Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1102/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] J.B. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. w wysokości [...] zł.

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/GI 1102/09 Referendarz Sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to nie zostało objęte sprzeciwem.

W związku z powyższym do skarżącego wystosowano zarządzenie z dnia 19 stycznia 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie [...] zł, w terminie 7 dniu od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało awizowane dnia [...], a następnie powtórnie dnia [...]. Przesyłka nie została jednak podjęta w terminie.

Wpis nie został jednak uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i polega głównie na wymianie pism, stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, terminowości ich składania, jak i kosztów postępowania oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów.

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Jeżeli chodzi o wymogi formalne skargi dotyczące treści skargi, to należy zaznaczyć, że skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Nadto, w świetle art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Z kolei w aspekcie kosztów sądowych istotny jest przepis art. 230 P.p.s.a., który stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona zadośćuczyni wezwaniu sądu, jeśli w zakreślonym terminie uiści opłatę bądź złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.

Wysokość wpisu oraz szczegółowe zasady jego pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone braki nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pisma.

Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy, pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres czternastu dni, po upływie których ustawodawca ustanowił fikcję prawną doręczenia. Innymi słowy, pozostawienie zawiadomienia w miejscu złożenia pisma w sposób przewidziany powołanym przepisem uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że dotarło ono do adresata najpóźniej z dniem upływu ostatniego dnia terminu określonego w art. 73 § 1 P.p.s.a., tj. 14 dnia. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało w przedmiotowej sprawie awizowane dnia [...], w związku z niezastaniem adresata, a następnie powtórnie dnia [...]. Wpis nie został jednak uiszczony.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 tej ustawy).

Należy ponadto należy nadmienić, że przepis ten zawiera obligatoryjną dyspozycję dla Sądu, nie uzależniając rozstrzygnięcia w zakresie uznania skargi za mogącą skutecznie zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne od uznania Sądu lub kierowania się innymi przesłankami, niż stwierdzone braki w zakresie kosztów sądowych. Uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego leży bowiem w dyspozycji strony, która powinna - pod rygorem odrzucenia skargi - spełnić wszystkie wymogi formalne, warunkujące skuteczność tego środka prawnego, w tym obowiązki dotyczące wpisu.

W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.