Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2150/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1, art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.) Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia del. NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 436/17 w sprawie ze skargi [...] na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz [...] 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 436/17, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia [...] Jednostce Wdrażania Programów Unijnych.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

[...] złożyła wniosek o dofinansowanie projektu "Certyfikacja EBSM przepustką do efektywnego zarządzania sprzedażą" (dalej: Projekt) w ramach konkursu RPMA.10.03.04-IP.01-14-023/16 (dalej: Konkurs) przeprowadzanego przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych (dalej: MJWPU) w Warszawie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Priorytet X Edukacja dla rozwoju regionu, Działanie 10.3 "Doskonalenie zawodowe", Poddziałanie 10.3.4 "Kształcenie oraz doskonalenie zawodowe osób dorosłych".

MJWU pismem z [...] grudnia 2016 r. r. poinformowała Spółkę o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Projekt otrzymał 59 punktów, czyli mniej niż wymagane minimum 60 punktów oraz nie otrzymał wymaganych 60% punktów w sześciu kryteriach:- zgodność projektu z celami RPO WM 2014-2020 oraz diagnozą zawartą w RPO WM 2014-2020; osiągnięcie rezultatów w ramach projektu; adekwatność doboru grupy docelowej objętej wsparciem w projekcie; spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu zadań; doświadczenie wnioskodawcy i partnerów; efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzania budżetu.

Spółka złożyła protest od powyższej oceny, wnosząc o ponowną weryfikację wniosku.

MJWPU pismem z [...] lutego 2017 r. poinformowała Spółkę o nieuwzględnieniu protestu. Organ podtrzymał stanowisko ekspertów dotyczące braku określenia terminu spełnienia celu projektu – powinien być on opisany w konstrukcji, a nie "wyszukiwany" w drodze analizy całego wniosku.

Odnośnie do drugiego kryterium uwzględniono uwagi dotyczące dodania fakultatywnych wskaźników do wniosku i określenia ich wartość na "0", albowiem Regulamin Konkursu faktycznie wprowadzał taki wymóg. Uwzględniono także zarzuty dotyczące oceny eksperta dotyczącej braku podziału wskaźników ze względu na płeć. Nie uwzględniono natomiast zarzutu dotyczącego dodania wskaźników produktu 6-9, albowiem nie dotyczyły one merytorycznie realizowanego projektu. Zaznaczono, że wskaźniki fakultatywne należy wybrać w formularzu wniosku o dofinansowanie jedynie w przypadku gdy realizacja projektu będzie przyczyniać się do ich osiągania, w przeciwnym wypadku nie należy ich wskazywać. Ponadto podtrzymane zostały oceny ekspertów dotyczące błędnego wyboru, określania i wyliczania przez stronę części wskaźników.

Co do części C3 wniosku, uwzględniono zarzuty protestu o niezasadnym uznaniu grupy docelowej Projektu za niedostatecznie określoną. Jednocześnie podtrzymano ocenę eksperta co do braku opisania we wniosku środków związanych z usuwaniem barier ograniczających udział w projekcie osób z niepełnosprawnościami. Zauważono, że zarzuty eksperta w ocenie wniosku zostały oparte wprost o treść Instrukcji wypełniania wniosku. MJWPU zgodziła się także z zarzutami ekspertów dotyczącymi ogólnikowego opisu procesu rekrutacji oraz niedostatecznym wskazaniem działań motywujących (a nie tylko informacyjno-promocyjnych) do udziału w projekcie.

Oceniając protest w zakresie części D4 wniosku, MJWPU uwzględniła zarzut dotyczący oceny harmonogramu realizacji projektu, natomiast nie uwzględniła zarzutu dotyczącego braku wskazania osób odpowiedzialnych ze strony partnerów Spółki w Projekcie. Podtrzymany został zarzut ekspertów w zakresie braku wskazania instytucji potwierdzających doświadczenie Spółki oraz jej partnerów w realizacji podobnych projektów.

Odnosząc się do części E wniosku, dotyczącej efektywności kosztowej, organ wskazał, ze nie można uznać, że ekspert popełnił błąd w wyliczeniach, jeśli zawarte we wniosku informacje były błędne. Ponadto nie uznano za zasadne ponoszenie w ramach finansowania Projektu wydatków związanych z zatrudnieniem trenerów.

