Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 478/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 45; art. 49; art. 54 ust. 1; art. 58; art. 59
journal: Dz.U. 2018 poz 646
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie WSA Robert Hałabis, WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant referent Marcin Ścibor po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi "T.-C." M. Ł., J. Ł. Spółki Jawnej z siedzibą w Ł. na postanowienie Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie czynności kontrolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2018 r., nr [...] Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu zażalenia "T.-C." M. Ł., J. Ł. S. Jawnej z siedzibą w Ł., utrzymał w mocy postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] 2018 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Pismem z dnia 25 kwietnia 2018 r. L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił przedsiębiorstwo "T.-C." M. Ł., J. Ł. S. Jawną z siedzibą w Ł. o zamiarze wszczęcia kontroli w siedzibie przedsiębiorcy. W treści zawiadomienia wskazano, że kontrolą zostanie objęty okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 marca 2018 r., a kontrola odbędzie się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu 11 maja 2018 r.

W dniu 30 maja 2018 r. został sporządzony protokół z czynności nr [...] [...], w którym stwierdzono naruszenie z lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 z późn. zm.), polegające na niepoddaniu się lub uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli w całości lub w części, gdyż w dniu 29 maja 2018 r. w siedzibie przedsiębiorcy kontrolujący nie zastali osoby upoważnionej do działania w imieniu przedsiębiorcy.

Pismem z dnia 30 maja 2018 r. organ powiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w zakresie ujawnionego naruszenia. Zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu 5 czerwca 2018 r.

Pismem z dnia 29 maja 2018 r., nadanym w dniu 30 maja 2018 r., a doręczonym organowi w dniu 4 czerwca 2018 r., strona wniosła o wyznaczenie terminu rozpoczęcia kontroli w przedsiębiorstwie na dzień 11 czerwca 2018 r.

Pismem z dnia 6 czerwca 2018 r., wysłanym do strony w dniu 11 czerwca 2018 r. L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego ponownie zawiadomił o zamiarze wszczęcia w siedzibie przedsiębiorcy kontroli obejmującej okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 marca 2018 r. Również w dniu 6 czerwca 2018 r. zostało wystawione imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli.

W dniu 8 czerwca 2018 r. w siedzibie organu pierwszej instancji pełnomocnik strony zapoznał się z aktami sprawy.

W dniu 11 czerwca 2018 r. "T.-C." M. Ł., J. Ł. S. Jawna z siedzibą w Ł., powołując się na art. 59 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 646) wniosła sprzeciw w związku z rozpoczęciem czynności kontrolnych przez L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu sprzeciwu strona wskazała, że z uwagi na niezakończenie poprzedniej kontroli prowadzonej przez L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego pod sygnaturą [...], brak jest podstaw prawnych do prowadzenia kolejnej kontroli w siedzibie przedsiębiorcy, tym bardziej, że w sprawie nie doręczono upoważnienia do przeprowadzenia kontroli przy wszczęciu postępowania kontrolnego w dniu 30 maja 2018 r., kiedy to jeszcze nie minął ustawowy 30 dniowy termin na rozpoczęcie kontroli i doręczenie upoważnienia. Dodatkowo strona zarzuciła, że w dniu 8 czerwca 2018 r. w siedzibie organu pełnomocnik strony nie został poinformowany o wszczęciu kontroli w zakresie naruszenia lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, a także nie doręczono pełnomocnikowi upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

