Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2210/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Dnia 30 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska ( spr.) Asesor sąd. Małgorzata Bejgerowska Protokolant: st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006r. sprawy ze skargi Spółki A w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki A w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/ M. Kosewska


UZASADNIENIE

W dniu 07.01.1999r. Agencja Celna B - działająca z upoważnienia Spółki A z siedzibą w S. - zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu nabyte od firmy C "Backstabil", "Palmarin", "Super Polen" i "Wst-35" które zakwalifikowała do kodu Taryfy celnej 1518 00 99 0. Do zgłoszenia celnego [...] załączono faktury zakupu, deklarację wartości celnej i świadectwo pochodzenia EUR-1.

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie dotyczące prawidłowości powyższego zgłoszenia celnego. Podstawą wszczęcia postępowania była kontrola przeprowadzona w siedzibie Spółki, w której wyniku ujawniono orzeczenia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, uznającego sprowadzone produkty za tłuszcze spożywcze stosowane w piekarnictwie i cukiernictwie, które powinny być objęte kodem PCN 1517 10 90 0.

Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej., art.13§ 1, art.65 § 4 pkt 2, art. 83 §1, art. 85 § 1 i art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wydatków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji towaru, klasyfikując jednocześnie tłuszcze roślinne o nazwach handlowych "Backstabil", " Super Polen" i "WST-35 do kodu PCN 1517 90 99 0 ze stawką celną 30%, a tłuszcz roślinny o nazwie handlowej "Palmarin" do kodu PCN 1516 20 98 0 ze stawką celną 14,2% oraz określił na nowo kwotę długu celnego w wysokości [...] zł, zobowiązując Spółkę także do naliczania i zapłaty odsetek wyrównawczych poczynając od dnia powstania długu celnego.

Spółka złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji i podnosząc w uzasadnieniu, iż są to tłuszcze będące spożywczymi mieszaninami i przetworami z tłuszczów, jednakże nie są margarynami.

Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 23.05.2001r. nr DOT-I-5540-579/01/1235/OM wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 85 § 1, art. 262 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15.12.1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. Nr 158, poz. 1036) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził , że kwalifikacja spornych towarów jest zgodna ze stanem faktycznym w dacie dokonania odprawy celnej oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej. Sporne towary stosowane są bowiem w przemyślne spożywczym i nie mogą być wobec tego klasyfikowane do pozycji PCN 1518, przewidzianej dla tłuszczów niejadalnych i nienadających się do celów spożywczych.

