Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2995/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2016 r. po rozpoznaniu wniosku B. J. i G. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. J. i G. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: odmówić B. J. i G. J. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek B. J. i G. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący w formularzu PPF wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Uzyskują dochody w łącznej wysokości 2 500 zł., z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej i najmu sklepu. Posiadają dom o pow. 160 m2. Wskazali ponoszenie następujących wydatków: energia elektryczna 250 zł., opał 600 zł., gaz 50 zł., telefon 60 zł., podatek 180 zł., leki 70 zł., wywóz śmieci 24 zł., szambo 150 zł., woda 100 zł., żywność 800 zł., środki czystości i higieny 150 zł. Posiadają samochód osobowy marki mazda - rok produkcji 2002. Nie wskazali posiadania przedmiotów wartościowych, oszczędności.

Z uwagi na okoliczność, iż powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, na mocy zarządzenia z dnia 21 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 255 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wnioskodawcy zostali zobowiązani do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie tj. do:

- wskazania z jakich środków wnioskodawcy dokonali rozbudowy budynku sklepu spożywczo – przemysłowego z przeznaczeniem, oprócz sklepu, na prowadzenie przyjęć okolicznościowych,

- wskazania jaki rodzaj działalności gospodarczej prowadzi B.J.,

- wskazania czy G. J. poza najmowaniem sklepu podejmuje inną działalność przynosząca dochód,

- wskazania ile i jakie wnioskodawcy posiadają nieruchomości (we wniosku wskazano dom mieszkalny przy ul. B. z akt sprawy wynika dodatkowa nieruchomość w m. C.), należy wskazać numery działek w jakich są miejscowościach i ich powierzchnię,

- wskazania czy wnioskodawcy otrzymują świadczenia z pomocy społecznej, jeśli tak, należało nadesłać ostatnie decyzje przyznające pomoc,

- podania czy wnioskodawcy otrzymują pomoc materialną bądź finansową od rodziny, bądź osób trzecich, jeśli tak należało wskazać na czym ona polega,

- nadesłania kopii dokumentu PIT rozliczenia podatku dochodowego za 2015 r. wnioskodawców i wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym,

- nadesłania kopii wyciągu z rachunku bankowego za ostatnie 3 miesiące, wnioskodawców i wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, dotyczy rachunków osobistych i służących do prowadzenia działalności gospodarczej.

Na wykonanie ww. zarządzenia zakreślono termin 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku tylko w oparciu o zgromadzone materiały.

Zarządzenie z dnia 21 kwietnia 2016 r. nie zostało odebrane przez wnioskodawcę G. J. jednakże z uwagi na przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zgodnie z którym pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Z tego względu wezwanie do nadesłania formularza uważa się za doręczone z dniem 9 maja 2016 r.

B. J. odebrała zarządzenie w dniu 29 kwietnia 2016 r.

W wnioskodawcy w wyznaczonym terminie nie wykonali zarządzenia i nie nadesłał dodatkowych wyjaśnień w sprawie.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje.

Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawcy nie wykazali, aby ich sytuacja materialna była tak trudna, aby kwalifikowała do przyznania prawa pomocy. Wskazać w tym zakresie należy, że dane przedstawione w nadesłanym formularzu były niepełnie (nie podano wszystkich nieruchomości posiadanych przez wnioskodawców, nie wskazano jaki rodzaj działalności gospodarczej prowadzi B. J.). Ponadto z akt sprawy wnikało, że trudnej sytuacji materialnej wnioskodawców zaprzecza fakt prowadzenia rozbudowy budynku sklepu spożywczo – przemysłowego z przeznaczeniem, oprócz sklepu, na prowadzenie przyjęć okolicznościowych. Okoliczności te wskazują, że wnioskodawcy nie wskazali swojej sytuacji materialnej w sposób pełny. Zarządzenie wzywające do wyjaśnienia tych wątpliwości wprawdzie nie zostało przez G. J. odebrane, jednakże zgodnie z przepisem art. 73 p.p.s.a uważa się je za doręczone, co skutkuje niewykonaniem zarządzenia i nieustosunkowaniem się do wskazanych wątpliwości. Należy jednocześnie pamiętać, że B. J. odebrała ww. zarządzenie, a pomimo tego się do niego nie ustosunkowała. Tym samym uznano, że wnioskodawcy nie przedstawili wszystkich żądanych informacji, natomiast złożone oświadczenie jest niewystarczające dla ustalenia faktycznych możliwości finansowych strony, a należy zaznaczyć, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia okoliczności i wskazania faktów uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Informacje posiadane przez Sąd są niepełne. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.