Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 959/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 33 par  1 pkt 5
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie : WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu w dniu 25 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 6 czerwca 2019 r. znak [...] w przedmiocie uznania zarzutu za nieuzasadniony w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., postanowieniem Nr [...] z dnia 6 czerwca 2019 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) w związku z art. 18 oraz art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1314 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia M. L. i J. B. z dnia 15 kwietnia 2019 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki Nr [...] z dnia 1 kwietnia 2019 r. znak: [...], którym po rozpatrzeniu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia 6 kwietnia 2018 r. wniesionych przez zobowiązanych M. L. oraz J. B. orzeczono o uznaniu zgłoszonego zarzutu za nieuzasadniony – uchylił zaskarżone postanowienie w części rozpatrzenia zarzutu wniesionego przez zobowiązanego M. L. i umorzył w tej części postępowanie I instancji, a w pozostałym zakresie, tj. rozpatrzenia zarzutu wniesionego przez zobowiązanego J. B., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Powyższe postanowienie, które jest przedmiotem skargi, zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki, po uprzednim wystosowaniu upomnienia, wszczął postępowanie egzekucyjne w celu doprowadzenia do wykonania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak [...], nakazującą wykonanie pod nadzorem osoby uprawnionej w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w budynku przy ul. [...] w K. następujących koniecznych robót usuwających stan zagrożenia życia lub zdrowia użytkowników lokali mieszkalnych poprzez: 1. Wykonanie pełnej wymiany pokrycia dachowego wraz z uszkodzonym deskowaniem i uszkodzonymi elementami więźby dachowej (z zachowaniem istniejącego kształtu i spadku i wysokości dachu), wzmocnienie belek bramowych wraz z wykonaniem impregnacji odnowionej więźby preparatem przeciwgrzybowym i p. poż. nad całością budynku, 2. Wykonanie wymiany wszystkich obróbek blacharskich wraz z orynnowaniem i rurami spustowymi, 3. Wykonanie robót naprawczych i zabezpieczających wszystkich uszkodzonych stropów nad użytkowanymi lokalami mieszkalnymi, 4. Wykonanie odgrzybienia wszystkich zalanych i przemokniętych stropów oraz ścian w obrębie użytkowanych lokali mieszkalnych, 5. Wymianę uszkodzonych deskowań podestów galerii komunikacyjnych w obrębie dojść do użytkowanych lokali mieszkalnych wraz z oczyszczeniem ich wsporników stalowych zabezpieczeniem antykorozyjnym np. poprzez miniowanie, 6. Uporządkowanie, udrożnienie i uszczelnienie istniejących przewodów kominowych dla zamieszkałych lokali w zakresie przewodów dymowych dla celów grzewczych oraz przewodów wentylacyjnych pomieszczeń kuchennych i łazienek, 7. Przemurowanie kominów ponad dachem zgodnie z [...] oraz wykonanie ław kominiarskich, 8. Wykonanie naprawy instalacji elektrycznej w użytkowanych lokalach mieszkalnych i na klatce schodowej w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowania wraz z odłączeniem instalacji elektrycznej we wszystkich pomieszczeniach nieużytkowanych budynku – w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r. oraz zakazującej: Gminie Miejskiej K., M. L., J. B. – znanym z miejsca pobytu współwłaścicielom budynku przy ul. [...] w K., użytkowania budynku przy ul. [...] w K. do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia, z wyłączeniem: lokali nr [...] w budynku frontowym, wobec których na podstawie art. 68 Pr. bud. wydana została decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki z dnia 20 stycznia 2014 r. Nr [...], znak: [...] nakazująca opróżnienie. W dniu 6 kwietnia 2018 r. PINB wystawił na zobowiązanych: Gminę Miejską K., M. L. oraz J. B. tytuł wykonawczy Nr [...]. Przedmiotowy tytuł wykonawczy został zgodnie z datą widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru skutecznie doręczony zobowiązanym: M. L. w dniu 18 kwietnia 2018 r., a J. B. w dniu 3 maja 2018 r. (w okoliczności fikcji doręczenia).

Pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. M. L. i J. B. wnieśli zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...]. Zobowiązani podnieśli zarzut oparty na przepisie art. 33 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. zarzut niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. W uzasadnieniu zarzutu zobowiązani wskazali w szczególności, że organ nie uwzględnił okoliczności powodujących czasową niewykonalność obowiązków nałożonych na mocy ostatecznej decyzji MWINB z dnia 19 sierpnia 2016 r. Podstawową przyczyną wspomnianej niewykonalności jest fakt, iż zobowiązani jako współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...] w K. nie mieli i nadal nie mają możliwości wykonania tychże obowiązków. W budynku mieszkalnym posadowionym na nieruchomości znajdują się lokale mieszkalne, które w dalszym ciągu zajmowane są przez lokatorów, wbrew woli właścicieli nieruchomości, którzy prowadzą przeciwko nim postępowania o opróżnienie tychże lokali. W szczególności chodzi tu o lokal mieszkalny nr [...], w stosunku do którego nadal toczy się przed Sądem Rejonowym dla K. – Ś. w K. postępowanie eksmisyjne do sygn. akt I C [...] W przedmiotowym budynku zamieszkują także lokatorzy, w stosunku do których orzeczona została eksmisja, jednakże ze względu na fakt, iż przyznano im w wyroku eksmisyjnym prawo do lokalu socjalnego lub lokalu zamiennego, a lokale takie nie zostały wskazanym lokatorom przedstawione przez Gminę Miejską K., bądź też lokatorzy mimo przedstawienia im lokalu mieszkalnego nie opuścili i nie opróżnili z rzeczy zajmowanego przez nich lokalu w budynku, właściciele nieruchomości przy ul. [...] nie mogą dysponować tymi lokalami. Właściciele nieruchomości nie mają innej prawnej możliwości opróżnienia budynku, jak tylko poprzez postępowania eksmisyjne przeciwko osobom, które wbrew zakazowi wynikającemu z decyzji MWINB korzystają z w/w budynku. Ewentualne zaś sięgnięcie przez właścicieli nieruchomości po nieprzewidziane prawem sposoby przymuszenia lokatorów budynku posadowionego na nieruchomości mogłoby wiązać się z potencjalnymi negatywnymi konsekwencjami. W rezultacie wykonanie przez zobowiązanych obowiązków nałożonych na nich na mocy decyzji MWINB nie jest możliwe w sytuacji, gdy budynek jest zasiedlony – z uwagi na charakter i zakres prac budowlanych, jakie w celu wykonania decyzji MWINB muszą zostać przeprowadzone, nie jest możliwe wykonanie tejże decyzji w sytuacji, gdy lokale mieszkalne znajdujące się w budynku pozostają zasiedlone. Zobowiązani podejmują działania prawne, które powinny skutkować przesunięciem w czasie wykonania obowiązków nałożonych m.in. na nich na mocy decyzji MWINB – do czasu, aż budynek zostanie opróżniony. Zobowiązani zaskarżyli m.in. decyzję MWINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie; złożyli też wniosek z dnia 12 czerwca 2017 r. o zmianę decyzji MWINB w zakresie terminu wykonania robót w budynku przy ul. [...] w K. usuwających stan zagrożenia życia lub zdrowia użytkowników lokali znajdujących się w tym budynku, w trybie art. 155 k.p.a. Sprawa ta nie została dotąd zakończona – pozostaje ona w zawieszeniu. Adresaci decyzji MWINB nie uchylali się od wykonania obowiązków określonych w tejże decyzji, ale nie mieli i w dalszym ciągu nie mają takiej obiektywnej możliwości. W konsekwencji zatem zachodzi sytuacja niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym, o której mowa w art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. Do czasu opróżnienia wszystkich lokali znajdujących się w budynku nie jest możliwym spełnienie obowiązku wynikającego z w/w decyzji MWINB.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki, postanowieniem Nr [...] z dnia 1 kwietnia 2019 r., znak: [...], działając na art. 34 § 4 w związku z art. 33 § 1 pkt 5 oraz art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) po rozpatrzeniu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia 6 kwietnia 2018 r. wniesionych przez zobowiązanych M. L. oraz J. B. – uznał zgłoszony zarzut za nieuzasadniony. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji przytoczył i wyjaśnił art. 33 § 1 u.p.e.a. oraz istotę niewykonalności w rozumieniu tego przepisu. Organ I instancji wskazał dalej, że M. L. oraz J. B. zostali zobowiązani do wykonania obowiązków określonych w ostatecznej decyzji MWINB Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak [...], jako współwłaściciele przedmiotowego obiektu; kwestia podnoszonych przez zobowiązanych trudności, związanych z toczącymi się postępowaniami eksmisyjnymi i zasiedleniem kamienicy, nie stanowi podstawy faktycznej ani prawnej umożliwiającej uznanie zaistnienia niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. Organ I instancji zaznaczył też, że w przedmiotowej sprawie PINB jest zarówno wierzycielem, jak i organem egzekucyjnym, toteż uprzednie wydanie postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu, o którym mowa w art. 34 § 1 u.p.e.a., jest bezprzedmiotowe i należy od razu wydać postanowienie w sprawie zarzutów na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. M. L. i J. B. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu: 1) naruszenie art. 33 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że obowiązek o charakterze niepieniężnym, nałożony na zobowiązanych na mocy ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. numer [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak [...], jest wykonalny; 2) naruszenie art. 34 § 4 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu zarzutów wniesionych przez zobowiązanych za nieuzasadnione, a w konsekwencji, mimo istnienia ku temu podstaw – na niewydaniu decyzji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a. M. L. i J. B. wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego na zasadzie art. 34 § 4 u.p.e.a.

Na skutek zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał opisane na wstępie postanowienie Nr [...] z dnia 6 czerwca 2019 r., znak [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie w części rozpatrzenia zarzutu wniesionego przez zobowiązanego M. L. i umorzył w tej części postępowanie I instancji, a w pozostałym zakresie, tj. rozpatrzenia zarzutu wniesionego przez zobowiązanego J. B., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ przedstawił sekwencję czynności w postępowaniu egzekucyjnym, w tym przeprowadzone kontrole wskazujące na niewykonanie przedmiotowego obowiązku, wystosowanie upomnienia z dnia 27 października 2017 r. oraz tytułu wykonawczego Nr [...]; przedstawione zostało także rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów Gminy Miejskiej K.. Organ II instancji wyjaśnił też podstawy zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i uwarunkowania ich składania, w tym termin.

Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zauważył, że zobowiązani M. L. i J. B. pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. zgłosili zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, oparty na podstawie określonej w art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a., tj. niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Pismo to nadane zostało w urzędzie pocztowym Poczty Polskiej S.A. w dniu 26 kwietnia 2018 r. Odpis tytułu wykonawczego z dnia 6 kwietnia 2018 r. nr [...] doręczony został M. L. w dniu 18 kwietnia 2018 r., a J. B. w dniu 2 maja 2018 r. (w trybie art. 44 § 4 k.p.a., po dwukrotnym awizowaniu w dniach 18 kwietnia 2018 r. i 26 kwietnia 2018 r.). 7-dniowy termin do wniesienia zarzutu przez M. L. mijał w dniu 25 kwietnia 2018 r., a więc zgłoszony przez niego w piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r. zarzut wniesiony został z 1-dniowym uchybieniem terminu. PINB błędnie uznał, że zarzut wniesiony przez M. L. zgłoszony został w terminie i nieprawidłowo przystąpił do jego merytorycznego rozpatrzenia, co czyni zaskarżone rozstrzygnięcie wadliwym w części, w jakiej merytorycznie rozpatrzony został zarzut wniesiony przez M. L. z uchybieniem terminu. Uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 k.p.a. Jeśli pomimo uchybienia terminu organ egzekucyjny rozpoznał zarzuty, to stosownie do art. 138 § 1 k.p.a. organ wyższego stopnia, rozpoznając zażalenie na postanowienie o rozpatrzeniu zarzutów, musi uchylić postanowienie i umorzyć postępowanie w tym zakresie. W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu. Odnośnie zaś zarzutu zgłoszonego przez J. B., organ II instancji podniósł, iż odpis tytułu wykonawczego z dnia 6 kwietnia 2018 r. nr [...] doręczony został temu zobowiązanemu w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 2 maja 2018 r. (po dwukrotnym awizowaniu w dniach 18 kwietnia 2018 r. i 26 kwietnia 2018 r.). Wynika z tego, że zarzut wniesiony przez J. B. w piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r. zgłoszony został przed doręczeniem mu odpisu tytułu wykonawczego. Organ II instancji uznał jednak, że niewskazanie przez ustawodawcę w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. daty, od której należy liczyć siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów, oraz okoliczność, że sformułowanie przez zobowiązanego zarzutów z art. 33 § 1 u.p.e.a. możliwe jest także przed doręczeniem mu odpisu tytułu wykonawczego – uzasadnia twierdzenie, że termin wskazany w powołanym przepisie upływa najpóźniej po siedmiu dniach od doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego. W przypadku wniesienia zarzutów przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego niezasadne jest twierdzenie, że zarzuty są przedwczesne. Termin do złożenia zarzutów ma charakter terminu procesowego o charakterze końcowym (dies ad quem). Upływ tego terminu powoduje, że zobowiązany nie ma już możliwości skutecznego złożenia zarzutu. Termin ten nie jest natomiast ograniczony w ten sposób, aby po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, a przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, nie mógł on skorzystać ze środka zaskarżenia jakim są zarzuty. Merytorycznemu rozpatrzeniu w niniejszej sprawie podlegał zatem zarzut wniesiony przez J. B. pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ocenił, że z akt postępowania egzekucyjnego i okoliczności podnoszonych przez zobowiązanego nie wynika, aby istniały przeszkody powodujące nieusuwalny brak możliwości wykonania egzekwowanego obowiązku. Fakt, iż część lokali w budynku jest zamieszkana i zachodzi konieczność podjęcia działań w celu eksmisji lokatorów tych lokali, nie jest taką przeszkodą, nie skutkuje niewykonalnością egzekwowanego obowiązku, o jakiej mowa w art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. Nie jest przeszkodą trwałą i nieusuwalną, choć stanowi to niewątpliwie utrudnienie w realizacji egzekwowanego obowiązku. Jest to jednak inna kwestia niż obiektywna niewykonalność obowiązku. Zobowiązany, wskazując okoliczności uzasadniające niewykonalność egzekwowanego obowiązku, de facto kwestionuje wykonalność decyzji MWINB Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r. znak: [...] Wskazana przez zobowiązanego okoliczność zajmowania przez lokatorów części lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku istniała przed wydaniem w/w decyzji, była znana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie i Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, orzekającym w sprawie skargi na tę decyzję. Przytoczywszy fragmenty odnośnych orzeczeń sądowych, organ II instancji skonkludował, że skoro nastąpiło prawomocne oddalenie skargi, to na etapie postępowania administracyjnego nie zachodziła niewykonalność decyzji. Dalej organ II instancji zaznaczył, że zarzut niewykonalności egzekwowanego obowiązku podnosiła już pismem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Gmina Miejska K., również zobowiązana w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowieniem Nr [...] z dnia 8 maja 2018 r., znak: [...], po rozpatrzeniu zarzutów wniesionych przez w/w zobowiązaną, PINB orzekł o uznaniu ich za nieuzasadnione, a postanowieniem Nr [...] z dnia 26 lipca 2018 r., znak: [...], MWINB po rozpatrzeniu zażalenia na w/w postanowienie PINB utrzymał je w mocy. Na to ostatnie postanowienie złożona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1279/18, skargę tę oddalił. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. dodał, że konieczność zrealizowania obowiązku wynikającego z jego decyzji Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak: [...], jest podyktowana ochroną zdrowia i życia ludzi, w celu wyeliminowania zagrożenia, jakie niesie nieprawidłowy stan techniczny budynku. Podstawą prawną do orzeczenia przez MWINB nakazu usunięcia nieprawidłowości przedmiotowego budynku i zakazu jego użytkowania były przepisy art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego, a zatem przesłankami wydania nakazu usunięcia nieprawidłowości było więc stwierdzenie, że obiekt ten może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska i że jest w nieodpowiednim stanie technicznym.

W konkluzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że okoliczności, które wskazuje zobowiązany J. B. uzasadniając podniesiony zarzut, nie świadczą o niewykonalności obowiązku, w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a., choć niewątpliwie stanowią utrudnienie wykonania obowiązku, nie mogą być jednakże traktowane jako nieusuwalna przeszkoda o charakterze technicznym lub prawnym, trwale pozbawiająca adresata obowiązku możliwości jego wykonania. Akceptacja stanowiska zobowiązanego prowadziłaby do sytuacji, w której będący w bardzo złym stanie technicznym budynek, mogący stworzyć zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, co stanowiło przyczynę ingerencji organu nadzoru budowlanego wydającego egzekwowaną decyzję, miałby nadal stanowić zagrożenie. Zaniechanie zrealizowania egzekwowanego nakazu może spowodować sprowadzenie niebezpieczeństwa dla ludzi. Zobowiązany, jako współwłaściciel nieruchomości, jest zaś odpowiedzialny za stan tej nieruchomości i winien mieć na uwadze odpowiedzialność za szkody mogące powstać w związku z niewykonywaniem w/w decyzji, co prowadzi do utrzymania stanu zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego. Niepieniężny obowiązek wynikający z decyzji MWINB Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak: [...], jest wykonalny. W przedmiotowej sprawie nie występują przeszkody, które uzasadniałyby twierdzenie o niewykonalności obowiązku w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. Zgłoszony przez zobowiązanego J. B. na podstawie art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. zarzut nie zasługuje w przedmiotowej sprawie na uwzględnienie; brak jest podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a.

Pismem z dnia 12 lipca 2019 r. J. B. złożył skargę na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wskazał, że zaskarża wspomniane postanowienie w zakresie, w jakim dotyczy ono rozpoznania zarzutów skarżącego w sprawie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia 6 kwietnia 2018 r., znak [...] Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1) naruszenie art. 33 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że obowiązek o charakterze niepieniężnym, nałożony na zobowiązanych na mocy ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. numer [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak [...], jest wykonalny; 2) naruszenie art. 34 § 4 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu zarzutów wniesionych przez zobowiązanych za nieuzasadnione, a w konsekwencji, mimo istnienia ku temu podstaw – na niewydaniu decyzji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a. Skarżący wniósł o: 1) uchylenie na podstawie art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K., w celu ponownego rozpoznania niniejszej sprawy; 2) przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał w szczególności, że w postępowaniu egzekucyjnym ma miejsce okoliczność powodująca niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym w rozumieniu przepisu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. Właściciele nieruchomości nie mieli i nadal nie mają możliwości wykonania tychże obowiązków, ponieważ w budynku znajdują się lokale mieszkalne, które w dalszym ciągu zajmowane są przez lokatorów, wbrew woli właścicieli nieruchomości, którzy prowadzą przeciwko nim postępowania o opróżnienie tychże lokali. W budynku zamieszkują także lokatorzy, w stosunku do których orzeczona została eksmisja, jednakże ze względu na fakt, iż przyznano im w wyroku eksmisyjnym prawo do lokalu socjalnego lub lokalu zamiennego, a lokale takie nie zostały wskazanym lokatorom przedstawione przez Gminę Miejską K., bądź też lokatorzy mimo przedstawienia im lokalu mieszkalnego nie opuścili i nie opróżnili z rzeczy zajmowanego przez nich lokalu w budynku, właściciele nieruchomości nie mogą dysponować tymi lokalami, a tym samym nie mają możliwości przeprowadzenia wszystkich prac określonych w decyzji MWINB. Właściciele