Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 122/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za przekroczenie terminu do wydania decyzji; postanawia odrzucić skargę. /-/ M. Górecka /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Po 122/05,

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2003 r. (k. [...] akt administracyjnych) J. K. zwrócił się o wydanie pozwolenia na przebudowę domu jednorodzinnego na terenie działki nr [...] ark [...] obręb [...] położonej przy ul. [...] w P.

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. znak [...] nr [...] r. (k. [...] akt administracyjnych) na podstawie art. 28 i art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.K. pozwolenia na budowę.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (k. [...] akt administracyjnych) na podstawie art. 123 i 141 § 1 kpa w zw. z art. 35 ust. 6 prawa budowlanego nałożył na Prezydenta Miasta karę w wysokości [...] zł.

Uzasadniając organ wskazał, iż z dokonanej analizy wniosków i decyzji o pozwoleniu na budowę oraz po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego w oparciu o akta sprawy organu I instancji ustalono, że inwestor wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożył [...] lipca 2003 r., a Prezydent Miasta decyzję zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wydał [...] r.

Podkreślono, że art. 35 ust. 6 prawa budowlanego określa termin ustawowy do wydania decyzji oraz wysokość kary za każdy dzień zwłoki. Skoro ustawowy termin upłynął z dniem 24 września 2003 r. to przekroczenie nastąpiło z pięciodniowym uchybieniem wskazanego terminu. Wyjaśniono, że kara wysokości [...] zł za każdy dzień zwłoki, dlatego też naliczono opłatę w wysokości [...] zł, a w aktach brak jakiegokolwiek dowodu, który uzasadniałby przekroczenie ustawowego terminu.

Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. (k. [...] akt administracyjnych) Prezydent Miasta wniósł skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody , żądając stwierdzenia nieważności z uwagi na brak podstawy prawnej postanowienia, jako że przepis art. 35 ust. 6 prawa budowlanego, nie spełnia wymagań podstawy prawnej działania organów administracji publicznej.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (k. [...] akt administracyjnych) na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odmówił wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 października 2004 r. sygn. II SA/Po 559/04 odrzucił skargę Prezydenta Miasta postanowienie Wojewody z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia kary za przekroczenie terminu do wydania decyzji administracyjnej.

Pismem z dnia [...] listopada 2004 r. (k. [...] akt administracyjnych) Prezydent Miasta wezwał Wojewodę do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewoda odpowiadając na wezwanie Prezydenta Miasta pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. (k. [...] akt administracyjnych) wskazał na brak podstaw do uwzględnienia złożonego wezwania z uwagi na niespełnienie przesłanek z art. 58 § 2 kpa.

Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. Prezydent Miasta złożył skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody , żądając jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania postanowienia dnia [...] r.

W odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, powołując się na motywy rozstrzygnięcia przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postanowienie Wojewody z dnia [...] r. zostało wydane na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), który w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania powyższego postanowienia przewidywał wymierzenie kary organowi, który nie wydał decyzji o pozwoleniu na budowę w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji.

Art. 35 ust. 6 został zmieniony przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz.U.04.93.888) zmieniającej ustawę prawo budowlane z dniem 31 maja 2004 r. Po tej dacie ustawa wprost reguluje kwestię formy rozstrzygnięcia w omawianym zakresie (postanowienia) i wskazuje przysługujący na nie środek zaskarżenia - zażalenie.

Jednakże przed 31 maja 2005 r. postanowienie wymierzające karę na podstawie art. 35 ust. 6 prawa budowlanego było niezaskarżalne. Sprawa o pozwolenie na budowę załatwiana jest w postępowaniu, które normuje kodeks postępowania administracyjnego. Prawo budowlane zawiera unormowania dotyczące postępowania w sprawach regulowanych przepisami tego prawa, które są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wśród tych przepisów szczególnych Prawa budowlanego dotyczących postępowania jest regulacja przyjęta w art. 35 ust. 6. Istota tej regulacji ma niewątpliwie charakter procesowy, a jej celem jest przyśpieszenie załatwienia sprawy o pozwolenie na budowę. Takiemu celowi służy też przepis art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Omawiany przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego nie kreuje odrębnego stosunku administracyjnoprawnego pomiędzy organem właściwym w sprawie pozwolenia na budowę a organem wyższego stopnia, ponieważ sankcja, o której mowa w tym przepisie jest integralnie związana ze sprawą o pozwolenie na budowę i prawem strony do załatwienia sprawy w określonym terminie. Oznacza to, że wymierzenie kary organowi, który nie wydał w terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest rozstrzygnięciem w formie postanowienia, kwestii wynikającej w toku postępowania.

Odnosi się to zarówno do stanu prawnego obowiązującego obecnie, jak i do stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania zaskarżonego postanowienia. Konsekwencją tego jest to, że postanowienie organu wyższego stopnia o wymierzeniu kary, wydane na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, w brzmieniu tego przepisu obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, było postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które nie służyło zażalenie. Na takie postanowienie nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, ponieważ stosownie do przepisu art.3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga do sądu przysługuje na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zmianę w tym zakresie wprowadziła powołana ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. która zmieniła przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego w ten sposób, że na postanowienie o wymierzeniu kary przysługuje zażalenie, a wobec tego także skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dn. 30 września 2005 r., sygn. II OSK 989/05).

Na podstawie powyższych rozważań, Sąd orzekający, nie podzielił poglądu, iż zaskarżone postanowienie mogło być zakwalifikowane do aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 Prawa powyższego postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do których przed wniesieniem skargi do sądu ma zastosowanie art. 52 § 3 i art. 53 § 2 tej ustawy.

Wobec powyższego uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ M. Górecka /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga