Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 1/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 6 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Nina Krzemieniewska-Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 roku sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Pismem z 11 października 2018 r. B. K. zwrócił się do Naczelnika Wydziału Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. powołując się m.in. na przepisy art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o podanie następujących danych:

numer sprawy RSOW dotyczącej ewentualnego wykroczenia popełnionego przez wnioskodawcę w dniu 13 maja 2014 r.

numer za którym akta zostały zarchiwizowane zgodnie z Zarządzeniem nr 920 Komendanta Głównego Policji z dnia 11 września 2008 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań w zakresie działalności archiwalnej Policji.

jednostki organizacyjnej (komórki organizacyjnej) prowadzącej postępowanie.

sposobu zakończenia przedmiotowego postępowania.

Wnioskodawca wniósł też o udzielenie odpowiedzi, czy w aktach prowadzonego postępowania znajdują się określone dokumenty: notatki urzędowe sporządzone przez wnioskodawcę i określone osoby, zeszyt prowadzony przez wnioskodawcę oraz wniósł o doręczenie uwierzytelnionych kserokopii tych notatek.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Naczelnik Wydziału Komunikacji Społecznej Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. pismem z 23 października 2018 r. poinformował skarżącego, że według danych zawartych w Elektronicznym Rejestrze Spraw o Wykroczenia (e-RSoW) B. K. nie figuruje jako sprawca wykroczenia popełnionego na terenie województwa [...] w latach od 2009 r. do chwili obecnej, a w systemie e-RSoW odnotowuje się wszystkie czynności wyjaśniające bez względu na sposób ich zakończenia z wyłączeniem przypadków, o których mowa w § 11 ust. 6 Zarządzenia 3232 Komendanta Głównego Policji z 26 marca 2008 r. w sprawie metodyki wykonywania przez Policję czynności administracyjno-porządkowych w zakresie wykrywania wykroczeń oraz ścigania ich sprawców (Dz. Urz. KGP z 2008 r., nr 9, poz. 48 ze zm.) oraz czynności zakończonych na miejscu popełnienia wykroczenia nałożeniem grzywny w drodze mandatu karnego lub z zastosowaniem wobec sprawcy środków oddziaływania wychowawczego.

B. K. w kolejnym piśmie z 30 października 2018 r. podtrzymał swój wniosek o dostęp do informacji publicznej, podnosząc, że udzielona odpowiedź nie spełnia warunków określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zapisy poczynione w toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego wskazują, że postępowanie wyjaśniające w sprawie o wykroczenie było prowadzone.

Komendant Wojewódzki Policji w Ł. kolejnym pismem z 26 listopada 2018 r. poinformował skarżącego, że w Wydziale Kontroli KWP w Ł. były realizowane wewnętrzne czynności służbowe mające na celu ustalenie okoliczności niestawienia się skarżącego 13 maja 2014 r. do służby. Dokonane ustalenia zostały udokumentowane w notatce służbowej Naczelnika Wydziału Kontroli KWP w Ł. z 14 maja 2014 r. W toku czynności wykonano m.in. oględziny zajmowanego przez B. K. gabinetu, załączono telefonogram przesłany do Dyżurnego Operacyjnego KGP oraz Biura Kontroli KGP. W aktach czynności brak jest zeszytu prowadzonego przez wnioskodawcę i 3 notatek urzędowych. Przeprowadzone czynności pozwoliły na sformułowanie wniosków, iż ze strony B. K. mogło dojść do naruszenia dyscypliny służbowej. Na tej podstawie Komendant Wojewódzki Policji wydał polecenie wdrożenia wobec skarżącego postępowania dyscyplinarnego. Akta tego postępowania zostały zdane do archiwum KWP w Ł., a następnie na skutek wniesienia skargi na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W wyniku czynności służbowych nie stwierdzono, aby doszło do popełnienia wykroczenia i z tego względu nie były prowadzone żadne czynności wyjaśniające w sprawie o wykroczenie.

W piśmie z 29 listopada 2018 r. B. K. złożył wniosek o dostęp do informacji publicznej poprzez podanie i przekazanie na wskazany do korespondencji adres następujących danych:

1. Numeru zeszytu, narad i odpraw KMP P. opisanego w protokole oględzin postępowania wewnętrznego T - III - MW [...], (fotografia przedmiotowego zeszytu stanowi część rzeczonych oględzin);

2. Rodzaju formularza protokołu na którym sporządzono dokumentację dowodową (dla jakich czynności ów protokół był dedykowany - kpow, kpk, inny);

3. Danych funkcjonariusza prowadzącego przedmiotowe postępowanie;

4. Danych technika kryminalistyki uczestniczącego w rzeczonych oględzinach;

5. Fotokopii notatki urzędowej sporządzonej przez wnioskodawcę,

6. Fotokopii dokumentacji dotyczącej pani M. G.

Wnioskodawca wniósł o podanie, jakie inne dokumenty znajdują się w ustalonym zbiorze oraz jakie inne czynności i w jakiej dacie zostały wykonane w ramach postępowania wewnętrznego.

W odpowiedzi na powyższe pismo Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wskazał, że zakres wnioskowanych informacji nie dotyczy spraw publicznych a tryb określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do udzielania informacji o przepisach prawa, czy informacji o przepisach prawa zastosowanych w indywidualnej sprawie. Pisma składane w indywidualnych sprawach przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą nie mają waloru informacji publicznej, a ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach.

W skardze do sądu administracyjnego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. B. K. wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z 11 października 2018 r. uzupełnionego 30 października 2018 r. i ujawnienia danych, o których mowa w przedmiotowych pismach. Bez czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. narusza art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie skarżącego organ nie uczynił zadość wnioskowi skarżącego o wyjaśnienie treści dokumentów wskazanych we wnioskach oraz sprawy (jej oznaczeń, przedmiotu prowadzącego, sposobu zakończenia). Przedmiot wniosku skarżącego spełnia definicję informacji publicznej z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej a pisma organu nie udostępniały żądanych informacji publicznych bez podania przyczyn faktycznych czy prawnych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnosząca się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Ratio legis normy zawartej w art. 61 Konstytucji i w ustawie o dostępie do informacji publicznej wynika z zasady udziału obywateli w życiu publicznym i sprawowania społecznej kontroli. W celu realizacji tej zasady obywatel ma prawo do uzyskani wiedzy o sprawach publicznych. Prawo to dotyczy informacji warunkujących świadomy i racjonalny udział obywateli w życiu publicznym, łącznie z podejmowaniem w tym zakresie decyzji w zakresie realizacji zasady zwierzchnictwa narodu lub ułatwienia sprawowania społecznej kontroli nad procesami sprawowania władzy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 października 2008 r. sygn. IV SAB/Po 14/08). Z naruszeniem art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmówiono skarżącemu udostępnienia dokumentów z postepowania o wykroczenie i postępowania wewnętrznego.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

Skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.) o udzielenie informacji dotyczących ewentualnego wykroczenia popełnionego przez wnioskodawcę ( jako I Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w P.) oraz wskazanie, czy w aktach tego postępowania znajdują się określone dokumenty (notatki urzędowe czy zeszyt prowadzony przez wnioskodawcę).

Nie jest sporne, że informacja o toczących się wobec skarżącego postepowaniach w związku z pełnioną funkcją, jak i ich wynikach jest informacją o sprawach publicznych. Jednak wbrew zarzutom skargo organ udzielił skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi o toczących się wobec skarżącego postępowaniach i ich wynikach. W szczególności udzielono informacji, że wobec skarżącego nie toczyło się postępowanie w sprawie o wykroczenie. Wskazano, że w związku z niestawieniem się skarżącego 13 maja 2014 r. do służby były realizowane wewnętrzne czynności służbowe ([...]), które pozwoliły na sformułowanie wniosków, że ze strony skarżącego mogło dojść do naruszenia dyscypliny służbowej. Ustalenia powyższe stanowiły podstawę do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego, którego akta obecnie znajdują się w sądzie w związku ze skargę na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego (którego wynik jest skarżącemu znany). Postępowanie w związku z niestawieniem się skarżącego do służby było prowadzone nie na wniosek skarżącego, ale z urzędu i to organ prowadzący postępowanie decyduje o jego trybie. Okoliczność, czy w stosunku do skarżącego prowadzono postępowanie w sprawie o wykroczenie na charakter obiektywny a subiektywne przekonanie skarżącego o prowadzeniu takiego postępowania nie zostało w żadne sposób potwierdzone. Sąd w niniejszej sprawie nie jest natomiast uprawniony do oceny, czy tryb postępowania przyjęty przez organ był trybem właściwym.

Komendant Wojewódzki Policji w Ł. trafnie natomiast wskazuje, że dalsze informacje żądane przez skarżącego w kolejnych pismach nie mają charakteru informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacja publiczna to informacja o kwestiach, które mają znaczenie dla społeczeństwa, większej ilości osób czy grup obywateli. Trudno uznać, że taki charakter mają informacje dotyczące danych osobowych osób podejmujących wewnętrzne czynności służbowe, czy notatka sporządzona przez samego wnioskodawcę. Organ wskazał, że w aktach postępowań toczących się wobec skarżącego brak jest zeszytu prowadzonego przez wnioskodawcę a także jednoznacznie określił, w jakim trybie były prowadzone postępowania dotyczące skarżącego. W istocie skarżący domaga się udzielenia informacji o zawartości akt postępowania w jego indywidualnej sprawie (akt czynności służbowych i następnie postępowania dyscyplinarnego) i organ prawidłowo ocenił, że takie informacje nie mają charakteru informacji publicznych a strona ma możliwość zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego. Żądane informacje nie służą realizacji zasady udziału obywateli w życiu publicznym czy sprawowaniu społecznej kontroli działań organów policji, mogą mieć istotne znaczenie dla skarżącego i ochrony jego indywidualnych interesów a nie dla społeczeństwa czy grupy obywateli.

Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.

A. P.