Finalnie organ uznał, że pomimo, iż Projekt w wyniku rozpoznania odwołania uzyskał 66 punktów, to w dalszym ciągu nie spełnił wymogu uzyskania 60% wymaganych punktów w kryteriach C2.1, D4 oraz E. Zatem brak jest możliwości uwzględnienia protestu i zakwalifikowania wniosku do dalszego etapu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę na powyższe rozstrzygnięcie MJWU wskazał, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku w części A5 należy wprowadzić podstawowe i najważniejsze informacje dotyczące wnioskowanego projektu zawierające takie dane jak np. cel główny, zadania, wskaźniki, grupy docelowe. Opis powinien w sposób zwięzły przedstawiać przedmiot i główne założenia projektu. Powinien być również zgodny z informacjami zawartymi przez wnioskodawcę w pozostałych częściach wniosku. Skarżąca zasadnie wywodzi zatem, iż, w świetle przywołanego zapisu, wystarczające jest aby zapisy w części A5 i C2.1.2 wniosku były zgodne merytorycznie. Spółka przywołała przy tym zapisy, które potwierdzają spójność wymaganych informacji dotyczących wnioskowanego projektu. W Instrukcji wyjaśniono również, że cel główny oraz cele szczegółowe projektu powinny zawierać w swoich konstrukcjach terminy, w jakich mają być osiągnięte (informacje o przybliżonych terminach, w których wszystkie zadania zostaną zrealizowane, a zaplanowane cele osiągnięte). Skarżąca trafnie w powyższym kontekście wykazała, iż zapisy w części A5, C2.1.2 oraz A.7.1 w części określenia terminu są zbieżne, przez co realizują one wytyczne zawarte w Instrukcji.

W odniesieniu do kryterium nr 2 "Osiągnięcie w ramach projektu skwantyfikowanych rezultatów" Spółka zasadnie wskazała, iż zgodnie z Instrukcją wnioskodawca ma możliwość dodania własnego wskaźnika rezultatu lub produktu jeśli uważa to za zasadne z punktu widzenia prawidłowego opisu działań podejmowanych w ramach projektu. Wskaźniki rezultatu – dotyczą oczekiwanych efektów wsparcia ze środków EFS. Określają efekt zrealizowanych działań w odniesieniu do osób lub podmiotów, np. w postaci zmiany sytuacji na rynku pracy. W celu ograniczenia wpływu czynników zewnętrznych na wartość wskaźnika rezultatu, powinien on być jak najbliżej powiązany z działaniami wdrażanymi w ramach odpowiedniego priorytetu inwestycyjnego. Oznacza to, że wskaźnik rezultatu obrazuje efekt wsparcia udzielonego osobie/podmiotowi i nie obejmuje efektów dotyczących grupy uczestników/podmiotów, która nie otrzymała wsparcia. Wartości docelowe wskaźników rezultatu określane są na poziomie priorytetu inwestycyjnego lub celu szczegółowego. Dla każdego wybranego wskaźnika rezultatu należy określić jednostkę pomiaru, a następnie na podstawie przeprowadzonej analizy problemu należy określić jego wartość bazową, czyli stan wyjściowy przed realizacją projektu oraz wartość docelową, której osiągnięcie będzie uznane za zrealizowanie wskazanego celu. Należy pamiętać, że wartość bazowa wskaźnika nie jest uwzględniana w jego wartości docelowej. Zgodnie zaś z Regulaminem konkursu wskaźniki rezultatu bezpośredniego odnotowują efekt wsparcia bezpośrednio po zakończeniu udziału w projekcie i mierzone są do 4 tygodni od zakończenia udziału przez uczestnika w projekcie. Skarżąca zasadnie wywodzi zatem, iż przyjęty we wniosku sposób pomiaru wskaźnika (do 4 tygodni po zakończeniu każdej grupy kursu) wskazano w sposób zgodny z Regulaminem konkursu. W konsekwencji powyższego, niezasadnie IP przyjęła, iż wnioskodawca zastosował częstotliwość pomiaru niewłaściwą dla wskaźników rezultatu. Spółka wyjaśniła przy tym, że wiek określony pojęciem "osoba dorosła" stanowił bezwzględny warunek uczestnictwa w projekcie.

Wobec tego zdaniem WSA Spółka trafnie przywołuje zapis Instrukcji, iż wskaźniki powinny w sposób precyzyjny i mierzalny umożliwić weryfikację stopnia realizacji tego celu, na okoliczność, że przyjęte wskaźniki produktu nr 3, 4 i 5 zachowują ww. cechy wskaźników własnych.

