Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 41/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 280 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2006 r. skargi F. T. o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt II SAB/Rz 32/06 wydanego w sprawie skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę F. T. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.

W dniu 26 października 2006 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga F. T. o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie zakończonej wyżej wymienionym postanowieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania oprócz wymogów jakim powinno odpowiadać pismo procesowe z art. 46 P.p.s.a. powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Wskazanie powyższych okoliczności stanowi konieczny warunek dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, który podlega wstępnemu badaniu na posiedzeniu niejawnym. Instytucja wznowienia postępowania należy bowiem do nadzwyczajnych środków zaskarżenia służących weryfikacji prawomocnych już orzeczeń, stąd tez wymogi formalne dla wniesienia tego środka są surowsze aniżeli dla zwyczajnych środków.

Jak stanowi art. 280 § 1 P.p.s.a sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuca. W praktyce oznacza to, że Sąd odrzuci skargę w sytuacji gdy nie będzie ona wskazywać żadnych podstaw oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu.

Podstawy wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego zostały wymienione w art. 271, 272 i 273 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 271 P.p.s.a. wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności:

1)jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Kolejny przepis art. 272 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

Wznowienia postępowania można żądać również gdy:

1)orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2)orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

§ 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy - art. 273 P.p.s.a.

Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wynosi trzy miesiące, z wyjątkiem sytuacji, w której strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana gdzie wniesienie skargi nie jest ograniczone żadnym terminem. Jak stanowi bowiem art. 278 P.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

W niniejszej sprawie kwestia zachowania terminu jest bezsporna, gdyż przyjmując hipotetycznie, że najwcześniejszym dniem rozpoczęcia biegu trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie jest dzień, w którym rozstrzygnięcie stało się prawomocne, tj. w dniu 24 października 2006 r., to termin ten najwcześniej zakończyłby swój bieg w dniu 27 grudnia 2006 r., a zatem skarga datowana na dzień 26 października 2006 r. niewątpliwie jest wniesiona w terminie. Kolejnym warunkiem jej dopuszczalności, jak była o tym mowa wcześniej jest wskazanie jej podstaw. Minimalnym warunkiem uczynienia zadość temu wymogowi jest wskazanie podstawy prawnej wznowienia postępowania, do czego skarżący nawet się nie ograniczył. Nie czyni zadość temu wymogowi przedłożenie przez skarżącego odpisu pisma sporządzonego przez Głównego Geodetę Kraju z dnia 7 wrzenia 2006 r., w którym organ między innymi przeprasza za przekroczenie terminu, określonego w piśmie z dnia 10 marca 2006 r., które to opóźnienie miało być spowodowane dużą ilością spraw. Na tym etapie badania dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne domniemywanie przez sąd jej podstaw prawnych. To na skarżącym spoczywa obowiązek ich konkretyzacji a ich nie wskazanie prowadzić musi do odrzucenia skargi.

W świetle powyższego Sąd odrzucił skargę, działając przy tym na zasadzie art. 280 § 1 P.p.s.a.