Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 381/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem
Powołane przepisy: article: art. 63 ust. 1, 10 i 14
journal: Dz.U. 2018 poz 996
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tekst jedn.
article: art. 93 ust. 1, art. 94 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 994
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym  - tekst jedn.
article: art. 3 par. 2 pkt 6, art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant St. sekretarz sądowy Mariola Krzywda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na akt Prezydenta Miasta [...] z dnia 13 lipca 2018 r. w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora przedszkola 1) stwierdza, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem, 2) zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz Wojewody Opolskiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Wojewody Opolskiego w niniejszej sprawie jest wydany przez Prezydenta Miasta [...] w dniu 13 lipca 2018 r. akt powierzenia A. G. stanowiska Dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w [...].

Skarga na powyższy akt została wniesiona w następujących okolicznościach:

Zarządzeniem nr [...] z dnia 7 czerwca 2018 r. Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 63 ust. 14 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, oraz § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1587), powołał komisję konkursową w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w [...].

Następnie, w dniu 13 lipca 2018 r. Prezydent Miasta [...] wydał zaskarżony obecnie akt, w którym - w punkcie pierwszym - powierzył A. G. stanowisko dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w [...], na okres od 1 września 2018 r. do 31 sierpnia 2023 r., zaś w punkcie drugim postanowił, że niniejszy akt podlega doręczeniu A. G. za pisemnym potwierdzeniem odbioru. Organ wskazał, że działał na podstawie art. 63 ust. 1, 10 i 21 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz zgodnie z wynikiem przeprowadzonego konkursu na stanowisko dyrektora tego Przedszkola.

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 18 lipca 2018 r., [...], Wojewoda Opolski stwierdził nieważność ww. zarządzenia nr [...] z dnia 7 czerwca 2018 r. z powodu istotnego naruszenia prawa, tj. art. 63 ust. 14 pkt 1 lit. a ustawy.

Wyrokiem z dnia 25 października 2018 r. o sygn. akt II SA/Op 398/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Gminy [...] na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, natomiast wyrokiem z dnia 27 czerwca 2019 r. o sygn. akt I OSK 313/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy [...] od wskazanego wyroku tut. Sądu.

Kolejną czynnością Wojewody Opolskiego było wniesienie - na podstawie art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 512 - w skrócie "u.s.g.") - skargi na opisany wcześniej akt powierzenia stanowiska dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w [...] z dnia 13 lipca 2018 r. Wojewoda domagał się stwierdzenia, że akt ten został wydany z naruszeniem prawa oraz wniósł o zwrot kosztów postępowania. Przypomniał, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 18 lipca 2018 r. stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] z powodu istotnego naruszenia prawa związanego z powołaniem niewłaściwego składu osobowego komisji konkursowej, zaś konsekwencją ujawnionych wadliwości przy powoływaniu członków tej komisji jest konieczność stwierdzenia nieważności aktu powierzenia stanowiska dyrektora przedszkola. Organ nadzoru podzielił pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 października 2010 r. (sygn. akt II SA/Bd 991/10), w myśl którego zarządzenie wydane na podstawie zarządzenia uznanego za nieważne, lub też bezpośrednio z nim powiązane, również uznane winno zostać za nieważne, jako wydane bez podstawy prawnej. Wskazując na wzajemne powiązanie zarządzenia o powołaniu komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na dyrektora oraz aktu powierzenia stanowiska dyrektora, który też w istocie stanowi zarządzenie, skarżący dowodził, że wyeliminowane z obrotu prawnego zarządzenia w przedmiocie powołania komisji konkursowej powoduje, że wybór A. G. na stanowisko dyrektora był nieważny, a to z kolei prowadzi do sytuacji, w której powierzenie tego stanowiska także jest wadliwe. Jeżeli bowiem powołanie komisji konkursowej nie było prawidłowe, to nie może być mowy o legalnie przeprowadzonym konkursie. W konsekwencji akt powierzenia stanowiska dyrektora wydany został de facto bez przeprowadzenia konkursu, a zatem z istotnym naruszeniem prawa. Dodał Wojewoda, że w aktualnym orzecznictwie sądowym nie jest sporne, iż zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego. Wyjaśnił nadto, że aktu powierzenia stanowiska dyrektora nie można kwalifikować jako aktu ustanawiającego przepisy porządkowe, stąd dwudniowy termin na przekazanie tego typu aktów, zakreślony w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie znajduje tutaj zastosowania. Ponieważ od dnia podjęcia kwestionowanego aktu upłynął rok, a przesłanki do stwierdzenia nieważności wciąż - w przekonaniu Wojewody - istnieją, zasadne było skierowanie skargi o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

