Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2756/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 99 a  ust. 1  pkt  12
journal: Dz.U. 1990 nr 78 poz 462
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Olga Żurawska – Matusiak, , Protokolant Beata Gibzińska, st. asyst. sędz., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 r., wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nakazującą E. K. opróżnienie lokalu mieszkalnego w S. przy ul. [...].

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 1992 r. J. K. (ówczesnemu mężowi E. K.) został przydzielony lokal mieszkalny położony w S. przy ul. [...]. W decyzji przydziałowej jako osoby uprawnione do zamieszkiwania z funkcjonariuszem w ww. lokalu wymienione zostały: E. K. - żona, U. K. - córka i A. K. - syn.

Decyzja ta, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej utrzymaną w mocy przez Ministra Spraw Wewnętrznych decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1996 r.

Następnie, Sąd Okręgowy w S. [...] w wyroku z dnia [...] lutego 2002 r. sygn. akt [...] (utrzymanym w tym zakresie w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w P. z dnia [...] grudnia 2002 r. sygn. akt [...]) nakazał J. K. wydanie w stanie wolnym Skarbowi Państwa – [...] Oddziałowi Straży Granicznej w G. nieruchomości położonej w S przy ul. [...], składającej się z działki gruntu wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym i garażem.

Wyrok ten, z uwagi na jego niewykonanie przez J. K., został opatrzony klauzulą wykonalności i przekazany do egzekucji komorniczej.

Eksmisji jednak nie przeprowadzono z uwagi na fakt, że w lokalu przy ul. [...] zameldowani byli także A. K. i E. K., którzy nie byli objęci wyrokiem eksmisyjnym.

W tej sytuacji Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wystąpił w dniu [...] września 2009 r. do Sądu Rejonowego w S. z pozwem o nakazanie opuszczenia przedmiotowego lokalu mieszkalnego przez A. K. i E. K.

Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. sygn. akt [...] odrzucił powyższy pozew wskazując, że kwestia opróżnienia tego lokalu winna być przedmiotem decyzji administracyjnej.

W związku z powyższym, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., wydaną na podstawie art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej i § 15 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 2002 r. w sprawie przydziału, opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 99, poz. 898 z późn. zm.) nakazał E. K. opróżnienie lokalu mieszkalnego w S. przy ul. [...] w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że E. K. nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, gdyż jej uprawnienie do zamieszkiwania w tym lokalu było pochodną od tytułu prawnego J. K. Organ zaznaczył jednocześnie, iż E. K. nie spełnia również przesłanek do uzyskania samodzielnego tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, którą to możliwość przewiduje art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, ale tylko i wyłącznie w stosunku do członków rodziny funkcjonariusza, w przypadku, gdyby był on uprawniony do renty rodzinnej po zmarłym funkcjonariuszu.

W odwołaniu od powyższej decyzji, skierowanym do Komendanta Głównego Straży Granicznej, E. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej oraz art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Straży Granicznej, poprzez ich niezastosowanie, art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, poprzez błędną jego wykładnię i w rezultacie niewłaściwe zastosowanie, a także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, polegający na nieprawidłowym uznaniu, że E. K. jest osobą nieuprawnioną, gdyż brak jej uprawnienia wynika wprost z błędnego uznania przez [...] Oddział Straży Granicznej, że J. K. nie miał uprawnień do lokalu mieszkalnego.

Komendant Główny Straży Granicznej, w wyniku rozpoznania powyższego odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 r., wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej.

W uzasadnieniu decyzji, przywołując treść przepisów art. 92 ust. 1 i art. 93 ustawy o Straży Granicznej oraz art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, organ podkreślił, że E. K. jest byłą żoną funkcjonariusza, który obecnie jest [...] i jako taka nie posiada uprawnień do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie przepisów ustawy o Straży Granicznej.

