Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1360/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. w przedmiocie rozpatrzenia skargi w sprawie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. S. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach skargę na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. nr [...]. Na mocy powyższego pisma [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art. 237 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej k.p.a. oraz art. 7b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2010 nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), uznał za bezzasadną skargę S. S. na działalność Starosty [...] w sprawie ujawnienia w bazie danych ewidencji gruntów i budynków stanu wynikającego z operatu KERG [...], przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 czerwca 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny nie nadzoruje działalności organów administracyjnych, lecz zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. , zwanej dalej p.p.s.a.) kontroluje administrację publiczną, orzekając w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne,

- niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),

- inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach,

- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej,

- inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

Ponadto sądy administracyjne orzekają również w określonych przez ustawę przypadkach bezczynności organów lub przewlekłego prowadzenia przez nie postępowania ( art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w określonym w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. katalogu aktów lub czynności organów administracji, mogących być zaskarżonych do sądu administracyjnego, nie mieszczą się rozstrzygnięcia podejmowane w sprawach skarg powszechnych wnoszonych w trybie Działu VIII k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997 r., sygn. akt III SAB 1/97, publ. LEX nr 29038; postanowienie NSA z dnia

12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00, publ. LEX nr 5426; postanowienie NSA

z dnia 23 lipca 2001r., sygn. akt II SAB 213/00, publ. LEX nr 5455; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99, ONSA 2001, Nr 1, poz. 27; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05, publ. Lex 205439). Przedstawiony wyżej zakres kognicji sądów administracyjnych łączy się bowiem integralnie z kontrolą administracji publicznej w sprawach, w których organy poprzez wydawanie ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych (decyzji, postanowień itd.) oraz podejmowanie uchwał w sprawach z zakresu administracji publicznej kształtują sytuację prawną obywateli nakładając na nich obowiązki

lub przyznając uprawnienia, bądź też poprzez stanowienie aktów prawa miejscowego i podejmowanie innych uchwał w sprawach z zakresu administracji publicznej naruszają interes prawny lub uprawnienie ściśle określonych podmiotów.

Skarga wniesiona na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. jest natomiast środkiem prawnym obrony i ochrony różnych interesów faktycznych jednostki, opartym na zarzucie dotyczącym wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Nie daje ona jednak podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego ogólnego lub szczególnego, ani też postępowania sądowego lecz uruchamia tylko jednoinstancyjne postępowanie administracyjne

o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia. Rozstrzygnięcia wydawane w tym podstępowaniu nie kształtują jednocześnie w sposób bezpośredni sytuacji prawnej podmiotu wnoszącego taką skargę.

Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, że zawiadomienie

o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego zawarte w piśmie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...]r., nr [...], nie mogło zostać zaskarżone do sądu administracyjnego z uwagi na jego niezgodność z prawem, gdyż ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sądy te, jak wskazano wyżej, kontrolują bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 i § 3p.p.s.a.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stwierdził, że podlega ona odrzuceniu.