Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2421/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 126 ust. 1,7,8, art. 46 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: par. 36 pkt 6, par. 37,38 ust. 1,3
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: par. 6 ust. 1, par. 65 pkt 1 lit. b,c
journal: Dz.U. 2011 nr 263 poz 1572
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania  geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu  geodezyjnego i kartograficznego.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędzia del. WSA Teresa Zyglewska Protokolant starszy inspektor sądowy Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "A" Sp. z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1507/15 w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1507/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę "A" Sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych.

Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] maja 2015 r.) Starosta [...] (dalej Starosta), na podstawie art. 12b ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520, dalej pgk), odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i materiałów sporządzonych przez wykonawcę prac geodezyjnych "A" Sp. z o.o. (dalej Spółka, skarżący bądź wykonawca) w ramach zgłoszenia pracy geodezyjnej nr [...] w zakresie podziału działek nr [...], położonych w obrębie [...], gmina [...].

W uzasadnieniu Starosta wskazał, że zgodnie z art. 12b ust. 1 pkt 1 i 2 pgk, w dniu 8 kwietnia 2015 r. dokonano weryfikacji przekazanych przez wykonawcę zbiorów danych i innych materiałów z wykonania prac geodezyjnych związanych z podziałem wymienionych wyżej działek. W jej wyniku stwierdzono uchybienia i nieprawidłowości w zakresie braku daty sporządzenia szkicu podstawowego, braku podpisu wykonawcy na mapie uzupełniającej i na mapie z projektem podziału w operacie technicznym, braku podstawy przyjęcia punktów granicznych nr [...] do podziału bez wcześniejszego ich ustalenia (w wykazie współrzędnych z atrybutami punktom tym przypisano atrybut ZRD-1, mimo braku protokołu ustalenia - § 6.1 i § 79.6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. nr 263, poz. 1572; dalej rozporządzenie w sprawie standardów). Przy wydzielaniu działki o pow. mniejszej niż "0,30000" [winno być "0,3000"] ha nie zastosowano treści art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.; dalej ugn); brak jest daty sporządzenia wykazu współrzędnych punktów granicznych - § 65.4 rozporządzenia w sprawie standardów.

Po ustosunkowaniu się wykonawcy prac do wyniku weryfikacji, Starosta w dalszym ciągu stwierdził brak podstaw przyjęcia punktów granicznych nr [...] do podziału bez wcześniejszego ich ustalenia. Starosta wskazał, że zamiast przeprowadzenia postępowania zmierzającego do ustalenia przebiegu granic działek w trybie "art." [winno być "§"] 38 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków [Dz. U. z 2015 r., poz. 542], dalej "rozporządzenie egib", wykonawca dokonał jedynie zmiany wartości atrybutów punktów granicznych z ZRD=1 na ZRD=2. Organ podtrzymał w dalszym ciągu swoje stanowisko, co do naruszenia, przy wydzielaniu działki o pow. mniejszej niż "0,30000" [winno być "0,3000"] ha art. 93 ugn.

Decyzję z [...] maja 2015 r. zaskarżyło w drodze odwołania "A" Sp. z o.o. w siedzibą w [...], wnosząc o jej uchylenie. Podniesiono, że dnia 1 kwietnia 2015 r. przekazano materiały z wykonanej pracy geodezyjnej Powiatowemu Ośrodkowi Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] (dalej Ośrodek), a dnia 8 kwietnia 2015 r. Spółka otrzymała protokół weryfikacji wraz z operatem. Po poprawieniu usterek, operat ponownie przekazano Ośrodkowi dnia 9 kwietnia 2015 r. wraz z pismem wyjaśniającym. W odpowiedzi Spółka nie otrzymała żadnej informacji, a doręczono jej kwestionowaną decyzję. W ocenie Spółki, błędem było zwrócenie się do Gminy o opinię w sprawie operatu, bez poinformowania jej o tym. Zdaniem Spółki, wydzielona droga jest drogą niezbędną do obsługi gospodarstwa rolnego, wchodzącą w skład tego gospodarstwa i nie wymaga żadnego opiniowania oraz decyzji zgodnie z art. 92 ugn.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2015 r.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] (dalej Wojewódzki Inspektor), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej kpa) i art. 7b ust. 2 pkt 2 pgk, utrzymał w mocy decyzję z [...] maja 2015 r.

Wojewódzki Inspektor wskazał, że dnia 1 kwietnia 2015r. Spółka "A" złożyła w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] zawiadomienie o zakończeniu prac geodezyjnych objętych zgłoszeniem o identyfikatorze nr [...]. Prace dotyczyły podziału działek rolnych nr [...], położonych w obrębie [...], gmina [...]. Dnia 8 kwietnia 2015 r. w związku z poddaniem owej dokumentacji weryfikacji sporządzono protokół, w którym wskazano braki dotyczące kompletności dokumentacji i niezgodności z przepisami prawa, w szczególności dotyczącymi wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a pgk i opracowywania wyników tych pomiarów w odniesieniu do poszczególnych dokumentów.

Z pisma Spółki z 10 kwietnia 2015 r. wynika, że z częścią zastrzeżeń zgodziła się i usunęła wady, natomiast zakwestionowała uwagę dotyczącą braku zastosowania art. 93 ugn przy wydzielaniu działki o pow. mniejszej niż "0,30000" [winno być "0,3000"] ha. Organ wskazał, że z uzyskanego w toku postępowania pisma Wójta Gminy [...] z 10 kwietnia 2015 r. nr [...] wynika, że podział winien przebiegać zgodnie z art. 93 ugn, a zatem wymaga opinii, a następnie zatwierdzenia decyzją Wójta.

Organ odwoławczy przywołał art. 12b ust. 4, 6, 7 i 8 pgk, z których wynika, że podstawą przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest pozytywny wynik weryfikacji. W przypadku negatywnego wyniku tej weryfikacji, wykonawcy zwraca się przekazane przez niego dane i materiały wraz z protokołem opisującym stwierdzone uchybienia i nieprawidłowości. Wykonawca ma wówczas prawo do ustosunkowania się na piśmie w terminie 14 dni, z tym że jeśli organ służby geodezyjnej i kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy, wydaje decyzję o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów. Wojewódzki Inspektor dokonał niezależnej weryfikacji operatu nr 6640. 1942.2014, w wyniku której stwierdził szereg szczegółowo opisanych w decyzji nieprawidłowości. Spółka pismem z 30 lipca 2015 r. złożyła zastrzeżenia do nieprawidłowości opisanych w protokole weryfikacji. Odnosząc się do nich Wojewódzki Inspektor stwierdził, że dopisana ręcznie w pkt 8 sprawozdania informacja bez parafki i wyjaśnienia nie jest błędem, natomiast świadczy o niedochowaniu należytej staranności (art. 46 pkt 2 pgk). Organ stwierdził, że sama adnotacja o przeprowadzeniu analizy jest niewystarczająca, bowiem zgodnie z § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów, sprawozdanie techniczne winno zawierać opis przebiegu i rezultatów wykonywanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierający w szczególności zakres wykorzystania materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Oceniając dokumentacje geodezyjne znajdujące się w [...] w aspekcie § 36 rozporządzenia egib organ stwierdził, że jedynie operat nr [...] z podziału działek nr [...] oraz zniesienia działek nr [...] zawiera źródłowe dane, które mogą być podstawą wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...] w pkt. [...]. Brak w operacie dokumentów potwierdzających wpis w sprawozdaniu technicznym i opis na szkicu polowym świadczy o naruszeniu § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów, który stanowi, że w skład operatu technicznego wchodzą inne dokumenty lub ich uwierzytelnione kopie pozyskane i wykorzystane przez wykonawcę. Wojewódzki Inspektor podniósł, że protokół przyjęcia granic działek można spisywać w dwu terminach, lecz powód takiego działania należy opisać w sprawozdaniu technicznym, które według § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów, winno zawierać opis przebiegu i rezultatów wykonywanych prac geodezyjnych lub kartograficznych. Odnosząc się do uwagi strony, że wygenerowany wykaz współrzędnych z roboczej bazy spełnia wymogi § 71 ust. 6 rozporządzenia w sprawie standardów, a dane te mogą być zapisane w innym formacie uzgodnionym między wykonawcą a organem prowadzącym [...] organ stwierdził, że w operacie brak jest informacji o dokonanych uzgodnieniach w tej kwestii z [...] w [...]. Wojewódzki Inspektor wskazał, że w operacie brak jest porównania współrzędnych punktów granicznych obliczonych przez wykonawcę ze współrzędnymi punktów granicznych pozyskanymi z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] w [...], co jest naruszeniem § 65 pkt 1c rozporządzenia w sprawie standardów. Dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych nie zawsze są w pełni wiarygodne i nie zawsze spełniają wymogi obowiązujących standardów dotyczących wykonywania map do celów prawnych czy map do celów projektowych.

