Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 126/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 pkt 8, art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 110 ust. 2 i  114 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 52 poz 523
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wzorów wniosków o przyznanie płatności oraz szczegółowych warunków przyznawania płatności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Aresztu Śledczego do załatwienia wniosków skarżącego R. P. z dnia [...] r. w terminie 14 dni od czasu otrzymania prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Pismami z dnia [..] r. R. P., powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego z wnioskiem o udzielenie informacji, czy zastępca Dyrektora Aresztu, kierownicy działu ochrony oraz funkcjonariusz o nr [..] posiadają aktualne badania psychologiczne, kiedy je odbyli i jaki psycholog je wykonywał.

Dyrektor Aresztu Śledczego , w odpowiedzi na ww. wniosek, pismami z dnia [...] r. poinformował wnioskodawcę, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie, organ wskazał, że każdy funkcjonariusz Służby Więziennej dopuszczony do służby posiada aktualne badania lekarskie pozwalające mu na stanowienie swojej funkcji.

Pismem z dnia [...] r. R. P. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .

Skarżący, powołując się na art. 7 Konstytucji RP, zarzucił ww. organowi brak merytorycznego ustosunkowania się do jego wniosków z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o uznanie jej za bezzasadną, wskazując, że podjęte w sprawie czynności wyjaśniające nie potwierdziły wniesionego zarzutu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje :

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powołanej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów.

W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.

Podstawową kwestią, którą musi wyjaśnić Sąd jest ustalenie czy informacje, których przekazania domaga się skarżący stanowią informację publiczną.

Badania psychologiczne funkcjonariuszy Służby Więziennej zostały uregulowane w dwóch Rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości tj. : rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 24 stycznia 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie zdolności fizycznej i psychicznej do Służby Więziennej (Dz.U. z dnia 28 stycznia 2011 r.) i rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie określenia trybu przeprowadzenia procedury określającej predyspozycje funkcjonariuszy do służby na określonych stanowiskach lub w określonych komórkach organizacyjnych w Służbie Więziennej (Dz.U. z dnia 10 sierpnia 2010 r.).

Rozporządzenia zostały wydane na podstawie art. 110 ust. 2 i 114 ust. 4 ustawy z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. nr 79, poz. 523 ze zm.).

Nie ulega wątpliwości, że funkcjonariusze Służby Więziennej są funkcjonariuszami publicznymi.

Stopień zdolności do służby funkcjonariusza ustala się przez zaliczenie go do jednej z kategorii zdolności do służby.

Zgodnie z § pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 24 stycznia 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie zdolności fizycznej i psychicznej do Służby Więziennej. Pozytywny wynik badania psychologicznego przeprowadzonego w ramach komisji lekarskiej stanowi warunek zlecenia dalszych badań lekarskich.

Zdaniem Sądu dane odnoszące się do aktualności badań psychologicznych funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz daty ich odbycia stanowią informację publiczną.

Dane te w ocenie Sądu powinny być skarżącemu udostępnione.

Kluczowe znaczenie ma tu przepis art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej stanowiący, że : "Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji.

Analiza ww. przepisu prowadzi do wniosku, że informacja o badaniach psychologicznych zawarta w przedmiotowym wniosku, jako informacja publiczna, powinna być skarżącemu udostępniona, gdyż prywatność osoby fizycznej nie jest chroniona gdy chodzi o informacje o osobach pełniących funkcje publiczne.

Jeżeli zaś Dyrektor Aresztu Śledczego uzna, że w informacji publicznej znajdują się dane które nie podlegają udostępnieniu ze względu na istnienie określonej tajemnicy to zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej powinien wydać stosowną decyzję w tej sprawie.

Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa gdyż, w ocenie Sądu, Dyrektor Aresztu Śledczego nie pozostawał w bezczynności procesowej gdyż odpowiedział pismem na wniosek skarżącego w terminie 1 miesiąca.

Inna ocena wnioskowanej informacji nie może być, zdaniem Sądu podstawą do stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 149 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego.