Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 550/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 ust 2 pkt 2; art. 3 ust 2; art 17 ust. 1 pkt 2 lit.a
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
article: par 5 ust 1 pkt 1 i 4
journal: Dz.U. 2008 nr 44 poz 265
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością  uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit.c; art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Protokolant Beata Radomska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności na rok 2008 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej A. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał A. K. jednolitą płatność obszarową, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych oraz odmówił przyznania płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (tzw. płatności zwierzęce), a także umorzył postępowanie w sprawie przyznania płatności do upraw roślin energetycznych. Uzasadniając odmowę przyznania płatności zwierzęcych, organ stwierdził, że zadeklarowana i stwierdzona powierzchnia trwałych użytków zielonych (grupa upraw JPO, TUZ) wynosi 7,69 ha, jednak na podstawie informacji zawartych w rejestrze zwierząt oznakowanych i w rejestrze koniowatych wyliczona liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi 0,00 DJP, wobec czego wnioskodawczyni nie spełniła warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 44, poz. 265, ze zm.).

Od tej decyzji A. K. złożyła odwołanie, nie zgadzając się z odmową przyznania płatności zwierzęcych.

Po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] nr [...], wydaną na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, ze zm.), art. 7 ust. 2, art. 19 ust 3 i 5 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217, ze zm.), w związku z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 20, poz. 105), § 5 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą (...), orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że 29 kwietnia 2008 r. wpłynął do Biura Powiatu ARiMR wniosek A. K. o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008. We wniosku zadeklarowano działki rolne: A, B, C, D, D1, E, E1, F, F1 i F2, położone w województwie [...],w powiecie w gminie R.. Łączna powierzchnia zadeklarowanych działek rolnych wynosiła 18,51 ha. Razem z wnioskiem do Biura Powiatowego wpłynęła także wieloletnia umowa kontraktacyjna, zawarta pomiędzy A. K. a spółką B, na dostawę zboża ze zbiorów od 2007 do 2012 r. Dnia 23 października 2008 r. A. K. wycofała z ubiegania się o przyznanie płatności działki rolne F i F2, o powierzchni 4,73 ha.

W trakcie kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono - na podstawie danych o ilości zwierząt zarejestrowanych w okresie referencyjnym w systemie IRZ - że wyznaczony współczynnik DJP (liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe) ma wartość zero. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, 9 stycznia 2009 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawczyni złożyła pismo, w którym wniosła o zawieszenie postępowania dotyczącego ilości zwierząt zarejestrowanych w systemie IRZ w okresie referencyjnym, ze względu na toczące się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie postępowanie w sprawie o przyznanie płatności na rok 2007.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podjęte w sprawie organ odwoławczy wskazał dalej, że decyzja organu I instancji uwzględnia w całości żądanie wnioskodawczyni odnośnie jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, a także prawidłowo - zgodnie ze złożonym przez A. K. wycofaniem części wniosku - umarza postępowanie w sprawie przyznania płatności do upraw roślin energetycznych.

W odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą (...) płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych. Płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych, do której została przyznana płatność w roku 2006. Liczbę zwierząt ustala się na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, owiec i kóz.

W ocenie organu odwoławczego, wyliczony przez organ I instancji wskaźnik DJP, wynoszący zero, jest prawidłowy, podobnie jak decyzja, w której w oparciu o zerową wartość DJP odmówiono przyznania płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Odnośnie złożonego przez A. K. w trakcie toczącego się przed organem I instancji postępowania wniosku o zawieszenie postępowania dotyczącego ilości zwierząt zarejestrowanych w systemie IRZ w okresie referencyjnym, ze względu na postępowanie w sprawie o przyznanie płatności na rok 2007 toczące się Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, organ odwoławczy stwierdził, iż Kierownik Biura Powiatowego winien był rozstrzygnąć kwestię zawieszenia bądź odmowy zawieszenia postępowania, zgodnie z wnioskiem, jednakże brak takiego rozstrzygnięcia nie ma wpływu na sposób merytorycznego załatwienia sprawy, a zatem nie stanowi to przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji.

W ocenie organu odwoławczego, postępowanie toczące się obecnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie przyznania płatności na rok 2007, nie stanowi zagadnienia wstępnego w stosunku do postępowania w sprawie przyznania płatności na rok 2008. Wobec tego, iż są to dwa odrębne postępowania, organ II instancji nie znalazł - w związku z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - podstawy do zawieszenia postępowania. Ponadto organ wyjaśnił, że decyzja Kierownika Biura Powiatu nr [...] z [...], w sprawie płatności na rok 2007, została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z [...], w postępowaniu odwoławczym wszczętym odwołaniem producentki. Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 19 lutego 2009 r., jednak od tego wyroku organ odwoławczy wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Obecnie toczy się postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w związku z czym wyrok WSA w Szczecinie nie uzyskał waloru prawomocności.

