Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 253/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr SKO.[...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2012 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżący P. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z oświadczeń strony zawartych we formularzu wniosku wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca zadeklarował, że utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł, która została przyznana do dnia 31 maja 2012 roku. Zaznaczył on, iż posiada 1/6 część kamienicy kwaterunkowej o powierzchni 1160 m² oraz działkę o powierzchni 669 m² z niewykończonym małym budynkiem. Skarżący oświadczył, że z udziału w kamienicy kwaterunkowej nie uzyskuje dochodów, a jego renta była wypłacana okresowo i pomimo złożenia kolejnego wniosku o jej przyznanie nie została jeszcze przyznana, gdyż sprawa nie została jeszcze załatwiona. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.

Zarządzeniem z dnia 8 maja 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie dochodów, z których pokrywa koszty bieżącego utrzymania oraz przychodów i kosztów utrzymania posiadanych nieruchomości. Wnioskodawca nie przedłożył żądanej dokumentacji.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Pismem z dnia 29 lipca 2013 r. skarżący złożył sprzeciw, w którym wskazał, że nie jest w stanie udokumentować dochodów z których pokrywa koszty bieżącego utrzymania, gdyż ich nie posiada. Od maja 2012 r. nie otrzymuje renty, a na dalszy okres sprawa przyznania renty jest w toku. Skarżącemu pomaga rodzina, pożyczając mu drobne kwoty w wysokości [...] zł miesięcznie. Skarżący popada w dalsze zadłużenie, m. in. z powodu nie płaconych na bieżąco alimentów. Udział w kamienicy nie przynosi skarżącemu żadnych dochodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy może być stosowana jedynie wobec takich osób, które pozbawione są środków umożliwiających pełne pokrycie tych kosztów. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.

W realiach rozpoznawanego przypadku, biorąc pod uwagę całokształt sytuacji rodzinnej, finansowej i majątkowej P. K., Sąd stwierdził, że wykazał on zasadność przyznania prawa pomocy. Nie uzyskuje on aktualnie żadnych stałych dochodów, z wyjątkiem pożyczek od członków rodziny, nie ma również oszczędności. Obok kosztów własnego utrzymania jest on zobowiązany do regularnego uiszczania alimentów. Z posiadanego udziału w nieruchomości również nie uzyskuje on żadnego dochodu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie (zob. również postanowienia WSA w Poznaniu: z 6 września 2012 r., II SA/Po 288/12 oraz z 6 czerwca 2013 r., III SA/Po 1205/12 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za uzasadniony.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.