Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1130/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 26 czerwca 2008 r., nr XXVI/300/2008 w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pod Reglami" postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M. T. w dniu 28 lipca 2020 r. (data stempla pocztowego) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 26 czerwca 2008 r., nr XXVI/300/2008 w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Pod Reglami". Skarga w dniu 10 sierpnia 2020 r. została przesłana przez sąd do Rady Miasta Zakopane.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Zakopane wniósł o odrzucenie skargi, jako złożonej po terminie. Organ wyjaśnił, że skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które zostało złożone w dniu 23 marca 2020 r. Termin złożenia skargi na uchwałę upływał w dniu 23 lipca 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) - dalej jako "ustawa nowelizująca". Wprowadziła ona zmiany między innymi w zakresie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wynika z tego, że dla ustalenia, która wersja przepisów art. 52 i 53 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu.

Niewątpliwie zaskarżona uchwała z dnia 26 czerwca 2008 r. została uchwalona przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy art. 52 i 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W myśl § 4 art. 52 w brzmieniu sprzed nowelizacji w przypadku między innymi aktów prawa miejscowego - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07 (dostępną w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych) przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania.

W okolicznościach niniejszej sprawy trzeba zwrócić uwagę, że skarga M. T. została poprzedzona wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa. Wniosek ten wpłynął do organu w dniu 23 marca 2020 r.

Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) dalej zwanej "specustawą COVID-19" w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został dodany do specustawy COVID-19 przez ustawę z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568 ze zm.) i wszedł w życie 31 marca 2020 r. Został uchylony na mocy przepisów ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875 ze zm.). Na mocy art. 68 tej ustawy rozstrzygnięto ponadto, że terminy, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15 zzs specustawy COVID-19, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy (tj. w dniu 24 maja 2020 r.), natomiast terminy, których bieg na mocy ww. przepisu został zawieszony – biegną dalej od tej daty.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że 60-dniowy termin na złożenie skargi rozpoczął się 24 maja 2020 r., a upłynął w dniu 23 lipca 2020 r. Stosownie do tego co zostało już wyjaśnione wyżej art. 53 § 4 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu ("Termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi") z racji daty wydania zaskarżonego aktu, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, uwzględniając treść przepisów art. 52 i 53 p.p.s.a. przed ustawą nowelizującą, należało uznać, że skarga została skutecznie wniesiona dopiero w dniu 10 sierpnia 2020 r. to jest w dacie kiedy została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie do organu za pośrednictwem którego skarga winna zostać wniesiona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 stycznia 2011 r., sygn. II FSK 2554/10). Zresztą nawet gdyby skarżąca mylnie założyła, że sprawie miała zastosowanie regulacja wyrażona w obowiązującym obecnie art. 53 § 4 p.p.s.a. to i tak należałoby uznać, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, albowiem została ona nadana na poczcie dopiero w dniu 28 lipca 2020 r.

W tym stanie rzeczy skarga M. T. była spóźniona i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.