Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 512/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, 3. art. 64 § 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] na pismo Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działając na podstawie art. 9 oraz art. 64 § 2 K.p.a., poinformował [...] o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, złożonego w dniu 31 maja 2017r. – z uwagi na brak uzupełnienia tego wniosku o brakujące dokumenty.

Skargę na ww. pismo wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest natomiast działanie organu administracji polegające na pozostawieniu bez rozpoznania – na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. – wniosku skarżącej dotyczącego przyznania dodatku mieszkaniowego. Niewątpliwie pozostawienie wniosku (pisma, podania) bez rozpoznania (bądź rozpatrzenia) jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której K.p.a. nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem, nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy ona do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 ustawy P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie wniosku (pisma, podania) bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wywołuje wyłącznie skutki procesowe (por. postanowienia NSA z dnia 1 października 2008r., sygn. akt I OSK 1170/08 oraz z dnia 29 czerwca 2010r., sygn. akt I OSK 944/10; a także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Bk 756/11 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2012r., sygn. akt III SA/Gd 756/12 – wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując stwierdzić należy, że skarga na pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie podlega kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie ustawy P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.