Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 993/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2, art.58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 216 par. 2, art. 236 par. 1, art. 237
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A .B na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz A.B. kwotę [...],- zł ([...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w[...], po rozpatrzeniu wniosku A.B. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r. odmówił zniesienia terminu przesłuchania wezwanych świadków i wyznaczenia nowych terminów ich przesłuchania. Organ pouczył stronę, że na wydane postanowienie nie służy zażalenie.

Pismem z dnia [...] lipca 2013r. strona zaskarżyła w całości wyżej powołane postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 121, art.123, art. 124 i art. 190 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.u. z 2012r. , poz. 749 ze zm.)- dalej O.p. oraz wnosząc o jego uchylenie, a w rezultacie o zniesienie terminów przesłuchań świadków i wyznaczenie nowych terminów przy zapewnieniu stronie możliwości udziału.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...] zgodnie z art. 216 § 1 w zw. art. 228 § 1 pkt 1, § 2, art. 237 i art. 239 O.p. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Organ wskazał, że zgodnie z art. 216 § 2 O.p. w sprawach dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, organ wydaje postanowienie. Nie wszystkie postanowienia podlegają zaskarżeniu w samodzielnym trybie, na wydane postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi (art. 236 § 1 O.p.). Przepis art. 190 O.p. nie przewiduje zażalenia na odmowę zniesienia terminów przesłuchania świadków. W przypadku negatywnego dla strony rozpatrzenia wniosku, rozstrzygnięcie organu winno przybrać formę postanowienia, które podatnik ma prawo zakwestionować w odwołaniu.

W skardze z dnia [...].08.2013r. strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

- art. 227 w związku z art. 228 O.p. poprzez zaniechanie przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej przekazania akt sprawy organowi odwoławczemu oraz wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] decyzji bez zapoznania się z aktami postępowania,

- art. 121, art. 122, art. 124 oraz art. 190 O.p., poprzez prowadzenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, zaniechanie zwrócenia się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o przekazanie akt sprawy, a tym samym brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a nadto poprzez brak odniesienia się do zarzutów zawartych w zażaleniu.

Jednocześnie wniosła o zwrócenie się przez Sąd do Dyrektora Izby Skarbowej w [...] i Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] o przekazanie oryginałów akt postępowania, uchylenie zaskarżonego postanowienia i w rezultacie rozpoznanie zażalenia wniesionego na postanowienie organu I instancji z dnia [...].07.2012r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W treści skargi strona zarzuciła organowi odwoławczemu działanie niezgodne z art. 227 O.p., a tym samym naruszenie podstawowych obowiązków ciążących na tym organie przy rozpatrywaniu zażalenia poprzez wydanie postanowienia na podstawie kopii dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem bez zapoznania się z oryginalnymi aktami postępowania. Ponadto, zdaniem strony zgodnie z art. 217 i art. 218 O.p. na wydane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] postanowienie z dnia [...].07.2012r. odmawiające zniesienia terminu przesłuchania wezwanych świadków i odmawiające wyznaczenia nowych terminów ich przesłuchania, służy zażalenie

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Postanowienie zawierające rozstrzygnięcie dotyczące terminów przesłuchań jest postanowieniem, o którym stanowi art. 216 § 2 O.p. Ordynacja podatkowa nie ustanawia postępowania zażaleniowego dla postanowień dotyczących poszczególnych kwestii wnikających w toku postępowania podatkowego nie rozstrzygających o istocie sprawy. Zatem zastosowanie do takiego postanowienia będzie miało unormowanie art. 236 § 1 O.p. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest także, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Stwierdzić zatem należy, że skarga dotyczy aktu, który nie został objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego. Organ błędnie pouczył stronę, że na wydane postanowienie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Na marginesie Sąd zauważa, że przedmiotowe postanowienie może być, stosownie do art. 237 O.p., zaskarżone w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w pierwszej instancji.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.