Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 74/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi W.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budynku skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygn. akt VII SA/Wa 74 /10

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2010r., nr [...], znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania W.M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] września 2009 r., znak: [...], udzielającej E.M. oraz S.M. pozwolenia na użytkowanie budynku rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ulicy [...] [...] w [...] - uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie wszczęte na wniosek zmarłego K.M., kontynuowane z udziałem jego następcy prawnego W.M. w sprawie legalności budowy budynku zlokalizowango na działce nr ew. [...] przy ulicy [...] [...] w [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji stwierdził, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało niedopuszczalnie wszczęte na wniosek podmiotu, który nie legitymował się interesem prawnym w stosunku do przedmiotowego obiektu budowlanego. Ten, bowiem znajduje się w odległości ok. 20 m od granicy z działką sąsiednią nr ew. [...], stanowiącą własność W.T. (następczyni prawnej K.M., na wniosek którego wszczęto postępowanie). Zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego. Inwestycja nie znajduje się w obrębie bezpośredniego oddziaływania na działkę sąsiednią, gdyż odległość przedmiotowego budynku jest większa niż odległości przewidziane dla tego typu obiektów w §12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690), a także wcześniejszego Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, z dnia 3 lipca 1980 r. (Dz.U. Nr 17, poz. 62). Ratio legis przepisów ustawy Prawo budowlane polega na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego. Sposób wykonania, czy też ograniczenie wykonania ustanowionej służebności przejścia i przejazdu przez cudzy grunt nie należy do właściwości organów nadzoru budowlanego.

Organ II instancji stwierdził, że wszczęcie postępowania na wniosek nie legitymowanej osoby jest podstawą do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Podkreślił jednak, że w sprawie zachodzą przesłanki do wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie przedmiotowego budynku rekreacji indywidualnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła W.M. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenia przepisu art. 28 k.p.a., art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane oraz § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.nr 75 poz. 690 z póżn. zm. ). Skarżąca stwierdziła, że pojecie obszar oddziaływania, na który powołał się organ II instancji nie ma zastosowania w sprawie legalności budynku. Powinna być uznana za stronę niniejszego postępowania ze względu na oddziaływanie samowoli na ustanowioną aktem notarialnym służebność drogi koniecznej dla działki stanowiącej jej własność nr ew. [...], kilka metrów od przedmiotowego obiektu, na działce nr ew. [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.

W niniejszej sprawie, postępowanie przed organem nadzoru budowlanego, w przedmiocie samowoli budowlanej wszczęto na wniosek K.M.

Wnioskodawca, wprawdzie informował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o nielegalnej budowie i rozbudowie domu na działce nr [...], graniczącej z działką [...], której był właścicielem, ale dochodził podjęcia działań umożliwiających korzystanie z przysługującej mu służebności przejazdu i przechodu przez działkę [...]. Twierdził, że w związku z inwestycją wykonywanie służebności zostało utrudnione.

Wskazać należy, że postępowanie administracyjne wszczyna się na wniosek strony lub z urzędu ( art. 61 §1 k.p.a.).

W okolicznościach niniejszej sprawy przymiot strony nie może być oceniany przez pryzmat dyspozycji przepisu art. 28 obowiązującej ustawy Prawo budowlane, tym samym nie ma podstaw do stosowania pojęcia obszaru oddziaływania.

W sprawie, w której rozpoznanie nastąpiło na podstawie ustawy Prawo budowlane z 1974r. należy do kwalifikacji przymiotu strony, zastosować przepis art. 28 k.p.a. Przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. nie określały, kto jest stroną postępowania w sprawie o pozwolenie na użytkowanie obiektu.

Zgodnie z przepisem art. 28 k.p.a.- stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Doktryna i orzecznictwo sądowe dopuszcza pogląd, że norma prawa materialnego, z której podmiot wywodzi swój interes prawny, nie musi należeć do prawa administracyjnego, a może należeć do prawa cywilnego. Jednak, zdaniem Sądu taki generalny pogląd należy rozważyć i ocenić na gruncie konkretnej sprawy.

Interes prawny strony, który jest określony w art. 28 k.p.a. musi występować w sprawie, w której właściwy jest organ administracyjny i w której to sprawie organ ten władny jest wydać decyzję administracyjną konkretyzującą prawo nabyte (obowiązek).

W ocenie Sądu, władający służebnością przejazdu i przechodu nie ma wywodzącego się z dyspozycji przepisu art. 28 k.p.a., przymiotu strony w postępowaniu przed organem nadzoru budowlanego, w sprawie wszczętej w przedmiocie samowoli budowlanej i jej legalizacji.

Nie należy do właściwości organów nadzoru budowlanego piecza nad sposobem wykonania legalnie ustanowionej służebności gruntowej. W tym zakresie właściwy jest sąd powszechny. Do podstawowych środków ochrony ograniczonych praw rzeczowych zalicza się roszczenie windykacyjne (art. 222 § 1 k.c.), negatoryjne (art. 222 § 2 k.c.) oraz roszczenia uzupełniające (art. 224-230 k.c.). Do ochrony ograniczonych praw rzeczowych znajdzie też zastosowanie przepis art. 223 k.c., który przewiduje roszczenie windykacyjne i roszczenie negatoryjne. Uprawnionemu z ograniczonego prawa rzeczowego, któremu przysługuje władanie rzeczą, służy również ochrona posiadania (art. 343 i 344 k.c.).

Sąd podziela stanowisko organu II instancji, że w sprawie przedmiotowego budynku rekreacji indywidualnej, zachodziły (zachodzą także obecnie) przesłanki do wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego - postępowania administracyjnego z urzędu.

Mając na uwadze powyższą argumentacje, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji, w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.).