Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 8/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Dnia 22 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Wójta Gminy w O. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2007 roku skarżący - J.K. wniósł za pośrednictwem organu administracji publicznej skargę skierowaną do sądu administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy O., w której powołując się na treść art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazał, iż Wójt Gminy O. nie ustosunkował się do wniosku dotyczącego dostępu do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę z dnia 6 lutego 2007 roku Wójt Gminy O. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględnił w całości skargę J.K. podnosząc w uzasadnieniu, że w dniu [...] udzielono skarżącemu odpowiedzi ustosunkowując się do złożonego wniosku.

W piśmie procesowym z dnia 1 marca 2007 roku skarżący - J.K. zawarł oświadczenie, iż w związku z udzieleniem przez Wójta Gminy O. żądanej informacji, cofa wniesioną w dniu 18 stycznia 2007 roku skargę na bezczynność i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie nie zachodziła jednak konieczność wyrokowania, gdyż zaistniały postawy do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego.

Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W rozpoznawanej sprawie skarżący - J.K. w piśmie procesowym z dnia 1 marca 2007 roku zawarł oświadczenie, że w związku z udzieleniem przez Wójta Gminy O. żądanej informacji, cofa skargę na bezczynność Wójta Gminy O. wniesioną w dniu 18 stycznia 2007 roku i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.

Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, iż z okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji postanowienia.