Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1415/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 05 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wymienioną w sentencji decyzję. W złożonej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższe żądanie podkreślono, że wydanie zaskarżonej decyzji spowodowało, że spółka została zobowiązana do natychmiastowej zapłaty kary pieniężnej, co doprowadzi skarżącą do ruiny finansowej. Ponadto zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych, które z uwagi na naruszenie procedury notyfikacji nie mogą być stosowane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie mógł być uwzględniony.

Skarżąca spółka nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek wstrzymania zawartych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." ( wniosek skierowany do sądu błędnie wskazywał na art. 61 § 2 p.p.s.a, regulujący wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez organ, który go wydał).

Obowiązkiem skarżącej było przedstawienie sądowi twierdzeń popartych dokumentami, które uprawdopodobniłyby zasadność wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę (np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie czyni zadość temu obowiązkowi powtórzenie treści przepisu. Dla oceny zasadności wniosku konieczne było przedstawienie aktualnych i kompletnych danych o sytuacji finansowej skarżącej. Takich danych skarżąca jednak nie przedstawiła. Sąd nie mógł więc dokonać kontroli twierdzeń skarżącej pod kątem, czy rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie kary. Jednocześnie sąd stwierdził, że brak jest w aktach sprawy danych odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącej, co uniemożliwiło ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (np. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. o sygn. II OZ 155/05, orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ewentualna wadliwość prawna zaskarżonej decyzji nie ma też wpływu na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Dokonywanie na tym etapie oceny legalności decyzji, jako przedwczesne, jest niedopuszczalne

Dlatego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.