Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1588/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 41 ust 2, art. 41 ust 12, art. 41 ust 12 a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...][...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 1. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...],Dyrektor Izby Skarbowej w K. , po rozpatrzeniu odwołań T. K. , utrzymał w mocy decyzje Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. :

- nr [... ] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za luty 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za luty 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za maj 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za lipiec 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za wrzesień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł, - nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł, - nr [...] z dnia [...] r., określającą w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przywołano w szczególności art. 41 ust. 1, 2. 12, 12a i 12b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm. - dalej "ustawa VAT"). Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji stwierdzając, że T. K. nieprawidłowo zastosował 8% stawkę VAT dla świadczonych usług w zakresie stałych zabudów wnęk z drzwiami przesuwnymi wykonywanymi w mieszkaniach z materiału zleceniobiorcy, a przedmiotowe usługi winny być opodatkowane podstawową stawką 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy VAT.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję złożył T. K. .

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że decyzją z dnia [...] r., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję własną oraz decyzje Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. za poszczególne miesiące 2011 r. i umorzył postępowanie w sprawie.

Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik Skarżącego - radca prawny M. N. wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:

1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę,

2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,

3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), wygaśnięcie decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi albo wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235, T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005r., II OSK 85/05, LEX nr 188791).

Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przypadku zaś, gdy organ po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu wydaną w toku postępowania administracyjnego uwzględni ją w całości, zastosowanie w sprawie znajdzie przepis art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08).

Korzystając z powołanej regulacji prawnej Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...] r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzję, a także poprzedzające ją decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.

Uchylenie decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie spowodowało, że została ona wyeliminowana z obrotu prawnego i nie wywołuje skutków prawnych, zatem postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Stąd też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji.

Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. wynagrodzenie radcy prawnego, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349) w kwocie 2.400 zł, opłatę od pełnomocnictwa- 17 zł. oraz uiszczony wpis od skargi w kwocie 824 zł.

Wobec powyższego, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.