Postanowienie NSA, sygn. akt FZ 302/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 46-47, art. 49, art. 176, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Brak polegający na tym, iż w skardze nie zawarto wniosku o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego wyroku, nie może zostać uzupełniony w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, gdyż tryb ten dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 i art. 47 tejże ustawy.

TEZY

Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Brak polegający na tym, iż w skardze nie zawarto wniosku o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego wyroku, nie może zostać uzupełniony w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, gdyż tryb ten dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 i art. 47 tejże ustawy.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Renaty S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odrzucające skargę kasacyjną z dnia 29 czerwca 2004 r., SA/Bd 3332/03 w sprawie ze skargi Renaty S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 17 października 2003 r. (...) w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległość podatkową spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1999 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2004 r., SA/Bd 3332/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną Renaty S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 kwietnia 2004 r., SA/Bd 3332/03, w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 17 października 2003 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. W motywach uzasadnienia powołano się na fakt, iż przedmiotowa skarga kasacyjna nie odpowiadała wymogom określonym w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, poprzez nie zawarcie w niej wniosku o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego wyroku, w związku z czym skarga pozbawiona była jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych.

Na powyższe postanowienie Renata S., działając przez swojego pełnomocnika, wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 176 w związku z art. 49 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez uznanie, że brak formalny skargi kasacyjnej w postaci braku wniosku o uchylenie bądź zmianę orzeczenia nie może być usunięty w drodze wezwania do uzupełnienia skargi kasacyjnej w trybie art. 49 par. 1 powołanej wyżej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i art. 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Niespełnienie wymagań przytoczonych w pierwszej kolejności, przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 cytowanej ustawy, natomiast niespełnienie wymagań szczególnych, właściwych tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 176 Prawa (...) po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji. Trafnie więc zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, że na tle art. 393[3] Kpc, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2000 r., które odpowiadało treści obecnie obowiązującemu w sprawach sądowoadministracyjnych art. 176 Prawa (...), powstało bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego. W orzecznictwie tym podkreślono, że braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, iż kasacja dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna /por. postanowienia SN: z dnia 6 grudnia 1996 r., II UKN 24/96 - OSNAPU 1997 nr 13 poz. 242; z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97 - OSNC 1997 nr 8 poz. 114, z dnia 3 kwietnia 1997 r., I PKN 57/97 - OSNAPU nr 24 poz. 495; z dnia 7 kwietnia 1997 r., III CKN 29/97, OSNC 1997 nr 6-7 poz. 96; z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97 - OSNC 1998 nr 4 poz. 59; z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00 - OSNC 2000 nr 7-8 poz. 151/.

Argumenty podniesione w powołanych wyżej orzeczeniach zachowują aktualność w odniesieniu do skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 183 Prawa (...), poza kwestią nieważności postępowania, rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Bada więc sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz uwzględnia skargę tylko w ramach zawartego w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Opisany powyżej brak nie może zostać uzupełniony w trybie art. 49 powoływanej ustawy, gdyż tryb ten dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 i art. 47 tejże ustawy.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, przymusu adwokackiego, ustanowionego w art. 175 Prawa (...). Do sporządzenia skargi kasacyjnej uprawnione są ściśle określone osoby, będące profesjonalistami. Wzywanie ich o uzupełnienie braków w zakresie konstrukcyjnych elementów skargi kasacyjnej nie jest zatem konieczne ani celowe.

Naczelny Sąd Administracyjny, przystępując do rozpoznawania skargi kasacyjnej, nie może domyślać się intencji jej autora, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna winna być tak napisana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych. Skoro więc autor skargi kasacyjnej nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, czego wymaga art. 176 Prawa (...), to tego rodzaju skarga kasacyjna nie zawiera jednego ze swych fundamentalnych elementów konstrukcyjnych, a co za tym idzie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.