Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 141/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2  art. 52 § 1, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]. nr [...] zawierające ustosunkowanie się organu pierwszej instancji do zarzutów przedstawionych w odwołaniu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2012r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, jak wskazał, na "decyzję" Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...], "podtrzymaną przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia [...]." W uzasadnieniu skargi zakwestionował prawidłowość ustaleń Naczelnika Urzędu Celnego w K. w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Należy wyjaśnić, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, pismo z dnia [...]. nr [...] nie jest ani decyzją Naczelnika Urzędu Celnego K. ani decyzją Dyrektora Izby Celnej w K.. Jest pismem Naczelnika Urzędu Celnego K. skierowanym do Dyrektora Izby Celnej w K.. Wydane ono zostało na podstawie art. 227 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), na skutek wniesienia przez M. B. odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]. Stosownie do treści tego przepisu, pismem tym organ przekazał organowi drugiej instancji odwołanie podatnika i ustosunkował się do zarzutów w tym odwołaniu zawartych.

Kluczowym w niniejszej sprawie jest jednak to, że na pismo wydane w trybie art. 227 Ordynacji podatkowej stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Pismo takie nie należy bowiem do katalogu rozstrzygnięć zawartych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu stwierdzić należy, że pismo wydane w trybie art. 227 Ordynacji podatkowej nie jest ani decyzją, ani zaskarżalnym postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Nie stanowi ono ani żadnego aktu, ani też czynności wymienionych w cytowanym przepisie.

W świetle powyższego oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. To zaś powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy P.p.s.a, należało ją odrzucić, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł w sentencji postanowienia.

Na marginesie sprawy należy nadmienić, że złożenie przez stronę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji powoduje, że sprawa jest ponownie rozpatrywana przez organ odwoławczy. W sprawie tej nie doszło jednak jeszcze do wydania decyzji przez organ drugiej instancji, na którą zgodnie z treścią art. 3 § 2 w zw. z art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. służyłaby dopiero skarga do sądu.