Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 95/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Spółki A S.A. w G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 j.t. – "k.p.a."), art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm. – "u.g.n."), art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm. – "p.b.") utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], odmawiającą zobowiązania S. B. do udostępnienia nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...], położonej w obrębie R., gmina K., dla której nie ma urządzonej księgi wieczystej przez Sąd Rejonowy, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, w celu dokonania czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV relacji GPZ L. – P.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. E. S.A. w G., Oddział w T., wystąpiła do Starosty o wydanie decyzji zobowiązującej S. B., właściciela ww. nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...], do udostępnienia części nieruchomości o powierzchni 680 m², w celu wykonania prac remontowych istniejącej elektroenergetycznej linii napowietrznej, polegających na wymianie słupów wraz z przewodami niskiego napięcia, zgodnie z zakresem opisanym na załączonym do wniosku opisie prac remontowych i mapie. Prace obejmować miały wymianę przewodów istniejącej linii energetycznej.

Po wszczęciu postępowania w przedmiocie powyższego wniosku, organ ustalił, że S. B., uzyskał posiadanie przedmiotowej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...], dla której nie ma urządzonej księgi wieczystej, w drodze darowizny nieruchomości, w skład której wchodziła działka oznaczona numerem [...], co wynika z aktu notarialnego Rep. [...] z dnia [...].06.1999r.

Starosta wskazał, że inwestor zobowiązany został do przedłożenia dodatkowych danych w tym m.in.: określenie ram czasowych zajęcia nieruchomości z wskazaniem momentu początkowego udostępnienia nieruchomości, wskazania powodu przeprowadzenia remontu linii, popartego odpowiednią dokumentacją sporządzoną przez uprawnioną osobę, szczegółowego opisu robót, ze wskazaniem rodzaju przewodów starych jak i tych nowo wymienianych, wskazanie, czy w wyniku remontu nastąpi zmiana parametrów technicznych lub użytkowych linii takich jak: długość linii napowietrznej, zmiana napięcia, zmiana jej przebiegu, zwiększenie pola elektromagnetycznego; jeśli tak, to na czym polegać będzie zmiana parametrów użytkowych i technicznych linii elektroenergetycznej SN 15 kV relacji GPZ L. – P. związanych z jej remontem; wskazanie obecnych parametrów linii (napięcie, przebieg, pole elektromagnetyczne) oraz parametrów jakie będzie miała linia po wymianie poszczególnych jej elementów. Z odpowiedzi na powyższe wezwanie wynika m.in., że remont nie zmieni parametrów technicznych linii napowietrznej SN, a także, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych przedstawiania dokumentów i wyjaśnień.

Starosta, wskazując na treść art. 124b ust. 1 u.g.n., podniósł, że w sprawie niniejszej rokowania z właścicielem nie doprowadziły do porozumienia w przedmiocie udostępnienia nieruchomości. Wskazał także, że wnioskodawca w swoim oświadczeniu wskazał na konieczność przeprowadzenia remontu linii ze względu na jej zły stan techniczny. Jednakże wbrew, jak zauważył organ pierwszej instancji, twierdzeniom wnioskodawcy modernizacji podlega linia o długości 22 km, a nie tylko jej fragmenty. Wskazany w wytycznych inwestora zakres prac obejmuje modernizację linii napowietrznej SN-15kV GPZ L. – P. na odcinku o długości 10,3 km (od odłącznika 5168 do odłącznika 6641) oraz od stanowiska nr 1 (odłącznik 5213) do stanowiska nr 116 (odłącznik 5180) na długości 11,7 km. Modernizacji podlega linia SN -15 kV o długości 22 km. Zgodnie z wytycznymi inwestora w opracowanym projekcie wymiany przewodów należy ująć istniejące odgałęzienia linii nie wyszczególnione w wytycznych w zakresie wymiany przewodów od stanowiska linii głównej do pierwszego odłącznika (jedno przęsło). Ponadto w wytycznych wskazano, że modernizacja związana jest z polepszeniem warunków eksploatacyjnych, niezawodności i dyspozycyjności, zmniejszeniem awaryjności oraz dla poprawy przyszłych potrzeb przepustowości sieci.

