Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 38/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wypłaty należności za dozór pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 lipca 2018 roku M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Starosty [...], polegającą na braku zapłaty należności za dozór pojazdu, przyznanych postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Jednocześnie wniósł o zobowiązanie Starosty [...] do realizacji postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że zobligowanym do zwrotu kosztów za dozór pojazdu powinien być właściwy statio fisci Skarbu Państwa, którym wobec czasookresu wskazanego w art. 13 ustawy z dnia 22 lipca 2010 roku o zmianie ustawy – prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2010, nr 152, poz. 1018 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U. 2017, poz. 2234) jest wojewoda.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tegoż paragrafu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie M. S. wniósł skargę na bezczynność Starosty [...], polegającą na niezapłaceniu należności związanych z wykonywaniem dozoru pojazdów, przyznanych postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Wskazać należy, że kwestię tę szczegółowo reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017r., poz.1270 z późn. zm.).

Niewątpliwie zgodnie z art.130a ust.10h powołanej ustawy koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust.10d i ust.10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten został dodany przez art.1 pkt 10 lit.k ustawy z dnia 22 lipca 2010r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 152, poz. 1018). Powołana ustawa w art.13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu o którym mowa w art. 130 a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym, wskazując jako zobowiązanego do ponoszenia tych kosztów Skarb Państwa.

W ocenie skarżącego niewykonanie przez Starostę [...] postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku stanowiło podstawę do wniesienia skargi. Sąd nie podziela tego stanowiska wskazując, iż podnoszona przez skarżącego bezczynność organu dotyczy zaniechania działania, które nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a tym samym nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Do przyjęcia, że dana czynność jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa niezbędne jest stwierdzenie, że przedmiotowa czynność podjęta jest w sprawie indywidualnej, ma charakter publicznoprawny, dotyczy uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem podejmującym daną czynność (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013r., sygn. akt I OPS 2/13).

Skarżący powinien dochodzić zapłaty przyznanego w postanowieniu zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem dozoru pojazdu w ramach postępowania egzekucyjnego i dopiero ewentualna bezczynność organu egzekucyjnego może stanowić podstawę do wniesienia takiej skargi.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że czynność wykonania której domagał się skarżący nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skoro więc czynność ta nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, to należało wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako