Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 139/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do rozpoznania wniosku J.B. w przedmiocie realizacji inwestycji przy ulicy [...] w W. z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...] - w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia i zwrotu akt organowi.


UZASADNIENIE

VII SAB/Wa 139/11

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] J. B. jako współwłaściciel nieruchomości zabudowanej przy ul. [...] w W. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z prośbą o wyjaśnienie kwestii niezgodności realizowanej na tej nieruchomości rozbudowy- z zatwierdzonym, znanym mu projektem budowlanym. Kolejnym pismem z dnia [...] skarżący wniósł o określenie rozbieżności pomiędzy projektem inwestycji realizowanej przez C. B. dotyczącym nadbudowy istniejącego garażu wraz z jego rozbudową, a rzeczywistą jego realizacją, podkreślając odstępstwa w zakresie zarówno powierzchni zabudowy jak i zaniżenia powierzchni biologicznie w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...]. Jednocześnie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego [...] toczyło się postępowanie;

-w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania części budynku tj. istniejącego nadbudowanego i przebudowanego garażu na restaurację przy ul. [...] w W. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] wydanym na podstawie art. 71 a ust. 1 pkt 1i 2 Prawa budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał użytkowanie restauracji i nałożył obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni dokumentów określonych w art. 71 ust 2 Prawa budowlanego. Następnie ostatecznym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił dla C.B. opłatę legalizacyjną z tytułu samowolnej zmiany sposobu użytkowania w wysokości 75.000 zł. W dniu 20 kwietnia 2009r. zobowiązany uiścił nałożoną opłatę.

-w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego, organ powiatowy po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z urzędu, decyzją nr [...] z dnia [...] nakazał inwestorowi dokonanie rozbiórki schodów zewnętrznych w pasie drogowym ulic [...] i [...] dobudowanych do budynku mieszkalnego oraz części dobudowanej do tego budynku, stanowiącej witrynę od strony wschodniej w pasie drogowym ul. [...]. Powyższa decyzja została uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...].

W dniu 28 czerwca 2011r. J. B. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] " w sprawie inwestycji budowlanych zrealizowanych samowolnie ( budynek mieszkalny i garaż) oraz samowolnej zmiany sposobu użytkowania garażu.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego traktując powyższa skargę jako zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa, postanowieniem z dnia [...] nr [...] uznał zażalenie J. B. za zasadne i wyznaczył organowi powiatowemu 30 dniowy termin na zakończenie postępowania w sprawie samowolnych robót budowlanych wykonanych na nieruchomości przy ul. [...] w W. Z treści uzasadnienia powyższego rozstrzygnięcia wynika, iż organ odwoławczy dostrzegł, iż postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego po zwrocie akt w związku z decyzja kasacyjną [...] Nr [...] z dnia [...] prowadzone jest w sposób przewlekły.

W dniu 2 sierpnia 2011r. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], podnosząc, iż organ od blisko 5 lat ignoruje jego pisma dotyczące rozbieżności pomiędzy zatwierdzonym decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...], projektem budowlanym, a jego realizacją, wskazując, że rozbieżności te dotyczą

-odmiennej od wskazanej w projekcie powierzchni biologicznie czynnej,

-dobudowy, poza projektem budowlanym, klatki schodowej do piwnic,

-likwidacji pomieszczenia garażowego wraz ze zjazdem do garażu;

-wysunięcia budynku poza granicę działki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż decyzją Nr [...] umorzył postępowanie prowadzone w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie sądu podlega zatem zarówno działalność, jak i brak podejmowania działań - bezczynność przez organów administracyjnych. Tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że zabrakło prawem przewidzianych działań organów , uwzględnia skargę na bezczynność, stosując przy tym dyspozycję art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). W innych przypadkach skarga podlega oddaleniu, na mocy art. 151 p.p.s.a.

Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowi treści art. 3 § 1 p.p.s.a., stosownie do którego sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne - jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2003 r., IV SAB/Wa 109/07).

Z kolei zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego możliwe jest tylko w takim zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z ust. 1-4a p.p.s.a.). Przepisy te określają bowiem przedmiot zaskarżenia, wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, a tym samym zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie.

Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że warunkiem prawidłowego rozpoznania skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, co jest przedmiotem złożonej przez stronę skargi na niedziałanie organu administracji publicznej. Ustalenie przedmiotu żądania strony determinuje bowiem odpowiedź na pytanie, czy żądaniu temu po stronie organu administracji odpowiada prawnie zdeterminowany obowiązek działania.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać ,iż pomimo licznych pism skarżącego, będącego współwłaścicielem nieruchomości przy ul. [...] w W. domagających się od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] podjęcia działań związanych z zauważonymi przez skarżącego odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z [...]. Przedmiotem tej decyzji było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie C.B. pozwolenia na budowę, polegającej na nadbudowie istniejącego garażu wraz z jego rozbudową, położonego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w W.

Z akt postępowania administracyjnego nie wynika aby w tym przedmiocie organ stopnia powiatowego przeprowadził postępowanie i wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie. Fakt prowadzenia dwóch innych postępowań dotyczących przedmiotowej nieruchomości tj. samowolnej zmiany sposobu użytkowania rozbudowanego garażu oraz samowolnych robót wykonanych w budynku mieszkalnym, nie może tłumaczyć okoliczność pozostawania organu w bezczynności wobec wniosku skarżącego o zbadanie sprawy odstępstw od przywołanej wyżej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.