Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 530/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, par. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 73 poz 657
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie   działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Dnia 13 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś As. sąd. Szymon Widłak Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi I. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/Sz. Widłak /-/M. Kosewska /-/B. Koś


UZASADNIENIE

W dniu [...] I. C. złożyła wniosek o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok [...] – płatności z tytułu ONW - w którym zadeklarowała użytkowaną przez siebie powierzchnię gruntów rolnych w wysokości [...] ha.

W dniu [...] pracownicy Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadzili u wnioskodawczyni kontrolę. Ostatecznie stwierdzono, że faktycznie użytkowana przez producenta powierzchnia gruntów rolnych wynosi [...] ha, a nie jak podano we wniosku [...] ha. Kopię protokołu z czynności kontrolnych przekazano bezpośrednio obecnej przy kontroli I. C. W uwagach inspektorów terenowych oraz w uwagach osoby obecnej przy kontroli nie zanotowano żadnych zastrzeżeń.

W dniu [...] do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego – zwanego dalej Oddział ARiMR – I. C. złożyła pismo zatytułowane "wniosek", w którym wniosła o ponowne przeprowadzenie kontroli zasadniczej i kontroli ONW na użytkowanych przez nią gruntach. W uzasadnieniu pisma wnioskodawczyni wskazała, że po dokonanych przez nią pomiarach, a następnie oględzinach okazało się, że jej przedstawiciel pokazując teren nie wskazał całości użytkowanych przez nią gruntów tj. ok. [...] ha. Ponadto podała, że będąc na gospodarstwie podpisała protokół sądząc, że rzeczywiście brakuje [...] ha.

W piśmie z dnia [...] Dyrektor Oddział ARiMR poinformował producentkę, iż po analizie dokumentów oraz uzyskaniu wyjaśnień od inspektora przeprowadzającego kontrolę terenową jej wniosek o ponowne przeprowadzenie kontroli został uznany za bezpodstawny.

W uzasadnieniu pisma wskazano, że w/w osoba oświadczyła, że kontrola na miejscu została przeprowadzona w obecności wnioskodawczyni oraz jej ojca. Ponadto zwrócono uwagę, że w protokole czynności kontrolnych widnieje wnioskodawczyni podpis wraz z określeniem serii i numeru dowodu osobistego, co wskazuje na fakt, że była ona obecna przy kontroli i miała możliwość wskazania działek rolnych.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu wniosku I. C. z dnia [...], na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 z p.zm.) i § 4 oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 73, poz. 657 z p.zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po potrąceniu kwoty płatności ONW w wysokości 1647,36 zł., przyznał wnioskodawczyni płatność ONW na rok [...] w łącznej wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że powierzchnia, co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła [...] ha. Natomiast powierzchnia zadeklarowana we wniosku wynosiła [...] ha. Różnica między powyższymi wartościami wynosi [...] ha. W związku z tym należna w roku [...] kwota płatności z tytułu ONW – Nizinne strefa nizinna II – [...] została pomniejszona o dwukrotność stwierdzonej różnicy.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła I. C. żądając jej uchylenia.

W uzasadnieniu odwołująca wskazał, że w dniu [...] zawarła umowę dzierżawy z ARiMR, na mocy której dzierżawi grunty rolne o łącznej powierzchni [...] ha, co potwierdza aktualny wypis z rejestru gruntów. Podała również, że za przedmiotowy grunt płaci każdego roku umowny czynsz dzierżawny oraz odprowadza podatek rolny do Urzędu Miast i Gminy w T. Dodatkowo odwołująca stwierdziła, że wypełniając przedmiotowy wniosek pomniejszyła deklarowany obszar o [...] ha mając świadomość, że część gruntów rolnych położona jest bezpośrednio przy obszarach wodnych oraz posiada nieregularne kształty.

