Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 684/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1, pkt 2, art. 14 b par. 1, art. 14 h, art. 165 a par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 1 pkt 33, art. 31 b ust. 1 pkt 4, ust. 4;
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
article: art. 151;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Barbara Koś (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 7 kwietnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2013 r. Spółka A w K. złożyła w wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, przedstawiając następująco stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi (i będzie prowadził w przyszłości) działalność w zakresie produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych, które sprzedaje (i będzie sprzedawać w przyszłości) w kraju i poza granicami. Ponadto zajmuje się (i będzie się zajmował w przyszłości) także kompletowaniem zestawów złożonych z wyprodukowanych przez siebie lub nabytych od innych podmiotów wyrobów sanitarnych i sprzedażą ich w kraju i za granicą. Wnioskodawca jest (i będzie w przyszłości) tak zwanym finalnym nabywcą gazowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy o podatku akcyzowym. Wnioskodawca kupuje i będzie kupował w przyszłości gaz ziemny wysokometanowy o kodzie CN 2711 21 00 - dalej jako: gaz ziemny, który mieści się w zakresie wyrobów gazowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym. Proces technologiczny wytwarzania wyrobów ceramiki sanitarnej przebiega (i będzie przebiegał w przyszłości) w czterech działach produkcyjnych: Dział Modelarni, Dział Ceramiki, Dział Produkcji 1 i Dział Produkcji 2, które Wnioskodawca szczegółowo przedstawił. Ponadto wskazał, że gaz ziemny jest wykorzystywany (i będzie wykorzystywany w przyszłości) przez Wnioskodawcę także do: opalania hal magazynowych, opalania hal, w których następuje kompletacja wyrobów sprzedawanych przez Wnioskodawcę, opalania budynków administracyjno-biurowych położonych w dwóch zakładach produkcyjnych.

Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1) Czy ustalając na potrzeby zaistniałego stanu faktycznego i także na potrzeby zdarzenia przyszłego, zakwalifikowanie przedmiotu działalności Wnioskodawcy do procesów mineralogicznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym Wnioskodawca prawidłowo postąpi analizując treść pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" według nomenklatury NACE zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.)?

2) Czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym?

3) Czy Spółka ma prawo (i będzie miała prawo w przyszłości) korzystać ze zwolnień z akcyzy zamieszczonych w art. 31b ust. 1 pkt 4 i art. 31b ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym?

4) W jakim zakresie przysługuje (i będzie przysługiwać w przyszłości) Wnioskodawcy prawo do korzystania ze zwolnień opisanych w art. 31 b ust. 1 pkt 4 i art. 31 b ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym?

W odniesieniu do pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy, przy kwalifikowaniu na potrzeby zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prawidłowo postąpi analizując treść pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" według nomenklatury NACE zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej, pomimo że aktualnie obowiązująca jest klasyfikacja statystyczna NACE. Rev. 2 ustanowiona w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej. Literalne brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym nie pozwala działać inaczej niż w drodze analizy nieobowiązującej już nomenklatury NACE zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.

W zakresie pytania nr 2, zdaniem Spółki, przedmiot jej działalności opisany w stanie faktycznym obejmujący produkcję ceramicznych wyrobów sanitarnych mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych zamieszczonej w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z tym przepisem procesy mineralogiczne to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem Dl 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. W ramach powyższej nomenklatury pod kodem Dl 26 mieszczą się: pozycja 26.2 Produkcja ceramiki szlachetnej; produkcja ogniotrwałych wyrobów ceramicznych, a w ramach tego grupowania pod kodem 26.22 - Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych. Spółka posiada opinię klasyfikacyjną wydaną przez Główny Urząd Statystyczny z dnia 31 grudnia 2007 r., nr [...], w której stwierdzono, że wymienione w piśmie Spółki wyroby sanitarne ceramiczne (umywalki, spłuczki, bidety, itp.), także produkowane z powierzonego materiału mieszczą się w grupowaniu PKWiU 26.22.10 "Wyroby sanitarne ceramiczne" według klasyfikacji wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. Z treści tej opinii wynika, że na dzień jej wydania dla celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 marca 1997 r. i że w ramach tej klasyfikacji wymienione w piśmie Spółki wyroby sanitarne ceramiczne (umywalki, spłuczki, bidety, itp.), także produkowane z powierzonego materiału mieszczą się w grupowaniu PKWiU 26.22.10 "Wyroby sanitarne ceramiczne". Z kolei na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) w ramach grupowania 26.2 mieści się "Produkcja ceramiki szlachetnej, materiałów i wyrobów ogniotrwałych", a w obrębie tego grupowania - 26.21 26.21.Z Produkcja ceramicznych wyrobów stołowych i ozdobnych oraz 26.22 26.22.Z Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych. Wnioskodawca podkreślił, że Polska Klasyfikacja Działalności wprowadzona na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. została opracowana na podstawie Statystycznej Klasyfikacji Działalności Gospodarczej Unii Europejskiej - NACE, wprowadzonej rozporządzeniami Rady nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (OJ nr L 293 z 24.10.1990 r.), z późniejszymi zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (OJ Nr L 83 z 03.04.1993 r.) oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r. (OJ nr L 6 z 10.01.2002 r.) - czyli na podstawie Nomenklatury NACE, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym. W związku z powyższym Polska Klasyfikacja Działalności wprowadzona na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. zachowuje pełną spójność i porównywalność metodologiczną, pojęciową, zakresową i kodową z klasyfikacją NACE przywołaną w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym.

W ramach pytania nr 3, Spółka może - jej zdaniem, aktualnie (i w przyszłości), produkując ceramiczne wyroby sanitarne, skorzystać ze zwolnień od podatku akcyzowego zamieszczonych w art. 31b ust. 1 pkt 4 oraz art. 31b ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Warunkiem skorzystania z tych zwolnień jest natomiast dopełnienie określonego w art. 31 b ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym wymogu wprowadzenia do umowy z dostawcą gazu zapisów przewidujących, że Spółka będzie zużywała gaz ziemny do celów uprawniających ją do zwolnienia z akcyzy.

W zakresie pytania nr 4, zdaniem Spółki, przepisy art. 31 b ust. 1 pkt 4 oraz art. 31 b ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym dają Spółce prawo do skorzystania ze zwolnienia z akcyzy całości zużywanego przez nią w prowadzonej działalności gazu ziemnego - obecnie i w przyszłości. Spółka podkreśliła przy tym, że to zużycie gazu ziemnego obejmuje (i będzie obejmować w przyszłości) począwszy od wstępnego podsuszania na hali odlewniczej (centrale wentylacyjno-grzewcze na halach odlewniczych zasilane są gorącą wodą z kotłowni gazowej, zapewniają wysychanie form gipsowych na ławach odlewniczych), przez właściwe suszenie w suszarniach komorowych, dalej wypalanie w piecu tunelowym opalanym gazem ziemnym w trzech strefach: podsuszania, wypalania i studzenia, wypalanie w piecu komorowym zasilanym gazem ziemnym, opalanie hal magazynowych, opalanie hal, w których następuje kompletacja wyrobów sprzedawanych przez Spółkę i opalanie budynków administracyjno-biurowych Spółki położonych w dwóch zakładach produkcyjnych.

W zakresie pytań nr 1, 3 i 4 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną nr [...] z dnia 25 lutego 2014 r., uznając za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 (we wniosku oznaczone również jako pytanie nr 1) i pytania nr 2 (we wniosku oznaczone jako pytanie nr 3), a za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3 (we wniosku oznaczone jako pytanie nr 4). Sprawa ze skargi Spółki na powyższą interpretację, zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Po 671/14 jest przedmiotem odrębnego rozpoznania.

Natomiast wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2, tj. w sprawie dotyczącej wskazania, czy działalność Spółki mieści się i mieścić się będzie w przyszłości w zakresie procesów mineralogicznych organ podatkowy wyłączył do odrębnego rozpoznania i postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w tym zakresie.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ podatkowy, przytaczając treść art. 14 b § 1, § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej, wskazał, że przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego.

Wnioskodawca ma uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Wynika z tego, że odnośnie każdego podatku zainteresowany może żądać od organu wykładni co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, tj. wykładni wskazującej zakres i sposób zastosowania przepisów regulujących określony podatek do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, który indywidualizuje zakres jego sprawy. Przedmiotem interpretacji mogą być zatem takie sytuacje faktyczne, które są związane z powstaniem obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie, w ocenie organu, brak jest możliwości wydania interpretacji indywidualnej, tj. wydania rozstrzygnięcia, w którym organ podatkowy wskazałby, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym. Z treści wniosku wynika bowiem, że intencją Wnioskodawcy nie jest uzyskanie oceny jego stanowiska w zakresie wpływu zaistnienia skonkretyzowanego stanu faktycznego na jego obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. "Indywidualną sprawą" Wnioskodawcy jest w tym przypadku zaklasyfikowanie określonego rodzaju procesu produkcyjnego (produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych) do procesu mineralogicznego.

Z treści art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej jasno wynika, że przedmiotem wykładni mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego. Postępowanie o udzielenie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W postępowaniu tym organ nie prowadzi doradztwa, ogranicza się do dokonania subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w określonym stanie faktycznym dany przepis ma zastosowanie.

Wnioskodawca w złożonym wniosku nie oczekuje wyjaśnienia wątpliwości odnośnie uregulowań konkretnego przepisu prawa podatkowego. Jego wątpliwości dotyczą natomiast sfery innego rodzaju, tj. sklasyfikowania określonego procesu produkcyjnego (produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych) do procesu mineralogicznego. Tym samym, złożony wniosek nie zmierza do dokonania subsumpcji określonego stanu faktycznego pod określony przepis prawa podatkowego. W konsekwencji, opis sprawy przedstawiony we wniosku oraz sformułowane w jego kontekście pytanie nr 2, nie dotyczy praw i obowiązków Wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego.

Mając powyższe na uwadze organ podatkowy stwierdził, że żądanie Wnioskodawcy we wskazanym zakresie wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zatem obliguje organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Organ w takiej sytuacji nie może więc wydać interpretacji indywidualnej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14 h i art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Spółki była ona w pełni uprawniona do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie odpowiedzi na pytanie, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym. Wydanie przez organ podatkowy rozstrzygnięcia w tym zakresie jest bowiem konieczne dla uzyskania przez Spółkę pewności co do tego, czy Spółka może korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego zamieszczonego w art. 31b ust. 1 pkt 4 i art. 31b ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. W sposób nieprawidłowy zatem organ przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że intencją Spółki nie było uzyskanie oceny jej stanowiska w zakresie wpływu zaistnienia skonkretyzowanego stanu faktycznego (a także zdarzenia przyszłego) - opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego.

