Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1823/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju napędowego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju napędowego, z uwagi na nieuzasadnienie przez Skarżącego złożonego wniosku.

Pismem z dnia 15 stycznia 2018 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 16 stycznia 2018 r., pełnomocnik Skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez zmianę postanowienia z dnia 14 grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że Skarżący utrzymuje siebie, swoją żonę oraz dwójkę małoletnich dzieci z dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej w postaci świadczenia usług transportowych. Działalność ta w 2017 r. przyniosła stratę, zaś obroty firmy w porównaniu z 2016 r. uległy zmniejszeniu. Zdaniem pełnomocnika, natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji bankructwo. Wskazał, że w 2017 r. zaciągnął kredyt obrotowy dla potrzymania płynności firmy, a mimo to nie był w stanie spłacać bieżących rat leasingowych, co doprowadziło do wypowiedzenia umowy leasingowej przez jedną z firm. Dodatkowo posiada zaległości w spłacie składek ubezpieczeniowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W piśmie z dnia 22 stycznia 2018 r. pełnomocnik Skarżącego wystąpiła o niezwłoczne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, argumentując że organ dokonał zajęcia wierzytelności na rachunkach bankowych Skarżącego na łączną kwotę blisko 50 000 zł, co pozbawia go środków na bieżące prowadzenie firmy. Podkreślił, że trudności finansowe Skarżącego, w szczególności brak płynności finansowej powinny się poprawić w 2018 r., bowiem wówczas kończą się trzy umowy leasingu, co spowoduje zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę ok. 9000 zł miesięcznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W tym miejscu wskazać należy, że brak było przesłanek do zastosowania trybu zmiany uprzednio wydanego postanowienia z dnia 14 grudnia 2017 r. o odnowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem w sprawie nie wystąpiła jakakolwiek zmiana okoliczności dotyczących Skarżącego. Skarżący pierwotnie składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ogóle go nie uzasadnił, dlatego też obecne złożenie kolejnego wniosku, już z uzasadnieniem, nie może być postrzegane jako zmiana okoliczności dotyczących sytuacji Skarżącego a rzutująca na zasadność wystąpienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.

Nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości a także od innych konsekwencji, jakie się z tym wiążą.

Z obu zaskarżonych do Sądu decyzji wynika obowiązek zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kwoty blisko 50 000 zł., z tytułu podatku akcyzowego i opłaty paliwowej. Z załączonych dokumentów wynika, że działalność prowadzona przez Skarżącego w ostatnim roku przynosi stratę. Skarżący ma problemy z utrzymaniem płynności finansowej prowadzonej firmy, która stanowi jedyne źródło utrzymania Skarżącego oraz jego małżonki oraz dwójki małoletnich dzieci. Przyjąć zatem należy, że natychmiastowej wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty płynności finansowej a w konsekwencji zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Mimo uzyskiwania przez Skarżącego znacznych przychodów, z uwagi na wysokie koszty prowadzenia działalności gospodarczej (raty leasingowe) działalność ta przynosi stratę, co w powiązaniu z natychmiastową spłatą 50 000 zł niewątpliwie może spowodować konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącemu tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.