przeprowadzona ponowna kontrola na miejscu, podczas której inspektorzy terenowi stwierdzili zawyżenie deklaracji działek rolnych oznaczonych literami B, C, D, H i K, a łączna powierzchnia stwierdzona wyniosła 145,01ha. Producent złożył zastrzeżenia do wyników kontroli, podnosząc, że do terenów użytkowanych w celu rolniczym zaliczono jedynie tereny bez drzew, gdy tymczasem do prawidłowego wypasu zwierząt potrzebne są obszary zadrzewione oraz że nie zaliczono do powierzchni użytkowanej w celu rolniczym obszarów zalanych oraz zajętych przez zwalone drzewa na skutek działalności bobrów.

Decyzją z dnia (...) stycznia 2010r. nr (...) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał D. G. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 65636,85 zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 57172,13 zł, z tytułu płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 2299,23 zł oraz z tytułu płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 6165,49 zł. Jednolita płatność obszarowa została pomniejszona o kwotę 16345,04 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości (zawyżenie powierzchni zadeklarowanej o 11,12% obszaru stwierdzonego). Jako podstawę naliczenia sankcji w przypadku jednolitej płatności obszarowej organ wskazał art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141.18 z 30 kwietnia 2004 r. ze zm.) – dalej: Rozporządzenie nr 479/2008, zgodnie z którym jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony, czyli obszar spełniający warunki określone w zasadach przyznawania pomocy, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeżeli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub 2 hektary, ale nie więcej niż 20 % ustalonego obszaru.

Płatność uzupełniająca do powierzchni grupy upraw podstawowych została przyznana do powierzchni zadeklarowanej przez Producenta, natomiast płatność uzupełniająca do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych płatności została przyznana do powierzchni maksymalnej tj. 12,27 ha.

D. G. złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa , podnosząc, że na części wykluczonego z jego wniosku obszaru wynoszącej 9,55 ha bobry stworzyły swoje siedlisko, co zostało przez niego zgłoszone Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska (protokół z dnia 19 października 2009r.), a także Burmistrzowi Gminy. Zdaniem Wnioskodawcy wykluczenie powyższego terenu z przyznania płatności jest niesłuszne, gdyż nie prowadzenie działalności rolniczej na tym obszarze nie wynika z jego winy czy zaniedbania.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie dopatrzył się w postępowaniu przed organem I instancji naruszenia przepisów prawa materialnego i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia organu I instancji, że powierzchnia użytkowana w celu rolniczym wynosi 145,01 ha, w tym 138,56 ha kwalifikuje się do przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych, gdyż na pozostałej jej części wynoszącej 16,12 ha znajdują się zadrzewienia i zakrzaczenia, a więc obszary, które nie kwalifikują się do przyznania płatności. Powołując się m.in. na przepisy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. nr 170, poz.1051 ze zm. – dalej: ustawa o płatnościach) i § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2007 r. nr 46 poz. 306 ze zm.) – dalej: rozporządzenie w sprawie minimalnych norm, organ odwoławczy stwierdził, że płatność bezpośrednia przysługuje rolnikowi na będące w jego posiadaniu grunty rolne, a grunty te nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkami określonymi w § 4 pkt 1-4 rozporządzenia w sprawie minimalnych norm. Organ prowadzący postępowanie przy weryfikowaniu wniosku, ma obowiązek zbadać, czy zadeklarowane grunty spełniają wymogi określone w powyższych przepisach. Podczas kontroli na miejscu ustalono, że na części działek rolnych B, C, D, H i K. występują skupiska drzew oraz krzewów na łącznym obszarze 16,12 ha, uniemożliwiające prowadzenie działalności rolniczej i nie mieszczące się w kategoriach wyjątków określonych we wspomnianym § 4 pkt 1-4 rozporządzenia w sprawie minimalnych norm.