W odpowiedzi na skargę Gmina [...] wniosła o oddalenie skargi i obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania. W pierwszej kolejności zwróciła uwagę na nieodwracalność skutków prawnych rozstrzygniętego postępowania konkursowego, polegającego najpierw na zatwierdzeniu kandydata, a następnie na powołaniu na stanowisko dyrektora publicznej placówki. Skutków tych Wojewoda jednak nie dostrzega. Przypomniała Gmina, że organ nadzoru przez wszystkie lata pod rządami uprzednio obowiązującej ustawy o systemie oświaty i obecnie Prawa oświatowego akceptował komisje konkursowe w składzie z radnymi. Zdaniem Gminy, nie można kwestionować aktu powierzenia, bowiem dotyczy on sfery uprawnień osoby, której te obowiązki powierzono. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 683/10; z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt I OSK 9591/07; z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt II SA 2070/00 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/GI 512/10), w którym przyjmuje się, że powierzenie stanowiska wywołuje skutki prawne, a uchwała bądź zarządzenie w tej sprawie mogą być uchylone wyłącznie z uwzględnieniem przesłanek odwołania z tego stanowiska, określonych w art. 38 ustawy o systemie oświaty. Ponadto w wyroku z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 1373/05, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po zakończeniu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, który kończy się z chwilą wyłonienia kandydata, nie ma podstaw do podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, lecz z zakresu prawa pracy. Gmina odwołała się również do "jednolitej linii orzeczniczej" Sądu Najwyższego w zakresie wskazania cech charakterystycznych stosunku pracy dyrektora placówki oświatowej, jego prawidłowej kwalifikacji oraz konsekwencji stąd wynikających i podsumowała, że Prezydent Miasta [...] - pozostając poza strukturą pracodawcy (pracodawcą jest dana placówka) - jest wyłącznie upoważniony do dokonywania czynności wobec pracowników takiego zakładu, dokonuje ich w imieniu tego pracodawcy. Dalej, za oczywiste uznała to, że dyrektor nie zatrudnia siebie samego na stanowisku dyrektora ani nie odwołuje się z tego stanowiska. Tego rodzaju czynności należą do organu prowadzącego szkołę, w niniejszej sprawie do Prezydenta Miasta. Do takich czynności należy też powierzenie nauczycielowi stanowiska dyrektora, o którym stanowi art. 36a ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Natomiast Sąd Najwyższy wyraził pogląd, zgodnie z którym akt powierzenia stanowiska nauczycielowi jest czynnością z zakresu prawa pracy, zaś bezpośrednim skutkiem powierzenia stanowiska jest zmiana treści stosunku pracy nauczyciela, wywołuje więc ono skutki cywilnoprawne (z zakresu prawa pracy), o których także w wypadku aktów administracyjnych rozstrzyga samodzielnie sąd cywilny. Gmina dostrzegła, że wybranemu w drodze konkursu kandydatowi na stanowisko dyrektora nie można odmówić powierzenia tego stanowiska, a w razie sporu żądanie kandydata przybiera charakter roszczenia o zobowiązanie placówki do złożenia oświadczenia woli o stosownej zmianie treści stosunku pracy. W konsekwencji Gmina uznała, że akt powołania jest aktem z kategorii aktów prawa pracy, wyłączona jest zatem "ingerencja organu nadzoru prawnego oraz później sądu administracyjnego".

