Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1479/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i  par. 3,  art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1 i  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego;


UZASADNIENIE

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 21 wrzenia 2012 r. A.K. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie zadeklarował, że gospodaruje samotnie, uskarża się na poważne problemy zdrowotne, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani majątku i utrzymuje się z renty, w kwocie brutto 782,97 zł, jednak po dokonaniu wszystkich potrąceń pozostaje do jego dyspozycji zaledwie 306,69 zł.

Skarżący dodał, że w związku z nieuiszczaniem czynszu zasądzono wobec niego eksmisję z zamieszkiwanego lokalu, a nadto obciążają go bardzo wysokie zaległości płatnicze z tytułu zobowiązań publicznoprawnych, a także w ramach należności względem banków i firm windykacyjnych, zaś kwota ogółem wszystkich tych obciążeń wynosi ponad 300 tysięcy zł.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Odnosząc się do wniosku A.K. godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że skarżący spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani jakiegokolwiek majątku, obciążony jest wysokim zadłużeniem, uskarża się na problemy zdrowotne (w tym natury [...]) i jedyne źródło dochodu stanowi dla niego renta w kwocie netto (po dokonaniu wszystkich potrąceń) zaledwie 306,69 zł.

Oświadczenia te uznano za wiarygodne w świetle dokumentów dołączonych do akt administracyjnych niniejszej sprawy (vide: "protokół z postępowania o umorzenie, rozłożenie na raty, odroczenie płatności MOPS", przekaz pocztowy dokumentujący pobranie renty za maj 2011 r., pozew o eksmisję skarżącego z zamieszkiwanego lokalu z uwagi na zaległości czynszowe). Jakkolwiek przy tym dokumenty te trudno uznać za aktualne (większość pochodzi z pierwszej połowy roku 2011), to jednak uznano, że stanowią dostateczne uprawdopodobnienie wywodów wnioskodawcy. Zważywszy bowiem stan zdrowia wyżej wymienionego oraz fakt obciążenia zadłużeniem z różnych tytułów, trudno zakładać, że przez okres jednego roku jego sytuacja materialna mogła ulec poprawie umożliwiającej opłacenie adwokata z wyboru bez uszczerbku dla zaspokojenia koniecznych potrzeb życiowych.

Wobec powyższego należało przyjąć, iż wnioskodawca zachował wymóg określony w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. tej ustawy.