Według Sądu I instancji odnosząc się do oceny w zakresie kryterium nr 7 "Doświadczenie Wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy)" Spółka zasadnie wskazała na brak konsekwencji IP w ocenie spornego kryterium. Z jednej strony bowiem organ rozpoznając protest wskazał, że wniosek zawiera informacje odnośnie doświadczenia partnera, a jedynie charakter tych informacji nie pozwala na ocenę czy jest to doświadczenie adekwatne do rodzaju wsparcia w projekcie, z drugiej jednak strony IP uznała, iż nie może kwestionować ilości punktów przyznanych przez oceniającego. Należy podkreślić, iż zgodnie z Regulaminem konkursu IP rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza. IP posiada zatem uprawnienie do zmiany przyznanej punktacji w przypadku uznania, że liczba odjętych przez eksperta punktów jest nieproporcjonalna do uchybienia.

Ponadto w zakresie oceny kryterium nr 9 "Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzania budżetu" skarżąca trafnie wykazuje, iż zakwestionowanie punktacji w odniesieniu do omyłki matematycznej w liczbie osób stanowiącej 30% uczestników projektu oraz braku wskazania kosztu certyfikacji jako zadania zleconego wykracza poza zakres oceny przywołany w definicji kryterium w załączniku nr 3.2 Kryteria merytoryczne ogólne do Instrukcji wypełniania wniosku.

Z tych względów WSA uznał, że ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona w sposób niezgodny z zasadami rzetelności i przejrzystości i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

[...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi i jej oddalenie, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sporu jest dostatecznie wyjaśniona.

Ponadto autor skargi kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, dalej: u.z.r.p.) poprzez uznanie, że [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych, jako instytucja przeprowadzająca wybór projektów do dofinansowania dokonała oceny wniosku Spółki w sposób niezgodny z zasadami rzetelności i przejrzystości i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny projektu, podczas gdy ocena wniosku Spółki została przeprowadzona zgodnie z prawem.

Argumentację na poparcie zarzutów przedstawiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Przede wszystkim należy podkreślić, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, którego elementy konstrukcyjne i treściowe wyznaczają granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone przez jej podstawy i wnioski. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zasada związania granicami skargi kasacyjnej determinuje zakres kontroli instancyjnej, jaką Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega więc na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz na kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie zarzutach przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach powołanych podstaw kasacyjnych.

W skardze kasacyjnej należy nie tylko wskazać konkretne przepisy, które zostały naruszone, ale także sformułować w sposób jednoznaczny podstawy kasacyjne. Koniecznym elementem prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej jest także uzasadnienie podstaw kasacyjnych, które polega na wykazaniu, że stawiane zarzuty mają usprawiedliwioną podstawę. W postępowaniu kasacyjnym to bowiem wnoszący skargę kasacyjną wyznacza zakres kontroli instancyjnej, wskazując, które normy prawa i w jaki sposób zostały naruszone. Ze względu na wysokie wymagania stawiane skardze kasacyjnej, ustawodawca przy sporządzeniu skargi kasacyjnej ustanowił tzw. przymus adwokacko-radcowski (art. 175 § 1-3 p.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom zapewni jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający sądowi kasacyjnemu dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia.

W ocenie NSA nie jest trafny zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na naruszenie przez Sąd I instancji art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a w zw. z art. 37 ust. 1 u.z.r.p.

W art. 37 ust. 1 u.z.r.p. zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny. Wymienione w tym przepisie zasady znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości (art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE). Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020").

Wynikające z uzasadnienia zaskarżonego wyroku podejście Sądu I instancji do interpretacji oraz zastosowania w rozpatrywanej sprawie tego przepisu prawa nie daje podstaw aby twierdzić, że w zakresie, w jakim autor skargi kasacyjnej zarzuca jego naruszenie, podejście to jest nieprawidłowe.

Sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził badanie zarzutów skargi w kontekście kryteriów oceny, w ramach których wnioskodawca zarzucał organowi naruszenia prawa.

