Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1008/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 par. 1 i 4, art. 14a par. 1,2,3,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1008/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Asesor WSA Maja Chodacka (spr), Asesor WSA Inga Gołowska, Protokolant: Iwona Sadowska-Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2008r., sprawy ze skargi G. K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w, podatku dochodowym od osób fizycznych, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2007r. Skarżąca G. K. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji, w jaki sposób Skarżąca ma dokonać rozliczenia z urzędem skarbowym kwot otrzymanych tytułem pobieranych alimentów, zasiłku stałego, zasiłku rodzinnego oraz pomocy społecznej udzielonej celowo przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej.

Pismem z dnia [...] lutego 2007r. Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14a § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) wezwał Skarżącą do usunięcia braków wniosku, poprzez wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie.

Skarżąca w obszernej odpowiedzi na powyższe wezwanie nie uzupełniła wniosku zgodnie z treścią wezwania, podnosząc przy tym, iż to od właściwych organów oczekuje stanowiska i interpretacji, bowiem, gdyby znała odpowiedź dotyczącą prawidłowego rozliczenia z urzędem skarbowym nie występowałaby z wnioskiem o udzielenie informacji.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 169 § 4 i art. 216 ustawy Ordynacja podatkowa pozostawił podanie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, iż wobec nieuzupełnienia braków formalnych, jakie powinien spełniać wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego, na podstawie art. 14a § 1 oraz § 2 w związku z art. 169 § 1 oraz § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, należało niniejszy wniosek pozostawić bez rozpatrzenia.

W zażaleniu złożonym przez Skarżącą na powołane wyżej postanowienie, ponownie podniesiono, iż to rolą organów jest informować podatników o tym, jak właściwie stosować przepisy prawa podatkowego. W związku z tym Skarżąca od organów oczekuje interpretacji i nie zamierza sama studiować dzienników ustaw i rozporządzeń.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podniósł, iż brak własnego stanowiska w sprawie i nieuzupełnienie tego stanowiska na wezwanie organu pierwszej instancji oznacza, iż wniosek Skarżącej o udzielenie interpretacji nie spełniła wymogu formalnego, określonego przepisem art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Brak własnego stanowiska w sprawie uniemożliwił udzielenie przez organ podatkowy interpretacji, która na podstawie art. 14a § 3 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi ocenę stanowiska wnioskodawcy. W związku z tym należało wniosek Skarżącej pozostawić bez rozpatrzenia.

W skardze wniesionej przez Skarżącą osobiście, wskazano, iż Skarżąca jest osobą prostą z wykształceniem ekonomicznym i nie ma obowiązku uczyć się przepisów prawa podatkowego, zatem przytaczanie Skarżącej przepisów Ordynacji podatkowej mija się z celem. Równocześnie Skarżąca w treści skargi uzupełniła stan faktyczny sprawy i przedstawiła własne stanowisko w sprawie, będącej przedmiotem wniosku oraz podniosła, iż żąda jasnych i zwięzłych odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia pod względem jego zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zasadne było rozstrzygnięcie organów podatkowych pozostawiające wniosek Skarżącej o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego bez rozpatrzenia. Organy wskazują, iż wobec nieuzupełnienia wniosku na wezwanie organu pierwszej instancji rozstrzygnięcie o pozostawieniu tego wniosku bez rozpatrzenia znajduje potwierdzenie w przepisach prawa podatkowego. Skarżąca wskazuje natomiast, iż to zadaniem organów podatkowych jest udzielenie interpretacji w sprawie wszczętej wnioskiem i tego oczekiwała Skarżąca.

Na wstępie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdza, iż sprawa będąca przedmiotem skargi dotyczy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, a wobec faktu, iż wniosek został złożony 16 lutego 2007r. sprawę należy rozstrzygać na podstawie treści przepisu art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, obowiązującego przed istotną nowelizacją, tj. przed dniem 1 lipca 2007r.

W myśl art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Zgodnie z § 2 wniosek, o którym mowa w § 1, składa się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego lub wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa. Składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Interpretacja, o której mowa w § 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa ( § 3).

