Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 799/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 37 par 1, art. 46 par 3, art. 49 par 1, art. 58 par 1 pkt 3,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 października 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 803/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15.10.2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 15.06.2018 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Wskazał, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16.08.2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona na adres pełnomocnika strony skarżącej w dniu 20.08. 2018 r. W zakreślonym terminie, tj. do dnia 27.08.2018 r. pełnomocnik nie nadesłał pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tym stanie sprawy, wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) skargę odrzucił.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, podnosząc zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo braku uzasadnionych podstaw. W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnictwo zostało złożone na etapie postępowania przed organami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo stwierdził, że niewykonanie przez skarżącego w wyznaczonym terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkować musiało jej odrzuceniem.

Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na podstawie art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Niezłożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Skoro art. 37 § 1 P.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy, oznacza to obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowoadministracyjnej, prowadzonej przez sąd administracyjny, a nie do akt administracyjnych, prowadzonych przez organ administracji. Od obowiązku tego nie zwalnia wcześniejsze złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, a fakt złożenia takiego pełnomocnictwa może mieć tylko takie znaczenie, że pełnomocnik może wywiązać się z omawianego obowiązku przez sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych i złożenie tego odpisu do akt sądowoadministracyjnych (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5.09. 2008 r., I FSK 536/08 i z dnia 9.07.2009 r., II FSK 1466/08). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano nieskuteczność pełnomocnictwa złożonego w postępowaniu administracyjnym w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Dla przykładu w postanowienie z dnia 15.05.2018 r. (I FSK 1379/16) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ,,pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym". Z kolei w postanowieniu z dnia 29.01.2015 r. (II FSK 3627/14 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ,,nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 P.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami podatkowymi. Wspomniana w art. 37 § 1 P.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 P.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa".

W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie złożył do akt sądowych ani pełnomocnictwa procesowego, ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z akt administracyjnych. Z przyczyn wskazanych na wstępie nie ma żadnego znaczenia to, że pełnomocnik skarżącego złożył dokument pełnomocnictwa w aktach administracyjnych. Skoro zatem, dokument pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie został złożony przy pierwszym piśmie wnoszonym do sądu (skardze), Przewodniczący Wydziału zasadnie wezwał stronę do jego uzupełnienia oraz pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Termin przewidziany na uzupełnienie wskazanego braku wynosił 7 dni od dnia doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20.08.2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 23 akt sądowych), a zatem wyznaczony termin na dokonanie określonych czynności procesowych upływał w dniu 27.08.2018 r. Z akt sprawy wynika, iż w wyznaczonym terminie braku tego nie uzupełniono. Obligowało to Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.