Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 815/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 77 ust. 1 lit. a i ust. 2, art. 30b ust. 1, art. 19a ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 106
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi B. M. B. S. ve T. A..S.. z siedzibą w S.-I. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ("organ

II instancji", "organ odwoławczy") zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] ("organ I instancji") z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], ustalającą B. A.S. z siedzibą w S. - I. ("strona", "skarżąca") podstawę opodatkowania, stawkę podatku oraz określającą kwotę podatku od towarów i usług (typ opłaty B00) w następujący sposób:

pozycja pierwsza:

podstawa podatku od towarów i usług – [...] zł,

stawka podatku kwota podatku – 23 %,

kwota podatku – [...] zł.;

dodana pozycja druga:

podstawa podatku od towarów i usług – [...] zł,

stawka podatku kwota podatku – 23 %,

kwota podatku – [...] zł.

Ponadto w decyzji organu I instancji wskazano, że łączna kwota podatku

od towarów i usług z tytułu importu towarów wynosiła [...] zł. Decyzja organu I instancji stanowiła powiadomienie dłużnika o zarejestrowaniu kwoty niedoboru podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (typ opłaty B00).

Zasadnicze ustalenia stanu faktycznego są następujące:

W dniu [...] stycznia 2020 r. A. C. "T." Spółka z o.o., jako przedstawiciel pośredni, złożyła w imieniu strony zgłoszenie celne o dopuszczenie do obrotu towaru - rur stalowych spiralnie spawanych o średnicy przekraczającej 1000 mm, przeznaczonych dla budowy gazociągu, operatora sieci przesyłowej G. S.

- [...] M o masie [...] kg. Towar pochodził z T. i został zaklasyfikowany do kodu TARIC 7305 19 00 00.

Zgłoszenie celne zostało zarejestrowane pod numerem [...] W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego strona wnioskowała o zastosowanie dla całej ilości importowanego towaru kontyngentu niepreferencyjnego o numerze [...], określonego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31 stycznia 2019 r. nakładającym ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz. Urz. UE seria L Nr 361 z 2020 r., str. 1 ze zm.). W polu 47 zgłoszenia celnego obliczony został podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości [...] zł. Zastosowano stawkę 23% przy podstawie opodatkowania [...] zł. Kontyngent przyznano dla [...] kg importowanego towaru.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2021 r. strona wystąpiła o naliczenie należności celno-podatkowych dla [...] kg towaru, dla którego kontyngent nie został przyznany. Wniosek ten zainicjował dwa odrębne postępowania, tj.: celne w zakresie określenia należności celnych (nr decyzji [...] przedmiotem sprawy o sygn. akt [...]) oraz podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług (nr decyzji [...] – będące przedmiotem niniejszej sprawy).

W decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...]

organ I instancji określił kwotę należności celnych w postaci cła dodatkowego

(typ opłaty A20) w wysokości [...] zł. O zaksięgowanej kwocie długu strona została powiadomiona. W decyzji tej organ sprostował dane zawarte w zgłoszeniu celnym z dnia [...] stycznia 2021 r. poprzez m.in. dodanie drugiej pozycji. Obejmowała ona: towar - rury stalowe spiralnie spawane o średnicy przekraczającej [...] mm, przeznaczone do budowy gazociągu; ilość - [...]; kraj pochodzenia

– [...]; kod CN - 7305 19 00 00.

Organ I instancji wskazał, że dla towaru objętego tą pozycją, zastosowano stawkę cła dodatkowego w wysokości 25% w związku z nieprzyznaniem kontyngentu nr [...].

W konsekwencji powyższego w postępowaniu podatkowym decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] organ I instancji określił stronie należną kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu w wysokości [...] zł oraz powiadomił o zarejestrowaniu niedoboru VAT w wysokości [...] zł.

Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji i zarzuciła naruszenie art. 16 w zw.

z art. 15 ust. 2 i 3 w zw. z art. 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 1 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz. U. UE L 83/16) oraz art. 8 w zw. z art. 18 i art. 207 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r., poz. 90 nr 864/2). Strona zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy. Ponadto wniosła

o ustalenie podstawy opodatkowania, stawki podatku i określenie kwoty podatku od towarów i usług bez wydzielania pozycji drugiej w zgłoszeniu celnym i nieuwzględnianie cła dodatkowego w wysokości 25 %.

Strona wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325

ze zm. – zwanej dalej: "O.p.") w związku z równoległym zaskarżeniem decyzji

w sprawie celnej wydanej w przedmiocie określenia cła dodatkowego. Na wypadek uznania, że rozstrzygnięcie w sprawie celnej nie jest zagadnieniem wstępnym, strona wnioskowała o zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1c pkt 1 lit.a O.p.

Organ II instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, organ II instancji wskazał,

że określenie i zaksięgowanie przez organ kwoty należności celnych w postaci cła dodatkowego w związku z nieprzyznaniem niepreferencyjnego kontyngentu taryfowego w odniesieniu do importowanych rur stalowych spawanych, ujętych w zgłoszeniu celnym z dnia [...] stycznia 2021 r., stanowiło podstawę do określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu tego towaru w należytej wysokości.

Powołując się na brzmienie art. 2 pkt 7, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm. – zwanej dalej: "u.p.t.u."); art. 5 pkt 19, art. 5 pkt 15 i art. 77 ust.

3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia

9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z dnia 10 października 2013 r. ze zm. – zwanego dalej: "Kodeksem celnym"), organ stwierdził, że na skarżącej spółce i "Terramar" Spółka z o.o. spoczywał dług celny oraz obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług.

Organ stwierdził, że obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstał

z chwilą powstania długu celnego. Ten z kolei powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

Następnie organ wskazał, że podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Organ wyjaśnił także jakie koszty dodatkowe obejmuje podstawa opodatkowania.

Według organu odwoławczego, różnica pomiędzy kwotą obliczoną w zgłoszeniu celnym - [...] zł, a należną - [...] zł wynosiła [...] zł i stanowiła niedobór w podatku od towarów i usług.

W ocenie organu odwoławczego, prowadzenie postępowania oraz wydanie przez organ I instancji decyzji w sprawie podatku od towarów i usług, a także określenie kwoty tego podatku w kwocie wynikającej z decyzji było prawidłowe i zasadne. Organ I instancji nie naruszył prawa materialnego bądź przepisów postępowania, co mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy i które to naruszenie obligowałoby organ odwoławczy

do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Podnoszone przez stronę zarzuty, zdaniem organu odwoławczego, dotyczące spornego rozstrzygnięcia są tożsame z zarzutami, które zostały skierowane do decyzji

w przedmiocie należności celnych. Odnosiły się one do kwestii związanych

z określeniem i zaksięgowaniem cła dodatkowego oraz nie znajdowały one uzasadnienia w postępowaniu w przedmiocie określenia podatku VAT z tytułu importu.

Organ odwoławczy wskazał, że przepisy prawa podatkowego w sposób precyzyjny określały elementy mające bezpośredni wpływ na podstawę opodatkowania w przypadku importu towarów. Wynikało z nich, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów była wartość celna powiększona o należne cło. Taki zapis wskazywał, iż podstawa opodatkowania uzależniona była od wymienionych przez ustawodawcę elementów kalkulacyjnych czyli wartości celnej towaru i kwoty należnego cła. Rozstrzygnięcie w zakresie tych elementów organ podjął w decyzji celnej i na jej podstawie oraz na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym, rozstrzygnął w zakresie podatku od towarów i usług, należnych z tytułu importu towarów.

Powołując się na unijne przepisy celne - mające zastosowanie w postępowaniu celnym – organ odwoławczy stwierdził, że decyzja w sprawie celnej, która została skutecznie wprowadzona do obrotu prawnego, z chwilą jej doręczenia - wiąże organy także w czasie, gdy jest jeszcze nieostateczna. W związku z tym określenie

i zaksięgowanie przez organ kwoty należności celnych w postaci cła dodatkowego,

w związku z nieprzyznaniem niepreferencyjnego kontyngentu taryfowego w odniesieniu

do importowanych rur stalowych spawanych, ujętych w ww. zgłoszeniu celnym, stanowiło uzasadnioną podstawę do określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu tego towaru w należytej wysokości.

Ze względu na stwierdzony stan faktyczny oraz prawny organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Strona złożyła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Strona zwróciła się również z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy

od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a mianowicie wszczętego na podstawie skargi strony na decyzję organu II instancji z dnia [...] lipca

2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia i zaksięgowania kwoty należności celnych w postaci cła dodatkowego, na podstawie której to decyzji organ, który wydał zaskarżoną decyzję, określił należny podatek VAT oraz powiadomił

o zarejestrowaniu niedoboru w VAT. Skarżąca wskazała, że w ramach wyżej wymienionej skargi na decyzję w przedmiocie cła dodatkowego, wniosła do sądu administracyjnego właściwego do jej rozpoznania, na podstawie art. 267 Traktatu

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/, z uwagi na fakt,

iż decyzja w tej kwestii jest niezbędna do wydania wyroku, o zwrócenie się

do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o rozpatrzenie pytania prejudycjalnego.

Skarżąca podkreśliła, iż decyzja w przedmiocie podatku VAT w niniejszej sprawie ma charakter wtórny względem decyzji w sprawie cła dodatkowego. Z kolei sprawa sądowoadministracyjna w sprawie cła dodatkowego nie mogła być rozstrzygnięta bez zadania ww. pytania prejudycjalnego przez sąd Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie art. 267 TSUE, albowiem sądy krajowe nie posiadają uprawnień do stwierdzania nieważności przepisów prawa unijnego. Tym samym konieczne jest w niniejszej sprawie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy sądowoadministracyjnej w sprawie cła dodatkowego, w tym rozstrzygnięcia przez TSUE w przedmiocie pytania prejudycjalnego.

Z uwagi na powyższe, skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego UE, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 16 w zw. z art. 15 ust. 2 i 3 w zw. z art. 20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (dalej zwane: "rozporządzeniem w sprawie wspólnych reguł przywozu", Dz. U. UE L 83/16, z 27.3.2015) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne określenie należnego podatku od towarów i usług (VAT) w kwocie [...]zł oraz powiadomienie o zarejestrowaniu niedoboru VAT w tej samej kwocie w wyniku dokonania na podstawie decyzji celnej błędnej klasyfikacji taryfowej towaru z nowoutworzonej pozycji 2 w postaci rur spiralnie spawanych (kod TARIC 7305 19 00 00 z kodem dodatkowym V999), a w efekcie błędnego określenia stawki celnej erga omnes w wysokości 0% dla towarów z nowoutworzonej pozycji 2 oraz określenia stawki dodatkowego cła ochronnego w wysokości 25% dla towarów z nowoutworzonej pozycji 2, w wyniku zaklasyfikowania towaru do kategorii 25B, zamiast do kategorii 25A zgodnie z Załącznikiem II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/894

