Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 303/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie : WSA Krystyna Daniel AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] w przedmiocie odmowy nakazu wykonania określonych robót budowlanych I. skargę oddala; II. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M.J. kwotę 292, 80 zł ( słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy)- w tym VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [....] , wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity, Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane z 1994 r.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. odmówił M.T. i K.Ł. nakazania wykonania określonych czynności lub robót budowlanych

w celu doprowadzenia wykonanych robót polegających na wybudowaniu komina

w narożniku budynku mieszkalnego na działce nr ..... w D. do stanu zgodnego z prawem.

W uzasadnieniu tej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w M. wskazał, że orzekał już w niniejszej sprawie dotyczącej robót budowlanych polegających na wykonaniu komina w budynku mieszkalnym przy ul. .....w D. Decyzją z dnia [....] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. umorzył na podstawie art. 105 k.p.a. postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku posadowionego na działce nr..... w D. przy

ul..... Od decyzji tej odwołanie wniosła A.M. , w wyniku rozpatrzenia którego ........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

w K. decyzją z dnia [....] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji ze względu na wadliwie prowadzone postępowanie administracyjne.

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego decyzją z dnia [....] organ l instancji także umorzył w oparciu o art. 105 k.p.a. postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku posadowionego na działce nr ..... w D. przy ul. .....która to następnie, podobnie jak poprzednia, została decyzją organu odwoławczego z dnia [....] wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania A.M. , uchylona a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. zawiadomił zatem strony, że prowadzi postępowanie w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na wybudowaniu komina w narożniku budynku mieszkalnego posadowionego przy ul. .....

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. dążąc do zadośćuczynienia żądaniom A.M. , wezwał przedstawionych przez nią świadków w celu ich przesłuchania na okoliczność terminu wykonania przedmiotowego komina.

Organ I instancji wskazał, że w dniu ......2005 r. świadkowie ci zeznali, iż komin został wybudowany w roku 2001. Jako że powyższe zeznania przesłuchanych świadków odnośnie terminu wybudowania przedmiotowego komina zdecydowanie różniły się od zeznań poprzednio przesłuchanych na tę okoliczność świadków, organ I instancji wezwał na świadka J.M. - wykonawcę przedmiotowego komina. Z zeznań jego wynika, iż komin c.o. w budynku przy ul ...... został wybudowany między rokiem 1998 a 2000. Mimo, iż zeznania świadków przedstawionych przez A.M. i zeznania J.M. różnią się, nie jest to jednak na tyle duża różnica, aby nie móc jednoznacznie stwierdzić, iż przedmiotowe roboty budowlane prowadzone były pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 z póżn. zm.).

Jednocześnie badając legalność wykonania przedmiotowych robót budowlanych Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. wystąpił

w dniu ........2005 r. do Urzędu Gminy i Miasta w D. z pismem

o udzielenie informacji, czy organ ten w latach 1992 - 2002 wydawał pozwolenie na budowę przedmiotowego komina. Z odpowiedzi udzielonej przez Burmistrza Gminy

i Miasta D. ( pismo z dnia .....) wynika, że w Urzędzie Gminy i Miasta D. w latach 1992-2002 nie toczyło się postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę komina w budynku mieszkalnym posadowionym na działce ...... w D. przy ul...... oraz nie została wydana decyzja w tej sprawie.

W dniu [....] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w M. w związku z powstaniem uzasadnionych wątpliwości, co do tego czy roboty budowlane będące przedmiotem niniejszego postępowania zostały wykonane prawidłowo, wydał na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r., postanowienie [....] w którym nałożył na właścicieli: M.T. oraz K.Ł. obowiązek przedstawienia w terminie do dnia ..... maja 2005 r., oceny technicznej zawierającej inwentaryzację wykonanych robót budowlanych.

Zgodnie z powyższym postanowieniem w dniu .......maja 2005 r. właściciele przedłożyli "Ocenę techniczną wraz z inwentaryzacją komina spalinowego wykonanego w budynku mieszkalnym, D. dz. Nr .......sporządzoną przez L.P., posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane.

