Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2645/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183, art. 1, art. 3 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 170, art. 184, art. 204 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 105 par. 1, art. 11, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Joanna Zabłocka (spr.) Protokolant asystent sędziego Elżbieta Jabłońska-Gorzelak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "F" Spółki z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 3577/13 w sprawie ze skargi "F" Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [..] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wycofania z obrotu określonych serii produktu leczniczego 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od "F" Spółki z o.o. z siedzibą w K. na rzecz Głównego Inspektora Farmaceutycznego 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3577/13, oddalił skargę F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wycofania z obrotu określonych serii produktu leczniczego.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Z akt sprawy wynika, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1662/12, uchylono decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: GIF) z dnia [...] czerwca 2012 r. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2012 r., w przedmiocie wycofania z obrotu produktu leczniczego: "....", o wymienionych konkretnych numerach serii oraz datach ważności. Przyczyną dokonania takiego rozstrzygnięcia był fakt, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albowiem pozbawiono stronę tego postępowania czynnego udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji I instancji.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r., GIF zawiadomił skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wycofania z obrotu ww. produktu leczniczego, w związku z wytwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu tego produktu bez ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

Odpowiadając na wezwania GIF, skarżąca pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. poinformowała GIF, iż wycofała z obrotu produkt leczniczy "....", pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. poinformowała, iż serie produktu leczniczego, o których mowa w decyzji GIF z dnia 22 marca 2012 r. znalazły się poza obrotem oraz zostały przeznaczone do utylizacji i będą zniszczone do dnia 30 czerwca 2013 r., a do pisma z dnia [...] czerwca 2013 r. dołączyła dokumenty potwierdzające zniszczenie ww. serii produktu leczniczego.

GIF decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. umorzył postępowanie w sprawie wycofania z obrotu przedmiotowego produktu leczniczego "....".

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe zgodnie z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.) z powodu otrzymania od skarżącej dokumentów potwierdzających zniszczenie tych serii produktu leczniczego "....", które były przedmiotem decyzji GIF z dnia [...] marca 2012 r.

Skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła o uchylenie ww. decyzji w zakresie jej podstawy prawnej i uzasadnienia oraz orzeczenie na podstawie art. 108 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 115 pkt 9 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm., dalej: p.f.), iż umorzenie prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie wycofania z obrotu produktu leczniczego "....", następuje wobec niestwierdzenia przez GIF naruszeń prawa, o których mowa w art. 108 ust. 4 pkt 1 p.f. Zdaniem Skarżącej wytworzenie wskazanych w decyzji serii produktu leczniczego nastąpiło z zachowaniem uprawnień podmiotu odpowiedzialnego do kontynuowania wytwarzania ww. produktu leczniczego. Brak było podstaw prawnych do orzeczenia nakazu wycofania z obrotu produktu leczniczego "...".

W ocenie skarżącej decyzja powinna zawierać wyraźne wskazanie na ww. podstawę umorzenia postępowania, niezależnie od faktu dokonanej utylizacji spornych serii produktu, będących przedmiotem postępowania.

GIF zaskarżoną decyzją z [...] października 2013 r. na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 1 i 2 p.f. oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 k.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2013 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że sprawuje nadzór nad warunkami wytwarzania produktów leczniczych oraz jakością i obrotem produktami leczniczymi i w związku z tym przeprowadził postępowanie administracyjne w zakresie wycofania z obrotu przedmiotowych serii produktu leczniczego "....", wskazanych w decyzji z dnia [...] marca 2012 r., w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1662/12, uchylającym ww. decyzję GIF.

Organ odwoławczy stwierdził brak przedmiotu prowadzonego postępowania administracyjnego w związku z faktem zniszczenia przez skarżącą serii produktu leczniczego, będących przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, na co skarżąca przedstawiła dowód. Uznał, że w związku z tym zachodziły przesłanki do uznania postępowania za bezprzedmiotowe, zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących uzupełnienia podstawy prawnej oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji zgodnie z jej wnioskiem, organ odwoławczy stwierdził, iż uzupełnienie podstaw prawnych wydanej decyzji, jak również uzupełnienie jej uzasadnienia doprowadziłoby do zajęcia merytorycznego stanowiska przez organ, co stałoby w sprzeczności z art. 105 § 1 k.p.a.

Ponadto, odnosząc się do podnoszonych przez skarżącą argumentów dotyczących zachowania uprawnień podmiotu odpowiedzialnego do kontynuowania wytwarzania spornego produktu leczniczego, GIF stwierdził, że ta kwestia została ostatecznie rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 października 2013 r., w sprawie o sygn. akt II GSK 1063/10.

Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2013 r.

W odpowiedzi na skargę GIF wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę.

Sąd I instancji podkreślił, że skarżąca zarzuciła wydanym rozstrzygnięciom błąd w ustaleniach faktycznych i prawnych sprowadzający się do błędnego przyjęcia, że przesłanką umorzenia postępowania w sprawie jest fakt zutylizowania wskazanych serii produktu leczniczego "...". Zdaniem skarżącej, właściwą przesłanką umorzenia postępowania powinien być brak stwierdzenia przez GIF naruszeń prawa, o których mowa w art. 108 ust. 4 pkt 1 p.f. oraz ustalenie, że wprowadzenie do obrotu wskazanych w decyzji GIF serii produktu leczniczego "...." nastąpiło z zachowaniem przysługującego skarżącej uprawnienia do kontynuowania do dnia 13 kwietnia 2012 r. wytwarzania i wprowadzania do obrotu ww. produktu leczniczego.

WSA w W. uznał, że organy obu instancji prawidłowo zastosowały w sprawie przepis art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Stwierdził, że w sprawie zaistniały podstawy do przyjęcia, iż zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, wystąpiła bowiem okoliczność, która czyniła wydanie decyzji prawnie niemożliwą. Okoliczność taką stanowiło zniszczenie serii produktu leczniczego "...", którego dotyczyło postępowanie w sprawie wycofania z obrotu tego produktu. Wobec tego WSA uznał za prawidłowe stanowisko organu, że skoro nie ma przedmiotu, co do którego mogłoby się toczyć postępowanie w zakresie wycofania z obrotu produktu leczniczego, postępowanie to zostało zasadnie umorzone.

WSA wyjaśnił również, że wobec wydania decyzji o umorzeniu postępowania organ, zarówno pierwszej jak i drugiej instancji, nie miał podstaw prawnych do rozpatrzenia zarzutów merytorycznych zgłaszanych przez skarżącą, zmierzających do uzyskania decyzji umarzającej postępowanie z uwagi na niestwierdzenie przez GIF naruszeń prawa, o których mowa w art. 108 ust. 4 pkt 1 p.f. bowiem decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach strony ale przyjmuje, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Skutki tej decyzji mają charakter procesowy.

Podsumowując Sąd I instancji wskazał, że sprawuje kontrolę nad prawidłowością decyzji o umorzeniu postępowania, dlatego też nie badał zasadności zarzutów dotyczących merytorycznego rozpatrzenia sprawy tj. kwestii związanej z posiadaniem przez skarżącą stosownych uprawnień lub ich brakiem do zgodnego z prawem wytworzenia i wprowadzenia do obrotu przedmiotowego produktu leczniczego.

F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną, w której wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania polegające na:

- błędnie przeprowadzonej przez Sąd I instancji kontroli uzasadnienia zaskarżonych przez Spółkę F. decyzji GIF z dn. [...].10.2013r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dn. [...].07.2013r., nr sprawy: [...], orzekającej o umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie, co skutkowało brakiem uchylenia skarżonych decyzji w związku z bezpodstawnym podzieleniem przez Sąd I instancji wyrażonego w uzasadnieniach ww. decyzji stanowiska GIF, iż fakt dokonanej przez Spółkę F. utylizacji wskazanych w decyzji serii produktu [...] przesądził o bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie, a tym samym spełniona została przesłanka umorzenia postępowania na postawie art. 105 § 1 k.p.a.; bezpodstawnie przyjął również Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, jakoby wobec orzeczonego kwestionowanymi decyzjami GIF umorzenia postępowania niedopuszczalnym stało się rozważanie przez organ administracji jakichkolwiek kwestii merytorycznych zaistniałych w tymże postępowaniu, w szczególności odnośnie przysługiwania Spółce F. uprawnienia do kontynuowania i wytwarzania produktu leczniczego [...], dawne pozwolenie nr [...], do dnia 13 kwietnia 2012 roku (przyjęcie za uzasadnieniami skarżonych decyzji błędnej wykładni art. 105 § 1 w zw. z art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.);

- naruszeniu art. 1, art. 3 § 1 oraz § 2 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. poprzez brak zastosowania środków przewidzianych ww. przepisami ustawy p.p.s.a., których właściwe zastosowanie powinno skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji GIF z uwagi na brak właściwego uzasadnienia ww. decyzji w zakresie przesłanek orzeczonego o umorzenia postępowania.

Główny Inspektor Farmaceutyczny w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy.

Przytoczone w podstawach kasacyjnych zarzuty dotyczące naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania sprowadzają się w istocie rzeczy do jednego zagadnienia prawnego.

