Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 249/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 37zq ust. 7 w zw. z art. 37zy ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
article: par. 10 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 152
law: Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym - t.j.
article: art. 5 ust. 5
journal: Dz.U. 2020 poz 2167
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach.
article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 162
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 6 października 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji "[...]" z siedzibą w R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2022 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz Fundacji "[...]" z siedzibą w R kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiająca prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z 11 lutego 2021 r. Fundacja "[...]" (dalej: strona, skarżąca, fundacja, wnioskodawczyni) zwróciła się o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r.

Decyzją z 1 marca 2021 r. znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. (dalej: ZUS, organ), działając na podstawie art. 31zq ust. 7 w związku z art. 31zy ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, dalej ustawa o COVID-19) w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19

(Dz. U. z 2020 r. poz. 152, dalej: rozporządzenie RM) oraz w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 266, dalej: u.s.u.s.), odmówił prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od

1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r.

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść stanowiących jej materialnoprawną podstawę przepisów i wyjaśnił, że z wnioskiem o zwolnienie

z obowiązku opłacania składek za ww. okres mogą występować płatnicy, którzy na dzień 30 listopada 2020 r. prowadzili przeważającą działalność z określonymi w ustawie kodami PKD. We wniosku o zwolnienie strona oświadczyła, że prowadzi działalność gospodarczą z kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (dalej: PKD) 56.10.A., który uprawniał do uzyskania zwolnienia za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r. Dokonana przez organ analiza danych zawartych w rejestrze REGON wykazała jednak, że przeważająca działalność gospodarcza, jaką strona prowadzi, oznaczona jest kodem 94.99.Z. Wskazany we wniosku kod był więc niezgodny z danymi zawartymi w systemie na 30 listopada 2020 r. W związku z powyższym nie przysługuje prawo do zwolnienia

z obowiązku opłacania należności z tytułu składek.

We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy fundacja wskazała, że wiodącym kodem PKD wpisanym w Krajowym Rejestrze Sądowym jest 56.10.A, na dowód czego załączyła odpis z KRS.

Decyzją z 19 marca 2021 r. znak: [...] ZUS utrzymał w mocy decyzję własną z 1 marca 2021 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że obowiązek zbadania działalności według kodu PKD dotyczy wszystkich płatników składek, w tym także stowarzyszeń czy fundacji. Jeżeli przeważający rodzaj prowadzonej działalności jest inny niż określony w ustawie, nie ma podstawy prawnej do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania składek.

Zdaniem organu działalnością przeważającą fundacji według kodu PKD ujawnionego w rejestrze REGON na dzień 30 listopada 2020 r. była działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowana o kodzie PKD 94.99.Z. Kod ten nie uprawniał do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za wnioskowany przez fundację okres. Załączony do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wydruk z KRS nie mógł zaś stanowić przesłanki do uchylenia decyzji odmownej.

Wyrokiem z 1 lipca 2021 r. wydanym w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 429/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę strony i uchylił zaskarżoną decyzję ZUS z 19 marca 2021 r., wskazując na brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy oraz rozpatrzenia całego materiału dowodnego, odnoszącego się do rodzaju faktycznie wykonywanej przez skarżącą działalności.

Po ponownym rozpoznaniu wniosku ZUS decyzją z 24 stycznia 2022 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: k.p.a.) i art. 31zq ust. 8 w związku z art. 31zy ust. 1 ustawy o COVID-19 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia RM, utrzymał w mocy decyzję z 1 marca 2021 r.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że jednostka lokalna strony prowadzi działalność z numerem identyfikacyjnym REGON: [...], jednak nie rozlicza się na osobnym numerze NIP. Kod PKD 56.10.A jest przypisany do jednostki lokalnej osoby prawnej, a nie do podmiotu podstawowego. Natomiast fundacja, jako płatnik składek, który identyfikuje się numerem REGON: [...], na dzień 30 listopada 2020 r. prowadziła działalność gospodarczą, wykazując jako przeważający kod PKD 94.99.Z – "działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowana".

Organ wprawdzie uznał, że działalność gospodarcza została rozszerzona

o jednostkę lokalną w zakresie kodu PKD 56.10.A "Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne", jednak nie zmieniło to nadrzędnego rodzaju działalności fundacji oznaczonej kodem PKD 94.99.Z. W ocenie organu nie ma przy tym znaczenia, że jednostka lokalna ma wykazany w rejestrze REGON kod PKD przeważającej działalności uprawniający do zwolnienia, ponieważ są to osobne podmioty o innych numerach REGON. Do wniosków o zwolnienie z opłacania składek kod PKD jest weryfikowany w kontekście konkretnego płatnika z konkretnym numerem REGON podanym we wniosku.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze strona zarzuciła zaskarżonej decyzji organu:

I. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu

i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz niepodjęciu wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnieniu meritum sprawy,

2) art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego,

3) art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji

z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie jej kontroli,

4) art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywateli do organów państwa i zinterpretowanie przepisów bez uwzględnienia słusznego interesu strony,

5) art. 9 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób niewypełniający wobec strony obowiązku informacyjnego;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 31zq ust. 7 w związku z art. 31zy ust. 1 ustawy o COVID-19 w związku

z § 10 ust. 1 rozporządzenia RM oraz z art. 83 ust. 1 u.s.u.s. poprzez błędną interpretację.

