Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1431/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D.G. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 sierpnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia 28 sierpnia 2013 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn Dz U 2013 r, póz 267) oraz art. 48 ust 1, art. 80 ust 2 pkt 2 oraz art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (t jedn. Dz. U 2010 r., Nr 243, póz 1623 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 29 stycznia 2013 r., znak [...], którą nakazano D. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] dokonać na własny koszt rozbiórki zrealizowanej samowolnie hali namiotowej nietrwale związanej z gruntem, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w A. oraz uporządkować teren działki po dokonaniu rozbiórki.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Postępowanie w sprawie zostało wszczęte w wyniku rozpatrzenia zawiadomienia J. K., którego pismo z dnia 28 kwietnia 2009 r. zostało przekazane przez Starostwo Powiatowe w W. do PINB za pismem z dnia 5 maja 2009 r.

W dniu 17 czerwca 2009 r. PINB dokonał oględzin, na których ustalono, ze na działkach nr [...] i [...] w A., stanowiących własność D. G. i A. O. wybudowano halę magazynową namiotową o wymiarach 18 x 25,52 m. Organ ustalił, ze aluminiowe elementy konstrukcyjne obiektu przytwierdzone zostały do podłoża za pomocą śrub (do widocznych elementów betonowych.

Według oświadczenia inwestora A. G., namiot halowy został wykonany w roku 2008, jego podłoże zostało utwardzone kostką brukową. Strona oświadczyła, ze zostałem poinformowana, iż wykonanie takiej hali nie wymaga pozwolenia na budowę.

W toku postępowania organ l instancji uzyskał wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części gminy [...] w zakresie parceli położonych w A., z którego wynikało, ze działki, na których wybudowano przedmiotowy obiekt, położone są w terenie oznaczonym na planie symbolem A 6 4/1, w którym podstawowe przeznaczenie oznaczone symbolem P3 oznacza "Tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej, usług przemysłowych". Ponadto teren znajduje się częściowo w obrębie drogi oznaczonej symbolem A4 1 KDg. W terenie P3 dopuszcza się przeznaczenie oznaczone symbolem P5, co oznacza "tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej usług magazynowo-składowych" Teren znajduje się także w strefie SBN, co oznacza "niekorzystne warunki budowlane" oraz w strefie SKB1, co oznacza "obszar ochrony krajobrazowej zespołu urbanistycznego oraz terenów zachowanym historycznym przebiegu ciągów komunikacyjnych i dużym nasyceniu zabudową zabytkową.

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał postanowienie na podstawie art. 49b ust 2 ustawy Prawo budowlane, którym nałożył na A. G. obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów w terminie 30 dni.

W uzasadnieniu PINB stwierdził, ze przedmiotowy obiekt stanowi tzw "tymczasowy obiekt budowlany" i nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Następnie, w dniu 8 września 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał decyzję w oparciu o art. 49b ust 1 ustawy Prawo budowlane, uzasadniając rozbiórkę nieprzedłozeniem przez A. G. żadnego z żądanych dokumentów.

Odwołanie od w/w decyzji wniósł A. G. w dniu 21 września 2009 r., wskazując, ze uzyskanie i przedłożenie szeregu dokumentów w krótkim terminie okresu wakacyjnego nie było obiektywnie możliwe, zaś organ winien był wyznaczyć termin realny i możliwy do dotrzymania.

Decyzją z dnia 18 stycznia 2010 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

W uzasadnieniu wskazano, ze w sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 10 i art. 28 K p a przez niepowiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i uniemożliwienie jej wypowiedzenie się co do niego, a także błędnie ustalony krąg stron postępowania.

Ponadto organ odwoławczy podniósł, ze na budowę przedmiotowego obiektu konieczne było uzyskanie przez stronę decyzji o pozwoleniu na budowę.

W dniu 7 kwietnia 2010 r. A. G. złożył do PINB pismo, w którym poinformował, ze namiot, którego dotyczy postępowanie, został rozebrany i sprzedany.

