Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 64/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. i A. S. - P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H. G. i A. S. - P. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru w podejmowaniu czynności zmierzających do wyegzekwowania od zobowiązanego M. B. obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Obowiązek ten wynika z decyzji z dnia 20 lipca 2005 r., nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie wskazując na podejmowane w toku postępowania egzekucyjnego czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg wniesionych na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także na bezczynność organów w tym przedmiocie ( art. 3 § 2 pkt 3 i 8 w/w ustawy ). Bezczynność organów oznacza brak załatwienia przez właściwy organ sprawy w drodze decyzji, postanowienia lub innego aktu wymienionego w art. 3 § 1 pkt 1-4. Według art. 149 ustawy Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Należy wskazać, iż tryb skargi na bezczynność organów przewidziany w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosowany jest tylko wówczas, gdy nie ma innego sposobu kwestionowania bezczynności organów administracji. Warunkiem bowiem dopuszczalności każdej skargi wniesionej do sądu administracyjnego, w tym również na bezczynność organów jest również, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 tej ustawy, wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy nie istnieje akt zaskarżenia albo strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy jako niedopuszczalna.

Wniesiona skarga dotyczy bezczynności organu administracji będącego jednocześnie wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym.

Artykuł 6 § 1 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ) przewiduje skargę na bezczynność wierzyciela. Skarga ta służy podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonywania przez zobowiązanego obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Z powyższego wynika, iż w pierwszej kolejności przed wniesieniem skargi na bezczynność wierzyciela do sądu powinna zostać wniesiona skarga do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Organ ten rozstrzyga o skardze w drodze postanowienia, na które w dalszej kolejności służy zażalenie. Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami art. 3 § 2 pkt 3 i 8 sąd administracyjny jest właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia oddalające skargi opisane w art. 6 § 1 a cytowanej ustawy egzekucyjnej ewentualnie na bezczynność organów wyższego stopnia w tej materii. Bezspornym jest, iż skarżące nie wniosły skargi na bezczynność wierzyciela do organu wyższego stopnia i nie wyczerpały wskazanych w ustawie środków zaskarżenia. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji, polegająca na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych bez wyczerpania trybu wskazanego w art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest w świetle wskazanych na wstępie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - niedopuszczalna.

Z powyższych względów, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy odrzucił skargę.