W konsekwencji podniesienia powyższych zarzutów skarżąca wniosła

o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 t.j., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że organ, rozpoznając sprawę ponownie po uchyleniu decyzji z 19 marca 2021 r. przez Sąd, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. obowiązany był uwzględnić w sposób wiążący ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku WSA w Warszawie z 1 lipca 2021 r. wydanym w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 429/21. Zdaniem Sądu orzekającego

w niniejszej sprawie po raz drugi organ nie uwzględnił wytycznych w zakresie oceny prawnej i wskazań zawartych w w.cyt. wyroku.

Rację ma skarżąca, że spór w sprawie wciąż sprowadza się do ustalenia, czy prowadzona przez fundację przeważająca działalność gospodarcza na dzień 30 listopada 2020 r. była oznaczona jednym z kodów PKD, wymienionym w § 10 ust. 1 rozporządzenia RM, zgodnie z którym zwalnia się z obowiązku opłacania należności

z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 stycznia 2021 r. albo za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego na dzień 30 listopada 2020 r. działalność oznaczoną według PKD 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami:

1) 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z,

2) 49.32.Z, 49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z,

- którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

Wprawdzie zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia RM oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według PKD 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 listopada 2020 r., to jednak Sąd w wyroku z 1 lipca 2021 r. o sygn. akt VIII SA/Wa 429/21 wyraźnie wskazał, że łączne czytanie zapisów ust. 1 i ust. 2 § 10 rozporządzenia RM prowadzi do wniosku, że w przypadku sporu należy większe znaczenie nadać faktom wskazującym na rzeczywiste prowadzenie działalności gospodarczej zgodnej z określonym kodem PKD, niż wyłącznie formalnemu wpisowi na określoną datę.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy bezsporne jest, że skarżąca we wniosku

o zwolnienie z opłacania składek wskazała kod PKD 56.10.A (restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne), który uprawniał do uzyskania zwolnienia za grudzień 2020 r.

i styczeń 2021 r. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy załączyła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, z której wynikało, że przedmiotem przeważającej działalności strony jest kod PKD 56.10.A. Wbrew zaleceniom Sądu, organ ponownie ocenił wniosek jedynie pod kątem formalnym, opierając się na informacji z rejestru REGON, w którym jednostka główna – osoba prawna Fundacja "[...]" ma wpisany przeważający kod PKD 94.99.Z (działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowanych), który nie uprawnia do uzyskania wnioskowanego zwolnienia z obowiązku opłacenia składek. ZUS uznał, że w przypadku strony nie ma znaczenia, że w rejestrze REGON jednostka lokalna fundacji ma wykazany kod PKD 56.10.A, ponieważ oba te podmioty mają różne numery REGON, który to numer jest decydujący zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia RM. Organ zatem ponownie nie badał, jaka działalność gospodarcza skarżącej jest faktycznie przeważająca, czy ta wskazana we wniosku, tj. o kodzie PKD 56.10.A, czy też wskazana w rejestrze REGON pod pozycją podstawowej osoby prawnej, bez uwzględnienia działalności prowadzonej przez jej jednostkę lokalną.

Sąd stwierdza, że organ po wydaniu przez Sąd wyroku w sprawie VIII SA/Wa 429/21 nie przeprowadził żadnego postępowania w celu wyjaśnienia powyższej kwestii. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji ZUS ograniczył się tylko do analizy złożonego wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dokumentu potwierdzającego kod PKD dla lokalnej jednostki organizacyjnej z KRS, tj. informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców. Wprawdzie organ pouczył stronę o przysługującym jej prawie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań - w terminie 7 dni od otrzymania pisma z 28 grudnia 2021 r., jednak brak jest ze strony ZUS realizacji dyspozycji art. 79a § 1 k.p.a. przed wydaniem niekorzystnej dla strony ponownej decyzji.

Zdaniem Sądu organ powinien przed wydaniem zaskarżonej decyzji powiadomić stronę o konieczności wskazania przesłanek, które nie zostały spełnione lub wykazane, czyniąc zadość zasadzie informowania (art. 9 k.p.a.). Realizacja uprawnień

z powyższego przepisu była dla strony szczególnie istotna w sytuacji, kiedy Sąd w tej sprawie już raz uchylił decyzję i nakazał konkretne czynności do wykonania przez organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Przypomnieć należy w tym miejscu, że informacja z rejestru REGON nie tworzy żadnego stanu prawnego, ma charakter jedynie formalny i statystyczny, a ścisłe interpretowanie przepisu § 10 ust. 2 rozporządzenia RM może być krzywdzące dla podmiotu, który faktycznie prowadził działalność uprawniającą do zwolnienia ze składek, ale nie ma wpisanego wymaganego przepisem kodu PKD jako kodu "przeważającej działalności".

