Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 428/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1, art. 59 par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. C. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] 2022 r. (nr [...]) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "DWINB") odmówił Z. C. (dalej jako "skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej jako "PINB") z dnia [...] 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki obiektów infrastruktury wybiegu dla psów.

Jak wynika z uzasadnienia postanowienia DWINB, skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, złożonego osobiście w dniu 7 III 2022 r., powołując się na okoliczność, że decyzję PINB, skierowaną na adres przy ul. J. [...] we W., odebrała w dniu 29 XI 2021 r. teściowa skarżącego (S. S.), która nie jest jego domownikiem. Skarżący zamieszkuje bowiem od wielu lat we Wrocławiu przy ul. P. [...], zaś przy ul. J. [...] we W. jest jedynie zameldowany. Teściowa nie przekazała skarżącemu przesyłki, dowiedział się on o decyzji PINB dopiero w dniu 1 III 2022 r., kiedy zapoznał się z aktami sprawy. W ocenie jednak DWINB wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem doręczenie przesyłki domownikowi rodzi skutek bezpośrednio wobec adresata i nie ma znaczenia, czy i kiedy domownik przekazał przesyłkę adresatowi. DWINB zaznaczył, że przesyłka była kierowana na adres skarżącego ujawniony w rejestrze gruntów, czyli na ul. J. [...] we Wrocławiu. Nadto adres ten widnieje w protokole kontroli przeprowadzonej w dniu 4 II 2021 r. dotyczącej nieruchomości przy ul. W. P. [...] we W. W protokole tym wskazano ul. J. [...] we W. jako adres skarżącego, zaś skarżący ten protokół podpisał.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 7 w zw. z art. 43 kpa, poprzez uznanie, że przesyłka z decyzją PINB została doręczona dorosłemu domownikowi, podczas gdy skarżący nie zamieszkuje pod adresem, na który skierowano decyzję, a co za tym idzie została ona odebrana przez osobę do tego nieupoważnioną. W skardze podkreślono, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem, na który skierowano przesyłkę, tak więc nie można w tym przypadku twierdzić, ze przesyłkę odebrał domownik adresata. Nadto w skardze podniesiono, że decyzja PINB orzekająca nakaz rozbiórki jest nieprawidłowa, co potwierdzają orzeczenia w innych sprawach dotyczących skarżącego, w tym m.in. decyzja DWINB z [...] 2022 r. (nr [...]), której kopię załączono do skargi. W konsekwencji w skardze wniesiono o: zmianę postanowienia DWINB i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zasądzenie kosztów postepowania oraz dopuszczenie dowodu z decyzji załączonej do skargi.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym i jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania mieści się w grupie postanowień kończących postępowanie administracyjne (zob. np postanowienie NSA z 21 X 2008 r., II OSK 1489/08; wyrok NSA z 21 I 2010 r., II OSK 120/09 – CBOSA). Oznacza to, że od tego rodzaju postanowienia przysługuje skarga do sądu administracyjnego nawet w przypadku, gdy następnie organ wydał kolejne postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.

Zgodnie z art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Stosownie zaś do art. 59 § 2 kpa, o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania czy zażalenia usprawiedliwić mogą tylko wyjątkowe sytuacje. Konsekwencją przywrócenia terminu jest bowiem podważenie w tym przypadku ostateczności decyzji lub postanowienia, których trwałość podlega przecież ochronie (zob. art. 16 kpa). Dlatego też przywrócenie terminu uzależnia się od wystąpienia sytuacji wyjątkowych, nadzwyczajnych i niezależnych od strony, a więc przez stronę niezawinionych.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy argumentacja skarżącego koncentruje się na twierdzeniu, że od lat zamieszkuje on pod innym adresem, niż ustalony przez PINB adres przy ul. J. [...] we W. Skarżący pomija jednak, że adres do doręczeń został przez organ ustalony w oparciu o oficjalne dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (akta PINB, k. 2). Zaś z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika jednoznacznie, że skarżący nie wykonał obowiązku meldunkowego określonego w ustawie z dnia 24 IX 2010 r. o ewidencji ludności (Dz.U. z 2022 r., poz. 1191, ze zm.). Skoro bowiem, jak podniósł skarżący, od wielu lat faktycznie zamieszkuje on przy ul. P. [...], obowiązkiem skarżącego było wymeldowanie się z adresu przy ul. J. [...] i zameldowanie pod adresem stałego pobytu. Jak wynika z art. 27 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności, obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca. Także w przypadku ewidencji gruntów i budynków istnieje obowiązek zgłaszania w terminie do 30 dni zmiany danych znajdujących się w ewidencji, co potwierdza art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 17 V 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990).

Nie sposób w wyżej opisanych warunkach uznać, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez skarżącego. Okoliczność, że w ewidencji gruntów i budynków figurował nieaktualny adres skarżącego, pod który skierowano przesyłkę zawierającą decyzję PINB, stanowiło konsekwencję zaniedbań skarżącego w zakresie wykonania wyżej opisanych ustawowych obowiązków. W orzecznictwie utrwalone jest trafne stanowisko, że w postępowaniu o przywrócenie terminu, jako kryterium przy ocenie winy lub też braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo, niedbalstwo oraz wina nieumyślna (zob. np. wyrok NSA z 26 VII 2022 r., II GSK 424/19 – CBOSA).

W ocenie Sądu w postępowaniu administracyjnym organy mogą przy ustalaniu adresu stron posługiwać się danymi zawartymi w oficjalnych ewidencjach i rejestrach. Niewykonanie zaś przez stronę ustawowego obowiązku aktualizacji danych zawartych w urzędowych rejestrach w zakresie miejsca zamieszkania wyklucza możliwość uznania, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych (zob. np. wyrok NSA z 21 VII 2017 r., I OSK 2805/15; wyrok WSA w Warszawie z 10 IX 2010 r., IV SA/Wa 1035/10 – CBOSA). Skoro więc adres skarżącego wskazany w ewidencji gruntów i budynków był nieaktualny z powodu zaniechania przez skarżącego wykonania obowiązku meldunkowego, to nie ma podstaw do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek okoliczności od skarżącego niezależnych. Zasygnalizować przy tym trzeba, że jeszcze w toku postępowania przed PINB skarżący miał możliwość podania swojego aktualnego adresu podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 4 II 2021 r. Skarżący jednak podpisał i zaakceptował bez jakichkolwiek zastrzeżeń protokół kontroli, w którym m.in. wskazano jako adres skarżącego adres przy ul. J. [...] we W. Skarżący nie kwestionował też doręczeń innych pism organu, poprzedzających wydanie decyzji rozbiórkowej, które kierowane były pod ten sam adres i każdorazowo odbierane przez domownika skarżącego.

W konsekwencji stanowisko DWINB stwierdzające brak podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania należało uznać za zgodne z prawem. W okolicznościach sprawy PINB nie miał bowiem podstaw, by kierować pisma pod inny adres, niż ustalony w toku postępowania i to przy akceptacji skarżącego.

Na ocenę legalności kwestionowanego postanowienia nie mają z kolei wpływu argumenty zmierzające do podważenia prawidłowości decyzji PINB w przedmiocie nakazu rozbiórki. Warunkiem przeprowadzenia oceny prawidłowości takiej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bowiem uprzednie skuteczne uruchomienie przez stronę postępowania odwoławczego, co w okolicznościach sprawy nie miało miejsca z uwagi na wniesienie odwołania po upływie terminu. Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego zawartego w skardze, ponieważ przedmiotem kontroli nie była decyzja PINB nakazująca rozbiórkę ale postanowienie DWINB odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W myśl zaś art. 106 § 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej jako "ppsa", uzupełniające dowody przeprowadza się tylko wówczas, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tymczasem zawnioskowany w skardze dowód nie był niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa.

Skarga została rozpatrzona na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.