Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 22/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Ś. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 listopada 2016 r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2017 r. organ administracji przekazał do tutejszego Sądu skargę P. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2017 r., doręczonym

w dniu 18 stycznia 2017 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

w kwocie 847 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Z uwagi na to, że wpis sądowy od skargi został uiszczony po terminie (w dniu

31 stycznia 2017 r.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 22/17 odrzucił skargę.

W dniu 15 maja 2017 r. P. Ś. zwróciła się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy ze względu na nagłą chorobę (grypę), która wykluczyła możliwość poruszania się. Podała również, że ze względu na brak sił nie mogła sama zapłacić wpisu sądowego, a nie miała możliwości wyręczenia się przy zapłacie inną osobą (przebywała w domu sama).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała

w terminie (§ 4).

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie

(art. 88 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie budzą wątpliwości. Sporna jest natomiast ocena, czy na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu spoczywa wina za niedokonanie tej czynności w wymaganym terminie.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy

w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416

i wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948).

W przedmiotowej sprawie jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, P. Ś. wskazała na nagłą chorobę (grypę), która wykluczyła możliwość poruszania się.

W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia

12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FZ 1172/14, LEX nr 1495027). Akcentuje się również, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, ale wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji (por. postanowienie NSA z dnia

27 września 2013 r. sygn. akt I OZ 809/13, LEX nr 1400816). Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić,

że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw

i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego.

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy należy zauważyć,

że wniosek P. Ś. o przywrócenie terminu został sformułowany bardzo lakonicznie. We wniosku wskazano jedynie na nagłą chorobę (grypę), nie podając nawet, w jakim okresie chorobę tę skarżąca przebywała. Do wniosku nie załączono również żadnej dokumentacji medycznej, z której wynikałoby, w jakim okresie i jakim nasileniu wystąpiły u skarżącej schorzenia oraz jaki był ich wpływ na możliwość uiszczenia wpisu sądowego w terminie. Skoro - jak podaje skarżąca - choroba ta była na tyle poważna, że wykluczyła możliwość poruszania się, to oczywiste wydaje się, że skarżąca musiała korzystać z usług placówki opieki medycznej (przychodni zdrowia, szpitala). Tego jednak w żaden sposób nie uprawdopodobniono.

W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA

z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreśla się również, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314).

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności należało uznać, że w sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tj. skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy

w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.