Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 439/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016r. nr [...], w przedmiocie orzeczenia o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, jakie powstały w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] w kwocie: 3.075,50 zł.

W treści skargi jej autor wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż kwota kosztów egzekucyjnych jest znacząca, więc zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzez utrudnienie realizacji ustawowych zadań Gminy czyli dokonywania w sposób prawidłowy wydatków budżetowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide: postanowienia NSA z 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08). Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona zaś dokumentacja sprawy może posłużyć jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w omówionym art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672 oraz postanowienie z 20 września 2011r., II GSK 1826/11). Sąd administracyjny orzeka bowiem na podstawie akt sprawy, ale nie prowadzi autonomicznego postępowania dowodowego. Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się również bez badania zasadności skargi. Instytucja ochrony tymczasowej ma na celu niedopuszczenie do spowodowania w czasie trwania postępowania sądowego określonych negatywnych skutków, jakie mogą prawdopodobnie wyniknąć z wykonania aktu administracyjnego, aby nie zniweczyć ewentualnych efektów tegoż postępowania sądowego. Nie chodzi jednak o normalne, zwykłe konsekwencje wykonania aktu, ale o skutki dodatkowe, które nie stanowią wyłącznie odzwierciedlenia treści aktu, lecz dotyczą okoliczności będących ich następstwem o charakterze niebezpieczeństw kwalifikowanych (tak m.in. WSA w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 16 lutego 2015r. II SA/Rz 78/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z powyższym wniosek dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją, a w przypadku zagrożeń o charakterze majątkowym odpowiednią dokumentacją dotyczącą sytuacji finansowej lub majątkowej Gminy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła żadnych okoliczności, które świadczyłyby faktycznie o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołanie się zaś na "utrudnienie realizacji ustawowych zadań Gminy czyli dokonywania w sposób prawidłowy wydatków budżetowych" nie jest wystarczająca przesłanką przemawiająca za uwzględnieniem złożonego wniosku. Dodatkowo należy wyjaśnić, że skutki spełnienia świadczeń pieniężnych są odwracalne, dlatego też w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, Skarżący nie poniesie szkody, albowiem wówczas ustalone skarżonym postanowieniem – koszty egzekucyjne zostaną im zwrócone.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.