Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 103/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie niewykonania wniosku z dnia 29 września 2016 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 listopada 2016 r. Z. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Prokuratora Okręgowego, w sprawie wniosku skarżącego z dnia 29 września 2016 r. o zapłatę według norm przepisanych za sporządzenie wezwania Prokuratora Okręgowego do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że przedmiotowa skarga dotyczy żądania zapłaty wydatków za sporządzenie wezwania Prokuratora Okręgowego do usunięcia naruszenia prawa, w związku z powyższym organ domaga się jej odrzucenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zakres kontroli określa ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która nie poddaje kontroli sądów administracyjnych wszelkich przejawów działalności administracji publicznej. Zakres kontroli został określony w sposób pozytywny w tym znaczeniu, że zakres tej kontroli wyznacza po pierwsze to, że sąd administracyjny w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, chyba że ustawa stanowi inaczej, po drugie, że właściwość sądu obejmuje rozpoznawanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej (art. 3 i 4 P.p.s.a.), po trzecie, wskazanie spraw w których właściwość sądu administracyjnego jest wyraźnie wyłączona (art. 5 P.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prokuratora Okręgowego polegająca na braku zapłaty według norm przepisanych za sporządzenie wezwania Prokuratora Okręgowego do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z takim określeniem przez skarżącego przedmiotu skargi należy stwierdzić, iż w tym zakresie niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

Należy zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje sądowej kontroli rozpatrzenia pisma wskazującego na brak podejmowania czynności przewidzianych w procedurze karnej. Czynność taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. i nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Bezczynność prokuratora w przedmiocie podjęcia tego rodzaju czynności nie należy więc do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U.2016.177) prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności, co oznacza, że jest organem ochrony prawnej, a nie organem administracji publicznej i we wskazanym wyżej zakresie jej działania nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.

W oparciu o powyższe regulacje należy stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego