Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1858/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Inne
Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 § 1 - § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 94a ust. 1, art. 129b ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 944
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne.
article: art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 15, art. 77, art. 80, art. 107 § 3, art. 7a § 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 134 § 1, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 15zzs[4] ust. 3, art. 15zzs[1], art. 15zzs[3]
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2020 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu reklamy apteki ogólnodostępnej, umorzenia postępowania dotyczącego nakazania zaprzestania prowadzenia reklamy oraz nałożenia kary pieniężnej za jej prowadzenie oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego ("GIF") z [...] lipca 2020 r. Skarżoną decyzją GIF, działając na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4, art. 94a ust. 1 i art. 129b ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 944, dalej: "Pf") oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "kpa"), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] ("strona" lub "skarżąca") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Gdańsku ("[...]WIF") z [...] października 2019 r., którą [...]WIF:

1. stwierdził, że strona prowadziła niedozwoloną reklamę ogólnodostępnej apteki o nazwie "[...]" położonej w [...] przy ul. [...] oraz ogólnodostępnej apteki o nazwie "[...] " położonej w [...] przy ul. [...], polegającą na:

1) wykładaniu na sali ekspedycyjnej obu powyższych aptek w okresie od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. ulotek/gazetek zatytułowanych "OFERTA DLA KAŻDEGO 11-24.02.2019", w której zaprezentowano szereg produktów leczniczych z podaniem ich ceny oraz informacją: "Oferta ważna od 11.02 do 24.02.2019 r. lub do wyczerpania zapasów";

2) zamieszczeniu w witrynie apteki położonej w [...] w okresie od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. jednego dwustronnego plakatu, gdzie były m.in. prezentowane produkty lecznicze z podaniem ich ceny oraz komunikat: "OFERTA PRODUKTOWA 11.02-24.02.2019";

3) zamieszczeniu w witrynie apteki położonej w [...] w okresie od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. jednego dwustronnego plakatu, gdzie były m.in. prezentowane produkty lecznicze z podaniem ich ceny oraz komunikat: "OFERTA PRODUKTOWA 11.02-24.02.2019";

2. umorzył postępowanie dotyczące nakazania zaprzestania prowadzenia przez stronę reklamy, o której mowa w punkcie 1 ppkt 1, 2 i 3 - z uwagi na jej nieprowadzenie w chwili wydania decyzji;

3. nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiące pięćset złotych) w związku z prowadzeniem niedozwolonej reklamy opisanej w punkcie 1 ppkt 1, 2 i 3 powyżej;

- utrzymał zaskarżona decyzję w mocy.

Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych:

Pismem z 20 lutego 2019 r. do [...]WIF wpłynęło przekazane przez Okręgową Izbę Aptekarską w [...] zawiadomienie o podejrzeniu naruszenia zakazu reklamy aptek, o którym mowa w art. 94a ust. 1 Pf. Przy piśmie przekazano skargę pacjentki z 18 lutego 2019 r. w przedmiocie reklamy prowadzonej przez aptekę o nazwie "[...] " zlokalizowanej w [...], zdjęcie witryny ww. apteki oraz gazetkę reklamową, która była dostępna w ww. aptece. Jednocześnie Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej poinformował [...]WIF, iż sam stwierdził obecność ww. ulotek w dniu 15 lutego 2019 r. w aptekach sieci "[...]" zlokalizowanych w [...] (G. Sp. z o.o.) i ul. [...] (O. Sp. z o.o.).

[...]WIF pismem z 21 marca 2019 r. w związku z przekazaną informacją o obecności ulotek w aptece "[...]" zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] i ul. [...] zwrócił się do Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej z prośbą o: "doprecyzowanie, czy Pani w ww. aptekach stwierdziła obecność tej samej ulotki tj. "OFERTA DLA KAŻDEGO 11-24.02.2019 "SEKS TO ZDROWIE""? Jeżeli tak, to czy ulotki były wyłożone w salach aptek; czy też były wydawane przy sprzedaży na prośbę/lub nie pacjenta? Wreszcie ile (szacunkowo) ww. ulotek było wyłożonych w każdej z ww. aptek i czy posiada Pani egzemplarz takiej ulotki? (...)".

W odpowiedzi na powyższe pismo Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej poinformował w piśmie z 27 marca 2019 r., że: "(...) będąc w aptekach D. w [...] przy ul. [...] i ul. [...] stwierdziłam obecność tej samej ulotki "Seks to zdrowie", ulotki byty wyłożone na salach apteki, nie wiem czy ulotki były wręczane pacjentom, szacunkowo oceniam, że w każdej z aptek leżał plik tych samych ulotek obejmujących ok. 20-30 sztuk. Jednocześnie wskazuję, że ulotki te były identycznej treści co przesłane tut. Inspektorowi przy piśmie z dnia 20 lutego br., w związku z czym za zbyteczne uważam ponowne jej przesyłanie".

Pismem z 17 kwietnia 2019 r. Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej w ślad za korespondencją z 20 lutego 2019 r. przekazał otrzymane materiały w sprawie reklam prowadzonym w aptekach sieci "[...]" pod hasłem "Seks to zdrowie".

W związku z powyższym pismem z 4 czerwca 2019 r. [...]WIF poinformował stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nakazania zaprzestania prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...] oraz apteki o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...] i nałożenia kary. Jednocześnie [...]WIF wskazał, że podstawą wszczęcia postępowania było pisemne zawiadomienie przez [...] Okręgową Izbę Aptekarską o fakcie wykładania w sali ekspedycyjnej apteki o nazwie "[...]" położonej w [...] ulotek zatytułowanych: "OFERTA DLA KAŻDEGO 11-24.02.2019", w których zaprezentowani szereg produktów leczniczych z podaniem ich ceny. [...] WIF dokładnie opisał ulotki i poinformował, że pismo i załączniki zostały włączone do materiału dowodowego.

Ponadto [...]WIF, działając na podstawie art. 50 § 1 kpa, zobowiązał stronę do udzielenia pisemnej odpowiedzi na następujące pytania:

1) w jakim dokładnie okresie opisane w zawiadomieniu ulotki były wykładane w sali ekspedycyjnej aptek;

2) ile ulotek wyłożono w sali ekspedycyjnej aptek przez okres, o którym mowa w powyższym pytaniu;

3) kto (nazwa i adres firmy) i kiedy i na czyje zlecenie dostarczył ulotki i plakaty do aptek;

4) kto (imię i nazwisko pracownika, zleceniobiorcy) fizycznie zajmował się wyłożeniem ulotek;

5) czy w okresie obowiązywania oferty wskazanym w ulotce apteki sprzedały produkty po cenach wskazanych w ofercie i na plakatach;

6) kto (nazwa i adres firmy) i kiedy zadecydował o cenach i okresie obowiązywania oferty podanej w ulotkach/plakatach oraz pozostałych treściach ulotek/plakatów;

7) dlaczego w ulotkach pojawia się adres www.[...].pl, w szczególności czy łączy Państwa z wydawcą ww. serwisu umowa lub porozumienie w sprawie wspólnych działań reklamowych;

8) czy apteki wywieszały plakaty opisane w zawiadomieniu, jeżeli tak, to w jakim celu. W przypadku zlecenie powyższych działań firmie zewnętrznej organ zobowiązał stronę do przedłożenia następujących dokumentów:

- kopii faktur dokumentujących zakup przez Państwa ww. ulotek i plakatów;

- kopii porozumień, korespondencji mailowej z ww. firmą, która dostarczyła ulotki - dotyczących dostarczania ulotek, a także z wydawcą serwisu www. [...].pl – T. Spółka Akcyjna z siedzibą w [...];

- wyciągu z ewidencji sprzedaży leków za okres od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. z ograniczeniem do: Stoperan kapsułki twarde 18 szt., Espumisan Kapsułki 100 szt., Orofar Max pastylki twarde 30 szt., Posterisan czopki doodbytnicze 10 szt. (ze wskazaniem daty sprzedaży, ilości i ceny).

Strona pismem z 11 czerwca 2019 r. złożyła wyjaśnienia i odpowiedziała na wymieniona pytania wskazując, że: "(...) Ad 1 i 2) Ulotki "Oferta dla Każdego 11-24.02.2019" były wykładane w sali ekspedycyjnej apteki "[...]" położonej w [...] w okresie od 11 do 24 lutego 2019 r. łącznie w liczbie około 50 egz. W powyższym okresie wskazane ulotki nie były wykładane w sali ekspedycyjnej apteki "[...]" położonej w [...]. Ad 3) Ulotki i plakaty zostały dostarczone na zlecenie G. Sp. z o.o. (...) Ad. 4) W ocenie G. Sp. z o.o. wskazanie kto fizycznie (imię i nazwisko pracownika, zleceniobiorcy) zajmował się wyłożeniem ulotek jest prawnie indyferentne dla dokonania oceny, czy prowadzona aktywność naruszała art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, a w konsekwencji wezwanie w tym zakresie wykracza poza zakres przedmiotowy prowadzonego postępowania administracyjnego. (...) Ad. 5) W okresie obowiązywania oferty wskazanym w ulotce ww. apteki sprzedawały produkty w niej uwidocznione po cenach wskazanych w tej ulotce. (...) Ad. 6) Decyzje o okresie obowiązywania oferty i cenach produktów uwidocznionych w ulotkach i plakatach oraz pozostałych treściach ulotek i plakatów podjęła G. Sp. z o.o. Ad. 7) Adres www.[...].pl pojawia się w ulotkach jako źródło informacji w nich przytoczonych i jedynie w takim charakterze występuje w ulotce. Ad. 8) Opisane w wezwanie plakaty były wywieszone w ww. aptekach w okresie od 11 do 24 lutego 2019 r.". Do powyższego pisma Spółka załączyła wyciąg z ewidencji sprzedaży leków za okres od 11 do 24 lutego 2019 r. zawierający daty sprzedaży, ilości oraz ceny produktów: Stoperan kaspułki twarde 18 szt., Espumisan kapsułki 100 szt. i Orofar Max pastylko twarde 30 szt.

