Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 169/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [....] w przedmiocie : nakazu rozbiórki garażu postanawia: przyznać J. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek J. G. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się

z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury oraz wynajmu kiosku spożywczego

o łącznej wysokości 1.056,52 złotych netto miesięcznie.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą starszą

i samotną. Podkreśliła, że od wielu lat choruje i wymaga pomocy innych osób. Podała, że posiada dom o powierzchni 70 m ², nieruchomość rolną o powierzchni 1,46 ha, dwie działki budowlane o powierzchni 730 m ² oraz zasoby pieniężne w wysokości 3.500,00 złotych. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że grunt rolny na którego części posadowione są garaże przez mieszkańców sąsiednich bloków oddała kilka lat temu notarialnie w bezpłatną dzierżawę.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawczyni stwierdzono, że wykazała ona, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Wskazać należy, iż wnioskodawczyni wykazała z czego się utrzymuje oraz przedstawiła swoją sytuację majątkową. Zaznaczyć należy, że wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury oraz wynajmu kiosku spożywczego o łącznej wysokości 1.056,52 złotych netto miesięcznie. Nadto wnioskodawczyni podkreśliła, że jest osobą starszą, schorowaną, potrzebującą pomocy innych osób, co niewątpliwie wiąże się z ponoszeniem wydatków na leczenie i lekarstwa.

Mając na względzie powyższe dane stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanego miesięcznie dochodu nawet przy uwzględnieniu wysokości posiadanych przez wnioskodawczynię oszczędności nie jest ona w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego samodzielnie oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Przy ocenie sytuacji finansowej wnioskodawczyni uwzględniono także okoliczność, że wnioskodawczyni wniosła skargi do Sądu w pięćdziesięciu dwu sprawach, a zatem koszty sądowe jakie miałaby ponieść będą wielokrotne, gdyż wystąpią nie w jednej, a w kilkudziesięciu sprawach. Uwzględniając powyższe, a przede wszystkim ilość spraw i wysokość kosztów sądowych jakie wnioskodawczyni ma ponosić ogółem we wszystkich sprawach uznano, że jest to wydatek przekraczający jej możliwości finansowe.

Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.