Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 872/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant ref. staż. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (zwane dalej też SKO) - po rozpatrzeniu odwołania Fundacji [...] z siedzibą w [...] od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] września 2017 r. nr [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie 2 kurników do chowu kurcząt o liczbie stanowisk 40 000 sztuk każdy wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Stan niniejszej sprawy ustalony przez Organy obu instancji przedstawia się następująco. M. J. (dalej zwany inwestorem) wnioskiem z [...] września 2016 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Stosownie do art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej o.o.ś.) do wniosku dołączono: 1) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia – 3 egzemplarze wraz z zapisem w formie elektronicznej na informatycznych nośnikach danych; 2) poświadczoną przez właściwy organ kopie mapy ewidencyjnej obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie; 3) mapę w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wraz z zapisem mapy w formie elektronicznej; 4) wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Inwestor we wniosku zakwalifikował przedsięwzięcie jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Stanowisko to podzielił Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (zwany dalej RDOŚ) i planowane przedsięwzięcie zaliczył do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś. oraz w § 2 ust. 1 pkt 51 cyt. rozporządzenia. W toku postępowania Organ I. instancji podał, że ustalenie ilości stron postępowania nastąpiło w oparciu o brzmienie przepisu art. 28 k.p.a. Ustalenia w tym zakresie dokonano na podstawie map ewidencyjnych obejmujących przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujących obszar, na który będzie oddziaływało oraz na podstawie wydruków analiz zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, stanowiących załącznik do raportu. W dniu [...] września 2016 r. zawiadomiono strony postępowania o wszczęciu tego postępowania administracyjnego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie, składania wniosków, zażaleń i dowodów w sprawie oraz o wystąpieniu do organów opiniujących. Ponadto informacja o złożonym wniosku została podana do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy [...]. Ponadto, zapewniono także możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu zapewniając dostęp do dokumentacji przez 21 dni z możliwością wnoszenia uwag i wniosków. Jednocześnie Burmistrz Miasta i Gminy [...] wystąpił z wnioskiem do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia i do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o wydanie opinii sanitarnej dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W trakcie rozpatrywania treści raportu RDOŚ dwukrotnie wezwał Inwestora do uzupełnienia raportu ([...].10.2016 r. i [...].12.2016 r.). Raport został uzupełniony zgodnie z wezwaniem. Obwieszczeniem z [...] listopada 2016 r. oraz z dnia [...] stycznia 2017 r. Organ I. instancji poinformował strony postępowania o wpłynięciu uzupełnień raportu oddziaływania na środowisko oraz wystąpieniu do organów opiniujących i uzgadniających. Zapewniono również udział społeczeństwa w postępowaniu, dając możliwość zapoznania się z treścią raportu i jego uzupełnieniami, z możliwością wnoszenia uwag i wniosków, wyznaczając 21-dniowy termin. Przedmiotowa inwestycja uzyskała pozytywne uzgodnienia i opinie właściwych podmiotów: postanowienie RDOŚ uzgadniające realizację przedsięwzięcia i określające warunki jego realizacji z [...] lutego 2017 r., nr [...] oraz opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...] (zwanego dalej też PPIS), a także pismo wyjaśniające z [...] grudnia 2016 r., nr [...]