Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 672/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 §1,§ 3, § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. – B. i G. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. – B. i G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011r., nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych – postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia [...] maja 2011r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania J.S.- B. i G.B. od decyzji Burmistrza T. z dnia [...] sierpnia 2010r., znak: [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych w pkt I. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku zasypania rowu znajdującego się na działkach nr ewid. 881/1 i 882/1 przez J.S. – B. i G.B. oraz umorzyło postępowanie organu I instancji w tej części, w pkt II. w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyli J.S.–B. i G.B., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku podali, że wniosek o wstrzymanie jest całkowicie uzasadniony z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez zasypanie rowu i spowodowanie zalania sąsiednich działek wodami opadowymi spływającymi z działek wyżej położonych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi

o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być zarówno skutkami prawnymi, jak i faktycznymi, a także łącznie jednymi i drugimi.

Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, przy czym uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym w stosunku do dowodu nie dającym pewności co do faktów, a jedynie prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r., I FSK 63/2011 LexPolonica nr 2462008). To rzeczą wnoszącego o wstrzymanie wykonania decyzji jest przedstawienie takich dowodów i okoliczności, które przekonają Sąd, iż taka groźba istnieje rzeczywiście a nie tylko potencjalnie.

W ocenie Sądu, wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został dostatecznie uzasadniony ani poparty konkretnymi argumentami. Skarżący posłużyli się jedynie ogólnymi stwierdzeniami dotyczącymi ryzyka wyrządzenia znacznej szkody czy też powstania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji, wskazując na możliwość zalania działek sąsiednich wodami opadowymi spływającymi z działek wyżej położonych. Powyższe stwierdzenie nie czyni zadość ciążącemu na skarżących obowiązkowi uprawdopodobnienia występującego realnie, a nie tylko potencjalnie ryzyka wyrządzenia szkody ani też obowiązkowi wykazania, że jest to szkoda znaczna. Nie czyni też zadość obowiązkowi wykazania nieodwracalności skutków w razie wykonania decyzji. Podkreślić przy tym należy, że to właśnie fakt zalewania działek na skutek wykonania spornego rowu legł u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.

Skarżący nie przedstawili więc jakichkolwiek argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a potrzeba jej wstrzymania nie wynika również z akt sprawy.

Z uwagi na powyższe Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.