Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 588/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Opolu na uchwałę Rady Miejskiej w Niemodlinie z dnia 26 kwietnia 2012 r. Nr XXIV/151/12 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłat abonamentowych i zerowej stawki opłaty dla niektórych użytkowników drogi, sposobu pobierania tych opłat i określania wysokości i sposobu pobierania opłaty dodatkowej postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Opolu pismem z dnia 18 października 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Nr XXIV/151/12 Rady Miejskiej w Niemodlinie z dnia 26 kwietnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie, wprowadzanie opłat abonamentowych i zerowej stawki opłaty, sposobu pobierania tych opłat i określenie wysokości i sposobu pobierania opłaty dodatkowej. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 zaskarżonej uchwały, zarzucając istotne naruszenie prawa, tj. art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.) w związku z art. 13b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1440), oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez stwierdzenie w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały, że wprowadza się miesięczne opłaty abonamentowe na numery rejestracyjne pojazdu oraz opłaty typu A w niższej od podstawowej stawce 25 zł dla mieszkańców miasta zameldowanych w strefie parkowania. Zdaniem skarżącego, zapis ten stanowi przekroczenie delegacji ustawowej przyznanej Radzie Miasta przez art. 13 b ust. 4 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, stanowiącej, iż opłaty abonamentowe są związane z użytkownikiem drogi, a nie faktem posiadania pojazdu o konkretnych numerach rejestracyjnych, bądź zameldowania w strefie płatnego parkowania oraz w sposób nieuzasadniony ogranicza uprawnienia abonamentariusza do parkowania w strefie płatnego parkowania jedynie pojazdu o wskazanym numerze rejestracyjnym i uzależnia możliwość uzyskania miesięcznej opłaty abonamentowej w niższej wysokości od faktu zameldowania danej osoby w strefie płatnego parkowania, co stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa zawartej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Niemodlina wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego. Uzasadniając wniosek wyjaśnił, że do dnia złożenia skargi Gmina nie wykorzystała regulacji zawartych w kwestionowanej uchwale z dnia 26 kwietnia 2012 r., Nr XXIV/151/12, a zatem zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych w okresie jej obowiązywania. Wskazał, że uchwała ta obecnie już nie obowiązuje, gdyż została uchylona uchwałą Nr XXXI/180/16 Rady Miejskiej w Niemodlinie z dnia 27 października 2016 r., która weszła już w życie.

W piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2016 r. Prokurator Rejonowy w Opolu oświadczył, że wnosi o uwzględnienie wniosku Rady Miejskiej w Niemodlinie o umorzenie postępowania w całości na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Według art. 161 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi przez stronę oraz - przy spełnieniu dodatkowych warunków - w razie śmierci strony (pkt 1 i 2), a także gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych powodów (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zachodzi wówczas, jeżeli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjne. Istotne jest jedynie, aby przyczyny umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania, a nie przed jego wszczęciem.

Taka sytuacja zachodzi wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że organ którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na tle tego przepisu w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że ma on charakter kompetencyjny, dający organowi szczególne uprawnienie w ramach toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego do podjęcia rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę zgodnie z jej żądaniem przy zastosowaniu rodzajów rozstrzygnięć podejmowanych przed sąd administracyjny w razie uwzględnienia skargi (art. 145-150 P.p.s.a.). Przesłankami jego zastosowania przez organ są: uwzględnienie skargi w całości oraz zachowanie terminu (do dnia rozpoczęcia rozprawy). Przepis ten odnosi się do wszystkich działań lub bezczynności, o których mowa w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2014 r., II OSK 2377/14, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dotyczy więc także uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego będących aktami prawa miejscowego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi doszło do uwzględnienia jej przez Gminę, bowiem Rada Miejska w Niemodlinie podjęła w dniu 27 października 2016 r. uchwałę Nr XXXI/180/16 w sprawie utraty mocy uchwały w sprawie ustalenia w Niemodlinie strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłat abonamentowych i zerowej stawki opłaty dla niektórych użytkowników drogi, sposobu pobierania tych opłat i określania wysokości i sposobu pobierania opłaty dodatkowej, w której zawarto zapis o utracie mocy zaskarżonej uchwały Nr XXIV/151/12 z dnia 26 kwietnia 2012 r. Stosownie do treści § 3 tej uchwały, weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. Uchwała ta została ogłoszona w dniu 4 listopada 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Opolskiego nr 2263).

W konsekwencji działań podjętych przez Radę, orzekanie w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w przedmiocie stwierdzenia nieważności § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały Nr XXIV/151/12 Rady Miejskiej w Niemodlinie z dnia 26 kwietnia 2012 r. stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało skuteczne wyeliminowanie z porządku prawnego przez właściwy organ ww. uchwały w całości, a zatem również zapisów zakwestionowanych przez Prokuratora Rejonowego w Opolu we wniesionej skardze. Gmina wyjaśniła ponadto, że kwestionowana uchwała nie wywołała skutków prawnych w okresie jej obowiązywania, a skarżący Prokurator Rejonowy w Opolu przychylił się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.