Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 937/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 art. 74a ust. 2 i 3 art. 81 art. 82 ust. 1 art. 85 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2081
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant starszy referent Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2019 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu wniosku uczestnika postępowania "A" S.A. w O. z dnia [...]r. Burmistrz Miasta L. decyzją z dnia [...] r. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie hali załadunkowej wraz z innymi przedsięwzięciami proekologicznymi na terenie "B." przy ul. [...] w L., działka nr 1 , arkusz mapy 5, obręb L.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji powołał § 3 ust. 1 pkt 80 i ust. 2 pkt 2 rozp. Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71) oraz art. 71 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 i art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405 ze zm.).

W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg postępowania i wyjaśnił, że przedsięwzięcie będzie położone na terenach objętych planem miejscowym (uchwała Rady Miejskiej w L. z dnia [...] r. nr [...] ze zm., tekst jednolity opubl. w Dz. Urzęd. Woj. [...]. z [...] r. poz. [...]), przeznaczonych na działalność produkcyjną, składy i magazyny oraz handel. Zatem przedsięwzięcie jest zgodne z zapisami planu. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa ([...] gospodarstwa) położona jest w odl. [...] m od zachodniego narożnika działki oraz ok. [...] m od północnego narożnika.

Po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., postanowieniem z dnia [...] r. organ nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu, uwzględniając częściowo uwagi i wnioski zakładu "C." Sp. z o.o.

Inwestor przedłożył żądany raport, który następnie podlegał kilkakrotnie uzupełnieniom i aktualizacji. Ostatecznie został on uzgodniony przez organ ochrony środowiska postanowieniem z dnia [...] r. oraz zaopiniowany przez organ inspekcji sanitarnej postanowieniem z dnia [...] r. Z uwagi na wszczęcie postępowania przed dniem [...] r., organ uznał, że brak podstaw do uwzględnienia stanowiska Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – Dyrektora Zarządu Zlewni w O. (ustawa zmieniająca ustawę – Prawo wodne z dnia 26 kwietnia 2018 r., Dz. U. z 2018 r. poz. 710).

Organ I instancji wyjaśnił, że głównym celem działalności zakładu jest uzdatnianie i odzysk stłuczki szklanej. W ramach planowanej inwestycji w celu zmniejszenia emisji niezorganizowanej pyłów przewiduje się wybudowanie hali załadunkowej o wymiarach 45x25x10 m oraz połączonego z halą boksu żelbetonowego, zadaszonego i zamkniętego, podniesienie komina z suszarni szkła do wys. 17,5 m i zlikwidowanie zadaszenia nad kominem, podniesienie i wypełnienie ogrodzenia od strony zakładu "C." i wprowadzenie pasa zieleni wzdłuż ogrodzenia. Po przeprowadzeniu inwestycji nie ulegnie zmianie proces technologiczny oraz wydajność zakładu. Praca odbywać się będzie w systemie 3-zmianowym, lecz dostawy i spedycja będą prowadzone tylko w porze dziennej. Spełnione zostaną wymagane standardy jakości powietrza, lecz wymagana będzie zmiana pozwolenia na wprowadzenie pyłów i gazów do powietrza. Zakład będzie też źródłem hałasu, lecz nie zostaną przekroczone dopuszczalne poziomy na terenach akustycznie chronionych.

Teren przedsięwzięcia położony jest poza obszarami ochrony i szczególnego zagrożenia powodzią. Na podstawie przedłożonego raportu organ ustalił, że przedsięwzięcie nie wymaga utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Zakład nie jest zaliczony do ryzyka poważnej awarii przemysłowej. W oparciu o wyniki analizy przeprowadzonej w raporcie, organ uznał, że wariant inwestorski jest najkorzystniejszy dla środowiska. Po dokonaniu wymaganych obwieszczeń i ogłoszeń, zastrzeżenia do przedsięwzięcia zgłosił "C.", który wskazał na intensyfikację działalności inwestora. Uwagi te częściowo uwzględniono, nakładając na inwestora obowiązek uzupełnienia raportu o wariant alternatywny.

Organ uznał jednak, że planowane przeniesienie działalności z otwartych placów do hali, ograniczy zanieczyszczenie powietrza. Komin zostanie wyposażony w urządzenia odpylające. Zostanie też ograniczona uciążliwość odorowa suszenia szkła, przy czym obecnie brak norm prawnych w tym zakresie.

W celu zminimalizowania wpływu przedsięwzięcia na środowisko w decyzji uwzględniono stanowisko organów współdziałających.

Wreszcie, organ wyjaśnił, że doręczeń dokonano w trybie art. 49 kpa, gdyż liczba stron przekracza 20.

W wyznaczonym terminie strony nie wypowiedziały się jednak co do zebranych dowodów. Zdaniem organu, planowana inwestycja nie powinna negatywnie oddziaływać na środowisko. Stąd też wniosek inwestora uwzględniono.

Załącznikiem do decyzji uczyniono charakterystykę przedsięwzięcia.

Odwołania od decyzji wnieśli "C." oraz grupa imiennie wskazanych mieszkańców, w tym skarżący D. O. (właściciel działki nr 2, obręb S.).

Spółka zarzuciła naruszenie m.in.:

1) art. 80 ust. 1 pkt 1 u.o.u.i.o.ś. poprzez pominięcie przez organ przy wydaniu decyzji uwag i wniosków zgłaszanych w trakcie postępowania przez stronę odwołującą;

2) art. 82 u.o.u.i.o.ś. poprzez braki w treści decyzji dotyczące m.in. braku określenia warunków ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich;

3) art. 85 ust. 2 pkt 1) u.o.u.i.o.ś. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji informacji o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa oraz w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu na środowisko;

4) art. 7 Kpa poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych działań koniecznych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, której celem jest dokonanie ustaleń stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością;

5) naruszenie art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz poczynienia dowolnych ustaleń faktycznych i prawnych, w tym m.in. bezkrytycznego przyjęcia treści przedstawionego przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Natomiast pozostałe 24 strony postępowania, które podpisały się na liście osób popierających odwołanie do poszczególnych postanowień tej decyzji wniosły następujące zastrzeżenia:

- Dodatkowy magazyn produktu w postaci żelbetowego zadaszonego i zamkniętego z 3 stron boksu zintegrowanego z halą załadunkową, ze szczelną płytą denną; boks powinien być otwarty wyłącznie do wnętrza hali (pkt. 3b, str. 3)

- Zestaw boksów przy hali o łącznej powierzchni 119,9 m2 i pojemności 299,75 m3 (str. 7)

Co z pozostałymi boksami? Czemu do tej pory nie zostały zabudowane i czemu zostało to pominięte w decyzji?

- Podwyższenie emitora E2 suszami stłuczki szklonej do wysokości 17,5 m (pkt. 3f str. 3)

Ich zdaniem nie rozwiąże to problemu, a sprawi, że smród będzie miał większy zasięg i będą go czuć mieszkańcy w dalszych zakątkach L. i okolic.

- Po przeprowadzonych pracach na terenie zakładu proces technologiczny nie ulegnie zmianie. Realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje również zmian obecnej wydajności zakładu - moc przerobowa wynosi 150000 Mg odpadów na rok, a produkcja roczna stłuczki szklanej po uzdatnieniu wynosi 100000 Mg na rok.

Ponadto planowane jest przejście na system 3-zmianowy (poniedziałek-piątek) przez cały rok oraz dodatkowo pracę w soboty w trybie 2-zmianowym (...) (str. 8)

Po co wprowadzać 3 zmiany oraz pracujące soboty jeżeli proces technologiczny nie ulegnie zmianie i wydajność zakładu się nie zwiększy? Jeżeli zakład, nie powoduje poważnych uciążliwości dla środowiska i mieszkańców wprowadzenie tego rozwiązania jest bezsensowne. Chyba, że chodzi tu jednak o nielegalne zintensyfikowanie produkcji pod przykrywką rozkładu prac produkcyjnych na większą liczbę godzin?