Podniosła również, że podpisała protokół kontroli na znak swojej obecności podczas kontroli, a nie wyrażenia zgody na stwierdzony stan rzeczy, mając świadomość trybu odwoławczego. Ponadto podkreśliła, że zespół kontrolujący odmówił jej dokonania ponownych pomiarów, a w protokole w ogóle jej wniosek nie został odnotowany. Dodała także, że po kontroli ponownie dokonała pomiarów, które wykazały o ponad [...] ha większą powierzchnię działki rolnej B niż to ustalił zespół kontrolujący. Odwołująca zarzuciła, że organ stwierdził za bezpodstawny jej wniosek o ponowną kontrolę bez uzyskania wyjaśnień z jej strony, czym naruszył art. 7 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 78 k.p.a. W konkluzji odwołania wnioskodawczyni wskazała, że kontrola obszarowa jej działek została wykonana nieprawidłowo. W ocenie odwołującej wyniki pomiarów GPS są możliwe do skonfrontowania z mapami ewidencyjnymi i sytuację w terenie.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał i wyjaśnił podstawy prawne przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz wynikające z nich przesłanki ich uzyskania. Z kolei odnośnie zakwestionowanej przez odwołującą kontroli na miejscu dokonanej w dniu [...] organ II instancji przyznał, iż na podstawie protokołu z niniejszej kontroli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym, a obszarem ustalonym w wyniku kontroli wynosi [...] ha. Wyjaśnił ponadto zasady obliczania powierzchni gruntów rolnych przy użyciu techniki GPS. Przy czym organ odwoławczy podkreślił, że wyniki kontroli na miejscu zostały ponownie zweryfikowane przez pracownika Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR i ustalono, że protokół z czynności kontrolnych z dnia [...] został sporządzony prawidłowo. W konsekwencji w ocenie organu II instancji wniosek odwołującej o przeprowadzenie ponownej kontroli zgłoszony na podstawie art. 78 § 1 k.p.a. nie stanowi okoliczności mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutu odwołującej jakoby organ I instancji naruszył art. 10 k.p.a. Podkreślił bowiem, że wnioskodawczyni otrzymała protokół z przeprowadzonej kontroli na miejscu oraz pismo z dnia [...] Zdaniem organu II instancji zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem art. 7 k.p.a., ponieważ w toku postępowania administracyjnego nie ujawniona żadnych sprzeczności w zebranym materiale dowodowym. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji działał zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. Zaznaczono także, że przedmiotowy protokół kontroli na miejscu uznać należy za ważny, a zawarte w nim wyniki są wykonane zgodnie z art. 23 ust. 1 Rozporządzenia komisji (WE) Nr 796/2004. Wskazano również, że brak wniesionych uwag stanowi przesłankę do przyjęcia, iż producent rolny zgodził się z ustalonym stanem faktycznym wskazanym w sporządzonym sprawozdaniu z czynności kontrolnych. W konkluzji decyzji stwierdzono ponadto, że w odniesieniu do I. C. nie znajduje zastosowania przepis art. 68 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. Przemawia za tym fakt, że wniosek pod względem faktycznym nie był prawidłowy, jak i również to, że odwołująca nie wykazała, że nie jest winna nieprawidłowości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni zaskarżyła powyższą decyzję i wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części w jakiej nie przyznaje jej płatności ONW od zadeklarowanej powierzchni gruntów przekraczającej [...] ha, a także w części w jakiej umniejsza ona tę płatność o sankcje. Skarżąca wniosła ponadto o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonym decyzjom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w tym przepisów Rozporządzenia Rady WE nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. oraz Rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., a także prawa procesowego w tym w szczególności art. 7, art. 9, art. 10, art. 75, art. 77, art. 78 kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok [...].

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi między innymi przepis § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004r., Nr 73, poz. 657 ze zm.) – zwane dalej rozporządzeniem. W § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stwierdzono, iż płatność ONW udziela się producentowi rolnemu jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których prowadzona jest działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar. Ponadto ust. 2 § 2 rozporządzenia definiuje działalność rolniczą, a § 3 definiuje oraz wprowadza wymóg, aby działalność rolnicza prowadzona była zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej.

Powołane przepisy określają normatywne przesłanki, których łączne wystąpienie wymagane jest dla skutecznego ubiegania się o przyznanie płatności ONW. Przesłanki te to między innymi wymóg prowadzenia działalności rolniczej na zgłoszonych do płatności działkach rolnych, które położone są na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, prowadzenie tej działalności zgodnie z zasadami zwykłej, dobrej praktyki rolniczej.

W przedmiotowej sprawie organ I instancji przyznał I. C. płatność na rok [...], ale po potrąceniu kwoty w wysokości [...] zł. wskazując, że zastosowane sankcję są wynikiem ustalenia podczas kontroli administracyjnej w dniu [...] faktycznej powierzchni gruntów rolnych użytkowanych przez skarżącą o powierzchni [...] ha, a nie jak zadeklarowała skarżąca we wniosku – [...]ha.

W decyzji organ I instancji nie ustosunkował się w żaden sposób do pisma skarżącej, w którym zakwestionowała wyniki kontroli administracyjnej z dnia [...] i wniosła o ponowne przeprowadzenie kontroli. Jak wynika z akt administracyjnych jedynie w krótkim piśmie z dnia [...] skarżąca została poinformowana, że po analizie dokumentów oraz uzyskaniu wyjaśnień od inspektora prowadzącego kontrolę terenową, uznano powyższy wniosek skarżącej za bezzasadny. Wskazano przy tym, że z protokołu przedmiotowej kontroli wynika, że skarżąca była podczas niej obecna, stąd miała możliwość wskazania działek rolnych.

Dopiero organ odwoławczy – wobec głównego zarzutu zawartego w odwołaniu - ustosunkował się do wniosku skarżącej o przeprowadzenie ponownej kontroli i do jej zarzutów na czynności kontrolne. Wskazał na czym polega obliczanie powierzchni gruntów metodą GPS. Ponadto powołał wytyczne prawa wspólnotowego, z których wynika, że dla pełnej skuteczności kontrole upraw należy przeprowadzić przed lub wkrótce po żniwach; inaczej nie będzie możliwe wiarygodne sprawdzenie upraw; Służby Komisji uznają kontrole na miejscu za całkowicie nieskuteczne od momentu, gdy rolnik rozpoczyna uprawę ziemi na następny sezon. Ostatecznie organ II instancji stwierdził, że protokół z czynności kontrolnych uznany został za ważny, a zawarte w nim wyniki należy uznać za wykonane zgodnie z art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Podkreślił ponadto, że brak wniesionych uwag stanowi przesłankę do przyjęcia, iż producent rolny zgodził się z ustalonym stanem faktycznym wskazanym w sporządzonym sprawozdaniu z czynności kontrolnych.

Należy zauważyć, że znajdujące zastosowanie w przedmiotowej sprawie przepisy Unii Europejskiej – w tym Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U.UE.L.04.141.18) – w dalszej części określane jako Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 - wprowadzające możliwość przeprowadzania kontroli administracyjnych (Sekcja II art. 43, Sekcja III art. 44-48) - muszą być stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich, w tym obowiązującej procedury administracyjnej, chyba, że z unormowań rozporządzeń wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają inne reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowych.

W niniejszej sprawie, pomimo charakteru głównego świadczenia i w związku z tym stosowanych przepisów wspólnotowych, rozpoznanie sprawy powinno nastąpić w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej rozpoznający sprawę powinien stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 kpa). Natomiast realizacji wyrażonej w tym przepisie zasady prawdy obiektywnej służy przepis art. 77 § 1 kpa, który stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek ten jest niezależny od tego, czy niezbędny materiał dowodowy potwierdza stanowisko strony, czy też je podważa. Obciąża on zarówno organ I jak i II instancji, który jako organ odwoławczy ponownie rozstrzyga sprawę. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega zaś na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Z kolei przepis art. 107 § 3 kpa nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego, które w szczególności powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i uzasadnienia prawnego wydawanych decyzji.

Jedna z głównych zasad procedury administracyjnej jest sformułowana w art. 8 k.p.a. Z zasady pogłębiania zaufania obywateli do Państwa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej tylko bowiem postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. W celu realizacji tej zasady koniecznej jest ścisłe przestrzeganie prawa zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania do żądań i twierdzeń stron.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, iż decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem powyższych zasad, w szczególności przepisu art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji organu I instancji ogranicza się jedynie do pobieżnego wskazania głównych okoliczności sprawy oraz przytoczenia przepisów prawnych, bez wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Organ I instancji w żaden sposób nie ustosunkował się do zarzutów skarżącej na czynności kontrolne oraz jej wniosku o przeprowadzenie ponownej kontroli administracyjnej. Wobec stanowiska prezentowanego przez organy obu instancji należy podkreślić, iż skarżąca miała prawo wnieść w odrębnym piśmie zastrzeżenia na czynności kontrolne, pomimo, że podpisała protokół kontroli i nie wniosła podczas kontroli żadnych uwag. W konsekwencji, zgodnie z cytowanymi zasadami procedury administracyjnej, stanowisko skarżącej oraz jej wniosek powinny być właściwie rozpatrzone w decyzji kończącej postępowanie. Jednak organ I instancji nie uczynił tego, bowiem jedynie w piśmie wydanym po kilku miesiącach od złożenia przedmiotowego wniosku, w sposób lakoniczny ustosunkowano się do niego i do zastrzeżeń co do czynności kontrolnych. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że rozpatrzenie wniosku skarżącej w piśmie wydanym w toku sprawy narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Od takiego bowiem pisma nie przysługuje stronie środek odwoławczy. W konsekwencji jedynie rozpoznanie wniosku skarżącej i zgłoszonych przez nią zastrzeżeń w decyzji daje jej możliwość zakwestionowania rozstrzygnięcia organu administracji w drodze odwołania.