W takich przypadkach granice winny być uprzednio ustalone i pomierzone np. w trybie przepisów rozporządzenia egib. Następnie, na podstawie sporządzonych wykazów zmian danych ewidencyjnych wprowadzane są zmiany do operatu i dopiero taki - zgodny z aktualnym operatem - przebieg granic może być przyjęty przez wykonawcę do dalszych opracowań (projektów podziałów nieruchomości czy też map do celów projektowych). W operacie brak jest dokumentów związanych z czynnościami ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wynikających z § 38 rozporządzenia egib: zawiadomień stron o czynnościach, protokołu ustalenia granic. Organ stwierdził, że skoro na mapie z projektem podziału nieruchomości rolnej oznaczono nowopowstałe punkty graniczne jako stabilizowane, to protokół z ich stabilizacji winien być częścią składową operatu. W opisie (ramce) mapy z "projektem podziału" są wpisane działki nr [...], a mapa i wykaz zmian przedstawia dzieloną działkę nr [...], nieuwidocznioną w ewidencji gruntów i budynków, to niezgodność w opisie zawartym w ramce świadczy o niedochowaniu należytej staranności (art. 46 pkt 2 pgk). W operacie brak jest dokumentów potwierdzających zastosowany sposób przyjęcia punktów nr [...], co jest niezgodne z § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów. To wykonawca w zgłoszeniu pracy geodezyjnej określa listę zbiorów danych lub innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które w jego ocenie są potrzebne do wykonania zgłaszanych prac (§ 12 ust. 2 pkt 5 pgk). Zgodnie z § 71 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów, treść szkicu polowego stanowi rysunek i oznaczenie osnowy pomiarowej.

"Zaświadczenie" [winno być "Pismo z 15 kwietnia 2015 r."] Wójta Gminy [...] o konieczności wykonania przedmiotowego podziału zgodnie z art. 93 ugn było jedynie informacją co do trybu, w jakim należy wykonać podział i nie miało wpływu na odmowę przyjęcia operatu do zasobu. Mając na względzie optymalizację pracy geodetów i udział w takich pracach różnych zainteresowanych stron, uzasadniona wydaje się przyjęta powszechnie praktyka jednoczesnej realizacji przez wykonawców tzn. w jednym zgłoszeniu w zasadzie dwu różnych asortymentów (etapów) prac geodezyjnych.

"A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o: uchylenie decyzji z [...] sierpnia 2015 r. i decyzji ją poprzedzającej; zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie: art. 92 ugn przez uchybienie jego treści; art. 93 ugn przez jego niewłaściwe zastosowanie; § 38 rozporządzenia egib przez niewłaściwe zastosowanie; § 37 rozporządzenia egib przez uchybienie jego treści.

Skarżąca podniosła, że podział działek dokonany został w trybie podziału rolnego uproszczonego, do którego nie mają zastosowania przepisy ugn, o czym przesądza brzmienie art. 92 ugn. W ocenie skarżącej, dokonany podział na cztery działki o pow. 0,30 ha i działki o pow. "0,34" [winno być "0,0343"] ha, jako działki na konieczną i niezbędną drogę dojazdową do wyodrębnionych działek o pow. 0,30 ha, nie stanowi przesłanki wyjątkowości, uzależniającej dokonanie podziału w oparciu o reżim ugn. Spółka nie zgodziła się z [zarzutem] naruszeni[a] przez nią § 38 rozporządzenia egib, bowiem dane dotyczące przebiegu granic działek były znane z dokumentacji, a zatem nie było podstaw do ich ustalania. Z akt administracyjnych winno wynikać w sposób nie budzący wątpliwości, które z przesłanek określonych w § 37 i 38 rozporządzenia egib stanowiły o konieczności przewidzianego w nich sposobu pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych. Tylko brak księgi wieczystej oraz innego dokumentu własności uzasadnia konieczność zawiadomienia stron o czynnościach przyjęcia granic, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem dzielona działka posiadała księgę wieczystą i ustalone punkty graniczne.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor wniósł o jej oddalenie. Za nieuzasadniony uznał zarzut naruszenia art. 92 i 93 ugn, bowiem rozpatrywał on sprawę w zakresie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i materiałów sporządzonych przez skarżącą Spółkę, nie zaś kwestię trybu, w jakim dokonywany był podział nieruchomości. Decyzja z [...] sierpnia 2015 r. wskazywała, że "zaświadczenie" [winno być "pismo"] Wójta Gminy [...] o konieczności dokonania podziału zgodnie z art. 93 ugn była tylko informacją co do trybu, w jakim należy wykonać podział i nie miało ono wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Powierzchnia nowopowstałej działki nr [...] została obliczona w oparciu o numeryczny opis granic działki, nie spełniający wymagań określonych § 61 rozporządzenia egib – współrzędne punktów granicznych (nr [...]) nie zostały ani wcześniej ani w wyniku przedmiotowej pracy geodezyjnej określone na podstawie pomiarów sytuacyjnych z wymaganą dokładnością i nie dokonano także w tym zakresie wcześniejszego ustalenia przebiegu granic, o którym mowa w § 37 rozporządzenia egib. W takim przypadku, dane dotyczące przebiegu granic pozyskuje się w sposób wynikający z § 37 rozporządzenia egib, przy czym szczegółowe zasady ustalania przebiegu granic na gruncie wynikają z § 38 i 39 tego rozporządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga okazała się bezzasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca odpowiadają prawu obowiązującemu w czasie ich wydania.