Spółka w skardze na powyższą decyzję domagała się jej uchylenia w całości, jako wydanej z naruszeniem art. 120, art.197 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 190 § 1 i 2, art.192, art. 199 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. Z art. 262 Kodeksu celnego, a także Poprawki do Polskiej Normy PN-ISO 5555/Apl "Oleje i tłuszcze roślinne oraz zwierzęce. Pobieranie próbek" Uzasadniając skargę spółka stwierdziła, że organy celne nie podjęły wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a zasadność dokonanej zmiany taryfikacji towarów nie została przez organy celne udowodniona w sposób określony normami proceduralnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14.03.2003r. (sygn.akt. I SA/Po 1577/01) uchylił zaskarżona decyzję, stwierdzając przed jej wydaniem organy celne winny ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, czy charakter, skład chemiczny i zastosowanie towarów sprawdzonych przez skarżącą w dniu 07.01.1999r. były identyczne z właściwościami towarów sprowadzonych w dniu 30.06.1999r. z których pobierano próbki podlegające badaniu. Wskazać również na konieczność powołania dowodu z opinii biegłego na okoliczność, czy istnieje importowane towary SA niejadalnymi mieszankami i przetworami z tłuszczów (jak twierdzi spółka), a nie są margarynami. Zwrócono ponadto uwagę na konieczność ustalenia, czy klasyfikacja zastosowana przez niemieckiego producenta ma poparcie w Wiążącej Informacji Taryfowej.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...]- wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art.23 ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy Ordynacji podatkowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz.1368), art. 85 § 1 i art. 262 Kodeksu celnego i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998r. w sprawie ustalenia taryfy celnej ( Dz. U. Nr 158, poz.1036) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że wykonując wskazania powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące kwestii ustalenia jadalności przedmiotowych produktów zwrócił się m.in. do krajowych kontrahentów Spółki o udzielenie odpowiedzi, czy w okresie od stycznia 1998r. kupowali określone towary pochodzenia niemieckiego oraz czy były one używane do produkcji wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi. Firmy te stwierdziły, iż kupowane towary były przez nie używane do produkcji spożywczej jako półfabrykaty, bądź też odsprzedawane cukiernikom i piekarzom. Produkty występowały przy tym zawsze pod tą samą nazwą. Zwrócił się również do Kierownika Zakładu Analizy i Oceny Jakości Żywności Politechniki G., dr hab. Inż. A. S. prof. nadz. Politechniki G. z wnioskiem by jako biegły wydał opinię na okoliczności czy m.in. tłuszcze o nazwie handlowej: "Backstabil", "Plunderblock", "Ziehlblock", "WST-35" i "Palmarin"SA tłuszczami jadalnymi, a także, czy na podstawie przesłanych dokumentów producenta i analiz można stwierdzić, jakim procesom modyfikacji struktury były one poddawane. Organ II instancji wystąpił także do niemieckiej administracji celnej o podanie, czy w stosunku do eksportowanych przez producenta niemieckiego towarów, wydane zostały Wiążące Informacje Taryfowe, uzyskując odpowiedź negatywną (pismo nr III B 5-ZT 0270-III-7/02 z dnia 5.11.2002r.). Na podstawie oświadczeń kontrahentów ( wraz z fakturami sprzedaży i dowodami przyjęcia zakupu), powyżej opinii A. S., wcześniej ujawnionych orzeczeń Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, etykiet towarów, treści pozycji Systematycznego Wykazu Wyrobów uzyskanej od Urzędu Statystycznego w Z. G. oraz badań Instytutu Przemysłu Mięsnego i Tłuszczowego organ odwoławczy stwierdził, iż importowane tłuszcze są - wbrew twierdzeniom Spółki - stosowane do produkcji spożywczej, co przesądza o konieczności zakwalifikowania ich do kodu 1517 i 1516.

W skardze na powyższą decyzję spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego, jako wydanych z naruszeniem przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 120,art. 122. art. 197 § 1, art. 187 § 1 i 2, art. 190 § 1 i 2, art. 199 Ordynacji podatkowej w zw. Z art. 262 Kodeksu celnego, a także przepisu art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym. Uzasadniając skargę spółka wskazała, że organ celny nie wydał postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego prof. A. S. (art. 187 § 2 Ordynacji podatkowej), strona nie została powiadomiona o terminie i sposobie przeprowadzenia tego dowodu, opinię zlecono Politechnice G., a nie osobie fizycznej, opinia nie wyjaśnia kwestii jadalności produktów, a jedynie nieprawidłowo - wbrew wykładni językowej utożsamia ich przeznaczenie do celów spożywczych z jadalnością. Bezprawnie, zdaniem strony, przyjęto domniemanie faktyczne, co do tego, że skoro towary, z których pobrano próbki w dniu 30.06.1999r. nie miały takich parametrów, jakie zadeklarowano w SAD-ach ich dotyczących, to także dotyczy to towarów sprawdzonych w 1998r. Uzasadniając skargę w piśmie z dnia 01.08.2005r., skarżąca Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii prof. A.J. na okoliczność właściwości fizykochemicznych spornych towarów potwierdzających prawidłowość zastosowanej przez Spółkę klasyfikacji taryfowej.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Niniejsza sprawa zainicjowana wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr153, poz. 1269) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmian.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są natomiast uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy. Również w myśl art. 3§ 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne kontrolują zaskarżone akty w zakresie ich zgodności z prawem i nie mają uprawnień do merytorycznego rozstrzygania sprawy. Jednocześnie z przepisu art. 134 § 1 ostatnio cytowanej ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy , nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

