Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 23/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
658
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Prezydenta [... ] W. w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

M. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie zezwolenia na zajecie pasa drogowego.

Zarządzeniem z 9 czerwca 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie ponaglenia skierowanego do właściwego organu w trybie art. 53 § 2b Ppsa.

Pismem z 6 lipca 2020 r. skarżący podał, że "nie wniosłem ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] , w związku z czym zamierzam wnieść je w chwili obecnej, a następnie jeżeli zajdzie tego konieczność złożę skargę na bezczynność z zachowaniem właściwego trybu postępowania. Jednocześnie przepraszam Sąd za przedwczesne złożenie skargi na bezczynność".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

Natomiast zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "Ppsa"), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). Jednocześnie stosownie do art. 53 § 2b Ppsa, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Pismem z 6 lipca 2020 r. skarżący poinformował, że nie złożył do właściwego organu w trybie art. 53 § 2b Ppsa pisma, które spełniałoby przesłanki z art. 37 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej: "Kpa"), zatem skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zawartość akt administracyjnych również nie wskazuje na to, aby takie pismo zostało złożone w toku postępowania administracyjnego.

Z treści cyt. przepisów wynika natomiast, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, postanowił jak w sentencji.