Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2358/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 147 par. 1 ppsa
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Monika Barszcz,, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. Paweł Jastrzębski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi F. R., K. S., B. S., M. B., J. S., D. S., A. S., D. R. oraz W.W. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność załączników 1, 2 i 3 zaskarżonej uchwały w zakresie jakim przeznacza działki o nr ewidencyjnych [...] i [...] obręb [...] w [...] pod obszary rolnicze oznaczone symbolem "R" a działki o nr ewidencyjnych [...] i [...] w obrębie [...] pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zabudowę usługową oznaczoną symbolem [...]. 2. zasądza od Gminy Miasta [...] w [...] solidarnie na rzecz F. R., K. S., B. S., M. B., J. S., D. S., A. S., D. R. oraz W.W. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 sierpnia 2019 r. F. R., K. S., B. S., M. B., J. S., D. S., A. S., D. R., V. W., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] czerwca 2019 r, w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R., zarzucając jej naruszenie: 1. nieuwzględnienie ich uwag do ustaleń Studium, dotyczących statusu działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...] oraz działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...], w których wskazywali na zasadność ustalenia charakteru ww. dziatek jako działek o charakterze przemysłowym; 2. art. 9 w zw. z art. 12 ust. 1 u.p.z.p., poprzez rażące przekroczenie granic przysługującego Radzie Miejskiej R. władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie ich uprawnień związanych z prawem własności działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...] oraz działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...] położonych na terenie objętym Studium, w sposób, który pozbawia ich możliwości kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej obecnie na terenie ww. działek; 3. art. 10 ust. 1 pkt 1 i 8 u.p.z.p. w zw. z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. przez nieuwzględnienie uwarunkowań wynikających z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu nieruchomości oraz stanu prawnego nieruchomości tj. działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...] oraz działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...], co stanowi naruszenie zasad sporządzania Studium, które powinno uwzględniać uwarunkowania wynikające m.in. z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu, natomiast zaskarżona uchwała w odniesieniu do ich działek pozostaje w sprzeczności z dotychczasowym rzeczywistym przeznaczeniem tychże działek i zakłada przeznaczenie ww. działek bez uwzględnienia dotychczasowego przeznaczenia działek, 4. art. 21, art. 22, art. 32, art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a także art. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1292), ponieważ zaskarżona uchwała w nieuzasadniony sposób ogranicza ich prawo własności do działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...] oraz działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb [...], uniemożliwiając im kontynuowanie działalności gospodarczej prowadzonej na przedmiotowych nieruchomościach blisko 30 lat ( tj. od 1 stycznia 1993 r.) poprzez prowadzenie przedsiębiorstwa pod nazwą Zakładu C., tym samym zaskarżona uchwała narusza konstytucyjną zasadę konieczności i proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) i stanowi nieuzasadnione zróżnicowanie ochrony interesów indywidualnych, podczas gdy ochrona swobody działalności gospodarczej, jej podejmowania, wykonywania leży również w interesie społecznym, 5. art. 140 i 195 k.c. w zw. z art. 6 ust. 2 u.p.z.p. oraz w zw. z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, poprzez ograniczenie ich prawa do dysponowania ich nieruchomościami oraz ich zagospodarowania, w sposób nieproporcjonalny do celu koniecznego dla zapewnienia racjonalnej gospodarki przestrzennej oraz ponad usprawiedliwione potrzeby publiczne i usprawiedliwione interesy prywatne, a w konsekwencji nadużycie władztwa planistycznego gminy, 6. art. 64 ust. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie konstytucyjnej zasady równości, przez zróżnicowanie przeznaczenia nieruchomości objętych Studium posiadających analogiczne uwarunkowania, poprzez wydzielenie terenu pod zabudowę mieszkaniowo - usługową pośród nieruchomości przeznaczonych pod obszary aktywności gospodarczej (obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej), bez uzasadnienia tego rodzaju ograniczeń, 7. art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 6 i 7 w zw. z art. 6 ust. 1 u.p.z.p. w związku z art. 140 i 195 k.c. poprzez ustalenie dla działek położonych w bliskim sąsiedztwie z ich nieruchomością nr [...] a oznaczonych ewidencyjnie nr [...], [...] sposobu wykonywania prawa własności jako P.U. - obszary aktywności gospodarczej (obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej) oraz PE - obszary powierzchniowej eksploatacji złóż, co