Stan faktyczny sprawy w zakresie potrzebnym do jej rozstrzygnięcia przedstawia się w sposób następujący:

Wykonawca prac geodezyjnych "A" Sp. z o.o. dokonało przekazania zbioru danych, stanowiących wyniki prac geodezyjnych związanych z podziałem działek nr [...], położonych w obrębie [...], gmina [...]. Starosta na podstawie art. 12b ust. 1 pkt 1 i 2 pgk, dokonał weryfikacji przekazanych przez wykonawcę zbiorów danych i innych materiałów z wykonania prac geodezyjnych związanych z podziałem wymienionych wyżej działek. W jej wyniku stwierdzono uchybienia i nieprawidłowości w zakresie braku daty sporządzenia szkicu podstawowego, braku podpisu wykonawcy na mapie uzupełniającej i na mapie z projektem podziału w operacie technicznym, braku podstawy przyjęcia punktów granicznych nr [...] do podziału bez wcześniejszego ich ustalenia (w wykazie współrzędnych z atrybutami punktom tym przypisano atrybut ZRD-1, mimo braku protokołu ustalenia (§ 6.1 i § 79.6 rozporządzenia w sprawie standardów). Stwierdzono, że przy wydzielaniu działki o pow. mniejszej niż "0,30000" [winno być "0,3000"] ha nie zastosowano się do treści art. 93 ugn; brakuje także daty sporządzenia wykazu współrzędnych punktów granicznych (§ 65.4 rozporządzenia w sprawie standardów). Przedstawione zbiory danych i inne materiały wraz ze sporządzonym protokołem weryfikacji zwrócono wykonawcy prac. Wykonawca ustosunkował się do wyników weryfikacji, uznając część uwag za uzasadnione, kwestionując stanowisko Starosty dotyczące naruszenia art. 93 ugn. Starosta decyzją z [...] maja 2015 r. odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i materiałów podtrzymując swoje stanowisko w zakresie naruszenia art. 93 pgk i braku podstaw przyjęcia punktów granicznych nr [...] do podziału bez wcześniejszego ich ustalenia. Wskazał, że wykonawca zamiast przeprowadzić postępowanie zmierzające do ustalenia przebiegu granic działek w trybie art. 38 rozporządzenia egib, dokonał jedynie zmiany wartości atrybutów punktów granicznych z ZRD=1 na ZRD=2.

Rozpoznając odwołanie od decyzji z [...] maja 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] dokonał ponownej weryfikacji przedmiotowego operatu geodezyjnego (do weryfikacji ustosunkował się skarżący), a następnie zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Starosty. Odnosząc się do zarzutów skierowanych pod adresem decyzji Starosty uznał, że problem zastosowania art. 93 ugn nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem wyrażone w tej kwestii stanowisko Wójta Gminy [...] było jedynie informacją, co do sposobu w jakim należy dokonać podziału i nie miało wpływu na fakt odmowy przyjęcia operatu do zasobu. Zasadnym okazał się zarzut dotyczący braku podstaw przyjęcia punktów granicznych nr [...] do podziału bez wcześniejszego ich ustalenia.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd wskazał, że postępowanie w sprawie toczyło się w trybie art. 12b ust. 1 pkt 1 i 2 pgk. Przepisy te przewidują, że organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a; opracowywania wyników tych pomiarów; kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych. Wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów, jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę.

Nie budzi wątpliwości w sprawie, że Starosta nie naruszył wskazanej wyżej procedury. Po przekazaniu mu przez wykonawcę prac zbioru danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, dokonał niezwłocznej ich weryfikacji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. Wynik weryfikacji utrwalono w protokole. Z uwagi na negatywny wynik weryfikacji, zwrócono wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wykonawca prac geodezyjnych w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkował się na piśmie do wyników weryfikacji. Ponieważ organ I instancji nie uwzględnił stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych, wydał decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. Organ II instancji rozpatrując odwołanie zaaprobował stanowisko Starosty w zakresie wady dotyczącej braku podstaw przyjęcia punktów granicznych do podziału. Organ ten nie uznał, by podstawę odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów mogło stanowić wskazane w decyzji Starosty naruszenie art. 93 ugn. Wojewódzki Inspektor dokonał ponownej weryfikacji, wskazując wady przedstawionej przez wykonawcę dokumentacji.

Sąd I instancji aprobował stanowisko organów, że weryfikacja przedstawionej przez wykonawcę prac geodezyjnych musiała być negatywna.

Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej w trybach określonych w § 36 rozporządzenia egib. Przyjęcie punktów granicznych w przypadku podziału nieruchomości dokonuje się w wyniku badania: księgi wieczystej nieruchomości podlegającej podziałowi oraz innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości ewentualnie danych wykazanych w katastrze nieruchomości.

Wojewódzki Sąd zgodził się ze stwierdzeniem [...], że jedynie operat nr [...] z podziału działek nr [...] oraz zniesienia działek nr [...] zawiera źródłowe dane, które mogą być podstawą wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...] w pkt. [...]. Brak w operacie dokumentów potwierdzających wpis w sprawozdaniu technicznym i opis na szkicu podstawowym świadczy o naruszeniu § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów, który nakazuje, by w skład operatu technicznego weszły dokumenty lub ich uwierzytelnione kopie pozyskane i wykorzystane przez wykonawcę.

Sąd I instancji zaaprobował stanowisko [...], że protokół przyjęcia granic działek można spisywać w dwu terminach, lecz powód takiego działania należy opisać w sprawozdaniu technicznym, które według § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów winno zawierać opis przebiegu i rezultatów wykonywanych prac geodezyjnych lub kartograficznych. Na protokole przyjęcia granic nieruchomości widnieją dwie daty i nie wiadomo w jakiej części, w jakiej dacie, protokół był sporządzony. Wytknąć skarżącemu należy, że drugi termin zawiadomienia o czynnościach przyjęcia przebiegu granic widnieje na części zawiadomień, a na części terminu wyznaczonego na dzień 23.3.2014 r. nie ma. W takiej sytuacji zachodzi wątpliwość, czy wszystkie osoby, które miały wziąć udział w czynności przyjęcia granic, zostały prawidłowo o tej czynności zawiadomione, skoro nie wskazano im drugiego z wyznaczonych terminów. Sąd I instancji wskazał, czego nie dostrzegły organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, że prócz wskazanej w poprzednim zdaniu wątpliwości dotyczącej zawiadomienia strony, nie można uznać zawiadomienia o terminie czynności przyjęcia przebiegu granic za prawidłowe i chociażby tylko z tej przyczyny wydana decyzja administracyjna o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę jest prawidłowa. Zgodnie z § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663), z czynności przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi sporządza się protokół, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 5 ugn. O czynnościach przyjęcia granic zawiadamia się właściciela, bądź użytkownika wieczystego nieruchomości oraz właścicieli, bądź użytkowników wieczystych nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością podlegającą podziałowi, a w przypadku braku danych o tych osobach – osoby władające tymi nieruchomościami. Do zawiadomień stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zawiadomień w postępowaniu o rozgraniczeniu nieruchomości. Zgodnie z art. 32 [§ 1-4] pgk wezwanie do stawienia się na gruncie doręcza się stronom za zwrotnym poświadczeniem odbioru, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. W wezwaniu należy poinformować strony o skutkach niestawiennictwa. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności geodety. W razie usprawiedliwionego niestawiennictwa strony, geodeta wstrzymuje czynności do czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pełnomocnika - nie dłużej jednak niż na okres jednego miesiąca. Jak widać z treści powołanego przepisu, zawiadomienie o czynnościach przyjęcia przebiegu granic doręcza się stronie nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. Wezwanie musi zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa. W tej części skierowane do stron - przez wykonawcę prac - zawiadomienie spełnia wymogi ustawowe, poza wskazaną wyżej wątpliwością co do podwójnej daty. Stwierdzić jednak należy, że prawidłowo sporządzone zawiadomienie musi zawierać pouczenie o możliwości usprawiedliwienia nieobecności, czego skutkiem będzie wstrzymanie się przez geodetę z czynnościami do czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pełnomocnika - nie dłużej jednak niż na okres jednego miesiąca (Magdalena Durzyńska, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz). Tego rodzaju pouczenia zawiadomienie skierowane do stron nie zawiera.