- W trakcie przedmiotowego postępowania dnia [...] r. wpłynęło pismo zakładu, w którym podnosi, iż od 3 miesięcy zauważa zdecydowaną intensyjikację oddziaływania inwestora.

W decyzji ani słowem nie wspomniano o licznych skargach mieszkańców L. i okolic. Skargi te nie są w żaden sposób odnotowywane, ignorując prośby mieszkańców, którzy osobiście stawiali się w Urzędzie Miasta celem złożenia skarg ustnych, nie stworzono żadnego rejestru skarg. To samo dotyczy skarg pisemnych.

Na prośbę mieszkańców nie rozeznano również sytuacji w innych miastach, w których funkcjonuje zakład. Z dostępnych mieszkańcom informacji wynika, że skargi składali również mieszkańcy powiatu [...] (Protokół [...] z obrad [...] Sesji Rady Powiatu J. z dnia [...] r., str. 8).

Z uwagi na powyższe odwołujący nie zgadzali się na rozbudowę zakładu i wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji.

Jednakże zaskarżoną decyzją odwołań Spółki i mieszkańców, które uznano za strony, nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, Kolegium po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania, wyjaśniło że w niniejszej sprawie zastosowanie miały dotychczasowe przepisy u.o.u.i.o.ś., jako że postępowanie wszczęto przed dniem [...] r.

Zdaniem organu odwoławczego, decyzja organu I instancji spełnia wymogi art. 80 ust. 1 i 2 tej ustawy (przepis ten zacytowano).

Lokalizacja przedsięwzięcia zgodna jest z ustaleniami planu miejscowego, a w treści decyzji uwzględniono warunki uzgodnienia i opinii. Nadto zawarto dodatkowe warunki, w tym na etapie eksploatacji przedsięwzięcia oraz wymóg przedłożenia analizy porealizacyjnej. Tak więc, w decyzji określono warunki ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich (art. 82 ustawy). Raport został też poddany wnikliwej ocenie pod kątem wymagań formalnych z art. 66 ustawy, a także merytorycznej zawartości i uwzględniono jego ustalenia (pkt I.2.2 oraz pkt II i IV decyzji). Do zaktualizowanego raportu z [...] r. i jego uzupełnienia z [...] r., o czym ogłoszono na tablicy Urzędu Miejskiego i w miejscu planowanej inwestycji oraz opublikowano w BIP, nie wpłynęły zaś żadne uwagi i wnioski.

Autor raportu odniósł się do stanowiska odwołującej się Spółki, tj. wariantu alternatywnego, tj. zamknięcia całego procesu magazynowania surowca i produktu wraz z załadunkiem w hali.

Wyjaśnił, że budowa hali załadunkowej dla produktu jest głównym założeniem wariantu inwestorskiego. Natomiast zamknięcie procesu magazynowania surowca nie wpłynie na zmianę wielkości emisji niezorganizowanej. Zakład inwestora nie jest zaliczany do szczególnie uciążliwych zapachowo. Zostanie też wybudowany zamknięty boks, a produkt będzie magazynowany jedynie awaryjnie w istniejących boksach otwartych (str. 32 zaktualizowanego raportu). Wprowadzenie trzeciej zmiany pozwoli zmniejszyć intensywność eksploatacji instalacji (str. 32-33 raportu).

Kolegium podało, że mimo dokonanych ogłoszeń i obwieszczeń, nie wpłynęły uwagi i wnioski ze stron społeczeństwa. Stąd też Kolegium nie stwierdziło naruszenia art. 80 ust. 1 pkt 3 i art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy. Prawidłowo zastosowano tryb zawiadamiania stron (art. 74 ustawy). Sam sprzeciw mieszkańców nie może zaś doprowadzić do wydania decyzji odmownej.

Zarzuty co do raportu nie zostały zaś poparte kontroperatem, sporządzonym przez specjalistów, posiadających fachową wiedzę.

Wbrew twierdzeniom odwołujących się, organ I instancji nie naruszył też art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, o czym świadczy uzasadnienie decyzji oraz fakt, że wezwał inwestora do uzupełnienia raportu.

