Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1353/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 186 poz 1  art. 7 ust.1, art. 46, art. 49 ust. 4
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji  wywozowych do produktów rolnych (wersja przekształcona).
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. sprawy ze skargi S. S.A. Oddział w K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty refundacji wywozowej; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, dalej "organ", po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez S. SA w S.P.(dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2011 r., o odmowie wypłaty refundacji wywozowej.

Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] maja 2010 r. udzielił spółce pozwolenia o nr [...] na wywóz towaru o kodzie CN 1602 41 10 9110 w ilości [...] kg. W dniu [...] maja 2010 r. do Agencji Rynku Rolnego (dalej: ":Agencja", "ARR") wpłynął wniosek WPR1 skarżącej o nr [...] (nr [...] z dnia [...] maja 2010 r.) o wypłatę refundacji do wywozu wymienionego towaru kodzie ERN 1602 41 10 9110 w ilości [...] kg.

Pismami z dnia [...] września 2010 r. oraz z dnia [...] marca 2011 r. Agencja poinformowała stronę, że do ARR nie wpłynęły dokumenty warunkujące naliczenie i wypłatę refundacji.

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. spółka zwróciła się z prośbą do ARR, o wypłatę refundacji na wniosek WPR1 o nr [...] na podstawie potwierdzenia wywozu kontenera [...] w związku z zaginięciem karty kontrolnej T5. Jednocześnie do pisma załączone zostało zaświadczenie Urzędu Celnego w K. Oddział Celny w K.z dnia [...] maja 2011 r. potwierdzające, że towar objęty zgłoszeniem celnym o nr [...] został wywieziony poza terytorium Wspólnoty Europejskiej.

W związku z wymienionym wnioskiem ARR pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. poinformowała Spółkę, że w przypadku braku kart kontrolnych T5 przedsiębiorca winien złożyć w ARR uzasadniony wniosek o uznanie innych dokumentów za równoważne karcie T5. Jednakże, jednym z warunków uznania innych dokumentów za alternatywne karcie kontrolnej T5, jest stwierdzenie, że przyczyny nie złożenia karty kontrolnej T5 są niezależne od przedsiębiorcy. W piśmie wyjaśniono również, że w myśl art. 49 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lica 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. UE seria L Nr 186, poz. 1) działania jakiejkolwiek strony trzeciej mającej bezpośredni lub pośredni związek z formalnościami koniecznymi do wypłaty refundacji, łącznie z działaniami spółek wyspecjalizowanych w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru przypisywane są beneficjentowi. Wskazano również na możliwość wystąpienia do służb celnych o wydanie duplikatu karty T5 oraz poinformowano o terminach na dostarczenie dokumentów warunkujących wypłatę refundacji.

W dniu [...] listopada 2011 r. do ARR wpłynął wniosek Spółki o uznanie innych dokumentów za równoważne dokumentowi T5 w trybie art. 46 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009. Uzasadniając wniosek skarżąca stwierdziła, że transport towaru był zlecony przez nabywcę eksportowanych towarów i w związku z powyższym brak dokumentu T5 ma charakter niezawiniony oraz niezależny od wnioskodawcy. Do wniosku zostały załączone kopie:

- dokumentów przewozowych – konosamenty nr [...] i nr [...] wystawione przez X T. Co.,INC.,

- konosament łączony nr [...] wystawiony przez firmę S.C.L.,

- dokumentów zaświadczających przedstawienie w kraju przeznaczenia (3 sztuki) wystawione przez [...] [...]. [...][...][...][...].

Strona wskazała również, że wywiezienie towarów objętych zgłoszeniem celnym zostało potwierdzone znajdującym się w aktach sprawy zaświadczeniem Urzędu Celnego w K.Oddział Celny w K.

W związku z otrzymanym wnioskiem ARR pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. poinformowała Spółkę, że warunkiem uznania innych dokumentów za alternatywne karcie kontrolnej T5, jest stwierdzenie, że przyczyny niezłożenia karty kontrolnej T5 są niezależne od przedsiębiorcy. Z wniosku spółki jednoznacznie wynikało, że karty kontrolne T5 nie zostały przedstawione w urzędzie celnym wyprowadzenia z winy kierowcy, za co ponosi odpowiedzialność przedsiębiorca dokonujący wywozu towaru poza terytorium celne UE.

ARR poinformowała również, że zgodnie art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 deklaracja importowa przyjmowana jest jako kopia lub fotokopia poświadczona przez:

- organ, który zatwierdził oryginał dokumentu lub elektronicznie zarejestrował odpowiednie informacje;

- właściwe służby danego kraju trzeciego;

- właściwe służby państwa członkowskiego w danym kraju trzecim; organ zobowiązany do wypłaty refundacji.

Przedstawione przez Spółkę deklaracje importowe nie spełniały wskazanych wymogów.

W tym samym piśmie ARR poinformowała skarżącą, że termin dwunastu miesięcy od daty zgłoszenia wywozowego na dostarczenie stosownych dokumentów dla wniosku WPR1 nr [...] upłynął w dniu [...] maja 2011 r., a termin osiemnastu miesięcy związany z możliwością wypłaty 85% kwoty refundacji upłynął w dniu [...] listopada 2011 r. Mając powyższe na uwadze ARR poinformowała, że proces wypłaty refundacji do przedmiotowego wniosku zostanie zakończony odmowną decyzją Prezesa ARR.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. (data wpływu do Agencji – [...] grudzień 2011r.) skierowanym do ARR strona zauważyła, że wniosek z dnia [...] listopada 2011r. został nadany u operatora publicznego w dniu [...] listopada 2011 r. co oznacza, że został złożony w terminie. Strona podkreśliła, że brak dokumentu kontrolnego T5 był niezależny od jej woli. Stwierdziła, że treść przepisu art. 49 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 odnosi się wyłącznie do okoliczności, w których nakładane są na eksportera kary lub występuje obowiązek zwrotu nienależnych refundacji. Mając powyższe na uwadze strona podniosła, iż nie zgadza się z przedstawioną przez organ interpretacją tego przepisu. Podkreśliła również, że wniosła zgodnie z art. 46 ust. 3 rozporządzenia 612/2009 o uznanie za równoważne dokumentowi T5 innych dokumentów oraz przedstawiła dokumenty przewozowe oraz dokumenty potwierdzające przedstawienie produktu w urzędzie celnym kraju trzeciego warunkujące wypłatę refundacji wywozowej.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 roku Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił wypłaty refundacji wywozowej do wniosku WPR1 o nr [...] (nr [...] z dnia [...] maja 2010 r.) z uwagi na to, że w dniu [...] maja 2011 r. upłynął termin złożenia wymaganych dokumentów dla wypłaty refundacji w pełnej wysokości, a w dniu [...] listopada 2011 r. upłynął termin złożenia wymaganych dokumentów dla ubiegania się o zredukowaną kwotę refundacji.

W odwołaniu z dnia [...] stycznia 2012 r. uzupełnionym w dniu [...] stycznia 2012 r. strona wniosła o zmianę decyzji i przyznanie należnych refundacji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

art. 46 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009, poprzez uznanie, iż strona nie złożyła dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu, a tym samym nie spełniła wymogów wystarczających do wypłaty refundacji wywozowej,

art. 7 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez wydanie decyzji na podstawie wadliwie zebranego materiału dowodowego oraz swobodne uznanie, iż Strona nie złożyła dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu, a tym samym nie spełniła wymogów wystarczających do wypłaty refundacji wywozowej,

art. 7 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.); dalej: “k.p.a." poprzez niewystarczające zebranie materiału dowodowego, błędną jego analizę i błędne ustalenie stanu faktycznego, przejawiające się w przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie strona nie złożyła dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu, a tym samym nie spełniła wymogów wystarczających do wypłaty refundacji wywozowej,

art. 7 w związku z art. 8 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie w postępowaniu słusznego interesu obywateli oraz działania sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa,

art. 40 § 2 k.p.a. poprzez niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi strony.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] marca 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARR. W wyniku dokonanej oceny materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy, organ odwoławczy nie uznał zarzutów podniesionych w odwołaniu. W uzasadnieniu decyzji przytoczone zostały przepisy prawa stanowiące podstawę prawną decyzji oraz zostało wyjaśnione ich znaczenie w rozpatrywanej sprawie.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Skarżąca zarzuciła decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego:

a) art. 46 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. UE seria L Nr 186, poz. 1), poprzez uznanie, iż strona nie złożyła dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu, a tym samym nie spełniła wymogów wystarczających do wypłaty refundacji wywozowej, wobec czego organ I oraz II instancji w oparciu o ten przepis wydały nieprawidłowe decyzje,

b) art. 49 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, poprzez nieuprawnione uznanie, iż wskazana w tym przepisie dyspozycja odnosi się do skarżącej, podczas gdy przepis ten nie znajdzie zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym;

2) przepisów postępowania:

art. 7 w związku z art. 8 Konstytucji RP, poprzez wydanie decyzji na podstawie wadliwie zebranego materiału dowodowego oraz swobodne uznanie, iż skarżąca nie spełniła wymogów uprawniających do uzyskania refundacji wywozowej,

art. 8 k.p.a., poprzez działanie sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, w szczególności, poprzez brak wezwania organu do przedłożenia oryginału dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu (zaświadczenie, że produkt został przedstawiony w urzędzie celnym kraju trzeciego), w sytuacji, gdy organ uznał, iż dokument ten musi spełniać konkretnie określone wymogi, dla uznania go za dokument,

art. 57 § 4 k.p.a. poprzez uznanie, że termin do złożenia przez skarżącą dokumentów upływał w dniu [...] listopada 2011 r., podczas gdy data [...] listopada 2011 r. wypadała w sobotę, a tym samym powinna być traktowana jako dzień wolny od pracy, co w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, iż ostatecznym dniem złożenia dokumentów był [...] listopada 2011 r.,

art. 11 k.p.a. oraz 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez niewystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji, w szczególności polegające na niewyjaśnieniu przez organ, czy wniosek o uznanie innych dokumentów za równoważne dokumentowi T5 został złożony po terminie, czy też nie został on uwzględniony z innych przyczyn.

