Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 718/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157  par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA Janusz Walawski Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2017 r. sprawy z wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 718/16 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania zaświadczeń o żądanej treści postanawia: - odmówić uzupełnienia wyroku -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 18 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 718/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w pozostałej części skargę oddalił.

Pismem z [...] czerwca 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku z dnia 18 maja 2017 r., wobec nierozpoznania skargi w zakresie zaskarżonym o bezczynność organu poprzez: naruszenie prawa strony do właściwego i zgodnego z prawem załatwienia wniosków o wydanie zaświadczeń, bez zbędnej zwłoki, w okolicznościach, w których piśmiennictwo i jednolite orzecznictwo sądowoadministracyjne stanowi, iż w sprawach o wydanie zaświadczeń nie ma podstawy prawnej przekazywania wniosków innemu organowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku, nie zaś do ich uzasadnienia.

Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku (postanowienia), jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.

Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z 18 maja 2017 r. orzekł o całości skargi stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności, bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w pozostałej części skargę oddalił.

Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji