Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1103/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2, art. 102 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Dnia 25 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak Protokolant: st.sekr.sad. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 7 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w L. działając na podstawie art. 207 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1, § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749), art. 2 pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 29, poz. 257, ze zm.), art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11), § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825, ze zm.) określił M. K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniu [...] stycznia 2009 r. samochodu osobowego marki Volvo XC 90 o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 2400 cm3, roku produkcji 2006, w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w celu ustalenia stronie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym opisanego wyżej samochodu.

W toku przeprowadzonego postępowania dowodowego dokonano oględzin pojazdu oraz sporządzono dokumentację fotograficzną, przesłuchano aktualnych właścicieli pojazdu ustalając, że samochód jest pojazdem o nadwoziu przeszklonym na całej długości, pięciodrzwiowym, posiadającym pięć miejsc siedzących (trzy miejsca w tylnym rzędzie siedzeń) i wszystkie miejsca posiadają pasy bezpieczeństwa. Wewnątrz kabiny znajdują się dwa rzędy siedzeń przeznaczonych do przewozu osób, tapicerka siedzeń skórzana jednolita dla wszystkich miejsc siedzących. Fotele pierwszego rzędu posiadają elektryczną regulację ustawienia, są podgrzewane, a w drzwiach przednich i tylnych widoczne maskownice głośników audio. Tapicerka ścian bocznych, drzwi, tapicerka podsufitowa i podłogowa pojazdu jest jednolita na całej długości. Pojazd wyposażony jest między innymi w elektryczne sterowanie otwieraniem szyb bocznych w drzwiach przednich i tylnych, okno dachowe, automatyczną klimatyzację, kierownicę multimedialną, tempomat, skrzynię biegów automatyczną, panele sterowania funkcjami radioodtwarzacza przeznaczone dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń, konsolę z popielniczką i gniazdem 12 V, uchwytem na napoje dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń.

Wprowadzając do informatycznego katalogu EurotaxGlass`s zindywidualizowany numer nadwozia ustalono, że standardowym wyposażeniem samochodu jest: ABS, airbag -6 sztuk, alarm z funkcja dozoru wnętrza, automatyczne poziomowanie samochodu, EBD – elektroniczny rozdział sił hamowania, elektronicznie podnoszone szyby (przednie i tylne), immobilizer, instalacja radiowa, komputer pokładowy, klimatyzacja automatyczna, mechaniczna regulacja położenia kierownicy, napinacze pasów bezpieczeństwa, sygnalizacja niezapiętych pasów bezpieczeństwa, fotele przednie z regulacją lędźwiową, tylne oparcie składane, dzielone, lampki do czytania z przodu i z tyłu, relingi dachowe, przystosowanie do montażu fotelika dziecięcego, gniazdo 12 V w bagażniku oraz wykończenie wnętrza w aluminium.

Strona w piśmie z dnia 15 października 2012 r. wskazała, ze przedmiotowy pojazd w dniu zakupu zamiast szyb w tylnej części samochodu posiadał blachę i dwa miejsca siedzące wraz kierowca, a za przednimi fotelami posiadał ścianę grodziową.

Z treści pisma z dnia 16 listopada 2012 r. przedsiębiorcy A w R. wynika, ze ściana grodziowa zamocowana była śrubami i płaskownikami do otworów w podłodze pojazdu i bocznych poszyciach błotników, montaż drugiego rzędu siedzeń polegał na przykręceniu siedzeń do fabrycznych otworów w podłodze pojazdu, pasy bezpieczeństwa zamontowano według instrukcji producenta oryginalnymi śrubami, łącznikami, podkładkami ustalającymi. Pasy bezpieczeństwa zamontowano w miejscach fabrycznie do tego wyznaczonych przez producenta pojazdu.

Ponadto z wyjaśnień kolejnych nabywców pojazdu wynika, że nie dokonywano w nim żadnych zmian oraz nie było w nim żadnych śladów wskazujących na to by pojazd pełnił funkcję przewożenia towarów. Samochód w momencie zakupu posiadał pięć miejsc siedzących i posiadał takie samo wyposażenie jak w trakcie przeprowadzenia oględzin.

Jako datę powstania obowiązku podatkowego określono na dzień [...] stycznia 2009 r. tj. przywiezienia pojazdu do kraju. Podstawę opodatkowania przyjęto w oparciu o rachunek sprzedaży.

