Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 179/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 i 3, art. 7 ust. 7
journal: Dz.U. 2005 nr 85 poz 728
law: Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2016 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] sierpnia 2015 r.; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącego L. S. kwotę 3017 (trzy tysiące siedemnaście) złotych tytułem zwrotów kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

L. S. (dalej też jako "Skarżący", "Strona") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnej w Warszawie na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2015 roku nr [...], który utrzymał w mocy decyzję z [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. ustalającej opłatę za używanie 31 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 19 995,00 zł.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił: art. 5 ust. 1 i 3 oraz 7 ust. 7 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. Nr 85, poz. 728 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – zwaną dalej "K.p.a."

W dniu [...] sierpnia 2015 r. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. wydał decyzję Nr [...] ustalającą skarżącemu opłatę za używanie 31 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 19 995 zł na podstawie art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1204) – dalej też jako "u.o.a." i § 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 10 września 2013 r. w sprawie wykonywania obowiązków związanych z opłatami abonamentowymi (Dz. U. poz. 1140).

W odwołaniu od ww. decyzji skarżący, zarzucił obrazę § 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 roku w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych poprzez błędne przyjęcie, że nie zgłosił odbiorników rtv w terminie 14 dni, podczas, gdy zgłoszenie nastąpiło z zachowaniem tego terminu tj. w 11 dniu od wejścia w posiadanie odbiorników rtv, a ponadto art. 7 ust. 6 ustawy o opłatach abonamentowych poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący podczas kontroli w dniu [...] marca 2015 roku używał niezarejestrowane odbiorniki telewizyjne. Tymczasem dopiero [...] kwietnia 2015 zostały zakończone prace instalacyjne i od tego dnia był dostępny sygnał telewizyjny dla nowo zakupionych odbiorników telewizyjnych. W konsekwencji zarzucił naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, jak także niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, co skutkowało rozstrzygnięciem sprawy na podstawie wybiórczych dowodów uznanych za udowodnione. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z dnia [...] października 2015 roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Ustalił, że kontrola wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych w lokalu zajmowanym na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez L. S. przeprowadzona została w dniu [...] marca 2015 r. w obecności K. P. - menagera hotelu. Na podstawie jej ustnego oświadczenia i L. S. właściciela hotelu ustalony został stan faktyczny co do ujawnienia w lokalu 59 odbiorników telewizyjnych będących w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu.

Organ odwoławczy powoływał się na okoliczność, że powyższe ustalenia zostały odnotowane w protokole kontroli podpisanym bez zastrzeżeń przez K. P. w złożonym przez nią oświadczeniu wiedzy. Podała w nim także przyczynę braku możliwości uruchomienia odbiorników telewizyjnych w celu stwierdzenia technicznej możliwości dostosowania do odbioru programu: braku czasu managera hotelu i konieczność posprzątania części pokoi. K. P. poinformowała także, że hotel jest w trakcie modernizacji istniejącej telewizji, że 32 telewizory w nowej części hotelowej odbierają jedynie 4 programy, a pozostałe 27 odbiorników odbierają wszystkie programy. Okres używania odbiorników określony został: dla 32 sztuk – "około 1 miesiąc", natomiast 27 sztuk "minimum 2 lata".

Organ odwoławczy uznał, że na podstawie ww. oświadczenia nie budzi wątpliwości okoliczność używania w dniu kontroli niezarejestrowanych 32 odbiorników telewizyjnych. Nie kwestionował, że pozostałe odbiorniki były zarejestrowane i opłata uiszczona.

