Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 593/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 11 czerwca 2008r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego G. G. wniósł powołując się na art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Domagał się w nim wyznaczenia Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie terminu załatwienia sprawy dotyczącej wezwania z dnia 29 kwietnia 2008r. do wypłaty świadczenia za miesiąc kwiecień zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2008r. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Wniósł też o wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uwzględnienia zażalenia. W podstawie prawnej powołano art. 123 kpa. W uzasadnieniu organ wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do przyjęcia, że odmowa wypłaty świadczenia z pomocy społecznej dla G. G. w formie zasiłku okresowego za miesiąc kwiecień 2008r. powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Podkreślono, że równolegle toczy się postępowanie administracyjne w zakresie weryfikacji zasadności przyznania G. G. świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego na okres od 01.01.2008r.-30.04.2008r. i postępowanie to zakończy się wydaniem decyzji rozstrzygającej zasadność wypłaty tego świadczenia wnioskodawcy. Kolegium stwierdziło, że słusznie organ I instancji prowadził postępowanie w przedmiotowej sprawie wyrażając swoje stanowisko w pismach z dnia 7 maja 2008r. znak [...] i 14 maja 2008r. znak [...]. Dodatkowo Kolegium pouczyło, że stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy i ma formę postanowienia na które nie przysługuje zażalenie.

Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł G. G. domagając się:

- uchylenia postanowienia jako niezgodnego z prawem,

- wyznaczenia Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie terminu załatwienia sprawy dotyczącej wezwania z dnia 29 kwietnia 2008r. do wypłaty świadczenia za miesiąc kwiecień zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2008r. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie,

- wyjaśnienia niezałatwienia sprawy w terminie.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w niniejszej sprawie działając jako organ wyższego stopnia, orzekało na skutek zażalenia wniesionego przez G. G. w trybie art. 37 kpa. Instytucja zażalenia na bezczynność organu przewidziana w tym przepisie jest szczególnym środkiem prawnym mającym za zadanie wyłącznie zwalczanie bezczynności organu administracji poprzez otwarcie drogi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tą bezczynność.

Rozpatrzenie zażalenia w trybie art. 37 kpa nie rozstrzyga indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej i dlatego rozstrzygnięcie takie nie może przybrać formy decyzji. Przy rozpatrywaniu zażalenia na bezczynność organu niższego stopnia nie może dojść do załatwienia sprawy zawisłej przed tym organem. Stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa, ma bowiem wyłącznie charakter incydentalny i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy z zakresu administracji publicznej. Powinno mieć ono formę postanowienia przy odpowiednim zastosowaniu art. 123 § 2 kpa, a jego treść powinna odnosić się wyłącznie do kwestii zażalenia na bezczynność organu niższego stopnia czyli do kwestii zarzucanej bezczynności. Z uwagi na to, że nie jest to postanowienie kończące postępowanie nie przysługuje na nie zażalenie, nie jest ono również postanowieniem kończącym postępowanie ani postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy. Oznacza to, że nie mieści się w ono w katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej skrótem P.p.s.a, na które służy skarga do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. i art. 16 § 2 należało skargę odrzucić.