Odnosząc się do zastrzeżeń, iż na części zadeklarowanej przez Producenta powierzchni wynoszącej 9,95 ha stworzyły swoje siedlisko bobry, co zostało przez niego zgłoszone do odpowiednich instytucji (Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska), organ odwoławczy stwierdził, iż producent rolny we wniosku, w sekcji X "Oświadczenia i zobowiązania", składa oświadczenie, w którym zobowiązuje się do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności oraz pomocy finansowej objętej wnioskiem o przyznanie płatności, w szczególności, gdy zmiana dotyczy wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni upraw, przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego. D. G. powinien zatem zgłosić Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa fakt działalności bobrów na zadeklarowanych przez niego gruntach, niezwłocznie po wystąpieniu takiego zdarzenia. Tymczasem Wnioskodawca podniósł powyższy fakt dopiero po kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach 25-27 sierpnia 2009r., w piśmie skierowanym do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 12 września 2009r., mimo że o działalności bobrów, jak wynika z protokołu oględzin, szacowania i wyceny szkody wyrządzonej przez bobry w gospodarstwie rolnym sporządzonym w dniu 19 października 2009 r., wiedział już w dniu 4 czerwca 2009r. (data zgłoszenia szkody do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska). Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest właściwy w sprawach uznawania przypadków siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 40 ust. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r., który obecnie zastąpiony został art. 31 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. O konieczności zgłoszenia nadzwyczajnych okoliczności w gospodarstwie rolnym Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR. D. G. został poinformowany pismem z dnia 30 listopada 2009r. przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, jednakże, do dnia wydania decyzji przez organ I instancji, tego nie uczynił. O obowiązku zgłoszenia przypadków siły wyższej stanowi również art. 72 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141.18 z 30 kwietnia 2004 r. ze zm.) – dalej: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie z którym przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi z wymogami właściwego organu podlegają zgłoszeniu temu organowi na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od daty ustania tych okoliczności. W związku z niespełnieniem przez D. G. wymogów określonych w powyższych przepisach działalność bobrów w jego gospodarstwie nie może być rozpatrywana w kategoriach uznania bądź nie uznania tego przypadku za działanie siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, a w konsekwencji nie może stanowić przesłanki do przyznania mu płatności do powierzchni, która, jak podnosi w odwołaniu, została zajęta przez bobry na siedlisko.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, D. G. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji zarzucając, że w momencie składania wniosku o płatność deklarowana powierzchnia odpowiadała stawianym wymaganiom. Dodał, że bobry stworzyły na jego działce swoje siedlisko później i wyrządziły szkody na obszarze 9,55 ha, o czym Producent niezwłocznie powiadomił Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Stwierdził ponadto, że fakt występowania bobrów został całkowicie pominięty w protokołach pokontrolnych, mimo że tworzą one żeremia na kilku działkach, a Agencja była każdorazowo informowana o tym fakcie. Zwierzęta te są objęte całkowitą ochroną gatunkową i zwalczanie ich jest czynem karalnym, dlatego Producent nie może ponosić wszelkich konsekwencji i strat finansowych. Skarżący zarzucił, że w żadnej instytucji, do której się zwracał, nie został należycie poinformowany o sposobie załatwienia sprawy. Odnosząc się do wymogu złożenia pisemnego oświadczenia o wystąpieniu nadzwyczajnych okoliczności i dowodu ich wystąpienia w terminie 10 dni od daty ustania tych okoliczności stwierdził, że zgodnie z jego wiedzą fakt ustania okoliczności nie nastąpił, gdyż bobry nadal kolonizują teren jego gospodarstwa.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej jako ustawa p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga jest uzasadniona.

Płatności obszarowe, o przyznanie których na rok 2009r. wystąpił Skarżący, uregulowane zostały w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30/16 z 31 stycznia 2009r.) – dalej: rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, a także w powołanej ustawie o płatnościach i w przepisach wykonawczych, m.in. w rozporządzeniu w sprawie minimalnych norm. Zdaniem orzekających w niniejszej sprawie organów Producent zawyżył zadeklarowany do płatności obszar użytków rolnych o 16,12 ha, przy czym organ I instancji nie sprecyzował, na czym polegały nieprawidłowości, natomiast organ odwoławczy stwierdził – odwołując się do protokołu z kontroli na miejscu i dokumentacji fotograficznej – że powierzchnia wyłączona nie była użytkowana w celu rolniczym, ze względu na znajdujące się tam skupiska drzew i krzewów. Skarżący zakwestionował wyłączenie z płatności obszaru o pow. 9,55 ha, ze względu na to, że na takim obszarze jego gospodarstwa bobry utworzyły żeremia, a to uniemożliwia mu prowadzenie działalności rolniczej i powinno być uznane za zjawisko losowe, nie wynikające z jego winy czy zaniedbania.

Stosownie do treści art.20 ust.1 i ust.2 ustawy o płatnościach, kierownik biura powiatowego Agencji jest właściwy w sprawach uznawania przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art.31 rozporządzenia nr 73/2009 (przepis ten zastąpił art.40 ust.4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003). Uznanie danego przypadku za działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności, albo odmowa takiego uznania następuje w drodze decyzji w sprawie przyznania płatności obszarowych. Natomiast przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art.40 ust.4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi z wymogami właściwego organu podlegają zgłoszeniu temu organowi na piśmie w terminie 10 dni roboczych od daty ustania tych okoliczności (art.72 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141/18 z 30 kwietnia 2004r. ze zm.).