Sprawozdanie techniczne wchodzące w skład operatu technicznego zawierać musi między innymi opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierający w szczególności: zakres wykorzystania materiałów [...] oraz zastosowane technologie i metody pomiarowe (§ 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów). Zawarcie w sprawozdaniu technicznym wykonawcy prac stwierdzenia "Wykonano analizę dostępnych materiałów oraz zawiadomiono strony" z całą pewnością nie spełnia wymogów wskazanego przepisu. Sama adnotacja o przeprowadzeniu analizy jest niewystarczająca, bowiem zgodnie z § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów, sprawozdanie techniczne winno zawierać opis przebiegu i rezultatów wykonywanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierający w szczególności zakres wykorzystania materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Sąd I instancji nie zaaprobował stanowiska organu II instancji, że ręczny dopisek w pkt 8 sprawozdania technicznego zawierający tak istotną informację, jaką jest zniesienie działek bez podpisu osoby, która informację dopisała oraz bez pieczęci, która określiłaby uprawnienie tej osoby do dokonania tej czynności, nie jest błędem. Niedopuszczalnym jest, by w zbiorze danych lub innych materiałów przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego znajdowały się dokumenty z dopiskami dokonanymi przez niezidentyfikowane osoby. Jaka byłaby gwarancja, że po przyjęciu danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dopisania nie dokona osoba trzecia, co przy stanowisku zaprezentowanym przez organ prowadziłoby do braku możliwość weryfikacji zasadności takiego dopisku. To samo stanowisko dotyczy dopisania przez niezidentyfikowaną osobę dat na zawiadomieniach o czynnościach przyjęcia przebiegu granic.

Uzasadnione jest stanowisko [...], że wygenerowany wykaz współrzędnych z roboczej bazy nie spełnia wymogów § 71 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów, bowiem brak jest w operacie informacji o dokonanych uzgodnieniach z [...] w [...] odnośnie zapisania danych w innym formacie.

Trafne jest stwierdzenie organu, że wykonawca naruszył § 65 pkt 1 [lit.] c rozporządzenia w sprawie standardów, bowiem w operacie brak jest porównania współrzędnych punktów granicznych obliczonych przez wykonawcę ze współrzędnymi punktów granicznych pozyskanymi z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...] w [...].

W świetle § 36 rozporządzenia egib przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z § 37 rozporządzenia, w przypadku braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic.

Przedstawiony przez wykonawcę prac operat nie zawiera dokumentacji związanej z ustaleniem przebiegu granic. Dane dotyczące przebiegu granic zawarte w operacie ewidencji gruntów i budynków nie zawsze muszą być w pełni wiarygodne i spełniać wymogi wykonywania map dla celów prawnych, czy projektowych, dlatego granice winny być uprzednio ustalone w trybie przepisów ustawy "o egib" [winno być "pgk"]. Następnie na podstawie wykazów zmian danych ewidencyjnych wprowadzane są dane do operatu i dopiero zgodny z aktualnym operatem przebieg granic może być przyjęty przez wykonawcę do dalszych opracowań (np. projektu podziału nieruchomości). W operacie brak jest dokumentów związanych z czynnościami ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wynikających z § 38 rozporządzenia egib, tj. zawiadomień stron o czynnościach, protokołu ustalenia granic.

Sąd aprobował stanowisko organu II instancji, że skoro na mapie z projektem podziału nieruchomości rolnej oznaczono nowopowstałe punkty graniczne jako stabilizowane, to protokół z ich stabilizacji winien być częścią składową operatu, bowiem sporządzony "projekt podziału nieruchomości rolnej" nie wymaga zatwierdzenia w formie decyzji. Skoro sam wykonawca na mapie z projektem podziału nieruchomości oznaczył nowopowstałe punkty graniczne, jako stabilizowane, to konsekwentnie protokół stabilizacji winien być częścią składową operatu. W operacie brak jest dokumentów potwierdzających zastosowany sposób przyjęcia punktów nr [...], co narusza § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów.

Prawidłowym jest stanowisko [...] odnośnie braku wykazu współrzędnych punktów granicznych pozyskanych z [...] wraz z atrybutami opisowymi tych punktów (§ 65 pkt 1 lit. b rozporządzenia w sprawie standardów), a obowiązek uzyskania materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego obciążał wykonawcę (art. 12 ust. 2 pkt 5 pgk), i o naruszeniu § 71 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów przez brak na szkicu polowym nr 1 i 2 rysunku i oznaczenia osnowy pomiarowej oraz kierunku północy.

Mając na uwadze opisany wyżej stan faktyczny sprawy nie można przyjąć, że negatywna weryfikacja złożonych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, przez skarżącą, zbiorów danych lub innych materiałów, dokonana przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokonana została z naruszeniem prawa. Znaczna ilość wad przedstawionych przez wykonawcę prac zbiorów danych lub innych materiałów wskazana przez organy i dostrzeżona z urzędu przez Sąd I instancji, skutkować musiała koniecznością nieuwzględnienia stanowiska Spółki zawartego w wyjaśnieniach i wydaniem decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. Eliminacja naruszeń w zakresie zawiadomienia stron o terminie przyjęcia granic nieruchomości może nastąpić jedynie poprzez wyznaczenie nowego terminu i zawiadomienia o nim stron w sposób nie naruszający ich uprawnień procesowych wynikających z art. 32 pgk.

Skargę kasacyjną wywiodła "A" Sp. z o.o. w [...], reprezentowana przez r. pr. E.F., zaskarżając wyrok II SA/Rz 1507/15 w całości, zarzucając wyrokowi:

I. naruszenie prawa materialnego przez błędne i niewłaściwe przyjęcie:

a. § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (dalej rozporządzenie podziałowe) – przez błędne uznanie, że jedynie operat nr [...] z podziału działek nr [...] oraz zniesienia działek [...] zawiera źródłowe dane mogące być podstawą wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki [...] z działką nr [...] w pkt. [...] – mimo, że wykonany przez skarżącą operat nr [...] w tym zwłaszcza mapa z projektem podziału nieruchomości została wykonana oparciu o przyjęcie granic w wyniku uwzględnienia i wykorzystania materiałów zalegających już w ewidencji gruntów i budynków a to m. in. kopii mapy ewidencyjnej na podstawie której jest założona cała ewidencja (§ 36 pkt 6), zbioru danych EGiB, kopii mapy zasadniczej, dalej dwu operatów podziału z których punkty dotyczą zewnętrznych granic dzielonej nieruchomości, następnie w oparciu o badanie księgi wieczystej nieruchomości i innych dokumentów zalegających zarówno przy badanej Kw jak i w Ośrodku Dokumentacji (mapy operaty podziału) a także na podstawie przeprowadzonych przez wykonawcę badań stanu prawnego i faktycznego na gruncie w terenie, w obecności wszystkich zainteresowanych stron. Stosownie do treści § 6 rozporządzenia podziałowego przyjęcie granic dzielonej nieruchomości następuje właśnie w oparciu i w wyniku przeprowadzenia badania w pierwszej i zasadniczej kolejności Księgi wieczystej oraz innych dokumentów (wyżej wymienionych) określających stan prawny nieruchomości, który był zgodny i nie budził żadnych wątpliwości, i co zostało wbrew odmiennemu stanowisku Sądu wykazane w sprawozdaniu przez skarżącą;

b. § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia MSWiA z 9.11.2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów... przez błędne przyjęcie, że brak jest w operacie wykonanym przez skarżącą dokumentów potwierdzających wpis w sprawozdaniu technicznym i w opisie na szkicu podstawowym – gdy tymczasem wbrew takiemu stwierdzeniu Sądu – przedmiotowe sprawozdanie techniczne w pkcie 8 wyraźnie wskazuje, jakie dokumenty i materiały zostały wykorzystane przez wykonawcę, co wyczerpuje treść § 71 ust. 2 pkt 8, mówiący o innych dokumentach. Skoro dokumenty szczegółowo opisane w sprawozdaniu technicznym przez wykonawcę – a zalegające m. in. w zbiorze danych ewidencji, to brak jest powodu, by przedkładać je w postaci uwierzytelnionych kopii, w końcu pochodzących z tego samego źródła;

c. § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia MSWiA z 9.11.2011 r. w sprawie standardów... przez błędne przyjęcie przez Sąd, że sprawozdanie techniczne wykonane przez skarżącą nie zawiera:

