Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 113/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 3, art. 13 ust. 1, art. 14, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy W. do załatwienia wniosku M. T. z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy W. na rzecz M. T. [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. (data wpływu do organu – [...] czerwca 2014 r.) M. T. zwróciła się do Urzędu Gminy w W. o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Ile wariantów przebiegu trasy drogi ekspresowej przez miejscowość O. przesłała do Urzędu Gminy w W. do zaopiniowania Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad?

2. Kiedy, na jakim posiedzeniu, przy jakiej frekwencji członków Rady Gminy oraz w oparciu o jakie przesłanki i warunki Urząd Gminy w W. wybrał przebieg trasy według wariantu IV?

3. Jakie było uzasadnienie nieprzyjęcia wariantu I (fioletowego), II (niebieskiego) i III (zielonego)?

Wnioskodawczyni wskazała, że prosi o przesłanie jej odpowiedzi na powyższe pytania na jej adres zamieszkania. Ponadto wyjaśniła, że złożenie przedmiotowego wniosku ma związek z planami Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – Oddziału w L., w zakresie budowy drogi ekspresowej na odcinku L. – R., która będzie przebiegać przez miejscowość O.. Skarżąca podczas spotkania odbytego w dniu [...] lutego 2015 r. w siedzibie GDDKiA w L. dowiedziała się bowiem, że planowana droga ekspresowa ma przebiegać według wariantu IV, tj. w odległości ok. 40 m od jego budynku mieszkalnego. Dotychczasowe starania uzyskania w Urzędzie Gminy informacji na temat przyczyn wyboru takiego wariantu okazały się natomiast bezskuteczne.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. Wójt Gminy odpowiadając na powyższy wniosek wskazał, że "wszystkie dostępne materiały będące w posiadaniu tut. Urzędu, a dotyczące przedsięwzięcia pn. "Budowa drogi ekspresowej S19 L. - R., na odcinku L. - granica województwa lubelskiego i podkarpackiego" zostały udostępnione M. T. "w formie kserokopii dokumentu oraz umożliwiono wykonanie fotografii załączników mapowych". Odnosząc się natomiast do pytań zawartych w pkt 2 i 3 wniosku organ stwierdził, że "w dniu [...] czerwca 2015 roku Pani M. T. oraz Panu S. W. zostały udostępnione do wglądu protokoły z Sesji Rady Gminy W. dotyczące drogi S19", zaś wszelkie uzgodnienia i decyzje podejmowane w podnoszonej przez wnioskodawcę kwestii były uzgadniane z poprzednim Wójtem Gminy, w związku z czym obecny Wójt "nie posiada w tym temacie stosownej wiedzy".

W dniu [...] lipca 2015 r. (data wpływu do organu) M. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy, zarzucając mu naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z opisanym na wstępie wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015 r.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż doręczone jej pismo Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2015 r. nie zawiera merytorycznych odpowiedzi na zadane w jej wniosku pytania. Stanowisko Wójta jest ponadto niezrozumiałe. Jeżeli bowiem organ jest w posiadaniu wszystkich dokumentów dotyczących budowy przedmiotowej drogi (a taki wniosek, jak stwierdziła skarżąca, wypływa z pierwszej części wspomnianego pisma), to nie powinien mieć żadnych problemów z przesłaniem skarżącej interesujących ją informacji publicznych. Stwierdzenie w końcowej części pisma, że Wójt "nie posiada w tym temacie stosownej wiedzy" jest zaś – w ocenie skarżącej – zdumiewające. Wójt [...] jest bowiem urzędnikiem samorządowym i kontynuatorem pracy poprzedniego Wójta, a w związku z tym jest on zobowiązany do posiadania wiedzy na temat działalności Gminy.

W oparciu o powyższe argumenty skarżąca wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy do udzielenia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r., w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, a także o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2015 r. z M. T. zwróciła się do Wójta Gminy z wnioskiem o: "udostępnienie sprawozdań z formalnych i nieformalnych spotkań w sprawie uzgodnień społecznych dotyczących przebiegu korytarza trasy szybkiego ruchu S19 odcinka realizacyjnego nr [...] dot. miejscowości O. i gminy W. ".

W dniu [...] lutego 2015 r., a więc z zachowaniem wymaganych prawem terminów, organ udzielił wnioskodawczyni odpowiedzi na powyższy wniosek, wraz z załączoną pełną dokumentacją dotyczącą budowy drogi ekspresowej S19 na odcinku węzeł K. - węzeł K., znajdującą się w posiadaniu Urzędu Gminy.