Z akt sprawy nie wynika, żeby w momencie składania wniosku o płatność tj. w kwietniu 2009r. deklarowana powierzchnia nie odpowiadała wymaganiom wynikającym z przepisów dotyczących przyznawania płatności. Niesporne jest także to, że szkody wyrządzone przez bobry Producent zgłosił w czerwcu 2009r. Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska. Następnie na szkody bobrowe zmniejszające powierzchnię upraw D. G. zwracał uwagę w zastrzeżeniach do raportu z czynności kontrolnych z dnia 12 września 2009r., w uwagach do raportu z kontroli przeprowadzonej w dniach 12-22 października 2009r., a także w piśmie z dnia 16 listopada 2009r. skierowanym do Oddziału Regionalnego ARiMR . W odpowiedzi na to ostatnie pismo z-ca Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR poinformował Producenta, że to Kierownik Biura Powiatowego jest właściwy w sprawach uznawania przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności i całą dokumentację wraz z raportem przekazał Kierownikowi Biura Powiatowego. W aktach sprawy brak jednak śladów podjęcia jakiegokolwiek działania przez Kierownika Biura Powiatowego w przedmiocie wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, w szczególności brak w tym zakresie rozstrzygnięcia w wydanej decyzji dotyczącej przyznania płatności przez organ I instancji - Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. Organ ten w ogóle nie odniósł się do zgłaszanych przez Producenta kwestii szkód wyrządzonych przez bobry i braku możliwości prowadzenia na terenach zajętych przez bobry działalności rolniczej, ograniczając się w uzasadnieniu decyzji do stwierdzenia istnienia różnicy między powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną, wynoszącą 16,12 ha, co stanowi 11,12% ustalonego obszaru i uzasadnia zastosowanie sankcji z art.51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. W istocie organ I instancji nie stwierdził, z jakich powodów wykluczył z płatności obszar 16,12 ha, odwołując się jedynie ogólnikowo do raportu z kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 8 października 2009r. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby w dniu 8 października 2009r. była przeprowadzona w gospodarstwie D. G. kontrola na miejscu, zresztą sam organ I instancji w piśmie przekazującym akta wraz z odwołaniem stwierdza, że u Producenta przeprowadzono dwie kontrole na miejscu – tj. w dniach 25-27 sierpnia 2009r. i w dniach 12-22 października 2009r. (brak informacji o kontroli w dniu 8 października 2009r.) W efekcie nie wiadomo, na jakiej podstawie organ I instancji oparł swoje wyliczenia obszaru stwierdzonego i z jakiego powodu odmówił przyznania płatności do powierzchni 16,12 ha. W tych okolicznościach niezrozumiałe są zarzuty zawarte w decyzji organu II instancji, że Producent do dnia wydania decyzji przez organ I instancji nie zgłosił nadzwyczajnych okoliczności Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR, chociaż został poinformowany o konieczności takiego zgłoszenia w piśmie z dnia 30 listopada 2009r.

W ocenie Sądu Producent nie miał obowiązku zgłaszania wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności bezpośrednio Kierownikowi Biura Powiatowego, skoro Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR poinformował go, że cała dokumentacja razem z raportem zostanie przekazana do Biura Powiatowego (pismo z dnia 30 listopada 2009r.). W tej sytuacji Kierownik Biura Powiatowego miał obowiązek zajęcia się sprawą i wydania stosownego rozstrzygnięcia w przedmiocie uznania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, w oparciu o przepisy art.20 ust.1 i 2 ustawy o płatnościach, tj. w decyzji w sprawie przyznania płatności obszarowych.

Nie można też przyznać racji organowi odwoławczemu, że D. G. nie zgłosił wystąpienia siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności wraz z odpowiednimi dowodami, w terminie 10 dni roboczych od ustania tych okoliczności, bo jak podnosi Skarżący, bobry w dalszym ciągu kolonizują teren jego gospodarstwa i nie można uznać, że fakt ustania nadzwyczajnych okoliczności już nastąpił. Organy orzekające w niniejszej sprawie nie poczyniły jednak żadnych ustaleń w tym zakresie, co sprawia, że nie jest możliwa ocena spełnienia (bądź nie) przez Producenta przesłanek uznania podnoszonych przez niego okoliczności za powstałe na skutek działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu powołanych wyżej przepisów.

W związku z powyższym należy uznać wydane w niniejszej sprawie decyzje za przedwczesne, nie poprzedzone zebraniem pełnego materiału dowodowego i wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy, a przez to naruszające przepisy art.7, art.77 i art.80 k.p.a..

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 135 i art. 152 ustawy p.p.s.a. Sąd odstąpił od zasądzania na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego z uwagi na to, że pomimo prawidłowego zawiadomienia o treści art.210 § 1 ustawy p.p.s.a. Skarżący nie zgłosił wniosku o przyznanie należnych kosztów.