Odnosząc się do zarzutów Strony co do naruszenia § 3 rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie zgłosił odbiorników rtv w terminie 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie, podczas gdy zgłoszenie nastąpiło w 11 dniu od dnia wejścia w posiadanie tych odbiorników i oceniając załączone do odwołania: kopię protokołu dostawy, oświadczenie z [...] kwietnia 2015 r., protokół odbioru prac instalacyjnych - organ odwoławczy uznał, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o krótszym niż 14 dni okresie używania ujawnionych odbiorników. Ocenił bowiem, że kopia protokołu dostawy nie wskazuje na liczbę dostarczonych jej urządzeń. Z kolei z załączonego oświadczenia z [...] kwietnia 2015 r. oraz protokołu odbioru prac instalacyjnych nie wynika, by strona nie miała możliwości odbioru programów w oparciu o inną instalację.

W ocenie organu II instancji, powyższe dowody mogą jedynie wskazywać na odbiór prac instalacyjnych, a strona nie przedstawiła dokumentu, który ponad wszelką wątpliwość potwierdzałby fakt, że w skontrolowanym lokalu wcześniej nie istniała żadna instalacja umożliwiająca odbiór programów telewizyjnych, jak również nie było odbiorników telewizyjnych. Tym samym nie uznał zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 6 w zw. z art. 5 ust. 3 ustawy o opłatach abonamentowych poprzez błędne przyjęcie, że skarżący podczas kontroli używał niezarejestrowane odbiorniki telewizyjne, podczas gdy dopiero od [...] kwietnia 2015 r. zostały zakończone prace instalacyjne i od tego dnia był dostępny sygnał telewizyjny, jak również wyjaśnienia, iż strona skutecznie nabyła odbiorniki telewizyjne w dniu [...] marca 2015 r. Powołał się na załączone do protokołu kontroli oświadczenie managera hotelu K. P., , iż "Hotel jest w trakcie modernizacji istniejącej telewizji", co niewątpliwie potwierdza, iż w dniu przeprowadzania kontroli instalacja umożliwiająca odbiór programu istniała, a jedynie była modernizowana.

Zdaniem organu odwoławczego K. P.złożyła w zakresie możliwości odbioru programów przez odbiorniki znajdujące się w hotelu precyzyjne oświadczenie wskazując, że telewizory w nowej części hotelowej w ilości 32 szt. odbierają jedynie 4 programy, a pozostałe 27 odbiorników odbiera wszystkie programy i wskazała okresy używania tych odbiorników.

Uznał zatem, że zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego należy przyjąć, iż osoba pełniąca funkcję managera hotelu orientuje się w sprawach dotyczących wyposażenia pokoi oferowanych gościom. Ocenił, że organ I instancji słusznie obdarzył oświadczenie managera hotelu wiarygodnością, której nie podważają twierdzenia i dowody przedstawione w odwołaniu, a zatem nie ma podstaw do odmowy wiarygodności informacji uzyskanych w trakcie kontroli.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. wskazał, że protokół z kontroli na etapie postępowania przed organem I instancji był dowodem niekwestionowanym, zatem organ nie miał nawet możliwości ustosunkowania się do innych dowodów, w tym wskazania dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności, albowiem innych dowodów w sprawie nie przedstawiono, pomimo poinformowania Strony o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Zdaniem organu odwoławczego, zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe co do wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a stronie zapewniono udział we wszystkich jego etapach.

Przyznał, że jakkolwiek po kontroli Strona przesłała do organu I instancji kopię przelewu dokonania płatności abonamentu RTV w wysokości 1 171,80 zł, która załączona została także do odwołania z adnotacją wskazującą uiszczenie opłaty za 63 odbiorniki TV w wysokości 18,60 za każdy, jednakże po pierwsze, wysokość opłaty abonamentowej za używanie odbiornika telewizyjnego wynosi 21,50 zł za jeden miesiąc - zgodnie z rozporządzeniem Krajowej rady Radiofonii i Telewizji z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie wysokości opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz zniżek za ich uiszczanie z góry za okres dłuższy niż jeden miesiąc w 2015 r. (Dz. U. poz. 647); po drugie, nawet gdyby uznać, że Strona uiściła opłatę za więcej odbiorników telewizyjnych niż posiadała zarejestrowanych, to nie ma to wpływu na decyzję organu I instancji, bowiem obowiązek opłaty abonamentowej następuje po rejestracji odbiorników (od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano rejestracji odbiorników -art. 2 ust. 3 ustawy o opłatach abonamentowych). Organ odwoławczy ocenił zatem ten dowód jako nie mający wpływu na prawidłowość decyzji, bowiem nie ma możliwości uiszczania opłat abonamentowych za okres, kiedy odbiorniki nie były zarejestrowane.

