Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 660/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.15, art.105 par.1, art.127
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz ( spr.), Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej pomocy w postaci jednego gorącego posiłku oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Lu 660/04

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając jako organ drugiej instancji, decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. uchylił pierwszoinstancyjną decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, powziętą dnia [...] stycznia 2004 r. o zmianie w trybie art. 155 k.p.a. decyzji z dnia [...]grudnia 2003 r., polegającej na wskazaniu innej placówki dla wydania zainteresowanemu, przyznanego w ramach świadczeń z pomocy społecznej, jednego gorącego posiłku dziennie z 30 % odpłatnością, a w dalszej kolejności zdecydowało co do zasady o umorzeniu postępowania administracyjnego przed organem pierwszej instancji .

W uzasadnieniu ferowanego rozstrzygnięcia administracyjnego organ odwoławczy wyraził stanowisko o braku podstaw prawnych, w świetle okoliczności sprawy, do zastosowania jednego z nadzwyczajnych trybów procedowania w administracji, statuowanego unormowaniem art. 155 k.p.a., w odniesieniu do określenia sposobu realizacji decyzji przyznającej określonej kategorii świadczenie z pomocy społecznej, a który nie należy do ustawowo wymaganych, jako przedmiotowo istotnych, elementów osnowy decyzji w omawianej materii, gdy zważyć regulacje ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Także brak zgody strony, legitymującej się nabytym uprawnieniem, na orzeczoną zmianę rozstrzygnięcia administracyjnego, stanowi o jurydycznej niezasadności zastosowania trybu z art. 155 k.p.a., którego pozytywny wynik ustawowo uzależniony jest także od spełnienia ostatnio wskazanego wymogu.

Na powyższe rozstrzygnięcie administracyjne skargę złożył D.O., wnosząc o jego uchylenie w zakresie umorzenia postępowania administracyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania dla nadania prawidłowego biegu jego odwołaniu z dnia 20 stycznia 2004 r., uzupełnianego i uaktualnianego pismem z dnia 06 września 2004 r., zgodnie z właściwością, celem przeprowadzenia trybu odwoławczego nim zainicjowanego , wskazując na przepis art. 133 k.p.a. Podnosił, iż do czasu uwzględnienia jego wniosku o uzupełnienie zaskarżonej decyzji nie ma możliwości wyczerpania argumentacji dla uzasadnienia niniejszej skargi. W toku procedowania administracyjnego nie został nadany bieg jego odwołaniu od decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r., przywoływanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co czyni w jego ocenie zasadnym uchylenie pierwszoinstancyjnej decyzji, lecz w następstwie postępowanie administracyjne powinno polegać na rozpoznaniu sprawy merytorycznie w kontekście złożonego odwołania, jak tego wymaga zasada dwuinstancyjności, gdy w istocie stanowisko prawne organu odwoławczego o umorzeniu postępowania administracyjnego nie zostało poparte uzasadnieniem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując ocenę prawną wraz z leżącą u jej podstaw argumentacją, wyrażone w zaskarżonej decyzji. Akcentowało formalnoprawny charakter przesłanek dla powziętego rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kognicji sądowoadministracyjnej poddana została kontrola działalności organów administracji publicznej w aspekcie legalności, gdy kontrolowana w sprawie niniejszej objęta skargą decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego ten rozstrzygający wymóg realizuje.

W pełni zasadnie jurydycznie organ odwoławczy wskazuje na okoliczność, iż na gruncie regulacji ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, organ właściwy w osnowie podejmowanej decyzji co do zasady nie jest zobowiązany czy to obligatoryjnie, czy fakultatywnie do określenia placówki wskazanej dla świadczenia przyznanej pomocy w postaci jednego gorącego posiłku dziennie, gdy w myśl zasady stanowionej mocą dyspozycji art. 6 k.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zatem zawarcie w osnowie decyzji rozstrzygnięcia administracyjnego, pozbawionego podstawy w konkretnej normie prawnej, podlega kwalifikacji, jako nieuprawnione. W świetle zapisów przywołanej ustawy o pomocy społecznej, zakresu jej regulacji, wskazanie placówki właściwej do świadczenia w ramach przyznanej kategorii pomocy społecznej, w postaci jednego gorącego posiłku dziennie, jest czynnością o charakterze technicznym i w obszarze terytorialnej właściwości organu administracji przyznającego pomoc w tej formie, zastrzeżoną dla władczego uznania organu, wyłączonego spod zakresu kontroli instancyjnej, a w dalszej kolejności sądowoadministracyjnej.

Konsekwencją przedstawionego, obowiązującego stanu prawnego jest stwierdzenie co do zasady braku jurydycznych podstaw dla zastosowania jednego z nadzwyczajnych trybów procedowania w administracji, a stanowionego dyspozycją art. 155 k.p.a. pozwalającego na modyfikację uprzednio powziętych rozstrzygnięć administracyjnych przy zaistnieniu ściśle wymienionych w treści jego hipotezy przesłanek, niezrealizowanych w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, gdy zważyć powyższy wywód.

Dla dopełnienia prawnej argumentacji, odmawiającej racji stanowisku skarżącego, należy wskazać na okoliczność, iż nadzwyczajny tryb administracyjny, stanowiony mocą art. 155 k.p.a. może podlegać pozytywnemu rozważeniu jedynie w odniesieniu do decyzji ostatecznych, co wynika wprost z brzmienia przywołanego unormowania, gdy decyzją ostateczną jest taka decyzja, od której stronie nie przysługuje już odwołanie w administracyjnym toku instancji, jak to jednoznacznie stanowi zasada z art. 16 § 1 k.p.a. Natomiast w świetle twierdzeń samego skarżącego, a dalej wobec okazania na rozprawie sądowoadministracyjnej drugoinstancyjnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]listopada 2004 r., powziętej w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego od pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia objętego modyfikacją w kontrolowanym nadzwyczajnym trybie, co do zasady wadliwie organ pierwszej instancji zastosował dyspozycję art. 155 k.p.a. w odniesieniu do decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r., pozbawionej niniejszym rozstrzygającego przymiotu ostateczności. Wadliwość ta stanowi kolejną, samodzielną podstawę dla podzielenia jurydycznej zasadności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, objętej skargą. Zasadniczo tryb statuowany mocą art. 155 k.p.a. nie ma statusu konkurencyjnego dla trybu zwykłego, co rozstrzygające, gdy ten ostatni nie uległ zakończeniu w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji, stanowiącej czasowe kryterium kontroli sądowoadministracyjnej.

Stwierdzając brak formalnoprawnych podstaw dla realizowania omawianego nadzwyczajnego trybu postępowania w administracji, gdy został on w istocie zainicjowany z urzędu, a żądanie zainteresowanego dało w konsekwencji asumpt do wyczerpania trybu odwoławczego od przywoływanej w sprawie decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r., prawidłowo w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy w następstwie przesądza, w sposób pozytywny, bezprzedmiotowość niniejszym kontrolowanego postępowania administracyjnego, w rozumieniu hipotezy art. 105 § 1 k.p.a., skutkującą zasadnością jego umorzenia, w myśl dyspozycji tegoż unormowania.

Z tych względów, wobec jurydycznej niezasadności stanowiska skarżącego, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.