Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2048/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6053 Obywatelstwo
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargi kasacyjne
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 3, art. 49 par. 1 i 2, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 182 par. 1 i 3, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. R. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 531/11 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi K. R. F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 marca 2011 r. pełnomocnik K. R. F. wniósł w jego imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2010 r. (nr [...]) odmawiającą stwierdzenia posiadania przez skarżącego obywatelstwa polskiego.

Wezwaniem z dnia 1 kwietnia 2011 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2011 r., zobowiązano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi 7 kwietnia 2011 r.

W dniu 12 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu pismo z prośbą o przedłużenie zakreślonego w ww. wezwaniu siedmiodniowego terminu do usunięcia braku skargi.

Pełnomocnictwo nadesłano w załączeniu pisma wniesionego do Sądu w dniu 18 maja 2011 r. (data nadania).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 531/11, odrzucił skargę K. R. F. na ww. decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2011 r. i zwrócił skarżącemu uiszczony od niej wpis sądowy.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa upłynął skarżącemu bezskutecznie w dniu 14 kwietnia 2011 r. Termin do uzupełniania braków formalnych pisma w postępowaniu sądowym jest terminem ustawowym, który nie może być przez sąd przedłużony lub skrócony. Czynność podjęta przez stronę po upływie takiego terminu czyni ją bezskuteczną.

Skargą kasacyjną K, R, F, zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu:

1) naruszenie prawa materialnego art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.),

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie zaskarżonych decyzji, alternatywnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w piśmie z dnia 12 kwietnia 2011 r., którym wniesiono o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi podkreślono, że przedmiotowe pełnomocnictwo było przez skarżącego wystawione, lecz prawdopodobnie zostało mylnie podłączone do sprawy administracyjnej. Ponadto załączono do skargi pełnomocnictwo miało charakter ogólny – dotyczyło wszystkich spraw administracyjnych.

Ponadto w skardze kasacyjnej podniesiono, że Sąd I instancji powinien zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. wydać zarządzenie o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania, na które przysługuje zażalenie. Postanowienie o odrzuceniu skargi powinno zostać wydane po wyczerpaniu tego trybu.

Odnośnie zarzutu naruszenia zaskarżonym postanowieniem prawa materialnego podniesiono, że przedmiotowe pełnomocnictwo złożono do Sądu na miesiąc przed wydaniem zaskarżonego postanowienia – odrzucenie skargi w takiej sytuacji narusza zasadę wyrażoną w art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, która stanowi o funkcji sądów administracyjnych, tj. kontroli działalności administracji publicznej. Zaskarżone postanowienie pozbawia stronę tego prawa, mimo zachowania należytej staranności ze strony pełnomocnika strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi, co wymaga w niniejszej sprawie podkreślenia, ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Nie ma zatem w takim przypadku zastosowania art. 49 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w związku z tym, iż skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ją zaskarżonym postanowieniem. Słusznie również podkreślono w zaskarżonym postanowieniu odnosząc się do pisma skarżącego z dnia 12 kwietnia 2011 r., że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany.

Odnośnie zarzutu, że przedmiotowe pełnomocnictwo było przez skarżącego wystawione, lecz prawdopodobnie zostało mylnie podłączone do sprawy administracyjnej stwierdzić należy, że powyższe nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem pełnomocnictwo uprawniające pełnomocnika skarżącego do występowania w jego imieniu wyłącznie przed organami administracji, czyli, podobnie jak pełnomocnictwo załączone do skargi, nie obejmowało umocowania do występowania przed sądami administracyjnymi.

Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych również nie zasługiwał na uwzględnienie. Powyższy przepis mógłby być naruszony przez Sąd I instancji tylko wtedy, gdyby pomimo swojej właściwości i spełnienia wszystkich wymogów formalnych nie rozpoznał skargi w ogóle, bądź rozpoznał ją z uwzględnieniem innych kryteriów niż kryterium legalności (wyrok NSA z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 172/08). W niniejszej sprawie natomiast skarżący nie spełnił wszystkich wymogów formalnych skargi.

Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.