Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 648/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego K. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 732 zł (słownie: siedemset trzydzieści dwa złote), w tym: tytułem opłaty - kwotę 600 zł (słownie: sześćset złotych), tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 132 zł (słownie: sto trzydzieści dwa złote)


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 648/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Pełnomocnikiem z urzędu Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego K. S. W dniu 3 listopada 2008 r. Skarżąca umocowała pełnomocnika do sporządzenia odpowiedzi na odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w W., a pełnomocnictwem z 3 grudnia 2008 r. rozszerzyła zakres pełnomocnictwa o reprezentację jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 lutego 2009 r. oddalił skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie.

Pismem z dnia 2 lutego 2009 r. pełnomocnik Skarżącej doradca podatkowy K. S. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczyła, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały jej wypłacone w całości lub w części.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075, dalej - "rozporządzenie").

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wpis sądowy ma charakter wpisu stosunkowy i jego wysokość została określona

na podstawie §1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.

Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.

W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie udokumentowała żadnych wydatków, a czynności podejmowane (wkład pracy), przez nią w sprawie nie miały charakteru nadzwyczajnych lub trudnych. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.

W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.