Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 553/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 29, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego "[...]" w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skarżącej Stowarzyszeniu Zwykłemu "[...]" w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie Zwykłe "[...]" w [...] wniosło do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy wydania zgody na realizację przedsięwzięcia.

Skargę podpisała B. J. jako przedstawiciel skarżącego Stowarzyszenia. Wobec tego, że do skargi nie dołączono dokumentu, z którego wynika jej umocowanie do reprezentowania Stowarzyszenia Zwykłego "[...]" w [...] wezwano B. J. do uzupełnienia powyższe braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie dokumentu umocowania oraz aktualnego na dzień wniesienia skargi zaświadczenia organu nadzorującego, że jest ona przedstawicielem ww. Stowarzyszenia i aktualnej listy członków Stowarzyszenia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca nadesłała odpis z rejestru stowarzyszeń prowadzonego przez Starostę [...], listę obecności na spotkaniu założycielskim Stowarzyszenia oraz jedną deklarację przystąpienia do Stowarzyszenia.

Zarządzeniem z 19 grudnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika umocowanie B. J. do reprezentowania skarżącego Stowarzyszenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym (np. uchwały, pełnomocnictwa), ewentualnie do podpisania złożonej skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia lub nadesłania egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia.

Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 30 grudnia 2014 r. i pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (tj. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową), mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca jest stowarzyszeniem zwykłym, które zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. N 79 poz. 855 ze zm.) nie posiada osobowości prawnej, a tym samym nie posiada organów. Z normy art. 40 ust. 2 ww. ustawy nie wynika ponadto, żeby przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe mógł zaciągać zobowiązania w imieniu członków stowarzyszenia. W najnowszym orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Oznacza to, że członkowie stowarzyszenia podejmują czynności wspólnie lub przez pełnomocnika na zasadach i w sposób określony w przepisach Kodeksu cywilnego o pełnomocnictwie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 497/13, z 30 września 2014 r. sygn. akt II OSK 729/13, z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 242/13, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 236/13, z 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 714/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 236/12 czy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 310/14, z 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2687/12, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym sąd w oparciu o przedłożone dokumenty zobowiązany jest zweryfikować, że osoby podpisane pod skargą były założycielami czy też są członkami stowarzyszenia uprawnionymi do złożenia skargi albo, że wszyscy członkowie stowarzyszenia podpisali dokument udzielający pełnomocnictwa procesowego.

Z akt sprawy wynika, że skargę Stowarzyszenia Zwykłego "[...]" w [...] podpisała B. J. Jest ona przedstawicielem Stowarzyszenia, co potwierdza złożony odpis aktualny z rejestru stowarzyszeń. Dokumentu tego nie można jednak uznać za źródło umocowania B. J. do podpisania skargi i reprezentowania Stowarzyszenia w inicjowanym postępowaniu sądowym. Ponadto ani z treści listy osób obecnych na spotkaniu założycielskim Stowarzyszenia, ani deklaracji przystąpienia do Stowarzyszenia nie sposób wywieść, że osoby wskazane w tych dokumentach sformułowały i podpisały przedmiotową skargę do Sądu czy udzielił stosownego umocowania przedstawicielowi Stowarzyszenia.

Wobec tego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i konieczne stało się jej odrzucenie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.