Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 488/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 11 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny formalnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku została wniesiona skarga "A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako "strona skarżąca") na doręczoną w dniu 17 maja 2021 r. informację Zarządu Województwa [...] z dnia 11 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pt: "[...]".

W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który uzasadniony został zwolnieniem lekarskim dyrektora przedszkola oraz utrudnieniami związanymi z panującą pandemią.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "u.z.r.p.") w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.").

Stosownie do art. 61 ust. 2 u.z.r.p., skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu.

Z art. 64 u.z.r.p. wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Regulacjami, do których odesłano w art. 64 ww. ustawy są m.in. te dotyczące przywrócenia uchybionego terminu.

W świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a. to: uprawdopodobnienie przez dany podmiot braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.

Odnosząc powyższe rozważania do realiów przedmiotowej sprawy uznać należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które miałyby przemawiać za stwierdzeniem, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi miało charakter niezawiniony.

Należy mieć bowiem na uwadze, że strona wnioskująca o przywrócenie terminu powinna wykazać, że mimo dołożenia szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana, nie było możliwe przezwyciężenie przeszkody powstałej w dochowaniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skoro uzasadnieniem dla braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi była choroba dyrektora przedszkola jak i obowiązujący stan pandemii obowiązkiem strony skarżącej było nie tylko uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w postaci istnienia złego stanu zdrowia określonej osoby, lecz także wykazanie, że choroba ta stanowiła niemożliwą do przezwyciężenia przez stronę skarżącą przyczynę niedochowania terminu. Oznacza to, że konieczne jest w takim przypadku wykazanie przez wnioskodawcę, że stan zdrowia określonej osoby był takiego rodzaju, iż nie pozwalał na wykonanie czynności przez stronę w terminie.

Zdaniem Sądu, takich wniosków nie można wywieść z przedstawionej, lakonicznej argumentacji.

Strona skarżąca, poza ogólnikowym powołaniem się na stan zdrowia dyrektora placówki przedszkolnej (przebywanie na zwolnieniu lekarskim), nie wykazała, aby stan zdrowia tej konkretnej osoby uniemożliwiał podejmowanie czynności procesowych przez stronę, która – co należy podkreślić – była adresatem kwestionowanej informacji. Nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego powołanie się przed Sądem na tego typu okoliczności wymaga każdorazowego wykazania, że były one tego rodzaju, iż uniemożliwiły stronie skarżącej działanie. W tym celu konieczne jest uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także jej wpływu na niemożność działania, to jest, że strona skarżąca z uwagi na stan zdrowia określonej osoby nie była w stanie dochować terminu do wniesienia skargi. Tymczasem, poza złożeniem stosownego wniosku, strona skarżąca nie przedstawiła Sądowi żadnych dowodów, w tym zwolnienia lekarskiego, które mogłyby uprawdopodobnić istnienie sytuacji zdrowotnej konkretnej osoby uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia skargi. Brak takich danych nie pozwala zatem przyjąć, że strona skarżąca wykazała brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Należy mieć również na względzie, że kwestionowana informacja (z terminem zaskarżenia wynoszącym 14 dni) była kierowana nie do dyrektora przedszkola ale wprost do strony skarżącej, która jako czynny przedsiębiorca winna tak zorganizować funkcjonowanie przedsiębiorstwa i obieg korespondencji aby czynności procesowe były dokonywane w przewidzianych przez prawo terminach.

Powyższego zapatrywania nie zmienia nadto ogólnikowe powołanie się na panującą pandemię, gdyż okoliczność ta jest powszechnie znana. Należy podkreślić, że strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w żaden sposób nie wyjaśniła wpływu obecnego stanu na niemożność terminowego wniesienia przez stronę skargi na opisaną wyżej informację.

W reasumpcji Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. W związku z tym, działając na podstawie art. 64 u.z.r.p. w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.