Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 649/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 ,4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. F. o przywrócenie terminu do nadesłania odpisów skargi w sprawie ze skargi P. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w imieniu P. F. M. F.

Pismem z dnia 13 listopada 2009r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 listopada 2009r., tut. Sąd wezwał M. F. do uzupełnienia braków skargi m. in. poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyznaczonym terminie nie nadesłano żądanych odpisów skargi, w związku z czym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.

Pismem z dnia 20 stycznia 2010r. pełnomocnik skarżącego – adwokat M. H., ustanowiona z urzędu, wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi, załączając brakujące odpisy. W uzasadnieniu wskazano, iż P. F. nie może ponosić ujemnych skutków procesowych zawinionych przez swojego pełnomocnika – M. F. Ojciec skarżącego jest bowiem starszym człowiekiem, mającym pod opieką schorowaną 99 – letnią matkę. M. F. nie zrozumiał treści pisma wzywającego do uzupełnienia braków i stąd wynika brak realizacji nałożonych zobowiązań.

M. F., uzupełniając powyższy wniosek pismem z dnia 21 stycznia 2010r., wskazał ogólnie na złą sytuację materialną rodziny, uzasadniając zwłokę w nadesłaniu odpisów oczekiwaniem na przyznanie adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4), a ponadto we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

Wobec złożenia w niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu 3 odpisów skargi przy jednoczesnym braku wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu przedmiotem rozważań Sądu jest kwestia braku winy w uchybieniu terminu do nadesłania przedmiotowych odpisów.

Powyższa przesłanka powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000r., SA/Sz 1117/99, niepubl., wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się tak nadzwyczajne zdarzenia, jak przerwy w komunikacji, powódź, pożar, czy też nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Oceniając złożony w niniejszej sprawie wniosek, uzupełniony pismem M. F. z dnia 21 stycznia 2010r., stwierdzić należy, iż nie wykazano w nim braku winy w uchybieniu terminu do nadesłania odpisów skargi. Jak wynika z cyt. powyżej postanowienia WSA w Warszawie wina pełnomocnika strony w niedochowaniu terminu do wykonania określonej czynności jest równoznaczna z winą osoby reprezentowanej. Z tego też względu powoływana okoliczność nie może stanowić o spełnieniu przesłanki z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. – zwłaszcza, iż w przedmiotowym wniosku przyznano, iż ujemne skutki procesowe zostały "zawinione" przez M. F.

Niezależnie od powyższego stwierdzić trzeba, iż sam wiek pełnomocnika skarżącego nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu – tym bardziej, iż w złożonym wniosku nie podano jakichkolwiek konkretnych danych na ten temat, ograniczając się jedynie do wskazania wieku babci skarżącego (99 lat).

Również okoliczność sprawowania opieki nad tą osobą przez M. F., zła sytuacja materialna oraz oczekiwanie na przyznanie adwokata z urzędu nie prowadzą do uznania przesłanki braku winy.

Znamienne zarazem pozostaje, iż pełnomocnik strony, który według wniosku o przywrócenie terminu "nie zrozumiał treści pisma wzywającego do uzupełnienia braków", w odpowiedzi na powyższe wezwanie – dotyczące także wpisu sądowego oraz dokumentu pełnomocnictwa – złożył wniosek o zwolnienie od kosztów i pełnomocnictwo. Jednocześnie w piśmie z dnia 13 listopada 2009r. M. F. został w sposób jednoznaczny i czytelny wezwany do "nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych" z pouczeniem, iż "odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie".

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.