Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 104/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie podjęcia działań mediacyjno-lobbingowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze złożonej do tut. Sądu spółka A. zaskarżyła bezczynność Wojewody P. w zakresie petycji z dnia [...] czerwca 2019 r. skierowanej do organu, w której zwrócono się o podjęcie działań mediacyjno-lobbingowych zmierzających do poprowadzenia południowej obwodnicy B., budowanej w ramach S19 via Carpatia, w sposób zgodny z oczekiwaniami spółki oraz mieszkańców dzielnicy S. Skarżąca wskazała, że lokalni mieszkańcy tej dzielnicy, którzy podpisali petycję są za oddaleniem projektowanej trasy jak najdalej od zabudowań miasta. W petycji poproszono o mediację z GDDKiA oraz RDOŚ w celu dodania czwartej wersji obwodnicy do dalszych negocjacji, a brak jest jakiejkolwiek reakcji ze strony urzędu państwowego, który nadzoruje i finansuje oba organy administracji. Składający petycję zostali zlekceważeni przez Urząd Wojewody brakiem jakiegokolwiek działania.

W związku z bezczynnością organu Skarżąca spółka wniosła o zasądzenie grzywny w maksymalnej wysokości.

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że zaskarżenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.

W złożonej skardze spółka A. skarży bezczynność Wojewody odnoszącą się do złożonej petycji o podjęcie działań mediacyjno-lobbingowych dotyczących inwestycji drogowej i zmierzających do poprowadzenia południowej obwodnicy B. zgodnie z oczekiwaniami mieszkańców oraz skarżącej spółki.

Petycja skierowana do Wojewody nie zainicjowała postępowania jurysdykcyjnego, które powinno zostać zakończone wydaniem określonego aktu lub podjęciem określonej czynności. Zakres działania oraz zasady funkcjonowania wojewody określa ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1464). Z przepisów tej ustawy, jak też z obowiązujących przepisów prawa nie sposób wywieść, aby na Wojewodę nałożone zostały obowiązki załatwiania tego rodzaju petycji i wydawania w tym względzie decyzji, postanowień, bądź innych aktów lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Brak działania organu w związku ze złożoną petycją nie może być zatem kwalifikowany jako bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., która objęta jest sądową kontrolą.

Niezadowolenie strony skarżącej ze sposobu działania bądź braku działania organu w odniesieniu do złożonej petycji może być natomiast przedmiotem skargi,

o której mowa w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślenia jednak wymaga, że i w takim przypadku działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., stąd również i bezczynność w tym zakresie wymyka się spod kontroli sądu administracyjnego.

Z tych względów Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi.