Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1052/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 173, art. 175, art. 177, art. 207
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów skargę oddala


UZASADNIENIE

A. H. student I roku na kierunkach [...] i [...], studia stacjonarne II stopnia na Wydziale Studiów [...] Uniwersytetu, w dniu 22 października 2015 r. wygenerował elektronicznie wniosek poprzez system USOSweb, o przyznanie stypendium rektora na kierunku [...] dla najlepszych studentów w roku akademickim 2015/2016.

Odwoławcza Komisja Stypendialna ds. stypendium rektora dla najlepszych studentów wydała w dniu [...] 2015 r. decyzję, na mocy których odmówiono przyznania A. H. stypendium rektora dla najlepszych studentów na kierunku [...] w roku akademickim 2015/2016.

W decyzji tej podniesiono, że A. H. jako student złożył wniosek o przyznanie ww. świadczenia w dniu 13 listopada 2015 r., a więc po rozdysponowaniu przez Rektora Uniwersytetu środkami przeznaczonych na ten cel, co miało miejsce w dniu 22 października 2015 r.

Od powyższej decyzji A. H. wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z zachowaniem ustawowego terminu podnosząc, że wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia zarejestrował w USOSweb w odpowiednim terminie tj. w dniu 22 października 2015 r. (na potwierdzenie przedłożył wydruk z systemu USOSweb), a następnie w tym dniu wydrukowany wniosek wraz z oświadczeniem dostarczył do koordynatora ds. pomocy materialnej – P. M. Odwołujący wskazał, że składając wniosek uzyskał informację, że średnia ocen nie została potwierdzona na wniosku, a koordynator nie ma możliwości dokonać tego na podstawie suplementu do dyplomu. A. H. dodał, że wniosek (na kierunku [...]) pozostawił u koordynatora z warunkiem dostarczenia zaświadczenia o średniej ocen - w przekonaniu odwołującego wniosek został przyjęty, a o konieczności dostarczenia zaświadczenia został poinformowany ustnie. Jednocześnie wnioskodawca podniósł, że tego samego dnia skontaktował się ze swoim dziekanatem w O (na potwierdzenie czego przedkłada biling rozmów telefonicznych) gdzie uzyskał informację, że stosowne zaświadczenie może uzyskać tylko po złożeniu pisemnego wniosku. A. H. wskazał, że dnia 12 listopada 2015 r. otrzymał zaświadczenie o średniej ocen, które w dniu 13 listopada 2015 r. dostarczył osobiście do koordynatora. Odwołujący wskazał, że został wówczas poinformowany, że termin składania wniosków minął, a wniosek złożony w dniu 22 października 2015 r. nie został formalnie przyjęty, ponieważ nie zawierał potwierdzonej średniej ocen.

Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że na podstawie widniejącego w USOSweb komunikatu wniosek został doręczony w dniu 3 stycznia 2016 r., a data ta jest odmienną od wskazanej w decyzji (13 listopada 2015 r.) i odmienną o wskazanej przez studenta (22 października 2015 r.).

A. H. wniósł o zabezpieczenie monitoringu z kamer w Kolegium Uniwersytetu z dnia 22 października 2015 r., jeżeli wyżej wymienione dowody okazałyby się niewystarczające. Wnioskodawca podniósł, że w jego przekonaniu na podstawie art. 9 i art. 64 § 2 K.p.a. powinien on zostać wezwany do uzupełniania braków formalnych wniosku. Dodał także, że organ miał możliwość ustalenia średniej samodzielnie, a także posiadał jego oświadczenie co do średniej złożone we wniosku pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Nadto A. H. wniósł na podstawie art. 27 w związku z art. 24 § 1 ust. 1 i 5 K.p.a. o wyłączenie wszystkich członków Komisji orzekających w decyzji w I instancji.

