Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1384/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków dnia 20 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. i J.M. na działanie Wojewody [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2010 r. wpłynęło do Wojewody Małopolskiego , będącego zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym organem nadzoru nad działalnością uchwałodawczą jednostek samorządu terytorialnego, pismo Państwa M.M. i i J.M. z dnia [...] lipca 2010 r., z którego wynikało, iż jest ono skierowanym do organu nadzoru wnioskiem o stwierdzenie nieważności uchwały Nr L/488/10 Rady Gminy Zabierzów z dnia 16 lipca 2010 r. w sprawie uchwalenia zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Zabierzów. Żądanie Skarżących dotyczyło zaprojektowania m. in. na działkach będących ich własnością "dwukierunkowej drogi łączącej Szczyglice od Skały Kmity przez Wielkie Pola i Pogorzany do ul. Leśnej", przeciwko któremu to projektowi Skarżący się sprzeciwiają. W związku z powyższym pismem, Wojewoda Małopolski poddał w/w uchwałę ocenie nadzorczej z punktu widzenia spełnienia przez uchwałę wymogów przepisów prawa w zakresie jej zawartości i treści, w zakresie kompletności i zawartości dokumentacji prac planistycznych, a także w zakresie prawidłowości wykonania czynności procedury sporządzania studium, określonej w przepisie art. 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej uchwały oraz analizy dokumentacji planistycznej, dokonanej przez organ nadzoru w oparciu o kryterium zgodności uchwały z przepisami prawa, organ nadzoru uznał, iż uchwała w sprawie zmiany studium zgodna jest z obowiązującym porządkiem prawnym, nie stwierdzając istnienia naruszeń przepisów prawa w zakresie zasad i trybu sporządzania projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, które uzasadniałyby ingerencję nadzorczą. Z uwagi na wynik przeprowadzonej oceny, organ nadzoru - Wojewoda Małopolski skierował do Skarżących w dniu 28 września 2010 r. pismo (znak:....) informujące, iż w przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania za zasadne żądań Skarżących i do podjęcia przez Wojewodę Małopolskiego działań nadzorczych w odniesieniu do uchwały Nr L/488/10 Rady Gminy Zabierzów z dnia 16 lipca 2010 r. w przedmiocie zmiany studium.

W/w pismo organu nadzoru z dnia 28 września 2010 r., znak: [...] , skierowane do PP. M. i J. M.M. zostało przez nich zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W piśmie nazwanym odwołaniem Skarżący podnieśli, że Urząd Wojewódzki dokładnie nie przeanalizował studium zagospodarowania przestrzennego drogi dwukierunkowej pod względem charakteru terenu ekologicznego i geologicznego rezerwatu przyrody zgodnie z art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a., wskazując w uzasadnieniu pisma, na czym konkretnie uchybienia te polegają.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej odrzucenie, podnosząc w uzasadnieniu, że jest ona niedopuszczalna w świetle obowiązującego porządku prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań prawnych przytoczyć należy art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., który określa kryteria i zakres kontroli działalności administracji publicznej dokonywanej przez sądy administracyjne. Jego treść jest następująca:

Art. 3 § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak zatem wynika z zacytowanego przepisu, czynności organu będące w niniejszym wypadku przedmiotem skargi, znajdują się poza zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Trafnie bowiem zauważa organ w odpowiedzi na skargę, że prowadzone przez organ nadzoru postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy jest postępowaniem wszczynanym z urzędu. Postępowanie to organ nadzoru wszczyna z urzędu, ewentualne zaś interwencje osób trzecich mogą być przez organ nadzoru traktowane co najwyżej jako "sygnał w sprawie". Zatem ocena, czy doręczona uchwała wymaga wzruszenia, jest wyłączną domeną organu nadzoru, brak zaś reakcji organu nadzoru na pismo żądające stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy nie może być traktowane jako bezczynność organu, o jakiej stanowi art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Z wykładni przytoczonego na wstępie przepisu wynika również, że skierowana do Skarżących odpowiedź organu nadzoru, informująca o braku podstaw do wszczęcia postępowania nadzorczego względem kwestionowanej uchwały rady gminy, nie może być traktowana jako akt bądź czynność tego organu, co do której przepisy prawa umożliwiają złożenie na nią skargi do sądu administracyjnego. Przepisy obowiązującego porządku prawnego nie przewidują bowiem konstrukcji prawnej dającej możliwość skarżenia stanowiska organu zajętego w piśmie stanowiącym odpowiedź na złożoną do organu nadzoru interwencję. Pismo wysłane przez organ nadzoru - Wojewodę Małopolskiego do Skarżących z informacją o braku podstaw do ingerencji nadzorczej nie jest aktem ani czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem nie rodzi dla strony żadnych praw ani obowiązków, nie prowadzi również do wszczęcia postępowania administracyjnego, które mogłoby zakończyć się wydaniem decyzji lub postanowienia, czy wydaniem jakiegokolwiek innego aktu prawnego podlegającego kontroli instancyjnej czy kontroli sądowej. Z tych względów wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako nie podlegająca kognicji sądów administracyjnych podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.