W dniu [...] czerwca 2015 r. do Urzędu Gminy W. wpłynął powołany w skardze wniosek M. T. z dnia [...] czerwca 2015 r., przy czym również na ten wniosek – jak podkreślił organ – odpowiedzi udzielono z zachowaniem ustawowego terminu. W przesłanym skarżącej piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. Wójt odpowiedział na zadane przez skarżącą pytania, przypominając m.in., że wszystkie dostępne materiały będące w posiadaniu Urzędu Gminy, a odnoszące się do przedsięwzięcia budowy drogi ekspresowej S19 L. - R. zostały już udostępnione M. T. w formie kserokopii oraz, że wnioskodawcy umożliwiono wykonanie fotografii załączników mapowych.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że już z załączonej do odpowiedzi na skargę dokumentacji oraz opisu stanu faktycznego wyraźnie wynika, iż nie może być mowy o jakiejkolwiek bezczynności Wójta Gminy w niniejszej sprawie. Organ przekazał bowiem stronie skarżącej wszystkie dokumenty i informacje, jakie znajdowały się w jego posiadaniu i miały związek z budową drogi ekspresowej S19. Skarżącej umożliwiono także dokonanie fotokopii i wglądu do protokołów sesji Rady Gminy. Wszystkie odpowiedzi były udzielane w terminie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a kilkadziesiąt stron dokumentów przekazano skarżącej nieodpłatnie.

W ocenie organu przyczyną złożenia przez M. T. skargi na bezczynność jest prawdopodobnie niesatysfakcjonująca ją odpowiedź. Organ podkreślił jednakowoż, że nie stanowią informacji publicznej motywy, przyczyny i powody podjęcia takiej, a nie innej decyzji. Przedmiotem informacji publicznej są fakty, a Wójt Gminy nie ma obowiązku znać nieformalnych ustaleń i treści przebiegu rozmów prowadzonych przez swojego poprzednika, jeżeli nie znalazły one odzwierciedlenia w protokołach z sesji Rady Gminy, notatkach służbowych czy innych dokumentach. Ponadto Wójt podniósł, że jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności. Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji, a nie, gdy rozpozna wniosek w sposób niezadowalający wnioskodawcę. Chodzi tu o niezajęcie jakiegokolwiek stanowiska w sprawie, a nie przedstawienie takiej odpowiedzi, która nie satysfakcjonuje strony (w tym względzie powołano się na pogląd wyrażony w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Po 29/14).

Reasumując Wójt Gminy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie w żadnej mierze nie doszło do bezczynności po jego stronie. Skarżącej udzielono bowiem wnioskowanych informacji publicznych w pełnym zakresie i w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Kontrola ta – w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") – obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 149 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do 14 sierpnia 2015 r., mającym wciąż zastosowanie do spraw wszczętych do tego dnia, a więc również sprawy niniejszej) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Należy również podkreślić, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. nie określają, na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

W niniejszej sprawie przedmiotem zarzucanej Wójtowi Gminy bezczynności M. T. uczyniła kwestię załatwienia jej wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej jako "u.d.i.p."), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Ustawy Zasadniczej.

W świetle art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że wójt gminy – jako organ władzy publicznej – jest na mocy art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. zobowiązany do udostępniania informacji publicznych będących w jego posiadaniu.

Wójt gminy może być zatem adresatem wniosku o udostepnienie informacji publicznej, zaś wniosek taki winien on każdorazowo załatwić według trybu określonego przepisami powołanej ustawy. Zasadą jest, że jeżeli przedmiotem żądania wnioskodawcy jest informacja dotycząca sprawy publicznej, a tym samym posiadająca – zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. – walor informacji publicznej, zaś organ będący adresatem wniosku informacją tą dysponuje, winien on – zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. – udostępnić ją w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Istotne jest przy tym, by udostępnienie to – zgodnie z wymogiem art. 14 ust. 1 u.d.i.p. – nastąpiło w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, co oznacza, że to wnioskodawca decyduje o tym, w jakiej postaci i w jakim kształcie żądana informacja ma mu zostać przekazana. Jeżeli zaś adresat wniosku nie dysponuje środkami technicznymi, które umożliwiałyby mu udostępnienie informacji w sposób i w formie określonymi przez wnioskodawcę, wówczas powinien go poinformować o tym fakcie, wskazując na możliwą formę udostępnienia żądanej informacji. Wnioskodawca może w takiej sytuacji, w terminie 14 dni od otrzymania takiego powiadomienia, zmodyfikować swój wniosek, a jeśli tego nie uczyni postępowanie o udostępnienie informacji podlega umorzeniu (art. 14 ust. 2).

