Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 437/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10, art. 35 & 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Korzeniowski Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2017 r. sprawy ze skargi J. S. i K. S. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania orzeczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 16 listopada 2016 r (data pisma), skarżący J. i K. S. wnieśli o stwierdzenie bezczynności Zarządu Dzielnicy [...] w rozpoznaniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ulicy [...] na terenie dzielnicy [...] w [...], zobowiązanie organu do załatwienia sprawy, stwierdzenie że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie od organu 5000 zł tytułem sumy pieniężnej i zasądzenie o zwrocie kosztów postępowania.

Wnieśli także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi skarżący podali, że w 2012 r. złożyli wniosek o wydanie warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. Po negatywnym uzgodnieniu inwestycji organ główny, Zarząd Dzielnicy [...] wydał decyzję nr [...] o odmowie wydania pozytywnej decyzji. SKO utrzymało tę decyzję w mocy. Wyrokiem NSA z 2 października 2015 r., sygn. akt II OSK 308/14 uchylony został wyrok WSA oraz postanowienia organów uzgadniających. Po zwrocie akt z sądu, Dyrektor Lasów Państwowych w [...] postanowieniem nr [...] z [...] kwietnia 2016 r. umorzył postępowanie. Pomimo to organ nie wznowił postępowania z urzędu mimo wystąpienia okoliczności wskazanych w art. 145 § 1 pkt 7 lub 8 K.p.a. Postępowanie zostało wznowione na wniosek strony poprzez wydanie postanowienia z [...] lipca 2016 r. przez Zarząd Dzielnicy [...]. Do chwili obecnej organ nie załatwił sprawy, co stanowi o naruszeniu przez organ art. 36 § 1 i 2 K.p.a. Organ powinien z urzędu wznowić postępowanie po wydaniu postanowienia [...]. Organ pozostawał w bezczynności od daty 25 lipca 2016 r. Okres bezczynności należy liczyć od daty doręczenia skarżącemu organowi postanowienia nr [...] lub po doręczeniu – od daty upływu terminu do zaskarżenia tego postanowienia tj. co najmniej od daty wydania przez skarżony organ postanowienia z [...] lipca 2016 r.

Skarżący wyczerpał tok instancyjny składając zażalenie z dnia 12 listopada 2016 r. na niezałatwienie sprawy w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Opisał przebieg postępowania zgodny z opisem strony skarżącej do czasu wydania przez Dyrektora RDLP w [...] postanowienia nr [...], które wpłynęło do organu 14 kwietnia 2016 r. 8 czerwca 2016 r. Następnie wskazał, że skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania. Zostali wezwani do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w ich imieniu r. pr. T. K. Wniosek został uzupełniony pismem z 6 lipca 2016 r. w związku z czym postępowanie zostało wznowione postanowieniem z [...] lipca 2016 r. Wobec zmiany zagospodarowania sąsiedztwa działki inwestycyjnej sporządzona została nowa analiza urbanistyczna. Pismem z 19 sierpnia 2016 r. organ poinformował pełnomocnika skarżących o tych czynnościach, wskazując na termin załatwienia sprawy na 30 września 2016 r. Projekt decyzji przesłano w dniu 24 sierpnia 2016 r. do uzgodnienia do Burmistrza Dzielnicy [...], który pismem z [...] sierpnia 2016 r. pozytywnie zaopiniował projekt decyzji. 2 września 2016 r. zostało wysłane zawiadomienie w trybie art. 10 K.p.a. Ostatnie zwrotne potwierdzenie odbioru organ otrzymał 4 października 2016 r. W tym samym dniu została wydana decyzja a następnie po telefonicznych próbach poinformowania o możliwości jej odbioru wysłana pełnomocnikowi skarżących.

W ocenie organu zostały podjęte wszystkie niezbędne czynności w celu wydania decyzji a sama decyzja została wydana niezwłocznie po uzyskaniu niezbędnych uzgodnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W związku z tym sprawa mogła być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z wnioskiem skarżących.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ocenie podlega działanie organu natomiast sąd nie ma uprawnień do merytorycznego rozpoznania wniosku danego podmiotu.

W świetle obowiązujących przepisów prawa, sąd orzeka również w zakresie skarg na bezczynność i przewlekłość organów administracji w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy a więc i na bezczynność, co wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Właściwość sądu w tym ostatnim przypadku dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych lub opieszałego ich prowadzenia.

Oceniając skargę Sąd uznał że brak jest podstaw do jej uwzględnienia.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W niniejszej sprawie skarżący zarzucają organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy terenu dla planowanej inwestycji.

Jak wynika z akt organ, po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania dokonał szeregu ww czynności w tym mających na celu merytoryczne jego rozpoznanie tj. sporządził nową analizę urbanistyczną, co niewątpliwie wymagało pewnego upływu czasu. Informował także stronę o podejmowanych czynnościach procesowych i o przewidywanym zakończeniu postępowania. Decyzja została wydana niezwłocznie po tym jak wpłynęła ostatnie potwierdzenie doręczenia wezwania stron w trybie art. 10 K.p.a. Wyżej opisane czynności organu (wskazywane przez organ w odpowiedzi na skargę) znajdują potwierdzenie w przedstawionym materiale dowodowym.

Należy zgodzić się ze skarżącymi, że od daty otrzymania przez organ merytoryczny postanowienia o umorzeniu postępowania [...] kwietnia 2016 r. do daty wpłynięcia wniosku strony o podjęcie postępowania ([...] czerwca 2016 r.) organ nie podejmował czynności w sprawie jednakże w ocenie sądu nie nie może to skutkować zasadnością skargi na bezczynność skoro mieści się w terminie 2 miesięcznym o jakim mowa w art. 35 § 3 K.p.a. Pozostałe czynności były podejmowane na bieżąco. Fakt, że pełnomocnik skarżących nie otrzymał niezwłocznie odpisu decyzji w sytuacji gdy organ próbował się z nim skontaktować celem przyspieszenia doręczenia decyzji, nie może w ocenie sądu stanowić podstawy do odmiennej oceny postępowania organu.

Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu, nie zaszły w sprawie okoliczności pozwalające przypisać organowi administracji bezczynność. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.