Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 206/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant St. sekretarz sądowy Agnieszka Liberda-Koczorowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. S. A. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 2. określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz A. S. A. z siedzibą we W. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

W dniu [...]. A. S.A. we W. złożyła do Ministra Finansów wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego

w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku

z organizacją festynu dla pracowników, byłych pracowników, członków rodzin pracowników i osób towarzyszących oraz uznania organizacji ww. festynu za czynność niepodlegającą opodatkowaniu. We wniosku podała, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi podstawową działalność gospodarczą w zakresie produkcji nawozów. Jako pracodawca dokłada wszelkich starań by pracownicy poczuli, że są ważną częścią firmy. W tym celu zorganizowała

z okazji "D. Ch." festyn, tj. imprezę artystyczno-rozrywkową. Celem festynu była integracja pracowników, umocnienie ich więzi z pracodawcą, polepszenie komunikacji

w firmie i wzrost motywacji, a w efekcie zwiększenie wydajności pracy. Impreza miała charakter zamknięty, była skierowana do pracowników i ich rodzin. Udział w festynie dla pracownika i jego osób towarzyszących był nieodpłatny. Pracownik miał prawo wprowadzić na festyn jedną osobę dorosłą (powyżej 18 roku życia) oraz dzieci poniżej 18-stego roku życia. Zaproszenie do udziału w festynie otrzymali również byli pracownicy Spółki odznaczeni tytułem: "Zasłużony dla (...)" wraz z osobą towarzyszącą. Na teren festynu wchodzić i wychodzić można było wyłącznie przez wyznaczone i oznakowane bramki kontrolne. Dokumentami uprawniającymi pracownika do wejścia na teren festynu była przepustka osobowa oraz imienne zaproszenie,

a w przypadku byłych pracowników imienne zaproszenie i dowód tożsamości. Udział

w spotkaniu nie był obowiązkowy. Każdy uczestnik festynu mógł bezpłatnie korzystać

z cateringu oraz atrakcji sportowo-rekreacyjnych. Podczas trwania spotkania dania serwowane były bez ograniczeń przez cały okres trwania festynu. Każdy pracownik otrzymał talon na 4 sztuki napojów do wyboru (piwo, napoje kolorowe lub wodę) plus jedno piwo jako dodatkowe. Na terenie festynu możliwy był również zakup wszystkich rodzajów napojów. Kawa i herbata były natomiast bez żadnego limitu dostępne nieodpłatnie podczas imprezy. Spółka nie ewidencjonowała ilości produktów spożytych przez danego pracownika lub osoby jemu towarzyszące. Spółce nie zwrócono niewykorzystanych talonów na napoje. Organizację imprezy zlecono podmiotowi zewnętrznemu, który w ramach kompleksowej usługi zapewnił organizację części artystyczno-rozrywkowej (gry, konkursy i drobne nagrody, występy artystów, atrakcje sportowo-rekreacyjne, wesołe miasteczko) oraz catering. Spółka nie prowadziła ewidencji pozwalającej na ustalenie, który z pracowników z jakich "atrakcji" skorzystał. Spółka zapewniła bezpłatny transport na imprezę (autobus). Autobus kursował według ustalonej trasy i zainteresowani pracownicy mogli skorzystać z tego transportu. Spółka nie prowadziła jednak ewidencji pozwalającej na ustalenie, którzy konkretnie pracownicy przyjechali na imprezę autobusem, a którzy skorzystali z innych środków transportu (np. z własnego samochodu). Spółka była odpowiedzialna za wynajem obiektu i jego ochronę. Zakup usług został sfinansowany ze środków obrotowych

i udokumentowany fakturami VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1) Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług wykazanego na fakturach dotyczących organizacji festynu w zakresie wynajmu obiektu, ochrony oraz zapewnienia części artystyczno-rozrywkowej i cateringu?

2) Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów

i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej ustawa o VAT, organizacja przez Spółkę festynu powinna być rozpoznana jako nieodpłatna dostawa towarów lub nieodpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem?

