Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2801/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  1  par.  1,2
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art.  3  par.  1,  art.  151,  art.  145  par.  1  pkt  1 c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.  169  ust.  1,  art.  168  ust.  4
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji Osób Społecznie Aktywnych F. z siedzibą w A. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, po ponownym rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez Fundację Osób Społecznie Aktywnych F.

w A. (dalej jako skarżąca), postanowił utrzymać w mocy swoją decyzję z dnia [...] lutego 2014 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. zobowiązał skarżącą do zwrotu części dotacji udzielonej na realizację zadania publicznego "Senior aktywny społecznie" w ramach Programu ASOS 2012-2013

w kwocie 4.485,71 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania dotacji, tj.:

a) dla kwoty 800 zł, od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia zapłaty,

b) dla kwoty 3.685,71 zł, od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia zapłaty,

oraz zobowiązał uiścić wyżej zestawioną kwotę w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. skarżąca zarzuciła, że decyzja została wydana z pominięciem przepisów prawa prywatnego, postanowień umowy oraz Regulaminu zadań. Ponadto Strona wskazała na nieuprawnione zamienne posługiwanie się pojęciami: "wydatkowanie"

i "wykorzystanie" środków finansowych. Strona podniosła również, iż decyzja została wydana z naruszeniem następujących przepisów: art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. oraz, że organ pierwszej instancji odmówił przedstawienia dowodu z prowadzonej pomiędzy pracownikami skarżącej Fundacji, a pracownikami Ministerstwa korespondencji mailowej.

2. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie w tym zakresie postępowania w I instancji. Zarzuciła zaskarżonej decyzji:

- brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego na skutek odmowy przeprowadzenia zawnioskowanego przez skarżąca dowodu z korespondencji e-mail

z pracownikami ministerstwa;

- brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło do poczynienia całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych;

- zinterpretowanie wątpliwość co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony z naruszeniem zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony.

Za nieuprawnione uznała zrównanie "wykorzystania" i "wydatkowania" środków.

3. Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził że Zarzuty zawarte we wniosku

o ponowne rozpoznanie sprawy nie zasługują na uwzględnienie. Za bezpodstawny uznał zarzut niedopuszczalnego zdaniem strony utożsamiani ze sobą pojęć "wykorzystania" i "wydatkowania". Zarzut ten jest bezpodstawny, gdyż zarówno Regulamin Konkursu ASOS 2012-2013, jak i umowa z dnia [...] listopada 2012 nr [...] jasno określają prawa, jak i obowiązki stron oraz to w jaki sposób przyznana przez Ministerstwo dotacja ma być wykorzystywana oraz wydatkowana. Za nietrafny uznał również zarzut pominięcie przepisów prawa prywatnego, w tym postanowień zawartych pomiędzy Stronami umowy z dnia [...].11.2012 r. ([...]) oraz postanowień Regulaminu Konkursu Programu ASOS 2012-2013, gdyż organ prowadzący postępowanie w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. powołał się zarówno na postanowienia zawarte w umowie jak i na postanowienia Regulaminu Konkursu Programu ASOS 2012-2013.

Minister ustalił w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, że doszło

do nieprawidłowości polegających na wykorzystaniu części dotacji niezgodnie

z przeznaczeniem w kwocie 4.485,71 zł, to jest określonych w umowach terminach realizacji zadania. Wskazał, że środki przekazane Fundacji w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społeczne na lata 2012-2013 są dotacją w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. W związku z tym, rozliczenie środków powinno odbywać się zgodnie z obowiązującą w budżecie zasadą kasowości, w myśl której dochody i wydatki są ponoszone w terminie ich zapłaty (w odróżnieniu od zasady memoriału przedstawionej w ustawie o rachunkowości).

W niniejszej sprawie Strony wiąże zawarta umowa z dnia [...] listopada 2012 r.