Skarżąca wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi Agencji Rynku Rolnego,

ewentualnie

2. uchylenie decyzji organu I instancji oraz wydanie przez Sąd merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania refundacji wywozowej.

3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art.145 p.p.s.a. sąd administracyjny może uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tak więc nie każde naruszenie przepisów prawa daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd stwierdził, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Przystępując do rozstrzygnięcia sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne wywozowe zostało przyjęte przez urząd celny wywozu w dniu [...] maja 2010 r. i do oceny możliwości przyznania stronie refundacji wywozowej w pierwszej kolejności ma zastosowanie rozporządzenie Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. UE L 186, str. 1), przywoływane dalej jako rozporządzenie 612/2009. Zastosowanie w sprawie znajdują również przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, przywoływane dalej jako RWKC, a także przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów , jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz. U. Nr 94, poz. 902, z późn. zm.), przywoływane dalej jako rozporządzenie.

Zastosowanie w sprawie mają także przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o ARR oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z ograniczeniami wynikającymi z ustawy o ARR.

Rozporządzenie 612/2009 określa wspólne szczegółowe zasady stosowania refundacji wywozowych do produktów rolnych. Zgodnie z powyższym rozporządzeniem pomoc wspólnotowa w postaci refundacji wywozowej do eksportu produktów rolnych do krajów trzecich jest udzielana jedynie na wniosek eksportera oraz uzależniona jest od spełnienia przez niego określonych w rozporządzeniu warunków.

Zgodnie zatem z zasadami określonymi w prawie wspólnotowym, aby otrzymać refundację eksporter musi przedstawić Agencji Rynku Rolnego w wymaganym terminie określone dowody potwierdzające spełnienie wymogów uprawniających do otrzymania refundacji.

Stosownie do art. 7 ust. 1 rozporządzenia 612/2009, wypłata refundacji jest uzależniona od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego oryginału karty kontrolnej T5. Wzór karty kontrolnej T5 jak również wymogi dotyczące stosowania i wypełniania karty kontrolnej T5 wynikają z przepisów rozporządzenia RWKC, które w art. 912a ust. 2 stanowi, że jeżeli stosowanie przepisów wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów albo przemieszczania towarów w obrębie obszaru celnego Wspólnoty uzależnione jest od przedstawienia dowodu, iż towary zostały użyte w sposób przewidziany lub wymagany tym środkiem lub otrzymały przewidziane tym środkiem przeznaczenie, dowód ten należy przedstawić przedkładając egzemplarz kontrolny karty T5, wypełnionej i użytej zgodnie z przepisami niniejszej części.

Obowiązek stosowania karty T5 wynika również bezpośrednio z krajowych przepisów celnych w szczególności z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Zgodnie z § 44 rozporządzenia, po przyjęciu zgłoszenia celnego o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych funkcjonariusz urzędu celnego wywozu dokonuje odpowiednich wpisów na karcie oraz kopiach karty T5 i wydaje te karty zgłaszającemu, zaś jedna kopia karty T5 pozostaje w urzędzie celnym wywozu jako załącznik do zgłoszenia celnego o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych. Oryginał karty T5 i jego pozostałe kopie są dostarczane wraz z towarem do urzędu celnego wyprowadzenia. Przed opuszczeniem obszaru celnego wspólnoty funkcjonariusz celny urzędu celnego wyprowadzenia dokonuje formalności przewidzianych przepisami wspólnotowymi, a następnie potwierdza wyprowadzenie towaru. Właściwie potwierdzony oryginał T5 odsyłany jest do ARR, drugą kopię karty T5 otrzymuje zgłaszający, zaś trzecia kopia karty T5 pozostaje w urzędzie celnym wyprowadzenia.

W przedmiotowej sprawie urząd celny wywozu tj. Urząd Celny w K.nie był jednocześnie urzędem celnym wyprowadzenia. Tym samym skarżąca zobowiązana była dołączyć kartę kontrolną T5 do zgłoszenia celnego oraz przedstawić do potwierdzenia w czasie ostatecznego wyprowadzenia towaru. Prowadzone z inicjatywy strony postępowania przed organami celnymi nie doprowadziły do ustalenia, że karta T5 została dostarczona do urzędu celnego wyprowadzenia, brak więc podstaw do przyjęcia, że zostały przeprowadzone czynności przewidziane przepisami wspólnotowymi, dotyczące potwierdzenia wyprowadzenie towarów rolnych poza obszar celny Wspólnoty. W konsekwencji karta T5 nie mogła zostać odesłana do ARR.

