Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 222/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2022-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 6 i pkt 19, art. 26 ust. 3a
journal: Dz.U. 2021 poz 779
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Armański Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2022 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. M. Łukawskiej sprawy ze skargi A. C. i P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazu usunięcia odpadów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 25 lutego 2022 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania P. C. i A. C. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo-Usługowo-Handlowe "Eko-Raspol" A. C., od decyzji Burmistrza [...] i Gminy M. z 27 lipca 2021 r. znak: [...] w sprawie wszczętej z urzędu w przedmiocie

1. nakazania solidarnie:

1) P. C.;

2) A. C. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą P.U.H. "Eko-Raspol" A. C. z siedzibą w B.;

3) POLSAECO Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej EKO-RASPOL Sp. z o.o. z siedzibą w B.)

usunięcie odpadów z części działki położonej w msc. B., gm. M. oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] zgromadzonych na jednej hałdzie, której lokalizację przedstawia szkic sporządzony przez geodetę M. N. 12 października 2020 r. - załącznik nr [...] do decyzji, kwalifikowanych jako balast posortowniczy o kodach 19 12 12, 15 01 02, 15 01 10*.

2. W związku z orzeczeniem w pkt. 1 o solidarnym obowiązku usunięcia odpadów przez wyżej wymienionych wykonanie obowiązku usunięcia odpadów może nastąpić samodzielnie przez każdego ze zobowiązanych, dwóch z nich lub wszystkich zobowiązanych łącznie.

3. Wykonanie obowiązku usunięcia odpadów, o którym mowa w pkt. 1 decyzji, winno nastąpić w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

4. Wykonanie obowiązku usunięcia odpadów, o których mowa w pkt. 1 decyzji, winno nastąpić poprzez:

1) usunięcie wskazanych w pkt. 1 decyzji odpadów z części ww. działki i przekazanie ich kolejnemu posiadaczowi uprawnionemu do przetwarzania odpadów z zachowaniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa;

2) doprowadzenie powierzchni ww. działki w części zajętej przez hałdę odpadów do stanu wolnego od odpadów;

3) założenie przed przystąpieniem do usunięcia odpadów ewidencji odpadów, zawierającej dane:

a) podmiotu przekazującego,

b) podmiotu, któremu odpady przekazano,

c) daty przekazania poszczególnych partii odpadów,

d) ilości i rodzaju odpadów przekazanych w ramach poszczególnych partii,

e) dokumentów potwierdzających przekazanie poszczególnych partii odpadów;

4) prowadzenie ewidencji odpadów na bieżąco w miarę usuwania odpadów;

5) sporządzenie raportu końcowego z usunięcia odpadów;

6) po usunięciu odpadów przekazania Burmistrzowi Miasta i Gminy M. raportu wraz z ewidencją odpadów, o której mowa w pkt 4 ppkt 3 decyzji w terminie nie dłuższym niż 7 dni od upływu terminu usunięcia odpadów wyznaczonego decyzją.

- uchyliło w całości powyższą decyzję i umarzyło postępowanie pierwszej instancji w całości.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji Kolegium powołało art. 3 ust. 1 pkt 6 i pkt 19 oraz art. 26 ust. 3a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 779 ze zm., zwanej dalej "ustawą", "ustawa o odpadach").

Organ odwoławczy wskazał, że odpady znajdują się na części ww. działki, która stanowi własność P. C.. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Gminy M. nr [...] z 30 września 2014 r. (dalej "m.p.z.p.") działka znajduje się na terenach oznaczonych symbolami D.II-cdln.Pl, [...] dla których przewidziano:

1) przeznaczenie podstawowe - zabudowa produkcyjna, magazynowa, składy;

2) przeznaczenie uzupełniające - urządzenia i obiekty towarzyszące, w tym urządzenia produkcji budowlanej, place składowe i manewrowe, obiekty usług handlowych, gastronomicznych i rzemiosła, urządzenia infrastruktury technicznej, w tym do wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych z wyjątkiem siłowni wiatrowych, budynki zaplecza administracyjno-technicznego, budynki socjalne z dopuszczeniem wbudowanych mieszkań, drogi, dojścia, dojazdy, parkingi, obiekty małej architektury, zieleń komponowana.

