Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 545/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 227
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. K., M. P., A. P., M. W., T. H. na działalność Wójta Gminy W. B. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. K., M. P., A. P., M. W., T. H. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu działanie Wójta Gminy W. B., który jak podnieśli w skardze przez pięć lat nie informował w bezpośredni sposób (spotkania) mieszkańców Gminy W. B.a o przygotowaniach do inwestycji jaką jest budowa farmy wiatrowej na terenie gminy. W ocenie skarżących istnieją podstawy do domniemywania celowego zatajania informacji przez Wójta Gminy przed mieszkańcami o zamiarze budowy farmy wiatrowej na terenie gminy. Wskazali także na brak przygotowania odpowiednich zmian, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, brak wyłożenia tego studium do publicznej wiadomości oraz brak możliwości składania wniosków do tego studium przez osoby zainteresowane. W ich ocenie uchwała nr [...] Rady Gminy W. B. z dnia 29 września 2009 roku w sprawie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jest mało czytelna i nie zawiera informacji, jakie zmiany będą wprowadzone. Ponadto zwrócono uwagę na brak przygotowania odpowiednich zmian do planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego w dniu 26 kwietnia 2006 r. uchwałą nr [...], a także brak wyłożenia przygotowanych zmian do planu zagospodarowania przestrzennego do publicznej wiadomości. Również podniesiono brak możliwości składania wniosków do zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez osoby zainteresowane. W ocenie skarżących uchwały: nr [...] Rady Gminy w W. B. z dnia 29 września 2009 r., w sprawie przystąpienia do wprowadzania zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. B. w obrębach: T. B., S. i W.L., nr [...] Rady Gminy w W. B. z dnia 29 września 2009 r., w sprawie przystąpienia do wprowadzania zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. B. w obrębach: W. B. i W., nr [...] Rady Gminy w W. B. z dnia 29 września 2009 r., w sprawie przystąpienia do wprowadzania zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. B. w obrębach: I. i Ł., nr [...] Rady Gminy w W. B. z dnia 29 września 2009 r., w sprawie przystąpienia do wprowadzania zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. B. w obrębach: R. D., R. G. i J., są niezrozumiałe, nieczytelne, brak w nich dokładnego opisu. Uchwały oparte są na jednym zdaniu zapisanym w planie zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą [...] Rady Gminy w W. B. z dnia 26 kwietnia 2005 r. § 5. punkt 1/2. brzmi następująco: "Dopuszcza się prowadzenie sieci napowietrznej i podziemnej infrastruktury technicznej, stacji transformatorowych, masztów telekomunikacyjnych i elektrowni wiatrowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi". Ponadto skarżący zarzucili skarżonemu organowi brak konsultacji społecznych i informacji dla ludności. Przykładem jest wypowiedź Pana Wójta z sesji Rady Gminy w W.B. odbytej w dniu 29 września 2009 r. w Sali narad Urzędu Gminy w W.B. wg protokołu nr [...].

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. B. wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) – zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), zwanej dalej k.p.a. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie.

Jak wynika z treści skargi wniesionej do Sądu skarżący kwestionują działania Wójta Gminy W. B. związane z procesem legislacyjnym zmierzającym do wprowadzenia zmian w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu, skarga ta ma zatem charakter tzw. skargi powszechnej, której przedmiotem w myśl art. 227 k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. Do jej rozpoznania w myśl art. 229 pkt 3 k.p.a. właściwa jest rada gminy. Stosownie do tego, skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, lecz przez właściwy organ. Należy Przy tym zaznaczyć, że postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów k.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, do którego skargę skierował, może złożyć kolejną, nową skargę na działalność tego właśnie organu.

Uwzględniając powyższe wobec tego, że skarga określona w art. 227 k.p.a. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało skargę odrzucić. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi bowiem o odrzuceniu skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przedstawionych powyżej względów orzeczono jak w sentencji.

Na marginesie Sąd informuje, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontroli sądów administracyjnych podlegają akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej- w tym także uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia.