Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 123/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" S.A. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w całości i umorzenia postępowania egzekucyjnego, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Spółka Akcyjna "A" wniosła skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. pełnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie to doręczone zostało stronie w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca złożyła ponownie skargę (podpisaną przez D. K.), kserokopię pełnomocnictwa dla D. K., udzielonego przez zarząd skarżącej spółki, mocującego "do reprezentowania "A" S.A. we W. przed organami państwowymi i samorządowymi, urzędami, instytucjami i kontrahentami oraz innymi podmiotami w niezbędnym zakresie" oraz kserokopię odpisu aktualnego z KRS, stan na dzień [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. W wyznaczonym terminie, strona skarżąca przedłożyła kilka dokumentów, jednakże w żaden sposób nie można uznać, że usunięto w ten sposób braki formalne skargi.

Odnośnie do żądanego przez Sąd odpisu z KRS, podnieść należy, że wbrew wyraźnej treści zarządzenia, przedstawiony odpis nie jest odpisem pełnym, uniemożliwia zatem weryfikację umocowania osób, które udzieliły pełnomocnictwa w dniu [...] r. (a więc później). Nade wszystko jednak, strona przedstawiła Sądowi jedynie kserokopię dokumentu, nie potwierdzoną przez notariusza za zgodność z oryginałem, a zatem pozbawioną de facto mocy dowodowej.

Dodatkowo należy podnieść, że również przedłożone pełnomocnictwo dla D. K. nie może być dla Sądu wiążące, bowiem uprawnia jedynie do reprezentowania spółki przed organami państwowymi i samorządowymi, instytucjami i kontrahentami. Nie daje natomiast umocowania do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi, co – w świetle treści art. 36 p.p.s.a. – jest niezbędnym elementem pełnomocnictwa, jeżeli ma ono uprawniać do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Nie nasuwa wątpliwości fakt, iż braki formalne pism w postępowaniu sądowym, w tym braki formalne skargi, mogą być usuwane na wezwanie Sądu. Jednakże, warunkiem usunięcia braku formalnego, jest skuteczne złożenie pisma eliminującego taki brak. Jedynie należyte wykonanie zarządzenia może otworzyć drogę do nadania skardze biegu. Pismo mające na celu uzupełnienie braków skargi – w niniejszej sprawie chodziło o złożenie odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego – nie jest samodzielnym pismem w sprawie, stanowi jedynie uzupełnienie skargi i staje się jej częścią. Tym samym, brak jest uzasadnionych podstaw, by do takiego pisma bądź czynności, stosować ponownie art. 49 p.p.s.a., skoro strona już raz wezwana do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie skutecznie tego nie uczyniła. Nieuzupełnieniem braków jest nie tylko niewykonanie zarządzenia w ogóle, ale także jego nieprawidłowe wykonanie.

Nie ulega także wątpliwości fakt, że brak wykazania umocowania osoby podpisanej na skardze, jest brakiem tej skargi. Nieprawidłowe wykonanie wezwania o jego uzupełnieniu, poprzez złożenie jedynie kserokopii odpisu z rejestru, dodatkowo nie odpisu pełnego i z okresu ponad dwa lata poprzedzającego złożenie samej skargi, stanowi więc niewykonanie wezwania. Skutek takiego zachowania się strony skarżącej został określony w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 lipca 2003 r., III PZP 10/03, przyjmując że brak formalny pisma złożonego na wezwanie o uzupełnienie braków środka zaskarżenia, nie podlega uzupełnieniu. Dodatkowo Sąd ten podkreślił, iż taka właśnie interpretacja przepisów potwierdzona jest wykładnią funkcjonalną i systemową. Zgodnie z tym poglądem, "prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) zawiera w sobie bowiem nie tylko prawo do odpowiedniego (rzetelnego, sprawiedliwego) ukształtowania procedury sądowej, ale także prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie. Stąd należy uwzględnić nie tylko aspekt sprawiedliwości proceduralnej, a więc umożliwienia stronie naprawienia popełnionych przez nią błędów, ale także funkcję dyscyplinującą przepisów procesowych, gwarantujących rozpoznanie sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki". Nie bez przyczyny prawo przewiduje tylko siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków i termin ten, jako termin ustawowy, nie podlega przedłużeniu".

Skoro tak, to w wypadku nieprawidłowego wykonania wezwania Sądu, nie powinno się ponownie wdrażać tej samej procedury naprawczej, albowiem to ocena sprawy po wykonaniu zarządzenia o uzupełnienie braków, powinna prowadzić do jednoznacznej decyzji – odrzucenia lub nadania biegu skardze. Strona winna ponieść konsekwencje nierzetelnego uzupełniania braków.

W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.