W wyniku przeprowadzonych przez organ l instancji w dniu 20 kwietnia 2010 r oględzin na działce nr [...] w A. stwierdzono, ze hala namiotowa nie została usunięta.

Wezwany do złożenia wyjaśnień A. G. oświadczył, ze hala została rozebrana i sprzedana firmie [...] ul. B., a po jej rozebraniu pracownicy firmy zamontowali zakupiony namiot w miejscu, w którym obecnie się znajduje. Według jego wiedzy namiot został postawiony na podstawie zgłoszenia dokonanego w Starostwie Powiatowym w [...]. W dniu 20 stycznia 2011 r. PINB przeprowadził ponownie oględziny działki [...] w A., w trakcie których ustalił, ze "hala namiotowa 25,5 x 18 m zlokalizowana jest w tym samym miejscu, jak zostało to opisane w protokole z oględzin dokonanych przez PINB w W. w dniu 17 06 2009 r. Od czasu oględzin nie uległa zmianie konstrukcja jak również sposób użytkowania hali ( )"

Postanowieniem nr [...] z dnia 30 maja 2012 r. znak [...], PINB na podstawie art. 48 ust 2 i 3 ustawy Prawo budowlane wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz nałożył na D. G. - nowego właściciela obiektu -obowiązek przedłożenia wymienionych w nim dokumentów w terminie do 30 sierpnia 2012 r., służących legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu.

Zawiadomieniem z dnia 3 września 2012 r. znak [...], PINB na podstawie art. 10 K p a poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych wniosków, uwag lub zastrzeżeń.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. D. G. zwrócił się do PINB o przedłużenie terminu na przedłożenie zaświadczenia Burmistrza Miasta [...] o zgodności budowy nietrwale związanej z gruntem hali namiotowej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dołączył "Projekt Budowlany Konstrukcji Namiotu Handlowego"

Postanowieniem nr [...] z dnia 4 października 2012 r. znak [...], PINB ustalił nowy termin wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...] z dnia 30 maja 2012 r. znak [...] do dnia 31 grudnia 2012 r.

Zawiadomieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. znak [...], PINB na podstawie art. 10 K p a poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych wniosków, uwag lub zastrzeżeń.

W dniu 29 stycznia 2013 r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał na podstawie art. 48 ust 1 ustawy Prawo budowlane w zw z art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane decyzję nr [...] znak [...], w której nakazał D. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] dokonać na własny koszt rozbiórki zrealizowanej samowolnie hali namiotowej nietrwale związanej z gruntem, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w A. oraz uporządkować teren działki po dokonaniu rozbiórki.

W uzasadnieniu organ l instancji wskazał, ze zarówno inwestor obiektu, jak i nowy jego właściciel nie dopełnili obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę hali namiotowej Wyjątkiem od zasady orzeczenia rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę jest sytuacja zgodności samowolnie wybudowanego obiektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, umożliwiająca jego legalizację, która jednak w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Organ administracji ustalił bowiem, ze hala namiotowa wykracza częściowo poza nieprzekraczalną linię zabudowy określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, naruszając tym samym jego ustalenia.

Wobec niedopełnienia przez stronę obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych obiektu, organ orzekł o jego rozbiórce, stosownie do art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane.

Odwołanie od niniejszej decyzji z zachowaniem ustawowego terminu złożył D. G., podnosząc, ze w zaskarżonej decyzji za podstawę przyjęto niezgodność obiektu z planem zagospodarowania przestrzennego, który nie uległ zmianie, a wcześniejsza decyzja organu l instancji takiej niezgodności nie wskazywała.

Ponadto odwołujący wskazał na nieprawidłowości w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, odnosząc się szeroko do kwestii błędnych ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zakazu budowy na części przedmiotowej nieruchomości z powodu ochrony cieku wodnego "[...]" oraz procedury zmiany tego planu.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, ze w jego opinii przedmiotowa hala namiotowa zgodnie z brzmieniem art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (dalej w skrócie u p b ), stanowi budowlę, która jest jednym z obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 1 w/w ustawy. W mysi art. 3 pkt 6 u p b przez "budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudową, rozbudową, nadbudową obiektu budowlanego" Zgodnie z brzmieniem art. 28 ust 1 powołanej ustawy "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31" Zgodnie z art. 29 pkt 12 upb zwolnienie z uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczy "tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu" Przedmiotowy obiekt zgodnie z oświadczeniem A. G. został zrealizowany na działce nr [...] w A. na przełomie 2008 i 2009 r. PINB zatem w sposób prawidłowy ustalił, iż na realizację przedmiotowego obiektu wymagane jest uzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez właściwy organ architektoniczno-budowlany. W ocenie organu odwoławczego, wyznaczony przez organ l instancji termin przedłożenia określonej w art. 48 ust 3 upb dokumentacji legalizacyjnej, zapewniał inwestorowi realną możliwość spełnienia nałożonych w/w postanowieniem o wstrzymaniu robót budowlanych W świetle powyższego, wydanie przez organ l instancji skarżonej decyzji było uzasadnione.

Z akt sprawy wynika, ze D. G. nie przedstawił kompletu żądanych przez organ nadzoru budowanego dokumentów. W takiej sytuacji organ nie mógł kontynuować postępowania dotyczącego legalizacji samowoli budowlanej, lecz zmuszony był orzec w przedmiocie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego Ponadto, organ l instancji prawidłowo określił zobowiązanego do dokonania rozbiórki, którym jest właściciel obiektu.

Odnosząc się do uwag skarżącego dotyczących nieprzeprowadzenia oględzin w 2009 r z jego udziałem organ II instancji wyjaśnił, ze w protokole oględzin z dnia 17 czerwca 2009 r widnieje podpis A. G. i D. G., dlatego zarzut ten jest niezasadny. Organ wskazał także, ze w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki przeprowadzenia rozprawy, jak również przepis prawa nie przewiduje obowiązku przeprowadzenia rozprawy Koncowo, organ odwoławczy podniósł, ze D. G. w piśmie z dnia 30 sierpnia 2012 r, jak również z 19 września 2012 r podał adres Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] i nie poinformował organu l instancji o zmianie adresu do korespondencji. Zatem doręczanie wszelkich pism do D. G. należało uznać za prawnie skuteczne.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D. G., powielając w niej zarzuty odwołania od decyzji organu l instancji Skarżący nie zgodził się z ustaleniami organów administracji, zgodnie z którymi istniejąca aktualnie hala namiotowa jest tożsama z obiektem, którego oględzin dokonano w dniu 17 czerwca 2009 r. Ponadto opisał szeroko próby zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, ze jego ustalenia naruszają jego interes prawny i stanowią podstawę wadliwego rozstrzygnięcia organów nadzoru budowalnego w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2002 r. Nr 153, póz 1269) stanowi, ze sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz 1270 ze zm ) wynika natomiast, ze w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k p a lub w innych przepisach.

Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, ze zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Wskazać również należy, ze zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p p s a Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, ze sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, ze "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA W-wa z dnia 9 07 2008 r, sygn. II OSK 795/07, LEX nr 48323).

Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z powszechnie obowiązującym prawem.

Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest prawidłowość nałożenia na D. G. obowiązku dokonania na własny koszt rozbiórki zrealizowanej samowolnie hali namiotowej nietrwale związanej z gruntem, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w A. oraz uporządkowania terenu działki po dokonaniu rozbiórki Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji i akt sprawy bezsprzeczne jest, ze D. G. jako prowadzący działalność gospodarczą firmy [...] jest na czas wydania zaskarżonej decyzji właścicielem przedmiotowej hali namiotowej oraz współwłaścicielem terenu na którym posadowiona jest przedmiotowa hala namiotowa Zatem biorąc pod uwagę treść art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, decyzja o nakazie rozbiórki została zaadresowana po podmiotu, który posiada prawną zdolność bycia adresatem i zarówno realizacji nałożonego na niego obowiązku Trzeba zarazem dodać, ze D. G. jako prowadzący działalność gospodarczą firmy [...] nabył przedmiotową halę namiotową od A. G. w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego, którego był stroną jako współwłaściciel terenu samowolnej inwestycji, w sprawie legalizacji a następnie rozbiórki przedmiotowej hali namiotowej. Jako jej nabywca, a zatem i następca prawny dotychczasowego właściciela i inwestora A. G., uzyskał, zgodnie z art. 30 § 4 k p a , w prowadzonym postępowaniu administracyjnym status strony będącej właścicielem przedmiotowej hali namiotowej i współwłaścicielem terenu, na którym jest posadowiona. Poprzedni właściciel hali namiotowej, A. G. zrealizował posadowienie przedmiotowej hali bez wymaganego prawem pozwolenia i zgłoszenia na przełomie roku 2008/2009, a prawem do terenu w tym celu dysponował na podstawie umowy dzierżawy zawartej ze wspówłaścicielami działki pozostającymi w ustawowej współwłasności małżeńskiej tj. z D. G. i z A. O. A. G., jest także stroną kontrolowanego postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.

Kolejną sprawą wymagającą jednoznacznego rozstrzygnięcia jest kwestia tożsamości przedmiotowej hali namiotowej, w sprawie której została wydana zaskarżona decyzja. W swojej skardze do WSA w Krakowie, skarżący D. G. twierdzi, ze to nie jest ta sama hala, która miała być rozebrana według decyzji PINB w W. z dnia 8 września 2009 r. Ustosunkowując się do tego zagadnienia Sąd zauważa, ze z akt sprawy wynika, ze na rzecz uprzedniego właściciela hali namiotowej tj. A. G., który wydzierżawiał teren od D. G. i A. O. - została wydana decyzja PINB w W. z dnia 8 września 2009 r. nakazująca rozbiórkę przedmiotowego namiotu uchylona przez MPINB decyzją z dnia 18 stycznia 2010 r., po czym A. G. poinformował w dniu 7 kwietnia 2010 r. (data wpływu pisma) organ l instancji (czyli PINB w W.) o rozbiórce przedmiotowego namiotu i jego sprzedaży Firmie [...] – D. G., A. ul. B.

W dniu 22 marca 2010 r, na dziennik podawczy PINB w W. wpłynęło pismo Starostwa Powiatowego w W. z informacją o dokonaniu przez D. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] zgłoszenia z dnia 4 marca 2010 r. dotyczącego budowy hali namiotowej jako budynku tymczasowego nietrwale związanego z gruntem na 120 dni zlokalizowanego na działce nr [...] w A. Wskutek stwierdzenia, ze obiekt ma takie same rozmiary i lokalizacje jak obiekt, co do którego nakazano uprzednio nakaz rozbiórki, Starosta decyzją z dnia 31 marca 2010 r. wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia D. G. z dnia 4 marca 2010 r.

Jest także bezsprzeczne, ze w wyniku kontroli zawiadomienia w dniu 20 kwietnia 2010 r., w obecności A. G., organ l instancji ustalił, ze na działce nr [...] w A., stanowiącej współwłasność D. G. i A. O. w tym samym miejscu nadal znajduje się przedmiotowa hala namiotowa w pełni odpowiadająca tej z oględzin przeprowadzonych w dniu 17 czerwca 2009 r., według oświadczenia A. G. rozebrana i ponownie, od nowa wystawiona przez pracowników Firmy [...] zgodnie ze zgłoszeniem.

Jak wynika z akt sprawy dowodami świadczącymi o dokonaniu rozbiórki obiektu jest pisemne stanowisko A. G. wyrażone w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010 r. oraz kopia faktury z daty sprzedaży z dnia 6 kwietnia 2010 r. PINB w W. zasadnie podkreśla, ze inwestor nie umożliwił organowi potwierdzenia faktu wykonania rozbiórki hali namiotowej, jak również nie przedstawił bezspornego dowodu w postaci np fotografii, które by jednoznacznie świadczyły o fakcie rozbiórki.

