Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1758/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 4, art. 3 § 2 pkt 8, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 107 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 130
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: § 3 ust 1, § 3 ust. 4, § 3 ust. 5, § 3 ust. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 488
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marek Sachajko Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2014 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2014 r. o skierowaniu A. O. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii A, B, B+E.

Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego wynika, że A. O. legitymuje się prawem jazdy nr [...] kat. A, B, B+E wydanym [...]2007 r. przez Prezydenta Miasta K.

W dniu [...].06.2014 r. do Prezydenta Miasta K. wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...].06.2014 r. o sprawdzenie kwalifikacji A. O. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Z wniosku wynikało, że otrzymał on łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego okresie od [...].09.2013r. do [...].06.2014r.

Decyzją Nr [...] z [...] lipca 2014 r. wydaną na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) Prezydent Miasta K. skierował A. O. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii A, B, B+E. W uzasadnieniu decyzji zawarł uwagę, że nie poddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w terminie do dnia [...].09.2014 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.

Odwołując się od powyższej decyzji A. O. wskazał, że z jego kalkulacji wynika, iż nie uzyskał takiej ilości punktów jaka wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, zatem brak jest podstaw do kierowania go na egzamin sprawdzający kwalifikacje.

Uzasadniając stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu, utrzymującym w mocy decyzję Prezydenta Miasta K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przytoczyło treść art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20.06. 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2012, poz. 1137 ze zm.) i powołało się na wniosek Wojewódzkiego Komendanta Policji w P. z [...].06.2014 r. o skierowanie A. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w ramach posiadanych uprawnień, w związku z otrzymaniem 26 punktów.

Kolegium wyjaśniło nadto, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym ma charakter związany. Oznacza to, ze organowi nie pozostawiono tzw. "luzu decyzyjnego", w związku z czym nie ma on możliwości odstąpienia od wydania decyzji w tym zakresie. Nie ma też kompetencji do samodzielnego ustalania czy weryfikacji ilości punktów przypisywanych kierowcy za naruszenia przepisów ruchu drogowego.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. O. wniósł o uchylenie opisanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

Stwierdził, że z kalkulacji skarżącego wynika, iż nie uzyskał "takiej liczby punktów karnych" w związku z czym brak podstaw do kierowania go na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Ponadto zarzucił, ze decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie może zawierać wskazania terminu, w jakim strona ma się poddać takiemu sprawdzianowi, gdyż nie ma po temu podstaw prawnych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i powtórzyło argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutu, że decyzja nie może zawierać wskazania terminu Kolegium wyjaśniło, iż zasady dotyczące wykonalności decyzji administracyjnej zawierają przepisy art. 130 § 1 – 4 K.p.a. Wynika z nich, ze decyzja staje się wykonalna – co do zasady – gdy stanie się ostateczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z powołanym jako podstawa zaskarżonej decyzji art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b cyt. ustawy Prawo o ruchu drogowym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowana pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust.1. Ten ostatni przepis stanowi zaś, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz, ze określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje do tej ewidencji.

Na podstawie delegacji zawartej w ust. 4 art. 130 ustawy prawo o ruchu drogowym, Minister Spraw Wewnętrznych wydał rozporządzenie z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488). Z przepisów tego rozporządzenia wynika, że ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji i wyłącznie w jego gestii pozostaje dokonywanie wpisów i wykreśleń z tej ewidencji. (§ 3 ust 1, 4, 5 i 6 rozp.) a czynności te mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 4 lub pkt 8 P.p.s.a.)

Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego ani też z twierdzeń skarżącego nie wynika by skarżący wystąpił do organu prowadzącego ewidencję o usunięcie z ewidencji wpisu, którego zasadność kwestionuje.

Zatem kwestia ta nie może być rozpatrywana w objętym niniejszą sprawą postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jest przesłanką rozstrzygnięcia tj. w sprawie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o jakim mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ruchu drogowym.

Zasadne jest zatem stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, wydana na podstawie tego przepisu ma charakter związany i starosta nie jest uprawniony do kwestionowania prawidłowości wpisów zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jak również nie ma możliwości odstąpienia od wydania decyzji o skierowaniu na egzamin kontrolny.

Odnosząc się do zarzutu wskazującego na brak podstaw do wyznaczenia terminu w jakim kierowca ma poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji stwierdzić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, iż przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b nie określa terminu sprawdzenia kwalifikacji ani też nie przyznaje organowi uprawnień do decydowania, w jakim czasie dana osoba zobowiązane jest poddać się stosownemu egzaminowi (por. wyrok NSA z 08.01.2014 r. I OSK 1481/12).

W zaskarżonej decyzji uwaga dotycząca terminu poddania się egzaminowi kontrolnemu znalazła się w ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji organu I instancji a nie zawiera jej sentencja – rozstrzygnięcie decyzji. Uzasadnienie decyzji nie może zaś zastąpić jej rozstrzygnięcia bowiem tylko sentencja decyzji zawiera rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Z uzasadnienia decyzji nie mogą też wynikać obowiązki szersze aniżeli te, które sformułowano w sentencji decyzji. Stąd należy stwierdzić, że uwaga zawarta w ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji organu I instancji nie miała charakteru rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 107 § 1 K.p.a. Była to zatem niezgodna z prawem informacja – uwaga, stanowiąca dodatkowy element decyzji, z którego nie należało wyprowadzać żadnych skutków prawnych obciążających skarżącego (por. wyrok NSA z 12 maja 2011 r. I OSK 1066/10).

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że mimo wadliwego uzasadnienia, zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy. Skarga na tę decyzję z braku uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).