Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1173/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
odrzucono skargę w stosunku do
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt6 i par 3 w związku z art. 52 par 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. K. M. , J. Z., B. Z., Spółki A. L. S. na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XXXII/346/12 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. P. , K. M. , J. Z., B. Z., Spółki A. , L. S. Sygn. akt II SA/Sz 1173/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. W. L. , J. T. , J. D. j, W. T. na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XXXII/346/12 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. S. W. L. , J. T., J. D., W. T


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 października 2014 r., M.P. , K. M., J. Z., B. Z., Spółka A. z oraz L. S. , reprezentowani przez pełnomocnika r.pr M. H. , wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę m.in. na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XXXII/346/12 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków (skargę na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XLVI/493/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. zarejestrowano pod sygn. akt SA/Sz 1174/14).

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2015 r., każdy ze skarżących został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego, należnego od wniesionej skargi, w kwocie 300 zł, z tym, że B. Z. i J. Z. zostali wezwani do uiszczenia tego wpisu solidarnie. Jednocześnie pouczono skarżących, że nieuiszczenie wpisu w terminie, spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżących r.pr. M. H. w dniu 5 lutego 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 126).

Do chwili obecnej skarżący nie uiścili wpisu. Jak wynika z notatki urzędowej z dnia 26 lutego 2015 r., do dnia dzisiejszego wpłynęła wyłącznie wpłata od Z. C. , natomiast brak jest wpłat od pozostałych skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 ustawy). Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 powołanej ustawy.

Jak wynika z zapisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłka sądowa zawierająca wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 lutego 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął w dniu 12 lutego 2015 r. (który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy).

Ponieważ, pomimo wezwania Sądu, skarżący: M. P., K. M. , J. Z. , B. Z. , Spółka A. oraz L. S. nie uiścili wpisu sądowego od skargi, skarga jako nieopłacona podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 października 2014 r., Z. C. , M. P. K. M., M. S., J. Z., B. Z., W. L., J. T. , J. D., W. T., Spółka A. oraz L. S., reprezentowani przez pełnomocnika r.pr M. H., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę m.in. na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XXXII/346/12 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków (skargę na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XLVI/493/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. zarejestrowano pod sygn. akt SA/Sz 1174/14).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 grudnia 2014 r., M. S. , W. L., J. T. , J. D. i W. T. , za pośrednictwem swego pełnomocnika, zostali wezwani do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpali środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do Rady Gminy Mielno wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że M. S. nie podpisał wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zrobiła to jego żona L. S. Wskazał, że sprawa dotyczy interesów majątkowych małżonków, jednakże cofnął skargę złożoną przez M. S. . Ponadto pełnomocnik podał, że W. L. , J. T. i, J. D. oraz W. T. , nie podpisali wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego cofa skargę w imieniu tych skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy uchwały podjętej przez Radę Gminy Mielno w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków. Wobec powyższego, zastosowanie znajduje art. 52 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, przed wniesieniem skargi wymagane jest od strony skarżącej, wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wstępnym warunkiem dopuszczalności wniesionej skargi jest więc, poprzedzające ją wyczerpanie środków zaskarżenia, przez złożenie we właściwym organie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika skarżących w piśmie z dnia 23 grudnia 2014 r. wynika, że W. L., J. T. , J. D. i W. T. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wynikającego z zaskarżonej uchwały, nie złożyli. Nie uczynił tego także M. S. ponieważ, zdaniem Sądu, wyczerpania środka zaskarżenia nie może stanowić wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez L. S. (małżonkę skarżącego), która działała w imieniu własnym. W świetle art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy z małżonków winien wykazać się wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pozostającym w związku z jego osobą (interesem prawnym lub uprawnieniem).

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, skarga wniesiona przez M.S., W. L., J. T., J. D. i W. T., nie została poprzedzona wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących przez zaskarżoną uchwałę. Należy uznać tym samym, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego przez wskazanych skarżących, w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest niedopuszczalna.

W ocenie Sądu, pomimo złożenia przez pełnomocnika skarżących oświadczenia z dnia 23 grudnia 2014 r. o cofnięciu skargi M. S. , W. L. , J. T. i J. D. nie było możliwie zastosowanie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu, przy czym sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zastosowanie powyższego przepisu, jest możliwe tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu, a także, gdy poprzedzona została wyczerpaniem środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie – co jednak nie miało miejsca w wypadku niniejszej skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 4 cytowanej ustawy i art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, sąd orzekł o odrzuceniu skargi M. S. , W. L. , J. T. , J. D. , W. T.