Powyższe przepisy w sposób jednoznaczny określają zarówno wymogi dla wniosków składanych przez uprawnione podmioty, jak też sposób działania narzucony organom podatkowym. Ordynacja podatkowa zobowiązuje wnioskodawcę do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie - we wniosku o interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Przedstawionym stanem faktycznym organ podatkowy jest związany i jego rozstrzygnięcie odnosi się tylko do tego stanu faktycznego i stanowi ocenę prawną przedstawionego przez wnioskodawcę stanowiska w sprawie.

Zatem obowiązkiem organu udzielającego interpretacji jest dokonanie oceny stanowiska przedstawionego we wniosku wraz z przytoczeniem przepisów prawa.

Należy zauważyć, iż istotnym celem wprowadzenia do ustawy Ordynacja podatkowa instytucji pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego było zagwarantowanie, iż zastosowanie się przez wnioskodawcę do urzędowej interpretacji nie może mu szkodzić, co oznacza, iż nie powinien on ponosić z tego powodu żadnych negatywnych konsekwencji (z wyraźnym jednak wyłączeniem tej zasady nieszkodzenia w odniesieniu do obowiązku zapłaty podatku).

Dodatkowym celem tej instytucji było usuwanie wątpliwości interpretacyjnych, co do treści przepisów prawa podatkowego właśnie poprzez udzielanie interpretacji przez właściwe organy podatkowe. Oznacza to, iż w przypadku, gdy wnioskodawca ma np. wątpliwość, czy jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa materialnego do uiszczenia należnego podatku, a stan faktyczny przedstawiony w sprawie te wątpliwości potwierdza i uzasadnia organ ma obowiązek udzielić interpretacji, poprzez zastosowanie się do stanowiska wnioskodawcy.

Wobec tego, jednym z warunków formalnych dopuszczalności wniosku o interpretację, badanym na wstępie, jest stwierdzenie przez organ właściwy do jej udzielenia min. tego, czy wnioskodawca wyczerpująco przedstawił stan faktyczny i własne stanowisko w sprawie.

W niniejszej sprawie Skarżąca formułując wniosek o udzielenie interpretacji nie przedstawiła w sposób wyczerpujący stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie i nie uzupełniła tych braków w terminie wskazanym przez organ podatkowy pierwszej instancji w doręczonym Skarżącej wezwaniu. Przy tym Skarżąca została pouczona w treści wezwania o skutkach prawnych wynikających z nieuzupełnienia wniosku.

Należy zauważyć, iż Skarżąca dopiero w treści skargi przedstawiła własne stanowisko w sprawie i uzupełniła stan faktyczny. Takie działanie na etapie skargi wnoszonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tejże ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności orzeczenia.

Z uwagi na powyższe regulacje należy stwierdzić, iż rozstrzygnięcia organów podatkowych nie zawierają naruszeń przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które uzasadniałyby ich uchylenie. W stanie faktycznym istniejącym w dacie orzekania przez organy prawidłowo zastosowano art. 169 ustawy Ordynacja podatkowa i orzeczono o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Zgodnie bowiem z art. 169 § 1 w związku z art. 14a § 5 ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Skoro Skarżąca, pomimo wezwania organu, nie uzupełniła wniosku na etapie postępowania przed organami podatkowymi, działanie organów i rozstrzygnięcie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia były uzasadnione i nie naruszały przepisów prawa.

W związku z tym, że sprawa dotyczy udzielenia pisemnej interpretacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, a sprawa dotyczyła pozostawienia podania bez rozpatrzenia, organy nie były zobligowane do prowadzenia postępowania podatkowego, gromadzenia materiału dowodowego, czy rozstrzygania zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej.

Na marginesie należy wskazać, iż powyższe rozstrzygnięcia organów podatkowych nie pozbawiają Skarżącej możliwości ponownego złożenia w sprawie wniosku o interpretację, gdyż sprawa ta nie została rozstrzygnięta co do istoty, a zakończona z przyczyn formalnych.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).