Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 407/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Określono, że zaskarżony akt nie może być wykonany
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art.136
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Frydryk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 2.400,00 złotych (słownie zł: dwa tysiące czterysta 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu nr [...] z dnia 17.02.2011r. (doręczonym 22.02.2011r.) wszczęto z urzędu w stosunku do K.K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą " "A"" (dalej skarżący, podatnik) postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu TOYOTA o numerze nadwozia [...].

W wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu 10.10.2011r. wydana została decyzja nr [...], określająca podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie 46433,00 zł.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji przeprowadził klasyfikację spornego samochodu w Nomenklaturze Scalonej (CN), w której kierując się 1 regułą ORINS - na podstawie treści pozycji CN8703 i CN8704 ustalono kryterium klasyfikacyjne, którym jest przeznaczenie pojazdu. Ponadto, w związku z wymontowaniem tylnych siedzeń pojazdu, zgodnie z regułą 2a ORINS, odniesiono informacje z treści pozycji do wyrobu niekompletnego posiadającego zasadniczy charakter wyrobu kompletnego.

Organ dokonując spełnienia kryterium przeznaczenia pojazdu, dokonał oceny ogółu cech pojazdu posiłkując się cechami wykazanymi w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) opublikowanymi w Polsce zgodnie z art. 12 ustawy Prawo Celne, jako załącznik do obwieszczenia z dnia 01.06.2006r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. 86 poz. 880 ze zmian.) Mając powyższe na uwadze po przeprowadzeniu analizy materiału dowodowego organ stwierdził, że w dniu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu posiadał on cechy samochodu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób, a to spowodowało zaklasyfikowanie pojazdu do pozycji CN 8703 tj. do samochodów osobowych, których nabycie wewnątrzwspólnotowe jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym na podstawie art. 100 ust 1 pkt 2 u.p.a.

Stawkę akcyzy ustalono na podstawie art. 105 u.p.a. w wysokości 18,6 % , mając na uwadze pojemność silnika przekraczającą 2000 cm3, zaś podstawę opodatkowania - zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. - przyjęto w wysokości 249.641,00PLN przyjmując kwotę, jaką podatnik był zobowiązany zapłacić za samochód tj. kwotę 59.640,00 EUR zgodną z rachunkiem z dnia 11.09.2009r. przeliczoną na PLN zgodnie z kursem 4,1858PLN/EUR obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego.

W odwołaniu z dnia 31.10.2011r., podatnik działając przez pełnomocnika adwokata D.N. z kancelarii "B" nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem i żądając jego uchylenia i umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, zarzucił wydanie go z naruszeniem przepisów:

1. art. 87 w związku z art. 7 Konstytucji RP i art. 120 Ordynacji podatkowej przez oparcie decyzji na notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) w sytuacji gdy noty te nie są źródłem prawa,

1. art. 120 O.p. poprzez nieuprawnioną zmianę przeznaczenia pojazdu określonego w dokumentach urzędowych z kategorii pojazdu "NI" zapisanej w austriackich dokumentach rejestracyjnych zgodnego z Dyrektywą nr 2007/46/EG z dn. 05.09.2007r. (Dz. Urz. WE L. z 2007r. nr 263. poz. 1 z późn. zm.) oraz z decyzji z dnia 08.08.2008r. austriackiego Wydział Komunikacji dopuszczającej dokonane zmiany w pojeździe,

2. art. 121 O.p. poprzez przeprowadzenie postępowania bez zachowania reguł bezstronności, prowadzącego jedynie do wykazania apriorycznie przyjętego wniosku o braku zapłaty akcyzy w należytej wysokości, oraz wydania decyzji przez osobę nieuprawnioną,

3. art. 180 w związku z art. 187, art. 188, art. 191, art. 194 oraz art. 210 O.p. poprzez pominięcie dowodów z dokumentów urzędowych i prywatnych przedłożonych przez Stronę oraz oparcie się na oględzinach pojazdu bez odniesienia do opinii biegłego, co do zasadniczego przeznaczenia pojazdu.