W dniu 28 sierpnia 2019 r. w [...]WIF został przesłuchany w charakterze świadka Pan mgr I. N. - kierownik apteki o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...]. Świadek pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i po okazaniu mu ulotki/gazetki "Oferta dla każdego 11-24.02.2019" oraz plakatów z akt sprawy zeznał, że: "Ulotki te były wykładane w aptece położonej w [...] w izbie ekspedycyjnej na stojakach. Były wyłożone w okresie wskazanym w gazetce. Zostało dostarczonych 40-50 ulotek. Gazetki zostały przywiezione do apteki z działu marketingu firmy. Na stronie internetowej zawartej w ulotce ([...].pl) są opisy produktów leczniczych prezentowanych w ulotkach. Ceny produktów były zgodne z tymi wskazanymi w ulotce, w okresie w niej wskazanym. Potem uległy zmianie, bądź pozostały na tym samym poziomie. (...) Jeden z plakatów wisiał w aptece - ten z lekiem Chlorchinaldin. Był zawieszony w taki sposób, że od strony zewnętrznej apteki był widoczny napis "seks to zdrowie", a druga strona plakatu była widoczna od strony sali ekspedycyjnej apteki. Ten plakat wisiał w aptece w okresie wskazanym na plakacie. Nie stwierdziłem, aby w okresie, w którym wisiały plakaty wzrosła sprzedaż prezentowanych produktów. W innych okresach, niż okres, w którym wisiał plakat, sprzedaż bywała na wyższym poziomie".

Następnie w dniu 9 października 2019 r. w [...]WIF została przesłuchana w charakterze świadka Pani mgr D. W. - kierownik apteki o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...]. Świadek pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i po okazaniu mu ulotki/gazetki "Oferta dla każdego 11 -24.02.2019" oraz plakatów z akt sprawy zeznała, że: "(...) Te ulotki na pewno były wyłożone na stanowisku ekspedycyjnym w aptece. Okres wyłożenia ulotek odpowiadał mniej więcej okresowi wskazanemu na ulotkach. Do apteki przyszło ok. 50 takich ulotek. (...) Skoro w gazetce ceny były określone, to na pewno je stosowaliśmy w aptece przy ul. [...] w terminie wskazanym w ulotkach. Jeden z plakatów — ten z prezerwatywami "Durex" wisiał wewnątrz apteki (nie w witrynie okiennej). Plakat wisiał ok. 5-10 dni. Pacjent widział jedynie tę stronę plakatu, na której widniała oferta cenowa. Drugiego z okazanych plakatów w aptece nie było".

Następnie pismem z 9 października 2019 r. [...]WIF zawiadomił stronę o zamiarze zakończenia sprawy i wydania decyzji oraz poinformował, że ma prawo przed wydaniem decyzji do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia.

[...]WIF zakończył postępowanie administracyjne decyzją z [...] października 2019 r., którą:

1. stwierdził, że strona prowadziła niedozwoloną reklamę ogólnodostępnej apteki o nazwie "[...]" położonej w [...] przy ul. [...] oraz ogólnodostępnej apteki o nazwie "[...]" położonej w [...] przy ul. [...], polegającej na:

1) wykładaniu na sali ekspedycyjnej obu ww. aptek w okresie od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. ulotek/gazetek zatytułowanych "OFERTA DLA KAŻDEGO 11-24.02.2019", w której zaprezentowano szereg produktów leczniczych z podaniem ich ceny oraz informacją: "Oferta ważna od 11.02 do 24.02.2019 r. lub do wyczerpania zapasów";

2) zamieszczeniu w witrynie apteki położonej w [...] w okresie od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. jednego dwustronnego plakatu, gdzie były m.in. prezentowane produkty lecznicze z podaniem ich ceny oraz komunikat: "OFERTA PRODUKTOWA 11.02-24.02.2019";

3) zamieszczeniu w witrynie apteki położonej w [...] w okresie od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r. jednego dwustronnego plakatu, gdzie były m.in. prezentowane produkty lecznicze z podaniem ich ceny oraz komunikat: "OFERTA PRODUKTOWA 11.02-24.02.2019";

2. umorzył postępowanie dotyczące nakazania zaprzestania prowadzenia przez stronę reklamy, o której mowa w punkcie 1 ppkt 1, 2 i 3 - z uwagi na jej nieprowadzenie w chwili wydania decyzji;

3. nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiące pięćset złotych) w związku z prowadzeniem niedozwolonej reklamy opisanej w punkcie 1 ppkt 1, 2 i 3 powyżej.

Od powyższej decyzji strona pismem z 14 listopada 2019 r. wniosła odwołanie do GIF.

Pismem z 29 maja 2020 r. GIF powiadomił stronę o zamiarze zakończenia postępowania i wydania decyzji, umożliwiając wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

GIF decyzją z [...] lipca 2020 r. utrzymał w całości w mocy zaskarżoną decyzję [...]WIF z [...] października 2019 r.

W uzasadnieniu skarżonej decyzji GIF wskazał, że podziela ocenę [...]WIF co do przyjęcia, że poprzez działania wskazane w decyzji [...]WIF strona naruszyła zakaz reklamy aptek i ich działalności, o którym stanowi art. 94a ust.1 Pf.

Fakt, iż przedmiotowe działania były prowadzone przez stronę w aptekach ogólnodostępnych o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...] oraz ul. [...], GIF uznał za bezsporny i udowodniony, gdyż wskazuje na to zebrany materiał dowodowy w sprawie - informacje oraz zgromadzona dokumentacja, która została przekazana przez Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej, a także protokoły przesłuchania w charakterze świadków kierowników dwóch aptek. Strona nie kwestionuje faktu prowadzenia ww. działań lecz ich ocenę świetle art. 94a ust. 1 Pf.