W kontekście powyższego podkreślić dodatkowo należy, że prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje także informacje przetworzone. Uzyskanie dostępu do informacji, która wymaga uprzedniego przetworzenia przez organ administracji, uzależnione jest jednak od wykazania szczególnego interesu publicznego, przemawiającego za jej udostępnieniem (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

Organ rozpatrujący wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w uzasadnionych sytuacjach może również odmówić udostępnienia informacji. Odmowa taka wymaga jednak podjęcia rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Podstawy do wydania takiej decyzji zachodzą na przykład w sytuacji, gdy żądana informacja, pomimo posiadania walorów informacji publicznej, jest informacją chronioną na zasadach przewidzianych w art. 5 ust. 1 (w związku z przepisami innych ustaw) lub ust. 2 u.d.i.p. Organ odmawia udostępnienia informacji publicznej także wówczas, gdy ma ona charakter informacji przetworzonej, a wnioskodawca nie spełnił warunku w postaci wykazania szczególnego interesu publicznego.

Również stwierdzenie przez organ, że informacja będąca przedmiotem wniosku o udostepnienie nie ma charakteru informacji publicznej, bądź też, że organ nie jest w posiadaniu żądanej informacji, nie zwalnia go z obowiązku podjęcia określonego działania w sprawie otrzymanego wniosku. Organ powinien bowiem wówczas poinformować wnioskodawcę na piśmie (zachowując przy tym 14-dniowy termin określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) odpowiednio, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej i tym samym nie może zostać udostępniona w trybie u.d.i.p. bądź, że żądanej informacji nie posiada (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Wydanie 2, Warszawa 2012, str. 206). W tym drugim przypadku organ powinien dodatkowo wyjaśnić przyczyny niedysponowania żądaną informacją publiczną oraz wskazać wszelkie inne dane, które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy (por. wyroki NSA: z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 851/09, LEX nr 586432 oraz z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 156/12, LEX nr 1264575). Ponadto wypada zaznaczyć, że w razie wprowadzenia żądającego informacji w błąd, przez udzielenie niezgodnej z rzeczywistością odpowiedzi co do faktu posiadania informacji, osoba zobowiązana do udostępnienia żądanej informacji publicznej podlega odpowiedzialności karnej w trybie art. 23 u.d.i.p. w zbiegu z innymi przepisami określonymi w Kodeksie karnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 41/05, Lex nr 887693).

W niniejszej sprawie dla oceny podniesionego wobec Wójta Gminy zarzutu bezczynności w sprawie wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. o udostepnienie informacji publicznej, zasadnicze znaczenie ma ustalenie sposobu i formy tego udostępnienia, a także treści żądanych informacji, jakie zostały określone w przedmiotowym wniosku. W tym zakresie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem żądania M. T. wyrażonego w owym wniosku nie były żadne dokumenty, lecz domagała się ona udzielenia informacji publicznej w formie odpowiedzi na określone pytania, tj. – w pkt 1 – wskazania ilości wariantów przebiegu trasy drogi ekspresowej przez miejscowość O., przesłanych do Urzędu Gminy W. przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad celem zaopiniowania, w pkt 2 - wskazania, na którym posiedzeniu Rady Gminy W. , przy jakiej frekwencji i w oparciu o jakie przesłanki i warunki z przedstawionych wariantów wybrany został wariant IV oraz – w pkt 3 – wskazania przyczyn (uzasadnienia), jakie zadecydowały o odrzuceniu wariantów o numerach: I, II i III.

Skoro zatem żądana informacja – w świetle treści przytoczonego wniosku – miała mieć formę odpowiedzi na konkretne pytania, o braku bezczynności Wójta Gminy nie może świadczyć okoliczność, iż organ ten udostępnił wcześniej skarżącej w dniu [...] lutego 2015 r. (w odpowiedzi na jej inny wniosek, złożony w dniu [...] lutego 2015 r.) będącą w jego posiadaniu dokumentację dotyczącą budowy drogi ekspresowej S19 na odcinku węzeł K. – węzeł K.. Przekazane wówczas M. T. dokumenty nie stanowiły bowiem informacji tożsamej z informacją żądaną przez nią we wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r., nawet jeśli ta druga informacja pośrednio mogła wynikać z tej pierwszej, czy też – inaczej mówiąc – mogła zostać z niej pozyskana w drodze stosownej analizy. Skoro jednak skarżąca we wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r w odmienny sposób niż poprzednio określiła zakres oraz formę żądanych informacji, obowiązkiem Wójta było załatwienia tego wniosku w sposób adekwatny do tej formy. Udostępnienie informacji M. T. powinno w tym wypadku nastąpić poprzez udzielenie odpowiedzi na zadane pytania, a w razie uznania, że sformułowanie tych odpowiedzi wymaga uprzedniego przetworzenia posiadanej przez organ dokumentacji, czynność ta musiałaby zostać poprzedzona pozytywną weryfikacją przesłanki szczególnego interesu publicznego. W przypadku wątpliwości organu co do istnienia tej przesłanki należało jednak wezwać wnioskodawczynię do jej wykazania.