4. art. 2 pkt 1, art. 80 i poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym przez nieuprawnione przyjęcie, że w odniesieniu do przedmiotowego samochodu powstał obowiązek podatkowy, w sytuacji, gdy wskazywane przepisy zawarte były w ustawie z 23 stycznia 2004r. Dz. U. Nr 29 z 2004r. poz.257 ze zm.), nie mającej zastosowania przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy,

5. art. 100 ustawy o podatku akcyzowym (z dnia 6 grudnia 2008 r. Dz.U. nr 3 z 2009r. poz. 11 ze zm. która miała zastosowanie w przedmiotowej sprawie) przez:

• ustalenie stanu ocenianego pojazdu na dzień oględzin dokonanych w dniu 05.05.2011r., a nie na datę nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, co zgodnie z przepisami o ruchu drogowym , nastąpiło w dniu 11.09.2009r.

• odejście od definicji samochodu osobowego, do której odsyła sam ustawodawca w przepisie art. 100 u.p.a., a bazującej na definicji zawartej w prawie o ruchu drogowym.

W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor Izby Celnej w Opolu , niepodzielając podniesionych w niej zarzutów dotyczących wskazywanych naruszeń prawa, decyzją z dnia 29 sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 10 października 2011 r. określającą K.K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 46.433 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki TOYOTA LAND CRUISER V8 4,5 D4D 4 WD o numerze nadwozia [...] i pojemności silnika 4461cm3, wyprodukowanym w 2009 r.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia swojego organ wskazał art. 233 §1 pkt 1 i art. 21 §1 pkt 1 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. nr 8 z 2005 r. poz. 60 ze zm.) – zwanej dalej – O.p., w związku w związku z art. 6, oraz art. 2 ust 1 pkt 9, art. 3 ust 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust 2 pkt 1, art. 102 ust.1, art. 104 ust.1 pkt 2, art. 105 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz. 626 z późn. zmianami) – zwanej dalej – u.p.a. , oraz na podstawie art. 1, art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 07.09.1987 z późn. zm.) i Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19.09.2008 zmieniającego załącznik nr 1 do Rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L ni- 291 z 31.10.2008r. z późn. zm.)

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do tut. Sądu, w której ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik w osobie adwokata W.G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił jej :

1.) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść decyzji w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 194 § 1, § 2 i § 3 O.p. polegające na odmowie uwzględniania treści dokumentów urzędowych, a to :

• zagranicznego dowodu rejestracyjnego wraz z jego urzędowym tłumaczeniem,

• zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] wraz z załącznikami,

• zaświadczeń o dodatkowym badaniu technicznym pojazdu z dnia 18.09.2009 r. i 15.10.2009 r. , przeprowadzonych dla potrzeb podatkowych, zgodnie z którymi przedmiotowy pojazd spełniał wymagania określone w art.86 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( ustawa w brzmieniu i dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu),

• interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów nr IBPP3/443-606/10/DG z dnia 05.11.2010r.,w której jednoznacznie podano, że fakt późniejszych zmian konstrukcyjnych w sprowadzonym w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodzie ciężarowym nie skutkuje obowiązkiem podatkowym w podatku akcyzowym, w sytuacji gdy z urzędowych dokumentów jednoznacznie wynikało, iż przedmiotowy pojazd podatnik prawidłowo zakwalifikował do pozycji CN 8704;

• opinii klasyfikacyjnych GUS z dnia 17.10.2010r.; dnia 16.12.2010r.; dnia 22.11.2010r. oraz dnia 22.12.2010r.

2.) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść decyzji w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 188 i art.191 O.p. ze względu na nieuwzględnienie oraz brak ustosunkowania się do istotnych wniosków dowodowych przedstawionych przez stronę, a to : opinii nr [...] z dnia 27.12.2011r. biegłego sądowego mgr inż. L.S., powołanego przez Sąd Rejonowy w Opolu w sprawie o sygn. [...] , prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 26.01.2012r. o sygn. [...] wraz z jego uzasadnieniem, wniosku o powołanie biegłego oraz przesłuchanie świadka.

Według pełnomocnika pominięcie tych dowodów miało istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, gdyż do zakończenia postępowania doszło pomimo niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji wydanie decyzji nastąpiło w oparciu o wadliwie i nie w pełni wyjaśniony stan faktyczny. Z pominiętych przez organ dowodów jednoznacznie wynikało, iż w analogicznym przypadku, dotyczącym pojazdu z tożsamymi zmianami konstrukcyjnymi i posiadającego homologację ciężarową ( pojazd zaliczony do kategorii NI), pojazd ten winien być zakwalifikowany pod pozycją CN 8704 klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, a nie, jak przyjął organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, pod pozycją CN 8703.

3.) naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.100 ust. 4 Ustawy o podatku akcyzowym w wyniku przyjęcia przez organy podatkowe, że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód osobowy objęty pozycją CN 8703 (Nomenklatury Scalonej) przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, w sytuacji gdy wszystkie dołączone do akt sprawy dowody jednoznacznie potwierdzały, że sporny pojazd winien być objęty pozycją CN 8704 -pojazd do transportu towarowego - samochód ciężarowy .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.

W uzupełnieniu skargi w piśmie z dnia 26.01.2013r. skarżący ponownie odniósł się do kwestii wadliwości dokonanego zaklasyfikowania przez organy podatkowe spornego pojazdu do pozycji Nomenklatury Scalonej CN 8703, wnosząc jednocześnie o powołanie biegłego- uprawnionego diagnosty, który jako jedyny władny jest do wypowiedzenia się w kwestii charakteru spornego pojazdu dla potrzeb podatku akcyzowego, w dacie nabycia pojazdu. W ocenie skarżącego wskazywane w piśmie procesowym wady postępowania winny skutkować stwierdzeniem, że wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.

Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 r. skarżący podtrzymał dotychczasowe zarzuty skargi oraz uzupełniającego ją pisma procesowego. Uzupełniająco podniósł, że organ "ukrył" złożony wniosek z dnia 19 kwietnia 2011 r. dotyczący zwrócenia się do urzędu statystycznego , z czym nie zgodził się pełnomocnik organu oświadczając, że akta przekazane Sądowi są kompletne i organ nie posiada innych dokumentów dotyczących niniejszej sprawy.

Nadto skarżący informując Sąd o wypowiedzeniu adwokatowi W.G. pełnomocnictwa , pełnomocnictwo takie udzielił do protokółu rozprawy A.P., wspólnikowi rozwiązanej już spółki cywilnej, wskazując na jego interes prawny, wynikający z faktu wydania także wobec niego analogicznych decyzji dotyczących podatku akcyzowego, w zbliżonych stanach prawnych.

Mając na uwadze regulację art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.) [dalej p.p.s.a], Sąd odmówił dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym ustawionego pełnomocnika w osobie A.P., ze względu na nie spełnienie przez niego ustawowych przesłanek. W związku z powyższym skarżący po umożliwieniu mu ustanowienia nowego pełnomocnika oświadczył, że nie korzysta z tego prawa i w dalszym toku postępowania będzie występował osobiście.

Nadto na podstawie art. 106 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie opinii z biegłego, wskazując, że w ramach postępowania sądowego dowód taki jest niedopuszczalny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 1 i 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.) [dalej p.p.s.a], sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo – administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Równocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną decyzję, Sąd nie będąc zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną , rozstrzygając w granicach danej sprawy stwierdził, że do jej wydania doszło z naruszeniem prawa procesowego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To zaś skutkowało koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, poprzez jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a.

Jak wynika z analizy akt sprawy przedłożonych Sądowi przez organ odwoławczy, które jak wynikało z oświadczenia jego pełnomocnika , złożonego na rozprawie są kompletne i zawierają wszystkie dokumenty związane z postępowaniem prowadzonym wobec K.K., na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji podatnik działał samodzielnie, a jedynie w piśmie z dnia 3.06.2011r. ( data wpływu do organu 7.06.2011r.) / karta 78 akt administracyjnych/ wskazał jako adres do doręczeń Spółkę Partnerską Adwokatów – "B" z siedzibą w O.

Taki też charakter tego pisma procesowego dodatkowo skarżący potwierdził w swoim kolejnym piśmie z dnia 5.06. 2011r. ( data wpływu do organu 7.06.2011r.) / karta 82, 85 akt administracyjnych/ w związku z zapytaniem organu, czy zamierza udzielić wskazanej do doręczeń Spółce Partnerskiej Adwokatów pełnomocnictwa procesowego do występowania w sprawie .

Dalej jak wynika z akt sprawy, odwołanie od wydanej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu w dniu 10.10.2011r. decyzji nr [...], określającej podatnikowi- K.K., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "A" zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu osobowego, wniesione zostało w jego imieniu przez adwokata D.N.z kancelarii "B" – Spółka Partnerska Adwokatów. / karta 103-108 akt administracyjnych/

Równocześnie do akt sprawy przedłożone zostało pełnomocnictwo udzielone adwokatom S.W. i D.N. przez wspólników spółki cywilnej "C" w N.- K. K. i A. P. , które jak wynikało z dalszej korespondencji zostało wypowiedziane z dniem 31.01.2012r. Z pisma adwokata D.N. z dnia 3.02.2012r. wynikało , że nie reprezentuje on już on już ani Spółki "C" ani żadnego z jej wspólników w żadnym z toczących się postępowań. / karta 110, 114 akt administracyjnych/

Na etapie postępowania odwoławczego skarżący kolejnym pismem złożonym w dniu 2.02.2012r. / karta 113 akt administracyjnych/ wskazał jako adres do doręczeń Kancelarię Adwokacką "X" i na ten też adres dokonano doręczenia decyzji organu odwoławczego z dnia 29.08.2012r.

Odnosząc się do powyższych kwestii związanych z reprezentacją skarżącego na etapie postępowania odwoławczego należy skonstatować, że przedłożone do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone adwokatom S.W. i D.N. przez wspólników spółki cywilnej "C" w N.- K.K. i A.P., nie można uznać za skuteczne umocowanie tych pełnomocników do reprezentowania i działania w ramach niniejszego postępowania podatkowego, dotyczącego odrębnego i samodzielnego podmiotu podatku akcyzowego, którym w rozstrzyganej sprawie był K.K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A".

Fakt , że równolegle prowadzone były odrębne postępowania wobec Spółki cywilnej "C" w N., w której skarżący był wspólnikiem i których to postępowań de facto dotyczyło, znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo procesowe, w żadnej mierze nie uprawniało to organu odwoławczego do uznania, że pełnomocnictwo to stanowi także prawidłowe umocowanie do działania przez ustanowionych pełnomocników, w postępowaniach dotyczących skarżącego , będącego inną stroną i innego postępowania podatkowego.

Jedynie na marginesie można zauważyć, że w ramach przedłożonego pełnomocnictwa, oprócz innych jego wad, nie ujęto także numeru skarżonej decyzji, którym na dzień wydania był nr [...].

W postępowaniu podatkowym strona może działać przez pełnomocnika, a w tym zakresie mają zastosowanie uregulowania ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 136 O.p. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, wówczas wszystkie pisma procesowe, w tym także odwołanie, mogą być składane w imieniu mocodawcy przez tego pełnomocnika, a nadto - zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń – również wszelkie pisma procesowe , w tym również decyzje i postanowienia, organ prowadzący postępowania ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony ( art. 145 § 2 O.p.).

Kategoryczne brzmienie art. 137 § 3 zd. 1 O.p. nie pozostawia wątpliwości, iż pełnomocnik, chcąc występować w postępowaniu w takim charakterze, jest zobligowany do przedłożenia do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres. Ponieważ ordynacja podatkowa nie definiuje samodzielnie pojęcia pełnomocnictwa, w tym też zakresie, poprzez art. 137 § 4 O.p., odnieść należy się do zasad prawa cywilnego, na gruncie którego pełnomocnictwo jest określane jako jednostronna czynność prawna o charakterze upoważniającym. Oznacza to, iż udzielenie pełnomocnictwa stanowi dla pełnomocnika jedyne źródło kompetencji do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, w zakresie wyznaczonym treścią pełnomocnictwa. ( por. wyrok NSA II FSK 128/08 z dnia 2008.04.11 LEX nr 360005).

Uprawnienie pełnomocnika do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych istnieje tylko wtedy, gdy mocodawca tego uprawnienia nie wyłączył albo nie ograniczył. Nadto, należy podkreślić, iż pełnomocnictwo nie może opierać się na domniemaniu udzielenia pełnomocnictwa, a musi wynikać z woli strony wyrażonej jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości ( wyrok NSA z dnia 2.12.2003 r. Sygn. I SA/Wr 2179/01 , LEX nr 103537).

W sytuacji , gdy jak w rozpoznawanej obecnie w sprawie, organ odwoławczy nie dysponował pełnomocnictwem udzielonym wnoszącemu w imieniu skarżącego odwołaniu, adwokatowi D.N. z kancelarii "B" – Spółka Partnerska Adwokatów, zachodziła wadliwość formalna pisma procesowego, jakim niewątpliwie jest odwołanie. Dlatego też złożonemu środkowi zaskarżenia, nie można był nadać dalszego biegu, bez uprzedniego przeprowadzenia procedury uzupełnienia braków formalnych przewidzianej w art. 169 O.p.

Zgodnie z tym uregulowaniem, jeżeli podanie ( odwołanie) nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Braki o których mowa w art. 169 O.p. należy rozumieć bardzo szeroko i mogą one dotyczyć zarówno istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, pełnomocnictwa. Wszystkie one będą podlegały uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania, a zatem nienadania mu dalszego toku postępowania.

Nieusunięcie braku w zakresie pełnomocnictwa do występowania w imieniu strony, na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17.02.2012r. sygn. II FSK 1642/10 ( LEX nr 1145412 ), skutkuje pozostawieniem odwołania bez rozpatrzenia zgodnie z art. 169 § 1 )O. p., a nie niedopuszczalnością odwołania z art. 228 § 1 pkt 1 ustawy. Aby jednakże mogło dojść do usunięcia braku formalnego odwołania, poprzez przedłożenie umocowania do występowania w imieniu strony , organ odwoławczy musi dokonać stosownego wezwania , do uzupełnienia stwierdzonego braku. Dopiero w zależności od wywiązania się z tego wezwania , bądź też nieusunięcie stwierdzonego braku, skutkować może albo nadaniem odwołaniu dalszego toku postępowania, bądź też pozostawienie go bez rozpoznania.

Dopóki jednak takie wezwanie nie zostanie skierowane w trybie art. 169 O.p., rozpoznanie środka zaskarżenia obarczonego wadą formalną, stanowi istotne naruszenie prawa procesowego, mogące mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż możliwym jest, że w ogóle nie dojdzie do merytorycznego rozpoznania sprawy , w sytuacji pozostawienia odwołania bez rozpoznania, o ile w wyznaczonym terminie nie zostanie usunięty stwierdzony brak formalny, polegajacy na nieprzedłożeniu stosownego pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony.

Mając powyższe na uwadze, z uwagi na stwierdzone naruszenie prawa, orzeczono jak w sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności decyzji oparto o przepis art. 152 p.p.s.a., zaś w zakresie kosztów postępowania na art. 200 w związku z art. 205 p.p.s.a.