Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1844/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 13 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, Sędziowie WSA : Joanna Sekunda-Lenczewska, Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant referent stażysta Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia 1) uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] nr [...] 2) zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz W. S. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego; 3) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawo- mocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

II SA. / Łd 1844 / 02

U Z A S A D N I E N I E

Decyzja Nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał Panu W. S. właścicielowi działki nr [...] w miejscowości Z. 136 rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 6,08 x 9,O m wybudowanego na tej działce mimo sprzeciwu organu administracji.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Pan W. S.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją nr [...] z [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nakazujacą rozbiórkę budynku gospodarczego

Z uwagi na to, iż decyzja ta nie została wykonana Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. doręczył zobowiązanemu w dniu 12 czerwca 2002 roku upomnienie zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego

Wobec braku reakcji ze strony W. S. wierzyciel - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], którego odpis wraz z postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] nr [...] zostały doręczone Panu W. S. w dniu 06 sierpnia 2002 roku.

Na postanowienie o nałożeniu grzywny wpłynęło zażalenie zobowiązanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Ł. postanowieniem nr [...] z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. rozpoznając ponownie sprawę postanowieniem z dnia [...] nr [...] nałożył na . S. grzywnę w kwocie 26265 zł. 60 gr. w celu przymuszenia i wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z tej samej daty, wzywający zobowiązanego do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego

Na tytułe wykonawczym z dnia [...] nr [...] brak urzędowej pieczęci organu.

Na powyższe postanowienie W. S. złożył zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., argumentując, że na wcześniejsze decyzje złożył skargę do NSA. Żalący się nie określił bliżej decyzji na, które się powoływał.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podkreślając, że postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą określoną w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nadto organ II instancji podniósł, że na bieg sprawy nie ma wpływu to, iż żalący się złożył skargi do NSA, gdyż decyzja jest ostateczna a sąd nie wstrzymał jej wykonania.

Na postanowieniem nr [...] z dnia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi złożył W. S. Skarżący się podniósł jedynie to, że nie jest w stanie zapłacić takiej kwoty jaką został obarczony w wyniku postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podkreślając w uzasadnieniu, że postępowanie egzekucyjne przeprowadzone przez organ I instancji było zgodne z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi natomiast na treść art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.s.a.) .

Skarga jest zasadna, choć nie z powodów w niej podniesionych przez skarżącego.

Ustawa z dnia 17 czerwca 1955 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. art. 27 i 27a określa precyzyjnie co powinien zawierać tytuł wykonawczy.

Jednym z wymogów jest aby na tytule wykonawczym znajdował się odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela, co wynika wprost z art. 27 § 1 pkt. 7 powołanej ustawy.

Z całą pewnością brak jest na tytule wykonawczym wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] nr [...] odcisku pieczęci urzędowej wierzyciela. Nie można za taką pieczęć uznać prostokątnego stempla na tym tytule z nadrukiem ,, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T.,,. Jest to zwykły stempel, pieczątka (prezentata ) urzedu.

Skutkiem braku pieczęci urzędowej wierzyciela na tytule wykonawczym jest niedopuszczalnośc prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Poglądy doktryny jak i dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tym względzie jednoznaczne.

Wypada powołać w tym miejscu chociażby wyrok NSA w Szczecinie z dnia 06 maja 1998 roku sygn. akt. SA. / SZ 1477 / 97 ( LEX nr 34164 ), w którego uzasadnieniu czytamy :

"Z załączonego do akt administracyjnych tytułu wykonawczego wynika, że nie zawiera on wymaganej pieczęci urzędowej. Organ I instancji winien z urzędu zbadać dopuszczalność egzekucji administracyjnej - tzn. między innymi, czy tytuł wykonawczy posiada wszystkie elementy wymienione w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; brak chociażby jednego z tych elementów, powoduje niedopuszczalność egzekucji w postępowaniu administracyjnym. A zatem bez uprzedniego usunięcia tych braków organ I instancji nie mógł rozpoznać zarzutów. Prawidłowo zatem organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 kpa uchylił postanowienie organu I instancji wobec braku podstaw prawnych do rozpoznania zarzutów z uwagi na wadliwość tytułu wykonawczego i umorzył postępowanie w tym zakresie z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa." .

Poczynione wyżej rozważania na gruncie przedstawionego stanu faktycznego uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 135 ustawy oraz wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie przepisu art. 152 p.s.a. \

O kosztach postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 p.s.a. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji wyroku.

Zarządzenie

-- odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć stronom wraz z pouczeniem o dopuszczalności terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej.

26 października 2004 roku.