Działka ta jest częściowo zabudowana budynkiem garażowo-warsztatowy, halą sortowniczą, do której przylega budynek administracyjny oraz budynek mieszkalny. Sporne odpady gromadzone były na niej od 2013 r., gdyż od tego czasu prowadzona była tam działalność gospodarcza w zakresie zbierania i wytwarzania odpadów, pierwotnie przez S. R., a następnie jego córkę A. C. oraz EKO-RASPOL Sp. z o.o. (dalej "Spółka").

Jak wskazało Kolegium, decyzją Starosty [...] z 4 września 2014 r. znak: [...] udzielono Spółce pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Decyzją z 14 listopada 2014 r. znak: [...] udzielono Spółce zezwolenia na zbieranie odpadów w okresie do 14 listopada 2024 r. Zgodnie z tą decyzją odpady komunalne segregowane i gromadzone selektywnie miały być przechowywane na ww. działce, do której Spółka posiadała tytuł prawny w postaci umowy dzierżawy. Natomiast A. C. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P.U.H. "Eko-Raspol" A. C. na podstawie decyzji Starosty [...] z 27 marca 2013 r., znak: [...] posiadała zezwolenie na zbieranie odpadów (zmienione decyzjami: z 18 października 2013 r., znak: [...] MK, z 19 maja 2017 r., znak: [...] MK). Na podstawie umowy z 1 lipca 2014 r. P. C. oddał Spółce w dzierżawę część ww. działki oraz halę produkcyjną, część pomieszczeń socjalno-biurowych, część placu utwardzonego o pow. około 750 m2. Kolejną umowę dzierżawy 1 października 2014 r. P. C. zawarł ze Spółką na całą działkę. P. C. i Spółka posługiwali się tymi umowami naprzemiennie. Pierwszą, zawartą 1 lipca 2014 r., której przedmiotem była część działki nr [...] posługiwał się zarówno P. C. jak i Spółka na użytek postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia przez Spółkę na wytwarzanie odpadów. Drugą umową, zawartą 1 października 2014 r., której przedmiotem była cała ww. działka Spółka posługiwała się na użytek postępowania w celu uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów na tej działce. P. C. jako właściciel działki oraz A. C. i Spółka jako posiadacze zależni w latach 2014-2016 nie dokonali na gruncie wydzielenia części tej działki do odrębnego korzystania przez poszczególnych użytkowników. Dostęp do każdej części działki był nieograniczony.

Dalej Kolegium wyjaśniło, że z działki korzystały Spółka, jak i A. C. prowadząca działalność gospodarczą. Natomiast po wypowiedzeniu umowy dzierżawy Spółce, P. C. zezwolił A. C. na korzystanie z całości działki w maju 2019 r. na podstawie umowy dzierżawy na cele związane z poszerzeniem działalności gospodarczej. Przekazanie posiadania nastąpiło wraz z zalegającymi na niej odpadami, w tym pozostałościami po Spółce. P. C. nie wydzielił bowiem odpadów pozostawionych przez Spółkę w grudniu 2016 r.

Kolegium wyjaśniło także, że decyzją z 16 marca 2017 r. znak: [...] [...] Starosta [...] wygasił decyzję z 14 listopada 2014 r. znak [...], udzielającą Spółce zezwolenia na zbieranie odpadów na ww. działce. Kolegium zaś decyzją z 25 czerwca 2018 r., znak: SKO.OŚ- [...]/72/ 2018 uchyliło w całości powyższą decyzję i w to miejsce orzekło o wygaszeniu z 17 marca 2017 r. ww. decyzji Starosty [...]. Decyzją znak: [...] MK Starosta [...] wygasił decyzję z 4 września 2014 r. znak: [...] MK o pozwoleniu na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zezwolenia na przetwarzanie odpadów na działce [...] w Brzezianach, z uwagi że stały się one bezprzedmiotowe.

Organ odwoławczy podkreślił, że jak ustalił organ pierwszej instancji A. C. w sposób ciągły i zorganizowany prowadziła własną działalność gospodarczą związaną ze zbieraniem odpadów od 2013 r., w tym także po grudniu 2016 r. Z opisu zakładu A. C. zawartego w operacie przeciwpożarowym sporządzonym w kwietniu 2019 r. wynika, że strona zbierała i przetwarzała odpady z selektywnej zbiórki odpadów, dokonywała sortowania tych odpadów na ręcznej linii sortowniczej w celu odzyskiwania surowców wtórnych takich jak makulatura, metale, tworzywa sztuczne, a pozostałości przekazywała podmiotom posiadającym zezwolenia z zakresu gospodarki odpadami. Odpady z tej działalności gromadziła na ww. działce w różnych miejscach. Obecnie sporne odpady zgromadzone są w jednej hałdzie wzdłuż północno-zachodniej ściany budynku garażowo-magazynowego, która ma wysokość od 4,4 m do 4,7 m i zajmuje obszar o pow. 1240 m2. Objętość odpadów wynosi 3877 m3. Aktualna lokalizacja odpadów jest skutkiem działalności A. C., gdyż Spółka zakończyła faktyczną działalność na terenie tej działki w grudniu 2016 r.

Jak ustaliło Kolegium, zmiana lokalizacji odpadów na działce w latach 2018 - 2020 była rezultatem działalności A. C., która za zgodą męża P. C. dysponowała terenem całej działki. Przemieszczała odpady w różne miejsca. Z pism strony składanych we wrześniu-październiku 2019 r. w postępowaniu prowadzonym przez Starostę Kieleckiego w sprawie zmiany zezwolenia wynika, że działka była w tym czasie "porządkowana". Uporządkowanie działki, w tym przemieszczanie odpadów, spowodowane było stanowiskiem Starosty, który wymagał od A. C. uporządkowania odpadów zlegających na tej działce.

Organ odwoławczy podkreślił, że w oparciu o sporządzoną opinię biegłego ustalono, iż na przestrzeni lat 2017-2020 zmieniał się stan (rodzaj) odpadów. Odpady według stanu z marca 2019 r. (zlokalizowane w trzech pryzmach) można było kwalifikować odrębnie w odniesieniu do każdej z pryzm, gdyż stanowiły materiał jednorodny. Na pryzmie nr [...] znajdowały się odpady o kodach 20 03 01, 19 12 12. Na pryzmie nr [...] znajdowały się odpady o kodach 20 03 01. Na pryzmie nr [...] odpady o kodach 19 12 12, 20 03 01. Zgodnie z opinią biegłego odpady - zgromadzone na jednej hałdzie w październiku 2020 r. stanowiły materiał niejednorodny zawierający frakcje pochodzące z sortowania odpadów komunalnych z przewagą tworzyw sztucznych (balast posortowniczy). Część z nich posiadała strukturę zagęszczoną w postaci zbelowanych opakowań. Odpady te należało kwalifikować jako odpady o kodzie 19 12 12 - Inne odpady, 15 01 02 - opakowania z tworzyw sztucznych, 15 01 10* - opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone. Zestawienie rodzaju odpadów gromadzonych w marcu 2019 i w październiku 2020 r. doprowadziło do wniosku, że w tym czasookresie nastąpiła zmiana rodzaju odpadów, co z kolei świadczy, że zmiana rodzaju odpadów była rezultatem działalności A. C., która za zgodą swego męża P. C. dysponowała odpadami zgromadzonymi na działce. Prowadząc nieprzerwanie własną działalność gospodarczą gromadziła odpady częściowo o tych samych kodach, na które pozwolenie posiadła Spółka. Następnie magazynowała je w tych samych miejscach, w których zgromadzone były odpady z lat poprzednich. Odpady przemieściła na jedną hałdę tworząc odpady niejednorodne. Część odpadów znajdujących się na hałdzie stanowi pozostałość po działalności Spółki. Niemożliwa jednak do ustalenia była konkretna ilość odpadów pozostawionych przez Spółkę z uwagi na czas ich zalegania, częściowy wywóz, przemieszczanie odpadów, mieszanie odpadów Spółki z odpadami wytworzonymi po grudniu 2016 r. w wyniku działalności gospodarczej prowadzonej przez A. C.. Brak wiarygodnych dokumentów księgowych dających podstawę do ustalenia tej ilości, gdyż na polecenie A. F. - prezesa S. M. Szafraniec usunęła opisy stanów magazynowych na grudzień 2016 r.

