Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 768/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 §3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 lipca 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2622/17 o odrzuceniu skargi S. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2622/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę S. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z 9 października 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od ww. skargi w wysokości 300 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącym 17 października 2017 r. (k. 14 i 15 akt sądowych).

W odpowiedzi skarżąca – H. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Natomiast jak wynika z dokumentów księgowych WSA w Warszawie dotyczących opłat sądowych, skarżący – S.M. do 28 grudnia 2017 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi (k. 36 akt sądowych).

Sąd pierwszej instancji wskazał, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 18 października 2017 r. i upłynął w dniu 24 października 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa). Skoro zatem skarżący do 28 grudnia 2017 r., mimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi, to sąd wojewódzki zobligowany był jego skargę odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. M. Jej zdaniem zaskarżonym postanowieniem bezpodstawnie odrzucono skargę, albowiem 18 października 2018 r. skarżąca wysłała listem poleconym do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący, z zastrzeżeniem § 2 i 3, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).

Zarządzeniem wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, został doręczony na adres skarżących 17 października 2017 r. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu minął z dniem 24 października 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący – S. M. do dnia 28 grudnia 2017 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.

Odnosząc się zaś do argumentacji zażalenia, że skarżąca – H. M. ubiegała się o przyznanie prawa pomocy, zatem wezwanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe, stwierdzić należy, iż argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy na mocy postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata zostało przyznane tylko H. M. Natomiast w aktach sprawy brak jest takiego postanowienia, jak i samego wniosku o przyznanie prawa pomocy w stosunku do S. M. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w swoim imieniu i na swoją rzecz. Prawo pomocy jest prawem o charakterze osobistym. W postępowaniu tym Sąd ocenia sytuację materialną i rodzinną konkretnej osoby, na której spoczywa obowiązek wykazania sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy (art. 246 Ppsa).

Z tych przyczyn sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę S. M. Jednocześnie nadmienić należy, że skarga H. M. nie została odrzucona i będzie rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.