Nie zgadzając się z odmową przyznania płatności zwierzęcych A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Uzasadniając skargę, skarżąca podniosła, iż 19 października 2006 r. przejęła od rodziców gospodarstwo rolne w całości, wraz ze zwierzętami. Wskutek wielu niedopatrzeń i pomyłek oraz błędnych informacji udzielanych skarżącej przez niekompetentnych pracowników ARiMR, toczyło się już jedno postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie przyznania płatności zwierzęcych na rok 2007. Zdaniem skarżącej, obie sprawy, tj. dotyczące płatności zwierzęcych na rok 2007 i na rok 2008, są ze sobą bezpośrednio powiązane, ponieważ wynik pierwszej z nich rzutować będzie na dalsze przyznawanie płatności zwierzęcych, przy czym w wyroku WSA w Szczecinie z 19 lutego 2009 r. stwierdzono, że skarga jest zasadna i uchylono zaskarżoną decyzję w części odmawiającej przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) na rok 2007.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Odpowiadając na pismo organu odwoławczego, A. K. w piśmie z 23 października 2009 r. wskazała, że z dołączonych przez nią do pisma dokumentów (m.in. zaświadczenia z 03.04.2009 r. o zarejestrowaniu w dniu 26.03.2003 r. siedziby stada zwierząt na imię i nazwisko jej ojca – P. K., aktu notarialnego z 19.10.2006 r. o przejęciu gospodarstwa, potwierdzenia przyjęcia dokumentów przez ARiMR z [...], zaświadczenia ARiMR o wpisaniu wnioskodawczyni z dniem [...] do rejestru producentów rolnych) wynika, iż ARiMR przez okres około pół roku świadomie wprowadzała ją w błąd, nie prostując nieprawidłowości. Zdaniem skarżącej, błąd w sprawie rejestracji bydła powstał 19 października 2006 r., przy przejęciu gospodarstwa – a pracownicy ARiMR nie powiadomili skarżącej, że bydło trzeba jeszcze raz przenieść na jej numer gospodarstwa – czym naruszyli zasadę informowania, określoną w art. 9 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz, czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień - czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skargę należy uwzględnić, bowiem decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217, ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym od 15 marca 2008 r. - rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) - położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej.

W art. 17 ust. 1 pkt 2 lit.a oraz w art. 24c omawianej ustawy zawarto upoważnienie ustawowe dla ministra właściwego do spraw rolnictwa do określenia, w drodze rozporządzenia, rodzajów roślin, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3 (przy uwzględnieniu wykazu systemów wsparcia określonego w załączniku I do rozporządzenia nr 1782/2003 i założeń Wspólnej Polityki Rolnej oraz biorąc pod uwagę, że uprawy roślin, do których przysługują płatności uzupełniające, prowadzi się zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi udzielania wsparcia do tych upraw), a także do określenia szczegółowych warunków lub szczegółowego trybu przyznawania płatności obszarowych, (...), w tym szczegółowych warunków lub trybu przyznawania tych płatności i tej pomocy spadkobiercy lub małżonkowi rolnika, lub przejmującemu gospodarstwo, mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem tych płatności i tej pomocy.

Na podstawie tych upoważnień wydane zostało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 44, poz. 265, ze zm.).

Zaskarżona decyzja wydana została m.in. na podstawie § 5 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Zgodnie z ust. 1 tego paragrafu, płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, "jeżeli rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie" (pkt 1) oraz jeżeli "na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 r., rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych" (pkt 2).

W myśl § 5 ust. 2 omawianego rozporządzenia, "płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia: 1) ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), i współczynnika 0,3 oraz

2) trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność określona w ust. 1 pkt 2".

Liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest największa (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). Liczbę zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, owiec i kóz (§ 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia).

Przytoczony powyżej i przywołany w zaskarżonej decyzji przepis § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia (pkt 2 tego przepisu dotyczy koni i nie miał on znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy) odnosi się zatem do liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, a więc do: bydła, owiec, kóz lub koni, będących w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. w posiadaniu rolnika i które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych (lub do rejestru koniowatych), przez tego rolnika lub jego małżonka (także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie).

Bezspornym w sprawie jest, iż skarżąca A. K. przejęła gospodarstwo rolne po rodzicach, na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego w dniu 19 października 2006 r. i w tym dniu oraz w dniu 23 października 2006 r. złożyła ona w Biurze Powiatowym ARiMR dokumenty potwierdzające ten fakt, i na tej podstawie w dniu 23 października 2006 r. została ona wpisana do rejestru producentów rolnych. Bezsporne jest również to, że skarżąca zarejestrowała posiadane przez siebie stado bydła w dniu 16 maja 2007 r. Ponadto skarżąca wyjaśniła, iż bydło przejęła wraz z gospodarstwem rodziców w dniu 19 października 2006 r., a w trakcie postępowania sądowego przedstawiła zaświadczenie o zarejestrowaniu w dniu 26 marca 2003 r. siedziby stada zwierząt na imię i nazwisko jej ojca – P. K. Fakt zarejestrowania stada zwierząt dopiero 16 maja 2007 r. skarżąca uzasadniła brakiem poinformowania przez pracowników ARiMR o konieczności "przerejestrowania" stada na własne nazwisko.

Mimo iż w zaskarżonej decyzji - z powołaniem się na przepisy § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi - stwierdzono, że płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych oraz pomimo faktu, iż przepisy te odwołują się do okresu posiadania zwierząt od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r., w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono tych zasadniczych kwestii, co powoduje, iż nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, czy w decyzji tej zasadnie odmówiono przyznania płatności zwierzęcych.

Od wyjaśnienia tych kwestii, w tym także, czy przekazujący gospodarstwo rodzice skarżącej wystąpili w 2006 r. z wnioskiem o przyznanie płatności uzupełniających do powierzchni trwałych użytków zielonych, czy A. K. wystąpiła z wnioskiem o przejęcie takich płatności i czy płatności takie otrzymała, zależy bowiem właściwa kwalifikacja jej wniosku o płatności złożonego w roku 2008 r., na podstawie przepisów § 5 lub § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. Wprawdzie z zaskarżonej decyzji wynika, że również wniosek o przyznanie płatności zwierzęcych na rok 2007 r. został załatwiony odmownie, jednak odmowa ta – w ocenie Sądu – nie przesądza o bezzasadności podobnego wniosku na rok 2008 r., zwłaszcza, że w aktach rozpatrywanej sprawy brak dokumentacji dotyczących ww. kwestii. Ponadto sprawa dotycząca płatności na rok 2007 nie została do tej pory prawomocnie rozstrzygnięta, bowiem od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, uchylającego zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania płatności zwierzęcych, organ odwoławczy wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Kontrolę zasadności odmowy przyznania płatności zwierzęcych na rok 2008 uniemożliwia również fakt, iż zaskarżona decyzja (podobnie jak decyzja organu I instancji) nie wskazuje okresu referencyjnego, w którym skarżąca powinna posiadać zarejestrowane przez siebie stado zwierząt. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, że tym okresem referencyjnym jest okres od 15 września 2006 r. do 14 marca 2007 r., co sugerować może, że uprawnienie skarżącej do płatności zwierzęcych rozpatrywano na podstawie przepisów § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi – nie wymienionego w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, w której powołano i przytoczono przepisy § 5 tego rozporządzenia. Oczywistym jest jednak, że takie "uzupełnienie" uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie konwaliduje wymienionego braku, przez co Sąd także i w tym zakresie nie może dokonać oceny zasadności takiego stanowiska. Ponadto, stanowisko zawarte w odpowiedzi na wniosek rodzi dodatkowe wątpliwości co do zasadności rozstrzygnięcia organu odwoławczego.

Taka, istotna dla rozstrzygnięcia sprawy, kwestia musi więc być wyjaśniona i rozważona w postępowaniu administracyjnym, a od jej prawidłowego ustalenia zależeć może również poprawne zakwalifikowanie przedmiotowego wniosku skarżącej.

Zwrócić przy tym należy uwagę, iż przedmiotowy wniosek dotyczył płatności na rok 2008, zatem przyjęcie stanowiska organu odwoławczego (wyrażonego w odpowiedzi na wniosek), iż okresem referencyjnym dla tego wniosku jest okres od 15 września 2006 r. do 14 kwietnia 2007 r., a skarżąca zarejestrowała stado zwierząt na własne nazwisko w dniu 16 maja 2007 r., mogłoby oznaczać, że została ona trwale pozbawiona płatności zwierzęcych. Takie stanowisko musiałoby zostać przekonująco uzasadnione przez organ odwoławczy.

Ponadto, na marginesie, Sąd zauważa, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd (wyrażony także w ww. wyroku WSA w Szczecinie z 19.02.2009 r. w sprawie I SA/Sz 587/08 ze skargi A. K. dot. płatności na rok 2007), iż brak jest podstaw do różnicowania sytuacji posiadaczy zwierząt wpisanych do rejestru w zależności od tego, czy zgłoszenia dokonali osobiście, czy też zwierzęta zostały wpisane przez ich poprzedniego posiadacza (por. wyroki NSA: z 24.09.2009 r. II GSK 58/09, z 14.10.2009 r. II GSK 1076/08 i z 15.10.2009 r. II GSK 135/09). Wyroki te odnoszą się wprawdzie do przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309, ze zm.), lecz w omawianym zakresie przepisy tego rozporządzenia nie różnią się w sposób istotny od przepisów ww. rozporządzenia z 14 marca 2008 r.

Wobec faktu, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania (art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego), bez wyjaśnienia i rozpatrzenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, Sąd nie dokonał wiążącej dla organu odwoławczego oceny przepisów prawa materialnego, bowiem taka ocena byłaby przedwczesna.

Uznając zatem, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł o uchyleniu tej decyzji.

O niewykonywaniu zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a., a o kosztach postępowania na podstawie art. 200 tejże ustawy.