Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 831/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na czynność egzekucyjną Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]nr zawiadomienia [...] w przedmiocie czynności egzekucyjnej stanowiącej zajęcie świadczenia emerytalnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. jako organ egzekucyjny przyjął do realizacji tytuł wykonawczy nr [...] wystawiony na kwotę [...]zł, obejmujący należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów, wystawiony wobec W. T. W dniu [...]., zawiadomieniem nr [...], w oparciu o ww. tytuł wykonawczy dokonano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie emerytalno-rentowe.

W związku z zastosowanym środkiem egzekucyjnym pismem z dnia 02 października 2007r. pełnomocnik zobowiązanej złożył do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. skargę na czynności organu egzekucyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W uzasadnieniu wskazano, iż działania Drugiego Urzędu Skarbowego w T.i Izby Skarbowej w B. przyczyniły się do pogorszenia stanu zdrowia zobowiązanej i wzrostu wydatków na leczenie. Zakwestionowano również sam fakt istnienia przedmiotowej zaległości podatkowej. Pełnomocnik stwierdził, że był przekonany o tym, iż postępowanie w sprawie dochodzenia od W. T. "nienależności" zostało umorzone z uwagi na brak zdolności sądowej poszkodowanej. W skardze zawarto również wniosek "o doręczenie orzeczenia z klauzulą natychmiastowej wykonalności umorzenia zaległości". Utrzymano także w mocy wszystkie stwierdzenia i wnioski zawarte w skardze z dnia 30 listopada 2005 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]. orzekającej o odmowie rozłożenia na raty przedmiotowej zaległości.

Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej oddalił skargę wniesioną przez W. T. pismem z dnia 02 października 2007 r. na czynność egzekucyjną podjętą przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Toruniu w przedmiocie zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego, dokonaną zawiadomieniem z dnia [...]. Nr [...], z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia tego środka prawnego.

Uzasadniając zajęte stanowisko wykazano, iż Zobowiązana nie zachowała terminu określonego w art. 54 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), zgodnie z którym skargę na czynności egzekucyjne wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności. Stwierdzono, iż termin na złożenie skargi na czynność egzekucyjną upłynął w dniu 27 września 2007 r.

Z uwagi na wskazane uchybienie formalne a także fakt, iż Zobowiązana nie zawarła w skardze wniosku o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy skargę oddalono, pouczając, iż na postanowienie przysługuje zażalenie do Ministra Finansów, które należy wnieść za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Z możliwości tej Zobowiązana jednak nie skorzystała.

Pismem z dnia 15 listopada 2007r. S. F. przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy fotokopię skargi z dnia 02 października 2007r. Zważywszy na treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowiącego, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zgodnie z zarządzeniem z dnia 21 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy za pismem z dnia 21 listopada 2007r. przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w B.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, iż postanowienie o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną nie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji i nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Organ wskazał, iż zawarty w przedmiotowej skardze na czynności wniosek o wstrzymanie, Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrzył działając w trybie art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wstrzymując czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] do dnia wydania przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. orzeczenia w sprawie wniosku z dnia 2 października 2007 r. o umorzenie należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie: [...] wraz z odsetkami. Podkreślono, iż zgodnie z uzyskaną w dniu 03 grudnia 2007 r. informacją należność została umorzona (załącznik nr 18 akt administracyjnych) zaś konsekwencją takiego rozstrzygnięcia będzie umorzenie postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny.

Organ zauważył jednocześnie, iż Zobowiązana złożyła Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 15 listopada 2007 r., natomiast postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej otrzymała w dniu 19 listopada 2007 r. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej takie działanie Zobowiązanej przemawia, przy braku znajomości procedury administracyjnej za chęcią skutecznego uchylenia zajęcia świadczenia emerytalno - rentowego, nie stanowi zaś zaskarżenia postanowienia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2007 r. pismem z dnia 02 stycznia 2008r. Sąd wezwał skarżącą do zajęcia stanowiska na piśmie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy skarga z dnia 15 listopada 2007 r. stanowi skargę na:

postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...],

czy też

na czynność egzekucyjną Naczelnika II Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] stanowiącą zajęcie świadczenia emerytalnego.

Jednocześnie pouczono skarżącą, iż brak odpowiedzi skutkować będzie uznaniem, że pismo stanowi skargę w przedmiocie wskazanym w pkt b) mimo, że w tej sprawie wypowiedział się już organ II instancji. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 04 stycznia 2008r. W zakreślonym w wezwaniu terminie strona nie udzieliła wymaganej odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

W przedmiotowej sprawie kwestią zasadniczą jest odpowiedź na pytanie czy skarga W. T. na czynności organu egzekucyjnego jest dopuszczalna.

W ocenie sądu przedmiotowa skarga nie jest dopuszczalna.

Na wstępie wskazać należy, że zakres kognicji sądu administracyjnego wyznacza art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach wymienionych w pkt 1-4.".

Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a). Brak wyczerpania środków zaskarżenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wskazuje T. Woś "ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności zaskarżenia - odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymagań skargi - prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna; w każdym przypadku stwierdzenia braku którejś z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 276).

Odnosząc dalsze rozważania na grunt sprawy będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należy, że skarżąca przedstawiła kontroli Sądu czynność organu egzekucyjnego polegająca na zajęciu świadczenia emerytalnego. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z treścią § 3, 4 i 5 ww. art. 54 skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz na przewlekłość postępowania egzekucyjnego wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej a postanowienie w sprawie skargi wydaje organ nadzoru. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.

W przedmiotowej sprawie skarżąca pismem z dnia 02 października 2007r. złożyła skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu świadczenia emerytalnego do Dyrektora Izby Skarbowej w B., adresując ją jednocześnie do Prokuratury Rejonowej w T., Sądu Rejonowego w Rejonowego. oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział T. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej oddalił ww. skargę z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Po otrzymaniu odpowiedzi Prezesa Sądu Rejonowego w T., w której poinformował on pełnomocnika W. T., S. F., iż Sąd ten nie sprawuje nadzoru na czynnościami egzekucyjnymi Urzędu Skarbowego w T. przedmiotowej skargi przesłał on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Sąd zauważa, że data złożenia skargi , tj. 15 listopada 2007r. w konfrontacji z datą otrzymania przez pełnomocnika strony postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej tj. [...]. oraz sama treść skargi i pisma przewodniego świadczą , iż intencją skarżącej było zaskarżenie czynności egzekucyjnej Naczelnika II Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] stanowiącej zajęcie świadczenia emerytalnego. Zważywszy na powyższe oraz biorąc pod uwagę fakt, iż w materii będącej przedmiotem skargi właściwy był Dyrektor Izby Skarbowej w B. i że organ ten wypowiedział się już w tej sprawie wydając rozstrzygnięcia z dnia [...] mając jednocześnie na uwadze treść art. 52 p.p.s.a. stanowiącego , iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, Sąd stwierdza, iż przedstawiona mu skarga z dnia 02 października 2007r. jest niedopuszczalna.

Jednocześnie Sąd wskazuje, że nawet gdyby przyjąć, że skarga dotyczy ww. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. podlegałaby ona również odrzuceniu z uwagi na fakt, iż na rozstrzygnięcie to przysługiwało zażalenie do Ministra Finansów o czym strona została poinformowana i z którego to uprawnienia nie skorzystała. Dopiero wyczerpanie tego środka zaskarżenia dawałoby stronie możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia wydanego po jego rozpoznaniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.