Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 1438/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...] postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

P.S. pismem z dnia [...] maja 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2016 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przepis art. 247 p.p.s.a. wprowadza samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prawo to nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Stwierdzenie przez sąd, że w sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi skutkuje odmową przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 906/12, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. postanowienia NSA z 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 273/08, z 14 lutego 2012 r. sygn. akt II GZ 41/12, z 24 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1534/15; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 572; M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 980).

W literaturze przedmiotu jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia. W ocenie Sądu, taka konieczność zachodzi również w przypadkach nadużycia prawa do sądu przez skarżącego, tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie.

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Jest to jedna z kilku tysięcy spraw zainicjowanych przez skarżącego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...], jak również przed tut. Sądem, które zmierzają w istocie nie do ochrony jego praw lecz do sparaliżowania pracy organu administracji i sądu. W ocenie Sądu, tego rodzaju działanie skarżącego stanowi nadużycie przysługujących mu praw i nie zasługuje na ochronę. Mając to na względzie złożone żądanie przyznania prawa pomocy należało ocenić jako nadużycie tego uprawnienia.

Skoro zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest oczywiście bezzasadna, z uwagi na nadużycie prawa do sądu, to wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 247 w zw. art. 258 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.