Postanowieniem z dnia [...] 2018 r. nr [...] L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego postanowił kontynuować czynności kontrolne.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że poprzednia kontrola prowadzona przez L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w siedzibie przedsiębiorcy w dniach od 27 kwietnia do 30 maja 2017 r., została zakończona wydaniem w dniu 25 sierpnia 2017 r. decyzji administracyjnej nr [...] Kontrola ta obejmowała okres od 10 czerwca 2016 r. do 28 lutego 2017 r. Zgodnie zaś z art. 58. ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców organ kontroli nie przeprowadza kontroli, w przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ, a stosownie do art. 58 ust. 2 pkt 1 pkt 1 tej ustawy przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy kontrola ma dotyczyć okresu nieobjętego uprzednio zakończoną kontrolą. W związku z tym L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego miał prawo podjąć w 2018 r. czynności kontrolne, które dotyczyły okresu od 1 stycznia 2018 r. do 31 marca 2018 r.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ pierwszej instancji wskazał, że strona otrzymała zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli w dniu 11 maja 2018 r., a czynności kontrolne podjęte zostały w dniu 29 maja 2018 r., a zatem po upływie 7-dniowego terminu od doręczenia zawiadomienia, a przed upływem 30-dniowego terminu przewidzianego w art. 48 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców. Zatem przedsiębiorca lub upoważniona przez niego osoba w tym czasie powinna znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa i udostępnić wszystkie wskazane w zawiadomieniu dokumenty. Do dnia 29 maja 2018 r. strona nie podjęła żadnych prób skontaktowania się z organem kontroli i ustalenia dogodnego terminu rozpoczęcia kontroli. Pismo w tym przedmiocie skierowała dopiero po tym, gdy kontrolujący nie zastali w siedzibie spółki osoby upoważnionej do okazania dokumentów wymienionych w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli. Z tych przyczyn zachodziły podstawy do sporządzenia protokołu z czynności i stwierdzenia naruszenia z lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Organ zauważył, że w dniu 30 maja 2018 r., kiedy to został sporządzony protokół z czynności i wysłano do strony zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, organ pierwszej instancji nie miał wiedzy o ustanowieniu przez stronę pełnomocnika w sprawie, gdyż pełnomocnictwo zostało okazane i złożone do akt sprawy dopiero w dniu 8 czerwca 2018 r.

W konsekwencji organ pierwszej instancji uznał, że sprzeciw jest niezasadny, gdyż czynności kontrolne zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

"T.-C." M. Ł., J. Ł. S. Jawna z siedzibą w Ł. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, podtrzymując stanowisko zawarte w sprzeciwie na czynności kontrolne oraz wskazując, że poprzednia kontrola nie została zakończona i nie doręczono przedsiębiorcy upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. W ocenie skarżącej fakt, że w aktach sprawy znajdują się upoważnienia, które zostały wydane po dniu wszczęcia kontroli, dowodzi bezprawnego działania organu, które winno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Strona podniosła, że jej pełnomocnik domagał się doręczenia upoważnienia do prowadzenia kontroli [...], wszczętej pismem z dnia 30 maja 2018 r., doręczonym w dniu 5 czerwca 2018 r.

Inspektor Transportu Drogowego nie uwzględnił zażalenia. Utrzymując w mocy postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego organ odwoławczy wskazał na błędne przyjęcie przez skarżącą, jakoby wobec przedsiębiorcy toczyła się kontrola prowadzona pod sygnaturą [...] Sprawa o podanej sygnaturze dotyczy decyzji administracyjnej z dnia [...] 2017 r. związanej z ustaleniami kontroli przeprowadzonej w 2017 r. Kolejna kontrola, którą planuje podjąć organ, będzie natomiast dotyczyć innego okresu kalendarzowego, a zatem jej prowadzenie będzie w pełni zgodne z przepisami ustawy Prawo przedsiębiorców.

Organ odwoławczy podkreślił, że wskutek niepoddania się przez skarżącą czynnościom kontrolnym w dniu 29 maja 2018 r., kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy nie doszła do skutku, natomiast działanie spółki dało podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego w dniu 30 maja 2018 r. Postępowanie administracyjne nie stanowi kontroli działalności przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, lecz jest odrębnym rodzajem postępowania.

Organ odwoławczy zauważył, że aktualnie nie doręczono spółce imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Oznacza to, w świetle art. 48 ust. 1 oraz art. 49 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, że kontrola działalności przedsiębiorcy nie została wszczęta. Wniesienie sprzeciwu na czynności kontrolne jest zatem bezzasadne i bezprzedmiotowe, gdyż żadne czynności kontrolne nie zostały wobec przedsiębiorcy podjęte, a ponadto zarzuty zawarte w sprzeciwie oraz zażaleniu na postanowienie dotyczą czynności związanych z postępowaniem administracyjnym prowadzonym pod sygnaturą [...], wszczętym w dniu 30 maja 2018 r.

Organ wskazał, że stosownie do art. 59 ust. 7 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych. Zatem przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców określają w sposób zamknięty postępowanie organu kontroli w przypadku wniesienia sprzeciwu na czynności kontrolne, nie przewidując możliwości wydania innego rodzaju rozstrzygnięcia, aniżeli wskazane w art. 59 ust. 7 tej ustawy. Strona wniosła sprzeciw na czynności kontrolne zanim czynności te zostały podjęte, co stanowi o oczywistej bezzasadności sprzeciwu, a jednocześnie przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców nie dopuszczają innego rodzaju rozstrzygnięcia aniżeli przewidziane w art. 59 ust. 7 pkt 1 i pkt 2 tej ustawy. W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego zasadnym było utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, który winien w terminie określonym w przepisach ustawy Prawo przedsiębiorców podjąć próbę rozpoczęcia kontroli poprzez wręczenie stronie imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

"T.-C." M. Ł., J. Ł. S. J. z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] 2018 r., zarzucając naruszenie przepisu art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, poprzez bezzasadne uznanie, że w sprawie nie toczą się jednocześnie dwie kontrole. Skarżąca podkreśliła, że do tej pory nie zakończono prowadzonej przez ten sam organ kontroli, która była prowadzona pod sygnaturą nr [...] Sprawa obecnie znajduje się na etapie kontroli sądowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. W tej sytuacji do czasu zakończenia postępowania zainicjowanego wcześniej brak jest podstaw do wszczynania kolejnej kontroli, tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie nie doręczono upoważnienia do przeprowadzenia kontroli przy wszczęciu postępowania kontrolnego w dniu 30 maja 2018 r., kiedy jeszcze nie minął ustawowy 30 dniowy termin na rozpoczęcie kontroli i doręczenie stronie upoważnienia. Ponadto w dniu 8 czerwca 2018 r. w siedzibie organu pełnomocnik strony nie został poinformowany o wszczęciu kontroli w zakresie naruszenia określonego w lp. 1.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, kiedy to jeszcze nie minął 30 dniowy termin na wszczęcie kontroli i nie doręczono pełnomocnikowi upoważnienia do jej przeprowadzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Jednocześnie art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Po przeprowadzeniu według wskazanych reguł kontroli zaskarżonego postanowienia Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] 2018 r. utrzymującego w mocy postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o kontynuowaniu czynności kontrolnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte uchybieniami, które w świetle powołanych przepisów uzasadniałyby jego uchylenie.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych w sytuacji wniesienia przez skarżącą spółkę sprzeciwu na podstawie art. 59 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646 z późn. zm.).

Przepis art. 59 ust. 1 tej ustawy przewiduje, że przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 48, art. 49, art. 50 ust. 1 i 5, art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 58. Sprzeciw wymaga uzasadnienia (ust. 1). Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego (ust. 3). Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli lub wystąpienia przesłanki do wniesienia sprzeciwu (ust. 4). Organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych (ust. 7). Na postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Właściwy organ rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia oraz wydaje postanowienie o: 1) utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia; 2) uchyleniu zaskarżonego postanowienia i odstąpieniu od czynności kontrolnych (ust. 9).

Strona skarżąca wnosząc sprzeciw powoływała się na zaistnienie naruszenia art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Przepis ten został wymieniony w art. 59 ust. 1 wymienionej ustawy jako potencjalna podstawa wniesienia przez przedsiębiorcę sprzeciwu wobec podjęcia i wykonywania czynności przez organ kontroli. Należy jednak podzielić stanowisko organów obu instancji o braku w stanie sprawy podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Powyższy przepis stanowi, że nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy, z wyjątkiem przypadków enumeratywnie wymienionych w punktach 1-12 tego przepisu. Celem tego zakazu jest zagwarantowanie niezakłóconego funkcjonowania podmiotów gospodarczych poprzez ograniczenie licznych kontroli podejmowanych w tym samym czasie.

