Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1052/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 87 § 5 w związku z art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1052/14 w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonego obowiązku p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1052/14 oddalił skargę T. S., prowadzącego działalność pod firmą [...] na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu wskazaną w rubrum postanowienia. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym także na wniosek strony skarżącej, doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 10 lutego 2015 r. (k. 133).

W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący reprezentowany dotąd przez radcę prawnego, złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (k. 135-138). Postanowieniem z dnia 07 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy. WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. oddalił zażalenie Skarżącego.

Pismem z dnia 05 kwietnia 2016 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając napisał, że wniosek składa z uwagi na nowe nadzwyczajne okoliczności i wyjątkową sytuację. Nie był w stanie uprzednio opłacić kosztów kasacji. Napisał pismo do Komisji Europejskiej i ocenił, że został skierowany pismem komisji do Sądu z uwagi na łamanie prawa unijnego co do swojej sytuacji w Polsce. Wskazał, że w piśmie napisano, że Komisja Europejska nie ma uprawnień do działania w jednostkowych przypadkach łamania prawa unijnego i że takie sytuacje mają być rozpatrywane w ramach krajowego dochodzenia roszczeń. Pismo otrzymał już po terminie do wniesienia kasacji. Do wniosku załączył kserokopię pisma Kierownika Działu [...] w Komisji Europejskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu – art. 86 § 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w chybieniu terminu – art. 87 § 2. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie – art. 87 § 4. Jednakże po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie – zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a. – jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.

Z brzmienia ww. przepisów wynika, że niezawinione uchybienie terminu nie uzasadnia jego przywrócenia, jeżeli minął rok od upływu tego terminu, a rozpatrywany przypadek nie ma charakteru wyjątkowego. Ponieważ termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1052/14 upłynął – dla strony skarżącej - z dniem 12 marca 2015 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 05 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego, k. 230), to Skarżący powinien naprowadzić (przywołać, wskazać) sytuację wyjątkową, uzasadniającą przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia.

Sąd ocenia, że w sprawnie nie wystąpił przypadek wyjątkowy, pozwalający na przywrócenie terminu. Wskazane przez Skarżącego pismo zostało wydane w przedmiocie skargi przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie naruszenia zasady swobodnego przepływu towarów i jest pismem dotyczącym zamknięcia sprawy - jak w tytule tegoż pisma wskazano. Z pisma wynika wprost, że stanowi ono odpowiedź na argumenty podniesione przez Skarżącego we wcześniejszej korespondencji z Komisją i ocenione już przez właściwe służby. Służby te były wówczas zdania, że decyzja będąca przedmiotem sprawy jest jednostkowym przypadkiem praktyki administracyjnej, indywidualną decyzją wydaną przez Sanepid, w odpowiedzi na konkretny wniosek, a nie skutkiem naruszania przez jakiekolwiek obecne krajowe ramy prawne przepisów prawa UE. Komisja Europejska nie ma uprawnień do działania w odniesieniu do indywidualnych przypadków, które nie ujawniają ogólniejszej praktyki polegającej na naruszaniu prawa UE. Takie przypadki, podobnie jak sytuacje domniemanego naruszenia wyłącznie prawa krajowego powinny być rozpatrywane w ramach krajowego systemu dochodzenia roszczeń. Służby Komisji wskazały, że podtrzymują tę samą opinię, która została już wyrażona we wcześniejszym piśmie, a sprawa zostanie w związku z tym zamknięta.

Sąd stwierdza, że wbrew argumentom wniosku o przywrócenie terminu Skarżący nie został skierowany pismem Komisji Europejskiej do Sądu, które to stwierdzenie zawiera sugestię, że wobec Skarżącego nie zaczął biec termin do wniesienia skargi kasacyjnej lub sugestię, że bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zawieszony wskutek zwrócenia się przez Skarżącego do Komisji. W ocenie Sądu prowadzenie korespondencji z Komisją Europejską, nawet wniesienie skargi przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, nie miały żadnego związku proceduralnego ze sprawą niniejszą, zatem nie wystąpił wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. Z wniosku strony skarżącej nie wynika również, aby wystąpiły nadzwyczajne przeszkody uniemożliwiające złożenie wcześniej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalny, a taki wniosek zgodnie z art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 87 § 5 w związku z art. 88 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest bowiem niedopuszczalne, gdy w dniu wniesienia o to upłynął rok od uchybienia terminu, a w treści wniosku nie wskazano na istnienie okoliczności świadczących o wyjątkowości sytuacji (por. postanowienie NSA z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II FZ 733/13, dostępne: cbois.nsa.gov.pl).