Jest także bezsprzeczne zdaniem Sądu, ze D. G. dokonał zgłoszenia przedmiotowej hali namiotowej i uzyskał sprzeciw w drodze decyzji z uwagi na to, ze na terenie objętym zgłoszeniem znajduje się hala namiotowa, co do której był wydany nakaz rozbiórki Z akt sprawy wynika, ze od tej decyzji D. G. nie wniósł żadnego środka prawnego D. G. nie udokumentował w jakikolwiek sposób faktu rozebrania a następnie ponownego posadowienia przedmiotowej hali namiotowej, czy tez zakupu rozmontowanej hali namiotowej, chociaż z obiektywnego punku widzenia znajdowało się to w jego interesie prawnym i faktycznym, skoro był zainteresowany posadowieniem przedmiotowej hali namiotowej na 120 dni w trybie zgłoszenia. Rozbiórka takiej hali namiotowej jest na tyle pracochłonna i kosztochłonna, ze zdaniem Sądu należy przypuszczać z zasad doświadczenia życiowego, ze dany podmiot jej dokonujący i chcący wykorzystać tę okoliczność w swojej sprawie jako przemawiającą na jego rzecz starałby się tę czynność udokumentować dla potrzeb postępowania dowodowego. Tym bardziej ze mamy do czynienia z hipotetycznym rozebraniem przedmiotowej hali namiotowej a następnie z hipotetycznym posadowieniem jej w tym samym miejscu na tej samej działce. Dla prawidłowości zgłoszenia, o które starał się D. G. okolicznością fundamentalną był fakt odczekania z realizacją posadowienia namiotu (robót budowlanych) do czasu uzyskania pozytywnego skutku prawnego wynikającego z milczenia organu administracyjnego Jak wynika z akt sprawy zgłoszenie uczynione przez D. G. okazało się bezskuteczne, gdyż właściwy organ wniósł sprzeciw w drodze decyzji.

W dniu 20 stycznia 2011 r, przeprowadzono ponownie oględziny posadowienia przedmiotowej hali namiotowej z udziałem A. G., w ramach których został potwierdzony stan faktyczny z poprzednich oględzin D. G. i A. O. byli nieobecni na oględzinach, prawidłowo poinformowani Wobec przeprowadzanych w ramach postępowania administracyjnego oględzin, zarzut strony skarżącej o nie przeprowadzeniu przez organ l instancji rozprawy w sytuacji, gdy skarżący prawidłowo poinformowany nie uczestniczył w oględzinach nie zasługuje na uwzględnienie jako przyczyna kwalifikująca uchylenie zaskarżonej decyzji.

Sąd podziela także stanowisko WINB w K., ze w przypadku zaniedbania obowiązku wynikającego z treści art. 41 k p a , zgodnie z którym strony mają obowiązek zawiadomienia organu administracji państwowej o każdej zmianie swojego adresu, doręczenie pisma stronie pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, zdaniem Sądu organ l instancji -zgodnie z treścią art. 7 w zw z art. 77 k p a i w konsekwencji z ustalonym prawidłowo stanem faktycznym poddał w uzasadnioną wątpliwość fakt rozebrania przedmiotowej hali namiotowej i złożenia jej ponownie. Dla skarżącego wykazanie rozebrania przedmiotowej hali namiotowej, było okolicznością statuującą dla niego korzystne skutki prawne m m w związku ze zgłoszeniem zamiaru realizacji posadowienia hali namiotowej na tej samej działce, jednak nie podjął żadnych działań mających na celu wykazanie tej okoliczności.

Z całości uzasadnienia decyzji organu l instancji utrzymanego w mocy przez organ II instancji wynika, ze w/w organy nadzoru budowlanego przyjęły tożsamość przedmiotowej hali, uznając, ze nie była rozebrana przed jej sprzedażą i ponownie posadowiona przez Firmę [...], po jej nabyciu, w tym samym miejscu Sąd podziela ten pogląd z powodów przedstawionych powyżej.

Kolejną kwestią wymagającą kontroli jest prawidłowość zastosowania w sprawie art. 48 Prawa budowlanego.