W piśmie procesowym z dnia 14 października 2019 r. Wojewoda poddał pod rozwagę Sądu wezwanie w charakterze uczestnika postępowania A. G.

Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę i wnioski w niej zawarte oraz wyjaśnił, że wskutek błędu w treści skargi wskazano, iż zaskarżony jest akt powierzenia z dnia 13 lutego 2018 r. Natomiast pełnomocnik Gminy wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę. Podkreślił, że w sprawie należy zbadać skutki prawne wydanego aktu, zwłaszcza dla dyrektora. Dodał, że w stosunku do Dyrektora A. G. nie doszło do wydania zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej w skrócie "P.p.s.a.", w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne właściwe są do kontroli zgodności z prawem aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5 (akty prawa miejscowego), podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Na zasadzie art. 147 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Odnośnie do aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (na dzień wydania zaskarżonego aktu - Dz. U. z 2018 r. poz. 994, z późn. zm.), nadal zwanej w skrócie "u.s.g.", stosownie do którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Dodać należy, że co do zasady, o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru (wojewoda) w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 u.s.g. (art. 91 ust. 1 zd. drugie u.s.g.). Po myśli art. 93 ust. 1 u.s.g., wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego przez organ nadzoru w zakresie stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy, nie jest dopuszczalne po upływie ustawowego terminu 30 dni od dnia ich doręczenia. Upływ tego terminu nie wyłącza jednak badania legalności takiej uchwały lub zarządzenia. Wojewoda może bowiem zaskarżyć je do sądu administracyjnego, który dokona ich kontroli co do zgodności z prawem. Wnosząc skargę do sądu administracyjnego, organ nadzoru nie jest przy tym ograniczony terminem zaskarżenia, o którym mowa w art. 53 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie akt powierzenia stanowiska dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w [...] A. G. nie został objęty rozstrzygnięciem nadzorczym, a skarga została wniesiona do tut. Sądu przez Wojewodę Opolskiego w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g. Akt ten został wydany na podstawie przepisów cyt. wcześniej ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, nadal zwanej w skrócie "ustawą". Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy, stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. W kolejnych regulacjach art. 63 ustawy prawodawca wskazał na sposób wyłaniania tych dyrektorów w formie konkursów, określając przy tym ściśle skład komisji konkursowej (ust. 10 zd. pierwsze i ust. 14), a także postanowił, że wybranemu w drodze konkursu kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (ust. 10 zd. drugie).

