Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 38/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Wojewody Ś. w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J.R. pismem z dnia [...] zwrócił się do Wojewody Ś. o udostępnienie informacji o terenie objętym decyzją nr [...] Wojewody Ś. z dnia [...] zatwierdzające projekt budowy i udzielającą pozwolenia na budowę autostrady [...], a w szczególności czy teren objęty wymienioną wyżej decyzją pokrywa się z terenem pasa drogowego autostrady, którego granice ustalone zostały liniami rozgraniczającymi określonymi w decyzji nr [...] Wojewody K. z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji autostrady [...], o treści nadanej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] znak [...]. Jeśli nie, to w jakim zakresie i na jakiej podstawie prawnej.

Wojewoda Ś. pismem z dnia [...] udzielił J.R. odpowiedzi, w której przedstawił stanowisko Wojewody i wskazał, że decyzja lokalizacyjna ustanowiła obszar, w którym mają być wykonywane roboty budowlane, ale żaden przepis nie nakazywał wydania pozwolenia na budowę na cały obszar objęty decyzją lokalizacyjną.

J.R. pismem procesowym z dnia [...] wniósł za pośrednictwem Wojewody Ś. w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody Ś. w zakresie wniosku z dnia [...] i wystąpił o wyznaczenie Wojewodzie Ś. 7-dniowego terminu do załatwienia wniosku i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi podniósł, że jego wniosek winien być rozpatrzony w ciągu 14 dni, a organ administracji zbywa skarżącego milczeniem.

Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, a jako motyw podał, że pismem z dnia [...] udzielił skarżącemu żądanej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów w przypadkach dotyczących decyzji administracyjnych, postanowień oraz aktów lub czynności z zakresu prawa administracji publicznej.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wnosi skargę na bezczynność Wojewody Ś. w zakresie nie udzielenia informacji publicznej, o którą wystąpił pismem z dnia [...].

W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy faktycznie Wojewoda Ś. zobligowany był do udzielenia informacji publicznej stosownie do postanowień ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; wglądu do dokumentów urzędowych oraz dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Zatem uzyskanie informacji publicznej polega na udostępnieniu danej osobie stosownego dokumentu zawierającego taką informację, względnie wglądu do niego oraz dostęp do posiedzeń organów kolegialnych. Nadto organ udostępnia także informacje przetworzone, czyli informacje uzyskane w następstwie przeprowadzenia określonych czynności na dostępnych informacjach. Informacją przetworzoną nie jest natomiast domaganie się od organu administracji wyrażenia opinii czy też zajęcia stanowiska w jakieś sprawie. Wskazane ustalenie posiada kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy, ponieważ we wniosku z dnia [...] skarżący domaga się od organu administracji zajęcia stanowiska w sprawie dotyczącej relacji między dwoma decyzjami przez niego wydanymi, jak również wskazania podstaw prawnych tego, że tereny objęte tymi decyzjami nie pokrywają się. Zatem skarżący domaga się nie udzielenia informacji publicznej, lecz zajęcia przez organ administracji stanowiska w sprawie i interpretacji wydanych i posiadanych przez skarżącego decyzji administracyjnych.

W przedstawionym stanie faktycznym stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący wnosi skargę na bezczynność organu administracji w sytuacji, w której organ administracji nie jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia bądź też czynności lub aktu. Skoro organ administracji publicznej nie jest zobowiązany do wydania określonego prawem aktu lub czynności, to tym samym nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność organu w tym zakresie. Sąd administracyjny jest w pierwszej kolejności zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie będącej przedmiotem skargi jest uprawniony do jej rozpatrzenia, jeżeli okaże się, że sprawa taka nie podlega jego kognicji to wówczas stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega ona odrzuceniu.

Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.

SW