Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 73/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 73/13 w sprawie ze skargi Z. R. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie zasiłku celowego zakończonego decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte powyższym wnioskiem.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 73/13 odrzucona została skarga Z. R., dalej skarżący, na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie zasiłku celowego zakończonego decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...].

Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. skarżący na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wezwał Sąd, do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem".

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 73/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni postanowienia tegoż Sądu z dnia 31 maja 2013 r., wskazując, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Zdaniem Sądu nie zachodziły przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni przedmiotowego orzeczenia. Postanowienie, którego dotyczy wniosek zostało podjęte w związku z tym, że skarżący nie spełnił warunku dopuszczalności skargi w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie Sąd uznał, że wezwanie takie powinno poprzedzać skargę, a skoro nie zostało ono wniesione odrzucenie skargi było uzasadnione. Wobec tak sformułowanej podstawy postanowienia uznał, iż nie wymaga ono wykładni; jasne nie potrzebuje interpretacji. Wskazał również, że we wniosku skarżący nadto podniósł, że Sąd nie powinien odrzucać skargi, ale zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a. Kwestie te jednakże nie mieszczą się w istocie wykładni. Za ich pośrednictwem bowiem skarżący prowadzi już polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu. To dodatkowo przemawia za odmową dokonania wykładni wspomnianego na wstępie postanowienia.

Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 p.p.s.a. ponownie wezwał Sąd "do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem" i stwierdzenia nieważności postępowania sądowoadministracyjnego oraz niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń wydanych w sprawie. Zdaniem skarżącego, postępowanie przed tut. Sądem powinno zostać zawieszone na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 p.p.s.a.

Podobnie skarżący wnosił w piśmie z dnia 19 sierpnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że pisma skarżącego z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r. są ponownymi wnioskami o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 73/13. Wskazać należy, że tym postanowieniem Tut. Sąd odmówił dokonania wykładni postanowienia tegoż Sądu z dnia 31 maja 2013 r., wskazując, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Zdaniem Sądu nie zachodziły przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni przedmiotowego orzeczenia. Tym samym ponowne postępowanie z wniosku skarżącego o dokonanie wykładni postanowienia Tut. Sądu z dnia 31 maja 2013 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 73/13, oparty na tych samych przesłankach, jest bezprzedmiotowe.

Wskazać ponadto należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. Odnośnie zaś żądania stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem, przepisy p.p.s.a., wprowadzające na grunt tego postępowania tę instytucję prawną, wymagają spełnienia określonych przesłanek, w tym sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.