Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 919/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Spółki A o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółki A od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1884/17 w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy apteki i nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

We wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 marca 2018 r. skardze kasacyjnej, Spółki A sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania objętej jej skargą decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia niezgodnej z przepisami reklamy apteki i nałożenia kary pieniężnej.

W motywach wniosku, strona skarżąca kasacyjnie podniosła, że nie posiada środków umożliwiających jej dokonanie zapłaty wymierzonej przez organ kary. Podjęcie egzekucji, z dużym prawdopodobieństwem wpłynie zaś na płynność finansową Spółki i może doprowadzić do daleko idących skutków, które nawet przy dokonaniu zwrotu kwoty 22.000 zł nie będzie możliwe do odwrócenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o odmowie jego uwzględnienia.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, stwierdzić należy, że strona skarżąca, w ramach zawartego w skardze kasacyjnej żądania wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego nie wypełniała obowiązku, o którym mowa powyżej, czym uniemożliwiła dokonanie obiektywnej oceny wniosku w aspekcie przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej.

Wniosek ograniczał się bowiem wyłącznie do wskazania przez stronę, iż wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez konieczność uiszczenia nałożonej na Spółkę kary może spowodować, że "(...) z dużym prawdopodobieństwem wpłynie na płynność finansową Spółki i może doprowadzić do daleko idących skutków (...)".

Wskazana w tym kontekście kwota kary, wynikająca z ostatecznej decyzji organu nadzoru farmaceutycznego, nie daje jakiejkolwiek możliwości dokonania oceny, czy istotnie konieczność uiszczenia kary wpłynie na płynność finansową Skarżącej i w jakim potencjalnie stopniu oraz czy możliwe będą do odwrócenia ewentualne skutki wykonania tego zobowiązania w przypadku pozytywnego dla strony zakończenia sprawy sądowej. Strona nie wskazała na swoją obecną sytuację majątkową i zdolność do poniesienia obciążenia finansowego wynikającego w ustalonej wysokości nałożonej kary, na podstawie których to informacji możliwa byłaby ocena wpływu kary na płynność finansową Spółki. Strona nie skonkretyzowała również, jakie "daleko idące skutki" wywoła wykonanie decyzji – podjęcie egzekucji. Zauważyć również należy, że strona nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów na poparcie twierdzeń zawartych we wniosku lub poparcie samego żądania.

W takim stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, w oparciu o art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.