Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1217/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 12 ust. 1 pkt 2, ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 55, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Dnia 23 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2011 roku przy udziale - sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu A. K., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, obejmującą należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 K.p.a., Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił S. K. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na nieruchomości położonej w P. 7a, gm. P., nr ewid. działki [...] (kategorii III).

W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, iż przedstawiony projekt budowlany jest kompletny i zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...], a złożone w sprawie dokumenty są wystarczające do wydania orzeczenia w sprawie pozwolenia na budowę.

Od decyzji tej odwołanie złożył A. G. W odwołaniu tym wniósł o zmianę projektu budowlanego przez określenie, że budynek można wznieść w odległości co najmniej 2 metrów od granicy z jego nieruchomością. Zarzucił, iż wzniesienie budynku w granicy jego działki nie tylko narusza przepisy prawa budowlanego, ale także będzie utrudniało uprawę jego działki. Nie wyraża zgody na wzniesienie budynku w granicy z jego działką, a prace budowlane zostały już rozpoczęte.

Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji stwierdził, że po przeprowadzeniu kontroli, w piśmie z dnia 11 sierpnia 2010r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. poinformował, że na terenie działki inwestora nie są prowadzone żadne roboty budowlane. Nie stwierdzono też wykonania wykopów i nowych elementów budynku. Z akt sprawy wynika, iż inwestor złożył wymagane prawem dokumenty, tj. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodny z przepisami i kompletny projekt budowlany oraz wymagane uzgodnienia. Planowana inwestycja jest zgodna z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] wydaną przez Wójta Gminy P. W decyzji tej określono jej usytuowanie w granicy z działką nr ewid. [...], jako budynek parterowy bez podpiwniczenia i poddasza o wysokości kalenicy nie więcej niż 4,0 m, o szerokości elewacji frontowej do 11,0 m, z dachem jednospadowym o kącie nachylenia do 15°.

Odnosząc się do wniosku strony o "odsunięcie inwestycji o 2 metry" od granicy organ odwoławczy stwierdził, iż takie usytuowanie projektowanego budynku byłoby sprzeczne z ostateczną decyzją Wójta Gminy P. o ustaleniu warunków zabudowy. Sposób zagospodarowania działki należy wyłącznie do kompetencji inwestora. Rolą organu jest natomiast badanie proponowanego we wniosku rozwiązania projektowanego w zakresie zgodności z przepisami, w tym dotyczącymi między innymi ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 55 ustawy Prawo budowlane.

Reasumując, Wojewoda [...] stwierdził, że inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, a projekt jest zgodny z przepisami w zakresie warunków technicznych.

W skardze na powyższą decyzję A. G. wniósł o zmianę projektu budowlanego przez określenie, że projektowany budynek można wznieść w odległości 1,5 m od granicy z jego nieruchomością. Podniósł przy tym ponownie, iż projektowane usytuowanie budynku nie tylko jest naruszeniem prawa budowlanego, ale także będzie utrudniało korzystanie z jego działki.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku pełnomocnik skarżącego w osobie radcy prawnego, wyznaczony z urzędu, poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż zadaniem sądów administracyjnych jest badanie zgodności z prawem kwestionowanych aktów i czynności (bezczynności) organów administracji publicznej.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż nie narusza ona prawa.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w granicy z działką nr [...], stanowiącą własność skarżącego.

Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest natomiast kwestia prawidłowości zastosowania przez organy administracji § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.) poprzez udzielenie pozwolenia na budowę tak usytuowanego budynku.

W związku z tym wskazać przede wszystkim należy, iż w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz.U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm. ) obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno - budowlanych.

Do przepisów techniczno - budowlanych - stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy - zalicza się w szczególności warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, które zostały określone w przepisach rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. wskazanego wyżej.

Stosownie do § 12 ust. 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy z sąsiednią działką budowlaną, a takim niewątpliwie jest projektowany budynek gospodarczy, którego dotyczy zaskarżona decyzja, zasadą jest sytuowanie tego rodzaju budynków na działce budowlanej w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 3 m w stronę tej granicy.

Jednakże w myśl § 12 ust. 2 cytowanego rozporządzenia sytuowanie budynku, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W rozpatrywanej sprawie ma właśnie miejsce sytuacja, o jakiej stanowi ten przepis. Z akt administracyjnych bowiem wynika, iż decyzją z dnia [...] Wójt Gminy P. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji o nazwie: "budowa budynku gospodarczego usytuowanego w granicy z działką nr [...] na działce nr ewid. [...] w miejscowości P.".

W zakresie wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ ten wyraźnie określił, że "budynek gospodarczy należy projektować jako obiekt usytuowany w granicy z działką nr ewid. [...]". W decyzji tej określono więc - jako warunek inwestowania - usytuowanie spornej inwestycji w granicy z działką skarżącego.

W tej sytuacji prawidłowe jest stanowisko organów administracji, iż zatwierdzony projekt jest zgodny z tą decyzją. Poza tym zauważyć trzeba, że decyzja ta jest ostateczna w rozumieniu art. 16 K.p.a., który to przepis statuuje zasadę trwałości decyzji administracyjnych, a w konsekwencją tego jest związanie nią organu administracji orzekającego o pozwoleniu na budowę z mocy art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.).

Związanie organu wydającego pozwolenie na budowę decyzją o warunkach zabudowy oznacza, iż organ ten nie może kształtować warunków zabudowy odmiennie od ustalonych w powyższej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy determinuje zatem w tym zakresie decyzję o pozwoleniu na budowę, gdyż ustalone w niej warunki zabudowy wiążą organ wydający pozwolenie na budowę.

Sąd jednocześnie ze względu na powyższe nie podziela zarzutu pełnomocnika skarżącego, podniesionego w złożonym piśmie procesowym, a dotyczącym naruszenia art. 9 K.p.a. A. G. był bowiem stroną postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i mimo jej treści dotyczącej sytuowania obiektu w granicy, nie złożył od niej przysługującego mu środka zaskarżenia, czym spowodował uostatecznienie się decyzji pierwszoinstancyjnej.

Ponadto, zauważyć należy, iż wymogi wniosku o pozwolenie na budowę, wymagane dokumenty i tryb postępowania w sprawie pozwolenia na budowę określają przepisy art. 32 - 35 ustawy Prawo budowlane. W myśl przepisu art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami i planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć:

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ( o wpisie autora projektu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnym na dzień opracowania projektu);

2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wymogi, jakim powinien odpowiadać projekt budowlany, określa przepis art. 34 tej ustawy. W myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy).

Z akt administracyjnych wynika, iż inwestor spełnił wymagania przewidziane przytoczonymi przepisami. Dołączony do wniosku projekt jest kompletny i odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 ustawy. Prawidłowe jest również ustalenie organów administracji, że projektowana budowa budynku gospodarczego zgodna jest z przepisami techniczno - budowlanymi.

Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd oddalił skargę.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).

A.D.