Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 57/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant ref.staż. - Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skargi [...] Klubu Piłkarskiego [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy: oddala skargę


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku [...] Klubu Sportowego [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. (sygn. akt [...]), odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., zobowiązującej [...] Klub Piłkarski [...] do zwrotu części dotacji udzielonej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w kwocie 27 800 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak od zaległości podatkowych Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu ww. postanowienia przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Prezydent W. zobowiązał [...] Klub Piłkarski [...] do zwrotu części dotacji udzielonej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w kwocie 27 800 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak od zaległości podatkowych, jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem – przyznanej na realizację zadania publicznego pod nazwą "[...]" na podstawie umowy Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. na realizację działania "[...]".

W dniu [...] września 2013 r. wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosek [...] Klubu Piłkarskiego [...] o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.

Po jego rozpatrzeniu, decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Kolegium złożył r. pr. M.K., wskazując, że działa w imieniu [...] Klubu Sportowego [...].

Pismem z dnia [...] września 2014 r. Kolegium wezwało r. pr. M.K. do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, między innymi poprzez złożenie pełnomocnictwa, z którego wynikać będzie jego umocowanie do złożenia ww. wniosku wraz z dokumentami wskazującymi umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do działania w imieniu [...] Klubu Sportowego [...] (wskazanego jako podmiot składający wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) w dacie jego udzielenia, jak również do wykazania, że po stronie [...] Klubu Sportowego [...] istnieje interes prawny w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy w rozumieniu art. 28 k.p.a.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] października 2014 r. r. pr. M.K. zakwestionował prawidłowość wezwania do uzupełnienia braków formalnych złożonego przez niego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z ostrożności procesowej załączył pełnomocnictwo z dnia [...] czerwca 2014 r. udzielone przez Zarząd Stowarzyszenia [...] Klub Piłkarski [...] do występowania w postępowaniu, w którym Kolegium wystosowało wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.

Mając powyższe na względzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że analiza stanu faktycznego niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, że rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożony został przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania w imieniu podmiotu, który go złożył.

Jak wynika bowiem z treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, został on złożony przez [...] Klub Sportowy [...] i podpisany przez r. pr. M.K., który określił siebie w ww. piśmie jako pełnomocnika wnioskodawcy. Do wniosku nie załączono pełnomocnictwa do działania w imieniu [...] Klubu Sportowego [...] w sprawie, której dotyczył ww. wniosek.

Poza tym w aktach sprawy administracyjnej zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2014 r. (sygn. akt [...]), wszczętej na skutek wniosku [...] Klubu Piłkarskiego [...], znajduje się pełnomocnictwo do działania w imieniu wnioskodawcy dla r. pr. M.K., brak było natomiast zarówno dokumentów potwierdzających istnienie interesu prawnego w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy po stronie [...] Klubu Sportowego [...]. Brak było również pełnomocnictwa udzielonego przez [...] Klub Sportowy [...] r. pr. M.K. do występowania w jego imieniu, dlatego też pismem z dnia [...] września 2014 r. Kolegium wezwało r. pr. M.K. do usunięcia braków formalnych ww. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, między innymi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa wraz z dokumentami, z których wynikało będzie umocowanie do jego udzielenia. W wezwaniu pouczono adresata wezwania, będącego profesjonalnym pełnomocnikiem, że nieusunięcie braków formalnych w terminie spowoduje negatywne skutki procesowe.

Organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 32 k.p.a., strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter tej czynności wymaga jej osobistego działania. W myśl art. 33 § 3 k.p.a., pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Z treści pełnomocnictwa powinien jasno wynikać jego zakres, tzn. jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. Treść pełnomocnictwa powinna jednoznacznie wskazywać na umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mandata w zakresie sprawy mającej być przedmiotem rozpoznania przez określony organ administracji publicznej.

Analiza treści złożonego w niniejszej sprawie pełnomocnictwa prowadzi do wniosku, że nie uprawnia ono do działania w imieniu podmiotu określonego jako ten, od którego pochodzi wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, tj. w imieniu [...] Klubu Sportowego [...], lecz wyłącznie w imieniu innego podmiotu, tj. [...] Klubu Piłkarskiego [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło, że podjęło starania mające na celu umożliwienie autorowi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sanowanie wskazanych wad i wyjaśnienie wątpliwości wynikających z treści wniosku. Wady wniosku nie zostały sanowane, a wątpliwości – wyjaśnione, i to pomimo tego, że adresatem wezwania Kolegium do usunięcia wad i wyjaśnienia wątpliwości był profesjonalny pełnomocnik.

Z uwagi na powyższe, Kolegium zobowiązane było do stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podpisanego przez r. pr. M.K., który nie wskazał, że działa w imieniu [...] Klubu Sportowego [...].

Skargę na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniósł [...] Klub Piłkarski [...] (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 8, 9 k.p.c. poprzez uznanie przez organ, iż wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia [...] czerwca 2014 r. został wniesiony przez [...] Klub Sportowy [...] w sytuacji gdy z treści przedmiotowego wniosku, treści kolejnych pism procesowych przesyłanych przez skarżącego, jak również okoliczności sprawy w sposób jednoznaczny wynika, iż wniosek z dnia [...] czerwca 2014 r. wniesiony został przez [...] Klub Piłkarski [...], a oznaczenie w nagłówku wskazanego wyżej wniosku odwołującego się jako [...] Klub Sportowy [...] wynikało z oczywistej omyłki pisarskiej.

