Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1530/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. (M.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym z dnia [...] P. M. złożył skargę na decyzję z dnia [...] nr [...] Dyrektora Izby Celnej w K., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] określającą kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r. w wysokości [...] zł.

Zarządzeniem z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W terminie do uiszczenia wpisu, skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia [...] referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec nie ustosunkowania się do tego wezwania zarządzeniem z dnia [...] referendarz sądowy pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania. Na to zarządzenie strona skarżąca wniosła sprzeciw datowany z dnia [...]. W wyniku jego rozpatrzenia postanowieniem z dnia 12 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił w/w wniosek bez rozpoznania. W dniu [...] ponownie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; wezwanie zostało doręczone w dniu [...]. Zatem 7-dniowy termin do usunięcia w/w braków upływał w dniu [...] ([...]). W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnej kwoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość określonym wymaganiom formalnym. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 w/w ustawy).

Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych w postaci uiszczenia stosownego wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Określony zaś w wyżej cytowanym art. 220 § 1 termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).

Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 220 § 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.