Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 10/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2018 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Dolnośląskiego Kuratora Oświaty we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

M. D. pismem z dnia 20 października 2017 r. zwrócił się do D. Kuratora Oświaty z prośbą o udostępnienie informacji publicznej. Jako podstawę prawną wniosku wskazał art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "c" i "d" i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, 1198), a także o treść wyroków NSA z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1108/14 i WSA w Łodzi z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 55/15.

Podał, że z treści "Protokołu pokontrolnego kontroli doraźnej" z dnia 9 października 2015 r. wynika, że zestaw 11 dokumentów wymienionych w tym protokole prawdopodobnie był podstawą do uznania przez osoby kontrolujące, że "nauczyciel" [...] w Zespole Szkół w S. S. D. posiada wymagane prawem oświatowym odpowiednie wykształcenie wyższe kierunkowe w zakresie [...], wymagane odpowiednie przygotowanie przedmiotowe w zakresie [...] i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...], niezbędne do zajmowania stanowiska nauczyciela [...] w szkole i że ukończony kierunek studiów [...] w zakresie [...] jest kierunkiem zgodnym (lub zbliżonym) z nauczanym w szkole przedmiotem [...], czego dowodem jest nie umieszczenie nazwiska "nauczyciela" S. D. w punkcie 2 opisu ustalonego stanu faktycznego, w tym nieprawidłowości w "Protokole pokontrolnym" z dnia 9 października 2015 r. W związku z powyższym wniósł ponownie do D. Kuratora Oświaty, jako do organu nadzoru pedagogicznego nad szkołami woj. D., o rzeczowe i prawne ustosunkowanie się w ramach dostępu do informacji publicznej, do każdego z osobna z 11 "dokumentów" S. D. w następujących kwestiach:

"1. Wymieniony na pozycji pierwszej dokument nosi nazwę "kopia dyplomu wydanego w [...] r. przez Akademię A we W. na nazwisko S. D., potwierdzającego ukończenie studiów wyższych magisterskich na kierunku [...] w zakresie [...] i uzyskanie tytułu magistra [...]".

Wnoszę o informację publiczną, czy powołany, podstawy "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...] S. D. posiada wymagane prawem kwalifikacje przedmiotowe i kwalifikacje pedagogiczne w zakresie [...], określone w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela i w kolejnych rozporządzeniach MOiW i MEN w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz czy ukończony kierunek studiów jest kierunkiem zgodnym lub zbliżonym z nauczanym w szkole przedmiotem [...], czy też jest kierunkiem innym niż nauczany w szkole przedmiot [...], a także czy w tej sytuacji S. D. uzyskał wymagane dodatkowe uprawnienia w zakresie [...] w formie ukończenia studium pedagogicznego lub studium podyplomowego lub posiada urzędowe ustalenie uprawnionego organu (kurator oświaty, dyrektor szkoły), że ukończony kierunek studiów [...] w zakresie [...] jest kierunkiem zbliżonym do nauczanego w szkole przedmiotu [...], a także czy w czasie studiów na kierunku [...] w zakresie [...] S. D. odbył obowiązkową, pozytywnie ocenioną praktykę pedagogiczną w szkołach w zakresie dydaktyki [...] w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin, niezbędną do zajmowania stanowiska nauczyciela [...] w szkole.

2.Wymieniony na pozycji drugiej "dokument" nosi nazwę "pierwsza ocena pracy na stanowisku nauczyciela [...] (pozytywna), otrzymana przez pana S. D. w dniu 4 października 1990 r. "

Wnoszę o informację publiczną, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...] S. D. posiada wymagane prawem przygotowanie przedmiotowe i przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...], niezbędne do bycia nauczycielem [...] w szkole i czy była to jedyna ocena pracy pedagogicznej S. D. po 1990 r.

3.Wymieniony na pozycji trzeciej "dokument" nosi nazwę "kopia aktu mianowania na nauczyciela w Zespole Szkół [...] w S. uzyskany przez nauczyciela w dniu 1 marca 1992 r., a wydany zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami". Wnoszę o informację publiczną, czy powołany dokument potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i odpowiednie, wymagane przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...] oraz, czy "dokument" ten został wydany zgodnie z przepisem art. 10 ust. 2 pkt 5 obowiązującej w 1992 r. ustawy - Karta Nauczyciela "posiadania wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska" w sytuacji, kiedy S. D. jest tylko absolwentem niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...], a także czy "dokument" ten posiada wadę prawną i jest nieważny z mocy prawa i czy data wydania owego "dokumentu" jest zgodna z wymogiem par. 12 rozporządzenia MEN z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (...) (data wejścia w życie rozporządzenia 31 października 1991 r.)

4.Wymieniony na pozycji czwartej "dokument" nosi nazwę "kopia pisma wicedyrektora Zespołu Szkół [...] w S. do Akademii [...] we W. z dnia 29 marca 1995 r. (Nr [...])."

Wnoszę o udostępnienie informacji publicznej, czy powołany dokument potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...] oraz czy pismo to posiada jedynie formę zapytania do A[...] we W. w sprawie "przygotowania pedagogicznego" S. D. i czy w aktach S. D. znajduje się odpowiedź A[...] we W. na powołane pismo.

5.Wymieniony na pozycji piątej "dokument" nosi nazwę zaświadczenie" z dnia 29 marca 1995 r. wydane przez Akademię A dotyczące zajęć odbywanych przez pana S. D. podczas studiów z przedmiotów psychologia, pedagogika oraz teoria i metodyka [...]".

Wnoszę o udostępnienie mi informacji publicznej, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane, odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...]. Wnoszę o informację publiczną, czy powołany "dokument" został wydany przez Rektora A[...] we W., czy przez Kierownika Dziekanatu w A[...] we W. na podstawie zapisów w indeksie przebiegu studiów S. D. na niepedagogicznym kierunku [...] w zakresie [...] (przedmiot teoria i metodyka [...]) i potwierdza jedynie, że S. D. "był studentem A[...] w łatach 1980 - 1985".

6.Na pozycji szóstej wymieniony został "dokument" o nazwie "pismo dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. z dnia 30 marca 1995 r., dotyczące uznania kwalifikacji pana S. D. do prowadzenia zajęć z [...] we wszystkich typach szkół".

Wnoszę o udostępnienie mi informacji publicznej, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane, odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...] oraz czy w dniu 30 marca 1995 r. dyrektor ZS[...] w S. był organem uprawnionym do "uznania" kwalifikacji S. D. do prowadzenia zajęć z [...] we wszystkich typach szkół" (par. 1 pkt 1) lit. "b" rozporządzenia MEN z dnia 17 grudnia 1993 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (...), czy owe "pismo" posiada podstawę prawną i sformułowane zostało jedynie na podstawie "Zaświadczenia" z dnia 29 marca 1995 r. a nie na podstawie dyplomu S. D., czy w 1995 r. ZS[...] w S. dysponował komputerami (pismo napisane na komputerze), a także czy w aktach osobowych S. D. znajdują się dwie wersje powołanego pisma o różnej treści.

7.Na pozycji siódmej wymieniony został "dokument" S. D. o nazwie "kopia aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego uzyskanego przez nauczyciela z mocy prawa, wydanego w dniu [...] października 2000 r. przez Starostę Powiatu Ś. - nr aktu [...]."

Wnoszę o informację publiczną, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane, odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...], oraz czy w dniu [...] października 2000 r. S. D., jako absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...], spełniał wymóg prawny przepisu art. 10 ust. 2 pkt 5 obowiązującej w 2000 r. ustawy - Karta Nauczyciela "posiadania wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska" i czy "dokument" ten poosiada wadę prawną i jest nieważny z mocy prawa.

8.Na pozycji ósmej wymieniony został "dokument" o nazwie "kopia aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, uzyskanego po przeprowadzeniu postępowaniu kwalifikacyjnym, wydanego w dniu 31 stycznia 2001 r. (nr aktu [...])".

