Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 613/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2019 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...]r. nr [...].


UZASADNIENIE

M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W skardze tej spółka wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego [...] z [...] grudnia 2018r. nr [...].

W uzasadnieniu podniosła, że ww. decyzją Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił jej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2012 w kwocie 166.594 zł. W ocenie skarżącej, wykonanie tej decyzji i prowadzenie egzekucji przeciwko skarżącej, z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego oraz odsetek ustawowych naliczanych od 2012 r., może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak również trudne do odwrócenia skutki, z uwagi na złą sytuację finansową skarżącej, spowodowaną między innymi zapaścią na rynku futrzarskim.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W orzecznictwie przyjmuje się, że użyte w treści ww. przepisu sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 P.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że terminy "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Odnosząc się do zwrotu normatywnego "w granicach danej sprawy" zaznaczyć należy, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por: B. Dauter [w:] Dauter. B., Kabat A., Niezgódka-Medek M. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Lex - tezy do art. 61 oraz powołane tam orzecznictwo).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] czerwca 2019 r. stwierdzające, że odwołanie skarżącej od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] grudnia 2018 r. określającej skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok zostało wniesione z uchybieniem terminowi do wniesienia odwołania, a skarżąca domaga się wstrzymania wykonania tej właśnie decyzji określającej.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że pomiędzy decyzją merytoryczną organu podatkowego a postanowieniem stwierdzającym uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie zachodzi tożsamość przedmiotowa (podstawy prawnej). W pierwszym przypadku, na tle niniejszej sprawy, chodzi o odpowiedzialność podatkową skarżącej spółki za zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok, w drugim zaś o formalne przesłanki skuteczności odwołania od ww. decyzji. Rozstrzygnięcia te wprawdzie pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednak ze względu na wskazaną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w sensie materialnym.

Nie jest więc możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym tej drugiej kwestii (por. postanowienia NSA z 10 września 2018 r. sygn. akt I FZ 252/18 oraz z 25 czerwca 2019r. sygn. akt I FSK 1068/19 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.