Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 299/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA - Marek Pietras, Sędziowie WSA - Iwona Dąbrowska (spr.), - Ewa Grochowska - Jung, Protokolant - Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie utraty zasiłku dla bezrobotnych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

M. C. zarejestrował się w Urzędzie Pracy w W. w dniu [...] lutego 2004 r. i decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2004 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 15 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) uzyskał z dniem [...] lutego 2004 r. status osoby bezrobotnej, z prawem do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] marca 2004 r.

Następnie decyzją z dnia [...] września 2004 r., wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001) orzeczono o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] września 2004 r. z powodu maksymalnego upływu terminu jego pobierania.

Od decyzji tej skarżący odwołał się, jednakże Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoją decyzję organ wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Okres zaś pobierania zasiłku wynosi 12 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju lub są bezrobotnymi powyżej 50 roku życia oraz posiadają równocześnie co najmniej 20 letni okres uprawniający do zasiłku.

Zgodnie zaś z art. 139 ust. 1 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zasiłki, dodatki szkoleniowe oraz inne świadczenia z tytułu bezrobocia przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach, z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszenia, które dokonywane są na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Organ wskazał, że w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych skarżący zamieszkiwał na obszarze działania Urzędu Pracy dla W., na terenie którego stopa bezrobocia nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia. W tej sytuacji zgodnie z art. 73 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przyznanie skarżącemu przez organ prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres 6 miesięcy było prawidłowe.

Organ ponadto wskazał, że mimo, iż skarżący ukończył 50 lat i posiada 20 letni okres uprawniający do zasiłku nie było możliwe przyznanie mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wymiarze 12 miesięcy. Rejestracja jego bowiem w charakterze bezrobotnego nastąpiła w dniu [...] lutego 2004 r. a zatem na podstawie powołanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie zatem z art. 139 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy brak było podstaw do przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wymiarze 12 miesięcy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. C. kwestionując zaskarżoną decyzję wskazał, że art. 139 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie ma do niego zastosowania gdyż decyzja o pozbawieniu go prawa do zasiłku wydana została w oparciu o art. 73 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie zaś w oparciu o ustawę o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i ponowił argumenty zawarte w swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie zaś do art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że skarżący rejestracji w Urzędzie Pracy W. dokonał w dniu [...] lutego 2004 r. i decyzją z dnia 2 marca 2004 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 15 oraz na podstawie art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przyznano mu status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] marca 2004 r. A zatem rejestracja w charakterze bezrobotnego i przyznanie skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych nastąpiło w okresie obowiązywania ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.).

Wskazać również należy, że skarżący rejestrując się w dniu [...] lutego 2004 r. w urzędzie zatrudnienia zamieszkiwał na terenie W. Zgodnie zaś z art. 25 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okres pobierania zasiłku z zastrzeżeniem ust. 1a, 5, 8, 11 i 12 wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania Stosownie zaś do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 wrzenia 2003 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju na obszarze działania powiatowych powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. urzędów pracy (M.P. z 2003 r. Nr 3, poz. 703) według stanu na dzień 30 czerwca 2003 r. przeciętna stopa bezrobocia w kraju wynosiła 17,1 % podczas gdy stopa bezrobocia na obszarze działania Urzędu Pracy dla W. wynosiła 6,1 %. Tak więc skarżący mógł otrzymać jedynie zasiłek dla bezrobotnych w wymiarze 6 miesięcy. Stopa bowiem bezrobocia na obszarze działania Urzędu Pracy dla W. w momencie rejestracji przez skarżącego w charakterze bezrobotnego nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju i wynosiła 6,1 %.

Zgodnie zaś z art. 139 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001) zasiłki, dodatki szkoleniowe oraz inne świadczenia z tytułu bezrobocia przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach, z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszenia, które dokonywane są na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Skoro zatem rejestracja skarżącego w charakterze bezrobotnego nastąpiła w okresie obowiązywania powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i według wówczas obowiązujących przepisów mógł on otrzymać jedynie zasiłek dla bezrobotnych w wymiarze 6 miesięcy, to niemożliwe było przyznanie skarżącemu zasiłku w innym wymiarze.

Faktem jest, że organ orzekając decyzją z dnia [...] września 2004 r. o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych uczynił to w oparciu o art. 73 ust. 1 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie zaś w oparciu o art. 25 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, do czego zobowiązywał go art. 139 ustawy. Uchybienie to jednak pozostało bez wpływu na wynik sprawy bowiem skarżący uprawniony był istotnie jedynie do zasiłku dla bezrobotnych w wymiarze 6 miesięcy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.