Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3743/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono zmiany prawomocnego postanowienia dotyczącego wniosku o przyznanie  prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art 165, 247
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi D. B. na działanie Ministra Rozwoju postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił D. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.

Postanowieniem z 4 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. B. na działanie Ministra Rozwoju jako niedopuszczalną.

Wraz z zażaleniem z dnia 12 kwietnia 2016 r. na postanowienie z dnia 3 marca 2016 r. skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z 19 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 681/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. B. na postanowienie z 3 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. NSA po przeanalizowaniu przedmiotu skargi, stwierdził, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zasadnie zatem sąd pierwszej instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy ze względu na oczywistą bezzasadność skargi.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku z dnia 12 kwietnia 2016 r., który zakwalifikował jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 3 marca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, odmówił zmiany ww. postanowienia.

Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. skarżący ponownie zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie trzeci wniosek o przyznanie prawa pomocy – z dnia 16 stycznia 2017 r, należało uznać za wniosek o zmianę postanowienia z dnia 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 o odmowie przyznania prawa pomocy - poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, a zatem wniosek złożony w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a". Zgodnie z tym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Z kolei zgodnie z art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Należy podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Trafność takiego stanowiska potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 681/16. NSA w orzeczeniu tym szczegółowo przeanalizował przedmiot skargi. NSA stwierdził, co następuje: "W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora Departamentu Ministerstwa Gospodarki z dnia 28 września 2015 r. znak [...], [...], stanowiące odpowiedź organu na "ostateczne wezwanie przesądowe do usunięcia sprzeczności z prawem przez [A] dopełnienie, bez zbędnej zwłoki, obowiązku z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 6 w zw. z art. 29-30 i w zw. z art. 7 ust. 1 i 12 ust. 1 ustawy (z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych) wobec 2 podmiotów nadzorowanych: 1. Rejestr Dłużników ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A., 2. Biuro Informacji Gospodarczej Indor Monitor S.A. (...)"., w szczególności poprzez wykonanie szeregu wymienionych w piśmie czynności. W uzasadnieniu skargi Ministrowi zarzucono zaniechanie wykonania czynności nadzoru nad wymienionymi biurami informacji gospodarczej. Mając na uwadze zakres kognicji sądów administracyjnych określony w art. art. 3 § 2 p.p.s.a. nie można zatem uznać, że przedmiot niniejszej skargi stanowi akt lub czynność, o których mowa w tym przepisie, lub też bezczynność z zakresie podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Uprawnienia nadzorcze Ministra nie podlegają monitorowaniu przez osoby trzecie. Wobec tego stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zasadnie zatem Sąd I instancji na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił przyznania prawa pomocy ze względu na oczywistą bezzasadność skargi".

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. rozpatrując kolejny (drugi) wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu administracyjnego z dnia 3 marca 2016 r. uznając, że w sprawie nie doszło do zmiany jakichkolwiek okoliczności. Skarżący nie wniósł zażalenia na ww. postanowienie, tylko pismem z dnia 16 stycznia 2016 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W ocenie Sądu również kolejny (trzeci) wniosek o przyznanie prawa pomocy – o czym już była mowa na wstępie, podlega ocenie w trybie art. 165 ppsa. W tej sytuacji w dalszym ciągu pozostaje aktualne stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2016 r., że wobec przesądzenia przez NSA w powołanym wyżej postanowieniu z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt sygn. akt I OZ 681/16, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka określona w art. 247 ppsa, brak jest podstaw do uznania, że w sprawie doszło do zmiany jakichkolwiek okoliczności, które miałyby wpływ na uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie, czy to całkowitym, czy częściowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2008 r., sygn. akt I OZ 763/08, z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 208/09 oraz z 13 lutego 2015 r. sygn. akt II OZ 97/15, z 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OZ 321/16 wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 165 a contrario w związku z art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.