Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 998/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity
article: art. 46a ust. 7 pkt 4
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 lutego 2010r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2009 r. nr SKO-[...] w przedmiocie uwarunkowań środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia[...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania K. Ś. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] roku, nr[...], znak:[...], określającą środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "odbudowa obiektu warsztatu stolarskiego na terenie działki nr [...] przy ul. [...], gm. [...]";

Jako materialnoprawną podstawę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia organy obu instancji wskazały art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 ze zm.), który to przepis na mocy art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) ma zastosowanie w niniejszej sprawie jako wszczętej przed dniem wejścia w życie w/w ustawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło motywy, jakimi kierował się Wójt Gminy [...] rozważając dopuszczalność wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia. Na podstawie akt sprawy, w szczególności raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzonego w toku postępowania administracyjnego ustalono, że inwestycja objęta wnioskiem została zakwalifikowana w myśl § 3 ust. l pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu może być wymagane. W związku z tym na podstawie art. 51 ust. 3 pkt l i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, organ I instancji zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Starosty [...] o opinię w sprawie sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wobec opinii o braku konieczności opracowania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla powyższego przedsięwzięcia inwestycyjnego Wójt Gminy [...] wydał postanowienie z dnia [...] r., w którym stwierdził, że dla planowanej inwestycji nie ma potrzeby sporządzenia raportu. Na skutek zażalenia na to postanowienie złożonego przez K. Ś. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wójt Gminy [...] nakazał inwestorowi sporządzenie raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, którego zakres będzie odpowiadał wymaganiom określonym w art. 52 ust. l oraz art. 52 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowisko. Po dostarczeniu przez Inwestora raportu został on przekazany do uzgodnienia Staroście [...] oraz Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...]. Po dwukrotnym rozpatrywaniu sprawy przez organy uzgadniające (w związku z zażaleniami K. Ś.) organy te ostatecznie uzgodniły w zakresie środowiskowych uwarunkowaniach planowaną inwestycję: Starosta [...] - postanowieniem z dnia [...] r. znak:[...], oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]- postanowieniem z dnia [...] r. znak:[...].

Organ odwoławczy wskazał, że celem planowanego przedsięwzięcia jest odbudowa warsztatu stolarskiego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], Gm. [...], który został zniszczony na skutek zaistniałego pożaru w lutym 2006 r. W ramach tej inwestycji prowadzona będzie obróbka maszynowa drewna przy rocznym zużycia drewna wynoszącym: 17 m3 sosny i 27 m3 brzozy oraz około 100 kg kleju. Na terenie zakładu nie będą prowadzone operacje technologiczne związane z malowaniem i lakierowaniem mebli oraz zastosowane substancje niebezpieczne. Elementy mebli będą łączone przy zastosowaniu kleju typu WIKOL, który nie został sklasyfikowany jako niebezpieczny i przeznaczony jest do zastosowań wewnętrznych. Zanieczyszczone powietrze z obrabiarek do drewna odciągane będzie indywidualnymi odciągami miejscowymi do systemu aspirującego. System aspirujący obrabiarki będzie współpracował z wentylatorem ciągu i stacją odpylaczy tkaninowych, pracującą w tzw. obiegu zamkniętym (powietrze po odpyleniu wprowadzone zostanie ponownie do maszynowni). Źródłem ciepła dla potrzeb grzewczych warsztatu stolarskiego będzie kocioł o mocy cieplnej .25 kW, opalany odpadami drewna powstającymi na terenie zakładu. Wszystkie prace związane z produkcją mebli będą prowadzone w pomieszczeniach warsztatu. Dla planowanego przedsięwzięcia przewiduje się wykorzystanie istniejącej infrastruktury technicznej (woda, ścieki, energia elektryczna).Stolarnia nie jest zaliczana do zakładu stwarzającego zagrożenie poważnej awarii przemysłowej.

Nieruchomość, na której będzie realizowana inwestycja nie leży na terenie zagrożonym powodzią, osuwaniem mas ziemi, na terenie górniczym, czy na terenie objętym ochroną konserwatorską. Wskazano, że w odległości ponad 10 km od projektowanej inwestycji brak jest leśnych kompleksów promocyjnych, nie ma parków narodowych, obszarów ochrony uzdrowiskowej oraz terenów, na których znajdują się pomniki historii wpisane na listę dziedzictwa światowego. Inwestycja będzie realizowana poza terenami Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000.

Zgodnie z treścią przedłożonego raportu planowana inwestycja zarówno w fazie eksploatacji będzie źródłem odpadów niebezpiecznych oraz innych niż niebezpieczne. Inwestor wskazał odpady o kodach: 16 02 13*, 16 06 01*, 03 0105, 15 01 01, 15 01 02, 15 01 04 oraz odpady komunalne z grup 20 01 i 20 03. Wskazano, że większość odpadów powstających na terenie zakładu (głównie odpady socjalno-bytowe) będzie usuwana jako jednolita masa na pobliskie składowisko, natomiast odpady technologiczne odbierane będą przez wyspecjalizowane jednostki posiadające uprawnienia do zbierania, transportu i unieszkodliwiania odpadów. Odpady będą gromadzone w wydzielonych, szczelnych i zamkniętych pojemnikach. Zastrzeżono, że w ramach prowadzonego monitoringu przewiduje się kontrolę i ewidencję powstających odpadów oraz ich selektywne magazynowanie, przez przekazanie do uprawnionego odbiorcy. W przedłożonym raporcie podano, że szczegółowy bilans i charakterystyka powstających odpadów na terenie rozpatrywanego przedsięwzięcia zostaną określone w programie gospodarki odpadami.

Powołując się na raport organ II instancji stwierdził, że jedną z uciążliwości, wynikających z funkcjonowania w/w instalacji, będzie emisja gazów i pyłów do powietrza z kotłowni grzewczej o parametrach 80/60 °C. Kotłownia zostanie wyposażona w kocioł wodny o mocy cieplnej 25 kW. Kocioł opalany będzie odpadami drewna powstającymi na terenie zakładu stolarskiego. W technologii zostaną zastosowane obrabiarki do drewna, które będą aspirowane systemem wyposażonym w filtr tkaninowy o skuteczności min. 98 %. Powietrze obiegowe po oczyszczeniu w filtrach tkaninowych zostanie zwrócone do procesu technologicznego, a zatrzymywany pył w filtrach zostanie ponownie wykorzystany w procesie technologicznym. Wobec powyższego nie nastąpi emisja do powietrza. W oparciu o raport ustalono także, że wody opadowe z powierzchni utwardzonych oraz postoju samochodów z terenu zakładu stolarskiego w miejscowości Drzewce zostaną odprowadzone (po podczyszczeniu w separatorze związków ropopochodnych) do zbiornika bezodpływowego. Zastrzeżono, że w ramach planowanej technologii nie przewiduje się powstawania ścieków technologicznych.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z dnia 14 listopada 1997 r.(uchwała Rady Gminy Białe Błota nr XXV/183/97). Teren działki nr [...] w [...] leży w terenie oznaczonym symbolem B7 UR - teren usług rzemieślniczych.

Ustosunkowując się do zarzutów zgłaszanych w toku postępowania przez K. Ś. organ II instancji wyjaśnił, że kwestie samowoli budowlanej nie stanowią przedmiotu postępowania zmierzającego do określenia środowiskowych uwarunkowań inwestycji polegającej na odbudowie obiektu warsztatu stolarskiego na działce inwestora. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie uznało za zasadne również podniesionych w odwołaniu zarzutów naruszenie art. 7, 8, 9, 10, 77, 79, 80, 85, 86, 92, 94, 107 K.p.a.., oraz naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Wskazując na przebieg postępowania administracyjnego przed organem I instancji SKO stwierdziło, że odwołujący miał zapewniony czynny udział w toku całego postępowania, był informowany o wszystkich czynnościach organu oraz pouczony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym.

K. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Skargę na tę decyzję zarzucając jej naruszenie art. 7, 8, 9, 10, 77, 79, 80, 85, 86, 92, 94, 107 K.p.a.., oraz naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Zażądał uchylenia decyzji obu instancji i zasądzenia na jego rzecz od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadniając swoje stanowisko odwołujący wywodził, że w wyniku prowadzonej przez inwestora działalności gospodarczej na przedmiotowej działce przekraczany jest poziom dopuszczalnego hałasu. W ocenie skarżącego działalność inwestora skutkująca łamaniem prawa nie powinna być premiowana uwzględnieniem jego wniosku w przedmiotowym postępowaniu.

Skarżący wywodził ponadto, że w toku postępowania naruszone zostały przepisy art. 92 i 94 kpa określające zasady doręczenia wezwań na rozprawę, gdyż zawiadomienie o wyznaczonej na dzień 8 lipca 2008r. rozprawie administracyjnej doręczone zostało stronie w dniu 2 lipca 2008r.

W ocenie skarżącego planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z dnia 14 listopada 1997 r., (uchwała Rady Gminy [...] nr XXV/183/97). Plan ten obejmował bowiem działkę nr 577/7, a w wyniku jej podziału nowopowstałe działki utraciły status terenów objętych ważnym planem zagospodarowania przestrzennego.

K. Ś. zarzucił także, że organ I instancji nie rozważył istotnej okoliczności bliskiego sąsiedztwa planowanego przedsięwzięcia z działkami o zabudowie mieszkalnej, a także nie wskazał, czy i w jakim zakresie raport obejmuje wykorzystanie w planowanej inwestycji istniejących zabudowań. Raport jest niekonsekwentny, gdyż z jednej strony wskazuje na stosowanie kleju w procesie technologicznym, a jednocześnie stwierdza, że odpady drewna spalane w kotłowni nie będą zanieczyszczone klejami i farbami.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie powołując się na argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i dlatego podlegała oddaleniu.

W pierwszym rzędzie należy podnieść, że przepisy ustawy powołane w zaskarżonych decyzjach jako jej podstawy utraciły swą moc obowiązującą z dniem 15 listopada 2008 r., to jest z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z dnia 7 listopada 2008r. Nr 199 poz. 1227 ). Jak wynika z art. 153 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy z dnia 27.04.2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008r. nr 25, poz. 150 ze zm.-zwanej dalej w skrócie p.o.ś), przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe.

W myśl przepisu art. 46 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 p.o.ś. jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zwanej dalej: "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Tryb postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określony został w przepisach art. 46 a - 57 p.o.ś.. Zgodnie z art. 46a ust. 1 tej ustawy, postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 46 ust. 4 pkt 2 p.o.ś.) i służy ocenie, czy planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 46 ust. 4b p.o.ś.).

Rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 p.o.ś. określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).

W rozpoznawanej sprawie niespornym pozostaje fakt, iż planowana inwestycja polegająca na odbudowie warsztatu stolarskiego stanowi przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko i jako takie, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 46 ww. rozporządzenia wymagało sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest fakultatywne, a obowiązek taki musi być stwierdzony w drodze postanowienia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Raport taki, stosownie do postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. został sporządzony i przedłożony organowi.

Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że raport o oddziaływaniu na środowisko złożony w niniejszej sprawie odpowiada wymaganiom, jakie stawia ustawa prawo ochrony środowiska (art. 52) i prawidłowo został przyjęty przez organ jako podstawa ustaleń faktycznych. W szczególności w zakresie realizacji ustawowego wymogu przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 46 ust. 3 p.o.ś.), którego zakres przedmiotowy, określony został przepisem art. 47 p.o.ś. stanowiąc, iż w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi czynnikami, możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu. Wszystkie te aspekty planowanej inwestycji zostały przez organ wyjaśnione na podstawie sporządzonego raportu i wzięte pod uwagę przy określaniu środowiskowych uwarunkowań jej realizacji.

Decyzja posiada także charakterystykę całego przedsięwzięcia, z którego wynika, że projektowane przedsięwzięcie nie spowoduje naruszenia obowiązujących norm ochrony środowiska poza wyznaczonym zasięgiem oddziaływania, ograniczonym do działki będącej we władaniu inwestora, pod warunkiem uwzględnienia zawartych w raporcie uwag i zaleceń. Zlokalizowana na terenie zakładu kotłownia grzewcza emitować będzie do atmosfery gazy i pył w stężeniach zgodnych z normami polskimi i Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 p.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W niniejszej sprawie organy ustaliły, że dla terenu działki nr [...] w [...], na której planowane jest przedsięwzięcie polegające na odbudowie warsztatu stolarskiego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą Rady Gminy [...] z dnia 14 listopada 1997 r.(nr XXV/183/97). Działka ta objęta jest jednostką planistyczną oznaczoną symbolem B7 UR - teren usług rzemieślniczych. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zatem zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu skargi wyjaśnić należy, że plan ten obejmuje przedmiotową działkę bez względu na późniejsze zmiany geodezyjnego oznaczenia nieruchomości dokonane w wyniku jej podziału. Przesądzające znaczenie dla ustalenia, czy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma bowiem jedynie fakt, czy znajduje się on w granicach obszaru objętego obowiązującym planem.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, na etapie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia organ orzekający zobowiązany jest jedynie do rozpoznania wszelkich zagrożeń i uciążliwości zamierzonego przedsięwzięcia wobec środowiska i na tej podstawie określenia warunków likwidacji lub minimalizacji tych zagrożeń. Oznacza to, iż nie mogły stanowić przedmiotu rozważań Sądu kwestie rozwiązań projektowych obejmujących zabudowania istniejące na terenie działki.

W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi raport odpowiada wymogom wskazanym w art. 52 p.o.ś. i zawiera wszystkie informacje niezbędne do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jest spójny i konsekwentny. Wbrew twierdzeniom skarżącego, z raportu jednoznacznie wynika, że kocioł grzewczy opalany będzie odpadami drewna bez zawartości kleju, a elementy zmontowane-sklejone nie będą spalane, tylko selektywnie gromadzone w wydzielonych pojemnikach (k.15 raportu).

Zdaniem skarżącego, organy orzekające w sprawie winny wziąć pod uwagę okoliczność, że w wyniku prowadzonej przez inwestora działalności gospodarczej na przedmiotowej działce przekraczany jest poziom dopuszczalnego hałasu. Zarzut ten wynika niezrozumienia roli i funkcji postępowania w zakresie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Skarżący podnosi bowiem okoliczności dotyczące istniejących w jego ocenie obecnie uciążliwości, a prowadzone postępowanie administracyjne dotyczy projektowanego, a nie istniejącego przedsięwzięcia.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, organy właściwe w sprawie nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego w zakresie, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności nietrafny jest zarzut naruszenia prawa stron do udziału w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stosownie do przepisu art. 53 p.o.ś. zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzony był raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Ponadto skarżący miał zapewniony czynny udział w toku całego postępowania, był informowany o wszystkich czynnościach organu oraz pouczony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W efekcie skarżący korzystał z prawa składania zażaleń i odwołania, a także brał udział w rozprawie administracyjnej. Z tego względu nie można zaakceptować wyrażonego przez stronę poglądu, że naruszenie przez organ I instancji określonego w art. 92 kpa terminu do wezwania stron na rozprawę pozbawiło skarżącego możliwości czynnego uczestnictwa w postępowaniu, bądź też mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Należy nadto wskazać, że naruszenie normy prawa procesowego samo w sobie nie stanowi podstawy do uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wadliwość ta może prowadzić do uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy jest na tyle ważka, iż naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej zaś sprawie z sytuacją taką nie mamy do czynienia.

Powyższe okoliczności implikują uznanie, że zaskarżona decyzja podjęta na podstawie art. art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, przy zaistnieniu przesłanki do jej wydania oraz prawidłowym przeprowadzeniu postępowania, nie narusza przepisów prawa materialnego ani postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem brak jest podstaw do jej uchylenia.

Z powyższych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.