Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1023/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano uzasadnienie z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu [...] września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie karty podatkowej na 2013 r. w zakresie usunięcia niedokładności uzasadnienia wyroku z dnia [...] kwietnia 2016 r. postanawia usunąć niedokładność uzasadnienia wyroku z dnia [...] kwietnia 2016 r. i na stronie 5., po pierwszym akapicie, kończącym się słowami "postępowanie podatkowe", w kolejnym akapicie wyjaśnić, że: "Oświadczenie podatniczki z dnia [...] lutego 2015 r. nie mogło stanowić wypowiedzenia pełnomocnictwa radcy prawnemu w sprawie, w której zapadła kontrolowana decyzja. Zgodnie z tym oświadczeniem radca prawny B. B. miała już nie reprezentować podatniczki w sprawie wygaśnięcia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...], ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na 2013 r. Tymczasem kontrolowana decyzja utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...], ustalającej podatniczce wysokość stawki karty podatkowej na 2013 r. Natomiast decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] orzekała o wygaśnięciu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] Jak wynika z przedstawionych przez organ akt, nie toczyło się postępowanie podatkowe w sprawie wygaśnięcia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...], a decyzja ta została uchylona przez organ odwoławczy w trybie art. 233 § 2 o.p. w dniu [...] Ponadto, decyzja z dnia [...] nr [...], o której mowa w oświadczeniu z dnia [...] lutego 2015 r., miała za przedmiot wygaśnięcie decyzji z dnia [...] nr [...], nie zaś ustalenie wysokości stawki karty podatkowej na 2013 r., jak stanowi analizowane oświadczenie podatniczki. Zatem, bez uściślenia ze strony podatniczki - w wyniku wezwania organu podatkowego - jakiej konkretnie sprawy dotyczy jej oświadczenie z dnia [...] lutego 2015 r., nie można, w ocenie sądu, zasadnie twierdzić, że dotyczyło ono właśnie tej sprawy, w której wydana została kontrolowana decyzja. W dacie sporządzenia omawianego oświadczenia decyzja w nim wymieniona już nie istniała w obrocie prawnym. W związku z tym organ miał obowiązek wezwać skarżącą do stosownego sprecyzowania złożonego oświadczenia i wyjaśnienia istniejących w jego treści zasadniczych niespójności. W przeciwnym razie nie doszło do skutecznego wypowiedzenia pełnomocnictwa w sprawie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] nr [...] Odmienne zapatrywanie organu (przyjęte jedynie milcząco, gdyż o tej kwestii organ nie wypowiadał się w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji) stanowi aktualnie wyłącznie założenie organu. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2016 r. skarżąca nie potwierdziła tego domniemania organu. Co więcej, radca prawny B. B. złożyła skargę w imieniu skarżącej i reprezentowała ją w nin. postępowaniu sądowym, co może wskazywać na to, że oświadczenie z dnia [...] lutego 2015 r. nie dotyczyło jednak właśnie kontrolowanego postępowania podatkowego i nie ma ono żadnego proceduralnego znaczenia. W każdym razie bez jednoznacznego wyjaśnienia przez organ jaki konkretnie był zakres oświadczenia z dnia [...] lutego 2015 r, a ściślej czy błąd dotyczył przedmiotu postępowania podatkowego, czy też oznaczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R., nie można było zasadnie pominąć pełnomocnika w analizowanym postępowaniu podatkowym, bez narażenia się na zaistnienie przesłanki wznowienia z art. 240 § 1 pkt 4 o.p. Warto przy tym zauważyć, że organ w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji nie stwierdził, że oświadczenie z dnia [...] lutego 2015 r. stanowiło wypowiedzenie pełnomocnictwa przez podatniczkę i nie przytoczył żadnych argumentów przemawiających za prawidłowością tej treści stanowiska."


UZASADNIENIE

I SA/Lu 1023/15

UZASADNIENIE

Dla sądu oświadczenie z dnia [...] lutego 2015 r. zawierało oczywistą sprzeczność, która pozbawiała je jakiegokolwiek prawnego znaczenia. Wymieniona w nim decyzja nie ustalała wysokości stawki karty podatkowej i nie było prowadzone postępowanie dotyczące wygaśnięcia tej decyzji. Dlatego też, zdaniem sądu, niewątpliwie analizowane oświadczenie nie mogło stanowić wypowiedzenia pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym dotyczącym wygaśnięcia decyzji z dnia [...] nr [...], bez uprzedniego uściślenia ze strony podatniczki jego treści. W następstwie, w przekonaniu sądu, nie było konieczne dokładne omawianie tego oświadczenia w pisemnych motywach wyroku, gdyż jego treść zawierała oczywistą niespójność, która wykluczała wiązanie z nim jakichkolwiek skutków z punktu widzenia reprezentacji podatniczki, a ponadto sam organ milczał na jego temat w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ocenia stanowisko i argumenty organu, ale ich nie zastępuje.

Skoro wyłącznie na tym oświadczeniu, przemilczanym w kontrolowanej decyzji, skoncentrował się organ w skardze kasacyjnej, w tych okolicznościach, aby umożliwić instancyjną kontrolę stanowiska WSA w Lublinie, należało przyjąć, że mamy do czynienia z niedokładnością uzasadnienia wyroku, podlegającą usunięciu w trybie art. 156 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. - p.p.s.a.).

Z tych powodów sąd postanowił jak w sentencji.