Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 328/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 33 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 71/14 o odmowie dopuszczenia A.G. do udziału w sprawie w charakterze strony w sprawie ze skargi W.G. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 31 października 2013 r., nr XLV/989/13 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 71/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi W.G. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 31 października 2013 r., nr XLV/989/13 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, odmówił A.G. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w toku postępowania zainicjowanego skargą W.G. na ww. uchwałę Rady Miasta Gdańska A.G. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze strony. W uzasadnieniu podniosła, że zajmuje się gospodarstwem ogrodniczym i nieruchomością ojca W.G. W niedługim czasie gospodarstwo rolne ojca zostanie jej przekazane. Projektowana linia energetyczna, która ma przebiegać przez tę nieruchomość niweczy jej plany i zamierzenia.

W ocenie Sądu wniosek A.G. nie zasługiwał na uwzględnienie z następujących powodów:

Zaskarżenie przedmiotowej uchwały, niebędącej przepisem prawa miejscowego, odbywa się na zasadach przewidzianych w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594). Według tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest jedynie podmiot, którego interes prawny (lub uprawnienie) został naruszony określoną uchwałą, a skarga poprzedzona została wezwaniem rady do usunięcia naruszenia prawa. Tak więc w przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym (art. 28 K.p.a.), w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Tym samym podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie wyczerpując tryb przewidziany w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, toczącym się ze skargi innego podmiotu, którego legitymacja dopiero będzie podlegała badaniu.

Dalej Sąd wskazał na przepis art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", a następnie wyjaśnił, że wnioskodawczyni nie należy do kategorii podmiotów objętej dyspozycją przytoczonego wyżej przepisu, gdyż przedmiotem niniejszej skargi do sądu nie jest sprawa rozstrzygana w postępowaniu administracyjnym, toczącym się na podstawie przepisów K.p.a. Również w judykaturze przyjmuje się, że przepis art. 33 § 2 P.p.s.a. nie ma zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest akt lub czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, dotyczy to przede wszystkim przepisu prawa miejscowego lub uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 33 § 2 P.p.s.a., odmówił dopuszczenia A.G. do udziału w niniejszej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A.G. domagając się jego zmiany. Zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 28 K.p.a. W uzasadnieniu wnosząca zażalenie podniosła, że wkrótce obejmie całe gospodarstwo swojego ojca W.G., a z uwagi na uciążliwości związane z eksploatacją linii 2x400 kV i planowanym dobudowaniem kolejnej linii 2x110 kV która ma przebiegać przez tę nieruchomość zniweczeniu ulegną jej plany co do tej nieruchomości. W tej sytuacji wnosząca zażalenie wskazała, że jej interes prawny został naruszony.

Pismem z dnia 23 lutego 2015 r. skarżący podniósł, że zażalenie swojej córki A.G. uważa za uzasadnione. Potwierdził jednocześnie, że córka w przyszłości będzie jego następcą prawnym odnośnie nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 33 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż osoba która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zaś udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności (§ 2 art. 33 P.p.s.a.).

Zatem, z powyższej normy wynika, że dany podmiot może zostać dopuszczony do udziału w charakterze uczestnika wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi stało się niejako następstwem postępowania administracyjnego. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący W.G. wniósł skargę na uchwałę nr XLV/989/13 Rady Miasta Gdańska z dnia 31 października 2013 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji GPZ Gdańsk Błonia – GPZ Maćki – GPZ Pruszcz Gdański w mieście Gdańsku. Uchwała ta została podjęta w trybie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie mamy więc tutaj do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej w rozumieniu ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem procedura planistyczna uregulowana jest odrębnie i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej. Pogląd ten jest już utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (porównaj np.: postanowienia NSA: z dn. 13.11.2014 r., II OZ 1160/14, npubl.; z dn. 29.01.2014 r., II OZ 64/14, LEX 1452941; z dn. 14.12.2011 r., II OZ 1306/11 npubl., z dn. 26.07.2011 r., II OZ 644/11, LEX nr 1083867, z dn. 5.11.2010 r., II OZ 703/10, LEX nr 743861 czy z dn. 22.01.2008 r., II OZ 1361/07, LEX nr 863803). Tym samym w ramach procedury planistycznej wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w tym podniesionego w zażaleniu przez A.G. przepisu art. 28 K.p.a.

Mając na uwadze powyższe rozważania podzielić należy pogląd Sądu pierwszej instancji, że przepis art. 33 § 2 P.p.s.a. nie będzie miał w tej konkretnej sprawie zastosowania, a przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na uchwałę organu gminy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.