Na przedmiotowej linii, jak wynika z "Wytycznych programowych do modernizacji linii napowietrznej SN-15 kV GPZ L. – P." ma nastąpić wymiana przewodów z typu AFL-6 o przekroju 35 mm i AFL-6 o przekroju 25 mm na GREEN PAS o przekroju 70 mm, co w ocenie organu spowoduje trwałe, zwiększone możliwości przesyłu prądu oraz wzrost jego natężenia.

W ocenie Starosty wskazane prace nie polegają jedynie na wymianie poszczególnych elementów obiektu budowlanego i zastąpieniu ich nowymi o zwiększonym przekroju, ale na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu nowego obiektu. Wymianie podlegają bowiem wszystkie istotne elementy istniejącej linii energetycznej na długości 22 km, tj. jak wynika z wniosku wszystkie słupy, fundamenty izolatory i przewody, co przekracza zakres definicji pojęcia "remont".

Organ wskazał również, że pismem z dnia [...].04.2017 r. wezwał wnioskodawcę do przedłożenia projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na kopii aktualnej mapy zasadniczej będącej w zasobie PODGiK, który porównany został ze stanem w terenie, gdyż treść mapy dołączona do wniosku nie jest zgodna ze stanem rzeczywistym w terenie opisanym we wniosku o wydanie decyzji na podstawie art. 124 b oraz z dokumentacją geodezyjno - kartograficzną (mapa zasadnicza) znajdującą się w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej. Jak wynika z dokumentacji znajdującej się w Powiatowym Zasobie Geodezyjno -Kartograficznym, prowadzonym przez Starostę linia SN-15kV relacji GPZ L. – P. w znacznej części nie jest naniesiona na mapę zasadniczą. W ocenie organu, z uwagi na brak określenia dokładnego położenia linii na mapie nie można stwierdzić, czy linia po wykonaniu modernizacji nie zmieni swojego położenia.

W związku z powyższymi okolicznościami Starosta orzekł, jak we wskazanej powyżej decyzji z dnia [...] lipca 2017r.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył pełnomocnik E. S.A, który zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 3 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, przez ich błędną interpretację w zaistniałym stanie faktycznym, polegającym na uznaniu planowanej inwestycji, jako przebudowy, nie zaś remontu istniejącej sieci energetycznej. Pełnomocnik wskazał, że planowane prace nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę ani też decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ponadto podkreślił, że wymiana istniejących elementów obiektu budowlanego stanowi remont.

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2017r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie okolicznością sporną jest remontowy charakter planowanych prac, który zależy od ich zakresu.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś z załączonych do wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. "Wytycznych programowych na modernizację odgałęzień linii napowietrznej SN-15 kV GPZ L. – P.", wynika, że aktualne odgałęzienia linii napowietrznej SN-15 kV GPZ L. – P. wykonane są przewodami typu AFL-6 35 mm² natomiast odgałęzienia linii z przewodów AFL-6 35 mm² i AFL-6 25 mm², na żerdziach wsporczych typu BSW-13.5, ŻN-10, ŻN-12, ŻS-10 i ŻS-12. Zakres modernizacji będzie obejmował wymianę przewodów typu AFL-6 o przekroju 25 mm² i 35 mm² na przewody niepełnoizolowane typu GREEN PAS CCST o przekroju 70 mm². Ponadto zaleca się stosowanie żerdzi żelbetowych napowietrznych typu ŻN oraz strunobetonowych wirowanych typu E o długościach 12 m, 13,5 m, 15 m i wymaganej wytrzymałości.

W związku z powyższym organ stwierdził, że na przedmiotowej linii przewody gołe AFL-6-25 mm² i AFL-6-35 mm² zostaną zastąpione przez przewody o większym przekroju -niepełnoizolowane typu GREEN PAS CCST 70 mm², co nie budzi wątpliwości Wojewody, że spowoduje to trwałe, zwiększone możliwości przesyłu prądu (zwiększenie przepustowości sieci), co potwierdził sam inwestor wskazując w wytycznych, że modernizacja ma na celu "poprawę przyszłych potrzeb przepustowości sieci".

Zdaniem Wojewody wraz ze zwiększeniem przekroju przewodów zwiększą się możliwości przesyłowe, a tym samym i natężenia prądu, co umożliwiają większe przekroje przewodów – linek, co oznacza zmianę parametrów technicznych linii napowietrznej.

Organ odwoławczy wskazał, że pismami z [...] czerwca 2017r. i [...] sierpnia 2017r. wezwał wnioskodawcę do złożenia szczegółowych informacji dotyczących parametrów technicznych i użytkowych linii obecnie funkcjonującej i linii planowanej. W szczególności podania pełnej charakterystyki linek obecnie funkcjonujących i planowanych do zamontowania, z podaniem ich średnicy, podanie maksymalnego napięcia oraz obciążenia, jakie jest przewidziane dla obecnych linek, a jakie możliwości w tym zakresie będą posiadały nowe linki, a także wyjaśnienie, czy w ramach planowanych prac, które dotyczą całej linii napowietrznej SN 15 kV relacji L. – P., mają być dodawane nowe wcześniej nie istniejące elementy, takie jak sygnalizatory zwarć lub inne.

W odpowiedzi organ uzyskał informację, że przedmiotowa linia posiada przewody "gołe" ALF o przekroju 50 mm², a po remoncie linii będą przewody "niepełnoizilowane" EKOPAS o przekroju 50 mm². Zdaniem wnioskodawcy, przewody te nie zwiększą możliwości przesyłania prądu, natomiast ich większy przekrój wynika z zastosowania izolacji, która ma na celu zwiększenia bezpieczeństwa i wytrzymałości linii energetycznej, przy czym twierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dowodami. Ponadto, jak wskazał Wojewoda, już sama wymiana przewodów linii elektrycznej nie spełnia definicji remontu gdyż bezspornie dojdzie do zmiany parametrów takich jak zwiększenie mocy i pola elektromagnetycznego linii napowietrznej. Zmianie zgodnie z załączonymi do wniosku dokumentami ulegną także choćby kubatura, przekrój, powierzchnia zabudowy słupów. Na linii zostaną bowiem zamontowane słupy wirobetonowe typu E o innych parametrach niż dotychczas funkcjonujące na żerdziach ŻN.

W przedmiotowej sprawie nie ma przesądzającego znaczenia okoliczność, że linia charakteryzuje się złym stanem technicznym.

Skargę na powyższą decyzję wniosła E. S.A. w G., reprezentowana przez pełnomocnika, zarzucając jej naruszenie art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a., 84 k.p.a. oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, doprowadziło do błędnego uznania planowanych prac za przebudowę, a nie za remont, niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji dlaczego planowane prace nie mogą być zakwalifikowane jako remont, błędne przyjęcie, iż planowane prace doprowadzą do zmiany parametrów technicznych linii i nieuzasadnioną odmowę dania wiary wyjaśnieniom wnioskodawcy, które potwierdzały, iż prace winny zostać zakwalifikowane jako remont oraz brak wskazania przyczyn, z których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej złożonym wyjaśnieniami oraz naruszenie art. 124b ust. 1 ustawy u.g.n. a także art. 3 pkt 3a, 6, 7a i 8 p.b., poprzez utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej zobowiązania do udostępnienia części nieruchomości w celu wykonania remontu odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15 kV relacji GPZ L.-P., mimo że mimo remontu będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg, co obecnie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało oddalić, ponieważ organy orzekające w sprawie nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani procesowego. Wskazać bowiem należy, że Zaskarżona decyzja administracyjna może zostać uchylona jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718.) - zwanej dalej "P.p.s.a.". Sąd, zgodnie z art.134 § 1 P.p.s.a, rozpoznając sprawę, rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu jest decyzja Wojewody, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty odmawiającą zobowiązania S. B., uczestnika niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, do udostępnienia nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...], położonej w obrębie R., gmina K., dla której nie ma urządzonej księgi wieczystej przez Sąd Rejonowy, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, w celu dokonania przez stronę skarżącą czynności związanych z przeprowadzeniem remontu linii napowietrznej SN-15kV relacji GPZ L. – P.

Sąd z urzędu dostrzegł, że procesowa podstawa prawna przywołana w zaskarżonej decyzji nie koresponduje z treścią rozstrzygnięcia. Wskazany w decyzji drugoinstancyjnej art. 138 § 2 k.p.a. stanowi bowiem o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości przez organ odwoławczy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, podczas gdy z sentencji wynika, że jest to decyzja utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Z treści uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynika jednak, że z całą pewnością organ miał intencję wydania decyzji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z czym omyłka ta nie ma wpływu na rozstrzygnięcie.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji obu instancji stanowił natomiast art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. z 2016r., poz.2147 – "u.g.n."), zgodnie z którym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.

Wydanie decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości do jej udostępnienia w trybie art. 124b u.g.n. wymaga zaistnienia sytuacji, w której występuje konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów przy jednoczesnym braku zgody właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości. Spełnienie tych przesłanek obliguje właściwego starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, do zobowiązania, w drodze decyzji, właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości. Decyzja ta nie zależy od uznania właściwego organu, przy spełnieniu przesłanek ustawowych, organ ma obowiązek jej wydania. Zatem, jak wynika z treści art. 124b u.g.n., udostępnienie nieruchomości uzasadnia konserwacja, remont oraz usuwanie awarii. W sytuacji zatem ustalenia, że prace objęte wnioskiem w istocie stanowią remont, konieczne będzie wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli nieruchomości do jej udostępnienia, poprzedzone przeprowadzeniem postępowania administracyjnego.

W sprawie niniejszej, po przeprowadzeniu postępowań przez organy obu instancji, organy te ustaliły, że przewidziany zakres robót przekracza zakres, który może zostać zakwalifikowany, jako remont, wobec czego odmówiły stronie skarżącej wydania decyzji o udostępnieniu nieruchomości. W zawiązku z odmiennym twierdzeniem inwestora, rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej wymaga kwestia, czy zakres prac opisany we wniosku, wytycznych na podstawie których prace mają się odbywać, a także pism wyjaśniających kierowanych do organów obu instancji przez stronę skarżącą, jest remontem linii napowietrznej czy też jej przebudową.

Dla wyjaśnienia powyższej kwestii niezbędne jest sięgnięcie do definicji legalnej remontu zawartej w art. 3 pkt. 8 Prawa budowlanego, zgodnie z którą pod pojęciem remontu należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Natomiast przebudowa, zdefiniowana w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zwrócić uwagę należy, że brak w ustawie legalnej definicji zmiany parametrów użytkowych. Zatem przez zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, posiłkując się wykładnią językową należy jednak przyjąć, że są to wielkości liczbowe wyznaczające stan układu fizycznego albo charakterystyczne wielkości różnych urządzeń, procesów. Zatem parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie wielkości, wyrażane w jednostkach miary czy też wagi elementów użytkowych, takich jak dach, okna, schody, oraz technicznych, takich jak ciężar konstrukcji czy odporność przeciwpożarowa, które występują w przypadku danego obiektu budowlanego.

Za remont uważane są tylko takie roboty budowlane, które są wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym i ich celem jest odtworzenie stanu pierwotnego, a więc takiego, który istniał w danym obiekcie budowlanym. Wobec tego remontem nie będą roboty budowlane polegające na rozbiórce obiektu budowlanego i budowie nowego obiektu, nawet z wykorzystaniem materiałów budowlanych pozyskanych z obiektu rozebranego w tym samym miejscu i odpowiadającego gabarytami obiektowi pierwotnemu. Remontowany obiekt musi istnieć, aby można było mówić o jego remoncie, dlatego przy tej czynności następuje najczęściej wymiana tylko poszczególnych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi (zob. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2011 r., II OSK 1835/10).

Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem wszczynającym postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, strona skarżąca zwróciła się do organu pierwszej instancji o wydanie decyzji zobowiązującej właściciela do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych w konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii. Jak wskazano we wniosku, inwestycja realizowana ma być ze względu na zły stan techniczny linii energetycznej SN 15 kV relacji GPZ L. – P. Zakres prac, przewidziany na dwa dni robocze, obejmować ma demontaż: linii napowietrznej SN, osprzętu ze słupów SN oraz słupów SN a następnie: montaż i stawianie nowych słupów SN oraz montaż osprzętu na słupach linii napowietrznej SN, linii napowietrznej SN oraz uziemień. Wnioskodawca wskazał ponadto, że prace polegać będą na wymianie wszystkich słupów, fundamentów, izolatorów i przewodów oświadczając jednocześnie, że prace – określane we wniosku, jako remont – nie zmienią parametrów technicznych linii napowietrznej SN. Ponadto, jak wynika z odpowiedzi z dnia [...].05.2017r. na wezwanie organu pierwszej instancji do usunięcia braków wniosku, wnioskodawca zakwestionował żądanie organu, co do wskazania powodu przeprowadzenia remontu linii popartego dokumentacją sporządzoną przez uprawnioną osobę, zwracając uwagę, że żądanie to nie jest poparte żadnym przepisem oraz wskazując, że organ we własnym zakresie może przeprowadzić dowód z opinii biegłego a także przeprowadzić oględziny przedmiotowych linii energetycznych.

Jak ponadto wynika z odpowiedzi wnioskodawcy z dnia [...].09.2017r. na wezwanie organu drugiej instancji, na działce obecnie są przewody "gołe" AFL o przekroju 50 mm², a po remoncie linii będą przewody "niepełnoizolowane" EKOPAS o przekroju 50 mm². Przewody te, jak wskazał wnioskodawca, nie zwiększą możliwości przesyłania prądu, natomiast ich większy przekrój wynika z zastosowania izolacji, która ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa i wytrzymałości linii energetycznej. W ocenie wnioskodawcy, według jego oświadczeń, parametry zmodernizowanej linii nie ulegną zatem zmianie. Zwrócić jednak należy uwagę na znajdujące się w aktach sprawy wytyczne do modernizacji linii napowietrznej SN – 15 kV GPZ L. – P.: "aktualnie linia napowietrzna SN – 15 kV GPZ L. – P. wykonana jest przewodami typu AFL – 6 35 mm² [...]. Zaleca się stosować przewód niepełnoizolowany GREEN PAS 70 mm²." Z porównania powyższych danych wynika, że występuje w nich sprzeczność pomiędzy średnicami zarówno nowych, jak i istniejących przewodów. Wytyczne wskazują na znaczną zmianę średnicy przewodów obecnych i projektowanych, z pisma wnioskodawcy natomiast nie wynika żadna różnica. Pismo wnioskodawcy zawiera ponadto wewnętrzną sprzeczność, bowiem z jednej strony wskazuje, że po remoncie przewody będą miały ten sam przekrój 50 mm², a jednocześnie wynika z niego, że "ich większy przekrój wynika z zastosowania izolacji". O ile rodzaj i średnica nowych przewodów mogą nie być do końca znane na etapie projektowania, wynikają bowiem wszakże jedynie z wytycznych, o tyle średnica przewodów istniejących winna być dokładnie przez skarżącą ustalona na podstawie posiadanej już dokumentacji. Ta rozbieżność istotna jest z punku widzenia oceny, czy zmianie ulegną parametry użytkowe i techniczne obiektu budowlanego, co z kolei jest podstawą do przyjęcia jaki charakter mają planowane roboty.

