Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 91/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono adwokatowi przyznania wynagrodzenia
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania adwokatowi B. K. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie przyznał L. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata, którego wyznaczyć miała Okręgowa Rada Adwokacka.

W wykonaniu powyższego postanowienia, pismem z dnia 7 października 2011r. /k. 83/, Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła tut. Sąd, iż w sprawie niniejszej wyznaczyła adwokata z urzędu w osobie K. S.

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie oddalił skargę L. B.

W dniu 29 listopada 2011 r. pełnomocnik złożył wniosek o odwołanie go z funkcji adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka, w miejsce dotychczasowego pełnomocnika, wyznaczyła dla L.B. adwokata J. W.

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie przyznał adwokatowi J. W. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 listopada 2011r. oddalającego skargę,

W związku z wnioskiem adwokata J. W. w zakresie zwolnienia go z obowiązków pełnomocnika w tej sprawie, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła Adwokata B. K. do reprezentowania L. B. w sprawie niniejszej.

Pismem z dnia 30 maja 2012 r. adwokat B. K. poinformował Sąd, że w jego ocenie stan sprawy wskazuje, iż jest ona zakończona w sposób ostateczny, a L. B. nie przysługują żadne środki prawne, które jemu – pełnomocnikowi, dawałyby możliwość działania w sprawie. W związku z tym wniósł o zwolnienie go z obowiązku świadczenia pomocy prawnej z urzędu w niniejszej sprawie oraz o przyznanie mu wynagrodzenia według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wyznaczony z urzędu adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności

w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270/.

Przepis § 18 ust. 1 pkt.2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm./ enumeratywnie wymienia stawki minimalne za podjęte przez adwokata czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe przepisy na względzie oraz przedstawiony wyżej stan sprawy, przyjąć należy, że brak jest podstawy prawnej, aby na tym etapie postępowania sądowego (po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie oraz w sytuacji przyznania pełnomocnikowi strony należnego wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) Sąd mógł przyznać adwokatowi B. K. wynagrodzenie za udział w sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie przytoczonych wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.