Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1409/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 3,  art. 220 par. 3a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...], nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko zobowiązanemu (skarżącemu) K.S. na podstawie tytułu wykonawczego Poczty Polskiej S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...], nr [...] obejmującego zaległości w opłacie abonamentowej rtv za okres od stycznia 2011 r. do czerwca 2015 r.

Skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 7 listopada 2019 r. skarżącego wezwano do:

1) podpisania skargi;

2) uiszczenia wpisu od skargi;

3) uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruku skargi oraz pisma przewodniego do skargi celem doręczenia tego wydruku uczestnikowi postępowania, który nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.

Wezwania te doręczono skarżącemu w dniu 22 listopada 2019 r.

Jak dotąd nie zostały one wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania powyższych wezwań.

Dostrzec bowiem należy, że w myśl art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., każde pismo strony wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno m. in. zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie jest przy tym wątpliwe, że niespełnienie tego wymogu uniemożliwia uznanie, że pismo to wyraża rzeczywistą wolę podmiotu, w imieniu którego zostało wniesione i tym samym stanowi przeszkodę do nadania skardze biegu. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., w myśl którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na mocy art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Odnotowania również wymaga, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 47 p.p.s.a. do pisma strony (a więc także skargi) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (§ 1), a w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się, lecz w celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (§ 3). W takim jednak przypadku zastosowanie znajduje art. 235a p.p.s.a., w myśl którego za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, pobiera się opłatę kancelaryjną. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc te spostrzeżenia do rozpatrywanego przypadku, stwierdzić należało, że skarga nie spełniała wyżej omówionych wymogów i stąd konieczne stało się wezwanie skarżącego do uzupełnienia tych jej braków.

Biorąc pod uwagę datę doręczenia tego wezwania, uznać trzeba było, że ostatnim dniem terminu do jego wykonania był piątek 29 listopada 2019 r.

Termin ten jednak upłynął skarżącemu bezskutecznie.

Skarga wymagała więc odrzucenia i dlatego wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.

Dla porządku jedynie podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3 i art. 220 § 3a p.p.s.a.