Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1494/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka partnerska na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200,- zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

"A" spółka partnerska wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] 2021 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2021 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." i wskazania nr KRS, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że Strona przesyłkę zawierającą wezwanie otrzymała w dniu 24 listopada 2021 r.

W odpowiedzi na wezwanie r. pr. S.S. wskazał, że skarga została wniesiona przez niego, jako partnera uprawnionego do jednoosobowej reprezentacji Spółki, a nie jako pełnomocnika. Powyższe wynika wprost z oznaczenia stron skargi. Prawo to, z mocy art. 96 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j.: Dz.U. z 2020 poz. 1526 ze zm.), dalej: "k.s.h." przysługuje każdemu partnerowi, jako prawo korporacyjne. Wskazał, że w braku odmiennych postanowień każdy partner może reprezentować spółkę we wszystkich czynnościach sądowych i pozasądowych. W jego ocenie nie było zatem podstaw do żądania przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi w imieniu Spółki. W ocenie reprezentanta Spółki żądanie podania nr KRS jest niezrozumiałe, albowiem został on podany w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga Spółki podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Spółka partnerska jest jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Zgodnie z art. art. 33 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (t. j.: Dz.U. z 2020 poz. 1740 ze zm.), dalej: "k.c." osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną. Zgodnie z art. 331 k.c., do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych.

W kodeksie cywilnym przyjęto zatem tzw. normatywną koncepcję osób prawnych, zgodnie z którą podmiotem obdarzonym zdolnością prawną i zdolnością do czynności prawnych jest tylko taka jednostka organizacyjna, którą przepis prawa pozytywnego wyposaża w atrybut podmiotowości. Jednostkami, o których mowa w art. 331 k.c., tj. jednostkami organizacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, lecz mającymi zdolność prawną, są przede wszystkim spółki handlowe osobowe wymienione w art. 4 § 1 pkt 1 k.s.h. (jawne, partnerskie, komandytowe i komandytowo-akcyjne). Chociaż nie są one osobami prawnymi, to z mocy art. 8 k.s.h. spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Z powyższych przepisów wynika, że spółka partnerska jest jednostką organizacyjną posiadającą zdolność sądową, zatem mają do niej zastosowanie przepisy art. 28 § 1 i 29 p.p.s.a.

Wobec tego należy stwierdzić, że osoba wnosząca skargę do tut. Sądu miała obowiązek wykazania dokumentem swojego umocowania do dokonania tej czynności. W przypadku spółki partnerskiej dokumentem, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach jest umowa spółki lub aktualny odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

Błędne jest stanowisko Spółki, zawarte w piśmie z dnia 30 listopada 2021 r. w kwestii braku podstaw do przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi. W myśl art. 96 k.s.h. każdy partner ma prawo reprezentować spółkę samodzielnie chyba, że jej umowa stanowi inaczej. Powyższy przepis wyraźnie zatem stanowi, że partnerzy w umowie spółki mogą ograniczyć prawo do reprezentowania spółki. Tym samym już z art. 96 k.s.h. wynika, że Spółka może samodzielną reprezentację ograniczyć.

Ponadto zgodnie z art. 97 § 1 k.s.h., umowa spółki partnerskiej może przewidywać, że prowadzenie spraw i reprezentowanie spółki powierza się zarządowi. W takiej sytuacji nie stosuje się przepisów art. 96 k.s.h. Stosownie zaś do art. 97 § 2 k.s.h. do zarządu powołanego zgodnie z § 1 stosuje się odpowiednio przepisy art. 201-211 i art. 293-300 k.s.h. (dotyczące zarządu i odpowiedzialności członków zarządu w spółce z o.o.).

Wskazane przepisy dają zatem partnerom możliwość wyboru sposobu uregulowania reprezentacji spółki. Mogą oni bowiem zawrzeć stosowne ustalenia w umowie spółki i albo wyłączyć prawo reprezentacji konkretnego partnera, albo wprowadzić ograniczenia polegające na wieloosobowej reprezentacji, czy też powołać zarząd w oparciu o reguły rządzące spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.

Z powyższego wynika zatem, że prawnie dopuszczalna jest możliwość zmiany zasad prowadzenia spraw i reprezentacji spółki. Wskazana przez Stronę zasada samodzielnej reprezentacji Spółki nie może być zatem traktowana, jako jedyny możliwy sposób jej reprezentacji, skoro wskazane wyżej przepisy dopuszczają zmiany w tym zakresie. Z tego względu składając skargę Skarżąca miała obowiązek wykazania dokumentem w świetle cytowanych przepisów przyjętego u siebie sposobu reprezentacji. Przy czym art. 29 p.p.s.a., co należy podkreślić nakazuje przedstawienie "dokumentu", tym samym samo złożenie oświadczenia należy uznać za niewystarczające, niespełniające wymogów wykazania prawa do reprezentacji. Dlatego też nie można było uznać wyjaśnień partnera Spółki, o samodzielnej reprezentacji za spełniające zadość wezwaniu do usunięcia braków formalnych wezwania. Jak bowiem wyżej wskazano, Spółka była obowiązana do przedstawienia dokumentu na tę okoliczność.

Resumując, w niniejszej sprawie złożona skarga obarczona była barakiem formalnym w postaci niezałączenia do niej umowy spółki, bądź wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka pomimo skutecznego doręczenia jej wezwania w dniu 24 listopada 2021 r. nie usunęła braku formalnego skargi, a zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 1 grudnia 2021 r.

Nieuzupełnienie wskazanych wyżej braków formalnych w zakreślonym terminie oznacza, że ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi.

Zdaniem Sądu mankament wezwania polegający na błędnym określeniu partnera Spółki (jako jej pełnomocnika) – był nieistotny i nie miał wpływu na prawidłowe wykonanie wezwania, skoro Spółka potwierdziła odbiór pisma. Nie bez znaczenia jest, że rzeczone wezwanie skierowane było do radcy prawnego, a więc do profesjonalisty, który nie powinien mieć wątpliwości, co do konieczność wykazania przez siebie (jako osoby, która podpisała skargę) prawa do samodzielnej reprezentacji Spółki.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.