Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 813/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2 ; art. 22 ust 1; art. 23
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: art. 191; art .180 paragraf 1; art. 197 paragraf 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: paragraf 13 ust. 1
journal: Dz.U. 1995 nr 148 poz 720
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

SENTENCJA

Dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA M. D. /spr/ Sędziowie Sędzia WSA A. P. Asesor WSA N.K. Protokolant: A. M. po rozpoznaniu w dniu [...] r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Izby Skarbowej w S. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w S. Ośrodek Zamiejscowy w K. na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania , III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...]. Nr [...] Urząd Skarbowy w K. na podstawie art. 21 § 3, art. 51 § 1 i 2, art. 52 § 1 pkt 1, art. 53 § 1 i § 3, art. 193 § 6 oraz art. 207 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, art. 22 ust.1, art. 24 ust.2, art. 44 ust.3 i ust.6, art. 45 ust.6 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm./ określił J. K.

1. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za [...] r. w wysokości [...] zł

2. zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w [...] r.

- za [...] r. w wysokości - [...] zł.

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

-za [...] r. w wysokości - [...] zł

3. zaległość podatkową z tytułu nieuregulowanych w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za [...] r. do kwoty, w której stały się częścią

należnego podatku dochodowego:

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

-za [...] r. w wysokości - [...] zł

-za [...] r. w wysokości - [...] zł

4. zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za [...] r. w kwocie, w której nie stały się częścią należnego podatku dochodowego, stanowiące do dnia [...] r. zaległość podatkową:

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

5. traktowaną na równi z zaległością podatkową, nienależnie wykazaną w zeznaniu i zwróconą przez organ podatkowy nadpłatę podatku dochodowego za [...] r., w kwocie

[...] zł

6. odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu nieuregulowanych w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za [...] r. do kwoty, w której stały się częścią należnego podatku dochodowego, liczone od ustawowego terminu płatności do dnia wydania decyzji:

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

7. odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy, które nie stały się częścią należnego podatku dochodowego za [...] rok, liczone od ustawowego terminu płatności do [...] r. :

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

- za [...] r. w wysokości - [...] zł

8. odsetki za zwłokę od nienależnego zwrotu, wykazanej w zeznaniu i zwróconej przez organ podatkowy, nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r., liczone od dnia zwrotu podatnikowi do dnia wydania decyzji, w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, iż J. K. w dniu [...]. złożył zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego przez podatnika w [...]r. (formularz PIT -32), w którym wykazał:

- dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej - [...] zł

- koszty uzyskania przychodów - [...] zł

- dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej - [...] zł

- odliczenie od dochodu - składki na (ubezpieczenie

społeczne zapłacone przez podatnika - [...] zł

- dochód do opodatkowania - [...] zł

- należny podatek dochodowy - [...] zł

- zaliczki wpłacone przez podatnika - [...] zł

- nadpłata podatku - [...] zł.

W [...]. dochody z w/w działalności gospodarczej podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych w oparciu o prowadzoną podatkową księgę przychodów i rozchodów według przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. Nr 148, poz.720 z późn. zm./. Urząd Skarbowy w K. przeprowadził kontrolę w w/w firmie prowadzonej przez J. K. w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego za [...]r.

W wyniku przeprowadzonej kontroli Urząd Skarbowy w K. stwierdził, że podatnik w [...]r. prowadził księgę przychodów i rozchodów nierzetelnie i na podstawie art.193 §6 Ordynacji podatkowej uznał księgę za nierzetelną w części dotyczącej zaewidencjonowania po stronie kosztów uzyskania przychodów kosztów na sumę [...]zł.

W wyniku analizy przedłożonych do kontroli dowodów Urząd Skarbowy stwierdził, że podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodów z tytułu:

1/ zaewidencjonowania na podstawie dwóch rachunków uproszczonych nr 08/98 z [...]. na kwotę [...] zł i nr 10/98 z [...]. na kwotę [...] zł wystawionych przez Zakład Instalatorstwa Elektrycznego J.B. B. U. ul. W. 4 prowadzonej do dnia [...] r. wydatków za prace elektryczne, które na podstawie kontroli podatkowej w Firmie Remontowej "R." U.ul. W. 4, prowadzonej przez p. J. B. w [...]r., dowodów źródłowych, wyjaśnień i zeznania p. B. w charakterze świadka Urząd uznał, że nie zostały wykonane, a zatem kwota [...] zł nie stanowi kosztu uzyskania przychodu,

2/ ujęcia w pkpir wydatków w kwocie [...] zł na zakup produktów roślinnych nie pochodzących bezpośrednio od krajowego producenta, udokumentowanych dowodami wewnętrznymi,

3/ zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków w kwocie [...] zł dot. zakupu produktów zwierzęcych tj. półtusz wieprzowych, wołowych, cielęcych udokumentowanych dowodami wewnętrznymi, które na podstawie dowodów i wyjaśnień zebranych w postępowaniu kontrolnym Urząd uznał, że nie zostały przez podatnika poniesione.

Nie zgadzając się z ustaleniami organu podatkowego pierwszej instancji J. K. pismem z dnia [...]. złożył do Izby Skarbowej w S. Ośrodek Zamiejscowy w K. odwołanie od w/w decyzji, zarzucając Urzędowi Skarbowemu w K. naruszenie przepisów:

- art.22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz.416 z późn. zm./ poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego,

- art.53 § 1 i §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 z późn. zm./,

- art. 122, art.180 § 1, art. 188, art.197 § 1 i art.210 § 4 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym decydujący wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy,

- art.26 ust. pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez nie uwzględnienie przy ustaleniu dochodu do opodatkowania darowizny w kwocie [...] zł,

- art.44 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.53 § 4 ustawy

Ordynacja podatkowa poprzez określenie w decyzji wysokości zaliczek miesięcznych i zaległości z tytułu tych zaliczek oraz odsetek za zwłokę od tych zaliczek,

wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

Izba Skarbowa w Szczecinie Ośrodek Zamiejscowy w K. decyzją z [...]r. Nr [...] na podstawie art. 53 § 1 i § 4 i § 5, art. 233 § 1 pkt 2a ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, art. 22 ust.1, art. 24 ust.2, art. 26 ust.1 pkt 9, art. 44 ust.3 i ust.6 , art. 45 ust.6 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 ze zm./ uchyliła zaskarżoną decyzją w części i określiła:

- należny podatek dochodowy od osób fizycznych za [...]r. w wysokości [...] zł,

- zaległość podatkowa z tytułu nieuregulowanych w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych do kwoty, w której stały się częścią należnego podatku dochodowego za miesiąc [...]. w wysokości [...] zł,

- zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych za [...]r. w kwocie, w której nie stała się częścią należnego podatku dochodowego, stanowiącą do dnia [...]. zaległość podatkową, za sierpień [...]r. w wysokości [...] zł

- odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu nieuregulowanej w ciągu roku podatkowego zaliczki za sierpień [...]r. na podatek dochodowy od osób fizycznych do kwoty, w której stała się częścią należnego podatku dochodowego, liczone od ustawowego terminu płatności do dnia wydania zaskarżonej decyzji w wysokości [...] z}.