W przedmiotowej sprawie okolicznością sporną między stronami jest klasyfikacja taryfowa sprowadzonych przez Spółkę A z o.o. towarów o nazwie "Backstabil", "Palmarin", Super Polen" i "WST -35" . Skarżąca Spółka zaklasyfikowała importowane produkty do kodu PCN 1518 00 99 0 Taryfy Celnej, a organy celne uznały za prawidłową klasyfikację do kodu PCN 1517 10 90 0 ("Backstabil", "WST-35" i "Super Polen") i PCN 1516 20 98 0 ("Palmarin"), albowiem według nich są to towary używane w przemyśle spożywczym., które należy zaklasyfikować do pozycji 1517 ("Backstabil", "WST-35" i "Super Polen"), obejmującej margarynę, jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów, lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516 i do pozycji 1516 ("Palmarin), obejmującej tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinnej ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie reestryfikowane lub elaidynizowane, rafinowane lub nie, ale dalej nie przetwarzane. Zgodnie natomiast z treścią pozycji 1518, obejmuje ona wyłącznie tłuszcze i oleje zwierzęce i ich frakcje, gotowane, utleniane, odwodnione, siarkowane, dmuchane, polimeryzowane przez ogrzewanie w próżni lub w gazie obojętnym, lub inaczej modyfikowane chemicznie, z wyłączeniem objętych pozycją nr 1516 oraz niejadalne mieszaniny lub przetwory z tłuszczów lub olejów zwierzęcych czy roślinnych albo frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu. Nie ulega zatem wątpliwości, że rozstrzygnięcie kwestii, czy sporne towary są spożywczymi niejadalnymi mieszaninami lub przetworami z tłuszczów, czy też można je uznać za margaryny (przepisane w taryfie celnej do pozycji 1517) oraz tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne ( przepisane w taryfie celnej do pozycji 1516 ) miało znaczenie decydujące dla prawidłowej klasyfikacji i ustalenia właściwego kodu, a w konsekwencji określenia należnego cła i kwoty długu celnego.

Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 14.03.2003r (sygn. akt I S.A./Po 1577/01) -uchylając decyzję organu II instancji - wskazał określone czynności, które powinny zostać dokonane przez niego przy powtórnym rozpoznaniu sprawy w celu wyjaśnienia powyższych wątpliwości. Miał on przede wszystkim ustalić w sposób jednoznaczny, czy charakter, skład chemiczny i zastosowanie towarów sprowadzonych przez skarżącą w dniu 07.01.1999r. były identyczne z właściwościami towarów sprowadzonych w dniu 30.06.1999r., z których pobierano próbki podlegające badaniu. Pomocne miało być przy tym m. In. Przesłuchanie prezesa Spółki. Naczelny Sad Administracyjny wskazał również na konieczność powołania dowodu z opinii biegłego na okoliczność czy istnieją podstawy do uznania importowanych towarów za niejadalne mieszaniny czy przetwory z tłuszczów. Organ odwoławczy miał ponadto ustalić, czy klasyfikacja zastosowana przez niemieckiego producenta ma poparcie w Wiążącej Informacji Taryfowej (k. 32-34 akt administracyjnych).

Według art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku sądu administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Zgodnie natomiast z podglądem utrwalonym w orzeczeniu sądowym i doktrynie niezastosowanie się przez organ administracji przy ponownym wydaniu decyzji do konkretnej oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku, narusza powyższą zasadę związania organu oceną prawną i powoduje wadliwości decyzji, oznaczającą konieczność jej uchylenia (zob. m.in.: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Komentarz, Warszawa 2005r, s. 475; post NSA z dnia 16.02.1998r., IV SA 975/97, LEX nr 43847, wyrok NSA z 22.03.1999r., IV SA 527/97, LEX nr 47275 oraz wyrok NSA 21.10.1999r., IV SA 1681/97, LEX nr 47848).

