Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 764/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 1, art. 209
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 107 par 1 pkt 1, pkt 89, art. 30 par 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Waldemar Michaldo Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2017 r. sprawy ze skargi A. R. na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego z dnia 24 maja 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowanej ze środków budżetu Unii Europejskiej I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 200 zł (dwieście złotych).


UZASADNIENIE

I.

Pismem z 24 maja 2017r. znak: [...] [...], [...], Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Funduszy Europejskich, poinformował A. R., iż Samorząd Województwa [...] odmówił mu przyznania pomocy wnioskowanej w ramach poddziałania 19.2. Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W podstawie prawnej wskazano art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 204-2020 (Dz. U poz. 349 ze zm.), art. 23 ust. 3 ustawy z 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U poz. 378).

Skarżący A. R. złożył w dniu 11 maja 2017r. wniosek o przyznanie pomocy do Stowarzyszenia [...]" na operację ,,Stworzenie infrastruktury noclegowej i rekreacyjnej w P.-Z. , ul. [...]".

Powodem odmowy przyznania pomocy było niespełnienie warunku wynikającego z §4 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania ,,Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszaru Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U poz. 1570 ze zm.), który wskazuje, że pomoc jest przyznawana podmiotom spełniającym warunki z §3 i jeżeli inwestycje w ramach operacji będą realizowane na nieruchomości będącej własnością lub współwłasnością podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy lub podmiot ten posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele określone we wniosku co najmniej przez okres realizacji operacji oraz okres podlegania zobowiązaniu do zapewnienia trwałości operacji. Ten warunek, organ zweryfikował w oparciu o złożony wniosek i załączniki. Zgodnie z ,,Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy" należy dołączyć dokument potwierdzający tytuł prawny do nieruchomości na której realizowana będzie operacji. Spełnienie powyższego warunku podlegało ocenie przez Radę LGD, która nie zakwestionowała tego. Stanowisko Samorządu Województwa [...] stoi w sprzeczności z opinią Rady LGD bowiem jako miejsce realizacji operacji wskazano działkę nr [...] natomiast jako dokument potwierdzający tytuł prawny do działki wskazano nr elektroniczny księgi wieczystej z którego wynika, że działki mają nr [...] i nr [...] a właścicielem jest M. R. (żona). Zgodnie z wnioskiem operacja ma być realizowana na działce nr [...] i co to tej działki nie przedstawiono dokumentu potwierdzającego, że wnioskodawca ma tytuł prawny do dysponowania nieruchomością a zatem pomoc nie może być udzielona.

W dniu 1 czerwca 2017r. Skarżący złożył do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Departamentu Funduszy Europejskich, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa domagając się zmiany decyzji o odmowie przyznania pomocy. Uzasadniając, wskazał, że niezgodność nr działek z księgi wieczystej i numerami na mapach geodezyjnych i w Rejestrze Gruntów Starostwa N. wynika z faktu, że w latach 80, Skarb Państwa dokonał inwentaryzacji tych gruntów zmieniając numerację działek (poprzednio [...] i [...], obecnie [...]). Nowe numery pojawiły się w mapach geodezyjnych ale nie zmieniono numery w Księgach Wieczystych. Kwestie nanoszenia zmian aktualnie są załatwiane. Właścicielem działki jest żona. Wniosek pomocowy został prawidłowo wypełniony.

Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

II.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na odmowę przyznania pomocy wnioskowanej w ramach poddziałania 19.2. Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, 24 maja 2017r. znak: [...] [...], złożył A. R. domagając się jej uchylenia.

Skarżący podniósł, że istnieje niezgodność z numerami działek pomiędzy danymi z Ksiąg Wieczystych z Rejestrem Gruntów. Wskazał także, że prawidłowo wypełnił wniosek wykazując prawo dysponowania nieruchomością na cele realizacji operacji.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.

III.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. dalej-p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie jednakże z innych powodów niż te, które wskazano w skardze.

W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z ustawą z 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, podmiotem właściwym do udzielania wsparcia jest zarząd województwa. (art.24). Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie dotyczące odmowy udzielenia wsparcia również wydaje zarząd województwa. (art.23 ust. 3 ustawy).

Jak wynika z analizy kwestionowanego rozstrzygnięcia, w jego nagłówku wskazano Urząd Marszałkowski Województwa [...] W komparycji posłużono się określeniem Samorząd Województwa. Podobnie zaznaczono w pouczeniu o prawie do złożenia skargi do sądu administracyjnego oraz wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Zdaniem Sądu, powyższe oznaczenia są nieprecyzyjne.

Po pierwsze-Urząd Marszałkowski nie jest organem lecz jednostką przy pomocy której Zarząd Województwa wykonuje zadania.(art. 45 ust. 1 ustawy 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa tekst jedn. Dz. U z 2016r. poz. 486).,

Po wtóre-organami Samorządu Województwa są Sejmik Województwa i Zarząd Województwa, wobec czego użycie określenia ,,Samorząd Województwa" jest niedokładne i powoduje, że nie wiadomo, który z tych organów wydał rozstrzygnięcie w rzeczywistości, skoro w dalszej części zaskarżonego aktu nie dookreśla się w żaden sposób organu wydającego rozstrzygnięcie. Właściwym określeniem i oznaczeniem organu winien być Zarząd Województwa.

Prawidłowe oznaczenie organu administracji publicznej jest istotne. Jest to jeden z warunków konstytuujących poprawność wydanego aktu administracyjnego w tym decyzji administracyjnej. (art. 107§1pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego tekst jedn. Dz. U 2016r. poz. 23 ze zm. dalej-k.p.a.).

Zamieszczenie w nagłówku oznaczenia ,,Urząd Marszałkowski..." a w dalszej części rozstrzygnięcia ,,Samorząd Województwa.." czynią ten akt wadliwym.

Co ważne, w odpowiedzi na skargę, wskazano, że organem właściwym w niniejszej sprawie jest Zarząd Województwa.

Odnotować także należy i to, że rozstrzygnięcie zostało podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Funduszy Europejskich. Takie oznaczenie jest niekompletne.

Zgodnie z art. 107§1 pkt 8 k.p.a. rozstrzygnięcie powinno zawierać podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydawania decyzji. Z pieczątki umieszczonej na rozstrzygnięciu nie wynika by Zastępca Dyrektora działał z upoważnienia (pełnomocnictwa) Zarządu Województwa względnie Dyrektora Departamentu i czy w ogóle być upoważniony do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia zatem czy działał w ramach przyznanych mu kompetencji. Jeżeli Zarząd Województwa upoważnił określone osoby do działania w swoim imieniu, to osoby te wydając akty administracyjne, powinny zaznaczać, że działają z upoważnienia Zarządu a w aktach sprawy winno się zamieszczać stosowne upoważnienie, co wynika z art. 30§3 k.p.a.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw z art. 30§3, art. 107§1 pkt 1 i 8 k.p.a. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. Z uwagi na dostrzeżone naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd nie odniósł się do zarzutów merytorycznych gdyż było to przedwczesne. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni ocenę prawną wyrażoną w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205§1 oraz art. 209 p.p.s.a. Na kwotę 200,00 zł złożył się uiszczony wpis od skargi.