Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 654/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 54 par. 1 pkt 3 i 7
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. oraz odsetek za zwłokę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 oraz art. 54 § 1 pkt 3 i § 2, art. 55 § 1 i § 2, art. 53 § 1 i § 4, art. 62 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), zwanej dalej "O.p.",

§ 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r.

w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zwarte w rachunkach (Dz.U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia 23 stycznia 2013 r. w kwocie [...] zł, na poczet zaległości podatkowej B. S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok – w kwocie [...] zł oraz na odsetki za zwłokę z tytułu powyższej zaległości podatkowej w kwocie [...] zł.

Z ustalonego przez organ stanu faktycznego wynika, że postanowieniem

z dnia 3 grudnia 2008 r. (doręczonym w dniu 5 grudnia 2008 r.) organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia B. S. podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Decyzja określająca podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości [...] zł, została wydana w dniu 6 października 2011 r. (doręczenie nastąpiło w dniu 7 października 2011 r.). Pismem z dnia 18 października 2011 r. podatniczka złożyła odwołanie od decyzji, doręczone organowi odwoławczemu w dniu 3 listopada 2011 r. Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia (29 kwietnia 2013 r.) nie została wydana decyzja organu odwoławczego w sprawie (z odpowiedzi na skargę wynika, że organ odwoławczy wydał decyzję w dniu 9 maja 2013 r.).

W dniu 23 stycznia 2013 r. na rachunek Urzędu Skarbowego

wpłynęła kwota [...] zł uzyskana w trybie egzekucyjnym. Kwotę tę organ podatkowy zaliczył na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Na tę okoliczność organ podatkowy wydał postanowienie z dnia 31 stycznia 2013 r.

W zażaleniu na to postanowienie, B. S., wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła nieprawidłowy podział wpłaconej kwoty. Zdaniem podatniczki, naruszono przepis art. 62 § 4 O.p., gdyż pominięto art. 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p.

Organ I instancji przekazując niniejsze zażalenie organowi odwoławczemu, wyjaśnił, że doręczenie decyzji za 2006 rok w terminie przekraczającym 3 miesiące od dnia wszczęcia postępowania podatkowego nastąpiło z powodów niezależnych od organu, gdyż konieczne było oszacowanie podstawy opodatkowania, spowodowane istotną wadliwością i nierzetelnością ksiąg podatkowych oraz brakiem wielu dokumentów. Wiązało się to z potrzebą uwzględnienia okoliczności mających wpływ na czas prowadzenia postępowania, np. analizy zasadności zastosowania metod i określenia metody szacowania. W toku postępowania konieczne było zebranie dodatkowych dowodów i przyjęcie prawidłowych zasad opodatkowania.

Organ ten wskazał również, że w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2013 r., zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 O.p. uwzględnił przerwę w naliczaniu odsetek za okres od dnia następnego po upływie terminu do rozpatrzenia odwołania, tj. od 4 stycznia 2012 r., do dnia wpłaty, tj. do dnia 23 stycznia 2013 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że okolicznością bezsporną jest doręczenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji określającej B. S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok w terminie dłuższym niż trzy miesiące od dnia wszczęcia postępowania podatkowego.

Powołując się na przepis art. 54 § 1 pkt 7 O.p. organ odwoławczy wyjaśnił, że w takich okolicznościach nie nalicza się odsetek za zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu I instancji. Dalej wyjaśniono, że organ I instancji wykazał istnienie przesłanek, o których mowa w art. 54 § 2 O.p., zgodnie z którym przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu.

Zdaniem organu odwoławczego, prawidłowo organ I instancji stwierdził, że opóźnienie w wydaniu decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na ustalenia organu I instancji, odnoszące się do charakteru prowadzonej działalności gospodarczej podatniczki (świadczenie usług szkolenia podstawowego, dodatkowego i uzupełniającego w zakresie siedmiu różnych kategorii kursów prawa jazdy w ramach Spółki Cywilnej D., zarówno dla Polaków jak i obcokrajowców), braków w dokumentacji (m.in. braki w zakresie dowodów wpłat, udokumentowania wydatków, umów z kontrahentami, zapisów na dowodach KP, ewidencji osób szkolonych) oraz braku współpracy podatniczki z organem podatkowym (zeznanie podatniczki o braku szczegółowej wiedzy na temat prowadzonej działalności w związku z ustanowieniem pełnomocnika – P. S., oświadczenie podatniczki o tym, że nie posiada dowodów KP, kilkukrotne wezwania organu do złożenia wyjaśnień, do przedłożenia dowodów, do stawienia się w siedzibie organu podatkowego w celu złożenia wyjaśnień; nie stawienie się w urzędzie w wyznaczonych terminach, nieudzielenie przez pełnomocnika podatniczki odpowiedzi na pisemne wezwania organu).

Organ odwoławczy wskazał też na wyjaśnienia organu I instancji, z których wynika nadto, że przyjęty przez organ sposób oszacowania podstaw opodatkowania po stronie przychodów, polegał, co do zasady, na ustaleniu wysokości osiągniętych przychodów na podstawie liczby faktycznie zrealizowanych w poszczególnych latach usług, z podziałem ich na rodzaj i kategorie oraz w rozróżnieniu na kursantów - Polaków i obcokrajowców, co wymagało, m.in., konfrontacji danych wynikających z ewidencji osób szkolonych z innymi danymi uzyskanymi od kursantów oraz [...] w S.

Przy ustalaniu ceny świadczonych usług na rzecz obcokrajowców, poddano analizie i konfrontacji oraz tłumaczeniu dowody spółki zgromadzone w trakcie kontroli podatkowych (dokumenty Anmeldung, wiadomości mailowe, rachunki bankowe, rozliczenia z pośrednikami, rezerwacje hotelowe, faktury i dowody KP na zakup usług hotelowych).

Organ odwoławczy opisał szereg podejmowanych przez organ I instancji czynności procesowych w okresie od 2008 roku do dnia wydania decyzji w sprawie (tj. do 6 października 2011 r.), przedstawiając je w chronologicznym zestawieniu na str. 8-10 zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie zwrócił też uwagę na to, że organ podatkowy I instancji na bieżąco informował stronę o konieczności prowadzenia dalszych postępowań dowodowych (kierował do strony postanowienia w sprawie przedłużenia terminu załatwienia sprawy). Wskazał nadto, że materiał dowodowy w sprawie liczy ok. [...] kart, zestawienia kursantów obcokrajowców[...] stron, a decyzja określająca zobowiązanie podatkowe za 2006 rok obejmuje [...] stron.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 54 § 1 pkt 7 O.p., organ odwoławczy zwrócił uwagę, że strona nie przedstawiła argumentów uzasadniających powyższy zarzut, co uniemożliwia odniesienie się do niego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie stwierdził następnie, że materiał dowodowy przekazany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego potwierdza w sposób nie budzący wątpliwości organu odwoławczego, że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona, co wyklucza możliwość zastosowania przerwy w naliczeniu odsetek za zwłokę. Zdaniem organu odwoławczego trudno uznać, że B. S., która przez wiele lat nie deklarowała we właściwej wysokości podatku dochodowego, nie prowadziła ewidencji prawem przewidzianych i nie dokonywała wpłat na rachunek organu podatkowego, może czynić skuteczny zarzut organowi podatkowemu, że ten zbyt długo prowadził postępowanie podatkowe zmierzające do określenia – w sytuacji braku dowodów – należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok.

Zdaniem organu odwoławczego, kwestionowane postępowanie podatkowe było prowadzone zgodnie z przepisami o postępowaniu podatkowym, zatem nie mogą być traktowane jak załatwienie sprawy z opóźnieniem z przyczyn leżących po stronie organu. Przedmiotowe postępowanie nie mogło być zakończone w terminie trzymiesięcznym, z uwagi na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do określenia podstaw opodatkowania za 2006 rok.

W kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze na opisane wyżej postanowienie, skarżąca B. S., reprezentowana przez doradcę podatkowego, zarzuciła naruszenie art. 62 § 4 O.p. z uwagi na "pominięcie" przepisu art. 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Uzasadniając skargę strona wskazała, że postępowanie podatkowe w sprawie

wszczęto 5 listopada 2008 r. a decyzja organu I instancji określająca zobowiązanie podatkowe została wydana 6 października 2011, a decyzja organu II instancji - w dniu 9 maja 2013 r. Postępowanie podatkowe poprzedziła kontrola podatkowa trwająca od 6 listopada 2007 r. do 5 listopada 2008 r.

Zdaniem skarżącej postępowania te toczyły się w sposób opieszały.

Skarżąca zwróciła uwagę, że przepisy O.p. są precyzyjne i nie pozostawiają wątpliwości, że postępowanie nie powinno trwać dłużej niż trzy miesiące bez względu na obszerność materiału dowodowego. Strona podniosła także, że ustawodawca zapewnił stronie jedynie 7 dni na zapoznanie i wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego bez względu na jego obszerność.

Zdaniem skarżącej, wobec inkwizycyjnego charakteru postępowania podatkowego zachowanie choć tak minimalnej równowagi jest konieczne i realizuje zasadę ogólną postępowania jaką jest art. 121 § 1 O.p. W tym stanie rzeczy niedopuszczalne jest naliczanie przez organ odsetek za okres dłuższy niż trzy miesiące trwania postępowania, gdyż organ dysponując zupełnie nieporównywalnymi narzędziami w stosunku do przeciętnego podatnika i powinien tak organizować przebieg postępowania, ażeby podatnik nie musiał ponosić większych ciężarów podatkowych niż to przewidują w tym zakresie ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona, stanowisko organu bowiem zawarte w zaskarżonym postanowieniu znajduje w pełni oparcie w udokumentowanych okolicznościach faktycznych występujących w sprawie.

Istota skargi sprowadza się do ustalenia, czy uzyskana w trybie egzekucyjnym (wpłacona w dniu 23.01.2013 r.) kwota [...], która została zaliczona w trybie art. 62 § 1 O.p. na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok oraz na poczet odsetek za zwłokę powstałych tytułu ww. zaległości, pominęła zastosowanie art. 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p. Ustalenia zatem wymaga, czy w prowadzonym wobec skarżącej B. S. postępowaniu podatkowym w zakresie zobowiązania podatkowego za 2006 rok wystąpiły przewidziane w art. 54 § 2 O.p. okoliczności, a mianowicie, czy przekroczenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Szczecinie trzymiesięcznego okresu prowadzenia wobec skarżącej postępowania podatkowego nastąpiło z przyczyn niezależnych od tego organu lub, czy do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona postępowania. Ustalenie tych okoliczności jest istotne w celu stwierdzenia, czy odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych mogą być naliczane za okres od dnia wszczęcia postępowania do dnia doręczenia decyzji organu I instancji.

Rozstrzygając ten spór wskazać należy, że stosownie do art. 53 § 1 O.p. zasadą jest naliczanie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych. Wyjątki od tej zasady przewidują m. in.przepisy art. 54 § 1 pkt 3 i pkt 7 O.p.

Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art. 139 § 3 do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego, jeżeli decyzja organu odwoławczego nie została wydana w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3. (Stosownie do art. 139 § 3 O.p. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie później niż w ciągu 3 miesięcy).

W myśl zaś art. 54 § 1 pkt 7 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Stosownie do art. 54 § 2 O.p., przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. Z treści tego przepisu wynika zatem, że wystąpienie którejkolwiek ze wskazanych okoliczności skutkuje tym, że odsetki za zwłokę są naliczane za okres trwania postępowania, co skarżąca w rozpoznawanej sprawie właśnie kwestionuje podnosząc, że pominięto przepis art. 54 § 1 pkt 3 i 7 O.p..

Bezspornie w niniejszej sprawie postępowanie prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Szczecinie trwało dłużej niż 3 miesiące. Prowadzone przez organ I instancji postępowanie podatkowe w sprawie trwało bowiem od 5 grudnia 2008 r. do 6 października 2011 roku. Mimo wystąpienia tej okoliczności, organy obu instancji uznały, że odsetki za zwłokę powinny być naliczone za cały czas trwania postępowania podatkowego.

Organ podatkowy odwoławczy wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu, uznając, że do opóźnienia przyczyniła się strona postępowania.

Zdaniem Sądu, stanowisko organu jest prawidłowe, znajduje ono bowiem w pełni oparcie w udokumentowanych czynnościach podejmowanych w toku postępowania podatkowego przez organ podatkowy I Instancji, które organ odwoławczy chronologicznie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a których skarżąca strona nie kwestionuje, lecz jedynie gołosłownie twierdzi – wbrew wykazanej tezie organu - że postępowanie podatkowe było prowadzone opieszale, bowiem organy podatkowe przez, bez mała, pięć lat zbierały i opracowywały materiał dowodowy w sprawie w postaci [...] kart, co daje średnio statystycznie [...] kart dziennie, podczas gdy przepisy są precyzyjne i nie pozostawiają wątpliwości, że postępowanie nie powinno trwać dłużej niż trzy miesiące bez względu na obszerność materiału dowodowego, natomiast strona ma jedynie 7 dni na zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu skargi co do niezastosowania art. 54 § 1 pkt 3 O.p., w ocenie Sądu jest on bezpodstawny. Jak bowiem wynika z akt sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego uwzględnił w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2013 r. przerwę w naliczaniu odsetek za zwłokę za okres od dnia 4 stycznia 2012 r. (tj. od dnia następnego po upływie terminu do rozpatrzenia odwołania) do dnia 23 stycznia 2013 r., tj. do dnia wpłaty wyegzekwowanej kwoty [...] zł.

Przechodząc natomiast do oceny zarzutu pominięcia art. 54 § 1 pkt 7 O.p., mając na uwadze przebieg postępowania podatkowego w niniejszej sprawie (czynności organu podejmowane w toku postępowania przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia) uwzględnić należy, że sprawa dotycząca rozliczenia zobowiązania podatkowego B. S. za 2006 rok była złożona, wymagała bowiem przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego wobec nierzetelnego i wadliwego prowadzenia ksiąg podatkowych przez skarżącą podatniczkę, a tym samym brak było dowodów niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, co już wskazuje, że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się sama strona skarżąca.

Skarżąca również nie współdziałała z organem podatkowym, nie odpowiadała bowiem na wezwania organu do pisemnego udzielenia szczegółowych wyjaśnień oraz do przedłożenia dowodów związanych z prowadzoną działalnością (wezwania z dnia 4 lutego 2010 r., 7 października 2010 r., 18 listopada 2010 r.) oraz nie stawiała się w urzędzie w wyznaczonych terminach (wezwania z dnia 21 lipca 2009 r. i 17 sierpnia 2009 r. do stawienia się w siedzibie organu podatkowego I instancji w celu złożenia zeznań). Pełnomocnik podatniczki, P. S. nie udzielił odpowiedzi na pisemne wezwania organu: do złożenia zeznań w charakterze świadka (wezwania z dnia 21 lipca 2009 r. oraz 17 sierpnia 2009 r., 16 września 2009 r.), do udzielenia pisemnych wyjaśnień na temat funkcjonowania Spółki (wezwania z dnia 7 października 2010 r. oraz 18 listopada 2010 r.).

