Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1007/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art 125 § 1pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Milewska-Karczewska Sędziowie: WSA Jarosław Łuczaj WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia zawiesić postepowanie sądowe.


UZASADNIENIE

M. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] lutego 2018 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty [...] z [...] września 2014 r. nr [...], ustalającej na rzecz M. S. odszkodowanie w wysokości 369 411,00 zł za nieruchomość o pow. 2,4113 ha położoną w obrębie [...], gmina C., oznaczoną jako działki ewidencyjne o nr.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], stanowiące własność Gminy C., które powstały w wyniku podziału działek ew. o nr. [...] i [...], zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...], oraz zobowiązującej Burmistrza Miasta i Gminy C. do wypłaty tego odszkodowania.

Uprzednio wyrokiem z 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1897/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na skutek skargi M. S. -uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] maja 2017 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie własne Organu z [...] października 2016 r. nr [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty [...] z [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie owego odszkodowania. Postępowanie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1897/17 nie zostało dotychczas prawomocnie zakończone, z uwagi na toczące się postępowanie kasacyjne, które zainicjowano wniesieniem skarg kasacyjnych przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa oraz Burmistrza Miasta i Gminy C.

Poza tym wyrokiem z 26 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 377/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - na skutek skargi M. S. - uchylił decyzję reformatoryjną Wojewody [...] z [...] kwietnia 2018 r. nr [...], uchylającą decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], o ustaleniu odszkodowania na rzecz M. S. w wysokości 92.656,00 zł za nieruchomość położoną w obrębie [...], gmina C., oznaczoną jako działki nr ew. [...] o pow. 0,3270 ha i nr ew.[...] o pow. 0,3372 ha i odmawiającą ustalenia tego odszkodowania na rzecz M. S. za obie nieruchomości, położone w obrębie [...], gmina C., oznaczone jako działki nr ew.[...] i nr ew. [...]. Działki te również powstały w wyniku podziału działek ew. nr [...] i nr [...], zatwierdzonego tą samą decyzją Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] i jak podano w tym wyroku, wydzielone zostały na poszerzenie drogi gminnej i z mocy prawa przeszły na własność Gminy C. Postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 377/18 także nie zostało dotychczas prawomocnie zakończone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W ocenie Sądu, w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie sprawy zależne jest od wyniku innego postępowania sądowego, które toczyło się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt IV SA/Wa 1897/17 oraz dotyczyło wstrzymania wykonania decyzji ustalającej odszkodowanie. Podkreślenia wymaga, że zarówno postępowanie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1897/17, jak i o sygn. akt IV SA/Wa 1007/18, pozostają w ścisłym związku z postępowaniem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty [...] z [...] września 2014 r. nr [...]. Wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej odszkodowanie nastąpiło bowiem właśnie ze względu na wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji odszkodowawczej. Prawomocne zakończenie postępowania w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] maja 2017 r. będzie miało zatem bezpośredni wpływ na wynik niniejszej sprawy, z uwagi na fakt, że Sąd orzekający w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1897/17 w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym, który jest tożsamy dla rozpatrywanej sprawy, nie ma okoliczności stanowiących o prawdopodobieństwie, że decyzje obu instancji ustalające odszkodowanie obarczone są wadą wskazaną w art. 156 § 1 k.p.a. Należy też mieć na względzie, że WSA w wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1897/17 wyraźnie stwierdził, że podstawą decyzji ustalającej odszkodowanie jest decyzja o podziale działek, a nie ich przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Stąd decyzja podziałowa Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] stanowi jedyną podstawę decyzji odszkodowawczej. Nie do zaakceptowania jest natomiast przerzucenie tej roli na uchwałę Rady Miejskiej w C. nr [...] z [...] stycznia 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] i części sołectwa [...]. W świetle tego wyroku wyekspirowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, nie mogło skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji odszkodowawczych obu instancji, a mianowicie decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty [...] z [...] września 2014 r. nr [...]. Wobec zaskarżenia tego wyroku, kwestię tę przesądzi Naczelny Sąd Administracyjny, co uzasadnia zawieszenie niniejszego postępowania sądowego, tyczącego istnienia podstaw do stwierdzenia nieważności tych decyzji odszkodowawczych. Zachodzi poza tym zależność między rozstrzygnięciem niniejszej sprawy a prawomocnym zakończeniem postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1897/17, także z uwagi na fakt, że w uzasadnieniu wyroku z 28 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1897/17 Sąd orzekający wstępnie przesądził, że w stanie faktycznym sprawy nie ma przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z [...] września 2014 r. nr [...].

Poza tym, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależne jest również od wyniku innego postępowania sądowego, które toczyło się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach pod sygn. akt II SA/Ke 377/18 i dotyczyło reformatoryjnej decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2018 r., odmawiającej ustalania odszkodowania, za inne działki powstałe w wyniku tego podziału, która została przez ten Sąd uchylona. Prawomocne zakończenie postępowania w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z kwietnia 2018 r. będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy, z uwagi na fakt, że Sąd orzekający w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 377/18 w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że Organ odwoławczy wadliwie w realiach rozpatrywanej sprawy uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż - z tej samej decyzji podziałowej, która ma zasadnicze znaczenie dla niniejszej sprawy – decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] nie wynika, aby działki nr [...] i [...] zostały wydzielone pod drogi publiczne, a zatem, by działki te przeszły z mocy prawa na rzecz Gminy C. z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. Stwierdzono także, iż faktu tego nie zmienia okoliczność, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją ostateczną z [...] kwietnia 2013 r. nr stwierdziło nieważność decyzji podziałowej Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w części dotyczącej jej pkt. 3. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 377/18, w realiach rozpoznawanej sprawy, brak było zatem podstaw do stwierdzenia, iż z decyzji podziałowej nie wynika, aby działki te zostały wydzielone pod drogi publiczne, a zatem, że działki te przeszły z mocy prawa na rzecz Gminy C. z dniem, w którym przedmiotowa decyzja zatwierdzająca ów podział - Burmistrza Miasta i Gminy C. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] – stała się ostateczna. Sąd ten uznał też za trafny zarzut naruszenia przez Organ art. 98 ust. 1 u.g.n. przez przyjęcie, że stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w C. nr [...] z [...] stycznia 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] i części sołectwa [...] przez WSA w Kielcach wyrokiem z 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15, automatycznie przekłada się na konieczność odmowy ustalenia odszkodowania za te nieruchomości (przyjmując, że są to działki wywłaszczone pod drogi gminne).

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, zachodzi więc także zależność między rozstrzygnięciem niniejszej sprawy, a prawomocnym zakończeniem postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 377/18, zważywszy zwłaszcza, że w uzasadnieniu wyroku z 26 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Ke 377/18 Sąd orzekający przesądził, iż w związku z tym, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna przedmiotowa decyzja podziałowa z [...] sierpnia 2011 r., istnieją podstawy do stwierdzenia, że działki zostały wydzielone pod drogi publiczne, a zatem że przeszły z mocy prawa na rzecz Gminy C.

Wskazane argumenty świadczą o tym, że prawomocne zakończenie postępowań sądowych zarówno w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1897/17, jak i w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 377/18, ma charakter uprzedni względem niniejszego postępowania sądowego, w którym od ich wyniku (prawomocności) zależy rozstrzygnięcie sprawy.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.