- odsetki za zwłokę od niezapłaconej w terminie płatności zaliczki za [...]. na podatek dochodowy, która nie stała się częścią należnego podatku dochodowego za [...]r., liczone od ustawowego terminu płatności do [...]. w wysokości [...] zł, w pozostałej części utrzymała decyzję organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów w myśl art. 24 ust.2 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 1993r. nr 90, poz. 416 ze zm./ dochodem jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 ustawy, a kosztami ich uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów, surowców podstawowych i pomocniczych półfabrykatów, wyrobów gotowych, braków i odpadów, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa nie wartość remanentu początkowego lub pomniejszona o różnicę remanentu początkowego i końcowego. Zasady prowadzenia tej księgi zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Izba Skarbowa podzieliła stanowisko Urzędu Skarbowego, że roboty wykazane w dwóch rachunkach uproszczonych nr 08/98 z [...] r. na kwotę [...] zł i nr 10/98 z [...]. na kwotę [...] zł. wystawionych przez Zakład Instalatorstwa elektrycznego J.B.B. za prace elektryczne nie były wykonane oraz, że podatnik nie poniósł z tego tytułu wydatków. Z treści rachunków wynikało, że prace te polegały na usuwaniu usterek w ośrodku wczasowym oraz w kuchni w okresie od kwietnia do sierpnia [...]r. wg specyfikacji oraz na przeprowadzeniu pomiarów skuteczności zerowania, badania izolacji, wymiany sprzętu elektrycznego w rozdzielniach. Z zeznań J.B. wynika, że rachunki te wystawił na prośbę podatnika, ale robót wyszczególnionych w nich nie wykonywał i nie otrzymał kwot tam uwidocznionych. Otrzymał on jedynie od podatnika mniejsze kwoty za przeróbki i naprawy instalacji elektrycznych. Kwoty te nie przekraczały jednak [...] - [...] zł. Według tego organu skoro podatnik nie poniósł wydatku wynikającego z wskazanych wyżej rachunków to brak jest podstaw do zaliczenia tego wydatku do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Izba Skarbowa za prawidłowe uznała stanowisko Urzędu Skarbowego co do braku podstaw do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków w kwocie [...] zł na zakup owoców pochodzących z innych stref klimatycznych udokumentowanych dowodami wewnętrznymi. Organ ten uznał, że każdy wydatek powinien być prawidłowo udokumentowany. Zgodnie z § 13 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów zapisy w księdze dotyczące niektórych kosztów mogą być ewidencjonowane na podstawie dowodów wewnętrznych. Nie dotyczy to jednak zakupu owoców południowych. Zakup tych owoców nie może być udokumentowany dowodem wewnętrznym. Brak w aktach faktur i rachunków uproszczonych potwierdzających zakup owoców południowych wskazuje zdaniem Izby Skarbowej, że podatnik nie dokonał ich zakupu. Nie stanowią wg tego organu kosztów uzyskania przychodów także wydatki w kwocie [...] zł dotyczące zakupu produktów zwierzęcych tj. półtusz wieprzowych, wołowych i cielęcych udokumentowane dowodami wewnętrznymi. Poza tymi wydatkami podatnik w [...]r. zaewidencjonował w ciężar kosztów na zakup artykułów spożywczych na potrzeby żywienia osób w stołówce DW "G." udokumentowane rachunkami uproszczonymi i fakturami na ogólną kwotę [...] zł z tego [...] zł dotyczy mięsa, wędlin, drobiu, ryb i przetworów z mięsa i ryb oraz wydatki na zakup produktów roślinnych /warzywa, owoce/ i produktów zwierzęcych /jaj/, udokumentowane dowodami wewnętrznymi na ogólną kwotę [...] zł w tym nie uznane za koszt uzyskania przychodów owoce południowe na kwotę [...] zł. Według tego organu Urząd Skarbowy słusznie uznał, że udokumentowane fakturami i rachunkami uproszczonymi wydatki na zakup produktów spożywczych w tym mięsa były wystarczające na wyprodukowanie obiadów dla osób korzystających ze stołówki prowadzonej przez podatnika, a wobec tego nie budzi wątpliwości wg tego organu przyjęcie przez Urząd Skarbowy, że dowody wewnętrzne dokumentujące zakup mięsa były wydatkami fikcyjnymi. Zeznania osoby, u której podatnik miał kupować półtusze okazały się sprzeczne z innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie. Organ ten podniósł także to, że ceny wynikające z dowodów wewnętrznych dotyczących zakupu półtusz były wyższe niż to wynikało z faktur i rachunków uproszczonych dokumentujących zakup półtusz.

Odnoszący się do zarzutu podatnika dotyczącego bezpodstawnego określenia wysokości zaliczek na podatek dochodowy po zakończeniu roku podatkowego oraz wysokości odsetek od tych zaliczek organ ten wskazał, że zgodnie z art. 44 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy mają obowiązek bez wezwania wpłacić w terminach określonych w ust.6 w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy wg zasad określonych w ust.3, a w terminie do złożenia zeznania rocznego deklarować i uiszczać różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania, a sumą należnych za dany rok zaliczek. Fakt ujawnienia w zeznaniu rocznym wysokości podatku należnego za rok podatkowy nie powoduje zatem wg tego organu powstania obowiązku uregulowania podatku rocznego do złożenia zeznania. W tym terminie podatnik powinien jedynie dopłacić podatek, który nie powstał wcześniej w zaliczkach. Organ ten wskazał również na przepis art. 51 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym za zaległość podatkową uznaje się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek dochodowy.