Zdaniem Sądu, Wojewoda prawidłowo uznał, że zaskarżony akt stanowi w istocie zarządzenie. Zresztą, Sąd wie z urzędu, że również w takiej formie Prezydent Miasta [...] powierzał stanowisko dyrektorom szkół czy palcówek. Dostrzec należy, że ustawa o samorządzie gminnym oraz ustawa Prawo oświatowe nie określa formy prawnej działania wójta (burmistrza, prezydenta) w sprawie "powierzenia" stanowiska dyrektora szkoły lub placówki w rozumieniu ustawy (podobnie jak i w sprawie odwołania z tego stanowiska czy powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu mającego wyłonić kandydata na stanowisko kierownicze). Mimo braku określenia tej formy, w praktyce i w orzecznictwie sądowym powszechnie przyjmuje się dla takich czynności formę zarządzenia. Wbrew szeroko eksponowanemu w skardze stanowisku, personalny charakter tego rodzaju zarządzeń czy skutki, jakie wywołują one w sferze prawa cywilnego, nie stanowią o ich prywatnoprawnym charakterze, ponieważ obsada stanowiska kierowniczego w szkole czy przedszkolu jest formą zarządzania tymi publicznymi podmiotami, zaś zarządzanie nimi wchodzi w zakres administracji publicznej. Na gruncie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty i jej art. 36a oraz art. 38, trafnie wywodził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 16 grudnia 1996 r. o sygn. akt OPS 6/96 (dostępnej, jak wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu, na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że akty powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i odwołania z tego stanowiska nie są czynnościami prawa pracy. Ich istota bowiem nie sprowadza się do przekształceń w zakresie praw i obowiązków pracowniczych. Mają one treść administracyjnoprawną. Słusznie dalej wskazywał, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły (odwołanie z tego stanowiska) niewątpliwie należy traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do zakresu jego zadań publicznych. Owo powierzenie stanowiska obejmuje przekazanie zadań ze sfery publicznoprawnej i wyposażenie w kompetencje organu administracji. Natomiast akt administracyjny wywołujący dodatkowo pewne skutki w sferze regulowanej prawem pracy (w stosunku pracy) nie przestaje być aktem administracyjnym. Nie można mu z tego powodu przypisywać podwójnego charakteru: aktu administracyjnego i równocześnie aktu prawa pracy. O takiej dwoistości możemy mówić tylko w odniesieniu do jego skutków. Zasygnalizowano już wcześniej, że pogląd ten został sformułowany w innym stanie prawnym, jednak pozostaje on aktualny w świetle obowiązującej od dnia 1 września 2017 r. ustawy Prawo oświatowe z uwagi na podobieństwo m.in. art. 36a ustawy o systemie oświaty do przytoczonego wyżej art. 63 ustawy Prawo oświatowe. Aktualność zachowują również poglądy prezentowane w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych, wydanych w stanie prawnym sprzed 1 września 2017 r., gdzie podkreśla się, że akt powierzenia stanowiska dyrektora szkoły (przedszkola), dla której organem prowadzącym jest gmina, a który następuje w formie zarządzenia organu wykonawczego gminy, ma charakter kompetencji władczej przysługującej temu organowi na podstawie przepisów prawa administracyjnego. Dlatego omawiany akt powierzenia nie należy wyłącznie do czynności ze sfery prawa pracy, w których właściwy jest sąd powszechny, ale jest aktem prawnym o podwójnym charakterze, wywołującym skutki zarówno w sferze publicznoprawnej, jak i w sferze prawa pracy. Przedmiotem postępowania przed sądami administracyjnymi jest kontrola legalności aktu powierzenia stanowiska dyrektora, zaś właściwością sądów powszechnych objęte są spory związane z ochroną praw podmiotowych w zakresie stosunku pracy wynikającego z tego aktu (por. wyroki NSA: z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2138/16; z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1300/12, a także wyrok WSA w Olsztynie z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 675/17; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/GL 612/15; wyrok WSA w Kielcach z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 628/14; wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1062/12; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 304/11 - oraz powołane w tych wyrokach orzecznictwo).

W podsumowaniu powiedzianego dotąd stwierdzić przyjdzie, że zakwalifikowanie zaskarżonego w przedmiotowej sprawie aktu powierzenia stanowiska dyrektora przedszkola do kategorii aktów administracyjnoprawnych pozwala określić tryb jego kontroli. Akt ten podlega zatem nadzorowi wojewody i - jak w rozważanym przypadku - kontroli sądu administracyjnego, niezależnie od ewentualnej ochrony stosunku pracy przed sądem pracy. Skoro samo postępowanie konkursowe ma charakter publicznoprawny, to również rozstrzygnięcia podjęte w związku z jego przebiegiem - np. w przedmiocie powołania komisji konkursowej i powierzenia wyłonionemu kandydatowi stanowiska dyrektora - powinny podlegać kontroli sądów administracyjnych. Tym samym Sąd nie podzielił odmiennej linii orzeczniczej powołanej w skardze i za chybione uznał stanowisko, wedle którego akt powierzenia stanowiska dyrektora przedszkola pozostaje poza kontrolą sądu administracyjnego.

