Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 235/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 lipca 2021 r. sprawy ze skargi Gminy na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanowił: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2021 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął od Gminy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. zaliczenia do podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia Gminy na rzecz Mieszkańców wyłącznie wynagrodzeń otrzymanych od Mieszkańców w związku z realizacją projektu "Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy" pomniejszonych o kwotę podatku należnego.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w dniu [...] kwietnia 2021 r. wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Nr [...], uznającą stanowisko w przedstawione przez wnioskodawcę tym zakresie za nieprawidłowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gmina zarzuciła:

- I. naruszenie w zakresie przepisów prawa materialnego:

• art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 685, dalej: ustawa o VAT), poprzez jego błędną interpretację prowadzącą do wniosku, że otrzymana przez Gminę dotacja na pokrycie kosztów realizowanych przez nią zakupów ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Gminę usług, stanowiąc część zapłaty za świadczoną przez Gminę usługą, a tym samym podlega opodatkowaniu VAT, podczas gdy w rzeczywistości nie ma ona bezpośredniego wpływu na cenę usług świadczonych przez Skarżącą;

II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

• art. 14b § 1 w zw. z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa) poprzez przyjęcie założeń niezgodnych ze stanem faktycznym przedstawionym przez Skarżącą, tj. uznanie, że otrzymana przez Gminę dotacja stanowi wynagrodzenie za świadczoną przez nią usługę, podczas gdy Gmina wyraźnie zaznaczyła w opisie stanu faktycznego, że dotacja służy wyłącznie sfinansowaniu części kosztów zakupu usług nabywanych przez Gminę (innych, odrębnych od usług przez nią świadczonych);

• art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 I 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez sporządzenie uzasadnienia Interpretacji w sposób wadliwy, tj. bez ustosunkowania się do zaprezentowanej przez Gminę argumentacji dotyczącej kosztowego charakteru otrzymanej dotacji, czym w konsekwencji Organ naruszył również zasadę pogłębiania zaufania do organów podatkowych;

• art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 2a Ordynacji podatkowej poprzez działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organów, ze względu na przyjęcie zasady wykładni profiskalnej oraz brak merytorycznej poprawności i staranności działania Dyrektora KIS, a także poprzez przyjęcie stanowiska odmiennego od prezentowanego przez Dyrektora KiS w wydawanych w analogicznych stanach faktycznych interpretacjach indywidualnych.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Gmina wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej Interpretacji w części dot. ustalenia podstawy opodatkowania dla usług kompleksowego oczyszczania ścieków świadczonych przez Gminę na rzecz mieszkańców Gminy oraz zasądzenie na rzecz Gminy od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy, mając na uwadze przedmiot sporu między stronami - a dotyczący kwestii zaliczenia do podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia Gminy na rzecz mieszkańców wyłącznie wynagrodzeń otrzymanych od mieszkańców w związku z realizacją projektu pn.: Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy" pomniejszonych o kwotę podatku należnego - wskazać należy, że postanowieniem z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. akt I FSK 1454/18 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: "Czy otrzymane przez Gminę dofinansowanie ze środków europejskich (Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego) na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii (kolektorów słonecznych) wchodzi w skład podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017, poz. 1221 ze.zm.), z tytułu świadczonej przez Gminę usługi montażu kolektorów słonecznych na rzecz mieszkańców?".

Z kolei postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2021 r. o sygn. akt I FSK 1645/20, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326 s. 1 i nast.) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne:

1. Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust.1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że gmina (organ władzy publicznej) działa w charakterze podatnika VAT realizując projekt, którego celem jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii, poprzez zobowiązanie się na mocy zawartej z właścicielami nieruchomości umowy cywilnoprawnej do wykonania i montażu systemów odnawialnych źródeł energii na ich nieruchomościach, oraz - po upływie określonego czasu - do przekazania własności tych systemów na rzecz właścicieli nieruchomości?

2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 73 tej dyrektywy należy wliczyć otrzymane przez gminę (organ władzy publicznej) dofinansowanie ze środków europejskich na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii?

W rozpatrywanej przez Sąd sprawie spór pomiędzy skarżącą gminą a organem toczy się wokół kwestii prawidłowości określenia podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29 a ust. 1 ustawy o VAT, dla usług - inwestycji w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków, wykonywanych przez gminę na rzecz mieszkańców, w sytuacji gdy obok wpłat mieszkańców koszty realizacji tej inwestycji pokrywane są także poprzez dofinansowanie pochodzące ze środków europejskich. Tymczasem opisana wyżej problematyka jest przedmiotem zarówno pytań prejudycjalnych, skierowanych do TSUE, jak również wniosku o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, budzącego poważne wątpliwości, skierowanego przez NSA do składu siedmiu sędziów tegoż Sądu. Tak więc rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od mających zapaść rozstrzygnięć, przede wszystkim przed TSUE, w zakresie zadanych mu pytań prejudycjalnych, a następnie NSA, który zawiesił prowadzone przez siebie postępowanie, w sprawie przedstawionego mu zagadnienia, do czasu wypowiedzenia się przez TSUE, w przedmiocie skierowanych do niego pytań prejudycjalnych. Przy tym bez znaczenia jest, że pytanie prejudycjalne jak i przedstawione zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczy innego rodzaju inwestycji realizowanej przez Gminę. W obu przypadkach spór dotyczy art. 29 a ust. 1 ustawy VAT - określenia podstawy opodatkowania usług w sytuacji otrzymania przez Gminę dofinansowania inwestycji ze środków europejskich - Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Z tego też względu na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją opisaną w przytoczonej regulacji art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż zagadnienie będące przedmiotem pytań prejudycjalnych do TSUE oraz wniosku przedstawionego składowi siedmiu sędziów NSA, stanowi oś sporu pomiędzy skarżącą a Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej. Z tego więc względu zawieszenie postępowania, do czasu rozstrzygnięcia tych zagadnień, jest nie tylko celowe, ale w tych warunkach także konieczne.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zawiesił postępowanie w sądowe