Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 86/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art.  220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2080/17 odrzucające skargę W.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w postępowaniu wznowieniowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2080/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w postępowaniu wznowieniowym.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że mimo wezwania, skarżący nie przedłożył wymaganych odpisów skargi (4 egzemplarze) ani nie uzupełnił braku fiskalnego skargi – nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym zaszła podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, kwestionując je w całości. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że opiera skargę na podstawie "art. 52 § 1 w zw. z art. 54 § 1" p.p.s.a. Na podstawie "art. 57 § 1" p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1/ art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez jego błędną subsumcję i uznanie, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uzupełnił braków w zakreślonym terminie w sytuacji, kiedy skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych wywołanych wniesieniem skargi, zaś dopiero rozstrzygnięcie w tym zakresie winno skutkować dalszymi decyzjami Sądu w sprawie, w tym ocenę poprawności złożonych odpisów skargi oraz ilością skarg;

2/ art. 7 k.p.a. co objawiało się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżącego do wezwania, w tym w pierwszej kolejności do uzupełnienia opłaty od skargi, na co skarżący odpowiedział w terminie;

3/ art. 7 w zw. z art. 8 w zw. z art. 12 w zw. z art. 80, art. 127 § 3 i art. 107 § 3 k.p.a. "polegające na uznaniu zaskarżonej odmowy Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]" jako odpowiadającej przepisom prawa, pomimo że treść ww. decyzji stanowi przykład niezwykłego chaosu przy stanowieniu prawa i uprawnień strony, przy czym w ocenie skarżącego warunki formalne skargi winny zostać ustalone na etapie organu administracji który to, po ocenie złożonej dokumentacji w sprawie winien wezwać do uzupełnienia braków skargi do Sądu, czego nie uczynił przekazując akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości, ewentualnie o jego uchylenie.

W uzasadnieniu zawarto argumenty na poparcie wskazanych wyżej podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę W.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. z dwóch powodów: po pierwsze – z powodu nieuzpełnienia, mimo wezwania, braków formalnych skargi w postaci jej czterech odpisów, a po wtóre – z powodu nieuiszczenia, mimo wezwania, wpisu od skargi.

Norma art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi m.in., że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast z treści art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W sytuacji gdy pismo (w tym skarga) posiada braki uniemożliwiające nadanie temu pismu prawidłowego biegu konieczne jest wszczęcie postępowania naprawczego i wezwanie strony do usunięcia braków, w terminie 7 dni, pod rygorem – w przypadku skargi – jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

I w niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Po ustaleniu, że złożona przez skarżącego skarga posiada braki formalne – nie załączono wymaganej liczby odpisów, Przewodniczący Wydziału VII Sądu pierwszej instancji wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w postaci czterech jej odpisów. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący uzupełnił ww. braki formalne w ustawowym terminie, a zatem powyższe stało się podstawą do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, gdzie stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".

Odnosząc się zaś do drugiej podstawy odrzucenia skargi – nieuiszczenia wpisu w ustawowym terminie (art. 220 § 3 p.p.s.a.), wskazać należy, że z akt sprawy nie wynika, by skarżący – w terminie otwartym do uiszczenia wpisu – złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku poniesienia kosztów sądowych. Zatem twierdzenia skarżącego w tym zakresie nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że każda z zaistniałych w sprawie, a wskazanych przez Sąd pierwszej instancji przyczyn stanowi samodzielną podstawę odrzucenia skargi. Zatem zaistnienie choćby jednej z nich statuowało po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązek odrzucenia skargi.

Dodatkowo zauważyć należy, że odrzucając skargę z przyczyn formalnych Sąd nie dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty zażalenia za nieusprawiedliwione. W tej sytuacji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.