Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 199/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 i  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska, Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. z dnia 10 września 2013 r. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 oraz o wstrzymanie jego wykonania w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o dokonanie wykładni powyższego wyroku; II. odmówić wstrzymania wykonania powyższego wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 oddalona została skarga Z. R., dalej skarżący, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego.

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., odmówił dokonania wykładni wyroku tegoż Sądu, wskazując, że wskazując, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Zdaniem Sądu nie zachodziły przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni przedmiotowego orzeczenia. Wyjaśnił, że żądanie skarżącego, stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem sądu, wykracza znacznie poza wykładnię wyroku.

Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2011 r. zażalenie wniósł zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt I OZ 748/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Tut. Sądu z dnia 17 czerwca 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w pełni akceptuje stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że przedmiotowy wyrok nie wywołuje żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie zachodziła więc konieczność dokonania wykładni w trybie art. 158 p.p.s.a.

Pismami z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 p.p.s.a., ponownie wezwał Sąd "do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem" i stwierdzenia nieważności postępowania sądowoadministracyjnego oraz niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń wydanych w sprawie.

Postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem skarżącego o dokonanie wykładni, bowiem stało się bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pisma skarżącego z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r. są ponownymi wnioskami o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11. Podał, że postanowieniem z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt I OZ 748/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Tut. Sądu z dnia 17 czerwca 2011 r. odmawiające dokonania wykładni wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r. Tym samym ponowne postępowanie z wniosku skarżącego o dokonanie wykładni wyroku Tut. Sądu z dnia 9 czerwca 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 199/11 jest bezprzedmiotowe.

Wskazał ponadto, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. Odnośnie zaś żądania stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem, Sąd wyjaśnił, że przepisy p.p.s.a., wprowadzające na grunt tego postępowania tę instytucję prawną, wymagają spełnienia określonych przesłanek, w tym sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika.

W dniu 10 września 2013 r. skarżący złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sygnowanych sprawach. W skardze wezwał Sąd, na podstawie art. 158 p.p.s.a., do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem, stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń i rozstrzygnięcia w sprawach oraz wstrzymania wykonania orzeczeń.

Wskazać należy, że skarga skarżącego o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku zostanie rozpoznana przez tut. Sąd w odrębnym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek ten nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

Stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o dokonanie wykładni wyroku Tut. Sądu z dnia 9 czerwca 2011 r. zawarty w skardze z dnia 10 września 2013 r. jest ponownym wnioskiem o dokonanie wykładni tego orzeczenia. Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 Tut. Sąd odmówił dokonania wykładni wyroku tegoż Sądu, wskazując, że nie zachodziły przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni przedmiotowego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt I OZ 748/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Tut. Sądu z dnia 17 czerwca 2011 r. odmawiające dokonania wykładni wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r. Następnie postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 199/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskami skarżącego z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r. o dokonanie wykładni. Tym samym ponowne postępowanie z wniosku skarżącego o dokonanie wykładni orzeczenia Tut. Sądu z dnia 9 czerwca 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 199/11, oparte na tych samych przesłankach, jest bezprzedmiotowe.

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania wyroku Tut. Sądu z dnia 9 czerwca 2011 r., oddalającego jego skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. wskazać trzeba, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Nie istnieje przepis prawa, na podstawie którego cytowany art. 196 p.p.s.a. mógłby znaleźć zastosowanie do wyroków, od których w myśl art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie istnieje również odrębna regulacja dotycząca wstrzymania wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym, zgłoszony przez skarżącego wniosek w tym przedmiocie nie mógł odnieść pożądanego przez niego skutku.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., postępowanie sądowe z wniosku skarżącego o dokonanie wykładni orzeczenia Tut. Sądu z dnia 9 czerwca 2011 r. należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe, co orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia. Natomiast odmówiono wstrzymania wykonania powyższego postanowienia na podstawie art. 196 p.p.s.a. (punkt II).