Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 11/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 w zw. z art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska- Ilków po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zawarcia mowy najmu postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zawarcia z nim umowy najmu lokalu mieszkalnego przy ul.[...] we W. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż w piśmie z dnia [...]r. skierowanym do Urzędu Miejskiego we W. zawarł wniosek o zawarcie z nim umowy najmu wskazanego na wstępie lokalu mieszkalnego.

Na mocy wyroku Sądu Rejonowego dla W. Ś., Wydział IX Cywilny w sprawie o sygn. [...] Sąd ustalił stosunek najmu przedmiotowego lokalu miedzy S. Z. jako najemcą a Gminą W. jako wynajmującym. Jak podnosi dalej od daty złożenia wspomnianego wniosku nie otrzymał od organu odpowiedzi, ani projektu umowy najmu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz 8/skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.

Tym samym w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w tym zakresie jaki wyznaczają go postanowienia art. 3 §2 pkt 1-4. Owe akty lub czynności ( pkt 4) muszą mieć charakter publicznoprawny, oraz muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa . Oznacza to że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa , który określa uprawnienie lub obowiązek , a aktem lub czynnością , która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku ( Post NSA z 16 września 2004r., OSK 247/04). Chodzi tu przy tym o uprawnienia lub obowiązki o charakterze administracyjno-prawnym ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje sądową kontrolę wykonywania administracji publicznej. Nie mieszczą się zatem w tym znaczeniu wszelkie przejawy działania organów administracji publicznej podlegające kwalifikacji jako czynności prawne w rozumieniu przepisów prawa cywilnego (por post NSA I SA 264/97, uchwała NSA 7 sędziów FPS 2/97). Jak wynika bowiem z pisma skierowanego przez skarżącego do organu, chodzi o zawarcie umowy najmu która ze swej natury należy do czynności z zakresu prawa cywilnego, brak jest bowiem określonej normy, na gruncie obowiązujących przepisów prawa administracyjnego, wyznaczającej podmiotowi w tym przypadku prezydentowi miasta określone zachowanie się, w odniesieniu do wnioskodawcy.

Analizując wymieniony katalog spraw należało uznać, iż zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracyjnego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, bowiem zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, sąd administracyjny jest właściwy w sprawach z zakresu administracji publicznej, z wyłączeniem tych, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (B.Adamiak , J. Borkowski Postępowanie administracyjne... s.380)

W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) u.p.s.a.