Zdaniem GIF istotne jest, czy prowadzone działanie miało zachęcać do zakupu w danej aptece. Organ uznał, że wywieszenie w ww. aptekach dwustronnych plakatów o wymiarach ok. 1,5 m x 0,5 m każdy, stanowiło naruszenie art. 94a ust. 1 Pf. W toku przesłuchania bowiem jeden ze świadków (kierownik apteki w [...]) wskazywał, że przedmiotowy plakat wisiał w aptece w taki sposób, że od strony zewnętrznej apteki był widoczny napis: "Seks to zdrowie", a druga strona plakatu z ofertą cenową była widoczna od strony sali ekspedycyjnej. Natomiast drugi ze świadków (kierownik apteki w [...]) poinformował, że jeden z plakatów wisiał wewnątrz apteki. GIF uznał, że dla oceny powyższych działań nie ma znaczenia czy plakat był skierowany na zewnątrz czy do wnętrza lokalu. Pf nie wyznacza bowiem granic miejscowych reklamy.

GIF wskazał także, że zasady przedstawiania cen dostępnych produktów w aptekach nie są uregulowane w przepisach Pf. W tym zakresie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Strona uwidaczniała ceny w ulotkach/gazetkach dostępnych w aptekach, jak również w witrynach aptek. Zatem w przedmiotowej sprawie ceny produktów leczniczych i innych towarów oferowanych we wskazanych powyżej aptekach ogólnodostępnych dokonywane w ulotkach/gazetkach nie były uwidaczniane zgodnie z wymogami rozporządzenia.

W ocenie GIF, przedmiotowe ulotki/gazetki oraz plakaty umieszczone w witrynach apteki w odbiorze konsumenta do którego są adresowane, nie zostają odczytane jedynie jako oficjalny komunikat urzędowy dotyczący obowiązku informacyjnego wynikającego z ustawy, a są odbierane jako przekaz reklamowy. Działania polegające na zachęcaniu do zakupów poprzez wskazanie cen produktów leczniczych i innych oferowanych towarów wskazanych w ulotce/gazetce lub w witrynie apteki, które są dostępne we wskazanej aptece ogólnodostępnej, należy uznać za reklamę, ponieważ zachęca do poszukiwania tych właśnie aptek oraz ma na celu zwiększenie sprzedaży. Zdaniem GIF, strona pod pozorem przekazywania informacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, w rzeczywistości prowadziła reklamę apteki.

GIF wskazał także, iż [...]WIF prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej nakazania zaprzestania prowadzenia przez stronę reklamy, o której mowa w punkcie 1 ppkt 1, 2 i 3 sentencji zaskarżonej decyzji, bowiem na dzień wydania decyzji przez [...]WIF strona zaprzestała prowadzenia niedozwolonej reklamy aptek i ich działalności.

Zaprzestanie prowadzenia przedmiotowych działań przez stronę poprzez zakończenie prowadzenia kampanii reklamowej uzasadnia umorzenie postępowania jednak jedynie w zakresie nakazania zaprzestania prowadzenia reklamy. Brak było bowiem w chwili wydania decyzji przez [...]WIF działań, wobec których można by wydać nakaz. Fakt, iż strona zaprzestała prowadzenia reklamy apteki nie zwalnia jednak [...]WIF z obowiązku nałożenia kary, gdyż nie ulega wątpliwości, że do naruszenia przepisu dotyczącego zakazu reklamy aptek doszło. Okoliczność ta może jedynie mieć wpływ na wymiar kary, gdyż organ, ustalając wysokość kary pieniężnej, bierze pod uwagę przesłanki określone w art. 129b ust. 2 Pf, w szczególności okres, stopień i okoliczności naruszenia, oraz uprzednie naruszenie przepisów.

W ocenie GIF brak jest też podstaw do zmiany wysokości kary pieniężnej. GIF wskazał, że na ustalenie wysokości kary pieniężnej miały wpływ następujące okoliczności:

1. okres prowadzenia reklamy, jaki został udowodniony w niniejszym postępowaniu był stosunkowo krótki i trwał od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r.

2. przedmiotem postępowania były dwa rodzaje działalności:

- wykładanie w sali ekspedycyjnej ulotek/gazetek zatytułowanych "OFERTA DLA KAŻDEGO 11-24.02.2019", w której zaprezentowano szereg produktów leczniczych z podaniem ich ceny oraz informacją: "Oferta ważna od 11.02 do 24.02.2019 r. lub do wyczerpania zapasów";

- zamieszczenie w witrynie aptek jednego, dwustronnego plakatu, gdzie były między innymi prezentowane produkty lecznicze z podaniem ich ceny oraz komunikatu: "OFERTA PRODUKTOWA 11.02-24.02.2019";

3. skala przedmiotowego naruszenia nie była duża, gdyż ulotki/gazetki z uwagi na umieszczenie ich w liczbie ok. 50 sztuk w każdej z aptek docierały do ograniczonego grona odbiorców, ale reklama zamieszczona w witrynach docierała do większego grona odbiorców;

4. ulotki/gazetki reklamowe z ofertą produktów leczniczych i informacją o cenach stanowią oczywistą zachętę do skorzystania z usług apteki;

5. niniejsze postępowanie dotyczyło naruszenia zakazu reklamy co do dwóch aptek prowadzonych przez stronę;

6. strona przed wydaniem decyzji [...]WIF z [...] października 2019 r. zaprzestała prowadzenia reklamy;

7. kara służyć ma zapobiegnięciu ponownego naruszenia przepisów przez podmiot prowadzący zakazaną reklamę apteki i jej działalności, przez co musi być dotkliwa, a jednocześnie możliwa do spełnienia;

8. od przedsiębiorcy uzyskującego zezwolenie na prowadzenie apteki wymagana jest znajomość przepisów regulujących ten rodzaj działalności gospodarczej, w szczególności art. 94a ust. 1 Pf.

GIF podkreślił, że w decyzji będącej przedmiotem odwołania nałożono karę w wysokości 3 500 zł, a więc mieszczącą się w dolnych granicach jej ustawowego wymiaru, przy uwzględnieniu wskazanych wyżej okoliczności.

Decyzję GIF zaskarżyła strona, zarzucając jej:

1) naruszenie art. 94a ust. 1 Pf poprzez ich błędną wykładnią oraz niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wskazane w decyzji działania skarżącej stanowiły prowadzenie przez skarżącą niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w [...] i jej działalności oraz apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w [...] i jej działalności, a w konsekwencji utrzymanie w całości w mocy zaskarżonej decyzji [...]WIF z [...] października 2019r"

2) naruszenie art. 129b ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 94a ust. 1 Pf poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że powyższe działania strony stanowiły prowadzenie przez skarżącą niedozwolonej reklamy aptek ogólnodostępnych położonych w [...] oraz w [...] i ich działalności, co powinno skutkować nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 3.500 zł, a w konsekwencji utrzymanie w całości w mocy zaskarżonej decyzji [...]WIF z [...] października 2019 r.,

3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. art. 6, 7, 7a § 1, 8, 11, 77 § 1, 80 i art. 107kpa.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...]WIF, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę GIF wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszym rzędzie Sąd wyjaśnia, że w związku z zagrożeniem epidemicznym na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).

Rozpoznanie sprawy było konieczne, gdyż dotyczy ona żywotnego i realnego interesu prawnego strony. Z uwagi na fakt, iż nie wiadomo, kiedy zakończy się stan zagrożenia epidemiologicznego, Sąd był zobligowany do skorzystania z rozwiązania procesowego, wprowadzonego na mocy art. 15zzs4 ust. 3 ustawy COVID.

Sąd podkreśla, iż zastosowanie trybu procedowania przewidzianego w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy COVID nie wymaga ani wniosku stron, ani ich zgody, ani też ich wcześniejszego poinformowania przez sąd – rozwiązanie proceduralne procedowania przed sądem administracyjnym jest w tym zakresie odmienne niż przed sądem powszechnym – por. a contrario przepisy art. 15zzs1 i 15zzs3 ustawy COVID.

Dlatego też Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy COVID.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno skarżona decyzja, jak i utrzymania nią w mocy decyzja [...]WIF nie naruszają prawa w stopniu mającym wpływ na prawidłowość wydanych rozstrzygnięć.

Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy znajdujące się w izbie dwóch aptek ogólnodostępnych materiały, których obecności skarżąca nie kwestionuje, tj. gazetki oraz plakaty, były przejawem prowadzonej przez nią niedozwolonej reklamy aptek, czy też, jak twierdzi skarżąca, dozwoloną prawem informacją o cenach i asortymencie aptek.

Sąd wskazuje, że podstawę materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć, stanowiły art. 94a ust. 1 oraz związany z nim art. 129b ust. 1 i ust. 2 Pf. Przepisy te znajdują bowiem obligatoryjne zastosowanie w przypadku stwierdzenia prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej lub/i jej działalności.

Na wstępie należy zaznaczyć, że w art. 94a ust. 1 Pf, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2012 r. (zatem od ponad ośmiu lat) ustawodawca wprowadził całkowity zakaz reklamy aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności, stwierdzając jednocześnie, że reklamy nie stanowi tylko informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Pf nie zawiera przy tym definicji reklamy apteki. Jednakże już z art. 94a ust. 1 Pf wynika, że ustawodawca potraktował pojęcie reklamy apteki dość szeroko, skoro wyłączył z jej zakresu jedynie proste informacje o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Tym samym uprawnione jest przyjęcie (zgodne z doktryną oraz licznym orzecznictwem sądów administracyjnych traktującym o tym problemie), że reklamą jest każde działanie - niebędące informacją o lokalizacji i godzinach pracy apteki, mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług w konkretnej aptece lub sieci aptek.

Podobnie pojęcie reklamy jest rozumiane przez Sąd Najwyższy, który w wyroku z 2 października 2007 r., sygn. akt II CSK 289/07, stwierdził, że "reklama oznacza każde przedstawienie (wypowiedź) w jakiejkolwiek formie w ramach działalności handlowej, gospodarczej, rzemieślniczej lub wykonywania wolnych zawodów, dokonane w celu wspierania zbytu towarów lub usług. Powszechnie za reklamę uważa się wszelkie formy przekazu, w tym także takie, które nie zawierając w sobie elementów oceniających ani zachęcających do zakupu, mogą jednak zostać przyjęte przez ich odbiorców jako zachęta do kupna (...). Przy rozróżnieniu informacji od reklamy trzeba mieć zatem na względzie, że podstawowym wyznacznikiem przekazu reklamowego jest nie tylko mniej lub bardziej wyraźna zachęta do kupna towaru, ale i faktyczne intencje podmiotu dokonującego przekazu oraz odbiór przekazu przez jego adresatów. Wypowiedź jest reklamą, gdy nad warstwą informacyjną przeważa zachęta do nabycia towaru - taki cel przyświeca nadawcy wypowiedzi i tak odbiera ją przeciętny odbiorca, do którego została skierowana. Wszelkie promocje, w tym cenowe, są reklamą towaru i firmy, która ich dokonuje".

Pojęcie reklamy, zbieżnie do powyższego rozumienia, zdefiniowano także w art. 2 Dyrektywy 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (Dz.U.UE.L z 2006 r. Nr 376, s. 21), w którym przyjęto, że reklama oznacza przedstawienie w jakiejkolwiek formie, w ramach działalności handlowej, gospodarczej, rzemieślniczej lub wykonywania wolnych zawodów w celu wspierania zbytu towarów lub usług, w tym nieruchomości, praw i zobowiązań.

Zatem przy rozróżnieniu dozwolonej w art. 94a Pf informacji od reklamy trzeba mieć na względzie, że podstawowym wyznacznikiem przekazu reklamowego jest nie tylko mniej lub bardziej wyraźna zachęta do kupna towaru, ale i faktyczne intencje podmiotu dokonującego przekazu oraz odbiór tego przekazu przez adresatów. Reklamą jest wypowiedź, w której nad warstwą informacyjną przeważa zachęta do nabycia towaru – taki cel przyświeca nadawcy wypowiedzi i tak odbiera ją przeciętny odbiorca/adresat, do którego została skierowana. Bezspornym jest przy tym, że w świetle praktyk marketingowych powszechnie stosowanych na rynku, wszelkie promocje, w tym cenowe, są reklamą towaru i firmy, która ich dokonuje.

Zdaniem Sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny niniejszej sprawy, do którego następnie zastosowały właściwe, powyżej przywołane, przepisy. Przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdziło fakt prowadzenia przez skarżącą jako podmiot odpowiedzialny za prowadzenie należącej do niej aptek działań ewidentnie zachęcających potencjalnych konsumentów do zapoznania się z ofertą aptek i skorzystania z usług tych właśnie aptek w promocyjnych cenach. Nie sposób inaczej odebrać decyzji skarżącej, polegających na kolportażu w należących do niej aptekach ulotki/gazetki zatytułowanej "Oferta dla każdego 11.02 – 24.02.2019" "Seks to zdrowie", zawierającej zdjęcia par w miłosnych uściskach połączonych z informacjami na temat zdrowotnego wpływu seksu oraz zdjęciami produktów (wyrobów medycznych, kosmetyków, leków, dietetycznych środków spożywczych) wraz z cenami ich sprzedaży, z jednoczesnym umieszczeniem w izbach ekspedycyjnych obydwu aptek należących do skarżącej dwustronnych plakatów "Oferta produktowa 11.02 – 24.02.2019", zawierającego zdjęcia niektórych produktów z tej gazetki. Fakt, że opisane działania były następstwem/efektem decyzji skarżącej wynika z zeznań kierowników tychże aptek, którzy pouczeni o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, podali, że "gazetki były przywiezione do apteki z działu marketingu firmy", że "nie mają na to wpływu jako pracownicy", "są one narzucone odgórnie".

Za niezasadny Sąd uznaje podniesiony w uzasadnieniu skargi zarzut, że zastosowana w niniejszej sprawie wykładnia przepisów została dokonana w oderwaniu od innych przepisów prawa, a zwłaszcza 4 ust. 1 w zw. z art. 6 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, które kreują, zdaniem skarżącej, obowiązki, wobec przedsiębiorców, w tym przedsiębiorców aptecznych, w zakresie udostępniania informacji konsumentom. Jak wskazał bowiem zasadnie NSA w wyroku 3 grudnia 2020 r. sygn. II GSK 918/20: "(...) sposób realizacji obowiązku informowania o cenach produktów leczniczych, pozostawiony przez ustawodawcę do uznania przedsiębiorcy farmaceutycznego, nie oznacza jednocześnie dowolności w zakresie, w jakim mogłoby to naruszać zakaz reklamy aptek i ich działalności wyrażony w art. 94a p.f. Mogłoby to bowiem prowadzić w praktyce do obejścia tego zakazu (obejścia prawa), dlatego też przepisy obu przywołanych ustaw należy w tym zakresie uznać za komplementarne, na co zasadnie zwrócił uwagę organ w tej sprawie". Sąd powyższy pogląd w całości popiera i przyjmuje za swój. Celem ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług jest – jak sama nazwa wskazuje – informowanie o cenach towarów. Jeżeli nad warstwą informacyjną przekazu przedsiębiorcy zaczyna dominować przekaz zachęcający do skorzystania z oferty (a tak miało miejsce w tym przypadku), to wówczas takie działanie może być uznane za reklamę.

Reklamowego efektu umieszczenia w aptekach wspomnianych materiałów nie niweluje bynajmniej także okoliczność, że stanowiły one tzw. reklamę producencką towarów sprzedawanych w aptekach. Dowody zgromadzone w sprawie (m.in. gazetka i plakat; miejsce ich umieszczenia; protokół kontroli doraźnej) potwierdzają bezspornie, że w aptekach, należących do skarżącej, za prowadzenie której to ona jest odpowiedzialna i ponosi w związku z tym odpowiedzialność administracyjną, prowadzona była niedozwolona reklama, celem której była zachęta pacjentów/klientów do skorzystania z usług tej właśnie apteki, poprzez zakup w niej towarów, w tym kosmetyków, wyrobów medycznych i produktów leczniczych w korzystnych (bo wyeksponowanych w reklamach) cenach. Zarówno kolportaż ulotek/gazetki, jaki i wizualna forma w postaci plakatów dwustronnych, których treści się wzajemnie uzupełniały, umieszczonych w izbach aptek, bez wątpienia służyły skupieniu uwagi klientów aptek na znajdujących się w niej produktach. Bez znaczenia w tej sytuacji jest, że na plakacie oraz w gazetce nie widniała nazwa aptek, wszak kluczowe znaczenie ma tu efekt reklamowy umieszczenia wspomnianych materiałów w aptekach. Sporna gazetka oraz plakaty z pewnością nie były wyłącznie reklamą producencką, mającą na celu np. podnoszenie świadomości pacjentów o produktach leczniczych, ale zapewniały one w kontekście niniejszej sprawy także informacje na temat aktualnej oferty produktów leczniczych dostępnych w tych konkretnych aptekach i zachęcały tym samym do dokonania ich zakupu w określonym czasie po uwypuklonych (umieszczonych w graficznym symbolu "[...]") korzystnych, promocyjnych cenach.

Zdaniem Sądu, na gruncie niniejszej sprawy, organ prawidłowo ocenił i zakwalifikował powyższe działania skarżącej jako formę niedozwolonej reklamy aptek. Gazetka reklamowa oraz plakat, z wyróżnionymi zarówno kolorystycznie, jak i za pomocą czcionki, cenami zakupu produktów leczniczych oferowanych w aptece, połączone z informacjami o zbawiennym wpływie leczniczym seksu na zdrowie, ilustrowane ilustracyjnymi zdjęciami par zbliżających się do siebie, przy odpowiednim dobraniu stosownych towarów (prezerwatyw, kosmetyków, leków) do powyżej tezy, że "Seks to zdrowie" (nie wchodząc w merytoryczną ocenę tej tezy), w sposób oczywisty naruszają zakaz reklamy aptek i ich działalności. Stanowią bowiem dla potencjalnego klienta/pacjenta zachętę do skorzystania z usług w tych właśnie aptekach – w których zawieszono plakat i w których kolportowana jest gazetka. Tożsamość asortymentu znajdującego się w ujawnionych materiałach reklamowych z asortymentem znajdującym się w aptekach jest niesporna i dowodzi, że to skarżąca jako prowadząca apteki prowadziła w nich niedozwoloną reklamę sprzedaży produktów wymienionych w gazetkach/na plakatach. Organ słusznie przyjął, że treść i szaty graficzne spornej gazetki i plakatów oraz miejsce, w jakim były one umieszczone/dystrybuowane – wewnątrz aptek (a dwustronne plakaty także na zewnątrz), w sposób jednoznaczny pozwala na powiązanie treści w nich zawartych z działalnością aptek.

W konsekwencji Sąd nie podziela zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przepisów kpa i Pf. Skarżąca jako podmiot prowadzący apteki, a tym samym odpowiedzialny za ich prawidłowe, zgodne z przepisami, działanie, do czego zobligowana była w związku z uzyskanym zezwoleniem na prowadzenie aptek, ponosi w tej sprawie pełną odpowiedzialność. Skarżąca jako profesjonalista, prowadzący gospodarczą działalność reglamentowaną, powinna znać i przestrzegać przepisy prawa regulujące tę działalność.

Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania skarżonej decyzji w zakresie kary pieniężnej, jaka została na Skarżąca nałożona. W myśl art. 129b ust. 1 Pf karze pieniężnej w wysokości do 50.000 złotych podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu poza aptecznego oraz ich działalności. W myśl art. 129b ust. 2 Pf przy ustalaniu wysokości tej kary, nakładanej w drodze decyzji administracyjnej, uwzględnia się w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów. Przepis art. 94a ust. 1 Pf jest więc bezpośrednio powiązany z sankcją wyrażoną w art. 129b ust. 1 Pf wskazującą, że kara pieniężna jest nakładana za stwierdzone już naruszenie. Zatem, jeżeli organ farmaceutyczny stwierdzi, że do naruszenia art. 94a ust. 1 Pf doszło, ma ustawowy obowiązek orzec karę pieniężną w granicach co do w wysokości podanej w art. 129b ust. 1 Pf. Przepis ten, będąc sankcją za stwierdzone naruszenie, jest konsekwencją spełnienia przesłanki z art. 94a Pf o zakazie reklamy działalności aptek.

