Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 332/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 3 ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 31 poz 153
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w  postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę  podatkowego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2018 r. wniosku pełnomocnika skarżącej - doradcy podatkowego P.S. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego na rzecz skarżącej z urzędu oraz zwrotu kosztów dojazdu do Sądu w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r. postanawia: 1. Przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim doradcy podatkowemu P.S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100), obejmującą należny podatek od towarów i usług. 2. Oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Go 332/18 przyznane zostało E.S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego.

Krajowa Rada Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej doradcę podatkowego P.S..

Pismem procesowym z dnia [...] listopada 2018 r. pełnomocnik strony uzupełnił skargę i wniósł m. in. o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych, w tym także kosztów dojazdu w celu zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dojazdu na rozprawę.

W piśmie z [...] listopada 2018 r., E.S. wypowiedziała pełnomocnictwo pełnomocnikowi z urzędu. Powyższe potwierdziła na rozprawie w dniu 7 listopada 2018r. oświadczając do protokołu, że rezygnuje z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie ustanowionego z urzędu pełnomocnika.

Pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. i wniósł o przyznanie należnych kosztów obejmujących koszty dojazdu ze [...] (miejsce jego zamieszkania) oraz kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały zwrócone w całości lub w części, oświadczając jednocześnie, że samochód osobowy którym dojeżdża ma pojemność powyżej 900 cm³.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - zwanej dalej "P.p.s.a.") stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 2 powołanej regulacji, w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153). Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pozostałych sprawach (tj. takich, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna) wynosi 240 zł. Opłata ta, stosownie do treści § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.

Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, wynikającą z § 3 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia wysokość opłaty stanowiącej koszty pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu, Sąd na podstawie art. 250 § 2 P.p.s.a. określił w ½ części stawki. Sąd wziął pod uwagę, że równocześnie zostało rozpoznane z udziałem tego samego pełnomocnika dwadzieścia siedem spraw ze skarg skarżącej, rozstrzygnięte w takich samych okolicznościach, a pełnomocnik we wszystkich tych sprawach złożył pisma o tej samej treści. Przyznaną opłatę podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług.

Odnośnie natomiast wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów poniesionych na dojazd do Sądu należy wskazać, że zgodnie z powołanym art. 250 § 1 P.p.s.a., pełnomocnikowi można przyznać jedynie zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie, ustanowiony z urzędu pełnomocnik w żaden sposób nie udokumentował poniesionych przez siebie wydatków, nie wskazał nawet ich wysokości, nie przedstawił sposobu ich obliczenia.

Uwzględniając powyższe, wydatki na dojazd do Sądu nie mogą podlegać zwrotowi, o czym postanowiono w pkt 2 sentencji postanowienia.