Nie można pominąć okoliczności, że przedmiotowa decyzja dotyczy obiektu liniowego w rozumieniu art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. Modernizowana linia SN -15 kV L. – P. jest obiektem o łącznej długości 22 km. Wskazany w wytycznych inwestora zakres prac obejmuje modernizację linii na odcinku o długości 10,3 km (od odłącznika 5168 do odłącznika 6641) oraz od stanowiska nr 1 (odłącznik 5213) do stanowiska nr 116 (odłącznik 5180) na długości 11,7 km. W związku z powyższym, przyjąć należy, że realizacja robót etapami na całym obiekcie liniowym, mimo braku zmiany jego długości, powoduje w istocie jego demontaż i wzniesienie go od nowa. Dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych, jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz np. przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a P.b.), a także, gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z 6.12.2016 r., sygn. I OSK 1509/16). Prace przewidziane do wykonania na całej linii jako obiekcie budowlanym nie mieszczą się w pojęciu remontu (wymiana w ramach całej linii słupów i fundamentów, włącznie ze zmianą ich parametrów technicznych, wysokości, materiału konstrukcyjnego, wymiana przewodów, wraz ze zmianą ich przekroju, średnicy). W sprawie niniejszej natomiast nastąpić ma demontaż linii napowietrznej, osprzętu ze słupów oraz słupów SN a następnie montaż i stawianie nowych słupów, montaż osprzętu na słupach linii napowietrznej, montaż linii napowietrznej oraz uziemień. Wymianie podlegać mają wszystkie słupy, fundamenty, izolatory i przewody. Wobec powyższego, uznać należy, że nie jest możliwe potraktowanie jako remontu prac budowlanych polegających na rozbiórce całego obiektu liniowego, nawet jeśli prace wykonywane są etapami, a nie w stosunku do całej linii przesyłowej na raz. Powyższe prace uznać należy za przebudowę, zwłaszcza w świetle okoliczności, że zmianie ulegną w niniejszym przypadku parametry techniczne i użytkowe linii, co wynika chociażby ze zwiększenia średnicy przewodów, większy przekrój których doprowadzi bowiem do zmiany przepustowości sieci. Na linii zostaną ponadto zamontowane słupy wirobetonowe typu E o innych parametrach niż dotychczas funkcjonujące na żerdziach ŻN. Zwrócić uwagę należy, że w wytycznych wskazano, że modernizacja związana jest z polepszeniem warunków eksploatacyjnych, niezawodności i dyspozycyjności, zmniejszeniem awaryjności oraz dla poprawy przyszłych potrzeb przepustowości sieci.

Planowane prace nie mogą zatem oznaczać jedynie odtworzenia stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego, co wyklucza ich zakwalifikowanie, jako remontu.

Odnosząc się do podnoszonego w toku postępowania administracyjnego argumentu strony skarżącej, że to na organie spoczywa ciężar dowodu w postępowaniu administracyjnym wskazać należy, że co do zasady jest to twierdzenie słuszne, jak stanowi bowiem art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie. Ze wskazanego przepisu wynika obowiązek organu do podjęcia działań polegających na m.in. żądaniu od strony przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń lub wystąpienia do innych organów albo instytucji o zajęcie stanowiska w sprawie. Strona ma obowiązek współdziałania w zakresie realizacji obowiązku spoczywającego na organie. Informacje takie, jak dane techniczne obecnie funkcjonujących urządzeń, jak i tych projektowanych, znane są jedynie właścicielowi tych urządzeń. Organ nie ma możliwości zebrania takich danych samodzielnie, a nawet gdyby było to możliwe wiązałoby się z nakładem prac i środków w znacznej wysokości, ponieważ są to dane specjalistyczne. Współpraca z inwestorem w tym zakresie znacznie ten proces ułatwia. Zwrócić uwagę należy, że aktualne i projektowane dane są kluczowe dla ustalenia czy w sprawie niniejszej nastąpić ma remont, czy przebudowa. Zatem to w interesie inwestora jest przedstawienie jak najbardziej dokładnych danych, nie natomiast zasłanianie się brakiem podstawy prawnej działań organu, bowiem w sprawie konieczne jest wyjaśnienie wszelkich wątpliwości, w tym m.in. wskazanej przez organ wątpliwości dotyczącej braku zgodności treści mapy dołączonej do wniosku o wydanie decyzji ze stanem rzeczywistym w terenie opisanym w tym wniosku.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie mogły odnieść skutku argumenty strony skarżącej w przedmiocie naruszenia przez organ procedury administracyjnej i materialnego przepisu stojącego u podstaw wydania zaskarżonej decyzji, art. 124b ust. 1 u.g.n.

Z uwagi na to, Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.