Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2588/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, sędzia WSA Jadwiga Smołucha (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ II instancji") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] , znak: [...] , w przedmiocie sprostowania, oczywistej omyłki pisarskiej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia GINB wskazał, że postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] sprostował, na wniosek [...] sp. z o.o., oczywistą omyłkę w decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r., Nr [...], znak: [...], uchylającej w całości decyzję Prezydenta m. [...] z [...] września 2016 r., Nr [...] , znak: [...] (zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę budynków istniejących na działkach nr ewid. [...] [...] z obrębu [...] oraz pozwolenia na budowę budynku hotelowego wraz z garażem podziemnym i budynku biurowo - usługowego wraz z garażem podziemnym na ww. działkach przy ul. [...] w dzielnicy [...] m. [...] ).

Postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2017r. zostało zaskarżone zażaleniem przez [...].

W uzasadnieniu prawnym zaskarżonego postanowienia GINB powołał się na treść art. 113 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. GINB wskazał, że postanowieniem Wojewody [...] z [...] kwietnia 2017 r. sprostowania dokonano w następujący sposób: "w całej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] gdzie użyto: decyzja Prezydenta m. [...] nr [...] , powinno być: decyzja Prezydenta m[...] Nr [...] .". W ocenie organu II instancji omyłkowe wskazanie numeru decyzji będącej przedmiotem postępowania odwoławczego - "Nr [...] " zamiast "Nr [...] " w okolicznościach przedmiotowej sprawy, stanowi oczywistą omyłką pisarską pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym orzeczeniu. Organ wyjaśnił, że uregulowana w art. 113 § 1 k.p.a. instytucja sprostowania zawartych w decyzjach oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu, a jej wyrażeniem na piśmie. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (por. wyrok NSA z 26 czerwca 2008 r. sygn. akt. II OSK 746/07). Przez oczywiste omyłki należy rozumieć błędy, które jednoznacznie wynikają z zestawienia zebranego w sprawie materiału dowodowego z treścią decyzji. Niedopuszczalne jest sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2118/14). GINB stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż Prezydent m. [...] decyzją z [...] września 2016 r., Nr [...] , znak: [...] , zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce [...] sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę oraz pozwolenia na budowę. Następnie pismem z 11 października 2016 r. [...] złożył odwołanie od decyzji Prezydenta m. [...] z [...] września 2016 r., Nr [...], znak: [...]. Decyzją z [...] listopada 2016 r., Nr [...], znak: [...] , Wojewoda [...] , po rozpatrzeniu odwołania [...] , uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W ocenie GINB ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że prowadzone przed Wojewodą [...] postępowanie odwoławcze dotyczyło decyzji Prezydenta m. [...] z [...] września 2016 r., Nr [...], znak: [...]. GINB podkreślił przy tym, że organ wojewódzki rozpatrując odwołanie od zaskarżonej decyzji w sposób prawidłowy wskazał m. in. takie elementy pozwalające ją zidentyfikować, jak organ, który wydał zaskarżoną decyzję, znak sprawy, przedmiot decyzji, datę jej wydania, osobę inwestora, osobę skarżącego. Omyłka sprowadza się w istocie do jednej cyfry ("9" zamiast cyfry "6") użytej w numerze zaskarżonej decyzji. W ocenie GINB nie może być to uznane za uchybienie istotne niepodlegające sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. W ocenie organu II instancji argumentacja skarżącego, który podnosi, iż do czasu otrzymania zaskarżonego postanowienia organu wojewódzkiego był przekonany, że decyzja organu wojewódzkiego dotyczy innej sprawy, pozostaje bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Z treści decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r., pomimo opisanej wyżej omyłki, wynika, co było przedmiotem postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie GINB z [...] sierpnia 2017 r. znak [...] wywiódł [...] . Skarżący zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. w zw. z art. 6 i 8 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię, a przez to niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie zachodzą przesłanki do sprostowania decyzji Wojewody [...] Nr [...]z [...] listopada 2016 r.

W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone tylko wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego, jeżeli naruszenie to miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie sąd nie stwierdził naruszeń, które mogłyby podważyć legalność zaskarżonego postanowienia.

Stosownie do art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Granice sprostowania zakreśla oczywistość omyłki popełnionej w decyzji wydanej przez organ administracji oraz zasada, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany tej decyzji. Oczywistość omyłki polega na tym, że organ wbrew widocznemu zamierzeniu zawarł w decyzji element, który w konkretnych okolicznościach sprawy niewątpliwie koliduje z wyrażoną jednoznacznie treścią rozstrzygnięcia, a jednocześnie nie wpływa w sposób zasadniczy na meritum decyzji. Oczywistość błędu może wynikać z natury samego błędu, z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku.

Nie powtarzając wszystkich ustaleń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonym postanowieniu, które sąd w pełni akceptuje, należy w podkreślić, że z akt administracyjnych postępowania odwoławczego, w wyniku którego została wydana decyzja organu II instancji sprostowana zaskarżonym postanowieniem, wynika jednoznacznie, że postępowanie odwoławcze dotyczyło decyzji Prezydenta m. [...] z [...] września 2016 r. o numerze [...]. Zarówno we wniesionym przez skarżącego odwołaniu z 11października 2016 r., jak też w odpowiedzi na odwołanie z 9 listopada 2016 r. złożonej przez [...] sp. z o.o., oznaczono zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę jako decyzję Prezydenta m. [...] z [...] września 2016 r. o numerze [...]. W uzasadnieniu sprostowanej decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...] organ poddał rozpoznaniu zarzuty skarżącego podniesione w jego odwołaniu od decyzji Prezydenta m. [...] z [...]września 2016 r. o numerze [...] oraz badał prawidłowość udzielenia pozwolenia na budowę dla przedsięwzięcia tożsamego z określonym w decyzji, od której skarżący wniósł odwołanie. Nie budzi więc wątpliwości, że przedmiot sprawy w obu wskazanych wyżej decyzjach był ten sam – zatwierdzene projektu budowlanego i udzielenie [...] sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę budynków istniejących na działkach nr ewid. [...],[...] z obrębu [...] oraz pozwolenia na budowę budynku hotelowego wraz z garażem podziemnym i budynku biurowo - usługowego wraz z garażem podziemnym na ww. działkach przy ul. [...] w dzielnicy [...] m. [...] . W tych okolicznościach sprawy wskazanie przez organ II instancji, w decyzji wydanej w wyniku rozpoznania odwołania, nieprawidłowego numeru decyzji pierwszej instancji stanowiło oczywistą omyłkę. Oczywistość błędu wzmacnia fakt, że w oznaczeniu uchylonej decyzji pierwszoinstancyjnej zamianie uległa tylko jedna cyfra w numerze, a wszystkie pozostałe elementy – data wydania decyzji, organ – są prawidłowe.

Mając na uwadze, iż w sprawie został dokładnie wyjaśniony stan faktyczny

w rozumieniu art. 7 k.p.a. jak również został wyczerpująco rozpatrzony cały materiał dowodowy zgodnie z art. 77 k.p.a., a ponadto uzasadnienie postanowienia odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a., sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.