Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 743/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2007r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie uprawnień do świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej 1. oddala skargę, 2. zasądza na rzecz adwokat J. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) kwotę 292,80 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt dwa zł. 80/100), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 743/07

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 105 § 1 kpa Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie dotyczące przyznania J. M. uprawnienia do świadczenia pieniężnego z ustawy z 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wniosek J. M., który wpłynął do Urzędu 10 maja 2007 r. jest tożsamy z już rozpoznanymi w postępowaniach zakończonych prawomocnymi decyzjami Kierownika Urzędu. Nadesłane dokumenty były dwukrotnie ocenianie w zakończonych postępowaniach administracyjnych a następnie sądowych, a od dnia wydania prawomocnych decyzji o odmowie przyznania przedmiotowego uprawnienia stan prawny i orzecznictwo Kierownika Urzędu nie uległy zmianie. W myśl art. 105 § 1 kpa w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z uwagi na fakt, iż sprawa wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego została wcześniej rozstrzygnięta decyzją ostateczną, Kierownik Urzędu umorzył postępowanie w sprawie wymienionego wniosku jako bezprzedmiotowe.

Rozpoznając sprawę ponownie na skutek wniosku J. M. z dnia 12 czerwca 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, tenże organ decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję [...]r.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniósł J. M. wnosząc o jej zmianę ewentualne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W skardze przedstawił okoliczności dotyczące deportacji w 1943 r. jego matki do Rębiechowa oraz jego narodzin i pierwszych lat życia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w obu decyzjach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Wg zaś art. 1 § 2 kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast art. 133 § 1 (zd. 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia pieniężnego wymienionego w powołanej ustawie. Decyzja ta - po złożeniu przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...]r. Nr [...] została utrzymana w mocy. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 12 listopada 1998 r. (Sygn. akt II SA/Gd 728/98) oddalił skargę strony na powyższą decyzję.

Ponownie sprawa była rozpatrywana na wniosek strony w dniu 16 grudnia 2004 r. Kierownik Urzędu decyzją Nr [...] na podstawie art. 154 kpa i art. 4 ust. 4 ww. ustawy z 31 maja 1996 r. odmówił zmiany wyżej wymienionych decyzji z [...] r. i poprzedzającej ją decyzji z [...]r. Odmowę tą utrzymał następnie w mocy decyzją z dnia [...]r. Nr[...]. Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 1 marca 2006 r. (Sygn. akt II SA/Bd 591/05) oddalił skargę strony na powyższą decyzję, a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2006 r. (Sygn. akt II OSK 1514/06) oddalił skargę kasacyjną strony na ten wyrok.

W dniu 10 maja 2007 r. do organu wpłynął kolejny wniosek dotyczący przyznania uprawnienia określonego w powołanej ustawie. Skarżący przytaczał w nim dokładnie te same fakty, co w poprzednich wnioskach i innych pismach procesowych. Z akt sprawy wynika zaś w sposób jednoznaczny, że przedstawione w nich fakty były kilkakrotnie przedmiotem oceny organu i sądów administracyjnych. Dotyczy to także wniosku, który wpłynął do organu już po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II SA/Gd 728/98, a więc wniosku o zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa, co zostało zakończone kolejnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (z dnia 15 grudnia 2006 r. - II OSK 1514/06).

W tym stanie rzeczy oczywiste jest, że dalsze postępowanie o merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy stało się bezprzedmiotowe, a w myśl art. 105 § 1 kpa w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

I dlatego uznając, iż organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa Sąd na podstawie art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oddalił skargę.

Na podstawie art. 250 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz § 2 ust. 1-3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) uwzględniając wniosek adwokata udzielającego pomocy prawnej skarżącemu z urzędu - zasądził w pkt 2 na rzecz adwokata stosowne wynagrodzenie.