Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 25/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2005 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie ustalenia terminu zaprzestania działalności gospodarczej postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2005 r. skarżący S.S. - działając za pośrednictwem organu - wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie ustalenia terminu zaprzestania działalności gospodarczej. Skarżący wniósł w petitum skargi o ustalenie i wpisanie daty 1 stycznia 2000 r. w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta J. - jako termin zaprzestania działalności gospodarczej skarżącego, a także o nakazanie Burmistrzowi Miasta J. zapłaty skarżącemu kwoty 10.000,- złotych tytułem rekompensaty za poniesione straty moralne. W uzasadnieniu strona stwierdziła, iż do dnia dzisiejszego organ nie załatwił wniosków skarżącego o przywrócenie terminu i wpisanie w ewidencji działalności gospodarczej daty zgłoszenia zaprzestania przez stronę tej działalności na dzień 1 stycznia 2002 r. Skarżący uznał ponadto, iż jego wnioski i zarzuty są słuszne, ponieważ w okresie dotychczasowym ze względu na brak rozstrzygnięcia jest ścigany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w postępowaniu egzekucyjnym za nienależne składki za okres, w którym nie prowadził działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. odnosząc się żądania nakazania zapłaty skarżącemu przez organ kwoty 10.000,- złotych tytułem rekompensaty za poniesione straty moralne - wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej z uwagi na brak kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ustosunkowując się z kolei do żądania dotyczącego bezczynności organu - Burmistrz wniósł o oddalenie skargi z uwagi na przedwczesność skargi spowodowanej niewyczerpaniem przez skarżącego trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. (niezłożenie zażalenia do organu wyższego stopnia).

Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] lipca 2002 r. skarżący wystąpił do Burmistrza Miasta J. z wnioskiem o przywrócenie terminu do zgłoszenia zaprzestania działalności gospodarczej i jednocześnie z wnioskiem o wykreślenie z dniem [...] stycznia 2000 r. z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez ten organ.

Burmistrz Miasta J. decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. wykreślił wpis w ewidencji dokonany na rzecz skarżącego z dniem [...] lipca 2002 r.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2002 r. uchyliło w/w decyzję Burmistrza Miasta J. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu SKO w [...] zarzuciło Burmistrzowi nierozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do

zgłoszenia zaprzestania działalności gospodarczej. Organ odwoławczy nakazał organowi I instancji przeprowadzenie dwóch trybów: pierwszego - dotyczącego przywrócenia terminu i drugiego - dotyczącego wykreślenia działalności gospodarczej skarżącego z ewidencji działalności gospodarczej.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz Miasta J. wydał w dniu [...] listopada 2002 r. postanowienie, na podstawie którego odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej przez skarżącego.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego od w/w postanowienia z dnia [...] listopada 2002 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, SKO w [...] wydało w dniu [...] lutego 2003 r. postanowienie, na podstawie którego na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. - odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i jednocześnie

- na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. - stwierdziło uchybienie terminu

do wniesienia powyższego zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 30 sieipnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także p.p.s.a.) skargę na decyzję można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (vide: art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.

W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Z akt niniejszej sprawy wynika ewidentnie, iż Burmistrz Miasta [...]

- pomimo obowiązku wydania decyzji w przedmiocie wykreślenia działalności

gospodarczej skarżącego z ewidencji działalności gospodarczej (na co zwróciło

również uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w

uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2002 r.) - do dnia wniesienia skargi do

Sądu nie wydał stosownego rozstrzygnięcia w tym zakresie, ograniczając się

wyłącznie do wydania postanowienia z dnia [...] listopada 2002 r.

Należy stwierdzić, iż Burmistrz zobowiązany był wydać przedmiotowe rozstrzygnięcie w terminach określonych w art. 35 lub art. 36 k.p.a.

Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w powołanych wyżej przepisach k.p.a. - stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a więc w niniejszej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., albowiem zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. (podobnie /w:/ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2001 r., sygn. akt I SAB 131/00, nie publik.; tak również: J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 285 oraz J. P. Tarno /w:/ "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 100).

Z uwagi na powyższe należy podnieść, iż skarżący zobowiązany był przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność Burmistrza Miasta J., zwrócić się z zażaleniem do SKO w [...].

Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna m.in. z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

W ocenie Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż strona skarżąca -nie wyczerpała stosownego trybu zażaleniowego, a więc jej skarga na bezczynność Burmistrza Miasta J. jest niedopuszczalna.

Ustosunkowując się do żądania nakazania zapłaty skarżącemu przez organ kwoty 10.000,- złotych tytułem rekompensaty za poniesione straty moralne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga w tym przedmiocie jest również niedopuszczalna, albowiem dotyczy kwestii nie objętej zakresem właściwości sądów administracyjnych, lecz kognicji sądów powszechnych (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.