Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 53/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległej IV raty podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2021 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze wskazaną w rubrum orzeczenia. Zaskarżoną decyzją SKO uchyliło w całości decyzję skarżącego Burmistrza z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia firmie A spółce z o.o. we [...] zaległej IV raty podatku od nieruchomości za 2021 r. i przekazało mu sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie skarżący od wniesionej skargi uiścił wpis w kwocie [...]zł.

Opowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do § 2 art. 50, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W orzecznictwie zasadnie przyjmuje się, że legitymację do wniesienia skargi określono w art. 50 P.p.s.a. przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego (legitymacja materialna) oraz wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacja formalna) (por. postanowienie NSA z 20 marca 2019 r. sygn. akt II GSK 1925/18 – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Burmistrza Miasta i Gminy [...], który działał w sprawie jako organ podatkowy pierwszej instancji, a zatem ustaleniu podlegało, czy organ ten posiada uprawnienie do kwestionowania w postępowaniu sądowoadminstracyjnym decyzji, mocą której uchylono jego własne rozstrzygnięcie.

W związku z tym wskazać należy, że w kwestii legitymacji skargowej organu administracji publicznej wypowiadały się sądy administracyjne oraz Trybunał Konstytucyjny. Z orzecznictwa, jak i doktryny wynika, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (por.: wyrok NSA z 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 oraz postanowienie NSA z 15 października 1990 r. sygn. akt SA/Wr 990/90). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: uchwały NSA z 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 14/00 oraz z 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03). Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 29 października 2009 r. sygn. akt K 32/08 (Dz. U. Nr 187, poz. 1456) wskazano, że gmina, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ podatkowy pierwszej instancji decyzję podatkową, nie może być ani stroną skarżącą, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W związku z powyższym organowi jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest Burmistrz Miasta i Gminy [...], któremu ustawodawca wyznaczył rolę organu administracji publicznej, nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w sprawie na decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W konsekwencji, skarga wniesiona przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] na decyzję kasacyjną organu odwoławczego, z którą tenże Burmistrz się nie zgadza, jest niedopuszczalna i wobec tego podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.