Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 806/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Opactwa [...] w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 634/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Opactwa [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2013r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 634/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wykonanie decyzji o ustaleniu lokalizacji nie może bezpośrednio doprowadzić do skutków opisanych we wniosku. W tej sytuacji – zdaniem Sądu – na tym etapie, nie ma niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero bowiem jeżeli inwestycja znajdzie się na etapie wydawania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego, strona będzie mogła powoływać okoliczności w celu ubiegania się o wstrzymanie wykonania.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Opactwo [...] w K., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

- prawa materialnego, a to art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wykonanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może doprowadzić do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także:

- przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w związku z błędnym przyjęciem, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania tych decyzji.

Ze względu na powyższe skarżące Opactwo wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest pierwszym etapem procesu inwestycyjno-budowlanego nakierowanego na realizację konkretnego przedsięwzięcia. Zatem wydanie przedmiotowych decyzji spowodowało powstanie stanu, w którym Gmina Miejska Kraków może podjąć dalsze kroki prawne zmierzające do zrealizowania swoich zamierzeń inwestycyjnych. Dalej podniesiono, że z okoliczności przedstawionych w skardze przez Opactwo wynika, iż przedmiotowe decyzje zawierają nieprawidłowe rozstrzygnięcia albo co najmniej prawidłowość tych rozstrzygnięć jest wysoce wątpliwa. Tymczasem planowane przez Gminę zamierzenie w postaci budowy czterech masztów oświetleniowych płyty głównej boiska [...] odpowiada inwestycji, która została już zrealizowana na podstawie poprzedniej decyzji o pozwoleniu na budowę, która przewidywała, że do 30 listopada 2012 r. maszty te mają zostać zdemontowane. W tej sytuacji, zdaniem Opactwa, nie sposób przyjąć, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. – Gmina dysponuje decyzją o lokalizacji, o którą wnioskowała tylko po to, by uzyskać pozwolenie na budowę. Podkreślono także, że maszty na terenie boiska nie zostały zdemontowane, także Gmina chce zalegalizować zrealizowaną już wcześniej inwestycję.

W dalszej części uzasadnienia Opactwo podniosło, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. posługuje się pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia "znacznej szkody", a nie "bezpośredniej znacznej szkody". A właśnie brak bezpośredniości grożącej szkody był powodem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. Zdaniem strony skarżącej postawienie trzech masztów oświetleniowych, których wysokość jest trzykrotnie wyższa od zabudowań klasztornych zburzy ukształtowany historycznie krajobraz Mogiły i panoramę zespołu klasztornego, a także całej południowo-wschodniej części K. Spowoduje to trwałe obniżenie waloru estetycznego i zbytkowanego zabudowań unikatowego kompleksu klasztornego w K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem kontrolowane postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Nadto podkreślić należy, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności samej skargi. Niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a., to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności rozstrzygnięcia z prawem, a zwłaszcza orzeczenie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja (porównaj: motywy do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dn. 16.04.2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, opubl. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77; postanowienia NSA z dnia 28.04.2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, niepubl., czy z dnia 27.09.2012r., sygn. akt II OZ 818/12). W tej sytuacji ewentualna wadliwość zaskarżonej do Sądu decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej pozostaje bez wpływu na kwestie oceny prawidłowości kontrolowanego postanowienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rację ma Sąd I instancji twierdząc, że kontrolowana decyzja nie wywołuje niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Bowiem skutkiem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest wybudowanie spornych masztów oświetleniowych, ale możliwość wszczęcia kolejnego etapu procesu inwestycyjno-budowlanego jakim jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Zatem o opisanej we wniosku szkodzie w postaci zburzenia ukształtowanego historycznie krajobrazu [...] będzie można ewentualnie mówić na etapie uzyskiwania przez inwestora pozwolenia na budowę (porównaj: postanowienie NSA z dn. 17.07.2013 r., sygn. akt II OZ 601/13, niepubl.). W odniesieniu do przedmiotowej decyzji nie można także mówić o spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków, bowiem skutek w postaci możliwości ubiegania się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę masztów oświetleniowych na płycie głównej boiska nie powoduje na tyle istotnej i trwałej zmiany rzeczywistości, której nie można byłoby odwrócić.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.