Kolegium wskazało, że odpady pozostawione przez Spółkę stanowiły nierozliczony składnik majątku Spółki, która nie zakończyła swych interesów. Pozostawiła na działce urządzenia i odpady. Spółka nie przeprowadziła formalnie likwidacji działalności, w tym nie zagospodarowała własnego majątku, który składał się z urządzeń i odpadów. Pozostawieniu odpadów w 2016 r. nie zaprzeczył A. F. - reprezentujący Spółkę. Przyznał, iż na ostatni dzień grudnia 2016 r. na działce znajdowały się odpady Spółki o masie 182,14 Mg. Wielkość ta jest, w ocenie organu pierwszej instancji, zaniżona z czym należy się zgodzić. W związku z usunięciem wpisów stanów magazynowych przez; M. S. przedłożony przez A. F. arkusz spisu z natury nr [...] nie może podlegać weryfikacji z uwagi na brak dokumentów księgowych. Wskazać należy, że Prokurator Prokuratury Rejonowej Kielce-Zachód w postępowaniu karnym o sygn. [...], na podstawie zgromadzonych dowodów stwierdził, iż zachodzi wątpliwość, czy odpady zgromadzone na działce w całości lub w części stanowią wynik działalności Spółki, gdyż w okresie od grudnia 2016 r. do września 2018 r., po zakończeniu faktycznej działalności Spółki działalność gospodarczą w zakresie zbierania odpadów kontynuowała A. C.. Zgodnie bowiem z opinią biegłego, tylko na pryzmie odpadów nr [...] zgromadzonych w marcu 2019 r. - zgodnie z opisem zawartym w protokole z 21 marca 2019 r. - dostrzegalna była gołym okiem różnica ich struktury. Zdaniem biegłego wizualnie można było dostrzec, że odpady zgromadzone na pryzmie nr [...] są starsze niż te na pryzmach nr [...] Stan odpadów po marcu 2019 r. podlegał dalszej zmianie czego potwierdzeniem są pomiary geodezyjne odpadów z października 2020 r. Zamiast trzech pryzm odpadów nr [...]

i 3 stwierdzono istnienie jednej hałdy mniej więcej na miejscu dotychczasowej pryzmy nr [...]. Opierając się na obmiarach geodezyjnych odpadów należy stwierdzić, że w okresie marzec 2019 - październik 2020 w stanie odpadów nastąpiły zmiany

w zakresie ich: objętości, zajętości powierzchni, wysokości hałdy.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że brak możliwości dokonania konkretnych ustaleń co do ilości pozostawionych przez Spółkę odpadów jest następstwem faktu, iż P. C. nie doprowadził do ich usunięcia lub co najmniej ich szczegółowego obmiaru bezpośrednio po rozwiązaniu umowy dzierżawy ze Spółką w 2016 r. i zaprzestaniu przez nią działalności oraz dopuścił do prowadzenia na tej działce przez A. C. własnej działalności po zakończeniu działalności Spółki z wykorzystaniem zasobów Spółki pozostawionych na działce.

Kolegium stwierdziło zatem, że z uwagi na fakt, iż można wskazać posiadaczy odpadów, tj. POLSAECO Sp. z o.o. (dawniej EKO-Raspol Sp. z o.o.) oraz A. C. prowadzącą działalność pod firmą P.U.H. "EKO- RASPOL" A. C., to brak jest podstaw do nakładania na P. C. obowiązku usunięcia odpadów.

