Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 198/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2, art. 151 par. 1 pkt 2, art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi G. B. i K. P.-B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego we wznowionym postępowaniu skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VIISA/Wa 198/10

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] ( z dnia [...] września 2009 r), mocą której organ I instancji uchylił własną decyzję dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ulicy [...] w [...] i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewoda [...] wskazał, iż Prezydent [...] decyzją wydaną w dniu [...] marca 2008 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił małżonkom [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na terenie nieruchomości znajdującej się przy ulicy [...] w [...].

J. W. pismem z dnia 9 czerwca 2008 r. domagał się wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją oraz wstrzymania wydanego pozwolenia na budowę. Wnioskodawca powołał się na przesłankę wznowienia postępowania wskazaną w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Podkreślił jednocześnie, że o wydaniu pozwolenia na budowę został poinformowany w dniu 6 czerwca 2008 r.

W następstwie rozpoznania powyższego wniosku Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] wznowił postępowanie a następnie nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego w terminie 7 dni ( postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] ). Ponieważ inwestor nie dopełnił nałożonego obowiązku Prezydent [...] wydał decyzję z dnia [...] września 2009 r. nr [...] ( I instancja w niniejszej sprawie).

Podkreślając prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego w I instancji organ odwoławczy podkreślił, iż J. W. jest stroną postępowania zakończonego weryfikowana decyzją. Poza tym wniosek o wznowienie postępowania złożył on w terminie. Wskazał, że organy administracji w postępowaniu wznowieniowym badają sprawę od nowa biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne i stan prawny na dzień rozstrzygnięcia.

Organ I instancji po wznowieniu postępowania dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego i stwierdził, że zachodzi konieczność uzupełnienia projektu budowlanego. Zasadnym było więc wydanie postanowienia ( z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] ) nakładającego obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z przepisami prawa budowlanego poprzez uzupełnienie braków dokumentacji o ekspertyzę techniczną stanu obiektu istniejącego oraz spełnienie wymagań dotyczących § 13 pkt. 1 i § 142 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U z 2002 r., Nr 75, poz. 690)

Organ odwoławczy podkreślił, że inwestorzy nie dopełnili obowiązku nałożonego ww. postanowieniem i nie uzupełnili dokumentacji budowlanej dotyczącej pozwolenia na budowę. Tym samym organ I instancji zobowiązany był do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Wojewoda [...] podkreślił, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie tj. 4 – tego dnia od powzięcia przez stronę wiadomości o wydanej decyzji. Co do zarzutu błędnego zastosowania art. 35 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego wskazano, że organ I instancji zasadnie wezwał inwestorów do uzupełnienia dokumentacji projektowej albowiem po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania organ bada sprawę od nowa. Zwrócono uwagę także na to, że w sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 151 § 2 kpa co oznacza, iż nie mogła zapaść decyzja w swej istocie odpowiadająca decyzji dotychczasowej ponieważ inwestor nie uzupełnił braków dokumentacji a od dnia doręczenia decyzji nie upłynęło 5 lat. Jeśli chodzi o zarzut dotyczący rozpoczęcia budowy i utraty przez organ kompetencji do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu wznowieniowym to Wojewoda [...] wskazał, że okoliczność rozpoczęcia procesu inwestycyjnego i jego kontynuowanie w toku postępowania wznowieniowego nie stanowi o tym, że organ nie może wydać po wznowieniu postępowania decyzji merytorycznej w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Skargę na decyzję Wojewody [...] wnieśli małżonkowie [...] zarzucając jej naruszenie art. 148 kpa oraz nieuwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych będących podstawą wydanego rozstrzygnięcia. Podnieśli, że żaden z organów nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości kwestii zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Wątpliwości skarżących budzi w tej materii to, że przyjęto za prawdziwe oświadczenie składającego wniosek o wznowienie J. W., który co najmniej od miesiąca kwietnia 2008 r. wiedział i widział prowadzoną budowę.

Skarżący wskazał poza tym, iż wznawiając postępowanie w sprawie organ nie wstrzymał budowy. Wezwał jedynie skarżących do uzupełnienia dokumentacji poprzez przedstawienie ekspertyzy i to wówczas kiedy dom był praktycznie wybudowany. W tej sytuacji nie do przyjęcia jest aby za błędy i uchybienia popełnione przez organy administracji wszelkie negatywne skutki łącznie z ewentualną rozbiórką domu ponosił obywatel.

Podnosząc powyższe argumenty skarżący wnieśli o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postanowienie o wznowieniu postępowania nie jest zaskarżalne co oznacza, iż jego prawidłowość może być kwestionowana wraz z odwołaniem od decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż zasadność wznowienia postępowania była badana przez Wojewodę [...] w toku toczącego się przed tym organem postępowania odwoławczego. Wywody przedstawione na tę okoliczność nie budzą wątpliwości co oznacza, iż argumenty podnoszone w skardze a dotyczące naruszenia przez organ art. 148 kpa nie mogą odnieść oczekiwanego przez skarżących skutku.

