Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 51/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, § 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod ulicę postanawia: - odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

D. K. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod ulicę.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 kwietnia 2013 roku pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej oraz do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego strona wystąpiła do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Termin do wykonania zarządzeń zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy zarządzeń doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 13 maja 2013 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.

Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Od skargi pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wysokość wpisu została określona na podstawie unormowania § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Ponadto, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę wówczas gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).

Zarządzeniami Przewodniczącego, doręczonymi pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 maja 2013 roku, wezwano go do uiszczenia wpisu od skargi, złożenia pełnomocnictwa oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi strona wystąpiła z zażaleniem na bezczynność. Termin do wykonania zarządzeń ekspirował z dniem 20 maja 2013 roku. Pomimo upływu terminu strona, ani pełnomocnik nie uiścili wpisu od skargi, nie złożyli pełnomocnictwa, ani nie wykazali, iż przed wniesieniem skargi wystąpili ze stosownym środkiem odwoławczym. W tym też czasie strona nie wniosła także o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W tym miejscu odnotować należy, iż pismem z dnia 13 maja 2013 roku pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę. Oświadczenie to nie zostało uwzględnione przez Sąd z dwóch powodów. Po pierwsze, wobec tego, że braki skargi nie zostały uzupełnione, skarga nie może być skutecznie cofnięta. Po drugie natomiast, oświadczenie o cofnięciu skargi zostało złożone przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej.

Niewyczerpanie środków zaskarżenia, jak i nieuzupełnienie braków formalnych skargi powoduje, iż skarga podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3, jak i art. 220 § 3 p.p.s.a.

a.bł.