Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 753/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Rada Adwokacka
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4, art. 6, art. 13, art. 14, art. 15 ust. 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Okręgową Radę Adwokacką w W. do rozpatrzenia wniosku M. P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na rzecz M. P. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2018 r. (wpływ do organu [...] maja 2018 r.) M. P. zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej o wysokości środków, jakie otrzymał z kasy Okręgowej Rady Adwokackiej adwokat T. K. w latach 2002-2016

z wyszczególnieniem następujących pozycji: 1) wykłady dla aplikantów adwokackich, 2) udział w komisjach egz., kolokwia i sprawdziany, 3) sprawdzanie prac domowych apl. adw., 4) dieta samorządowa, 5) wynagrodzenie kierownika szkolenia

i opiekunów grup, 6) dieta sędziów i protokolantów SD, 7) dieta zastępców RD

i protokolantów RD, 8) dieta za wykonywanie czynności wizytatora , 9) wykłady dla adwokatów w ramach KDZ, 10) wynagrodzenie obrona z urzędu, prowadzenie spraw sądowych i lokalowych, 11) szkolenie dla z-ców RD, wykład dla Koła Seniorów

i sekcji tematycznych, 12) wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji zastępcy adwokata.

Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie odpowiedzi na ręce pełnomocnika (wskazał jego imię i nazwisko) oraz adres, na który należy przesłać odpowiedź.

Pismem z dnia 29 listopada 2018 r. M. P., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik wskazując na naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w zw.

z art. 16 u.d.i.p. wniósł o zobowiązanie Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] kwietnia 2018 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że dnia [...] kwietnia 2018 r. skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Podał,

że do dnia wniesienia niniejszej skargi skarżący nie otrzymał odpowiedzi od organu ani pisma, które wskazywałoby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji, czy też decyzji odmawiającej udzielenia żądanej informacji publicznej ze wskazaniem podstaw i przyczyn odmowy,

co doprowadziło do pozbawienia skarżącego prawa dostępu do informacji publicznej.

W dalszej części skargi pełnomocnik przytoczył poglądy prezentowane

w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w zakresie pojęcia informacji publicznej. Wskazał, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym nie budzi wątpliwości,

że organy adwokatury są podmiotami zobowiązanymi do udzielania informacji publicznej będącej w ich posiadaniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 kwietnia 2016 r. I OSK 3132/15, LEX nr 2081177).

W świetle art. 3 ust. 1 p.o.a. zadaniem samorządu zawodowego adwokatury jest m.in.: tworzenie warunków do wykonywania ustawowych zadań adwokatury, reprezentowanie adwokatury i ochrona jej praw, sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o wykonywaniu zawodu adwokata, doskonalenie zawodowe adwokatów i kształcenie aplikantów adwokackich, ustalanie i krzewienie zasad etyki zawodowej oraz dbałość o ich przestrzeganie. Sposób w jaki samorząd wykonuje te zadania ma charakter publiczny, zatem "piecza" samorządów nad należytym wykonywaniem zawodów zaufania publicznego ma charakter działalności o cechach władztwa publicznego (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 lutego 2004 r., P 21/02, OTK-A 2004, Nr 2, poz. 9). Pełnomocnik wskazał, że NSA w wyroku z 10 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2372/14 (LEX nr 1973995), jednoznacznie stwierdził, że "władze okręgowej rady adwokackiej wykonują zadania o charakterze publicznym. Tym samym podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznych."

W ocenie pełnomocnika dane dotyczące dysponowania majątkiem samorządowym, objęte żądaniem wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r. należy uznać za informację publiczną.

Okręgowa Rada Adwokacka w [...], reprezentowana przez adwokata, wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie oraz zwrot kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych od wnioskodawcy na rzecz organu.

Pełnomocnik wskazał, że w odpowiedzi na wniosek M. P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia [...] maja 2018 r. udzieliła informacji dotyczącej odpowiedzi na wszystkie punkty z pisma z dnia

[...] kwietnia 2018 roku. Wskazano, że pismo ORA w [...] z dnia [...] maja 2018 r. znajduje się w aktach sprawy.

Pełnomocnik podał, że wnioskodawca nie odebrał adresowanej do niego korespondencji i pismo organu z dnia [...] maja 2018 r. zostało zwrócone, jako

nie podjęte w terminie, w dniu [...] czerwca 2018 r.

W ocenie pełnomocnika, w sprawie niniejszej brak było jakichkolwiek podstaw do wystąpienia przez wnioskodawcę ze skargą na bezczynność organu. Organ bowiem udostępnił wnioskodawcy informację publiczną w żądanym zakresie. Skargę należy zatem uznać za bezprzedmiotową. Pełnomocnik wskazał nadto, że wniosek o udzielenie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu [...] maja 2018 r., natomiast odpowiedź na wniosek wraz z żądaną informacją publiczną została skierowana do wnioskodawcy w dniu [...] maja 2018 roku. Tym samym organ zachował 14 dniowy termin na odpowiedź.

Pełnomocnik wskazał też, że w sprawie niniejszej organ nie kwestionował na żadnym etapie postępowania, iż informacje, o które zwrócił się wnioskodawca stanowiły informację publiczną, jak też brak było w sprawie przesłanek do odmowy udzielenia informacji publicznej. Tym samym brak było podstaw do wszczęcia

w sprawie postępowania w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego i wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, czy też umorzenia postępowania, w szczególności gdy informacja publiczna została wnioskodawcy udostępniona.

Podał, że zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o ile zobowiązany organ zmierza do wydania takiej decyzji.

Wskazał, że w sprawie niniejszej przepisy k.p.a. nie mogły znaleźć zastosowania (w tym w zakresie bezczynności organu), z tego względu, iż Okręgowa Rada Adwokacka w [...] dysponowała żądaną przez wnioskodawcę informacją i informację tę udostępniła bez żadnych opłat, a ponadto podmiot od którego pochodził wniosek został w sposób zindywidualizowany ustalony. Powołanie się przez wnioskodawcę na konieczność doręczenia odpowiedzi pełnomocnikowi,

w sytuacji braku załączenia pełnomocnictwa, nie wywoływało żadnego skutku dla organu. Organ udzielił informacji wysyłając ją na adres wnioskodawcy wskazany

w treści wniosku. Z uwagi zaś na fakt braku możliwości odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a., udzielając informacji w formie materialno - technicznej, organ nie miał możliwości wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braku poprzez przedłożenie pełnomocnictwa i w określonym ustawowo terminie udzielił informacji.

Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2019 r. odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę, podtrzymał skargę. Wskazał na niezasadność stanowiska ORA w [...]. Podniósł, że pomimo okoliczności,

że skarżący samodzielnie złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazał w nim jednak, że wszystkie pisma i w jego sprawie powinny być kierowane na adres kancelarii jego pełnomocnika. Bezsprzeczny jest fakt, że na adres kancelarii nie została skierowana żadna korespondencja w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że skoro wnioskodawca skierował wniosek do organu o udostępnienie mu określonej informacji publicznej oraz złożył samodzielnie wniosek o udzielenie odpowiedzi bezpośrednio na konkretny adres wskazany w piśmie, to znaczy, że taka była wola wnioskodawcy. Treść oświadczenia woli wnioskodawcy, tj. przesłanie odpowiedzi na adres konkretnej osoby stanowi w istocie umocowanie tej osoby do bezpośredniego otrzymania odpowiedzi na wniosek i nie można zgodzić się z twierdzeniem, że brak dołączenia pełnomocnictwa wyklucza przesłanie odpowiedzi na adres pełnomocnika.

Skoro wnioskodawca sam wskazał w piśmie, że domaga się przesłania odpowiedzi na adres konkretnej osoby, to nie ulega wątpliwości, że umocował

tę osobę/ pełnomocnika do otrzymania odpowiedzi. Zgodnie z art. 60 k.c. wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej. Oświadczenie woli doręczenia odpowiedzi na konkretny adres nie pozostawia wątpliwości w tym zakresie, że taka była swobodna wola wnioskodawcy.

Tymczasem organ samodzielnie, wbrew woli wnioskodawcy przesłał odpowiedź na inny adres, który wnioskodawca nie wskazał jako właściwy do udzielenia odpowiedzi. W związku z powyższym, nie można twierdzić, że udzielenie informacji publicznej zostało zrealizowane w sposób i w formie wskazanej przez wnioskodawcę. W ocenie pełnomocnika, nawet gdyby organ powziął wątpliwość co do woli wnioskodawcy w powyższym zakresie, winien wezwać pełnomocnika do przedstawienia pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest dopuszczalna i podlegała uwzględnieniu.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia

24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym.

Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu

ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku,

a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.), zwana dalej u.d.i.p., służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p).

Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą

w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty,

o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1184), adwokatura zorganizowana jest na zasadach samorządu zawodowego. Okręgowa Rada Adwokacka jest organem izby adwokackiej (art. 39 pkt 2 ustawy). Do zakresu działania okręgowej rady adwokackiej należą wszystkie sprawy adwokatury, których ustawa nie zastrzega organom adwokatury oraz innym organom izb adwokackich, organom zespołów adwokackich lub organom państwowym (art. 44 ust. 1 ustawy). Okręgowa Rada Adwokacka wykonuje zadania publiczne w zakresie określonym w art. 1 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o adwokaturze. Jest zatem podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. Okoliczność ta nie była nadto w sprawie kwestionowana.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1

i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów

i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych

i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach,

o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.).

Żądane we wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. informacje stanowią informacje o sprawie publicznej. Dotyczą dysponowania majątkiem samorządu, wiążą

się z funkcjonowaniem i działalnością samorządu zawodowego w ramach wykonywania zadań publicznych (v. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 3132/15, wyrok NSA z dnia 11 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 2765/16, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Organ nie kwestionował w tej sprawie, że żądane we wniosku informacje stanowią informację publiczną.

W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną,

tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację

w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki,

nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję

o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, jak wskazane wyżej, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez

nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p.

Rozpatrując skargę na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej

w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. Sąd stwierdził, że jest ona zasadna. Organ nie udostępnił bowiem – wbrew twierdzeniu zawartemu w odpowiedzi na skargę – żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Nie udostępnił jej również do dnia rozpatrzenia niniejszej skargi przez Sąd.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Wniosek z dnia [...] kwietnia 2018 r. wpłynął do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] w dniu [...] maja 2018 r. Termin na udostępnienie żądanej informacji publicznej bądź podjęcie innych działań określonych u.d.i.p. upłynął zatem w dniu

[...] maja 2018 r.

W aktach nadesłanych przez organ znajduje się pismo ORA w [...]

z dnia [...] maja 2018 r. stanowiące odpowiedź na wniosek M. P.

z dnia [...] kwietnia 2018 r., odnoszące się do poszczególnych żądań tego wniosku. Wbrew jednakże twierdzeniu organu brak jest podstaw, aby przyjąć, że organ

w istocie rozpatrzył ten wniosek w terminie poprzez udzielenie informacji publicznej.

Pismo organu z dnia [...] maja 2018 r. skierowane do M. P. nie zostało bowiem wysłane do wskazanego we wniosku pełnomocnika i na jego adres wskazany we wniosku. Wbrew twierdzeniu odpowiedzi na skargę wniosek

z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie zawierał w treści wskazania adresu zamieszkania samego wnioskodawcy. Zresztą wnioskodawca wyraźnie wskazał, na jaki adres należy przesłać odpowiedź. Brak dołączenia do wniosku o udostępnienie informacji publicznej dokumentu pełnomocnictwa, w sytuacji, gdy organ zamierza udostępnić żądaną informację publiczną, nie ma żadnego znaczenia dla prawidłowej realizacji wniosku. Brak dołączonego pełnomocnictwa nie stanowi w takim przypadku braku formalnego, ani przeszkody w udostępnieniu żądanej informacji publicznej zgodnie

z wnioskiem.

Stosownie do art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

Oznacza to, że jeśli wnioskodawca wskazał, że chce otrzymać informację publiczną na konkretny adres, wskazując przy tym, że jest to adres jego pełnomocnika, to nie ma podstaw do realizacji wniosku w inny sposób niż wskazany przez wnioskodawcę. Sąd nie podziela twierdzenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym "powołanie się przez wnioskodawcę na konieczność doręczenia odpowiedzi pełnomocnikowi, w sytuacji braku załączenia pełnomocnictwa, nie wywoływało żadnego skutku dla Organu".

W sytuacji, gdy organ nie zmierzał do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, ocena kwestii umocowania pozostawała poza rozważaniami organu, zwłaszcza że sam wnioskodawca wniosek podpisał i wskazał w nim jednoznacznie, że odpowiedź należy skierować do jego pełnomocnika na podany adres tegoż pełnomocnika. Przy takiej treści wniosku brak było podstaw do jakichkolwiek wątpliwości co do sposobu jego realizacji.

Wobec nieuwzględnienia przez ORA w [...] żądania wnioskodawcy

i nieudzielenia informacji w sposób określony we wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. stwierdzić należało, że organ nie rozpatrzył wniosku M. P.

w ustawowym terminie 14 dni, określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jak również

nie rozpatrzył go do dnia rozstrzygania przez Sąd w niniejszej sprawie. Podkreślenia przy tym wymaga, że pismo organu z dnia [...] maja 2018 r. nie zostało doręczone także na adres, pod który organ je nadał, a którego wnioskodawca we wniosku nie wskazał. Z akt nadesłanych przez organ wynika, że przesyłka została zwrócona do organu (na przesyłce znajdują się przy tym dwie daty jej zwrotu: [...].06.2018 i [...]-06-2018, brak jest informacji o pozostawieniu powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki).

Z uwagi na to, że organ był w bezczynności na dzień wniesienia skargi, jak również pozostaje w bezczynności na dzień rozstrzygania przez Sąd w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Okręgową Radę Adwokacką w [...] do rozpatrzenia wniosku M. P. z dnia

[...] maja 2018 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz

z aktami sprawy.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynności organu nie można w niniejszej sprawie przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Z odpowiedzi na skargę wynika, że działanie organu nie było celowe i nie zmierzało do pozbawienia dostępu do informacji publicznej. Organ odpowiedź przygotował zresztą w ustawowym terminie, jednakże z niezrozumiałych powodów nie zastosował się do żądania wnioskodawcy, co do sposobu udostępnienia żądanej informacji. Powyższe

nie stanowi jednakże podstawy stwierdzania rażącego naruszenia prawa.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302

ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., orzekł,

jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 P.p.s.a. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi

w wysokości 100 zł, wynagrodzenie adwokata reprezentującego skarżącego

w wysokości 480 zł oraz opłatę skarbową (17 zł).