Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 417/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt II SO/Sz 9/14 pozostawiające wniosek C. T. z dnia [...] lipca 2014 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie bez rozpoznania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt II SO/Sz 9/14 Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pozostawił wniosek C. T. z dnia [...] lipca 2014 r. o wyłączenie sędziów WSA w Szczecinie bez rozpoznania.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia stwierdzono, że w przypadku zgłoszenia wniosku o wyłączenie w stosunku do wszystkich sędziów (w przedmiotowej sprawie - wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Szczecinie) koniecznym warunkiem do rozpatrzenia takiego wniosku jest wskazanie imion i nazwisk tych sędziów jak też uzasadnienie przyczyn wyłączenia do każdego z nich z osobna, czego w złożonym w przedmiotowej sprawie wniosku zabrakło.

Wskazano, że precyzyjne określenie z imienia i nazwiska sędziów w ramach złożonego wniosku o wyłączenie ma na celu umożliwienie precyzyjnego rozpatrzenia wniosku w tym przedmiocie w świetle ewentualnych podstaw wyłączenia. Wniosek o wyłączenie sędziego, który nie zawiera wymogów powołanych powyżej nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych, a tym samym podlega on, stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), na wezwanie przewodniczącego uzupełnieniu lub poprawieniu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Dalej w uzasadnieniu podano, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykonał wezwania Sądu w powyższym zakresie (wezwanie z dnia 21 lipca 2014 r.). Nie może bowiem stanowić wykonania zawartego w powyższym wezwaniu z dnia 21 lipca 2014 r. zobowiązania ogólne wskazanie przez skarżącego w odpowiedzi na powyższe żądanie, że ,,do wyłączenia wnioskowany jest cały stan i cały Sąd WSA w Szczecinie w sprawach ze skarżenia przeciwko Staroście Pyrzyckiemu i Urzędowi Skarbowemu w Pyrzycach w sprawie egzekucji z [...].2010 r." Skarżący nie wskazał bowiem imion i nazwisk sędziów, których wyłączenia żąda oraz nie wskazał okoliczności uprawdopodabniających przyczyny wyłączenia w stosunku do każdego z osobna z nich. Nie podał także sygnatur spraw, w których sędziowie mieliby zostać wyłączeni, do czego w powyższym wezwaniu został również zobowiązany.

W konsekwencji, wobec niewykonania przez skarżącego wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów, wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie C. T. wniósł o ,,uchylenie zaskarżonego zarządzenia jako wydanego w sprzeczności z prawem przez osobę nieuprawnioną – sędziego WSA w Szczecinie też wnioskowanego o wyłączenie oraz przyjęcie wniosku do rozpatrzenia przez NSA". Przedstawił też merytoryczne zarzuty do spraw rozpoznanych już w WSA w Szczecinie. Podał m.in., że ,,Starostwo w Pyrzycach nie miało w sprawie pieczęci do wydawania tytułów i jak się okazało, że tytuł egzekucyjny jest sfałszowany, to po nastaniu Prezesa [...], byłego wicewojewody, nie da się już w WSA w Szczecinie nic skarżyć". Wskazał też, że żaden z sędziów WSA w Szczecinie nie widział dokumentów co do których orzeka, ale orzeka wbrew prawdzie i prawu. Skarżący stwierdził, że w Sądzie tym jest wytwarzana niekorzystna dla niego sytuacja.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.

Instytucja wyłączenia sędziego jest jedną z gwarancji procesowych, mającą zapewnić jego bezstronność i niemożność wywierania na niego jakichkolwiek nacisków w celu uzyskania orzeczenia określonej treści. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenie jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wskazać należy, że art. 19 p.p.s.a. nie wyklucza możliwości wyłączenia wszystkich sędziów danego sądu z osobna. Jednak w takim przypadku konieczne jest odrębne uzasadnienie wniosku dotyczącego każdego sędziego z osobna. Przepis ten nie przewiduje wyłączenia całego sądu. W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 p.p.s.a. wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska oraz niewyjawienie przyczyn wyłączenia czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Nie można bowiem w takim przypadku stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie jako istnienie okoliczności, która w odniesieniu do konkretnej osoby mogłaby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Brak tych danych uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a.

Wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie zawierał powyższych elementów koniecznych do jego rozpoznania. Niewskazanie imion i nazwisk sędziów, których skarżąca wyłączenia żąda i toczących się spraw, w których orzekają ci sędziowie, czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Brak tych danych uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji wzywał do uzupełnienia wniosku skarżącej w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a). Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych w zarządzeniu braków formalnych wniosku. Nie podał także sygnatur spraw, w których sędziowie mieliby zostać wyłączeni, do czego również został zobowiązany na mocy tego samego zarządzenia z dnia 21 lipca 2014 r. (W niniejszej sprawie konieczność podania takich sygnatur zaistniała dodatkowo z takiego powodu, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II ustalono, że na dzień 9 września 2014 r. nie ma w Sądzie będących w toku spraw ze skargi C. T. na orzeczenia, akty lub działanie podjęte przez Starostę Pyrzyckiego lub Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pyrzycach w przedmiocie egzekucji, a jedynie skargi zainicjowane przez Małżonkę skarżącego M/ T.).

W wyżej wymienionych okolicznościach sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie sędziów tego Sądu bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu, które w związku z tym należy uznać za wydane prawidłowo. Wyrażony pogląd znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. post. z dnia 12 września 2007 r., I OZ 649/07; post. z dnia 11 września 2008 r. I OZ 674/08; post. z dnia 30 marca 2010 r., II FZ 108/10; post. NSA z dnia 18 lutego 2011 r., II GZ 65/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceny zawartej w powyższym zarządzeniu nie zmienia także argumentacja zażalenia wskazująca na niemożliwość wydania zaskarżonego zarządzenia przez sędziego WSA w Szczecinie, bowiem wniosek o wyłączenie sędziów nie został sprecyzowany w zakresie wskazanym wyżej. Zatem nie można stwierdzić, że dotyczy on (wniosek) sędziego, który wydał zaskarżone zarządzenie a w szczególności wyłączenia od rozpoznania jakiej sprawy dotyczy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.