Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 86/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 1, art. 3, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 121, art. 127, art. 122, art. 187 par. 1, art. 181, 180 par. 1 , art. 210
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 26 ust. 1, art. 26 ust. 6d, art. 26 ust. 7
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 55 ust. 7, art. 55 ust. 2, art. 39
journal: Dz.U. 1989 nr 29 poz 154
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.1. Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. nr [...], z dnia [...] 2013 r., określającą L. C. (skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. w kwocie [...] zł.

1.2. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ ustalił, że w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2006 r. L. C. odliczył od dochodu wykazaną w załączniku PIT- 0 kwotę [...] zł z tytułu darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą przekazaną na rzecz Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem Bł. J. P. z grona [... ]M. we W. (dalej: Parafii). Organ zakwestionował zasadność odliczenia przez skarżącego kwoty [...] zł z tytułu części darowizny na kościelną działalność charytatywno - opiekuńczą, z której to kwoty według sprawozdania obdarowanej Parafii z dnia 30 grudnia 2007 r. sfinansowano:

- remont domu rodziny G. S. w okresie od czerwca do grudnia 2007 r. – [...] zł;

- wyjazd na zimowisko grupy ministrantów w okresie ferii zimowych 2007 r. –

[...] zł;

- wyjazd na obóz letni grupy ministrantów w okresie wakacji 2007 r. – [...] zł;

- paczki z okazji Św. Mikołaja dla grupy ministrantów w grudniu 2007 r. – [...] zł;

- całoroczną pomoc finansową dla Caritas działającej przy obdarowanej Parafii, w tym: przygotowanie i zakup paczek na Święta Wielkanocne ([...] zł) i Święta Bożego Narodzenia ([...] zł) dla ubogich rodzin, pokrycie kosztów dystrybucji produktów żywnościowych z Banku Żywności Unii Europejskiej ([...] zł), pokrycie kosztów transportu i rozładunku produktów żywnościowych z Unii Europejskiej ([...] zł);

- koszty opieki i leczenia M. L. – [...] zł;

- koszty leczenia M. G. – [...] zł.

1.3 W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy wskazał, że materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawy dowodzi, iż L. C.

w 2006 r. dokonał darowizny w wysokości [...] zł, a to: umowa darowizny z dnia

[...] 2006 r., polecenie przelewu z dnia [...] 2006 r. kwoty darowizny w wysokości [...] zł na rachunek bankowy obdarowanej Parafii, pismo Księdza L. D. z dnia [...] 2006 r. potwierdzające dokonanie wpłaty kwoty [...] zł, sprawozdanie z dnia [...] 2007 r. dotyczące sposobu rozdysponowania środków pieniężnych pochodzących z darowizny.

1.4 Jako podstawę prawną rozważań wskazano: art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.), dalej: ustawy o stosunku Państwa (...), art. 26 ust. 1, art. 26 ust. 6d, art. 26 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 361 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f.. Organ stwierdził, że z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, iż warunkiem wyłączenia darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą z podstawy opodatkowania jest spełnienie przez podatnika łącznie następujących przesłanek:

• dokonanie wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego z przeznaczeniem na ten cel,

• uzyskanie oświadczenia obdarowanego, iż przekazaną darowiznę przyjmuje,

• w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny uzyskanie od obdarowanego sprawozdania o przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.

1.5 Zdaniem organu, polecenie przelewu kwoty [...] zł na rachunek bankowy Parafii z przeznaczeniem na działalność charytatywno-opiekuńczą z dnia [...] 2006 r. oraz pokwitowanie przyjęcia tej kwoty przez obdarowaną kościelną osobę prawną czynią zadość dwóm wymogom ustawowym uprawniającym do zastosowania odliczenia. Zakwestionowane zostało jednak sprawozdanie, o którym mowa w przepisie art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...), bowiem powinno mieć ono postać dokumentu zdatnego do uzasadnienia prawa do dokonania odliczeń, tj. zweryfikowania jego treści w postępowaniu podatkowym. W wyniku analizy sprawozdania księdza L. D. organ doszedł do przekonania, że tylko ogólnie wskazuje ono na sfinansowanie wydatków remontowych w kwocie [...] zł. Nie zawiera natomiast konkretnych danych co do zakresu wykonanych prac, rodzaju i wartości poniesionych w związku z tym wydatków, w tym dotyczących zakupu materiałów budowlanych i robocizny. Nie przedłożono także żadnych dokumentów na potwierdzenie poniesionych kosztów. Wobec tego, organ uznał sprawozdanie za niepełne, co spowodowało brak możliwości zweryfikowania zgodności przeznaczenia darowizny na wskazany cel ze stanem faktycznym

Organ zakwestionował również prawo do wyłączenia z podstawy opodatkowania darowizny w części dotyczącej świadczeń na rzecz ministrantów, tj. kwoty [...] zł, obejmującej wyjazd na zimowisko w góry w okresie ferii zimowych w 2007 r.

([...] zł), wyjazd na obóz letni w okresie wakacji w 2007 r. ([...] zł) oraz sfinansowanie paczek z okazji Św. Mikołaja w grudniu 2007 r. ([...] zł). Sprawozdanie także tylko ogólnie wymienia sfinansowanie omawianych świadczeń. Niezależnie od powyższego w ocenie organu odwoławczego zasadnie w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że sfinansowanie z darowizny świadczeń na rzecz ministrantów nie stanowi działalności charytatywno-opiekuńczej. Przywołując treść art. 39 ustawy o stosunku Państwa (...) wskazano, że za działalność charytatywno-opiekuńczą mogą być uznane jedynie co do zasady świadczenia, które skierowane są do osób będących w potrzebie. Natomiast w niniejszej sprawie sporne świadczenia dla ministrantów nie spełniają powyższego warunku, bowiem ich przyznanie nie poprzedzone było oceną, czy kierowane są do osób potrzebujących, wystarczał sam fakt bycia ministrantem.

W ocenie organu odwoławczego, wyłączeniu z podstawy opodatkowania nie może podlegać również część darowizny przeznaczona na sfinansowanie pomocy organizowanej przez Caritas działającą przy obdarowanej Parafii. Dowody potwierdzające przekazanie środków nie zostały okazane przez Proboszcza Parafii ani Caritas. W toku postępowania na podstawie pisma Kieleckiego Banku Żywności z dnia [...] 2013 r. organ ustalił, że Caritas działająca przy tej Parafii nie otrzymywała bezpośrednio produktów żywnościowych z Europejskiego Programu Pomocy Żywnościowej PEAD. Produkty żywnościowe pochodzące z przedmiotowego programu w ilości [...] kg otrzymała natomiast w 2007 r. z Caritas Diecezji Kieleckiej, co wynika z pisma z dnia [...] 2013 r. Produkty żywnościowe zostały przekazane bezpłatnie, po stronie Caritas Parafii było zorganizowanie transportu z magazynu Caritas Diecezji Kieleckiej do W., rozładunek oraz dystrybucja osobom potrzebującym. Nadto, dwóch świadków zeznało, że w latach 2007-2008 nie otrzymywali pomocy w formie paczek żywnościowych. Wobec nieprzedłożenia dowodów potwierdzających poniesienie wydatków z tytułu transportu, rozładunku i dystrybucji żywności pochodzącej z Banku Żywności Unii Europejskiej, w ocenie organu odwoławczego, sprawozdanie sporządzone przez księdza L. D. nie mogło zostać uznane za wiarygodne również w omawianym zakresie.

Odnośnie pomocy przekazanej M. L., nie przedłożono pokwitowania odbioru środków finansowych na leczenie choroby nowotworowej. Natomiast nie uznając zapisów sprawozdania co do darowizny na rzecz M. G., organ wskazał, że rzekomy obdarowany zmarł 9 miesięcy przed datą dokonania darowizny.

2.1. L. C. zaskarżył w całości powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie również decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy P.p.s.a. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

• art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) poprzez naruszenie zasady prawdy materialnej,

• art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak zebrania i rozpatrzenia całościowego materiału dowodowego,

• art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów,

• art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania podatnika do organów podatkowych,

• art. 127 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego,

• art. 55 ust. 7 w zw. z art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa (...) z zw. z art. 26 ust. 6d i ust. 7 pkt 2 u.p.d.o.f. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji ich niezastosowanie w przedmiotowym stanie faktycznym pomimo, iż spełnione zostały przesłanki do wyłączenia przedmiotowej darowizny z podstawy opodatkowania podatkiem od osób fizycznych.

2.2 W uzasadnieniu skargi wskazano, że ustalenia Dyrektora Izby Skarbowej w K. nie opierały się na dowodach i okolicznościach dotyczących wykorzystania środków pochodzących z darowizny, lecz na ogólnych konstatacjach oraz generalnym, z góry przyjętym założeniu o przeznaczeniu darowizny na cele inne niż wskazane w sprawozdaniu. Zdaniem skarżącego, organ powołał się na okoliczności nie znajdujące źródła w obowiązujących przepisach, a zdefiniowanie działalności charytatywno-opiekuńczej odbiegało od treści art. 39 ustawy o stosunku Państwa (...).