Organ I instancji wskazał, że z powyższej oceny wynika, iż przedmiotowy komin jest w dobrym stanie technicznym, został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną oraz odpowiada obowiązującym warunkom technicznym w zakresie wykonania i zachowania właściwych odległości wylotu komina od pokrycia dachowego. W aktach sprawy znajduje się również opinia nr ....... sporządzona przez uprawnionego mistrza kominiarskiego stwierdzająca, iż ciąg w przewodzie jest prawidłowy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. stwierdził więc, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w budynku mieszkalnym przy ul....... w D. wykonane zostały roboty budowlane polegające na wybudowaniu w narożniku tegoż budynku komina do c.o., bez pozwolenia na budowę. W ocenie organu nadzoru budowlanego wykonanie powyższych robót należy uznać za przebudowę, gdyż prowadzą one do podniesienia parametrów technicznych obiektu bez zmiany jego charakterystycznych parametrów technicznych takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, liczba kondygnacji.

Organ I instancji podniósł, że do robót budowlanych polegających na przebudowie obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę stosuje się przepisy artykułów 50 i 51 Prawa budowlanego z 1994 r.

W związku z tym, iż roboty budowlane zostały wykonane, co stwierdzono protokołem oględzin z dnia .......2004 r., a także zeznaniami świadków, postanowienia

o wstrzymaniu robót na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. nie wydaje się. Natomiast przepisy art. 51 ust. 1 pkt. 1 i 2 Prawa budowlanego z 1994 r. stosuje się odpowiednio (art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego z 1994 r.).

Zdaniem organu I instancji inwestor wykonał roboty budowlane inne niż te,

o których mowa w art. 48 i 49b Prawa budowlanego z 1994 r., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Zasadnym, więc jest w pierwszej kolejności doprowadzenie przez organ nadzoru budowlanego tych robót do stanu zgodnego

z prawem poprzez nałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych (art. 51 ust. 1 pkt 2), a dopiero gdy to okaże się niemożliwe nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Organ I instancji oceniając całość materiału dowodowego, a zwłaszcza "Ocenę techniczną wraz z inwentaryzacją komina spalinowego wykonanego

w budynku mieszkalnym" oraz "Opinię kominiarską" stwierdził jednak, że stan powstały w wyniku samowolnej budowy komina w narożniku budynku mieszkalnego nie narusza przepisów prawa, w tym techniczno - budowlanych. Skoro wykonane roboty budowlane są zgodne z wymogami prawa a zwłaszcza z przepisami techniczno-budowlanymi organ nadzoru budowlanego nie może nałożyć obowiązku wykonania robót budowlanych polegających np. na podniesieniu komina, o co wnosiła A.M.

Zatem w ocenie organu l instancji w pełni uzasadnionym jest zastosowanie dla przedmiotowej sprawy dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r., zgodnie z którą organ l instancji odmawia niniejszą decyzją nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W tym stanie rzeczy organ I instancji orzekł jak w sentencji decyzji.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się A.M. i wniosła od tej decyzji odwołanie. Podniosła ponownie, że został on wybudowany samowolnie, za nisko i na równi z jej oknami. Jest więc dla niej uciążliwy i szkodliwy.

Decyzją z dnia [....] .....Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. opierając się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w narożu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ......w D. wykonano na własnym fundamencie murowany, z cegły sylikatowej, na zaprawie cementowo-wapiennej komin dymowy,

z umieszczonym wewnątrz przewodem dymowym z rury kamionkowej ( dowód: ocena techniczna komina, akta I inst. k- ....., materiał fotograficzny k-....).

Strony postępowania wskazały rozbieżne daty powstania przedmiotowego komina. Na tę okoliczność organ I instancji przeprowadził dowód z przesłuchania świadków, którzy podobnie jak strony postępowania podali rozbieżne daty powstania przedmiotowego komina począwszy od 1995 r. do 2001 r. Wszyscy tj. zarówno strony jak i świadkowie wskazali, iż komin był wykonywany przez J.M. , który w trakcie przeprowadzania przez PINB dowodu z przesłuchania w/w wskazał, iż

cyt. " budował komin c.o. w narożniku domu przy ul...... w D. i było to przed rokiem 2000 i nie wcześniej niż w roku 1998. J.M. zeznaje, iż

w czasie kiedy budował ten komin żył jeszcze Pan A.T. , a Pan A.T. zmarł w 2000 r. " (akta I inst. k- ......).

Powyższe, pomimo rozbieżności co do daty powstania przedmiotowego komina pozwala jednak na jednoznaczne stwierdzenie (jak to uczynił również organ I instancji w skarżonej decyzji), iż roboty budowlane związane z wykonaniem spornego komina były wykonane pod rządami Prawa budowlanego z 1994 r. Zastosowanie

w sprawie będą miały przepisy tej ustawy.

Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, iż roboty budowlane związane

z wykonaniem przedmiotowego komina stanowiły przebudowę budynku mieszkalnego przy ul........ w D. , która wymagała uzyskania pozwolenia na budowę.

W ocenie organu odwoławczego dokonana przez organ I instancji kwalifikacja wykonanych robót jak i ustalenia odnośnie wymogu uzyskania pozwolenia na budowę dla przedmiotowych robót budowlanych są prawidłowe. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. Jednakże żaden z w/w przepisów art. 29-31 w/w ustawy nie zwalniał z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę robót budowlanych związanych z wykonaniem komina w istniejącym budynku. Zatem bezspornym jest, iż wykonanie przedmiotowego komina wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, którego jak wskazuje zgromadzony w sprawie materiał dowodowy inwestor nie posiadał (dowód: pismo Burmistrza Gminy i Miasta D. z dnia [....] akta I inst. k- .....). Powyższe oznacza, iż przedmiotowy komin został wykonany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, jednakże roboty budowlane związane z jego wykonaniem nie stanowiły budowy w rozumieniu art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r., a stanowiły przebudowę przedmiotowego budynku, określoną w hipotezie art. 50 ust, 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r. tj. zostały wykonane bez wymaganego prawem pozwolenia. W związku z powyższym w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy art. 50, 51 Prawa budowlanego z 1994 r., bowiem przedmiotowe roboty budowlane stanowią przypadek inny niż określony w art. 48 ust. 1 jak i art. 49b ust. 1 tejże ustawy.

Organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na powyższe zarzut A.M. zawarty w odwołaniu, dotyczący dokonanej przez PINB nieprawidłowej (zdaniem skarżącej) kwalifikacji wykonanych robót, jest bezzasadny.

Organ odwoławczy podniósł bowiem, że organ I instancji nie wskazał, iż roboty budowlane związane z wykonaniem przedmiotowego komina stanowiły przebudowę komina, jak stwierdziła w odwołaniu skarżąca. Organ I instancji w toku postępowania jak i w skarżonej decyzji nie uchylał się od stwierdzenia, iż przedmiotowy komin został wykonany bez wymaganego prawem pozwolenia. Dokonując kwalifikacji robót budowlanych związanych z jego budową (wzniesieniem wewnątrz, w narożu budynku wraz z wyprowadzeniem go ponad połać dachową) stwierdził, iż stanowiły one przebudowę budynku mieszkalnego, bowiem w wyniku ich wykonania podniesione zostały parametry techniczne obiektu, bez zmiany jego charakterystycznych parametrów jak kubatura, powierzchnia zabudowy czy liczba kondygnacji.

W ocenie organu odwoławczego dokonana przez organ I instancji subsumcja wykonanych robót budowlanych pod przepisy prawne jest prawidłowa.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu [....] (akta I inst. k-.......) wskazuje, iż roboty budowlane związane z wykonaniem przedmiotowego komina zostały zakończone, zatem brak było podstaw do wydania postanowienia o ich wstrzymaniu. Z uwagi na fakt ich wykonania bez wymaganego prawem pozwolenia oraz bez nadzoru osoby uprawnionej, uzasadnionym były wątpliwości organu I instancji, co do jakości wykonanych robót budowlanych, a tym samym zasadnym było wydanie przez ten organ na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. postanowienia

o obowiązku przedstawienia przez inwestorów - właścicieli przedmiotowego budynku oceny technicznej wykonanych robót. Zobowiązani w/w postanowieniem wywiązali się z powyższego obowiązku, przedkładając do akt sprawy ocenę techniczną robót budowlanych związanych z wykonaniem przedmiotowego komina wykonaną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane (akta I inst. k-......) - L.P. , z której wynika, iż " Komin w dobrym stanie 'technicznym, wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną odpowiada obowiązującym warunkom technicznym w zakresie wykonania i zachowania właściwych odległości wylotu komina od pokrycia dachowego (...) Komin nadaje się do użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem " (akta I inst. k- ......).

Mając na uwadze powyższe oraz znajdującą się w aktach I instancji " opinię kominiarską" , sporządzoną przez mistrza kominiarskiego S.J. ,

z której wynika, iż ciąg w przewodzie dymowy jest prawidłowy i przewód ten odpowiada przepisom obowiązującym w tym zakresie (akta I inst. k- ....), organ odwoławczy stwierdził, iż prawidłowym było wydanie przez organ I instancji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego z 1994 r. decyzji odmawiającej nakazania M.T. oraz K.Ł. wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych, związanych z wykonaniem przedmiotowego komina, do stanu zgodnego z prawem.

W świetle powyższego, mając na uwadze zarzut skarżącej zawarty

w odwołaniu, dotyczący szkodliwości i uciążliwości wydobywającego się dymu

z przedmiotowego komina, organ II instancji nadmienił, iż przeprowadzone postępowanie w przedmiotowej sprawie wykazało, iż komin pomimo, iż został wykonany z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. (bez wymaganego prawem pozwolenia), został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną

i odpowiada obowiązującym warunkom technicznym. Natomiast kwestia wydobywającego się z przedmiotowego komina dymu i uciążliwości z tym związanej dla skarżącej, nie stanowi zagadnienia z zakresu przepisów prawa budowlanego, zatem organy nadzoru budowlanego nie są właściwe do jej rozstrzygnięcia. Podniesiona przez skarżącą kwestia dotyczy zanieczyszczania środowiska, co stanowi zagadnienie z zakresu przepisów ochrony środowiska, do rozstrzygnięcia których właściwymi są organy ochrony środowiska.

Mając na uwadze, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa procesowego jak i przepisów prawa materialnego i wydana w wyniku przeprowadzenia tego postępowania przez organ I instancji decyzja jest prawidłowa, .........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zatem skarżoną decyzję w mocy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wniosła A.M. W skardze wniosła o zmianę decyzji, gdyż komin wybudowany był w 2001 r. w lipcu. Ponownie twierdzi, że jest on wybudowany za nisko, na równi z jej oknami i wskutek tego wydobywający się z niego dym przedostaje się do wewnątrz jej domu. Jest uciążliwy i szkodliwy.

W odpowiedzi na skargę ........ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu [....] ustanowiony z urzędu dla skarżącej pełnomocnik podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o błędną podstawę prawną. Ze stanowiska skarżącej wynikało, że organ powinien postępowanie to prowadzić na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuję:

Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia (art. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm, zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 134 p.p.s.a. sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną w niej podstawą prawną, orzeka jednakże

w granicach sprawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie stwierdzić należy, że żądanie strony powoduje określenie przedmiotu postępowania. Jest oczywiste, że strona nie ma obowiązku wskazywania podstawy prawnej. Kwalifikacja bowiem stanu faktycznego sprawy pod odpowiedni przepis prawa materialnego należy do organu administracji, który ma rozstrzygnąć istotę sprawy. Nie ulega jednak wątpliwości, że skarżąca domagała się usunięcia według jej twierdzeń "uciążliwości" przedmiotowego komina. Skoro tak, to obowiązkiem organu nadzoru budowlanego było ustalenie, czy przedmiotowy komin został wybudowany w sposób zgodny z przepisami Prawa budowlanego oraz przepisami doń wykonawczymi. W pierwszej bowiem kolejności musiało dojść do oceny legalności i prawidłowości tejże budowy, gdyż ocena ta determinuje ewentualnie kwestie związane z jego użytkowaniem. Najpierw dochodzi do wybudowania obiektu lub jego części, a później rysuje się ewentualna kwestia związana z użytkowaniem w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu. Zresztą realizacja obiektu lub jego części w sposób niezgodny ze sztuką budowlaną, warunkami technicznymi, może być również przyczyną takich nieprawidłowości.

Pomimo, że skarżąca przez cały przebieg postępowania administracyjnego, jak i w skardze do sądu administracyjnego, utrzymuje, że przedmiotowy komin został wzniesiony w ..... 2001 r., to ustalenia daty jego realizacji, poczynione przez organy orzekające uznać należy za wystarczające. Nie ulega wątpliwości, że zastosowanie bowiem winny mieć przepisy Prawa budowlanego z 1994 r., a nie wcześniejszej ustawy, a to z uwagi, że z zeznań przesłuchanych świadków wynika, że sporny komin wzniesiono po 1 stycznia 1995 r., a więc po wejściu w życie ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Kierunek działań organów nadzoru budowlanego także należy ocenić jako poprawny. W toku postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, z czym zgodził się organ odwoławczy, że przedmiotowy komin został wybudowany bez pozwolenia na budowę i bez nadzoru osoby uprawnionej. Zgodzić się należy

z organami nadzoru, że realizacja spornego komina wymagała uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z generalna zasadą wyrażoną

w art. 28 Prawa budowlanego z 1994 r., iż każde roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę

z zastrzeżeniem art. 29 - 31 Prawa budowlanego z 1994 r.. Jak słusznie podniósł organ odwoławczy żaden z tych ostatnich przepisów nie przewidywał zwolnień

w uzyskaniu pozwolenia na budowę, czy też przewidywał jedynie obowiązek zgłoszenia.