Zdaniem wnioskodawcy, wydatki poniesione na pracowników w związku z organizacją festynu wpływają pośrednio na wyniki Spółki i mają związek z działalnością gospodarczą, dlatego podlegają w całości odliczeniu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W zakresie pytania drugiego Spółka stwierdziła, że umożliwienie uczestnictwa w imprezie pracownikom wraz z osobami towarzyszącymi jest czynnością nieodpłatną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...]. Minister Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie obu pytań za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu podał, że jak wynika z art. 86 ust. 1 i art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi tego podatku i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług, wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Organ wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Minister Finansów podkreślił, że jak wynika z regulacji zawartych w art. 7 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, pojęcie świadczenia usług ma charakter dopełniający pojęcie dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej. Podniósł, że art. 8 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie na rzecz innego podmiotu nie będące dostawą. Organ wyjaśnił, że aby uznać dane świadczenie usług za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, przy czym w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Dokonując analizy art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, Minister Finansów podkreślił, że regulacja ta ma zastosowanie wyłącznie do sytuacji, gdy za świadczone usługi podmiot nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia, a usługi te wykonywane są na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Odnosząc treść powyższych przepisów do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku uznał, że Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby organizacji festynu, jedynie w tej części, w jakiej wydatki te dotyczą pracowników, gdyż tylko w tym przypadku wystąpił pośredni związek z czynnościami opodatkowanymi (pod warunkiem, że nie zachodziły ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o VAT). W związku z tym, że usługa polegająca na organizacji festynu była świadczona nieodpłatnie m.in. na rzecz pracowników, organ stwierdził, iż w tej części była – jak słusznie stwierdziła Spółka - związana z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Zatem –

w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT – nie stanowiła odpłatnego świadczenia usług,

o którym mowa w ww. przepisie i tym samym nie podlegała opodatkowaniu. Jednakże - wbrew stanowisku Spółki - ww. prawo do odliczenia, zdaniem Ministra Finansów, nie przysługuje w odniesieniu do wydatków poniesionych na rzecz pozostałych uczestników festynu (tj. byłych pracowników i osób im towarzyszących oraz członków rodzin pracowników), gdyż wydatki poniesione na ich rzecz nie miały ani bezpośredniego ani pośredniego związku ze sprzedażą opodatkowaną i w konsekwencji nie został spełniony jeden z warunków, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy. Jednocześnie usługa polegająca na organizacji festynu, która świadczona była na rzecz ww. osób przez Spółkę, w ocenie Ministra Finansów, nie stanowiła usługi świadczonej na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż osoby te nie mają związku z tą działalnością. W konsekwencji organ uznał, że - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT - podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa Spółka złożyła skargę do tut. Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji i uznanie, że przedstawione przez nią we wniosku stanowisko dotyczące zastosowania przepisów ustawy o VAT w zakresie prawa do obniżenia podatku naliczonego oraz uznania organizacji festynu za czynność niepodlegającą opodatkowaniu, jest prawidłowe. Zaskarżonej interpretacji Spółka zarzuciła błędną wykładnię art. 86 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.

W uzasadnieniu skargi, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania oraz argumentacji zawartej we wniosku, skarżąca stwierdziła, że jednoczesne opodatkowanie usług świadczonych na rzecz uczestników festynu niebędących jej pracownikami i brak możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług zewnętrznych dotyczących organizacji spotkania, zgodnie z przedstawioną interpretacją, prowadziłoby do podwójnego opodatkowania, co jest sprzeczne z zasadą neutralności systemu VAT. Podniosła, że ograniczenia tej zasady wynikać mogą jedynie z regulacji ustawowych (art. 88 ust. 1 ustawy o VAT, w którym wymieniono czynności, od których podatek naliczony nie może zostać odliczony przez podatnika).

W jej ocenie, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Ministra Finansów, że usługa polegająca na organizacji festynu, która świadczona była na rzecz osób niebędących pracownikami, nie stanowiła usługi świadczonej na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Stwierdziła, że celem organizacji festynu nie było zaspokajanie potrzeb osobistych uczestników, ale integracja uczestniczących w nim osób (również poprzez uczestnictwo w spotkaniu, integrację rodzin pracowników

i byłych pracowników) wpływająca na polepszenie komunikacji wewnątrz firmy oraz kształtowanie pozytywnego jej wizerunku na zewnątrz. Działania powyższe wpływają pośrednio na jej wyniki, co pozwala stwierdzić, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie podlegają dyspozycji art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Skarżąca podniosła, że jak stanowi zasada wyrażona w art. 86 ust 1 ww. ustawy, dla odliczenia podatku niezbędne jest wykazanie związku nabytych towarów i usług

z działalnością opodatkowaną. Związek ten może mieć charakter pośredni. Podkreśliła, że organizacja imprezy, pomimo charakteru rozrywkowego, przyczynia się przede wszystkim do zwiększenia efektywności działań pracowników. Integracja pracowników, zbudowanie pozytywnego wizerunku pracodawcy dbającego o swoich podwładnych

i ich rodziny, byłych pracowników oraz dającego poczucie stabilności i gwarancji zatrudnienia, przekłada się na uzyskiwanie coraz lepszych wyników w działalności, co wpływa na wzrost sprzedaży opodatkowanej VAT. Poza tym, organizacja festynu kształtuje pozytywny wizerunek firmy na zewnątrz, wpływa na jej renomę. Strona podtrzymała stanowisko, że podatek naliczony dotyczący zakupów usług zewnętrznych związanych z organizacją spotkania w całości podlega odliczeniu na zasadach określonych w art. 86 ust 1 ustawy o VAT.

Spółka zauważyła, że zgodnie z zasadą neutralności podatku od towarów i usług, każdy podatnik w zakresie, w jakim zakupione usługi, czy towary są wykorzystywane do działalności opodatkowanej, ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wskazała, że wagę neutralności podatku potwierdzają także

wyroki Trybunału Sprawiedliwości.

Strona powołując art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT stwierdziła, że ustawodawca "zrównał" nieodpłatne świadczenie usług z odpłatnym ich świadczeniem czyniąc je przedmiotem opodatkowania mieszczącym się w zakresie dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Tym samym, w jej ocenie, Minister Finansów wydając interpretację dotyczącą przedstawionego stanu faktycznego w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, nie może jednocześnie identyfikować świadczenia jako działalności opodatkowanej (obowiązek ustalenia podatku należnego wynikający z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT) oraz wykazywać brak związku tego samego świadczenia z działalnością opodatkowaną (co wpływa na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego).

W związku z powyższym, w przypadku uznania, że wartość świadczeń przeznaczonych osobom innym niż pracownicy podlega opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, Spółka ma prawo do odliczenia podatku w całości od wydatków poniesionych na organizację festynu, gdyż wydatki te ponoszone były w celu wykonania czynności opodatkowanych. Skarżąca stwierdziła, że nie ma znaczenia, czy czynności te były świadczone odpłatnie, czy nieodpłatnie. Ważne jest, aby nabyte usługi wykorzystywane były do wykonywania czynności opodatkowanych, do których zalicza się również usługi świadczone nieodpłatnie. Według skarżącej, gdyby przyjąć podejście przedstawione w interpretacji indywidualnej, to Spółka nie miałaby prawa do odliczenia podatku i jednocześnie byłaby zobowiązana do wykazania podatku od usług świadczonych na rzecz osób niebędących pracownikami. Jej zdaniem, jeżeli miałaby obowiązek opodatkować usługi świadczone na rzecz ww. uczestników, to powinna mieć prawo do odliczenia podatku w całości od wydatków dotyczących organizacji festynu, gdyż usługi te należałoby rozpoznać jako wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Końcowo Strona zwróciła uwagę, że wystąpiła również z wnioskiem o interpretację

w "podatku od osób prawnych". W odpowiedzi otrzymanej od Ministra Finansów z dnia [...]. nr [...], odmiennie niż w interpretacji dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług uznano, że poniesione wydatki na organizację imprezy integracyjnej w części dotyczącej pracowników i ich rodzin, przejawiają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

I. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty tut. Sąd podziela.

Podstawą poddania kontroli sądowej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej przez Ministra Finansów jest art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej jako: p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., w tym pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.

W rozpoznawanej sprawie, biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy, a także kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego w postaci pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, istnieją podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

II. Spór sprowadza się do zagadnienia, czy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako nieodpłatne świadczenie usług przeznaczenie - zorganizowanego przez skarżącą Spółkę - festynu dla pracowników, członków ich rodzin, byłych pracowników oraz osób towarzyszących. Ponadto, czy w przypadku podlegania opodatkowaniu tych czynności, Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach dotyczących organizacji tego festynu w zakresie wynajmu obiektu, ochrony oraz zapewnienia części artystyczno-rozrywkowej i cateringu.

Zaznaczyć należy, że powyższy spór dotyczy skorzystania z festynu przez byłych pracowników, członków rodzin i osób towarzyszących. Strony są zgodne natomiast co tego, że usługa organizacji festynu na rzecz samych pracowników nie podlegała opodatkowaniu, bowiem nie jest odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. i jednocześnie Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem usług zorganizowania festynu w tej części, w której dotyczą pracowników.

III. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zagadnienia dotyczącego opodatkowania usług przeznaczonych dla byłych pracowników, członków rodzin i osób towarzyszących. W tej części stanowisko organu zaprezentowane w interpretacji zasługuje w pełni na aprobatę jako zgodne z prawem. Podać należy, że na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 tej ustawy podatkowej za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni

i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne podkreślić należy, że z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. wynika, iż opodatkowaniu podlega jedynie odpłatne świadczenie usług, a usługi świadczone nieodpłatnie - co do zasady - nie podlegają opodatkowaniu, niezależnie od tego, czy nieodpłatność jest istotą danej usługi, czy też usługa została wykonana bez wynagrodzenia. Równocześnie, niektóre czynności wykonywane nieodpłatnie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jako czynności zrównane z odpłatnym świadczeniem usług. Za taki wyjątek uznać należy unormowanie przyjęte w art. 8 ust. 2 u.p.t.u., w którym ustawodawca przyjął fikcję prawną uznając, że nieodpłatne świadczenia, o których mowa w tym przepisie, stanowią odpłatne świadczenie usług. Ponieważ przepis ten wskazuje na wyjątek od zasady nieopodatkowania usług nieodpłatnych, nie może być interpretowany rozszerzająco. Rezultatem takiego unormowania jest objęcie tych usług zakresem opodatkowania. Powyższa regulacja jest wyrazem dostosowania prawa krajowego do obowiązującego w Unii Europejskiej jednolitego systemu podatku VAT. Stosownie do art. 26 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE seria L z 2006r. Nr 347/1) za odpłatne świadczenie usług uznaje się każdą z następujących czynności:

a) użycie towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa, w przypadkach kiedy VAT od takich towarów podlegał w całości lub w części odliczeniu;

b) nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika na prywatny użytek jego lub jego pracowników lub bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że w pełni na aprobatę zasługuje stanowisko organu, zgodnie z którym w przypadku uczestnictwa w festynie byłych pracowników, członków rodzin i osób towarzyszących, brak jest spełnienia celu w postaci świadczenia usług w związku z działalnością gospodarczą skarżącej Spółki. Trafnie Minister Finansów wywodzi, że wymienione osoby nie są pracownikami Spółki, nie są związane z prowadzoną przez nią działalnością, obecność ich na festynie nie przekłada się na efekty działalności gospodarczej Skarżącej. Nie można temu uczestnictwu w festynie przypisać takich atrybutów, które są charakterystyczne dla pracowników w relacji ze Spółką, a mianowicie umocnienia więzi z pracodawcą, polepszenia komunikacji w firmie i wzrost motywacji do pracy, co w efekcie sprzyjałoby zwiększeniu wydajności pracy,

a w konsekwencji miało wpływ na wyniki firmy. Wobec braku związku pomiędzy usługami na rzecz osób nie mających statusu pracownika a prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, należy stwierdzić, że został spełniony warunek z art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. w postaci przeznaczenia ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Tym samym zaszły podstawy do opodatkowania podatkiem od towarów

i usług świadczenia usług na rzecz byłych pracowników, członków rodzin i osób towarzyszących.

