Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 199/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art  64
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 157 k.p.a. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji garażu podziemnego wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą o powierzchni użytkowej niemniejszej niż 0,5 ha, w ramach przedsięwzięcia p.n. "Budowa zespołu budynków użyteczności publicznej o wiodącej funkcji biurowo-usługowo-handlowej oraz służącej prowadzeniu działalności społeczno-kulturalnej [...] w Polsce i na świecie wraz z garażami podziemnymi, wjazdem i towarzyszącą infrastrukturą".

Następnie w piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. Skarżąca rozszerzyła powyższe żądanie wnosząc dodatkowo o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sprawie [...] - utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...] stycznia 2014 r. oraz decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. przenoszącej wydaną na rzecz Towarzystwa [...] decyzję nr [...] z [...] stycznia 2014 r., znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w piśmie z [...] sierpnia 2017 r., /doręczonym [...] sierpnia 2017 r. /wezwało wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku z [...] października 2016 r. poprzez złożenie prawidłowego pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika do działania jego imieniu w terminie 7 dni.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. Strona poprzez swojego pełnomocnika zwróciła się do organu o wskazanie na czym polega nieprawidłowość pełnomocnictwa załączonego do wniosku z [...] października 2016 r. i wyjaśniła, że pełnomocnictwo zostało podpisane przez właściwie umocowaną osobę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z [...] stycznia 2018 r. poinformowało stronę o pozostawieniu jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji garażu podziemnego wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą o powierzchni użytkowej niemniejszej niż 0,5 ha, w ramach przedsięwzięcia p.n. "Budowa zespołu budynków użyteczności publicznej o wiodącej funkcji biurowo-usługowo-handlowej oraz służącej prowadzeniu działalności społeczno-kulturalnej [...] w Polsce i na świecie wraz z garażami podziemnymi, wjazdem i towarzyszącą infrastrukturą, podstawie art. 64 § 2 k.p.a bez rozpoznania.

Wskazało przy tym, że złożone do akt sprawy pełnomocnictwo zostało podpisane przez osobę niewłaściwie umocowaną do reprezentacji Skarżącego. Ciąg pełnomocnictw je poprzedzających nie wskazuje na to, że zostało ono udzielone przez Wspólnotę w sposób zgodny z przepisami. Z akt sprawy wynika ( kopia aktu notarilanego z [...] maja 2014r.), że zarząd Wspólnotą został powierzony spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., która to osoba prawna udzieliła dalszego pełnomocnictwa pełnomocnikowi.

Z tym stanowiskiem nie zgodziła się Wspólnota, wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa- pismem z [...] marca 2018r., a następnie wywiodła skargę do sądu administarcyjnego.

W skardze zarzucono naruszenie przez SKO w [...] art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. w zw. z art. 12 § 1 i 2 k.p.a. przez nieuzasadnione pozostawienie bez rozpoznania wniosków skarżącej pomimo upływu przeszło roku od ich wniesienia.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 149 § 1 i 1 a p.p.s.a. skarżąca wniosła o:

1. wyznaczenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] terminu na załatwienie sprawy.

2. stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że wbrew twierdzeniom organu do wniosku z [...] października 2016 r. zostało załączone pełnomocnictwo udzielone w dniu [...] września 2016 r. przez Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" w W. - w poświadczonym za zgodność z oryginałem odpisie, sporządzonym na podstawie art. 4 ust. 1 b ustawy Prawo o adwokaturze.

Pełnomocnictwo z dnia [...] września 2016 r. zostało podpisane przez osobę należycie umocowaną do reprezentacji Skarżącego - spółkę [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]), ponieważ podmiotem sprawującym zarząd nieruchomością wspólną oraz działającym w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. jest spółka [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. przy ul. [...] lok. [...], wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla [...] w W., [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS [...].

Pełnomocnictwo z dnia [...] września 2016 r. zostało podpisane przez Panią B. G.[...] - Prezes Zarządu [...] sp. z 0.0. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]), umocowaną do jednoosobowej reprezentacji komplementariusza spółki [...] sp. z 0.0. sp.k. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]).

Spółka [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]) jest następca prawnym (na skutek przekształcenia) spółki [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (nr KRS: [...]).

Zarząd nieruchomością wspólną został powierzony poprzednikowi prawnemu [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]) - spółce [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (nr KRS: [...]) w drodze załączonej do wniosku Umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży, umowy o powierzenie zarządu nieruchomością wspólną oraz pełnomocnictwa z dnia [...] maja 2014 r., sporządzonej przez J. S. - Notariusza w W. (Repertorium [...], § 5.1. Umowy, s. 14 i n.), co znajduje swoje odzwierciedlenie we wpisie nr [...] w dz. [...] KW [...]; nr [...] podstawy wpisu.

Pomimo przekształcenia spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (nr KRS: [...]) w spółkę [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]) treść wpisu nr [...] w dz. [...] KW [...] nie została stosownie zmieniona i w dalszym ciągu w księdze wieczystej, jako podmiot sprawujący zarząd nieruchomością wspólną, widnieje spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (nr KRS: [...]). Zakres załączonego pełnomocnictwa obejmuje umocowanie do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. w ramach załączonego postępowania.

W przedmiotowej sprawie zdaniem skarżacej organ zdaje się nie dostrzegać regulacji z art. 18 ustawy o własności lokalu, która jako lex specialis powinna zawsze być brana pod uwagę w sprawach dotyczących pełnomocnictwa udzielanego przez zarządcę nieruchomości wspólnej będącego osobą prawną.

Zgodnie z ustawą o własności lokali wspólnotę mieszkaniową tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Wspólnota mieszkaniowa stanowi jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, która zgodnie z art. 6 ustawy posiada zdolność prawną i sądową, Jako ułomna osoba prawna wspólnota mieszkaniowa posiada cechy osobowości prawnej, w tym strukturę organizacyjną, której elementem jest zarząd, reprezentujący wspólnotę na zewnątrz. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 18 ust.1 ustawy o własności lokali właściciele lokali mogą w umowie o ustanowienie odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, w szczególności powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. Stosownie do art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ja na zewnątrz, przy czym czynności zwykłego zarządu podejmuje samodzielnie, do podjęcia zaś czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności.

Biorąc pod uwagę przywołane regulacje należy wskazać, iż osoba prawna sprawująca zarząd nad nieruchomością wspólną wspólnoty mieszkaniowej jest w pełni umocowana do reprezentowania wspólnoty na zewnątrz, w tym do udzielania w imieniu wspólnoty dalszych pełnomocnictw, jako że przysługują jej przywołane powyżej uprawnienia zarządu. Inna wykładnia pozbawiałaby wspólnotę posiadającą zarządcę będącego osobą prawną możliwości faktycznego wykonywania czynności składających się na zarząd wg ustawy o własności lokali. Dokonując wykładni art. 33 § 1 k.p.a. należy zatem wziąć pod uwagę regulacje wprowadzone ustawą o własności lokali i zauważyć, że pełnomocnictwo do zastępowania Skarżącego w postępowaniu administracyjnym zostało udzielone prawidłowo tj. przez prawidłowo ustanowionego zarządcę Skarżącego na rzecz osoby fizycznej posiadającej zdolność do czynności prawnych.

W związku z powyższym pełnomocnictwo złożone do akt niniejszej sprawy jest prawidłowe, wnioski nie są obciążone żadnymi brakami formalnymi, a organ nie miał żadnych podstaw by pozostawić je bez rozpoznania. Tym samym postępowanie organu naruszyło normę z art. 64 § 2 k.p.a. przez jego bezpodstawne zastosowanie.

Efektem powyższych nieprawidłowości jest bezczynność organu, który nie rozpoznał prawidłowych wniosków skarżącej pomimo upływu ustawowych terminów do załatwienia sprawy z art. 35 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, podtrzymujac swoje stanowisko .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - określanej dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Ponadto, co wymaga szczególnego podkreślenia w tej sprawie, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.), co zostało dopełnione.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Z uwagi na to, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu, kontrola tego aktu następuje w ramach skargi na bezczynność organu (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 30 września 2013 r., I OPS 2/13, Lex 1356405 oraz B. Adamiak, J. Borkowski, k.p.a. Komentarz, Warszawa 2012, s. 311).

Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa nie jest załatwiona, ale również w przypadkach, gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia, bo mylnie sądzi, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem aktu administracyjnego. Organ prowadzący postępowanie, który pozostawia podanie bez rozpoznania mimo, że nie zachodziły przesłanki wskazane w art. 64 § 2 k.p.a., pozostaje w bezczynności.

Art. 64 § 2 k.p.a. obejmuje wyłącznie formalne braki pisma, inne niż wskazane w § 1, do których, stosownie do treści art. 63 § 2 i 3 k.p.a., należą: określenie żądania, podpis strony, jeżeli działa przez pełnomocnika - dołączenie pełnomocnictwa oraz wymagania wskazane w przepisach szczególnych. Innymi słowy, art. 64 § 2 k.p.a. dotyczy wyłącznie tego rodzaju formalnych braków pisma, których nieusunięcie nie pozwala na nadanie temu pismu (wnioskowi) biegu. Nie dotyczy natomiast okoliczności, które organ uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego czy prawnego sprawy.

W rozpoznawanej sprawie, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, zasadnie organ pozostawił jej wnioski bez rozpoznania z uwagi na brak wykazania (pomimo wezwania) właściwego umocowania Spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (nr KRS: [...])- przekształconej w spółkę [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. (KRS nr: [...]), do udzielenia pełnomocnictwa jako zarządcy do jej reprezentowania.

Wskazać przy tym należy, że umowa zarządu, na którą powołuje się strona z [...] maja 2014r. Rep. [...], została zawarta m.in. pomiędzy firmą "[...] Sp. z o.o." Spółka komandytowa z siedzibą w W. a [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., a nie Wspólnotą.

Z akt sprawy nie wynika zaś, aby stosowna umowa zarządu, pomiędzy ww. Spółką [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. a Wspólnotą została dołączona do wniosku, czy też przedłożona na wezwanie organu. Tym samym dywagacje strony na temat nieuwzględnienia przez organ art. 18 ustawy o własności lokali, nie zasługują na uwzględnienie.

Na rozstrzygnięcie sprawy nie mogła mieć wpływu również okoliczność, iż Skarżąca w piśmie z [...] sierpnia 2017r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie zwróciła się do organu o wskazanie na czym polega nieprawidłowość. Podkreślić należy, że skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, który winien mieć świadomość jakie dokumenty należy dołączyć do pełnomocnictwa aby wykazać, iż zostało ono właściwie ustanowione. Tym bardziej, że w przypadku pełnomocnika, pobieżna weryfikacja akt pozwalała mu na ustalenie, ww. braku.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 tej ustawy.