W dalszej części skarżący podał znaczenie poszczególnych zasad postępowania podatkowego, wskazując, że ich postrzeganie przez organ pozostaje w sprzeczności ze stanowiskiem zaprezentowanym w ustawie, w doktrynie i w orzecznictwie.

Skarżący stwierdził, że naruszenia przepisów prawa procesowego doprowadziły do bezpodstawnego zakwestionowania prawa wynikającego z art. 55 ustawy o stosunku Państwa(...). Przepisy powołane jako podstawa prawna rozstrzygnięcia, nie nakładają na podatnika obowiązku w postaci posiadania przez obdarowanego rachunków na potwierdzenie dokonanych wydatków.

3.1. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

4.1 Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. skarżący rozszerzył skargę o zarzut naruszenia art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa (...) przez jego niezastosowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

5.1 Stosownie do treści art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 1 i 3 § 1 ustawy P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo – administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Stosownie do przepisu art.145 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a, sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

5.2 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem sporu jest prawo skarżącego do odliczenia od dochodu uzyskanego w 2006 r. wartości darowizny w łącznej kwocie [...] zł przekazanej na działalność charytatywno - opiekuńczą kościelnej osoby prawnej. Organy wskazały, że w przypadku środków przekazanych na rzecz G. S. oraz dla Caritas działającej przy Parafii w zakresie transportu żywności brak jest dokumentacji pozwalającej na weryfikację sprawozdania w zakresie pomocy przeznaczonej dla tych podmiotów. Analogicznie organy uznały w przypadku świadczeń na rzecz ministrantów, gdzie dodatkowo wskazały, że ich wyjazdy nie miały charakteru działalności charytatywno – opiekuńczej. Organ wykluczył zaś możliwość przekazania środków pomocowych na zakup paczek świątecznych dla ubogich rodzin oraz na leczenie dla M. L. i M. G.

Zdaniem Sądu stanowisko organów podatkowych jest w pełni prawidłowe.

Punktem wyjścia poniższych rozważań jest analiza przepisów prawa materialnego, znajdujących w zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 26 ust. 6d i ust. 1 pkt 9 u.p.d.f., wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże w przypadku odliczeń darowizn przekazanych na cele kultu religijnego, odliczenie to stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu. Przepis art. 26 ust. 6d u.p.d.f. stanowi, że przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych ustaw. W ten sposób ustawa p.d.o.f. odsyła do mającego kluczowe zastosowanie w niniejszej sprawie artykułu 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...). Przepis ten stanowi, że darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.

Ustawa o stosunku Państwa (...) nie wyjaśnia jakie cechy powinno posiadać takie sprawozdanie. Sprawozdanie w języku polskim oznacza ustne lub pisemne przedstawienie przebiegu jakiejś działalności, szczegółowe zdanie sprawy z czegoś, opis jakichś zdarzeń, wypadków; relację, raport (Uniwersalny słownik języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2003). Ustawa wymaga więc dla skorzystania z przedmiotowej ulgi takiego sprawozdania, którego cechuje się pewną szczegółowością. Celem przedstawienia przez darczyńcę sprawozdania jest udowodnienie, że kościelna osoba prawna faktycznie wykorzystała otrzymaną od niego darowiznę. Niezbędnymi elementami sprawozdania powinny być konkretne dane o wykorzystaniu darowizny. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2011 r. II FSK 1195/10 ( Lex nr 1151283 ), którego poglądy Sąd w składzie niniejszym w całości popiera, wyjaśniono, że warunkiem skorzystania z ulgi, przy takiej redakcji analizowanego przepisu, nie są jedynie intencje darczyńcy ale ich realizacja przez obdarowaną kościelną osobę prawną. Realizacja ta musi zostać opisana w sprawozdaniu o faktycznym jej przeznaczeniu na wskazany w przepisie cel. Sprawozdanie obdarowanej kościelnej osoby prawnej o przeznaczeniu otrzymanej darowizny na jej działalność charytatywno - opiekuńczą jest w rozumieniu prawa dokumentem prywatnym, który na podstawie art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, może stanowić dowód w postępowaniu podatkowym. Jako dokument prywatny nie jest jednakże wyposażony w domniemanie zgodności z prawdą złożonych w nim oświadczeń i podlega weryfikacji pod względem jego zgodności ze stanem faktycznym, odnoszącym się do realizacji ustawowego celu darowizny, według reguł postępowania podatkowego.

Znacznym rygoryzmem w zakresie sprawozdania z przeznaczenia darowizny cechuje się jednolite w tym zakresie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte również w innych wyrokach (por. z dnia 8 października 2009r., sygn. akt II FSK 758/08, z dnia 23 czerwca 2009r., sygn. akt II FSK 362/08, z dnia 3 listopada 2009r. sygn. akt II FSK 858/08, z dnia 11 lutego 2009r., sygn. akt II FSK 1575/07, z dnia 14 lutego 2007r. sygn. akt I FSK 262/06, z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 891/10 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W wyroku z dnia 31 maja 2012 r. II FSK 2376/10 Sąd ten podniósł, że sam fakt darowizny na rzecz kościelnej osoby prawnej, o której mowa w art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...) nie uzasadnia jeszcze oceny realizacji ulgi podatkowej, uregulowanej w wymienionym przepisie. Dla osiągnięcia zamierzonych celów podatkowych trzeba, żeby sprawozdanie, o którym mowa w art. 55 ust. 7 ww. ustawy, zawierało dane na tyle dokładne i konkretne, aby umożliwić podatnikowi samoobliczenie podatku, a następnie organowi podatkowemu w późniejszym (ewentualnym) postępowaniu podatkowym ustalenie, sprawdzenie, zweryfikowanie danych o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno – opiekuńczą (LEX nr 1296800).

Z kolei w wyroku z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1352/10 (LEX 1096444) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że dokument prywatny w postaci sprawozdania, o którym stanowi art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...), musi odzwierciedlać dokładną relację z pomocy charytatywno-opiekuńczej udzielonej ze środków finansowych pochodzących z danej darowizny. Osoby reprezentujące obdarowanego zobligowane są - w celu wystawienia prawidłowego dokumentu, umożliwiającego skorzystanie z ulgi kościelnej - do gromadzenia danych pozwalających na rzetelne wypełnienie ustawowego obowiązku, w postaci przedstawienia weryfikowalnego sprawozdania. Celem takiego sprawozdania jest również możliwość dokonania ustalenia, że dana konkretna pomoc została zrealizowana z tej, a nie z innej darowizny.

Podsumowując, realizacja omawianej ulgi następuje poprzez spełnienie przez darczyńcę wszystkich wymogów (łącznie) przewidzianych w ww. przepisach. Wymogi te to: przekazanie darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą udokumentowane dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, otrzymanie pokwitowania odbioru darowizny pochodzące od kościelnej osoby prawnej oraz dysponowanie sprawozdaniem pochodzącym od kościelnej osoby prawnej o przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, spełniającym przy tym wyżej opisane wymogi.

5.3 Odnosząc się do podniesionego na rozprawie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa (...) należy wskazać na jego treść, zgodnie z którą kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych. Nie może budzić wątpliwości, że brak obowiązku dokumentowania o jakim mowa w tym przepisie nie dotyczy sprawozdań tyczących przeznaczenia darowizn o jakich mowa w ustępie 7 cytowanego wyżej artykułu. Zapis art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa(...) literalnie wskazuje, że tyczy zwolnienia z opodatkowania przychodów z działalności niegospodarczej kościelnej osoby prawnej. Natomiast art. 55 ust. 7 tej ustawy tyczy wyłączenia z podstawy opodatkowania osoby trzeciej (darczyńcy) uczynionych przez nią darowizn na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą. Tak więc opisane w tym przepisie sprawozdanie i sposób jego dokumentacji wynikają z faktu przyjęcia od osoby trzeciej darowizny, a nie z faktu dokumentowania lub nie ( jak w tym przypadku) przychodów własnych kościelnej osoby prawnej.

5.4 Przechodząc do oceny prawidłowości ustaleń organów w kontekście zastosowania przez nie art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...). należy w pierwszej kolejności odnieść się do odmowy zastosowania odliczenia darowizny w zakresie w jakim przekazana została na rzecz G. S., dla Caritas działającej przy Parafii w zakresie transportu żywności oraz w zakresie wyjazdów i paczek dla ministrantów. Powodem takiego stanowiska organów był brak spełnienia przesłanki polegającej na dysponowaniu sprawozdaniem pochodzącym od kościelnej osoby prawnej o przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.

Zdaniem organu podatkowego, w przypadku przekazania darowizny na powyżej wymienione cele brak jest dokumentacji pozwalającej zweryfikować wydatki, co sprawia, że sprawozdanie z dnia 30 grudnia 2007 r. jest w tym zakresie niepełne.

Omawiane sprawozdanie, jak słusznie zauważył organ, tylko ogólnie wskazuje na sfinansowanie wydatków remontowych domu rodziny G. S. ([...] zł), pokrycie kosztów dystrybucji produktów żywnościowych z Banku Żywności Unii Europejskiej ([...] zł), pokrycie kosztów transportu i rozładunku produktów żywnościowych z Unii Europejskiej ([...] zł), wyjazdy ministrantów w okresie ferii zimowych i wakacji ([...] zł i [...] zł ), paczki dla ministrantów ([...] zł). Nie wskazano żadnych informacji na temat rodzaju, ilości, daty zakupów produktów budowlanych i żywnościowych, osób współpracujących przy remoncie, transporcie i wyjazdach, miejsc wyjazdów, kosztów biletów, noclegów itp. Nie przedłożono też jakichkolwiek dokumentów w zakresie tych wydatków. Sprawozdanie ogólnie tylko wskazuje na pomoc przy remoncie domu, na czynności związane z transportem produktów żywnościowych, wyjazdy ministrantów i paczki dla nich. Nie zawiera natomiast cech sprawozdania opisanych w powyższej definicji. Sprawozdanie pozbawione zaś tych danych stanowi w istocie tylko pisemne oświadczenie, że przekazane przez podatnika darowizny zostały przeznaczone na określony cel.

Skarżący zarzucił organom, że te pominęły korzystne dla podatnika zeznania świadków potwierdzające faktyczne wykorzystanie środków pochodzących z darowizny i nie przeprowadziły oględzin remontowanego domu. Istotnym jest w tym momencie podkreślenie, że organy nie zakwestionowały samego faktu przeprowadzenia remontu domu, poniesienia kosztów transportu produktów żywnościowych, odbycia się wyjazdów ani zakupu paczek dla ministrantów. Wskazały jedynie, że ogólnikowość sprawozdania i nieprzedłożenie dowodów potwierdzających przeznaczenie środków w zakresie opisanym w sprawozdaniu czyni je niepełnym, niespełniającym warunków ustawowych. Przeprowadzone przez organ czynności dowodowe: przesłuchanie księdza L. D., G. S., M. W., R. K., ministrantów i ich rodziców, C. P., R. O. i W. K. również nie pozwoliły na skonkretyzowanie poniesionych wydatków.

Skoro sprawozdanie z dnia 30 grudnia 2007 r. nie spełnia powyżej opisanych warunków, to prawidłowym jest stanowisko organów o braku podstaw do skorzystania z ulgi podatkowej.

5.4 W przypadku świadczeń na rzecz ministrantów w postaci sfinansowania ich wyjazdów organ wskazał nie tylko na braki sprawozdania, ale i podniósł, że działalność ta nie miała charakteru charytatywno - opiekuńczej. Skarżący nie wyjaśnił w skardze, na czym polega nieuprawnione zawężenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. definicji działalności charytatywno – opiekuńczej. W ocenie Sądu, w pełni uprawniony jest wniosek organu, że za taką działalność mogą być uznane te świadczenia, które skierowane są do osób będących w potrzebie. Wynika to z treści przepisu art. 39 pkt 6 ustawy o stosunku Państwa (...), który stanowi, że działalność ta obejmuje udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się potrzebie. O ile zatem świadczenia dla ministrantów polegały na zapewnieniu im wypoczynku, o tyle nie można stwierdzić, by o sfinansowaniu wyjazdów decydował fakt, że byli oni osobami będącymi w potrzebie. Jedynym kryterium przyznania tych świadczeń był fakt bycia ministrantem, o czym zeznał ksiądz L. D. i rodzice ministrantów. Nie zmieniają tej oceny przytoczone w treści skargi zeznania Z. O., która stwierdziła, że na prywatne obozy nie było jej stać. Trafnie organ bowiem zauważył, że przyznanie tych świadczeń odbywało się bez uprzedniej oceny czy beneficjenci są osobami będącymi w potrzebie. Innymi słowy, udzielenie świadczeń ministrantów nie było uzależniane od wskazania przez nich że są osobami w potrzebie, co oznacza że świadczeń tych nie udzielano im w ramach działalności charytatywno – opiekuńczej.

5.5 Jak już wyżej podniesiono, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wykluczył możliwość przekazania środków pomocowych na zakup paczek świątecznych dla ubogich rodzin oraz na leczenie dla M. L. i M. G.

W przeprowadzonym przez organ postępowaniu dowodowym stwierdzono brak jakichkolwiek dowodów potwierdzających przekazanie przez księdza L. D. Caritas Parafialnej środków finansowych na zakup produktów do paczek świątecznych jak i brak dowodów zakupu tych produktów. Ponadto organ ustalił, że produkty, które przekazano osobom wymienionym w załącznikach do sprawozdania, zostały nieodpłatnie przekazane z Caritas Diecezji Kieleckiej i pochodziły z Europejskiego Programu Pomocy Żywnościowej. Oznacza to, że nie mogły być sfinansowane z darowizny przekazanej przez skarżącego.

Wbrew twierdzeniom skargi, organ nie zakwestionował treści oświadczenia Caritas Parafialna z dnia [...] 2012 r. o otrzymaniu pomocy finansowej od księdza L. D. w 2007 r. Organ wskazał tylko na brak dokumentacji mogącej potwierdzić, że pomoc ta pochodziła z darowizny podatnika oraz że ze środków tych zakupione zostały produkty przeznaczone na paczki świąteczne dla ubogich rodzin.

W odniesieniu do środków przeznaczonych na leczenie M. L. organ odmówił wiarygodności sprawozdaniu w tym zakresie wskazując na brak pokwitowania przekazania tej darowizny i treść zeznań jej męża J. L. Wynika z nich, że mąż nie posiada wiedzy o przekazaniu takich środków, a ponadto, że stan zdrowia M. L. nie pozwalał jej na opuszczanie domu czy szpitala. To czyni niewiarygodnym zeznanie księdza L. D. o przekazaniu jej pieniędzy w kancelarii parafialnej.

Jeśli chodzi natomiast o środki na leczenie M. G. to ich możliwość przekazania całkowicie wyklucza fakt, że osoba ta zmarła przed przekazaniem przez L. C. darowizny na rzecz Parafii.

Należy zatem wskazać, że w omawianym w niniejszym punkcie zakresie sprawozdanie było niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Jako takie oświadczenie nie spełnia przesłanki korzystania z ulgi podatkowej określonej w art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...). W przeciwnym razie oznaczałoby to, że wbrew treści tego przepisu, podstawą ulgi jest fakt złożenia przez kościelną osobę prawną oświadczenia, nie zaś rzeczywisty stan rzeczy polegający na faktycznym przeznaczeniu darowizny na taką działalność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1195/10 LEX nr 1151283).

5.7 Podsumowując należy podnieść, że uzasadnionym w niniejszej sprawie było wyłączenie z podstawy opodatkowania wartości darowizny w części stanowiącej kwotę [...] zł. Do wniosku tego doprowadziło organy prawidłowe ustalenie przez nie stanu faktycznego sprawy (przyjętego przez Sąd za własny). Wbrew zarzutom skargi, w toku postępowania nie doszło do o naruszenia art. 122, 187 § 1, 191, 121, i 127 Ordynacji podatkowej.

Naczelną zasadą postępowania przed organami podatkowymi jest wyrażona w art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej. Oznacza ona, że organy podatkowe mają obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Na organie ciąży obowiązek zebrania i rozpatrzenia wszelkich dowodów koniecznych do wyjaśnienia sprawy, o czym stanowi art. 187 § 1 w/w ustawy. W myśl natomiast art. 191 tej ustawy organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału, czy dana okoliczność została udowodniona.

Wymogom tym organy podatkowe obu instancji w omawianym zakresie sprostały. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy poddany został wnikliwej i kompletnej analizie, a dokonana ocena dowodów nie jest dowolna. Organy uwzględniając zasady logiki i doświadczenia życiowego nie naruszyły granic zakreślonych przez

art. 191 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowały się do każdego dowodu lub grupy dowodów znajdujących się w aktach sprawy, dokonując ich oceny we wzajemnym ze sobą powiązaniu. Ocena ta znalazła również należyte odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 4 w/w ustawy.

Tak zebrany materiał dowodowy dał organom uzasadnione prawo do przyjęcia, że przedłożone do akt sprawy sprawozdanie nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa (...) i z tej przyczyny skarżący nie był uprawniony do dokonania odliczenia zakwestionowanej darowizny w kwocie

[...] zł od dochodu uzyskanego w 2006 r.

5.8 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.