Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 574/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. i G. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 901/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. i G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 stycznia 2007 r., nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. i G. S. w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 stycznia 2007 r., (...), ze względu na szczególnie ważny interes podatnika, a także organu podatkowego. Strona wskazała, że organ podatkowy prowadząc kontrolę w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym za 2001 r., naruszając swoje uprawnienia, prowadził kontrolę zmierzającą do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania za 2001 r. w taki sposób, aby podważyć prowadzoną (...). Zdaniem wnioskujących, działania organów podatkowych doprowadzą do dodatkowego wzbogacenia się Skarbu Państwa ich kosztem. Zaznaczono, że wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli na zachowanie zasady ergonomii pracy organu podatkowego, gdyż przy uchyleniu zaskarżonej decyzji zbędne będzie prowadzenie nieuzasadnionej egzekucji nienależnych zobowiązań. Wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki prawne wobec skarżących i ich rodziny oraz niepowetowane straty dla prowadzonej firmy i zatrudnionego w niej pracownika. Podkreślili, że nie dysponują żadnymi środkami finansowymi i mają do spłaty m.in. kredyt mieszkaniowy w kwocie 116.000 zł.

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007 r., sygn. akt I Sa/Wr 901/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.). Sąd nie dostrzegł okoliczności, które przemawiałyby za trudną sytuacją wnioskujących i które mogłyby być powodem niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W zażaleniu jego autor wniósł o zmianę powyższego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji, po uwzględnieniu okoliczności przedstawionych we wniosku. Co do zasady skarżący powielili argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Ponadto do zażalenia skarżący dołączyli pismo Banku Zachodniego WBK S.A. z dnia 11 marca 2004 r. wzywające do spłaty kredytu hipotecznego w łącznej kwocie 125.338,21 zł. Przedstawiono także zeznania podatkowe PIT - 36 za 2005 i 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., których istnienie musi wykazać wnioskodawca.

Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.) przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć zarówno szkodę majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, które wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiłaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze, Warszawa 2005 ).

W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został wystarczająco uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Skarżący nie wskazali bowiem w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. We wniosku tym skarżący jedynie ogólnikowo przedstawili swoją sytuację finansową i rodzinną. Nie przedstawiono także informacji dotyczących prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej.

Na marginesie należy wskazać, że wnioskujący o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wskazywali na szereg kwestii związanych z postępowaniem prowadzonym przed organami podatkowymi. Okoliczności te nie mogą stać się przedmiotem analizy w tym postępowaniu, które ma charakter incydentalny i nie zastępuje merytorycznego rozpoznania skargi.

Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Sąd I instancji, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a.