Postanowienie NSA, sygn. akt GZ 42/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6258 Kontrola działalności pocztowej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. w Łodzi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1518/02 w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o. o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2004r. sygn. akt 6 II SA 1518/02 wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji z dnia 29 marca 2002 r. , Nr 16/2002 w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług pocztowych postanawia oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2004 r., sygn. akt 6 II SA 1518/02, wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji z dnia 29 marca 2002 r., Nr 16/2002 w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług pocztowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1518/02 odrzucił skargę kasacyjną [...] Spółka z o. o. w Łodzi. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – zwana dalej p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zasada ta dotyczy, zgodnie z art. 230 § 2, m. in. skargi kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 221 p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art.219 p.s.a.). Jak stanowi przepis § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 – zwane dalej rozporządzeniem) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi. Zgodnie z § 2 ust.2 pkt 15 cytowanego rozporządzenia wpis stały od skargi wynosi 1000 zł, a zatem pełnomocnik Skarżącej zobowiązany był uiścić wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 500 zł. Reprezentujący Spółkę radca prawny nie uiścił wpisu stałego od skargi kasacyjnej, co uzasadniało jej odrzucenie. Pełnomocnik [...] Sp. z o.o. w Łodzi wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc zarzut naruszenia § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Skarżąca wywodzi, że chociaż w treści wyżej wymienionego rozporządzenia mowa jest o wpisie stałym od skargi, to nie ma żadnych przesłanek, aby treść tego przepisu była jedynie ograniczona do samej skargi, pozostawiając poza swoim zakresem skargę kasacyjną, czy też skargę o wznowienie postępowania. Zdaniem Skarżącej zachodzi sprzeczność pomiędzy § 5 ust. 2 rozporządzenia, a art. 221 p.s.a., a strona jako działająca w zaufaniu do organów administracji rządowej nie może ponosić ujemnych skutków sprzeczności zachodzącej pomiędzy przepisami prawa, tym bardziej, że przepisy prawa w przedmiotowej sprawie nie zostały jasno sformułowane i mogą budzić wątpliwości interpretacyjne nawet dla strony działającej przez wykwalifikowanego pełnomocnika. W ocenie Skarżącej zaniechanie strony polegające na powstrzymaniu się od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej przy jej wnoszeniu do Sądu trudno w tym przypadku ocenić w sposób jednoznaczny jako zawinione. Wskazując na powyższe pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przepisy Działu V Rozdział - 2 koszty sądowe ustawy p.s.a. stanowią, że kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie, obowiązany jest uiścić koszty sądowe, w tym konkretnym wypadku będzie to wpis stały (art. 214 § 1 p.s.a.). W przeciwnym razie Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Przepisy Działu V p.s.a. należą do kategorii norm o charakterze procesowym, które wraz z przepisami wykonawczymi wydanymi na ich podstawie stanowią spójną całość. Art. 230 § 1 p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość tak określonych wpisów ustalana jest w wydanym na podstawie art. 233 p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.- które zostało powołane wyżej. § 1 rozporządzenia statuuje, że wpis stosunkowy ustalany jest od wysokości należności pieniężnej objęty zaskarżonym aktem, czemu dano wyraz w pkt 1-4 podając wysokość wpisu zależną od wartości zaskarżenia. Natomiast w § 2 ust. 1-6 podano różne wysokości wpisu należnego bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W tej konkretnej sprawie z przyczyn, o których mowa wyżej wpis jest stały i wynosi 500 zł. Dodać należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których pobiera się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 i 2 p.s.a. i w tym przypadku ma zastosowanie ust. 2 § 5 rozporządzenia oraz od skargi kasacyjnej do której ten przepis rozporządzenia nie ma zastosowania. Art. 221 p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z wyżej przytoczonych powodów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 197 oraz art. 184 p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 12 października 2004r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Maria Myślińska

po rozpoznaniu w dniu 12 października 2004 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia [...] Sp. z o.o. w Łodzi

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1518/02

w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o. o.

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 11 lutego 2004r. sygn. akt 6 II SA 1518/02

wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji

z dnia 29 marca 2002 r. , Nr 16/2002

w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług pocztowych

postanawia

oddalić zażalenie

U Z A S A D N I E N I E

Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2004 r., sygn. akt 6 II SA 1518/02, wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji z dnia 29 marca 2002 r., Nr 16/2002 w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług pocztowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1518/02 odrzucił skargę kasacyjną [...] Spółka

z o. o. w Łodzi.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – zwana dalej p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zasada ta dotyczy, zgodnie z art. 230 § 2, m. in. skargi kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 221 p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art.219 p.s.a.). Jak stanowi przepis § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 – zwane dalej rozporządzeniem) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi. Zgodnie z § 2 ust.2 pkt 15 cytowanego rozporządzenia wpis stały od skargi wynosi 1000 zł, a zatem pełnomocnik Skarżącej zobowiązany był uiścić wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 500 zł. Reprezentujący Spółkę radca prawny nie uiścił wpisu stałego od skargi kasacyjnej, co uzasadniało jej odrzucenie.

Pełnomocnik [...] Sp. z o.o. w Łodzi wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc zarzut naruszenia § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Skarżąca wywodzi, że chociaż w treści wyżej wymienionego rozporządzenia mowa jest o wpisie stałym od skargi, to nie ma żadnych przesłanek, aby treść tego przepisu była jedynie ograniczona do samej skargi, pozostawiając poza swoim zakresem skargę kasacyjną, czy też skargę o wznowienie postępowania. Zdaniem Skarżącej zachodzi sprzeczność pomiędzy § 5 ust. 2 rozporządzenia, a art. 221 p.s.a., a strona jako działająca w zaufaniu do organów administracji rządowej nie może ponosić ujemnych skutków sprzeczności zachodzącej pomiędzy przepisami prawa, tym bardziej, że przepisy prawa w przedmiotowej sprawie nie zostały jasno sformułowane i mogą budzić wątpliwości interpretacyjne nawet dla strony działającej przez wykwalifikowanego pełnomocnika. W ocenie Skarżącej zaniechanie strony polegające na powstrzymaniu się od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej przy jej wnoszeniu do Sądu trudno w tym przypadku ocenić w sposób jednoznaczny jako zawinione.

Wskazując na powyższe pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przepisy Działu V Rozdział - 2 koszty sądowe ustawy p.s.a. stanowią, że kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie, obowiązany jest uiścić koszty sądowe, w tym konkretnym wypadku będzie to wpis stały (art. 214 § 1 p.s.a.). W przeciwnym razie Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Przepisy Działu V p.s.a. należą do kategorii norm o charakterze procesowym, które wraz z przepisami wykonawczymi wydanymi na ich podstawie stanowią spójną całość. Art. 230 § 1 p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

Wysokość tak określonych wpisów ustalana jest w wydanym na podstawie art. 233 p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.- które zostało powołane wyżej. § 1 rozporządzenia statuuje, że wpis stosunkowy ustalany jest od wysokości należności pieniężnej objęty zaskarżonym aktem, czemu dano wyraz w pkt 1-4 podając wysokość wpisu zależną od wartości zaskarżenia. Natomiast w § 2 ust. 1-6 podano różne wysokości wpisu należnego bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności.

Stosownie do § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

W tej konkretnej sprawie z przyczyn, o których mowa wyżej wpis jest stały i wynosi 500 zł. Dodać należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których pobiera się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 i 2 p.s.a. i w tym przypadku ma zastosowanie ust. 2 § 5 rozporządzenia oraz od skargi kasacyjnej do której ten przepis rozporządzenia nie ma zastosowania. Art. 221 p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Z wyżej przytoczonych powodów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 197 oraz art. 184 p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.