. Obwieszczeniem z [...] marca 2017 r. Organ I. instancji poinformował strony o zgromadzonym materiale dowodowym oraz możliwości zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją i wypowiedzenia się z przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. W toku postępowania strony oraz mieszkańcy miasta i gminy [...] - mając na uwadze dbałość o stan środowiska, a także uciążliwości wynikające z realizacji przedsięwzięcia - wnieśli protesty wobec realizacji planowanej inwestycji. Burmistrz Miasta i Gminy [...] analizując wszystkie argumenty wskazane w pismach stron oraz mieszkańców, decyzją z [...] kwietnia 2017 r., nr [...] odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przedsięwzięcia. Po rozpatrzeniu odwołania Inwestora od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] czerwca 2017 r., nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę Organowi I. instancji do ponownego rozpatrzenia, wobec ustalenia, że wskazane podstawy odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie znajdują oparcia w przepisach prawa, w szczególności art. 81 ustawy o.o.ś., który zawiera przesłanki decyzji odmownej. Rozpatrując ponownie sprawę Burmistrz Miasta i Gminy [...] obwieszczeniem z [...] sierpnia 2017 r. zawiadomił strony o zgromadzonym materiale dowodowym umożliwiającym merytoryczne rozpatrzenie sprawy, wskazując na możliwość zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją oraz wypowiedzenie się w przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Decyzją z [...] września 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] kurników do chowu kurcząt o liczbie stanowisk 40 000 sztuk każdy wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na terenie działki o nr. ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...]. W uzasadnieniu decyzji Organ I. instancji wskazał, że planowane przedsięwzięcie ma być zrealizowane na działce o nr ew. [...] o powierzchni ok. [...] ha, położonej we wsi [...], gmina [...]. W kurnikach planowany jest ściółkowy chów kurcząt brojlerów w sześciu 42- dniowych cyklach w ciągu roku. Łączna obsada w fermie po wybudowaniu dwóch kurników wyniesie maksymalnie 80 000 sztuk kurcząt/cykl, a wielkość chowu 320 DJP. Obiektami towarzyszącymi będą 4 silosy magazynowe paszy o pojemności ok. 25 mg każdy (po 2 sztuki na kurnik) i 4 zbiorniki magazynowe gazu płynnego LPG o pojemności do 6,7 m³ każdy (po 2 sztuki na kurnik). Projektowane budynki kurników będą miały wysokość około 5,5 m w kalenicy dachu, stanowić będą budynki z konstrukcji murowanej lub stalowej z płytami warstwowymi, jednokondygnacyjne z dachem, także o konstrukcji stalowej, dwuspadowym. W każdym kurniku zlokalizowana będzie część socjalna ze zbiornikami na ścieki o pojemności około 2 m3 każdy. Organ I. instancji wskazał, że z przedłożonej dokumentacji wynika, iż odpady będą gromadzone selektywnie w wydzielonych pomieszczeniach technicznych w każdym kurniku. W pomieszczeniu tym znajdować się będzie również chłodziarka komorowa do gromadzenia upadków. Obornik, bezpośrednio po każdym cyklu chowu, będzie usuwany z kurników i zagospodarowany na własnym areale (ok. 22 ha), a nadwyżki zbywane odbiorcom, jako nawóz naturalny do nawożenia użytków rolnych w zamian za dostarczaną słomę ściółkową lub alternatywnie będzie przekazywany do zagospodarowania uprawnionym podmiotom jako odpad (np. do biogazowni). Do czasu wywozu obornik będzie przetrzymywany w budynkach kurników, na szczelnej betonowej posadzce. Z przedłożonych uzupełnień raportu o.o.ś. wynika, że Inwestor będzie stosował probiotyczne dodatki do pasz i/lub obornika, zmniejszające emisję gazów złowonnych. Ponadto planowane jest wykonanie wokół kurników nasadzeń izolacyjnej roślinności zimozielonej o zróżnicowanej piętrowości. Otoczenie planowanej inwestycji stanowią tereny rolnicze z rozproszoną zabudową zagrodową. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją odległość projektowanych kurników od najbliższych budynków sąsiedzkich wynosi około 290 m (strona południowa). Ponadto, teren, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ I. instancji wskazał, że w sprawie nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o.o.