Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 70/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245,246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: przewodniczący asesor WSA: Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych /-/ K. Nikodem


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...], złożonym na urzędowym formularzu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że sytuacja, w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych przez organ celny w stosunku do jego firmy do momentu wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulega ciągłemu pogorszeniu. "Zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło jemu dalszą działalność i postawiło w obliczu bankructwa, a liczne nieprawidłowości wskazane przez niego w skardze dowodzą o zbyt pobieżnym potraktowaniu przez organ celny, nie tylko podstaw do wydania zaskarżonych decyzji, ale przede wszystkim wskazują na nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa, co w efekcie doprowadziło do wydania decyzji niezgodnie z obowiązującym prawem." Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z synami. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Żona skarżącego nie pracuje i również nie ma żadnego majątku. T. K. podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około [...], przy czym mieszkanie, media, RTV, telefon to koszt ok. [...], wyżywienie: [...], inne opłaty: [...].

Na wezwanie z dnia [...] T. K. w odpowiedzi z dnia [...] wskazał, że jego żona w [...] nie osiągnęła żadnego dochodu. Skarżący podał nadto, że ani on, ani też jego żona nie posiadają: samochodu, oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych, skarżący nie ma kredytów bankowych, zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. T. K. przyznał, że od [...] pomiędzy nim, a jego żoną istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. Małżonka skarżącego nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] T. K. oświadczył, że "mieszkanie, które zamieszkuje należy do jego ojca, powierzchnia mieszkania to [...] m-, koszty miesięcznego utrzymania mieszkania wynoszą [...] i pokrywane są z pomocy finansowej otrzymywanej od ojca i teściów. Skarżący przyznał, że "utrzymanie rodziny to wynik pomocy jego ojca i teściów".

Strona przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym [...], z którego wynika, że T. K. nie osiągnął w [...] żadnego dochodu. Według oświadczenia również jego żona nie uzyskała w [...] dochodu.

W ocenie sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada żadnych środków finansowych, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. T. K. jak również jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny

Wobec powyższego na podstawie art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 3C sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowiono, jak w sentencji.

/-/ K. Nikodem