Wbrew zarzutom skarżącej, w niniejszej sprawie nie doszło jednak do złamania powyższego zakazu.

Skarżąca wywodzi naruszenie art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców wskazując na postępowanie prowadzone przez L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego pod sygnaturą nr [...] Jednakże, jak wyjaśniono w decyzjach organów obu instancji i czego nie kwestionuje skarżąca, pod wskazaną sygnaturą została wydana w dniu 25 sierpnia 2017 r. decyzja administracyjna kończąca postępowanie administracyjne wszczęte w następstwie kontroli przeprowadzonej w siedzibie skarżącej w okresie od 27 kwietnia 2017 r. do 30 maja 2017 r. Wskazane daty rozpoczęcia i zakończenia kontroli w 2017 r. bezsprzecznie wskazują, że kontrola ta zakończyła się na wiele miesięcy przed zawiadomieniem o kolejnej kontroli dokonanym w 2018 r. Wskazać należy, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie pod sygnaturą III SA/Lu 39/18 toczyła się sprawa na skutek skargi "T.-C." M. Ł., J. Ł. S. J. z siedzibą w Ł. na postanowienie Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] 2017 r. nr [...], którym, po rozpoznaniu wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 sierpnia 2017 r. nr [...] [...] o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, organ drugiej instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Wyrok jest prawomocny.

Rację ma też organ odwoławczy, że postępowanie administracyjne, w którym została wydana decyzja z dnia 25 sierpnia 2017 r., nie stanowi kontroli działalności przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. Przeciwne stanowisko skarżącej jest nieuzasadnione.

Wprost z treści art. 1 k.p.a. wynika, że postępowanie administracyjne jest postępowaniem, którego przedmiotem jest przede wszystkim rozstrzygnięcie sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Jego przedmiotem zatem jest władcze działanie, przez autorytatywną konkretyzację normy prawa administracyjnego, przez przyznanie (odmowę przyznania) uprawnienia lub nałożenie obowiązku na jednostkę.

Natomiast postępowanie organu właściwego do sprawowania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1-4 k.p.a. Ma ono charakter autonomiczny i to przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców w rozdziale 5 regulują podejmowany przez organy kontroli zorganizowany ciąg działań. Według art. 45 ustawy Prawo przedsiębiorców kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych w tej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej (ust. 1). W zakresie nieuregulowanym w rozdziale 5 ustawy Prawo przedsiębiorców stosuje się odrębne przepisy, do których w zakresie transportu drogowego należą przepisy rozdziału 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 58 z późn. zm.).

Przedmiotem postępowania kontrolnego jest wyłącznie ocena prawidłowości działalności gospodarczej, nie zaś załatwienie sprawy wymienionej w art. 1 pkt 1-4 k.p.a. Kontrola ma na celu ustalenie stanu faktycznego i porównanie go z przyjętym wzorcem prawidłowego działania. Kontrola nie jest związana z kompetencją do władczego działania, chyba że wynika to z przepisów prawa, które dają kontrolującemu prawo do stosowania władczych środków prawnych. Z reguły dopiero wynik kontroli może stanowić podstawę do podejmowania władczych środków wobec działania podmiotu niezgodnego z wzorcem prawidłowego działania (np. działanie z naruszeniem przepisów prawa). W okolicznościach sprawy takim władczym środkiem działania jest decyzja z dnia 25 sierpnia 2017 r., wydana w postępowaniu administracyjnym stanowiącym konsekwencję ustaleń dokonanych w toku kontroli przeprowadzonej w 2017 r. Należy zauważyć, że także systematyka powołanej wyżej ustawy o transporcie drogowym wyraźnie odróżnia nadzór i postępowanie kontrolne, unormowane w dziale 10 tej ustawy, od postępowania, w którym wydawane są decyzje administracyjne za stwierdzone w wyniku kontroli naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym, a których to decyzji dotyczą przepisy zawarte w dziale 11 tej ustawy.

Zwrócić też należy uwagę, że nie mogło dojść do złamania przez organy inspekcji transportu drogowego ograniczeń w zakresie prowadzenia kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy również z tego względu, iż obie kontrole dotyczą wyraźnie innych przedziałów czasowych.

Przepis art. 58 ustawy Prawo przedsiębiorców w ust. 1 wyłącza możliwość przeprowadzenia kontroli, w przypadku gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ. Jednakże na mocy ust. 2 pkt 1 tego artykułu przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy kontrola ma dotyczyć okresu nieobjętego uprzednio zakończoną kontrolą. W niniejszej sprawie kontrola, zgodnie z dokonanym zawiadomieniem, miała obejmować okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 marca 2018 r. Oczywistym jest więc, że jest to okres nieobjęty wcześniejszą kontrolą, która była prowadzona w dniach 27 kwietnia – 30 maja 2017 r. i dotyczyła okresu od 10 czerwca 2016 r. do 28 lutego 2017 r.

W konsekwencji, wbrew zarzutom podniesionym w skardze brak podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców.

Nietrafny jest również zarzut skarżącej dotyczący niepoinformowania jej pełnomocnika w dniu 8 czerwca 2018 r. w siedzibie organu o wszczęciu kontroli w zakresie naruszenia przewidzianego w lp 1.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, kiedy nie upłynął jeszcze 30 dniowy termin na wszczęcie kontroli i doręczenie przedsiębiorcy albo osobie go reprezentującej upoważnienia do jej przeprowadzenia.

Wymaga podkreślenia, że pismem z dnia 30 maja 2018 r. L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił skarżącą nie o wszczęciu kontroli, ale o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku ze stwierdzeniem przez organ dopuszczenia się przez skarżącą naruszenia przewidzianego pod lp 1.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części). Jak wyjaśniono już wyżej, jest to odrębne postępowanie administracyjne i wszelkie zarzuty dotyczące jego przebiegu powinny być zgłaszane w ramach tego postępowania.

Ubocznie jedynie można zauważyć, że zawiadomienie z dnia 30 maja 2018 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego zostało skierowane do strony przed złożeniem do akt sprawy pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej.

Trzeba także wskazać, że w art. 49 ustawy przewidziano jako zasadę, iż czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Zatem doręczenie upoważnienia następuje z chwilą przystąpienia pracowników organu kontroli do wykonania czynności kontrolnych.

W konsekwencji stwierdzić należy, że wniesiony sprzeciw był niezasadny, gdyż wbrew zarzutom podniesionym w sprzeciwie, nie doszło do naruszeń przepisów prawa.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie zasługuje natomiast na podzielenie stanowisko organu drugiej instancji, iż sprzeciw był bezprzedmiotowy z tej przyczyny, że dotychczas nie doręczono przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, w związku z czym kontrola nie została dotychczas wszczęta.

Wymaga podkreślenia, że w świetle literalnego brzmienia art. 59 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców sprzeciw jest wnoszony wobec podjęcia i wykonywania przez organ czynności z naruszeniem przepisów art. 48, art. 49, art. 50 ust. 1 i 5, art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 58. Zatem sprzeciw skierowany jest wobec czynności organu kontroli, a fakt iż pierwszym z przepisów wymienionych w art. 59 ust. 1 jest przepis art. 48 dotyczący zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli wskazuje, że już to zawiadomienie, poprzedzające faktyczne czynności kontrolne, może być kwestionowane. Także według ust. 4 art. 59 ustawy Prawo przedsiębiorców sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli lub wystąpienia przesłanki do wniesienia sprzeciwu.

Powyższe pozostaje jednakże bez wpływu na rozstrzygnięcie, wobec stwierdzonej niezasadności sprzeciwu.

Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest bezzasadna. W konsekwencji i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.