Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1211/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 55 ust. 1 pkt. 1 lit. b, art. 54 w zw. z art. 145 par. 1 pkt. 8 k.p.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w wyniku wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej PINB), wydaną w wyniku wznowienia postępowania, uchylił w całości decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...] r., mocą której udzielił P. B. pozwolenia na użytkowanie samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K. oraz odmówił mu wydania pozwolenia na użytkowanie tej że myjni.

W uzasadnieniu PINB wyjaśnił, iż przedmiotowy obiekt został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] r. Prezydenta Miasta K., zatwierdzającej projekt budowlany samoobsługowej myjni samochodowej i udzielającej P. B. pozwolenia na budowę samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K. Decyzja ta stała się ostateczna dnia [...] r., po utrzymaniu jej w mocy przez Wojewodę [...] z dnia [...] r.

Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt II SA/G1 705/12 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Wyrokiem z dnia 8 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt 11 OSK 752/13 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W międzyczasie, decyzją nr [...] z dnia [...] r., PINB udzielił P. B. pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej myjni samochodowej.

W związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego pozwolenia budowlanego, PINB postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] PINB wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie myjni. W ocenie organu, zaistniała podstawa wznowieniowa określona w art. 145 §1 pkt 8 k.p.a., stosownie do którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pr. bud., właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Właściwy organ przeprowadza, na wezwanie inwestora, obowiązkową kontrolę budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę (art. 59a ust. 1 Pb).

Natomiast, po myśli art. 59 ust. 5 pr. bud., właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4.

Zdaniem [...]WINB, wobec uchylenia wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt II SA/G1 705/12 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. w przedmiocie pozwolenia na budowę, co do którego wyrokiem z dnia 8 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt II OSK 752/13 oddalił skargę kasacyjną, koniecznym stało się uchylenie decyzji PINB w K. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu i odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie.

W odwołaniu z dnia 7 września 2015 r. pełnomocnik strony podniósł zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.:

1/ art. 37 ust. 2 pr. bud. poprzez jego niezastosowanie, a w efekcie błędne przyjęcie, że zachodzi podstawa do uchylenia wydanej decyzji w przedmiocie udzielenia skarżącemu zgody na użytkowanie samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K., pomimo że postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zakończenie inwestycji przez skarżącego;

2/ art. 55 ust. 1 pr. bud. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw oraz art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej poprzez jego niezastosowanie, a w efekcie odmowę wydania pozwolenia na użytkowanie myjni samochodowej trzystanowiskowej, w sytuacji, gdy ta kategoria obiektów budowlanych nie wymaga uzyskania zgody właściwego organu przed przystąpieniem do jego użytkowania.

Ponadto wskazał na naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1/ art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela, w tym przypadku skarżącego;

2/ art. 10 k.p.a. poprzez naruszenie prawa skarżącego do czynnego uczestnictwa w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności poprzez brak wezwania skarżącej przed wydaniem decyzji do wypowiedzenia się w przedmiocie zebranego w sprawie materiału dowodowego;

3/ art. 7, 8 i 9 w zw. z art. 107 §3 k.p.a., poprzez przedstawienie lakonicznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w szczególności wobec fragmentarycznego uzasadnienia prawnego decyzji.

Po rozpoznaniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), decyzją dnia [...] r., nr [...], w pkt. 1 uchylił ją w całości, zaś w pkt. 2 uchylił w całości decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...] r. w sprawie pozwolenie na użytkowanie samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K. oraz umorzył postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia [...]WINB podkreślił w szczególności, iż podstawowym zadaniem organów administracji wydających decyzję o pozwoleniu na użytkowanie jest ocena zgodności wykonanego obiektu budowlanego z decyzją o pozwoleniu na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę i decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego są elementami ciągu aktów administracyjnych w procesie inwestycyjno- budowlanym, co kreuje swoistą zależność prejudycjalną między nimi. Jeżeli w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie pojawi się kwestia wadliwości decyzji o pozwoleniu na budowę, organ je prowadzący winien to postępowanie zawiesić i zawiadomić o tym organ właściwy do stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Z kolei wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę uznaje się za podstawę do zastosowania art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. w stosunku do decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (Prawo budowlane. Komentarz pod red. A. Glinieckiego, Warszawa 2012r., s. 549).

Ścisły związek decyzji o pozwoleniu na budowę i pozwolenia na użytkowanie, ich wzajemna relacja i umiejscowienie w procesie inwestycyjnym wskazują, że wyeliminowanie decyzji kończącej wcześniejszy etap tego procesu powoduje również konieczność weryfikacji decyzji zapadłej jako zwieńczenie procesu budowlanego. Sytuacja wygląda zresztą podobnie jak w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę. Eliminacja z obrotu pierwszej z nich powoduje konieczność wznowienia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wskazuje nas to m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 marca 2012 r., II OSK 2568/10 przyjął, iż "wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi wymienioną w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. podstawę wznowienia postępowania pozwalającą na uchylenie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie".

Istotą wznowionego postępowania, w którym zaistniały przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a., jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Postępowanie to prowadzi się tak, jakby pierwotna decyzja jeszcze nie została wydana, należy zatem po pierwsze uwzględnić aktualny stan faktyczny sprawy, po drugie zaś obecny stan prawny.

W ocenie [...]WINB, organ I instancji zasadnie wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r. i uchylił pozwolenie na użytkowanie obiektu, jednakże nieprawidłowo orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zgodnie bowiem z treścią art. 55 ust. 1 pkt 1 lit b Prawa budowlanego w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 443), przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na budowę obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii XVII - z wyjątkiem warsztatów rzemieślniczych, stacji obsługi pojazdów, myjni samochodowych i garaży do pięciu stanowisk włącznie. W aktualnym stanie prawnym przed przystąpieniem do użytkowania obiektu, jakim jest myjnia samochodowa do 3 stanowisk włącznie, należy zawiadomić właściwy organ o zakończeniu budowy. Jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji można przystąpić do jego użytkowania (art 54 pr. bud.). Z uwagi na brak obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie dla przedmiotowego obiektu postępowanie w tej części stało się bezprzedmiotowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na opisaną decyzję, pełnomocnik P. B. zakwestionował pkt 2 decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w zakresie w jakim organ rozstrzygając o istocie sprawy uchylił ostateczną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia [...] r. udzielającą skarżącemu pozwolenia na użytkowanie samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce [...] przy ul. [...] w K. oraz umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie w/w obiektu.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1/ art. 37 ust. 2 pr. bud. poprzez jego niezastosowanie, a w efekcie błędne przyjęcie, że zachodzi podstawa do uchylenia wydanej decyzji w przedmiocie udzielenia skarżącemu zgody na użytkowanie samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K., pomimo że postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zakończenie inwestycji przez skarżącego;

2/ art. 50 ust. 1, a także art. 51 ust. 7 pr. bud. poprzez jego błędną wykładnię, przejawiającą się w przyjęciu, że roboty budowlane zostały wykonane przez skarżącego bez wymaganego pozwolenia, mimo iż inwestycja została przez skarżącego zakończona i oddana do użytku na podstawie ostatecznej decyzji - pozwolenia budowlanego - Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r.

Ponadto podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącego.

Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w pkt. 2 oraz o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż kwestia skutków prawnych wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę uregulowana została w art. 37 ust. 2 pr. bud. Istotna zmiana treści art. 37 ust. 2 nastąpiła w dniu 26 września 2005, kiedy weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Przed dniem 16 września 2005 r., art. 37 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane stanowił, że rozpoczęcie albo wznowienie budowy w przypadkach określonych w ust. 1 i art. 36a ust. 2 może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28, albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 3. Zatem, wydanie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej nowej decyzji o pozwoleniu na budowę dopuszczalne było wyłącznie w przypadku jej wygaśnięcia, a decyzji o pozwoleniu a wznowienie robót budowlanych - w przypadku istotnych odstępstw. Jednocześnie art. 37 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym przed 25 września 2005 r. nie określał skutków prawnych i właściwego trybu postępowania w razie chylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Dopiero znowelizowany przepis art. 37 ust. 2 pr. bud. wprost przewidział, że także w przypadku stwierdzenia nieważności i uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konieczne jest uzyskanie nowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem, uzyskanie nowej decyzji o pozwoleniu na budowę jest konieczne, niezależnie od tego, na jakim etapie robót budowlanych pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego. Inwestycja jest formalnie zakończona, jeżeli została oddana do użytkowania. Tym samym, inwestycja może zostać zakończona - przez oddanie do użytkowania - wyłącznie tedy, gdy inwestor uzyska nową decyzję o pozwoleniu na budowę. W przedmiotowej sprawie bezsporne było zakończenie przez skarżącego prac budowlanych w oparciu o ostateczną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., zgłoszenie ich do użytkowania i uzyskanie ostatecznej decyzji zezwalającej na użytkowanie obiektu. W ocenie skarżącego inwestycja stała tak faktycznie, jak i formalnie zakończona. Tym samym wydanie nowej decyzji o pozwoleniu na budowę stało się bezprzedmiotowe. Powyższy pogląd wyrażono w orzecznictwie, gdzie NSA podkreślił, że postępowanie o pozwoleniu i budowę dla inwestycji, która została już zrealizowana, a inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie, jest bezprzedmiotowe (wyrok NSA z dnia 23 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 187/10). W związku z powyższym wznowienie ustępowania i odmowa udzielanie zgody na użytkowanie obiektu jawi się, jako działanie nieuzasadnione, skoro jego podstawą jest uchylenie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej, w sytuacji gdy wszczęcie nowego postępowania w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

t9

Na rozprawie, która odbyła się w dniu 23 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej spółki podtrzymał zarzuty zawarte w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu jest reformatoryjna decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB) z dnia [...] r., nr [...], na mocy której uchylił wydaną w wyniku wznowienia postępowania decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: PINB) oraz orzekł o uchyleniu w całości ostatecznej decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] r. w sprawie udzielenia P. B. pozwolenie na użytkowanie samoobsługowej myjni samochodowej trzystanowiskowej na działce nr [...] przy ul. [...] w K. i umorzył postępowanie w tej sprawie.

Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Decyzja nr [...] z dnia [...] r. Prezydenta Miasta K., na podstawie której został przez skarżącego wybudowana samoobsługowa myjnia samochodowa trzystanowiskowa na działce nr [...] przy ul. [...] w K., została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/G1 705/12 ( rozstrzygnięcia PINB oraz utrzymującego go w mocy aktu Wojewody [...] z dnia [...] r). Wyrok WSA stał się prawomocny na skutek oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 października 2014 r. sygn. akt 11 OSK 752/13.

Już po wyroku WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r. PINB decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB udzielił skarżącemu pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej myjni samochodowej.

Po uzyskaniu informacji o uchyleniu pozwolenia budowlanego PINB podjął postępowanie wznowieniowe i w jego wyniku uchylił pozwolenie na użytkowanie oraz odmówił wydania nowego pozwolenia. [...]WINB decyzję tę, co do podstaw wznowieniowych zaakceptował, natomiast zakwestionował tę część, która dotyczyła odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie. W ocenie organu odwoławczego, wobec zmiany stanu prawnego polegającego na tym, że obecnie obowiązujące przepisy prawa budowlanego nie przewidują obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę myjni samochodowej trzystanowiskowej, a jedynie wymagają zgłoszenia takiej inwestycji, nie ma podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a tym samym do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Jak zauważył NSA w wyroku z dnia 10 października 2006 r., II GSK 156/06 (LEX nr 276701) "Językowy sens pojęcia "w oparciu" można przy tym scharakteryzować zwrotem "na podstawie" co wprost wskazuje, iż jakaś rzecz/stan (tu decyzja) znajduje uzasadnienie czy wręcz merytoryczne umocowanie w jakiejś innej rzeczy/stanie (również decyzji). Pojęcie użyte przez ustawodawcę w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. należy zatem rozumieć szeroko, jako związek pomiędzy decyzjami bądź decyzjami i orzeczeniem sądu administracyjnego"). Wskazuje się przy tym, że nie dotyczy to każdego związku, lecz związku koniecznego. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości taki właśnie konieczny związek między pozwoleniem budowalnym a pozwoleniem na użytkowanie obiektu budowlanego, którego przedmiot stanowi inwestycja realizowana na podstawie tegoż pozwolenia budowlanego. Nie można bowiem, logicznie rzecz biorąc, wydać pozwolenia na użytkowanie o ile wcześniej nie było pozwolenia budowlanego.

Wobec tego organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż uchylenie pozwolenia na budowę, w ramach którego zatwierdzono także projekt budowlany, wypełnia hipotezę art. art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. i stanowi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie.

Zgodne z prawem pozostaje także rozstrzygnięcie dotyczące umorzenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie myjni. Rację ma [...]WINB twierdząc, iż drugie z orzeczeń, jakie wydaje organ wznowieniowy po uchyleniu ostatecznej decyzji, musi zostać podjęte z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie jego podejmowania. W świetle obecnie obowiązujących przepisów, przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na budowę obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii XVII - z wyjątkiem warsztatów rzemieślniczych, stacji obsługi pojazdów, myjni samochodowych i garaży do pięciu stanowisk włącznie (art. 55 ust. 1 pkt 1 lit b pr. bud.). Natomiast przed przystąpieniem do użytkowania obiektu, jakim jest myjnia samochodowa do 3 stanowisk włącznie, należy zawiadomić właściwy organ o zakończeniu budowy. Jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji można przystąpić do jego użytkowania (art 54 pr. bud.). W sytuacji kiedy ustawodawca wycofał się z obowiązującej wcześniej decyzyjnej formy legalizacji użytkowania obiektu budowlanego, zastępując ją zgłoszeniem brak jest podstaw do wydania pozwolenia na użytkowanie spornej myjni. Powyższe sprawia, iż z uwagi na brak obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie dla przedmiotowego obiektu, postępowanie w tym zakresie (w tej części) stało się bezprzedmiotowe.

Sąd nie podziela zarzutów podnoszonych w skardze, w szczególności podstaw zastosowania w rozpatrywanej sprawie art. 37 ust. 2 pr. bud. Pełnomocnik skarżącej zdaje się z niego wywodzić pogląd, iż po zrealizowaniu inwestycji, odnośnie której uchylono pozwolenie budowlane, nie jest możliwe wydanie nowego pozwolenia. Co za tym idzie budowa jest legalna i nie zachodzi konieczność prowadzenia postępowania legalizacyjnego. Dla przedmiotowej sprawy oznaczałoby to brak podstaw do uchylenia pozwolenia na użytkowanie.

Pogląd ten nie znajduje uzasadnienia, zważywszy zwłaszcza na to, że hipoteza art. 37 ust. 2 pr. bud. obejmuje jedynie sytuacje w których budowa nie została rozpoczęta bądź też została przerwana (in fine ust. 2 – mowa jest tam o rozpoczęciu albo wznowieniu budowy), a wydane pozwolenie budowlane zostało uchylone. W rozpatrywanej sprawie sytuacja jest inna, bowiem budowa myjni została zakończona w 2012 r.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 7 pr. bud. stwierdzić trzeba, iż poza przedmiotem postępowania wznowieniowego pozostawała kwestia trybu legalizacji samowoli budowlanej, stąd nie mogło dojść do wskazanych uchybień, dotyczących zastosowania trybu naprawczego określonego we wskazanych przepisach.

Mając powyższe na względzie Sąd nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu organów mogących mieć wpływ na wynik sprawy i uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z obowiązującym prawem, a w związku z tym na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił – jak w wyroku