Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1046/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 26 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 roku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 lipca 2020 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r.

Jak wynika z akt sprawy, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z 19 listopada 2020 r., ZUS utrzymał w mocy ww. decyzję z 24 lipca 2020r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 12 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do wypowiedzenia się, czy przedmiotem jej skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 lipca 2020 r., o nr [...] – jak wskazuje w treści skargi, czy też decyzja wydana przez ZUS po ponownym rozpatrzeniu sprawy w dniu 19 listopada 2020 r., nr [...]. Pouczono jednocześnie skarżącą, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że składa skargę na decyzję z 24 lipca 2021 r. – zgodnie z treścią skargi.

Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej 18 listopada 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z kolei art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

W przypadku decyzji ZUS dotyczących zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, zastosowanie mają dwie odrębne instytucje procesowe (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skarga na decyzję organu I instancji do sądu administracyjnego). Wybór jednej z tych instytucji, należy do strony postępowania. Jeżeli strona nie skorzysta z prawa zwrócenia się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę na wydaną decyzję do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast strona złoży do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydana decyzja podlega ponownej kontroli procesowej i merytorycznej przez ten ZUS i w takiej sytuacji zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca wniosła skargę na decyzję ZUS z 24 lipca 2020 r., tj. na decyzję, od której został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy w tej sprawie w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy – została wydana decyzja z 19 listopada 2020 r., utrzymująca w mocy ww. decyzję z 24 lipca 2020 r. Tylko zatem ta decyzja mogła być przedmiotem skargi. Skarżąca pomimo wezwania do wypowiedzenia się, która z decyzji organu jest przedmiotem skargi, nie odpowiedziała na wezwanie.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezpośrednio na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.

W powyższej sytuacji, Sąd zobowiązany jest skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

bg