Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1871/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 pkt 4
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia WSA del. Dariusz Skupień (sprawozdawca), Protokolant Joanna Bańbura, po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1478/14 w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1.1.Wyrokiem z 18 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1478/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku

z 1 października 2014 r. nr 6047/13 wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r.

1.2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że Burmistrz P. decyzją

z dnia 30 września 2013 r. określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2011.

W ocenie organu podatkowego pierwszej instancji podatnik w deklaracji na podatek od nieruchomości nie wykazał do opodatkowania budowli (słupów/latarni oświetleniowych).

1.3. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła spółka wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w pierwszej instancji

w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. W ocenie skarżącej Spółki będące przedmiotem sporu słupy oświetleniowe stanowiące własność spółki

i zlokalizowane na gruntach zajętych pod pasy drogowe dróg publicznych są zwolnione z opodatkowania.

1.4. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko SKO podniosło, że stosownie do brzmienia art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy

z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.; dalej jako u.p.o.l.), w brzmieniu obowiązującym w 2011 roku, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Swoje stanowisko SKO poparło również argumentacją opartą na wykładni korelacji przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz prawa budowlanego

w zakresie pojęcia "budowli" oraz "obiektu budowlanego" i "urządzenia budowalnego". SKO nie miało wątpliwości, że ustawodawca definiując pojęcie "budowli", odesłał do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) do pojęć "obiekt budowlany" oraz "urządzenie budowlane". SKO zaznaczyło, że kryteria obiektu budowlanego spełnia droga. Natomiast budowla zlokalizowana w pasie drogowym to droga wraz z obiektami inżynierskimi, które

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego również spełniają kryteria budowli (np. tunele, mosty, wiadukty). Do tego dochodzą także urządzenia i instalacje. Wszystkie te elementy tworzą całość techniczno-użytkową w celu prowadzenia ruchu drogowego. Także w ten sposób powinna być ona postrzegana na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości. SKO zauważyło, że mimo braku wskazania przez ustawodawcę, jakie urządzenia tworzą całość techniczno-użytkową, to na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 z późn. zm.) można uznać, że są nimi m.in. urządzenia oświetleniowe. Za bezsprzeczne SKO uznało, że katalog sytuacji, w których droga powinna być oświetlona, ma charakter przykładowy, o czym świadczy użyty przez ustawodawcę zwrot "w szczególności". Niemniej jednak przepis ten jest przydatny do oceny, kiedy urządzenia oświetleniowe korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Jeżeli są one zlokalizowane w pasie drogi publicznej, to należy je uznać za budowle, o których mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. W ocenie SKO, urządzenia oświetleniowe,

a dokładniej słupy/latarnie oświetleniowe należy uznać za budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Korzystają one zatem, co do zasady, z wyłączenia podatkowego, SKO wskazało na powszechne w orzecznictwie i w doktrynie poglądy, że dla skorzystania z przywileju podatkowego nie jest wystarczające położenie budowli w pasie drogowym drogi publicznej. Kontynuując stwierdziło, że gdyby tak było, to wszystkie budowle usytuowane w pasie drogowym korzystałyby z tego wyłączenia, np. tablice reklamowe trwale z gruntem związane. Przepis art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. wprowadza jednak dodatkowy warunek - budowla nie może być związana z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Oznacza to, że nawet jeżeli budowla jest usytuowana w pasie drogi publicznej, ale służy prowadzeniu działalności gospodarczej, to powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Budowla usytuowana w pasie drogowym jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, o ile jest

w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. SKO wskazało, że wynika to z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., w którym ustawodawca zawarł normatywną definicję gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Kolegium zaznaczyło, że sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, skoro właścicielem słupów oświetleniowych jest będąca przedsiębiorcą strona skarżąca. Podkreśliło, że latarnie oświetleniowe będące w posiadaniu przedsiębiorcy będą korzystały z wyłączenia podatkowego tylko w jednym przypadku - gdy są związane z eksploatacją autostrad płatnych, co nie ma miejsce w niniejszej sprawie podatkowej. Jeżeli zatem budowla jest usytuowana w pasie drogi publicznej, ale służy prowadzeniu działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych, to podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

1.5. W skardze wniesionej do WSA Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji, naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. W ocenie skarżącej prawidłowo zastosowana ścisła wykładnia językowa art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem (gruntów oraz zlokalizowanych w nich budowli) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad. Spółka wyjaśniła, że wyjątek od zwolnienia od podatku dotyczy gruntów oraz zlokalizowanych w nich budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad (koniunkcja). Wyjątek ten obejmuje zatem łącznie grunty oraz zlokalizowane w nich budowle i nie dotyczy budowli zlokalizowanych na gruntach niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - chociażby same budowle (z wyłączeniem gruntów, na których są zlokalizowane) są związane z działalnością gospodarczą inną niż eksploatacja autostrad płatnych. W ocenie skarżącej właśnie taka interpretacja prawa materialnego - art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. jest wykładnią prawidłową. Przyjęcie zaś takiej wykładni prowadzi do wniosku, że wystarczającym powodem zwolnienia budowli od podatku od nieruchomości jest jej usytuowanie na gruntach, które nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem w pasie drogowym.

1.6. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

1.7. WSA oddalając skargę na podstawie art.151, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9 Dz. U. Nr. 153 poz.1270 z późn. zm. zwanej dalej : p.p.s.a) odwołał się do brzmienia art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazał, że przepis ten zawiera odesłanie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm. - dalej u.d.p.). W myśl art. 4 pkt 1 u.d.p. pasem drogowym jest wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. WSA wskazał, że drogi ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe, drogi gminne. Drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa, zaś wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność samorządu województwa, powiatu lub gminy. Wszystkie te kategorie dróg objęte są zakresem przedmiotowym wyłączenia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Sąd I instancji zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie istotą jest ustalenie drugiej z powyższych kategorii przedmiotów objętych wyłączeniem podatkowym, tj. zlokalizowanych w pasach drogowych budowli, z wyjątkiem tych, które są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Następnie mając na uwadze definicje ustawowe pojęć "obiektu budowlanego", "budowli" poddał analizie przypadki wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości urządzeń oświetleniowych, a w konsekwencji wskazał, że budowla w postaci latarni oświetleniowych będzie wyłączona z opodatkowania

o ile jest w posiadaniu podmiotu który nie prowadzi działalności gospodarczej. WSA podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie właścicielem słupów oświetleniowych jest będąca przedsiębiorcą strona skarżąca. Samo stwierdzenie, że latarnie stanowią własność przedsiębiorcy, nakazuje traktowanie ich jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Latarnie oświetleniowe będące w posiadaniu przedsiębiorcy będą korzystały z wyłączenia podatkowego tylko w jednym przypadku - gdy są związane z eksploatacją autostrad płatnych. Z powyższych względów WSA nie podzielił poglądu wyrażonego w prawomocnym wyroku z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 974/07 wskazując, że funkcja której budowla zlokalizowana

w obrębie pasa drogowego ma służyć - prowadzenie, zabezpieczenie i obsługa ruchu - w świetle obowiązującego od 2007 r. brzmienia art. 2 ust.3 pkt 4 u.p.o.l. nie ma już znaczenia. W przepisie tym aktualnie nie ma terminu "obiektów związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu". Tak więc odwoływanie się do funkcji, jaką pełni budowla, nie może być podstawą do stosowania wyłączenia podatkowego z art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l.

2.1.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca Spółka zaskarżając wyrok WSA w Gdańsku w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. 2010 r. Nr 95 poz. 613) polegające na ustaleniu, iż skarżąca jest zobowiązana do zapłaty podatku od nieruchomości od stanowiących jej własność słupów oświetleniowych (budowli) zlokalizowanych w pasach drogowych dróg publicznych na terenie Gminy S. ( powinno być Gminy P. przypis NSA).

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA

w Gdańsku do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu argumentowała, że stanowisko WSA wynika z nieprawidłowej interpretacji przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych. W ocenie skarżącej prawidłowa interpretacja przedstawiana

w dotychczasowym toku sprawy powinna opierać się na ścisłej wykładni językowej. Zastosowanie tej wykładni prowadzi do wniosków, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych

w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem (gruntów oraz zlokalizowanych w nich budowli) związanych

z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad. Wyjątek od zwolnienia od podatku dotyczy gruntów oraz zlokalizowanych w nich budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad (koniunkcja). Wyjątek ten obejmuje zatem łącznie grunty oraz zlokalizowane w ich budowle i nie dotyczy budowli zlokalizowanych na gruntach niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - chociażby same budowle (z wyłączeniem gruntów, na których są zlokalizowane) są związane z działalnością gospodarczą inną niż eksploatacja autostrad płatnych. Skarżąca wskazała, że

za uznaniem stanowiska Sądu za błędne przemawia również fakt, iż budowle skarżącej, które zostały opodatkowane podatkiem od nieruchomości, to słupy oświetleniowe wykorzystywane do oświetlania dróg publicznych znajdujących się na terenie Gminy P. Wprawdzie słupy te stanowią własność skarżącej, która zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej w głównej mierze na świadczeniu usług oświetleniowych, jednakże skarżąca Spółka zaznaczyła, że jej działalność w danym przypadku jest ściśle powiązana

z działalnością do jakiej zobligowana jest Gmina na podstawie odrębnych przepisów tj. do zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, a do jej zadań własnych m. in. należy zaopatrzenie w energię elektryczną, a także planowanie oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy oraz finansowanie oświetlenia ulic, placów i dróg publicznych znajdujących się na terenie gminy.

2.2. SKO w Gdańsku nie udzieliło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Podstawą skargi kasacyjnej jest zarzut błędnej wykładni i w konsekwencji niewłaściwego zastosowania art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. Źródłem sporu jest rozstrzygniecie, czy

z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. są wyłączone zlokalizowane w pasach drogowych dróg publicznych budowle

w postaci lamp oświetleniowych.

3.2. Odnosząc się do tego sporu wskazać należy, że zakres zwolnienia przedmiotowego od podatku od nieruchomości, określony w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007r., był ukształtowany

w sposób odmienny, niż w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2006r.,

na co zwrócił uwagę WSA na 9 stronie uzasadnienia. Od 1 stycznia 2007 r., zwolnieniem podatkowym objęte są grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane

w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej, niż eksploatacja autostrad. Oznacza to, że w odniesieniu do budowli zlokalizowanych w pasach drogowych różnica jest taka, że do końca 2006 r. były one objęte zwolnieniem, o ile były związane z prowadzeniem, zabezpieczaniem i obsługą ruchu, natomiast od początku 2007 r. budowle takie podlegają zwolnieniu, o ile nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej, niż eksploatacja autostrad płatnych. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt II FSK 203/11 stwierdził, że "w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. u.p.o.l. nie są wyłączone zlokalizowane w pasach drogowych dróg publicznych budowle w postaci słupów oświetleniowych, jeżeli są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej, niż eksploatacja autostrad płatnych". Taka ocena została także potwierdzona w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2013r. sygn. II FSK 1914/1, 12 lipca 2013r. sygn. akt II FSK 2127/11 oraz 4 listopada 2015 sygn. akt

II FSK 2265/13 (wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocenę tą Sąd odwoławczy rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela.

3.3. Zdaniem Sądu odwoławczego, istotne dla wyniku sprawy są reguły wypracowane przy wykładni prawa podatkowego. Po pierwsze, - przepisy prawa podatkowego należy interpretować ściśle oraz zgodnie z ich "literalnym brzmieniem" (Wyrok SN z 22 października 1992 r. III ARN 50/92; B. Brzeziński, Szkice z wykładni prawa podatkowego, ODDK Gdańsk 2002, s. 24, L. Morawski, Wykładnia w orzecznictwie sądów. Komentarz, Toruń 2002 r., s. 90, s. 246-247; B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008 r. s.108n). Po drugie, wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco (exceptiones non sunt extendendae. Mając te uwagi na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, zauważa, że z przyjętego w trakcie postępowania stanu faktycznego, który to stan nie został zakwestionowany przed Sądem I instancji, ani w postępowaniu kasacyjnym wynika, że spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie zapewnienia oświetlenia ulic i dróg, a zatem w zakresie innym niż "eksploatacja autostrad płatnych" (o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 powołanej ustawy).

Przedstawiona w skardze kasacyjna wykładnia art. 2 ust. 3 pkt 4 powołanej ustawy, nie może też być zaakceptowana. Skarżąca spółka wskazała bowiem,

że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem (gruntów oraz zlokalizowanych w nich budowli) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad. Wyjątek od zwolnienia od podatku dotyczy gruntów oraz zlokalizowanych w nich budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad (koniunkcja). Wyjątek ten obejmuje zatem jej zdaniem łącznie grunty oraz zlokalizowane w ich budowle i nie dotyczy budowli zlokalizowanych na gruntach niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - chociażby same budowle (z wyłączeniem gruntów, na których są zlokalizowane) są związane z działalnością gospodarczą inną niż eksploatacja autostrad płatnych. W ocenie Skarżącej właśnie taka interpretacja prawa materialnego - art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. jest wykładnią prawidłową. Przyjęcie zaś takiej wykładni prowadzi do wniosku, iż wystarczającym powodem zwolnienia budowli od podatku od nieruchomości jest jej usytuowanie na gruntach, które nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem w pasie drogowym. Taka sytuacja ma jej zdaniem miejsce w rozpoznawanej sprawie. Przedstawiona przez skarżącą interpretacja regulacji art. - art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l., pomija jednak istotną kwestię dotyczącą przedmiotu opodatkowania. Przedmioty podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zostały wymienione w art.2 ust.1 pkt 1-3) u.p.o.l. Z ustawowej regulacji wynika, że grunty oraz budowle są samodzielnymi przedmiotami podlegającymi opodatkowaniu, samodzielnym przedmiotem opodatkowania nie jest natomiast występujący łącznie grunt wraz ze zlokalizowanymi w nim budowlami. Skoro w ustawie nie występuje taki przedmiot podatkowania, to nie może on także zostać zwolniony z opodatkowania. Ponadto podkreślić należy,

że cecha w postaci związku z działalnością gospodarczą przesądza

o powstaniu obowiązku podatkowego tylko w przypadku budowli, zaś w przypadku gruntów i budynków wyłącznie o wysokości stawki podatku. Wskazana zatem przez skarżącego wykładnia art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l., pomija istnienie regulacji z art. 2 ust.1 tej ustawy, a nie dopuszczalnym jest dokonywanie interpretacji przepisów prawnych tak, by pewne ich ustępy, punkty czy fragmenty, okazały się zbędne

( zakaz wykładni per non est).

3.4. Dla powziętej przez Sąd I instancji prawidłowej oceny prawnej nie ma znaczenia fakt, że spółka, poprzez świadczenie usług oświetleniowych realizuje zadania gminy (na której ciąży obowiązek zapewnienia oświetlenia), skoro spółka działa jako przedsiębiorca i pobiera z tego tytułu przewidziane w umowach opłaty.

Dla prawidłowej wykładni art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. , jest wystarczające poprzestanie na ustaleniu, iż właściciel tej budowli jest podmiotem gospodarczym, bowiem nie są istotne funkcje, którym budowla zlokalizowana w obrębie pasa drogowego służy. Dla określenia, czy budowla zlokalizowana w pasie drogowym objęta jest zwolnieniem przewidzianym w powołanym przepisie należy tylko ustalić, czy jest ona związana

z prowadzeniem działalności gospodarczej i czy jest to działalność inna, niż eksploatacja autostrad płatnych. Jeżeli działalność gospodarcza spółki polega na eksploatacji autostrad płatnych, zlokalizowane w pasie drogowym budowle związane z prowadzeniem tej działalności są objęte zwolnieniem od podatku od nieruchomości; jeżeli jednak budowle zlokalizowane w pasie drogowym związane są

z prowadzeniem działalności gospodarczej innej, niż eksploatacja autostrad płatnych – w rozpoznawanej sprawie polega na świadczeniu usług oświetleniowych zwolnieniu takiemu nie podlegają. Z powyższego wynika, że pogląd wyrażony przez WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 27 marca 2008r. w sprawie I SA/Gd 974/07, na który powołano się w skardze kasacyjnej, nie został przez sąd odwoławczy podzielony.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że rozpoznana skarga kasacyjna, nie jest zasadna na podstawie art.184 P.p.s.a.- orzekł jak w sentencji wyroku.