W ocenie Sądu nałożona w niniejszej sprawie kara pieniężna została, co do istoty oraz jej wysokości, prawidłowo ustalona oraz uzasadniona przez organy, które kierowały się kryteriami wskazanymi w art. 129b ust. 2 Pf. Organy, ustalając wysokość kary na kwotę 3.500 złotych, czyli w jej dolnych granicach, wzięły pod uwagę wszystkie składowe przewidziane w tym przepisie, a potwierdzone zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Zasadnie zatem GIF wskazał, że na ustalenie wysokości kary pieniężnej miały wpływ następujące okoliczności:

1. okres prowadzenia reklamy, jaki został udowodniony w niniejszym postępowaniu był stosunkowo krótki i trwał od 11 lutego 2019 r. do 24 lutego 2019 r.

2. przedmiotem postępowania były dwa rodzaje działalności:

- wykładanie w sali ekspedycyjnej ulotek/gazetek zatytułowanych "OFERTA DLA KAŻDEGO 11-24.02.2019", w której zaprezentowano szereg produktów leczniczych z podaniem ich ceny oraz informacją: "Oferta ważna od 11.02 do 24.02.2019 r. lub do wyczerpania zapasów";

- zamieszczenie w witrynie aptek jednego, dwustronnego plakatu, gdzie były między innymi prezentowane produkty lecznicze z podaniem ich ceny oraz komunikatu: "OFERTA PRODUKTOWA 11.02-24.02.2019";

3. skala przedmiotowego naruszenia nie była duża, gdyż ulotki/gazetki z uwagi na umieszczenie ich w liczbie ok. 50 sztuk w każdej z aptek docierały do ograniczonego grona odbiorców, ale reklama zamieszczona w witrynach docierała do większego grona odbiorców;

4. ulotki/gazetki reklamowe z ofertą produktów leczniczych i informacją o cenach stanowią oczywistą zachętę do skorzystania z usług apteki;

5. niniejsze postępowanie dotyczyło naruszenia zakazu reklamy co do dwóch aptek prowadzonych przez stronę;

6. strona przed wydaniem decyzji [...]WIF z [...] października 2019 r. zaprzestała prowadzenia reklamy;

7. kara służyć ma zapobiegnięciu ponownego naruszenia przepisów przez podmiot prowadzący zakazaną reklamę apteki i jej działalności, przez co musi być dotkliwa, a jednocześnie możliwa do spełnienia;

8. od przedsiębiorcy uzyskującego zezwolenie na prowadzenie apteki wymagana jest znajomość przepisów regulujących ten rodzaj działalności gospodarczej, w szczególności art. 94a ust. 1 Pf.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej odnośnie braku ustawowego wskazania, aby kara za naruszenie reklamy apteki była dotkliwa, Sąd podnosi, że kara ta, aby pełniła swoją funkcję wychowawczą i odstraszającą, nie może być karą symboliczną, ale taką, która będzie odczuwalna przez ukaranego. Jak wskazał NSA w wyroku z 18 października 2017 r., sygn. II GSK 3688/15: "Organ zauważył również, że realizacja celu w postaci zapobiegania ponownemu naruszeniu przepisów przez podmiot prowadzący zakazaną reklamę apteki i jej działalności wymaga, by kara była dotkliwa. Stanowisko to odpowiada regulacji art. 129b ust. 2 p.f. i znajduje potwierdzenie w okolicznościach rozpatrywanej sprawy".

Podkreślić przy tym należy, iż w ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy kara w wysokości 3500 zł nie jest nadmierna dla podmiotu ukaranego. Jest to kara odczuwalna, ale nie nadmiernie dotkliwa.

Sąd stwierdza, że skarżącej znany winien być zakaz reklamy aptek i ich działalności, jak również zakres administracyjnej odpowiedzialności za jego naruszenie. W konsekwencji Sąd stwierdza, że organy, mając na względnie powyższe ustalenia faktyczne oraz cel, jaki ma realizować kara, prawidłowo ustaliły ją na kwotę 3.500 złotych, która to kwota nie jest nadmiernie wysoka dla Skarżącej.

Reasumując Sąd stwierdza, że organy rozstrzygające w niniejszej sprawie działały na podstawie i w granicach przepisów prawa. Podejmując sporne rozstrzygnięcia organy prawidłowo zastosowały zarówno przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. Organom nie można odmówić respektowania zarówno zasad ogólnych wyrażonych w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 i art. 15 kpa czy też przepisów art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia w sprawie decyzji (art. 77 i art. 80 kpa). W toku postępowania skarżąca miała zapewniony czynny udział na każdym jego etapie, a mimo to nie obaliła ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie, inaczej postrzegając jedynie ich charakter – tj. nie jako niedozwoloną reklamę aptek. Także uzasadnienia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji [...]WIF, odpowiadają dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a.

Niezasadny także okazał się zarzut naruszenia art. 7a § 1 kpa, zgodnie z którym: "Jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ". W sprawie bowiem nie ma wątpliwości co do treści normy prawnej (zakazu reklamy aptek i ich działalności). Co więcej, stan faktyczny także w sprawie nie jest sporny. Sporna jest jedynie jego ocena pod kątem subsumpcji do normy prawnej – skarżąca uważa bowiem, że jej działania mieściły się w sferze dozwolonej przez prawo, a organy, że nie. Sąd w tym sporze przyznał rację organom z przyczyn wskazanych powyżej.

Dlatego Sąd, nie dopatrzywszy się ani naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia norm prawa materialnego, tj. art. 94a oraz art. 129b Pf, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.