Decyzją z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) oraz na podstawie art. 173 ust. 1 pkt 3, art. 175, art. 177, art. 181, art. 207 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "ustawą" oraz działając na podstawie § 3-13 oraz § 23-28 zarządzenia Rektora Uniwersytetu nr [...] z dnia 17 września 2014 r. Regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych Uniwersytetu, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

Komisja w uzasadnieniu decyzji podała, że na zasadzie art. 175 ust. 2 ustawy stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. Zgodnie z art. 175 ust. 3 ustawy od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawie stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych oraz zapomogi studentowi przysługuje odwołanie do rektora, składane w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji. W przypadku decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 175 ust. 4 ustawy stanowi, że na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor przekazują uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej. W oparciu o art. 177 ust. 1 ustawy komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 175 ust. 3 ustawy powołuje odpowiednio kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor spośród studentów delegowanych przez właściwy organ samorządu studenckiego i pracowników uczelni. Stosowne uprawnienia do rozpoznawania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zostały przekazane przez Rektora Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu.

Na podstawie delegacji ustawowej wyrażonej w art. 186 ust. 1 ustawy Rektor Uniwersytetu ustalił zarządzeniem nr [...] z dnia 17 września 2014 r. Regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych Uniwersytetu. Regulamin ten został zmieniony zarządzeniem nr [...] Rektora Uniwersytetu z 28 września 2015 r.

Zgodnie z § 11 ust. 2 Regulaminu termin składania wniosków o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów upływa 20 października danego roku akademickiego. Zgodnie z § 11 ust. 4 Regulaminu w przypadku złożenia wniosku po upływie terminu wycenionego w ust. 2 student może otrzymać świadczenia pomocy materialnej, jeżeli wniosek został złożony do momentu rozdysponowania środków przeznaczonych na ten cel. Na zasadzie § 23 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora dla najlepszych studentów na dany rok akademicki może otrzymać student, który uzyskał w poprzednim roku akademickim wysoką średnią ocen ze wszystkich przedmiotów objętych planem studiów i programem nauczania na danym kierunku (specjalności) studiów lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym.

Zgodnie z § 24 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymać student, który zajmie odpowiednią pozycję w liście rankingowej i spełnia warunki określone w § 23 oraz:

1) zaliczył co najmniej pierwszy rok studiów lub studiuje na pierwszym roku studiów drugiego stopnia rozpoczętych wciągu roku kalendarzowego od ukończenia studiów pierwszego stopnia;

2) do końca roku akademickiego wypełnił wszystkie warunki przewidziane Regulaminem Studiów oraz planem studiów i programem nauczania, wymagane do zaliczenia roku studiów na danym kierunku (specjalności) studiów;

3) jest wpisany na kolejny rok akademicki.

Natomiast § 24 ust. 2 Regulaminu stanowi, że lista rankingowa na podstawie której będzie przyznawane stypendium rektora dla najlepszych studentów ustalana jest na podstawie sumy punktów uzyskanych za:

1) wysoką średnią ocen przemnożoną przez współczynnik 10;

2) każde uznane osiągnięcie naukowe, artystyczne lub wysoki wynik sportowy.

Zgodnie z załącznikiem nr 3 do Regulaminu punkty za średnią ocen przyznaje się od 4,00 wzwyż.

W myśl § 26 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora dla najlepszych studentów otrzymuje nie więcej niż 10% studentów każdego kierunku (specjalności), którzy na liście rankingowej osiągnęli najwyższą liczbę punktów. Za 100% studentów uważa się wszystkich wpisanych na poprzedni rok studiów na danym kierunku (specjalności) na dzień 30 czerwca poprzedniego roku akademickiego, z zastrzeżeniem, że w myśl § 27 ust. 5 Regulaminu lista rankingowa dla I roku studiów drugiego stopnia obejmuje wszystkich studentów wpisanych na dany rok i kierunek (specjalność) na dzień 15 października danego roku akademickiego.

Organ administracji publicznej ma obowiązek rozpatrzenia całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Obowiązek ten pozostaje w bliskiej korelacji z wyrażoną w art. 80 K.p.a. zasada swobodnej oceny dowodów, która polega na tym by organ przy ustalaniu prawdy obiektywnej na podstawie materiału dowodowego nie był skrępowany żadnymi przepisami co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i mógł swobodnie, to jest zgodnie z własną ocena wyników postępowania dowodowego (wyjaśniającego) w danej sprawie ustalić stan faktyczny. Organ administracji publicznej opiera się na całym zgromadzonym materiale dowodowym, zgodnie z zasadą otwartego katalogu środków dowodowych i z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach prawa, zaś rozpatrując materiał dowodowy, organ administracji publicznej nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, jak również nie może uwzględnić dowodu, którego brak w aktach sprawy.

Działając na podstawie art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. po przeanalizowaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu podjęła kroki prawne i działania faktyczne w celu wyjaśnienia sprawy. Komisja wezwała do złożenia wyjaśnień koordynatora ds. pomocy materialnej na Wydziale Studiów [...] Uniwersytetu P. M. Po zapoznaniu się ze złożonymi w dniu 24 lutego 2016 r. wyjaśnieniami Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu powzięła informację, że A. H. dnia 22 października 2015 r. złożył wniosek o przyznanie stypendium socjalnego na semestr zimowy 2015/2016 r., natomiast wniosek o stypendium rektora dla najlepszych studentów na kierunku [...] na rok akademicki 2015/2016 złożył w dniu 13 listopada 2015 r. Datę tę potwierdza umieszczona na wniosku A. H. pieczęć o treści "Dziekanat [...]. Data wpływu 13.11.2015 r."

Odnosząc się do wydruku z systemu USOSweb, bilingu rozmów telefonicznych z dnia 22 października 2015 r. oraz wniosku o zabezpieczenie monitoringu z kamer w Kolegium Uniwersytetu z dnia 22 października 2015 r. Komisja zauważyła, że nie są one dowodem wskazującym, że wniosek o danej treści został złożony u koordynatora ds. pomocy materialnej. Wydruk z systemu USOSweb potwierdza, że wniosek faktycznie został zarejestrowany w wersji elektronicznej, jednak za założenie wniosku uważa się wyłącznie złożenie wniosku w formie papierowej. Biling rozmów telefonicznych potwierdza fakt odbycia rozmowy o godzinie 12:12 w dniu 22 października 2015 r. (numer telefonu nieczytelny), nie można jednak ustalić treści tej rozmowy. Również zapis monitoringu nie stanowi dowodu, że wniosek o danej treści został złożony przez odwołującego, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że na podstawie wyjaśnień koordynatora ds. pomocy materialnej student w tym dniu złożył wniosek o stypendium socjalne na semestr zimowy, a zatem obecność Studenta w dniu 22 października 2015 r. w Kolegium nie jest kwestią sporną.

W odniesieniu do zarzutu podnoszonego przez A. H. dotyczącego powinności bycia wezwanym na podstawie art. 9 K.p.a. i art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia braków formalnych Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu ustaliła na podstawie wyjaśnień złożonych przez koordynatora ds. pomocy materialnej, że A. H. nie był wzywany ustnie ani na piśmie do uzupełnienia braków we wniosku o stypendium rektora dla najlepszych studentów na kierunku [...], ponieważ takiego wniosku nie złożył.

Odnosząc się do daty 3 stycznia 2016 r. widniejącej w USOSweb, jako daty dostarczenia wniosku Komisja wyjaśniła, że wynikało to z problemu technicznego, który został usunięty niezwłocznie po jego zaistnieniu. Data ta nie wskazywała na dzień doręczenia wniosku, lecz na aktualną datę (datę wyświetlenia). System USOSweb stanowi narządzenie pomocnicze, a dane tam widniejące nie mają waloru decyzji administracyjnej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Odwoławcza Komisja Stypendialna ustaliła, że brak jest dowodów (na przykład adnotacji na kopii lub zeznań, świadków) na to, że A. H. złożył wniosek o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów na kierunku [...] w dniu 22 października 2015 r.

W odniesieniu do wniosku A. H. o wyłączenie na podstawie art. 27 K.p.a. w związku z art. 24 ust. 1 i 5 K.p.a. wszystkich członków Komisji, którzy orzekali w I instancji Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu wyjaśniła, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpatruje komisja w innym składzie niż wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia. Rektor Uniwersytetu rozdysponował środki przeznaczone na stypendia rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2015/2016 w dniu 22 października 2015 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu uznała, że A. H. złożył wniosek o przyznanie ww. świadczenia w dniu 13 listopada 2015 r. zatem Odwoławcza Komisja Stypendialna ds. stypendium rektora postąpiła prawidłowo rozstrzygając, że student złożył wniosek o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2015/2016 na kierunku [...] po rozdysponowaniu środków przeznaczonych na ten cel.

A. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Stypendialnej, na decyzję Komisji z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr [...]. Zarzucił decyzji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w kompletowaniu materiału dowodowego, co w jego przekonaniu doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i wydania na tej podstawie decyzji. Skarżący podniósł, że jego wniosek został przyjęty do koordynatora pomocy materialnej, a obowiązkiem pracownika administracji było wezwanie go o usunięcie braków, tj. zaświadczenia o średniej. Skarżący dodał, że kiedy w listopadzie dostarczył brakujące zaświadczenie koordynator udzielił mu informacji, że wniosek o stypendium rektora nie został przez niego złożony. A. H. wskazał, że w uzasadnieniu decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej podano, że na wniosku widnieje data jego przyjęcia z dnia 13 listopada 2015 r., a nie 22 października 2015 r. i w jego przekonaniu Odwoławcza Komisja Stypendialna nie przeprowadziła należytego postępowania dowodowego.

W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu wniosła o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, z późn. zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwana dalej w skrócie "P.p.s.a.".

Zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Skarga skarżącego nie jest zasadna. Sąd dokonał oceny stanu prawnego niezależnie od tego, jakie zarzuty strona skarżąca podniósł w skardze. W postępowaniu przed wojewódzkim sadem administracyjnym sąd z urzędu bada całą sprawę i tylko w razie spełnienia przesłanek wymienionych powyżej w art. 145 P.p.s.a. uchyla lub unieważnia zaskarżony akt. Skoro zaskarżona decyzja nie spełnia przesłanek uzasadniających jej uchylenie lub unieważnienie, to skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 175 ust. 1 i ust. 4 w związku z art. 173 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842), student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Świadczenie to jest przyznawane na wniosek studenta przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej, przy czym na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor przekazują uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej.

Zgodnie z art. 177 ust. 4 Prawa o szkolnictwie wyższym decyzje wydane przez komisje stypendialne i odwoławcze komisje stypendialne podpisują przewodniczący tych komisji lub działający z ich upoważnienia wiceprzewodniczący.

W tej sprawie zaskarżoną decyzję wydała Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu upoważniona pismem Rektora Uniwersytetu.

Istota tej sprawy sprowadza się do oceny, kiedy skarżący złożył wniosek o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów na rok akademicki 2015/2016. Sam skarżący podaje datę 22 października 2015 r., a organ administracyjny datę 13 listopada 2015 r.

Ustalenie daty złożenia wniosku ma znaczenie w związku z treścią zarządzenia znak [...] Rektora Uniwersytetu nr [...] z dnia 17 września 2014 r. w sprawie: Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych Uniwersytetu ([...], dostęp na 14 marca 2017 r.), zwanego dalej w skrócie "Regulaminem".

Zgodnie z § 11 ust. 2 Regulaminu termin składania wniosków o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów upływa 20 października danego roku akademickiego. Wyjątkowo mógł być skutecznie złożony wniosek o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów po tej dacie (po 20 października), ale nie później niż dzień rozdysponowania środków przeznaczonych na stypendia rektora dla najlepszych studentów (§ 11 ust. 4 Regulaminu). Regulamin określa także sposób złożenia wniosku o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów. Zgodnie z § 11 ust. 5 zdania drugie, trzecie i czwarte tego Regulaminu,

wniosek w formie papierowej wraz z wymaganą dokumentacją składa się po uprzednim wypełnieniu wniosku w wersji elektronicznej na stronie internetowej www.usosweb.uj.edu.pl. Inne złożenie wniosku, np. nie wypełnionego w wersji elektronicznej, pomijającego wersję elektroniczną wniosku lub odręcznego – nie stanowi wniosku w rozumieniu tego przepisu, co wprost wynika z § 11 ust. 5 zdanie trzecie Regulaminu "Niewypełnienie wniosku w wersji elektronicznej uniemożliwia złożenie wniosku w formie papierowej".

Regulamin ten wyjaśnia również, że zachowanie daty złożenia wniosku dotyczy złożenia wniosku w formie papierowej, a nie zarejestrowanie się kandydata do stypendium lub nawet wydrukowanie wniosku ze strony internetowej (§ 11 ust. 5 zdanie czwarte Regulaminu).