Przepis art. 46 ust. 3 rozporządzenia 612/2009 przewiduje możliwość uznania innych dokumentów za równoważne, w sytuacji gdy egzemplarz kontrolny karty T5 nie zostanie zwrócony w terminie 3 miesięcy do organu centralnego (w tej sprawie ARR) i nastąpiło to z przyczyn niezależnych od eksportera. Podkreślić należy, że przepis ten odnosi się do sytuacji gdy karta T5 została prawidłowo przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia, nie odnosi się do sytuacji gdy karta T5 nie została przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia. Przepisy nie przewidują zatem możliwości uznania za równoważne z kartą T5 innych dokumentów, w sytuacji gdy karta T5 nie została prawidłowo wypełniona i przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia.

Przedłożone przez skarżącą zaświadczenie z dnia [...] maja 2011 r. wystawione przez Kierownika Oddziału Celnego w K.potwierdzające wyprowadzenie poza obszar celny Wspólnoty towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z [...] maja 2010 r. nie może stanowić podstawy do wypłaty refundacji, ponieważ nie spełnia wymagań art. 46 ust. 3 rozporządzenia 612/2009 dla dokumentu równoważnego. Za dokument równoważny można uznać tylko świadectwo z urzędu celnego wyprowadzenia zaświadczające, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony, zawierające numer i urząd celny wystawienia tego egzemplarza T5, jak również datę opuszczenia przez produkt obszaru celnego Wspólnoty (art. 46 ust. 3 rozporządzenia 612/2009). Przedstawione zaświadczenie nie potwierdza, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony w urzędzie celnym wyprowadzenia. To natomiast, jest warunkiem koniecznym do wypłaty wnioskowanej refundacji wywozowej .

Należy ponadto wskazać, że zgodnie z art. 49 ust. 4 rozporządzenia 612/2009 działania jakiejkolwiek strony trzeciej mającej bezpośredni lub pośredni związek z formalnościami koniecznymi do wypłaty refundacji, łącznie z działaniami spółek nadzoru, są przypisywane beneficjantowi. Wynika to także z motywu 61 preambuły do tego rozporządzenia, zgodnie z którym eksporter powinien być odpowiedzialny w szczególności za działania stron trzecich, które mogłyby umożliwić nienależne otrzymanie dokumentów koniecznych dla wypłaty refundacji. Uchybienie w tym zakresie ewentualnego spedytora czy kierowcy należy zatem zgodnie z ww. przepisami, traktować jako uchybienie wnioskodawcy.

Nie można zatem uznać w rozpoznawanej sprawie, iż brak zwrotu egzemplarza kontrolnego T5 nastąpił wskutek okoliczności niezależnych od eksportera. Niezasadny jest w konsekwencji zarzut naruszenia art. 46 ust. 3 rozporządzenia 612/2009. Złożony przez Spółkę wniosek o uznanie innych dokumentów za równoważne egzemplarzowi kontrolnemu T5 nie wskazywał na zaistnienie niezależnych od eksportera okoliczności uniemożliwiających przedstawienie wymaganej karty kontrolnej.

Jedynie na marginesie można przy tym zauważyć, iż w załączonym do wniosku o uznanie innych dokumentów za równoważne egzemplarzowi kontrolnemu T5 wydruku potwierdzenia przedstawienia towaru w kraju przeznaczenia nr [...], wystawionym przez Biuro Ceł i Ochrony Granic S.Z., potwierdzono przywóz towaru pochodzenia d. oraz wskazano D. jako kraj wywozu.

Organ prawidłowo wywiódł ponadto, iż dyspozycja art. 49 ust. 4 rozporządzenia 612/2009, w zakresie w jakim obciąża beneficjenta odpowiedzialnością za uchybienia stron trzecich, dotyczy nie tylko postępowania związanego z nakładaniem kar i zwrotem kwot nienależnie wypłaconych, ale znajduje zastosowanie również do postępowania w przedmiocie wypłaty refundacji wywozowej, co wynika z przywołanego powyżej motywu 61 preambuły do tego rozporządzenia.

Niezasadne są również zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Organy orzekające w sprawie w sposób niewadliwy ustaliły bowiem stan faktyczny wskazując w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji, iż przyczyną nieuwzględnienia wniosku Spółki o uznanie innych dokumentów za równoważne dokumentowi T5 był brak wykazania niezależnych od eksportera okoliczności uniemożliwiających przedstawienie spornego dokumentu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.