Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 556/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku R. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. R. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu wniosku wnioskodawcy postanawia: przyznać R. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 5 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy R. R., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych .

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Podał, że utrzymują się z dochodów w wysokości 1.523,94 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się renta inwalidzka wnioskodawcy w wysokości w wysokości 706,06 złotych oraz dochód uzyskiwany przez małżonkę z tytułu emerytury w wysokości 817,88 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że posiada dom o pow. 165 m ², nieruchomość rolną o pow. 3,93 ha oraz nieruchomość o pow. 355 m².

Wnioskodawca oświadczył, że nie mają z żoną innych dochodów z których mógłby ponieść należne koszty sądowe.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i małżonki.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że skarżący kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę i jego małżonkę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i małżonki.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.