Wnoszę o informację publiczną, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane, odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...], czy w dniu 31 stycznia 2001 r. S. D., jako absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...] spełniał wymóg prawny art. 10 ust. 2 pkt 5 ustawy - Karta Nauczyciela "posiadania wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska", niezbędny do uzyskania aktu mianowanie i tym samym do uzyskania aktu nauczyciela dyplomowanego i czy prawdziwe jest stwierdzenie zawarte w "Uzasadnieniu" aktu nauczyciela dyplomowanego, że S. D., jako absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...] spełnia wymóg prawny art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela i czy powołany "dokument" posiada wadę prawną i jest nieważny z mocy prawa a także, czy powołany "dokument" może być dla aktualnego dyrektora Zespołu Szkół w S. jedyną podstawą prawną do utrzymywania S. D. na stanowisku nauczyciela [...].

9.Na pozycji dziewiątej wymieniony został "dokument" o nazwie "kopia pisma D. Kuratora Oświaty z dnia 31 sierpnia 2006 r. (Nr [...]), skierowanego do Dyrektora Wydziału Oświaty i Wychowania Starostwa Powiatowego w Ś., a dotyczącego kwalifikacji pedagogicznych posiadanych przez pana S. D.".

Wnoszę o informację publiczną, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane, odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...], czy powołany "dokument" powstał w reakcji na negatywną opinię prawną Rektora A[...] we W. z dnia 21 lipca 2006 r. w sprawie uprawnień nauczycielskich absolwenta uczelni S. D. (opinia Rektora A[...] jest w dyspozycji Starostwa Powiatowego w Ś. i Kuratorium Oświaty we W., nie znajduje się natomiast w aktach osobowych S. D.). Wnoszę o informację publiczną na jakiej podstawie prawnej D. Kurator Oświaty stworzył powołaną "opinię" w jednostkowym przypadku "nauczyciela" S. D. (patrz zdanie pierwsze i zdanie ostatnie pisma Dyrektora Wydziału Rozwoju Edukacji w Kuratorium Oświaty we W. M. S. z dnia 5 grudnia 1914 r.), czy istnieje w aktach osobowych S. D. akt mianowania z roku 1988, o którym jest mowa w powołanej "opinii", z jakiego powodu podstawą opracowania powołanej "opinii" było jedynie "Zaświadczenie" z dnia 29 marca 1995 r. a nie dyplom studiów wyższych S. D. i w jakim celu w "opinii" dokonano fałszerstwa nazwy przedmiotu "teoria i metodyka [...]" na abstrakcyjną "metodykę"..

Wnoszę o informację publiczną, czy powołana "opinia" z dnia 31 sierpnia 2006 r. D. Kuratora Oświaty mogła stać się dla Starostwa Ś. i aktualnego dyrektora Zespołu Szkół w S. jedyną podstawa prawną do utrzymywania S. D. na stanowisku "nauczyciela" [...] i na stanowisku "dyrektora" szkoły.

Wnoszę o informację publiczną, czy do dnia 31 sierpnia 2006 r. S. D., jako absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...] uzupełnił kwalifikacje pedagogiczne w zakresie [...] zgodnie z wymogami art. 7 ust 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie innych ustaw oraz art. 27 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw.

10.Na pozycji dziesiątej wymieniony został "dokument" o nazwie "kopia decyzji D. Kuratora Oświaty Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Ś. z dnia [...] października 2000 r. stanowiącej akt nadania panu S. D. stopnia nauczyciela mianowanego".

Wnoszę o informacje publiczną, czy w dniach [...] października 2000 r. i 6 grudnia 2006 r. S. D., jako absolwent niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...] spełniał wymóg prawny art. 10 ust. 2 pkt 5 obowiązującej w latach 2000 i 2006 ustawy - Karta Nauczyciela "posiadania wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska".

