Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 185/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący R.P. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu.

Z uzasadnienia wniosku oraz z dokumentów załączonych do akt sprawy w toku postępowania (na żądanie referendarza sądowego) wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną M.P.. Małżonkowie mają na utrzymaniu dwie uczące się córki M. i A.. Jedynym źródłem dochodu czteroosobowej rodziny są środki pochodzące od córki wnioskodawcy A.P., która pracuje za granicą, prowadząc własną działalność gospodarczą i przesyła kwoty średnio rzędu 2 500 zł miesięcznie, przy czym pomoc ta bywa nieregularna. Pieniądze od córki w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie, tj. wyżywienie, ubranie, środki czystości, koszty leczenia i edukacji córek, opłaty itp. Rodzina, na zasadzie ustnej umowy użyczenia, zamieszkuje w lokalu należącym do J.G.. Wnioskodawca nie posiada lokat bankowych, żadnego cennego majątku ruchomego, ani nieruchomości, czy też jakichkolwiek oszczędności.

Ponadto skarżący oświadczył, że obecnie zaprzestał prowadzenia jednoosobowej działalności pod firmą R, która została zlikwidowana. Wprawdzie, jak wynika z zeznania podatkowego, w 2012 r. osiągnął z tego tytułu dochód w wysokości 80 091,85 zł przy przychodzie na poziomie 2 014 435,99 zł, natomiast z innych tytułów uzyskał dochód w kwocie 10 721,77 zł przy przychodzie w wysokości 19 000 zł, to jednak wnioskodawca podniósł, że całość tych środków został skonsumowana bądź to na bieżące potrzeby rodziny, bądź też na uregulowanie wydatków związanych z prowadzonymi postępowaniami podatkowymi i sądowoadministracyjnymi (wpisy od skarg, wynagrodzenie fachowego pełnomocnika, opłaty kancelaryjne od pełnomocnictwa itp.). Skarżący oświadczył i poparł swoje twierdzenia odpowiednimi dokumentami (tj. przykładowymi fakturami wystawionymi przez kancelarię doradców podatkowych M. kserokopiami dowodów uiszczenia wpisów sądowych), że dotychczas koszty sądowe i wszelkie wydatki związane z obroną interesów przez sądem wyniosły około 60 000 zł. Dodatkowo R.P. wskazał na toczące się względem niego postępowanie egzekucyjne wszczęte na skutek wydania przez Dyrektora Izby Celnej szeregu decyzji podatkowych, na którą to okoliczność przedłożył plik tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniami o podejmowanych czynnościach egzekucyjnych (zajęcia ruchomości i rachunków bankowych). Obecnie wnioskodawca został wpisany do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.

R.P. wskazał, że wprawdzie posiada sto procent udziałów w R. Sp. z o.o. w T. o nominalnej wartości 38 063 zł, w której jest prezesem zarządu, jednakże z uwagi na słabą koniunkturę na rynku motoryzacyjnym spółka ta obecnie nie przynosi dochodów, dlatego pomimo stosownej uchwały nie pobiera wynagrodzenia za pełnienie funkcji w zarządzie, podobnie jak jego żona za funkcję prokurenta w spółce. Również ani wnioskodawca, ani jego żona nie pobierają wynagrodzenia za pełnienie funkcji w kolejnej spółce R. Sp. z o.o. Wnioskodawca oświadczył również, że do tej pory przekazał na konto Izby Celnej kwotę ok. 50.000 zł.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. referendarz tut. Sądu oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tak brzmiącego przepisu należy wysnuć wniosek, że to na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych uznał, że istnieją podstawy do jego uwzględnienia w całości. Obecna sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy jest bowiem na tyle trudna, co zostało wykazane w sposób wyczerpujący i dokładny, że w opinii Sądu, skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przedstawione przez skarżącego okoliczności, a zwłaszcza fakt, że obecnie prowadzona działalność gospodarcza nie przynosi spodziewanych efektów finansowych, zatem jedynym w miarę stałym źródłem dochodu czteroosobowej rodziny są środki pochodzące od córki wnioskodawcy, w całości konsumowane na zaspokojenie podstawowych i niezbędnych potrzeb rodziny, zdaniem Sądu jednoznacznie wskazują na konieczność przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z pola widzenia nie może umknąć okoliczność wielości spraw zawisłych przed tut. Sądem, w których skarżący jest stroną i które niewątpliwie generują spore koszty. Skarżący wykazał, że dopóki osiągał dochody z prowadzonej działalności gospodarczej, dopóty opłacał wpisy w sprawach sądowych i samodzielnie ponosił koszty zastępstwa procesowego, czego nie jest w stanie uczynić na obecnym etapie z uwagi na toczące się postępowanie egzekucyjne, wpis do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych, brak jakiegokolwiek majątku, brak stałych, przewidywalnych dochodów, a co za tym idzie konieczność korzystania z pomocy rodziny. W opinii Sądu odmówienie wnioskodawcy przyznania prawa pomocy na tym etapie w sposób nieuprawniony zablokowałoby jego prawo do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.