Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 326/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1419/14 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że w wersie siódmym od dołu w miejsce zwrotu "na postanowienie" wpisać zwrot "na decyzję". 2


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1419/14 oddalił wniosek T. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 września 2014 r., zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 2 października 2014 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 2 października 2014 r. jednak bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie skarga została przekazana przez Sąd organowi w dniu 9 października 2014 r. i to ten dzień jest dniem wniesienia skargi. Skarga została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu

Pismem z dnia 25 listopada 2014 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że jego uchybienie zostało spowodowane błędnym zaadresowaniem skargi przez osobę wykonującą staż w jego kancelarii. Dodał, że o fakcie uchybienia terminowi dowiedział się dopiero z odpowiedzi na skargę doręczonej mu w dniu 18 listopada 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powołał art. 86 § 1, art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") i podkreślił, że w niniejszej sprawie skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu radcy prawnego. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego. Dotyczy to również przypadku, gdy zaniedbań takich dopuścił się personel administracyjny zatrudniony przez reprezentującego stronę pełnomocnika. Zaniedbania tych osób obciążają profesjonalnego pełnomocnika, a jednocześnie nie zwalniają strony od poniesienia prawnych skutków niestarannych działań. Takie stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt I FZ 394/14, postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt I GZ 205/14, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 336/14).

Wobec powyższego, w ocenie Sądu, podnoszona okoliczność, mająca świadczyć o braku zawinienia w nieterminowym złożeniu skargi, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd oddalił wniosek.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Sąd I instancji zasadnie uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Za taką okoliczność nie może być uznane błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę przez osobę, której pełnomocnik powierzył wykonanie tej czynności. Zaniedbania osób, którymi posługuje się profesjonalny pełnomocnik, obciążają jego samego, a jednocześnie nie uwalniają strony od poniesienia procesowej odpowiedzialności za takie działania bądź zaniechania. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność czy uchybień dopuścili się pracownicy kancelarii, czy też osoby odbywające w niej staż. Zawodowy charakter działalności radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód. Radca prawny reprezentujący stronę odpowiada za zaniedbania personelu kancelaryjnego oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu kancelarii, w tym nadania przesyłki zawierającej skargę. Stwierdzić zatem należy, że pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu sprawy i w konsekwencji ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wypowiadał się w kwestii odpowiedzialności strony za błędy popełnione przez pełnomocnika lub jego pracowników (zob. postanowienia NSA: z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt II GZ 505/14, z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt I FZ 351/13, z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 333/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny sprostował ponadto z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji zaskarżonego postanowienia, polegającą na niewłaściwym oznaczeniu zaskarżonego aktu. Z tego względu na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.

-----------------------

4