Ustalenie faktów w zakresie niezbędnym do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia, w tym do oszacowania podstawy opodatkowania z uwagi na nierzetelne i wadliwe prowadzenie przez skarżącą ksiąg podatkowych, wymagało czasu niezbędnego do przeprowadzenia wielu i różnych dowodów, m.in. zbadania podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, konfrontacji danych wynikających z ewidencji osób szkolonych z innymi danymi uzyskanymi od kursantów oraz [...] w Szczecinie, tj. danymi wynikającymi z kart przeprowadzonych zajęć oraz dołączonych do nich kart egzaminu wewnętrznego, zbadania historii rachunków bankowych skarżącej, wykazu osób, które przystąpiły do egzaminu państwowego w celu uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami, posiadających zaświadczenie o ukończeniu szkolenia ze szkoły nr[...], sporządzonego na podstawie danych uzyskanych z [...] w S., G. oraz w P.; zeznań i oświadczeń kursantów), pozyskiwania informacji w ramach postępowań podatkowych prowadzonych wobec innych podatników prowadzących działalność gospodarczą w takim samym zakresie, tłumaczenie części zgromadzonych dowodów na język polski.

Obszerność materiału dowodowego poddanego analizie świadczy o wysokim stopniu skomplikowania sprawy, która była przedmiotem tego postępowania.

Przedstawione przez organ odwoławczy zestawienie czynności podejmowanych w tej sprawie i ich chronologia (str. 8 – 10 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia), daje podstawy do stwierdzenia, że podejmowane były bez zbędnej zwłoki i w miarę potrzeby. Z zestawienia tego nie wynika opieszałość organu podatkowego.

Na poparcie stanowiska Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę należy przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 907/08, w którym Sąd uznał, że "Oceniając, czy przedłużenie postępowania nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu w rozumieniu art. 54 par. 2 O.p., należy mieć na względzie złożoność sprawy, ilość i rodzaj przeprowadzanych dowodów, a także terminowość i celowość czynności podejmowanych przez organ w toku postępowania, prawidłowe zorganizowanie postępowania, czas niezbędny do dokonania czynności organizacyjnych (np. wezwania świadków czy pozyskania informacji od innych organów). Jeżeli czynności te zajmowały odpowiednią ilość czasu i uzasadnione były z uwagi na zawiłość sprawy i jej etap oraz z uwagi na konieczność respektowania uprawnień stron postępowania, to uznać należy, że przedłużenie postępowania nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu".

W ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał w sprawie, że zebranie

a następnie analiza tak obszernego materiału dowodowego, może uzasadniać przedłużenie postępowania ponad 3 miesiące.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, wysoki stopień zawiłości sprawy będącej przedmiotem prowadzonego postępowania podatkowego, obszerność zgromadzonego materiału dowodowego, a następnie jego analiza na gruncie obowiązujących przepisów prawa, wymagały znacznego nakładu i czasu pracy. Uzasadnione i wykazane jest zatem twierdzenie organu, że opóźnienie w wydaniu decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu.

Z tych względów uznać należało, że ocena organu co do zaistnienia przesłanki

z art. 54 § 2 O.p. była uprawniona, a tym samym nie naruszała tego przepisu oraz art. 54 §1 pkt 7 O.p.

Wyjaśnić przy tym należy, że twierdzenie pełnomocnika skarżącej o braku możliwości prowadzenia postępowania podatkowego w okresie dłuższym niż 3 miesiące, bez względu na obszerność materiału dowodowego, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Przepisy O.p. przewidują bowiem możliwość wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy, zarówno z przyczyn zależnych od organu, jak i z przyczyn od niego niezależnych. Z przepisu zaś art. 140 O.p. wynika obowiązek organu podatkowego do każdorazowego zawiadomienia strony o przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie, co w konsekwencji wydłuża czas prowadzonego postępowania, jednak uwzględnić należy, że organ zobowiązany jest kierować się przy tym zasadami go obowiązującymi podczas prowadzenia postępowania, a w szczególności zasadą prawdy obiektywnej, która ma kluczowe znaczenie zwłaszcza w sprawach w przedmiocie wymiaru podatków, a zatem w rozpoznawanej sprawie.

Powyższe zatem uzasadnia, że wszystkie zarzuty skargi są bezpodstawne.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).