Odnosząc się do zarzutu obrazy art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, organ stwierdził, iż nie znajduje on potwierdzenia w faktach. Decyzja nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 1992 r. przydzielająca J. K. (wówczas mężowi odwołującej) z uwzględnieniem członków rodziny (żony, syna i córki) lokal mieszkalny położony w S. przy ul. [...], jako rażąco naruszająca prawo została bowiem w dniu [...] marca 1997 r. wycofana z obiegu prawnego poprzez jej uchylenie decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej, utrzymaną w mocy decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] listopada 1996 r.

Zatem, z powyższego wynika, że E. K. zamieszkuje w lokalu mieszkalnym, do którego nie ma tytułu prawnego. Zgodnie zaś z art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu mieszkalnego, jeżeli on lub członkowie jego rodziny albo inne osoby zajmują lokal bez tytułu prawnego. Przy czym decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu.

Organ zaznaczył jednocześnie, iż Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. przydzielił J. K. (ówczesnemu małżonkowi odwołującej się) i jego rodzinie lokal mieszkalny, położony w pobliskiej miejscowości, w której pełnił służbę, tj. w S. przy ul. [...], o powierzchni mieszkalnej zgodnej z przysługującymi normami zaludnienia. Decyzja ta została decyzją Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. i wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I SA 40/97 z dnia 9 maja 1997 r. uznana za wydaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, przez co stała się ostateczna.

Zatem, organ I instancji zrealizował przysługujące J. K. uprawnienie do odpowiedniego lokalu mieszkalnego. Nie niweczy zaś tego fakt, że po ośmiu latach pozostawania przydzielonego lokalu mieszkalnego w stanie umożliwiającym jego zasiedlenie, w dniu 2 sierpnia 2002 r., po kilkakrotnym wezwaniu J. K. do zasiedlenia wskazanego lokalu, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...] stwierdził wygaśnięcie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r.

Organ podniósł jednocześnie, że pomimo odmowy przyjęcia przydzielonego zgodnie z prawem lokalu mieszkalnego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej podjął starania zmierzające do uzyskania kolejnego mieszkania dla A. K., J. K. i E. K.. W dniu [...] sierpnia 2008 r. Prezydent Miasta S. wskazał do zasiedlenia przez J. K. i pozostałe osoby lokal mieszkalny położony w S. przy ul. [...] o powierzchni odpowiadającej należnym normom zaludnienia. Do chwili obecnej przedmiotowy lokal pozostaje jednak niezasiedlony.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ II instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie oprócz art. 99a ust. 1 pkt 12 ustawy o Straży Granicznej zastosowanie ma również pkt 9 tego artykułu stanowiący, że opróżnienie lokalu mieszkalnego następuje również wtedy, gdy funkcjonariusz lub jego małżonek w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej uzyskali inny lokal mieszkalny lub dom o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia.

W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. K. zarzucił organowi naruszenie art. 99a ust. 1 pkt 12 oraz ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, poprzez błędną jego wykładnię i w konsekwencji błędne jego zastosowanie, naruszenie art. 99a ust. 1 pkt 9 ustawy o Straży Granicznej, poprzez błędne jego zastosowanie w sytuacji, w której nie są spełnione przesłanki w tej normie wyrażone, a także błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż lokal położony przy ul. [...] w S. odpowiada normom powierzchniowym przewidzianym dla [...] K., a tym samym dla skarżącej.

W związku z powyższymi zarzutami wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że przepisy ustawy o Straży Granicznej przewidują po stronie organu obowiązek przydzielenia J. K., ale także osobom uprawnionym, których prawo wynika z uprawnień funkcjonariusza, lokalu mieszkalnego na podstawie art. 102 ustawy o Straży Granicznej oraz art. 29 o zaopatrzeniu emerytalnym.

J. K. do dnia dzisiejszego nie został natomiast przydzielony żaden lokal służbowy spełniający wymogi, a tym samym realizujący uprawnienia nabyte emerytowanego oficera Straży Granicznej. Lokal mieszkalny przy ul. [...] w S. nie spełnia bowiem wymogów metrażowych, a ponadto wbrew postanowieniom ustawy jest on lokalem komunalnym, a nie służbowym. Błędnym jest zatem twierdzenie Komendanta Głównego jakoby do skarżącej miał zastosowanie przepis art. 99a ust. 1 pkt 9 ustawy o straży Granicznej. Odnośnie natomiast możliwości zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy normy art. 99a ust. 2 ustawy, skarżąca podniosła, iż aby w stosunku do niej można byłoby zastosować powyższą normę koniecznym byłoby uprzednie uzyskanie takiej samej decyzji w stosunku do J. K., z którego uprawnień skarżąca wywodzi swoje prawo do lokalu. W stosunku natomiast do J. K. nigdy nie została wydana żadna tego typu decyzja, nakazująca opróżnienie lokalu, tym samym brak jest podstawy prawnej do zastosowania tejże normy w stosunku do skarżącej E. K.

W ocenie skarżącej, za takim przekonaniem przemawia w sposób dobitny postępowanie zainicjowane przez [...] Oddział Straży Granicznej w G. przed Sądem Rejonowym w S. przeciwko E. i A. K. o nakazanie opuszczenia lokalu mieszkalnego, które zakończyło się wydaniem postanowienia Sądu Rejonowego w S. o odrzuceniu pozwu z powodu niedopuszczalności drogi sądowej.

Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, a dotyczących przydzielenia J. K. i uprawnionym członkom rodziny innego lokalu oraz jego charakteru jako komunalnego, a nie służbowego, organ wskazał, iż zarzuty te nie mają znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Skarżąca, jako była żona J. K., obecnie [...], nie ma bowiem tytułu prawnego do ubiegania się o przydział lokalu mieszkalnego na podstawie przepisów ustawy o Straży Granicznej.

W ocenie organu, nie ma też uzasadnienia zarzut o niemożności wydania odrębnej decyzji na podstawie art. 99a ust. 1 pkt 12 ustawy, nakazującej opróżnienie lokalu osobie nieuprawnionej, w sytuacji niewydania takiej decyzji wobec J. K., któremu lokal mieszkalny został przydzielony. Organ podkreślił ponownie, że w stosunku do J. K., najemcy lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, został wydany prawomocny wyrok sądu powszechnego, powołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, orzekający o wydaniu Skarbowi Państwa - [...] Oddziałowi Straży Granicznej nieruchomości położonej w S. przy ul. [...].

Z uwagi natomiast na fakt, że skarżąca nie została wymieniona w przywołanym wyroku, egzekucja komornicza nie mogła jej dotyczyć. W tym stanie faktycznym konieczne było zatem wydanie odrębnej decyzji administracyjnej, która, o ile nie zostanie dobrowolnie wykonana, umożliwi przeprowadzenie egzekucji administracyjnej o opróżnienie lokalu i egzekucji sądowej o wydanie nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia - decyzji w sprawie. Sąd administracyjny nie ocenia więc decyzji pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga wniesiona przez E. K. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz utrzymana nią w mocy decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2011 r. nie naruszają prawa.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 99a ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 99a ust. 1 pkt 12, funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 94 ust. 1, jeżeli on lub członkowie jego rodziny albo inne osoby zajmują lokal bez tytułu prawnego. Ustęp 2 art. 99a stanowi natomiast, że decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu.

Z powyższej normy prawnej wynika, że wyłącznymi przesłankami do jej zastosowania jest występowanie w obrocie prawnym lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub organów mu podległych oraz zajmowanie go bez tytułu prawnego.

W sprawie jest okolicznością niesporną, że skarżąca E. K. nie dysponuje i nie dysponowała nigdy tytułem prawnym do lokalu mieszkalnego położonego w S przy ul. [...].

Przedmiotowy lokal mieszkalny został przydzielony jej ówczesnemu mężowi J. K. jako funkcjonariuszowi Straży Granicznej decyzją Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] września 1992 r. W decyzji przydziałowej jako osoby uprawnione do zamieszkiwania z funkcjonariuszem w ww. lokalu wymienione zostały: E. K. - żona, U. K. - córka i A. K. - syn.

Skarżąca posiadała zatem jedynie uprawnienie do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu mieszkalnym, na podstawie tytułu prawnego, który przysługiwał jej mężowi J. K., jako członek rodziny funkcjonariusza Straży Granicznej.

Decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] września 1992 r., przydzielająca J. K. przedmiotowy lokal mieszkalny została jednak, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej, utrzymaną następnie w mocy decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] listopada 1996 r.

Tym samym mąż skarżącej, J. K. utracił tytuł prawny do lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. [...].

Następnie zaś Sąd Okręgowy w S. [...] w wyroku z dnia [...] lutego 2002 r. sygn. akt [...] (utrzymanym w tym zakresie w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w P. z dnia [...] grudnia 2002 r., sygn. akt [...]) nakazał J. K. wydanie w stanie wolnym Skarbowi Państwa - [...] Oddziałowi Straży Granicznej w G. nieruchomości położonej w S. przy ul. [...].

Powyższy prawomocny wyrok sądu, po nadaniu mu klauzuli wykonalności, stał się tytułem wykonawczym uprawniającym organ do przeprowadzania eksmisji J. K. z przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Wprawdzie dla opróżniania tego typu lokali przewidziana jest w przepisach ustawy o Straży Granicznej forma decyzji administracyjnej, jednak w ocenie Sądu w sytuacji, gdy organ dysponuje sądowym tytułem wykonawczym nakazującym J. K. wydanie lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w S, nie miał potrzeby wydawania w stosunku do J. K. dodatkowo decyzji w trybie art. 99a ust. 2 ustawy o Straży Granicznej zobowiązującej go do opróżnienia przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Zaszła natomiast potrzeba oraz spełnione zostały przesłanki ustawowe do wydania takiej decyzji w stosunku do wszystkich innych osób zamieszkałych w tym lokalu bez tytułu prawnego, w tym w stosunku do skarżącej E. K.

Skarżąca bezsprzecznie nie jest funkcjonariuszem Straży Granicznej. W świetle unormowań resortowej ustawy emerytalnej, nie jest też członkiem rodziny uprawnionym do renty rodzinnej po funkcjonariuszu. Nie spełnia zatem żadnej z przesłanek ustawowych, która uprawniałaby ją do uzyskania tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Jej uprawnienie do zamieszkiwania w przeszłości w tym lokalu wynikało jedynie ze stosunku rodzinnego łączącego ją z mężem J. K., jako osobą posiadającą tytuł prawny do tego lokalu. J. K. tytuł prawny do przedmiotowego lokalu jednak utracił, a tym samym E. K. utraciła uprawnienie do dalszego zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy przesłanki z art. 99a ust. 1 pkt 12 ustawy o Straży Granicznej, uzasadniające wydanie decyzji o opróżnieniu przez skarżącą przedmiotowego lokalu mieszkalnego zostały spełnione. Na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji nie może mieć natomiast wpływu fakt, iż organ w jej uzasadnieniu powołał się dodatkowo na przesłankę opróżnienia lokalu mieszkalnego określoną w art. 99a ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

Nie ma też znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji okoliczność, czy organ po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej zapewnił J. K. jako [...] lokal mieszkalny w rozmiarze przysługującym mu w dniu zwolnienia ze służby zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67), gdyż nie jest to przedmiotem niniejszej sprawy.

W ocenie Sądu, przy wydaniu zaskarżonej decyzji organ uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Organ zebrał dowody mające w sprawie istotne znaczenie, ocenił zebrany w toku postępowania materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), a także uzasadnił wyczerpująco swoje rozstrzygnięcie

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji odpowiadają prawu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.