Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3908/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B. W. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium O. w W. z [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r.

Zarządzeniem z 28 grudnia 2016 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podanie wartości przedmiotu sporu. Jak wynika z akt sądowych sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone 23 stycznia 2017 r., a Skarżący własnoręcznym podpisem potwierdził odbiór przesyłki (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 19 akt sądowych) i do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie dopełnił czynności wskazanej w tym wezwaniu.

Pismem z 30 stycznia 2017 r. wniósł o stwierdzenie nieważności postępowania ze względu na zastosowanie w toku awizacji przesyłki sądowej zawiadomienia o możliwości jej odbioru odbiegającego od określonego przepisami prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd ją odrzuca.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, a zatem w przypadkach, gdy tak jak w niniejszej sprawie skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi, jest on zobowiązany do wskazania wartości przedmiotu sporu. Brak wskazania tej wartości uniemożliwia bowiem wskazanie wartości wpisu stosunkowego i sprawdzenia, czy wpis taki został uiszczony w prawidłowej wysokości. Jednocześnie jak wynika z akt postępowania sądowego, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącemu 23 stycznia 2017 r., a zatem termin do uzupełnienia stwierdzonych braków upływał 30 stycznia 2017 r. W związku z nieuzupełnieniem przez Skarżącego braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu sporu uznać należy, że spełniona została przesłanka odrzucenia skargi.

Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, wpływ zastosowania przez operatora pocztowego wzoru zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki sądowej i jego ewentualna niezgodność z wzorcem określonym powszechnie obowiązującymi przepisami prawa mogłaby być rozważana w przypadku zwrotu nieodebranej przesyłki i uznania jej za prawidłowo doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. W tym miejscu należy jednak odnotować, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało odebrane osobiście przez Skarżącego, o czym świadczy jego własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tego pisma (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 19 akt sądowych). Tym samym nie ulega wątpliwości, że pismo zostało prawidłowo doręczone, powodując rozpoczęcie biegu terminu na dokonanie czynności określonej w wezwaniu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.