Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 571/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie. /-/ T.Świstak


UZASADNIENIE

J. D. wniosła skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] października 2013 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną. W skardze podała, że w okresie od [...] 2011 r. do 30 czerwca 2013 r. otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad matką, jednak od dnia 1 lipca 2013 r. na podstawie znowelizowanych przepisów skarżącą pozbawiono prawa do tego świadczenia, mimo że było to prawo nabyte.

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W piśmie procesowym z dnia 20 maja 2014 r. J. D. cofnęła skargę, motywując to "zmianą ustawy o świadczeniach rodzinnych z dn. 4.04.2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów" i stwierdzając, że zgodnie z nową ustawą ma "możliwość wnioskowania o zasiłek dla opiekunów".

Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. Sąd z urzędu podjął postępowanie. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą II SA/Po 571/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie skarżąca podała, że w okresie od [...] 2011 r. do 30 czerwca 2013 r. otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, którego została pozbawiona od dnia 1 lipca 2013 r. na podstawie znowelizowanych przepisów, zaś w piśmie procesowym z dnia 20 maja 2014 r. podniosła, że jest objęta działaniem ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. z 2014 r., poz. 567).

Powołana ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r., która weszła w życie w dniu 15 maja 2014 r. (art. 26), określa m.in. warunki nabywania oraz zasady ustalania i wypłacania zasiłków dla opiekunów osobom, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013 r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznającej prawdo do tego świadczenia (art. 1), przewidując, że zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, jeżeli decyzja o przyznaniu jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasła z mocy prawa na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548 oraz z 2013 r., poz. 1557) z dniem 1 lipca 2013 r. (art. 2 ust. 1). Zasiłek dla opiekuna zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. przysługuje: 1) za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.; 2) od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. Zasiłek dla opiekuna za okresy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, przysługuje wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych określonej przepisami prawa cywilnego (art. 2 ust. 3), a wynosi 520 zł miesięcznie (art. 4). Ustawa obejmuje również, ubiegających się o zasiłek dla opiekuna, rolników, którzy zaprzestali prowadzenia gospodarstwa rolnego, a także małżonków rolników lub domowników rolnika, którzy zaprzestali prowadzenia gospodarstwa rolnego albo wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 3). Ponadto wskazuje m.in. termin złożenia wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie ustalenia zasiłku dla opiekuna (art. 5 ust. 1), jak i obowiązek informacyjny organu, który wypłacał świadczenia pielęgnacyjne do dnia 30 czerwca 2013 r. (art. 8).

W świetle powyższego, skoro skarżąca upatruje rozstrzygnięcia swojej sytuacji prawnej (podnosi, że pozbawiono ją prawa nabytego) na gruncie nowej obowiązującej już ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, cofnięcie skargi w tych warunkach nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.

/-/ T.Świstak