Dokonana przez organy nadzoru budowlanego kwalifikacja robót związanych z realizacją spornego komina jest prawidłowa. Jeśli bowiem doszło do jego wzniesienia wewnątrz budynku mieszkalnego, w narożu budynku i następnie wyprowadzono go ponad połać dachową, to takich prac nie sposób ocenić inaczej, jak tylko jako przebudowa obiektu budowlanego. Nie doszło do zmiany charakterystycznych parametrów budynku jak kubatura, powierzchnia zabudowy, czy liczba kondygnacji. Podniesione zostały natomiast, jak słusznie zauważają organy nadzoru, parametry techniczne obiektu. Zastosowanie jako materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r. w zw. z art. 50 tejże ustawy było prawidłowe. Skoro roboty budowlane zostały wykonane znikły podstawy do ich wstrzymania, a z treści art. 51 ust. 7 wynika, że w takich sytuacjach wydaje się wprost decyzję z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r.

Ocena zebranego materiału dowodowego w sprawie także nie budzi wątpliwości. Mimo, że komin ten został wybudowany bez pozwolenia, to zrealizowano go zgodnie ze sztuką budowlaną, w sposób odpowiadający obowiązującym warunkom technicznym i Polskim Normom w zakresie wykonania

i zachowania właściwych odległości wylotu komina od pokrycia dachowego. Istotnie przy kącie nachylenia dachu powyżej 12- (dach stromy), pokrytego materiałem niepalnym (w przedmiotowym przypadku połać dachowa przedmiotowego budynku pokryta blachą), odległość wylotu komina ma wynosić 0,3 m od powierzchni dachu

i odległości co najmniej 1,0 m. mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni(w tym przypadku jest: 215 cm, dopuszczalna: 100 cm i 165 cm, gdy co najmniej wielkość ta ma wynosić: 0, 3m). Odpowiada to Polskim Normom (PN-89/B-10425 ). Wobec powyższego sporny komin nie jest za niski. Prawidłowo zatem ocenił dowód

z :oceny technicznej organ I jak i II instancji. Podobnie jak i "opinię kominiarską" opracowaną na poczet tego postępowania. Przedmiotowy komin zawiera bowiem dopuszczalny Polskimi Normami (PN-93/B-02870), wkład ceramiczny i jest prawidłowo podłączony. Nie można postawić więc organom zarzutu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności naruszenia artykułów: 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., które to naruszenia mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec tego brak było przesłanek w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego z 1994 r. do nakazania M.T. i K.Ł. jako następcom prawnym po zmarłej J.T. właścicielce działki nr ......, na której znajduje się budynek mieszkalny przebudowany poprzez wzniesienie spornego komina, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia przedmiotowego komina do stanu zgodnego z prawem.

Decyzje organu obu instancji odpowiadają zatem prawu. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej nie doszło również w ocenie Sądu do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W przepisie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego z 1994 r. został ustanowiony nakaz projektowania, budowania i utrzymywania obiektów budowlanych w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich - zgodnie

z przepisami, a w szczególności z przepisami techniczno-budowlanymi.

Ustawodawca zakreślił w tym przepisie zakres ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich ograniczając go do właściwych w danym przedmiocie przepisów.

Pojęcie "uzasadnionych interesów osób trzecich" musi być interpretowane

w oparciu o przesłanki obiektywne. W sytuacji, gdy budowa kwestionowanego przez skarżącą komina nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, Polskich Norm oraz zasad wiedzy technicznej to nie może być uznane, że doszło do naruszenia "interesów osób trzecich" przy budowie spornego komina. Tylko bowiem w przypadku naruszenia konkretnego przepisu można mówić o naruszeniu "uzasadnionych interesów osób trzecich".

Na marginesie zauważyć należy, że na podnoszoną przez skarżącą uciążliwość spornego komina może mieć wpływ rodzaj spalanych rzeczy. Te jednak kwestie należą do organów ochrony środowiska.

W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł

jak w punkcie I sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono jak w punkcie II sentencji wyroku w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).