z dnia 29 czerwca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/159 nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (odpowiednio z Załącznikiem IV rozporządzenia 2019/159, dalej: "rozporządzenie wykonawcze", Dz. U. UE. L 2019.31.27 z 1.2.2019 oraz "II rozporządzenie zmieniające", Dz. U. UE. L 2020.206.27 z 30.06.2020), a to z uwagi na fakt, że duże przewody rurowe spawane spiralnie o kodzie CN 7305 19 00 winny być zaliczone do kategorii 25A, bowiem analogicznie jak w przypadku zaliczonych do kategorii 25A dużych przewodów rurowych spawanych wzdłużnie (kody CN 7305 11 00 oraz 7305 12 00) znajdują tradycyjnie zastosowanie w dużych projektach inżynieryjnych w zakresie infrastruktury (w szczególności gazociągów i ropociągów) i nie różnią się w żadnej mierze charakterystyką użytkową od rur spawanych wzdłużnie, tym samym zgodnie z motywem (58) i (60) II rozporządzenia zmieniającego, co powoduje uznanie, iż nie są spełnione przesłanki zaliczenia tego towaru do kategorii 25B w ramach środków zapobiegających przywozowi do Unii w związku z art. 16 w zw. z art. 15 ust. 2

i 3 rozporządzenia w sprawie wspólnych reguł przywozu, bowiem:

1) byłoby to sprzeczne z interesem Unii zgodnie z art. 16 rozporządzenia w sprawie wspólnych reguł przywozu, a to z uwagi na fakt, że pozbawiałoby nabywców

w ramach dużych projektów inżynieryjnych na terenie Unii odpowiedniej różnorodności towarowej, w postaci dostępności zarówno rur spawanych wzdłużnie, jak i spiralnie,

w związku z błędnym założeniem, opartym na historycznej nadpodaży jednego rodzaju rur, a mianowicie rur spawanych wzdłuż nie przywożonych z [...] w ramach projektu [...] która to nadpodaż spowodowała błędne ustalenie ze strony Komisji

w drodze procedury sprawdzającej, w ramach II rozporządzenia zmieniającego, jakoby rury spawane wzdłużnie były jedynymi tradycyjnie wykorzystywanymi przez odbiorców unijnych w dużych projektach inżynieryjnych oraz że zbyt duża podaż w ramach globalnego kontyngentu w kategorii [...] rur spawanych spiralnie spowodowałaby niedobory w zakresie dostępności rur spawanych wzdłużnie wykorzystywanych do dużych projektów inżynieryjnych, podczas gdy obydwa te rodzaje rur są wykorzystywane zamiennie w dużych projektach inżynieryjnych, co odzwierciedlają zarówno zapisy taryfy celnej TARIC, stosowne normy ISO, jak i odpowiednie specyfikacje zamówienia zamawiających w ramach przetargów unijnych oraz treść zawieranych umów;

2) rury spawane spiralnie nie są przywożone do Unii ani w tak znacznie zwiększonych ilościach, ani na takich warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnej szkody dla unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych Unii zgodnie z art. 16 rozporządzenia w sprawie wspólnych reguł przywozu (zgodnie z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 16 rozporządzenia w sprawie wspólnych reguł przywozu, w odniesieniu do członków WTO, a więc także [...], środki ochronne podejmowane są jedynie w przypadku, gdy spełnione są łącznie oba ww. kryteria), bowiem Komisja ustaliła w sposób błędny, że unijni producenci produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produkują na cele realizacji dużych projektów inżynieryjnych wyłącznie rury spawane wzdłużnie, podczas gdy rury te są wykorzystywane na równi i zamiennie z rurami spawanymi spiralnie, a zaliczenie tego rodzaju rur do kategorii 25B powoduje nieuzasadnione uprzywilejowanie podmiotów importujących rury spawane wzdłużnie (powodując brak konkurencji

i ograniczenie zróżnicowania podaży dla nabywców w ramach dużych projektów inżynieryjnych), jak i producentów unijnych produkujących rury spawane spiralnie (którzy nie będą mieli konkurencji na rynku unijnym ze strony producentów z państw trzecich), a ponadto w odniesieniu do rur spawanych spiralnie, kod CN 7305 19 00 Komisja stwierdziła jedynie wzrost przywożonych ilości, ale nie stwierdziła, że doszło do zmiany warunków przywozu, które miałyby rzekomo powodować lub grozić spowodowaniem poważnej szkody dla unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych;