W świetle § 2 ust. 1 pkt 1 tej Umowy termin realizacji zadania publicznego był ustalony od dnia 15 października 2012 r. do dnia 30 marca 2013 r. jak również zastrzeżono,

iż wydatki przewidziane do sfinansowania w ramach pierwszej transzy dotacji muszą zostać poniesione do dnia 31 grudnia 2012 r. Wykorzystanie środków niezgodnie

z warunkami określonymi w umowie, w szczególności wykorzystanie ich po terminie realizacji zadania, stanowi wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem - co potwierdza m.in. orzecznictwo Głównej Komisji Orzekającej, przytoczone w decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2014 r.

Odnośnie zarzutu Strony, iż decyzja została wydana z naruszeniem przepisów: art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a., oraz art. 80 k.p.a. oraz, że organ pierwszej instancji odmówił przeprowadzenia dowodu z prowadzonej pomiędzy pracownikami skarżącej Fundacji a pracownikami Ministerstwa korespondencji mailowej, organ stwierdził, że zarzuty te są bezpodstawne. Obowiązek organu wyjaśnienia sprawy nie jest sprzeczny z zasadą, że ciężar dowodu ostatecznie spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi dla siebie skutki prawne. Dopiero zaniechanie przedstawienia przez stronę dowodów, pomimo wezwania przez organ, wyłącza możliwość skutecznego podnoszenia zarzutu, że skarżona decyzja jest niezgodna z prawem wskutek naruszenia obowiązku wyjaśnienia okoliczności sprawy przez organ zgodnie z art. 7 i art. 77 k.p.a. Z przepisu art. 7 k.p.a. w nowym brzmieniu nie wynika wprost, w jakich sprawach lub w jakich okolicznościach organ podejmuje wskazane czynności z urzędu albo na wniosek strony. Celem zmiany tego przepisu było "zaktywizowanie stron", tak aby nie przerzucały one całego ciężaru postępowania na organ prowadzący postępowanie, z drugiej zaś strony przyznaje im również prawo do aktywnego wpływania na wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W dniu 5 grudnia 2013 r. Organ prowadzący postępowanie, zgodnie z treścią art. 10 k.p.a. wysłał Stronie zawiadomienie o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz

o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa w dniu 17 grudnia 2013 r. Podczas tych czynności Strona reprezentowana przez Prezesa oraz Wiceprezesa Fundacji nie wypowiedziała się co do zebranego materiału dowodowego oraz nie złożyła wniosku o rozpatrzenie nowych dowodów w sprawie. Strona w toku postępowania nie wniosła o przeprowadzenie dowodu z korespondencji mailowej pomiędzy pracownikiem Ministerstwa a pracownikiem Fundacji. Zarzut Strony dotyczący odmowy przeprowadzenia dowodu przez organ I instancji jest więc całkowicie nieuzasadniony.

Dodatkowo organ wskazał na art. 78 k.p.a, zgodnie z którym żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Dla oceny, czy dana dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, istotne znaczenie ma treść umowy, zawartej pomiędzy dysponentem a jednostką otrzymującą dotacje, w której powinno się

w sposób szczegółowy określić zadania i termin ich wykonywania. Jeżeli z treści Umowy wynika w sposób jednoznaczny, jaki termin realizacji zadania i wydatkowania dotacji Strony ustaliły, co w przedmiotowej sprawie zostało sprecyzowane, to przeprowadzenie w tym przedmiocie dowodu z korespondencji Stron należy uznać za zbędne w świetle art. 78 § 1 k.p.a. Ponadto należy powołać treść § 15 Umowy z dnia 28 listopada 2012 r., zgodnie z którym wszelkie zmiany, uzupełnienia i oświadczenia składane w związku z umową wymagają pod rygorem nieważności zawarcia w formie pisemnego aneksu (ust. 1), natomiast wszelkie wątpliwości związane z realizacją umowy wyjaśniane będą w formie pisemnej (ust. 3). Ustalenia ustne pomiędzy pracownikami obu Stron, nawet jeżeli miałyby miejsce, nie mogłyby więc skutkować zmianą treści umowy, bowiem byłoby to sprzeczne z ww. zapisem umowy i z mocy samej umowy nieważne.

Zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczenia środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych, przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Jedną z podstawowych zasad wykonywania budżetu państwa jest obowiązek wydania dotacji zgodnie

z przeznaczeniem. Zawarcie umowy przekazującej dotację nie oznacza, że wszelkie stosunki pomiędzy podmiotami będą uregulowane przez przepisy prawa prywatnego, nie tracą bowiem swojego publicznoprawnego charakteru. Organ powołał się na uchwałę Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 roku, sygn. akt FPS 6/02, NSA w wyroku z dnia 24.10.2007 sygn. II GSK 198/07).

Minister podkreślił, iż obowiązek zwrotu dotacji powstaje z mocy samego prawa,

a jeżeli nie dokonano zwrotu w sposób dobrowolny, organ wydaje decyzję określającą kwotę należności podlegającą zwrotowi oraz termin, od którego nalicza się odsetki, przez co ustawa o finansach publicznych nie daje możliwości odstąpienia

od egzekwowania kwot z tytułu zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie

z przeznaczeniem.

Kwestią odrębną jest postępowanie o zastosowanie ulg dotyczących umorzenia lub rozłożenia zaległości na raty.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wniosła skarżąca.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła wydanie jej z naruszeniem przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji mimo naruszenia przez ten organ art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 KPA poprzez:

brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego na skutek odmowy przeprowadzenia zawnioskowanego przez skarżącą dowodu z dokumentów

w postaci korespondencji e-mail prowadzonej przez pracowników skarżącej

z pracownikami Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej: p. Jędrzejewską i p. Fiedetow.

brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło Ministra Pracy i Polityki Społecznej do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych zinterpretowanie wątpliwości, co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, a w rezultacie doprowadziło do zobowiązania skarżącej do zwrotu części dotacji udzielonej na realizację zadania publicznego "Senior aktywny społecznie" w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2012 -2013.

Wskazując na powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

w całości oraz o zasadzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W ocenie skarżącej utożsamianie przez Ministra pojęcia "wykorzystania" środków finansowych z pojęciem ich "wydatkowania" w terminie do dnia 30 marca 2013 roku jest niczym nieuprawnione. Takiej interpretacji nie uzasadniają postanowienia umowy, w której brak definicji pojęcia "wykorzystanie" czy też postanowienia Regulaminu. O ile w Regulaminie jest mowa o tym, iż kosztami kwalifikowanymi, a więc podlegającymi dofinansowaniu w ramach dotacji są wszystkie składniki wynagrodzenia, tj. w szczególności: wynagrodzenie netto, składki na ubezpieczenia społeczne

i zdrowotne, zaliczka na podatek dochodowy, składki na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, Fundusz Pracy, o tyle brak definicji pojęcia "wykorzystania środków finansowych". W Regulaminie pojawiają się natomiast definicje takich pojęć jak: termin realizacji zadań, termin zrealizowania zadania czy termin zakończenia zadania. Mimo zdefiniowania tych terminów w Regulaminie, nie pojawiają się one

w umowie z dnia [...] listopada 2013 roku. Umowa posługuje się pojęciem terminu zakończenia realizacji zadania, który nie jest zdefiniowany.

Brak konsekwencji w terminologii zastosowanej przez Ministra w Regulaminie oraz umowie nie może stanowić o naruszeniu przez Fundację ich postanowień oraz

o istnieniu podstaw do żądania zwrotu części dotacji, w szczególności w sytuacji gdy postępowanie Fundacji w zakresie kosztów kwalifikowanych- składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, zaliczek na podatek dochodowy, składek na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, Fundusz Pracy było zgodnie z przepisami ustawa

z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. nr 11, poz. 74 ze zm.), które Fundacja winna przestrzegać. Sporządzenie listy płac uwzględniającej koszty, a w konsekwencji wypłacenie wynagrodzeń było niczym innym jak wykorzystaniem środków finansowych z dotacji w terminie do zakończenia realizacji zadania.

Bezspornym winien być zatem fakt, iż Fundacja wykorzystała przyznaną jej dotację w całości, w określonym w umowie terminie i zgodnie z jej przeznaczeniem.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 138 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a oraz art. 80 k.p.a. skarżąca wskazała, iż organ drugiej instancji, podobnie jak organ pierwszej instancji bezpodstawnie, nie podając w tym zakresie żadnego uzasadnienia, odmówił żądaniu skarżącej dotyczącemu przeprowadzenia dowodu z prowadzonej pomiędzy pracownikami skarżącej oraz pracownikami Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, jako, jak się wydaje, nie mającemu znaczenia dla niniejszej sprawy. Za wystarczające uzasadnienie nie można bowiem uznać stwierdzenia organu, iż prowadzenie dowodu z korespondencji Stron uznać należy za zbędne.

Pominięcie wnioskowanych dowodów, doprowadziło do skorzystania przez organ I i II instancji z nieadekwatnych ustaleń, a nadto do zinterpretowania wątpliwości, co do stanu faktycznego niniejszej sprawy na niekorzyść skarżącej oraz do przemilczenia działań pracowników, jako przyczyny rzekomego błędnego wydatkowania dotacji. Decyzja z dnia [...] lutego 2014 roku spowodowała przeniesienie konsekwencji błędu pracownika organu na skarżącą, co jest bezzasadne. W szczególności powyższe budzi zdziwienie z uwagi na fakt, iż sam organ II instancji w uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z § 15 umowy z dnia 28 listopada 2012 roku wszelkie wątpliwości związane z realizacją umowy winny być wyjaśniane w formie pisemnej. Korespondencja wiadomości e-mail nie stanowi o ustnych ustaleniach stron. Nie sposób zatem twierdzić, iż zawarte

w wiadomościach e-mail ustalania mają charakter nieważny.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m .inn. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy,

że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny co do okoliczności istotnych w sprawie jest bezsporny. Skarżąca w dniu [...] listopada 2012 r. zawarła z Ministrem Pracy i Polityki Społecznej umowę,

w ramach której zobowiązała się do wykonania zadania publicznego, na realizację której otrzymała I transzę dotacji w dniu [...] listopada 2012 r., a drugą transzę dotacji

w dniu [...] lutego 2013 r. Umowa określiła w § 2 ust. 1 pkt 1 termin realizacji pierwszej części zadań publicznych do 31 grudnia 2012 r., a w § 2 ust. 1 pkt 2 drugiej części tych zadań – do 30 marca 2013 r. W § 10 umowy wskazano, że przyznane środki finansowe z dotacji skarżąca jest zobowiązana wykorzystać do dnia zakończenia realizacji zadań, a kwotę dotacji przekazaną w roku 2012 niewykorzystaną do dnia 31 grudnia 2012 r. skarżąca zobowiązana jest zwrócić do 15 stycznia 2013 r., zaś kwotę dotacji przekazaną w 2013 roku zobowiązany jest zwrócić w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji zadania publicznego to jest do 15 kwietnia 2013 r. W § 17 umowy wskazano, że w zakresie nieuregulowanym umową stosuje się odpowiednio przepisy prawa krajowego, w szczególności ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny (Dz. U Nr 16 poz. 93 ze zmianami), ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, ustawy z dnia 29 września 1994 r,. o rachunkowości). Bezspornym jest też, że wydatkowanie rozumiane jako dokonanie płatności zobowiązań związanych z realizacją dotowanych zadań części dotacji każdej z dwóch transz nastąpiło kilka dni po upływie terminów realizacji zadań, to jest po [...].12.2012 r. i po [...].03.2013 r., przy czym głównie były to płatności składek ZUS i zaliczek na podatek dochodowy za osoby zatrudnione przy realizacji dotowanych zadań. Spór w sprawie wbrew zarzutom skargi nie sprowadza się więc do kwestii prawidłowości ustaleń faktycznych, a co do ich oceny, to jest subsumpcji ustaleń faktycznych do stanu prawnego. Skarżąca zarzuca przede wszystkim błędną interpretację przez organ pojęcia "wykorzystania dotacji", które w jej przekonaniu nie powinno być równoznaczne z "wydatkowaniem" środków z dotacji. ,

Dla oceny prawidłowości działania organu co do subsumpcji stanu faktycznego należy wskazać, że w sprawie zastosowanie mają przede wszystkim przepisy ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm., dalej: u.f.p.).

Przepis art. 169 ust. 1 u.f.p. stanowi, że dotacje udzielone z budżetu państwa:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Ust. 2 precyzuje, że dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania, zaś z ust. 3 wynika, że dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej. Zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie

z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 4).

Przepis określa również, że w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 150 pkt 5, art. 151 ust. 2 pkt 6, art. 168 ust. 1 i 2, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki (ust. 6). Należy też zauważyć, że zgodnie z art. 168 ust. 4 ustawy o finansach publicznych wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Przepis ten podobnie jak większość przepisów ustawy

o finansach publicznych ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Wynika z niego jednoznaczna rozumienia "wykorzystania dotacji" jako zapłaty za zrealizowanie zadanie. Skoro dotacja była udzielona m.in. na sfinansowanie wynagrodzeń dla osób biorących udział w realizacji dotowanych zadań, w tym należnych od tych wynagrodzeń zaliczek na podatek dochodowy i składek ZUS płatnych przez zatrudniającego, to

i zapłata tych składek i zaliczek powinna nastąpić w terminie realizacji zadania, czyli terminie wykorzystania dotacji.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie poniżej zacytowane poglądy, odnoszące się do treści przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, prezentowane w doktrynie i orzecznictwie, są w pełni aktualne pod rządami obecnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów tj. ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych było zgodne co do tego, że zawarcie umowy związanej z realizacją dotowanych zadań nie oznacza, że wszelkie stosunki pomiędzy podmiotami będą regulowane przez przepisy prawa prywatnego (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 316/07, LEX nr 337795; uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt FPS 6/02, ONSA 2003/1, poz. 8).

Skoro zatem, w niniejszej sprawie zapłata za zadania realizowane w ramach realizacji zadania, na którą przewidziane było dofinansowanie, nastąpiła po końcowych terminach realizacji zadań, a więc wykorzystania dotacji r., to przyjąć należy iż dotacja w części

z przekroczeniem terminów.

Jak wyżej wskazano wykorzystanie dotacji jako dokonanie płatności jest jednoznacznie określone w bezwzględnie obowiązującym przepisie art. 168 § 4 ustawy o finansach, dlatego nie musiało być definiowane w umowie czy regulaminie. Nie podlegało też negocjacjom co do rozumienia tego przez skarżącą i pracowników organu, dlatego też treść korespondencji elektronicznej tego dotyczącej nie miała dla sprawy znaczenia,

a więc bez znaczenia dla sprawy pozostają zarzuty nieprzeprowadzenia dowodu z tej korespondencji. W konsekwencji prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w zakresie okoliczności istotnych dla sprawy organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego dotyczące określenia kwoty zwroty części dotacji wraz z odsetkami.

Nieuzasadnione są również zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym wskazywanych przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80. Zdaniem Sądu postępowanie dowodowe zostało prawidłowo przeprowadzone, uzasadnienie faktyczne zaskarżonych decyzji jest prawidłowe i zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparły się orzekające organy, ponadto uzasadnienie prawne odnosi się do zastosowanych przepisów ustawy o finansach publicznych.

Organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaskarżona decyzja zawiera ponadto wszystkie elementy przewidziane przepisami procedury administracyjnej, uzasadnienie zawiera szczegółowe wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ innych przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku