Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 135/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 332/08 w sprawie ze skargi D.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń, marzec, kwiecień i maj 2002 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 332/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie D. G. w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 grudnia 2007 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń, marzec, kwiecień i maj 2002 r. z powodu nieusunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez nienadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący nie zgodził się z zawartą w nim argumentacją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika zaś, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

W niniejszej sprawie podatnik pismem z dnia 25 sierpnia 2008 r. (stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 sierpnia 2008 r.) został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 16 lipca 2008 r. poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie strony ze względu na nieuzupełniony brak formalny. Należy się jednak zastanowić, czy jest to rzeczywiście brak uniemożliwiający w tym wypadku, nadanie biegu sprawy. Oczywiste jest, że strona winna stosować się do wezwań Sądu i przesyłać żądane dokumenty oraz uzupełniać braki, jednak odrzucenie zażalenia de facto z powodu nie przesłania podpisanego odpisu zażalenia - w sytuacji, gdy strona jeden egzemplarz pisma złożyła - jest dolegliwością zbyt daleko idącą. Przedmiotem wezwania skierowanego przez przewodniczącego do strony może być tylko usunięcie takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu. W sytuacji gdy Sąd dysponował zażaleniem z dnia 16 lipca 2008 r., a w sprawie poza skarżącym i organem podatkowym nie występowały inne strony ani uczestnicy, nie było podstaw do przyjęcia, że brak odpisu zażalenia uniemożliwiał nadanie sprawie biegu.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 197 § 2 i art. 185 § 1 p.p.s.a. Sąd nie mógł użyć przewidzianej w art. 185 § 1 p.p.s.a. formuły "i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania", gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny będzie rozpatrywać zażalenie po raz pierwszy, a nie ponownie.

Z wyżej opisanych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.