Wyrok NSA oz. w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1821/99
NSA oz. w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2001-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 pkt 2, art. 38 ust. 1
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz. 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.
article: art. 103 ust. 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 5
journal: Dz.U. 1978 nr 21 poz. 94
law: Rozporządzenie Ministra Górnictwa z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe.
Teza: Minimalne odległości sieci gazowych od obiektów terenowych, zapewniające bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz warunki, jakie powinny być zachowane w stosunku do obiektów terenowych określają stosownie do par. 5 rozporządzenia Ministra Górnictwa z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe /Dz.U. nr 21 poz. 94/ normy branżowe BN-71-8976-31 i BN-80-8976-31, określające odległości w poziomie gazociągów wysokiego ciśnienia od obiektów terenowych, oraz odległości bezpieczne gazociągów wysokiego ciśnienia ułożonych w ziemi. Zgodnie z normą branżową BN-80-8976-31 najmniejsza dopuszczalna bezpieczna odległość obiektu budowlanego od gazociągu wysokiego ciśnienia przy uwzględnieniu możliwości jej zmniejszenia do tzw. podstawowej odległości bezpiecznej wynosi 10 m.

TEZY

Minimalne odległości sieci gazowych od obiektów terenowych, zapewniające bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz warunki, jakie powinny być zachowane w stosunku do obiektów terenowych określają stosownie do par. 5 rozporządzenia Ministra Górnictwa z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe /Dz.U. nr 21 poz. 94/ normy branżowe BN-71-8976-31 i BN-80-8976-31, określające odległości w poziomie gazociągów wysokiego ciśnienia od obiektów terenowych, oraz odległości bezpieczne gazociągów wysokiego ciśnienia ułożonych w ziemi. Zgodnie z normą branżową BN-80-8976-31 najmniejsza dopuszczalna bezpieczna odległość obiektu budowlanego od gazociągu wysokiego ciśnienia przy uwzględnieniu możliwości jej zmniejszenia do tzw. podstawowej odległości bezpiecznej wynosi 10 m.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zbigniewa Ch. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rz. z dnia 30 września 1999 r. (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rz. decyzją z dnia 30 czerwca 1999 r. (...) działając na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2, art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz, 104 Kpa - nakazał Zbigniewowi Ch. zamieszkałemu w P. rozebrać 2 komorowy osadnik ściekowy usytuowany na działce nr 1376/4 położonej w P. wybudowany bez wymaganego prawem pozwolenia.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia przytoczył, iż w wyniku dokonanego zgłoszenia Dyrektora (...) Okręgowego Zakładu Gazownictwa-Zakład Gazowniczy w Rz. w przedmiocie likwidacji kolizji usytuowania budynków w stosunku do sieci gazowej zostało wszczęte postępowanie administracyjne w trakcie którego ustalono, że na działce nr 1376/4 położonej w P. gmina Ś. stanowiącej własność Zbigniewa Ch. zamieszkałego w P. 111 zlokalizowany jest 2 - komorowy bezodpływowy osadnik ścieków, do którego odprowadzane są ścieki z istniejącego budynku mieszkalnego.

Obiekt ten został wybudowany w latach 1975-1994 bez wymaganego prawem pozwolenia i usytuowany został w odległości 6,60 m od gazociągu wysokiego ciśnienia fi 150 mm relacji P.-B., zatem niezgodnie z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać sieci gazowe stosownie do rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. /Dz.U. nr 139 poz. 686/ według którego odległość ta winna wynosić 15 m. Ustalenia wykazały, iż sieć gazowa została przeprowadzona wcześniej o czym świadczy protokół przekazania tejże sieci, dopiero samowolne wybudowanie osadnika ścieków stworzyło zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, a tym samym zachodzą przesłanki o jakich mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego z 1974 roku. Rozbiórka spornego osadnika ścieków wyeliminuje istniejące zagrożenie.

Zagrożenie budynku mieszkalnego na tejże nieruchomości zostało rozstrzygnięte oddzielną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rz. z dnia 30 czerwca 1999 r. (...) nakazującą Zakładowi Gazowniczemu w Rz. jako właścicielowi omawianego gazociągu likwidację powyższej kolizji po przez założenie rury ochronnej na gazociągu.

W odwołaniu do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rz. Zbigniew Ch. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie art. 7. art. 9, art. 10, art. 77 Kpa i zarzucił organowi naruszenie zasady równości stron postępowania wobec prawa i zasady wyrażonej w art. 6 Kpa.

Wskazał, na samowolę w realizacji sieci gazociągu, nieuwidocznienie jego w mapach znajdujących się w zasobach geodezyjnych, oraz braku inwentaryzacji powykonawczej i geodezyjnej. Zwrócił uwagę, iż do obecnej chwili nie został wyjaśniony jego stan techniczny, oraz linia jego przebiegu. Nie został rozpatrzony wniosek o wyłączenie go z eksploatacji skoro zostało stwierdzone jego zagrożenie dla ludzi i mienia.

W wyniku odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rz. decyzją z dnia 30 września 1999 r. (...) działając na zasadzie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, oraz art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ art. 37 ust. 1 pkt 2, art. 38 ust. 1 ustny z dnia 24 października 1974 r. /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji podzielił argumenty organu pierwszej instancji i wyjaśnił, iż gazociąg został wybudowany na podstawie udzielonego pozwolenia w latach 60-tych o czym świadczy decyzja zezwalająca Zakładom Porcelany w B. na przeprowadzenie rurociągu gazowego z dnia 6 lipca 1962 r. (...), protokół zdawczo-odbiorczy z dnia 17 marca 1967 r. w sprawie przekazania gazociągu przez Zakłady Porcelany w B. - (...) Okręgowym Zakładom Gazownictwa w T. i które to dokumenty stanowią o legalności budowy gazociągu. Stwierdzona w postępowaniu administracyjnym kolizja samowolnie wybudowanego osadnika ścieków w relacji do gazociągu wobec niezachowania odległości, brak możliwości prawnej jego zalegalizowania daje podstawę do nakazu jego rozbiórki.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący Zbigniew Ch. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i powtórzył argumenty tak jak w odwołaniu, podkreślając samowolę w wybudowaniu rurociągu gazowego i wyjaśnił, iż odłączenie szamba od budynku mieszkalnego usytuowanego na tej samej działce pozbawi skarżącego możliwości korzystania z budynku mieszkalnego w którym mieszka od 25 lat. Wyjaśnił iż budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie udzielonego pozwolenia decyzją z dnia 25 marca 1975 r. wydaną przez Naczelnika Gminy S. (...) w odległości 13,40 m od rurociągu, zatem od odległości mniejszej od. bezpiecznej, a która to według norm wynosi 20 m. Z projektu budowlanego oraz załączonej do pozwolenia dokumentacji wyraźnie wynika, że gazociąg nie był naniesiony na żadnej mapie, a który to fakt potwierdza mapa sporządzona na wniosek skarżącego z 1991 roku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.

W replice na zarzuty złożone w skardze wyjaśnił, iż sprawa istniejącej kolizji gazociągu z budynkiem mieszkalnym skarżącego została rozstrzygnięta odrębną decyzją, poprzez nakazanie Zakładowi Gazowniczemu w Rz. założenie rury ochronnej na gazociągu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga skarżącego jest nieuzasadniona.

Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym sprawuje wymiar sprawiedliwości przez sądową kontrolę wykonywania administracji publicznej na zasadach ustalonych w niniejszej ustawie.

Zakres sądowej kontroli decyzji administracyjnych z mocy art. 21 cyt. ustawy sprowadza się do zbadanie jej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Oznacza to, że decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 ustawy o NSA/.

Dokonując kontroli we wskazanym zakresie i nie będąc przy tym związany granicami skargi /art. 51 ustawy o NSA/, Sąd nie dopatrzył się podstaw uzasadniających do uwzględnienia skargi.

Materialnoprawną przesłanką niniejszego rozstrzygnięcia jest treść art. 37 ust. 1 pkt 2 i art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ w związku z art. 103 ust. 2 prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

Niekwestionowany jest stan faktyczny sprawy tj. sporny 2 komorowy osadnik ściekowy został wybudowany przez Zbigniew Ch. na działce nr ewid. 1376/4 położonej w P. stanowiącej własność skarżącego bez wymaganego pozwolenia w okresie 1975-1994 r. w odległości 6,60 m od gazociągu wysokiego ciśnienia, zatem zgodnie z treścią art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./., oraz normy obowiązujące w zakresie projektowania i budowy ustanowione przez Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 18 marca 1971 r. /M.P. nr 30 poz. 193/.

Zgodnie z treścią powołanych przepisów roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę /art. 28 ust. /prawa budowlanego/. Pozwolenia na budowę wymaga również wykonanie innych inwestycji budowlanych mogących wprowadzić lub zwiększyć uciążliwości pogarszające warunki sanitarne, bezpieczeństwa ludzi lub mienia albo warunki wykorzystania terenów sąsiedzkich./ par. 44 ust. 4 lit. "d" rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego /Dz.U. nr 8 poz. 48/.

Minimalne odległości sieci gazowych od obiektów terenowych, zapewniające bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz warunki, jakie powinny być zachowane w stosunku do obiektów terenowych określają stosownie do par. 5 rozporządzenia Ministra Górnictwa z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe /Dz.U. nr 21 poz. 94/ normy branżowe BN-71-8976-31 i BN-80-8976-31, określające odległości w poziomie gazociągów wysokiego ciśnienia od obiektów terenowych, oraz odległości bezpieczne gazociągów wysokiego ciśnienia ułożonych w ziemi. Zgodnie z normą branżową BN-80-8976-31 najmniejsza dopuszczalna bezpieczna odległość obiektu budowlanego od gazociągu wysokiego ciśnienia przy uwzględnieniu możliwości jej zmniejszenia do tzw. podstawowej odległości bezpiecznej wynosi 10 m. Postępowanie wyjaśniające wykazało, że podstawowa wymagana odległość pomiędzy gazociągiem wysokiego ciśnienia, a 2 komorowym osadnikiem ściekowym nie została zachowana, gdyż wynosi 6,60 m, zatem zachodzą przesłanki z art. 37 ust. 1 pkt 2 i art. 38 ust. 1 prawa budowlanego. I na te właśnie przepisy powołały się orzekające w sprawie organy administracji i zdaniem Sądu jest to właściwa podstawa prawna.

W protokole oględzin z dnia 18 marca 1997 r. zostało stwierdzone, iż sporny obiekt budowlany /szambo/ został wybudowany w okresie 1975-1995 bez wymaganego prawem pozwolenia w odległości 6,60 m od gazociągu wysokiego ciśnienia, zatem z naruszeniem podstawowej odległości opisanej normy branżowej.

Skoro obiekt budowlany wybudowany został bez wymaganego pozwolenia na budowę, a jego lokalizacja w stosunku do istniejącego gazociągu nie spełnia wymogu odległości o której mowa w wyżej cytowanym przepisie rozporządzenia, powoduje tym samym niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia, dlatego też Sąd podziela stanowisko organu o nakazie rozbiórki spornego obiektu budowlanego.

Zarzuty podniesione zarówno w odwołaniu jak i w skardze w świetle wykazanej przez organ samowoli budowlanej powodującej niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach prawa budowlanego.

W tej sytuacji skoro nie stwierdzono, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.