Postanowienie NSA, sygn. akt OSK 1378/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 163 par. 2, art. 173 par. 1, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt OSK 1378/04 Dnia 14 kwietnia 2005 r. P O S T A N O W I E N I E Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Beaty B. i Michała B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2004 r. sygn. akt III SA/Lu 280/04 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Marianny i Zbigniewa B. i innych na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia 19 marca 2004 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

OSK 1378/04

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 15 lipca 2004 r. odrzucił skargę Beaty B. i Michała B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia 19 marca 2004 r. (...). W uzasadnieniu Sąd pismem z dnia 2 czerwca 2004 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia wpisu sądowego a nadto do podpisania skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało doręczone w dniu 7 czerwca 2004 r. Skarżący, pomimo wezwania, nie podpisali skargi. Z tego względu Sąd postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zbigniew i Marianna B., z upoważnienia Beaty B. i Michała B., reprezentowani przez radcę prawnego Ireneusza J. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zwrotu skargi. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż skarga na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie podpisana została jedynie przez Mariannę i Zbigniewa B., ponieważ są oni rodzicami Beaty B. i Michała B. Skarżący przekonani byli, iż nie ma obowiązku składania podpisów przez ich dzieci w wypadku, kiedy oni, jako ich reprezentanci skargę tą podpisali.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 163 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom z urzędu. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2004 r. doręczone zostało stronom, wraz z uzasadnieniem i pouczeniem co do terminu i sposobu jego zaskarżenia.

Art. 173 par. 1 wskazanej ustawy stanowi, iż od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie - a takim było postanowienie z dnia 15 lipca 2004 r. - przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na przytoczone postanowienie. Ten środek odwoławczy przysługuje jedynie w wypadkach wymienionych w art. 194 par. 1 wskazanej ustawy. Dlatego też nie mógł on być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny jako niedopuszczalny i z tego powodu podlegał odrzuceniu.

Jednocześnie podkreślić należy, iż skarżący reprezentowani byli przez radcę prawnego - a więc profesjonalnego pełnomocnika - który z racji wykonywanego zawodu obligowany jest do znajomości obowiązujących przepisów i procedur prawnych.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 i 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.