Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 730/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 w zw. z art. 127 par. 3 kpa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 16 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznać radcy prawnemu M. M. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 września 2012r. złożonym w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. w dniu 8 października 2012r. skarżący T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] o odmowie udzielenia skarżącemu informacji publicznej w zakresie określonym wnioskiem z dnia 14 lipca 2012r.

W uzasadnieniu skargi zarzucił m.innymi bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w załatwieniu wniosku z dnia 14 lipca 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, wskazując, iż pismem z dnia 14 lipca 2012r. T. K. wystąpił o udzielenie informacji publicznej w zakresie: zakończonych postępowań odwoławczych prowadzonych z wniosku bezrobotnych bez prawa do zasiłku, samodzielnie prowadzących gospodarstwo domowe dotyczące przyznanych zasiłków celowych na inne niż podstawowe potrzeby i czy postępowania zostały przeprowadzone z ich udziałem, sporządzenie tabelarycznego wykazu jakie zostały wydane decyzje w tym zakresie z podziałem na przyznany cel.

Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. Kolegium wezwało skarżącego do wykazania interesu publicznego w przedmiotowej sprawie, a które doręczone zostało stronie w dniu 3 sierpnia 2012r. Do dnia 5 września 2012r. skarżący nie udzielił odpowiedzi, co spowodowało wydanie przez SKO w/w decyzji z dnia [...], nr [...] odmawiającej udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku z dnia 14 lipca 2012r.

Nadto Kolegium stwierdziło, że skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Istotne jest przy tym, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia - przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi zatem podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Nie może zostać również uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (por.T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 267).

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że T. K. pismem z dnia 14 lipca 2012r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o udostępnienie informacji publicznej co wynikało nie tylko z tytułu tegoż wniosku, ale też z jego treści.

W tej sytuacji, postępowanie w sprawie opisanego wyżej wniosku skarżącego, Kolegium zasadnie prowadziło w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdy na gruncie tej ustawy, udostępnienie informacji publicznej niewątpliwie jest indywidualną sprawą administracyjną.

Przesądzające tu zatem znaczenie ma przepis art. 16 ust. 1 powoływanej ustawy, zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej - następuje w drodze decyzji.

Stosownie zaś do art. 16 ust. 2 powołanej ustawy, do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") z pewnymi modyfikacjami polegającymi na tym, że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Powyższa regulacja prowadzi do wniosku, iż pod pojęciem : "stosowania przepisów k.p.a. do decyzji" - nie należy rozumieć jedynie wymogu stosowania przepisów wprost odnoszących się do tej formy działania administracji publicznej, ale także nakaz stosowania wszelkich przepisów pozostających związku z wydaniem decyzji. Są to w szczególności przepisy regulujące procedurę, która kończy się wydaniem decyzji, oraz przepisy, które normują dalsze postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji.

Oznacza to zatem, że w sytuacji, gdy podmiotem zobowiązanym będzie organ administracji publicznej określony w art. 127 § 3 k.p.a. ( a co ma miejsce w niniejszej sprawie), wnioskodawcy nie będzie przysługiwać odwołanie, a jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W myśl bowiem art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Niedewolutywny środek jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje zatem jedynie od decyzji wydanych w I instancji przez samorządowe kolegia odwoławcze. W pozostałym zakresie organami właściwymi do rozpatrzenia odwołań od decyzji wydawanych przez organy administracji publicznej w I instancji są organy administracji publicznej wyższego stopnia lub inne organy wskazane w przepisach szczególnych.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga T. K. została wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] o odmowie udzielenia skarżącemu informacji publicznej w zakresie określonym wnioskiem z dnia 14 lipca 2012r. - wydaną przez ten organ w pierwszej instancji.

O możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od opisanej wyżej decyzji Kolegium , skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji.

Z akt niniejszej sprawy nie wynika natomiast by skarżący z możliwości tej skorzystał, gdy nadto Kolegium w odpowiedzi na skargę jednoznacznie stwierdza, że, cyt.: "(...)skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (...)".

Powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że w momencie składania przez T. K. skargi do tut. Sądu, zaskarżona przezeń decyzja Kolegium z dnia [...], [...] - nie była jeszcze decyzją ostateczną, co oznacza, że wniesienie przez skarżącego skargi do Sądu z naruszeniem zasady instancyjności uznać należało za niedopuszczalne.

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 160 p.p.s.a., jeżeli ustawa niniejsza nie przewiduje wydania wyroku, Sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia. Ponieważ Sąd administracyjny wyrokiem rozstrzyga sprawę co do jej istoty, oznacza to, że postanowienie wydaje wówczas, jeżeli rozstrzyga o kwestii niedotyczącej istoty sprawy, a więc o kwestii o charakterze proceduralnym.

Przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zobowiązuje Sąd do odrzucenia skargi, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż przedmiotem skargi jest w istocie decyzja organu pierwszej instancji.

Z tego względu na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w pkt I postanowienia.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu , Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.

H.B.22.07.2013r.