Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 229/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 29 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.),, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Protokolant Asystent sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. uznał zgłoszenie celne A Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w Ł. nr [...] z dnia 21 czerwca 2002 roku za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru, kwoty wynikającej z długu celnego oraz wysokości podatku od towaru i usług.

W dniu 11 października 2005 roku Spółka odwołała się od powyższej decyzji. Pismem z dnia 3 października 2005 roku Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] wezwał Spółkę [...] do złożenia zabezpieczenia w wysokości 7.263,90zł. W dniu 28 listopada 2005 roku Strona przedłożyła zabezpieczenie w ustalonej przez organ wysokości.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. wstrzymał wykonanie decyzji w części dotyczącej długu celnego, odmawiając jednocześnie wstrzymania wykonania decyzji w części dotyczącej podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu powołano treść art.224 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. W przedmiotowej sprawie organ celny nie znalazł podstaw do zastosowania przytoczonego wyżej przepisu.

W dniu 9 stycznia 2005 roku Strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wyjaśniając, że za uwzględnieniem ważnego interesu strony przemawia fakt, że Spółka ze względu na podjęte inwestycje oraz obciążające ją należności publicznoprawne, nie jest w stanie bez uszczerbku dla własnego interesu wygenerować środków na zapłatę podatku od towarów i usług. Strona przedstawiła przedmiot działalności Spółki oraz podkreśliła, że wstrzymanie wykonania decyzji w części dotyczącej podatku od towaru i usług może zapobiec niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków, gdyż zapłata należności celnych jest równoznaczna dla Spółki z jej likwidacją. Ponadto pismem z dnia 19 stycznia 2006 roku Strona uzupełniła wniesione zażalenie, załączając rachunek zysków i strat oraz wskaźniki finansowe za okres od 1 stycznia 2005 roku do 31 grudnia 2005 roku.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podnosząc, że w sprawie nie zachodzą ważne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej podatku od towaru i usług. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że nie zasługują na uwzględnienie podniesione przez Stronę argumenty o niekorzystnej sytuacji finansowej Spółki, która przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji w części dotyczącej podatku od towarów i usług.

Na powyższe postanowienie Spółka wniosła, w dniu 10 kwietnia 2006 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, żądając jego uchylenia w całości oraz uchylenia w całości postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Ł. [...] z dnia [...]. Nadto Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] nr [...] w całości. Zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuciła naruszenie szeregu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa, tj. art. 224 §1, art. 224a, 121 § 1 i 2, art. 122 w związku z art. 187.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 roku na pełnomocnik skarżącej Spółki oświadczył, iż popiera skargę.

W dniu 27 listopada 2006 roku Spółka złożyła pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.

Z przedmiotowego pisma wynika, iż organ celny uzyskał orzeczoną kwotę podatku od towarów i usług w drodze przeprowadzonej egzekucji z konta bankowego Spółki, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 224a Ordynacji podatkowej.

Wśród motywów cofnięcia skargi Spółka wymieniła wielość toczących się przed tutejszym Sądem sporów pomiędzy Spółką a Dyrektorem Izby Celnej w Ł. i poboczny do merytorycznego, charakter sporu w tej sprawie, a przede wszystkim możliwość osiągnięcia zwrotu wyegzekwowanych przez organ celny środków pieniężnych w razie pomyślnego dla Spółki merytorycznego rozstrzygnięcia zagadnienia głównego dotyczącego poprawności klasyfikacji taryfowej stosowanej przez organy celne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w piśmie złożonym w Sądzie w dniu 27 listopada 2006 roku oświadczyła, że cofa skargę wskazując na motywy złożonego oświadczenia, - m.in. wyegzekwowanie orzeczonej kwoty podatku od towarów i usług.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, iż cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa jak również utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, jest zatem dopuszczalne i prawnie skuteczne oraz wiążące dla Sądu.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 przywołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie

cytowanych przepisów art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.