Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 2/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dorota Dąbek (spr.) Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia del. NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezydenta Miasta A. z dnia [...] stycznia 2019 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta A. a Wójtem Gminy B. w sprawie potwierdzenia prawa A. A. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2018 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w A. (MOPS), działając z upoważnienia Prezydenta Miasta A., zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Wójta Gminy B. jako właściwego do załatwienia sprawy w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo A. A. (dalej: świadczeniobiorca) do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że świadczeniobiorca w dniu [...] sierpnia 2018 r. uległ wypadkowi na terenie miejscowości B., gmina B., na skutek czego został przewieziony do Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 w C. (dalej: Szpital), gdzie przebywał nieprzerwanie do dnia złożenia wniosku. Na wniosek ww. Szpitala Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej (GOPS) w B., działając w oparciu o upoważnienie Wójta Gminy B., w dniu [...] września 2018 r. wydał decyzję potwierdzającą prawo świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej za okres od [...] sierpnia do [...] listopada 2018 r. Kolejnym pismem z dnia [...] listopada 2018 r. Szpital zwrócił się do GOPS w B. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej na dalszy okres. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. GOPS w B. zawiadomił MOPS w A., że uznaje się za niewłaściwy w sprawie. W związku z tym, opisanym na wstępie wnioskiem MOPS w A. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wskazanie Wójta Gminy B. jako właściwego do załatwienia sprawy w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Wnioskodawca wskazał, że ostatnim miejscem zameldowania świadczeniobiorcy był A. ul. [...], ale świadczeniobiorca od wielu lat nie przebywa pod tym adresem, ponadto jest osobą bez dochodu i bezdomną. Świadczeniobiorca od stycznia 2013 r. był objęty pomocą GOPS w B., a od maja 2016 r. przebywał na terenie Gminy B. jako bezdomny.

Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. GOPS w B., działając z upoważnienia Wójta Gminy B., wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Organ oświadczył, że uznał się za właściwy do rozpoznania wniosku o potwierdzenie prawa do świadczeń zdrowotnych i w dniu [...] lutego 2019 r. wydał decyzję potwierdzającą prawo świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych za okres od [...] listopada 2018 r. do [...] lutego 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy uznają się jednocześnie za właściwe (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny) i pod warunkiem, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej, w której jeden z pozostających w sporze organów jest właściwy.

Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 powołanego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu pisma wszczynającego sprawę. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przepis ten, na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem (por. postanowienia NSA: z 16 grudnia 2010 r., sygn. akt I OW 168/10; z 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OW 132/13; z 24 maja 2018 r., sygn. akt II GW 9/18; z 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II GW 14/18; publ. w CBOSA).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaistniały między Prezydentem Miasta A. a Wójtem Gminy B. spór o właściwość w sprawie dotyczącej potwierdzenia prawa A. A. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przestał być aktualny. W piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. Wójt Gminy B. uznał się bowiem za organ właściwy do rozpoznania sprawy. Skoro więc negatywny spór o właściwość między wskazanymi organami przestał istnieć, to tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OW 1/08; z 17 maja 2017 r., sygn. akt II GW 8/17; z 24 maja 2018 r., sygn. akt II GW 9/18; z 18 grudnia 2018 r., sygn. akt II GW 30/18; z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II GW 39/18; publ. w CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 15 § 2 oraz w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji