Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 8/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt III SAB/Kr 8/12 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer, Sędziowie WSA Halina Jakubiec, SO del. Janusz Bociąga (spr.), , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012r., sprawy ze skargi K. G., na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego, I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata J. M. Kancelaria Adwokacka al. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

K. G. w dniu 20 lutego 2012 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przewlekłe postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odnośnie do złożonego przez niego odwołania od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wydanej w sprawie o sygn. [...]. Skarżący stwierdził, że pismem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 24.10.2011 r. został poinformowany, iż jego odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 10.10.2011 r., a do dnia złożenia skargi nie otrzymał żadnej informacji z Kolegium o sposobie załatwienia sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę stwierdziło, że skarga jest nieuzasadniona i wniosło ojej oddalenie. Podniosło, że względu na brak podpisu na odwołaniu złożonym przez K. G. od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wydanej pod sygnaturą [...], organ w dniu 17.10.2011 r, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwało stronę się o uzupełnienie braku formalnego odwołania przez złożenie podpisu oraz sprecyzowanie, której z decyzji wydanych w dniu 19.09.2011 r. pod wskazaną powyżej sygnaturą odwołanie dotyczy.

Wezwanie ekspediowało do skarżącego na wskazane przez niego i ujawnione w aktach sprawy adresy, tj. ul. M oraz os. A w K. Następnie organ złożył reklamację w Urzędzie Pocztowym, celem ustalenia powodów niedoręczenia K. G. przedmiotowej przesyłki. Urząd Pocztowy w dniu 10.11.2011 r. zwrócił adresowaną do Pana K. G. korespondencję z adnotacją że nie została podjęta w terminie. Pisma zawierające wezwanie o uzupełnienie braków formalnych odwołania były przez Urząd Pocztowy dwukrotnie awizowane w dniach 18.10.2011 r. i 25.10.2011 r. (adresowane na ul. M) oraz 19.10.2011 r. i 26.10.2011 r. (adresowane na os. A).

Kolegium na podstawie art. 44 § 4 w związku z art. 42 i 43 k.p.a., uznało przesyłkę za skutecznie doręczoną.

Brak nie został uzupełniony. W związku z powyższym pozostawiono odwołanie bez rozpoznania.

W dniu 22.11.2011 r. Kolegium ekspediowało na podane wyżej adresy pismo informujące stronę o tym fakcie, które również nie zostało przez K. G. odebrane i zwrócone przez pocztę do Kolegium w dniu 13.12.2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie natomiast z art. 149 powołanej ustawy, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, czy też stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dopatrzył się przewlekłości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Przechodząc do oceny merytorycznej zasadności skargi wskazać należy, iż przepisy prawa nie definiują wprost na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i art. 37 § 1 k.p.a., to jednak zauważyć należy, iż niewątpliwie pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Inaczej rzecz ujmując przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.

A contrario nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku, w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy.

Postępowanie, którego przewlekłość jest przedmiotem niniejszej skargi toczyło się na skutek odwołania skarżącego. Odwołanie wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego 4 października 2011 r. i zawierało braki formalne, co spowodowało konieczność wezwania K. G. do uzupełnienia braku formalnego odwołania przez podpisanie oraz wskazania, której decyzji organu l instancji z 19. 09 2011 r. odwołanie dotyczy.

Wezwanie organu nosi datę 17 października 2012r. i zostało wysłane następnego dnia na podane przez skarżącego adresy. Skarżący nie podjął w terminie pisma i nie uzupełnił braków formalnych w terminie do 2 listopada 2011 r. Organ zatem prawidłowo uznał, że doszło do tzw. doręczenia zastępczego w oparciu o przepis art. 44 kpa.

W tych okolicznościach faktycznych i proceduralnych Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawiło odwołanie strony bez rozpoznania. Organ nie miał innej możliwości rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie, to po stronie skarżącego nastąpiło zawinienie, że odwołanie nie mogło być rozpoznane, skoro nie odebrał wezwania do uzupełnienia braków formalnych, wysyłanych na wskazane przez niego adresy do korespondencji. Organ II instancji podjął działania bezzwłocznie po wpłynięciu odwołania i bezzwłocznie procedował po stwierdzeniu zastępczego doręczenia wezwania o usunięcie braków formalnych. W przedstawionym stanie faktycznym zarzut przewlekłości postępowania jest nieuzasadniony, gdyż Kolegium podjęło w sprawie czynności - zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej przyznawanych ustanowionemu z urzędu adwokatowi, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Obejmują one opłatę za czynności adwokata w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek.