Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 531/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2018 poz 1445
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi P.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta S. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] P. C. w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2019

w wysokości [...] zł z tytułu:

- pozostałe budynki o pow. [...] m2 - [...] zł;

- grunty pozostałe o pow. [...] m2 – [...] zł;

- budynki związane z działalnością gospodarcza o pow. [...] m2 - [...] zł;

- pozostałe budynki o pow. [...] m2 – [...] zł;

- grunty związane z działalnością gospodarcza o pow. [...] m2 – [...] zł;

- grunty pozostałe o pow. [...] m2 – [...] zł;

- budynki mieszkalne o pow. [...] m2 – [...] zł;

- grunty pozostałe o pow. [...] m2 – [...] zł;

- części wspólne w budynku mieszkalnym o pow. [...] m2 – [...] zł.

Podatnik złożył odwołanie od powyższej decyzji, że organ podatkowy nie przyjął do opodatkowania danych podanych przez niego w informacji podatkowej z dnia

[...] r. Wskazał, że organ podatkowy błędnie przyjął w zaskarżonej decyzji niewłaściwą powierzchnię budynku związanego z działalnością gospodarczą (hotel robotniczy), a także budynku pozostałego (budynek produkcyjny), oraz niewłaściwą powierzchnię gruntu związanego z działalnością gospodarczą. Według podatnika, budynek hotelu robotniczego powinien być opodatkowany stawką jak za budynki mieszkalne, jako że jest budynkiem mieszkalnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] r. decyzję nr [...], w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podał, że powierzchnia budynków podlegających opodatkowaniu została ustalona za aprobatą skarżącego podczas kontroli przeprowadzonej przez pracowników organu podatkowego w dniach [...]

i [...] r. Pomiary wykazały, że powierzchnia budynku hotelu robotniczego wynosi [...] m2, powierzchnia budynku produkcyjnego - [...] m2, powierzchnia budynku garaży - [...] m2. Z wyjaśnień udzielonych przez kontrolujących wynikało, że do powierzchni hotelu doliczono kotłownię o powierzchni [...] m2 i łazienkę

o powierzchni [...] m2, który to fakt został przez skarżącego zaaprobowany. Zmiana stanowiska skarżącego w odniesieniu do tych dwóch pomieszczeń polegająca na "przeniesieniu" ich do budynku produkcyjnego nie miała wpływu na sposób opodatkowania. Podatnik nie może dowolnie kształtować powierzchni budynków,

w zależności od tego, która wersja bardziej mu odpowiada. Ustalenia dokonane przez kontrolujących stanowią ustalenia urzędowe i wiążące dla organu. Informacja podatkowa złożona przez podatnika tylko wówczas stanowi źródło danych do opodatkowania, jeżeli zgodna jest ze stanem faktycznym. W niniejszej sprawie tak nie jest i informacja ta nie mogła być źródłem danych, gdyż jest sprzeczna z ustaleniami kontrolnymi.

Organ odwoławczy podał, że skarżący od [...] r. nie jest przedsiębiorcą, zatem budynek produkcyjny i budynek garaży, w których nie jest prowadzona żadna, działalność gospodarcza, co zostało stwierdzone podczas kontroli, zostały prawidłowo zaklasyfikowane do podatkowej kategorii budynków pozostałych

i zastosowano wobec nich stawkę jak dla budynków pozostałych. Grunt związany z tymi budynkami należy do kategorii gruntów pozostałych opodatkowanych stawką jak dla gruntów pozostałych. Inaczej rzecz się ma z budynkiem hotelu robotniczego. Posiada on status budynku mieszkalnego, ale w całości jest zajęty na działalność gospodarczą, dlatego podlega najwyższej stawce podatku od nieruchomości przewidzianej dla budynków w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach

i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1445 ze zm.), dalej "u.p.o.l.". Zgodnie z tym przepisem stawce jak za budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej podlegają budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynki mieszkalne zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Organ odwoławczy podał, że budynek hotelu zajęty jest na działalność gospodarczą prowadzoną przez W. C. pod firmą H. P. "J." W. C., pełnomocnikiem której jest podatnik. Fakt prowadzenia w budynku hotelu działalności przez tę firmę stwierdzili kontrolujący w imieniu organu podatkowego przedmiot opodatkowania w dniach [...] i [...] r. Fakt ów potwierdzają też wpisy w ewidencji działalności gospodarczej (CEIDG), z których wynika, że działalność W. C. (matka podatnika) prowadzona jest od [...] r. pod adresem S. ul. [...], czyli pod adresem hotelu, będącego przedmiotem opodatkowania. Organ odwoławczy podał, że zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości do budynku zajętego na działalność gospodarczą wynikało z definicji gruntów, budynków i budowli związanych z działalnością gospodarczą pomieszczoną

w art. 1a pkt 3 u.p.o.l. Przepis ten stanowi, że za grunty, budynki i budowle związane z działalnością gospodarczą przyjmuje się grunty, budynki i budowle będące

w posiadaniu przedsiębiorcy. Posiadanie jest pojęciem zaczerpniętym z Kodeksu cywilnego – art. 336, który stanowi, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Zatem budynki i grunt będą związane z działalnością gospodarczą, jeśli będą posiadane przez jakiegokolwiek przedsiębiorcę – nie musi to być sam podatnik. Organ odwoławczy podał,

że w rozpatrywanej sprawie podatnik nie jest przedsiębiorcą, ale oddał swój budynek mieszkalny w posiadanie przedsiębiorcy i dlatego budynek ów jest zajęty na działalność gospodarczą. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji postąpił prawidłowo, opodatkowując budynek hotelu pracowniczego stawką jak za budynek związany

z prowadzeniem działalności gospodarczej, ponieważ mimo iż jest to budynek mieszkalny został zajęty na działalność gospodarczą posiadacza, którym jest matka podatnika. Grunt stanowiący działki siedliskowe budynków dzielą los podatkowy posadowionych na nich budynków. Skoro więc hotel jest zajęty na działalność gospodarczą, to i związany z nim grunt jest związany z działalnością gospodarczą. Powierzchnia tego gruntu obliczona została po obmierzenia budynku po zewnętrznym obrysie.

W dniu [...] r. organ odwoławczy wydal postanowienie

nr [...] o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej popełnionej w ww. decyzji dotyczącej wstępnej frazy, gdzie błędnie napisano "w sprawie podatku od nieruchomości za 2018 rok na kwotę [...]zł", a powinien być wskazany rok 2019. O oczywistości pomyłki świadczyła treść decyzji. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu [...] r. (dowód zwrotne potwierdzenie odbioru pisma ).

Podatnik złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zobowiązanie organu odwoławczego do wydania decyzji w określonym terminie, wskazując sposób załatwienia sprawy przy przyjęciu, że budynek na działce nr [...] należy traktować jako budynek mieszkalny,

a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego.

Zarzucił organowi:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z ust 2a pkt 1, art. 5 u.p.o.l., przez przyjęcie,

że budynek hotelu robotniczego zlokalizowanego na działce nr [...] powinien zostać opodatkowany wg stawki dla budynku związanego z działalnością gospodarczą, podczas gdy do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego przez brak zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków;

3. naruszenie art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), dalej "o.p.", przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I dotkniętej szeregiem wad, podczas gdy organ II instancji powinien na podstawie art. 233 § 1 pkt. 2 lit. a o.p. uchylić powyższą decyzję organu I Instancji

w całości i orzec co do istoty sprawy, względnie na podstawie art. 233 § 2 o.p. uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi

I instancji, wskazując, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien traktować przedmiotowy budynek jako budynek mieszkalny;

4. naruszenie art. 120 o.p., art. 121 o.p., przez bezpodstawne zignorowanie informacji wynikających z ewidencji gruntów i budynków, oraz informacji zawartych w odpisie księgi wieczystej nr [...];

5. naruszenie art. 194 § 1 o.p., polegające na pominięciu wynikającej z tego przepisu normy, zgodnie z którą dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi, że niniejsza sprawa dotyczy wymiaru podatku za rok 2019, zaś organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji podał, że dotyczy roku 2018.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w s k a z a ł, co następuje:

Spór w sprawie dotyczy opodatkowania w 2019 r. przez organ podatkowy budynku- hotelu robotniczego, którego właścicielem jest skarżący, lecz działalność gospodarczą prowadzi w nim matka skarżącego, stawką podatku od nieruchomości, jak od budynków mieszkalnych zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 1a ust. 1 u.p.o.l., użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2) budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem;

3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a;

4) działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646 ze zm., dalej "u.p.p.").

Zgodnie z art. 1 a ust. 2a u.p.o.l., do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami;

2) gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i d;

3) budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm., dalej "u.p.b."), lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania;

Stosownie do art. 5 ust. 1 u.p.o.l., Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie, m.in.:

1) od gruntów:

a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,93 zł od 1 m2 powierzchni (obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r. - M.P. z 2018 r. poz. 745);

c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 0,49 zł od 1 m2 powierzchni (obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r. - M.P. z 2018r. poz. 745);

2) od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych - 0,79 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r. - M.P. z 2018 r. poz. 745);

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej

- 23,47 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (obwieszczenie Ministra Finansów z dnia

25 lipca 2018 r. - M.P. z 2018 r. poz. 745);

e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 7,90 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r.

- M.P. z 2018 r. poz. 745).

Rada Miasta S. podjęła w dniu [...] r. uchwałę nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Województwa Z. z 2016 r. poz. [...]), dalej "uchwała nr [...]", która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

W § 1 ust. 1 ww. uchwały określono następujące stawki podatku od nieruchomości, m.in.:

1) od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych – 0,73 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej;

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – 22,66 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej;

f) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 7,62 od 1 m2 powierzchni użytkowej;

2) od gruntów:

a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,88 zł od 1 m2 powierzchni;

d) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego- 0,45 zł od 1 m2 powierzchni.

W ocenie Sądu, wyjaśnienia wymaga stosunek art. 1a ust. 2a do art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. i odpowiednich zapisów ww. uchwały.

Na mocy art. 9 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1045)

do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wprowadzono przepis art. 1a ust. 2a obowiązujący od dnia 1 stycznia 2016 r. Powyższa zmiana doprecyzowała uregulowanie zawarte w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. związane z zastosowaniem właściwej stawki podatkowej. Wskazać należy, że ustawodawca na tle art. 5 ust. 1 pkt 2 u.o.p.l.

w związku z art. 1a ust. 3 u.p.o.l. rozróżnia pojęcie "budynku związanego

z prowadzeniem działalności gospodarczej" a "budynku zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej".

W sprawie bezsporne jest, że ww. budynek spełnia przesłankę z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., zaś skarżący jako właściciel przedmiotowego budynku jest zgodnie z art. 3 ust.1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikiem podatku od nieruchomości. Niesporne jest też, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów u.p.p. Osobą, która prowadzi działalność gospodarczą

w przedmiotowym budynku jest matka skarżącego, która jest przedsiębiorca

w rozumieniu przepisów u.p.p.

Zgodnie z art. 3 u.p.p., działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.

Stosownie do art. 4 ust.1 u.p.p., przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą.

Wskazać należy, że niesporne jest również, iż przedmiotowy budynek w ewidencji gruntów i budynków oznaczony jest jako budynek mieszkalny (klasa wg PKOB-budynki zbiorowego zamieszkania; główna funkcja- hotel robotniczy), zaś grunt posiada oznaczenie grunt pozostały.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2109 r. poz. 725), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Jednakże zapisy w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu podatku od nieruchomości należy czytać łącznie z przepisami u.p.o.l.

W związku z faktem, że w przedmiotowym budynku zakwalifikowanym jako budynek mieszkalny prowadzona jest działalność gospodarcza, wyłączona jest możliwość zastosowania do niego stawki podatku od nieruchomości jak dla budynków mieszkalnych, określonej na podstawie § 1 pkt 1 lit. a uchwały nr [...]

w zw. art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.

Zdaniem Sądu, organy prawidłowo uznały, że w stosunku do ww. budynku należało zastosować stawkę podatku od nieruchomości na podstawie § 1 pkt 1 lit. b uchwały nr [...] w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l., gdyż

w przedmiotowym budynku prowadzona jest działalność gospodarcza. Okoliczność,

że to nie skarżący prowadzi ww. działalność, lecz osoba trzecia (jego matka) nie miała znaczenia dla zastosowania ww. stawki. W sprawie podatnikiem podatku od nieruchomości nadal pozostaje skarżący. Dla zastosowania ww. stawki liczy się sam jak fakt wykorzystywania tej nieruchomości na cele działalności gospodarczej. Nawet gdy podatnik udostępnia budynek mieszkalny przedsiębiorcy na cele działalności gospodarczej nieodpłatnie zastosowanie ma stawka ustalona na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.b u.p.o.l. W niniejszej sprawie przedmiotowy budynek mieszkalny zajęty jest na prowadzenie działalności gospodarczej, co uzasadniało zastosowanie ww. stawki podatku.

Jak stanowi art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., grunty i budynki związane

z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty i budynki znajdujące się

w posiadaniu przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 1a ust. 2 pkt 1 u.p.o.l., za do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami.

Powyższe przepisy odwołują się do pojęcia "budynku związanego z działalnością gospodarczą". Budynki mieszkalne są wówczas opodatkowane stawką podatku

od nieruchomości jak dla budynków mieszkalnych na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., zaś grunt pod tymi budynkami – stawką podatku jak dla gruntów pozostałych na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.c u.p.o.l.

Rozróżnienie między budynkiem związanym z działalnością gospodarczą

a budynkiem zajętym na działalność gospodarcza można wyjaśnić na następującym przykładzie- przedsiębiorca (osoba fizyczna) posiada dom mieszkalnym, w którym mieszka wraz z rodziną. Dom taki stanowi jego własność prywatną i przedsiębiorca nie prowadzi w nim działalności gospodarczej. Taki dom opodatkowany jest stawką podatku od nieruchomości jako budynek mieszkalny. Jednakże, na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3, gdyby nie było zastrzeżenia z ust. 2a tego przepisu i przy założeniu odpowiedniego brzmienia art. 5 u.p.o.l., każdy budynek, będący w posiadaniu przedsiębiorcy należałoby opodatkować najwyższą stawką podatku od nieruchomości (działalność gospodarcza). Oznaczałoby to, że budynek mieszkalny, o którym mowa

w ww. przykładzie byłby opodatkowany taką stawką. Byłoby to jednak niesprawiedliwe, gdyż taki budynek mieszkalny nie służy przedsiębiorcy do prowadzenia działalności gospodarczej. Przychody i koszty prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej nie pozostają w związku z posiadaniem budynku mieszkalnego.

Inaczej jest w sytuacji gdy budynek mieszkalny będący w posiadaniu przedsiębiorcy, mimo że na podstawie art.1a ust. 2a pkt 1 u.p.o.l. nie jest budynkiem związanym z działalnością gospodarczą, jest przez przedsiębiorcę wykorzystywany

do prowadzonej działalności gospodarczej. Wówczas stawka podatku od nieruchomości dla takiego budynku mieszkalnego, zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej określona jest w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l.

Wobec powyższych rozważań, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne. Organy dokonały zebrania materiału dowodowego, jego oceny i wywiodły z nich logiczne wnioski. Fakt, że z zebranego materiału dowodowego skarżący wywiódł inne wnioski niż organy nie świadczy o naruszeniu przez nie przepisów postępowania.

Odnośnie pisma procesowego skarżącego z dnia [...] r., wyjaśnić należy, że błąd w zaskarżonej decyzji odnośnie roku podatkowego został przez organ odwoławczy sprostowany w drodze postanowienia z dnia [...] r.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2325), skargę oddalił.