Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 23/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.-K. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. K.-K. pismami procesowymi z dnia [...]r. i z dnia [...] r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skargę tę skarżąca złożyła w siedzibie organu pierwszej instancji, który następnie pismem z dnia [...]r. przekazał ją Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K.. Wskazany organ pismem procesowym z dnia [...]r. udzielił odpowiedzi na skargę i wystąpił o odrzucenie skargi, a jako motyw podał, że skarżąca nie wyczerpała toku instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Prezydenta Miasta G. w zakresie przyznania jej dodatku mieszkaniowego począwszy od [...]r. Stosownie do postanowień art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu administracji w zakresie wydania decyzji administracyjnej poprzedzone musi być wniesieniem zażalenia na bezczynność do organu bezpośrednio wyższego stopnia. W sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych organem wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta Miasta G. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu skarżąca zobligowana była do wniesienia wskazanego zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Jak wynika z akt sprawy skarżąca takiego zażalenia do powyższego organu nie wniosła, a zatem nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącą jest niedopuszczalna.

Niedopuszczalność skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.