Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 926/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi E.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 926/06

U z a s a d n i e n i e

Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego, prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanej - [...] E.W. w na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...], wystawionego przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego, obejmującego zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001. Podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego stanowiła decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] Odpis przedmiotowego tytułu wykonawczego doręczony został pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 15.03.2006 r., wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu nr [...] z dnia [...] W oparciu o wymieniony tytuł wykonawczy organ egzekucyjny dokonał w dniu 16.03.2006 r. na podstawie ww. zawiadomienia nr [...] z dnia [...], zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą, tj. "A" S.A.

Dłużnik zajętej wierzytelności ("A" S.A.) odbiór zawiadomienia o zajęciu potwierdził w dniu 16.03.2006 r.

[...] E.W. pismem z dnia 21.03.2006 r., zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w rozumieniu art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w odniesieniu do w/w tytułu wykonawczego. W treści uzasadnienia wniesionego środka zaskarżenia zobowiązana wskazała, iż wykonanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] powinno być wstrzymane z mocy prawa, ponieważ odwołanie od w/w decyzji nie zostało rozpatrzone w terminie wynikającym z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Podkreśliła również, iż nie został rozpatrzony wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji zawarty w odwołaniu, co w ocenie zobowiązanej stanowi przesłankę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wynikającą z art. 56 § pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z powyższym strona wskazała, iż wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę było niedopuszczalne (art. 33 pkt 6 ustawy). Jednocześnie zobowiązana podniosła, iż przedmiotowy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów art. 27 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego, stosownie do treści art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968; z późn. zm.), pismem z dnia 27.03.2006 r. zwrócił się do wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego z żądaniem wypowiedzenia się w zakresie zgłoszonych przez zobowiązaną zarzutów.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego (wierzyciel) wyraził stanowisko w przedmiocie zgłoszonych pismem z dnia 21.03.2006 r., zarzutów i po zbadaniu przesłanek wymienionych w art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wierzyciel stwierdził, iż zgłoszone zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...], na które [...] E.W., reprezentowana przez [...] R.J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Organ egzekucyjny po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, postanowieniem z dnia [...], zarzuty te uznał za nieuzasadnione.

W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny wskazał na wiążący charakter wypowiedzi wierzyciela w zakresie zgłoszonych pismem z dnia 21.03.2006 r. zarzutów w oparciu o art. 33 pkt 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny uznał również za nieuzasadniony zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej i zastosowanego środka egzekucyjnego oraz zarzut niespełnienia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 33 pkt 6 i 10) tejże ustawy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik zobowiązanej wskazał na zaistnienie, przesłanek pomieszczonych w art. 33 pkt 1, 2, 6, 7 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz naruszenie 124 § 1 i § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W ocenie pełnomocnika zobowiązanej postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte z naruszeniem art. 26 § 1 i § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skoro decyzja stanowiąca podstawę wystawienia tytułu wykonawczego została wstrzymana z mocy prawa, to w ocenie pełnomocnika wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę było niedopuszczalne (art. 33 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Ponadto zdaniem pełnomocnika przedmiotowy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ:

- błędnie została wypełniona poz. 32, w której wierzyciel podał, iż egzekwowany jest obowiązek z tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2000;

- w rubryce 49 wierzyciel wskazał, że upomnienie zostało doręczone 27.01.2006 r., jednakże wierzyciel nie dołączył do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Ponadto pełnomocnik zobowiązanej podniósł, iż przedmiotowe "upomnienie nie zostało doręczone na adres pełnomocnika, mimo pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sprawy". Przy czym strona podkreśliła, iż organ odwoławczy w treści postanowienia nr [...] z dnia [...] nie wskazał na jaki adres zostało wysłane upomnienie. Końcowo pełnomocnik wskazał również, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nie zawiera prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, bowiem wierzyciel nie dokonał w uzasadnieniu skarżonego obecnie postanowienia prawidłowej oceny poszczególnych zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W związku z powyższym pełnomocnik zobowiązanej wniósł o uchylenie w całości zażalonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 34 § 1 i § 4 i § 5 w trybie art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954; z późn. zm.) - po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu zażaleniowym postanowieniem nr [...] z dnia [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy uznał za trafne bowiem rozstrzygnięcie w kwestii zgłoszonych przez [...] E.W. w piśmie z dnia 21.03.2006 r. zarzutów na podstawie art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skoro stosownie do treści art. 34 § 1 cytowanej ustawy, w zakresie zgłoszonych zarzutów o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

Odnosząc się do kwestii wstrzymania wykonania decyzji, stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...], Dyrektor Izby Skarbowej podkreśla, iż z uwagi na fakt, iż wniesione przez zobowiązaną odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] nie zostało rozpatrzone w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - w tym konkretnym przypadku do dnia 18.03.2006 r. - tj. w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez Dyrektora Izby Skarbowej, nastąpiło wstrzymanie wykonania ww. decyzji z mocy prawa. Skoro zatem wstrzymanie wykonania decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nastąpiło w dniu 19.03.2006 r., zaś dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] wystawił zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia [...] E.W., które zostało doręczone pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 15.03.2006 r., zaś pracodawcy w dniu 16.03.2006 r., to w konsekwencji zdaniem organu wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę zobowiązanej było dopuszczalne. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] odmówił wstrzymania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] za niezasadny organ odwoławczy uznał również ponowiony w zażaleniu zarzut, iż tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów wynikających z art. 27 § 1 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wywodząc, iż jakkolwiek w tytule wykonawczym nr [...] w części B, w poz. 32 zatytułowanej "Rok/okres", dotyczący egzekwowanej należności wierzyciel wpisał "2001/12", jednakże z treści przedmiotowego tytułu wykonawczego nie wynika, iż objęty tym tytułem obowiązek dotyczy - jak podkreśla pełnomocnik - "zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2000 r.". W przedmiotowym tytule wykonawczym w części B, w poz. 29 i 30 wierzyciel przywołał zarówno akt normatywny stanowiący podstawę do wydania orzeczenia, jak i wskazał na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] Fakt podania w tytule wykonawczym aktu prawnego (prawa materialnego) na podstawie, którego wystawiono tytuł wykonawczy, jak również wskazanie decyzji administracyjnej na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy, będący podstawą egzekwowanego obowiązku, nie powinien budzić dalszych wątpliwości podmiotu zobowiązanego, co do obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej, w tym co do jego "roku/okresu". Umożliwia to zatem stwierdzenie, iż tytuł wykonawczy nadaje się do wykonania.

Ponadto jak wykazano w uzasadnieniu postanowienia nr [...] z dnia [...], w oparciu o przepisy art. 27 § 3 i art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny nie miał obowiązku doręczenia zobowiązanemu wraz z odpisem tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia.

Odnosząc się natomiast do podniesionego w zażaleniu zarzutu braku prawidłowego doręczenia pełnomocnikowi zobowiązanej upomnienia, Dyrektor Izby Skarbowej zauważa, iż prawo zgłoszenia zarzutów przewidzianych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w tym zarzutu braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 tej ustawy - art. 33 pkt 7 ww. ustawy) przysługuje zobowiązanemu w chwili wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wnosi się go w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (stosownie do art. 27 § 1 pkt 9 ww. ustawy i pouczenia zawartego w tym tytule). Tymczasem w piśmie z dnia 21.03.2006 r. [...] E.W. zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o przesłanki określone w art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10. W związku z powyższym wnoszenie w postępowaniu zażaleniowym zarzutu w oparciu o przesłanki nie podnoszone w określonym prawem terminie, czyni ten zarzut spóźnionym.

Ponadto w ocenie organu odwoławczego nieuzasadnione jest również twierdzenie pełnomocnika w zażaleniu co do niespełnienia przez zaskarżone postanowienie wymogów określonych w art. 124 § 1 i § 2 k.p.a.

Treść zaskarżonego postanowienia, w tym również jego uzasadnienie spełnia wszystkie wymogi określone w wyżej powołanym art. 124 § 1 i 2 tej ustawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego oceniając zasadność zgłoszonych pismem z dnia 21.03.2006 r. zarzutów, odniósł się do całości materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie i wykazał zasadność podjętego rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie, skarżąca wnosząc o jego uchylenie z powodu naruszenia przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, 124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 i art. 126 k.p.a. oraz art. 34 § 1 i 2, art. 33 pkt 1, 2, 6, 7, 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, powtórzyła argumentację tożsamą w zgłoszonych zarzutach i zażaleniu.

Dodatkowo jedynie podnosi, że upomnienie nr [...] z dnia [...] nie zostało doręczone pełnomocnikowi jak i to, że organ odwoławczy nie wskazał na jaki adres wysłano przedmiotowe upomnienie.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie z dnia 4.XII.2006 r. pełnomocnik skarżącej poinformował sąd, iż Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skoro zatem tytuł wykonawczy wystawiony został na podstawie uchylonej decyzji, tym samym zasadny jest zarzut z art. 33 pkt 1 u.p.e.a. i skarga winna być uwzględniona. Tożsame stanowisko wyraził sąd w wyroku z dnia 17.X.2006 r. w sprawie I SA/Gd 421/06.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy podkreślić i sąd ocenia zgodność z prawem zaskarżonego do sądu postanowienia na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Powyższe oznacza, że wydanie po wszczęciu postępowania egzekucyjnego decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy w kwestii ustalenia zobowiązania podatkowego może skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego, jednakże pozostaje ono bez wpływu na ocenę zasadności i prawidłowości samego wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

W konsekwencji sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, nie podziela poglądu wyrażonego w wyroku z dnia 17.X.2006 r. w sprawie I SA/Gd 421/06.

Gdy chodzi natomiast o meritum sprawy, to zgłoszone przez skarżącą zarzuty zasadnie organy uznały za niezasadne.

Odnośnie zgłoszonych zarzutów z art. 33 pkt 1, 2 u.p.e.a. stanowisko wierzyciela stosownie do treści art. 34 § 1 w/w ustawy było dla organu egzekucyjnego wiążące. Dodatkowo w tym miejscu wypada zauważyć, że wyrokiem z dnia 23 marca 2007 r., w sprawie I SA/Gd 815/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę [...] E.W. na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela na zgłoszone zarzuty.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 124 § 1 i § 2 oraz w zw. z art. 144 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, skoro treść zaskarżonego postanowienia jak i jego uzasadnienie, spełnia wymogi formalne określone w/w przepisach. Za niezasadne uznać należy również zarzuty naruszenia art. 34 § 1 i 2 oraz art. 33 u.p.e.a.

Odnosząc się do kwestii wstrzymania wykonania decyzji, stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...], z uwagi na fakt, iż wniesione przez zobowiązaną odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] nie zostało rozpatrzone w terminie, o którym mowa w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej w tym konkretnym przypadku do dnia 18.03.2006 r., tj. w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez Dyrektora Izby Skarbowej, nastąpiło wstrzymanie wykonania ww. decyzji z mocy prawa. Skoro zatem wstrzymanie wykonania decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nastąpiło w dniu 19.03.2006 r., zaś dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] wystawił zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia [...] E.W., które zostało doręczone pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 15.03.2006 r., zaś pracodawcy w dniu 16.03.2006 r., to w konsekwencji stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zaszła przesłanka wymieniona w art. 33 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wobec powyższego, również wszczęcie egzekucji administracyjnej oraz zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę zobowiązanej było dopuszczalne. Za niezasadny uznać należy również zarzut, iż tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów wynikających z art. 27 § 1 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Co prawda w tytule wykonawczym nr [...] w części B, w poz. 32 zatytułowanej "Rok/okres", dotyczący egzekwowanej należności wierzyciel wpisał "2001/12", jednakże z treści przedmiotowego tytułu wykonawczego nie wynika, iż objęty tym tytułem obowiązek dotyczy - jak podkreśla w skardze pełnomocnik - "zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2000 r.". W przedmiotowym tytule wykonawczym w części B, w poz. 29 i 30 wierzyciel przywołał zarówno akt normatywny stanowiący podstawę do wydania orzeczenia, jak i wskazał na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] Fakt podania w tytule wykonawczym aktu prawnego (prawa materialnego) na podstawie, którego wystawiono tytuł wykonawczy, jak również wskazanie decyzji administracyjnej na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy, będący podstawą egzekwowanego obowiązku, nie powinien budzić żadnych wątpliwości podmiotu zobowiązanego, co do obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej, w tym co do jego "roku/okresu". Umożliwia to zatem stwierdzenie, iż tytuł wykonawczy nadaje się do wykonania. Nieuzasadniony jest również zarzut pełnomocnika zobowiązanej, iż wierzyciel nie dołączył do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia, co w jego ocenie narusza treść postanowień art. 27 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zgodnie z treścią art. 27 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do tytułu wykonawczego wierzyciel dołącza dowód doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podaje w tytule wykonawczym podstawę prawną braku tego obowiązku.

Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie stwierdza, iż w treści wyżej cytowanego art. 27 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawarty przez ustawodawcę obowiązek doręczenia dowodu doręczenia upomnienia odnosi się do wierzyciela, który przekazując do organu egzekucyjnego tytuł wykonawczy zobowiązany jest dołączyć również dowód doręczenia upomnienia.

Natomiast w treści art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawodawca wskazał, iż organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Stąd też - wbrew twierdzeniom pełnomocnika - organ egzekucyjny nie miał obowiązku doręczenia zobowiązanemu wraz z odpisem tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia.

Odnośnie zarzutu skargi z dnia 24.10.2006 r. co do braku prawidłowego doręczenia pełnomocnikowi zobowiązanej upomnienia, stwierdzić należy, iż prawo zgłoszenia zarzutów przewidzianych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w tym zarzutu braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 tej ustawy - art. 33 pkt 7 ww. ustawy) przysługuje zobowiązanemu w chwili wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wnosi się go w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (stosownie do art. 27 § 1 pkt 9 ww. ustawy i pouczenia zawartego w tym tytule). Tymczasem w piśmie z dnia 21.03.2006 r. [...] E.W. zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o przesłanki określone w art. 33 pkt 1, 2, 6 i 10. W związku z powyższym wnoszenie w postępowaniu zażaleniowym zarzutu w oparciu o przesłanki nie podnoszone w określonym prawem terminie, czyni ten zarzut spóźnionym, co trafnie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu.

Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w wyroku.