Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 340/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124 ust. 1,  art. 124 ust. 1a
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie części nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...], po rozpoznaniu wniosku spółki "A", zezwolił wnioskodawcy na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości należących do D.M. w celu realizacji inwestycji polegającej na założeniu i przeprowadzeniu napowietrznej linii elektroenergetycznej.

Powyższą decyzję Wojewoda w dniu [...] uchylił przekazując sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji z uwagi na uchylenie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, od której bytu uzależniona jest decyzja zezwalająca na zajęcie.

W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku, decyzją z dnia [...] Nr [...] Starosta działając na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz art. 104, 107 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) udzielił spółce "A" zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki [...] posiadającej urządzoną księgę wieczystą nr [...] o pow. [...] ha, posiadającej urządzoną księgę wieczystą nr [...] o pow. [...] ha, posiadającej urządzoną księgę wieczystą nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], stanowiącej własność D.M., dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania

z części ww. nieruchomości w celu realizacji inwestycji polegającej na założeniu

i przeprowadzeniu na części tej nieruchomości napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej [...] kV relacji [...].

W swoich rozważaniach Starosta wyjaśnił, że zaistniały przesłanki z art. 124 u.g.n. warunkujące wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W dniu [...] podjęto decyzję ograniczającą sposób korzystania z części działki opisanej

w treści osnowy decyzji, poprzez zezwolenie spółce "A" na założenie i przeprowadzenie dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] kV relacji [...]. Ponadto przywołując treść wniosku inwestora, organ I instancji stwierdził, że priorytetem inwestycji jest sprostanie wzrastającemu zapotrzebowaniu na energię elektryczną, zarówno w celu zapewnienia energii osobom fizycznym - mieszkańcom województwa, jak i firmom obecnie funkcjonującym w tym regionie oraz pragnącym dopiero zlokalizować tam swoje przedsięwzięcia w związku z tym budowa linii elektroenergetycznej relacji [...] została zaliczona do inwestycji strategicznych dla aglomeracji [...] oraz dużej części województwa [...].

Starosta zwrócił uwagę, że planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, zaś wybudowanie linii i jej eksploatacja spowoduje poprawę niezawodności i sprawności operacyjnej funkcjonowania krajowego systemu elektroenergetycznego oraz poprawę niezawodności zasilania w energię elektryczną województwa [...] co przyczyni się do zapobieżenia katastrofom energetycznym, mogącym wystąpić w przyszłości.

Powołując się na ww. argumenty oraz wyjaśniając treść art. 124 ust. 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami Starosta udzielił zezwolenia na czasowe zajęcie części przedmiotowej nieruchomości, nadając rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła D.M. podnosząc fakt nieuprawomocnienia się decyzji dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania z części rzeczonej nieruchomości. Poza tym skarżąca wskazała, że w jej ocenie osoba prowadząca rokowania nie miała stosownego umocowania od inwestora, a same rokowania dotyczące zawarcia stosownej ugody w zakresie ustalenia wysokości odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości nie zostały zakończone wynikiem pozytywnym.

Po rozpoznaniu sprawy, na skutek wniesionego odwołania, Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1-7 u.g.n., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podjętego aktu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie

z art. 124 ust. 1a cyt. ustawy w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji wywłaszczeniowej. Ustawodawca przesądził, że rozstrzygnięciu o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Wojewoda wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja polegająca na założeniu

i przeprowadzeniu na części przedmiotowej nieruchomości napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej [...] kV relacji [...] jest ważna z punktu widzenia interesu gospodarczego, a także leży w słusznie rozumianym interesie społecznym. Dzięki zrealizowaniu tej strategicznej inwestycji zostanie bowiem zlikwidowanych większość problemów związanych z zasilaniem w energię elektryczną dużej części województwa [...], w tym aglomeracji [...]. Organ podniósł, że przesłanki uzasadniające budowę tej linii znalazły potwierdzenie między innymi w Raporcie Zespołu ds. Zbadania Przyczyn i Skutków Katastrofy Energetycznej powołanego zarządzeniem Wojewody nr [...].

Poddając natomiast analizie prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego organ II instancji stwierdził, że Starosta w prawidłowy sposób wyjaśnił powody dla udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie ww. części nieruchomości, a także przed wydaniem decyzji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie.

D.M. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie decyzji oraz oddalenie rygoru natychmiastowej wykonalności. W skardze podniosła argumenty dotyczące prowadzonych rokowań jak i uciążliwości planowanej inwestycji wskazując na istnienie alternatywnej możliwości przeprowadzenia przebiegu linii elektroenergetycznej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu organy prowadząc powyższe postępowanie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego oraz nie naruszyły przepisów procedury administracyjnej.

W myśl art. 124 ust.1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. poz. 651 j.t.) zwanej dalej "ustawą", starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w przypadkach określonych

w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, na podstawie art. 124 ust. 1ustawy.

Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

W sprawie mamy do czynienia zarówno z ważnym interesem społecznym jak

i ważnym interesem gospodarczym, gdyż budowa sieci zapewni stały dopływ energii

do licznych gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw na znacznym obszarze.

W ocenie Sądu w uzasadnieniu decyzji organu II instancji podkreślono,

iż wydanie decyzji było uzasadnione ważnym interesem gospodarczym oraz społecznym i ta argumentacja nie budzi zastrzeżeń.

Jak wynika z pisma z dnia [...] Wojewody planowane przedsięwzięcie polegające na budowie napowietrznej, dwutorowej linii elektroenergetycznej [...] kV relacji [...], zostało zaliczone do inwestycji strategicznych dla dużej części województwa [...], w tym aglomeracji [...], niezbędnej dla zapobieżenia katastrofom energetycznym, jak awaria z [...].

W Raporcie Zespołu ds. Zbadania Przyczyn i Skutków Katastrofy Energetycznej powołanego Zarządzeniem Wojewody z [...] wskazano, że budowa linii zwiększy bezpieczeństwo energetyczne poprzez zagwarantowanie możliwości zabezpieczenia zwiększonego zapotrzebowania na energię przez odbiorców i zwiększenia bezpieczeństwa dostaw.

Decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy jest decyzją zależną od bytu decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 ustawy, tj. decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, jednak nie oznacza to, że wydanie decyzji w trybie

art. 124 ust. 1a ustawy jest możliwe dopiero, gdy decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości stanie się ostateczna.

Zdaniem Sądu przepis art. 124 ust. 1a ustawy przesądza o obligatoryjnym wydaniu decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji i stąd działając na podstawie

art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.