Wbrew twierdzeniu organu także fakt udostepnienia m.in. M. T. w dniu [...] czerwca 2015 r. do wglądu protokołów z sesji Rady Gminy W. , dotyczących drogi S19, nie stanowi o bezzasadności zarzutów co do bezczynności tego organu w zakresie dotyczącym pkt 2 i 3 wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. Tak bowiem jak i w przypadku dokumentów przekazanych skarżącej w dniu [...] lutego 2015 r., protokoły te nie stanowiły informacji tożsamych z informacjami (odpowiedziami) żądanymi w przedmiotowym wniosku. Podkreślić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że nie można stwierdzić, iż organ nie pozostaje w bezczynności w sytuacji, gdy wprawdzie odpowiada na wniosek strony, jednakże jego stanowisko zawarte w odpowiedzi, faktycznie nie odnosi się do zakresu wnioskowanej informacji. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej, czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co niewątpliwie narusza regulację zawartą w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 161/12, LEX nr 1264582 oraz z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2569/12, LEX nr 1356989, a także wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 35/13, LEX nr 1352000). Podkreślić przy tym należy, że rolą organu nie jest dokonywanie rozszerzającej interpretacji intencji wnioskodawcy, tak jak i nie jest on uprawniony do jej zawężającej wykładni (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 531/14, LEX nr 1658122).

Podsumowując stwierdzić należy, że jedynie wcześniejsze udostępnienie skarżącej informacji w pełni adekwatnej do treści wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. mogłoby zwalniać organ z obowiązku jej ponownego udostępnienia (por. wyrok NSA z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1499/12, LEX nr 1233160). W stanie faktycznym niniejszej sprawy okoliczność taka nie miała jednak miejsca, co oznacza, że przedmiotowy wniosek winien zostać załatwiony w trybie przewidzianym w u.d.i.p., niezależnie od wcześniejszych czynności podejmowanych z udziałem skarżącej. Rozpatrując przedmiotowy wniosek organ w pierwszej kolejności winien precyzyjnie ocenić (ustalić) charakter żądanych informacji. Jakkolwiek bowiem poza sporem pozostaje, że informacje objęte pkt 1 wniosku oraz początkową częścią pkt 2 stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą określonych faktów odnoszących się wprost do realizowanej ze środków publicznych inwestycji drogowej, tak już wątpliwości może budzić charakter informacji składających się na przyczyny (uzasadnienie) wyboru określonego wariantu przebiegi drogi ekspresowej S19 oraz przyczyny odrzucenia innych wariantów. Informacje takie mogą być bowiem zmaterializowane i wynikać chociażby z określonego protokołu z sesji Rady Gminy. Nie sposób jednak również wykluczyć, że przyczyny wyboru określonego wariantu i odrzucenia innych wariantów mogą pozostawać jedynie w pamięci właściwego przedstawiciela władzy publicznej (Gminy W. ) i wówczas – gdyby okazało się, że nie są one w żaden sposób zmaterializowane – nie sposób byłoby je uznać za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1177/12, LEX nr 1265660). Rozpatrując wniosek skarżącej organ winien jednakowoż precyzyjnie tę kwestię wyjaśnić i podjąć działania adekwatne w świetle regulacji u.d.i.p. do poczynionych w tym zakresie ustaleń.

Z tych wszystkich względów Sąd skargę M. T. uwzględnił i na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., zobowiązał Wójta Gminy do załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, co też organ ten uczyni uwzględniając uwagi zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu.

Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność Wójta w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestę Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, iż bezczynność organu nie miała cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na ten podmiot przepisami u.d.i.p., a jedynie wynikała z błędnej interpretacji owych regulacji. Nie można jednak w tym kontekście pominąć okoliczności, że Wójt, choć w wadliwy sposób, to jednak odpowiedział na wniosek skarżącej z zachowaniem 14-dniowego terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.