Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 773/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Ewa Rynczak (spr.) NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J.G. i Z.G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 marca 2010r. znak: [....] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiat N. , działając na podstawie art. art. 34 § 1 w zw. z art. 33 pkt 1, 2, 5 oraz art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, póz. 1954 ze zm. Oznaczanej dalej jako uopea), uznał za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez J.G. i Z.G. , w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 23 września 2009r, wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu N.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w zarzutach złożonych w piśmie z dnia [....] 2009r. (data wpływu 6 października 2010r.) pełnomocnik zobowiązanego podniósł nieistnienie obowiązku, brak wymagalności obowiązku podanego w wystawionym tytule wykonawczym oraz niewykonalność egzekwowanego obowiązku.

Oceniając powyższe organ wskazał, że uzyskanie pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę określone przepisami ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. nie wyłącza obowiązków zawartych w rozdziale 6 tejże ustawy. Na właścicielu (zarządcy) obiektu spoczywa obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym. "Przez pojęcie "utrzymanie" należy natomiast rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2007 r. SA/Wa 2298/06). Obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Realizację tego obowiązku ma gwarantować system obowiązkowych kontroli stanu technicznego obiektów budowlanych, który zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nałożony został na właścicieli lub zarządców obiektu. Organ nadzoru budowlanego nakazał postanowieniem z dnia 1 września 2008r., znak: [....] właścicielom przedmiotowej części obiektu budowlanego przedłożyć w wyznaczonym terminie dokumenty związane z jego

1

utrzymaniem i użytkowaniem. Dostarczone przez właścicieli dokumenty (m.in. protokoły z okresowych kontroli stanu technicznego przedmiotowej części obiektu budowlanego) nie zawierały opisu stanu technicznego wszystkich elementów konstrukcyjnych. Należy zauważyć, że w przeprowadzonym w sprawie postępowaniu dowodowym ustalono, że stan techniczny elementów konstrukcyjnych więźby dachowej budzi wątpliwości, a w przedłożonych opracowaniach pominięto kwestię ich oceny. Organ nadzoru budowlanego na podstawie obowiązujących przepisów budowlanych upoważniony jest do wydania nakazu przeprowadzenia kontroli (o której mowa w art. 62 ust. 1 Prawa budowlanego) obiektu budowlanego jeśli jego stan techniczny stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienie lub środowiska. Decyzją z dnia 18 lutego 2009 roku, znak [....] nakazano Z.G. i J,.G. przeprowadzenie kontroli okresowej budynku mieszkalno-usługowego i przedłożenie dokumentów potwierdzających w oznaczonym terminie w siedzibie Inspektoratu. Zobowiązani nie wykonali nałożonego obowiązku. Istnienie jak i wykonalność obowiązku nałożonego, decyzją administracyjną następuje z chwilą, gdy rozstrzygnięcie staje się ostateczne. Egzekwowana decyzja z dnia 18.02.2009r., znak: [....] nie została zaskarżona, jest ostateczna i wykonalna. Ponadto w/w decyzja nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, co oznacza, iż nie tylko może, ale powinna być egzekwowana.

Ponadto w ocenie organu egzekucyjnego niewykonalność egzekwowanego obowiązku, do której odnosi się art. 33 pkt 5 uopea oznacza, że istnieją niezależne od zobowiązanego trwałe przyczyny braku możliwości jego wykonania. Przeszkody w wykonaniu obowiązku mogą mieć charakter faktyczny lub prawny. Obowiązek jest niewykonalny z przyczyn faktycznych, jeżeli nie istnieją techniczne możliwości jego realizacji. Taka sytuacja zdaniem organu w konkretnym przypadku nie występuje. Z akt postępowania jednoznacznie wynika, że w przedmiotowej sprawie nie ma technicznych przeszkód uniemożliwiających wykonanie egzekwowanego obowiązku. Na właścicielu (zarządcy) ciąży ustawowy obowiązek zapewnienia przeglądów okresowych obiektu toteż powinien znaleźć osobę mającą odpowiednie uprawnienia do ich przeprowadzania oraz umożliwić kontrolę poprzez zapewnienie swobodnego dostępu do obiektu. To, że w rozpatrywanym przypadku nie ma możliwości dostępu do pomieszczeń poddasza poprzez wejście do budynku i przez klatkę schodową

dojście do przedmiotowych pomieszczeń, nie zwalnia właściciela z umożliwienia skorzystania z innej drogi dostępu.

