Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 53/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Sędzia WSA Protokolant Janina Kosowska (spr.) Alicja Jaszczak-Sikora Hanna Raszkowska Lech Bartłomiej Ledwożyw po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w sprawie zmiany użytkowania stodoły rolniczej - skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga W. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nieudzielania informacji publicznej - informacji, czy J. K. posiada pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania stodoły rolniczej, położonej w E., na salę biesiadno-rozrywkową, a jeśli posiada takie pozwolenie, to od kiedy i na podstawie jakiej decyzji. Skarżący wskazał, iż pomimo wielokrotnych pism (z dnia 23 lutego 2004 r., 14 marca 2004 r., 30 czerwca 2004 r., 16 lipca 2004 r., 3 września 2004 r. oraz 9 września 2004 r.) kierowanych zarówno do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie udzielono mu jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytania. Ogólnikowa odpowiedź organu nadzoru budowlanego I instancji z dnia 24 sierpnia 2004 r. nie jest natomiast w ocenie skarżącego satysfakcjonująca. W. J. zauważył jednocześnie, że o fakcie, iż sporna stodoła nie jest użytkowana zgodnie z jej przeznaczeniem może świadczyć treść pism Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 kwietnia 2004 r. i z dnia 13 sierpnia 2004 r. oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2003 r.

W odpowiedzi na skargę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, uznając przedmiotową skargę za bezzasadną, wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż we wniosku z dnia 23 lutego 2004 r. W. J. wystąpił do organu nadzoru budowlanego o udzielenie informacji, czy J. K. posiada pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania stodoły rolniczej, zlokalizowanej na nieruchomości w E., na salę biesiadno-rozrywkową.

Pismem z dnia 9 marca 2004 r. organ nadzoru budowlanego poinformował wnioskodawcę, iż w związku z jego wnioskiem przeprowadzona zostanie kontrola obiektów budowlanych zlokalizowanych na przedmiotowej nieruchomości. Następnie, pismem z dnia 19 marca 2004 r., w odpowiedzi na kolejne pismo W. J. z dnia 14 marca 2004 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powiadomił wnioskodawcę o braku przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, zaznaczając jednocześnie, iż wcześniejsze pismo miało na celu poinformowanie zainteresowanego o sposobie załatwienia sprawy. W piśmie z dnia 3 czerwca 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził prawidłowość stanowiska organu I instancji.

W toku kontroli przeprowadzonej w siedlisku E., organ nadzoru budowlanego ustalił, iż J. K. dysponuje pismem organu administracji architektoniczno-budowlanej z dnia 15 lipca 2003 r., zgodnie z którym do zmiany sposobu użytkowania spornej stodoły nie jest wymagane uzyskanie decyzji o zmianie sposobu użytkowania. Ludziom przebywającym okresowo w tej stodole należy jednak zapewnić bezpieczeństwo i w tym celu należy uzyskać dopuszczenie do użytkowania pod względem pożarowym. Pismem z dnia 15 grudnia 2003 r. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej poinformowała natomiast J. K., iż nie widzi przeciwwskazań w zakresie wykorzystywania stodoły na cele widowiskowe lub czasowy pobyt grup ludzi. Mając na uwadze powyższe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia 24 sierpnia 2004 r. poinformował W. J., że obiekty budowlane znajdujące się na terenie nieruchomości położonej w E. posiadają wymagane ustawą Prawo budowlane dokumenty, w oparciu o które użytkowane są zgodnie z ich przeznaczeniem i spełniają warunki bezpiecznego użytkowania.

W związku z powyższym, w ocenie organu nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie nie zachodzi stan bezczynności organu administracji publicznej. Organ ten zauważył ponadto, iż w rozpoznawanej sprawie powiadomił skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi. Wskazał również, iż prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, dlatego też informacja ta powinna być udostępniona w sprawach szczególnie istotnych dla interesu publicznego.

W piśmie procesowym z dnia 14 grudnia 2004 r. skarżący, odnosząc się do argumentów podniesionych przez organ nadzoru budowlanego w odpowiedzi na skargę, wskazał, iż celem podjętych przez niego działań nie jest chęć szykanowania J. K., lecz ustalenie, czy prowadzona przez niego działalność jest legalna oraz czy nie zagraża zdrowiu i życiu osób biesiadujących w spornej stodole. W. J., który był w minionym okresie zatrudniony przez właściciela tego obiektu, podniósł ponadto, iż jego zdziwienie budzi możliwość uznania, iż stosownego pozwolenia nie wymaga zmiana sposobu użytkowania stodoły rolniczej na salę, na której odbywają się imprezy na 280 osób połączone z występami folklorystycznymi.

Podczas rozprawy przeprowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w dniu 7 stycznia 2005 r. skarżący podkreślił, iż żądał dokumentów, na podstawie których możliwe było przekształcenie stodoły na salę biesiadno-rozrywkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Stosownie do regulacji zawartej w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargi na bezczynność organów administracji publicznej rozpoznają sądy administracyjne. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie podjął żadnych czynności w sprawie lub też nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego, niż poprzednio wymienione, aktu administracyjnego lub nie podjął stosownej czynności, do której był prawnie zobowiązany.

W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego

Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie braku udzielenia informacji,

czy J. K. posiada pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania stodoły rolniczej,

położonej w E. na salę biesiadno - rozrywkową.

W ocenie Sądu, przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem wbrew stanowisku skarżącego, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego nie można skutecznie postawić zarzutu bezczynności.

Wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu administracji publicznej do pojęcia działań, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z art. 149 tej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie, decydujące znaczenie ma fakt, że udzielenie informacji w przedmiocie posiadania przez J. K. decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania spornego obiektu budowlanego nie należy do właściwości organu nadzoru budowlanego. Decyzje o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego wydają bowiem, zgodnie z art. 82 ust. l w związku z art. 83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), organy administracji architektoniczno-budowlanej i to w posiadaniu tych organów znajdują się informacje na temat przedmiotowych decyzji i poprzedzającego ich wydanie postępowania.

Stosownie natomiast do art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne,

będące w posiadaniu takich informacji. Podmioty te dokonują również oceny, czy żądana informacja stanowi informację publiczną i w zależności od podjętych ustaleń udzielają wnioskodawcy informacji publicznej bądź wydają decyzję o odmowie jej udostępnienia lub przesyłają pismo o odmowie udzielenia żądanej informacji z uwagi na to, że nie stanowi ona informacji publicznej.

Niezależnie zatem od tego czy sporna informacja jest, czy też nie jest, informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, żądanie jej udzielenia powinno być skierowane do starosty, a w rozpoznawanym przypadku do Prezydenta Miasta, pełniącego funkcje organu administracji architektoniczno-budowlanej w miastach na prawach powiatu. Żądanie skarżącego nie dotyczyło bowiem w istocie udzielenia informacji o faktach będących w posiadaniu organu nadzoru budowlanego, czyli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skierowanie wniosku o udzielenie informacji publicznej do organu niewłaściwego nie może natomiast stanowić podstawy do postawienia temu organowi zarzutu bezczynności zwłaszcza w sytuacji, gdy organ ten podejmuje w sprawie czynności wyjaśniające i udziela odpowiedzi na złożone przez skarżącego wnioski w oparciu o dokonane podczas przeprowadzonej kontroli ustalenia.

Zauważyć bowiem należy, że w rozpoznawanej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu w zakresie swej właściwości, zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia 23 lutego 2004 r., postępowania, mającego na celu sprawdzenie legalności zgłoszonej przez skarżącego zmiany sposobu użytkowania spornej stodoły rolniczej, udzielił skarżącemu w piśmie z dnia 24 sierpnia 2004 r. odpowiedzi, że obiekty budowlane znajdujące się na terenie nieruchomości położonej w E. posiadają wymagane ustawą Prawo budowlane dokumenty, w oparciu

o które użytkowane są zgodnie z ich przeznaczeniem i spełniają warunki bezpiecznego

użytkowania. Natomiast to czego domagał się skarżący, a więc przesłania mu konkretnej

decyzji o zmianie sposobu użytkowania nie należało do właściwości skarżonego organu.

W tym stanie sprawy, o skuteczności skargi na bezczynność nie może przesądzać okoliczność, iż podejmowane przez organ administracji publicznej czynności rozstrzygnięcia nie są satysfakcjonujące dla skarżącego.

W świetle powyższego, skarga, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlega oddaleniu.