wskazuje, iż postanowienia Studium w odniesieniu do ich nieruchomości ustalają ich przeznaczenie w sposób naruszający ich prawo własności ponad potrzebę wynikającą z racjonalnych zasad planowania i zagospodarowania przestrzennego, 8. art. 10 ust. 4 u.p.z.p. w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, poprzez brak określenia w części tekstowej Studium obszarów, w których planuje się zmianę przeznaczenia gruntów, na których prowadzona jest działalność przemysłowa, na grunty rolne oraz gruntu o zabudowie mieszkaniowo - usługowej, 9. art. 10 ust. 2 u.p.z.p. w zw. z § 4 ust. 1 i § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, poprzez brak spójności pomiędzy częścią graficzną i tekstową Studium, przez co zapisy Studium - porównując część tekstową z graficzną - budzą wątpliwości, i pozwalają na różnorodne interpretacje dokonanych zapisów, w szczególności w zakresie przeznaczenia ich nieruchomości nr [...] i [...] obręb [...], jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej w sytuacji, gdy w części tekstowej organ stwierdza, iż występuje nadpodaż na terenie Gminy R. obszarów przeznaczonych pod funkcje mieszkaniowe i usługowe, 10. art. 10 ust. 1 pkt 1 i 11 u.p.z.p. poprzez brak zachowania zgodności postanowień Studium z dotychczasowym przeznaczeniem nieruchomości skarżących, w szczególności nieuwzględnienie okoliczności przeprowadzenia przez Skarżących rekultywacji w kierunku przemysłowym na wszystkich działkach objętych niniejszą skargą co stoi w sprzeczności z zaplanowanym przez organ przeznaczeniem nieruchomości w Studium, 11. art. 10 ust. 1 pkt 1 i 11 u.p.z.p. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez przeznaczenie ich nieruchomości nr [...] i [...] jako obszary rolnicze "R", pomimo przeprowadzenia na przedmiotowych nieruchomościach rekultywacji w kierunku przemysłowym, natomiast gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych są grunty zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa, co należy rozumieć jednoznacznie jako przeprowadzenie rekultywacji w kierunku rolnym, nie zaś przemysłowym jak w niniejszej sprawie, 12. art. 10 ust. 2 pkt 14 u.p.z.p. poprzez zaniechanie wyznaczenia w ustaleniach tekstowych i graficznych Studium obszarów wymagających rekultywacji, w sytuacji gdy skarżący obowiązani są do rekultywacji gruntów w kierunku przemysłowym, zatem na obszarze Gminy R. takowe obszary występują co tym bardziej powoduje konieczność uwzględnienia takowego obszaru w Studium. Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżących wniósł o: 1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, 2. stwierdzenie nieważności zaskarżonej w części opisowej dotyczącej nieruchomości Skarżących tj. działek o numerach ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb [...] i działek o numerach ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb [...] (§ 2 pkt 1 uchwały) oraz odpowiadającej jej części załączników graficznych do ww. uchwały, a ujętych w § 2 pkt 2 i 3 uchwały ww. tj. w zakresie: załącznika nr 3 określającego kierunki zagospodarowania przestrzennego do Uchwały o nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] czerwca 2019 r., oraz załącznika nr 2 określającego uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego do Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] czerwca 2019 r. w zakresie przeznaczenia nieruchomości stanowiących współwłasność skarżących, a obejmujących: teren działek o numerach ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb [...] oznaczony symbolem R jako teren obszarów rolniczych, oraz obejmujących teren działek skarżących o numerach ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb [...] oznaczony symbolem MN.U jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, obszary o dominującej funkcji aktywności gospodarczej (produkcja, składy, magazyny, usługi), 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący są współwłaścicielami działek ew. o nr [...] i [...], obręb [...], i działek ew. o nr [...] i [...], obręb [...], dla których Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], [...], [...], [...]. Zgodnie z obecnie obowiązującym planem miejscowym, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w R. Nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., działki ew. nr [...] i [...], obręb [...] położone są w terenach lasów, oznaczonych symbolem LS2 oraz terenach produkcji materiałów budowlanych oznaczonych symbolem PB, częściowo w terenach udokumentowanych złóż iłów, zaś działki ew. nr [...] i [...], obręb [...], położone są na terenach przeznaczonych pod produkcję materiałów budowlanych oznaczonych symbolem PB. Odnośnie nieruchomości ew. nr [...] i [...] obręb [...] postanowienia Studium, część III – Kierunki zagospodarowania przestrzennego, pkt 3 Kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów wskazują na położenie ich w obszarze rolnym R ppkt 3.13 – Obszary rolnicze oraz obszary zieleni nieurządzonej. Natomiast w odniesieniu do nieruchomości ew. o nr [...] i [...], obręb [...], Studium przewiduje kierunek zagospodarowania przestrzennego w ppkt 3.4. MN.U – obszary zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, część III – Kierunki zagospodarowania przestrzennego, pkt 3 Kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów. Skarżący wskazali, że na terenie przedmiotowych działek nieprzerwanie od 1 stycznia 1993 roku prowadzona jest działalność gospodarcza pod firmą Zakład C. s.c. z siedzibą w M., polegająca na produkcji cegieł, dachówek i materiałów budowlanych z wypalanej gliny. Na ich wniosek i koszt dokonano zmiany glebotwórczej klasyfikacji gruntów z dniem 11 kwietnia 2018 r. dokonano przekształcenia terenów działek ew. nr [...] i [...] oraz [...] i [...] z dotychczasowych symboli R, Ps i Ls na oznaczenie terenów K na powierzchni 7,8896 ha działek nr [...] i [...] i na powierzchni 4,41 ha działek [...] i [...]. Zaliczenie całego terenu wszystkich tych działek do terenów przemysłowych będzie tworzyć kompleks przemysłowy i przyczyni się. Powyższe zyskuje również na znaczeniu w kontekście planowanej trasy obwodnicy [...] przebiegającej w pobliskim sąsiedztwie tych nieruchomości. Skarżący podnieśli, że dla nieruchomości ew. nr [...] i [...], obręb [...], w dniu 2 czerwca 2000 r. otrzymali decyzję nr [...] ustalającą przemysłowy kierunek rekultywacji gruntów. Burmistrz M i G R. decyzją z [...] października 2000 r. zatwierdził projekt rekultywacji terenów poeksploatacyjnych na złożu iłów ceramiki budowlanej "R. – dz. nr [...]" w R. Marszałek Województwa [...] decyzją nr [...] z [...] listopada 2017 r. udzielił zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w procesie wypełniania terenu niekorzystnie przekształconego – wyrobiska po eksploatacji złoża "R." – działka nr [...], położonego na części działki ew. nr [...], obręb [...]. Z kolei decyzją nr [...] z [...] stycznia 2018 r. ustalono kierunek rekultywacji gruntu położonego w [...] na działkach ew. nr [...] i [...] jako inny niż rolny i leśny, tj. umożliwiający zagospodarowanie na cele lokalizacji obiektów rzemiosła dla terenu po eksploatacji iłów zastoiskowych ze złoża "[...]", znajdującego się na ww. działkach, przy czy rekultywacja może być prowadzona z użyciem odpadów dopuszczonych do wypełnienia terenów niekorzystnie przekształconych po uzyskaniu decyzji na przetwarzanie odpadów. Marszałek Województwa [...] decyzją nr [...] z [...] maja 2019 r. udzielił zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne poza instalacjami i urządzeniami poprzez wypełnienie terenu niekorzystnie przekształconego - wyrobiska poeksploatacyjnego złoża "[...]" zlokalizowanego na działkach [...] i [...], obręb [...], z terminem do 31 grudnia 2022 r. Skarżący podnoszą, że na działkach [...] i [...] znajdują się 4 hale magazynowo - produkcyjne, piec typu [...] do wypalania cegły, budynek biurowy, warsztat , duże garaże – 5 sz. Na działkach [...] i [...] znajdują się hale magazynowo – produkcyjne szt. 4, linia technologiczna do wyrobu cegły, place manewrowe. Działalność ta, to jedyne źródło dochodu skarżących D. R. i K. S. oraz miejsc pracy dla ludzi z okolicznych miejscowości. Prowadzona działalność nie pogarsza stanu środowiska, nie zagraża życiu i zdrowiu ludzi. Zaskarżona uchwała w nieuzasadniony sposób ogranicza prawo własności, w szczególności zmierza do uniemożliwienia skarżącym kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej zgodnie z prawem blisko 30 lat. Nieruchomości skarżących nie były nigdy zabudowane budynkami mieszkalnymi, co przemawia za utrzymaniem dotychczasowego stanu. Studium narusza interes prawny skarżących, bowiem zmienia przeznaczenie terenu, na którym działki są zlokalizowane. Umieszczenie działek na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej oraz na terenach rolnych jest zbyt rygorystyczne , przez co naruszające granice przyznanego gminie władztwa planistycznego. Wprowadzenie tych postanowień ogranicza prawa właścicieli tych terenów, zmiana przeznaczenia nieruchomości na mieszkaniowo - usługowe, czyni te nieruchomości ogólnodostępnymi dla niekreślonej liczny osób trzecich. Przepis art. 10 ust. 1 pt 1 u.p.z.p. stanowi jednoznacznie, że w Studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu. Organ nie wątpliwie dokonując w Studium zmiany w zakresie przeznaczenia działek skarżących nie uwzględnił ich dotychczasowego przeznaczenia oraz zagospodarowania, a dokonał swoistego wywłaszczenia planistycznego. Skarżący wskazują, iż w centrum M. ( obręb obejmujący działki nr [...] i [...]) jest prowadzona działalność gospodarcza Zakładu C. w R., przeznaczenie – teren produkcyjny, obok zaś przywołanej działalności gospodarczej na szeroką skalę znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej. W bliskim sąsiedztwie z działkami skarżących zlokalizowano w uchwalonym Studium obszary aktywności gospodarczej ( obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej) oraz PE – obszary powierzchniowej eksploatacji złóż ( działki ew. nr [...] i [...]). Obok zaś znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej. Z powyższego wynika, iż postanowienia Studium w odniesieniu do działek skarżących zostały uchwalone w sposób arbitralny i nierównoprawny. W odniesieniu do działek ew. nr [...] i [...], obręb [...], skarżący podnoszą, że w Studium zostały przeznaczone pod obszary rolnicze oraz obszary zieleni urządzonej. Zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 8 ustawy po ochronie gruntów rolnych i leśnych gruntami rolnymi są grunty zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa. Tymczasem w decyzji Starosty W. [...] z [...] maja 2019 r., wskazano przemysłowy kierunek rekultywacji wyrobiska położonego na części działki nr [...], również wcześniejszej decyzji Burmistrza M i G R. z dnia [...] czerwca 2000 r. wskazano taki sam przemysłowy kierunek rekultywacji dla działki nr [...]