Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1623/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2015r. wniosku adwokata P. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi S. D. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013r. sygn. akt VII SA/Wa 234/13 postanawia : odmówić przyznania adwokatowi P. S. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem I instancji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 września 2014r. starszego referendarza sądowego przyznano S. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu w pozostałym zakresie wniosek oddalono.

W piśmie z dnia 17 listopada 2014r. Okręgowa Rada Adwokacka

w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. A. S.

W dniu 25 listopada 2014r. i w dniu 7 kwietnia 2015r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik przeglądał akta sprawy w czytelni Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego. Powodem odrzucenia było nie wezwanie przez skarżącego do wykonania orzeczenia sądu przed wniesieniem skargi.

W dniu 13 kwietnia 2015r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego adwokata P. S. informujące, iż nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu. Poinformował, że sporządził opinię

o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu.

W związku ze sporządzeniem ww. opinii pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2015r. starszy referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi P.S. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 147,60 złotych.

W dniu 8 czerwca 2015r. do Sądu wpłynął wniosek adwokata P. S. o uzupełnienie ww. postanowienia referendarza sądowego o koszty nieopłaconej pomocy prawnej za postępowania w I instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że po wyznaczeniu go przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie pełnomocnikiem dla skarżącego podjął szereg czynności w przedmiotowej sprawie tj:

- zapoznał się z aktami sprawy, fotografował i analizował akta sprawy (data zapoznania się z aktami w sądzie : 25 listopada 2014r. i 7 kwietnia 2015r. ),

- prowadził korespondencję listowną ze skarżącym (do ww. pisma załączył kopie pism z niekompletnym potwierdzeniem ich nadania),

- prowadził rozmowy telefoniczne ze skarżącym.

Pełnomocnik podniósł, że składając w dniu 13 kwietnia 2015r. informację

o sporządzeniu i przesłaniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednakże w wydanym postanowieniu nie odniesiono się do kwestii kosztów za postępowanie w I instancji.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż wniosek adwokata P. S. z dnia 8 kwietnia 2015r.

( data wpływu do Sądu 13 kwietnia 2015r. ) o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu rozpoznano wyłącznie w zakresie wskazywanym przez pełnomocnika w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec tego wniosek z dnia 1 czerwca 2015r. (data wpływu 8 czerwca 2015r.) potraktowano jako nowy wniosek adwokata P. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.

W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W rozpoznawanej sprawie adwokat P. S. ustanowiony został pełnomocnikiem skarżącego przed wydaniem postanowienia z dnia 27 marca 2015r., a więc w postępowaniu w pierwszej instancji.

W ocenie orzekającego w sprawie nie zaistniały jednakże przesłanki uzasadniające przyznanie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego stosownego wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy

w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.

Podkreślić należy, że przy przyznawaniu opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się przy tym, że pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a, jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, a sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 720/04).

Zaznaczyć należy, iż w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego, postanowienie Sądu z dnia 27 marca 2015r. wydane zaś zostało na posiedzeniu niejawnym.

Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu przed sądem I instancji wyznaczony pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w czytelni Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 25 listopada 2014r. i w dniu 7 kwietnia 2015r., dokonał ich analizy, udzielał stronie informacji telefonicznej i przesyłał korespondencję skarżącemu. Analizując zakres podjętych przez pełnomocnika czynności trudno zatem uznać, że pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy udzielił w postepowaniu przed sądem I instancji stronie rzeczywistej pomocy prawnej. Jak zaś wyżej wskazano stosowne wynagrodzenie może być przyznane w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W rozpoznawanej sprawie taka pomoc w postępowaniu przed sądem I instancji nie została udzielona. Tym samym wniosek o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie przed sądem I instancji jest bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia.

Jednocześnie wskazać należy, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 27 marca 2015r. zostało pełnomocnikowi przyznane wynagrodzenie tytułem zwrotu poniesionych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu –postanowieniem z dnia 25 maja 2015r.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.