W ocenie podstaw nie było podstaw do uznania, że Dyrektor Izby Celnej przy powtórnym rozpoznaniu niniejszej sprawy uwzględnił wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 14.03.2003r. w wystarczającym stopniu. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż organ odwoławczy nie wykazał praktycznie w jakikolwiek sposób - wbrew kategorycznym zaleceniom Sadu, iż sporne towary sprowadzone przez skarżącą Spółkę w dniu 07.01.1999r. w ramach konkretnego zgłoszenia celnego SAD [...] (czyli tłuszcze roślinne o nazwach handlowych "Backstabil","Palmarin", "Super Polen" i "WST -35") są tożsame z produktami sprowadzanymi w dniu 30.06.1999r., z których pobrano próbki do badań laboratoryjnych, mających określić charakter, skład chemiczny i zastosowanie przedmiotowych produktów. Badania przeprowadzone przez Instytut Przemysłu Mięsnego i Tłuszczowego w Warszawie ( opinia z 12.07.1999r.) wykazały bowiem, że są to produkty tłuszczowe przeznaczone do celów spożywczych i tak "Bacstabil" jest tzw. Polepszaczem pieczywa i należy zakwalifikować go do kodu 151`7, a " Palmarin" jest mieszanka tłuszczów częściowo uwodornioną i należy zaklasyfikować go, do kodu 1516 dla przyjęcia domniemania faktycznego, iż produkty zadeklarowane przez Spółkę w dniu 07.01.1999r. mają dokładnie takie właściwości chemiczne jak towary o tych samych nazwach handlowych, sprawdzone w dniu 30.06.1999r. w związku ze zgłoszeniem celnym nr SAD [...], należało zatem ustalić w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że są to produkty tożsame, a więc identyczne, niczym się nie różniące, a nie tylko podobne ( zob. m. In. Słownik języka polskiego. Tom III, Warszawa 1993r s. 519) Organ II instancji poprzestał tymczasem praktycznie na ogólnikowym stwierdzeniu, że są to towary o tych samych nazwach handlowych, sprowadzane przez dłuższy czas przez skarżąca Spółkę od jednego producenta niemieckiego, wobec czego można było przyjąć, iż chodzi o produkty tego samego rodzaju, a zatem posiadające identyczne właściwości. Nie przesłuchano przy tym w charakterze strony prezesa przedmiotowej Spółki na okoliczność dostaw towarów od ich niemieckiego producenta - firmy C, chociaż wnosiła o to samo skarżąca w trakcie postępowania celnego ( pismo z dnia 10.11.1999r. - k. 169 wspólnych akt administracyjnych) i dokonanie tej czynności zlecił Naczelny Sad Administracyjny. Zakup partii towaru sprowadzonego do Polski w dniu 07.01.1999r. w związku ze zgłoszeniem celnym SAD [...] był udokumentowany konkretną fakturą i świadectwem pochodzenia EUR-1. Prezes spółki mógłby zatem udzielić obszernych wyjaśnień - wspartych dokumentacją pochodzącą od samego producenta - dotyczących charakteru dokonywanego indywidualnego zakupu, a przede wszystkim przedstawić argumentację na rzecz podnoszonej przez skarżącą tezy o odmiennym charakterze produktów importowanych do Polski w tym dniu, pomimo tego, że posiadały one takie same nazwy handlowe jak towary sprowadzone przez Spółkę w innych terminach ( w tym również w dniu 30.06.1999r.) Dowód taki nie został jednak przeprowadzony w trakcie powtórnego rozpoznania niniejszej sprawy. Niezależnie od przesłuchania prezesa firmy, organ celny mógł też wystąpić bezpośrednio do samego producenta o zidentyfikowanie na podstawie numeru faktury ( dołączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego) partii towaru sprzedanej skarżącej spółce i importowanej w dniu 07.01.1999r. oraz przedłożenie dokumentów dotyczących jego składu chemicznego i przeznaczenia.

Nie można było również uznać, iż tożsamość spornych produktów została wystarczająco udowodniona za pomocą dokumentów powołanych przez organ II instancji w uzasadnieniu jego decyzji, takich jak: orzeczenia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, nazwa i kod Systematycznego Wykazu Wyrobów na fakturze sprzedaży dla kontrahentów krajowych, oświadczenia kontrahentów krajowych Spółki, atest zakładowy importera, etykiety produktów ujawnione w siedzibie skarżącej oraz pismo niemieckiego Urzędu Nadzoru Weterynaryjnego i Żywności sporządzone dla eksportu. Z dokumentów tych wynika bowiem tylko tyle, że opisanych w nich produktów ( o nazwach handlowych zbieżnych z nazwami spornych towarów) nie można uznać za niejadalne, a tym samym przypisać do kodu 1518. Nie można jednak na ich podstawie konstruować tezy o identyczności tych produktów z partia towarów sprowadzonych w dniu 07.01.1999r.

I tak w przypadku orzeczeń Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wydawanych na wniosek eksportera, organ odwoławczy winien mieć na względzie, że orzeczenie tego organu o braku zastrzeżeń co do jakości zdrowotnej importowanych środków spożywczych powinno być wydawane odrębnie w odniesieniu do każdego rodzaju importowanego tłuszczu przed dopuszczeniem go do sprzedaży ( zob. m.in. k. 590 akt adm.) W aktach administracyjnych sprawy brak jest tymczasem odpowiedniego orzeczenia WIS odnośnie konkretnych produktów sprowadzonych właśnie w dniu 07.01.1999r. w ramach zgłoszenia celnego SAD [...], za wyjątkiem towaru o nazwie "Ziehblock" (k. 67 akt).poza tym jak wynika z samego protokołu kontroli przeprowadzonej w firmie A przez Urząd Celny orzeczenia WIS oraz faktury sprzedaży zostały pobrane wyrywkowo (k. 154), co świadczy o zbyt arbitralnym przyjęciu przez organ celny, iż wszystkie dostawy tłuszczów w 1998r. i okresie późniejszym - do dnia 30.06.1999r. - musiały dotyczyć tego samego rodzaju produktów. Biorąc jednak pod uwagę powyżej przytoczone okoliczności organ odwoławczy niezasadnie przyjął w ocenie Sadu, że pomimo tego, iż nie dysponował on konkretnymi orzeczeniami WIS odnośnie spornych tłuszczy sprowadzonych w dniu 07.01.1999r., mógł uznać orzeczenie WIS wydane w związku z dostawami w innych terminach za orzeczenia dotyczące dokładnie tego samego rodzaju produktów. Sad zauważył ponadto, że sam sposób badania tłuszczy przed wydaniem orzeczenia o dopuszczeniu ich do obrotu na terenie kraju - sprowadzający się praktycznie do oględzin towaru, musi budzić wiele wątpliwości, jako metoda absolutnie niewystarczająca do jednoznacznego i dokładnego ustalenia właściwości fizykochemicznych tych towarów .

Podobne zarzuty odnieść należy do pozostałych dokumentów, uznanych za dowody w niniejszej sprawie, a w szczególności do opinii kontrahentów skarżącej Spółki. Nie mogą mieć one, bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia omawianej kwestii tożsamości przedmiotowych towarów, gdyż dotyczą ogólnie kwestii kupowania w dłuższym przedmiocie czasowym od skarżącej produktów występujących pod określonymi nazwami handlowymi. Wynika z nich jedynie fakt dokonywania zakupów takich surowców, występujących przy tym stale pod jedną nazwą. Nie sposób, zatem na podstawie tych oświadczeń ustalić w jakikolwiek sposób, czy firmy te zakupiły od skarżącej Spółki również partię produktów sprowadzonych właśnie w dniu 07.01.1999r., tym bardziej czy były to tłuszcze identyczne z nabywanymi wcześniej. Uwagi te należy odnieść analogicznie także wobec danych ujawnionych na fakturach sprzedaży dla kontrahentów krajowych, atestów zakładowych importera, etykiet produktów czy też pisma niemieckiego Urzędu Nadzoru Weterynaryjnego i Żywności, albowiem nie wynika z nich, że dotyczą one tłuszczy importowanych w ramach konkretnego zgłoszenia celnego SAD [...].

Ze względu na te okoliczności również opinie Kierownika Zakładu Analizy i Oceny Jakości Żywności Politechniki G., dr hab. Inż. A. S. prof. Nadz .Politechniki G. (k.660-676 akt adm.) nie mogły zostać uznane za przydatne w niniejszej sprawie, albowiem nie dotyczą one wszystkich spornych towarów będącej przedmiotem niniejszej sprawy. Opinie te nie zawierają ustaleń dotyczących towaru o nazwie handlowej "Super Polen". Zdaniem biegłego było, bowiem ustalone czy tłuszcze o nazwie handlowej "Backstabil", "Palmarin", "WST-35" "Plunderblock" i " Ziehblock" są tłuszczami jadalnymi, oraz czy na podstawie przesłanych dokumentów procedura i analiz można stwierdzić, jakim procesom modyfikacji struktury były one poddawane. Badaniu poddane zostały jednak próbki tłuszczy pobranych z konkretnej partii tego towaru - także importowanej w dniu 30.06.1999r. w ramach zgłoszenia celnego SAD [...]. Również na podstawie wyników tych badań nie można było, zatem rozstrzygnąć jednoznacznie o właściwościach chemicznych przedmiotowych produktów, albowiem nie została ustalona - jak wskazano powyżej - ich tożsamość z tłuszczami badanymi przez biegłego. Należy przy tym zwrócić uwagę na stwierdzenie samego biegłego, zawarte w piśmie z dnia 30.11.2002r., iż wynik analiz tych samych produktów o takich samych lub bardzo zbliżonych nazwach wykonywanych dla różnych zleceniodawców bardzo istotnie różniły się między sobą (k. 676 akt adm.)

Ze względu na przytoczone powyżej okoliczności Sad uznał, że organ celny II instancji nie wykazał w toku prowadzonego przez siebie postępowania głównej tezy, która dawałaby mu podstawę do ustalenia właściwości chemicznych spornych tłuszczy za pomocą powołanych przez siebie dowodów(takich jak: opinia biegłego , orzeczenia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, nazwa i kod Systematycznego Wykazu Wyrobów na fakturze sprzedaży dla kontrahentów krajowych, oświadczenia kontrahentów krajowych Spółki, atest zakładowy importera, etykiety produktów ujawnione w siedzibie skarżącej czy pismo niemieckiego Urzędu Nadzoru Weterynaryjnego i Żywności). Nadal, bowiem pozostaje nie rozstrzygnięta kluczowa kwestia odnośnie tego, czy przedmiotowe tłuszcze sprowadzone w dniu 07.01.1999r. SA identyczne z tymi produktami, których dotyczyły dokumenty zebrane w sprawie przez organ celny.

Wyrażając takie stanowisko Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie odstępuje od poglądu wyrażanego w wyrokach o sygn. 3/ISA/Po479/03, 3/ISA/Po 481/03, 3/I SA/Po482/03, 3/ISA/Po 501/03, 3/I SA/Po502/03 oraz 3/ISA/Po 503/03 mimo, że skargi kasacyjne na rozstrzygnięcia w nich zawarte zostały oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt IGSK 14/05, IGSK 15/05 i I GSK 16/05, I GSK 19/05, I GSK 17/05 i I GSK 18/05).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargi kasacyjne w powyższych sprawach podkreślił bowiem, że w związku z brakiem w skardze kasacyjnej zasadnych i skutecznych prawnie zarzutów naruszania przepisów postępowania w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany był ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę wydania zaskarżonego wyroku. Wskazał, że w postępowaniu kasacyjnym nie podlega badaniu trafność ustaleń faktycznych, jeżeli nie został sformułowany uzasadniony zarzut naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wyniki sprawy. W konsekwencji oznaczało to związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego ustaleniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, że sprowadzone tłuszcze były jadalne. Tak ustalony stan sporny towaru uzasadniał natomiast przyporządkowanie go do pozycji 1517 Taryfy celnej

Przytoczona ocena wyżej wymienionych wcześniejszych rozstrzygnięć tutejszego Sądu pozwalała na ponowną, odmienną od wcześniejszych ocenę decyzji organów celnych dokonującą klasyfikacji taryfowej omawianych tłuszczy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu celnego będzie uwzględnienie wskazanych wyżej okoliczności i wydanie decyzji po dokonaniu uzupełniających ustaleń w oparciu o wskazanie środki dowodowe ( w tym przesłuchanie prezesa skarżącej Spółki oraz informacje o towarach uzyskane bezpośrednio u producenta) oraz przy uwzględnieniu zmiany stanu prawnego wprowadzonej przepisami ustawy z dnia 19 marca 2004 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz. 623). Dopiero wówczas możliwa będzie prawidłowa klasyfikacja taryfowa spornych tłuszczy i pełna ocena, czy są one tożsame z tłuszczami sprowadzanymi przez Spółkę w innym terminie, a w konsekwencji, czy zaklasyfikowanie ich do kodu PCN 1517 90 99 0 i do kodu PCN 1516 20 98 0 było słuszne.

Opisane naruszenie przepisów postępowania (art.122, art.180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej w zw. art.262 Kodeksu celnego oraz art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) mogły mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy i z tego powodu winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

W tym stanie rzeczy Sąd . na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c), art.200 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmian.) orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/ M.Kosewska

J.P