Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 46/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47, art. 58 par. 1 pkt 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1870/18/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę Z. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2018 r., w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

W motywach postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z 30 sierpnia 2018 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na wymienioną decyzję.

Pismem z 9 października 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia stwierdzonego braku skargi, poprzez nadesłanie jednego jej odpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 23 października 2018 r.

Przesyłkę zawierającą odpis skargi pełnomocnik nadał natomiast w dniu 31 października 2018 r.

Sąd wskazał, że wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 23 października 2018 r., termin do jego wykonania upływał z dniem 30 października 2018 r. Wobec okoliczności uzupełnienia braku skargi w dniu 31 października 2018 r., nastąpiło ono po terminie.

W tym stanie sprawy Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Pełnomocnik Z. S., zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości wnosząc o jego uchylenie ze względu na okoliczności sprawie, tj. brak możliwości dostarczenia kopii skargi w wyznaczonym terminie i spóźnieniu się o jeden dzień, spowodowanej obiektywnymi trudnościami.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 47 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Jak wynika z analizy akt sprawy strona skarżąca wymogowi temu uchybiła w związku, z czym została wezwana do uzupełnienia stwierdzonego braku skargi.

Nie ulega wątpliwości, że z wynikającego z chwili doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania, terminowi do uzupełniania braku – nadesłania jednego odpisu skargi celem doręczenia go uczestnikowi postępowania – strona uchybiła. Termin ten jak słusznie wskazał Sąd I instancji upływała z dniem 30 października 2018 r. Uzupełnienie braku, poprzez nadanie odpisu skargi, nastąpiło natomiast w dniu 31 października 2018 r., a więc niezaprzeczalnie po terminie wynikającym z wezwania.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji zasadnie skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie odrzucił, albowiem zobligowany był do tego treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Odnosząc się do motywów zażalenia, w których pełnomocnik strony skarżącej podaje przyczyn uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazać należy, że miałyby one znacznie i podlegałyby ocenie w przypadku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W przedmiocie odrzucenia skargi nie mają one istotnego znaczenia, szczególnie w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi wynikających z przyczyn ległych po stronie wnoszącej skargę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.