Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 134/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. s.c. I. K., M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. s.c. I. K., M.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP:[...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopada i grudzień 2012 roku p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. s.c. I. K., M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopada i grudzień 2012 roku.

Formułując zarzuty i wnioski skargi, pełnomocnik strony skarżącej wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na argumentację podniesioną w skardze, przemawiającą za uznaniem, iż zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa. Jednocześnie, zdaniem pełnomocnika, jej wykonanie jako decyzji ostatecznej w administracyjnym toku instancji może powodować dla strony niepowetowaną szkodę majątkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" oznacza szkodę, której nie można zrekompensować wskutek zwrotu spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, czy też przywrócenia rzeczy do pierwotnego stanu (por.: B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powołane tam postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn.akt GZ 138/04 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei "trudne do odwrócenia skutki", to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienia NSA: z dnia 26 września 2013 r., sygn.akt II FZ 718/13; z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn.akt II FZ 110/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, iż to na stronie występującej o wstrzymanie wykonania aktu spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która - co należy jeszcze raz podkreślić - jest wyjątkiem od zasady wynikającej z przepisu art. 61 § 1 P.p.s.a. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby ocenić jego aktualną sytuację majątkową oraz oszacować rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn.akt II GSK 1830/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony skarżącej nie wywiązał się z obowiązku chociażby uprawdopodobnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik sformułował wniosek i jedynie lakonicznie wskazał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione z uwagi na argumentację podniesioną w skardze, jednocześnie jej wykonanie może powodować dla strony niepowetowaną szkodę majątkową.

Bezsprzecznie brak jakiejkolwiek argumentacji uniemożliwia sądowi przeprowadzenie obiektywnej oceny, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie ma przy tym wątpliwości, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia określonej należności pieniężnej pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach strony zobowiązanej do jej uiszczenia, uszczuplenie majątku podatnika jest zwykłym następstwem decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn.akt II GZ 455/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

AKE.