Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 790/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi H.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącemu adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił w szczególności, że jest emerytem, osobą ciężko chorą, [...] trzy razy na tydzień i znaczną część emerytury przeznaczającą na leki. Zwrócił również uwagę na zaległości w opłatach związanych z bieżącym utrzymaniem oraz toczące się przeciwko niemu postępowania egzekucyjne dotyczące kwot wynoszących łącznie 147.981,75 zł. Wnioskodawca stwierdził nadto, że jest zadłużony, m.in. u znajomych, na kwotę 50.000 zł oraz że po rozwodzie zamieszkuje samotnie. We wniosku nie wskazano majątku, poza częścią nieruchomości, w której strona zamieszkuje.

Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżący nadesłał odpisy większości żądanych dokumentów, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w tym: wyciągów z rachunku bankowego skarżącego (odnotowano w nich przychody jedynie w postaci emerytury

i świadczenia rodzinnego w kwotach odpowiednio 1088,36 zł i 153 zł; część środków przeznaczana jest na podstawie zlecenia stałego na spłatę kredytów – w listopadzie bieżącego roku była to suma 313,81 zł; ujemne saldo na rachunku na dzień

10 listopada 2009 r. zamknęło się kwotą 4970,33 zł), wyroku z dnia 6 kwietnia 1995 r. orzekającego rozwód małżeństwa skarżącego i zasądzającego od niego alimenty

w kwocie 200 zł miesięcznie, a także dokumentów związanych z leczeniem oraz

z postępowaniem egzekucyjnym i innym zadłużeniem skarżącego, m.in. liczne wezwania do zapłaty i upomnienia.

Skarżący, przedkładając kopie stosownych faktur, wyjaśnił również, iż jego wydatki na leki wykazują tendencję wzrostową i w listopadzie bieżącego roku wyniosły 456,72 zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona

w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania.

Odnosząc tę regulację do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący

w wystarczającym stopniu wykazał, iż w jego sytuacji powyższa przesłanka została spełniona. Wprawdzie bowiem do jego dyspozycji pozostaje stały dochód, jednak nie jest on wysoki i nie wystarcza nawet na pokrycie podstawowych kosztów bieżącego utrzymania, czego dowodem są liczne upomnienia i wezwania do zapłaty w tym zakresie. Ponadto wnioskodawca ponosi koszty zadłużenia kredytowego oraz stoi przed koniecznością spłaty zaległości objętych postępowaniem egzekucyjnym, których wysokość z pewnością przekracza jego możliwości finansowe. Nie można również tracić z pola widzenia poważnych problemów zdrowotnych skarżącego, które nie tylko wiążą się dla niego z dużymi wydatkami, ale i utrudniają mu osobisty udział

w postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.