Tym samym uznał, że dowód i informacja o dokonaniu opłaty abonamentowej przed dniem zgłoszenia rejestracyjnego i zamiar Strony dokonania zgłoszenia odbiorników nie ma wpływu na decyzję wydaną przez organ I instancji w zakresie nakazania rejestracji odbiorników oraz ustalenia opłaty w sytuacji używania niezarejestrowanych odbiorników.

Organ odwoławczy ponowił zatem ustalenia, że w trakcie kontroli Strona posiadała wskazaną w protokole ilość niezarejestrowanych odbiorników będących w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu i odbiorniki są używane. Protokół kontroli zaliczyć należy do kategorii dowodów wymienionych w art. 75 § 1 K.p.a. traktujących jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Protokół obrazuje stan faktyczny, który później może być trudny do odtworzenia i jako taki stanowi podstawowy dowód w sprawie. W protokole kontroli utrwala się bowiem przebieg i wyniki kontroli, sporządzony jest on przez kontrolującego, a w sytuacji, gdy w czynnościach kontrolnych bierze udział przedstawiciel podmiotu kontrolowanego - przedstawia się go do podpisu tej osobie.

Uznał, że w przedmiotowej sprawie Strona nie przedstawiła żadnych dowodów podważających ustalenia kontroli, a oświadczenie złożone przez K. P. jest dopuszczalne i wiarygodne, stanowi oświadczenie wiedzy dotyczące przedmiotu kontroli. Skoro złożyła stosowne oświadczenie, to jako manager hotelu posiada wiedzę w przedmiocie dotyczącym przeprowadzonej kontroli, zatem zastosowanie domniemania było uprawnione.

Ocenił, że organ I instancji w toku postępowania wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności niniejszej sprawy oraz przeprowadził dowodu służące ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7, 77 oraz 80 K.p.a.. Oparł swoje rozstrzygnięcie na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko w wydanej decyzji, w zakresie wymaganym przez przepisy postępowania, w szczególności art. 107 § 3 K.p.a.

Ocenił, że załączone do odwołania kopie dokumentów nie obaliły ustaleń kontroli, a decyzja z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] wydana przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. ustalająca opłatę za używanie 31 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych odpowiada prawu. Wszak bezsporna jest okoliczność, że w dniu kontroli w lokalu zajmowanym przez Stronę znajdowało się 59 odbiorników telewizyjnych będących w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, przy czym 28 z nich było zarejestrowanych przed kontrolą, a tym samym należy stwierdzić, iż pobranie opłaty tytułem używania 31 niezarejestrowanych odbiorników jest uzasadnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzucił naruszenie przepisów:

prawa materialnego:

§ 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 roku w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący nie zgłosił odbiorników rtv w terminie 14 dni, podczas, gdy zgłoszenie nastąpiło z zachowaniem terminu tj. w 11 dniu od wejścia w posiadanie odbiorników rtv,

art. 7 ust. 6 ustawy o opłatach abonamentowych poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący podczas kontroli w dniu [...] marca 2015 roku używał niezarejestrowane odbiorniki telewizyjne, co skutkowało ustaleniem opłaty abonamentowej, podczas, gdy dopiero [...] kwietnia 2015 zostały zakończone prace instalacyjne i od tego dnia był dostępny sygnał telewizyjny

prawa procesowego:

7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, jak także niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, co skutkowało rozstrzygnięciem sprawy na podstawie wybiórczych dowodów uznanych za udowodnione.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie o kosztów zastępstwa procesowego, a ponadto o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków: K. P., M. C. i przesłuchania skarżącego- L. S. na wskazane okoliczności – podając adresy pod które należy ich wezwać).

