Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1050/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując na następujące okoliczności: obciążenie zajęciem komorniczym emerytury, obciążenie hipoteką przymusową mieszkania będącego jej własnością, zaległości podatkowe w łącznej wysokości 178.846,20 zł, zadłużenie w Gminie W. w kwocie 2.500 zł i w Miejskim Zarządzie Budynków Mieszkalnych - 2.034,44 zł.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie o powierzchni użytkowej 90 m2 oraz udział (1/4) w nieruchomości rolnej z powierzchnią 1,6390 ha. Jej dochód stanowi emerytura w wysokości 627,94 zł. Dodała, że opiekuje się niepełnosprawną siostrą.

Na wezwanie Sądu przedłożone zostały zeznania podatkowe za 2007 i 2008 r. decyzje o wysokości emerytury po waloryzacji w 2008 i 2009 r. oraz po potrąceniach komorniczych, wyciągi z rachunku bankowego, zawiadomienie z banku o braku środków na dokonanie zleconego przelewu, dowody wpłaty za użytkowanie wieczyste oraz pismo dotyczące zaległości w tych opłatach, umowa pożyczki zawarta z córką, dokumenty potwierdzające zajęcia komornicze i obciążenie hipoteką, a także dowody opłat za media.

Z dokumentów tych wynika, że w latach 2007 i 2008 skarżąca uzyskiwała dochód z tytułu emerytury, której obecna wysokość wynosi 1.121,98 zł, a po potrąceniach komorniczych - 671,51 zł, powyższe potwierdzają też wyciągi z rachunku bankowego. Strona na dzień 2 października 2008 r. zalegała z płatnością za użytkowanie wieczyste na kwotę ponad 11.000 zł. Wskazała, że miesięcznie ponosi wydatki na utrzymanie mieszkania (czynsz-110 zł), w tym za ogrzewanie gazem, które opłacane jest wspólnie z całą rodziną, na środki higieny (około 40 zł), na lekarstwa (60 zł), i telefon (80 zł), wyżywienie (około 200zł). Powyższe wydatki pokrywane są w części z emerytury skarżącej, przez rodzinę córki oraz dzięki wspólnemu gospodarowaniu z siostrami. Wnioskodawczyni oświadczyła ponadto, że nigdy nie korzystała z jakiejkolwiek formy wsparcia państwowego, od 1995 r., to jest od śmierci męża, nie posiada samochodu.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca powyższą okoliczność wykazała. Jej jedynym źródłem dochodu bowiem jest niewysoka emerytura, dodatkowo obciążona - jak wynika z przedłożonych dokumentów, od 2008 r. - potrąceniem komorniczym. Środki pozostałe do jej dyspozycji w istocie mogą nie wystarczyć na pokrycie nawet podstawowych potrzeb socjalnych. Strona w rzeczywistości utrzymuje się przede wszystkim dzięki pomocy najbliższej rodziny. Nie ma też możliwości spieniężenia swojego majątku ze względu ciążącą na nim hipotekę przymusową.

Powyższe zatem wskazuje, że skarżąca nie była i nie jest w stanie poczynić oszczędności na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z tym, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.