Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1329/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Nr XXXIV/374/2021 Rady Miasta Nowy Targ z dnia 15 października 2021 r. w sprawie uznania skargi na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Targu za bezzasadną postanawia 1) odrzucić skargę, 2) przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego A. D. wynagrodzenie w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższone o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2021 r. Rada Miasta Nowy Targ podjęła – na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372) oraz art. 229 pkt 3 w związku z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) – uchwałę Nr XXXIV/374/2021 w sprawie uznania skargi na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Targu za bezzasadną.

Pismem z dnia 10 lipca 2022 r. S. K. wniósł skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 14 września 2022 r. podtrzymała skargę, sformułowała zarzuty co do zaskarżonej uchwały i wniosła o stwierdzenie jej nieważności względnie stwierdzenie, że została wydana z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miasta Nowy Targ wydana na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – a zatem w ramach przewidzianego w Dziale VIII tegoż kodeksu postępowania w sprawach skarg i wniosków. W pierwszej kolejności należało zatem rozważyć kwestię dopuszczalności skargi na odnośną uchwałę.

Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 poz. 329, dalej "p.p.s.a.") określa zasadniczo art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Uchwała Rady Miasta Nowy Targ, będąca przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu, pozostaje poza opisanym wyżej zakresem kognicji sądów administracyjnych. Nie ma ona znamion decyzji administracyjnej ani postanowienia; nie jest też "innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Skarga z działu VIII k.p.a. uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 k.p.a.), możliwość zastosowania trybu z art. 239 k.p.a. wobec ponowionej skargi (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2017 r., III SA/Kr 507/17, CBOSA). Natomiast nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 2692/11, CBOSA; postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., I OSK 318/13, CBOSA). "Postępowanie skargowo-wnioskowe kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, które jest czynnością o charakterze materialno-technicznym, niepodlegającą zaskarżeniu ani w trybie wewnątrzadministracyjnym, ani sądowym" (H. Knysiak-Sudyka, w: T. Woś (red.), Postępowanie administracyjne, Warszawa 2015, s. 533). Dodać należy, że w przypadku organu kolegialnego (w szczególności rady gminy) odnośna czynność przybiera formę uchwały, co jednak w żaden sposób nie zmienia jej istoty. Uchwała taka nie może zatem być traktowana jako uchwała z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. czy też art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (por. np. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2019 r., II SA/Sz 1121/19, CBOSA).

"Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli na podstawie art. 3 p.p.s.a." (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., II SA/Po 30/10, CBOSA). Pogląd ten jest jednolicie prezentowany także w piśmiennictwie (zob. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 238 k.p.a., teza 4, LEX/el.; P. Przybysz, Komentarz do art. 238 k.p.a., teza 4, LEX/el.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych niż wymienione w pkt 1-5a przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 68).