ś. Organ I. instancji ustalił i zważył, że źródłem emisji substancji do powietrza na etapie eksploatacji przedsięwzięcia będą głównie systemy wentylacyjne obiektów inwentarskich oraz środki transportu (wykorzystywane do zasiedlania kurników, wywozu drobiu, obornika, odpadów i ścieków oraz dowodu paszy i słomy). W celu zminimalizowania emisji substancji odorotwórczych po każdym cyklu produkcyjnym budynki inwentarskie będą dokładnie czyszczone, natomiast wywóz obornika z kurników do miejsc przeznaczenia prowadzony będzie przystosowanymi do tego celu środkami transportu, w sposób w jak największym stopniu ograniczający uciążliwość odorową oraz wtórne pylenie (np. skrzynie ładunkowe pojazdów będą przykrywane plandekami). Sztuki padłe i ubite z konieczności, do czasu ich wywozu z terenu przedsięwzięcia przechowywane będą w warunkach, w jak największym stopniu ograniczających uciążliwość odorową i zagrożenie chorobotwórcze. Będą one wywożone systematycznie z terenu przedsięwzięcia. W celu minimalizacji emisji pyłu do powietrza zapewniona będzie systematyczna konserwacja silosów paszowych, a odpowietrzniki silosów zaopatrzone zostaną w worki odpylające. Przeprowadzona w raporcie o.o.ś. analiza rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu wykazała, że przy zachowaniu warunków określonych w sentencji zaskarżonej decyzji dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu będą dotrzymane. Wskazano również, że w chwili obecnej brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowej planowanej inwestycji, gdyż brak jest odpowiednich aktów prawnych regulujących te kwestie, jednakże przeprowadzona ocena oddziaływania planowanej inwestycji na powietrze wykazała, iż na etapie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia, poziomy substancji odoroczynnych takich jak amoniak czy siarkowodór, pochodzących z procesu technologicznego, nie spowodują przekroczenia aktualnie obowiązujących norm w tym zakresie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. Planowana inwestycja nie będzie powodowała istotnego oddziaływania na klimat. W czasie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia źródłami emisji hałasu będą wentylatory budynków inwentarskich oraz ruch pojazdów samochodowych poruszających się po terenie planowanej inwestycji. Przeprowadzona w raporcie analiza oddziaływania w zakresie emisji hałasu wykazała, że eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach chronionych akustycznie. Organ I. instancji podał, że twierdzenia społeczności, iż realizacja inwestycji będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie i życie mieszkańców, pogorszy ich warunki bytowe, będzie stanowiła uciążliwość odorową oraz przyczyni się do wzmożonego hałasu, uciążliwości związanych z transportem, ponieważ wzrostowi natężenia ruchu, w tym przede wszystkim pojazdów ciężarowych, towarzyszy wzrost emisji spalin i hałasu, jak również wpłynie na spadek wartości nieruchomości, jest tylko hipotetyczną obawą mieszkańców. W dalszej części uzasadnienia Organ I. instancji dokonał szczegółowej i wnikliwej oceny raportu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, wskazując m. in., że z przedstawionego przez inwestora raportu (następnie uzupełnionego) pozytywnie zaopiniowanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wynika, że wpływ inwestycji na środowisko naturalne, faunę, florę, zdrowie ludzi będzie znikomy. Uciążliwe oddziaływanie inwestycji na powietrze zamknie się w granicach własności. Podniesiono, że przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy decydującym jest fakt, iż decyzja środowiskowa nie jest decyzją uznaniową. Oznacza to, że organ właściwy do jej wydania winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami ustawy o.o.ś. i jest zobowiązany do wydania przedmiotowej decyzji, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych, które w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały. Wobec powyższego organowi prowadzącemu postępowanie pozostaje wydać decyzję ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji planowanego przedsięwzięcia. Organ I. instancji oceniając stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż przy realizacji i funkcjonowaniu przedmiotowego przedsięwzięcia wystąpią czynniki zagrażające zdrowiu i życiu ludzi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania Fundacji [...] z siedzibą w [...], decyzją z [...] grudnia 2017 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Organu I. instancji. W uzasadnieniu tej decyzji – odnosząc się do zarzutów odwołania - wskazano, że przedłożony w sprawie raport wraz z jego uzupełnieniem spełnia wymagania z art. 66 ust. 1 o.o.