Stąd też odwołań nie uwzględniono.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący (poprzednio odwołujący się), domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 7, 77 § 1 i 4 oraz 80 kpa z powodu niewyjaśnienia:

a) przyczyn nieuwzględnienia w przedłożonym raporcie emisji niezorganizowanej, polegającej na przechowywaniu ciągłym surowca o frakcji pylącej 0÷3mm w niezadaszonym boksie zewnętrznym, zlokalizowanym w płn. części działki, co do którego inwestor nie ma pozwolenia na użytkowanie,

b) czy inwestor usunął wykazane w toku kontroli przez Starostwo i Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska uchybienia i zaniedbania,

c) oparcia decyzji jedynie na raporcie, zawierającym celowe i istotne braki,

d) wprowadzania mieszkańców w błąd poprzez prowadzenie nadmiernej ilości postępowań w tej samej sprawie,

2) art. 138 § 1 pkt 1 kpa – poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji, podlegającej uchyleniu celem ponownego rozpoznania sprawy.

Zdaniem skarżącego, należało bowiem nałożyć na inwestora obowiązek zamknięcia procesu magazynowania i załadunku surowca celem zabezpieczenia przed pyleniem. Decyzja nie określa też sposobu organizacji czynności zraszania placu w porze letniej. W raporcie umniejszono fakt istnienia zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, bloków, boiska, ścieżki rowerowej, domu pomocy społecznej, innych zakładów i szkół, w promieniu powyżej 400m.

Zdaniem skarżącego, zakład inwestora funkcjonuje od [...] r. bez zgody na użytkowanie boksów zewnętrznych (dowód – dołączona decyzja PINB w L.).

W takiej sytuacji niedopuszczalne było umożliwienie inwestorowi przejścia na system 3-zmianowy, bez zakazu podejmowania czynności w boksach zewnętrznych.

Skarżący powołał się nadto, na wyniki kontroli z [...] r., wskazującej na wielokrotne przekroczenie emisji pyłów w powietrzu, co należało uwzględnić w niniejszym postępowaniu. W raporcie nie wyjaśniono też znaczenia podniesienia przez inwestora komina. Nadto, w toku jest sprawa o zobowiązanie inwestora do sporządzenia przeglądu ekologicznego.

W toku postępowania mieszkańcy składali protesty przeciwko rozbudowie zakładu, które dołączono do skargi. Jego zdaniem, planowane przedsięwzięcie ma jedynie na celu zwiększenie zysku przedsiębiorcy i nie wpłynie na zaniechanie emisji szkodliwych substancji.

Do skargi dołączono dokumentację fotograficzną zakładu oraz przywołane w jej treści pisma w postaci decyzji PINB z dnia [...] r., sprawozdania z badań na zlecenie WIOŚr z dnia [...] r., protestu społecznego z dnia [...] r. z listą osób popierających, skargi z dnia [...] r. do Starostwa Powiatowego na funkcjonowanie zakładu z listą osób oraz listy osób, popierających odwołanie od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Zdaniem organu, zarzuty skargi w pkt 1 lit. a i b, dotyczą bowiem przestrzegania przepisów ochrony środowiska w zakresie emisji gazów i pyłów do powietrza oraz realizacji zarządzeń pokontrolnych. Niniejsze postępowanie nie było zaś prowadzone w trybie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r., poz. 799 ze zm.).

W niniejszej sprawie było prowadzone jedno postępowanie na wniosek inwestora na podstawie ustawy o udostępnianiu informacji.

Pismem z dnia [...] r. udział w postępowaniu sądowym jako uczestnik zgłosił inwestor.

W kolejnym piśmie z dnia [...] r. uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi, przychylając się do stanowiska organów obydwu instancji. Podniósł też, że uzyskał pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo-socjalnego oraz hali produkcyjnej, które pozostaje w obrocie prawnym. Podkreślił, że inwestycja ma charakter proekologiczny.