Jakkolwiek skarga kasacyjna jest nadzwyczaj obszerna na skutek wielokrotnego powtarzania tych samych argumentów oraz obszernego cytowania orzecznictwa sądów administracyjnych i piśmiennictwa prawnego, które w dużej mierze nie dotyczy kwestii rozstrzyganych w tej sprawie, to jednak stanowisko prezentowane w skardze kasacyjnej sprowadza się do tego, że Sąd I instancji dokonał wadliwej oceny zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, ponieważ zaakceptował rozstrzygnięcie organu, pomimo, że nie zostało wyjaśnione i ustalone przez organy, do kiedy skarżąca Spółka mogła wprowadzać do obrotu produkt leczniczy w postaci [...] na podstawie posiadanego zezwolenia, co stanowiło naruszenie art. 105 § 1 w związku z art. 11 i w związku z art. 107 § 3 k.p.a., a także art. 1, art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zdaniem skarżącej ustalenie i rozstrzygnięcie kwestii, czy w dacie wszczęcia postępowania w sprawie, skarżąca była uprawniona do wprowadzania do obrotu przedmiotowego produktu leczniczego miało zasadnicze znaczenie dla ustalenia przyczyny umorzenia postępowania i powinno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji o umorzeniu postępowania, ponieważ ma znaczenie dla strony to, czy postępowanie w sprawie wycofania z obrotu produktu leczniczego "...." w ogóle mogło być wszczęte i od początku było bezprzedmiotowe, czy też postępowanie stało się bezprzedmiotowe dopiero po jego wszczęciu, na skutek utylizacji przez stronę tego produktu leczniczego. Przy czym strona podkreśliła, że utylizacji dokonała z powodu utracenia przez produkt wartości handlowej, ponieważ niemożliwa stała się jego sprzedaż w związku z postawieniem jej przez GIF zarzutu wprowadzania produktu do obrotu bez wymaganego zezwolenia, ponadto do objętych postępowaniem serii produktu upłynął lub upłynąłby niebawem termin ich ważności.

Stanowisko skarżąca uzasadnia tym, że na podstawie pozwolenia nr [...] mogła wprowadzać do obrotu produkt leczniczy "...." do dnia 13 kwietnia 2012 r., wszystkie serie produktu, którego dotyczyło postępowanie zostały wprowadzone do obrotu przed tym terminem i to z tego powodu wszczęcie postępowania w sprawie wycofania z obrotu opisanego produktu leczniczego było bezprzedmiotowe, a nie dlatego, że skarżąca dokonała jego utylizacji.

Oznacza to, że organ powinien ustalić, do kiedy skarżąca była uprawniona do wprowadzania do obrotu produktu leczniczego na podstawie posiadanego zezwolenia i zawrzeć to ustalenie w uzasadnieniu decyzji o umorzeniu postępowania. Natomiast Sąd I instancji wadliwie pominął to zagadnienie, przyjmując, że w decyzji o umorzeniu postępowania nie można rozstrzygać kwestii merytorycznych.

Stanowiska skarżącej Spółki nie można podzielić z następujących względów.

W sprawie o wycofanie z obrotu produktu leczniczego, który wcześniej został poddany utylizacji, nie jest i nie mogło być przedmiotem rozstrzygnięcia to, czy i do kiedy skarżąca Spółka mogła wprowadzać do obrotu ten produkt na podstawie pozwolenia, na które się powołuje.

Kwestia ważności posiadanego zezwolenia, na które powołuje się skarżąca oraz przedłużenie jego ważności, a więc kwestia, do kiedy skarżąca mogła wprowadzać do obrotu produkt leczniczy objęty pozwoleniem, była przedmiotem odrębnego postępowania o przedłużenie ważności pozwolenia.

W skardze kasacyjnej skarżąca podkreśla, że dokonanie przez GIF ustaleń czy w dacie wszczęcia postępowania była uprawniona do wprowadzania do obrotu produktu leczniczego [...] ma kluczowe znaczenie w sytuacji gdy wyrokiem WSA w W. z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 2211/09 uchylona została decyzja Ministra Zdrowia z [...] grudnia 2008 r. odmawiająca przedłużenia okresu ważności pozwolenia nr [...] na dopuszczenie do obrotu ww. produktu leczniczego oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2009 r.

NSA wyjaśnia, że w ww. sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1063/10, uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2211/09 i dokonał oceny co do tego, że pozwolenie, którego ważność nie została przedłużona, utraciło ważność po 31 grudnia 2008 r. W tym postępowaniu rozstrzygana była kwestia przedłużenia ważności pozwolenia na wprowadzanie do obrotu produktu leczniczego i utraty ważności dotychczasowego pozwolenia.

Należy zauważyć, że GIF w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odwołał się do ww. wyroku NSA z 13 października 2011 r.