Warto w tym miejscu przywołać pogląd zaprezentowany w wyroku WSA

w Warszawie z dnia 19 września 2013r., sygn. akt III SA/Wa 246/13, zgodnie z którym za usługi dokonane do celów działalności gospodarczej (wcześniej: związanych z działalnością gospodarczą) należy uznać takie, które mają związek z potrzebami działalności gospodarczej. Związek z działalnością gospodarczą mają zaś takie czynności, których wykonanie jest celowe dla osiągnięcia bądź poprawienia efektów tej działalności. Ta celowość istnieć może również wtedy, gdy taka usługa nieodpłatna nie jest niezbędna do osiągnięcia efektu działalności gospodarczej, ale obiektywnie może na te efekty wpływać.

Konkludując należy stwierdzić, że nie ma racji strona skarżąca, która domaga się niopodatkowania usług świadczonych na rzecz ww. osób niebędących jej pracownikami.

IV. Za niezgodne natomiast z prawem należy ocenić stanowisko organu w przedmiocie braku podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany

w fakturach dotyczących organizacji festynu (wynajem obiektu, ochrony, zapewnienia części artystyczno-rozrywkowej i cateringu), a przeznaczonych dla osób niebędących pracownikami Spółki. Podać należy, że na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u. w zakresie,

w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem prawa do obniżenia kwoty podatku należnego

o podatek naliczony jest wykorzystywanie towarów i usług do czynności opodatkowanych. Skoro z art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. wynika wprost, że w niektórych sytuacjach prawodawca poprzez fikcję prawną zrównał nieodpłatne świadczenie usług

z odpłatnym ich świadczeniem, a tym samym uczynił je przedmiotem opodatkowania mieszczącym się w zakresie dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., to w pełni uzasadnione jest stanowisko strony skarżącej o przysługującym jej prawie do odliczenia podatku naliczonego także związanego z usługą organizacji festynu w tej części,

w której jest ona przeznaczona dla osób niebędących pracownikami. Jeszcze raz podnieść należy, że z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT wynika, że co do zasady opodatkowaniu podlega jedynie odpłatne świadczenie usług, a przepis art. 8 ust. 2 tej ustawy wprowadza od tej zasady wyjątki wskazując usługi, które choć są nieodpłatne, to należy traktować je tak jak usługi odpłatne, a w konsekwencji opodatkowane.

Pogląd zaprezentowany w tej części interpretacji przez organ stanowi naruszenie zasady neutralności podatku od towarów i usług. Neutralność tego podatku dla podatników VAT gwarantuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, zapłaconego

w cenie nabywanych przez nich towarów lub usług, związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Neutralność jest zapewniona przez obciążanie podatkiem jedynie wartości dodanej w kolejnej fazie obrotu wskutek stosowania systemu pomniejszania podatku należnego o podatek naliczony. Skoro ustawodawca postanowił, że w sytuacji określonej w art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u., a zatem także w takiej jak opisana we wniosku, usługi podlegają opodatkowaniu, to brak jest podstaw do twierdzenia, iż zakup towarów i usług nie jest związany z czynnościami opodatkowanymi. W konsekwencji wydana interpretacja narusza art. 86 ust.1 u.p.t.u.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 146 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. Na podstawie art. 152 P.p.s.a. orzekł, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a.

H. Adamczewska-Wasilewicz E. Kruppik-Świetlicka L. Kleczkowski