Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 251/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia odmówić R. D. przywrócenia terminu do uzupełnienia pisma z dnia 27 października 2008 r.


UZASADNIENIE

R. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2008 r. powyższa skarga została oddalona. Skarga kasacyjna od powyższego wyroku Sądu została przez skarżącą wniesiona osobiście, po terminie. W tej sytuacji, postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku powyższą skargę kasacyjną odrzucił.

W piśmie z dnia 27 października 2008 r. R. D. wniosła o "wznowienie postępowania", przy czym z uzasadnienia tego pisma wynikało, że wznowienie ma dotyczyć decyzji administracyjnej z dnia 20 września 2005 r. Zarządzeniem z dnia 31 października 2008 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia pisma z dnia 27 października 2008 r. w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, przez wyjaśnienie żądania, wskazanie o wznowienie jakiego postępowania chodzi. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą o prawie procesowym w zakresie żądania wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec braku odpowiedzi skarżącej, zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2008 r. pismo R. D. z dnia 27 października 2008 r. Sąd pozostawił bez rozpoznania. Zarządzenie powyższe odebrała za skarżącą S. C. w dniu 8 stycznia 2009 r. 9 stycznia 2009 r. Skarżąca osobiście złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku dokumentów w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania. Uzasadniając prośbę skarżąca podała, że przed doręczeniem jej pisma z dnia 27 października 2008 r. wyjechała za granicę i dopiero 8 stycznia 2009 r. powróciła do kraju na pogrzeb brata oraz by uzupełnić braki pisma. Nadto skarżąca poinformowała, że w poniedziałek 12 stycznia 2009 r. złoży brakujące dokumenty, gdyż 13 stycznia ponownie wyjeżdża za granicę i nie będzie miała możliwości uzupełnienia dokumentów w wyznaczonym przez Sąd terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Z uwagi na fakt, że trzy ostanie przesłanki uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione, należy rozważyć, czy stronie można zarzucić zawinienie w uchybieniu terminu (pierwsza z wymienionych przesłanek).

W ocenie Sądu, okoliczność zaoferowana przez skarżącą, jako usprawiedliwiająca opóźnienie w wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału, wskazuje na istnienie jej winy w uchybieniu terminu. Przyczyna, na jaką powołuje się skarżąca, uzasadniająca rzekomo jej brak winy w uchybieniu terminu, jest wyjazd za granicę. Przy czym skarżąca nie podaje przyczyn wyjazdu, w szczególności – z jej pisma w żaden sposób nie wynika, że powodem wyjazdu było nagłe, niezaplanowane zdarzenie, wymagające opuszczenia przez nią kraju. Wskazać należy, że skarżąca sama zainicjowała postępowanie przed sądem, a zatem ma świadomość, że toczy się postępowanie w jej sprawie, które może wymagać dokonywania czynności procesowych. W tej sytuacji, zwykła staranność o własne sprawy wymaga, by wykazywać zainteresowanie toczącym się postępowaniem i aktywnie w nim uczestniczyć. Skarżąca, mając świadomość, iż wyjeżdża z kraju na dłuższy czas, powinna była chociażby ustanowić pełnomocnika, udzielając mu umocowania do dokonywania czynności w jej imieniu.

W ocenie Sądu fakt wyjazdu za granicę w toku postępowania sądowoadministracyjnego, w sytuacji, gdy okoliczności nie wskazują, iż był to wyjazd nagły, niezaplanowany, nie stanowi przyczyny uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminowi. Osoba zainteresowana obowiązana jest uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność w zakresie prowadzenia własnych spraw oraz fakt, że przeszkoda, która zaistniała była od niej niezależna i istniała przez cały czas biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu, wyjazd za granicę nie stanowi wyjątkowej okoliczności, której zaistnienie jest nagłe i nieprzewidziane. Ponadto, co należy podkreślić, skarżąca nie wykazała się starannością w zakresie prowadzenia swojej sprawy przed Sądem, gdyż – pomimo że mogła i powinna była – nie zapewniła zastępstwa na czas swojej nieobecności w kraju. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwiają stronie ustanowienie pełnomocnika, który dokonuje wówczas czynności na rachunek swego mocodawcy (art. 34). Skarżąca, wyjeżdżając na dłuższy czas za granicę, powinna była ustanowić pełnomocnika, który umocowany byłby do odbierania pism skierowanych do niej i dokonywania czynności procesowych (w tym złożenia odpowiedzi na wezwania Sądu). Korzystając z dobrodziejstwa instytucji pełnomocnictwa skarżąca mogłaby uniknąć negatywnych następstw związanych z dokonaniem czynności procesowej z uchybieniem terminu. W tej sytuacji nie można podzielić stanowiska wnioskodawczyni, iż uchybienie terminowi w opisanych okolicznościach faktycznych nastąpiło bez jej winy.

W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi można zaliczyć: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, lub też mylne pouczenie przez sąd o trybie i sposobie złożenia środka zaskarżenia. Oczywiście, katalog przyczyn niezawinionych przez stronę, dających podstawę do przywrócenia terminu jest otwarty, nie mniej jednak – w okolicznościach konkretnej sprawy należy badać przyczynę uchybienia w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W ocenie Sądu, biorąc też pod uwagę treść pisma skarżącej z dnia 10 lutego 2009 r., trudno przyjąć, iż wykazuje ona staranność o prowadzenie własnej sprawy przed sądem.

W tym stanie sprawy uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia uzupełnienia do pisma z dnia 27 padziernika 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.