Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 378/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art.3  § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2011r. D.B. wniosła skargę na kilka pism i postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego, kilka pism Rady Miasta oraz Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej , w tym na pismo Dyrektora MOPS z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], którym organ udzielił stronie informacji na temat sposobu załatwienia zgłaszanych przez skarżącą wniosków np. o podwyższenie zasiłku stałego, przyznanie renty ZUS, wystąpienie do zakładów pracy chronionej, wyszukanie sponsorów, darczyńców, filantropów.

W uzasadnieniu skargi strona wyraziła swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania spraw inicjowanych jej wnioskami oraz zarzuciła, że nie są uwzględniane jej potrzeby i żądania.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011r. skarżąca, na wezwanie Sądu, potwierdziła, że przedmiotem jej skargi jest również ww. pismo Dyrektora MOPS z dnia [...] lutego 2011 r.

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, pomimo wezwania Sądu, nie udzielił odpowiedzi na skargę D.B..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu prawnego, do których kontroli sądowej powołane są sądy administracyjne. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z powyższego, zamkniętego katalogu spraw wynika, że pismo wyjaśniające (informacyjne), za jakie należy uznać stanowisko organu w niniejszej sprawie, nie podlega kontroli sądów administracyjnych.

Pismo to nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, stanowi jedynie odpowiedź na pismo D.B., w którym organ udzielił stronie informacji na temat sposobu załatwienia zgłaszanych przez skarżącą wniosków np. o podwyższenie zasiłku stałego, przyznanie renty ZUS, wystąpienie do zakładów pracy chronionej, wyszukanie sponsorów, darczyńców, filantropów.

Wobec powyższego zaskarżone pismo nie spełnia wymogów żadnego

z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, przede wszystkim decyzji, postanowień, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Należy uznać, iż kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera legalnej definicji decyzji administracyjnej czy postanowienia. Biorąc jednak pod uwagę,

iż w ww. kodeksie zawarte są przepisy określające pewne wymogi, jakie te akty prawne muszą spełniać oraz ukształtowaną doktrynę i ugruntowane orzecznictwo

w omawianym zakresie, można taką definicję opracować.

Mając na względzie powyższe, za decyzję administracyjną można uznać tylko takie oświadczenie woli organu administracyjnego, które wywiera skutki prawne

w sferze stosunku materialnoprawnego, bądź w sferze stosunku administracyjnego procesowego.

Skutki materialnoprawne zawierają się w kształtowaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia strony (adresata decyzji) znajduje wyraz w przyznaniu jej uprawnienia lub nałożeniu obowiązków, bądź stwierdzenia istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Ponadto nie ulega wątpliwości, że decyzja jak i postanowienie, wydawane są w postępowaniu toczącym się przed danym organem administracji publicznej w indywidualnej sprawie administracyjnej i stanowią jej rozstrzygnięcie.

Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje na odmowę nadania przymiotu decyzji lub postanowienia pismom zawierającym informację, opinię, stanowiska organów, w sytuacji gdy nie spełniają one wskazanych powyżej wymogów dotyczących tych rodzajów rozstrzygnięć organów administracyjnych. Przyjmuje się także, że pisma tego typu nie mają charakteru innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2005, str. 273 i n.).

W świetle powyższego nie ma wątpliwości, iż skarga na przedmiotowe pismo Dyrektora MOPS jest niedopuszczalna. Zaskarżone bowiem zostało pismo informujące (wyjaśniające), które nie było związane z żadnym toczącym się postępowaniem administracyjnym i nie dotyczy uzyskania przez stronę konkretnych uprawnień lub nałożenia konkretnych obowiązków. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych jest wprost określona przepisami prawa i nie pozostawia wątpliwości co do interpretacji zakresu tej właściwości.

Na marginesie wskazać należy, iż od zaskarżonego w niniejszej sprawie pisma Dyrektora MOPS D.B. wniosła "odwołanie" do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a następnie skargę na pismo, którym SKO odpowiedziało na to "odwołanie". Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 458/11.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.