Jednocześnie w odniesieniu do wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego organ wyjaśnił, iż jego umorzenie byłoby możliwe w przypadku uznania zgłoszonych zarzutów za uzasadnione (art. 34 § 4 cyt. wyżej ustawy).

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J.G. i Z.G. zarzucając, iż przedłożyli dokumenty związane z utrzymaniem i z użytkowaniem przedmiotowej części obiektu budowlanego zawierających opis stanu technicznego elementów konstrukcyjnych, w szczególności:

- opinię budowlaną o konieczności wykonania dokończenia ocieplenia ścian zewnętrznych budynku z listopada 2009r. wykonaną przez R.M. ;

- kserokopię opinii dołącza się do niniejszego zażalenia;

- protokół z pomiarów elektrycznych nr [....] z wynikami oględzin i badań instalacji elektrycznej wykonanych [....] 2010r. i zbadania stanu rezystancji wykonanych przez uprawnionego J.Z. - kserokopię wraz z kserokopią zaświadczenia [....] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w K. o posiadaniu uprawnień dołącza się do niniejszego zażalenia. Wysłano dodatkowo do PINB w N. protokół nr [....] z okresowej kontroli przewodów kominowych i protokół przeglądu technicznego instalacji gazowej z dnia [....] . Ponadto w zażaleniu wskazano, że fakt iż ustalenie stanu technicznego elementów konstrukcyjnych więźby dachowej z przyczyn faktycznych nie jest możliwe z braku dostępu do pomieszczeń poddaszowych został stwierdzony w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w M. w sprawie o sygn. akt: W.58/09, w której prawomocnym wyrokiem z dnia 29 września 2009r. J.G. i R.G. uniewinnieni zostali od zarzutów nie złożenia w terminie dokumentów związanych z utrzymaniem części budynku mieszkalno-użytkowego w T. w [....] , mimo że do złożenia takich dokumentów zobowiązani zostali postanowieniem Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1.09.2009r, o znaku: [....] , tj. od zarzutu popełnienia wykroczenia określonego w art. 93 pkt 10 ustawy Prawo budowlane oraz od zarzutów nie udostępnienia tego obiektu do kontroli, tj. od popełnienia wykroczenia określonego w przepisie art. 92 ust. 1 pkt 3) Prawa budowlanego.

[....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010r. znak: [....] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 i art 23 § 1 i 4 uopea, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ podał, iż nie znajdują uzasadnienia zarzuty nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1 uopea) i braku jego wymagalności (art. 33 pkt 2 uopea). Zarzut nieistnienia obowiązku oznacza sytuację, w której obowiązku w ogóle nie ma. Sytuacja taka będzie mieć zatem miejsce np. gdy nie istnieje akt prawny nakładający na zobowiązanego egzekwowany obowiązek, a więc gdy brak jest podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku. Przez wymagalność należy zaś rozumieć taką cechę obowiązku administracyjnego, która zezwala organom państwowym domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie oporu stosować przymus państwowy. Obowiązki wynikające z aktów indywidualnych (decyzji) określających termin ich wykonania, tak jak egzekwowana decyzja PINB z dnia 18 lutego 2009 r. znak: [....] , stają się wymagalne, gdy decyzja stała się ostateczna - a więc nie przysługuje od niej odwołanie w administracyjnym toku instancji (art. 16 § 1 k.p.a. - i nie zostało wstrzymane jej wykonanie lub gdy wydanej decyzji mimo braku przymiotu ostateczności nadano rygor natychmiastowej wykonalności, oraz minął termin określony w decyzji. Egzekucja w przedmiotowej sprawie dotyczy obowiązku przeprowadzenia kontroli okresowej budynku mieszkałno-usługowego, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia, nałożonego decyzją PINB z dnia 18 lutego 2009 r. znak: [....] , która określa, iż protokół z w/w kontroli należy dostarczyć do Inspektoratu w terminie 14 dni od daty ostateczności decyzji. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym i jest decyzją ostateczną. Obowiązek wynikający z w/w decyzji stał się wymagalny z dniem 27 marca 2009 r., a więc po upływie 14 dni od daty ostateczności tej decyzji. Wskazana przez zobowiązanych okoliczność zgłoszenia pismem z dnia [....] 2003 r. w Urzędzie Miejskim w K. zamiaru wykonania robót budowlanych pozostaje bez wpływu na egzekwowany obowiązek. Obowiązek ten nałożony został na zobowiązanych decyzją PINB z dnia 18 lutego 2009 r. znak: [....] , wydaną na art. 63 ust. 3 Prawa budowlanego Ważąc powyższe, stwierdzić trzeba, iż decyzja PINB z dnia 18 lutego 2009 r. znak: [....] , będąca podstawą