W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w skardze zostały podane analogiczne argumenty jak w odwołaniu i Organ II instancji odniósł się do nich w decyzji. Odnosząc się do wniosku przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka wskazał, iż dopuszczenie takiego dowodu w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niedopuszczalne, co wynika z art. 106 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a nie według przesłanek celowości czy słuszności, a takie argumenty powołane są w skardze.

Ponadto w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że zasługuje ona na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty skarżącego są trafne.

W myśl zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 i skonkretyzowanej art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są w sposób wyczerpujący nie tylko zebrać, ale i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Należy jednak mieć na względzie, że celem powyższego jest dokonanie ustaleń, pozwalających na prawidłowe zastosowanie norm prawa materialnego. To normy prawa materialnego decydują o tym, jakie fakty mają znaczenie dla sprawy, wyznaczają zakres ustaleń faktycznych koniecznych do jej załatwienia.

Chodzi więc o fakty mające obiektywnie znaczenie dla załatwienia sprawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 u.o.a. za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika.

Co do zasady opłatę abonamentową uiszcza się za każdy odbiornik radiofoniczny i telewizyjny (ust. 4 art. 2 u.o.a.).

Modyfikację tej zasady ustawodawca wprowadza w ust. 5 art. 2 u.o.a określając krąg podmiotów, które niezależnie od liczby używanych odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych zobowiązane są do uiszczania tylko jednej z opłat abonamentowych.

Konsekwencją naruszenia obowiązku określonego w art. 2 ust. 1 u.o.a. jest sankcja przewidziana w art. 5 ust. 3 u.o.a. stanowiąca, że w przypadku stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego pobiera się opłatę w wysokości stanowiącej trzydziestokrotność miesięcznej opłaty abonamentowej obowiązującej w dniu stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika.

W myśl art. 7 ust. 1 i 2 u.o.a. kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej prowadzi operator publiczny, o którym mowa w art. 5 ust. 1, a nadzór nad wykonywaniem kontroli obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku pobierania opłaty abonamentowej sprawuje minister właściwy do spraw łączności.

W przypadku stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego kierownik jednostki operatora publicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1, przeprowadzający kontrolę, wydaje decyzję, w której nakazuje rejestrację odbiornika oraz ustala opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego, o której mowa w art. 5 ust. 3. Od decyzji służy odwołanie do ministra właściwego do spraw łączności, (ust. 6 i 7 art. 7 u.o.a.).

W świetle powyższych norm nie ma racji Skarżący wskazując, że decyzja wydana w ww. trybie jest decyzja uznaniową. Decyzja bowiem ma charakter związany. Obiektywne naruszenie prawa, tj. stwierdzenie używania niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego rodzi bowiem skutek w postaci nakazania rejestracji odbiornika oraz ustalenia opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy.

Z językowej wykładni powołanych przepisów wynika, że ich adresatem jest posiadacz odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego, który - w sytuacji jego używania - zobowiązany jest do uiszczania opłaty abonamentowej. Przy czym "używanie" objęte jest domniemaniem zakładającym, że w sytuacji, gdy odbiornik znajduje się w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, to jest on używany przez jego posiadacza.

W ocenie Sądu, wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu [...] marca 2015r. wskazują niewątpliwie, że w tej dacie Skarżący nie posiadał zarejestrowanych 32 odbiorników telewizyjnych marki LG i odbiorniki te umożliwiały odbiór 4 programów, co wynika z ustaleń protokołu kontroli. Inną natomiast kwestią jest, niewątpliwie dowiedziona przez Skarżącego kwestia prowadzonej "modernizacji" instalacji mającej na celu rozbudowę systemu telewizji hotelowej w nowej części Hotelu S. Okoliczność tę potwierdzają zarówno wyniki protokołu kontroli jak i oświadczenie instalatora z [...] kwietnia 2015r. oraz protokół odbioru z [...] kwietnia 2015r. (akta adm. k. 19-20)

Przyznanie organowi tych okoliczności jednak nie przesądza o prawidłowości zaskarżonej decyzji, a wprost przeciwnie, podważa ustalenia faktyczne organu w zakresie postaw odpowiedzialności administracyjnej Skarżącego.

Wskazać bowiem należy, że to wydane na podstawie upoważnienia opartego na art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U.2013.1676) określa warunki i tryb rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych ( § 1).

Dopiero niespełnienie tych warunków, w szczególności określonych w § 3 ww. rozporządzenia może stanowić o skutecznym zarzucie niedopełnienia obowiązków nałożonych na Skarżącego, czyli złożenia zgłoszenia 32 odbiorników telewizyjnych do rejestracji po upływie terminu 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie, co w konsekwencji uzasadniałoby wydanie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

W ocenie Sądu, na gruncie niniejszej sprawy nie można bezkrytycznie zgodzić się z oceną organu, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o krótszym niż 14 dni okresie używania ujawnionych odbiorników, a załączona do odwołania kopia protokołu dostawy nie wskazuje na liczbę dostarczonych jej urządzeń. Taka ocena narusza bowiem art. 80 K.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Norma ta stanowi o obowiązku organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie administracyjne do dokonania oceny poszczególnych dowodów, w powiązaniu z innymi zebranymi w sprawie dowodami. Organ nie może zastąpić tej oceny dowodów ogólnikowym powołaniem się na brak ilości odbiorników w tym protokole. Należy zauważyć, że organ nie jest zwolniony od obowiązku dokonania rzetelnej oceny danego dowodu także pod względem jego przydatności do rozstrzygnięcia sprawy, a jeżeli taka wątpliwość istnieje, do przeprowadzenia w tym postępowaniu dalszych dowodów, które wątpliwości te pozwolą rozwiać.

W ocenie Sądu, naruszenie art. 80 K.p.a. w związku z pozostałymi normami wyznaczającymi zasady procedowania oznacza, że organ odwoławczy przedwcześnie uznał, że wyekspirował Stronie 14 dniowy termin na rejestrację odbiorników. Co do zasady bowiem, żaden dowód w postępowaniu administracyjnym nie ma absolutnej mocy w takim sensie, który wyłączałby obalenie lub kwestionowanie wniosków, jakie z niego wynikają, wykluczając możność badania jego rzetelności.

Organ administracyjny nie może czuć się zwolniony z obowiązku przeprowadzenia swobodnej oceny każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów, i to w kontekście zarówno pozostałego materiału dowodowego, jak i twierdzeń stron, które zawsze muszą być z tym materiałem skonfrontowane. Obowiązek ten można wyinterpretować z treści art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. (wyrok NSA z 25 marca 2015r. I OSK 2271/13 LEX nr 1675579).

W przypadku bowiem skutecznego wykazania, że termin 14 dniowy - określony w § 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U.2013.1676) nie wyekspirował przed kontrolą [...] marca 2015 r., to oznacza do rozliczenia dokonanej przed rejestracją odbiorników opłaty stosuje się zasady określone w art. 7 u.o.a. Ust. 3 stanowi, że do opłat abonamentowych oraz do opłaty, o której mowa w art. 5 ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym. Z kolei z ust. 4 wynika, że w przypadku opóźnienia w uiszczaniu opłaty abonamentowej naliczane są odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.).

Jak wyżej wskazano, wiedza managera hotelu posłużyła organowi do sporządzenia dowodu w postaci oświadczenia i protokołu kontroli z [...] marca 2015r. Dowody te podlegały zatem swobodnej ocenie w kontekście pozostałego materiału dowodowego – w jego całokształcie – czyli przy uwzględnieniu także niedoskonałości tej wiedzy w zakresie określającym jako "około miesiąc" czasokres odbioru programu i używania tego odbiornika, bowiem w konfrontacji z dowodami złożonymi przez Stronę w toku postępowania, zauważyć można pewne braki tej "wiedzy".

Mianowicie, wskazać należy na okoliczności sporządzania protokołu kontroli, opartego na dowodzie osobowym, czyli oświadczeniu wiedzy pracownicy hotelu. Przy czym, wizyta kontrolujących w hotelu, w którym zgłoszono 59 odbiorników telewizyjnych i która co do zasady jest niezapowiadana - na gruncie niniejszej sprawy odbyła się w istocie w warunkach sprawdzenia działania tylko 1 odbiornika telewizyjnego z powodu braku czasu managera hotelu na uruchomienie pozostałych 58 odbiorników. Brak czasu na udział w technicznym sprawdzeniu podłączenia i działania pozostałych odbiorników, w szczególności dotyczących 32 szt. odbiorników LG w nowej części hotelowej, będącej dodatkowo w trakcie modernizacji. Wszak fakt ten Strona potwierdziła zarówno oświadczeniem managera hotelu, oświadczeniem instalatora, jak i protokołem odbioru prac polegających na rozbudowie istniejącej instalacji hotelowej telewizji.

W tej sytuacji dowodowej użycie w oświadczeniu managera nieostrego określenia czasu posiadania nowych odbiorników na "około 1 miesiąca" – wymagał wnikliwej oceny materiału dowodowego precyzującego ten okres, dotyczący rzeczywistego ich używania (czyli podłączenia), a nie posiadania. Wymagał oceny dowodów w całokształcie okoliczności niniejszej sprawy, zgodnie z zasadą określoną w art. 80 K.p.a., bowiem okoliczność ta miała istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu oświadczenie managera hotelu K. P. złożone w okolicznościach kontroli nie pozostaje w sprzeczności z pozostałymi dowodami z dokumentów, które precyzują jedynie podany przez nią stan faktyczny.

Należy podkreślić, że w trakcie kontroli maneger hotelu kontaktowała się telefonicznie ze Skarżącym i kontrolujący w protokole poczynili zapis jego "wiedzy" o doniosłym dla dalszego postępowania zakresie dotyczącym:

1) uiszczenia opłaty za wszystkie odbiorniki telewizyjne w marcu 2015r.,

2) nie okazania dowodu rejestracji używanych odbiorników TV z powodu braku dostępu do dokumentów księgowych.

Doniosłość tych zapisów należy bowiem zweryfikować ze złożonym dowodem opłaty 1171,80 zł uiszczonej [...] marca 2015r. tj. przed kontrolą [...] marca 2015r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłatach abonamentowych (Dz.U.2014.1204 j.t. ze zm.) wysokość miesięcznej opłaty abonamentowej w danym roku kalendarzowym wynosi: za używanie odbiornika telewizyjnego albo odbiornika radiofonicznego i telewizyjnego - 18,68 zł. Stawka ustawowa jest jednakże corocznie waloryzowana rozporządzeniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i w roku kalendarzowym 2015 wynosiła 21, 50 zł za miesiąc (Dz.U.2014.647). Okoliczność prawidłowości wysokości uiszczonej przez Skarżącego kwoty ma jednak w niniejszej sprawie znaczenie drugorzędne, bowiem w dacie jej uiszczenia część objętych nią odbiorników TV nie była zarejestrowana. Ponadto, na dowodzie opłaty (k. 18 akt adm.) widnieje adnotacja K. P., że dotyczy "63 TV", czyli ilości większej niż zgłoszona w trakcie kontroli.

W ocenie Sądu, sama okoliczność uiszczenia opłaty abonamentowej [...] marca 2015r., bez względu na adekwatność jej wysokości do rzeczywiście posiadanych bądź używanych odbiorników telewizyjnych (w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 2 u.o.a.) niewątpliwie stanowi o tym, że Skarżący co do zasady nie uchylał się od obowiązku jej uiszczania.

Natomiast istotą problemu w niniejszej sprawie była wyłącznie niepełna i nie dokonana w całokształcie zebranego materiału ocena dowodów stanowiących o okolicznościach związanych z datą dostawy 32 odbiorników LG i w konsekwencji ich używania w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 2 u.o.a. w dacie kontroli, jej wyników w konfrontacji z dowodami złożonymi przez Stronę, która wskazywała na rozbudowę obiektu hotelowego, a w konsekwencji : okoliczności zrealizowanej dostawy [...] marca 2015r, objęcie jej opłatą abonamentową z [...] marca 2015r., używania odbiornika w zakresie 4 programów w dacie kontroli [...] marca 2015r., okoliczności przeprowadzania prac instalacyjnych związanych z rozbudową systemu telewizji hotelowej i podłączeniem ww. odbiorników TV – prowadzonych w dacie kontroli, o czym mowa w protokole i ich zakończeniem [...] kwietnia 2015r.

Istota problemu, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy - w kontekście zarzutów odwołania i złożonych dowodów - sprowadza się zatem do ustalenia, czy w dacie kontroli [...] marca 2015r. Skarżącemu nie upłynął jeszcze 14 dniowy termin na rejestrację ww. odbiorników telewizyjnych. Poza sporem jest, że odbiorniki zostały zarejestrowane po kontroli [...] marca 2015r. Obowiązek opłaty abonamentowej, zgodnie z art. 2 ust. 3 u.o.a. powstaje z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano rejestracji odbiornika.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U.2013.1676) określa ono warunki i tryb rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych. Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia Skarżący miał obowiązek złożenia do rejestracji zgłoszenia 32 odbiorników telewizyjnych - w terminie 14 dni od dnia wejścia w posiadanie odbiorników.

Ocena okoliczności wejścia w posiadanie odbiorników związanych z wynikami kontroli, opartych na domniemaniu, na nieostrych i nieprecyzyjnych informacjach nie mogą pozbawiać strony prawa dowodzenia swoich racji we wnikliwie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, opartym o zasady wyznaczone art. 7, 8, 9, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Takiej rzetelnej oceny przedłożonych dowodów dochodził skarżący w odwołaniu i wymogom tym organ odwoławczy nie sprostał.

Okoliczność, że protokół dostawy nie zawierał sprecyzowanej ilości telewizorów nie deprecjonuje tego dowodu, skoro dokument powołuje się na zgodność z zamówieniem i ofertą. Co istotne, wynika z niego, że na życzenie klienta sprzęt do czasu dostawy przechowywany był w magazynie dostawcy. Odbiór telewizorów pokwitowała manager K. P. w dniu [...] marca 2015r.

Konfrontując te okoliczności z treścią jej oświadczenia o posiadaniu nowych odbiorników LG od "około miesiąca" organ wyjaśni - nie wykluczając przeprowadzenia dodatkowych dowodów z zeznań świadków, rzeczywistą datę wejścia Skarżącego w posiadanie, zgodnie z § 3 cyt. wyżej rozporządzenia, 32 odbiorników LG, które zostały zarejestrowane po kontroli [...] marca 2015r.

Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, bowiem dopiero dokonane przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i nie budzące wątpliwości ustalenia faktyczne i ich ocena, odpowiedzą na pytanie, czy w dacie kontroli Stronie nie upłynął 14 dniowy termin na ich rejestrację.

Podniesione mankamenty stanowiły podstawę do uchylenia przez Sąd obu zaskarżonych decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 i 205 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 i 2 i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.)