Przechodząc już do merytorycznego rozpoznania skargi, w pierwszym rzędzie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 18 lipca 2018 r. Wojewoda Opolski stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznego Przedszkola nr [...] w [...], z powodu istotnego naruszenia prawa, tj. art. 63 ust. 14 pkt 1 lit. a ustawy. Co istotne, rozstrzygnięcie to nie zostało skutecznie zakwestionowane w postępowaniu sądowym, ponieważ wyrokiem z dnia 25 października 2018 r. (sygn. akt II SA/Op 398/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, a Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z dnia 27 czerwca 2019 r. (sygn. akt I OSK 313/19) - oddalił skargę kasacyjną Gminy [...] od wskazanego wyroku tut. Sądu. Natomiast fakt prawomocności wyroku NSA zobowiązuje do respektowania dokonanej w nim oceny prawnej i uznania zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 czerwca 2018 r. za rażąco naruszające prawo. Z kolei stwierdzona nieważność ww. zarządzenia wywołuje skutki ex tunc, co oznacza nieważność czynności prawnej od momentu jej dokonania, wskutek czego nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych, zaś te, które powstały, muszą zostać unieważnione. Prawidłowo zatem w okolicznościach kontrolowanej sprawy argumentował Wojewoda, że konsekwencją wadliwości przy powołaniu członków komisji konkursowej, co skutkowało stwierdzeniem nieważności zarządzenia z dnia 7 czerwca 2018 r. o powołaniu komisji konkursowej, jest konieczność uznania za nieważny także aktu powierzenia stanowiska dyrektora, ponieważ pomiędzy aktem tym i zarządzeniem nr [...] istnieje ścisły związek. Na akceptację zasługuje nadto przywołane w skardze stanowisko WSA w Bydgoszczy wyrażone w wyroku z dnia 26 października 2010 r., w myśl którego zarządzenie wydane na podstawie zarządzenia uznanego za nieważne, lub też bezpośrednio z nim powiązane, również uznane winno zostać za nieważne. W niniejszej sprawie niewątpliwie sytuacja taka miała miejsce. Powtórzyć przyjdzie, że zgodnie z art. 63 ust. 10 ustawy, kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu, a więc warunkiem powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki jest wyłonienie przez komisję konkursową kandydata na to stanowisko. Skoro skutecznie wyeliminowano z obrotu prawnego zarządzenie nr [...], to de facto brak było komisji konkursowej oraz podstaw do przeprowadzenia konkursu. W efekcie nie może być mowy o legalnie przeprowadzonym konkursie i legalnym wyłonieniu kandydata na stanowisko dyrektora w drodze konkursu, wobec którego możliwe byłoby podjęcie czynności powierzenia stanowiska dyrektora, na podstawie art. 63 ust. 1 i 10 ustawy.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zakwestionowany akt powierzenia stanowiska dyrektora - podjęty przez Prezydenta Miasta [...] w oparciu o uznane za nieważne zarządzenie nr [...], czyli prawnie bezskuteczne (niebyłe) - został wydany bez przeprowadzenia wymaganego ustawą konkursu, a zatem z istotnym (rażącym) naruszeniem prawa. Ponadto Sąd miał na uwadze, że w niniejszej sprawie wystąpiła negatywna przesłanka stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu (zarządzenia), o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Z art. 90 u.s.g. wynika z kolei, że przedłożeniu wojewodzie jako organowi nadzoru podlegają jedynie zarządzenia stanowiące przepisy porządkowe. Zaskarżony akt nie jest przepisem porządkowym i niej jest aktem prawa miejscowego, ani też żaden odrębny przepis nie nakładał obowiązku przekazania go organowi nadzoru, dlatego nie może mieć do niego zastosowania wyjątek określony w art. 94 ust. 1 u.s.g. Natomiast wedle art. 94 ust. 2 zd. pierwsze u.s.g., jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o niezgodności z prawem zaskarżonego aktu (pkt 1 sentencji wyroku), na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 2 u.s.g. Orzeczenie o kosztach, zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku, uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Ich wysokość obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 480 zł, wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).

Końcowo, wyjaśnić jeszcze przyjdzie, że Sąd nie rozważał sugerowanego przez Wojewodę wezwania w charakterze uczestnika postępowania A. G., a to z uwagi na brak jej wniosku w tym zakresie.