prawną egzekwowanego w niniejszej sprawie obowiązku, pozostaje w obrocie prawnym i jako ostateczna, podlega egzekucji.

Również zarzut niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym nie zasługuje na uwzględnienie. Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, o jakiej mowa w art. 33 pkt 5 uopea oznacza, iż istnieją niezależne od zobowiązanego i trwałe przyczyny powodujące niemożność wykonania tego obowiązku. Adresat obowiązku musi być trwale pozbawiony możliwości jego wykonania. Niewykonalność ta jest spowodowana przyczynami o charakterze obiektywnym. Obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki; bez znaczenia są w tym przypadku ewentualne utrudnienia, koszty, a także konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia (vide: wyrok NSA z dnia 08 lutego 2006 r. sygn. akt: II OSK 509/05). O niewykonałności obowiązku nałożonego decyzją ostateczną można mówić, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Trwała niewykonalność obowiązku zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść tych obowiązków zawartych w decyzji są niewykonalne z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze. Trudności techniczne lub ekonomiczne, choćby bardzo poważne, w wyegzekwowaniu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, jak również negatywne stanowiska jej adresatów lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy, nie stanowią o niewykonalności obowiązku (vide: wyrok NSA z dnia 13 listopada 2008 r. sygn. akt: II OSK 1365/07). Obowiązek wynikający z decyzji PINB z dnia 18 lutego 2009r. znak: [....] , jest wykonalny. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem zobowiązanych, iż niemożliwe jest wykonanie kontroli z przyczyn faktycznych, tj. z powodu braku dostępu do pomieszczeń poddaszowych. Z uzasadnienia w/w decyzji PINB wynika, że dostęp do pomieszczeń poddaszowych jest możliwy poprzez otwór okienny.

Skarżący podając w zażaleniu nową podstawę zarzutu, określoną w art. 33 pkt 1 uopea, tj. wykonanie obowiązku wnoszą w istocie nowy zarzut po upływie 7-dniowego terminu do wniesienia zarzutów, określonego w art. 27 § 1 pkt 9 uopea, który nie może być rozpatrzony. Uchybienie w/w terminu powoduje bowiem bezskuteczność czynności skarżącego. Nie można po upływie w/w 7-dniowego terminu uzupełniać zarzutów wniesionych w terminie ani wnosić nowych, powołując nowe podstawy. Zarzuty złożone po ustawowym terminie jako spóźnione nie

podlegają rozpatrzeniu (por. wyrok NSA z dnia 03 grudnia 1997 r. sygn. akt l SA/Lu 1246/96 niepubl.). Należy podkreślić, że z treści art. 33 i art. 34 uopea wynika, że organ egzekucyjny wydaje postanowienie w przedmiocie zarzutów, które zgodnie z treścią art. 27 § l pkt 9 uopea zgłosić może wyłącznie zobowiązany. Wyłączne prawo zobowiązanego do wniesienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej przesądza o tym, że organ nie ma obowiązku z urzędu badać, czy w sprawie wystąpiły podstawy do sformułowania innych zarzutów niż zarzuty zgłoszone przez zobowiązanego. Z tego względu powołanie nowego zarzutu w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji wydane w przedmiocie zarzutów nie może świadczyć o wadliwości tego postanowienia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2007 r. sygn. akt: III SA/Wa 1151/07).

Ponadto rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w M. nie przesądza, wbrew twierdzeniu skarżących, o niewykonalności obowiązku egzekwowanego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 23 września 2009 r: o nr [....] . Z kserokopii w/w wyroku, dołączonej przez skarżących do zażalenia, wynika, że rozstrzygnięcie to zostało wydane po rozpoznaniu przez w/w Sąd sprawy P. J.G. i P. R.G. obwinionych o wykroczenia z art. 93 pkt 10 i art. 92 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Przedmiotem zatem wskazanego powyżej postępowania była kwestia odpowiedzialności J.G. i R.G. za zarzucane im wykroczenia, nie zaś kwestia niewykonalności egzekwowanego obowiązku w rozumieniu art. 33 pkt 5 uopea.

Zaznaczyć należy przy tym, iż zarzucone wyżej wymienionym wykroczenie dotyczyło niepodporządkowania się przez nich postanowieniu PINB z dnia 1 września 2008 r. znak: [....] , wydanemu w trybie w art. 81 c ust. 1 Prawa budowlanego. A zatem nie dotyczyło w ogóle decyzji egzekwowanej w przedmiotowej sprawie tylko wykroczenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyli J.G. i Z.G. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez stwierdzenie, że dostęp do pomieszczeń poddaszowych jest możliwy przez otwór okienny oraz, że niewykonalność obowiązku nie ma charakteru nieusuwalnego, mimo tego, że skierowany przez organ nadzoru

6

budowlanego posiadający uprawnienia budowlane R.M. nie zdołał dostać się do pomieszczeń poddaszowych przedmiotowego budynku mieszkałno-użytkowego w T. w [....] i wskutek tego nie jest w stanie sporządzić żądanej oceny stanu technicznego budynku oraz przez przyjęcie, że istnieje obowiązek przeprowadzenia kontroli okresowej budynku mieszkalno-usługowego polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia, podczas gdy ocena stanu technicznego budynku wykonana przez posiadających uprawnienia budowlane R.M. i J.Z. została organowi nadzoru budowlanemu przedłożona i w świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie prowadzi jednoznacznie do stwierdzenia, że obowiązek został wykonany lub, że jest niewykonalny. Zarzucili też naruszenie przepisu art. 33 pkt 1) i pkt 5) ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez przyjęcie, że zarzuty do prowadzenia postępowania egzekucyjnego są nieuzasadnione. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia, o wstrzymanie jego wykonania oraz o zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę zaskarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Skarga jest nieuzasadniona.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżanego postanowienia, jak też postanowienia organu l instancji uznał, że postanowienia te nie naruszają prawa.

Organy obu instancji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowania administracyjne, zgodnie z zasadami postępowania wyrażonymi w przepisach art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa.

Bezspornym w sprawie jest, że decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu N. z dnia 18 lutego 2009 r. znak[....] , wydaną na podstawie art. 62 ust. 3 z zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156, póz. 1118 ze zm.), w związku z prowadzonym z urzędu postępowaniem administracyjnym w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego położonego przy ul. [....] na dz. [....] w T., gm. [....] - nakazano właścicielom Z.G. i J.G. przeprowadzenie okresowej kontroli tegoż budynku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna w dniu 12 marca 2009 r, a wykonalna w dniu 27 marca 2009 r. (dowód: decyzja z dnia 18 lutego 2009 r. k. 2 akt administracyjnych).

Obecnie powyższa decyzja nadal pozostaje w obrocie prawnym, a zatem podlega egzekucji, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., nr 229, póz. 1954 ze zm.).

Skarżący dobrowolnie nie wykonali ciążącego na nich obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 18 lutego 2009 r. znak: [....] , w związku z tym organ l instancji - PINB Powiat N. w dniu 15 kwietnia 2009 r. wydał upomnienia nr [....] znak: [....] , które to upomnienia skarżący otrzymali każde z osobna w dniu 17 kwietnia 2009 r., wzywające obu zobowiązanych do wykonania nałożonego na nich obowiązku (k. 3-5 akt administracyjnych).

Następnie PINB Powiat N. i wystawił tytuł wykonawczy nr [....] w dniu 23 września 2009 r. który został przez każdego ze skarżących odebrany w dniu 25 września 2009 r. (k. 6-8 akt administracyjnych).

Skarżący złożyli w zakreślonym 7-siedmio dniowym terminie (tj. w dniu 2 października 2009 r.) zarzuty, w trybie art. 33 pkt 1 i 5, podnosząc, że nałożony decyzją z dnia 18 lutego 2009 r. obowiązek nie istnieje, ponieważ wymienili okna w istniejących otworach, a ponadto, że obowiązek ten jest niewykonalny (zarzuty k. 16 akt administracyjnych).

8

W odpowiedzi na te zarzuty organy trafnie ustaliły, że obowiązek nałożony decyzją z dnia 18 lutego 2009 r. nadal istnieje, skoro decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, a tym samym podlega egzekucji, gdyż skarżący nadal nałożonego na nich obowiązku nie wykonali. Natomiast co do niewykonalności tego obowiązku, to zarzut ten organy trafnie uznały za nieuzasadniony, ponieważ organy ustaliły, że możliwy jest dostęp do pomieszczeń na poddaszu przedmiotowego budynku poprzez otwór okienny i dostawienie drabiny do ściany zewnętrznej budynku ale dostęp ten został uniemożliwiony przez skarżących uprawnionemu do tej kontroli R.M. . Skarżący nie wyrazili bowiem zgody na podstawienie drabiny do ściany zewnętrznej budynku i wejście na poddasze przez otwór okienny. Mając powyższe na uwadze, organy obu instancji zasadnie uznały zarzuty skarżących za nieuzasadnione na podstawie art. 34 § 1 w zw. z art. 33 pkt 1, 2 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, to należy je uznać za nieuzasadnione, co do okoliczności które sąd już wyżej omówił. Natomiast zarzut podniesiony przez skarżących w zażaleniu od postanowienia organu l instancji z dnia 18 marca 2010 r., jak też podtrzymany w skardze, a dotyczący tego, że wykonali nałożony na nich obowiązek w decyzji z dnia 18 lutego 2009 r., należy uznać jako złożony po terminie 7 dni licząc od daty otrzymania tytułu wykonawczego doręczonego im w dniu 25.09.2009r., a więc jako spóźniony i nie mogący być rozpoznany na tym etapie postępowania egzekucyjnego.

Skarżący do zażalenia od postanowienia organu l instancji z dnia 18 marca 2010 r. dołączyli opinię budowlaną sporządzoną w listopadzie 2009 r. przez R.M. , a także protokół pomiarów elektrycznych nr [....] , badania instalacji elektrycznej z [....] 2010 r., kontroli przewodów kominowych i przeglądu technicznego instalacji gazowej z dnia [....] 2010 r. Są to więc dokumenty przedłożone po terminie, o którym mowa w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stosownie do tego przepisu tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący mieli prawo do zgłoszenia zarzutów w terminie do dnia 2 października 2009 r. (k. 7-8 akt administracyjnych), a zatem organ trafnie uznał zarzuty te jako

spóźnione i nie mogą mieć wpływu na wydanie postanowień przez organy obu instancji w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, sąd nie dopatrzył się uchybień postępowania organów administracji obu instancji dotyczących naruszenia przepisów postępowania, jak też naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o których mowa w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270 ze zm.) - a zatem, oddalił skargę na zasadzie art. 151 cytowanej ustawy p.p.s.a., uznając ją za bezzasadną.

10