. Taki też przemysłowy kierunek rekultywacji wynika z decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2019. dla wyrobiska na działkach ew. nr [...] i [...], obręb [...]. Z powyższego wynika, że ustalenia Studium nie uwzględniają kierunku przemysłowego rekultywacji gruntów po eksploatacji złóż. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący nie posiadają interesu prawnego uprawniającego do skutecznego jej wniesienia. Organ stwierdził, że Studium nie narusza interesu prawnego skarżących, gdyż pomimo że uchwała zmienia przeznaczenie ich nieruchomości, to zmiana ta ma jedynie charakter kierunkowy, nie jest ani rzeczywista, ani też realna., gdyż w części opisowej zaskarżonej uchwały przewidziano zespół zasad generalnych pozwalających na docelowe ustalenie w miejscowym planie innego przeznaczenia tego terenu następującymi wytycznymi ( str. 149 załącznika nr 1 do uchwały). W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 11 pkt 3 u.p.z.p. organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 11 pkt 11 oraz art. 17 pkt. 9 w zw. z art. 18 ust. 1 u.p.z.p. uwagi do projektów studium oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego może wnosić każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w tym projekcie. Natomiast zgodnie z art. 7 u.p.z.p. rozstrzygnięcia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o nieuwzględnieniu uwag dotyczących projektu studium oraz miejscowego planu nie podlegają zaskarżeniu ani w administracyjnym toku instancyjnym ani do sądu administracyjnego. Z tego wynika, że niezadowalające dla skarżących rozstrzygnięcie ich uwag do studium nie podlega zaskarżeniu, zatem zarzut w tym przedmiocie jest chybiony. W odniesieniu do zarzutu naruszenie art. 9 u.p.z.p. w zw. z art. 12 ust. 1 u.p.z.p.o. organ wskazał, iż przygotowując projekt studium, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.z.p uwzględnił uwarunkowania wynikające z potrzeb i możliwości rozwoju gminy w związku z art. 10 ust. 5. Szczegółowa analiza tej problematyki znajduje się w części tekstowej - część II, pkt 9 Potrzeby i możliwości rozwoju gminy - SUiKZP Gminy R. (strony od 78 do 108). Wyniki analizy wykazały, że działki o nr ew. [...] i [...] obręb [...] znajdują się w granicach obszaru o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno przestrzennej. Określając kierunki polityki przestrzennej dla tego obszaru, wskazano funkcję MN.U - obszary zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, jako pożądany kierunek przekształceń przestrzennych. Natomiast działki o nr ew. [...] i [...], obręb [...], znajdują się poza obszarem o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej. Wyniki dokonanego bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę wskazały funkcję R - obszary rolnicze. W odniesieniu zarzutu naruszenia art. 10 ust. 1 pkt 1 i 8 u.p.z.p. w z w. z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. organ stwierdził, że uwzględnił dotychczasowe przeznaczenie i zagospodarowanie oraz uzbrojenie terenu, a także stan prawny gruntów wprowadzając w projektowanym dokumencie stosowne regulacje znajdujące się w części tekstowej - część III - Kierunki zagospodarowania przestrzennego pkt 3 - Kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, gdzie na stronie 147 w ramach opisu ogólnych zasad dotyczących kierunków zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów w pkt 6 zapisano, iż dopuszcza się przyjęcie w planie miejscowym istniejącego zagospodarowania w tym zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu i dotychczasowego przeznaczenia oraz w pkt. 8 zapisano, iż dopuszcza się przyjęcie w planie miejscowym zasad kształtowania zabudowy, wskaźników zagospodarowania terenu oraz przeznaczenie wynikające z obowiązującego mpzp. W odniesieniu do zarzutów sformułowanych w pkt 4 i 5 skargi organ stwierdził, iż do gminy należy wyłączna kompetencja do planowania miejscowego, która wyraża się w samodzielnym kształtowaniu sposobu zagospodarowania obszaru podlegającego jej władztwu planistycznemu, pod warunkiem działania w granicach i na podstawie prawa i nie nadużywania tego władztwa. Warunkiem wkroczenia w uprawnienia właścicielskie przy sporządzaniu studium, a także i warunkiem realizacji zgłaszanych przez podmioty zewnętrzne wobec administracji żądań w formie wniosków, uwag i dyskusji publicznej oraz ich oceny dokonywanej przez organy gminy jest zachowanie zasady proporcjonalności, rozumiane