Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1140/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 30c, art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. B. – PHZ V. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 339/12 w sprawie ze skargi P. B. – PHZ V. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 24 marca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 339/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpatrzenia skargę P. B. – PHZ V. (dalej: skarżący) na informację M.Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: MJWPU) z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny projektu.

Relacjonując stan faktyczny sprawy Sąd wskazał, że skarżący ubiegał się o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. 2007-2013 (RPO WM) – Priorytet I – Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na M. (w przedłożonych aktach sprawy dokument ten nie został podpisany). MJWPU pismem z dnia [...].12.2011 r. poinformowała o odrzuceniu wniosku z przyczyn formalnych. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa do wniesienia protestu, zaś w odpowiedzi Dyrektor MJWPU pismem z dnia [...].01.2012 r. poinformował, iż protest został oddalony. W motywach zwrócono uwagę, że wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej ze względu na niespełnienie kryterium nr 5 "Wnioskodawca uprawniony do składania wniosku" i nr 10 "Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK" przyjętych przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z dnia [...].09.2011 r. Podstawą odrzucenia projektu było stwierdzenie niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium dostępu wynikającego z § 6 pkt. 1 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym jedynymi podmiotami uprawnionymi do aplikowania w ramach przedmiotowego konkursu byli mali przedsiębiorcy. Zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt. 12 Regulaminu konkursu małym przedsiębiorcą jest podmiot zatrudniający mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans nie przekracza 10 milionów euro. Jednocześnie w przypadku, gdy na ostatni dzień bilansu dane przedsiębiorstwo przekracza lub spada poniżej progu zatrudnienia lub pułapu finansowego, określonego dla poszczególnych grup przedsiębiorstw, uzyskanie lub utrata statusu przedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy okoliczność ta powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych. Natomiast zgodnie z art. 2 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008 r. dalej: rozporządzenie 800/2008) w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów euro. Zgodnie z przytoczoną powyżej treścią artykułu 2 wnioskodawca, aby wpisywał się w definicję podmiotu małego musi spełnić kryterium zatrudnieniowe, jak również jedno z kryteriów finansowych. W przypadku przedmiotowego projektu zachodzi sytuacja, w której wnioskodawca nie uzyskał statusu małego przedsiębiorcy ponieważ wskaźniki zatrudnienia uprawniające go do uzyskania tego statusu osiągnął dopiero w 2010 roku, a co za tym idzie nie ziścił się wymóg powtórzenia kryterium w ciągu dwóch kolejnych lat obrachunkowych. W związku z powyższym, mimo iż dane finansowe dotyczące obrotu przekraczają progi przyjęte dla mikroprzedsiębiorców (2009 -15 194 886,73 PLN; 2010 – 19 409 633,69 PLN), przedmiotowy projekt pod względem kryterium zatrudnienia sytuuje wnioskodawcę w kategorii mikroprzedsiębiorców. Nie zaistniała zatem sytuacja wynikająca z przepisów artykułu 2 Rozporządzenia 800/2008.

Dyrektor MJWPU po przeprowadzonej analizie uznał, iż ocena formalna wniosku została przeprowadzona prawidłowo, zarzuty przedstawione w proteście są bezzasadne i tym samym protest został oddalony.

Sąd I instancji pozostawił złożoną przez skarżącego skargę bez rozpatrzenia, stwierdzając, iż zgodnie z treścią art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. skargę w sprawie należało złożyć bezpośrednio do Sądu wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4 ustawy. Wniosek o dofinansowanie projektu, jak też protest nie został przez skarżącego podpisany, a do tego ostatniego dokumentu nie dołączono także wygenerowanej elektronicznie informacji o wysyłce i potwierdzeniu deklaracji przesyłanej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co uniemożliwiło Sądowi merytoryczną ocenę argumentacji skargi a zwłaszcza ilości osób zatrudnionych przez skarżącego podczas gdy kwestia ilości zatrudnienia w niniejszej sprawie miała zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia wniesionego środka zaskarżenia.

Sąd stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga nie jest kompletna, zatem należało pozostawić ją bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.)

P. B. skargą kasacyjną zaskarżył postanowienie w całości. Wniósł

o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa procesowego:

- art. 30 c ust. 5 w zw. z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez ich niezastosowanie w okolicznościach wskazujących na konieczność zastosowania, a w konsekwencji błędną wykładnię zawartego w art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. pojęcia "kompletna dokumentacja" i wynikające z tego błędne ustalenie, że do skargi do WSA nie dołączono kompletnej dokumentacji w rozumieniu art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. oraz poprzez będące skutkiem wymienionej błędnej wykładni niewłaściwe zastosowanie art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r. i wydanie w wyniku tego decyzji o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia;

- art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach wskazujących na konieczność jego zastosowania, a w konsekwencji wadliwe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, a mianowicie poprzez brak zamieszczenia w uzasadnieniu uzasadnienia prawnego oraz brak wyjaśnienia przyczyn faktycznych wydanego postanowienia oraz poprzez nieodniesienie się do zarzutów przedstawionych w skardze;

- art. 30 e u.z.p.p.r. w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. oraz art. 48 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie w okolicznościach wskazujących na konieczność ich zastosowania, a w konsekwencji niezastosowanie w zw. z art. 30 c ust. 2 i ust. 5 u.z.p.p.r. oraz naruszenie art. 6 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, wyrażające się zaniechaniem wezwania strony skarżącej – działającej bez pełnomocnika profesjonalnego – do uzupełnienia lub poprawienia braków formalnych skargi oraz poprzez zaniechanie wezwania strony skarżącej do przedstawienia oryginałów dokumentów, jak też poprzez brak udzielenia stosownych pouczeń stronie działającej bez pełnomocnika.

- art. 30 c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30 c ust. 5 pkt 2 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach wskazujących na konieczność jego zastosowania, a w konsekwencji poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy powinna być ona uwzględniona;

Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego:

- art. 2 w związku z art. 5 lit. b załącznika 1 do Rozporządzenia Komicji (WE) nr 800/2008 w związku z art. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998 r. (Dz. U. z 2009, nr 205, poz. 1585), poprzez ich niezastosowanie, w okolicznościach wskazujących na zastosowanie i tym samym i nieuwzględnienie faktu, że osoba współpracująca w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest uważana – zgodnie z przepisami tej ustawy – za pracownika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne, pod wieloma względami odmiennie od prowadzonego na podstawie p.p.s.a. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. W ustawie z.p.p.r. wprowadzono też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócono terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wyłączono pośrednictwo i autokontrolę organu oceniającego projekt wnioskodawcy, wprowadzono termin do rozpoznania skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. do postępowania regulowanego tą ustawą stosuje się odpowiednio art. 30c ust 2 u.z.p.p.r., a to oznacza, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy wnieść wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej.

Z przedstawionych wyżej uwag należy wysunąć wniosek, że skarga kasacyjna, tak jak skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., aby została rozpoznana przez sąd administracyjny, musi być kompletna (tj. winna zawierać dokumentację określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.), jak również nie może zawierać braków formalnych, określonych w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 §1 p.p.s.a. Skutki prawne niedochowania wyżej wymienionych wymogów są różne. Braki formalne skargi możliwe są do uzupełnienia w trybie art. 49 p.p.s.a., natomiast złożenie skargi niekompletnej wywołuje skutek w postaci pozostawienia jej bez rozpatrzenia, w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Katalog dokumentów koniecznych do załączenia do skargi, wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie stanowi katalogu zamkniętego. Dokumentację uznać należy za kompletną, gdy stanowi całość, a więc gdy zawiera wszystkie dokumenty złożone przez stronę, którymi dysponowały organy oceniając projekt, jak i rozpoznając środki odwoławcze, oraz dokumenty pochodzące od organu, a doręczone stronie. Tylko wówczas bowiem możliwa jest prawidłowa kontrola legalności zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 22/11). Dodać należy, że załączniki do wniosku stanowią jego integralną część, zatem stanowią element kompletnej dokumentacji (v. postanowienia NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 876/11, z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 990/11, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1735/11).

W rozpoznawanej sprawie, skarżący wniósł skargę wraz z wnioskiem o dofinansowanie, informację w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej projektu co oznacza, że złożył wraz z tą skargą kompletną dokumentację w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny po analizie akt sprawy stwierdza, że złożona przez skarżącego skarga zawierała pełną dokumentację jaką dysponowały organy na tym etapie postępowania, a kwestia podnoszona przez Sąd I instancji o braku wygenerowanej elektronicznie informacji o wysyłce i potwierdzeniu deklaracji przesłanej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mogła być poddana na tym etapie postępowania pod ocenę Sądu I instancji. Wskazane przez Sąd I instancji braki winny być zauważone przez organ administracji i ten powinien dążyć do tego aby skarżący wnioskodawca skutecznie je uzupełnił.

W związku z powyższym zaskarżone postanowienie podlegało z wymienionych powodów uchyleniu na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r.