Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1332/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 1 i 3, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, pkt. 2 lit. b i par. 15 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity
article: par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
article: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 146a pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku radcy prawnego A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w E. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia 1. przyznać radcy prawnemu A.B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem 60/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu; 2. odmówić przyznania radcy prawnemu A.B. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponad kwotę przyznaną w pkt 1. sentencji postanowienia.


UZASADNIENIE

W sprawie, postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał C.D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.B..

Ustanowiony z urzędu radca prawny reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzącym do wydania przez Sąd w dniu 17 maja 2013 r. wyroku oddalającego skargę na wyżej oznaczone postanowienie. Postanowieniem zawartym w pkt. II. tego wyroku Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 zł, powiększoną o kwotę podatku VAT – 55,20 zł.

Wyznaczony z urzędu radca prawny sporządził i wniósł również skargę kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku Sądu, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. (sygn. akt II FSK 2463/13).

W treści skargi kasacyjnej wyznaczony z urzędu radca prawny zawarł wniosek o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości.

W treści pisma procesowego z dnia 14 marca 2016 r. ustanowiony z urzędu radca prawny zawarł stwierdzenie o przyznaniu wnioskowanego wynagrodzenia w stawce maksymalnej z uwagi na nakład pracy pełnomocnika wynikający z obszerności problemów prawnych poruszonych w skardze kasacyjnej, istotności oraz złożoności przedstawionej argumentacji.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r. poz. 490 – dalej Rozporządzenie).

Zgodnie z § 15 pkt 1) i 2) Rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Z kolei przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b Rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z uwagi na fakt, że radca prawny, który i wniósł skargę kasacyjną, występował postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w Rozporządzeniu.

Sprawa ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu zaliczana jest do kategorii spraw określonych w przepisie lit. c pkt 1) ust. 2 § 14 Rozporządzenia przewidującym stawkę minimalną w kwocie 240 zł.

W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi w sprawie 120 zł (50% kwoty 240 zł).

Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 27,60 zł (23% kwoty 120 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie – 120 zł oraz podatek od towarów i usług – 27,60 zł. Orzeczenie w tym przedmiocie znalazło wyraz odpowiednio w pkt 1. sentencji postanowienia.

W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że powołany w treści pisma procesowego z dnia14 marca 2016 r. nakład pracy pełnomocnika wykonanej przy sporządzeniu skargi kasacyjnej został uwzględniony przy orzekaniu o przyznaniu wynagrodzenia za dokonanie tej czynności procesowej. Pamiętać należy, że kompletność argumentacji skargi kasacyjnej, bez względu na obszerność problemów prawnych poruszonych w skardze kasacyjnej, istotność oraz złożoność przedstawionej w niej argumentacji, wymagana jest od profesjonalnego pełnomocnika procesowego wykonującego zawód zaufania publicznego w każdej sprawie. Dlatego referendarz sądowy nie znalazł w sprawie powodów, aby przyjąć, że niezbędny w sprawie nakład pracy pełnomocnika, charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia uzasadniały przyznanie wyznaczonemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenia w kwocie wyższej niż wskazana w pkt 1. sentencji postanowienia.

O odmowie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ponad kwotę wynikającą z punktu 1. sentencji postanowienia referendarz sądowy orzekł w pkt 2. sentencji postanowienia.

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805).

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Admi-nistracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.