Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2322/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1 pkt 14 lit b, art. 48 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mirosław Montowski sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi B. J. i R. J. na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z [...] września 2021 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "[...]WINB") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: "p.b."), po rozpatrzeniu zażalenia R. J. – utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. (dalej: "organ I instancji", "PINB") z [...] sierpnia 2021 r., nr [...] wstrzymujące B. J. i R. J. (dalej: "skarżący") prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku garażowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości J., gmina J..

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

PINB pismem z 30 kwietnia 2021 r. wezwał skarżących do stawiennictwa, celem złożenia wyjaśnień w sprawie ww. budowy budynku garażowego. Dnia 11 maja 2021 r. stawił się R. J., który oświadczył, że: "(,..) na w/w działce została wykonana wiata do 50 m2, na którą nie wymagane jest pozwolenie na budowę ani zgłoszenie. Inwestor nie przedstawił żadnych dokumentów dot. obiektu."

Organ I instancji zawiadomieniem z 20 maja 2021 r. poinformował o zamiarze przeprowadzenia kontroli w sprawie budowy budynku garażowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w J.. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych 5 lipca 2021 r. przez PINB ustalono, że: "(...) na w/w działce posadowiony jest obiekt budowlany o wymiarach 7 m x 7,10 m, budynek jest murowany, konstrukcja dachu jest drewniana, dach pokryty jest blachą trapezową. Spadek wody opadowej jest na działkę inwestora. Odległość od ogrodzenia z działką nr [...] wynosi 0,20 m a z działką [...] wynosi 1,3m."

Zawiadomieniem z 8 lipca 2021 r. organ I instancji poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ww. budynku garażowego. Jednocześnie poinformował strony postępowania o uprawnieniach przysługujących im na podstawie art. 10 § 1 k.p.a.

Następnie PINB postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] wstrzymał skarżącym prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku garażowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w J..

Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie zażalenie wniósł R.J..

[...]WINB w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest postanowienie PINB z [...] sierpnia 2021 r., którym - na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b. - wstrzymano budowę budynku garażowego na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w J.. Zdaniem organu odwoławczego, PINB dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy. Podniósł, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje, że na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w J. zrealizowany został budynek garażowy, który według inwestora R. J. stanowi wiatę do 50 m2. Oświadczenie potwierdzające zrealizowanie na ww. nieruchomości przedmiotowego obiektu budowlanego zostało złożone przez R. J. dnia 11 maja 2021 r. Zaznaczył ponadto, że protokolarne ustalenia poczynione przez organ I instancji 5 lipca 2021 r. wskazują, że: "(...) na w/w działce posadowiony jest obiekt budowlany o wymiarach 7 m x 7,10 m, budynek jest murowany, konstrukcja dachu jest drewniana, dach pokryty blachą trapezową. Spadek wody opadowej jest na działkę inwestora. Odległość od ogrodzenia z działką nr [...] wynosi 0,20 m a z działką [...] wynosi 1,3 m." Wyjaśnił również, że mając na uwadze powyższe PINB uznał, że w realiach omawianej sprawy znajdzie zastosowanie procedura uregulowana w art. 48 p.b.

[...]WINB odwołując się do art. 28 ust. 1 p.b. oraz art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b p.b. przyznał słuszność powyższemu stanowisku organu I instancji. Wskazał jednocześnie, że powierzchnia zabudowy przedmiotowego obiektu wynosi ponad 49,00 m2 (7,00 x 7,10 m), zatem jego budowa wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto w ocenie organu odwoławczego właściwe było zatem zastosowanie w sprawie trybu określonego w art. 48 p.b. zgodnie z jego treścią, aktualną na dzień wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ww. obiektu (tj. 5 lipca 2021 r., o czym organ I instancji poinformował strony zawiadomieniem z 8 lipca 2021r.). Ponadto wyjaśnił, że pouczeniu zawartym w ww. rozstrzygnięciu organ I instancji prawidłowo poinformował skarżących o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu, a także o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej, wyliczanej na zasadach określonych w art. 49 d p.b. W ocenie [...]WINB organ I instancji powinien wskazać w uzasadnieniu postanowienia wysokość opłaty legalizacyjnej, a tego nie uczynił, tak organ odwoławczy ma możliwość uszczegółowienia sentencji i uzasadnienia postanowienia w tym zakresie w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego.

W związku z powyższym organ odwoławczy wskazał, że należy zaliczyć przedmiotowy obiekt do kategorii III tj. innych niewielkich budynków, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie. Podniósł, że w rozpatrywanym przypadku podstawą do obliczenia wymaganej należności będą następujące wartości: współczynnik kategorii obiektu - 1,0 (kategoria III), współczynnik wielkości obiektu -1,00, stawka opłaty - 500 zł. Wskazał również, że w przypadku opłaty legalizacyjnej stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Z uwagi na powyższe stwierdził, że wysokość opłaty legalizacyjnej powinna wynosić 500 zł x 1,0 x 1,00 x 50 = 25 000 zł.

[...]WINB zaznaczył, że R. J. w treści zażalenia na ww. postanowienie PINB z [...] sierpnia 2021 r. wskazuje, iż: "Inwestycja została zgłoszona w Wydziale Architektury w Starostwie Powiatowym w L.." Zauważył jednocześnie, że z kopii pisma Starostwa Powiatowego w L. z 31 maja 2021 r., załączonego do powyższego zażalenia wynika, iż zgłoszenie budowy wiaty wolnostojącej o powierzchni zabudowy poniżej 50 m2 na terenie działki nr ew. [...] położonej w miejscowości J. datowane jest na dzień 12 maja 2021 r. Z kolei jak wynika z notatki służbowej sporządzonej przez PINB dnia 11 maja 2021 r.: "W dniu 11 maja 2021 r. do tut. urzędu przybył Pan R. J. (...). Inwestor oświadczył, że na w/w działce została wykonana wiata do 50m2 (...)." W ocenie organu odwoławczego nie można uznać za skuteczne wniesienie do organu administracji architektoniczno-budowlanego zgłoszenia dotyczącego zrealizowanego już obiektu budowlanego.

Ponadto wyjaśnił, że p.b. nie zawiera definicji wiaty. Wskazał, że interpretując ten termin należy odwołać się do jego potocznego znaczenia. Wyjaśnił, że w powszechnym rozumieniu za wiatę uważa się "budowle składająca się z konstrukcji dachowej wspartej na słupkach" (Encyklopedia PWN, Warszawa 1996), "lekka budowle w postaci dachu wspartego na słupach (...)" (Słownik Języka Polskiego, www.sjp.pwn.pl). W związku z powyższym za podstawowe cechy wiaty organ odwoławczy uznał wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny (nośny), wiążący budowlę z gruntem. Wskazał również, że w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wskazano, że wiata jest szczególnym rodzajem budynku, stanowiącym pomieszczenie naziemne nieobudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione. Jednocześnie odwołał się do treści art. 3 pkt 2 p.b.

Dalej wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w tym z dołączonego do zażalenia opisu zamierzenia budowlanego sporządzonego przez mgr inż. arch. T. T. - wynika, iż opisany obiekt posiada murowane ściany osłonowe wykonane z bloczków z gazobetonu z trzech stron (w jednej z nich otwór okienny i drzwiowy), które posadowione są na fundamentach w formie ław fundamentowych betonowych. Ponadto obiekt posiada dach jednospadowy pokryty blachą trapezową. Zdaniem [...]WINB wskazane powyżej cechy świadczą, że przedmiotowy obiekt nie stanowi wiaty, która z założenia jest lekką konstrukcją. W ocenie organu odwoławczego cechą wyróżniającą obiektu będącego wiatą jest jej wsparcie na słupach, stanowiących elementy konstrukcyjne wiążące wiatę z podłożem. Zaznaczył, że przedmiotowy obiekt nie spełnia ww. cech. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że nieposiadanie przez przedmiotowy obiekt budowlany ścian ze wszystkich stron nie uniemożliwia zakwalifikowania go jako budynku.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia [...]WINB wskazał, że to do kompetencji organu powiatowego, nie zaś strony postępowania, należy prawidłowa kwalifikacja obiektu budowlanego, będącego przedmiotem prowadzonego postępowania. Uznał również, że zarzuty wskazane w zażaleniu pozostają bez wpływu na zasadność wydanego w sprawie postanowienia organu I instancji.

W związku z powyższym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie PINB z [...] sierpnia 2021 r. nr [...].

2. Skargę na postanowienie [...]WINB z [...] września 2021 r. złożyli skarżący i domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji oraz umorzenia postępowania, a także zwrotu kosztów postępowania zarzucili naruszenie:

a) art. 3 pkt 2 i 3 .b. poraz art. 29 ust. 2 p.b. poprzez uznanie, że postawiona na działce wiata jest budynkiem (garażem) wymagającym pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy nie spełnia ona żadnych warunków wymaganych dla garaży, w szczególności wiata posiada tylko trzy ściany;

b) art. 7 k.p.a., i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez dowolną i naruszającą zasadę prawdy obiektywnej i praworządności oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej ocenę, że w sprawie zachodzą przesłanki do uznania wiaty za budynek garażowy, a także przez niezebranie, nieprzeprowadzenie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie;

c) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do zarzutów zażalenia oraz niewskazanie przyczyn z powodu których organ odmówił wiarygodności wyjaśnień i dowodów przedstawionych przez skarżących;

d) art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu i instancji, w sytuacji, gdy zachodziły podstawy do zmiany zaskarżonego zażaleniem postanowienia PINB.

Stanowisko skarżących znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi.

3. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

1. Istota sprawy sprowadza się do oceny rozstrzygnięć organów, w których wstrzymano budowę budynku garażowego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w J.. Podstawą prawną postanowień był art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b.

Zdaniem organów, w niniejszej sprawie zrealizowany został "budynek garażowy" bez wymaganego pozwolenia na budowę a nie jak twierdzą skarżący "wiata".

Zdaniem skarżących realizacja "wiaty" na ich działce nie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej, gdyż budowa "wiaty" o powierzchni zabudowy do 50 m2 nie podlega reglamentacji p.b.

Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącym. Organy dokonały w niniejszej sprawie prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy. Zatem wszelkie zarzuty zawarte w skardze należało uznać za bezzasadne.

2. Ze stanu faktycznego wynikają następujące, kluczowe dla sprawy okoliczności:

- na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w J. zrealizowany został "budynek garażowy";

- według inwestora budynek stanowi "wiatę" do 50 m2;

- z protokołu PINB z 5 lipca 2021 r. wynika, że na działce posadowiony jest obiekt budowlany o wymiarach 7m x 7,10m; budynek jest murowany, konstrukcja dachu jest drewniana, dach pokryty blachą trapezową; spadek wody opadowej jest na działkę inwestora; odległość od ogrodzenia z dz. nr [...] wynosi 0,20 m a z dz. [...] wynosi 1,3 m.

Istota sprawy sprowadza się zatem do oceny, czy zrealizowana przez skarżących inwestycja stanowi "budynek garażowy" czy też jest to "wiata".

Podkreślić należy, że p.b. nie zawiera definicji "wiaty". Zasadnie organ interpretując ten termin odwołał się do jego potocznego znaczenia. W powszechnym rozumieniu za "wiatę" uważa się "budowle składająca się z konstrukcji dachowej wspartej na słupkach" (Encyklopedia PWN, Warszawa 1996), "lekką budowle w postaci dachu wspartego na słupach (...)" (Słownik Języka Polskiego). Uznanie, że wiata oznacza lekką, zadaszoną konstrukcję, częściowo lub zupełnie pozbawioną ścian, nie jest naruszeniem reguł znaczeniowych języka polskiego i brak jest podstaw do kwestionowania, że takie rozumienie wiaty odbiega od zamiarów ustawodawcy (por. wyrok WSA w Gliwicach z 18 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 265/13).

Za podstawowe cechy "wiaty" uznać należy wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny (nośny), wiążący budowlę z gruntem. Natomiast w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wskazano, że "wiata" jest szczególnym rodzajem budynku, stanowiącym pomieszczenie naziemne nieobudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione.

Zgodnie zaś z art. 3 pkt 2 p.b. "Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach".

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym opisu zamierzenia budowlanego sporządzonego przez mgr inż. arch. T. T.) wynika, że opisany obiekt posiada murowane ściany osłonowe wykonane z bloczków z gazobetonu z trzech stron (w jednej z nich otwór okienny i drzwiowy), które posadowione są na fundamentach w formie ław fundamentowych betonowych. Obiekt posiada dach jednospadowy pokryty blachą trapezową.

Zasadnie zatem organy uznały, że wskazane cechy świadczą, że przedmiotowy obiekt nie stanowi "wiaty". Zdjęcia wykonanego obiektu zamieszczone w aktach sprawy również to potwierdzają. Wiata definiowana jest w każdym przypadku jako lekka konstrukcja, która nawet jeśli będzie posiadała ściany (np. w celu ochrony przed czynnikami atmosferycznymi takimi jak wiatr), to nie będzie mieścić się w kategorii budynku, czyli nie będzie trwale związana z gruntem, wydzielona z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadać fundamentów i dachu (por. wyrok WSA w Warszawie z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 54/21). Zdaniem organu cechą wyróżniającą obiektu będącego wiatą jest jej wsparcie na słupach, stanowiących elementy konstrukcyjne wiążące wiatę z podłożem. Przedmiotowy obiekt nie spełnia tych cech.

Z drugiej strony, nieposiadanie przez przedmiotowy obiekt budowlany ścian ze wszystkich stron nie uniemożliwia zakwalifikowania go jako "budynku". Wydzielenie z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych nie oznacza tylko takiej sytuacji, iż obiekt budowlany musi być zamknięty ze wszystkich stron i zabezpieczony przed wpływem czynników zewnętrznych. Wystarczy bowiem, aby istniejące przegrody zakreśliły granice obiektu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Po 356/10). Inaczej mówiąc, dla spełnienia przez obiekt budowlany przesłanki wydzielenia z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, nie jest konieczne zamknięcie obiektu ze wszystkich stron (por. wyrok NSA z 25 września 2015 r., sygn. akt IIFSK 2086/13). Budynek jest obiektem budowlanym o wyraźnie zamkniętej bryle, co wyróżnia go spośród podobnych obiektów, jak wiaty, altany, urządzenia liniowe (por. wyrok SN z 18 stycznia 2018 r., sygn. akt V CSK 242/17). Takie też cechy, zdaniem Sądu, posiady sporna budowla, pozwalająca go zaklasyfikować jako budynek garażowy.

3. W ocenie Sądu, organy zasadnie zatem dokonały klasyfikacji budynku wskazując, że jest to "budynek garażowy" a nie "wiata".

W związku z tym w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowano również art. 48 p.b. Co do zasady realizacja robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę stanowi przesłankę uruchomienia postępowania właśnie z art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b. (por. wyrok NSA z 30 października 2018 r., sygn. akt II OSK 2904/17). Pamiętać bowiem trzeba, że zgodnie z art. 28 ust. 1 p.b.: "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art 29-31". Jakkolwiek z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b p.b. wynika, że: "nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących garaży o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.", to wskazać należy, iż powierzchnia zabudowy przedmiotowego obiektu wynosi ponad 49 m2 (7,00 x 7,10m). W związku z tym jego budowa wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę.

Właściwe było zatem zastosowanie w sprawie trybu określonego w art. 48 p.b. Zgodnie z jego brzmieniem (na dzień wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie spornego obiektu): "1.Organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. 2. Jeżeli w wyniku budowy występuje stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ nadzoru budowlanego nakazuje bezzwłoczne: 1) zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu, na którym prowadzona jest budowa, oraz 2) usunięcie stanu zagrożenia. 3. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. 4. Na postanowienie o wstrzymaniu budowy przysługuje zażalenie. 5. Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy."

W niniejszej sprawie w pouczeniu zawartym w rozstrzygnięciu organ powiatowy prawidłowo poinformował skarżących o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu, a także o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej, wyliczanej na zasadach określonych w art. 49d p.b. Oczywistym jest, że organ powiatowy powinien wskazać w uzasadnieniu postanowienia wysokość opłaty legalizacyjnej. Jednak to uchybienie (nie mające istotnego znaczenia dla sprawy) zostało naprawione przez organ II instancji, który wskazał, że:

- przedmiotowy obiekt do kategorii III tj. innych niewielkich budynków, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie;

- wysokość opłaty legalizacyjnej powinna wynosić 25 000 zł.

4. Na marginesie niniejszej sprawy wskazać można również na to, że z akt sprawy wynika, że skarżący w zażaleniu na postanowienie PINB Nr [...] wskazał, że: "inwestycja została zgłoszona w Wydziale Architektury w Starostwie Powiatowym w L.". Okoliczność ta nie ma oczywiście żadnego znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż wybudowany budynek stanowi "garaż" a nie "wiatę", jednak można wskazać, że i to działanie skarżących nie było skuteczne, gdyż:

- z kopii pisma Starostwa Powiatowego w L. z 31 maja 2021 r. (załączonego do zażalenia) wynika, że zgłoszenie budowy wiaty wolnostojącej o powierzchni zabudowy poniżej 50 m2 na terenie dz. nr ew. [...] położonej w miejscowości J. datowane jest na dzień 12 maja 2021 r.;

- z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika PINB z 11 maja 2021 r., wynika, że: "w dniu 11 maja 2021 r. do tut. urzędu przybył Pan R. J. (...). Inwestor oświadczył, że na w/w działce została wykonana wiata do 50 m2 (...).";

- porównując obie wskazane daty, zasadnie organy przyjęły, że nie można uznać za skuteczne wniesienie do organu administracji architektoniczno-budowlanego zgłoszenia dotyczącego zrealizowanego już obiektu budowlanego (por. wyrok WSA w Lublinie z 26 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 360/14). Jednak ta okoliczność nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy, w której organy prawidłowo zastosowały art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b. wstrzymując prowadzenie robót budowlanych związanych z budową "budynku garażowego" a nie "wiaty".

5. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.