Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 218/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 września 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 4 kwietnia 2013 r., nr [...] w sprawie przyznania pomocy w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" jako świadczenie pieniężne na zakup żywności (zasiłek celowy) w wysokości 60 zł.

Opisaną decyzję doręczono T. R. w dniu 31 stycznia 2014 r., co potwierdza adnotacja i jego podpis złożony na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W dniu 4 lutego 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, nadany przesyłką pocztową w dniu 3 lutego 2014 r. (data stempla) wniosek T. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w celu sporządzenia skargi na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.

Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 19/14, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu odmówił przyznania T. R. prawa pomocy. Odpis zapadłego postanowienia został doręczony T. R. w dniu 28 marca 2014 r., a wobec nie wniesienia sprzeciwu, stało się one prawomocne dnia 5 kwietnia 2014 r.

Pismem procesowym z dnia 1 kwietnia 2014 r. T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na podaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2013 r., nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismo to zostało nadane przesyłką poleconą w dniu 1 kwietnia 2014 r., co potwierdza stempel pocztowy odciśnięty na kopercie, a następnie zostało zarejestrowane w Repertorium sądowym pod sygnaturą akt II SA/Op 218/14.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, T. R. wskazał, że dokonał uchybienia terminu nie ze swojej winy, bowiem szukał pomocy profesjonalnego prawnika, który w jego imieniu wniósł by skargę do sądu. Sam wnioskodawca natomiast jest "już po trzecim [...]", gdzie do chwili obecnej odczuwa ujemne skutki tych [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.

Uregulowanie w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zawiera rozdział 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W art. 86 § 1 P.p.s.a. została przewidziana możliwość przywrócenia terminu na wniosek strony, w razie gdy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Podstawowymi przesłankami warunkującymi przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest zatem stwierdzenie, po pierwsze - zachowania wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a., tj. zachowania terminu do złożenia wniosku, po wtóre - dokonania czynności, a po trzecie - uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego, co oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna i niemożliwa do przezwyciężenia.

Dokonując oceny dochowania powyższych przesłanek w sprawie, Sąd uznał, że skoro skarżący uzyskał wiedzę o nieudzielaniu mu prawa pomocy z treści postanowienia otrzymanego w dniu 28 marca 2014 r., to przez złożenie w dniu 1 kwietnia 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zachował termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zważyć także należy, że przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa zasad dokonywania oceny zachowania strony, w związku z czym ocena braku winy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, pozostawiona jest uznaniu sądu. Przepis powyższy nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. Niewątpliwym jest poza tym, że strona, która uchybiła terminowi, powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoja staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. O braku winy strony można natomiast mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Badając tę kwestię, sąd powinien przeanalizować wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zachodzą przesłanki do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego. Kwestionowaną w skardze decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 31 stycznia 2014 r. Skarżący, w terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 19/14 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu odmówił przyznania T. R. prawa pomocy, a orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 5 kwietnia 2014 r.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy m.in. przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarżący złożył w terminie, w którym strona ta mogła skutecznie złożyć skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2013 r., nr [...]. Mając na uwadze powyższą okoliczność, zdaniem Sądu, skarżącemu nie można zarzucić niedochowania należytej staranności. Wykazał się on bowiem dbałością o swoje interesy zwracając się niezwłocznie, to jest na drugi dzień po dniu, w którym otrzymał zaskarżoną decyzję (tj. 31 stycznia 2014 r.), o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika w celu udzielenia pomocy we wniesieniu skargi. Zdaniem Sądu oznacza to, że skarżący domagając się ustanowienia pełnomocnika pragnął ustrzec się przed skutkami nieznajomości prawa, a to nie może być uznane jako brak niedbałości z jego strony. Wręcz przeciwnie, jest to objaw jego staranności w dążeniu do ochrony swoich praw i interesów.

W stanie faktycznym sprawy zaistniały zatem przesłanki umożliwiające przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Z tych względów Sąd, działając na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.