Powołane przepisy precyzyjnie regulują tryb składania wniosków i Sąd dokonał oceny zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę dochowanie tego trybu.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12.11 wydrukował z systemu informatycznego Uniwersytetu wniosek o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów na rok akademicki 2015/2016. Ta okoliczność nie budzi wątpliwości. Taka zaś data wydrukowania wniosku oznacza, że już w tej dacie (22 października) nie został dochowany podstawowy termin złożenia wniosku o przyznanie wnioskowanego stypendium, który mijał w dniu 20 października 2015 r. Jako dodatkowy termin złożenia wniosku o przyznanie stypendium Regulamin określił moment rozdysponowania środkami przeznaczonymi na stypendia dla najlepszych studentów. Moment ten, a w istocie dzień rozdysponowania tymi środkami przypadał w 2015 r. na 22 października. W tym zaś dniu skarżący wygenerował elektronicznie wniosek.

Oceniając zgromadzony materiał dowodowy Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że w dniu 22 października 2015 r. złożył on wniosek o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów. Takiej daty złożenia wniosku nie ma na żadnym dokumencie, ani też poza samym skarżącym żaden inny dowód nie potwierdza złożenia przez skarżącego wniosku na tę datę. Natomiast na wniosku o przyznanie stypendium widnieje data wpływu wniosku tj. data 13 listopada 2015 r. i ta data znajduje się zarówno na pierwszej stronie samego wniosku ("Dziekanat [...]. Data wpływu 13.11.2015 r.") jak i na trzeciej stronie tego wniosku.

Sąd kontrolując prowadzone postępowanie administracyjne uznał, że żaden dowód nie potwierdza wersji skarżącego o złożeniu wniosku (niekompletnego, niezawierającego zaświadczenia o średniej ocen) już w dniu 22 października 2015 r. Gdyby taki wniosek rzeczywiście był złożony już w dniu 22 października 2015 r., to wówczas powinna znaleźć się na nim taka data jego złożenia. Nawet gdyby skarżący w dniu 22 października 2015 r. zostawił ten wniosek na biurku koordynatora, to na tą okoliczność brakuje jakiegokolwiek dowodu. Brakuje w szczególności informacji (zastrzeżenia) o której pisze skarżący w skardze, że miał on obowiązek jak najszybszego dostarczenia zaświadczenia o średniej ocen. Nieprawdopodobnym jest również i ta sytuacja, w której w dniu 22 października 2015 r. skarżący zostawia wniosek na biurku koordynatora, po czym w dniu 13 listopada (a więc po upływie 22 dni) znajduje ten sam wniosek na tym biurku w tym samym miejscu i go zabiera i na samym wniosku nie widnieje żadna adnotacja. Koordynator przyjmujący wnioski o przyznanie stypendiów kieruje poszczególne wnioski do komisji stypendialnych, a nie pozostawia je w tym samym miejscu na biurku bez nadawania jakiegokolwiek biegu załatwienia sprawy.

Tym samym należało stwierdzić, że brakuje jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego wersję skarżącego o pozostawieniu wniosku w dniu 22 października 2015 r. Sąd uznał, że ten wniosek został złożony w dniu 13 listopada 2015 r. Za tą ostatnią datą przemawiają i pieczęć wpływu wniosku z datą 13 listopada 2015 r. i adnotacja tej daty przy przyjęciu wniosku (strona 3 wniosku) oraz informacja pochodząca od koordynatora P. M. wskazująca na datę 13 listopada jako datę złożenia wniosku. Jak przy tym wynika z akt sprawy, na każdym składanym wniosku lub piśmie znajdującym się w aktach sprawy znajdują się także pieczęcie wskazujące na daty ich złożenia.

Także i inne okoliczności tej sprawy przemawiają za brakiem uwiarygodnienia stanowiska skarżącego. Zgodnie z § 11 ust. 5 Regulaminu miejscem składania wniosku o stypendia dla najlepszych studentów są sekretariaty podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni, czyli dziekanaty Wydziałów Uniwersytetu. Taka też pieczęć wpływu (Dziekanatu [...]) widnieje na wniosku stypendialnym. Skarżący składając wniosek w innym miejscu niż dziekanat [...] winien zadbać, aby ten wniosek został przyjęty. Było to działanie w interesie samego skarżącego, żeby mieć pewność złożenia wniosku mimo braku złożenia go we właściwym dziekanacie.

Ponadto jak wynika z § 11 ust. 5 Regulaminu, jako datę złożenia wniosku Regulamin określa datę złożenia wniosku w formie papierowej z wymaganą dokumentacją. Na dzień 22 października 2015 r. skarżący nie miał wymaganej dokumentacji dołączanej do wniosku, co zresztą sam potwierdził.

Sąd także dostrzega i tą okoliczność, że gdyby rzeczywiście skarżący w dniu 22 października 2015 r. złożył wniosek o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów, to załatwienie tego wniosku byłoby utrudnione ze względu na datę 22 października 2015 r. czyli datę ostatecznego podziału środków na te stypendia. Nawet gdyby w tym samym dniu (czyli dniu przyjęcia, jak podaje to skarżący), taki wniosek byłby rozpoznawany, to najprawdopodobniej decyzja co do jego rozpoznania byłaby negatywna. Z powołanego już § 11 ust. 4 Regulaminu określającego wyjątkowy maksymalny termin do złożenia wniosku o przyznanie stypendium na datę rozdysponowania środkami na tego rodzaju stypendia wynika, że ten termin, w przeciwieństwie do daty 20 października (§ 11 ust. 2 Regulaminu), miał charakter nieprzywracalny. Tzn. wraz z rozdysponowaniem całą pulą środków na stypendia dla najlepszych studentów traciła kompetencje Odwoławcza Komisja Stypendialna ds. stypendium rektora dla najlepszych studentów do przyznawania jakichkolwiek stypendiów dla najlepszych studentów na kierunku [...] na rok akademicki 2015/2016.

Tym samym skoro przyjęto wniosek skarżącego o przyznanie tego stypendium w dniu 13 listopada 2015 r., a więc po dacie ostatecznego rozdysponowania środkami na ten rodzaj stypendiów, to nie było żadnych przeszkód po stronie organu przed przyjęciem wniosku w dniu 22 października 2015 r., kiedy to z dużym prawdopodobieństwem i tak wniosek skarżącego nie byłby pozytywnie dla niego rozpoznany, ponieważ był to dzień przyznawania środków na stypendia a sam wniosek nie spełnia warunków formalnych (nie miał załącznika).

Sąd przy tym zauważa, że zgodnie z § 7 ust. 2 Regulaminu student studiujący równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymać stypendium rektora dla najlepszych studentów tylko na jednym ze studiowanych kierunków według własnego wyboru. Przy takim zapisie Regulaminu nawet złożenie do dnia 22 października 2015 r. prawidłowego wniosku przez skarżącego na dwóch kierunkach studiów na Uniwersytecie i tak nie mogłoby spowodować przyznania dwóch stypendiów. W tej jednak sprawie skarżący nie złożył w terminie wniosku o przyznanie stypendium. Złożenie takiego wniosku w dniu 13 listopada 2015 r. nie mogło, w świetle treści § 11 ust. 2, ust. 4 i 5 Regulaminu, doprowadzić do jego merytorycznego rozpoznania.

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skargi należy stwierdzić, że skoro skarżący nie złożył wniosku niekompletnego, to nie było podstaw do wzywania skarżącego do usunięcia braków formalnych tego wniosku. Nawet wniosek niekompletny jest wnioskiem i jego złożenie nie zależy od woli pracownika organu, ale samego składającego. A wiec w przypadku, gdyby skarżący wniosek w sprawie stypendium złożył, to Komisja musiałaby takiemu wnioskowi nadać bieg formalny. Nie ma racji skarżący zarzucając brak zwrócenia się o wyjaśnienia do koordynatora co do złożenia wniosku skarżącego. Znaczenie w tej sprawie ma to, kiedy skarżący wniosek złożył, a to wynika z dokumentów. Gdyby jakikolwiek pracownik uczelni wprowadził w błąd skarżącego, byłaby to sytuacja stanowiąca naruszenie obowiązków pracowniczych, ale ta kwestia jest poza kognicją sądu administracyjnego.

Sąd nie mógł przeprowadzić wnioskowanych przez skarżącego dowodów, ponieważ naruszałoby to treść. art. 106 § 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w tej sprawie organ nie naruszył ani przepisów prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, ani też nie naruszył przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym nie zaistniała żadna przesłanka w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a. uzasadniająca uchylenie zaskarżonej decyzji. Tym samym skarga, zgodnie z art. 151 P.p.s.a, podlega oddaleniu.