jako wyważenie interesów. Zgodnie z rozstrzygnięciem uwag przez burmistrza z dnia 08.04.2019 r. oraz 05.06.2019 r. działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...] obręb [...] przeznaczone zostały pod funkcję mieszkaniowo-usługową jako kontynuacja terenów sąsiednich przeznaczonych pod tą samą funkcję. Działki znajdują się bowiem w granicach obszaru o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej. Wobec powyższego, określając kierunki polityki przestrzennej dla tego obszaru, wskazano funkcję MN.U - obszary zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, jako pożądany kierunek przekształceń przestrzennych. Działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb [...], znajdują się natomiast poza obszarem o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno – przestrzennej, zatem wskazano funkcję R - obszary rolnicze. Na terenie działek wskazano więc funkcje rolnicze zgodnie z kierunkiem polityki przestrzennej gminy dla tej części obrębu. Zdaniem Organu wprowadzone względem działek skarżących ograniczenia prawa mieszczą się w koncepcji władztwa planistycznego, gdyż poprzez określenie kierunków polityki przestrzennej dla przedmiotowego obszaru wskazywany jest pożądany kierunek przekształceń przestrzennych. Przyjęte rozwiązania planistyczne w rejonie ul. [...] wynikają wprost z wykonania przepisów prawa m.in. w zakresie uwzględnienia wyników dokonanego bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, stosownie do przepisu art. 10 ust. 5 pkt 4 lit a u.p.z.p. W odniesieniu do zarzutów sformułowanych w pkt 6 i 7 skargi stwierdził, iż zróżnicowanie przeznaczenia może wynikać z przyjętego dla danej części gminy kierunku przekształceń przestrzennych. Przeznaczenie działki nr ewidencyjny [...] obręb [...] na obszary aktywności gospodarczej (obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej) - P.U wiąże się bezpośrednio z prowadzoną na działkach sąsiednich działalnością związaną z eksploatacją występującego złoża [...], zlokalizowanego na działce o nr [...]. W związku z powyższym, Studium wskazuje na działce o nr [...] obszary powierzchniowej eksploatacji złóż - PE, zgodnie ze wskazaniami m.in. Ministra Środowiska na etapie dokonywanych uzgodnień projektu Studium. Zgodnie z danymi zawartymi w Centralnej Bazie Danych Geologicznych prowadzonej przez Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] obręb [...] oraz działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb [...] brak jest udokumentowanych złóż kopalin. Ponadto w uwadze z dnia 09.05.2019 r. Skarżący wskazują, iż planują po zakończeniu działalności cegielni wydobywczej (kopalni) i po demontażu urządzeń cegielni (w trakcie rozbiórki) rozpoczną działalność przemysłową o innym profilu. Odwołując się do faktycznego użytkowania, na obszarze działek sąsiednich prowadzona jest dalsza eksploatacja złoża, a na działkach Skarżących nastąpiło zamknięcie procesu wydobywczego. Wobec powyższego, nie można uznać za analogiczne uwarunkowań nieruchomości położonych w bliskim sąsiedztwie z uwarunkowaniami nieruchomości Skarżących. Działki o nr ewidencyjnych [...] (przywołana przez Skarżących) i [...] w obrębie [...] zostały również wskazane w Studium jako tereny rolnicze (pomimo złożonej uwagi o przeznaczenie ich na tereny przemysłowe) - wbrew zarzutom podniesionym w skardze. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 ust. 4 u.p.z.p. w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 roku w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy organ wskazał, iż po dokonanym przeglądzie obowiązujących planów w zakresie ustalonych przeznaczeń i warunków zabudowy, jak również mając na uwadze wyniki dokonanego bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, zdecydował nie wyznaczać obszarów wymagających przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, ponieważ wyznaczone obszary o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej i ustalone poza ich granicami funkcje obszarów rolniczych i lasów. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 ust. 2 u.p.z.p. w zw. z § 4 ust. 1 i § 7 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 roku organ wyjaśnił, iż t. 1 pkt 7 u.p.z.p uwzględnił uwarunkowania wynikające z potrzeb i możliwości rozwoju gminy. Szczegółowa analiza znajduje się w części tekstowej - część II, pkt 9 Potrzeby i możliwości rozwoju gminy - SUiKZP Gminy R. (strony od 78 do 108). Wyniki analizy wykazały, że działki o nr ew. [...] i [...] obręb [...] znajdują się w granicach obszaru o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno - przestrzennej. Określając kierunki polityki przestrzennej dla tego obszaru, wskazano funkcję MN.U - obszary zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, jako pożądany kierunek przekształceń przestrzennych. Mając na względzie wyniki dokonanego bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, stosownie do przepisu art. 10 ust. 5 pkt 4 lit a, organ planistyczny nie przewidział lokalizacji nowej zabudowy poza obszarami o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej lub poza obszarami przeznaczonymi pod zabudowę w planach miejscowych znajdujących się poza obszarami o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 ust. 1 pkt 1 i 11 u.p.z.p. organ wskazał, iż zgodnie z wypisem i wyrysem z rejestru gruntów działki o nr rew. [...] i [...] obręb [...] opisane są jako użytki kopalne - K i inne tereny zabudowane - Bi, natomiast działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb [...] opisane są jako użytki kopalne. Zgodnie z danymi zawartymi w Centralnej Bazie Danych Geologicznych na działkach o nr ew. [...] i [...] obręb [...] oraz działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb [...] brak jest udokumentowanych złóż kopalin. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 ust. 1 pkt 1 i 11 u.p.z.p. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy ochronie gruntów rolnych i leśnych organ wskazał, iż zgodnie wypisem i wyrysem z rejestru gruntów działki o nr. ew. [...] i [...], obręb [...] opisane są jako użytki kopalne. Tym samym brak jest dowodu na to, że rekultywacja została zakończona, ponieważ dopiero zakończenie rekultywacji stanowi podstawę do aktualizacji danych zawartych w ewidencji i budynków. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 ust. 2pkt 14 u.p.z.p. organ wyjaśnił, iż mając na uwadze ustawę z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych dokonał przeglądu obszaru gminy pod kątem identyfikacji gruntów, które utraciły albo mają ograniczoną wartość użytkową i na tej podstawie niezidentyfikowano obszarów wymagających rekultywacji. Dlatego też w części tekstowej - część III - Kierunki zagospodarowania przestrzennego pkt 14. - Obszary wymagające przekształceń, rekultywacji lub remediacji (na stronie 173) zapisano, iż w studium nie wyznacza się terenów wskazanych do rekultywacji. Pokreślono przy tym, iż na podstawie przepisów odrębnych wydawane są decyzje administracyjne dotyczące terenów wskazanych do rekultywacji (np. tereny poeksploatacyjne). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta wykonywana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Skarżący złożyli skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R. nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w oparciu o art. 101 u.s.g., gdyż przyjęte w studium rozwiązania planistyczne w stosunku do nieruchomości stanowiących ich współwłasność naruszają ich interes prawny. Podkreślenia wymaga, że w przypadku skargi złożonej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. badanie legitymacji strony skarżącej wymaga ustalenia nie tylko istnienia po jego stronie interesu prawnego, ale także naruszenia tego interesu. Kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem. Ocena naruszenia interesu prawnego przez akt planistyczny nie musi dotyczyć wyłącznie przepisów u.p.z.p. Uchwały z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego mogą dotyczyć także uprawnień lub obowiązków z zakresu prawa gospodarczego, gospodarki nieruchomościami czy prawa cywilnego. Wprawdzie zgodnie z art. 9 ust. 5 u.p.z.p. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego, lecz istotne jest to, że z mocy art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Relacje systemowe aktów planistycznych, zwłaszcza związanie ustaleniami studium przy uchwalaniu planów miejscowych może w okolicznościach konkretnej sprawy skutkować uznaniem, że już uchwała w przedmiocie studium prowadzi do naruszenia interesu prawnego określonych członków wspólnoty samorządowej. Poprzez uchwalenie studium organy gminy podejmują podstawowe ustalenia w zakresie polityki przestrzennej, w szczególności określają kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów (art. 10 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.). Natomiast ustalenia planu miejscowego są konsekwencją postanowień studium, albowiem tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium gmina może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów. Z tych powodów w tego typu sprawach uwzględnia się wpływ studium na prawa i obowiązki właścicieli gruntów objętych danym aktem. W judykaturze dostrzega się trudności w wykazaniu naruszenia interesu prawnego, gdyż uchwała w przedmiocie studium nie wywołuje skutków właściwych dla planu miejscowego i nie kształtuje bezpośrednio sposobu wykonywania prawa własności nieruchomości, a jedynie wiąże przy sporządzaniu i uchwalaniu planu miejscowego. Jednocześnie sądy nie wykluczają możliwości naruszenia interesu prawnego ustaleniami studium, przy uwzględnieniu różnic pomiędzy studium i planem miejscowym w zakresie bezpośredniości i realności skutków, jakie wywołują oba te akty. Wskazuje się również, że nie można, kierując się tylko charakterem prawnym studium, wykluczyć naruszenia interesu prawnego podmiotu, będącego właścicielem czy użytkownikiem wieczystym gruntu objętego uchwałą. Konieczne jest bowiem dokonanie każdorazowo indywidualnej oceny wpływu danego studium na sytuację prawnoplanistyczną konkretnej nieruchomości (zob. wyrok NSA z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2298/15 dostępny [w:] CBOSA). Na pewno potrzeba dokonania indywidualnej oceny naruszenia interesu prawnego skarżącego podmiotu wynika z mocy wiążącej studium oraz relacji systemowej studium i planu, jak również następstw prawnych naruszenia mocy obowiązującej studium ( zob. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2019 r. , II OPSK 65/17). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący wykazali, iż ich interes prawny wynika z treści art. 140 k.c., jak również, że istnieje związek pomiędzy ich własną, prawnie gwarantowaną sytuacją a zaskarżoną uchwałą. Przeznaczenie w Studium działek skarżących pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługową oraz pod tereny rolne naruszyło ich realny i konkretny interes prawny. W ocenie Sądu zarzuty skargi mają usprawiedliwione podstawy. Z przepis art. 28 ust. 1 u.p.z.p. wynika, że nieważność uchwały rady gminy w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego lub miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powoduje naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. Pojęcie "zasad sporządzania" należy wiązać z merytorycznym opracowaniem aktu planistycznego, a więc z zawartością tego aktu (część tekstowa, graficzna i załączniki), na którą wskazuje art. 9 ust. 2 u.p.z.p., treścią zamieszczonych w nim ustaleń wskazanych w art. 10 ust. 1 i 2 u.p.z.p., a także ze standardami dokumentacji planistycznej określonymi w rozporządzeniu w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.z.p. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego sporządzane jest w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego. Studium jest aktem polityki wewnętrznej gminy, w którym z jednej strony określa się uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego gminy (m.in. geograficzne, demograficzne, przyrodnicze, ekonomiczne), a z drugiej strony określa długofalową politykę przestrzenną gminy. W odróżnieniu od ustaleń planu miejscowego postanowienia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy nie mają charakteru normatywnego powszechnie obowiązującego, ale należy mieć na uwadze, że w określony sposób mogą pośrednio oddziaływać także na interes prawny lub uprawnienia obywateli i innych podmiotów znajdujących się poza aparatem gminy. Konieczne jest zatem prawidłowe, odpowiadające przepisom prawa, sformułowanie postanowień zawartych w studium. Studium wiąże organ planistyczny, co do ogólnych wytycznych, założeń polityki przestrzennej gminy i właśnie w tym kontekście postanowienia planu muszą być zgodne z założeniami studium. Studium pełni też funkcję koordynującą ustalenia przyszłych planów miejscowych. Jednym z celów polityki przestrzennej określanej w studiach jest rozpoznanie interesów publicznych w obrębie gminy oraz stymulowanie uczestników działań w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego, co jest istotne z punktu widzenia inwestycyjnego czy turystycznego. Zawsze naczelnym celem jest rozwój gminy, przy uwzględnieniu jej specyficznych warunków, np. gmina miejska lub wiejska. Podkreślenia wymaga, że ustalenia w zakresie kierunków zagospodarowania przestrzennego, zasad ochrony poszczególnych obszarów, jak również obszarów rozmieszczenia infrastruktury technicznej, czy kierunków i zasad kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej, podlegają określeniu w studium. Z tym aktem muszą być zgodne plany miejscowe, które ustalają przeznaczenie terenów. Konsekwencją przyjętych przez ustawodawcę rozwiązań jest bowiem treść art. 20 ust. 1 u.p.z.p. wymagająca, aby plan nie naruszał ustaleń studium. Istotne przy tym jest, że na etapie wstępnym – przed podjęciem stosownej uchwały – ocenie podlega stopień zgodności przewidywanych rozwiązań (a więc ujętych w konkretne normy dopiero w projekcie planu miejscowego) ze studium. Zatem kwestia stwierdzenia przez radę gminy, czy przedstawiony jej do uchwalenia projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie narusza zawartych w studium ustaleń polityki przestrzennej gminy, ma ścisły związek z treścią studium. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu. Jednakże warunek uwzględnienia dotychczasowego przeznaczenia i zagospodarowania terenu, nie oznacza jeszcze, że Rada, w ramach przysługującego jej władztwa planistycznego, nie może dokonać zmian i przekształceń w tym zakresie, dokonanie jednak przedmiotowych zmian musi być poprzedzone dokładną analizą i oceną stanu faktycznego, jaki istnieje na terenie objętym projektem studium. . W ocenie Sądu zaskarżona uchwała naruszyła art. 10 ust. 1 u.p.z.p., gdyż brak było podstaw do przekwalifikowania działek skarżących na tereny budowlane i rolne, w sytuacji gdy nadal chcą oni korzystać z nich w sposób dotychczasowy pod działalność gospodarczą, a zmiana ich przeznaczenia nie pozostaje w zgodzie z kierunkami zagospodarowania przestrzennego określonymi w Studium. Przede wszystkim zaznaczyć trzeba, że skarżący od 1993 roku prowadzą działalność gospodarczą formie Zakładu C. na działkach ew. o nr [...] i [...], obręb [...] oraz [...] i [...], obręb [...]. Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w R. nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. dotyczącą planu zagospodarowania przestrzennego terenów Miasta i Gminy R., ww. działki nr [...] i [...] położone są na terenach lasów oznaczonych symbolem LS2 oraz na terenach produkcji materiałów budowlanych oznaczonych symbolem PB, częściowo w terenach udokumentowanych złóż iłów, a ww. działki [...] i [...] położone są na terenach oznaczonych symbolem PB przeznaczonych pod produkcję materiałów budowlanych. Dla działek ew. [...] i [...], obręb [...] decyzją nr [...] z [...] czerwca 2000 r. Burmistrz R. ustalił przemysłowy kierunek rekultywacji gruntów, które po prawidłowej rekultywacji będą przysposobione do pełnienia gospodarczo atrakcyjnych funkcji. Decyzją Burmistrza R. nr [...] z [...] października 2000 r. zatwierdzono projekt rekultywacji terenów poeksploatacyjnych – dz. nr [...], które po prawidłowej rekultywacji będą przysposobione do pełnienia gospodarczo atrakcyjnych funkcji. Dla działek ew. [...] i [...], obręb [...], Starosta W. decyzją nr [...] z [...] stycznia 2018 r. ustalił kierunek rekultywacji gruntu, jako inny niż rolny lub leśny, tj. umożliwiający zagospodarowanie na cele lokalizacji obiektów rzemiosła, przy czym organ dopuścił rekultywację wyrobisk poeksploatacyjnych z użyciem odpadów dopuszczonych do wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych. Zezwolenie na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne poza instalacjami i urządzeniami poprzez wypełnienie wyrobiska zlokalizowanego na ww. części działek [...] i [...] udzielił Marszalek Województwa [...] decyzją nr [...]. Z powyższego wynika, że przedmiotowe działki mają charakter gospodarczy, oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako użytki kopalne (K) i jako inne tereny zabudowane (Bi) i taki charakter tych działek chcą zachować skarżący, gdyż nadal chcą prowadzić działalność gospodarczą, lecz o innym profilu niż dotychczas. Tymczasem przewidziane w Studium przeznaczenie przedmiotowych działek wyklucza wykorzystanie ich pod jakąkolwiek działalność gospodarczą. Otóż działki ew. nr [...] i [...] obręb [...] zgodnie ze Studium znajdują się w obszarze rolnym "R" ppkt 3.13. – obszary rolnicze oraz obszary zieleni nieurządzonej, a działki [...] i [...] obręb [...] znajdują się w obszarze MN.U ppkt 3.4. – obszary zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej ( część III – Kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów). Z ustaleń tych wynika, że w sposób drastyczny zmienia się przeznaczenie użytkowania terenów, a zmiana ta, praktycznie prowadzi do utraty źródeł dochodu skarżących, jak też miejsc pracy dla mieszkańców miasta i gminy R. Należy przy tym zwrócić uwagę, że działki skarżących zgodnie z decyzjami rekultywowane są w kierunku przemysłowym z przeznaczeniem na cele lokalizacji obiektów rzemiosła. Natomiast przeznaczenie w Studium działek skarżących na cele rolnicze i zabudowę mieszkaniową pozostaje w wyraźnej sprzeczności z decyzjami organów ustalającymi zarówno kierunek rekultywacji działek skarżących, jak i ich sposób ( cel) wykorzystania po zakończeniu rekultywacji. Organ planistyczny ustaleniami takich decyzji jest związany i nie może samodzielnie zmieniać przeznaczenia działek zrekultywowanych na inny cel niż wskazany w decyzji właściwego organu. Nie można również pominąć, że z treści pkt 9.8.4 Studium wynika jasno, że zapotrzebowanie na nową zabudowę przewyższa sumę powierzchni użytkowych zabudowy w przedziale na funkcje zabudowy. Na obszarze gminy nie ma podstaw do wyznaczania nowych terenowa przeznaczonych pod zabudowę o funkcji mieszkalnej, rekreacji indywidualnej i usługowej. Jednocześnie możliwe jest wyznaczenie terenów, na których lokalizowana będzie zabudowa o funkcji produkcyjnej. Wynika z tego, że organ planistyczny przeznaczył działki z obrębu [...] pod zabudowę mieszkaniową i usługową mimo że z bilansu terenów jasno wynika, że na terenie gminy i miasta R. nie ma potrzeby wyznaczenia takich terenów, natomiast jest potrzeba wyznaczenia terenów produkcyjnych. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Pojęcie zasad sporządzania studium należy wiązać z zawartością tego aktu planistycznego (część tekstowa, graficzna i załączniki), przyjętych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej. Zasady sporządzania planu miejscowego rozumiane są jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy dotyczące m.in. zawartych w akcie planistycznym ustaleń. W orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje spójny pogląd, że naruszenie istotne to takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego (np. Wyrok NSA z dnia 15 marca 2018 r II OSK 2286/17 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). W realiach rozpoznawanej sprawy uzasadnione jest stwierdzenie, że Rada Miejska w R. w istotny sposób naruszyła zasady sporządzenia przedmiotowego studium w zakresie obejmującym opisane wyżej działki skarżących, dając tym samym podstawę do stwierdzenia na nieważności załączników nr 1, 2 i 3 zaskarżonej uchwały w zakresie opisanym w pkt 1 sentencji wyroku. Z tych względów na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.

.