Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1695/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1695/14 w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji w sprawie odmowy wypłaty rekompensaty pieniężnej na uzupełnienie wydatków poniesionych na budowę domu mieszkalnego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1695/14 oddalił skargę K. L. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji w sprawie odmowy wypłaty rekompensaty pieniężnej na uzupełnienie wydatków poniesionych na budowę domu mieszkalnego.

W dniu 25 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu wniosek, sprecyzowany pismem z dnia 6 czerwca 2015 r., o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że do dnia 25 maja 2015 r. był przekonany że oczekuje wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego i dlatego nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku. Po ustaleniu w dniu 25 maja 2015 r., że oczekuje na wyrok WSA w Warszawie włożył przedmiotowy wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż wnioskodawca dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 87 § 1 ustawy. Z oświadczenia pełnomocnika wynika, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień 25 maja 2015 r. i w tym samym dniu złożył wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia i dokonał czynności, której terminowi uchybił.

Przechodząc do merytorycznej części oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącego nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy bowiem, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.

Pozostawanie przez pełnomocnika skarżącego w błędnym przekonaniu, że sprawa toczy się przed innym sądem świadczy – w ocenie Sądu, o braku zachowania przez niego należytej staranności. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego sformułował skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do tego Sądu kierował też inne pisma (np. pismo z dnia 2 października 2014 r. k-12 akt sądowych), jak też otrzymywał korespondencję w sprawie nadawaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Należy również podkreślić, iż Sąd zawiadamiając pełnomocnika skarżącego o wyznaczeniu terminu rozprawy w piśmie z dnia 27 marca 2015 r. pouczył go, że na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku. Dodatkowo na zawiadomieniu umieszczono trzy numery telefonów do Sądu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.