Postanowienie NSA, sygn. akt III SA 537/96
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1997-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: ze zm.
journal: Dz.U. 1982 nr 16 poz. 124
law: Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.
Teza: Uchwała zgromadzenia izby adwokackiej nakładająca obowiązek uiszczenia opłaty wpisowej i określająca jej wysokość stanowi wewnętrzny akt prawny samorządu zawodowego adwokatów, który nie może być podstawą do wydania decyzji administracyjnej.

TEZY

Uchwała zgromadzenia izby adwokackiej nakładająca obowiązek uiszczenia opłaty wpisowej i określająca jej wysokość stanowi wewnętrzny akt prawny samorządu zawodowego adwokatów, który nie może być podstawą do wydania decyzji administracyjnej.


SENTENCJA

odrzuca skargę.


UZASADNIENIE

Organy samorządu adwokackiego /okręgowe rady adwokackie. Naczelna Rada Adwokacka/ z mocy ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 16 poz. 124 ze zm./, wykonują w określonym zakresie zadania z dziedziny administracji publicznej.

Przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego mogą być jednak wyłącznie akty prawne organów samorządowych wydawane w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 16 w zw. z art. 20 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Niezbędnym elementem takiej decyzji jest, by akt prawny organu samorządowego sprawującego w danej dziedzinie władztwo, skierowany był do imiennie oznaczonego adresata, z którym nie łączy organu więź organizacyjna lub służbowa, rozstrzygający o uprawnieniach lub obowiązkach tego adresata - na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Nie będą więc podlegały kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego akty prawne dotyczące spraw należących do sfery wewnętrznej działalności samorządu zawodowego adwokatów.

Przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest odmowa zwolnienia od uiszczenia części opłaty wpisowej.

Powołana wyżej ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze nie stanowi bezpośrednio o obowiązku uiszczenia opłaty wpisowej, jej wysokości ani nie przewiduje indywidualnego trybu wymierzania opłaty, bądź orzekanie w przedmiocie zwolnienia od obowiązku jej uiszczenia. Stanowi jedynie, że do zgromadzenia izby adwokackiej należy m. in. podejmowanie innych uchwał /art. 40 pkt 7/ oraz to, że od uchwały okręgowej izby adwokackiej podjętej w pierwszej instancji służy zainteresowanemu odwołanie do Naczelnej Rady Adwokackiej /art. 46, art. 58 pkt 8/. Należało więc przyjąć, iż uchwała zgromadzenia izby adwokackiej nakładająca obowiązek uiszczenia opłaty wpisowej i określająca jej wysokość stanowi wewnętrzny akt prawny samorządu zawodowego adwokatów, który nie może być podstawą do wydania decyzji administracyjnej, zaś wezwanie przez okręgową radę adwokacką do uiszczenia opłaty wpisowej, czy też odmowa zwolnienia z części opłaty wpisowej nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 16 w zw. z art. 20 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Opłata wpisowa od wpisu na listę adwokatów nie jest również świadczeniem, które podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy art. 2 i 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ nie przewidują dopuszczalności ściągania w tym trybie należności z tego tytułu.

Obowiązek zatem uiszczenia przez skarżącą opłaty wpisowej od wpisu na listę adwokatów nie podlega kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego także w granicach określonych przez art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 1995 r. SA/Wr 1040/95 - ONSA 1996 Nr 3 poz. 127/.

Z tych względów na podstawie art. 27 ust. 2 powołanej wcześniej ustawy, skargę jako niedopuszczalną "z innych przyczyn" w rozumieniu wskazanego przepisu należało odrzucić.