Zdaniem organu podatkowego o konieczności zakwalifikowania przedmiotowego samochodu do pozycji CN 8703 decyduje przede wszystkim jego ogólny wygląd i ogół cech – wyposażenie świadczące, że jest to pojazd zasadniczo służący do przewozu osób, co nie wyklucza, że może również służyć do przewozu towarów.

Powyższe potwierdza również w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. przedstawiciel Spółki B w W. wykazując, iż w bazie danych sporny samochód jest pojazdem osobowym.

Ponadto organ wyjaśnił, że nie kwestionuje zapisów zawartych w dokumentach rejestracyjnych pojazdu, w których widnieje zapis – samochód ciężarowy. Podkreślił, że klasyfikacja wyrobu do pozycji CN dokonywana jest w odniesieniu do określonych cech pojazdu. Przepisy prawa o ruchu drogowym kierują się natomiast innymi kryteriami dotyczącymi klasyfikacji pojazdów jako ciężarowe czy osobowe.

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie w całości decyzji organu I instancji i zarzucając naruszenie art. 100 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że doszło do nabycia samochodu osobowego i rozszerzenie katalogu zdarzeń powodujących powstanie zobowiązania w podatku akcyzowym, oraz naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 191 i art. 194 Ordynacji podatkowej, przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz nieuprawnione pominięcie informacji z dokumentów urzędowych – dowodów rejestracyjnych, co do zasadniczego przeznaczenia pojazdów.

Zdaniem odwołującego taki stan auta, potwierdzony homologacją Volvo, nie pozwala na uznanie go za służące zasadniczo do przewozu osób.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w P. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.), w zw. z art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 i 3, art.10 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 3, art. 76 ust., art. 81, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm.), art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji, podzielając ustalenia faktyczne i rozważania prawne Naczelnika Urzędu Celnego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie ogółu cech, wyglądu i standardowego wyposażenia samochodu marki Volvo XC 90 ustalonych w toku dokonanych oględzin oraz na podstawie danych z EurotaxGlass`s przedmiotowy samochód klasyfikować należy do pozycji CN 8703. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że w sprawie nie jest sporne, że samochód przywieziony do Polski mógł służyć zarówno do przewozu osób jak i towarów, a nieskomplikowany proces zmian dokonany w spornym pojeździe po nabyciu wewnątrzwspólnotowym świadczy jednoznacznie, iż nie były to zmiany ingerujące w konstrukcję pojazdu. O tym, którą funkcję należy uznać za przeważającą decydują jednak organy celne, stosując się do obowiązujących w tej mierze reguł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. K., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Skarżący zarzucił:

1. art. 120, 122, 180, 187, 191 i 197 ustawy Ordynacja podatkowa, polegające przede wszystkim na braku wyjaśnienia w sposób pełny i wyczerpujący wszystkich istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na wynik postępowania w tej sprawie,

2. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 2 oraz art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie,

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że nie wzięto pod uwagę dokumentu urzędowego w postaci francuskiego dowodu rejestracyjnego, w którym sporny samochód został określony jako N1 – samochód dostawczy. Tak samo określono ten pojazd w załączniku do badania technicznego – jako pojazd ciężarowy wielozadaniowy. Zdaniem skarżącego zatem nie powinny mieć żadnego znaczenia dowodowego przeprowadzone już po zmianach przez kolejnego użytkownika oględziny pojazdu i stan jego wyposażenia z chwili tych oględzin. Nadto skarżący wskazał na treść zarzutów podnoszonych wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, ze zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 101 ust. 2 ustawy obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych nabytych wewnątrzwspólnotowo i niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju ( pkt 1 ) bądź nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2). Podatnikiem – zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. Natomiast przepis art. 100 ust. 4 ustawy definiuje samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 87031011, pojazdów typu meleks o kodzie CN 87031018 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 87031018.

W rozpoznawanej sprawie istota sporu dotyczyła klasyfikacji samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego. Z ustaleń przyjętych przez organy celne wynika, że samochód marki Volvo XC 90 należało zaklasyfikować do pozycji CN 8703. Odmienną klasyfikację zaproponował skarżący wywodząc, że treść dowodu rejestracyjnego oraz specjalna konstrukcja i przeznaczenie pojazdu stanowią, iż prawidłowa jest klasyfikacja do pozycji obejmującej pojazdy ciężarowe (poz. 8704).

Pojęcie wyrobów akcyzowych zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, który rozumie przez nie wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z pozycją 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, jako towary akcyzowe wymieniono samochody osobowe, klasyfikowane w kodzie CN 8703 z dodatkowym wyjaśnieniem, że chodzi tu o pojazdy samochodowe oraz inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób.

Zatem aby dany samochód podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym musi spełniać kryteria wskazane w pozycji 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym tj. być objęty kodem CN 8703 w przypadku opodatkowania związanego z importem oraz nabyciem wewnątrzwspólnotowym. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN).

Nomenklatura ta jest zamieszczona w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Klasyfikacja towarowa przeprowadzana w oparciu o Scaloną Nomenklaturę Taryfową zawartą w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, stanowi załącznik 1 do tegoż rozporządzenia Rady (EWG), które jest rokrocznie nowelizowane. Pozycja 59 załącznika nr 1 cytowanej ustawy odwołuje się do Kodu CN 8703 precyzując jednocześnie samoistnie, że do jej zakresu zaliczają się pojazdy samochodowe oraz inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702) łącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Podobne sformułowanie użyte zostało ponadto w treści kodu 8703 Nomenklatury Scalonej, gdzie stwierdzono, że kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z treści pozycji 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym jak i z treści kodu CN 8703 wynika, że zasadniczym kryterium wyróżniającym jest przeznaczenie klasyfikowanych tam pojazdów zasadniczo do przewozu osób.

W orzecznictwie sądownictwa admininistracyjnego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych.

Zarzut podniesiony w skardze naruszenia przepisów art. 120, 122, 180, 187, 191 i 197 Ordynacji podatkowej sprowadza się w istocie do kwestionowania stanowiska organów podatkowych, jednakże w ocenie Sadu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa procesowego co do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i przyjęcia za prawidłowe ustaleń związanych z określeniem wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym ze wskazaniem, że sporny samochód winien być klasyfikowany do kodu CN 8703.

Przystępując do jego oceny należy zauważyć, że zachodzi brak podstaw do przyjęcia, iż ocena zgromadzonego materiału dowodowego przeprowadzona przez organy i zaakceptowana następnie przez Sąd I instancji narusza art. 191 Ordynacji podatkowej formułujący jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Rozumowanie, w wyniku, którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Z treści powołanego przepisu wynika przede wszystkim to, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Oceniając wyniki postępowania dowodowego (wiarygodność i moc dowodów), organ powinien uwzględnić treść wszystkich przeprowadzonych i rozpatrzonych dowodów, wskazując w uzasadnieniu decyzji fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Te reguły zostały zachowane w rozpoznawanej sprawie, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, akceptując ocenę dowodów dokonaną przez orzekające organy.

W ocenie Sądu nie wymaga głębszego wywodu teza, że odesłanie do przepisów Prawa o ruchu drogowym obejmuje tylko kwestie związane z rejestracją pojazdu. Konstrukcja przepisu wskazuje na to wprost i brak jest jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia, że użyte w nim określenie "samochody osobowe" należy rozumieć tak, jak to stanowi definicja użyta w art. 2 pkt 40 Prawa o ruchu drogowym.

Przepisy w sprawie homologacji typu pojazdu czy prawa o ruchu drogowym kierują się natomiast innymi kryteriami dotyczącymi klasyfikacji pojazdów jako ciężarowe czy osobowe. Oznacza to, iż uzyskanie świadectwa homologacji, które określa rodzaj pojazdu, jako ciężarowy, czy analogiczne zapisy w zagranicznych dowodach rejestracyjnych, bądź nawet rejestracja w krajowym systemie komunikacyjnym jako ciężarowy, nie przesądza o kwalifikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 8704 jako pojazdu ciężarowego.

Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej).

Zasadnie więc uznały organy, że pojazd marki Volvo XC 90 nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego został prawidłowo zaklasyfikowany do pozycji CN 8703 (nie zaś do pozycji CN 8704) na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, a w konsekwencji podlegał, na mocy polskich regulacji prawnych podatkowi akcyzowemu.

Z dokonanych w dniu [...] stycznia 2013 r. przez organy celne oględzin wynika, że przedmiotowy pojazd posiada zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów, 5 siedzeń umieszczonych w 2 rzędach, wyposażonych w pasy bezpieczeństwa. Posiada tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, wszystkie drzwi pojazdu są przeszklone. Brak przegrody między przestrzenią kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów, a przestrzenią tylną. Wyposażenie całego wnętrza pojazdu kojarzone jest z częścią pojazdów przeznaczoną dla pasażerów. Samochód ma jednolitą przeszkloną bryłę.

