Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 121/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) WSA Maria Kwiecińska Protokolant ref. staż. Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi M.A. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2004 r., [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania I. oddala skargę. II. przyznaje adw. A.M. kwotę 240,-zł. (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. /-/ M. Kwiecińska /-/ B. Sokołowska /-/ T.M. Geremek


UZASADNIENIE

Wójt Gminy Z, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. działając na podstawie art47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /DzU nr 87 z 2001 r. poz.960 ze zm./ orzekł o uchyleniu czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu M.A. na pobyt stały w Z. nr [...].

W uzasadnieniu tej decyzji podano, że z wnioskiem o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania M.A. pod wskazanym adresem wystąpiły H. A. i M. J.

W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że M.A. został zameldowany w budynku położonym w Z. nr [...] stanowiącym w tym czasie współwłasność H. i M. małż. A. jego dziadka i babci.

M. A. był w 1986 r. przedpoborowym który - jak to wynika z zeznań świadków - chciał uniknąć odbycia zasadniczej służby wojskowej związku z czym zwrócił się do dziadków o zameldowanie go w ich posesji, co mogło mu ułatwić ubieganie się o zwolnienie od odbywania zasadniczej służby wojskowej.

Zameldowanie to nastąpił z dniem [...].10.1986 r.

Jednakże pomimo zameldowania M. A. nigdy pod tym adresem nie mieszkał, nie posiadał tez w tym lokalu rzeczy osobistych ani mebli.

Natomiast M. A. czasami pomagał dziadkowi i babci w robotach polowych, jednak nie pozostawał tam na noc ale wracał do swojego miejsca zamieszkania w K.

Organ I instancji podkreślił, że warunkiem zameldowania w określonym lokalu jest faktyczne zamieszkiwanie w nim.

M.A. odwołał się od powyższej decyzji podnosząc, że wnioskodawczynie wnioskując o jego wymeldowanie z pobytu stałego w Z. podały nieprawdę a zwłaszcza, że został on zameldowany w celu uniknięcia służby wojskowej w zamian za prace polowe.

Odwołujący się wyjaśnił, że zamieszkiwał w posesji, której był zameldowany i stamtąd dojeżdżał do Przedsiębiorstwa "A" w K. gdzie odbywał zastępcza służbę wojskową a nadto uczestniczył w tym czasie w kursie rolniczym w Z.

M. A. podniósł także, że w okresach czasu, kiedy nie przebywał w G., wtedy przebywał w zakładzie karnym odbywając karę pozbawienia wolności. Po odbyciu tej kary zamierza jednak zamieszkać w Z.

Wojewoda, decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r.- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i stanowisko prawne organ I instancji podkreślając że M.A. w dacie zameldowania nie przebywał w tym lokalu.

Okoliczność ta została potwierdzona zeznaniami świadków przesłuchanych w toku postępowania tj. J.O., A.O. i P.M.

Również wskazani przez M.A. J.M., K.B. i G.D. nie potwierdzili, aby M.A. zamieszkiwał w przedmiotowej posesji.

W tej sytuacji zdaniem organu odwoławczego zameldowanie M.A. nastąpiło mimo braku ustawowej przesłanki niezbędnej do dokonania zameldowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M.A. podniósł ze spełniał warunki niezbędne do zameldowania się pod wskazanym adresem i tam zamieszkiwał. Wszelkie dokumenty wystawiane były pod tym adresem.

Zdaniem skarżącego zeznania świadków w tym zakresie są niewiarygodne.

Skarżący do skargi załączył 3 postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Wydziału IV Penitencjarnego w K. udzielającemu M. A. przerw w odbywaniu kary. Z uzasadnienia tych postanowień wynika, że zostały one udzielone, aby skazany mógł pomóc w pracach polowych w gospodarstwie rolnym jego babci.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga M. A. nie zasługuje na uwzględnienie.

Obowiązek meldunkowy wynika z art.10 ust.1 cyt. wyżej ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Z przepisu tego wynika, że osoba przebywająca pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy.

Zameldowana pod określonym adresem może być, zatem jedynie osoba, która przebywa w danym lokalu z zamiarem stałego pobytu. Brak tej przesłanki powoduje, że dokonanie zameldowania jest wadliwe.

Stosownie do treści art.47 ust.2 cyt. ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jeżeli zgłoszone dane /do zameldowania/ budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania rozstrzyga organ gminy.

W niniejszej sprawie zaistniała wątpliwość czy skarżący zameldowany w dniu [...].10.1986 r. w G. nr [...] gmina Z., istotnie w tej dacie zamieszkiwał pod tym adresem czy tez zameldowanie to było fikcyjne a zatem niezgodne z przepisami a w związku z tym czynność ta winna być uchylona.

Z przeprowadzonego w tej sprawie postępowania dowodowego, wbrew twierdzeniom skarżącego, jednoznacznie wynika że w dacie zameldowania nie zamieszkiwał on/stale przebywał/ w spornej posesji.

Stan faktyczny w tym zakresie potwierdzają przesłuchani w toku postępowania świadkowie a ich zeznania nie zostały przez skarżącego podważone innymi dowodami przez niego zawnioskowanymi. W szczególności dowodami takimi nie są postanowienia sądu penitencjarnego o udzieleniu skarżącemu przerw w odbywaniu kary pozbawienia wolności, ponieważ były one wydane na jego wniosek z przytoczeniem okoliczności, które podał w uzasadnieniu tych wniosków.

Podobnie inne dokumenty wskazujące adres skarżącego, który on sam podawał, ponieważ istotnie w G. był zameldowany.

Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że przepisy ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, mają jedynie charakter ewidencyjny tj. rejestrują rzeczywisty stan faktyczny w zakresie objętym obowiązkiem meldunkowym.

Z tych względów, uznając, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym /DzU nr 153 poz.1270/ należało orzec jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art.250 cyt. ustawy.

/-/ M. Kwiecińska /-/ B. Sokołowska /-/ T.M. Geremek