Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 213/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 3 par. 2 pkt 4a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 150.
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 26 września 2017 r. sygn. akt I SA/Go 373/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem dnia 26 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odrzucił skargę M. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] stycznia 2017 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd I instancji wskazał w motywach uzasadnienia, że wskazana decyzja z dnia [...] stycznia 2017 r. została wysłana skarżącemu na adres wskazany w odwołaniu i po dwukrotnym awizowaniu wróciła do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Wobec tego organ, w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), uznał decyzję za doręczoną w dniu 26 stycznia 2017 r.

W dniu 4 sierpnia 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) M. T., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] stycznia 2017 r.

Sąd I instancji wskazując na treść art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), za prawidłowe, w stanie faktycznym sprawy, uznał doręczenie skarżącemu decyzji dokonane skutecznie w dniu 26 stycznia 2017 r., w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej.

Bez znaczenia było, w ocenie Sądu, że w postępowaniu przed organem I instancji skarżący wskazywała adres dla doręczeń: ul. S. [...], gdyż w postępowaniu odwoławczym wskazał inny adres - ul. K. [...] i organ zobowiązany był pod wskazany adres dokonywać doręczeń. Sąd podkreślił, iż na ostatni z powołanych adresów, przed doręczeniem skarżącemu decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r., doręczono mu postanowienie z dnia 16 grudnia 2016 r. o wyznaczeniu 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego zebranego w sprawie, które zostało odebrane w dniu 21 grudnia 2016 r. Ponadto skarżący w piśmie z dnia 5 kwietnia 2017 r., czyli już po doręczeniu decyzji na adres wskazany w postępowaniu odwoławczym, wskazał adres do doręczeń: ul. S. [...]. Takiego wskazania nie było jednak w odwołaniu.

Reasumując, Sąd stwierdził, że organ zasadnie przyjął, iż strona w postępowaniu odwoławczym wskazała adres: ul. K. [...] i na ten adres doręczył decyzję. Wobec powyższego 30 dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] stycznia 2017 r. upłynął skarżącemu z dniem 27 lutego 2017 r. Skoro skarżący, nadał skargę w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu 4 sierpnia 2017 r., to skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu.

M. T. zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sąd I instancji zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenia przez Sąd, że nastąpiło uchybienie terminu złożenia skargi do sądu, które to uchybienie skutkowało odrzuceniem skargi.

Podnosząc ten zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w G. W.. Do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu w terminie trzydziestu dniu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Przenosząc powyższe regulacje co do trybu i terminu wniesienia skargi do sądu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, w świetle ustaleń Sądu I instancji poczynionych w oparciu o akta administracyjne sprawy, stwierdzić należy, że ocena skuteczności wniesienia przez stronę skargi, jakiej dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. jest prawidłowa.

Analiza dokumentów znajdujących się akt w aktach administracyjnych sprawy, wskazuje, że organ odwoławczy dokonał doręczenia swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r., w efekcie zastosowania trybu przewidzianego art. 150 Ordynacji podatkowej. Trafnie w tym zakresie Sąd I instancji zauważył, że strona wskazała adres, na który następnie zostało skierowane wymienione rozstrzygnięcie. Koperta zawierająca odwołanie od decyzji organu I instancji opatrzona była adresem nadawcy (strony) zgodny z adresem, na który dokonano doręczenia zaskarżonej decyzji – ul. K. [...], [...] G. W..

Wobec tego brak było podstaw do przyjęcia, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, iż doręczenie decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. było nieskuteczne.

Zauważyć należy, że podnoszona w zażaleniu kwestia prawidłowości doręczenia decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. na niewłaściwy, zdaniem strony adres, mogłaby stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wówczas to bowiem ewentualne wykazanie przez stronę błędnie przyjętej przez organ skuteczności doręczenia jej rozstrzygnięcia miałoby wpływ na ewentualną skuteczność wniesienia do sądu skargi.

Brak takiego wniosku w skardze powoduje, że za niewadliwe uznać należy doręczenie decyzji jakie dokonał organ.

W związku z tym, wobec skutecznego przyjęcia doręczenia stronie decyzji w dniu 26 stycznia 2017 r., wniesienie skargi w dniu 4 sierpnia 2017 r., skutkowało prawidłowym stwierdzeniem przez Sąd I instancji, że skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu, czego konsekwencją było również niewadliwe podrzucenie tejże skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który to przepis obliguje sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.