Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 37/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art.14a§1 i §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, stwierdził, że stanowisko R. S. zawarte we wniosku z dnia 4 sierpnia 2006r., uzupełnione w dniu 25 sierpnia 2006r., w zakresie interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jest nieprawidłowe. Stronę pouczono, iż na postanowienie to służy jej prawo wniesienia zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 2 października 2006r., zaś zażalenie na nie złożone zostało w dniu 10 października 2006r. Powyższe skutkowało stwierdzeniem uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia "[...]" - postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]".

Na opisane postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. S., kwestionując przedstawioną w nim interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Wniesiona przez skarżącego skarga na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego jest niedopuszczalna.

Zakres przedmiotowy sądowej kontroli działalności administracji publicznej określa art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.). Z §2 pkt 2 tego artykułu wynika, że na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także postanowienia rozstrzygająca sprawę co do istoty, skargi do sądu administracyjnego są dopuszczalne. Art.52§1 p.p.s.a. stanowi jednakże, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis ten wyraża więc zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane w postępowaniu administracyjnym środki weryfikacji kwestionowanej decyzji, dostępne skarżącemu, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Artykuł 52§2 p.p.s.a. zawiera definicję legalną środków zaskarżenia, których wyczerpanie stanowi niezbędną przesłankę skutecznego wniesienia skargi do sądu. Są to: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia przysługujących w toku postępowania przed organami administracyjnymi wynika z założenia, że sądy administracyjne nie zastępują organów odwoławczych, a ich działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W rozpoznanej sprawie skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia, w dniu 2 października 2006r. Na postanowienie to, wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, które zostało złożone w Urzędzie Skarbowym w dniu 10 października 2006r., a zatem dzień po terminie. W konsekwencji powyższego Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia "[...]" grudnia 2006r., działając na podstawie art.228§1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz.926 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od opisanego postanowienia.

Wynikająca z powyższego niedopuszczalność wniesienia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.