Powołany przepis stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania ( § 1 art. 148 kpa) Jednakże termin do złożenia podania z przyczyny takiej jaką wskazywał J. W. a więc z powodu nie brania udziału w postępowaniu, którego powinien być stroną biegnie od dnia, w którym dowiedział się on o decyzji kończącej postępowanie o wznowienie którego wnosi ( § 2 art. 148 kpa).

Z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika, iż jego autor jest właścicielem działki sąsiadującej z tą, na której realizowana jest sporna inwestycja. Na działce tej bywa jednak niezbyt często albowiem wynajął ją innej osobie.

Wnioskodawca wskazał, iż o pozwoleniu na budowę udzielonemu małżonkom [...] dowiedział się w dniu 6 czerwca 2008 r., wtedy bowiem udał się do wydziału architektury gdzie uzyskał stosowne informacje.

W ocenie Sądu powyższe informacje nie mogły budzić wątpliwości organów co do ich prawdziwości tym bardziej, że skarżący nie wskazywali ( także w skardze) na to aby J. W. uzyskał wiedzę na temat decyzji pozwalającej na budowę w innym terminie. Okoliczność, że budowa została rozpoczęta wcześniej tzn. przed dniem 6 czerwca 2008 r. jest bez znaczenia jako, że przepis art. 148 § 2 kpa odnosi się do daty uzyskania informacji o decyzji, nie zaś do daty uzyskania informacji o faktycznych czynnościach na gruncie będących następstwem tej decyzji. Poza tym jeśli J. W. swoją nieruchomość wynajął i bywał tam okazjonalnie mógł istotnie nie mieć świadomości co do tego kiedy rozpoczęta została budowa na działce sąsiedniej. Nie mógł zatem nawet rozważać czy poprzedzała ją wydana zgodnie z prawem decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę.

Powyższe prowadzi do wniosku, iż zarzut naruszenia art. 148 kpa jest bezzasadny.

To, że J. W. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją nr. [...] z dnia [...] marca 2008 r. jest poza sporem. Przyczyny takiego stanu rzeczy nie są jednak znane. Jako właściciel nieruchomości sąsiadującej z tą, na której realizowana była sporna inwestycja powinien być uczestnikiem tegoż postępowania. Jego nieruchomość znajdowała się bowiem w obszarze oddziaływania obiektu małżonków [...].

Skarżący mają oczywiście rację, że taki stan rzeczy był niezależny od nich. Nie oznacza to jednak, że oczywisty błąd do jakiego doszło na wcześniejszym etapie postępowania przed organami nie może być naprawiony z tego tylko powodu. Poza sporem jest również to, że przedstawiony projekt budowlany oraz dokumentacja towarzysząca początkowo nie budziły wątpliwości organów, jako że decyzja, o której wyżej mowa tj. decyzja z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] była dla skarżących korzystna. To, że te same materiały zaczęły budzić wątpliwości organu w okresie późniejszym również nie obciąża skarżących, zwłaszcza że w toku trwającego postępowania nie doszło do wstrzymania realizacji inwestycji. Dopiero wniosek Jerzego Witkowskiego oraz argumentacja w nim podniesiona wywołały wątpliwości organu co do tego czy inwestycja na realizację której udzielono pozwolenia jest zgodna z prawem. Oznacza to więc w istocie, że organy de facto przyznały, iż decyzja z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] była w realiach sprawy niniejszej przedwczesna. Naprawieniu ewentualnych nieprawidłowości związanych z jej wydaniem miało służyć postępowanie, w którym zobowiązano skarżących do uzupełnienia braków złożonej dokumentacji o ekspertyzę techniczną stanu obiektu, która miałaby wskazywać m.in. to czy spełnia on wymagania wskazane w § 13 pkt. 1 oraz w § 142 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U nr 75 z 2002 r., poz. 690 ze zm.) Ponieważ inwestorzy nałożonego obowiązku nie dopełnili organ miał uzasadnioną podstawę do uchylenia uprzednio wydanej decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Podjęte rozstrzygnięcie mimo, że wydano je w ramach postępowania wznowieniowego było więc faktycznie uzasadnione i prawnie dopuszczalne. Należy bowiem pamiętać o tym, że wszczęcie postępowania w trybie wznowienia rozpoczyna nowe postępowanie administracyjne w stosunku do postępowania zwykłego. Prowadząc to nowe postępowanie organ nie jest związany ustaleniami stanu faktycznego i prawnego dokonanymi w postępowaniu, w którym zapadła decyzja ostateczna. Z kolei rozstrzygnięcia jakie mogą być wydane po jego przeprowadzeniu zostały wyczerpująco wymienione w art. 151 § 1 i 2 kpa. Oznacza to, że organ:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub 145 a kpa,

2) uchyla decyzję dotychczasową gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub 145 a i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy,

3) ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu których nie uchylił tej decyzji ( w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa).

Decyzja wydana w przedmiotowej sprawie w I instancji jest niewątpliwie decyzją, o której mowa w pkt. 2.

Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest art. 151 p.p.s.a.