Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 367/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia [...] o przyjęciu na studia i odmowy przyjęcia na studia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. kk


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu Medycznego w Ł. utrzymała w mocy decyzję Międzywydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo – Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] o uchyleniu decyzji z dnia [...] o przyjęciu D.R. na 4 – letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo – Lekarskim oraz odmówiła przyjęcia D.R. na 4 – letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo – Lekarskim w roku akademickim 2008/2009.

W ocenie organu administracji spełnione zostały przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Po odbyciu przez skarżącą studiów na Wydziale Wojskowo – Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Ł. zostało ujawnione, że transkrypt, na podstawie którego oceniono w toku postępowania rekrutacyjnego w 2008 r. zaliczenie odpowiednich przedmiotów, jak i dotychczasowy przebieg studiów, został przerobiony. Okoliczność ta została potwierdzona przez pracowników York University w T. w K.. W przedmiocie przerobienia transkryptu i posłużenia się sfałszowanym dokumentem prowadzone były postępowania przeciwko skarżącej oraz jej mężowi P.R.. Dochodzenie prowadzone przeciwko skarżącej przez Prokuraturę Rejonową Ł.-Ś. sygn. akt [...] zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] Sprawa P.R. oskarżonego o czyn z art. 270 § 2a k.k., tj. przerobienie dokumentu i posłużenie się nim jako autentycznym rozpoznawana była przez Sąd Rejonowy dla Ł.-Ś. w Łodzi VI Wydział Karny, który prawomocnym wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] warunkowo umorzył postępowanie karne.

W skardze na powyższą decyzję D.R. wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten skarżąca uzasadniła tym, że zaskarżona decyzja ma znaczenie dla ustalenia pozostawania przez Uniwersytet Medyczny w zwłoce z wydaniem skarżącej dyplomu ukończenia studiów wyższych i może mieć wpływ na wynikające z tej zwłoki konsekwencje majątkowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest zatem istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub poniesie on straty na życiu lub zdrowiu (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2005r., I OZ 1074/05; z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (zob. Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365 i 644). Omawiana instytucja ma więc na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. W orzecznictwie i literaturze konsekwentnie podkreśla się, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie danego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Jednocześnie, brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem którego uzupełnienia winien żądać sąd. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Obowiązkiem strony jest więc poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienia NSA: z dnia 26 listopada 2007r., II FZ 338/07; z dnia 29 maja 2009r., I FZ 148/09; z dnia 10 grudnia 2010r., II FZ 536/10; z dnia 1 marca 2011r., II FZ 17/11; z dnia 8 października 2013r., II OZ 839/13; z dnia 13 sierpnia 2009r., I OZ 779/09; z dnia 3 grudnia 2009r., I OZ 1101/09; z dnia 6 maja 2014r., I OZ 341/14; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 4, Wolters Kluwer 2011, s. 229).

Dokonując oceny zasadności wniosku stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca w sposób ogólnikowy powołała się na niesprecyzowane "konsekwencje majątkowe", które mogą stanowić następstwo pozostawania w zwłoce przez Uniwersytet Medyczny z wydaniem dyplomu. Skarżąca nie wyjaśniła jednakże, jakiego rodzaju mogłyby to być konsekwencje w jej przypadku. Nie wskazała żadnych okoliczności odnoszących się do swojej sytuacji osobistej i zawodowej. W związku z tym nie można nawet stwierdzić, czy zaskarżona decyzja może mieć jakikolwiek negatywny wpływ na tę sytuację i wywołać jakieś konsekwencje majątkowe. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, np. aby od ukończenia 4 – letnich studiów lekarskich prowadzonych w języku angielskim na Wydziale Wojskowo – Lekarskim przez skarżącą uzależnione było kontynuowanie dotychczasowej pracy tym bardziej, że z wniosku nie wynika nawet, czy skarżąca jakąś pracę wykonuje i jakiego rodzaju jest to praca.

Nadto należy zauważyć, że samo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, o czym stanowi art. 61 § 6 p.p.s.a. Tego rodzaju rozstrzygnięcia mają zatem charakter wyłącznie tymczasowy. Co do zasady więc, z wyjątkami przewidzianymi w przepisach szczególnych, okres obowiązywania ochrony tymczasowej i tak kończy się z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Orzeczeniami tymi będą zarówno wyroki, jak i postanowienia o odrzuceniu skargi lub umorzeniu postępowania.

Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

U.K.