Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 46/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Kolejnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.55 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Nadzorczej [...] S.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt II SO/Wa 34/08 wymierzające Radzie Nadzorczej [...] S.A. grzywnę w wysokości 2.690 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

W. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Radzie Nadzorczej [...] S.A. grzywny za nieprzekazanie Sądowi jego skargi na decyzję z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, iż W. A. została udzielona odpowiedź, że Rada Nadzorcza [...] S.A. nie jest organem właściwym do rozpoznania skargi z dnia [...] lipca 2008 r., a zatem złożona skarga pozostanie w aktach bez nadania jej dalszego biegu. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż Rada Nadzorcza [...] S.A. jest organem spółki [...] Spółka Akcyjna, a postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia W. A. informacji publicznej prowadziła Rada Nadzorcza spółki [A] Spółka Akcyjna. Dodatkowo zaskarżony organ podniósł, iż na wystąpienia W. A. odpowiedzi udzielał przewodniczący Rady Nadzorczej [A] S.A., informując, iż żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, a w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna, gdyż nie było podstaw do jej wydania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając wniosek stwierdził, iż organ nie przekazał skargi W. A. z dnia [...] lipca 2008 r., odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Wskazał, że wniósł on skargę "za pośrednictwem Rady Nadzorczej [...] S.A.", zatem obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż ocena w zakresie czy skarga została wniesiona do organu właściwego należy do kognicji sądu administracyjnego, co przesądza o braku możliwości samodzielnego decydowania przez organ w tym zakresie (tj. pozostawienia skargi bez nadania jej dalszego biegu).

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniosek W. A. za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy wymierzył Radzie Nadzorczej [...] S.A. grzywnę w wysokości 2690 zł.

Rada Nadzorcza Spółki [...] S.A. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wskazał, iż na wniosek W. A. z dnia [...] lutego 2008 r. o udzielenie informacji publicznej, skierowany do Przewodniczącego Rady Nadzorczej [...], udzielono mu w dniu [...] marca 2008 r. odpowiedzi, iż dokumentacja postępowania kwalifikacyjnego na stanowisko członka zarządu ds. finansowych w spółce [A] S.A., o udostępnienie której wystąpił, nie jest dokumentem urzędowym i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W. A. uznał w/w pismo za decyzję i w dniu [...] kwietnia 2008 r. wniósł od niego odwołanie do Przewodniczącego Rady Nadzorczej [A] S.A. W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. poinformowano skarżącego, że dokumentacja postępowania kwalifikacyjnego nie stanowi informacji publicznej i jego odwołanie pozbawione jest podstaw prawnych.

Ponadto, pełnomocnik [...] S.A. wyjaśnił, że pomiędzy Radą Nadzorczą [...] S.A., a Radą Nadzorczą [A] S.A. nie zachodzi żaden stosunek nadrzędności. Podkreślił, że Rada Nadzorcza [...] SA. nie jest organem władzy publicznej ani organem reprezentującym osobę prawną, wobec czego nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 16 w zw. z art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nawet jednak gdyby założyć, iż żądane przez W. A. dokumenty stanowiły informację publiczną, to wobec tego, że [A] S.A. nie jest podmiotem władzy publicznej, miałby tu zastosowanie przepis art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym do podmiotów nie będących organami władzy publicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 16, z tym, że stosownie do ust. 2 art. 17 wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej może wystąpić do właściwego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rada Nadzorcza [...], w ocenie pełnomocnika strony, nie jest zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia sprawy, gdyż nie jest organem reprezentującym na zewnątrz osobę prawną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rada Nadzorcza jest organem korporacyjnym spółki ustanowionym do stałego nadzoru i jak to wynika z art. 379 ksh reprezentuje spółkę jedynie w umowie między spółką a członkiem zarządu, jak również w sporze z nim. Jest to organ kolegialny, działający na posiedzeniach, które w przypadku [...] S.A. odbywają się raz w miesiącu i nie może ponosić odpowiedzialności za prowadzenie spraw spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

Zatem powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny.

Podkreślenia wymaga, że sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 powołanej ustawy nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Zawarte w art. 55 § 1 ustawy stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Rady Nadzorczej [...] S.A. Zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), organ ten miał obowiązek przekazać w/w skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Natomiast ocena, czy informacja, której udostępnienia żąda skarżący jest informacją publiczną, jak też, czy Rada Nadzorcza [...] S.A. jest organem właściwym do udostępnienia skarżącemu w/w informacji, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, należy do tego Sądu. Niedopuszczalne jest natomiast samodzielne decydowanie organu o powyższym.

Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie organ nie przekazał skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w terminie, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie grzywny należy uznać za w pełni uzasadnione.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu