Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 185/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Lasy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 185/06

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku Nr [...] Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. po rozpatrzeniu odwołania J. N. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa w J. z dnia [...] października 2005 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 i wymierzenia sankcji.

Jako jej podstawę prawną wskazał:

* art. 3h ustawy z dnia 29 grudnia 1993 roku o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,

* art. 2 ust. 1,2,3 pkt.1 i 2 lit.d ustawy z 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 nr 6 poz. 40 ),

- art. 5 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z 16 grudnia 2003r. ustanawiającego przejściowe środki działania dla celów stosowania w odniesieniu do 2004 roku,

* Rozporządzenie Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie mechanizmu jednolitej płatności powierzchniowej wobec wymienionych tam państw(Dz. Urz. L 328 z 17 grudnia 2003 r. ze zm.)

* art. 32 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego przepisy zakresie stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla niektórych schematów pomocowych Wspólnoty ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG)nr 3808/92 (Dz. Urz. WE nr L 327 z 12.12.2001 r. str. 11 ze zm.) zmienionym rozporządzeniem nr 118/2004 w zw. z art. 104 k.p.a.

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 17 czerwca 2004 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w J. wpłynął wniosek J. N. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004, w którym zadeklarował ogólną powierzchnię gospodarstwa rolnego wynoszącą 49,40 ha.

W dniach 01-02 października 2004, przez Regionalne Biuro Kontroli przeprowadzona została kontrola gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, która wykazała nieprawidłowości w postaci zawyżenia powierzchni działek rolnych wskazanych we wniosku w stosunku do działek, których powierzchnia została zmierzona. Nadto kontrola wykazała następujące nieprawidłowości:

- na działce rolnej "C" o powierzchni 0,39 ha stwierdzono uprawę wierzby energetycznej, do której nie przysługują płatności bezpośrednie,

* na działce rolnej "D" o pow. 0,38 ha stwierdzono j.w.,

* na działce rolnej "E" o powierzchni 40,08 ha stwierdzono 3,99 ha utrzymane w dobrej kulturze rolnej, 9,23 ha na których nie spełniono warunków dobrej kultury rolnej i 32,86 ha nie użytkowanej co najmniej od 10 lat łąki, zadrzewionej i zachwaszczonej.

Po stwierdzeniu nieprawidłowości, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w J. decyzją z [...] marca 2005 roku odmówił przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, decyzję tę uchylił w całości Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w R. decyzją z [...] czerwca 2005 roku, wskazując w uzasadnieniu szereg uchybień proceduralnych, których dopuścił się organ I instancji, w szczególności - przepisów art. 10 oraz 81 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy zobowiązał organ I instancji do wyeliminowania błędów formalnych decyzji.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy przeprowadzono postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie, czy zadeklarowane przez stronę działki rolne kwalifikują się do objęcia płatnościami bezpośrednimi do gruntów rolnych ,oraz, czy strona zawyżyła powierzchnię deklarowaną w stopniu skutkującym nałożenie sankcji finansowych.

Ustalono, że J. N. był posiadaczem i użytkował rolniczo w 2004 roku zgłoszone we wniosku działki, ale w innej, niż deklarowana, powierzchni. Różnica procentowa w powierzchni działek zgłoszonych i stwierdzonych dla jednolitej płatności obszarowej (JPO)przekracza 50% i wynosi 248,93%. W odniesieniu do powierzchni działek zgłoszonych i stwierdzonych dla uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) przekracza 50% i wynosi 252,29%. Wobec stwierdzenia powyższego oraz rozbieżności pomiędzy zadeklarowaną we wniosku powierzchnią gruntów, a powierzchnią należną, organ I instancji - Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych.

Ponadto ze względu na niezgodności (zawyżenie powyżej 50%) pomiędzy zadeklarowaną sumą powierzchni działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną organ wymierzył karę pieniężną w wysokości 16.915/79 zł, która to kwota będzie potrącana z płatności pomocy, do których J. N. jest uprawniony w ramach wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych. Organ wskazał, że sankcje stosuje się przypadku stwierdzenia niezgodności pomiędzy zadeklarowaną we wniosku powierzchnią działki a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli. Rodzaj i wysokość sankcji zostały szczegółowo określone w powołanych przez organ przepisach prawa unijnego.

Odwołanie od decyzji złożył J. N. wnosząc o jej uchylenie. Podniósł, że nie uchybił przepisom, zarzucił przewlekłość postępowania administracyjnego oraz wydanie decyzji bez dogłębnego zbadania wszystkich dowodów w sprawie. Zarzucił też, że nie mógł wykonać wszystkich prac agrotechnicznych z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych.

Dyrektor P. Oddziału Regionalnego w R. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją wskazaną na wstępie utrzymał mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania odwoławczego ponownie przeanalizowano materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia odwołującego dotyczące przyczyn opóźnień w pracach polowych, wskazujące na podmokłość terenu, warunki atmosferyczne, położenie części łąk na zboczu, a także nierzetelność najmowanej siły roboczej.

Organ wskazał na treść przepisu art. 2 ust.1 o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, które przyznaje się posiadaczowi gospodarstwa rolnego /producenta rolnego/ utrzymującemu posiadane grunty rolne w dobrej kulturze rolnej ,przy zachowaniu wymogów środowiska.

Zgodnie z par. 1 ust.1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z 7 kwietnia 2004 roku w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej, utrzymywaniem gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska jest: 1/ uprawa roślin lub ugorowanie - w przypadku gruntów ornych, 2/ koszenie trawy przynajmniej raz w roku w okresie wegetacyjnym, w przypadku łąk, 3/ wypasanie zwierząt w okresie wegetacyjnym traw - w przypadku pastwisk.

Zgodnie z par.4 rozporządzenia rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkiem drzew i krzewów:

1/ nie podlegającym wycięciu

2/ mającym znaczenie dla ochrony wód i gleb

3/ nie wpływającym na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną.

Podczas kontroli na miejscu stwierdzono opisane w protokole nieprawidłowości. M.in. wnioskodawca zgłosił we wniosku łąki nieużytkowane rolniczo od około 10 lat /co stanowi 32,86% powierzchni zadeklarowanych działek rolnych/. Nieprawidłowości dotyczą też działek rolnych "C" i "D", na których prowadzona jest uprawa wierzby energetycznej, której uprawa nie jest objęta płatnościami bezpośrednimi.

Wszystkie stwierdzone nieprawidłowości powodują nałożenie sankcji.

Organ przytoczył treść przepisu art. 48 rozporządzenia Komisji (WE) z 11 grudnia 2001 wymieniającego okoliczności nie skutkujące nałożeniem sankcji. Żadna z okoliczności przytoczonych przez odwołującego nie jest wymieniona wskazanym przepisem.

Organ ustosunkował się do zarzutów odwołania i wskazał, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy unijne stosowane w sprawach płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. N. zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza ;

par. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 roku w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. Nr 65 poz.600 ), polegające na zbyt dowolnym interpretowaniu tego przepisu wbrew jego brzmieniu, na niekorzyść skarżącego, dokonując kontroli na miejscu przed upływem jego wykonalności;

art. 44 pkt.1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 nr CELEX 32001R2419 polegające na nieuznawaniu faktów mających decydujący wpływ na zastosowanie tego przepisu;

art. 7,9,10 par. 1,35 par.3, 36 par.1 i 2, 75 par.1, 77 par.1, 80, 86,94 par.1, 107 par.1,3 k.p.a. polegające na niedokładnym wyjaśnieniu sprawy, niewłaściwym toku załatwienia sprawy w broszurach dołączonych do deklaracji, oraz w deklaracjach o podstawach prawnych ubiegania się o dopłaty bezpośrednie i sankcjach karnych .przekraczaniu terminów załatwiania sprawy i jej sposobu prowadzenia, nie przykładaniu wagi do wyczerpującego zgromadzenia dowodów i ich bezstronnej oceny, przekroczeniu uprawnień w stosowaniu sankcji karnych. Skarżący wskazał na niezależne od niego okoliczności - jak odmowy koszenia przez sąsiada i rolników z SKR, niedostępność terenu ciągnikiem rolniczym z powodu opadów. Skarżący był dwukrotnie hospitalizowany, co spowodowało opóźnienia w koszeniu. Skarżący wskazał, że o wszystkich trudnościach informował ARiMR

W odpowiedzi na skargę Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Zaskarżona decyzja dotyczy odmowy pomocy finansowej w formie płatności bezpośrednich jednolitych i uzupełniających przyznawanych producentom rolnym z tytułu utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze i przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych. Pomoc taka przyznawana jest w oparciu o przepisy prawa unijnego i wewnętrznego, w szczególności rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 roku ustanawiającego środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 roku rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji ( Dz.U.UE L.03.328.21 ze zm.), oraz rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92.

Przepisami krajowymi mającymi zastosowanie w tych sprawach są uregulowania wprowadzone ustawą z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. Nr 6 poz. 40 z 2004 r.). Formę procesową, w jakiej następuje udzielenie takiej pomocy określają przepisy tej ustawy, która w art. 3 stanowi, że płatności, na wniosek producenta rolnego przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy kierownik biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej Agencją.

Tryb przeprowadzania kontroli w zakresie spełniania przez producentów rolnych warunków do przyznania płatności reguluje przepis art. 6 ust.1. w/w ustawy, zgodnie z którym dyrektor oddziału regionalnego Agencji przeprowadza takie kontrole zgodnie z planem kontroli zatwierdzonym przez Prezesa Agencji, ustalonym zgodnie z zasadami typowania gospodarstw rolnych do kontroli określonymi w przepisach UE.

Sposób przeprowadzania kontroli gospodarstw regulują przepisy w/w rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 w Tytule lll/Kontrole/ art. 15 - 29. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 15, kontrole administracyjne oraz kontrole na miejscu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację zgodności warunkami, zgodnie z którymi przyznawana jest pomoc. Art. 17 stanowi:

1/ Kontrola na miejscu jest niezapowiedziana. Jednakże pod warunkiem, że cel kontroli nie jest zagrożony dopuszcza się wcześniejsze powiadomienie ograniczone do absolutnie niezbędnego minimum. Powiadomienie takie, poza odpowiednio uzasadnionymi przypadkami, nie przekracza 48 godzin ;

2/ Tam ,gdzie jest to uzasadnione, kontrola na miejscu, przewidziana w rozporządzeniu, jak również wszelkie inne kontrole przewidziane w regułach wspólnotowych, przeprowadzane są w tym samym czasie ;

3/ Jeżeli rolnik, lub jego przedstawiciel uniemożliwi przeprowadzenie kontroli na miejscu, stosowny wniosek lub wnioski o pomoc są odrzucane.

W rozpatrywanej sprawie, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich...na rok 2004, skarżący złożył w dniu 17 czerwca 2004 roku.Tej samej treści wniosek wniósł w dniu 30 czerwca 2004. Oba wnioski noszą ten sam numer sprawy dot. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych /15125/04 / oraz znak sprawy dotyczący wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania / 00000867/04/. We wniosku skarżący zadeklarował następujące działki o ogólnej powierzchni 47 ha 07 a :

1/ A, sad, pow. 0,11 ha, (działka ewid. 1670/2 i działka ewid. 1670/36 )

2/ B, łąka, pow.0,11 ha, wykorzystanie R ( działka ewid. 1668/4 działka ewid. 1670/10)

3/ C, łąka pow. 0,39 ha, wykorzystanie R (działka 73/3 i działka ewid. 73/4o)

4/ D, łąka, pow. 0,38 ha, wykorzystanie R (działka 257/1)

5/ E, łąka, pow. 46,08ha, wykorzystanie R (działka 13 działka 14 działka 17 działka 19 działka 20 działka 44)

W dniach 1 - 2 października 2004 roku przeprowadzono kontrolę, a z protokołu czynności kontrolnych wynika, że typowanie działek rolnych J. N. nastąpiło metodą analizy ryzyka. Kontrola przeprowadzona była przez inspektorów terenowych W. S. / identyfikator 09/13/04/J/ i G. K. /identyfikator 09/06/04/J/. W uwagach, na str. 2, zaznaczono, że producent rolny był obecny przy kontroli, ale nie czekając na zakończenie pomiarów / kontroli/ zrezygnował z obecności przy kontroli, stwierdzając, że nie podpisze protokołu. Adnotacja ta zgodna jest z przepisem art. 6 ust.9 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Na stronie 8 protokołu zaznaczono, że producent rolny chciał wprowadzić inspektorów w błąd okazując działki rolne sąsiada, nie czekając na koniec kontroli - pojechał do domu mówiąc, że nie podpisze protokołu. Tę ostatnią okoliczność skarżący, w protokole rozprawy z dnia 5 sierpnia 2005 roku wyjaśnił okolicznością, że dopiero pomiary geodezyjne wykazały przebieg granic pomiędzy gruntami jego i sąsiadów. Z protokołu wynika też, że producent rolny powiadomiony został o kontroli telefonicznie w dniu 30 września 2004 roku. Kontrola na miejscu wykazała, że:

1) działka A wykazała pozytywny wynik kontroli

2) działka B wykazała pozytywny wynik kontroli

3) działka C : wnioskodawca zadeklarował powierzchnię 0,39 ha łąk, kontrola wykazała uprawę wierzby energetycznej, dlatego stwierdzono w wyniku pomiaru 0,00 ha,

4) działka D : wnioskodawca zadeklarował powierzchnię 0,038 łąk, kontrola wykazała uprawę wierzby energetycznej, dlatego stwierdzono wyniku pomiaru 0,00 ha,

5) działka E : wnioskodawca zadeklarował powierzchnię 46,08 ha łąk, w wyniku pomiaru stwierdzono:

* łąki o dobrej kulturze rolnej -o pow. 3,99 ha

* łąki zaniedbane - o pow. 9,23 ha

Stwierdzono też, że na pozostałej powierzchni działki E - 32,86 ha nie zachowano warunków dobrej kultury rolnej poprzez długoletnie / około 10 letnie/ nie użytkowanie, na co wskazują znajdujące się na jej obszarze zadrzewienia i zakrzaczenia. Ustalenia te potwierdza dokumentacja fotograficzna wykonana przez Inspektorów Terenowych Biura Kontroli.

Odnośnie łąk zaniedbanych o obszarze 9,23 ha inspektorzy, pomimo stwierdzonych zaniedbań nie nałożyli sankcji. Natomiast stan pozostałej części działki E, o obszarze 32,86 ha, na której stwierdzono około 10 letnie zaniedbania, stanowił podstawę do naliczenia sankcji. Dodać też należy, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnościami uzupełniającymi (Dz. U. Nr 65 poz. 596 z 2004 roku ) nie wymienia wierzby energetycznej jako rośliny, do której przysługują dopłaty obszarowe.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 roku (Dz. U. Nr 65 poz.600 z 2004 roku) w par. 1 stanowi, że utrzymywaniem gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska jest m.in:

1) uprawa roślin, lub ugorowanie - w przypadku gruntów ornych,

2) koszenie okrywy roślinnej i jej usunięcie co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca - w przypadku łąk,

3) koszenie okrywy roślinnej i jej usunięcie co najmniej raz w roku w terminie do 30 września - w przypadku łąk trzęślicowych, zgłoszonych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt.

Zgodnie z par. 4 grunty rolne, o których mowa w par.1, nie powinny być porośnięte drzewami, krzewami, z wyjątkiem : 1/ drzew i krzewów :

a) niepodlegających wycięciu zgodnie z przepisami o ochronie przyrody

b) mających znaczenie dla ochrony wód i gleb

c) niewpływających na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną

d) gruntów, na których prowadzone są plantacje wierzby (Salix sp) wykorzystywanej do wyplatania.

W aspekcie przytoczonego przepisu można stwierdzić, że kontrola w miejscu wykazała, że grunty objęte wnioskiem nie są użytkowane z zachowaniem zasad dobrej kultury.Dlatego sąd nie podziela zarzutu skargi, że zaskarżona decyzja narusza przepis art. 1 pkt.2 w/w rozporządzenia. Okoliczność, że okres wegetacji trwał w 2004 roku do 15 listopada nie ma w sprawie znaczenia, bowiem istotną jest okoliczność, że w dacie dokonywania kontroli grunty nią objęte były nieużytkowane, o czym świadczą krzewy i drzewa widoczne również na dokumentacji fotograficznej. Producent rolny, zgłaszając wniosek o przyznanie środków pomocowych powinien liczyć się z ewentualnością kontroli.

Stwierdzone nieprawidłowości dotyczą nie zachowania dobrej kultury rolnej na części działki oznaczonej lit.E o powierzchni 9,23 ha, zgłoszenia we wniosku łąki (lit.E) nieużytkowanej rolniczo od co najmniej 10 lat w odniesieniu do 32,86 ha gruntu oraz zgłoszenia jako łąki działek ,na których prowadzona jest uprawa wierzby energetycznej (działki C i D ).

W przypadku korzystania z systemu Jednolitej Płatności Obszarowej, stosownie do przepisu art. 5 rozporządzenia Komisji (WE)Nr 2199/2003, z wyjątkiem przypadków siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 / śmierć rolnika, długotrwała niezdolność rolnika do pracy, groźna klęska żywiołowa, zniszczenia budynków inwentarskich na skutek wypadku, epizootia atakująca część lub całość inwentarza/, jeśli w wyniku kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu stwierdza się, że różnica między zadeklarowanym obszarem, a obszarem, dla którego zostały spełnione warunki ustanowione w regułach przyznawania pomocy jest większa niż 50%, rolnik jest wyłączony z przyznania pomocy do wysokości kwoty odpowiadającej różnicy między zadeklarowanym obszarem a wyznaczonym obszarem. Ta kwota jest potrącana o płatności pomocowe, do których rolnik, jest uprawniony w ramach wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono różnicę. W badanej sprawie różnica pomiędzy zadeklarowaną, a określoną podczas kontroli powierzchnią wyniosła 248,93 %. W przypadku płatności uzupełniających., zgodnie z art. 32 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419 /2001 z 11 grudnia 2001- roku, jeżeli w odniesieniu do całości ustalonego obszaru objętego wnioskiem o pomoc w ramach systemów pomocy określonych w art. 1 ust,1 lit.1 rozporządzenia EWG nr 3508/92, jeżeli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a ustalonym przekracza 50% rolnik jest ponownie wykluczony od otrzymywania pomocy do kwoty, równej tej, która była przedmiotem odmowy. Kwota ta podlega odliczeniu od wszelkich wypłat pomocy w ramach jakichkolwiek systemów pomocy, określonych w art. 1 ust.1 rozporządzenia EWG nr 3508/92, do których rolnik jest uprawniony w kontekście składanych

przez niego wniosków w okresie trzech lat następujących po zakończeniu roku kalendarzowego, w którym dokonane zostały ustalenia. Kontrola wykazała, że różnica pomiędzy zadeklarowaną powierzchnią a ustaloną wyniku kontroli wyniosła 252,29 %.

Sąd nie podziela zarzutu skargi, że organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy ostatnio wymienionego rozporządzenia, bowiem w sprawie nie miała miejsca żadna z sytuacji nadzwyczajnych tam wymienionych. Nadto - podnoszone przez skarżącego argumenty, że powiadamiał Agencję o trudnościach związanych ze znalezieniem pomocy do koszenia traw, Sąd uznał za nie zasługujące na uwzględnienie. Blisko 50 hektarowe gospodarstwo rolne, którego właścicielem jest skarżący, nie może bowiem bazować na doraźnej pomocy sąsiedzkiej i wymaga stałej obsługi. Hospitalizacja właściciela nie może pociągać za sobą paraliżu całego gospodarstwa. Jeżeli skarżący nie był w stanie utrzymać całego gospodarstwa na odpowiednim poziomie, mógł zgłosić we wniosku jedynie te grunty, które są utrzymane w dobrej kulturze rolnej.

Również zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego nie zasługują na uwzględnienie. Sprawa była dwukrotnie rozpatrywana przez organy obu instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji zastosował się do poleceń organu odwoławczego.

Z kolei organ odwoławczy odpowiedział w swojej decyzji na wszystkie zarzuty podniesione w odwołaniu.

Wskazując na powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organy orzekające w sprawie nie naruszyły prawa. Wyrok znajduje oparcie w przepisie art. 151 p.p.s.a.