ś. Z treści raportu wynika, że planowana inwestycja nie będzie stwarzała znacznych zagrożeń dla środowiska, w tym dla zdrowia i życia ludzi, pod warunkiem prawidłowej eksploatacji oraz zastosowania zalecanych w raporcie rozwiązań technicznych i określonych postanowieniem uzgadniającym warunków realizacji przedsięwzięcia. Raport zawiera szczegółowy opis przedsięwzięcia oraz jego umiejscowienie, opis środowiska przyrodniczego w otoczeniu planowanej inwestycji z uwzględnieniem fauny, flory oraz znajdujących się w projektowanym rejonie prawnych form ochrony przyrody. Omawia również wpływ zamierzenia inwestycyjnego na wymienione elementy przyrody, a także na otoczenie ludzi w fazie budowy inwestycji, jej eksploatacji oraz likwidacji, co czyni zadość roli, jaka spełnia w takim postępowaniu tego rodzaju dokument. Raport zawiera również uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko. Precyzyjnie wskazuje potencjalny wpływ przedsięwzięcia na środowisko w fazie budowy, eksploatacji i likwidacji. Dokument zawiera szczegółowe ustalenia odnośnie wpływu inwestycji na gospodarkę wodno-ściekową, gospodarkę odpadami, wpływ na ludzi, klimat, krajobraz, rośliny, grzyby, siedliska przyrodnicze, na faunę. Wynika z nich, że w normalnych warunkach eksploatacji przedsięwzięcia nie wystąpią ponadnormatywne uciążliwości dla wszystkich komponentów środowiska i warunków życia ludzi oraz nie zostaną naruszone interesy osób trzecich. Raport zawiera również analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Inwestor dąży do maksymalnego ograniczenia możliwości występowania konfliktów społecznych poprzez wskazany katalog działań, które będą minimalizować negatywne oddziaływanie na środowisko. Ich katalog jest przykładowy i otwarty, a dotyczy np. ograniczenia ilości wytwarzanych odpadów, odpowiednie sterowanie procesem chowu w zakresie optymalnego doboru pasz w celu minimalizacji emisji amoniaku, transport obornika do miejsc przeznaczenia w sposób zabezpieczony przed przeciekami i emisją dezorganizowaną odorów, gromadzenie ścieków bytowych i przemysłowych w szczelnych zbiornikach i ich wywóz do oczyszczalni ścieków. Podobne wnioski zawiera dokument sporządzony w październiku 2016 r. przez B. S., pn.: "[...]". Wynika z niego, że kurniki zostały zaplanowane na gruntach przekształconych w wyniku działalności rolniczej i jest to korzystne uwarunkowanie przyrodnicze ich lokalizacji; inwestycja nie spowoduje znaczących ubytków czy przekształcenia szaty roślinnej a utworzona wokół inwestycji strefa buforowa zieleni korzystnie wpłynie na krajobraz oraz przyczyni się do lokalnej poprawy środowiska przyrodniczego. Przedsięwzięcie nie będzie stanowiło zagrożenia dla migrujących zwierząt, a miejsce projektowanych budynków nie pokrywa się z żadną powierzchniową formą ochrony przyrody. Realizacja inwestycji w sąsiedztwie wsi [...] pozbawiona jest ryzyka znaczącego negatywnego oddziaływania na faunę ptaków i ssaków oraz florę. Stanowisko organów uzgadniających, a także wyniki raportu zostały uwzględnione w zaskarżonej decyzji, która spełnia wymogi określone w art. 82 o.o.ś. odnoszące się do rodzaju przedmiotowego przedsięwzięcia. W ocenie SKO, zaskarżona decyzja spełnia wymogi ustawowe. Po analizie akt sprawy SKO uznało, że krąg stron postępowania w sprawie został prawidłowo wyznaczony przez Organ pierwszej instancji. W ocenie Organu II. instancji, ustaleń w zakresie kręgu stron postępowania w niniejszej sprawie zasadnie dokonano na podstawie mapy ewidencyjnej obejmujących teren, gdzie będzie realizowana inwestycja oraz obszar, na który będzie oddziaływało przedsięwzięcie, na podstawie aktualnych na dzień wszczęcia postępowania wypisów z rejestru gruntów oraz na podstawie wydruków analiz zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, stanowiących załącznik do raportu. Organ II. instancji wskazał, że w aktach sprawy znajduje się sporządzony przez Organ I. instancji dokument na dzień [...] września 2017 r., w którym wymienionych zostało 27 stron. Wobec tego w sposób uprawniony w niniejszej sprawie strony postępowania zawiadamiano w drodze obwieszczeń wydawanych na podstawie przepisów art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 o.o.ś. Wszystkie obwieszczenia zostały podane stronom do wiadomości poprzez zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach na stronie Biuletynu Informacji Publicznej UMiG [...] oraz na tablicy ogłoszeń UMiG [...], a także zostały przekazane do sołectw celem obwieszczenia w zwyczajowo przyjęty sposób. Wbrew zarzutom odwołania w uzasadnieniu decyzji oraz w raporcie wskazano sposób ochrony powierzchni ziemi i wód przed odpadami stałymi oraz w zakresie wprowadzania do gruntu nieczystości płynnych. Przy projektowanej dla inwestycji gospodarce wodno-ściekowej nie stwierdzono ujemnego wpływu na środowisko gruntowo-wodne. Przyjęto, że planowany sposób gospodarki odpadami będzie właściwy i zabezpieczy środowisko przed skażeniem. Powstające ścieki bytowe magazynowane będą w zbiornikach bezodpływowych i okresowo wywożone sprzętem asenizacyjnym do oczyszczalni ścieków przez uprawnionego odbiorcę. Ochrona środowiska gruntowo-wodnego w przypadku planowanego obiektu polegać będzie na przedsięwzięciu środków zapobiegawczych skażeniu gleby i migracji substancji nawozowych do wód podziemnych. W raporcie wymieniono działania minimalizujące wpływ inwestycji na środowisko gruntowo-wodne. Z raportu wynika, że na etapie funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia będą powstawały odpady niebezpieczne i inne niż niebezpieczne. Odpady niebezpieczne magazynowane będą w szczelnych oznakowanych pojemnikach lub kontenerach, odpornych na działanie składników umieszczonych w nich odpadów, w sposób uniemożliwiający zmieszanie się różnych rodzajów odpadów, ustawionych w wyznaczonym do tego miejscu, posiadającym szczelne podłoże oraz zadaszenie. Miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych zostanie oznaczone i zabezpieczone przed wstępem osób nieupoważnionych. Wszystkie te odpady będą przekazywane uprawnionym odbiorcom do odzysku lub unieszkodliwienia. Obornik do czasu jego odbioru będzie natomiast przechowywany w zamkniętych budynkach kurników na szczelnej posadzce - na terenie fermy obornik nie będzie magazynowany i przechowywany. W raporcie oraz w uzupełnieniu do raportu wskazano również sposób zagospodarowania gnojowicy i obornika – założeniem i podstawowy kierunkiem zagospodarowania obornika jest jego wykorzystanie jako nawozu naturalnego w całości, zaś opcja alternatywna to traktowanie obornika jako odpadu o kodzie 020106 - "odchody zwierzęce". Obornik z fermy będzie wykorzystywany jako nawóz naturalny, częściowo na własnym areale inwestora. SKO podkreśliło też, że wbrew zarzutom odwołania zarówno w uzasadnieniu decyzji, jak i w raporcie wskazano sposób zaopatrzenia kurników w wodę – woda dla potrzeb technologicznych i sanitarnych pobierana będzie z gminnej sieci wodociągowej za pośrednictwem planowanego przyłącza i wewnętrznej instalacji wodociągowej, wyposażonej w wodomierz i zawór antyskażeniowy. Ze względu na charakter przedsięwzięcia prowadzony będzie w tym przypadku monitoring technologiczny w zakresie zużycia wody poprzez prowadzenie pomiarów przy użyciu wodomierza i rejestru pobieranej wody. W raporcie wykazano, że przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczeń standardów imisyjnych emitowanych substancji w powietrzu atmosferycznym (wartości odniesienia), poza jego terenem. Ustalono też, przyjmując prawidłowość danych raportu, że podstawowe składniki odorotwórcze, tj. amoniak i siarkowodór emitowane z kurników, będą spełniały wartości odniesienia w powietrzu. Według danych przedstawionych w raporcie spodziewane stężenia maksymalne amoniaku i siarkowodoru w powietrzu poza terenem inwestycji będą znacznie niższe od wartości wyczuwalności węchowej, zatem przedsięwzięcie nie powinno być uciążliwe zapachowo. Ponadto instalacja będzie spełniała europejskie wymagania BAT. Stwierdzono za ustaleniami raportu, że lokalizacja kurników poza zwartą zabudową zagrodową wsi, w terenie dobrze przewietrzanym i w miejscu korzystnym w stosunku do bliskiej zabudowy mieszkalnej ze względu na przeważający kierunek wiatrów z zachodu jest korzystna z punktu widzenia oddziaływania zapachowego. Z raportu wynika, iż w normalnych warunkach eksploatacji przedsięwzięcia nie wystąpią ponadnormatywne uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi. Z dokonanych analiz wynika też, że uciążliwe oddziaływanie projektowanej inwestycji zamyka się w granicach inwestowanej działki będącej własnością inwestora. Te ustalenia raportu Organy obu instancji uznały za prawidłowe i rzetelne. Z uwagi na fakt spełnienia kryteriów jakości środowiska w najbliższym otoczeniu, w tym na terenie najbliższej zabudowy mieszkalnej (zagrodowej), stwierdzono, że planowana inwestycja nie będzie miała wpływu na zdrowie mieszkańców. Funkcjonowanie projektowanej inwestycji nie będzie stanowiło nadmiernej uciążliwości dla środowiska w zakresie emisji hałasu – zarówno w porze dziennej, jaki i nocnej. Poziom hałasu emitowanego do środowiska nie spowoduje przekroczeń wartości dopuszczalnych na terenach chronionych akustycznie. Kolegium jednocześnie wyjaśniło, że kwestie odległości planowanych kurników od innych zabudowań będą przedmiotem analizy dopiero na etapie wystąpienia o pozwolenie na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego. Z tych przyczyn SKO uznało za trafną ocenę raportu wraz z uzupełnieniami dokonaną przez I. instancję i stwierdziło brak podstaw do uchylenia decyzji środowiskowej wydanej dla tej inwestycji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła Fundacja [...] z siedzibą w [...], zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 7, art. 8 § 1, art. 15 i art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 49 § 1 k.p.a. w związku art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I. instancji w sytuacji, kiedy decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] września 2017 r. nr [...] nie została w sposób prawidłowy doręczona uczestnikom postępowania administracyjnego, w tym skarżącej Fundacji, co uniemożliwiło prawidłowe i terminowe wniesienie odwołania oraz merytoryczne rozpoznanie sprawy przez Organ II. instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej co oznacza, że Sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych kryteriów, Sąd po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2017 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] września 2017 r. nr [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie 2 kurników do chowu kurcząt o liczbie stanowisk 40 000 sztuk każdy wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...] – w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy – nie dopatrzył się w działaniu Organów ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że trafnie stwierdziły Organy obu instancji, iż przedmiotowa inwestycja wymagała uzyskania decyzji środowiskowej, z uwagi na jej zakres. Łączna obsada w fermie po wybudowaniu dwóch kurników ma wynieść maksymalnie 80 000 sztuk kurcząt/cykl, a wielkość chowu – 320 DJP (ponad 210 DJP), a więc w myśl w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś. oraz w § 2 ust. 1 pkt 51 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, winna być zaliczona do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, które wymagają sporządzenia raportu. W niniejszej sprawie raport taki został sporządzony, inwestycja ta została też uzgodniona przez RDOŚ i uzyskała pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma niewątpliwie fakt, że obszar, na którym mają zostać zrealizowane owe kurniki ma pow. ok. [...] m², podczas gdy cała działka nr ew. [...] - należąca do inwestora - ma pow. [...] ha. Mając to na względzie w powiązaniu ze ściółkowym systemem hodowli, zadeklarowanym podawaniem drobiowi probiotycznych dodatków do pasz, wskazanym przez inwestora systemem wentylacji kurników oraz ustaleniami raportu zarówno w zakresie uciążliwości odorowej (jej zasięgu) jak i emisji hałasu – RDOŚ, będący organem specjalistycznym, w uzgodnieniu stwierdził, że nie wystąpi ponadnormatywne kumulowanie się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się obecnie na obszarze, na który będzie oddziaływało to przedsięwzięcie. Skarżąca Fundacja natomiast w żaden sposób nie wykazała, aby takie stanowisko RDOŚ było nieuprawnione. W szczególności nie przedłożyła kontrraportu, który mógłby podważyć stanowisko przyjęte przez Organy w oparciu o ustalenia raportu, który po uzupełnieniach i akceptacji przez RDOŚ - uznały za spójny, logiczny i kompletny. Sąd dostrzega, że brak w nim właściwie sformułowanego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, zazwyczaj nie może to być bowiem wariant inwestorski. Na ogół można sobie wyobrazić wariant korzystniejszy od zamierzonego przez inwestora, np. poprzez zmniejszenie obsady drobiu w kurniku czy realizację jednego a nie dwóch kurników. Osobną kwestią jest opłacalność ekonomiczna realizacji takiej inwestycji. Aby jednak naruszenie prawa materialnego mogło prowadzić do uchylenia decyzji musi ono w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. mieć wpływ na wynik sprawy. W realiach niniejszej sprawy uchybienie to nie miało takiego wpływu, zważywszy na wielkość działki inwestora i fakt, że M.J. jako pierwszy ma zamiar zrealizować tego rodzaju inwestycję (hodowlę drobiu) w miejscowości [...]. Jak Skarżący oświadczył na rozprawie, dotychczas są tam jedynie hodowle bydła. Poza tym teren ten, jak wskazuje raport jest dobrze przewietrzany (korzystny kierunek wiatrów), a zabudowa zagrodowa znajduje się w znacznej odległości (min. 290 m), a więc poza strefą negatywnego oddziaływania owych kurników. Sąd dostrzega także, że jedno z uzupełnień raportu zostało podpisane przez inwestora (choć jak zapewnił na rozprawie w porozumieniu z autorem raportu). Także to uchybienie w realiach rozpatrywanej sprawy, podobnie jak i poprzednie, nie miało wpływu na wynik sprawy i nie mogło prowadzić do uchylenia tej decyzji środowiskowej. Wyjaśnienia inwestora na zapytanie RDOŚ przede wszystkim dotyczyły praktycznego zagospodarowania odpadów, w tym powstającego w hodowli obornika. Inwestor wskazał, że jego część będzie traktowana jako odpad o kodzie 020106 – "odchody zwierzęce", a ponieważ nie wie jaka będzie ich wielkość, w raporcie nie określił tej ilości. RDOŚ uznał te wyjaśnienia za wystarczające, mając na uwadze skalę zamierzonej inwestycji oraz fakt, że bezpośrednie potencjalne oddziaływanie planowanej infrastruktury ograniczy się do działki inwestycyjnej o przeciętnych o walorach przyrodniczych. Taki sposób zagospodarowania powstałego obornika, jako uzupełniający względem wykorzystania go przez inwestora na własnym areale oraz sprzedaży nadmiaru innym odbiorcom, RDOŚ dopuścił w swym uzgodnieniu jako spełniający kryteria. Należy nadmienić, że taka praktyka jest obecnie powszechnie stosowana i spotyka się z akceptacją zarówno organów jak i sądów. W tym kontekście należy też mieć na uwadze, co nie jest bez znaczenia, że najbliższy obszar Natura 2000 specjalnej ochrony ptaków [...] położony jest w odległości [...] km od terenu tej inwestycji. Reasumując stwierdzić należy, że przedłożony w tej sprawie raport wraz z jego uzupełnieniami spełnia wymagania z art. 66 ust. 1 o.o.ś., a wskazane przez Sąd jego uchybienia nie mają w realiach niniejszej sprawy wpływu na jej wynik. Co się tyczy pozostałych zarzutów skargi, która podtrzymała zarzuty Fundacji sformułowane w odwołaniu, Sąd w całości podziela argumentację SKO i stwierdza, że Organ odwoławczy wyczerpująco kwestie te rozważył, jego stanowisko jest trafne, zostało w sposób wyczerpujący sformułowane w zaskarżonej decyzji i Sąd je w całości podziela. Obszerne przytoczenie tej argumentacji SKO przez Sąd przy przedstawianiu stanu faktycznego sprawy, powtarzanie jej czyni zbędnym. Skarga ograniczyła się w zasadzie do zarzutu nieprawidłowości w doręczeniu stronom decyzji środowiskowej i negatywnym tego skutkom. Z tego względu wątek ten wymaga szerszego omówienia. Podkreślenia wymaga także, iż SKO trafnie powołało się na sporządzony przez Organ I. instancji dokument z [...] września 2017 r., w którym wymieniono 27 stron tego postępowania. Pozwoliło to na powiadamianie stron postępowania w drodze obwieszczeń wydawanych na podstawie przepisów art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 o.o.ś. Poza tym wszystkie obwieszczenia zostały podane stronom do wiadomości poprzez zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach na stronie Biuletynu Informacji Publicznej UMiG [...] oraz na tablicy ogłoszeń UMiG [...], a także zostały przekazane do sołectw celem obwieszczenia w zwyczajowo przyjęty sposób. Trzeba też mieć na uwadze, że Fundacja została dopuszczona do udziału w tej sprawie na prawach strony, wniosła w terminie odwołanie, a następnie skargę do WSA. Nie została zatem w żaden sposób pozbawiona przysługujących jej praw. Zarzut zatem nieprawidłowego doręczenia jej decyzji i uniemożliwienia wniesienia odwołania oraz pozbawienie możliwości rozpatrzenia sprawy przez SKO jest niezrozumiały i nie znajduje żadnego oparcia w faktach. Wbrew zarzutom skargi wszyscy zainteresowani uzyskali informację o czasie i miejscu wyłożenia decyzji I. instancji wraz z uzasadnieniem i mogli z tego uprawnienia skorzystać. Nadmienić należy, że ustalenie ilości stron niniejszego postępowania nastąpiło w oparciu o brzmienie art. 28 k.p.a. zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie przyjmuje się, że oprócz właścicieli nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie, stronami postępowania w sprawie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będą również właściciele nieruchomości położonych w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Ustalenia w zakresie kręgu stron powinny być dokonywane na podstawie dołączonej do wniosku mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy podanie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie (art. 74 ust. 1 pkt 3 o.o.ś.), jak również danych z ewidencji gruntów. Zasadnie więc w niniejszej sprawie Organ I. instancji ustaleń w zakresie kręgu stron dokonał na podstawie mapy ewidencyjnej obejmujących teren, gdzie będzie realizowana inwestycja oraz obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, na podstawie aktualnych na dzień wszczęcia postępowania ([...].09.2016 r.) wypisów z rejestru gruntów oraz na podstawie wydruków analiz zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego stanowiących załącznik do raportu. Prawidłowo więc Burmistrz Miasta i Gminy [...] zawiadamiał strony postępowania w drodze obwieszczeń o podejmowanych w trakcie postępowania czynnościach procesowych: m. in. o wszczęciu postępowania, o wystąpieniu do RDOŚ oraz do PPIS o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, o przedłużeniu postępowania, o wydaniu decyzji środowiskowej. Wszystkie obwieszczenia - jak już wskazano - zostały podane stronom do wiadomości poprzez zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach na stronie Biuletynu Informacji Publicznej UMiG [...] oraz na tablicy ogłoszeń UMiG [...] oraz zostały przekazane do sołectw celem obwieszczenia w zwyczajowo przyjęty sposób. Istotne jest też, że w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 49 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r., skoro postępowanie zostało wszczęte przed tą datą. Stanowi o tym art. 16 cyt. ustawy, który stanowi, że "do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczna decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym, że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a- 96n ustawy zmienianej w art. 1". Zgodnie z art. 49 k.p.a. (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.) - strony mogły być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważało się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że obwieszczeniem z dnia [...] września 2017 r., Nr [...] wydanym na podstawie art. 74 ust. 3 o.o.ś. w związku z art. 49 k.p.a. Burmistrz I Miasta i Gminy [...] zawiadomił strony postępowania o wydaniu w dniu [...] września 2017 r. decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Z treści obwieszczenia wynika, że Organ I. instancji pouczył strony o prawie, trybie i terminie wniesienia odwołania od tej decyzji oraz poinformował, że z treścią decyzji oraz dokumentacją sprawy można zapoznać się w siedzibie Urzędu Miasta i Gminy [...], a także o tym, iż doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia przedmiotowego obwieszczenia. Wobec wskazanych okoliczności chybione są zarzuty Fundacji rażącego naruszenia art. 49 k.p.a., art. 7 k.p.a., czy art. 8 ust. 1 k.p.a. Sąd działając z urzędu także nie stwierdził takich uchybień zaskarżonej decyzji, które prowadziłyby do konieczności jej uchylenia. W szczególności też nie wystąpiła żadna z przesłanek do wydania decyzji odmownej w myśl art. 81 ustawy o.o.ś.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.