Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 598/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...]r. nr [...], podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r., Nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia T.S. informacji publicznej przetworzonej wskazanej w punkcie I, II. I-5 wniosku z dnia 6 listopada 2006 r., ze względu na nie złożenie przez wnioskodawcę wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób wskazany w części A zawiadomienia z dnia 7 lutego 2007 r.

Pismem z dnia 6 listopada 2006 r. T.S. złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: I. udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. prowadzi rejestr postanowień i decyzji nakazujących stronom postępowania administracyjnego, wskazanych w art. 61 ustawy - Prawo budowlane, wykonania określonych czynności wynikających z przepisów wymienionej ustawy, II. udostępnienia dokumentów, tj. rejestru postanowień i decyzji z lat 2004-2006 w przedmiocie wymienionym w pkt 1, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. – w przypadku odpowiedzi pozytywnej.

W przypadku odpowiedzi negatywnej wniósł o udostępnienie wszystkich decyzji wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nakazujących, na podstawie przepisów wymienionej ustawy, podjęcie określonych czynności związanych z nieodpowiednim stanem technicznym, które to nieruchomości pozostają na obszarze działania Zakładu Gospodarki Nieruchomościami [...] we W. lub są faktycznie zarządzane przez tę Spółkę.

T. S. wniósł nadto o udostępnienie regulaminu organizacyjnego zawierającego organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W., o którym mowa w art. 86 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, oraz decyzji tego organu nakazującej właścicielowi nieruchomości lub współwłaścicielom nieruchomości – budynku mieszkalnego przy ul. [...] we W. lub jego zarządcy wykonania ochronnego zadaszenia chodnika wzdłuż tego budynku.

Wobec braku odpowiedzi, wnioskodawca pismem z dnia 8 stycznia 2007 r. wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. do usunięcia naruszenia prawa poprzez udostępnienie informacji publicznej, o której mowa w piśmie z dnia 6 listopada 2006 r.

Pismem z dnia 7 lutego 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. zawiadomił T. S. o braku możliwości udostępnienia żądanej informacji przetworzonej (decyzji i postanowień wydanych na podstawie konkretnego przepisu Prawa budowlanego), z uwagi na brak wykazania we wniosku szczególnie istotnego interesu publicznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Z uwagi na fakt, iż organ nadzoru budowlanego nie prowadzi wskazanych rejestrów, gdyż nie jest zobligowany do tego przez przepisy prawa, nie gromadzi również wydawanych przez siebie decyzji i postanowień w rozbiciu na konkretne podstawy prawne, czy też w stosunku do konkretnych adresatów (decyzje i postanowienia znajdują się w aktach sprawy) - udostępnienie żądanych informacji wymagałoby dokonania stosownych analiz, zestawień połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Oznacza to, iż żądane informacje stanowią informacje publiczne przetworzone, których udostępnienie odbywa się w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, którego T. S., w ocenie organu I instancji, nie wykazał.

Poinformowano także wnioskodawcę o braku możliwości udostępnienia regulaminu organizacyjnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W., podając jednocześnie, że regulamin ten jest dostępny do wglądu w sekretariacie urzędu.

Pouczono, że w przypadku niezłożenia przez wnioskodawcę, w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego zawiadomienia, wniosku o udostępnienie informacji zawierającego wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego oraz określającego formę udostępnienia informacji, postępowanie o udostępnienie informacji zostanie umorzone.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie dostrzegł nieprawidłowości w zaskarżonej decyzji i to zarówno pod względem merytorycznego rozstrzygnięcia, jak również co do poprawności zastosowanych przepisów.

Podstawą prawną decyzji jest przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2001, Nr 112, poz.1198 z późn. zm.). Zgodnie z jego dyspozycją: "Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się."

