Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1494/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par.  2 i  art. 246 par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych tytułu podatku od towarów i usług za I, VI 2003 r. oraz V, IX, XII 2004 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w całości.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata uzasadniając, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Od kilku lat leczy się w poradni zdrowia psychicznego we W., gdyż cierpi na zaburzenia z kręgu schizofrenii, co zostało potwierdzone przez dwie opinie biegłych psychiatrów sądowych (na poparcie powyższej okoliczności przedłożone zostało postanowienie o umorzeniu śledztwa). Zwrócił uwagę, że z powodu choroby nie może podjąć żadnej pracy stałej. Żyje i egzystuje tylko dzięki pomocy zamieszkującej z nim niespokrewnionej M. K., z którą nie prowadzi gospodarstwa domowego, ale w zamian za mieszkanie opiekuje się i utrzymuje skarżącego. Wnioskodawca od kilku lat korzysta z pomocy MOPS, który dopłaca mu do czynszu za mieszkanie. Wskazał również, że nie przysługuje renta, choć będzie starać się o rentę z ZUS na warunkach specjalnych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie spółdzielcze lokatorskie i nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jego dochód stanowi pomoc ze strony opiekującej się w kwocie 450 zł oraz dodatek mieszkaniowy z MOPS – 186 zł, co potwierdził przedkładając stosowną decyzję. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy załączona została również decyzja o przyznaniu przez MOPS zasiłku celowego M. K.

Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył dodatkowo zaświadczenie o statusie bezrobotnego, zaświadczenie lekarskie, zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków, których kwota łączna wynosi 500 zł. W zestawieniu tym skarżący wskazał, że część wydatków pokrywa M. K., od lat nie wydaje pieniędzy na ubrania i nie spłaca żadnych kredytów. Dodatkowo złożone zostało oświadczenie M. K., zgodnie z którym za możliwość mieszkania płaci skarżącemu 480 zł, część rachunków i opiekuje się nim.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie Sądu skarżący wykazał powyższą okoliczność. Sąd miał na względzie brak stałego źródła dochodu skarżącego z wyjątkiem kwoty, którą uzyskuje od M. K., konieczność korzystania z pomocy MOPS oraz stan zdrowia, który utrudnia podjęcie skarżącemu pracy zarobkowej. Zwrócić należy uwagę, że strona egzystuje na poziomie minimum socjalnego, zaspokajając tylko podstawowe potrzeby. Należało również uznać, że poza zainteresowaniem Sądu winna zostać sytuacja majątkowa i finansowa M. K., która oświadczyła, że ze skarżącym nie pozostaje w żadnym związku – opiekuje się jedynie nim jako osobą chorą i płaci za możliwość mieszkania.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał, ze wnioskodawca nie dysponuje środkami na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania i na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.