Po uchyleniu wyroku przez NSA , Wojewódzki Sąd Administracyjny w . wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2376/11 oddalił skargę spółki na ostateczną decyzję Ministra Zdrowia z dnia 27 lipca 2009 r. odmawiającą przedłużenia okresu ważności pozwolenia. Wyrok jest prawomocny.

Wyrok ten wiąże także skarżącą (art. 170 p.p.s.a.). Oznacza to, że kwestia, do kiedy skarżąca posiadała pozwolenie na wprowadzanie do obrotu produktu leczniczego "...." została rozstrzygnięta decyzją Ministra Zdrowia z dnia 27 lipca 2009 r., a wobec tego, nie ma racji skarżąca Spółka, że w decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wycofania z obrotu produktu leczniczego "...." obowiązkiem organu było wyjaśnienie, że skarżąca mogła wprowadzać do obrotu ten produkt do 13 kwietnia 2012 r. i nie było podstaw do wszczynania postępowania administracyjnego w tej sprawie.

W tym stanie rzeczy, ogólne rozważania prawne zawarte w skardze kasacyjnej dotyczące kwestii, co może być objęte uzasadnieniem decyzji o umorzeniu, choć częściowo trafne, nie mogą mieć znaczenia w tej sprawie. Jakkolwiek ustalenie przyczyny, z powodu której postępowanie stało się bezprzedmiotowe oraz czasu jej powstania może mieć znaczenie i powinno być przedstawione w uzasadnieniu decyzji

o umorzeniu postępowania, to w tej sprawie w żaden sposób nie zostało wykazane, że postępowanie od samego początku było bezprzedmiotowe i nie było także podstaw do wyjaśnienia, do kiedy skarżąca Spółka dysponowała zezwoleniem na wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu tego produktu leczniczego.

Sąd I instancji mógł więc ograniczyć się do stwierdzenia, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak przedmiotu sprawy administracyjnej – ponieważ niesporne jest to, że Spółka poddała utylizacji produkt będący przedmiotem postępowania.

Nie ma uzasadnionych podstaw zarzut skarżącej Spółki, że została pozbawiona możliwości wykazania, że mogła produkować "...." do dnia 13 kwietnia 2012 r. Co do tego należy powtórzyć, że kwestia, do kiedy było ważne zezwolenie, była przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie o przedłużenie ważności zezwolenia zakończonej decyzją Ministra Zdrowia z dnia 27 lipca 2009 r. i nie mogła być ponownie oceniona w tej sprawie. Mimo, że do tej kwestii nie odniesiono się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, to nie jest to uchybienie, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów kasacyjnych, Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 1 p.p.s.a., w myśl którego Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Przepis ten określa jedynie ogólny zakres kompetencji sądów administracyjnych. Skarga kasacyjna nawet nie twierdzi, aby rozpatrywana sprawa nie mieściła się w kompetencji sądu administracyjnego. Przepis ten nie mógł więc być naruszony przez Sąd pierwszej instancji.

Zaskarżony wyrok nie naruszył również przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a., w świetle którego sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Skarga kasacyjna nie wskazała zastosowania względem niej w zaskarżonym wyroku środków, które nie mieściły by się w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym nie wykazała naruszenia w sprawie przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. Z tych względów zarzut naruszenia tego przepisu nie jest oparty na usprawiedliwionej podstawie.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Powyższy przepis ma charakter przepisu kompetencyjnego. Przepis ten nie mógł być naruszony przez Sąd pierwszej instancji, skoro rozpoznał on wniesioną przez skarżącą skargę na decyzję organu administracji publicznej, jakim jest GIF.

Zarzut naruszenia przepisu art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako składającego się z kilku jednostek redakcyjnych, bez ich sprecyzowania, nie poddaje się kontroli kasacyjnej. W świetle piśmiennictwa i orzecznictwa przez "podstawę kasacyjną" należy rozumieć konkretny przepis prawa, którego naruszenie przez Sąd pierwszej instancji zarzuca skarga kasacyjna. W odniesieniu do przepisu, który nie stanowi jednej zamkniętej całości, a składa się z ustępów, punktów i innych jednostek redakcyjnych, wymóg skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej jest spełniony wówczas, gdy wskazuje ona konkretny przepis naruszony przez sąd pierwszej instancji, z podaniem numeru artykułu, ustępu, punktu i ewentualnie innej jednostki redakcyjnej przepisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2008 r., II FSK 557/07; Lex nr 422065, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2, 382). Naczelny Sąd Administracyjny, jako związany granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a,), nie ma kompetencji dokonywania za wnoszącego skargę kasacyjną wyboru, który przepis prawa został naruszony i dlaczego. Stanowi to bowiem powinność autora skargi kasacyjnej, który jest profesjonalnym pełnomocnikiem strony.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a.