nieruchomości, w tym skarżący, przeprowadzili te prace, które mogły być przeprowadzone bez dysponowania zasiedlonymi lokalami mieszkalnymi znajdującymi się w budynku. Pozostałe prace określone w decyzji MWINB, tj. prace określone w punkcie 3-6 oraz 8 decyzji MWINB, nie mogą być prowadzone z uwagi na zasiedlenie lokali mieszkalnych, zaś właściciele nieruchomości nie mają innej prawnej możliwości opróżnienia budynku, jak tylko poprzez postępowania eksmisyjne przeciwko osobom, które wbrew zakazowi wynikającemu z decyzji MWINB korzystają z w/w budynku. Sięgnięcie przez właścicieli nieruchomości po inne niż prawem przewidziane sposoby przymuszenia lokatorów budynku posadowionego na nieruchomości byłoby działaniem bezprawnym, do którego właściciele nieruchomości nie mogą być "przymuszani" wizją nałożenia na nich grzywny w celu przymuszenia w toku postępowanie egzekucyjnego. Adresaci decyzji MWINB nie uchylali się od wykonania obowiązków określonych w tejże decyzji, ale nie mieli i w dalszym ciągu nie mają takiej obiektywnej możliwości. Organ egzekucyjny wszczął przeciwko właścicielom nieruchomości, w tym przeciwko skarżącemu, administracyjne postępowanie egzekucyjne, wystawiając tytuł wykonawczy pomimo niewykonalności obowiązku wynikającego z decyzji MWINB w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całej rozciągłości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Organ II instancji odniósł się także do zarzutów skargi, uznając je za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, a także czy przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżone postanowienie zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ono prawu i nie ma podstaw do pozbawienia go mocy wiążącej. Skarga okazała się niezasadna.

Istotą postępowania egzekucyjnego w administracji jest przymusowe wykonanie obowiązków wymienionych w art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, dalej "u.p.e.a.") w przypadku uchylania się zobowiązanego od wykonania tych obowiązków. Na wierzycielu ciąży powinność doprowadzenia do wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Wykonanie decyzji oznacza spowodowanie, sprowadzenie takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią decyzji (por. T. Woś, w: T. Woś (red.), Postępowanie administracyjne, Warszawa 2017, s. 71). W niniejszej sprawie wykonaniu podlega obowiązek wynikający z ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak [...], nakazującej wykonanie pod nadzorem osoby uprawnionej w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w budynku przy ul. [...] w K. następujących koniecznych robót usuwających stan zagrożenia życia lub zdrowia użytkowników lokali mieszkalnych poprzez: 1. Wykonanie pełnej wymiany pokrycia dachowego wraz z uszkodzonym deskowaniem i uszkodzonymi elementami więźby dachowej (z zachowaniem istniejącego kształtu i spadku i wysokości dachu), wzmocnienie belek bramowych wraz z wykonaniem impregnacji odnowionej więźby preparatem przeciwgrzybowym i p. poż. nad całością budynku, 2. Wykonanie wymiany wszystkich obróbek blacharskich wraz z orynnowaniem i rurami spustowymi, 3. Wykonanie robót naprawczych i zabezpieczających wszystkich uszkodzonych stropów nad użytkowanymi lokalami mieszkalnymi, 4. Wykonanie odgrzybienia wszystkich zalanych i przemokniętych stropów oraz ścian w obrębie użytkowanych lokali mieszkalnych, 5. Wymianę uszkodzonych deskowań podestów galerii komunikacyjnych w obrębie dojść do użytkowanych lokali mieszkalnych wraz z oczyszczeniem ich wsporników stalowych zabezpieczeniem antykorozyjnym np. poprzez miniowanie, 6. Uporządkowanie, udrożnienie i uszczelnienie istniejących przewodów kominowych dla zamieszkałych lokali w zakresie przewodów dymowych dla celów grzewczych oraz przewodów wentylacyjnych pomieszczeń kuchennych i łazienek, 7. Przemurowanie kominów ponad dachem zgodnie z PN-89/B-10425 oraz wykonanie ław kominiarskich, 8. Wykonanie naprawy instalacji elektrycznej w użytkowanych lokalach mieszkalnych i na klatce schodowej w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowania wraz z odłączeniem instalacji elektrycznej we wszystkich pomieszczeniach nieużytkowanych budynku – w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r. oraz zakazującej: Gminie Miejskiej K., M. L., J. B. – znanym z miejsca pobytu współwłaścicielom budynku przy ul. [...] w K., użytkowania budynku przy ul. [...] w K. do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia, z wyłączeniem: lokali nr [...] w budynku frontowym, wobec których na podstawie art. 68 Pr. bud. wydana została decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki z dnia 20 stycznia 2014 r. Nr [...], znak: [...] nakazująca opróżnienie. Przedmiotowy obowiązek jest objęty tytułem wykonawczym Nr [...] z dnia 6 kwietnia 2018 r. – na podstawie tego tytułu wykonawczego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, co do którego skarżący zgłosił zarzuty.

Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym – wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

Skarżący powołał się na podstawę zarzutów określoną w powołanym wyżej przepisie w punkcie 5 (niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym) Organy obu instancji zweryfikowały tę podstawę negatywnie – zdaniem Sądu, ocena ta jest zasadna; Sąd podziela także w całej rozciągłości argumentację sformułowaną na jej poparcie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., po prawidłowym rozstrzygnięciu kwestii związanych z zachowaniem terminu do złożenia zarzutów, trafnie zinterpretował pojęcie "niewykonalności" obowiązku w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a. Sąd podziela przytoczone przez organ poglądy, w świetle których na niewykonalność obowiązku można się powołać jedynie wtedy, gdy obowiązek jest niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki; przesłanką uznania decyzji za niewykonalną nie mogą natomiast być trudności w wyegzekwowaniu decyzji, wiążące się z niezadowoleniem adresatów decyzji lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy albo uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi (por. np. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 2014 r., I OSK 2094, CBOSA).

Zdaniem Sądu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – oceniając okoliczności podnoszone przez zobowiązanego w uzasadnieniu zarzutu – trafnie uznał, że okoliczności te wprawdzie wskazują na utrudnienia w czynieniu zadość przedmiotowemu obowiązkowi, ale nie świadczą o jego niewykonalności w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 u.p.e.a., a w szczególności nie stanowią trwałej i nieusuwalnej przeszkody uniemożliwiającej doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z treścią decyzji.

Zgodzić się należy z organem II instancji także co do tego, że kwestia ewentualnej niewykonalności przedmiotowego obowiązku w istocie była już rozważana w innych postępowaniach, także sądowoadministracyjnych. Prawomocne oddalenie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r., znak [...] – implikuje wniosek, że nie zachodzi trwała pierwotna niewykonalność obowiązku odpowiadająca przyczynie nieważności decyzji z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Z kolei co do ewentualnej niewykonalności obowiązku o charakterze następczym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaprezentował stanowisko – w związku z zarzutem Gminy K. – w prawomocnym wyroku z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1279/18, podkreślając m. in., że "konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, jak też względy techniczne i ekonomiczne, utrudniające wykonanie decyzji, nie mogą być uznane za przesłankę niewykonalności decyzji".

Poczynione rozważania zawierają już odniesienie się do zarzutów skargi, które Sąd uznał za niezasadne. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a w szczególności nie narusza przepisów powołanych w skardze (art. 33 § 1 pkt 5 i art. 34 § 4 u.p.e.a.).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.