Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 203/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5 .
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: orzeczenia solidarnej odpowiedzialności wraz ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 marca 2010 r T. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] określającą solidarną odpowiedzialność podatnika jako byłego prezesa zarządu spółki z o.o. za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 1 marca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. dokonał zajęcia części wynagrodzenia za pracę, które skarżący uzyskuje jako prezes zarządu B. Spółki z o.o. w B. D.. Skarżący podniósł, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, która prowadzi nieprzynoszącą dochodu działalność gospodarczą oraz z 18-letnią córką, uczącą się w liceum ogólnokształcącym. Podatnik wskazał, że wraz z małżonką z mocy wyroku Sądu Okręgowego w Ł. został zobowiązany – jako poręczyciel za długi spółki T.– do zapłaty na rzecz Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń kwoty 519 484,73 zł (rozłożonej na mocy ugody z dnia 4 lipca 2008 r. na miesięczne raty po 1400 zł). Utrata otrzymywanego przez Skarżącego wynagrodzenia za pracę może – w jego ocenie – doprowadzić do niemożności realizacji postanowień ugody z dnia 4 lipca 2008 r. i spowoduje wymagalność całej kwoty (519 484,73 zł) na rzecz PZU. Takie zaś zadłużenie przerasta możliwości majątkowe rodziny podatnika. Ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia z dnia 1 kwietnia 2010 r. wynika, że Skarżący jest zatrudniony w B. Spółce z o.o. z siedzibą w B. D. na podstawie umowy o pracę, zaś jego wynagrodzenie w miesiącu marcu 2010 r., po potrąceniu kwoty 3247,48 zł przez Komornika Skarbowego przy Urzędzie Skarbowym w R., wyniosło 3247,49 zł netto.

Wyegzekwowanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego łącznie kwoty 78 237,15 zł z tytułu ośmiu ostatecznych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż doprowadziłoby do pozbawienia jego rodziny środków utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konstrukcja tego przepisu, wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, niepubl.).

Jako uzasadnienie wniosku strona wskazała na swoją sytuację majątkową, podnosząc, że wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie znacznej szkody w postaci utraty części wynagrodzenia za pracę, co może implikować niemożność realizacji postanowień ugody z dnia 4 lipca 2008 r. i skutkować będzie wymagalnością całej kwoty zaległości (519 484,73 zł) na rzecz PZU.

Zdaniem Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie oznacza wykazanie dużego prawdopodobieństwa (graniczącego z pewnością) wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie jakiejkolwiek decyzji określającej zobowiązanie podatkowe ma dla jej adresata niekorzystne konsekwencje. Jednakże przepis art. 61 § 3 wymaga wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Pojęcie "szkody" (majątkowej, jak i niemajątkowej) w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza taką stratę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04, niepubl.). Kwestionowana w skardze decyzja nakłada na stronę obowiązek zapłaty określonej sumy pieniędzy. W razie uwzględnienia skargi kwota ta będzie podlegała zwrotowi.

Powołane przez stronę jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, nie stanowią przesłanek, o których stanowi art. 61 p.p.s.a. W treści wniosku strona wskazała na konieczność wykonania ośmiu decyzji podatkowych, jako uzasadnienie wniosku podnosząc swoją sytuację majątkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zauważa, że stosownie do art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. z 2005 r., Dz. U. nr 229, poz. 1954 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Z tego względu, mając na uwadze wysokość zarobków Skarżącego, jego subiektywne obawy dotyczące ciężkich skutków egzekucji są nieuzasadnione, jak również nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.