Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 830/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 29 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2006 roku sprawy ze skargi Burmistrza na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie udzielenia zaległego urlopu wypoczynkowego postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr "[...]" z dnia 11 września 2006r., Rada Miejska w N. zobowiązała Przewodniczącego Rady Miasta do skierowania Burmistrza Miasta na zaległy urlop wypoczynkowy, tak aby cały należny urlop za lata 2003-2006 został wykorzystany do końca tej kadencji.

Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła Burmistrz N., wnosząc o jej uchylenie, jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego, polegającym na przyjęciu błędnej wykładni art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych. Strona podniosła przy tym brak kompetencji Rady Miasta w zakresie zobowiązania Przewodniczącego Rady do skierowania Burmistrza Miasta na zaległy urlop wypoczynkowy. Przewodniczący Rady nie jest – w ocenie skarżącej – pracodawcą Burmistrza ani jego przełożonym, kierując zaś Burmistrza na urlop wypoczynkowy, organ stanowiący eliminuje organ wykonawczy samorządu gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, nie będące aktami prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

W świetle powyższej regulacji podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego. Bezspornym w tym zakresie pozostaje, że zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych (tekst jednolity Dz. U. 2001, Nr 142, poz. 1593 ze zm.), burmistrz jest pracownikiem samorządowym zatrudnionym w urzędzie gminy na podstawie wyboru. Prawo pracownika samorządowego do urlopu wypoczynkowego jest zaś elementem tworzącym stosunek pracy, uregulowany - stosownie do art. 31 ust. 1 powołanej ustawy - przepisami Kodeksu pracy.

Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w N. w przedmiocie zobowiązania do udzielenia Burmistrzowi Miasta zaległego urlopu wypoczynkowego nie jest zatem aktem z zakresu administracji publicznej, lecz z zakresu prawa pracy. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 2 cytowanej ustawy, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy. Wskazana regulacja wyłącza drogę sądowoadministracyjną w stosunku do wszystkich pracowników samorządowych, bez względu na sposób nawiązania stosunku pracy (zob. postanowienie SN z 4 października 1996 r., III KKO 1/96, OSNP 1997, z. 10, poz. 179).

Brak właściwości sądu administracyjnego w sprawie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.