W sprawie jest bezsporne, ze do przedmiotowej hali namiotowej nie znajduje zastosowania wyjątek, o którym stanowi art. 29 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane, dalej w skrócie u p b, zgodnie z którym pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, ze przedmiotowa hala była posadowiona na przełomie roku 2008/2009 przez A. G. i istniała w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W związku z tym nie można przyjąć, ze ten obiekt budowlany jakim jest przedmiotowa hala namiotowa spełnia wymogi czasowe, o których stanowi art. 29 ust 1 u p b.

Tylko wtedy przedmiotowa hala namiotowa mogła by funkcjonować bez pozwolenia na budowę na działce [...] w A. zgodnie z prawem jeżeli, jako tymczasowy obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust 1 u p b , byłaby rozebrana lub przeniesiona w inne miejsce, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu.

Wobec bezsprzecznego faktu nie posiadania przez D. G. pozwolenia na realizację przedmiotowej hali namiotowej, ani prawidłowego, skutecznego w świetle prawa zgłoszenia jej wykonania - PlNB prawidłowo przeprowadził postępowanie w trybie art. 48 ust 4 u p b a następnie, wobec jego nieskuteczności, działając na podstawie art. 48 ust 1 u p b wydał decyzję pierwszomstancyjną utrzymaną w mocy przez decyzję WINB a następnie zaskarżoną przez D. G. do WSA w Krakowie.

Zgodnie z treścią art. 48 u p b " Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust 2 w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

2 Jeżeli budowa, o której mowa w ust 1 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności

a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych

3 W postanowieniu, o którym mowa w ust 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) dokumentów, o których mowa w art 33 ust 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust 3, do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art 20 ust 3 pkt 2

4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust 3, stosuje się przepis ust 1

5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.

Całość przeprowadzonego w sprawie postępowania wyjaśniającego wskazuje jednoznacznie, ze PINB w W. zmierzał swoimi działaniami do tzw legalizacji, czyli uzdrowienia wybudowania przedmiotowej hali namiotowej bez pozwolenia wymaganego normami prawa budowlanego. W treści art. 48 u p b jest, z jednej strony nałożona przez ustawodawcę na właściwy organ administracyjny powinność dążenia do zalegalizowania samowoli budowlanej, ale z drugiej strony, po bezskutecznym przeprowadzeniu postępowania uzdrawiającego, ustawodawca zobowiązuje organ do wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Sąd zwraca uwagę, ze postanowieniem nr [...] z dnia 30 maja 2012 r. znak PINB [...], PINB w W. na podstawie art. 48 ust 2 i 3 ustawy Prawo budowlane wstrzymał prowadzenie robot budowlanych oraz nałożył na D. G. - nowego właściciela obiektu - obowiązek przedłożenia wymienionych w nim dokumentów w terminie do 30 sierpnia 2012 r., służących legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu.

Zawiadomieniem z dnia 3 września 2012 r. znak [...], PINB w W. na podstawie art. 10 Kpa poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych wniosków, uwag lub zastrzeżeń.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r D. G. zwrócił się do PINB w W. o przedłużenie terminu na przedłożenie zaświadczenia Burmistrza Miasta o zgodności budowy nietrwale związanej z gruntem hali namiotowej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dołączył "Projekt Budowlany Konstrukcji Namiotu Handlowego"

Postanowieniem nr [...] z dnia 4 października 2012 r. znak [...], PINB w W. ustalił nowy termin wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...] z dnia 30 maja 2012 r. znak [...] do dnia 31 grudnia 2012 r.

Zawiadomieniem z dnia 9 stycznia 2013 r znak [...], PINB w W. na podstawie art 10 Kpa poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych wniosków, uwag lub zastrzeżeń.

W dniu 29 stycznia 2013 r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał na podstawie art. 48 ust 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane decyzję nr [...] znak [...], w której nakazał D. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] dokonać na własny koszt rozbiórki zrealizowanej samowolnie hali namiotowej nietrwale związanej z gruntem, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w A. oraz uporządkować teren działki po dokonaniu rozbiórki.

