Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 270/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 4a pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Andrzej Góraj, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby poszukującej pracy 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. A. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r., nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 33 ust. 4a pkt 2, art. 33 ust. 4b pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust.7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. T. od decyzji Prezydenta [...] W. nr [...] z dnia [...] października 2012 r., orzekającej o utracie przez ww. statusu osoby poszukującej pracy z dniem [...] października 2012 r., postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że P. T. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...] W. jako osoba poszukująca pracy w dniu [...] września 2012 r.

Pomiędzy ww., a Urzędem Pracy [...] W. został ustalony termin stawiennictwa w Urzędzie Pracy [...] W. na dzień [...] października 2012 r. P. T. nie stawił się w wyznaczonym terminie i powiadomił w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

Wobec powyższego Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] października 2012 r. orzekł o utracie przez Pana P. T. statusu osoby poszukującej pracy z dniem [...] października 2012 r.

Od decyzji P. T. złożył odwołanie do Wojewody [...].

W odwołaniu podał, że nie stawił się w Urzędzie, ponieważ źle się czuł po napadzie [...] na którą choruje, a ponadto emailowo powiadomił Urząd Pracy o przyczynie nieobecności, na drugi dzień po ustalonym terminie wizyty.

Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewoda [...] wezwał ww. do dostarczenia dokumentu potwierdzającego przesłanie e-maila.

Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. do urzędu wpłynęło pismo w którym P. T. podał, iż [...] października 2012 r. o godzinie [...] z W. Informacji Turystycznej w [...] wysłał ze swojego adresu emaila pod adresy: [...], [...] informację, że w dniu [...] października 2012 r. nie stawił się w Urzędzie Pracy w W. ponieważ bardzo źle się czuł i przez dwa dni nie wychodził z domu.

Dalej organ podał, że zgodnie z art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeżeli poszukujący pracy nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie który został ustalony, między poszukującym pracy a tym urzędem i nie powiadomił w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Zgodnie z art. 33 ust. 4b pkt 2 pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje na okres 120 dni od dnia niestawiennictwa.

Termin wizyty w urzędzie na dzień [...] października 2012 r. P. T. podpisał własnoręcznie na "Karcie Wizyt w Centrum Aktywizacji Zawodowej".

Dla zachowania statusu poszukującego pracy konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek:

- po pierwsze należy powiadomić Urząd Pracy w terminie 7 dni od niestawiennictwa o przyczynie swojej nieobecności;

- po drugie przyczyna niestawiennictwa musi być uzasadniona.

P. T. złożył wyjaśnienia odnośnie swojego niestawiennictwa dopiero w odwołaniu, tym samym nie zachował terminu przewidzianego w ustawie.

Z wyjaśnień uzyskanych z Urzędu Pracy w dniu [...] grudnia 2012 r. wynika, że pośrednicy pracy nie otrzymali na swoje skrzynki emailowe informacji od ww.

Wysłanie informacji pod błędny adres nie może zostać uznane za wywiązanie się z obowiązku poinformowania w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Przyczyna niestawiennictwa w ustalonym terminie może zostać uznana za uzasadnioną tylko wówczas, gdy jest udokumentowana, nie można bowiem dokonać weryfikacji jedynie na podstawie złożonych oświadczeń.

W sytuacji niedopełnienia przez poszukującego pracy obowiązku wynikającego z art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i niepoinformowania w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, starosta jest obowiązany podjąć decyzję o pozbawieniu statusu poszukującego pracy.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 9 kpa, poprzez niedoinformowanie skarżącego o właściwych adresach e-mail,

- naruszenie art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez jego błędną wykładnię.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja w ocenie Sądu narusza przepisy prawa.

Podstawą materialnoprawną decyzji organu I instancji stanowił art. 33 ust. 4 pkt 4 i pkt 3 lit a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2008 r. nr 69, poz. 415).

Stosownie do treści tego przepisu bezrobotny , który nie stawił się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3 w zależności od liczby niestawiennictw.

Użycie zwrotu "uzasadniona przyczyna" wskazuje iż ustalenie jego znaczenia w konkretnym stanie faktycznym należy do organu.

Poza sporem pozostaje fakt, iż skarżący nie stawił się w Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie.

Również poza sporem pozostaje okoliczność, że P. T. o właściwych adresach e-mail został powiadomiony przez Urząd Pracy [...] W. dopiero pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Wobec powyższego należy zgodzić się ze skarżącym, że gdyby został wcześniej poinformowany o danych kontaktowych z organem, w dniu rejestracji w "informacji dla osób zgłaszających się w celu rejestracji jako osoba poszukująca pracy" to wówczas próba powiadomienia o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa się w UP byłaby skuteczna i skarżący miałby możliwość zachowania 7 dniowego zawitego terminu.

Ponadto zdaniem Sądu, przyczyny niestawiennictwa powinny być oceniane na tle całokształtu okoliczności sprawy w tym właściwości, cech i warunków osobistych każdej osoby.

W istocie organ nie wyjaśnił stanu faktycznego niniejszej sprawy mając na względzie słuszny interes skarżącego, który co wynika z dokumentów posiadanych przez organ cierpi na [...] i dodatkowo jest [...], ponadto ma [...], od dziecka był leczony [...], w 2011 r. był hospitalizowany na oddziale [...].

Dokonując wykładni art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, organ powinien wziąć pod uwagę powyższe okoliczności, a dokonać oceny biorąc pod uwagę całokształt okoliczności a w szczególności właściwości, cechy i warunki osobiste P. T.

Skarżący zachowując 7 - dniowy termin wysłał powiadomienie o przyczynie niestawiennictwa na adres jaki udało mu się ustalić. A jeszcze raz Sąd pragnie podkreślić, iż jest to osoba o obniżonych właściwościach "społecznych" i intelektualnych z zaburzeniami [...], przyjmująca leki [...].

Jeszcze raz Sąd podkreśla, że "uzasadniona przyczyna" jako pojęcie niezdefiniowane ustawowo musi być rozważane indywidualnie na tle wszechstronnych okoliczności każdej indywidualnej sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dokonane przez Sąd wskazania i jeszcze raz dokonać prawidłowej oceny i wykładni powołanego przepisu, biorąc pod uwagę stan zdrowia skarżącego , a szczególności jego społeczne kwalifikacje wynikające z [...].

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.