Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 580/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: Art. 6 ust.5, art. 29 ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 187 poz 1577
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2002 nr 31 poz 1 Art. 5 ust. 1
law: Rzozporządzenie (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania  prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa  żywności

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędziowie Maria Myślińska NSA Andrzej Kuba (spr.) Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 87/09 w sprawie ze skargi L. S.A. w L. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu produktu do czasu prawidłowego oznakowania 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej w L. na rzecz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 3 marca 2009 r. o sygn. akt VI SA/Wa 87/09 oddalił skargę L. Spółki akcyjnej z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2008 r. [...] zakazującą wprowadzania do obrotu makaronu do czasu prawidłowego oznakowania tego produktu.

Sąd I instancji orzekł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniach 17–18 lipca oraz 18 i 20 sierpnia 2008 r. upoważnieni pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. przeprowadzili kontrolę w Spółce L. S. A. w L. w celu zbadania jakości handlowej wprowadzanych do obrotu handlowego makaronów. W toku kontroli pobrano do badań próbki artykułu – "L. Domowa Jajeczna – gniazda" w opakowaniach jednostkowych po 200 g z datą minimalnej trwałości: "Najlepiej spożyć przed 08.08.2010", oferowanego do sprzedaży w cenie netto 1,85 zł. Dokonano także oględzin co do prawidłowości oznakowania tej partii towaru znajdującej się w magazynie w ilości 156,80 kg. W toku kontroli ustalono, że na opakowaniach makaronu "L. Domowa Jajeczna – gniazda" zamieszczono sformułowanie "świeże jaja", podczas gdy do produkcji ww. artykułu użyto masy jajowej pasteryzowanej chłodzonej. Z powyższych czynności sporządzono protokoły, które zostały podpisane przez inspektorów – w imieniu organu i oraz Vice-Prezesa Zarządu, jako przedstawiciela skarżącej. Zabezpieczono również partię skontrolowanego towaru, przekazując ją pod nadzór Vice-Prezesowi.

Na podstawie tych okoliczności Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. zakazał wprowadzenia do obrotu makaronu "L. Domowa Jajeczna – gniazda" do czasu prawidłowego oznakowania partii tego towaru. Organ I instancji stwierdził, że nieprawidłowe oznakowanie towaru wprowadzało konsumentów w błąd, gdyż sugerowało właściwości, których produkt nie posiadał i tym samym stanowiło naruszenie art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz.1577 ze zm.). Organ I instancji wyjaśnił, że umieszczenie w oznakowaniu zakwestionowanej partii towaru napisu "świeże jaja" prowadzi do przyjęcia, że świeże jaja zostały bezpośrednio zastosowane do produkcji makaronu, podczas gdy były one jedynie surowcem do produkcji masy jajowej, która była później pasteryzowana i chłodzona. Makaron produkowany był więc z masy jajowej, którą pozyskano z jaj poddanych dwukrotnej obróbce termicznej.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w decyzji z dnia 6 listopada 2008 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Od decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych Spółka L. S.A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której zarzuciła organowi II instancji błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 6 ust. 5 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, art. 6, 7 i 8 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych różnic dotyczących użycia w produkcji masy jajowej zamiast jaj, art. 7, 80 i 77 § 1 k.p.a. poprzez brak analizy i wszechstronnego rozpatrzenia zebranego materiału, art. 77 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego i art. 11 oraz 107 k.p.a. poprzez zaakceptowanie błędnej konstrukcji uzasadnienia decyzji organu I instancji, w którym nie dokonano wykładni przepisów stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę, gdyż stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa.

Zgodnie z art. 6 ust. 5 ww. ustawy oznakowanie artykułu rolno-spożywczego nie może w szczególności wprowadzać w błąd konsumenta co do tożsamości tego artykułu, w tym jego rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, pochodzenia oraz sposobu produkcji, lub sugerować, że artykuł ten posiada specjalne właściwości, jeżeli ich nie posiada lub jeżeli inne podobne artykuły rolno-spożywcze posiadają takie właściwości.

Przy produkcji skontrolowanej partii makaronu użyto schłodzonej i pasteryzowanej masy jajowej zaś na opakowaniu makaronu wytworzonego przy użyciu tej masy jajowej zamieszczono sformułowanie "świeże jaja". Wytworzona masa jajowa, pomimo braku dodatków do niej, jest produktem przetworzonym, poddanym procesowi technologicznemu, tj. pasteryzacji i schłodzeniu.

Sąd I instancji zgodził się ze stanowiskiem organu, iż pomimo braku definicji "świeże" należy uznać, że jaja lub inny dowolny artykuł rolno-spożywczy poddany obróbce termicznej nie jest produktem świeżym, przy czym wyrażenia "świeży" nie można traktować jako równoważnego sformułowaniom: "jadalny" lub "niezepsuty". Sąd I instancji zaznaczył, że skarżąca podpisując protokoły kontroli nie wnosiła żadnych uwag co do treści samego protokołu.

Zdaniem Sądu I instancji organ nie naruszył także art. 77 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Sąd I instancji stwierdził, że nie istniała konieczność powołania biegłego w celu wydania opinii odnośnie wpływu zabiegów obróbki termicznej na właściwości jaj, gdyż fakt, że surowiec w postaci przetworzonej masy jajowej nie jest tożsamy świeżym jajom, nie wymaga wiedzy specjalistycznej.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Spółka L. S.A. z siedzibą w L. wniosła skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) i przyjęcie, że stosowanie do produkcji, w związku z użyciem na opakowaniu wyrażenia "świeże jaja", pasteryzowanej i chłodzonej masy jajowej wytworzonej ze świeżych jaj przez podmiot zewnętrzny, zamiast przygotowania takiej samej masy jajowej przez producenta makaronu, wprowadza konsumenta w błąd – sugerując właściwości, których przedmiotowy makaron nie posiada, mimo że masa jajowa to treść kurzych jaj bez żadnych dodatków i faktem powszechnie znanym jest to, iż do produkcji makaronu (jak i innych produktów spożywczych) nie można użyć jaj w całości ze skorupkami. Całą różnicę należy rozpatrywać w kategoriach logistycznych, ponieważ sprowadza się ona do miejsca wybicia przedmiotowych jaj (otrzymania masy jajowej) w zakładzie producenta makaronu lub podmiotu zewnętrznego, a oba produkty są dla konsumenta praktycznie nie do odróżnienia. W każdym przypadku dla zapewnienia właściwych warunków higienicznych i ochrony przed zanieczyszczeniami mikrobiologicznymi konieczna jest przynajmniej lekka pasteryzacja i schłodzenie przedmiotowej masy. Jednocześnie masa jajowa po połączeniu z mąką poddawana jest suszeniu w znacznie wyższej temperaturze. W związku z powyższym nie ma możliwości wprowadzenia konsumenta w błąd rozumiany, jako mylne wyobrażenie u osoby składającej oświadczenie woli, który jest subiektywnie i obiektywnie istotny, czyli tego rodzaju, że określony konsument i żaden rozsądny człowiek znający prawdziwy stan rzeczy, nie złożyłby oświadczenia woli tej treści. Trudno więc w takim przypadku zrozumieć na czym miałby polegać błąd, o którym mowa w uzasadnieniu wyroku i jaką różnicę w podejmowaniu decyzji o zakupie makaronu sprawiłaby konsumentowi wiedza o logistyce wytwarzania produktu. Zastosowanie tego przepisu byłoby uzasadnione, gdyby Spółka zamiast masy jajowej ze świeżych jaj stosowała jaja przemysłowe lub substytut jaj.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej p.u.s.a., oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 6, 7, 8 i art. 77 k.p.a. przez wadliwą kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] i oddalenie skargi, w sytuacji gdy skarżący wykazał, iż postępowanie organów administracji dotknięte było wadami, które umożliwiły prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie. WSA za zgodną z prawem uznał decyzję, która oparta została na dokonaniu sprzecznych i niespójnych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przez organ administracji publicznej, a w szczególności: pominął fakt, iż makaron w trakcie procesu produkcyjnego jest suszony w znacznie wyższych temperaturach niż pasteryzacja, co ewentualnie niweluje wszelkie skutki pasteryzacji, co skutkowało brakiem dokonania wyczerpującego rozważenia i analizy a także wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału, w jakim ww. przepisy nakazują dążenie do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wnikliwe rozpatrzenie zgromadzonego materiału;

b) art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 77 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. przez wadliwą kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] polegającą na zaaprobowaniu przez WSA zaniechania przeprowadzenia przez organ administracji publicznej z urzędu istotnych dowodów w sprawie, a to przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego dotyczącej wpływu zabiegów obróbki termicznej na właściwości treści jaj, co wobec braku merytorycznego uzasadnienia możliwości wprowadzenia w błąd konsumenta w związku z użyciem masy jajowej poddanej takiej obróbce, miało istotny wpływ na wynik sprawy;

c) art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 4 p.p.s.a. oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. przez wadliwą kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 6 listopada 2008 r. nr [...], polegającą na przyjęciu ustalenia organu administracji, że produkty rolne poddane jakiejkolwiek obróbce termicznej nie mogą pozostać świeże, mimo braku powołania jakichkolwiek argumentów merytorycznych potwierdzających powyższe stwierdzenie i dowodów w tym zakresie, oraz przeciwnego stanowiska strony skarżącej. WSA mógł dokonać takich ustaleń jedynie w odniesieniu do faktów powszechnie znanych lub oprzeć się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym potwierdzającym przedmiotowe różnice, czego z oczywistych względów WSA nie uczynił, ponieważ takich dowodów nie przeprowadzono. Ocena konsekwencji termicznej obróbki artykułów rolno-spożywczych szczególnie w przedmiotowym zakresie wymaga wiedzy specjalistycznej dotyczącej technologii produkcji żywności, przez co powyższe naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy,

d) art. 1 §1 i § 2 p.u.s.a. oraz art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a przez wadliwą kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2008 r. nr[...], polegającą na przyjęciu sprzecznych i niespójnych ustaleń organu administracji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz niewyjaśnieniu podstawy prawnej wyroku odnośnie przesłanek wprowadzenia potencjalnego konsumenta w błąd, poprzez oznaczenie produkowanego przez Spółkę makaronu słowami "świeże jaja", w szczególności niewykazaniu na czym polegałby przedmiotowy błąd konsumenta, mimo że jedyną różnicą w tym przypadku jest miejsce wytworzenia masy jajowej stanowiącej składnik produkowanego przez Spółkę makaronu, wobec obowiązku dokonania obróbki termicznej masy jajowej ze względu na konieczność zapewnienia właściwych warunków higienicznych i ochrony przed zanieczyszczeniami mikrobiologicznymi.

Z wymienionych powodów Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przewidzianych przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec przytoczenia przez stronę skarżącą obu podstaw kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało rozpocząć od oceny zarzutów naruszenia przepisów postępowania, gdyż zarzuty dotyczące uchybienia przepisom prawa materialnego mogą być właściwie ocenione i rozważone tylko na tle ustalonego niewadliwie stanu faktycznego.

Jeżeli chodzi o zarzuty naruszenia przepisów postępowania, to wskazano przede wszystkim ogólne przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a mianowicie art. 1 § 1 i § 2 p.o u.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 133 § 1 i art. 106 § 4 p.p.s.a., art. 141 § 4 oraz przepisy kodeksu postępowania administracyjnego art. 6, 7, 8, 77 i 84 k.p.a.

Wszystkie te zarzuty zmierzały do podważenia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji i przyjętych bez zastrzeżeń przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna Spółki L. S.A.

Strona skarżąca nie zanegowała jednak zasadniczych ustaleń faktycznych organu i Sądu I instancji co do sposobu produkcji przedmiotowej partii makaronu, jak również sposobu informowania konsumentów co do właściwości i szczególnych cech tego artykułu spożywczego, a jedynie w zasadzie kwestionowała wykładnię językową pojęcia użytego w informacji o produkcie "świeże jaja" w odniesieniu do użytej do produkcji masy jajowej poddanej obróbce termicznej przed użyciem jej do produkcji makaronu, dokonaną przez Sąd I instancji.

Organy administracji publicznej obu instancji przestrzegały w toku całego postępowania kontrolnego reguł i zasad wynikających ze wskazanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i wyraziły swoje stanowisko co do rozumienia przez konsumentów określenia "świeże jaja" w informacji i należycie to stanowisko uzasadniły. Dlatego też prawidłowe były rozważania Sądu I instancji w ramach przepisów art. 1 § 1 i § 2 p.o u.s.a. i art. 141 § 4 i art. 133 oraz art. 106 § 4 p.p.s.a. w tym zakresie.

Wprawdzie Sąd I instancji nie rozwinął szerzej swoich rozważań w odniesieniu do pojęcia "świeże jaja", np. w świetle rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. UE L. 04.139.55) oraz rozporządzenia nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 02.31.1), ale potwierdził, że umieszczenie w oznakowaniu kwestionowanej partii oznaczenia "świeże jaja" sugeruje konsumentowi, że świeże jaja zostały bezpośrednio użyte do produkcji makaronu, podczas gdy były one jedynie surowcem do produkcji masy jajowej, która była później pasteryzowana i chłodzona. Sam makaron produkowany był z użyciem przetworzonych jaj. Należy się zgodzić, że w powszechnym rozumieniu pojęcie "świeże" w odniesieniu do surowca do produkcji makaronu, a konkretnie – jaj, oznacza, że takie jaja zostały bezpośrednio użyte przez producenta makaronu, a nie do wytworzenia masy jajowej poddanej dwukrotnej obróbce termicznej przez producenta masy jajowej w technologii obróbki termicznej (pasteryzacji i schłodzenia), która następnie dostarczana jest jako półprodukt do wytworzenia makaronu, jak to miało miejsce w niniejszym przypadku.

Tego rodzaju ustalenia nie wymagały dodatkowych dowodów w postaci opinii biegłego, gdyż rozumienie przez konsumenta pojęcia "świeży" nie wymaga wiedzy specjalistycznej i dlatego zarówno organ administracji publicznej, jak i Sąd I instancji nie mogły naruszyć przepisów postępowania poprzez zaniechanie przeprowadzenia tego dowodu.

Należy podkreślić, że zebrany w sprawie materiał dowodowy podczas kontroli był wystarczający do podjęcia decyzji w trybie stosownych przepisów prawa materialnego.

Zarzuty skargi kasacyjnej w tym zakresie stanowiły w zasadzie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu, że oznaczenie przedmiotowej partii makaronu szczególną cechą jaką niewątpliwie było użycie stwierdzenia, że wytworzony był on ze świeżych jaj, mogło być rozumiane przez konsumenta, że takie jaja zostały bezpośrednio użyte do produkcji makaronu, a nie do produkcji masy jajowej poddanej wcześniej obróbce termicznej przez producenta tego półproduktu.

Na pewno precyzyjne określenie sposobu użycia rodzaju jaj do produkcji makaronu nie było obojętne dla oceny przez konsumenta tego artykułu spożywczego, w sytuacji gdy producent chciał podkreślić, że do produkcji tego makaronu użyto świeżych jaj, a nie np. chłodniczych.