Przepis art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym zawierający definicję procesów mineralogicznych w sposób bezdyskusyjny jest, zdaniem Spółki, przepisem prawa podatkowego zawartym w ustawie podatkowej. Natomiast w razie błędnej wykładni art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym nieprawidłowe byłoby także skorzystanie przez Spółkę ze zwolnień z art. 31b ust. 1 pkt 4 i ust. 4 tej ustawy, a to z kolei skutkowałoby powstaniem wobec Spółki obowiązku podatkowego. Brak rozstrzygnięcia, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym, ma więc bezpośredni wpływ na prawidłowość wywiązywania się przez Spółkę z obowiązków podatkowych. Oczywiste jest tym samym, że wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2 zmierzał do uzyskania stanowiska organu podatkowego w zakresie subsumpcji opisanego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego, to jest pod art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym, bez którego niemożliwe było rozstrzygnięcie czy Spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnień z art. 31 b ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2014 r., nr [...], działając na podstawie art. 14b § 1, art. 220, art. 221 w zw. z art. 239 i art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że z treści art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że przedmiotem interpretacji mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego. Treść art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast przez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Natomiast Wnioskodawca w złożonym wniosku nie oczekuje wyjaśnienia wątpliwości odnośnie uregulowań konkretnego przepisu prawa podatkowego. Jego wątpliwości dotyczą natomiast sfery innego rodzaju, tj. zaklasyfikowania określonego procesu produkcyjnego (produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych) do procesu mineralogicznego sklasyfikowanego w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. Tym samym, złożony wniosek nie zmierza do dokonania subsumcji określonego stanu faktycznego pod określony przepis prawa podatkowego. W konsekwencji, opis sprawy przedstawiony we wniosku oraz sformułowane w jego kontekście pytanie, nie dotyczy praw i obowiązków Wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego.

W konsekwencji organ ponownie stwierdził, że żądanie Wnioskodawcy we wskazanym zakresie wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, co obligowało organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia 25 lutego 2014 r., zarzucając naruszenie:

- art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 165a § 1 i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia z powołaniem się na to, że w świetle art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Spółka nie była uprawniona do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie odpowiedzi na pytanie, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej na tle stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz zadanego przez Spółkę pytania winna skutkować uchyleniem postanowienia z dnia 25 lutego 2014 r. i wydaniem interpretacji indywidualnej zawierającej odpowiedź na powyższe pytanie,

- art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię normy prawnej zawartej w tym przepisie skutkującą nieprawidłowym przyjęciem, że wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej żądanie Spółki w zakresie odpowiedzi na pytanie, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej na tle stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz zadanego przez Spółkę pytania winna skutkować stwierdzeniem, że udzielenie odpowiedzi na takie pytanie Spółki mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej,

- art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1-4 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 25 lutego 2014 r., w którym organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego pomimo, iż wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej spełniał wszystkie wymogi wskazane w przepisach obowiązującego prawa, a w szczególności wskazane w przepisie art. 14b § 2-4 Ordynacji podatkowej,

- art. 165a § 1 w zw. z art. 14h i z art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 25 lutego 2014 r., w którym organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej bez spełnienia przesłanek, które w świetle przepisów Ordynacji podatkowej stanowią podstawę do odmowy wydania interpretacji indywidualnej.

W uzasadnieniu strona skarżąca podtrzymała stanowisko i argumentację przedstawione we wniosku o interpretację (w zakresie pytania nr 2) oraz w zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do tego, czy organ podatkowy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność wydania interpretacji podatkowej w zakresie zawartego we wniosku skarżącej Spółki o wydanie interpretacji pytania, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej u.p.a. bądź ustawą.

W pierwszej kolejności należy więc wyjaśnić, że zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), a w myśl § 2 powyższego przepisu Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.

Z powyższej regulacji wynika, że przedmiotem interpretacji podatkowej w przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym mogą być wyłącznie przepisy prawa podatkowego. Należy zatem wskazać, że stosownie do art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast przez ustawy podatkowe, w myśl art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Warto przy tym dodać, że pojęcia "przepisów prawa podatkowego", o którym mowa w art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie. Samo zestawienie treści art. 14b § 1 oraz art. 3 pkt 1 i pkt 2 Ordynacji podatkowej nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, w jakim zakresie organ jest zobowiązany udzielić interpretacji. Ocena, czy dane przepisy podlegać będą zakresowi przedmiotowemu interpretacji udzielanych przez Ministra Finansów aktualizuje się na gruncie konkretnego stanu faktycznego rozumianego jako wniosek w indywidualnej sprawie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 197/09, Lex nr 505657 oraz powołany w nim wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1737/07, Lex nr 340479).

Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, należy więc przypomnieć, że sporne pytanie Spółki (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 2) dotyczyło tego, czy działalność Spółki polegająca na produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych (realizowana obecnie i kontynuowana w przyszłości) mieści się (i mieścić się będzie w przyszłości) w zakresie definicji procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 u.p.a. Zdaniem Spółki tak sformułowane pytanie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego, ponieważ odnosi się do art. 2 ust. 1 pkt 33 u.p.a., który definiuje procesy mineralogiczne na potrzeby ustawy o podatku akcyzowym, a ponadto ma bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki Spółki na gruncie podatku akcyzowego w aspekcie zwolnień z tego podatku przewidzianych w art. 31 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 u.p.a. Stosownie bowiem do art. 31 b ust. 1 pkt 4 u.p.a. zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej. Natomiast w myśl art. 31 b ust. 4 u.p.a. zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do napędu stacjonarnych urządzeń lub do celów opałowych związanych z napędem stacjonarnych urządzeń, użyte: 1) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, lub 2) na potrzeby przesyłania, dystrybucji lub magazynowania tych wyrobów.

Należy jednak zwrócić uwagę, że powołany art. 2 ust. 1 pkt 33 u.p.a., definiując użyte w ustawie o podatku akcyzowym pojęcie procesów mineralogicznych, nakazuje przez nie rozumieć procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

W związku z powyższym organ podatkowy, odpowiadając na pozostałe pytania Spółki zawarte we wniosku, wydał interpretację indywidualną, w której wskazał, czy i w jakim zakresie Spółka ma (i będzie mieć) prawo skorzystania ze zwolnień z akcyzy wynikających z art. 31 b ust. 1 pkt 4 i ust. 4 u.p.a., wyjaśniając uprzednio, jak należy kwalifikować opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedmiot działalności Spółki do procesów mineralogicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 u.p.a., a mianowicie poprzez odwołanie się do treści kodu DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" według nomenklatury NACE zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.

W ten sposób, na gruncie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz postawionych przez Spółkę pytań nr 1, 3 i 4, organ dokonał wykładni art. 2 ust. 1 pkt 33 u.p.a. w zakresie niezbędnym do ustalenia praw i obowiązków Spółki w aspekcie zwolnień z podatku akcyzowego przewidzianych w art. art. 31 b ust. 1 pkt 4 i ust. 4 u.p.a.

Natomiast w zakresie pytania nr 2 organ podatkowy słusznie stwierdził, że wykraczało ono poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej na podstawie art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej. Biorąc pod uwagę przedstawione w tym względzie stanowisko Wnioskodawcy i jego uzasadnienie, należy bowiem zgodzić się z organem, że zmierzało ono w istocie do rozstrzygnięcia, czy przedmiot działalności Spółki obejmujący produkcję ceramicznych wyrobów sanitarnych można zaklasyfikować do procesu mineralogicznego sklasyfikowanego w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. Dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii niezbędna jest zatem wykładnia regulacji zawartej w powyższym rozporządzeniu Rady (EWG) oraz odpowiednich przepisach krajowych dotyczącej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej, co jednak wykracza poza zakres przepisów prawa podatkowego, a tylko te – jak wykazano powyżej, mogą być przedmiotem interpretacji podatkowej. Z tego samego względu organ podatkowy nie był także uprawniony do analizy treści powołanej przez Spółkę opinii klasyfikacyjnej wydanej przez Główny Urząd Statystyczny.

Skoro zatem wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 - jako nie odnoszący się do przepisów prawa podatkowego - nie mógł być przedmiotem merytorycznej oceny organu podatkowego w ramach interpretacji indywidualnej, organ słusznie stwierdził niedopuszczalność prowadzenia postępowania w tym przedmiocie, odmawiając jego wszczęcia na podstawie art. 165 a § 1 w związku z art. 14 h Ordynacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa, w tym zarzucanego w skardze.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę jako bezzasadną, orzekając jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).