Autor skargi kasacyjnej nie zgadza się z twierdzeniem Sadu I instancji, że zapisy wniosku o dofinansowanie odnośnie celu głównego projektu są spójne w punkcie A5 i C2 wniosku. Jednakże na poparcie swojego stanowiska kasator cytuje jedynie fragmenty wniosku o dofinansowanie nie przedstawiając w tym zakresie żadnych twierdzeń i wniosków, które poddawałaby w wątpliwość argumentację Sądu. Tymczasem te same fragmenty wniosku przedstawione zostały w informacji [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyniku oceny merytorycznej i to odnośnie tych samych fragmentów wniosku w sposób jasny wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Stwierdzić zatem należy, że autor skargi kasacyjnej nie przedstawił w powyższym zakresie przekonywujących argumentów, które świadczyłby o wadliwości zaskarżonego orzeczenia.

Ponadto jak słusznie stwierdził WSA, przyjęty we wniosku sposób pomiaru wskaźnika (do 4 tygodni po zakończeniu każdej grupy kursu) wskazano w sposób zgodny z Regulaminem konkursu. W konsekwencji powyższego, niezasadnie IP przyjęła, iż wnioskodawca zastosował częstotliwość pomiaru niewłaściwą dla wskaźników rezultatu. Spółka wyjaśniła przy tym, że wiek określony pojęciem "osoba dorosła" stanowił bezwzględny warunek uczestnictwa w projekcie.

Natomiast, co do oceny w zakresie kryterium nr 7 "Doświadczenie Wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy)" WSA prawidłowo przyjął, że Spółka zasadnie wskazała na brak konsekwencji IP w ocenie spornego kryterium. Z jednej strony bowiem organ rozpoznając protest wskazał, że wniosek zawiera informacje odnośnie doświadczenia partnera, a jedynie charakter tych informacji nie pozwala na ocenę czy jest to doświadczenie adekwatne do rodzaju wsparcia w projekcie, z drugiej jednak strony IP uznała, iż nie może kwestionować ilości punktów przyznanych przez oceniającego. Należy podkreślić, iż zgodnie z Regulaminem konkursu IP rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza. IP posiada zatem uprawnienie do zmiany przyznanej punktacji w przypadku uznania, że liczba odjętych przez eksperta punktów jest nieproporcjonalna do uchybienia.

Odnośnie oceny kryterium nr 9 rację ma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazując, że zakwestionowanie punktacji w odniesieniu do omyłki matematycznej w liczbie osób stanowiącej 30% uczestników projektu oraz braku wskazania kosztu certyfikacji jako zadania zleconego wykracza poza zakres oceny przywołany w definicji ww. kryterium przedstawionej w załączniku nr 3.2. Kryteria merytoryczne ogólne do Instrukcji wypełniania wniosku.

Zgodnie z tym zapisem, podczas badania spełnienia tego kryterium oceniane powinny być okoliczności takie jak:

-niezbędność zaplanowanych wydatków w kontekście zaplanowanych zadań i celu projektu;

-zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie konkursu lub

-określonymi w wezwaniu do złożenia wniosku o dofinansowanie projektu pozakonkursowego;

- kwalifikowalność wydatków;

- racjonalność i efektywność wydatków projektu;

- poprawność uzasadnienia wydatków w ramach kwot ryczałtowych (o ile dotyczy).

Tymczasem jeden z oceniających wniosek ekspertów odjął punkty min. za zarzucaną skarżącej omyłkę matematyczną w liczbie osób stanowiącej 30% uczestników projektu, drugi z ekspertów zaś za brak wskazania kosztu certyfikacji jako zadania zleconego, podczas gdy tego rodzaju okoliczności nie zostały wymienione w definicji kryterium jako podlegające ocenie. Organ rozpatrujący protest zaś podtrzymał poczynione przez ekspertów oceny w powyższym zakresie, powielając ich błędy.

Tym samym brak jest podstaw by skutecznie zarzucać Sądowi I instancji, że ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona w sposób niezgodny z zasadami rzetelności i przejrzystości i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Mając na uwadze powyższe, w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia wymienionego art. 37 ust 1 u.z.r.p. w sposób, w jaki przedstawiono to na gruncie omawianego zarzutu kasacyjnego.

Zamierzonego skutku nie mógł również odnieść zarzut naruszenia art.61 ust.8 pkt 1 lit. a u.z.r.p. Wymaga bowiem podkreślenia, że jest to tzw. przepis wynikowy. Warunkiem jego zastosowania jest spełnienie hipotezy w postaci odpowiednio stwierdzenia, czy niestwierdzenia przez sąd administracyjny, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Oznacza to, że naruszenie tego przepisu prawa jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1676/17).

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.