Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 26/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Starosty Powiatowego w Ż. w przedmiocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. J. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w Ż. pismo datowane na dzień [...] r. zatytułowane "wniosek o ustanowienie pełnomocnika". W uzasadnieniu podniosła, że od wielu lat zgłasza do Starostwa i Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. o ustanowienie dla niej opiekuna lub pełnomocnika do załatwienia jej spraw osobistych w urzędach z powodu nieporadności fizycznej oraz braku pieniędzy.

W piśmie Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. z dnia [...]r. przekazującym wniosek D. J. wskazano, że sprawa ustanowienia dla w/wym. pełnomocnika, kuratora społecznego w związku z jej pismami i skargami była wielokrotnie wyjaśniana zainteresowanej.

Na wezwanie Sądu skarżąca w piśmie z dnia [...] r. wskazała, że jej pismo z dnia [...] r. dotyczy bezczynności Powiatu w Ż. "o ustanowienie pełnomocnika-kuratora" do obrony jej interesów w DPS w Ż., gdyż są łamane jej prawa jako pensjonariuszki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zgodnie z punktem 8 wyżej cytowanego przepisu zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § pkt 1-4 P.p.s.a.. Dlatego też skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 tj. dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zatem istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo niepodjęcia czynność z zakresu administracji publicznej do wydania lub podjęcia których organ był zobligowany.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, ze przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności w zakresie nie objętym kategorią spraw wskazanych w art. 3 § pkt 1-4 P.p.s.a. Oznacza to, że materia będąca przedmiotem skargi na bezczynność nie mieści się w zakresie postępowania sądowoadministracyjego i nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego. Kwestia ustanowienia pełnomocnika czy też kuratora nie należy bowiem do spraw z zakresu administracji publicznej. Przedstawicielstwo (umocowanie do działania w cudzym imieniu) jest instytucją prawa cywilnego (art. 95 i nast. Kodeksu cywilnego), które może opierać się bądź na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo) bądź na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe). Przedstawicielstwo ustawowe wiąże się z brakiem zdolności do czynności prawnych. Ustanowienie przedstawiciela ustawowego (opiekuna bądź kuratora) należy do właściwości sądu opiekuńczego. Do właściwości wskazanego sądu należy również ustanowienie kuratora dla osoby ułomnej.

W tym stanie rzeczy skargę D. J. należało uznać za niedopuszczalną co skutkowało jej odrzucaniem na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono jak w sentencji.