Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 981/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: § 5a ust. 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2007 nr 193 poz 1397
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu  przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich  na lata 2007-2013
article: art. 22 i 22a ustawy art. 13 ust 1, art. 22, art. 22a
journal: Dz.U. 2009 nr 11 poz 65
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych- tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Małgorzata Rysz (spr.) Protokolant Konrad Piasecki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2508/11 w sprawie ze skargi D. J. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r. w sprawie ze skargi D. J. (zwanej także: wnioskodawczynią, skarżącą) na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych, uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

D. J. wnioskiem z [...] stycznia 2011 r., złożonym w Ś. Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. zwróciła się o pomoc finansową w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 w zakresie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" na realizację operacji dotyczącej restrukturyzacji sektora mleczarskiego.

W dniu [...] stycznia 2011 r. D. J. dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy zaświadczenie Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. z dnia [...] stycznia 2011 r. o nabyciu kwoty indywidualnej (kwoty mlecznej) na podstawie złożonego wniosku o przepisanie kwoty indywidualnej z męża wnioskodawczyni na nią oraz o wpisie skarżącej do rejestru producentów mleka w dniu [...] stycznia 2011 r., jak również dokument będący dokumentacją funkcjonalno-przestrzenną.

Pismem z [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego Ś. Oddziału Regionalnego (działający z upoważnienia Prezesa ARiMR) odmówił przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 5a ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm. – dalej zwane: rozporządzeniem, rozporządzeniem z dnia 17 października 2007 r.).

W uzasadnieniu stanowiska wskazano, że zgodnie ze złożonym zaświadczeniem wnioskodawczyni figuruje w rejestrze producentów mleka dopiero od dnia 5 stycznia 2011 r. zatem na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie przysługiwała jej indywidualna kwota mleczna co najmniej 20.000 kg. Ponadto wnioskodawczyni nie prowadziła co najmniej od roku działalności rolniczej w zakresie produkcji mleka, gdyż zgodnie ze złożonym zaświadczeniem w tym czasie mleko do obrotu wprowadzał jej mąż – J. J..

Pismem z [...] sierpnia 2011 r. D. J. wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, że wniosek o przyznanie pomocy wraz z wymaganymi dokumentami złożyła w terminie. Ponadto gospodarstwo rolne, w którym prowadzona była produkcja mleka stanowiło wspólność majątkową wnioskodawczyni i jej męża. Nie powinno mieć zatem znaczenia na kogo przyznawana jest kwota mleczna oraz to, że do rejestru producentów wnioskodawczyni wpisana została w miejsce męża w dniu [...] stycznia 2011 r.

Organ, pismem z [...] października 2009 r. stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa i podtrzymał w całości stanowisko z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wskazał, że w przypadku małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej samo posiadanie wspólnego gospodarstwa nie oznacza, że którykolwiek z małżonków może ubiegać się o wsparcie, bowiem nie tylko należy posiadać gospodarstwo rolne, ale również prowadzić działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka. Jeżeli działalność rolnicza prowadzona jest tylko przez jednego współmałżonka, który jest wpisany do rejestru producentów oraz posiada KI to jedynie on może wystąpić z wnioskiem o pomoc w ramach priorytetu "środki towarzyszące restrukturyzacji sektora mleczarskiego".

W skardze na rozstrzygnięcie z [...] sierpnia 2011 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. J. nie zgodziła się ze stanowiskiem organu odmawiającym przyznania jej pomocy. Zarzuciła rozstrzygnięciu błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 5a ust 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. W efekcie wniosła o zmianę, ewentualne uchylenie w/w rozstrzygnięcia. Skarżąca podniosła, że po przepisaniu z męża na nią kwoty indywidualnej dołączyła w tym zakresie zaświadczenie zgodnie z pouczeniem otrzymanym od pracownika Agencji. Ponadto, ze wstępnej informacji uzyskanej z ARiMR w K. wynikało, że wnioskodawczyni znajduje się na liście podmiotów zakwalifikowanych do dofinansowania. Z tego względu poczyniła pewne nakłady na zakup urządzeń będących przedmiotem wniosku o pomoc. Zdaniem skarżącej odmawiając przyznania pomocy ARiMR postąpiła nieprawidłowo narażając ją dodatkowo na straty.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie uznając że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd nie przychylił się do stanowiska ARiMR, zgodnie z którym skarżąca nie spełniła warunków ubiegania się pomoc określonych art. 5a ust 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia. Za niezasadne uznano twierdzenie organu, że dniem nabycia indywidualnej kwoty mlecznej przez skarżącą jest dzień wpisania jej do rejestru producentów, o którym mowa w art. 13 ust 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. 2009 r. Nr 11, poz. 65 – dalej zwana: ustawą). Zgodnie z tym przepisem właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji prowadzi rejestr producentów. Taki wpis do rejestru jest czynnością materialno-techniczną i odzwierciedla stan faktyczny oraz potwierdza zaistniały stan prawny. Nie tworzy natomiast prawa.

Przejęcie przez skarżącą przysługującej małżonkowi KI dla swej skuteczności nie wymagało uprzedniego zatwierdzenia w drodze decyzji bowiem nie stanowiło umowy zbycia prawa do kwoty indywidualnej ani oddania w używanie, o czym mowa w art. 22 i 22a ustawy. Nie uległy bowiem zmianie dane dotyczące decyzji oraz informacji o tytule prawnym do przyznanych mężowi skarżącej kwot indywidualnych oraz ich wielkości. W tej sytuacji przejęcie kwoty indywidualnej nastąpiło wyłącznie na podstawie i w dniu złożenia wniosku o wpis tj. w dniu [...] stycznia 2011 r. Zatem w tym samym dniu, w którym skarżąca wystąpiła z wnioskiem o pomoc na modernizację gospodarstwa w sektorze mleczarskim przejęła kwotę indywidualną w wysokości przyznanej mężowi tj. 35.226 kg, co następnie stosownym wpisem na podstawie złożonego dokumentu (wniosku) jedynie potwierdził Dyrektor ARR w rejestrze producentów prowadzonym na podstawie art. 13 ust 1 ustawy. Powyższe wynika również z zaświadczenia wystawionego przez ARR Odział Terenowy w K. w dniu [...] stycznia 2011 r., w którym organ ten zaświadcza o nabyciu przez skarżącą indywidualnej kwoty mlecznej w ilości przysługującej jej mężowi na podstawie złożenia wniosku o przepisanie kwoty indywidualnej na współmałżonkę z męża J. J., który był wpisany do rejestru producentów od [...] marca 2004 r. W tej sytuacji nie jest zasadne stanowisko organu, że dopiero dzień dokonania wpisu do rejestru był dniem nabycia przez skarżącą uprzednio przysługującej jej mężowi kwoty indywidualnej, a co za tym idzie w dniu [...] stycznia 2011 r., tj. w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie przysługiwała jej kwota indywidualna w wysokości wymaganej prawem.

WSA nie zgodził się także ze stanowiskiem, że w przypadku skarżącej nie można mówić o spełnieniu przesłanki wynikającej z § 5 ust 1 pkt 3 rozporządzenia, według której o pomoc mogą ubiegać się osoby, które co najmniej od roku prowadzą działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka. Zdaniem organu, skoro wnioskodawczyni nie wprowadzała do obrotu mleka w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia [...] stycznia 2011 r., gdyż w tym okresie wprowadzał je jej mąż, przesłanka określona tym przepisem nie została przez nią spełniona. Ponadto wspólne prowadzenie gospodarstwa rolnego z mężem i brak rozdzielności majątkowej pozostaje zdaniem Agencji bez znaczenia bowiem zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, kwota indywidualna przysługuje osobie, a nie gospodarstwu. Również wpis do rejestru producentów następuje poprzez wpisanie indywidualnej osoby z imienia i nazwiska, a nie gospodarstwa.

Sąd zgodził się z organem, że indywidualna kwota mleczna przyznawana jest osobie, nie gospodarstwu, a rejestr producentów, o którym mowa w art. 13 ust 1 tej ustawy zawiera imiona i nazwiska indywidualnych osób będących producentami mleka. Zdaniem Sądu istotne jednak jest, że wnioskodawczyni przejmując KI współmałżonka na podstawie wniosku transferowego weszła również w jego prawa i obowiązki z przyznaniem tej kwoty związane w zakresie prowadzonej produkcji mleka, a zatem również i prawo przejęcia okresu dotychczasowego prowadzenia przez producenta działalności w zakresie produkcji mleka. Nie ulegało wątpliwości, że producentem mleka we wspólnie prowadzonym gospodarstwie rolnym był przed przejęciem kwoty mąż wnioskodawczyni J. J., który działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka prowadził od 2004 r. W sytuacji transferu kwoty mlecznej na rzecz wnioskodawczyni, brak było, zdaniem Sądu podstaw do zakwestionowania, iż ubiegającej się o pomoc, w wyniku przejęcia kwoty mlecznej od męża nie można uznać prowadzenia tej działalności we wspólnym gospodarstwie przez współmałżonka chociażby w kontekście zapisu § 5a ust 3 rozporządzenia, zgodnie którym warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, w przypadku podmiotów, które nabyły gospodarstwo w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy, uznaje się za spełniony, jeżeli w nabytym gospodarstwie działalność rolnicza w zakresie produkcji mleka jest prowadzona co najmniej od roku. Zdaniem Sądu przyjęcie za prawidłowe stanowiska organu prowadziłoby do wniosku, że skarżąca przejmując KI od męża znalazłaby się w gorszej sytuacji kontynuując jako producent działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka w gospodarstwie, w którym działalność taka była prowadzona (przez męża), niż podmioty, które nabyły gospodarstwo w warunkach, o których mowa w § 5a ust 3 rozporządzenia i mogą uwzględnić okres prowadzenia działalności rolniczej w zakresie produkcji mleka w nabytym gospodarstwie.