W ocenie Sądu, wobec powyższych ustaleń za prawidłowe należy uznać stanowisko organów podatkowych, że samochód ten posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703. Bezspornie samochód ten został wyprodukowany jako osobowy, a zatem został zaprojektowany zasadniczo do przewozu osób. O takim jego przeznaczeniu świadczy również to, iż: 1/ obecność stałych punktów kotwiących dla pasów bezpieczeństwa oraz fabrycznych mocowań siedzeń tylnych, mimo ich zaspawania, 2/ obecność tylnych okien i tylnych bocznych drzwi, 3/ obecność we wnętrzu pojazdu obicia tapicerskiego na suficie oraz oświetlenia sufitowego, elektrycznie otwieranych szyb, 4/ brak stałej przegrody między przednimi siedzeniami a przestrzenia tylną, przegroda została zamontowana prowizorycznie.

W tej sytuacji za trafną uznać należy dokonaną przez organy podatkowe ocenę charakteru zmian dokonanych w stosunku do oryginalnego wyposażenia samochodu, uwzględniającą takie okoliczności, jak: pierwotne przeznaczenie samochodu z uwagi na jego cechy konstrukcyjne, zakres i trwałość zmian oraz ich wpływ na pozbawienie pojazdu pierwotnych cech samochodu osobowego. Powyższe zmiany konstrukcyjne, o charakterze nietrwałym, nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Wprawdzie zmiany te potwierdzają, że samochód na dzień nabycia spełniał wymogi do przewozu towarów i dwóch osób, jednakże nie wyłącza to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Zmiany dokonane w samochodzie - umożliwiające przewóz towarów, nie były właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana już na etapie produkcji.

Z okoliczności ustalonych przez organy podatkowe w oparciu o całokształt materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że przedmiotowy samochód – VOLVO XC 90 rok prod. 2006, został wyprodukowany jako samochód osobowy (zob. pismo Spółki B. w W. z dnia [...] marca 2013 r.), czyli w założeniu producenta został przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Z powołanych przez organy danych zawartych w informatorze rynkowym - Eurotax dla samochodu tej marki i typu wynika, iż w wersji standardowej samochód ten posiada wygląd i ogół cech świadczących o osobowych walorach pojazdu.

Należy stwierdzić, że dokumenty powoływane przez skarżącego świadczą jedynie o tym, że przedmiotowy samochód przed istotnym w sprawie nabyciem wewnątrzwspólnotowym i jego przemieszczeniem na terytorium RP został przystosowany do korzystania z niego głównie do przewozu towarów, co jednak nie zmieniło jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Nie doszło bowiem w ten sposób do trwałej zmiany konstrukcyjnej przedmiotowego samochodu, a jego przystosowanie następnie do korzystania głównie do przewozu osób nastąpiło wyłącznie poprzez przywrócenie pierwotnych elementów samochodu i również bez ingerencji w konstrukcję samochodu.

Sporny pojazd zaklasyfikowano w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podlegał on akcyzie według stawki zawartej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825, ze zm.), ustalającej stawkę na samochody osobowe sprzedawane w kraju klasyfikowane do grupowania PKWiU 34.10.2 - poz. 27 załącznika nr 1 do rozporządzenia – oraz w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego i importu na niektóre wyroby z grupowania CN 8703 - poz. 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia. Zgodnie z pozycją 21 niektóre wyroby sklasyfikowane w pozycji 8703 CN określone jako pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji nr 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi o pojemności silnika powyżej 2.000 cm3 opodatkowane są stawką podatku akcyzowego w wysokości odpowiednio 18,6% natomiast pozostałe stawką 3,1%.Jak wynika zatem z powyższego, opodatkowane podatkiem akcyzowym są wszystkie wyroby mieszczące się w PKWiU 34.10.2, gdyż są to samochody osobowe oraz z pozycji 8703.

Podkreślić należy, iż strona skarżąca nie kwestionowała ustalonej przez organy podatkowe podstawy opodatkowania jak również daty powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

W świetle powyższych rozważań Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Tym samym skargę jako bezzasadną należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).