W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy ustosunkował się do wniosku skarżącej i zgłoszonych przez nią zastrzeżeń na czynności kontrolne. Jednak w ocenie Sądu w sposób zbyt arbitralny przesądził o ich bezzasadności, a powołane przez niego argumenty nie są przekonujące. Odnośnie zgłoszonych przez wnioskodawczynię zastrzeżeń organ odwoławczy wskazując na precyzyjność obliczeń powierzchni gruntów metodą GPS oraz jednoznacznie przesądzając o wiarygodności twierdzeń pracownika Biura Kontroli na Miejscu Oddziału ARiMR, ustalił, że protokół z czynności kontrolnych z dnia [...] został sporządzony prawidłowo. Z kolei uzasadniając bezpodstawność wniosku o przeprowadzenie ponownej kontroli organ II instancji powołał się na pkt 5 dokumentu roboczego AGRI/60363/20, z którego wynika, iż dla pełnej skuteczności kontrole upraw należy przeprowadzać przed lub wkrótce po żniwach; inaczej nie będzie możliwe wiarygodne sprawdzenie upraw, kontrole na miejscu są uznawane za całkowicie nieskuteczne od momentu gdy rolnik rozpoczyna uprawę ziemi na następny sezon. W ocenie Sądu nie można uznać za racjonalne, a tym samym zasadne twierdzenia organu odwoławczego, oparte na przytoczonym punkcie 5 w/w dokumentu, iż przeprowadzenie ponownych pomiarów działek rolnych objętych nieprawidłowościami okazało się niewykonalne z powodu braku możliwości przeprowadzenia kontroli na miejscu pozwalającej na wiarygodne zweryfikowanie zgodności użytków rolnych zadeklarowanych do przyznania płatności w [...]. Sąd nie kwestionuje zasadności procedur wynikających z punktu 5 w/w dokumentu, ale podważa powyższe stanowisko organu II instancji uznając je za niezasadne. Należy bowiem zwrócić uwagę na bezsporny fakt, że skarżąca złożyła wniosek o ponowne przeprowadzenie pomiarów w dniu [...]. Od tej więc daty - a nie od daty pisma organu z dnia [...] - organy administracji miały możliwość – działając w rozsądnym terminie - przeprowadzić skutecznie ponowną kontrolę na miejscu, która umożliwiłaby wiarygodne sprawdzenie powierzchni gruntów. W konsekwencji organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie uzasadnił w przekonujący sposób – zgodny z wymogami procedury administracyjnej – bezzasadności wniosku skarżącej.

Rozpatrując kwestię kontroli administracyjnej organy administracji publicznej winny mieć również na uwadze zasadę kompatybilności sformułowaną w art. 26 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29.09.2003r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U.UE.L.04.141.18), zgodnie z którą procedury zarządzania i kontroli mające zastosowanie do systemów wsparcia wyszczególnionych w załączniku V są kompatybilne ze zintegrowanym systemem w następujących aspektach: skomputeryzowana baza danych, system identyfikacji działek rolnych, kontrole administracyjne. Przy czym art. 19 powołanego rozporządzenia stanowi, że skomputeryzowana baza danych rejestruje, dla każdego gospodarstw rolnego, dane uzyskane z wniosków o pomoc. Z kolei art. 20 powyższego rozporządzenia stanowi, że system identyfikacji działek rolnych jest ustanowiony na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Oznacza to, że organ administracji rozpatrując wniosek o płatności dysponuje trzema źródłami danych o gruntach rolnych faktycznie użytkowanych przez wnioskodawcę: wnioskiem – zarejestrowanym w skomputeryzowanej bazie danych; mapami, dokumentami ewidencji gruntów i danymi kartograficznymi – zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych oraz wynikami kontroli. W konsekwencji w przypadku sprzeczności wyników kontroli na miejscu z pozostałymi danymi, organ administracji nie może jednoznacznie stwierdzić – bez dokonania odpowiedniej oceny porównawczej i przekonującej argumentacji – że wyłącznie wiarygodne dane uzyskano podczas kontroli, nawet jeśli stosowano nowoczesne techniki pomiaru przy użyciu GPS.

W ocenie Sądu decyzje organów administracji obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, 8, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, albowiem tylko rozpatrzenie wniosku producenta rolnego zgodnie z regułami wskazanymi powyżej pozwala na ocenę prawidłowości zastosowania norm prawa materialnego w wydanych decyzjach.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy administracji winny więc, uwzględniając podniesione wyżej okoliczności, ustalić czy skarżąca spełnia przesłanki dla uzyskania w pełnej wysokości dopłat z tytułu płatności ONW. W konsekwencji zobowiązane są dokonać wyczerpującej oceny czynności kontrolnych i wniosku strony z dnia [...].

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/Sz. Widłak /-/M. Kosewska /-/ B. Koś

T.M.d