Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 40/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie dotyczącej uznania za osobę bezrobotną w kwestii zażalenia skarżącego z dnia 17 lutego 2014 r. na zarządzenie z dnia 21 stycznia 2014 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów tut. Sądu p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. R. z dnia 8 listopada 2013 r. o wyłączenie wszystkich sędziów tut. Sądu z powodu nieuzupełnienia w terminie jego braków formalnych.

Korespondencja sądowa zawierająca odpis wyżej wymienionego zarządzenia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia na nie zażalenia została skutecznie doręczona wnioskodawcy w dniu 10 lutego 2014 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 51). Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 17 lutego 2014 r.

Tymczasem w dniu 17 lutego 2014 r. Z. R. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym zawarł zażalenie na zarządzenie z dnia 21 stycznia 2014 r. jednocześnie domagając się, po raz kolejny, ustanowienia adwokata. Powyższe zażalenie zostało przekazane do tut. Sądu w dniu 18 lutego 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 194 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Ponadto zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Natomiast zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. A tym samym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 21 stycznia 2014 r., pozostawiające bez rozpoznania wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów tut. Sądu zostało doręczone w dniu 10 lutego 2014 r. Wobec tego termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 17 lutego 2014 r. Tym samym należy stwierdzić, że zażalenie wnioskodawcy złożone w ostatnim dniu terminu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który nie jest właściwy w przedmiotowej sprawie a następnie przekazane do tut. Sądu w dniu 18 lutego 2014 r. zostało wniesione po upływie terminu. Powodem powyższego twierdzenia jest obowiązujący w orzecznictwie i doktrynie pogląd stanowiący, że w razie wniesienia pisma do niewłaściwego organu albo sądu za datę jego złożenia uważa się dzień przekazania do właściwego organu, czy sądu.

Na marginesie należy wskazać, iż wnioskodawca kolejny raz składa wniosek o ustanowienie dla niego adwokata z urzędu pomimo pouczenia go, że wniosek ten zostanie rozpoznany jednakże dopiero po rozpatrzeniu wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów tut. Sądu. Taka kolejność wynika z faktu, iż nie może rozpoznawać wniosku o przyznanie prawa pomocy sędzia, co do którego złożono wniosek o wyłączenie.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.