Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3226/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wymierzenie grzywny -art.154 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: arrt. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na niewykonanie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji punktu 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2020 r. o sygnaturze akt II SAB/WA 451/20 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,. Stra

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (ówcześnie obowiązujący Dz. U. z 2016 r. poz. 708, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą zaopatrzeniową.

Po rozpatrzeniu wniosku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] czerwca 2019 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą wyłączenia stosowania wobec Pana M. M. art. 15c, art. 22a i art. 24a powołanej ustawy.

Na powyższą decyzję Pan M. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1740/19, uchylił zaskarżoną decyzję. Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy do organu wpłynął w dniu 1 czerwca 2020 r.

Na skutek wniesionej przez Pana M. M. skargi na bezczynność organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r., - wyrokiem z dnia 3 grudnia 2020 r.(sygn.akt II SAB/Wa 451/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2019 r. w terminie miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto w ww. wyroku Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznał na rzecz skarżącego sumę pieniężną w wysokości 1000 zł.

Odpis powyższego prawomocnego wyroku do organu wpłynął w dniu 26 kwietnia 2021 r.

Decyzja w przedmiocie rozpatrzenia wniosku Pana M. M. z dnia [...] stycznia 2019 r. została wydana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] grudnia 2020 r. nr [...].

W międzyczasie pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. organ wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sprostowanie nazwiska skarżącego - zamiast "M." było "M.".

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu omyłkę pisarską w komparycji i sentencji wyroku z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 451/20, w ten sposób, że w wierszu dwunastym, siedemnastym i dwudziestym drugim od góry zamiast "M." wpisał "M.".

W dniu 20 lipca 2021 r. do organu wpłynęło upomnienie Pana M. M., w którym ww. wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2021 r.

W piśmie z dnia 26 lipca 2021 r. organ wyjaśnił ww., że wykonanie wyroku (tj. wypłata sumy pieniężnej) nastąpi z chwilą otrzymania prawomocnego postanowienia z dnia 7 czerwca 2021 r.

W dniu 2 sierpnia 2021 r. do organu wpłynęło wezwanie Pana M. M. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2020 r.

Dnia 10 sierpnia 2021r. M. M. wywiódł do tut. Sądu skargę na niewykonanie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 grudnia 2020r. sygnatura akt II SAB/Wa 451/20 w jego części tj. punktu 3 przyznającego od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącego sumę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł.

Jednocześnie skarżący wniósł o wymierzenie organowi maksymalnej grzywny stosownie do postanowień art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz stosownie do postanowień art. 154 § 7 p.p.s.a. o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art 154§6.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu 6 września 2021 r. do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynął wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 451/20, w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu nazwiska skarżącego.

Pismem z dnia 7 września 2021 r. Biuro [...] MSWiA wystąpiło do Biura [...] MSWiA o wypłatę przyznanej Panu M. M. wyrokiem z dnia 3 grudnia 2020 r. sumy pieniężnej. Powyższą sumę pieniężną wypłacono stronie w dniu 13 września 2021r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z treścią przepisu art. 58 par.1 pkt.1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 j.t.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości Sądu administracyjnego.

Badając dopuszczalność wniesienia przedmiotowej skargi należało odnieść się w pierwszej kolejności do przepisu art. 154 par.1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 j.t.), w myśl którego, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Dla zrozumienia treści w/przywołanej regulacji i poznania jej zakresu przedmiotowego, kluczowe znaczenia ma odkodowanie pojęcia - "niewykonanie wyroku".

W ocenie tut. Sądu należy przez nie rozumieć pozostawanie w bezczynności, w podjęciu lub kontynuacji, albo w stanie przewlekłości w prowadzeniu postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r., VII SA/Wa 97/07). Niewykonanie wyroku może mieć miejsce w całości bądź w części.

Niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma więc miejsce w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego przez Sąd , na wydanie aktu lub dokonanie czynności (chodzi o sytuację, gdy organ nie wywiązał się z obowiązku merytorycznego rozpoznania sprawy poprzez wydanie decyzji kończącej postępowanie, nałożonego na niego prawomocnym wyrokiem wydanym na podstawie art. 149 p.p.s.a. W. Sawczyn, Środki dyscyplinowania administracji publicznej w prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2010, s. 129).

Termin wykonania takiego wyroku mija z upływem terminu wyznaczonego przez Sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Wyznaczony przez Sąd administracyjny termin do wydania aktu lub podjęcia czynności jest terminem dodatkowym w stosunku do terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona, i nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 § 2 k.p.a. (Z. Żukowski, Glosa do postanowienia NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 1317/96, OSP 1999, z. 3, poz. 57).

Od problematyki niewykonania wyroku w części dotyczącej merytorycznego rozstrzygnięcia (załatwienia sprawy administracyjnej) należy odróżnić część wyroku dotyczącą zwrotu zasądzonych na rzecz strony kosztów postępowania, czy wypłaty przysądzonej sumy pieniężnej. Ta materia wyroku, nie może bowiem stanowić i nie stanowi stanu bezczynności organu administracji, o której mowa w art. 154 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2008 r., I OSK 154/08). W takiej to sytuacji nie występuje więc konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej, np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp. Wykonywanie orzeczeń sądowych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów czy przyznanej sumy pieniężnej odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami K.p.c., po stwierdzeniu przez Sąd na podstawie art. 169 P.p.s.a. prawomocności orzeczenia (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 123; wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2007 r., II SA/Wa 1258/06; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2008 r., I SA/Wr 287/08).

Stąd wywieść należy, iż do cognicji Sądu administracyjnego nie należy rozpoznawanie żądań, dotyczących przymuszenia strony do uregulowania należności pieniężnych zasądzonych prawomocnym wyrokiem Sądu administracyjnego.

Przenosząc powyższe uwagi na realia faktyczne niniejszej sprawy uznać należało badaną skargę za niedopuszczalną, gdyż sprawa nią zainicjowana nie należała do właściwości Sądu administracyjnego. Obejmowała ona bowiem swym zakresem jedynie materię braku uregulowania na rzecz strony, przyznanej jej wyrokiem Sądu sumy pieniężnej. Ta zaś problematyka pozostaje poza zakresem przedmiotowym, w który Sąd administracyjny może ingerować.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art.58 par.1 pkt.1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 j.t.), orzekł jak w sentencji postanowienia.