11.Na pozycji jedenastej wymieniony został "dokument" o nazwie "kopia pisma Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 29 stycznia 2007 r Nr [...], skierowanego do D. Kuratora Oświaty, stanowiąca odpowiedź na zapytanie w sprawie kwalifikacji pana S. D. do zajmowania stanowiska nauczyciela".

Wnoszę o informację publiczną, czy powołany "dokument" potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane, odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i wymagane, odpowiednie przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...], niezbędne do bycia nauczycielem [...]. Wnoszę o informację publiczną na jakiej podstawie prawnej autorka powołanego pisma A. D.-N. z MEN mogła sformułować "opinię" prawną w jednostkowym przypadku S. D. i stworzyć na tę okoliczność nową normę prawną "możliwe jest uznanie", że S. D. posiada jakieś abstrakcyjne "przygotowanie pedagogiczne nie wiadomo do nauczania jakiego przedmiotu w szkole."

Podał także, że przedmiotowy wniosek składa z uwagi na to, że nie udzielono mu informacji publicznej na jego wniosek z dnia 13 października 2016 r. i 2 lutego 2017 r. Mimo złożonych odpowiedzi na powyższe wnioski nie udzielono mu wnioskowanych informacji, stwierdził, że w razie odmowy udostępnienia mu żądanej informacji publicznej na niniejszy wniosek wnosi o wydanie odmawiającej decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Poinformował, że w razie odmowy udostępnienia mu żądanej w niniejszym wniosku informacji publicznej skieruje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, także na odmowę udostępnienia mu żądanej informacji publicznej i nie wydanie odmownych decyzji administracyjnych na wnioski o dostęp do informacji publicznej z dnia 13 października 2016 r. i 19 stycznia 2017 r.

W odpowiedzi na powyższy wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 października 2017 r. (data wpływu 23 października 2017 r.) D. Kurator Oświaty poinformował, co następuje.

Mając na uwadze fakt żądania przez wnioskodawcę udostępnienia informacji publicznej zgodnie wnioskiem z dnia 13 października 2016 r., ponownie przekazał informacje, które uzyskał skarżący, już pismem z dnia 18 listopada 2016 r. oraz pismem z dnia 2 lutego 2017 r. będącego odpowiedzią na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 stycznia 2017 r. Następnie organ podał treść 11 pytań zadanych we wniosku z dnia 20 października 2017 r. i na każde z nich dokonał następujących uzasadnień, iż żądana przez skarżącego informacja, która miałaby polegać na wydaniu opinii, a tym samym urzędowym stwierdzeniu we wskazanej wyżej kwestii nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. 2016 r. poz. 1764).

Wyjaśniał, iż informacją publiczną nie jest domaganie się od organu administracji publicznej wyrażenia opinii we wskazanym zakresie, zajęcia stanowiska w jakiejś sprawie lub dokonywanie interpretacji. Zgodnie bowiem ze wskazanymi wyżej przepisami pod pojęciem informacji publicznej prawodawca rozumie treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej i dotyczących sfery jego działalności, w zakresie sfery danych obiektywnych i istniejących faktów. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do jej uzyskania, wglądu do dokumentów urzędowych oraz dostępu do posiedzeń kolegialnych władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Wyrażone zatem przez skarżącego żądanie, dotyczące nie - istniejących faktów a dokonanie oceny organu nadzoru pedagogicznego nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu.

Podkreślił, o czym był wnioskodawca już informowany we wcześniejszej korespondencji, iż żądanie w sprawie indywidualnej, będące faktycznie żądaniem dokonania oceny prawnej nie ma charakteru informacji publicznej, bowiem zgodnie z poglądem prezentowanym przez szerokie orzecznictwo, na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej nie można domagać się wytworzenia przez organ informacji w sprawie indywidualnej ( postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, o którym mowa wyżej, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. I OSK 8/11).

Odnosząc się natomiast do żądania cyt. "(...) o informację publiczną, czy powołany "dokument" (kopia aktu mianowania na nauczyciela w Zespole Szkół [...] w S. uzyskany przez nauczyciela w dniu 1 marca 1992 r. a wydany zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami) potwierdza bez żadnej wątpliwości, że S. D. posiada wymagane odpowiednie przygotowanie przedmiotowe i odpowiednie, wymagane przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...] oraz, czy "dokument" ten wydany został zgodnie z przepisem art. 10 ust. 2 pkt 5 obowiązującej w 1992 r. ustawy - Karta Nauczyciela "posiadania wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska" w sytuacji, kiedy S. D. jest tylko absolwentem niepedagogicznego kierunku studiów [...] w zakresie [...], a także czy "dokument" ten posiada wadę prawną i jest nieważny z mocy prawa i czy data wydania owego "dokumentu "jest zgodna z wymogiem par. 12 rozporządzenia MEN z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (...)", poinformował, iż żądana przez skarżącego informacja, która miałaby polegać na wydaniu opinii, a tym samym urzędowym stwierdzeniu we wskazanej wyżej kwestii nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 w zw. z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wyjaśnił, iż informacją publiczną nie jest domaganie się od organu administracji publicznej wyrażenia opinii we wskazanym zakresie, zajęcia stanowiska w jakiejś sprawie lub dokonywanie interpretacji (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 412/09 w Pana sprawie).

D. Kurator Oświaty wskazał co następuje: z ostrożności przypominam jedynie, że kontrola doraźna w Zespole Szkół w S., została przeprowadzona w związku z pismem Wojewody D. z dnia 10 września 2015 r. (sygn. [...]), przekazującym Pańskie żądanie z dnia 3 września 2015 r., którym domagał się Pan od Wojewody D. cyt.: "(...) aby poprzez podległy mu organ nadzoru pedagogicznego (...), podjął zdecydowane działania w celu doprowadzenia do przestrzegania prawa oświatowego z Zespole Szkół w S. w zakresie zgodności zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami poprzez przeprowadzenie kontroli na podstawie rozporządzenia MEN z dnia 7 października 2009 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego", celem załatwienia według właściwości. Rzeczonym pismem Wojewody organ nadzoru pedagogicznego został zobligowany do przeprowadzenia kontroli w Zespole Szkół w S. w zakresie zgodności zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami, która to kontrola odbyła się w dniu 2 października 2015 r. Działania kontrolne zostały przeprowadzone przez upoważnionych wizytatorów Kuratorium Oświaty we W. w trybie i w oparciu o przepisy ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1270 z późn. zm.). Protokół kontroli sporządzony przez kontrolujących zawierał wszystkie elementy wskazane dyspozycją § 17 ust. 1 rozporządzenia, w tym: tematykę kontroli, opis ustalonego stanu faktycznego, w tym ujawnionych nieprawidłowości, oraz zalecenia wynikające z przeprowadzonych czynności kontroli, o których mowa w również ówcześnie obowiązującym art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 z późn. zm.). Wyniki kontroli, które znalazły się w sporządzonym protokole zostały przedstawione Panu w piśmie z dnia 28 października 2015 r. ([...]), a sama kopia protokołu kontroli została przekazana w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. ([...]).

Podczas kontroli ustalono także, że pan S. D. jest zatrudniony w Zespole Szkół [...] w S. na stanowisku nauczyciela [...] od [...] r. i od tego dnia do dnia kontroli nauczyciel nie zmieniał miejsca zatrudnienia oraz zebrano kopie dokumentów dotyczących wykształcenia, kwalifikacji i ścieżki zawodowej wskazanego nauczyciela. Kopie te stanowią akta kontroli, co nie zmienia faktu, że ich kopie od dawna znajdowały się już w dokumentacji Kuratorium Oświaty we W. i były już poddane analizie ze względu m. in. na konieczność wyjaśniania kwestii kwalifikacji nauczyciela i liczną prowadzoną w tym temacie od lat - w szczególności ze skarżącym - korespondencję.

Przypomniał, że treść protokołu kontroli musiała oraz nadal musi być zgodna z ustalonym - m. in. na podstawie zebranych dowodów - stanem faktycznym, nie zaś z oczekiwaniami osób trzecich co do jego formy czy też treści. Brak było zatem podstaw, by uznać za obligatoryjne umieszczenie w treści protokołu informacji dotyczących jednego z nauczycieli zatrudnionych w kontrolowanej jednostce, skoro kontrolujący przystępując już do czynności kontrolnych mieli świadomość i wiedzę dotyczącą sprawy kwalifikacji Pana S. D., bowiem była ona już wielokrotnie analizowana ze względu na prowadzone przez organ nadzoru pedagogicznego, Wojewodę D. oraz Ministra Edukacji Narodowej postępowania, których był Pan inicjatorem, a także związaną z tym korespondencję. Ponadto jak już wielokrotnie i szczegółowo skarżącego informowano, na status Pana S. D. jako nauczyciela [...] należy patrzeć przez pryzmat i zgodnie ze zmianami w przepisach powszechnie obowiązujących, regulujących ten zakres, które miały miejsce na przestrzeni ostatnich lat, nie zaś jedynie wybiórczo w oparciu o kopie konkretnych dokumentów.

Przypomniał również o postępowaniu, w którego wyniku wydana została decyzja nr [...] D. Kuratora Oświaty z dnia [...] grudnia 2006 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Ś. nr [...] z dnia [...] października 2000 r., stanowiącej akt nadania Panu S. D. stopnia nauczyciela mianowanego. W toku prowadzonego wówczas postępowania ustalono, że Pan S. D. został zatrudniony w Zespole Szkół [...] w S. w dniu [...] r., a od dnia 1 marca 1992 r. był tam zatrudniony na podstawie mianowania. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. 2000 r. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.) nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy - tj. 6 kwietnia 2000 r. - na podstawie mianowania z tym dniem uzyskali z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego i stali się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania w rozumieniu przywołanej ustawy. Z uwagi zatem na fakt, iż Pan S. D. w dniu wejścia w życie przywołanej ustawy był zatrudniony na podstawie mianowania w Zespole Szkól [...] w S., w dniu [...] października 2000 r. otrzymał akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Przypomniał jednocześnie, że do sprawy kwalifikacji Pana S. D. odnosiło się już także Ministerstwo Edukacji Narodowej w pismach: z dnia 29 stycznia 2007 r. (sygn. [...]), z dnia 28 grudnia 2008 r. (sygn. [...]), z dnia 28 maja 2009 r. (sygn. [...]), z dnia 24 lutego 2010 r. (sygn. [...]) oraz z dnia 27 lipca 2011 r. (sygn. [...]), których treść jest Panu znana, a które prezentują wyraźne stanowisko, iż analiza dokumentacji i wyjaśnień składanych przez D. Kuratora Oświaty oraz czynności kontrolne prowadzone przez Ministerstwo w związku ze zgłaszanymi rzekomymi nieprawidłowościami, nie wskazywały na uchybienia w wykonywaniu nadzoru pedagogicznego przez D. Kuratora Oświaty w podnoszonym zakresie, o czym skarżącego poinformował również Wojewoda D. m. in. w pismach: z dnia 31 marca 2009 r. (sygn. [...]) i z dnia 4 listopada 2011 r. (sygn. [...]).

Jedynie z ostrożności organ zobowiązany do udostępnienia informacji wskazuje, że dołączony przez skarżącego do wniosku o udostępnienie informacji publicznej wyrok nie odnosi się do sytuacji kiedy to dana informacja nie jest informacją publiczną - o czym szczegółowo i wielokrotnie był skarżący informowany, brak jest zatem podstaw do wydania stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Poinformował ponadto, że co prawda w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie uregulowano zasad postępowania w sprawie wielokrotnie ponawianych wniosków o udostępnienie tej samej informacji publicznej przez tego samego wnioskodawcę, to jednak podzielając prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd przyjąć należy że wniosek rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek udostępnienia informacji wtedy, gdy żądana informacja nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w publicznym obiegu, a przez to zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, jak tylko składając wniosek o udostępnienie informacji do organu (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/16).

