Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1397/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Marta Mielczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. przy udziale – sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. , działając na podstawie m.in. art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej w skrócie k.p.a., rozpatrując odwołanie S. W. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [....] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. , na podstawie m.in. art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...] r. Nr [...] i odmówił S. W. przyznania płatności ONW na rok 2012 do działek rolnych lub ich części położonych na obszarze ONW - Nizinne strefa II. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ zawarł stosowne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Doręczenie decyzji nastąpiło w trybie art. 44 k.p.a., poprzez tzw. fikcję doręczenia.

Pismem z dnia [...] r. (nadane u operatora pocztowego dnia [...] r.) S. W. wniósł od powyższej decyzji odwołanie i jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia podając, że o wydaniu decyzji dowiedział się dopiero w dniu [...] r., decyzja ta nie została mu doręczona, a zatem nie weszła do obrotu prawnego.

Organ wskazał w tym zakresie, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] r., na podstawie art. 44 K.p.a. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 K.p.a., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W przedmiotowej sprawie termin 14-dniowy na wniesienie odwołania upłynął dnia [...] r., a odwołanie od decyzji nadane zostało u operatora pocztowego w dniu [...] r., a zatem z uchybieniem terminu.

Organ dodał, że S. W. w dniu [...] r., oprócz odwołania, złożył również prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od w/w decyzji, jednak postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zakwestionował prawidłowość doręczenia decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] twierdząc, że awizowanie przez operatora pocztowego przesyłki zawierającej decyzję było nieprawidłowe. Pierwsze awizo pozostawiono w dniu [...] r., a drugie w dniu [...] r., a zatem za późno, przez co wprowadziło ono adresata w błąd niejako sugerując, że przesyłka jest do odbioru jeszcze przez 7 dni. Skarżący stwierdził jednocześnie, że nigdy żadnego awiza nie dostał.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. To z kolei oznacza, że w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona, Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje poprzez uchylenie decyzji lub postanowienia w całości albo w części w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Przeprowadzona w rozpoznawanej sprawie, według powyższych kryteriów, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że nie odpowiada ono wymogom prawa, gdyż wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i skutkującym koniecznością jego uchylenia.

Przede wszystkim skarżący kwestionuje prawidłowość doręczenia decyzji od której złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia twierdząc, że decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego. Zagadnienie to, jako warunkujące bieg przedmiotowej sprawy, podlega rozpoznaniu w pierwszej kolejności.

Zgodnie z art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Stosownie do art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany wyżej operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Z akt przedłożonych sądowi wynika, że decyzja z dnia [...] r. nr [...] Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. została wyekspediowana za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 11 czerwca 2014 r. i, z uwagi na nieobecność adresata, awizowana w dniu 12 czerwca 2014 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że informację o możliwości odbioru przesyłki w terminie 7 dni od pozostawienia zawiadomienia umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni powtórne zawiadomienie (awizo) pozostawiono w dniu 23 czerwca 2014 r. Wobec niepodjęcia przesyłki także w tym terminie operator pocztowy dokonał jej zwrotu do nadawcy w dniu 1 lipca 2014 r. Zauważyć trzeba, że siódmym dniem terminu liczonego od pozostawienia pierwszego awiza (12 czerwca 2014 r.) był dzień 19 czerwca 2014 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy (czwartek - dzień Bożego Ciała). W tej sytuacji ostatni dzień terminu przypadał na piątek. Powtórne zawiadomienie pozostawiono adresatowi 23 czerwca 2014 r. (poniedziałek), przy czym w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki powinno zostać złożone w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Tego warunku organ dochował. W związku z tym doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w czternastodniowego terminu, który przypadał na dzień 26 czerwca 2014 r., co prawidłowo ustalił organ.

W dalszej kolejności należy stwierdzić, że podanie S. W. z dnia [...] r., oprócz odwołania, zawierało wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Ten ostatni wniosek organ rozstrzygnął postanowieniem z dnia [...] r., odmawiając przywrócenia uchybionego terminu, a Sąd wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1396/14 postanowienie to uchylił. W tym stanie rzeczy zauważyć należy, iż w kwestii sposobu rozstrzygnięcia przez organ wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania oraz odwołania w orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowały się dwa poglądy. Według pierwszego z nich, w sytuacji, gdy strona wraz z wniesieniem odwołania składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a organ w wydanym postanowieniu w przedmiocie tego wniosku przyjmuje, że nastąpiło uchybienie terminu, wyłączona zostaje możliwość wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdzającego to uchybienie. Innymi słowy, art. 134 k.p.a. ma zastosowanie tylko wówczas, gdy strona nie składa wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a organ odwoławczy w trakcie badania złożonego środka stwierdzi, iż wniesione ono zostało z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności (tak NSA w wyroku z 15 czerwca 2007 r. I GSK 1221/06, LEX nr 338645; WSA w Lublinie w wyroku z 10 czerwca 2009 r. I SA/Lu 248/09, LEX nr 561533; WSA w Krakowie w wyroku z 11 marca 2011 r. I SA/Kr 986/10, LEX nr 740425; WSA w Bydgoszczy w wyroku z 20 kwietnia 2010 r. I SA/Bd 939/09, LEX nr 686749 i z 2 listopada 2009 r. I SA/Bd 428/09, LEX nr 588803). Według drugiego poglądu postanowienie takie jest konieczne (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 13 stycznia 2009 r. I SA/Go 882/08, LEX nr 506597; NSA z 20 marca 2009 r. I FSK 112/08, LEX nr 536835; WSA w Warszawie z 27 sierpnia 2009 r. III SA/Wa 304/09, LEX nr 556603; NSA z 1 października 2009 r. I FSK 854/08, LEX nr 537058; NSA z 8 lipca 2010 r. II FSK 372/09, LEX nr 786866; NSA z 13 stycznia 2011 r. I FSK 214/10, LEX nr 951795).

Ponieważ w wyniku rozpoznania skargi S. W. na postanowienie w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania, Sąd wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1396/14, uchylił zaskarżone postanowienie, skutkiem czego wniosek strony będzie przedmiotem ponownego rozpoznania przez organ, Sąd w niniejszej sprawie nie może rozstrzygać za organ sposobu załatwienia spraw pozostających ze sobą w powiązaniu, a wywołanych pismem strony z dnia [...] r.

Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a uchylił zaskarżone postanowienie.