Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 2089/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata z urzędu
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że jest wdową.

Określając swój majątek uwidoczniła stanowiący współwłasność z jej dziećmi dom mieszkalny jednorodzinny o powierzchni 98,9 m2 na działce o powierzchni 3,68 ara oraz działkę o powierzchni 4,25 ara a także nieruchomość rolną z zabudowaniami o powierzchni 3,81 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 2368,38 zł brutto renty rodzinnej z czego do wypłaty otrzymuje 1959,23 zł.

Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Powiada, że od 2009 r. jest wdową i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe a środki jakie ma do dyspozycji wystarczają jej na opłacenie podstawowych potrzeb. Nadmieniła, że wprawdzie posiada gospodarstwo rolne z zabudowaniami ani nie prowadzi tego gospodarstwa od lat z kilku powodów m.in. z uwagi na opiekę nad bratem, wiek skarżącej oraz jej problemy zdrowotne. Poza tym budynki mieszkalne i gospodarcze są w stanie śmierci technicznej i wymagają ciągłych remontów. Powiada, że miesięczne koszty leków to dla niej wydatek 200-350 zł. Pozostałe stałe wydatki związane są zaś z kosztami utrzymania domu i opłaceniem mediów. Wynoszą one 150-200 zł miesięcznie. Nadmieniła, że w gospodarstwie brak jest gazu oraz instalacji wodno-kanalizacyjnej (woda czerpana jest ze studni). Dodała, że do tego wszystkiego dochodzi konieczność zakupu opału (węgla i drewna) i jest to wydatek rzędu 4350-5200 zł rocznie. Konkludując skarżąca stwierdziła, że kwotę która pozostaje jej do rozporządzenia przeznacza na żywność, odzież oraz niezbędne remonty domu.

Skarżąca wyjaśniła również, że dom w B zamieszkują jej dzieci, które prowadzą odrębne od niej gospodarstwo domowe. Ponieważ skarżąca nie posiada ważnego zgłoszenia do użytkowania tego domu, została zobowiązana do wykonania i przedstawienia ekspertyzy technicznej co wiąże się dla niej z dużym wydatkiem. Nadto skarżąca musi też liczyć się z kosztami postępowania rozgraniczeniowego w którym uczestniczy.

Do wniosku dołączyła kartę informacyjną z leczenia szpitalnego z której wynika że w okresie 12-19.06.2015 r. była hospitalizowana, kopie posiadanej dokumentacji medycznej, zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia, faktur z aptek na kwoty 245,48 zł, 14,78 zł, 71,96 zł, 48,98 zł, wezwanie do zapłaty za energię elektryczną i pokwitowanie na 140,01 zł oraz rachunki za energię elektryczną po 46,67 zł miesięcznie.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.

Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy co prawda pod osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu. Trudno ją jednak postrzegać też jako osobą zamożną. Należy do niej co prawda wykazany dom, działki i gospodarstwo rolne ale nie można tracić z pola widzenia tej części oświadczeń skarżącej z których wynika, że w domu zamieszkują jej dzieci które prowadzą odrębne od skarżącej gospodarstwa domowe poza tym nie posiada on ważnego zgłoszenia do użytkowania, gospodarstwa rolnego skarżąca zaś nie prowadzi m.in. z uwagi na konieczność opieki nad bratem oraz ze względu na własny stan zdrowia. Poza tym budynki mieszkalne i gospodarcze są w stanie śmierci technicznej i wymagają ciągłych remontów. Równocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżąca ma do dyspozycji z tytułu renty rodzinnej wystarczają jej w zasadzie na opłacenie wykazanych stałych wydatków i opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Tym bardziej, że oprócz wykazanych stałych wydatków skarżąca musi też liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów ekspertyzy technicznej domu oraz kosztami rozgraniczenia działek. Trzeba też pamiętać, że osoby starsze i borykające się z problemami zdrowotnymi powinny dysponować pewnymi środkami nawet jeśli Państwo deklaruje powszechny i bezpłatny dostęp do świadczeń medycznych. Pozostaje bowiem cały szereg wydatków nierefundowanych. Podobnie rzecz się przedstawia z wykazanym majątkiem nieruchomym. Chociaż bowiem posiada on potencjalnie określoną wartość sprzedażną lub podkładowa to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącej jego zbycia lub obciążenia gdyż rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawę egzystencji skarżącej.

Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jej możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.