Nadto Kolegium uznało, że skoro doszło do zmiany składu odpadów w wyniku działania A. C., to objęła ona w posiadanie odpady, które pozostawiła Spółka, a działania podejmowane wobec tych odpadów świadczą, że władała nimi jak właściciel. Organ odwoławczy podkreśli, że A. C. po grudniu 2016 r. prowadziła działalność na podstawie posiadanego zezwolenia na zbieranie odpadów z 27 marca 2013 r. i gospodarowała odpadami Spółki już w grudniu 2016 r., czego dowodem jest karta przekazania odpadu z 11 grudnia 2016 r. Z dokumentu tego wynika, że odpady Spółki w ilości 5,18 Mg zostały przekazane w ramach działalności firmy A. C. innemu podmiotowi. Część odpadów została wywieziona, w ilości nie mniejszej niż 170 Mg w marcu 2017 r. na wezwanie Gminy, co potwierdził S. R. w protokole z rozprawy 18 października 2019 r. Zdaniem Kolegium, okoliczność uporządkowywania ww. działki (zgarniania 3 hałd w jedną) świadczą, że A. C. objęła w posiadanie zalegąjące odpady na tej działce.

Kolegium wskazało, że A. C. 1 czerwca 2021 r. uzyskała decyzję Starosty [...] znak: [...] o zmianie zezwolenia z 27 marca 2013 r. znak: [...] [...], udzielającego jej zezwolenia na zbieranie odpadów na ww. działce, zmienionego decyzją z 18 października 2013 r. znak: [...] oraz decyzją z 19 maja 2017 r. znak: RO- 11.6233.21.2017.

Z analizy powyższych decyzji Starosty wynika, że na dzień wydania decyzji organu pierwszej instancji A. C. posiada zezwolenie na zbieranie odpadów m.in. o kodach: 15 01 02, 19 12 12, wskazanych w decyzji organu pierwszej instancji, a zatem brak jest podstaw do nakazywania jej usunięcia tych opadów.

Odnośnie zaś do odpadów o kodzie 15 01 10*, zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji powinien wystąpić do Starosty, aby zbadał, czy A. C. prowadzi działalność zgodnie z uzyskanymi zezwoleniami. Nie można bowiem stwierdzić, że działka nr [...] w B. nie jest miejscem nieprzeznaczonym do ich składowania lub magazynowania skoro dzierżawca tej działki posiada powyższe zezwolenia.

A. C. i P. C. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części dotyczącej jej uzasadnienia, w której wskazano, że to skarżący są posiadaczami odpadów, a w konsekwencji są zobowiązani do ich usunięcia z nieruchomości. Powyższej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 i art. 78 k.p.a w zw. z art. 26 ustawy przez błędne ustalenia faktyczne oraz brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nierozpatrzenie materiału dowodowego i niewłaściwą jego ocenę.

Ze względu na tak postawione zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie decyzji w części dotyczącej jej uzasadnienia oraz zawarcie wskazań dla organu pierwszej instancji w zakresie dalszego postępowania, w szczególności w zakresie ustaleń, jakie powinien podjąć ten organ w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.

Zdaniem skarżący, w zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że to A. C. i P. C. są posiadaczami odpadów, a w konsekwencji to oni są zobowiązani do ich usunięcia z nieruchomości. Skarżący podnieśli, że operowali spornymi odpadami jedynie w zakresie, jaki został im narzucony przez organy nadzorcze, w tym m.in. przez Starostę Kieleckiego, tylko dlatego, że są właścicielami nieruchomości, na których odpady te zalegają, co w żadnym wypadku nie jest równoznaczne ze statusem posiadacza tych odpadów. Wykazali oni bowiem w sposób niebudzący wątpliwości, że faktycznym posiadaczem odpadów zalegających na działce [...] w B. jest spółka P. W. (wcześniej EKO-RASPOL sp. z o.o. w B.), która to wytworzyła te odpady w związku z prowadzoną na tej działce działalnością, a następnie po zaprzestaniu prowadzenia tej działalności nielegalnie je tam pozostawiła, co oznacza, że to POLSAECO sp. z o.o. jest wyłącznym posiadaczem odpadów i w myśl art. 26 ust. 1 ustawy jedynym podmiotem zobowiązanym do ich usunięcia.

Skarżący zarzucali, że powyższe uchybienie Kolegium oraz rażąco błędne ustalenia organu pierwszej instancji sprawiły, że nakazano im usunięcie odpadów, których nie sprowadzili na swoje nieruchomości, a zatem to nie oni powinni ponosić koszty ich wywiezienia.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ odwoławczy podkreślił, że wyjaśnił stan faktyczny sprawy, rozpatrzył cały materiał dowodowy i dokonał właściwej oceny sprawy, czemu dało wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że w swoim rozstrzygnięciu jako posiadacza odpadów uznało A. C. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo- Handlowe "Eko- Raspol" A. C. z siedzibą w B., a nie P. C.. Ponadto Kolegium nie zgodziło się ze stanowiskiem skarżących, że "operowali" oni odpadami jedynie w zakresie, jaki został narzucony przez organy nadzorcze, gdyż z akt sprawy wynika, że A. C., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, gospodarowała odpadami Spółki już w grudniu 2016 r., czego dowodem jest karta przekazania odpadu z 11 grudnia 2016 r. Z dokumentu tego wynika, że odpady Spółki w ilości 5,18 Mg zostały przekazane w ramach działalności firmy A. C. innemu podmiotowi. Część odpadów została wywieziona, w ilości nie mniejszej niż 170 Mg w marcu 2017 r. na wezwanie Gminy, co potwierdzono w protokole z rozprawy 18 października 2019 r. Wszystkie podane okoliczności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w ocenie Kolegium, wskazują, że wbrew twierdzeniom skargi organ pierwszej instancji, jak i Kolegium podjęły niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nadto wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy, z tego względu zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 i art. 78 k.p.a. są niezasadne. Po przeanalizowaniu argumentów skargi wniesionej przez P. C. i A. C., Kolegium nie znalazło podstaw do jej uwzględnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wojewódzkie sądy administracyjne sprawują powyższą kontrolę działalności organów pod względem zgodności z prawem. Zatem w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych, sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalność zaskarżonej decyzji wykazała, że rozstrzygnięcie to jest zgodne z prawem.

Na wstępie wskazać należy, że Sąd kontroluje legalność decyzji, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty jej wydania. To zastrzeżenie jest konieczne z uwagi na powoływane przez skarżących okoliczności zawarte w piśmie Starosty [...] z dnia 20 maja 2022r., a które - z uwagi na datę wydania decyzji przez organy obu instancji - nie mogły być przez te organy uwzględnione.

Z uwagi na zakres zaskarżenia decyzji Kolegium należy wskazać, że w istocie skargą została objęta część decyzji Kolegium w postaci jej uzasadnienia. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, dopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję w części obejmującej jej uzasadnienie. Dopuszczalność zaskarżenia uzasadnienia wynika z faktu, że stanowi ono obowiązkowy składnik decyzji, która podlega kontroli sądu. Zaskarżenie uzasadnienia decyzji oznacza de facto zaskarżenie decyzji jako pewnej całości, albowiem samo uzasadnienie decyzji nie jest jej częścią, która mogłaby samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym. To oznacza, że uzasadnienie nie może więc być wyeliminowane z tego obrotu przez sąd bez jednoczesnego wyeliminowania sentencji rozstrzygnięcia (por. wyroki NSA z 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK [...] i 22 lipca 2010 r., sygn. I OSK [...]).

Przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium uchylająca decyzję organu I instancji w całości i umarzająca postępowanie organu pierwszej instancji w całości. Zdaniem Sądu, jakkolwiek Kolegium nie przedstawiło jasnych, klarownych motywów umorzenia postępowania to z lektury uzasadnienia można wywieść, że organ odwoławczy uznał, że w sprawie brak jest przedmiotu postępowania, a w konsekwencji zaistniały podstawy do umorzenia postępowania (art. 105 k.p.a.). Postępowanie staje się bezprzedmiotowe gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjne przed wszczęciem postępowania, albo utraciła taki charakter w toku postępowania. Tak też było w kontrolowanym przypadku. Jak trafnie wskazało Kolegium, organ winien uwzględniać stan faktyczny sprawy na dzień wydania decyzji. Kolegium nie jest bowiem wyłącznie organem który kontroluje decyzję organu I instancji, ale organem, który winien przeprowadzić postępowanie i rozstrzygnąć sprawę ponownie w jej całokształcie.

