Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 736/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 15 października 2020 r., nr 0201-IEE1.711.290.2020.2.RO w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 8 stycznia 2021 r. wezwano do skarżącego uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 14 akt sądowych).

Pismem z 8 lutego 2021 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie (k. 30).

Postanowieniem z 14 kwietnia 2021 r. NSA oddalił ww. zażalenie (k. 39).

Pismem z 8 października 2021 r. wezwano skarżącego do wykonania wskazanego na wstępie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi (k. 51).

W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący pismem z 1 listopada 2021 r. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy (k. 53).

Postanowieniem z 23 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 736/20, I SPP/Wr 131/21 referendarz odmówił uwzględnienia wniosku.

Pismem z 1 lipca 2022 r. ponownie wezwano skarżącego do wykonania wskazanego na wstępie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi (k. 57).

Wezwanie doręczono w dniu 19 lipca 2022 r. (potwierdzenie odbioru k. 58).

Pismem z 27 lipca 2022 r., nadanym w tym samym dniu, skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Treść formularza PPf sprowadzała się do powtórzenia najistotniejszych fragmentów wniosku rozpatrzonego w sprawie sygn. akt I SA/Wr 736/20, I SPP/Wr 131/21.

Wniosek z 27 lipca 2022 r. zarejestrowano jako odrębną sprawę o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt I SA/Wr 736/20, I SPP/Wr 110/22).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 19 lipca 2022r. wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła.

Sąd wskazuje, że kolejny wniosek strony z 27 lipca 2022 r. o przyznanie prawa pomocy, wystosowany po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, nie mógł zniweczyć rygoru określonego w wezwaniu doręczonym 19 lipca 2022 r. (nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu).

Po pierwsze, ponowny wniosek został złożony po 7-dniowym terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu (wezwanie do uiszczenia wpisu odebrano 19 lipca 2022 r.; 7-dniowy termin wyznaczony w wezwaniu upłynął 26 lipca 2022 r., we wtorek; skarżący nadał ponowny wniosek 27 lipca 2022 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu).

Po drugie, kwestia zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza, a skarżący w nowym wniosku nie powołał zdarzeń, które zaistniały po wydaniu tego orzeczenia. Nowy wniosek stanowił powtórzenie fragmentów uprzedniego wniosku.

Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, każdorazowo po doręczeniu im odpisów postanowień odmownych (por. np. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07; z 7 kwietnia 2016 r. II FZ 135/16; postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r. I SA/Po 1403/15; postanowienia NSA z 17 lipca 2020 r., II FZ 285/20; z 26 października 2021 r., II GZ 350/21, dostępne na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.