Podnosząc powyższe skarżący wniósł o:

1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia,

2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych.

W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., iż użycie sformułowania [...] Klub Sportowy [...] w nagłówku pisma z dnia [...] czerwca 2014 r. stanowiło wyłącznie oczywistą omyłkę pisarską i nie może decydować o uznaniu przez organ, że wniosek został złożony przez podmiot oznaczony jako [...] Klub Sportowy [...], w sytuacji gdy z treści wniosku, pism procesowych składanych w toku postępowania i okoliczności sprawy, w sposób jednoznaczny wynika, iż wniosek z dnia [...] czerwca 2014 r. został złożony przez [...] Klub Piłkarski [...]. Co istotne podmiot oznaczony jako [...] Klub Sportowy [...] nie istnieje.

Autor skargi podniósł nadto, iż oprócz pojedynczej oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w nagłówku wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r., skarżący konsekwentnie w toku całego postępowania występował i oznaczał się jako [...] Klub Piłkarski [...]. Oznaczenie takie znajduje się w kolejnych pismach procesowych oraz w złożonym pełnomocnictwie. Zatem intencją podmiotu składającego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy było występowanie jako [...] Klub Piłkarski [...], błędnie jedynie wskazano nazwę tego podmiotu w nagłówku przedmiotowego wniosku.

Skarżący na uzasadnienie własnego stanowiska powołał się na poglądy wyrażone w orzecznictwie sądowym tj. na wyroki wydane m.in. w sprawach o sygn. akt I OSK 1661/10, II SA/Łd 806/08 oraz II SA/Gl 305/11. Ich istotą jest uznanie, że o charakterze oraz treści żądań strony nie decyduje jedynie brzmienie jej pisma, ani jego tytuł, ale intencje strony. Jeśli natomiast organ ma wątpliwości w tej kwestii to powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (...). Z kolei art. 127 § 3 k.p.a. przewiduje, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Z akt sprawy niespornie wynika, iż adresatem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]) odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2012 r. ([...]) był [...] Klub Piłkarski [...], on bowiem złożył wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją złożył jednak reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego [...] Klub Sportowy [...].

Z uwagi na ewidentną rozbieżność co do określenia strony domagającej się stwierdzenia nieważności decyzji i będącej zarazem jej adresatem oraz tej, która wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ zasadnie wezwał pełnomocnika składającego ów wniosek do uzupełnienia jego braków formalnych przez złożenie m.in. pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do złożenia tegoż wniosku, oraz wykazanie, że po stronie podmiotu występującego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, czyli [...] Klubu Sportowego [...] istnieje interes prawny ( w rozumieniu art. 28 k.p.a.) w rozstrzygnięciu złożonego wniosku.

W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik składającego wniosek, o którym mowa, zamiast wyjaśnić, że w określeniu strony wnioskującej wystąpił błąd będący oczywistą pomyłką (tak jak czyni to w skardze) zakwestionował zasadność wezwania do uzupełnienia braków formalnych składając jednocześnie pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd Stowarzyszenia [...] Klub Piłkarski [...]. Pełnomocnictwo to jednak nie upoważniało do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez [...] Klub Sportowy [...].

W ocenie sądu "zastąpienie" w nazwie strony słowa "Piłkarski" słowem "Sportowy" zrodziło uzasadnione i usprawiedliwione wątpliwości organu, co do tego, czy chodzi o ten sam podmiot, oraz co do tego, czy jest on prawidłowo reprezentowany.

Wątpliwości te, jak już nadmieniono wcześniej, organ próbował wyjaśnić zwracając się do pełnomocnika skarżącej z pismem z dnia [...] września 2014 r. Pismo to pozostało jednak bez należytej reakcji.

Taki stan faktyczny pozwala na uznanie, iż ów pełnomocnik nie zadbał należycie o ochronę interesów swojego mocodawcy. Błędne wskazanie nazwy strony nie obciąża bowiem organu, lecz jego.

Sąd zwraca uwagę także na to, że powoływane w skardze orzeczenia, a mówiąc precyzyjniej ich uzasadnienia, odnoszą się do sytuacji, kiedy istnieją wątpliwości, co do treści zgłoszonego żądania (żądań) strony (jej intencji), nie zaś tego, czy wnoszący odwołanie, skargę, bądź też wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy jest, czy też może być stroną i czy jest należycie reprezentowany.

Niezależnie od powyższego sąd wskazuje, iż profesjonalistę w osobie radcy prawnego, adwokata, czy też doradcy podatkowego obowiązują wyższe standardy, gdy chodzi o dbałość o interesy reprezentowanych klientów, niż tych, którzy profesjonalistami nie są.

Nie można poza tym własnym niechlujstwem obarczać organu i to w sytuacji, kiedy ten próbuje należycie rozstrzygnąć wątpliwości.

Powyższe oznacza, iż zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów art. 7, 8 i 9 k.p.a. nie może być uznany za uzasadniony.

Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.