Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1291/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 2 w zw. z art. 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G., A i B od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1440/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia B w sprawie ze skargi A i B na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1440/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie B na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2016 r. o odrzuceniu zażalenia A, B i Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 października 2016 r. o odmowie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 lutego 2016 r.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowienie z 21 listopada 2016 r. zostało doręczone Z. G. jako pełnomocnikowi skarżącej oraz uczestnikowi postępowania w dniu "21 października 2016 r." , a pełnomocnikowi skarżącego - r. pr. T. S. w dniu 24 listopada 2016 r. Zażalenie na postanowienie z 21 listopada 2016 r. zostało złożone w imieniu własnym oraz w imieniu skarżących przez Z. G. w dniu 5 grudnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).

Sąd powołał treść art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Sąd wskazał, że B jest w niniejszej sprawie reprezentowany przez r. pr. T. S. Pełnomocnictwo udzielone w dniu 25 kwietnia 2016 r. nie zostało cofnięte. W aktach znajduje się również pełnomocnictwo z 25 lutego 2016 r. udzielone przez skarżącego Z. G. do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Sąd uznał, że Z. G. był uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie z 21 listopada 2016 r. w imieniu skarżącego, jednakże zażalenie to zostało wniesione po terminie, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Postanowienie z 21 listopada 2016 r. zostało doręczone B za pośrednictwem skutecznie ustanowionego pełnomocnika profesjonalnego w dniu 24 listopada 2016 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął dla skarżącego w dniu 1 grudnia 2017 r. (czwartek).

Uznając zażalenie wniesione w dniu 5 grudnia 2017 r. jako wniesione po terminie, Sąd je odrzucił na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli B, A oraz Z. G., domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie powołanych przez Sąd I instancji przepisów art. 194 § 2 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2, konsekwencją wniesienia zażalenia z uchybieniem zakreślonego siedmiodniowego terminu jest konieczność odrzucenia tego zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny.

Przedmiotem rozważań Sądu w kontekście wskazanych przepisów było zażalenie B na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2016 r.

W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo procesowe dla Z. G. udzielone przez B w dniu 25 lutego 2016 r. oraz dodatkowe pełnomocnictwo udzielone przez B r. pr. T. S., bez odwołania poprzedniego pełnomocnictwa. W aktach znajduje się także pismo z 17 czerwca 2016 r. zawiadamiające o ustanowieniu przez B pełnomocnika – Z. G. z wnioskiem o doręczanie korespondencji na adres zawarty w tym piśmie. W tych okolicznościach należy uznać, że B jest reprezentowany w niniejszym postępowaniu przez obydwu pełnomocników, a doręczenie pism sądowych kierowanych do B Z. G. jest w pełni skuteczne.

Zgodnie z zarządzeniem z 21 listopada 2016 r. doręczenie B postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z tego dnia nastąpiło do rąk jego pełnomocnika - r. pr. T. S. w dniu 24 listopada 2016 r. Postanowienie to było bowiem kierowane również do Z. G., ale wyłącznie jako uczestnika postępowania oraz pełnomocnika A. Wniesienie zażalenia na postanowienie z 21 listopada 2016 r. przez B w dniu 5 grudnia 2016 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu i pociągało za sobą konieczność jego odrzucenia.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.