Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 253/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki cywilnej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 26 kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie - Koźlu z dnia 3 sierpnia 2011r., którą organ odmówił uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącej, jako wspólnika spółki cywilnej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług.

W powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu S. W. została pouczona o możliwości wywiedzenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, którą w myśl art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270, t.j.) - zwanej dalej p.p.s.a. winna była wnieść w terminie 30 dni od doręczenia decyzji za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu.

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu została doręczona skarżącej w dniu 14 maja 2012 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 13 czerwca 2012 r.

W dniu 12 czerwca 2012 r. S. W. datowaną na dzień 11 czerwca 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 kwietnia 2012 r. wniosła za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie - Koźlu.

W dniu 14 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżąca przesłała do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu przesyłkę zawierającą egzemplarz skargi, kserokopię pierwszej strony drugiego egzemplarza skargi, opatrzoną pieczęcią Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie – Koźlu z datą 12 czerwca 2012 r. oraz pismo przewodnie zatytułowane jako "wniosek". W piśmie tym skarżąca wskazała, iż w dniu 12 czerwca 2012 r. za zgodą pracownika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie – Koźlu przekazała m.in. skargę, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dwóch egzemplarzach, którą następnie Urząd Skarbowy w Kędzierzynie – Koźlu w ramach poczty wewnętrznej miał przekazać Dyrektorowi Izby Skarbowej w Opolu. Przesyłka nadana przez skarżącą wpłynęła do Izby Skarbowej w Opolu w dniu 19 czerwca 2012 r. W tym też dniu do Izby Skarbowej w Opolu wpłynęła przesłana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie – Koźlu, celem przekazania według właściwości, przesyłka zawierająca dwa egzemplarze skargi S. W. oraz jej wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu albowiem wywiedzenie przez skarżącą skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 26 kwietnia 2012 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestodniowym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do art. 54 § 1 wskazanej ustawy, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie. W świetle powyższego za skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego uważa się złożenie jej, czy to osobiście, czy też za pośrednictwem poczty, do organu, którego działanie jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie ostatecznego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie tylko czynność nadania skargi do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu można traktować jako spełniającą powyższe warunki.

Decyzję organu odwoławczego skarżąca odebrała w dniu 14 maja 2012 r., co zostało uwidocznione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma. Organ odwoławczy pouczył skarżącą o sposobie i trybie zaskarżenia tego rozstrzygnięcia. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 13 czerwca 2012 r.

Tymczasem z akt sprawy wynika, że skargę wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zgodnie z pouczeniem organu odwoławczego, wniesiono wprawdzie w przeddzień upływu terminu do jej wniesienia tj. 12 czerwca 2012 r., jednakże za pośrednictwem Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie – Koźlu, a więc organu niewłaściwego. Podkreślić przy tym należy, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi nie decyduje data wniesienia skargi do organu administracji publicznej, innego niż ten, którego działanie jest przedmiotem skargi, lecz data nadania skargi przez ten organ do właściwego organu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 248).

Dlatego też oceniając dochowanie tego terminu przez stronę, nie można przyjąć daty złożenia skargi bezpośrednio do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. za datę wniesienia skargi zgodnie z wymogami wynikającymi z tego przepisu.

Stąd za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie - Koźlu do właściwego organu, tj. do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, co miało miejsce w dniu 14 czerwca 2012 r., a zatem po upływie ustawowego terminu.

W ocenie Sądu także drugi egzemplarz skargi nadany przez skarżącą w dniu 14 czerwca 2012 r. skierowany już bezpośrednio do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu nie został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.