Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1017/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi E. S. i H. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Nr [...] z [...] września 2015 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia H. R. S. i E. S. na postanowienie Starosty G. Nr [...] z dnia [...] lipca 2015r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną na działce nr ew. [...], obręb W. dla E. F..

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że w dniu [...] września 2014 r. Starosta G. wydał decyzje Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną na działce nr ew. [...], obręb W. dla E. F.

Wnioskiem z dnia 19 czerwca 2015 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego w G. dnia 23 czerwca 2015 r.) sprostowanego pismem z dnia 23.06.2015 r. H. R. S., E. S.k, D. R., J. R.i, J. A., T. D., R. S., A. G., J. G. zwrócili się o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją podając jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Po rozpatrzeniu wniosku Starosta G. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego na wniosek H.R. S. i E. S. (dalej: skarżący), natomiast wznowił w/w postępowanie administracyjne w stosunku do pozostałych wnioskodawców.

W zażaleniu na powyższe postanowienie H. R. S. i E. S. zakwestionowali ustalenia organu w zakresie przyjętego terminu kiedy dowiedzieli się o decyzji. Wskazali, że w dacie [...] lutego 2015 r. otrzymali jedynie zanonimizowaną kopię decyzji Starosty G. z dnia [...].09.2014 r., bez załączonego do niej projektu budowlanego, który winien być jej integralna częścią i z którym nie zapoznali się do chwili obecnej. Nadto zarzucili, że treść w/w decyzji została sprostowana postanowieniem nr [...] z dnia [...].02.2015r., o którym to postanowieniu skarżący dowiedzieli się w dniu [...].07.2015 r. Z tych względów w ocenie skarżących nie sposób uznać, że już 5 lutego 2015 r. powzięli informację o treści decyzji z [...].09.2014 r., skoro w tej dacie mieli informacje jedynie o nieznacznej części rozstrzygnięcia, niedającej im realnej możliwości do stwierdzenia czy mają podstawy do żądania wznowienia postępowania tj. czy ich nieruchomość znajduje się w sferze oddziaływania planowanej inwestycji.

Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji wskazał, że skarżący we wniosku o wznowienie postępowania wskazali jako przesłankę wznowieniową art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Podniósł, że w pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji ma prawo badać – oprócz dopuszczalności wznowienia z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych – tylko kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu (art. 148 kpa).

Wojewoda [...] podzielił stanowisko organu powiatowego, że skarżący nie dochowali terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Wskazał, że aczkolwiek skarżący we wniosku wznowieniowym wskazali, że dowiedzieli się o decyzji z [...].09.2014 r. w dniu [...].06.2015 r., to co innego wynika z akt sprawy. Podniósł mianowicie, że Starosta G. przesłał skarżącym zanonimizowana kopię decyzji Nr [...] z [...].09.2014 r., a decyzja ta została odebrana przez H. R. S. w dniu [...].02.2015 r. (dowód – zwrotne poświadczenie odbioru). Podniósł też, że skarżący zapoznali się z treścią w/w decyzji i pismem z dnia [...].02.2015r. wystąpili ponownie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci projektu budowlanego. W ocenie organu II instancji udostępniona zanonimizowana decyzja Nr [...] z dnia [...].09.2014 r. zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy, tj. zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną na działce j. w. Powołując się na orzecznictwo NSA organ wskazał, że dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa nie jest wymagane doręczenie decyzji. Istotne jest, aby do strony dotarła wiadomość o istnieniu decyzji, a zatem uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc o takie dane jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnia informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeżeli posiadła informację czego dana sprawa dotyczy. Reasumując Wojewoda wskazał, że skoro skarżący dowiedzieli się o wydaniu decyzji z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] i zawartym w niej rozstrzygnięciu z treści pisma Starosty z dnia 2 lutego 2015 r., doręczonego w dniu 5 lutego 2015 r., to wniosek o wznowienie postępowania złożony w dniu 23 czerwca 2015 r. został złożony z oczywistym przekroczeniem jednomiesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 kpa.

Skargę na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego złożyli: E. S. i H. R. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili:

1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 148 § 2 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 4 przez jego nieprawidłową wykładnię;

2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 77 § 1 kpa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie wyjaśnienia kwestii terminowości złożenia przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania;

3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 124 § 2 kpa poprzez nie zawarcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia uzasadnienia faktycznego obejmującego wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

4) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwego rozstrzygnięcia organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli między innymi, że w dniu 5.02. 2015 roku otrzymali jedynie zanonimizowaną kopię decyzji z [...].09.2014 roku bez załączonego do niej projektu budowlanego, który powinien być jej integralną częścią, nadto decyzję sprostowano postanowieniem z dnia [...].02.2015 roku, o którym to postanowieniu skarżący dowiedzieli się dopiero 24.07.2015 roku. Z tych przyczyn nie sposób uznać, że powzięli informacje o treści decyzji już 5.02.2015 r. pozwalające im na sformułowanie wniosku wznowieniowego. Zarzucono, że ze zanonimizowanej kopii decyzji doręczonej 5.02.2015 r. wynika, iż chodzi o pozwolenie na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną - obiekt kategorii XVII, gdy w rzeczywistości w/w decyzja dotyczy obiektu kategorii XVII i X, o czym skarżący dowiedzieli się dopiero z postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki. Zatem skarżący w dacie wskazanej przez Wojewodę nie mieli wiedzy jakiego zamierzenia budowlanego dotyczy decyzja i dlatego nie sposób uznać, że posiadali oni wówczas możliwość żądania wznowienia postępowania w niniejszej sprawie zwłaszcza, że przedmiotowe zamierzenie budowlane różni się diametralnie od tego, co wynikało z dokumentu otrzymanego w dniu 5.02.2015 r. Nadto wskazano, że w art. 148 § 1 kpa mowa jest o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a taką okolicznością jest wydanie pozwolenia na budowę zakładu pogrzebowego, a zatem istotnie oddziaływującego na sąsiednie nieruchomości, a nie zaś okoliczność, że wydano pozwolenie na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną, jak wynikało z pierwotnej treści decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Stosownie zaś do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w w/w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, a zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przyjmuje się, że w wypadku gdy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w pierwszej kolejności bada się zachowanie terminu do jego wniesienia.

Jak słusznie wyjaśnił organ odwoławczy i organ I instancji przepis art. 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu niezależnie nawet od źródła z którego pochodzi informacja. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" - o jakim mowa w art. 148 § 2 - należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane jak nazwa organu, który decyzje wydał oraz sposób rozstrzygnięcia. Jeżeli chodzi o tą ostatnią informacje, to nie jest tu konieczne aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiada informacje czego dana decyzja dotyczy.

W sprawie niniejszej nie jest sporne, że w dacie 5 lutego 2015 r. Starosta G. doręczył skarżącym zanonimizowaną kopię decyzji z dnia [...] września 2014 roku, a więc decyzji kończącej postępowanie, której dotyczy żądanie wznowienia. Spornym natomiast pozostaje czy od tej daty można liczyć rozpoczęcie biegu miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postepowania, skoro do decyzji nie dołączono projektu budowlanego i decyzję sprostowano, co do kategorii budynku usługowego objętego pozwoleniem na budowę.

Zdaniem Sądu należy podzielić stanowisko organów obu instancji, że skarżący nie dochowali terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania wstępując z wnioskiem wznowieniowym w dniu 23 czerwca 2015 roku. W tej dacie bowiem do skarżących dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Udostępniona zanonimizowana decyzja Nr [...] z dnia [...].09.2014 r. zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania decyzji, jej numer, znak oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy, tj. zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną na działce, której położenie wskazano (zanonimizowana wersja decyzji w aktach administracyjnych).

Odnosząc się do zarzutów skargi, że dopiero z datą późniejszą tj. po dowiedzeniu się o sprostowaniu decyzji co do tego, że pozwolenie na budowę dotyczy zakładu pogrzebowego, skarżący poznali przedmiot decyzji wskazać należy, że twierdzenie to mija się z prawdą. We wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonym przez skarżących H. S. i E. S. wnioskodawcy piszą, że "w związku z powzięciem informacji m. in. za pośrednictwem tutejszych władz samorządowych, iż inwestycja planowana na działce nr [...] obręb ewidencyjny W., jednostka ewidencyjna W., ma charakter odmienny od wskazanego w decyzji Starosty G. z dnia [...].09.2014 r. nr [...] (ma być to dom pogrzebowy a nie budynek usługowy z częścią mieszkalną jak wskazano w decyzji), a także z uwagi na fakt, iż stanowiąca naszą własność działka ewidencyjna [...] obręb ewidencyjny W., jednostka ewidencyjna W. położona jest w obrębie oddziaływania w/w inwestycji ...". Wniosek ten datowany jest na dzień [...].02.2015 r., a do Starostwa Powiatowego w G. wpłynął [...].02.2015 r. Zatem już w lutym 2015 roku skarżący mieli wiadomości i o rzeczywistej treści decyzji i o tych jej elementach, które umożliwiały jej identyfikację, tak by możliwym było wniesienie wniosku o wznowienie postępowania.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 124 § 2 kpa nie zasługuje on na uwzględnienie. Organy wskazały bowiem, że datą od jakiej rozpoczął bieg miesięczny termin na złożenie wniosku wznowieniowego jest data otrzymania przez skarżących zanonimizowanej decyzji Starosty G. z [...].09.2014 r. to jest 5 luty 2015 r. Okoliczność, w jakiej dacie miało miejsce doręczenie decyzji, nie była kwestionowana.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi nie zasługują one na uwzględnienie i nie zmieniają zaprezentowanej wyżej oceny.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.

-----------------------

6