Bezsporne w sprawie jest to, że fundacja prowadzi działalność gospodarczą

z kodem działalności przeważającej PKD 56.10.A, która jest zarejestrowana w rejestrze REGON jako jednostka lokalna pod numerem [...]. Organ nie uwzględnił jednak tej okoliczności i uznał, że we wniosku wskazano płatnika z konkretnym numerem REGON, a był to numer [...] fundacji – podmiotu podstawowego, a nie jednostki lokalnej.

W tym zakresie należy wziąć pod uwagę specyfikę prowadzonej przez stronę działalności w formie fundacji. W świetle art. 5 ust. 5 zdanie pierwszej ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U. z 2020 r. poz. 2167) fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów. Z art. 50 ustawy

z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 112 ze zm.) wynika z kolei, że jeżeli podmiot wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, tj. do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, podejmuje działalność gospodarczą, podlega obowiązkowi wpisu także do rejestru przedsiębiorców (...).

Z przywołanych regulacji wynika, że fundacja może, jak w niniejszej sprawie, prowadzić działalność gospodarczą i wówczas staje się przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 162). Tymczasem przesłanką zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r., stosownie do § 10 ust. 1 rozporządzenia RM, jest okoliczność, by płatnik składek prowadził na dzień 30 listopada 2020 r. działalność oznaczoną według PKD 2007 jako rodzaj przeważającej działalności określonymi kodami wymienionymi w tym przepisie (m.in. kodem 56.10.A). Oznacza to, że jeżeli fundacja, jako płatnik składek w rozumieniu art. 4 pkt 2 u.s.u.s., prowadziła działalność gospodarczą i był to przeważający rodzaj działalności uprawniający do zwolnienia, to okoliczność ta nie może zostać pominięta przy ocenie wniosku

o wsparcie złożonego w ww. zakresie. Rozporządzenie RM nakazuje bowiem badać rodzaj przeważającej działalności płatnika, tj. działalności gospodarczej, która doznała ograniczeń.

Jeśli fundacja może prowadzić działalność gospodarczą (tak jak to czyni strona

w niniejszej sprawie), to w praktyce posiada ona dwa kody przeważające, tj.: kod działalności statutowej (PKD 94.99.Z - działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowana) i kod prowadzonej działalności gospodarczej. Ten drugi PKD 56.10.A (restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne) ujęty jest w rejestrze REGON jako "jednostka lokalna osoby prawnej" pod nazwą Fundacja "[...]" w R..

Z mocy art. 8 k.p.a. organy administracji publicznej winny prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.

W ocenie Sądu fundacja jest przedsiębiorcą w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, tym samym w okolicznościach tej sprawy przy ocenie wniosku z 11 lutego 2021 r. należy uwzględnić kod PKD jej przeważającej działalności 56.10.A, a nie kod jej działalności statutowej PKD 94.99.Z.

Ponownie rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym organ uwzględni powyższą ocenę prawną Sądu oraz oceni pozostałe przesłanki z § 10 ust. 1 rozporządzenia RM, a w szczególności, czy przychód z tej działalności w jednym

z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej

o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub analogicznym miesiącu roku poprzedniego.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że ZUS naruszył przepisy art. 153 p.p.s.a. przez brak prawidłowego wykonania wytycznych zawartych w wyroku

o sygnaturze VIII SA/Wa 429/21, przez co błędnie zinterpretował § 10 ust. 1 rozporządzenia RM w odniesieniu do pojęcia "przeważającej działalności" prowadzonej przez fundację. Dlatego, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję (punkt 1 wyroku).

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200, w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącej kwotę składa się wynagrodzenie jej pełnomocnika procesowego w kwocie 480 zł, wynikające

z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265) oraz opłata skarbowa za pełnomocnictwo w kwocie 17 zł, zgodnie z częścią IV Załącznika do ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1923 ze zm.).

Na marginesie Sąd zauważa, że organ przedstawił ze skargą niepełne akta administracyjne, rozpoczynające się od pisma skierowanego do strony z 28 grudnia 2021 r. Brak jest dokumentacji kontrolowanej przez Sąd na skutek pierwszej skargi strony na decyzję ZUS z 19 marca 2021 r. Jednak to uchybienie procesowe nie miało wpływu na wynik sprawy, ponieważ Sąd posiłkował się ustaleniami zawartymi

w treści uzasadnienia wyroku o sygnaturze VIII SA/Wa 429/21.