Izba Skarbowa uznała natomiast za słuszny zarzut podatnika nie uwzględnienia darowizny w kwocie [...] zł. przekazanej na cele oświatowe i odliczyła ten wydatek od dochodu podatnika.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie przepisów art.22 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz.416 z późn.zm./ poprzez nie uznanie za koszt uzyskania przychodu:

- kwoty [...] zł udokumentowanej dwoma rachunkami uproszczonymi /nr 08/98 z dnia [...]r. na kwotę [...] zł i nr 10/98 z dnia [..]r. na kwotę [...] zł/ wystawionymi przez Zakład Instalatorstwa Elektrycznego J.B. B. U. ul. W. 4 za prace elektryczne,

- wydatków w kwocie [...] zł na zakup owoców pochodzących z innych stref klimatycznych udokumentowanych dowodami wewnętrznymi,

- wydatków na zakup od rolników mięsa w półtuszach na kwotę [...]zł udokumentowanych dowodami wewnętrznymi,

- naruszenie zasad postępowania podatkowego określonych w art. 122, 180 §1,188 i art.197 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 z późn.zm/ w stopniu mającym decydujący wpływ na rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji poprzez:

-nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego,

- nie przesłuchanie świadków w celu wyjaśnienia sprawy.

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W sprawie tej organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie przez skarżącego w ciężar kosztów kwot wynikających z dwóch rachunków uproszczonych na kwotę [...] zł i [...] zł z [...]r. wystawionych przez Zakład Instalatorstwa Elektrycznego J.B. B. za prace elektryczne oraz udokumentowanych dowodami wewnętrznymi wydatków dotyczących zakupu owoców południowych oraz półtusz wołowych wieprzowych i cielęcych.

Skarżący jak wynika z ustaleń organów podatkowych prowadził ewidencję podatkową za pomocą księgi przychodów i rozchodów. Zgodnie z art. 24 ust.2 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym /Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 ze zm./ u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów, dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 ustawy, a kosztami ich uzyskania powiększona o różnice wynikające z remanentu wg zasad określonych w tym przepisie. Kosztami uzyskania przychodu w myśl art. 22 ust.1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Definicja kosztów zawarta w tym przepisie ma bardzo ogólny charakter. Przepis ten nie wymienia bowiem rodzaju kosztów uzyskania przychodów wskazując jedynie warunki, których spełnienie łącznie decyduje o zakwalifikowaniu wydatków do kategorii kosztów uzyskania przychodów:

1/ wydatek taki musi być faktycznie poniesiony,

2/ wydatek taki musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu,

3/ nie może być w grupie wydatków i odpisów określonych w art. 23 ust.1 ustawy,

których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednym z warunków uznania określonego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest to, by wydatek ten został faktycznie przez podatnika poniesiony. Wbrew zarzutom skargi organy podatkowe miały uzasadnione podstawy do uznania, że skarżący nie wykazał, by wydatek określony w wskazanych wyżej rachunkach uproszczonych za prace elektryczne poniósł. Ocena materiału dowodowego w tym zakresie zdaniem Sądu mieści się w ramach zasady swobodnej oceny dowodów, nie naruszając tym samym art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./. Stosownie do tego przepisu organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Ocenę dowodów dokonaną przez organy podatkowe Sąd mógłby podważyć, gdyby była ona nielogiczna, bądź nie miała oparcia w zebranych w sprawie dowodach. Skoro organy podatkowe w sposób przekonujący wskazały dlaczego wydatek wykazany w tych rachunkach nie uznały za koszt uzyskania przychodów to nie można zarzucić tej ocenie, dowolności, a tym samym nie można uznać, by doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie bowiem do treści art. 145 § 1 pkt 1c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględnia skargę, w razie naruszenie przepisów postępowania jeżeli naruszenie tych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można również zgodzić się z zarzutem skarżącego, by pominięcie przez organy podatkowe wniosku skarżącego o przesłuchanie w charakterze świadków członków jego rodziny na okoliczność wykonania przez J.B. robót elektrycznych naruszało przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Osoby te nie były obecne przy wystawianiu zakwestionowanych rachunków ani przy przekazywaniu pieniędzy za wykonywane przez J.B., a w sprawie niesporne było to, że J.B. drobne roboty elektryczne wykonywał, kwestionowane było jedynie wykonania robót wyszczególnionych we wskazanych wyżej rachunkach oraz fakt zapłaty kwot z nich wynikających.

Przepis art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nakazuje dopuścić jako dowód wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Skoro osoby te jak wskazano wyżej nie były obecne przy wystawianiu tych rachunków przez wystawcę jak również przy przekazywaniu należności z nich wynikających to pominięcie tych dowodów przez organy podatkowe nie stanowi, zdaniem Sądu naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Nie budzi również zdaniem Sądu, fakt pominięcia przez organy podatkowe wydatków na zakup owoców południowych udokumentowanych dowodami wewnętrznymi.

Skarżący prowadził ewidencję podatkową za pomocą księgi przychodów i rozchodów. Zasady prowadzenia tej księgi określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. Nr 148 poz. L720 ze zm./. Rozporządzenie to w § 13 ust. 1 przewidywało na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych kosztów /wydatków/ sporządzenie dokumentów zaopatrzonych w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków tzw. dowodów wewnętrznych. Dotyczyło to jednak wyłącznie wydatków określonych w tym przepisie tj. 1/ zakupu bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy produktów roślinnych i zwierzęcych, nie przerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt, 2/ wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika, 3/ zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych, 4/ kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących, 5/ zakupu od ludności odpadków pożytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu /skupu/ metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych, 6/ wydatków związanych z opłatami za czynsz, energią elektryczną, telefon, wodę gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą, podstawą do sporządzenia tego dowodu musi być dokument obejmujący całość opłat za te cele, 7/ opłat uiszczonych znakami opłaty skarbowej oraz opłat sądowych i notarialnych.

Nie ulega więc wątpliwości ze względu na treść wskazanego przepisu to, że zakup owoców południowych nie może być udokumentowany dowodem wewnętrznym, a skoro skarżący żadnych innych dowodów potwierdzających poniesienie tego wydatku nie przedłożył to słusznie organy podatkowe uznały, że skarżący nie wykazał , by wydatek ten faktycznie poniósł.

Trafny jest natomiast zarzut skarżącego, że organy podatkowe pomijając wniosek skarżącego o powołanie biegłego w celu ustalenia, czy skarżący dokonał zakupu półtusz wykazanych dowodami wewnętrznymi naruszyły przepis art. 197 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Ze względu na przepis § 13 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów wydatek ten mógł być udokumentowany dowodem wewnętrznym. Pomijając ten wydatek organy oparły się na rozliczeniu szacunkowym zużycia surowca dokonanym przez Inspektora Kontroli Skarbowej. Inspektor Kontroli Skarbowej nie ma jednak jak słusznie podnosi skarżący niezbędnej wiedzy w celu dokonana takiego rozliczenia. W przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne organ stosownie do treści art. 197 § 1ustawy Ordynacja podatkowa może powołać biegłego lub biegłych w celu wydania opinii. Nie ulega wątpliwości zdaniem Sądu, że rozliczenie surowca do posiłków w prowadzonej przez skarżącego stołówce wymagało wiedzy specjalnej. Organy nie mogły więc poprzestać na wyliczeniach szacunkowych Inspektora kontroli w tym zakresie, a powinny dopuścić dowód z opinii biegłego z zakresu technologii żywienia, który ocieniłby jakie ilości surowca należało zużyć do przygotowania określonej ilości posiłków. Brak jadłospisów, czy kart kalkulacyjnych nie powinien być przeszkodą do opracowania opinii. Nie jest taką przeszkodą również brak na liście biegłych technologa żywienia. Nie ma bowiem przeszkód, by zlecić takie opracowanie specjaliście z poza listy biegłych.

Skoro zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 i 206 wskazanej wyżej ustawy.

Na podstawie art. 152 tej ustawy orzeczono o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji.