Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 739/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Telekomunikacja
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T., K. i P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2006r. sygn. akt IV SA/Wa 232/05 o odmowie dopuszczenia T., K. i P. K. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 stycznia 2005r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 232/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T., K. i P. K. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika w sprawie toczącej się ze skargi Z. K. na postanowienie uzgadniające decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że - zgodnie z oświadczeniem ich pełnomocnika – wnioskodawcy zamieszkują nieruchomość przy ul. [...] w Warszawie na podstawie ustnej, bezpłatnej umowy użyczenia, zawartej z właścicielem nieruchomości – Z. K..

Sąd podniósł, że zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Wnioskodawcy nie mają interesu prawnego w niniejszej sprawie, a umowa użyczenia nie może być podstawą uzasadniającą udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli T., K. i P. K., podnosząc, że są najbliższą rodziną skarżącego Z. K., który jest właścicielem nieruchomości. Wnioskodawcy są zameldowani na pobyt stały w domu przy ul. Konwaliowej 12 w Warszawie. Stwierdzili, iż w świetle uchwały NSA z dnia 13 października 2003r., sygn. akt OPS 6/03 nie można odmówić przyznania im, jako korzystającym z prawa użyczenia, interesu prawnego w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pojęcie strony, a więc podmiotu, któremu w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym przysługuje szczególna pozycja procesowa, zostało zbudowane w art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego na kategorii interesu prawnego (obowiązku). Zgodnie z tym przepisem stroną postępowania jest tylko ten podmiot, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie. Zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie NSA, nie budzi wątpliwości pogląd, że kategoria interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, należy do prawa materialnego.

Interes prawny, o którym mowa w art. 33 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi mieć charakter obiektywny – powinien znajdować podstawę w przepisach ustawy. Sąd I instancji trafnie stwierdził, iż w niniejszej sprawie interes prawny przysługuje właścicielowi nieruchomości, a nie osobom, które zawarły z nim umowę o użyczenie tejże nieruchomości, w dodatku nieformalną.

W odniesieniu do argumentów zawartych w zażaleniu należy zauważyć, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2003r., sygn. akt OPS 6/03, wyrażono pogląd, iż najemca, który zawarł umowę ze Skarbem Państwa lub jednostką samorządu terytorialnego, jest stroną w postępowaniu o zwrot nieruchomości. Nie sposób jednak uznać, aby pogląd ten miał jakikolwiek związek ze sprawą dotyczącą uzgodnienia pod względem sanitarnym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarówno bowiem w świetle art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415 ze zm.), jak i w świetle art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Zasada ta rozciąga się na postępowania w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Sąd I instancji trafnie zatem wywiódł, iż K., T. i P. K. nie mają interesu prawnego uzasadniającego dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.