Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2557/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 31 par.1, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Stoarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] [...]" z siedzibą w [...] kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w Izabelinie zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z [...] września 2016 r. (znak: [...]) o stwierdzeniu uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z [...] maja 2016 r.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" w [...] (podmiot zarządzający Lotniskiem [...] w [...]), zwróciło się do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z wnioskiem z [...] maja 2016 r. o wydanie zezwolenia na włączenie w granice lotniska terenu trzech działek (nr ew. [...],[...],[...] z obr. [...]), w celu podniesienia poziomu bezpieczeństwa na lotnisku.

Organ I instancji decyzją z [...] maja 2016 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r., poz. 605), zezwolił wnioskodawcy na zmianę przebiegu granicy lotniska dla rejonu znajdującego się przed terminalem pasażerskim. Decyzja została doręczona Przedsiębiorstwu Państwowemu "[...]"[...] maja 2016 r.

W dniu [...] lipca 2016 r. Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w [...] złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą decyzją wraz z wnioskiem o uznanie za stronę tego postępowania. Stowarzyszenie wyjaśniło, że ma interes prawny w tej sprawie, ponieważ zrzesza osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, a kwestionowana decyzja "niesprawiedliwie ogranicza dostęp do drogi przed terminalem lotniska". Wnioskodawca podał, że w obrębie lotniska znalazł się odcinek ul. [...], która jest drogą publiczną (wojewódzką nr [...]), która zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych jest własnością właściwego samorządu województwa. Wynika z tego, że [...] nie są uprawnione do dysponowania tym odcinkiem drogi.

Stowarzyszenie dodało, że na podstawie kwestionowanej decyzji zarządca lotniska nielegalnie wprowadził nową organizację ruchu przed terminalem. Mianowicie, na ogólnodostępnych nitkach dojazdowych nr [...] i [...] obowiązuje całkowity zakaz zatrzymywania się i postoju, natomiast nitka [...] i [...] została udostępniona jedynie trzem wybranym korporacjom taksówkarskim. Z informacji uzyskanych od rzecznika prasowego lotniska wynika, że droga ta jest traktowana jako droga wewnętrzna. Niemniej jednak nie jest dopuszczalne aby podmiot publicznoprawny zarządzający terenem na którym znajduje się droga ([...]) w sposób całkowicie dowolny decydował o udostępnieniu tej drogi tylko niektórym podmiotom. Takie działanie jest niedopuszczalne w świetle art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz prowadzi do naruszenia zasady konkurencji i narusza zasadę swobody wykonywania działalności gospodarczej.

Po rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanowieniem z [...] września 2016 r. wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. stwierdził, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem organu czternastodniowy termin do złożenia tego wniosku rozpoczął bieg od dnia następnego po dniu doręczenia decyzji [...] ([...] maja 2016 r.), a więc upłynął z dniem [...] czerwca 2016 r.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że nieruchomości na których jest położony terminal lotniczy Lotniska [...], jak również nieruchomości wokół terminala, w tym objęte granicą lotniska działki nr [...], [...],[...] z obr. [...] są własnością Skarbu Państwa i znajdują się w użytkowaniu wieczystym. Drogi znajdujące się na nieruchomościach włączonych w granice lotniska nie są drogami publicznymi, ale drogami wewnętrznymi i tworzą układ komunikacyjny lotniska (ul. [...] jest drogą publiczną na odcinku od ul. [...] do [...]).

Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w [...] w skardze na powyższe postanowienie zarzuciło naruszenie art. 28 oraz art. 134 i art. 129 § 2 w zw. z art. 127 3 k.p.a. przez ich niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu stwierdziło, że nie brało udziału w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzja, a zatem przepis art. 129 § 2 k.p.a. nie ma do niego zastosowania. Według strony, skoro zrzesza osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, to jest oczywiste że posiada interes prawny w postępowaniu zakończonym decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z [...] maja 2016 r.

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga jest uzasadniona, choć z innych powodów, niż w niej podniesione.

Z przepisu art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej jako p.p.s.a, wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że w ramach kontroli zaskarżonego aktu Sąd jest obowiązany do badania jego zgodności z prawem w pełnym zakresie, nie ograniczając się do zarzutów skargi. Uwzględnia więc z urzędu naruszenia prawa, których nie dostrzegła strona wnosząca skargę. Skarga może być zatem uwzględniona niezależnie od zasadności podniesionych w niej zarzutów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

Trzeba przypomnieć, że zaskarżonym postanowieniem Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że skarżąca wnosząc w dniu [...] lipca 2016 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej jego decyzją z [...] maja 2016 r., uchybiła terminowi przewidzianemu dla tej czynności, który upłynął z [...] czerwca 2016 r., tj. po 14 dniach liczonych od dnia doręczenia kwestionowanej decyzji jedynej stronie postępowania ([...]). W uzasadnieniu postanowienia organ dodał, że Stowarzyszenie nie ma interesu prawnego w tym postępowaniu.

Stowarzyszenie występujące z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy podało, że legitymuje go do udziału w tym postepowaniu fakt, że zrzesza (reprezentuje) podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób. Z tego stwierdzenia wynika, że Stowarzyszenie jako organizacja społeczna występuje w sprawie dotyczącej innych osób (art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.). Nie ma zatem własnego interesu prawnego w tej sprawie. Warunkiem udziału stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym w sprawie dotyczącej innych osób jest wydanie przez organ na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. postanowienia o dopuszczeniu do postepowania.

Skarżąca wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła wniosek o dopuszczenie jej do udziału w tym postępowaniu na prawach strony. Uwzględniając te okoliczności organ powinien rozpoznać oba wnioski Stowarzyszenia (o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), mając na względzie fakt, że wnioski zostały złożone po zakończeniu postępowania w tej sprawie, co nastąpiło wraz z upływem terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z powyższego wynika, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).