Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 257/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2006r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] umorzył postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości położonychw M. przy ul. D. obręb [...], dotyczące ustalenia na gruncie linii granicznej pomiędzy oznaczonymi w ewidencji gruntów działkami nr 1936 oraznr 1935/6, stanowiącymi własność wymienionych w niej osób i przekazał sprawęz urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w M.

Decyzja powyższa została doręczona jednemu ze współwłaścicieli wskazanejnieruchomości (nr 1935/6 ) – W. K. w dniu 25 października2006r.

W dniu 9 listopada 2006r. W. K. złożył osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym odwołanie od wspomnianej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu merytoryczne argumenty.

Po rozpatrzeniu środka odwoławczego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] grudnia 2006r. postanowienie znak: [...], w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze na to postanowienie, wniesionej do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu, W. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwółania, jako jego podstawę wskazując przepis art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy z uwagi na to, iż od wielu lat jest chory na cukrzycę, co uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie (jako objawy powyższego wskazał m. in. błędy w liczeniu, mylenie dat, rozkojarzenie). Poza tym termin do wniesienia odwołania przypadał w okresie bardzo długiego weekendu ("okres Wszystkich Świętych"). Wedle skarżącego, przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w M. wpłynie negatywnie na Stan jego zdrowia, powodując długotrwałe zestresowanie. Na rozprawie w dniu 10 lipca 2007r. W. K. przyznał, iż spóźnił się o jeden dzień ze złożeniem przedmiotowego odwołania, ponieważ źle wyliczył sobie bieg terminu do dokonania powyższej czynności. Oświadczył równocześnie, iż podtrzymuje skargę i nie uzupełnia jej odnośnie zarzutów wobec jej przedmiotu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym jest spełnienie przez skargę wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a. Wymogi te w odniesieniu do każdego pisma strony określa art. 46 P.p.s.a. przewidując m. in. iż niezbędnym jego elementem jest wskazanie przez stronę osnowy jej wniosku lub oświadczenia. Chodzi tutaj o podanie okoliczności, z których wynikałby faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W wypadku pism kwalifikowanych, jakim jest m. in. skarga, istnieją przepisy szczególne, określające dodatkowe wymagania w tym zakresie. Przepisem takim jest art. 57 § 1 P.p.s.a., który w pkt 3 stanowi, iż oprócz wymagań odnoszących się do pisma w postępowaniu sądowym, skarga powinna ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Powyższe sformułowanie nie nakłada oczywiście na skarżącego obowiązku wskazywania konkretnych przepisów prawa, które jego zdaniem zostały przez organ administracji naruszone. Składający skargę powinien jednakże podać w sposób ogólny w jakim zakresie oczekuje od Sądu ochrony tj. jakie jego dobro żostało naruszone. Oznacza to powinność przytoczenia w skardze przyczyn uzasadniających wedle skarżącego jej wniesienie.

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżący nie dopełnił wskazanego wyżej warunku. Jego skarga zawiera bowiem w istocie tylko i wyłącznie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z argumentami stanowiącymi w ocenie wnioskodawcy okoliczności go uzasadniające.

Brak jest zatem chociażby ogólnego wskazania ną czym polega uchybienie ze strony organu II instancji, zwłaszcza w sytuacji kiedy skarżący przyznaje, iż spóźnił się o jeden dzień ze złożeniem odwołania.

Odnośnie wskazania jako adresata wniosku o przywrócenie terminu tutejszego Sądu wskazać należy, iż właściwy do rozpoznania takiego wniosku jest tylko i wyłącznie organ administracji publicznej jako, że wniosek dotyczy złożenia odwołania adresowanego do tego organu. Poza tym skarżący oparł przedmiotowy wniosek na przepisie art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), który to przepis ma zastosowanie do postępowania administracyjnego toczącego się przed organami, nie zaś przed sądem administracyjnym. W tym ostatnim wypadku obowiązują bowiem przepisy art. 85 do 89 P.p.s.a., które z kolei dotyczą instytucji przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności tylko w postępowaniu sądowym.

Mając na uwadze powyższą argumentację, odrzucono niniejszą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.