Podjętym w toku rozprawy sądowej postanowieniem dopuszczono inwestora do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organy administracji nie naruszyły reguł procedury w stopniu skutkującym wznowieniem postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Niniejsze postępowanie zostało wszczęte na wniosek inwestora o wydanie decyzji środowiskowej w trybie wyżej powołanej ustawy o udostępnianiu informacji... (Dz. U. z 2018 r. poz. 2018). W ramach niniejszej sprawy brak było podstaw prawnych do rozstrzygnięcia kwestii nielegalnego użytkowania spornych boksów. Kwestia ta należy bowiem do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Co więcej, raport z [...] r. przewiduje, że jedynie w awaryjnych sytuacjach produkt będzie magazynowany w otwartych boksach. Założeniem inwestycji jest bowiem budowa boksu żelbetowego jako magazynu gotowego produktu z integralną halą ze szczelnym dnem, połączonego bezpośrednio z halą załadunkową zadaszoną. Sam boks będzie również zadaszony i zamknięty z trzech stron. Otwarty będzie jedynie do wnętrza hali (str. 32 raportu z [...] r.). Natomiast surowiec nadal będzie magazynowany w otwartych boksach. Jako wariant alternatywny rozważano zamknięcie całego procesu magazynowania surowca oraz produktu z jego załadunkiem w hali wyposażonej w wentylację podciśnieniową i filtr wodny oraz podniesienie komina suszarni do wysokości 22,5m wraz z zastosowaniem filtra wodnego. Autor raportu stwierdził jednak, że przeprowadzona zmiana w wariancie alternatywnym nie wpłynie na wielkość emisji zanieczyszczeń.

Wyjaśnił, że poruszany problem emisji nieorganizowanej wynika z przeładunku i transportu produktu przetwarzania i odpadów powstających w trakcie przetwarzania. Zatem zamknięcie procesu magazynowania surowca nie przyniesie pozytywnych zmian, lecz będzie oddziaływać na krajobraz, gdyż wymaga wzniesienia nowego obiektu kubaturowego.

W raporcie dokonano też analizy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w atmosferze w związku z podniesieniem komina do wysokości 17,5m (wariant inwestorski) oraz do 22,5m (wariant alternatywny). Wyniki tych obliczeń są tożsame. Na tej podstawie autor raportu uznał, że zmiana co do wysokości komina nie wpłynie na wielkość emisji (art. 81-83 raportu z [...] r. i jego uzupełnienie z [...] r.) Omówiono zatem znaczenie podwyższenia komina jako mające na celu poprawę rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń (vide: pkt IV f postanowienia RDOŚ). W raporcie wyjaśniono też przyczynę wprowadzania dodatkowej 3 zmiany. Mianowicie, innowacyjny system odzysku stłuczki powoduje nieprzewidziane awarie linii technologicznej. Wprowadzenie dodatkowej zmiany pozwoli też zmniejszyć intensywność eksploatacji instalacji i zapanować nad emisją pyłów (str. 32-33 raportu).

Zdaniem sądu administracyjnego istotny jest zaś fakt, że raport nie zakłada zwiększenia skali działalności (mocy przerobowej), a jedynie jej rozłożenie w skali doby.

Chybiony jest też zarzut umniejszenia w raporcie faktu istnienia zabudowy mieszkaniowej. W raporcie omówiono występowanie takiej zabudowy i dokonano obliczeń tła akustycznego.

Istotny jest fakt, że teren inwestycji położony jest na obszarze, objętym planem miejscowym, wyżej powołanym. Jest to teren przemysłowy, przeznaczony pod różną działalność gospodarczą. Kwestia istnienia zabudowy mieszkaniowej i usługowej, opisana w skardze, nie ma wpływu na ocenę zgodności przedsięwzięcia z postanowieniami planu miejscowego. To na etapie uchwalania planu miejscowego należało uwzględnić sąsiedztwo zabudowy mieszkaniowej i jej odległość od terenów przemysłowych oraz wprowadzić ewentualne zakazy, czy nakazy.

Skoro plan miejscowy dopuszcza możliwość rozbudowy istniejącej już zabudowy dla terenu o symbolu 147aP (§ 7 pkt 1 i 4 uchwały, wyżej powołanej), organy administracji zobligowane były do uwzględnienia możliwości zagospodarowania terenu zgodnie z prawem miejscowym. Ocena zgodności z prawem tego aktu leży zaś poza ramami niniejszego postępowania. Skarżący jest zaś właścicielem działki, położonej na tym samym terenie co sporne przedsięwzięcie. Nie jest zatem podmiotem uprawnionym do działania w interesie innych osób. Krąg stron postępowania wyznacza art. 73 ust. 3a ustawy.

Zdaniem składu orzekającego, trafnie organy administracji uznały, że raport ten jest kompletny i został należycie uzasadniony, spełnia wszelkie wymogi z art. 66 ustawy. Streszczenie obliczeń w języku niespecjalistycznym nie jest możliwe. Kwestia ta wymaga bowiem wiedzy specjalistycznej. Stanowisko autora raportu, że wariant inwestorski jest równocześnie wariantem najkorzystniejszym dla środowiska jest logicznie umotywowane.

Autor raportu R. G. złożył oświadczenie o spełnieniu wymagań z art. 74a ust. 2 i 3 ustawy o udostępnianiu informacji. Zatem dokument ten został opracowany przez podmiot legitymujący się wymaganymi kwalifikacjami. Podważenie wniosków raportu twierdzeniami osób, które nie posiadają wiedzy fachowej, jest nieskuteczne. Raport został też oceniony przez wyspecjalizowany organ.

Brak zatem podstaw prawnych do ferowania zarzutu naruszenia art. 7, 77 § 1 i 4 oraz art. 80 kpa z powodu oparcia decyzji na raporcie, który zawiera celowe i istotne braki.

Gdy zaś idzie o zarzut nieokreślenia w decyzji sposobu organizacji czynności zraszania placu w okresie letnim, sąd administracyjny uznał, że brak podstaw prawnych do uregulowania tej kwestii. Wymogi decyzji środowiskowej reguluje art. 82 ust. 1 ustawy. I tak, w decyzji określa się m.in. rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, istotne warunki korzystania ze środowiska, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględniania w projekcie budowlanym, wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych (co nie dotyczy niniejszej sprawy), wymogi w zakresie ograniczenia transgranicznego oddziaływania (nie dotyczy), gotowość do wychwytywania dwutlenku węgla w przypadku instalacji do wytwarzania energii elektrycznej (nie dotyczy).

W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi ustawowe.

Trafnie też organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie naruszył art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji. W niniejszej sprawie po dokonaniu ogłoszeń i obwieszczeń nie wpłynęły żadne uwagi ze strony społeczeństwa. Liczne skargi mieszkańców dotyczące funkcjonowania spornego Zakładu, na które powołał się skarżący nie zostały złożone w toku niniejszego postępowania.

Zasadnie Kolegium wyjaśniło w odpowiedzi na skargę, że sprawa wyegzekwowania nakazów, wynikających z zarządzeń pokontrolnych, nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu. Przestrzeganie przez inwestora przepisów ochrony środowiska należy do właściwości innych organów na gruncie ustawy – Prawo ochrony środowiska, wyżej powołanej. Do odrębnego postępowania należy też zobowiązanie inwestora do sporządzenia przeglądu ekologicznego.

Celem inwestycji jest poprawa funkcjonowania zakładu i ograniczenie uciążliwości. Sąd administracyjny nie jest władny do oceny, czy równocześnie pozwoli to na osiągnięcie przez przedsiębiorcę wyższego zysku. Z istoty każda działalność gospodarcza nastawiona jest na uzyskanie takiego zysku.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zaś przeprowadzone zgodnie z wymogami ustawy o udostępnianiu informacji... Decyzje organów obydwu instancji zostały też obszernie i wnikliwie uzasadnione zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy. Sam sprzeciw mieszkańców nie mógł zatem odnieść skutku prawnego, jako że decyzja środowiskowa nie zapada na zasadzie tzw. uznania administracyjnego, a w niniejszej sprawie brak przesłanek z art. 81 ustawy.

Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 tej ustawy.