Sąd rozpoznający sprawę niniejszą ustalenia faktyczne poczynione przez Kolegium w całości podziela i uznaje za własne, gdyż znajdują one potwierdzenie w materiale dowodowym zebranym w aktach administracyjnych. Na akceptację zasługuje również argumentacja prawna przedstawiona przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Z prawidłowych ustaleń Kolegium wynika, że brak możliwości dokonania konkretnych ustaleń co do ilości pozostawionych przez Spółkę odpadów jest następstwem faktu, iż P. C. nie doprowadził do ich usunięcia lub co najmniej ich szczegółowego obmiaru bezpośrednio po rozwiązaniu umowy dzierżawy ze Spółką w 2016 r. i zaprzestaniu przez nią działalności oraz dopuścił do prowadzenia na działce przez A. C. własnej działalności po zakończeniu działalności Spółki z wykorzystaniem zasobów Spółki pozostawionych na działce. Trafne jest również stanowisko Kolegium, że z uwagi na fakt, iż można wskazać posiadaczy odpadów, tj. POLSAECO Sp. z o.o. (dawniej EKO-Raspol Sp. z o.o.) oraz A. C. prowadzącą działalność pod firmą P.U.H. "EKO- RASPOL" A. C. - brak jest podstaw do nakładania na P. C. obowiązku usunięcia odpadów.

Na akceptację zasługuje również ocena Kolegium, że skoro doszło do zmiany składu odpadów w wyniku działania A. C., to objęła ona w posiadanie odpady, które pozostawiła Spółka, a działania podejmowane wobec tych odpadów świadczą, że władała nimi jak właściciel. Z prawidłowych ustaleń organu wynika, że A. C. po grudniu 2016 r. prowadziła działalność na podstawie posiadanego zezwolenia na zbieranie odpadów z 27 marca 2013 r. i gospodarowała odpadami Spółki już w grudniu 2016 r., czego dowodem jest karta przekazania odpadu z 11 grudnia 2016 r. Z dokumentu tego wynika, że odpady Spółki w ilości 5,18 Mg zostały przekazane w ramach działalności firmy A. C. innemu podmiotowi. Część odpadów została wywieziona, w ilości nie mniejszej niż 170 Mg w marcu 2017 r. na wezwanie Gminy, co potwierdził S. R. w protokole z rozprawy 18 października 2019 r. Okoliczność uporządkowywania działki (zgarniania 3 hałd w jedną) świadczą, że A. C. objęła w posiadanie zalegąjące odpady na tej działce.

Nie było w sprawie kwestionowane, że A. C. 1 czerwca 2021 r. uzyskała decyzję Starosty [...] znak: [...] o zmianie zezwolenia z 27 marca 2013 r. znak: [...] [...], udzielającego jej zezwolenia na zbieranie odpadów na ww. działce, zmienionego decyzją z 18 października 2013 r. znak: [...] oraz decyzją z 19 maja 2017 r. znak: RO- 11.6233.21.2017.

Z analizy powyższych decyzji Starosty [...] wynika, że na dzień wydania decyzji organu pierwszej instancji A. C. posiada zezwolenie na zbieranie odpadów m.in. o kodach: 15 01 02, 19 12 12, wskazanych w decyzji organu pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Kolegium prawidłowo stwierdziło, że brak jest podstaw do nakazywania jej usunięcia tych opadów. Te wszystkie okoliczności uzasadniały uchylenie przez Kolegium decyzji organu I instancji w całości i umorzenie postępowania organu pierwszej instancji w całości.

Mając na uwadze powyższe, zarzuty skargi są nieuzasadnione.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.