Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 64/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić S. G. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

Skarżący S. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w postępowaniu dotyczącym skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...] września 1978 r.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Źródłem utrzymania skarżącego i jego małżonki są dochody z emerytur i renty w łącznej wysokości 3034,99 zł miesięcznie. Wśród comiesięcznych wydatków koniecznych strona wymieniła opłatę za energię elektryczną w wysokości 269,23 zł, opłatę za gaz w wysokości 1036,38 zł, opłatę za telefon w wysokości 161,44 zł, opłatę za wodę i kanalizację w wysokości 96,41 zł, opłatę za opał w wysokości 500 zł rocznie, ratę kredytu w wysokości 168,26 zł, remont i modernizację domu w wysokości 600 zł, podatek od nieruchomości w wysokości 677 zł rocznie. Ponadto skarżący oświadczył, iż ponosi znaczne wydatki na zakup lekarstw i prywatne wizyty lekarskie. Z nadesłanego formularza wniosku wynika, iż wnioskodawca jest współwłaścicielem domem o pow. 140 m2, działki siedliskowej o pow. 296 m2 oraz 3/8 części nieruchomości 13,79 ha, 3/16 części nieruchomości budynkowej o pow. 64,80 m2 i 3/16 części budynku użytkowego o pow. 118,50 m2. Skarżący nie posiada przedmiotów wartościowych ani środków pieniężnych.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek wnioskodawca w dniu 18 marca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) nadesłał szereg dokumentów źródłowych potwierdzających jego trudną sytuację majątkową, m.in.: 1) kopie zaświadczeń Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokości uzyskiwanych dochodów z tytułu emerytury i renty; 2) kopie orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zaliczającego go na stałe do znacznego stopnia niepełnosprawności; 3) kopie wyciągów bankowych z banku Bank Zachodni WBK S.A i PKO Bank Polski; 4) kopie faktur VAT za energię elektryczną, gaz i inne wydatki konieczne. Skarżący nadesłał również kopie przekazów pocztowych opłaty rat kredytów w wysokości 578,19 zł miesięcznie oraz 158, 35 zł miesięcznie, udzielonych przez VOLKSWAGEN Bank Polska do dnia 14 stycznia 2012 roku oraz firmę Żagiel do dnia 3 grudnia 2011 roku. Wnioskodawca udokumentował także wydatki poniesione na remont domu.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika procesowego, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do pisma procesowego z dnia 16 marca 2011 r. dokumentów źródłowych, uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym wnioskodawca i jego żona dysponują, tj. 3062,88 zł miesięcznie w zestawieniu z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby, wysokością ponoszonych i udokumentowanych kosztów utrzymania domu, leczenia oraz spłatą zaciągniętych kredytów konsumpcyjnych, prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Należy mieć na uwadze, iż skarżący jest osobą chorą, wymagającą stałej opieki i pomocy innych osób. Na okoliczność potwierdzenia swojego złego stanu zdrowia skarżący przedłożył kopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, kwalifikującego go na stałe do znacznego stopnia niepełnosprawności. Skarżący, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie ma zatem realnych możliwości uzyskania dodatkowych dochodów, a tym samym pokrycia jakichkolwiek kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ponadto, z nadesłanych wyciągów z kont bankowych wynika, iż skarżący oraz jego żona nie posiadają żadnych oszczędności, saldo na ich rachunkach bankowych jest od dłuższego czasu ujemne.

Oceniając zatem wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.