Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 11/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80  ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego R. S. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy A. A. (dalej : strona, podatnik, skarżący) zakupił w dniu 10.02.2007 r. we F. samochód , marki Renault Scenic, nr nadwozia [...], rok produkcji 2004, następnie w dniu 11.02.2007r. dokonał jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. W dniu 22.02.2007r. dokonano przeglądu rejestracyjnego nabytego samochodu. Następnie w dniu 22.02.2007r. na podstawie faktury nr [...], samochód został sprzedany "A" Sp. z o.o. z K., która zarejestrowała przedmiotowy pojazd po raz pierwszy w kraju 26.02.2007r. jako samochód ciężarowy z 5 miejscami dla pasażerów.

Postanowieniem z dnia [...]2012r. Naczelnik Urzędu Celnego we W. dopuścił w prowadzonym postępowaniu podatkowym dowody w postaci dokumentów przekazanych z Wydziału Komunikacji oraz Urzędu Celnego w K. tj.:

- pisma z Referatu Akcyzy i Gier Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia 23-11-2011; pisma z Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców Urzędu Miasta K. nr [...] dnia 14-03-2011 r.;

pisma i wniosku o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych z dnia 30-11-2011r. wraz z odpowiedzią nr [...] ; kserokopii umowy kupna-sprzedaży nr [...] z dnia 10-02-2007r. wraz z tłumaczeniem;

- kserokopii certyfikatu [...] wraz z tłumaczeniem;

- kserokopii faktury [...] z dnia 22-02-2007r.; kserokopii zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 22-02-2007r.;

kserokopii zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia z dnia 27-03-2007r.;

- kserokopii decyzji o rejestracji pojazdu nr [...] z dnia 26-02-2007r. i 21-03- 2007r.;

- pisma nr [...] z dnia 30-11-2011r. ;

- pismo nr [...] z dnia 30-11-2011r. skierowane do "B" Sp. z o.o. - generalnego Importera marki Renault wraz z odpowiedzią; kserokopii pozwolenia czasowego seria [...].

W związku z faktem, że marka i typ przedmiotowego pojazdu wskazywały na jego zaklasyfikowanie do grupy samochodów, które ze względu na swoją konstrukcję są wyprodukowane z przeznaczeniem zasadniczo do przewozu osób, Naczelnik Urzędu Celnego we W. postanowił dopuścić w prowadzonym postępowaniu dowód w postaci oględzin. W czynnościach uczestniczyła osoba upoważniona przez obecnego właściciela pojazdu natomiast, strona postępowania jak i jej pełnomocnik nie skorzystali z prawa udziału w przeprowadzeniu dowodu, który przyznaje jej art. 190 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej.

Pełnomocnik strony złożył 28-05-2012r. wniosek o przeprowadzenie i dopuszczenie dodatkowych dowodów w postaci 1) przeprowadzenia ponownych oględzin przedmiotowego pojazdu w celu stwierdzenia czy samochód ten posiada dodatkowe tabliczki znamionowe świadczące o jego przebudowie oraz homologacji ciężarowej oraz 2) wystąpienia do podmiotów "C" Sp. z o.o. lub innych działających w ramach jednej grupy kapitałowej oddziałów we F., w celu wskazania czy podmioty te dokonywały zmiany homologacji przedmiotowego pojazdu przed jego pierwszą rejestracją w kraju pierwotnego importera. W odniesieniu do żądania pełnomocnika w zakresie powołania dwóch z trzech zgłaszanych dowodów w/w, Naczelnik Urzędu Celnego we W. postanowieniem z dnia [...]2012r. odmówił ich przeprowadzenia, natomiast w zakresie przeprowadzenia kolejnego dowodu przychylił się do żądania pełnomocnika i dopuścił dodatkowy dowód w postaci przesłuchania strony postępowania. Czynności przeprowadzono 20-06-2012r. przesłuchując stronę na okoliczność nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotu postępowania na szczególność określenia typu pojazdu w odniesieniu do przeprowadzonych zmian nadwozia ze wskazaniem podmiotów dokonujących takich usług oraz wydanego dla przedmiotowego pojazdu świadectwa homologacji.

Naczelnik Urzędu Celnego we W. po przeprowadzeniu postępowania podatkowego uznał, iż Podatnik dokonał nabycia samochodu osobowego co podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym, a tym samym obowiązkowi złożenia deklaracji podatkowej AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W związku z poczynionymi ustaleniami Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją nr [...] z dnia [...]2012r. określił Podatnikowi zobowiązanie podatkowe z powyższego tytułu w kwocie 622,00 zł. Podkreślił, że klasyfikacja samochodu do grupy samochodów osobowych w nabyciu wewnątrzwspólnotowym dokonywana jest na podstawie zapisów zawartych w Nomenklaturze Scalonej, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2004 r. Nr 29, poz.257 ze zm., dalej w skrócie u.p.a.) . Na tej podstawie do celów poboru akcyzy (...) stosuje się klasyfikację towarową w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej CN. Klasyfikację towarową ustala się na podstawie Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. wydanego w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256 z 07.09.1987r.). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod. Należy również mieć na uwadze, że część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN), stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS).

Zgodnie z Taryfą Celną samochody osobowe klasyfikowane są do pozycji 8703, o których mowa w art. 80 ust.1 ustawy akcyzowej. Pozycja 8703, obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja ta bowiem obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są ta pozycją, są następujące cechy :

(a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane;

(b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

(c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

(d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną która może być używana do przewozu zarówno osób jak i towarów;

(e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

W wyniku podjętych czynności stwierdzono: samochód marki Renault Scenic o nr [...] z jedną zamkniętą przestrzenią dla kierowcy, pasażerów i towarów z (4) drzwiami ogółem (oraz bagażnikiem z podnoszonymi drzwiami). Pojazd posiadał okna wzdłuż dwubocznych paneli oraz 2 rzędy siedzeń stałych z pasami bezpieczeństwa dla pasażerów w I i II rzędzie siedzeń. Pojazd nie posiadał stałej przegrody/panelu zarówno za I jak i za II rzędem siedzeń. W całym wnętrzu pojazdu stwierdzono jednolitą tapicerkę oraz wyposażenie w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, czyli: dywaniki i wykładzinę podłogową oraz boczną oświetlenie (w części górnej w I rzędzie siedzeń oraz pomiędzy I i II rzędem), podłokietniki w części wewnętrznej drzwi tylnych oraz głośniki. W fotelach I rzędu siedzeń stwierdzono rozkładane półki podróżne z tworzywa sztucznego. Ponadto, pojazd wyposażony był w elektrycznie otwierane szyby w przednich drzwiach i otwierane manualnie w tylnych. Posiadał tapicerkę materiałową w kolorze szarym, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera siedzącego obok oraz poduszki (kurtyny boczne) zamontowane w podsufitce za II rzędem siedzeń.

Od powyższej decyzji Podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł odwołanie z dnia 13.08.2012r., w którym wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Przedmiotowej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 2 pkt 3 i pkt 11, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2004 r., Nr 29, poz.257 ze zm., dalej w skrócie u.p.a.) w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż samochód marki RENAULT Scenic [...], winien zostać sklasyfikowany przez organ podatkowy jako samochód ciężarowy,

2) art. 4 ust. 1 pkt 5 w. zw. z art. 3 ust. 2 u.p.a. poprzez dokonanie nieprawidłowej klasyfikacji wskazanego przez podatnika pojazdu, od razu posługując się kryterium określonym w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, nie wypowiadając się najpierw na temat przeznaczenia powyższego pojazdu w chwili przemieszczenia na terytorium kraju, uznając, iż skoro obecnie pojazd ten posiada cechy samochodu osobowego, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jako klasyfikowany do kodu CN 8703;

3) przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanej decyzji, a to:

a) art. 122 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 8 poz.60 ze zm., dalej w skrócie o.p.) i art. 187 § 1 o.p. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, w tym ustalenie czy pojazd marki RENAULT Scenie [...] w chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju posiadał cechy świadczące o jego przeznaczeniu, czy też został przebudowany na potrzeby przewozu osób przez kolejnego z jego właścicieli,

b) art. 121 § 1 o.p. poprzez wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, poprzedzone sklasyfikowaniem do kodu CN 8703, w sytuacji gdy Organ podatkowy I Instancji przyjmował bez zastrzeżeń deklaracje uproszczone nabycia wspólnotowego dotyczące samochodów tej samej marki i modelu, a to RENAULT Scenic;

c) art. 122 o.p., art. 180 § 1 o.p, oraz art. 191 o.p. poprzez sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego a także naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów ignorując okoliczności i dowody, które wskazywały, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu marki RENAULT Scenie [...] był przewóz towarów, co potwierdzały organy administracji publicznej dla celów rejestracyjnych.;

d) art. 194 § 1 o.p., 122 o.p. i 187 o.p. poprzez błędne zaklasyfikowanie samochodu marki RENAULT Scenie [...] do pozycji PCN 8703, zamiast do pozycji 8704,

e) art. 210 § 1 pkt 6 i § 2 - o. p. poprzez pozorne uzasadnienie treści zaskarżonej decyzji, w szczególności nie ustosunkowanie się przez Organ I Instancji do wniosków dowodowych, zawartych w pkt. 2) pisma z dnia 2 lipca 2012 r., jak również do konsekwentnych wskazań strony, która podawała, iż pojazd, którego dotyczy postępowanie, w chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju oraz pierwszej rejestracji posiadał cechy pojazdu ciężarowego.

Pełnomocnik Strony wnosił także o dopuszczenie przez Organ II Instancji w niniejszym postępowaniu dodatkowego dowodu z dokumentu w postaci uwierzytelnionej kserokopii decyzji z dnia [...] 2012 r., wydanej w sprawie nr: [...] oraz przesłuchanie w charakterze świadka - diagnosty Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów we W. - na okoliczność wydania zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki RENAULT Scenic.

Po rozpatrzeniu odwołania oraz całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją nr [...] z dnia [...]2012r. nie uwzględnił odwołania i utrzymał przedmiotową decyzję w mocy podzielając w całości stanowisko zaprezentowane w decyzji organu I instancji.

Strona na ww. decyzję wniosła skargę zarzucając:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie:

a) art. 2 pkt 3 i pkt 11, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż samochód marki RENAULT Scenie [...], winien zostać sklasyfikowany przez organ podatkowy jako samochód ciężarowy, co uzasadnia wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania, zmierzającego do ustalenia zobowiązania podatkowego, jako bezprzedmiotowego;

b) art. 4 ust. 1 pkt 5 w. zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, poprzez dokonanie nieprawidłowej klasyfikacji wskazanego przez podatnika pojazdu, od razu posługując się kryterium określonym w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, nie wypowiadając się najpierw na temat przeznaczenia powyższego pojazdu w chwili przemieszczenia na terytorium kraju, uznając, iż skoro obecnie pojazd ten posiada cechy samochodu osobowego, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jako klasyfikowany do kodu CN 8703;

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanej decyzji, a to:

a) art. 122 o.p. i art. 187 § 1 o.p. oraz art. 216 o.p w zw. z art. 188 o.p. - poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, w tym ustalenie czy pojazd marki RENAULT Scenie [...] w chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju posiadał cechy świadczące o jego przeznaczeniu, czy też został przebudowany na potrzeby przewozu osób przez kolejnego z jego właścicieli oraz nieuwzględnienia wniosku strony o przeprowadzenie przez Organy obu instancji ponownych oględzin pojazdu marki RENAULT Scenie [...] - w celu stwierdzenia czy samochód ten posiada dodatkowe tabliczki znamionowe, świadczące o jego przebudowie na drugim etapie kompletacji oraz homologacji ciężarowej, jak również oddalenie wniosku o wystąpienie do "C" Sp. z o. o., celem stwierdzenia czy podmioty te - lub działające w ramach jednej grupy kapitałowej oddziały we F. - dokonywały zmiany homologacji pojazdu marki RENAULT Scenic [...] przed jego pierwszą rejestracją w kraju pierwotnego importera, tj. czy dokonano na terenie F. lokalnej konwersji/przebudowy wskazanego pojazdu, połączonej ze zmianą ich homologacji na drugim etapie kompletacji z auta osobowego na ciężarowe, co połączone było z nadaniem wskazanemu pojazdowi określonych cech fizycznych w postaci wydzielonych przestrzeni ładunkowych oraz ilości miejsc siedzących, a nadto w celu wykazania, że pierwszej rejestracji wskazanego pojazdu dokonano we F. jako auta ciężarowego jak również na skutek oddalenia wniosku skarżącego o przesłuchanie w charakterze świadka - diagnosty Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów we W. - na okoliczność wydania zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki RENAULT Scenic [...],

b) art. 216 o.p w zw. z art. 188 o.p. oraz art. 200 o.p., na skutek niewydania przez Organ II Instancji postanowienia o dopuszczeniu dowodu z przedłożonego przez stronę do odwołania z dnia 13 sierpnia 2012 r. dokumentu, a to uwierzytelnionej kserokopii decyzji z dnia [...] 2012 r., wydanej w sprawie nr: [...],

c) art. 121 § 1 o.p. poprzez wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, poprzedzone sklasyfikowaniem do kodu CN 8703, w sytuacji gdy dotychczas Organ podatkowy przyjmował bez zastrzeżeń deklaracje uproszczone nabycia wspólnotowego dotyczące samochodów tej samej marki i modelu, a to RENAULT Scenic,

d) art. 122 o.p., art. 180 § 1 o.p. oraz art. 191 o.p. poprzez sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego a także naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wskutek jednostronnej, niekorzystnej dla skarżącego, interpretacji zeznań strony, niedopuszczenia środków dowodowych wnioskowanych przez podatnika i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść skarżącego,

e) art. 194 § 1 o.p., 122 o.p. i 187 o.p. poprzez błędne zaklasyfikowanie samochodu marki RENAULT Scenie [...] do pozycji PCN 8703, zamiast do pozycji 8704, na skutek dowolnego i zupełnego pominięcia - przypisanych do tego samochodu - treści dowodu rejestracyjnego oraz zaświadczeń o przeprowadzonych badaniach technicznych jako dokumentów urzędowych, sporządzonych w przepisanej formie przez odpowiednie organy administracji publicznej,

f) art. 210 § 1 pkt 6 - o. p. poprzez:

- wzajemną sprzeczność logiczną ustaleń, zawartych w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji,

- pozorne uzasadnienie treści zaskarżonej decyzji, w szczególności na skutek jedynie zdawkowego odniesienia się przez Organ II Instancji do zarzutu sformułowanego w pkt. 3 lit. b) odwołania skarżącego z dnia 13 sierpnia 2012 r., w którego treści podatnik wskazywał na rozbieżność orzeczniczą Organu I Instancji na tle takiego samego stanu faktycznego sprawy, naruszającą zasadę postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli;

- poprzestanie przez Organ II Instancji na wskazaniu, że "w ocenie Dyrektora Izby Celnej we W. dokonane w przedmiotowym pojeździe zmiany w wyposażeniu (...) nie zmieniają klasyfikacji kodu CN, do której powinien być zaliczony przedmiotowy samochód", które to ustalenie nie może zostać uznane za ustosunkowanie się przez Organy obu Instancji do wniosków dowodowych, zawartych w pkt. 2) pisma skarżącego z dnia 2 lipca 2012 r., jak również do konsekwentnych wskazań strony, która podawała, iż pojazd, którego dotyczy postępowanie, w chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju oraz pierwszej rejestracji posiadał cechy pojazdu ciężarowego, takie jak jeden rząd siedzeń, czyli dwa miejsca siedzące i zamontowaną do wysokości oparcia tylnych foteli przegrodę w formie blachy stalowej, przeznaczoną specjalnie do tego modelu, która była przykręcona śrubami do punktów kotwiących w karoserii samochodu, jak również bez jakiegokolwiek komentarza pozostawiono okoliczność na którą wskazywał podatnik, a to fakt dokonania przebudowy pojazdu z ciężarowego na osobowy, wykonanej najprawdopodobniej przez I. P. w okresie od dnia 22 do 27 lutego 2012 r., tj. 5 lat po odsprzedaży wspomnianego pojazdu przez podatnika, pomimo, że akta sprawy zawierają rachunek za przedmiotową usługę, a po jej wykonaniu właściwy diagnosta zmienił przeznaczenie przedmiotowego pojazdu z ciężarowego na osobowy.

Mając na względzie powyższe zarzuty Strona wnosiła:

1) o dopuszczenie przez tut. Sąd dodatkowego dowodu z dokumentu w postaci uwierzytelnionej kserokopii decyzji z dnia [...] 2012 r., wydanej w sprawie nr: [...], na okoliczność jego treści, a w szczególności w celu wykazania stanowiska organów celnych w przedmiocie opodatkowania podatkiem akcyzowym pojazdów o tożsamej marce i modelu do pojazdu, którego nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonał podatnik w dniu11 lutego 2007 r., w tym określenia na podstawie jakich dokumentów i dowodów organy celne dokonywały ich kwalifikacji, albowiem przedmiotem tego dowodu są okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;

2) o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości i umorzenie postępowania, prowadzonego pod sygn. akt jak wyżej; ewentualnie

3) o uchylenie decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy Naczelnikowi Urzędu Celnego we W. do ponownego rozpatrzenia

4) w razie nieuwzględnienia żądania skargi - o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz o wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.;

5) o zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów postępowania za dwie Instancje według norm przepisanych;

6) o stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku wydanego w niniejszej sprawie.

Po zapoznaniu się ze skargą Dyrektor Izby Celnej we W. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje :

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z 2012 r. poz.270) dalej w skrócie p.p.s.a.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych naruszeń prawa przez organy podatkowe, dających podstawę do uchylenia w całości lub w części zaskarżonej decyzji. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu. Organy w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zebrały materiał dowodowy, który wnikliwie oceniły w kontekście prawidłowo przywołanego stanu prawnego, zaś wyciągniętym wnioskom nie sposób zarzucić dowolności.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy przedmiotowy pojazd w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego zaliczał się ze względu na przepisy dotyczące podatku akcyzowego do samochodów osobowych, czy ciężarowych.

Zdaniem Strony sprawa dotyczy nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu ciężarowego, który nie podlega opodatkowaniu akcyzą.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Ustawa o podatku akcyzowym uznaje za samochody osobowe pojazdy mechaniczne spełniające kryteria, określone w poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy, to znaczy pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, które podporządkowane są do kodu CN 8703.

Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną stanowiącą załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej kod CN 8703 - obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Natomiast samochody ciężarowe klasyfikowane są do pozycji 8704 Wspólnotowej Taryfy Celnej, która obejmuje pojazdy mechaniczne do transportu towarowego.

W świetle art. 80 ust. 1 u.p.a. akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy podatnikami akcyzy są między innymi podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy głosi, iż obowiązek podatkowy w akcyzie powstał w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju. Natomiast art. 2 pkt 11 ustawy definiuje termin nabycie wewnątrzwspólnotowe jako przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 81 u.p.a., podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju.

Z kolei art. 82 ust. 3 ustawy stanowi, iż podstawą opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Na mocy art. 75 ust. 1 u.p.a., stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane wynosiła 65% podstawy określonej w art. 10, z wyjątkiem stawki na energię elektryczną. Jednocześnie z treści art. 75 ust. 3 u.p.a. wynikało, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 1 i 2 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania.

Na podstawie tejże delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. z 2004r. Nr 87 poz. 825 ze zm.). Powyższe rozporządzenie w wersji obowiązującej w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu, zawierało "Tabelę stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo i importowanych" stanowiącą załącznik nr 2. W pozycji 21 tabeli wymienione zostały przy kodzie CN ex 8703 m.in. samochody osobowe. Dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm3 ustalona została stawka podatku w kwocie 13,6 % podstawy opodatkowania, natomiast dla pozostałych samochodów osobowych w kwocie 3,1 % podstawy opodatkowania.

Należy przy tym zauważyć, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Jak podkreślił ETS nota wyjaśniająca dotycząca pozycji HS 8703 stanowi:

'Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy, i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy »wielozadaniowe« (np. pojazdy typu van, SUV-y [Sports Utility Vehicles], niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. z pasami bezpieczeństwa lub punktami kotwiącymi oraz z wyposażeniem do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w tylnej przestrzeni dla kierowcy, i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane lub składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących [składane lub wyjmowane z punktów mocowania];

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jednych lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki)."

ETS przypomniał utrwalone orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. wyroki z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb.Orz. str. I-3657, pkt 38 oraz z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International, Zb.Orz. str. I-6749, pkt 27). Zgodnie z brzmieniem pozycji 8703, tj. "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" główne przeznaczenie tych pojazdów jest decydujące dla klasyfikacji. Z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, (zdaniem ETS) a znajduje to poparcie w orzecznictwie przywołanym w pkt 24 wyroku, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornych w postępowaniu przed sądem krajowym pojazdów i ogół cech tych pojazdów, nadający im ich zasadnicze przeznaczenie (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie B.A.S. Trucks, pkt 40).

Jak podkreślił ETS zgodnie z wyraźnym brzmieniem not wyjaśniających użyte w nich kryteria klasyfikacji nie są wyczerpujące. Następnie, kryteria te dotyczą niejednorodnych typów pojazdów ('pojazdy typu van, SUV-y [Sports Utility Vehicles], niektóre pojazdy typu pickup'). Tak więc należy zbadać, czy kryteria klasyfikacji użyte w notach wyjaśniających do HS są istotne i znaczące w odniesieniu do klasyfikacji danego typu samochodu. Ponadto wyliczenia cech pojazdów w notach wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 8703 nie należy rozszerzać w taki sposób, że zwykłe dodanie cech odpowiadających danym pojazdom byłoby samo w sobie decydujące dla ich klasyfikacji. Jak zostało przypomniane w pkt 27 niniejszego wyroku, należy raczej dokonać oceny ogólnego wyglądu pojazdów będących przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym i ogółu cech tych pojazdów, mając w szczególności na uwadze relatywną wagę stosowanych do ich klasyfikacji kryteriów.

Jak zauważył ETS obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa znajdujących się za siedzeniem lub kanapą kierowcy jest cechą typową dla pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób. Znajduje to potwierdzenie w notach wyjaśniających do CN, a ponadto w notach wyjaśniających do HS. W notach tych, dotyczących pozycji 8703, wyraźnie mowa jest o tego rodzaju siedzeniach jako o cechach projektowych, które mają zwykle dane pojazdy mające być klasyfikowane w tej pozycji.

Z tez w/w wyroku ETS oraz przywołanego w nim orzecznictwa wynika, że przy klasyfikacji określonego rodzaju pojazdu samochodowego nie chodzi o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej – Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których tym samym organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do klasyfikacji przedmiotowego samochodu do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej, w tym w szczególności do istotnego z punktu widzenia kodu 8703 zasadniczego przeznaczenia samochodu – do przewozu osób. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu – jak już zauważono powyżej – winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących przedmiotowego samochodu. W niniejszej sprawie należało więc przeanalizować dokumenty zarówno sprzed nabycia prawa rozporządzania samochodem jak właściciel, jak i po jego nabyciu.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji organy przeanalizowały wszystkie dokumenty zgromadzone w sprawie pod kątem właściwej klasyfikacji towaru, zgodnej z Nomenklaturą Scaloną. Kluczowymi dla organu celnego dowodami w niniejszej sprawie pozostają: protokół oględzin przedmiotowego pojazdu z dnia 07.05.2012r., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 22.02.2007r., pismo [...] Sp. z o.o. z dnia 12.12.2011 r., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 23.02.2012r. wraz z załączonym do tego zaświadczenia dokumentem opis zmian dokonanych w pojeździe.

Z w/w dowodów jasno wynika, że pojazd spełniał w momencie jego nabycia szereg cech, które decydują że winien być zaklasyfikowany jako samochód osobowy (zgodnie z poz. CN 8703) w szczególności:

- z zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 22.02.2007r. wynika, iż już w dniu 22.02.2007r. czyli przed pierwszą rejestracją na terytorium RP samochód ten posiadał 5 miejsc siedzących,

- ze zdjęć załączonych do protokołu oględzin z dnia 07.05.2012r. oraz z treści samego protokołu wynika, że m.in. pojazd posiada szyby wzdłuż dwubocznych paneli, za przednimi siedzeniami znajdują się trzy niezależne fotele dla pasażerów, przytwierdzone do podłogi za pomocą śrub i uchwytów w miejscach fabrycznie do tego przystosowanych, tapicerka wszystkich miejsc siedzących jednolita, materiałowa w kolorze szarym. Drzwi przednie posiadają tapicerkę z tworzywa sztucznego, wyposażone w głośniki audio i sterowniki elektryczne szyb. Drzwi tylne wyposażone w głośniki audio i korbki do podnoszenia szyb. Dach tapicerowany w całości, posiada oświetlenie części pasażerskiej i uchwyty ułatwiające zajmowanie miejsc. Dodatkowo samochód posiada m.in. pakiet elektryczny, klimatyzację, poduszki powietrzne, w tym dwie kurtyny powietrzne zamontowane w podsufitce pojazdu za drugim rzędem siedzeń, pas bezpieczeństwa dla środkowego fotela zamontowany również w podsufitce za drugim rzędem siedzeń.

- z zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 23.02.2012r. oraz z załączonego do tego zaświadczenia dokumentu opis zmian dokonanych w pojeździe wynika, że w przedstawionym do badania technicznego samochodzie o numerze [...], dokonano niewielkich zmian tzn. jedynie zdemontowano przegrodę oddzielającą przestrzeń osobową od ładunkowej (która znajdowała się za II rzędem siedzeń). Po dokonanych zmianach pojazd jest samochodem osobowym nadal o 5 miejscach siedzących (liczba miejsc nie uległa zmianie),

- z pisma "B" Sp. z o.o. z dnia 12.12.2011 r. wynika, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako auto osobowe z przeznaczeniem na rynek francuski, wyposażony fabrycznie w dwa rzędy siedzeń.

Z powyższych dowodów wynika jednoznacznie, że samochód w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego przejawiał cechy projektowe stosowane do pojazdów, które objęte są pozycją CN 8703, w szczególności w przedmiotowym przypadku są to następujące cechy:

1. obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej,

2. obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

3. wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu

przeznaczoną dla pasażerów.

Okoliczności te i w/opisane cechy pojazdu stwierdzone podczas oględzin jak również zebrane w trakcie postępowania dokumenty, wskazują niezbicie, że przedmiotowy pojazd w dniu powstania obowiązku podatkowego przeznaczony był zasadniczo do przewozu osób i spełniał kryteria niezbędnie do klasyfikowania go do pozycji CN 8703. Natomiast, dokonane zmiany były możliwe do przeprowadzenia tylko dzięki konstrukcji pojazdu, która była typowa dla samochodu osobowego. W załączniku wydanym do zaświadczenia nr [...] dokonano opisu zamian, które w ocenie organu miały charakter bardzo prostych zmian odwracalnych polegających na zdemontowaniu przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej. Nie podlega również wątpliwości, że nie były one związane ze zmianami konstrukcyjnymi, które wpłynęłyby na zmianę charakteru pojazdu. Sam podatnik przyznaje (w odpowiedzi na pyt. 9 protokołu przesłuchania), że "samochody marki Renault Scenic są pojazdami osobowymi, jednak przed I rejestracją we F. przedmiotowy pojazd został dostosowany do użytkowania w formie ciężarowej na potrzeby I właściciela pojazdu i jak wynika w dowodu rejestracyjnego francuskiego pojazd ten został po raz I zarejestrowany we F. jako CTTE- półciężarówka". Pomimo jednak, przeprowadzonych zmian wnętrza pojazdu przez I właściciela pojazdu we F., które miały charakter prostych i odwracalnych czynności nie naruszających konstrukcji pojazdu a które spowodowały uzyskanie tzw. homologacji regionalnej CTTE, przedmiotowy pojazd w dniu powstania obowiązku podatkowego przeznaczony był zasadniczo do przewozu osób i spełniał kryteria niezbędnie do klasyfikowania go do pozycji CN 8703.

Powyższe cechy przedmiotowy samochód musiał posiadać w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, gdyż z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika jednoznacznie, że zmiany przeprowadzone w pojeździe po nabyciu wewnątrzwspólnotowym, polegały jedynie na wymontowaniu kratki, a bez takich elementów jak szyby w tylnych panelach, nie mógłby być zarejestrowany jako samochód osobowy. Natomiast o fabrycznych punktach kotwiących pasów bezpieczeństwa i mocowania foteli świadczy fakt, że dokonano zamontowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa bez dokonania wcześniejszego montażu miejsc kotwiących. Sam podatnik przesłuchany w dniu 20.06.2012 r. na pytanie czy "dokonał Pan przebudowy przedmiotowego pojazdu przed jego zbyciem na terenie kraju" odpowiedział, że "nie". Zatem nie może być wątpliwości, że samochód ten w chwili wewnątrzwspólnotowego nabycia posiadał cechy samochodu osobowego. Należy podkreślić, że w chwili obecnej przedmiotowy pojazd, po niewielkich modyfikacjach (opisanych powyżej), jest użytkowany jako samochód osobowy.

Dokonane w pojeździe przeróbki, a w ich konsekwencji także wpis we francuskim dowodzie rejestracyjnym pojazdu, nie mógł mieć znaczenia z punktu widzenia prawa podatkowego. Dowód rejestracyjny pojazdu jest dokumentem dopuszczającym pojazd do ruchu, natomiast nie może stanowić podstawy dla określenia rodzaju oraz typu pojazdu dla celów podatkowych. Z ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) wynika bowiem, że dowód rejestracyjny jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu (art. 1 i art. 71 ww. ustawy ), natomiast o typie pojazdu decyduje świadectwo homologacji (art. 68 ust. 1 ww. ustawy).

W odniesieniu natomiast do typu pojazdu określonego w świadectwie homologacji i zmian konstrukcyjnych pojazdu wymagających odnotowania w dokumencie homologacyjnym, wyjaśnić należy, że urzędowym potwierdzeniem typu pojazdu jest świadectwo homologacji. Homologacja natomiast jest procedurą która potwierdza typ pojazdu oraz przedmioty jego wyposażenia i części spełniające wymagania określone w przepisach prawa o ruchu drogowym. Z art. 66 ust. 4 pkt 6a ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, iż zabrania się dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem pojazdu, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji. Zatem zmiana typu pojazdu wiąże się z koniecznością dokonania zmiany w świadectwie homologacji (art. 68 ust. 12 w/w ustawy).

W tym miejscu należy podkreślić, że o przeznaczeniu pojazdu decyduje producent w momencie produkcji samochodu, ponieważ to właśnie on tworzy jego konstrukcję, która ma odpowiadać określonej funkcji użytkowej pojazdu. Dokonując przeróbek wnętrza takiego samochodu w celu przystosowania go do indywidualnych potrzeb użytkowych (np. do przewozu towarów), nie zmienia się tymi działaniami konstrukcyjnego przeznaczenia samochodu.

W kontekście powyższego, ustalając zasadnicze przeznaczenie pojazdu organ wziął pod uwagę pierwotne przeznaczenie pojazdu określone przez producenta. W tym celu, wystąpił z pismem do Generalnego Importera na Polskę samochodów marki Renault tj. do firmy "B" Sp. z o.o- z wnioskiem o przekazanie informacji na podstawie posiadanej bazy danych pojazdów, czy przedmiotowy pojazd został wyprodukowany w homologacji samochodu osobowego czy też ciężarowego i czy została dokonana zmiana homologacji związana z przebudową/ czy zabudową pojazdu. W odpowiedzi uzyskanej dnia 19-02-2012r. poinformowano, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy wyposażony fabrycznie w (II) dwa rzędy siedzeń z przeznaczeniem na rynek francuski.

Organ podatkowy nie kwestionował wystąpienia sytuacji gdy samochód osobowy po wyprodukowaniu może zostać przerobiony czyli dostosowany do indywidualnych potrzeb właściciela. Jednak zmiana ta musiała by być tak daleko idąca, że wymagała by zmiany w pierwotnie wydanym świadectwie homologacji. Stosownie zmienione świadectwo homologacji (o którym mowa w art. 68 stawy- Prawo o ruchu drogowym), jest bowiem dowodem potwierdzającym zmianę typu pojazdu z osobowego na ciężarowy. Dlatego też, przeprowadzenie ponownych oględzin pojazdu na okoliczność potwierdzenia typu pojazdu określonego na tabliczkach znamionowych, organ podatkowy mógł uznać za bezzasadne biorąc pod uwagę odpowiedź udzieloną przez generalnego importera, który nie wskazał na zmianę w świadectwie homologacji. Strona nie skorzystała z prawa uczestnictwa w oględzinach pojazdu zatem nie może skutecznie domagać się powtórzenia tego dowodu. Przepis art.188 o.p. stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Po pierwsze zatem okoliczność z jakim przeznaczeniem samochód został wyprodukowany została bezspornie ustalona a po drugie organ dysponował francuskimi dokumentami rejestracyjnymi, które w zaskarżonej decyzji ocenił z punktu widzenia prawa podatkowego. Z tych samych przyczyn zasadne było oddalenia wniosku skarżącego o przesłuchanie w charakterze świadka - diagnosty Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów we W. - na okoliczność wydania zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki RENAULT Scenic. Analogicznie za uzasadnione należało uznać oddalenie wniosków o wystąpienie do "C" Sp. z o. o., celem stwierdzenia czy podmioty te - lub działające w ramach jednej grupy kapitałowej oddziały we F. - dokonywały zmiany homologacji pojazdu marki RENAULT Scenic. Na marginesie zauważyć należy, że strona nie wyjaśniła dlaczego akurat te podmioty miałyby dokonywać zmian w homologacji. Spółka "C" jak wynika z dokumentów sprawy jedynie odsprzedała używany samochód marki Renault Scenic, przy czym podmiotem który dokonał pierwszej rejestracji we F. był DIAC LOCATION L.D. ARETEC SARL (k.11 akt). Jeżeli zaś chodzi o Spółkę "C" to w ogóle nie można uchwycić jej żadnego związku z przedmiotową sprawą.

Prawidłowa jest ocena Dyrektora Izby Celnej we W., że dokonane w przedmiotowym samochodzie zmiany w wyposażeniu nie zmieniają klasyfikacji kodu CN, do której powinien być zaliczony przedmiotowy samochód, bowiem cechy konstrukcyjne oraz wyposażenie przedmiotowego samochodu przesądzają, że w dalszym ciągu samochód ten głównie przeznaczony był do przewozu osób , a nie do transportu towarów.

Uwzględniając powyższe należy wyjaśnić, iż różnica między przeznaczeniem samochodów kwalifikowanych do pozycji 8703 a 8704 polega na tym, że pojazdy samochodowe z pozycji 8704 - służą tylko do transportu towarowego. Przy tej pozycji nie ma mowy o tym, że pojazdy te służą również do przewozu osób. Natomiast pojazdy samochodowe z pozycji 8703 - służą zasadniczo do przewozu osób, jednakże można nimi również przewozić towary.

Skoro nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd klasyfikuje się do kodu CN 8703 i został wymieniony w wykazie wyrobów akcyzowych (załącznik nr 1 do ustawy pozycja 59) to jest wyrobem akcyzowym podlegającym akcyzie. Zaliczanie do grupy wyrobu akcyzowego, jest bowiem konsekwencją przypisania danego towaru do grupy wyrobów zawartych w pozycjach statystycznych.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). To, czy samochód podlega podatkowi akcyzowemu zależy od tego, do jakiego kodu zostanie dany pojazd zaklasyfikowany.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 121 § 1 O.p., poprzez przyjmowanie bez zastrzeżeń deklaracji podatkowych w których takie samochody klasyfikowano do samochodów ciężarowych, wypada przypomnieć, że podstawową zasadą obowiązującą w polskim systemie podatkowym jest zasada samoopodatkowania. Polega ona na tym, że Podatnik sam oblicza podstawę opodatkowania, nalicza podatek i odprowadza go do organu podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek, a także odpowiedzialność za prawidłowość wykonania w/w czynności. Odnosząc się do załączonej do skargi kserokopii decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W. nr [...] z dnia [...]2012r., należy podkreślić, że jest to decyzja wydana w innej sprawie i nie jest ona przedmiotem skargi, zatem nie może być również przedmiotem procedowania. To obligowało Sąd do oddalenia na podstawie art.106§3 p.p.s.a. wniosku o przeprowadzenie dowodu z ww. decyzji.

Przeprowadzone postępowanie podatkowe uwzględniło wszystkie okoliczności znane w sprawie i doprowadziło do wyczerpującego zebrania i rozpoznania całego materiału dowodowego. Tym samym wypełniono obowiązki wynikające z art. 187 O.p. Strona miała zapewniony udział w prowadzonym postępowaniu, mając przy tym możliwość przedstawienia innych dowodów i uzupełnienia materiałów w sprawie.

Organy podatkowe uwzględniły wszystkie zgromadzone w toku postępowania dowody. Wypełniły tym samym obowiązki wynikające z przepisów art. 180 O.p. Okoliczność jednak, że ocena przedstawionych dowodów jest dla podatnika niekorzystna, nie jest równoznaczna z naruszeniem jakiegokolwiek przepisu proceduralnego. Skoro, bowiem organ podatkowy na podstawie art. 191 O.p. korzystając z prawa do swobodnej oceny dowodów, własne ustalenia uczynił podstawą rozstrzygnięcia, a twierdzeniom Strony odmówił waloru mocy dowodowej, to uczynił to zgodnie z prawem, zatem zarzut nie przeprowadzenia postępowania dowodowego w wystarczającym zakresie, należy uznać za chybiony.

Sąd nie znalazł również uzasadnienia dla zarzutu naruszenia art. 210 O.p.. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wypełnia normy przewidziane przepisami prawa.

Zarzut naruszenia art. 200 Ordynacji podatkowej, również należy uznać za bezpodstawny, gdyż przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ II instancji wydał postanowienie w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej nr [...] z dnia [...] 2012r. doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu 28.09.2012r., wyznaczające Stronie 7- dniowy termin do wypowiedzenia w sprawie zebranego materiału. Z uprawnienia tego ani pełnomocnik ani sama Strona nie skorzystała.

Zupełnie natomiast niezrozumiałe jest w żądanie zawarte w skardze aby w przypadku nieuwzględnienia skargi Sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji i poprzedzającą ją decyzję i wznowił postępowanie administracyjne w trybie art.145§1 pkt 4 k.p.a. Sąd administracyjny nie prowadzi postępowania administracyjnego lecz powołany jest do badania zgodności z prawem aktów organów administracji. Należy przy tym podkreślić, że Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (wyrok NSA z 6 lutego 2008r. sygn. akt II FSK 1665/06, opubl. w: LEX nr 471526), zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej (organy podatkowe) albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Innymi słowy - ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd.

Mając na uwadze powyższe Sad na podstawie art.151 p.p.s.a skargę oddalił jako nieuzasadnioną.