Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1456/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 239 pkt 1 lit. a), art. 246 § 1 pkt 1,  art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego bezzwrotnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wniosek oddalić. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1456/10

Uzasadnienie

K.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania bezzwrotnego zasiłku celowego.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Na dochody gospodarstwa domowego składają się środki z pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego na jedzenie (120 zł) i zasiłku okresowego (202 zł) oraz emerytura matki skarżącego w wysokości 616,72 zł (netto). Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 46,03 m kw. Strona nie zadeklarowała posiadania innych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że "praktycznie jest bez środków do życia". Skarżący oświadczył ponadto, że w związku z prowadzonymi postępowaniami przed sądami powszechnymi (sprawy odwołań od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) korzysta z pomocy adwokatów ustanowionych z urzędu w tych sprawach.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skutkiem powyższego aktualny wniosek w tym zakresie należy oddalić.

Natomiast za uzasadniony uznać należy wniosek skarżącego w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata. Zważywszy bowiem na sytuację materialną przedstawioną w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a zwłaszcza na fakt utrzymywania się w znacznej mierze ze środków pomocy społecznej, uprawnione jest przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG