Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 860/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/Jerzy Małecki


UZASADNIENIE

M. P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek, podniósł, że w trakcie trwającego postępowania przed Sądem otrzymał tytuł wykonawczy, na mocy którego rozpoczęto egzekucję należności wynikającej z zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego przed rozstrzygnięciem Sądu niewątpliwie stanowić będzie dla niego znaczną dolegliwość i może narazić na nieuzasadnioną szkodę, co może godzić w podstawy jego egzystencji.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu ustosunkowując się do wniosku skarżącego dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. umorzył postępowanie w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie.

W badanej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. W szczególności nie wskazał jakie skutki wywołałoby uiszczenie kwoty zaległości podatkowej. Ponadto skarżący nie wyjaśnił na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Zwrócenia uwagi wymaga kwestia, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Z tego względu ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 24, poz. 151 ze zm.) przewiduje, że dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania zobowiązanego i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu (por. art. 8 ustawy). Sama zatem obawa skarżącego, że egzekucja należności pieniężnych stworzy niebezpieczeństwo dla jego egzystencji, bez przedstawienia całokształtu sytuacji materialnej i osobistej strony popartej stosownymi dowodami, nie pozwala na stwierdzenie istnienia którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/Jerzy Małecki