W ocenie Sądu dokonane zgodnie z prawem przez wnioskodawczynię przepisanie kwoty indywidualnej męża na jej rzecz uzasadniało uwzględnienie dla wnioskodawczyni zgodnie z § 5 a ust 1 pkt 3 rozporządzenia okresu prowadzonej przez niego działalności w zakresie produkcji mleka we wspólnym gospodarstwie rolnym.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zaskarżając powyższe orzeczenie w całości i zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego polegające na:

a) błędnej wykładni § 5a ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., poprzez uznanie, że przejęcie kwoty mlecznej nastąpiło wyłącznie na podstawie i w dniu złożenia wniosku o wpis, oraz uznanie że skarżąca poprzez samo złożenie wniosku o przepisanie kwoty mlecznej ze współmałżonka, przejęła prawo do dotychczasowego okresu prowadzenia przez producenta (męża) działalności w zakresie produkcji mleka, co doprowadziło do uznania przez Sąd, że nie było podstaw do odmowy przyznania pomocy, a w rezultacie doprowadziło do uchylenia rozstrzygnięcia,

b) niewłaściwym zastosowaniu art. 22 i 22a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. poprzez wadliwą ocenę materiału dowodowego, w powiązaniu z niniejszymi przepisami, które nie powinny mieć zastosowania w sprawie, co doprowadziło do uznania przez Sąd, że nie było podstaw do odmowy przyznania pomocy, a w rezultacie doprowadziło do uchylenia rozstrzygnięcia;

Natomiast na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono sądowi naruszenie przepisów postępowania:

a) poprzez zastosowanie art. 146 § 1 p.p.s.a. w związku z niewłaściwym zastosowaniem art. 22 i 22a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., który nie powinien mieć odniesienia w sprawie, co spowodowało uchylenie aktu organu pomimo braku podstaw,

b) nie zastosowanie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 27 i 28 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. polegające na nieoddaleniu skargi w związku z niepowołaniem w sprawie przepisów, które należało zastosować przez analogię do stanu faktycznego w niniejszej sprawie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż prowadziłoby do oddalenia skargi.

W związku z powyższym wniesiono na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie zgodzono się z oceną Sądu pierwszej instancji, że złożenie wniosku przez skarżącą o przepisanie kwoty indywidualnej na współmałżonka (z męża na nią) jest podstawą wpisu do rejestru producentów i jednocześnie dniem nabycia kwoty indywidualnej. Zdaniem organu wspomniane przez Sąd art. 22 i 22a ustawy nie mają odniesienia w sprawie, a powołując je w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, które mogło nieć wpływ na wynik sprawy, gdyż błędne odniesienie się do art. 22 i 22a doprowadziło do uchylenia aktów odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" oraz uwzględnienia skargi. Zdaniem organu do sytuacji, w której następuje przeniesienie prawa do kwoty indywidualnej z męża na żonę można odnieść analogicznie art. 27 ust. 4 i art. 28 ust. 6 ustawy, gdyż powołane przepisy również opisują specyficzną sytuację, w której brak jest wydawania decyzji przez ARR, a prawo do nabycia kwoty indywidualnej przechodzi w tym wypadku odpowiednio na spadkobiercę lub upoważnionego spadkobiercę – z chwilą wpisu do rejestru producentów.

D. J. nie spełniła również warunku wynikającego z § 5a ust 1 pkt 3 rozporządzenia. Zgodnie z przedłożonym przez skarżącą zaświadczeniem z dnia 7 stycznia 2011 r. Agencji Rynku Rolnego Oddział Terenowy w K. w okresie co najmniej 12 miesięcy poprzedzających wydanie zaświadczenia mleko do obrotu wprowadzał J. J.. Zważywszy na powyższe informacje oraz fakt posiadania kwoty mlecznej przez J. J., a więc prowadzenia przez niego działalności rolniczej w zakresie produkcji mleka w poprzedniej latach w gospodarstwie państwa J., organ nie mógł stwierdzić, iż przesłanka wynikająca z § 5a ust. 1 pkt 3 rozporządzenia została spełniona. Ponadto zgodnie z przepisami ustawy posiadanie kwoty indywidualnej , a co za tym idzie prowadzenie działalności rolniczej w zakresie produkcji mleka jest przypisane do osoby (podmiotowo), a nie do gospodarstwa. Również wpis do rejestru producentów, o którym mowa w art. 13 ustawy następuje poprzez wpisanie indywidualnej osoby z imienia i nazwiska, z podaniem numeru pesel, NIP – dane te są indywidualnymi danymi osoby, a nie gospodarstwa. Nie ma też zastosowania w sprawie § 5a ust. 3 rozporządzenia , który dotyczy przypadku podmiotów, które nabyły gospodarstwo w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy, co w przypadku D. J. nie miało miejsca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu, a rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która – co należy podkreślić – w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Wobec takich regulacji poza sporem pozostaje okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.

Przedmiotem kontroli kasacyjnej jest wyrok Sądu pierwszej instancji uchylający rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" na priorytet "Środki towarzyszące restrukturyzacji sektora mleczarskiego."

Skarga kasacyjna zbudowana została w oparciu o obie wskazane w art. 174 p.p.s.a. podstawy, jednak wiodące znaczenie mają zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Odnosząc się do zarzutu sformułowanego na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., należy w pierwszej kolejności wskazać, że stosownie do § 5a rozporządzenia o pomoc na operację dotyczącą priorytetu "Środki towarzyszące restrukturyzacji sektora mleczarskiego" mogą ubiegać się wskazane w tym przepisie podmioty, o ile spełniają szczegółowe warunki wskazane w § 2-5 rozporządzenia, są wpisane do rejestru producentów przewidzianego przez art. 13 ust. 1 ustawy i w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy przysługuje im kwota indywidualna w wysokości co najmniej 20 000 kg oraz co najmniej od roku prowadzą działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka.

W niniejszej sprawie sporna jest wykładnia warunków sformułowanych w § 5a ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia, z których wynika, że o przewidzianą tym aktem pomoc mogą ubiegać się podmioty wpisane do rejestru producentów z art. 13 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, którym w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy przysługuje kwota indywidualna oraz które, co najmniej od roku, prowadzą działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka.

W pierwszej kolejności organ podniósł, że prawo do indywidualnej kwoty mlecznej przechodzi na małżonka z dniem wpisu do rejestru producentów, a nie na podstawie i w dniu złożenia wniosku o wpis do tego rejestru, jak orzekł Sąd pierwszej instancji. Z tym poglądem organu nie można się zgodzić. Słusznie co prawda wskazano w skardze kasacyjnej, że sytuacja przepisania prawa do kwoty mlecznej z męża na żonę przy wspólności majątkowej małżeńskiej jest sytuacją o tyle specyficzną, że nie zawiera się pomiędzy małżonkami jakiejkolwiek umowy w tym zakresie, a przeniesienie kwoty mlecznej w przypadku małżonków nie wymaga zatwierdzenia w drodze decyzji. Trafnie jednak podkreślił Sąd pierwszej instancji, że w takim wypadku podstawą nabycia kwoty indywidualnej jest wyłącznie złożony wniosek, a wpis do rejestru jest czynnością materialno – techniczną. Dodać wypada, że dokonanie wpisu ma w tym wypadku charakter deklaratoryjny – gdyż odzwierciedla stan faktyczny oraz potwierdza stan prawny, nie tworzy natomiast prawa. Przeniesienie prawa do kwoty indywidualnej jest wynikiem wspólnej decyzji małżonków, której dają wyraz poprzez złożenie wniosku do organu prowadzącego rejestr producentów mleka o dokonanie stosownego wpisu w rejestrze. Wbrew zarzutom organu zawartym w skardze kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie stosował w sprawie art. 22 i 22a ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Wskazywał jedynie na objęte tymi przepisami sytuacje, które dotyczą zbywania prawa do kwoty indywidualnej lub oddawania jej w używanie na podstawie umowy i które dla swej skuteczności wymagają zatwierdzenia w drodze decyzji, co nie występuje w przypadku przenoszenia prawa do kwoty indywidualnej z małżonka na małżonka. Nie ma natomiast, w przypadku przenoszenia kwoty mlecznej między małżonkami, analogii do sytuacji spadkobierców gospodarstwa rolnego, którą regulują art. 27 i art. 28 ustawy, gdzie dochodzi do następstwa prawnego pod tytułem ogólnym, a oprócz złożenia wniosku do organu prowadzącego rejestr koniecznej jest również legitymowanie się postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, natomiast w przypadku większej ilości spadkobierców także umową o dziale spadku lub stosownym orzeczeniem sądu w tym zakresie. Ponadto twierdzenia skargi kasacyjnej, że w takich przypadkach wpis do rejestru producentów mleka ma charakter konstytutywny nie zostały poparte żadną argumentacją.