- opisu przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych gdyż nie podano w nim powodu spisywania protokołu przyjęcia granic w dwu terminach, co winno w nim być w myśli ww. przepisu - gdy brak jest podstaw do takiego twierdzenia. Sąd nadinterpretuje powyższy zapis, który jest ogólny i takiego wymogu w nim nie ma, a wykonawca wskazał datę rozpoczęcia prac i ich zakończenia. Sprawozdanie techniczne, jak sama nazwa wskazuje, ma zwięźle przedstawić czynności wykonane przez geodetę, a w zakresie zakwestionowanego pkt. 6, co przeocza Sąd, ustawodawca używa zwrotu "w szczególności", wskazującego na otwarty katalog wymogów opisu przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych, a ten dotyczący pkt. a tj. zakresu wykorzystanych materiałów [...] wykonawca – jak wskazał powyżej, zawarł je w protokole;

- zakresu wykorzystania materiałów [...] oraz zastosowanych technologii i metody pomiarowej – gdy tymczasem wbrew takiemu twierdzeniu Sądu – w sprawozdaniu technicznym wykonawcy w ppkt do pkt. 5 tj. od pkt 5.1-5.3, 5.8 dane są podane i opisane, co czyni cały zarzut naruszenia ww. przepisu błędnym. Osnowa w sytuacji wykonywania odczytów pomiarów przy pomocy GPS została także wykonana, co winno być znane Organowi. Adnotacja w protokole technicznym zawarta w pkt. 8 "wykonano analizę dostępnych materiałów i zawiadomiono strony" wskazuje już szczegółowy opis wykonanych przez wykonawcę czynności z zakresu podziału nieruchomości, a która to analiza – czego Sąd się nie dopatrzył – nie wchodzi w zakres i skład operatu technicznego (§ 71 ust. 2). Zatem brak było i jest podstaw do kwestionowania przedmiotowego protokołu a skutkujących uznaniem za nieprawidłową weryfikację a następnie odmowę przez Organ przyjęcia operatu technicznego wykonawcy do zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

- informacji w wykazie współrzędnych z roboczej bazy o dokonanych uzgodnieniach z [...] w [...] zapisu danych w innym formacie – mimo że takie rozwiązanie przyjęte jest w tym Ośrodku i stosowane przez wszystkich wykonawców prac od wielu lat, a potwierdzeniem powyższego jest treść protokołu z I kontroli weryfikacji operatu wykonawcy, gdzie brak jest zarzutu naruszenia przepisu w tym zakresie. Wykonawca prac robi numerację ze swej roboczej bazy danych i tak przekazuje do Ośrodka w [...], natomiast zgłoszenia danych w innym formacie dokonuje już sam Organ. Skarżąca podnosi, że zapisy w GML, o których mowa w przepisie i który Sąd uznaje jako naruszony przez skarżącą, mają dopiero wejść w przyszłości i z tej przyczyny nikt nie wykonuje prac w tym systemie. Trudno uznać, że doszło do naruszenia przez wykonawcę zarzucanego przepisu, i to w kontekście podstawy do odmowy przyjęcia operatu do zasobu danych;

d. § 7 w zw. z 6 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości w zw. z art. 32 pgk oraz § 38 ust. 3 rozporządzenia z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków – przez błędne przyjęcie, że decyzja administracyjna o odmowie przyjęcia do zasobu jest prawidłowa z tego powodu, że nie można uznać zawiadomienia wykonawcy prac o terminie czynności przyjęcia przebiegu granic za prawidłowe, bowiem nie zawiera ono pouczenia o możliwości usprawiedliwienia nieobecności - mimo, że - podział nieruchomości wykonany przez skarżącą dotyczył gruntu rolnego, do którego nie mają zastosowania przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami wobec brzmienia art. 92 ugn, a zastosowany przepis odnosi się wyłącznie do protokołu, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 5 ugn, co oznacza, że nie wykonuje się przy podziale nieruchomości rolnych czynności przyjęcia granic, w tym sporządzania protokołu z przyjęcia granic. Sporządzony przez skarżącą protokół, w tym zakresie zrobiony został ponad wymagane standardy i nie powinien być poddawany weryfikacji, na dodatek negatywnej; art. 32 pgk mówi o wezwaniach a w zakresie podziałów stosuje się zawiadomienia; stosownie do treści § 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów – przewiduje on zawiadomienie stron o czynnościach z przyjęcia granic wyłącznie do sytuacji, o której mowa w ust. 3 ww przepisu – gdy brak jest księgi wieczystej podlegającej podziałowi oraz innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości i wówczas granice nieruchomości będącej przedmiotem podziału, przyjmuje się na podstawie danych z katastru nieruchomości. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, gdyż jak skarżąca wskazała, i co nie było kwestionowane ani przez Organ, ani przez Sąd, przyjęcie granic nieruchomości podlegającej podziałowi nastąpiło w wyniku badania księgi wieczystej i innych dokumentów określających jej stan prawny, zatem nie było potrzeby zawiadamiania stron. Sąd, skupiając się wyłącznie na treści art. 32 pgk przeoczył, jeśli już uznać że są wątpliwości czy błędy w zakresie zawiadomień stron dokonanych przez wykonawcę – przepis szczególny - § 38 ust. 3 rozporządzenia egib, który zawiera w zakresie zawiadomienia o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek – wyłącznie pouczenie o skutkach nieusprawiedliwionego niestawiennictwa, zawartego w ust. 3 art. 32 pgk, a co zawiadomienie wykonawcy zawierało, jak przyznał Sąd, było więc prawidłowe i nie "naruszało zarzucanych mu naruszeń" [tak s. 4 lit. d in fine skargi kasacyjnej];

e. § 36 pkt 6, § 37 oraz § 38 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez błędne i niewłaściwe przyjęcie przez Sąd, że przedstawiony mu przez wykonawcę prac operat nie zawiera dokumentacji związanej z ustaleniem przebiegu granic i że dane dotyczące przebiegu granic zawarte w operacie gruntów i budynków nie zawsze muszą być w pełni wiarygodne dlatego granice winny być uprzednio ustalone w trybie "ustawy o egib", a nadto, że brak jest dokumentów z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z § 38 ww. rozporządzenia tj. zawiadomień stron o czynnościach i protokołu ustalania granic – bowiem wbrew takiemu twierdzeniu – Sąd nie wskazał konkretnej podstawy prawnej ani faktycznej zarzucanego naruszenia, poza ogólnikowym stwierdzeniem, z których wynikałoby, że dokumentacja zawarta w operacie gruntów i budynków albo katastru jest niewiarygodna, czy niezgodna w zakresie objętym podziałem, tym bardziej że właśnie na podstawie tych danych oparty jest cały stan ewidencji gruntów. Wykonawca prac wskazał dokumentację, na której się oparł, w tym przyjętej do Ośrodka, uznanej zatem za zgodną i wiarygodną, przyjmując dane dotyczące przebiegu granicy dzielonej nieruchomości, co w świetle § 37 i § 38 egib czyni zadość braku po stronie wykonawcy prac obowiązku ustalania przebiegu granic działek ewidencyjnych i dokonywania czynności z tym związanych (zawiadamiania stron, sporządzania protokołu), skoro dane te były znane z dokumentacji i stan na gruncie był zgodny;

f. § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów przez błędne przyjęcie, że zasadne jest stanowisko Organu II instancji o konieczności dołączenia jako części składowej operatu – protokołu ze stabilizacji nowopowstałych punktów granicznych tylko dlatego, że już je oznaczono na mapie z projektem podziału nieruchomości rolnej oraz, że w operacie wykonawcy brak jest dokumentów potwierdzających zastosowany sposób przyjęcia punktów nr [...] – mimo, że w zakresie podziału nieruchomości rolnej nie ma obowiązku stabilizacji punktów granicznych, nawet tych nowopowstałych o czym Organ winien wiedzieć, gdyż podział rolny to jedynie projekt, który staje się faktycznym podziałem dopiero w sytuacji wykonania przez uprawnioną stronę jakichś czynności prawnych. Skoro nie ma takiego obowiązku ani nie wynika on z konkretnych przepisów prawa, to zarzut o wadliwości operatu na skutek braku protokołu ze stabilizacji jest bezzasadny i niczym nie usprawiedliwiony w kontekście odmowy przyjęcia operatu wykonawcy do zasobu danych. Nie jest zasadny zarzut dotyczący braku dokumentów potwierdzających zastosowany przez wykonawcę prac sposób przyjęcia punktów [...]. Wykonawca operatu istotnie nie dołączył fizycznie operatu podziałowego wykonanego przez geodetę P. a zalegającego w państwowym zasobie, ale wbrew zarzutowi wskazał w sposób jasny i precyzyjny dokument potwierdzający przyjęty przez niego sposób przyjęcia punktów [...] – powołując w pkt 8 Protokołu technicznego rodzaj dokumentu i jego nr archiwalny – co w sytuacji, gdy dokument powyższy znajduje się w zasobie egib powoduje, że nie została naruszona norma z § 71 ust. 2 pkt 8 tym bardziej że w przepisie tym przy zapisie "inne dokumenty... użyty jest łącznik lub, co oznacza, że wystarczające jest wskazanie/powołanie się na konkretny dokument, bez konieczności fizycznego dołączania uwierzytelnionych kopii;

g. § 65 pkt 1 lit. b i c, § 71 ust. 5 pkt 1 w sprawie standardów i art. 12 ust. 2 pkt 5 pgk przez błędne i niewłaściwe uznanie, że operat wykonawcy nie zawiera wykazu współrzędnych punktów granicznych pozyskanych z [...] wraz z atrybutami opisowymi tych punktów a taki obowiązek wynikał z powołanych jako naruszone przepisów przez brak na szkicu polowym nr 1 i 2 rysunku i oznaczenia osnowy pomiarowej oraz kierunku północy, jak też przez brak porównania współrzędnych punktów granicznych obliczonych przez wykonawcę ze współrzędnymi państwowego zasobu – mimo, że wykonawca w ramach weryfikacji dokonał stosownych poprawek w tym zakresie i załączył taki wykaz – s. 41 opearatu, co winno skutkować wyeliminowaniem tych zarzutów jako podstawy negatywnej weryfikacji i zasadności odmowy przyjęcia operatu technicznego do zasobu danych;

h. ustalenia przez Sąd, że stanowisko organu II Instancji uwzględniające ręczny dopisek wykonawcy pracy w pkt 8 sprawozdania technicznego w postaci informacji o zniesieniu działek dokonany bez podpisu i pieczęci oraz dat na zawiadomieniach o czynnościach przyjęcia przebiegu granic jest błędne – mimo, że Sąd nie powołał i nie wskazał na powyższe żadnego przepisu prawa, który wskazywałby na taki obowiązek Organu i z przyczyn naprowadzanych przez Sąd, że powyższe stanowisko organu stanowi naruszenie konkretnej normy prawnej, stanowiącej przy tym podstawę do negatywnej weryfikacji i odmowy z tej przyczyny przyjęcia operatu do zasobu danych;

II. przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 3 § 1, art. 145 § 1 p.1, 2 i 3, art. 151 ppsa oraz art. 6, 7, 8, 10 § 1, art. 77 i 80 kpa w zw. z art. 12b ust. 1, 8 pgk – przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności organów administracji uznał, że odmowa przyjęcia operatu wykonawcy do zasobu wynika ze słusznej negatywnej weryfikacji operatu technicznego, nie dostrzegając, że przedmiotem tego stanowiska nie była weryfikacja operatu dokonana przez I instancję, lecz weryfikacja nowa, bo dokonana przez [...], co spowodowało i miało ten skutek, że poczynione zostały odmienne ustalenia i przedstawione nowe zarzuty w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, który nie miał już możliwości merytorycznie wykonać wykonawca wobec braku operatu, który zalegał w aktach administracyjnych Organu II instancji oraz przekazania tych akt wraz z operatem do Sądu. Organ administracyjny II instancji nie ma kompetencji kolejny raz weryfikować operatu, skoro czyni to wyłącznie organ do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych, w myśl art. 12b ust. 1 pgk, a zatem tutaj Organ I instancji. Organ II instancji miał obowiązek rozpatrzeć odwołanie skarżącej w ramach weryfikacji dokonanej przez Starostę a nie czynić nowe ustalenia i nowe zarzuty i przesłanki do podjęcia decyzji, a co niezgodnie z prawem uczynił.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o: uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie; zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302, dalej ppsa), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1).

W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania.

Zarzut naruszenia art. 3 § 1, art. 145 § 1 p.1, 2 i 3, art. 151 ppsa oraz art. 6, 7, 8, 10 § 1, art. 77 i 80 kpa w zw. z art. 12b ust. 1, 8 pgk okazał się niezasadny.

Art. 3 § 1 ppsa stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 pkt 1 ppsa przewiduje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Przepisy te mają więc tylko charakter ustrojowy. Wydanie wyroku, niezgodnego z oczekiwaniem skarżącego, nie może być utożsamiane z uchybieniem powołanym normom (wyrok NSA z: 9.8.2016 r., II OSK 2929/14, Lex 2119367; 20.12.2016 r., I OSK 1861/15, Lex 2256049; 8.8.2018 r. I OSK 3077/15, cbosa). Nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że Sąd I instancji nie dokonał w niniejszej sprawie takiej kontroli albo, że ocenę swoją oparł na innym kryterium niż zgodność zaskarżonej decyzji z prawem.

Zarzut naruszenia "art. 77 kpa" nie został postawiony dostatecznie starannie. Art. 77 kpa dzieli się na 4 paragrafy, o różnej treści normatywnej. Obowiązkiem skarżącego kasacyjnie jest ścisłe określenie jednostki redakcyjnej aktu normatywnego, wobec którego zawiera się w treści skargi kasacyjnej zarzuty (wyrok NSA z: 5.10.2010 r. I GSK125/09; 23.11.2010 r. II FSK 1165/09; 1.12.2010 r. II FSK 1507/09; 8.12.2010 r. I GSK 619/09; 19.7.2013 r. I OSK 2766/09, cbosa, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu administracyjnym. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 754, nb 16). Zarzuty i ich uzasadnienie, winny być ujęte precyzyjnie i zrozumiale, gdyż - z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej - Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny I instancji nie naruszył innych przepisów (postanowienie Sądu Najwyższego z 26.10.2000 r., IV CKN 1518/00, OSNC 2001/3/39 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5.8.2004 r., FSK 299/04, OSP 2005/3/36). Sąd nie może zastępować strony i precyzować czy uzupełniać przytoczone podstawy kasacyjne, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 176 ppsa). Z tej przyczyny zarzut naruszenia "art. 77 kpa" nie nadawał się do rozpoznania.

W kontrolowanym postępowaniu nie doszło do naruszenia zasady praworządności (art. 6 kpa), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa), zasady pogłębiania zaufania do organów państwa (art. 8 kpa) i zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 kpa), zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 kpa) w zw. z art. 12b ust. 1 i 8 pgk.

Nietrafnym jest pogląd skarżącej kasacyjnie, że Sąd I instancji nie dostrzegł, że doszło do nowej, negatywnej weryfikacji operatu technicznego, dokonanej przez Wojewódzkiego Inspektora, co miało ten skutek, że poczynione zostały odmienne ustalenia i przedstawione wykonawcy nowe zarzuty w uzasadnieniu decyzji II instancji, których to uchybień i nieprawidłowości nie mógł usunąć wykonawca, wobec braku operatu technicznego. Podstawowym założeniem skargi kasacyjnej jest to, że organ II instancji nie ma kompetencji kolejny raz weryfikować operatu, skoro czyni to wyłącznie organ, któremu wykonawca przekazał zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych (art. 12b ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - Dz. U. z 2015 r., poz. 520).

W wyroku z 24.1.2018 r. I OSK 425/16 (cbosa) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dowolne jest stanowisko skarżącego kasacyjnie wskazujące, iż weryfikacja zgłoszonej pracy geodezyjnej lub kartograficznej może nastąpić tylko raz w toku postępowania w sprawie przyjęcia do zasobu zbioru danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych lub kartograficznych. Wadliwość protokołu weryfikacyjnego – co niespornie nastąpiło w niniejszej sprawie [kontrolowanej wyrokiem I OSK 425/16] – nie może prowadzić zarówno do przyjęcia do zasobu wadliwej pracy geodezyjnej lub kartograficznej, jak i do pozbawienia wykonawcy pracy uprawnień do ustosunkowania się do wyników weryfikacji. Dostrzeżenie w toku postępowania – już po sporządzeniu protokołu weryfikacyjnego i jego przedstawieniu wykonawcy – dalszych wadliwości zgłoszonej pracy, nakłada na organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej obowiązek ponowienia weryfikacji, a więc sporządzenia kolejnego protokołu weryfikacyjnego obejmującego wcześniej niedostrzeżone wadliwości. Konsekwencją tego jest umożliwienie wykonawcy prac odniesienia się do nowych wyników procedury weryfikacyjnej. Taki sposób procedowania wniosku o przyjęcie do zasobu wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych umożliwia zarówno osiągnięcie celów stawianych organom Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w zakresie prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jak i zachowanie, gwarantowanych art. 12b ust. 6 i 7 pgk, uprawnień procesowych wykonawcy prac geodezyjnych lub kartograficznych.

Za wadliwą Sąd kasacyjny uznał, zaprezentowaną w skardze kasacyjnej, wykładnię przepisów art. 12b ust. 6-8 pgk, odnoszącą się do drugiego etapu postępowania w sprawie przyjęcia zgłoszonej pracy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Gwarancyjny charakter uprawnienia wykonawcy pracy do ustosunkowania się do wyników weryfikacji, a jednocześnie wyraźnie zarysowana w art. 12b ust. 8 pgk przesłanka odmowy przyjęcia wykonanej pracy do zasobu, odwołująca się wyłącznie do nieuwzględnienia stanowiska wykonawcy, nie pozwalają uznać, iż ów etap postępowania mógłby stanowić płaszczyznę kolejnej oceny wadliwości zgłoszonej pracy, dokonywanej z pominięciem trybu weryfikacyjnego, o którym mowa w art. 12b ust. 6 i 7 pgk. Powyższe w żadnym razie nie oznacza, iż – pozostając na gruncie wykładni tych przepisów zaprezentowanej w zaskarżonym wyroku – w sytuacji wadliwości protokołu weryfikacyjnego, do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przyjęte zostaną prace obarczone wadami prawnym.

Pogląd ów nie wyklucza możliwości dokonania ponownej weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych, w tym przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który jest organem Służby Geodezyjnej i Kartograficznej (verba legis – art. 12b ust. 1 pgk). W wyroku I OSK 425/16 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jedynie, że po sporządzeniu protokołu weryfikacyjnego i jego przedstawieniu wykonawcy, gdy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dostrzeże dalsze wadliwości zgłoszonej pracy, ma obowiązek sporządzenia kolejnego protokołu weryfikacyjnego obejmującego wcześniej niedostrzeżone wadliwości. Wykonawca ma ponowną możliwość odniesienia się – tym razem do nowych wyników weryfikacji. Nie ma żadnych przeszkód, by ponowna weryfikacja miała miejsce przed organem II instancji.

Przywołany w uzasadnieniu zarzutu II wyrok WSA we Wrocławiu z 20.10.2015 r. II SA/Wr 504/15 (s. 11 skargi kasacyjnej) był przedmiotem kontroli wyrokiem I OSK 425/16, którym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, jednoznacznie uznając, że "pomimo częściowo błędnego uzasadnienia zaskarżony wyrok [II SA/Wr 504/15] odpowiada prawu" (Lex 2469320). Nic nie stało na przeszkodzie, by po otrzymaniu protokołu weryfikacji operatu geodezyjnego w zakresie art. 12b ust. 1 [pgk] z [...] lipca 2015 r. nr [...], skarżąca uzyskała operat techniczny, by "merytorycznie wykonać" (s. 6 skargi kasacyjnej) wyniki weryfikacji. Tymczasem skarżąca pismem z 30 lipca 2015 r. ustosunkowała się na piśmie do wyników weryfikacji (art. 12b ust. 7 pgk), nie podzielając wyników weryfikacji.

Zarzut naruszenia art. 145 § 1 p.1, 2 i 3 ppsa nie został postawiony starannie. Art. 145 § 1 pkt 2 ppsa dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub w innych przepisach – zarzut ten nie został uzasadniony. Art. 145 § 1 pkt 3 ppsa dotyczy stwierdzenia wydania decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach - zarzut ten także nie został uzasadniony. Art. 145 § 1 pkt 1 ppsa dzieli się na trzy litery, o różnej treści normatywnej. Obowiązkiem autora skargi kasacyjnej było wskazanie, naruszenia której normy odniesienia (uzasadnienie uchwały I OPS 10/09 cz. III.2, ONSAiWSA 2010/1/1, s. 21-23) się dopatruje i uzasadnienie tego zarzutu. Skarga kasacyjna tego wymogu nie spełnia. Sąd I instancji, prawidłowo oddalając skargę, nie miał podstaw do skorzystania z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c, punktu 2 bądź 3 ppsa.

Niezasadne okazały się zarzuty naruszenia § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542) i § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663) oraz § 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. nr 263, poz. 1572). Z uwagi na istotę zgłoszonych zarzutów, zarzuty I.a, I.b i I.f należało rozpoznać łącznie.

Stosownie do art. 12b ust. 1 pgk, organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi:

1) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów;

2) kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych. Weryfikacja pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii obejmuje nie tylko przepisy obu wskazanych w zarzucie I.a i I.f rozporządzeń, ale także rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. nr 263, poz. 1572) – wskazane w zarzucie I.b.

Trafnie Sąd I instancji aprobował pogląd Wojewódzkiego Inspektora, że jedynie operat nr [...] z podziału działek nr [...] oraz zniesienia działek [...] zawiera źródłowe dane mogące być podstawą wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki [...] z działką nr [...] w punktach [...] (§ 71 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów). Brak było podstaw do przyjęcia granic (w zakresie punktów [...]) na podstawie operatu nr arch. [...], a wykonawca prac z operatu podziałowego ZRD wpisał 2 (geodezyjne pomiary terenowe niepoprzedzone ustaleniem przebiegu granic). Wykonawca prac innymi danymi źródłowymi w tej materii nie dysponował.

