Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2381/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 243 par 1, 245 par. 3, 246 par 1 pkt 1 i 2 i art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2381/09 ze skargi M. A. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: I. przyznać M. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy M. A., w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 9 marca 2010 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku.

Wnioskodawca nadesłał wyjaśnienia przy piśmie z dnia 29 marca 2010 r. (data prezentaty Sądu).

Na mocy postanowienia Referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2010 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Na postanowienie to wpłynął sprzeciw, z tego względu wymienione postanowienie straciło moc, a sprawa przyznania prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. A. uznać należy, iż uzasadnione jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku i przyznanie stronie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Z nadesłanego przez M. A. wniosku o przyznanie prawa pomocy jak również z nadesłanych dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawca posiada nieruchomość rolną o pow. 29,80 ha, spłaca kredyt na zakup ciągnika wysokości około 6.000,00 złotych kwartalnie. Ponadto z wymienionych dokumentów wynika, że wnioskodawca zamieszkuje u syna i dokonuje zakupów artykułów spożywczych potrzebnych do wspólnego utrzymania. Ponosi także opłaty miesięczne związane z utrzymaniem wspólnego gospodarstwa tj.: opłatę za energię elektryczną w wysokości 868, 63 złotych, opłatę za telefon w wysokości 123,95 złotych, spłatę kredytu za ciągnik i maszyny rolnicze w wysokości 2.262, 00 złotych, podatek od nieruchomości w wysokości 279,00 złotych. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca oświadczył, że uzyskał kwotę 15.107,00 złotych z tytułu bezpośrednich dopłat rolniczych. Poinformował, że gospodarstwo prowadzi bez produkcji zwierzęcej. Zaznaczył także, że zaciągnął kredyt na zakup ciągnika w wysokości 158.288,29 złotych oraz ma do spłaty pożyczkę na rzecz siostry w wysokości około 10.000 złotych. Podał również, że nie wykonuje dodatkowej pracy poza pracą we własnym gospodarstwie.

W sprzeciwie od postanowienia Referendarza sądowego, M. A. wskazał, iż w okresie ostatnich 5 lat znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, która spowodowana jest pożarem w gospodarstwie jak również koniecznością podziału majątku dorobkowego małżonków, po rozwodzie. Ponadto wskazał, że w chwili obecnej posiada jedynie grunty orne, które dają przychody z produkcji roślinnej raz w roku (pod koniec każdego roku). Zaznaczył także, że raty kredytu za sprzęt rolniczy, spłaca syn.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia z kosztów sądowych. Uznano jednak, że z uwagi na ogólną sytuację rodzinną wnioskodawcy nie stać na opłacenie zawodowego pełnomocnika. Z tego względu przyznano prawo pomocy w części – ustanawiając zawodowego pełnomocnika, w pozostałym zaś zakresie, tj. w zakresie kosztów sądowych wniosek oddalono.

Oceniając zasadność ustanowienia dla strony profesjonalnego pełnomocnika Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż jego możliwości płatnicze przekraczają spełnienie żądań finansowych wybranego pełnomocnika i z tej przyczyny konieczne jest przyznanie wnioskodawcy adwokata z urzędu w celu stworzenia możliwości odpowiedniej obrony przed Sądem jego interesów.

Mając na względzie powyższe na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 260 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.