Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 847/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na uchwałę Rady Miejskiej "[...]" z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A.J. (dalej jako: "strona skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej "[...]"w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniami z-cy Przewodniczącej Wydziału II z 13 października 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 300 zł oraz wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 4 listopada

2021 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 12 listopada 2021 r.. stosownie do art. 83 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.".

W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie podał numeru PESEL skarżącej i nie uiścił należnego wpisu mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie wniesionej skargi. Pełnomocnik nadesłał pismo procesowe z 12 listopada 2021 r., w którym oświadczył, że cofa skargę.

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu pod rygorem jej odrzucenia.

W przypadku zaś nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych wniesionej skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.

Wyjaśnić ponadto należy, że stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Co do zasady zatem skarżący może rozporządzać skargą także po jej wniesieniu, jednakże cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07). W niniejszej sprawie zaistniała taka okoliczność, gdyż wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostało bez reakcji pełnomocnika strony skarżącej.

W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3

i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.