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy uznał, iż T. S. występując z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w punkcie I, II 1-5 zażądał przedstawienia rejestrów postanowień i decyzji wydawanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. na podstawie wskazanych we wniosku przepisów (art. 81 c ust. 2 i 4, art. 62 ust. 3, art. 66 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 Prawa budowlanego) i skierowanych do wspólnot mieszkaniowych lub zarządców lub udostępnienia wszystkich decyzji i postanowień wydanych przez organ i podpisanych przez obecnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w oparciu o wskazany przez wnioskodawcę przepis prawa, a skierowanych do adresata - Zakładu Gospodarki Nieruchomościami [...] Z uwagi na fakt, iż organ nadzoru budowlanego nie prowadzi rejestrów w postaci rozbicia na konkretne podstawy prawne i co do wskazanych adresatów, żądane decyzje i postanowienia znajdują się w aktach spraw. Z uwagi na dużą liczbę żądanych decyzji i postanowień obejmujących lata 2004-2006, udostępnienie żądanych informacji wymagałoby dokonania stosownego przeanalizowania rejestrów, dokonania zestawień w rozbiciu na konkretne podstawy prawne lub adresatów. Zgodzić się zatem należy z organem I instancji, iż żądane informacje stanowią informacje publiczne przetworzone, których udostępnienie odbywa się w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo do uzyskania informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Należy wskazać iż, w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1720/05, LEX nr 219985).

Termin "informacja przetworzona", użyty w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, stanowi wyznacznik zakresu przedmiotowego ustawy. Pod pojęciem informacji przetworzonej należy rozumieć wszelkie dane, przede wszystkim w formie dokumentów, które będą wskazywać interpretację danego przepisu prawa, możliwość jego zastosowania w ramach określonej procedury lub sytuacji faktycznej, czy też określone konsekwencje postępowania zgodnego lub niezgodnego z jego dyspozycją. Informacja przetworzona o prawie będzie podlegać udostępnieniu w ograniczonym zakresie, tj. jedynie w sytuacji, gdy będzie to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to wyłączenie ww. uprawnienia w odniesieniu do informacji nieposiadających takiego charakteru, np. zbieranie na potrzeby danej, indywidualnej sprawy, która nie posiada większego znaczenia dla szerszej grupy społeczeństwa, (zob. S. Szuster, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, LEX 2003).

W wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, WSA w Warszawie stwierdził, że "w zakresie prawa dostępu do informacji interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. W sytuacji zatem braku interesu publicznego w danej sprawie, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji z takim właśnie uzasadnieniem. Wnioskodawca, występujący o udostępnienie informacji publicznej, na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia interesu publicznego."

W związku z powyższym organ I instancji, pismem z dnia 7 lutego 2007 r., zawiadomił wnioskodawcę: w pkt A o braku możliwości udostępnienia żądanej przez wnioskodawcę w punkcie II. 1-5 pisma z dnia 6 listopada 2006 r. informacji publicznej przetworzonej (decyzji i postanowień wydawanych na podstawie konkretnego przepisu prawa budowlanego, nakładających obowiązek na wskazane we wniosku podmioty i podpisanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.), z uwagi na brak wykazania przez T. S. we wniosku o udostępnienie Informacji publicznej szczególnie istotnego interesu publicznego, o którym mowa w art. 3 ust.1 pkt 1 ww. ustawy, punkt B ww. zawiadomienia, poinformował o braku możliwości udostępnienia żądanej przez wnioskodawcę w punkcie II. pisma z dnia 6 listopada 2006 r.- tj. regulaminu organizacyjnego w formie wskazanej we wniosku, ponieważ udostępnienie regulaminu organizacyjnego urzędu w sposób wskazany we wniosku - poprzez sporządzenie jego kserokopii i jego uwierzytelnienie napotyka trudności techniczne polegające na nieposiadaniu przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego własnej kserokopiarki, co wiązałoby się z poniesieniem przez organ dodatkowych kosztów związanych z odpłatnym wykonaniem kserokopii. W związku z zaistniałą sytuacją organ I instancji poinformował, iż przedmiotowy regulamin organizacyjny jest dostępny do wglądu w sekretariacie urzędu, podając dni i godziny urzędowania. Informacja ta jest zgodna z art. 11 pkt 1 ww. ustawy, zgodnie z którym informacja publiczna może być udostępniona w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych. Wnioskodawca został poinformowany, iż w przypadku konieczności wykonania kserokopii ww. regulaminu nastąpi pobranie od wnioskodawcy opłaty w wysokości odpowiadającej poniesionym kosztom zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę, iż w przypadku nie złożenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia, wniosku o udostępnienie informacji zawierającego wskazanie szczególnego interesu publicznego (w odniesieniu do lit. A zawiadomienia) oraz określenie formy udostępnienia informacji (w odniesieniu do lit. B zawiadomienia), postępowanie zostanie umorzone zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 2 ustawy.

Z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie wykazał w wyznaczonym terminie szczególnego interesu publicznego, jak również nie określił formy, organ I instancji decyzją z dnia 11 kwietnia 2007 r. umorzył postępowanie.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu T. S. wniósł o jego uchylenie w całości.

Decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. zarzuca naruszenie prawa materialnego:

1. art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie prawa dostępu do dokumentów urzędowych sporządzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. w toku wykonywania zadań publicznych w ramach obowiązków nałożonych nań ustawą - Prawo budowlane;

2. art. 3 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U nr 112, poz. 1198 ze zm.), poprzez przyjęcie, że żądane do udostępnienia dokumenty w postaci decyzji i postanowień wydanych w latach 2004-2006 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. i podpisane przez M. A. są informacją publiczną przetworzoną;

3. art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U nr 112, poz. 1198 ze zm.), poprzez utrzymanie w mocy decyzji nr [...] o umorzeniu postępowania mimo nie wystąpienia wskazanych w tym przepisie przesłanek do umorzenia postępowania z wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r.

W ocenie skarżącego, organ II instancji dokonał błędnej wykładni art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w oderwaniu od brzmienia ust. 1 tego artykułu oraz błędnej wykładni art. 3 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy.

W uzasadnieniu skargi podnosi, iż zestawiając art. 14 ust 1 i 2 ustawy z treścią zawiadomienia w pkt. A trudno nie zauważyć oczywistej sprzeczności. Brak możliwości udostępnienia informacji publicznej przez organ nie wynika z przeszkody technicznej, o której mowa w ust. 1 ale z braku wskazania we wniosku powodu, dla którego ich pozyskanie będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego bowiem - wg organu - decyzje i postanowienia są informacją publiczna przetworzoną. Natomiast obowiązek wskazania w jaki sposób lub w jakiej formie informacja publiczna może być udostępniona niezwłocznie organ zastąpił żądaniem złożenia przez skarżącego ponownego wniosku zawierającego wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego w odniesieniu do decyzji i postanowień pod rygorem umorzenia postępowania.

Skarżący podnosi, iż nie ma obowiązku wykazywania interesu prawnego i faktycznego w realizacji swojego konstytucyjnego uprawnienia dostępu do dokumentów (art. 61 ust. 2 Konstytucji i art. 2 ust. 2 ustawy), ani tym bardziej wskazywania szczególnie istotnego interesu publicznego dla ich uzyskaniu.

Nie zgadza się ze stanowiskiem organów administracji obu instancji orzekających w sprawie, iż żądane dokumenty w postaci decyzji i postanowień są informacją publiczną przetworzoną tylko dlatego, że ich udostępnienie wymaga wyszukania dokumentu w rejestrze. Pogląd organu II instancji pozostaje w sprzeczności z art. 4 ust. 2 pkt. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w myśl którego prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych.

Przetwarzanie informacji publicznej w celu uzyskania informacji publicznej przetworzonej wymaga intelektualnego zaangażowania i jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia wielu informacji cząstkowych zawartych m.in. w dokumentach urzędowych, samodzielnego ich zredagowania, związanego przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, którym końcowym efektem jest nowy dokument zawierający informację wynikową (przetworzoną informację źródłową rozproszoną i będącą w posiadaniu zobowiązanego i dostępną indywidualnie), pozwalającą na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny. Wyszukanie żądanych dokumentów urzędowych z rejestru w celu ich udostępnienia nie powoduje, zdaniem skarżącego, że końcowym efektem wyszukiwania jest nowy dokument urzędowy zawierający informację wynikową, jak twierdzi organ II instancji.

Odpowiadając na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują, skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie. Wbrew stanowisku strony skarżącej, organy administracji obu instancji dokonały prawidłowej wykładni prawa materialnego i prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.).

Konstytucja RP w art. 61 ust. 1 i 2 określa materialne prawo do informacji oraz jego zakres. Daje każdemu obywatelowi prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnych lub majątkiem Skarbu Państwa. Przepisy te komentowane są jako określające w sposób jednoznaczny formę dostępu do informacji, jedynie poprzez wgląd w dokumenty oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów zobowiązanych do udzielenia informacji.

Przepis art. 61 ust. 4 Konstytucji nakłada na ustawodawcę zwykłego obowiązek wydania ustaw dotyczących trybu udzielania informacji publicznej. Tryb udzielania informacji publicznej to dyrektywy proceduralne wskazujące sposób urzeczywistniania materialnej treści tego prawa.

Szczegółowe dyrektywy proceduralne konkretyzujące formy i tryb udostępniania informacji publicznej zawierają m. in. przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.).

W myśl postanowień art. 3 ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje nie tylko – jak stanowi Konstytucja – prawo wglądu do dokumentów urzędowych oraz dostęp do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, ale także prawo uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania tzw. – jak mówi ustawa – informacji "przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego" (art. 3 ust. 1 pkt 1). Ustawa nie definiuje jednocześnie ani pojęcia "informacji przetworzonej", ani nie wyjaśnia, co miałby oznaczać termin zakres, w jakim miałoby być to istotne dla interesu publicznego. Wyjaśnienie tego pojęcia pozostawiono doktrynie i judykaturze.

Wydane w sprawie decyzje rozstrzygają w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej o charakterze przetworzonym. W istocie bowiem treścią żądania udzielenia informacji publicznej, zgłoszonego przez skarżącego w dniu 6 listopada 2006 r., było udostępnienie informacji o takim charakterze. Skarżący zażądał bowiem przedstawienia rejestrów postanowień i decyzji wydanych przez organ I instancji na podstawie wskazanych we wniosku przepisów (art. 81 c ust.2 i 4, art. 62 ust.3, art. 66 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 Prawa budowlanego) i skierowanych do wspólnot mieszkaniowych lub zarządców lub udostępnienia wszystkich decyzji i postanowień wydanych i podpisanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w oparciu o wskazany przez wnioskodawcę przepis prawa, a skierowanych do wskazanego przez wnioskodawcę adresata - Zakładu Gospodarki Nieruchomościami [...]. Ponieważ organ nadzoru budowlanego nie prowadzi wskazanych rejestrów, nie gromadzi również wydawanych przez siebie decyzji i postanowień w rozbiciu na konkretne podstawy prawne, czy też w stosunku do konkretnych adresatów (decyzje i postanowienia znajdują się w aktach sprawy), to istotnie udostępnienie żądanych informacji wymagałoby dokonania stosownych analiz, zestawień połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Oznacza to, iż żądane informacje stanowią informacje publiczne przetworzone, których udostępnienie odbywa się w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, którego skarżący nie wykazał.

Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego.

Przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Istotą regulacji jest więc to, aby rozproszenie wiadomości nie czyniło ich niedostępnymi. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Niewątpliwie proces przetwarzania, w którym istotnym elementem jest włożenie wysiłku intelektualnego w przygotowanie tej informacji, musi prowadzić do uzyskania jakościowo nowej informacji. Mamy tu zatem do czynienia z opracowaniem informacji jednostkowych i wykreowaniem nowego typu informacji, które można określić mianem informacji źródłowych (por. E. Jarzęcka-Siwik, Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej, "Przegląd Sądowy" z 2004 r., nr 7-8, s. 153-154).

Prawo do uzyskiwania informacji przetworzonej jest ograniczone do przypadków, w których jest to istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to stanowi konsekwencję zasady podporządkowania interesu prywatnego interesowi publicznemu, która ma za zadanie chronić podmioty zobowiązane do udzielania informacji publicznej przed koniecznością reorganizacji ich struktury i zasad pracy, w przypadku obowiązku przetwarzania posiadanych informacji udzielanych wnioskodawcom dla ich celów prywatnych. W zakresie prawa dostępu do informacji interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów.

Podkreślić należy, iż wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej, na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia interesu publicznego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1720/05, ONSAiWSA 2007 r. nr 6, poz. 139).

W odniesieniu do informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził szczególną przesłankę jej udostępnienia. Przed udostępnieniem informacji podmiot zobowiązany powinien sprawdzić, czy udostępnienie informacji w zakresie określonym we wniosku jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Ocena tej "szczególnej istotności dla interesu publicznego" należy do podmiotu dysponującego informacją. W tym przypadku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. Zatem decyzja podejmowana w przedmiocie udostępniania takiej informacji będzie miała charakter uznaniowy. Także ciężar oceny tego, czy wnioskodawca w sposób właściwy wykazał we wniosku istnienie interesu publicznego spoczywa na podmiocie zobowiązanym, który powinien dokonać oceny zarówno wniosku, jak i zakresu, w jakim wnioskodawca chce uzyskać informację publiczną.

Przepis art. 14 ust. 2 ustawy uzależnia możliwość uzyskania informacji publicznej (zarówno informacji przetworzonej, jak i nieprzetworzonej) od sposobu lub formy, w jakich wnioskodawca życzyłby sobie jej udostępnienia. Innymi słowy, gdy organ nie może zrealizować wniosku zgodnie z żądaniem winien poinformować wnioskodawcę, w jakim przypadku i w jaki sposób (dotyczy też formy) byłoby to możliwe. Dysponent informacji publicznej przetworzonej winien więc powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia żądanej informacji z uwagi na to, iż ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej i wskazać, że jej udostępnienie może nastąpić niezwłocznie po wykazaniu powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W przypadku gdy wnioskodawca w terminie 14 dni w ogóle nie ustosunkuje się do wezwania, wówczas zajdzie podstawa do wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji (art. 16 ust. 1 ustawy).

Z akt sprawy wynika, iż poinformowano skarżącego, że w przypadku nie złożenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, wniosku o udostępnienie informacji zawierającego wskazanie szczególnego interesu publicznego (w odniesieniu do lit. A zawiadomienia) oraz określenie formy udostępnienia informacji (w odniesieniu do lit. B zawiadomienia), postępowanie zostanie umorzone zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 2 ustawy.

Sąd podziela stanowisko organów administracji, iż udostępnienie żądanych przez skarżącego informacji wymagałoby dokonania stosownych analiz, zestawień połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Oznacza to, iż żądane informacje stanowią informacje publiczne przetworzone, których udostępnienie odbywa się w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Z uwagi na fakt, iż skarżący nie wykazał w wyznaczonym terminie szczególnego ważnego interesu publicznego, jak również nie określił formy udostępnienia informacji, organ, zgodnie z prawem, umorzył postępowanie.

Ponieważ wszczęte skargą T. S. postępowanie sądowe nie dostarczyło podstaw do postawienia organowi administracji zarzutu naruszenia prawa materialnego i procesowego, przeto – stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.