Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1197/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 129 poz 1369
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 maja 2004 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których  zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. oraz E. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] uchylił w części decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej pod nazwą budowa drogi gminnej z wyznaczeniem szlaku rowerowego – na odcinku od stacji paliw w O. do zabudowy m. O. i orzekł w tym zakresie, a w pozostałym zakresie utrzymał tę decyzję w mocy.

Do skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E. W. oraz A. G. dołączyli pismo procesowe z dnia 21 listopada 2017 r., w którym zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono, że realizacja przedmiotowej inwestycji służyć będzie przede wszystkim mieszkańcom miasta C., a nie mieszkańcom gminy O. Budowa drogi, która w rzeczywistości będzie drogę wewnętrzną, obniży wartość działek właścicieli prywatnych, doprowadzi do nieuzasadnionego ograniczenia prawa własności gwarantowanego Konstytucją RP i wykorzystania środków finansowych Skarbu Państwa. Zwrócono uwagę, że nie ma pewności czy właściciele działek uzyskają dostęp do tej drogi, gdyż od ponad dziesięciu lat dojeżdżają do swoich działek drogami gruntowymi – gospodarczymi od strony S. i O. Wskazano, że zamierzenie budowy tej drogi nie było konsultowane z właścicielami działek, a zamiar budowy drogi był ukrywany przed właścicielami działek i innymi mieszkańcami O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub

w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba

że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Ze swej natury decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również i to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków"

nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08.

W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Dodatkowo należy brać pod uwagę również interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców.

Wskazać należy, iż ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych

( t. jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1496 ze zm.) ma szczególny charakter, jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., II OZ 923/10). Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej stronie skarżącej w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Biorąc pod rozwagę okoliczności powołane przez stronę skarżącą Sąd doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki

do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, postrzegane przez osoby zainteresowane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.