Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1085/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie NSA Andrzej Kozerski, p.o. sędziego WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Protokolant referent stażysta Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...]


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta S., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...], wydanej przez Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. w przedmiocie przyznania S. Ś., od dnia 05 maja 1999r., zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż S. Ś. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przyznania jej zasiłku przedemerytalnego podnosząc, iż dowiedziała się o wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2001r., sygn. akt: II S.A. 2006/99, z którego wynika, iż powinien jej przysługiwać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Wniosek o wznowienie złożony został w terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. i postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta S., na podstawie art. 145 § 1 i 149 § 1 k.p.a., wznowił postępowanie w sprawie przyznania skarżącej zasiłku przedemerytalnego. W toku postępowania organ administracji uznał, iż nie występuje żadna z przesłanek do wznowienia postępowania, wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., zwłaszcza, nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydawał decyzję. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny, a odmienna wykładnia przepisu prawa, dokonana przez sąd administracyjny, nie może być uznana za nową okoliczność faktyczną czy też nowy dowód, uzasadniający wznowienie postępowania. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.

Od wymienionej decyzji odwołanie wniosła S. Ś., podnosząc, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest dla niej krzywdzące. W ocenie odwołującej powinien jej zostać przyznany zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2001r. Nr 6, poz.56 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt.1 w związku z art. 145 § 1, art.149 § 1 i 2, art. 150 i 151 § 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postępowanie może zostać wznowione jeżeli:

- dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe,

- decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,

- decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej podlegającego wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i 27 k.p.a.,

- strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

- wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

- decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

- zagadnienie wstępne rozstrzygnięte zostało przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji,

- decyzja wydana została w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie uchylono lub zmieniono.

Po przeprowadzeniu stosownego postępowania, zgodnie z treścią art. 151 § 1 k.p.a., organ wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 k.p.a., lub uchyla decyzję dotychczasową, gdy zachodzą przesłanki, wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy .

Organ odwoławczy uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. z dnia [...], gdyż nie zaistniała żadna z okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Zdaniem organu, w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do wyłączenia pracownika lub organu administracji. S. Ś. miała również zapewniony udział w postępowaniu o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego, w tym także mogła złożyć odwołanie od decyzji z dnia [...], ale tego nie uczyniła. Wydanie tej decyzji nie było uzależnione od stanowiska innego organu lub też rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Decyzja ta nie została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia. Faktem jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 2001r. w sprawie II S.A./Łd 2006/99 w sposób odmienny niż organy zatrudnienia zinterpretował pojęcie "przyczyny dotyczące zakładu pracy" zawarte w treści art. 37j ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., lecz nie jest to okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania i uchylenie dotychczasowej decyzji. Odwołująca może najwyżej starać się o uchylenie tej decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu administracji I instancji.

Na wymienioną decyzje skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła S. Ś. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż powinna otrzymywać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego, gdyż zasiłek w takiej wysokości otrzymuje inna pracownica TPH A, która odwołała się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w wyroku z dnia 30 października 2001r. sąd ten odmiennie niż organ zatrudnienia zinterpretował przepis art. 37j ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. Zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca i dlatego prosi o przyznanie jej podwyższonego zasiłku przedemerytalnego.

Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga S. Ś. jest uzasadniona, jednakże z innych przyczyn niż podniesione w skardze.

Należy zaznaczyć, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W związku z tym, że skarga S. Ś. wniesiona została w dniu 12 lipca 2002r. i do dnia 1 stycznia 2004r. postępowanie sądowe nie zostało zakończone, właściwym do rozpoznania tej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Z wymienionego przepisu wynika, iż wznowienie postępowania na tej podstawie może nastąpić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: 1/ ujawnią się nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji 2/ okoliczności te są istotne 3/ okoliczności te nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż w rozpoznawanej sprawie nową okolicznością faktyczną jest informacja otrzymana w dniu 31 maja 1999r. przez Powiatowy Urząd Pracy w S., iż w TPH A Spółka z o.o. w S., w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r., rozwiązany został stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, z co najmniej stu pracownikami. W przekonaniu sądu informacja ta jest okolicznością istotną dla sprawy. Zgodnie bowiem z treścią art. 37j ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dniu [...], prawo do podwyższonego zasiłku przedemerytalnego przysługiwało osobie, z którą rozwiązano po dniu 01.07.1996r. stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy w wyniku jednorazowego lub w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące zmniejszenia zatrudnienia o co najmniej 100 pracowników. Dlatego też, istotne znaczenie dla ustalenia wysokości zasiłku przedemerytalnego należnego skarżącej ma liczba pracowników TPH A, którym wypowiedziano umowę o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz ilość pracowników, którzy rozwiązali stosunek pracy na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy także z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Skoro informacja w powyższym zakresie jest przesłanką przyznania S. Ś. podwyższonego zasiłku przedemerytalnego, to nie ulega wątpliwości, iż okoliczność ta ma istotne znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Organy administracji publicznej obu instancji nie wykazały w uzasadnieniach decyzji, że w chwili wydawania przez Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. rozstrzygnięcia w sprawie przyznania S. Ś. zasiłku przedemerytalnego, znana mu była okoliczność, iż w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r., TPH A zwolniło z przyczyn dotyczących zakładu pracy 69 osób, a 31 osób, z tych samych przyczyn, wypowiedziało stosunek pracy.

Z akt administracyjnych nie wynika, aby w dniu [...] Powiatowy Urząd Pracy w S. dysponował taką informacją. W aktach tych znajduje się pismo syndyka masy upadłości TPH A, skierowane do urzędu pracy, informujące, że w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r. zwolniono 69 osób z przyczyn dotyczących zakładu pracy zaś 31 osób rozwiązało stosunek pracy na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Pismo to wpłynęło do urzędu pracy w dniu 31 maja 1999r., czyli po wydaniu decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku. Nie zostało wyjaśnione czy urząd pracy dysponował taką informacją w dniu [...] W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, że urząd pracy posiadał taką informację w dacie wydania decyzji o przyznaniu zasiłku. Okoliczność, czy w dniu [...] urząd pracy wiedział z iloma pracownikami TPH A rozwiązano stosunek pracy, ma istotne znaczenie w sprawie, gdyż podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest ujawnienie takich okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w dacie wydania decyzji. Z uwagi na to, że organy administracji w rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniły czy urząd pracy posiadał informację o ilości pracowników TPH A, z którymi rozwiązano stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, to nie można ustalić czy spełnione zostały przesłanki do wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Organy administracji obu instancji uznały, iż nie zachodzi żadna z okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania, wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., poprzestając na stwierdzeniu, że nowa wykładnia przepisu prawnego nie stanowi podstawy takiego wznowienia. Nie wyjaśniono natomiast, czy informacja o rozwiązaniu stosunku pracy ze stu pracownikami TPH A była znana urzędowi pracy w dniu [...] Organy administracji nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, ani też w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. Naruszyły tym przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]

Uwzględniając treść art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, sąd stwierdza, iż wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji orzekanie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji powinny ustalić czy w dniu [...] urząd pracy posiadał informację, iż w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r. został rozwiązany stosunek pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ze stu pracownikami TPH A, a jeżeli tak, to skąd miał taką wiadomość. Po zebraniu materiału dowodowego organy administracji powinny dokonać jego wnikliwej analizy i ustalić czy istniała podstawa do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 k.p.a., a następnie wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia 28 stycznia 2002r.