Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 286/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie czynności w całości
Powołane przepisy: article: art.61 par.3 i par.5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] S.A. z/s w W. o wstrzymanie wykonania zaleceń pokontrolnych Prezydenta W. – Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...], nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących pędni w obrębie stacji postanawia: wstrzymać wykonanie zaleceń pokontrolnych.


UZASADNIENIE

[...] S.A. z/s w W. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę na wskazane w sentencji postanowienia zalecenia pokontrolne Prezydenta W. – Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 kwietnia 2019 r.

W skardze złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaleceń pokontrolnych wskazując, że ich wykonanie przed ich merytorycznym rozpoznaniem może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę związaną z podjęciem czynności zmierzających do realizacji tych zaleceń. Wskazano, że skutki powstałe w wyniku podjęcia tych czynności będą trudne lub wręcz niemożliwe do odwrócenia. Trudno bowiem,

w ocenie skarżącej, oczekiwać, aby po zmontowaniu wyposażenia i urządzeń technicznych objętych w/w zaleceniami pokontrolnymi, skutki były możliwe do usunięcia bez wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Ponadto montaż wyposażenia i urządzeń wymienionych w zaleceniach pokontrolnych niekompatybilnych z obecnie stosowanymi systemami bezpieczeństwa w sterowaniu ruchem kolejowym w czynnym obiekcie kolejowym uniemożliwi bezpieczne prowadzenie ruchu pociągów na szlaku kolejowym narażając zarządcę infrastruktury kolejowej na ryzyko katastrofy w ruchu kolejowym i postanie znacznej szkody w jego majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa

w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).

Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jest formą tymczasowej ochrony sądowej będącej wyjątkiem od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a, stanowiącej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedynie wystąpienie szczególnych warunków, którymi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do tego, że w konkretnej sytuacji skarżący otrzyma tę wyjątkową ochronę przed konsekwencjami wynikającymi z kwestionowanych aktów lub czynności.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przez pojęcie znacznej szkody rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, CBOSA).

Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił

i środków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, publ. w CBOSA).

Zwrócić zatem uwagę należy, że przesłankami wstrzymania wykonania nie są jakiekolwiek skutki czy jakakolwiek szkoda, lecz szkoda i skutki kwalifikowane tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek strony skarżącej zasługiwał na uwzględnienie. Strona skarżąca bowiem utrzymuje, że nałożony na nią w zakwestionowanych zaleceniach pokontrolnych obowiązek wykonania prac remontowych polegających na zamontowaniu wyposażenia i stosownych urządzeń technicznych może prowadzić do wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Istnieje ponadto ryzyko, jak wskazano we wniosku, że montaż wyposażenia i urządzeń wymienionych w zaleceniach pokontrolnych niekompatybilnych z obecnie stosowanymi systemami bezpieczeństwa w sterowaniu ruchem kolejowym w czynnym obiekcie kolejowym może uniemożliwić bezpieczne prowadzenie ruchu pociągów na szlaku kolejowym narażając zarządcę infrastruktury kolejowej na ryzyko katastrofy w ruchu kolejowym i postanie znacznej szkody w jego majątku.

Stąd też w ocenie Sądu, należało uwzględnić wniosek strony skarżącej

o udzielenie ochrony tymczasowej – do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd sporu – i wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu.

Trzeba jednak podkreślić, że analizując przesłanki wstrzymania wykonania przedmiotowego aktu Sąd nie jest uprawniony do badania zasadności samej skargi. Dlatego nie można z niniejszego orzeczenia wywodzić, że skarżąca została zwolniona z nałożonego na nią obowiązku. O tym bowiem, czy strona zasadnie została zobowiązana do wykonania określonych w zaleceniach świadczeń rozstrzygnie dopiero Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w niniejszej sprawie.

Mając zatem na względzie powyższe rozważania oraz działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.