Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 634/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53, art. 54, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłków rodzinnych oraz dodatków do zasiłków rodzinnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpoznaniu odwołania J. G. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłków rodzinnych oraz dodatków do zasiłków rodzinnych, kwestionowaną decyzję utrzymało w mocy.

Wyżej wskazana decyzja z dnia [...] 2012 r. została doręczona skarżącej w dniu 24 lipca 2012 r.

W dniu 28 sierpnia 2012 r. skarżąca wniosła skargę na tę decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. w dniu 29 sierpnia 2012 r.

Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. Sąd odmówił przywrócenia skarżącej terminu do złożenia skargi.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 923/12 zażalenie oddalił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 24 lipca 2012 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia oraz o tym, że skargę do Sądu składa się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem skarga, w dniu 28 sierpnia 2012 r., została złożona bezpośrednio do Sądu, a nie do organu właściwego.

W przypadku zaś wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/008, LEX nr 505331).

Skargę tutejszy Sąd nadał w urzędzie pocztowym do organu właściwego w dniu 29 sierpnia 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 23 sierpnia 2012 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Na marginesie dodać należy, iż wniesiona bezpośrednio do Sądu dnia 28 sierpnia 2012 r. skarga i tak została złożona z uchybieniem terminu określonego w powyższym przepisie.

Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a prawomocnym postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do jej wniesienia, skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.