Podsumowując stwierdził, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się z ustawy zasadniczej - Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.; dalej: "Konstytucja"), która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Ograniczenie powyższego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji).

Tryb udzielania informacji, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji, określają ustawy (art. 61 ust. 4 ab initio Konstytucji), przy czym podstawowym aktem prawnym regulującym tę problematykę jest ustawa o dostępie do informacji publicznej, która normuje podstawowe zasady i tryby udostępniania tego rodzaju informacji. Jednocześnie ustawa ta wprowadziła definicję legalną "informacji publicznej", przez którą, zgodnie z art. 1 ust. 1, należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". Przepis art. 6 ust. 1 tegoż aktu zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, w którym znalazły się m.in. informacje o "danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć" (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej). W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29).

Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne wymienione w przepisach art. 4 wspomnianej ustawy, a w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1).

Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną - "zwykłym" pismem. Zastosowanie w takim przypadku formy decyzji byłoby równoznaczne z jej wydaniem bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 ustawy) - tj. gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2).

Jednocześnie zaznaczył, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia w trybie wnioskowym tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym - w szczególności nie została ogłoszona w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej w skrócie: "BIP") - a więc, gdy zainteresowany nie ma możliwości zapoznać się z nią inaczej, niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. Obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy bowiem informacji ogólnodostępnej, bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie (wyrok NSA

z 20 listopada 2003 r., II SAB 372/03). W konsekwencji, w przypadku wielokrotnie ponawianych wniosków o udostępnienie tej samej informacji przez tego samego wnioskodawcę, na adresacie wniosku nie spoczywa obowiązek jej udzielenia po raz kolejny. Nie jest bowiem tak, że bez względu na wcześniej udzielone informacje, każde następne żądanie nawet dotyczące takiej samej sprawy, rodzi po stronie organu obowiązek jego rozpatrzenia w ramach nowej sprawy dostępu do informacji publicznej. Dlatego w sytuacji uznania danego wniosku za powtarzający się - tj. tożsamy podmiotowo i przedmiotowo z wcześniejszym wnioskiem - zasadne będzie poprzestanie na powiadomieniu o tym fakcie wnioskodawcy "zwykłym" pismem. Jedynie w przypadku, gdy wcześniejszy wniosek został rozpatrzony negatywnie - tj. gdy wówczas decyzją ostateczną odmówiono udostępnienia żądanej informacji - zachodzić będzie konieczność rozważenia zasadności wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a Kpa w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 Kpa).

Skargę na bezczynność wniósł M. D., w obszernym uzasadnieniu skarżący przedstawił trwające od 2000 r. postępowania wszczynane na jego wniosek w różnych organach, których celem jest uzyskanie opinii, że S. D. – nauczyciel Zespołu Szkół w S. jako absolwent niepedagogicznego kierunku studiów w zakresie [...] nie posiada wymaganego prawem oświatowym odpowiedniego przygotowania przedmiotowego w zakresie [...], wymaganego odpowiedniego przygotowania pedagogicznego w zakresie [...], niezbędnych do zajmowania stanowiska nauczyciela [...] w szkole.

Podał, że wnioskowane informacje są informacjami publicznymi, gdyż taki charakter mają dane o kwalifikacjach nauczycieli, którzy pełnią zadania funkcjonariusza publicznego.

Skarżący stwierdził, że Kurator Oświaty we W. w piśmie z dnia 16 listopada 2017 r. odmawiając mu dostępu do informacji publicznej z dnia 20 października 2017 r. w sprawie kwalifikacji nauczycielskich funkcjonariusza publicznego "nauczyciela" [...] (...) S. D. "w oparciu o analizę 11 jego dokumentów" jakoby zgromadzonych w trakcie kontroli dokonanej w zakresie zgodności zatrudnionych nauczycieli z wymaganiami kwalifikacyjnymi jaskrawo naruszyło przepisy art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

We wskazanych w skardze okolicznościach skarżący uznał skargę za uzasadnioną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a uzasadniając ten wniosek podał argumenty zawarte w piśmie z dnia 16 listopada 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów.

W literaturze przyjmuje się iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (T. Woś. H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis". Warszawa 2005. str. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu. Mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "LexisNexis", Warszawa 2006. str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.). Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Jednocześnie ustawa w bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy kpa. Wobec powyższego w przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 września 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa/40/06).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 ustawy). Wniosek taki złożył, skarżący, organ zaś uznał, że nie zachodzą warunki do udzielenia informacji, ponieważ wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznych.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnoszące się do tych podmiotów. W orzecznictwie jest ugruntowane stanowisko, że informacją jest nie tylko prawo do informacji przetworzonej, ale też prawo wglądu do dokumentów (akt, materiałów) będących w posiadaniu tego organu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r., II SA/Wa 221/04 i z dnia 11 maja 2006 r. sygn. akt II OSK 812/05.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy ocenić w świetle powołanego wyżej art. 1 i 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz orzecznictwa sądowo-administracyjnego, czy wnioskowana przez zainteresowanego informacja ma charakter takiej informacji.

O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy decyduje treść i charakter informacji, o którą wnosi zainteresowany podmiot.

Definicję informacji publicznej określa art. 1 i 6 u.d.i.p. Z brzmienia art. 6 tej ustawy wynika, że przedmiotem informacji publicznej, a tym samym wniosku może być informacja o zaistniałych faktach i niektórych zamierzeniach organu. Obowiązek udzielenia informacji o zamierzeniach organu wynika z art. 6 ust. 1 pkt 1, natomiast pozostałe dotyczą faktów (pkt 2-5). Niezależnie jednak, o którą informację prosi wnioskodawca musi ona dotyczyć informacji już istniejących w chwili udzielenia informacji, a nie niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeń podjęcia określonych działań (wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002 r., II SAB 70/02, "Wokanda" 2002, nr 11, s. 31).

Zatem z powołanego wyżej art. 6 u.d.i.p. wynika jednoznacznie, że wniosek o udzielenie informacji publicznej może zawierać pytania o określone fakty.

Tryb określany w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do udzielania informacji publicznej w przypadku wnioskowania o wyrażenie opinii.

Poza sporem pozostaje, że nauczyciel jest funkcjonariuszem publicznym a sam ten fakt nie upoważnia do objęcia wnioskiem o udzielenie informacji publicznej pytań nie dotyczących faktów. Z takim zaś wnioskiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący bowiem wskazuje na 11 dokumentów szczegółowo opisanych - przytoczonych na wstępie i wnosi o ich ocenę, czy wynika z nich, że S. D. posiada wymagane prawem przygotowanie przedmiotowe i przygotowanie pedagogiczne w zakresie [...].

Dodatkowo ocena dokumentu winna być według skarżącego dokonana w oparciu o przepisy (punkt 1 wniosku) lub inne dokumenty.

Trafnie zatem organ stwierdził w piśmie z dnia 10 listopada 2017 r., że informacja o jaką prosi skarżący w piśmie z dnia 20 października 2017 r. nie jest informacją publiczną.

Należy także podkreślić, że z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. wynika, iż przepis ten ma zastosowanie, gdy organ odmawia udzielenia informacji publicznej lub gdy umarza postępowanie; w takim przypadku wydawana jest decyzja administracyjna.

Natomiast, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumowaniu omawianej ustawy, art. 16 ustawy nie ma zastosowania, organ nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji, a tylko informuje, że wnioskowane dane nie są informacją publiczną (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., II SA/Gd 1153/03, z dnia 25 marca 2001 r., II SA 4059/02, z dnia 5 lutego 2008 r., I OSK 807/07).

Dlatego też żądanie skarżącego wydania decyzji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 20 października 2017 r. nie jest uzasadnione. Skoro żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej organ pismem zawiadamia o tym fakcie osobę zainteresowaną. Takie też działanie miało miejsce w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak wyżej.