Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 84/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie Sędzia WSA Joanna Skiba Asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2008 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. zobowiązuje Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do rozpatrzenia wniosku J. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego od decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz skarżącego J. P. kwotę (100) sto złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. P. w dniu 15 kwietnia 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie nierozpoznania złożonego przez niego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] o przeniesieniu pozwolenia na utworzenie Szkoły [...] w W. na rzecz R. G.

Skarżący podał, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierował do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 27 marca 2007 r. i pomimo upływu ponad rocznego okresu czasu wniosek ten nie został rozpoznany.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi. Udzielając odpowiedzi organ przedstawił obszernie historię sprawy zakończonej powołaną decyzją z dnia [...] marca 2007 r. i wskazał, że skarżący od tej decyzji nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wskazał, że w wyniku podjętych czynności ustalono, iż w elektronicznym systemie obiegu korespondencji ministra odpowiedzialnego za sprawy szkolnictwa wyższego nie ma jakiejkolwiek informacji o wpłynięciu pisma, na które powołuje się skarżący.

Pismem z dnia 1 lipca 2008 r. skarżący podtrzymał stanowisko o nadaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na co przedstawił kserokopię nadania na adres ministerstwa przesyłki nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa.

Bezczynność w sprawie administracyjnej występuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności jest skuteczny wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Rozstrzygnięcie, co do zasady, powinno nastąpić niezwłocznie, najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a., zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Z akt sprawy zdaniem Sądu jednoznacznie wynika, że skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co udokumentował bezspornie przedstawiając pocztowy dowód nadania pisma oraz jego doręczenia organowi, jak również przedstawił odpis przedmiotowego wniosku. Natomiast organ wnosząc o oddalenie skargi powoływał się wyłącznie na brak odnotowania pisma w elektronicznym obiegu korespondencji ministerstwa.

Przedstawiony stan wskazuje bezspornie, iż w rozpoznawanej sprawie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego pozostaje w zwłoce z załatwieniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] marca 2007 r. Nie ma żadnych uzasadnionych podstaw, aby uznać, że wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji, w rozumieniu art. 35 § 5 k.p.a., która uniemożliwiła terminowe załatwienie sprawy. Niedoskonałości w obiegu korespondencji w ramach ministerstwa nie mogą rodzić negatywnych skutków dla obywatela oczekującego na rozpatrzenie sprawy w rozsądnym terminie. Organ jeżeli nie mógł odnaleźć wniosku mógł zwrócić się do skarżącego o nadesłanie kopii tego wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił zgodnie z przepisem art. 149 p.p.s.a., zobowiązać Ministra do rozpatrzenia wniosku wskazanych w sentencji wyroku, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.