Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2633/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2014r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący D.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wniosek ten Skarżący obszernie uzasadnił powołując przepisy oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące zasad wstrzymywania wykonania decyzji. Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje poniesienie znacznej szkody i doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest zobowiązany do zapłaty łącznej kwoty 25.971 zł. Mając jednak na uwadze fakt, że prowadzi działalność gospodarczą o relatywnie małych rozmiarach, zapłata powyższej kwoty stanowi dla Skarżącego obciążenie, któremu nie jest w stanie podołać, bowiem nie dysponuje taką kwotą. Z kolei wszczęcie postępowania egzekucyjnego i próba wyegzekwowania wskazanej kwoty doprowadziłaby do realnego ryzyka likwidacji przedsiębiorstwa i utraty jedynego źródła utrzymania. Już samo zajęcie rachunków bakowych przez organ podatkowy, pozbawiłoby Skarżącego wiarygodności w oczach instytucji kredytowych, a przez to możliwości utrzymania udzielonych i pozyskania nowych źródeł finansowania. Uniemożliwiłoby również prowadzenie rozliczeń z kontrahentami, co doprowadziłoby do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji ogłoszenia upadłości likwidacyjnej lub bankructwa. Wywarłoby to również niekorzystny wpływ na osoby trzecie. Zdaniem Skarżącego skutki wykonania decyzji są trudne lub wręcz niemożliwe do odwrócenia, a znacząca szkoda, która grozi Skarżącemu i osobom trzecim uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: " P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone.

Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody lub trudne doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący bowiem lakonicznie uzasadnił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wskazał jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do likwidacji prowadzonego przedsiębiorstwa, bankructwa lub upadłości likwidacyjnej. Wskazał, że zajęcie rachunków bankowych pozbawi Skarżącego wiarygodności i uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej. Powyższe skutki, zdaniem Skarżącego, przełożą się również na osoby trzecie. Skarżący nie wskazał jednak w jaki konkretnie sposób uiszczenie kwoty zobowiązania (25.971 zł) doprowadzi do wskazanych przez Skarżącego skutków.

Zdaniem Sądu, Skarżący powinien dokładnie wykazać (wyliczyć), udokumentować w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji mu zaszkodzi. Takiego wyliczenia Skarżący jednak nie przedstawił. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakoniczne jego uzasadnienie jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia.

Ponadto Sąd wskazuje, że zobowiązanie podatkowe jest ze swej istoty świadczeniem odwracalnym i w przypadku uiszczenia podatku nienależnego podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.