Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 648/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 i art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 543/15 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 2 marca 2015 r. nr [..] w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 543/15, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania wniosek M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.

Sąd I instancji wskazał, że skoro wezwanie z dnia 29 grudnia 2015 r. do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 stycznia 2016 r., to termin do wykonania wezwania upływał z dniem 20 stycznia 2016 r. Skarżący mimo doręczenia wezwania, przesłania stosownego druku i prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania w terminie, złożył osobiście w biurze podawczym sądu wypełniony urzędowy formularz dopiero w dniu 22 stycznia 2016 r.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast stosownie do art. 257 P.p.s.a. wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sąd administracyjny rozpoznaje jedynie wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone na stosownym druku. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują żadnych wyjątków od tej reguły.

Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74).

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowych, skarżący pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. zwróci się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym wezwano skarżącego do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPf w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Skarżący ww. brak formalny uzupełnił po wyznaczonym przez Sąd terminie. Wezwanie Sądu wraz z załączonym formularzem PPF, doręczono skarżącemu w dniu 13 stycznia 2016 r., zatem termin do złożenia tego formularza upływał w dniu 20 stycznia 2016 r., zaś skarżący uczynił to w dniu 22 stycznia 2016 r., a więc po terminie.

Powyższe oznacza, że zasadnie Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem z pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania..

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.