Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1627/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6534 Zamówienia publiczne
Hasła tematyczne: Zamówienia publiczne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 184 ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 164 poz 1163
law: Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych -  tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi W. O. na postanowienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia ... lipca 2009 r. nr ... w przedmiocie zwrotu odwołania w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego; oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2009 r. wpłynęło do Prezesa Zamówień Publicznych złożone przez stronę odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na roboty drogowe – remonty nawierzchni mające na celu prawidłowe funkcjonowanie dróg gminnych na terenie .... W odwołaniu strona wniosła o zwolnienie z kosztów wpisu od odwołania w całości.

Pismem z ... maja 2009 r. odwołujący został poinformowany, że przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych [Dz.U. z 2007 r. Nr 233, poz. 1655 z późn. zm.] oraz aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie nie przewidują możliwości zwolnienia z obowiązku wnoszenia wpisu od odwołania oraz że wpis od odwołania w określonej wysokości powinien być uiszczony najpóźniej w dniu złożenia odwołania i brak jest możliwości jego uzupełnienia po wskazanym terminie. Jednocześnie odrębnym pismem stronę wezwano na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 października 2007 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań [Dz. U. Nr 187 poz. 1327 ze zm.] do przedłożenia w terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania dowodu uiszczenia wpisu, które to pisma zostały doręczone przez awizo.

W piśmie z 17 lipca 2009 r. strona oświadczyła, że rezygnuje z wniosku o zwolnienie od kosztów wpisu od odwołania oraz przedłożyła dowód uiszczenia wpisu w wysokości ... zł z dnia ... lipca 2009 r.

Postanowieniem z dnia ... lipca 2009 r. nr ... Prezes Urzędu Zamówień Publicznych zwrócił odwołanie strony z powodu nieuiszczenia wpisu w dniu wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienia strona wniosła o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi z wnioskiem o pilne merytoryczne rozpoznanie odwołania. Skarżący wniósł o niewydawanie zgody na zawarcie umowy w przedmiocie wykonania zamówienia publicznego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania odwoławczego i wskazał, że organ pominął w sprawie fakt, iż: skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów wpisu od odwołania, organ tego wniosku nie rozpoznał, zaś oczekując na wyznaczenie terminu rozprawy skarżący wpis ten uiścił.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

W piśmie z dnia 17 lutego 2010 r. skarżący podtrzymał swoją argumentację wskazując dodatkowo, że w sprawie – w przedmiocie kosztów postępowania – należało orzekać mając na względzie uregulowania zawarte w kodeksie postępowania cywilnego (arg. ex art. 1212 §1 i art. 1194 k.p.c.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe i Sąd Najwyższy - zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art. 184 tegoż aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności publicznej, obejmującej również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej.

Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne a załatwianiem sprawy wynikającej z działalności administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia: w przypadku zaś sądów administracyjnych sprawa, której przedmiot jest związany z. działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności. Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia; ma jedynie skontrolować i ocenić działalność tego organu. Nie może zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy.

II. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy.

Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa.

III. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy;

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a, lub w innych ustawach.

Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy.

IV. W powyższym kontekście wskazać trzeba, że zgodnie z art. 185 ustawy Prawo zamówień publicznych odwołanie podlega rozpoznaniu, jeżeli uiszczono wpis, który uiszcza się najpóźniej w dniu odwołania . W sprawie bezspornym zaś jest, że nie został on w ogóle uiszczony, a zatem Prezes Urzędu Zamówień Publicznych prawidłowo wydał postanowienie o zwrocie odwołania; tak więc przedmiotowy akt administracyjny nie narusza prawa.

V. Wskazać również należy, że art.184 ust.6 Prawa zamówień publicznych (stanowiący, że do postępowania odwoławczego stosuje się odpowiednio przepisy k.p.c. o sądzie polubownym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej) nie stwarza podstaw aby analizując regulacje zawarte w art.1154 – 1217 k.p.c. wyciągnąć wniosek o możliwości zwolnienia odwołującego się od uiszczenia wpisu. Uregulowania procedury cywilnej, dotyczące sądu polubownego, nie zawierają regulacji, które by taką ewentualność przewidywały. Sam skarżący – w swoim piśmie z dnia 17 marca 2010 r. – takich norm nie wskazuje.

VI. Kwestią bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest zagadnienie prawidłowości wezwania skarżącego – stosownie do treści §2 pkt 1 cyt. rozporządzenia – do złożenia dowodu uiszczenia wpisu od odwołania. Jak już wyżej to wskazano – wpis w chwili wniesienia środka zaskarżenia nie został uiszczony. Tak więc - nawet gdyby wezwanie do usunięcia braku było prawidłowe, to skarżący nie byłby w stanie przedłożyć tego dokumentu.

VII. Wskazać również trzeba, co wynika z pkt-u I uzasadnienia, że Sąd nie możliwości merytorycznego rozstrzygania spraw administracyjnych, w tym również niniejszej sprawy (postulat zawarty w skardze).

VIII. Mając zatem na względzie treść art.151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.