3) nadpodaż przywozu rur spawanych wzdłużnie na cele realizacji projektu [...] nie stanowiła tradycyjnego strumienia handlu zgodnie z art. 15 ust. 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie wspólnych reguł przywozu, a jedynie tymczasową tendencję, która już przemija, wobec czego brak było jakiejkolwiek celowości utrzymania tego przepływu poprzez podział kategorii 25 na kategorię 25A i 25B w możliwie największym zakresie jako tradycyjnego strumienia handlu w ramach ustanawiania kontyngentu;

4) byłoby to sprzeczne z potrzebą uniknięcia zagrożeń dla celu, który zakładano przy ustanawianiu kontyngentu art. 15 ust. 3 lit. c rozporządzenia w sprawie wspólnych reguł przywozu, a to z uwagi na fakt, że celem podziału kategorii

25 na kategorię 25A i 25B było zabezpieczenie dostępności rur wykorzystywanych

w dużych projektach inżynieryjnych na potrzeby nabywców w Unii, podczas gdy poprzez zaliczenie rur spawanych spiralnie o kodzie CN 730519 00 do kategorii 25B

i ustanowienie kontyngentów krajowych, zamiast do grupy 25A uwzględniającej globalne kwoty. Komisja osiąga skutek odwrotny do zamierzonego, a mianowicie pozbawia nabywców unijnych rur spawanych spiralnie możliwości ich wykorzystania w dużych projektach inżynieryjnych zamiennie w stosunku do rur spawanych wzdłużnie.

- art. 8 w zw. z art. 18 i art. 207 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji sprzecznej z zasadą równości

- i niedyskryminacji we wszystkich działaniach Unii Europejskiej, w tym

w zakresie wspólnej polityki handlowej i stosowania jednolitych zasad,

w szczególności w odniesieniu do zmian stawek celnych, z uwagi na fakt,

iż podmioty znajdujące się w podobnych sytuacjach prawnie relewantnych,

a mianowicie produkujące rury spawane spiralnie i rury spawane wzdłużnie, które mogą być stosowane zamiennie (jako substytuty) w dużych projektach inżynieryjnych, zostały potraktowane odmiennie w zakresie wielkości kontyngentu dla kategorii 25A i 25B, bez istnienia usprawiedliwionej podstawy dla takiego odmiennego traktowania w sytuacjach podobnych, co skutkowało nałożeniem cła dodatkowego i określeniem należnego podatku w VAT oraz powiadomieniem o zarejestrowaniu niedoboru w VAT.

Skarżąca wniosła również na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a o dopuszczenie

i przeprowadzenie uzupełniającego dowodu ze wskazanych przez nią dokumentów, znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zasadność wymiaru kwoty długu celnego importowanego towaru nie jest kategorią podatkową, lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego. Tym samym wszelkie zastrzeżenia dotyczące długu celnego kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym

z tych przepisów. Bezzasadne było wymaganie przez skarżącą od organu podatkowego uwzględnienia w postępowaniu podatkowym zarzutów odnoszących się do zasadności wymiaru długu celnego, np. - jak to miało miejsce w tej sprawie - zastosowania środka ochronnego w postaci cła dodatkowego.

Pismem procesowym z [...] października 2021 r. zwrócono się do stron postępowania, że sprawa rozpoznana może być wyłącznie w trybie rozprawy odmiejscowionej (rozprawa zdalna), chyba że któraś ze stron nie wyrazi na to zgody. Wówczas sprawa zostanie rozpoznana na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.). Poinformowano strony o możliwości złożenia dodatkowych wyjaśnień na piśmie oraz wniosków dowodowych.

Organ odwoławczy wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Uczestnik postępowania wniósł rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym oraz wyraził zgodę na posiedzenie odmiejscowione. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu odmiejscowionym.

Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. skierował sprawę do rozpoznania w trybie niejawnym w składzie trzech sędziów, o czym zawiadomiono strony postępowania wraz z możliwością złożenia dodatkowych wyjaśnień w sprawie.

Na posiedzeniu Sąd postanowił:

- na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego, gdyż w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 794/21 – WSA

w Szczecinie nie wystąpił z pytaniem do TSUE, brak było zatem podstawy do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie;

- na podstawie 106 § 3 p.p.s.a. oddalić wniosek dowodowy, gdyż dowody te nie miały wpływu na rozpoznanie niniejszej sprawy, bowiem w istocie dotyczyły postępowania

w sprawie długu celnego i znajdują się w aktach tego postępowania.

W dniu [...] lutego 2022 r. WSA w Szczecinie wydał wyrok o sygn. akt I SA/Sz 794/21, w którym oddalił skargę strony w przedmiocie długu celnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przedmiotem sądowej kontroli jest rozstrzygnięcie organu podatkowego określające wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu sprowadzanych przez spółkę rur stalowych spiralnie spawanych o średnicy przekraczającej 1000 mm, przeznaczonych dla budowy gazociągu.

W ocenie organu odwoławczego, zarzuty spółki dotyczą decyzji wydanej

w sprawie celnej. Zdaniem organu odwoławczego, skoro decyzja wydana

w sprawie celnej nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, to wynikające z niej ustalenia nie mogą być kwestionowane i zmieniane w postępowaniu podatkowym, albowiem są dla organu podatkowego wiążące.

Jak wynikało z akt administracyjnych i uzasadnienia zaskarżonej decyzji postępowanie podatkowe zostało poprzedzone odrębnym postępowaniem

w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego. Podstawą wydania decyzji celnej było wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu celnym w zakresie kwoty należności celnych

w postaci cła dodatkowego.

Sąd podziela opinię organu, że zarzuty sformułowane w niniejszej skardze dotyczą postępowania zakończonego decyzją organu celnego i jako takie nie mogą być rozpoznawane w postępowaniu podatkowym, nie mieszczą się bowiem w zakresie kognicji sądu sprawowanej w ramach niniejszego postępowania. Wskazać bowiem należy, że ustalenie wysokości długu celnego oraz określenie zobowiązania podatkowego to dwie odrębne sprawy. Decyzja w sprawie należności celnych

ma dla organów podatkowych charakter przesądzający (a zatem w pełni wiążący) zarówno w zakresie strony podmiotowej (adresatów obowiązku podatkowego), jak

i przedmiotowej (opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu, a także wartości celnej, cła). Do czasu, gdy decyzja organu celnego nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej okoliczności, istotne dla wymiaru zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, nie mogą być kwestionowane przed organami podatkowymi. Wykluczona jest więc w postępowaniu podatkowym, odrębnym od celnego, ponowna weryfikacja zgłoszenia celnego oraz ustalanie na nowo wartości celnej i w konsekwencji wysokości należnego cła nawet wówczas, gdy strona podważa ustalenia i ocenę organu celnego. Postępowanie podatkowe nie jest dodatkową instancją dla postępowania celnego, a oba rozstrzygnięcia – celne i podatkowe – nie mogą być wobec siebie konkurencyjne.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w przypadku,

gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego i decyzja

ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru, klasyfikacja taryfowa czy cło, nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów (por. wyroki NSA: z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 252/11; z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt I FSK 182/06).

Organ odwoławczy trafnie zatem stwierdził, że wiążą go ustalenia wynikające

z decyzji, w której określono kwotę długu celnego, bowiem obowiązek podatkowy

w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Za prawidłowe należy uznać stanowisko, że relacje między wskazanymi decyzjami, tj. celną i podatkową oceniać trzeba z perspektywy konstrukcji, tzw. decyzji związanej. Związanie to wynika z regulacji prawnych dotyczących podatku od towarów

i usług. Oznacza natomiast, że do czasu, gdy decyzja celna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego wynikające z niej istotne dla spraw podatkowych ustalenia, nie mogą być kwestionowane przed organami podatkowymi (por. wyroki NSA: z dnia 10 listopada 2016r., sygn. akt I FSK 182/06; z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt I FSK 371/09; z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 252/11 oraz z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 977/11).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje

z chwilą powstania długu celnego (art. 19a ust. 9 u.p.t.u.).

Dług celny w przywozie powstaje - zgodnie z przepisami unijnego kodeksu celnego - w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Powstaje on w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 1 lit. a i ust. 2).

Jak już była o tym mowa powyżej, w rozpoznawanej sprawie procedurą dopuszczenia do obrotu objęte zostały, przywiezione z [...], rury stalowe spiralnie spawane, podlegające należnościom celnym. Zgłoszenie celne tych towarów miało miejsce w dniu [...] stycznia 2021 r. i w tym dniu powstał obowiązek podatkowy z tytułu ich importu.

Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.t.u., podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Podstawa opodatkowania,

o której mowa w ust. 1 obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone do wartości celnej

- ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się

na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

W rozpoznawanej sprawie w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego importer zadeklarował w zgłoszeniu celnym wartość celną w wysokości [...] zł. Stawka cła erga omnes, związana z importem tego towaru, wynosiła 0%, a w konsekwencji kwota cła - [...] zł. Z tego względu podstawę opodatkowania stanowiła kwota równa wartości celnej. Należny podatek VAT z tytułu importu został wyliczony w zgłoszeniu celnym w wysokości [...] zł. W związku z nieprzyznaniem kontyngentu

dla [...] kg towaru importer zawnioskował o naliczenie należności

celno-podatkowych w prawidłowej wysokości (wskazanej we wniosku).

Po jego rozpatrzeniu organ I instancji w decyzji z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] określił kwotę należności celnych w postaci cła dodatkowego (typ opłaty A20) w wysokości [...] zł. W decyzji tej organ sprostował dane zawarte w zgłoszeniu celnym z dnia [...] stycznia 2021 r. i wyodrębnił w nim dwie pozycje.

W ocenie Sądu, prawidłowo organ przyjął, że określenie i zaksięgowanie przez organ kwoty należności celnych w postaci cła dodatkowego, w związku

z nieprzyznaniem niepreferencyjnego kontyngentu taryfowego w odniesieniu importowanych rur stalowych spawanych, ujętych w ww. zgłoszeniu celnym, stanowiło podstawę do określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu tego towaru

w należytej wysokości.

Zdaniem Sądu, prawidłowo organ stwierdził, że różnica pomiędzy kwotą obliczoną w zgłoszeniu celnym - [...] zł, a należną - [...] zł wynosiła

[...] zł i stanowiła niedobór w podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego należy zgodzić się z organem co do tego, że podniesione

w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, albowiem rozstrzygnięcie zawarte

w zaskarżonej decyzji odnosiło się do określenia należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru i nie obejmowało swoim zakresem badania zasadności wymiaru długu celnego w związku z zastosowaniem środka ochronnego w postaci cła dodatkowego odnoszącego się do przywozu niektórych wyrobów ze stali. Obowiązek uwzględnienia w podstawie opodatkowania kwot cła dodatkowego jest obligatoryjny

i nie zależy od uznania organu podatkowego, a także nie wymaga prowadzenia odrębnego postępowania dowodowego w tym zakresie.

Ponadto, słusznie organ odwoławczy zauważył, że skarżąca nie negowała prawidłowości klasyfikacji, którą zadeklarował sam importer. Potwierdziła także,

że przepisy rozporządzenia 2020/894 jako przepisy prawa unijnego, zawarte

w rozporządzeniu wykonawczym Komisji Europejskiej, podlegały zastosowaniu bezpośrednio i były w niniejszej sprawie wiążące dla organów. Tym samym zgodziła się, że w sprawie celnej nie mogła zapaść inna decyzja, aniżeli ta, która została wydana.

Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione argumenty, Sąd uznając skargę

za niezasadną, oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.