Jeżeli producent danego produktu spożywczego chce wyróżnić swój produkt przez podanie jego szczególnych cech lub właściwości czy też sposobu produkcji wyróżniających go od produktów tego samego rodzaju, to powinien przy oznaczeniu tej cechy lub właściwości podawać ją na tyle dokładnie i precyzyjnie, aby nie budzić u konsumentów nadmiernych oczekiwań i wyobrażeń o jakości tego produktu, które nie odpowiadają prawdzie lub też są przejawem nieuczciwych praktyk w handlu żywnością (vide: art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady).

W tych warunkach organ kontrolny nie naruszył przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazanych przez stronę skarżącą, kwestionując oznaczenie przedmiotowej partii makaronu poprzez podanie informacji o wyprodukowaniu jej ze świeżych jaj, a nie jak to było w rzeczywistości z masy jajowej poddanej obróbce termicznej (pasteryzacji i chłodzeniu) wyprodukowanej przez innego producenta, chociażby masa ta pochodziła ze świeżych jaj.

Tego rodzaju stwierdzenie w informacji o produkcie, jakie zamieściła strona skarżąca mogło wprowadzać w błąd konsumenta co do sposobu produkcji i posiadania specjalnych właściwości makaronu, których on nie posiadał.

W konsekwencji Sąd I instancji nie mógł podważyć prawidłowych ustaleń organów obu instancji i zasadnie przyjął je za podstawę zaskarżonego wyroku.

Skoro zostało ustalone, że przedmiotowa informacja odnośnie sposobu produkcji przedmiotowej partii makaronu była nierzetelna i mogła wprowadzać w błąd konsumenta, to spełnione zostały przesłanki do zastosowania przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze. zm. oraz art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 21 tej ustawy).

Stąd też nie można zgodzić się w niniejszej sprawie z zarzutami skargi kasacyjnej odnośnie naruszenia przepisu art. 6 ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych przez przyjęcie mylnego wyobrażenia u konsumenta co do sposobu produkcji makaronu i wpływu tego wyobrażenia o logistyce wytwarzania produktu na podejmowanie decyzji o zakupie przedmiotowego makaronu.

Jeśli bowiem to wyobrażenie miałoby być zupełnie obojętne dla zainteresowania się tym produktem, to producent nie zamieszczałby informacji o świeżych jajach użytych do produkcji makaronu i to w takim kontekście, który sugerowałby bezpośrednie ich użycie w procesie produkcji artykułu spożywczego finalnego.

Zgodnie bowiem z brzmieniem przepisu art. 6 ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych obowiązującego w dacie wydania decyzji oznakowanie artykułu rolno-spożywczego nie może w szczególności wprowadzać w błąd konsumenta co do tożsamości tego artykułu, w tym jego rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, pochodzenia oraz sposobu produkcji lub sugerować, że artykuł ten posiada specjalne właściwości, jeżeli ich nie posiada lub jeżeli inne podobne artykuły rolno-spożywcze posiadają takie właściwości.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego opisany wyżej stan faktyczny wypełnia co najmniej dwie przesłanki z powyższego przepisu art. 6 ust. 5 ustawy o jakości, a mianowicie: oznakowanie makaronu poprzez użycie informacji o świeżych jajach użytych do produkcji przedmiotowego makaronu mogło wprowadzać w błąd co do sposobu produkcji i posiadania specjalnych właściwości, których nie posiadały, lub inne podobne artykuły rolno-spożywcze posiadały takie właściwości.

W sytuacji, kiedy stwierdzono, że przepis art. 6 ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych miał w tej sprawie zastosowanie, to w konsekwencji należało przyjąć, że zastosowanie przepisu art. 29 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy było prawidłowe i nie naruszało prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.).

W myśl bowiem przepisu art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych, wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a) i e), wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania. W zakres wymagań jakości handlowej wchodzą niewątpliwie również wymagania ustawowe co do oznakowania artykułu rolno-spożywczego zawarte w przepisie art. 6 ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych według brzmienia tego przepisu obowiązującego w czasie wydania decyzji.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia przepis art. 204 pkt 1 p.p.s.a.