Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2006/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 15  oraz w zw. z art. 3 pkt 39 ustawy Prawo Ochrony Środowiska
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135, art. 141 par. 4, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) del. WSA Jerzy Siegień Protokolant starszy asystent sędziego Marta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Łd 110/12 w sprawie ze skargi M.T. i H.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 maja 2012 r., II SA/Łd 110/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi M.T. i H.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...].

Wyrok powyższy zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Wójt Gminy Z. postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., po rozpoznaniu wniosku inwestora – Kopalni [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z., stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa zakładu formowanego paliwa alternatywnego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gm. Z.". W sentencji postanowienia organ określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. W. z dnia [...] września 2011 r., stwierdzającą potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz na opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z dnia [...] października 2011 r. stwierdzającą brak takiej potrzeby. Organ powołał się także na uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) i na tej podstawie uznał, że w sprawie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu.

M. i H. T. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że planowane przedsięwzięcie zniszczy całe środowisko w jego otoczeniu oraz ich plantację ekologiczną. Działki budowlane położone w pobliżu stracą na wartości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r.- utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a oceniając wydane w sprawie postanowienie z punktu widzenia przepisów art. 63 ust. 1 i 4 oraz art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stwierdził, że odpowiada ono wymaganiom określonym w powołanych przepisach. SKO wskazało też, że w postanowieniu organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium podało, że planowane przedsięwzięcie na mocy § 3 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), zaliczane jest do przedsięwzięć, dla których może być wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

SKO wskazało, biorąc pod uwagę również wskazaną w art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska zasadę przezorności, że organ I instancji zasadnie w kwestionowanym postanowieniu nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium, nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu jest, mimo braków uzasadnienia, racjonalne ze względu na rodzaj i zakres zamierzonego przedsięwzięcia. Planowany zakład produkcji paliwa alternatywnego będzie w toku procesu produkcyjnego emitował do środowiska zarówno hałas, którego źródłem będą pracujące maszyny i środki transportu, jak również gazy (tlenek azotu, tlenek węgla i dwutlenek węgla) i pyły. Słuszne jest w ocenie organu odwoławczego dokonanie szczegółowej analizy oraz oceny oddziaływania wskazanych emisji zarówno na zwierzęta, rośliny, jak i na ludzi. Jest to tym bardziej uzasadnione z uwagi na sprzeczność opinii organów specjalistycznych.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że celem postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest właśnie ocena, czy planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na środowisko, jaki będzie zasięg i skala tego oddziaływania, czy wobec oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzasadniona jest jego realizacja w wariancie proponowanym przez inwestora, czy też może w innym wariancie lub może odstąpienie od realizacji przedsięwzięcia. W postępowaniu tym ocenie podlega również wpływ przedsięwzięcia na walory przyrodnicze i krajobrazowe terenów sąsiednich. Rozstrzygnięcie wskazanych zagadnień nastąpi więc w toku dalszego postępowania toczącego się po wydaniu postanowienia w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz po przedstawieniu przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W skardze na powyższe postanowienie M. i H. T. wnieśli o jego uchylenie z uwagi na naruszenie art. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Jak wynika z motywów skargi, wątpliwości skarżących budziła okoliczność, iż w postanowieniu I instancji nie nałożono na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji w stosunku do prowadzonej przez nich działalności – ekologicznej plantacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniając skargę wskazał na wstępie uzasadnienia na uwarunkowania określone w art. 59 ust. 7 i art. art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), stwierdzając następnie, że ustalając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ musi uwzględniać łącznie uwarunkowania, w tym m.in. rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem jego skali i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wykorzystywania zasobów naturalnych, emisji i występowania innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii.

Sąd wskazał, że organ musi mieć także na względzie usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do wymienionych uwarunkowań, wynikających z zasięgu oddziaływania – obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, prawdopodobieństwa oddziaływania, jak i czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Postanowienie, o którym mowa w art. 63 właściwy organ wydaje po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska i właściwego inspektora sanitarnego (art. 64 w/w ustawy).

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zasadniczy spór w sprawie sprowadza się do oceny zakresu raportu, który ma obowiązek złożyć inwestor.

W ocenie Sądu istnieje możliwość modyfikacji raportu odnosząca się m.in. do jego zakresu, który wynika z art. 68 w/w ustawy. Przy czym zakres przedmiotowy raportu nie może podlegać zmianom w szerszym zakresie niż wynikające z art. 68 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Skoro tak, to należy przyjąć, że modyfikacje zakwalifikowane do drugiej grupy wskazanej w tym przepisie będą polegać na dostosowaniu przez organ administracji zakresu raportu do potrzeb postępowania w konkretnej sprawie przez wskazanie, jakie dodatkowe elementy powinny być uwzględnione w konkretnym raporcie spośród tych wymienionych w art. 68 ust. 1 i 2 pkt 1 w/w ustawy. Określając zakres raportu oczywiście również w tym przypadku organ orzekający o obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko może położyć nacisk tylko na niektóre zagadnienia wymienione w tym przepisie.

Następnie Sąd podkreślił, że skarżący będący właścicielami sąsiedniej nieruchomości wobec terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym, prowadzą na swoim terenie ekologiczną plantację. W treści zażalenia podnieśli, iż powołana plantacja odbywa się w ramach gospodarstwa ekologicznego. W treści skargi skierowanej do sądu administracyjnego, skarżący podnieśli zarzut braku nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji w stosunku do prowadzonej przez nich działalności.

Sąd Wojewódzki podzielił ten zarzut skargi. Sąd ten stwierdził, że na podstawie art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. "b" ustawy z dnia 3 października 2008 r., organ określając zakres raportu może, kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wskazać rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczególnej analizy. Sąd uznał za konieczne rozważenie nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia raportu uwzględniającego również elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy. Elementem takim bez wątpienia jest fakt prowadzenia, w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, przez skarżących ekologicznej plantacji w ramach większego gospodarstwa ekologicznego. Planowane inwestycje muszą "uszanować" stan zastany na gruncie, w tym także w sąsiedztwie terenu inwestycyjnego jeżeli stwierdzi się oddziaływanie planowanej inwestycji.

Zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że w tej sytuacji, organy obu instancji powinny, ponownie prowadząc postępowanie, rozważyć możliwość nałożenia na inwestora obowiązku złożenia raportu z uwzględnieniem elementów środowiska wymagających szczegółowej analizy na mocy art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. "b" ustawy. Analiza, którą przeprowadzi w tym zakresie organ winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji skonstruowanym w sposób odpowiadający wymaganiom art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Sąd jednocześnie nie podzielił argumentu organu przedstawionego w odpowiedzi na skargę stanowiącego o tym, że zakres raportu określony w postanowieniu organu I instancji zapewnia przeprowadzenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko we wszystkich aspektach istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska oraz przy uwzględnieniu wszystkich uwarunkowań. Skoro przepis prawa umożliwia rozszerzenie zakresu raportu o określone wskazania, a jednocześnie w sprawie mamy do czynienia z dwiema bardzo przeciwnymi rodzajami działalności, Sąd uznał za konieczne ponowne rozważenie zakresu raportu, który opracować ma inwestor. Za rozszerzeniem zakresu raportu niewątpliwie przemawia także zasada przezorności.

Skargę kasacyjną wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu zaskarżając powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 68 ust, 2 pkt 2 lit. b w związku z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz w związku z art. 3 pkt 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, ze zm.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że elementem wymagającym szczegółowej analizy w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w rozumieniu art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jest oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na gospodarstwo ekologiczne znajdujące się w jego sąsiedztwie.