W uzasadnieniu organ l instancji wskazał, ze zarówno inwestor obiektu, jak i nowy jego właściciel nie dopełnili obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę hali namiotowej Wyjątkiem od zasady orzeczenia rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę jest sytuacja zgodności samowolnie wybudowanego obiektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, umożliwiająca jego legalizację, która jednak w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Organ administracji ustalił bowiem ze hala namiotowa wykracza częściowo poza nieprzekraczalną linię zabudowy określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, naruszając tym samym jego ustalenia.

Wobec niedopełnienia przez stronę obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych obiektu, organ orzekł o jego rozbiórce, stosownie do art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane.

Opisana decyzja organu l instancji jest zgodna z prawem i została prawidłowo, zdaniem Sądu, utrzymana w mocy przez organ II instancji Całość przeprowadzonego postępowania administracyjnego wskazuje, ze było ono zgodne z zasadami ogólnymi tego postępowania i zasadami wyrażonymi w art. 48 u p b.

W odniesieniu do prawidłowości zastosowania art. 48 u p b przez skarżącego w skardze do WSA w Krakowie jest bardzo mocno eksponowania niekorzystna dla niego i nie odpowiadająca rzeczywistości treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja narusza zasadę prawdy materialnej, obiektywnej gdyż powołuje się na postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które odbiegają od stanu rzeczywistego.

Na podstawie zalegającego w aktach sprawy wypisu i wyrysu z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr XLIX-463-06 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 28 09 2006 r, opublikowaną w Dz Urz Woj Małopolskiego z dnia 23 11 2006 r Nr 801, póz 4838) oraz uchwałą Nr XXXV-291-09 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 30 04 2009 r (opublikowana w Dz Urz Woj Małopolskiego z dnia 22 05 2009 r Nr 288, póz 2091) Sąd stwierdza, ze działka nr [...] w A. położona jest w terenach oznaczonych symbolem P3 - tereny zabudowy techniczno produkcyjnej i usług przemysłowych, z dopuszczalnym przeznaczeniem jako P5 - tereny zabudowy techniczno produkcyjnej usług magazynowo składowych (magazyny i składy samodzielne lub zintegrowane z obiektami produkcyjnymi oraz handel hurtowy). Ponadto dla tej działki obowiązuje strefa SKB1 - pośredniej ochrony konserwatorskiej, dla której dopuszcza się realizację nowych obiektów budowlanych za zgodą Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. oraz strefa SBN - niekorzystnych warunków budowlanych, dla której w przypadku realizacji nowych przedsięwzięć budowlanych należy poprzedzić je badaniami kontrolnymi-geotechnicznymi. Na wyrysie planu czarną ciągłą linią z trójkątnymi znacznikami oznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy, poza którą nie mogą być lokalizowane budynki Linia ta przebiega w odległości ok 15 m na wschód oraz ok 17 m na południe, licząc od północno-wschodniego narożnika budynku magazynowo-produkcyjnego nr 34A zlokalizowanego na tej samej działce. Zdaniem Sądu, w związku z powyższym, w zaskarżonej decyzji organy prawidłowo ustaliły, że hala namiotowa o wymiarach 25.5 x 18,0 m. usytuowana bezpośrednio przy ścianie budynku magazynowo-produkcyjnego oraz w odległości ok. 3,4 m. od północno-wschodniego narożnika budynku częściowo wykracza poza nieprzekraczalną linię zabudowy określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W tej sytuacji, wobec powyżej opisanej sprzeczności posadowienia hali namiotowej z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i rezygnacji skarżącego, co wynika z akt sprawy, z legalizacji jej posadowienia w tej części działki, gdzie to jest niesprzeczne z postanowieniami planu, zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Kwestie nieaktualności i nieadekwatności względem rzeczywistości postanowień obowiązującego miejscowego planu są regulowane treścią przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które jednak nie znajdują bezpośredniego zastosowania w kontrolowanej przez Sąd sprawie.

Z tych wszystkich przedstawionych powyżej względów, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. W związku z tym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.