Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 934/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6061 Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych oraz zagospodarowywanie złoża
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii przedłożonego projektu robót geologicznych postanawia: przewrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2012 r. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r., nr [...] wydane w przedmiocie negatywnej opinii przedłożonego projektu robót geologicznych.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do nadesłania jednego odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W zakreślonym terminie skarżący uiścił należny wpis sądowy. Nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi, tj. nie złożył odpisu skargi.

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 934/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. C..

Pismem procesowym z dnia 14 grudnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez załączenie odpisu skargi. Uzasadniając podniósł, iż o konieczności jego nadesłania dowiedział się dopiero z treści postanowienia z dnia 3 grudnia 2012 r. W przesyłce z dnia 30 października 2012 r., którą otrzymał z sądu znajdowało się tylko wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Wpis ten uiścił niezwłocznie po potrzymaniu wezwania, przelewem na rachunek bankowy sądu. Wskazując na brak swojej winy w uchybieniu terminu skarżący wniósł o jego przywrócenie. Do wniosku załączył odpis skargi z dnia 3 października 2012 r.

Zarządzeniem sędziego z dnia 27 grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni, koperty w której otrzymał przesyłkę z sądu zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i do złożenia odpisu skargi oraz wszystkich pism z sądu jakie znajdowały się w wymienionej kopercie.

W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 11 lutego 2013 r. skarżący wyjaśnił, że nie posiada koperty, w której zostało mu przesłane wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Nie wiedział, że będzie mu potrzebna i ją wyrzucił. Do pisma załączył pisma procesowe, które otrzymał z sądu – wezwanie do uiszczenia wpisu oraz odpis zarządzenia z dnia 29 października 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz.U.2012 r. poz. 270) –dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 87 § 1

p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 4 p.p.s.a.)

W niniejszej sprawie skarżący składając przedmiotowy wniosek dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonał czynności, tj. złożył odpis skargi z dnia 3 października 2012 r. Uprawdopodobnił również brak winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że doręczona mu przez sąd przesyłka z dna 30 października 2012 r. zawierała jedynie wezwanie do wpisu sądowego oraz odpis zarządzenia z dnia 29 października 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Należny wpis uiścił niezwłocznie na rachunek bankowy sądu. Natomiast o konieczności nadesłania odpisu skargi dowiedział się dopiero, gdy został mu doręczony odpis postanowienia z dnia 3 grudnia 2012 r. o odrzuceniu skargi.

Z akt sądowych sprawy wynika, że do skarżącego, na adres podany w skardze – R. 11, [...] M., zostały wysłane odpisy dwóch zarządzeń z dnia 29 października 2012 r. Jedno zarządzenie dotyczyło wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, drugie zawierało wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie jednego odpisu skargi. Wezwaniom nadano rygor odrzucenia skargi w przypadku zaniechania ich wykonania w zakreślonym 7 – dniowym terminie. Odpisy w/w zarządzeń zostały przesłane do skarżącego w jednej przesyłce poleconej nr (00)759007734309588333 (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 8 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący uiścił jedynie wpis sądowy w wysokości 100 zł.

Sąd uznał, iż w przypadku gdy oba zarządzenia były sporządzone na oddzielnych drukach nie można wykluczyć sytuacji, że jeden z tych druków omyłkowo nie został włożony przez pracownika sekretariatu do koperty adresowanej do skarżącego i tym samym skarżący jednego z wezwań nie otrzymał. Na prawdziwość wyjaśnień skarżącego wskazuje fakt, iż z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi wywiązał się on w terminie.

Mając na uwadze wątpliwości co do tego, czy skarżący faktycznie otrzymał wezwanie do nadesłania odpisu skargi, należało uznać, że odrzucenie jej wobec nienadesłania przez skarżącego jednego odpisu skargi stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie konstytucyjnego prawa do sądu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

e.o.