Słuszne było zatem stwierdzenie przez WSA w Warszawie, że przejęcie przez D. J. kwoty indywidualnej nastąpiło na podstawie złożonego wniosku o przepisanie kwoty indywidualnej z współmałżonka i dokonanie wpisu do rejestru producentów mleka, tj. z dniem [...] stycznia 2011 r.

Nie można też zgodzić się z zarzutem naruszenia § 5a ust. 1 pkt 3 rozporządzenia oraz argumentacją skargi kasacyjnej w tym zakresie, która sprowadza się do uznania, że spełnienie warunku zawartego w tym przepisie polega na posiadaniu co najmniej od roku kwoty indywidualnej oraz również od takiego czasu - wpisu do rejestru producentów mleka. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy posiadanie kwoty indywidualnej oraz wpisu do rejestru producentów, o którym mowa w art. 13 ustawy jest przypisane do osoby, a nie do gospodarstwa. Według organu, zważywszy, że prawo do kwoty mlecznej przysługiwało mężowi wnioskodawczyni – J. J. i to on wprowadzał do obrotu mleko co najmniej 12 miesięcy przed złożeniem wniosku, nie można przyjąć, że D. J. prowadziła w tym czasie działalność rolniczą w zakresie produkcji mleka.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego takie rozumienie § 5a ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nie znajduje żadnego uzasadnienia. Z przepisu tego nie wynika, aby ubiegający się o pomoc w ramach priorytetu "Środki towarzyszące restrukturyzacji sektora mleczarskiego" miał spełnić warunek posiadania kwoty mlecznej oraz, co jest z tym związane, być wpisany do rejestru producentów mleka co najmniej od roku. Do tych przesłanek o charakterze formalno-prawnym odwołuje się bowiem omawiany poprzednio pkt 2, który wymaga aby, jak wcześniej wskazano, wnioskujący o pomoc posiadał na dzień złożenia wniosku prawo do kwoty indywidualnej (nie musi wcześniej) oraz wpis do rejestru, przy czym jeśli chodzi o tę ostatnią przesłankę orzecznictwo sądowe przyjmuje, że nie jest wymagane, żeby była spełniona nawet na dzień złożenia wniosku, lecz wpis może być dokonany także już po tej dacie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 276/12, opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Przesłanka wskazana w pkt 3 ust.1 paragrafu 5a rozporządzenia może być zatem rozumiana tylko jako przesłanka o charakterze faktycznym, organ sprawdzając czy została spełniona, winien odwoływać się do okoliczności związanych z faktycznym prowadzeniem działalności rolniczej przez wnioskodawcę w zakresie produkcji mleka, a nie – ponownie – do spełnienia warunków formalno-prawnych, które zostały objęte punktem 2 ust. 1 paragrafu 5a.

Tak więc i w tej części Sąd pierwszej instancji trafnie stwierdził, że organ wydając rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2012 r. naruszył § 5a ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, chociaż argumentacja powołująca się między innymi na "wejście" przez D. J. w prawa i obowiązki małżonka związane z przysługującą mu kwotą mleczną nie w całości zasługuje na uwzględnienie.

Nie są również zasadne dalsze zarzuty skargi kasacyjnej, będące pochodną zarzutów naruszenia prawa materialnego, a dotyczące naruszenia przez WSA przepisów prawa procesowego tj. art. 146 § 1 p.p.s.a. oraz niezastosowania art. 151 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji stwierdzając, że organ uchybił treści § 5 a ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia prawidłowo uznał, że odmowa przyznania pomocy z tych przyczyn oraz brak dalszej weryfikacji wniosku mogły prowadzić tylko do zastosowania art. 146 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.