W skardze kasacyjnej zarzucono także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uwzględnienie skargi pomimo, iż nie zaistniały ku temu podstawy, ponieważ postępowanie administracyjne nie było dotknięte wadą określoną w tym przepisie; art. 141 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez udzielenie wskazań co do dalszego postępowania, pomimo, iż nie zaistniały ku temu podstawy; 141 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez pominięcie w uzasadnieniu wyroku wskazania jakie przepisy postępowania naruszyło Kolegium przy wydaniu decyzji oraz, czy i jaki wpływ na wynik sprawy miało to naruszenie; art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego niezastosowanie mimo istnienia podstaw do oddalenia skargi.

Autor skargi kasacyjnej w oparciu o przedstawione podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej p.p.s.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.,) w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania, stąd też kontrola instancyjna ograniczała się do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Istotą sporu w niniejszej sprawie, jak już zauważył Sąd pierwszej instancji, jest zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem tego Sądu organy administracji powinny rozważyć nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia raportu uwzględniającego również elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy. Elementy które powinien zawierać raport wskazane są w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Natomiast z treści art. 68 tej ustawy wynika że określając zakres raportu organ uwzględnia stan wiedzy współczesnej i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych oraz może kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wskazać rodzaje oddziaływań oraz elementy wymagające szczegółowej analizy. Należy w tym miejscu wyjaśnić za Sądem pierwszej instancji, że zestawiając ze sobą postanowienia art. 63 ust. 4 przedmiotowej ustawy uprawniającego do określenia zakresu raportu z postanowieniami jej art. 66 ust. 1 określającym jakie elementy powinny być zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko, może pojawić się wątpliwość związana z zakresem ewentualnej modyfikacji zakresu raportu opracowywanego w konkretnej sprawie. Dlatego w celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych w art. 68 ustawy wprowadzono rozwiązania doprecyzowujące granice swobody działania organu administracji w procesie ustalania zakresu raportu. Możliwości modyfikacji zakresu raportu wynikające z art. 68 ustawy są usystematyzowane w dwóch grupach. Do pierwszej z nich można zaliczyć możliwość odstąpienia od pewnych obowiązków, natomiast w drugiej grupie należy uwzględnić modyfikacje raportu wskazane w art. 68 ust 2 pkt 2 tej ustawy. Skoro zakres przedmiotowy raportu nie może ulegać zmianom w szerszym zakresie niż wynikające z art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy to należy przyjąć, że modyfikacje zakwalifikowane do drugiej grupy będą polegać na dostosowaniu przez organ zakresu raportu do potrzeb postępowania w konkretnej sprawie, przez wskazanie jakie dodatkowe elementy powinny być uwzględnione w konkretnym raporcie spośród tych wymienionych w art. 68 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy.

Zgodzić się należy ze skarżącym kasacyjnie Kolegium, że w postępowaniu środowiskowym ocenie podlega wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko przy czym przez środowisko zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko należy rozumieć środowisko w znaczeniu nadanym temu pojęciu przez ustawę Prawo ochrony środowiska. Prawo ochrony środowiska pojęcie środowiska definiuje jako ogół elementów przyrodniczych w tym także przekształconych w wyniku z działalności człowieka, w szczególności powierzchnię ziemi, kopaliny, wody, powietrze, krajobraz, klimat oraz pozostałe elementy różnorodności biologicznej a także wzajemne oddziaływania pomiędzy tymi elementami ( art. 3 pkt 39 ustawy prawo ochrony środowiska). Oznacza to, że w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko ocenie podlega wpływ planowanego przedsięwzięcia na elementy przyrodnicze tj. takie składniki otoczenia, które są elementami środowiska, jak woda, gleba, gazy atmosferyczne, rzeźba terenu klimat, temperatura (elementy abiotyczne) oraz organizmy żywe, (elementy biotyczne) i to zarówno elementy środowiska będące skutkiem procesów naturalnych jak i działalności człowieka. Nie do przyjęcia jest jednak twierdzenie Kolegium wywiedzione w oparciu o powyższe wywody, że ocena wpływu przedsięwzięcia na środowisko nie może rozciągać się na inne elementy otoczenia które nie są elementami przyrodniczymi środowiska jako przejaw działalności ludzkiej w tym gospodarczej także wynikającej z prowadzenia gospodarstwa rolnego. Wbrew takiemu stanowisku skarżącego Kolegium wytwór działalności rolniczej w postaci plantacji roślin należy uznać za element przyrodniczy środowiska w rozumieniu art. 3 pkt 39 Prawa ochrony środowiska. W konsekwencji w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko podlega badaniu także wpływ planowanego przedsięwzięcia na plantacje roślin znajdujące się w obszarze oddziaływania tego przedsięwzięcia. Przedstawione wyżej stanowisko kasatora wydaje się też sprzeczne z jego twierdzeniami zawartymi w dalszej części uzasadnienia skargi kasacyjnej, gdzie twierdzi, że zgodnie z treścią art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, z zaskarżonego postanowienia wynika, iż raport zostanie sporządzony w pełnym zakresie, także w zakresie wpływu planowanego przedsięwzięcia na prowadzone przez skarżących ( w pierwszej instancji) gospodarstwo ekologiczne. Z tym ostatnim twierdzeniem trudno się zgodzić. Bowiem ustalony w postanowieniu zakres raportu budzi wątpliwości co do obowiązku objęcia nim wpływu na gospodarstwo ekologiczne skarżących. Wskazuje na to chociażby zaprezentowane wyżej stanowisko Kolegium.

Za koniecznością rozważenia przez organy zakresu raportu pod kątem objęcia nim wpływu na pobliskie gospodarstwo ekologiczne przemawia także sama sentencja postanowienia Wójta Gminy Z., który to wskazał, że raport powinien być zgodny z zakresem określonym w art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ze szczególnym uwzględnieniem emisji hałasu oddziaływania na powietrze oraz analizy możliwych konfliktów społecznych. Zatem organ uznał jedynie za szczególne elementy tylko te które wskazał w swojej opinii Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. W. Na kwestię obowiązku objęcia raportem wpływu przedsięwzięcia na pobliskie plantacje ekologiczne nie wskazano także w uzasadnieniu tego postanowienia a także w zaskarżonym postanowieniu, pomimo takiego wniosku wyraźnie wskazanego w odwołaniu.

Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji w oparciu o wyżej przedstawione wywody dotyczące możliwości sprecyzowania zakresu raportu na podstawie art. 68 ust 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, uznał za konieczne rozważenie nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia raportu uwzględniającego również elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy, uznając, że elementem takim jest fakt prowadzenia w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji ekologicznej plantacji w ramach gospodarstwa ekologicznego. Bowiem nie ulega wątpliwości, że przy planowaniu inwestycji należy brać pod uwagę stan zastany na gruncie szczególnie w sąsiedztwie. Organy administracji tej kwestii nie rozważyły. Zatem zasadnie Sąd Wojewódzki uznał, że naruszyły art. 68 ust 2 pkt. 2 lit b powyższej ustawy i art. 107 § 3 k.p.a., co niewątpliwie miało wpływ na wynik sprawy.

W tej sytuacji zasadnie Sąd pierwszej instancji stosując przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji a w konsekwencji nie mógł zastosować art. 151 p.p.s.a. uprawniającego Sąd do oddalenia skargi. W rezultacie przyjętego wyżej stanowiska, istniały podstawy do udzielenia przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. wskazań co do dalszego postępowania administracyjnego. Należy też stwierdzić, że Sąd ten wyraźnie wskazał, że organy administracji nie tylko naruszyły art. art. 68 ust 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, co było główną podstawą uwzględnienia skargi ale także wskazał na naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie rozważenie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia kwestii prowadzenia w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji ekologicznej plantacji w ramach gospodarstwa ekologicznego.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.