Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1174/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 948/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi T. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy Niemce za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 15/13 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 października 2014 r., II SA/Lu 948/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek T. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy Niemce za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 15/13.

W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazał, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi (art. 247 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zatem, nawet jeżeli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.

Sąd podkreślił, że oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona, np. gdy kwalifikuje się do odrzucenia. Skarga kwalifikuje się do odrzucenia w szczególności wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 10 kwietnia 2014 r., II SA/Lu 788/13, oddalił już skargę T. W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Niemce za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 15/13. Od wyroku tego żadna ze stron nie wniosła skargi kasacyjnej i stał się on prawomocny. Ponieważ przedmiotem niniejszej skargi jest wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Niemce za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 marca 2013 r., II SAB/Lu 15/13, skarga T. W. złożona w rozpoznawanej sprawie kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., co oznacza jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 p.p.s.a.

W zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji, skarżąca wniosła o jego uchylenie. Podkreśliła, że orzeczenie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 788/13 nie ma znaczenia, ponieważ oceniane w toku tego postępowania pismo organu nie miało podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw.

W zażaleniu, uzasadniając powody dla których wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 kwietnia 2014 r., II SA/Lu 788/13 "nie ma znaczenia", skarżąca podnosi w istocie okoliczności, które jej zdaniem świadczą o braku prawidłowego wykonania przez Wójta Gminy Niemce wyroku z 5 marca 2013 r., II SAB/Lu 15/13. W tej sprawie – wykonania lub braku wykonania tego wyroku przez zobowiązany do tego organ – wypowiadał się już Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku 10 kwietnia 2014 r. Jeżeli skarżąca chciała zakwestionować to orzeczenie, powinna była wnieść skargę kasacyjną. Ponieważ tego nie zrobiła, wyrok z 10 kwietnia 2014 r. stał się prawomocny i wiąże nie tylko organ i skarżącą, ale i sądy administracyjne (art. 170 p.p.s.a.), które nie mogą orzekać drugi raz w tej samej sprawie (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Z tego względu, ponieważ skarżąca wniosła skargę w sprawie, która została już prawomocnie osądzona – jej skarga jest "oczywiście bezzasadna" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a wniosek o "pomoc prawną" zawarty w tej skardze podlegał oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.