Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1303/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1954/18 odrzucające skargę M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1954/18 odrzucił skargę M. S. (dalej: "skarżąca") na decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej we wsi B. gm. J., stanowiącej działkę ew. nr [...].

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 lipca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie, skierowana do skarżącej, po dwukrotnej awizacji została zwrócona Sądowi. Z uwagi na powyższe wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącej 8 sierpnia 2018 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: "P.p.s.a.").

Sąd I instancji podał, że skoro powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącej 8 sierpnia 2018 r., to siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu sądowego upłynął 16 sierpnia 2018 r. Skarżąca nie wykonała wezwania i nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano powyższej wpłaty do niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że w lipcu i sierpniu 2018 r. przebywała w miejscu zamieszkania wskazanym jako adres do doręczeń w niniejszej sprawie. Niemniej, nie doręczono jej przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, jak również nie otrzymała awiza o pozostawieniu ww. przesyłki w placówce pocztowej. Do pisma załączyła reklamację skierowaną do Poczty Polskiej na niedoręczenie jej przesyłki zawierającej ww. wezwanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia z 10 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został przesłany na adres skarżącej, lecz z powodu nieobecności adresata przesyłka była awizowana 25 lipca 2018 r. Przesyłkę awizowano powtórnie 2 sierpnia 2018 r., natomiast 13 sierpnia 2018 r. zwrócono ją do Sądu z uwagi na niepojęcie jej przez adresata w terminie.

Wyjaśnić należy, że procedura doręczenia przedmiotowej przesyłki sądowej była zgodna z art. 73 § 1 P.p.s.a., który stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). W myśl art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z uwagi na powyższe uznać należy, że Sąd prawidłowo stwierdził, że doręczenie zastępcze przedmiotowej przesyłki nastąpiło 8 sierpnia 2018 r., natomiast termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 16 sierpnia 2018 r. W konsekwencji, skoro skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu w terminie, w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja zawarta w zażaleniu nie mogła mieć wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., sygn. akt I OZ 971/13, iż obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 P.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki przez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.

Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że argumentacja zawarta w zażaleniu de facto może stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 P.p.s.a. Przedmiotem niniejszej kontroli jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Skarżąca zatem ma prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, do którego może załączyć m.in. odpowiedź na złożoną reklamację, czy też, oświadczenia sąsiadów o ewentualnych nieprawidłowościach przy doręczaniu wcześniejszych przesyłek przez Pocztę Polską S.A., ewentualne oświadczenia listonoszy w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.