W zakresie istotnym dla kontrolowanej sprawy, skarżąca mogła wskazać konkretne opracowania i dokumenty, znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, wykorzystane przez wykonawcę, lecz nie zwalniało to wykonawcy od analizy materiałów, otrzymanych z Ośrodka (§ 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów). Materiały [...], mogły być skutecznie wykorzystane przez wykonawcę przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, tylko jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez wykonawcę prac geodezyjnych i kartograficznych, pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazywały na przydatność do wykonywania pomiarów. Tej analizy nie zastępuje zdawkowa uwaga "Wykonano analizę dostępnych materiałów" (pkt 8 in princ. Sprawozdania technicznego z 24 marca 2015 r.; k. 12 akt II instancji) – w szczególności w zakresie punktów [...], jak i precyzji zapisu powierzchni działek [...] (do 0,01 ha – zgodnie ze stanem ewidencyjnym) a w stanie nowym powierzchnię nowo powstałej działki nr [...] wpisano w wykazie zmian gruntowych z precyzją do 0,0001 ha (k. 42). Skoro na mapie z projektem podziału wykonawca oznaczył nowo powstałe punkty graniczne jako stabilizowane, to obowiązany był załączyć protokół stabilizacji nowych punktów granicznych. Możliwość stabilizacji punktów granicznych dopiero w sytuacji wykonania przez stronę czynności prawnych, nie zwalniała wykonawcy od dochowania należytej staranności (art. 46 pkt 2 pgk), skoro na mapie z projektem podziału wykonawca oznaczył nowo powstałe punkty graniczne jako stabilizowane. Nietrafny jest zarzut naruszenia § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów, zgodnie z którym sprawozdanie techniczne winno zawierać opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierających w szczególności "a. zakres wykorzystania materiałów [...]".

W aktach sprawy brak dokumentu, potwierdzającego że wykonawca dokonał uzgodnień z [...] co do zapisu w roboczej bazie danych wykazu współrzędnych punktów granicznych (zwierających oznaczenia literowe), tak by to Organ dokonał zgłoszenia danych w innym formacie.

Nietrafny okazał się zarzut naruszenia § 7 w zw. z 6 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663) w zw. z art. 32 pgk oraz § 38 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów.

Autor skargi kasacyjnej upatruje podstawy do uwzględnienia tego zarzutu w brzmieniu art. 92 ustawy o gospodarce nieruchomości. Zarzut ten jest postawiony niestarannie. Art. 92 ugn składa się z dwu ustępów, o zróżnicowanej treści normatywnej. Obowiązkiem skarżącej kasacyjnie było wyraźne wskazanie wzorca kontroli, przez określenie, czy dopatruje się naruszenia ustępu 1 czy 2 artykułu 92 ugn. W toku postępowania administracyjnego skarżąca wskazywała, że w "danym przypadku nie stosuje się art. 93 UGN lecz art. 92 pkt 1 UGN (pismo skarżącej z 10 kwietnia 2015 r.; k. 10 akt I instancji). Sąd I instancji trafnie uznał za prawidłowy pogląd zaprezentowany w zaskarżonej decyzji (s. 14 decyzji z [...] sierpnia 2015 r.; s. 10 uzasadnienia wyroku II SA/Rz 1507/15), że informacja Wójta Gminy [...] z 15 kwietnia 2015 r. o tym, że podział przedmiotowej nieruchomości winien przebiegać zgodnie z art. 93 ugn (wymaga opinii, a następnie zatwierdzenia decyzją; k. 13 akt I instancji), nie miała wpływu na odmowę przyjęcia do zasobu. W doktrynie wskazuje się, że ograniczenia dopuszczalności podziału nieruchomości rolnej określonego w art. 93 ust. 2a ugn nie stosuje się w przypadku, gdy w wyniku podziału takiej nieruchomości zostałaby wydzielona działka gruntu o powierzchni poniżej 0,3000 ha, dla pełnienia funkcji komunikacyjnej, jako droga wewnętrzna. Podział ten musiałby być dokonany w procedurze decyzyjnej, określonej w ugn. Zastosowanie przepisów ugn do podziału nieruchomości rolnych w przypadku, gdy podział ten spowodowałby wydzielenie przynajmniej jednej działki gruntu o powierzchni poniżej 0,3000 ha, jest niezależne od tego, na jakie cele działka ta byłaby wydzielona. Wydzielenie takiej działki pod drogę wewnętrzną powoduje jedynie wyłączenie wobec tej działki ustawowego ograniczenia jej wydzielenia tylko na cele określone w art. 93 ust. 2a lub w art. 95 ugn (M. Wolanin w: J. Jaworski, A. Prusaczyk, A. Tułodziecki, M. Wolanin, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 450-451, nb 18).

Pogląd, że skarżąca sporządziła protokół z przyjęcia granic nieruchomości (art. 97 ust. 1a pkt 5 ugn) zrobiony został "ponad wymagane standardy i nie powinien być poddawany weryfikacji, na dodatek negatywnej", jest dowolny. Skoro intencją skarżącej było przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez wykonawcę, a istotą tych prac jest ujawnienie w [...] w miejsce dotychczas istniejących działek nr [...] (ujawnionych w [...]), nowej działki nr [...] (dotychczas nieuwidocznionej w ewidencji gruntów i budynków), a następnie w miejsce działki nr [...], ujawnienie powstałych w wyniku podziału pięciu nowych działek: nr [...] – o nowych powierzchniach i – w części - o nowych granicach, to Spółka obowiązana była przedstawić zbiory danych lub inne materiały, w pełni zgodne z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, czemu nie sprostała.

Zaskarżony wyrok nie narusza art. 32 ust. 3 pgk ani § 36 pkt 6, § 37 i § 38 ust. 3 rozporządzenia egib. Zarzut naruszenia § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów został postawiony niestarannie. Przepis § 37 składa się z dwu ustępów, o różnej treści normatywnej, a autor skargi kasacyjnej nie wskazał, który z tych ustępów uczynić pragnął wzorcem kontroli. Art. 32 ust. 3 pgk nie jest w niniejszej sprawie relewantny. Przebieg części granic działek nowoutworzonych nie mógł być wykazany na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do [...], przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków (§ 36 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów). Obowiązkiem wykonującego prace było prawidłowe zawiadomienie stron o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W polskim systemie prawa nie było "ustawy o egib" (s. 5 skargi kasacyjnej) – autor skargi kasacyjnej miał zapewne na uwadze dekret z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 32), który utracił moc z dniem 1 lipca 1989 r. (art. 58 pkt 3 w zw. z art. 60 pgk).

Zarzut naruszenia § 65 pkt 1 lit. b i c, § 71 ust. 5 pkt 1 w sprawie standardów i art. 12 ust. 2 pkt 5 pgk, nie zasługiwał na uwzględnienie. Wojewódzki Inspektor trafnie wskazał, że wykonawca nie zgłosił w liście zbiorów danych lub materiałów zasobu, wykazu współrzędnych punktów granicznych pozyskanych z [...] wraz z atrybutami opisowymi tych punktów. Wykonawca nie naniósł na szkicu polowym 1 i 2 rysunku i oznaczenia osnowy pomiarowej i kierunku północy, wskazanych przez wzorce kontroli, do czego był obowiązany.

Trafnie Sąd I instancji uznał, że istotność informacji, wskazującej na zniesienie działek, dokonana ręcznie w punkcie 8 sprawozdania technicznego, wymagała opatrzenia podpisem i pieczęcią dokonującego uzupełnienia tego dokumentu (s. 13 uzasadnienia wyroku II SA/Rz 1507/15). Konieczność dochowania takich aktów staranności wynika z istoty regulowanego ustawą postępowania o przyjęcie do [...] dokumentów, które – gdy zostaną przyjęte do zbioru – będą objęte domniemaniem wiarygodności.

Na podstawie art. 184 ppsa skargę kasacyjną należało oddalić.