Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 36/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi [...] na bezczynność Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie utwardzenia działki p o s t a n a w i a 1.odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia; 2.zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w sprawy ze skargi [...] na bezczynność Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie utwardzenia działki: 1. umorzył postępowanie w zakresie wyznaczenia Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego terminu do załatwienia sprawy; 2. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłości; 5. stwierdził, że przewlekłość nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 6. zasądził od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu: 1. uchylił tego Sądu (wyrok własny) z dnia 10 sierpnia 2017 r.; 2. odrzucił skargę; 3. zasądził od [...] na rzecz Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwotę 610 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. zatytułowanym "skarga kasacyjna" [...] reprezentowany przez radcę prawnego zaskarżył wyrok z dnia 8 listopada 2017 r. w części, tj. w zakresie punktu 3. Pismo zostało uznane przez Naczelny Sąd Administracyjny za zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r. odrzucił zażalenie jako wniesione z uchybieniem terminu. Sąd wskazał, że doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 24 listopada 2017 r., a następnie wraz z poprawionym uzasadnieniem w dniu 29 listopada 2017 r., to złożenie rozpatrywanego zażalenia w dniu 27 grudnia 2017 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a.

Pismem z dnia 20 marca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie zawarte w punkcie 3 wyroku WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej z uchybieniem terminu ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie tego terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Innymi słowy, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.).

Na gruncie niniejszej sprawy profesjonalny pełnomocnik skarżącego (radca prawny) złożył skargę kasacyjną zamiast zażalenia. Taka omyłka nie może stanowić o przywróceniu terminu, gdyż wyniknęła z zaniedbania strony skarżącej i nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Pomyłka, nieuwaga, czy zaniedbanie nie są natomiast okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu. Sąd podkreśla, że radca prawny jako profesjonalny pełnomocnik jest zobowiązany do szczególnej staranności w dbaniu o interesy procesowe swojego mocodawcy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 17 sierpnia 2010 r. II GSK 580/10 (CBOSA), "(...) powoływanie się pełnomocnika na brak pouczenia nie może być podstawą korzystnych rozstrzygnięć procesowych. Profesjonalny pełnomocnik powinien wykazywać się znajomością prawa. Podlega on szczególnym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem". W ocenie Sądu nie można przyjąć, że skarżący dowiedział się o przyczynie uchybienia w dniu 13 marca 2018 r., kiedy zostało mu doręczone postanowienie NSA. Skarżący skargę kasacyjną złożył przez profesjonalnego pełnomocnika, który już na etapie jej składania powinien poinformować swojego mocodawcę, że zaskarżenie tylko jednego punktu wyroku odbywa się w drodze zażalenia, a nie skargi kasacyjnej. Sąd wskazuje, że brak stosownego pouczenia lub błędne pouczenie nie może szkodzić stronie. Jeżeli w wyniku tego strona uchybiła terminowi do wniesienia środka odwoławczego, to jest to podstawa do przywrócenia tego terminu. W niniejszej sprawie Sąd stoi na stanowisku, że skoro skarżący składając skargę kasacyjną był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, to już wtedy powinien on złożyć zażalenie na pkt 3 wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

Okoliczności przywoływane przez skarżącego wskazują, że nie zachował on terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., to jest terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.