Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3456/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 par. 3; art. 129 par. 2;
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2015 r. sprawy ze skargi K. Mi. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia ... października 2014 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

W związku z upomnieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r., dotyczącym zapłaty zaległych opłat abonamentowych, wnioskiem z dnia 12 maja 2015 r. K.M.(dalej także: "Wnioskodawca", "Strona" lub "Skarżący") zwrócił się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej także: "KRRiT", "organ") o umorzenie kwoty zaległości.

Pismem z dnia 23 maja 2014 r. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów świadczących o sytuacji majątkowej, celem wykazania zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 10 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (tj. Dz. U. 2014 poz. 1204).

Wobec odpowiedzi Strony zawartej w piśmie z dnia 11 czerwca 2014 r. organ ponowił swoje wezwanie w dniu 15 lipca 2014 r. Odpowiedź Wnioskodawcy z dnia 15 sierpnia 2014 r. również nie zawierała żądanych przez KRRiT danych.

Decyzją z dnia ... września 2014 r. ... Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji odmówiła umorzenia K. M. zaległości w opłatach abonamentowych za okres od 1 stycznia 2009 r. do 9 czerwca 2014 r., wynoszących ... złotych, wraz z odsetkami. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wobec braku wykazania przez stronę zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 10 ustawy, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Decyzja została stronie doręczona w dniu 23 września 2014 r.

Pismem nadanym w dniu 8 października 2014 r. Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji, domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy i uwzględnienia jego wniosku.

Postanowieniem z dnia ... października 2014 r. ..., wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U 2013 poz. 267; dalej: "k.p.a.") KRRiT stwierdziła uchybienie przez stronę terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazano, że złożony w dniu 8 października 2014 r. przez stronę wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy uchybił przewidzianemu w art. 129 § 2 k.p.a. dwutygodniowemu terminowi do jego wniesienia, liczonemu od dnia doręczenia decyzji, w tym przypadku od 23 września 2014 r.

Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się uchylenia postanowienia w całości oraz uwzględnienia jego wniosku o umorzenie należności abonamentowych.

Skarżący podniósł, iż jako osoba fizyczna zderzył się z machiną biurokratyczną jaką jest KRRiT w sprawie abonamentu rtv. Strona wskazała w uzasadnieniu skargi na błędy popełnione przez organ w zaskarżonym postanowieniu.

W odpowiedzi na skargę KRRiT wniosła o jej oddalenie. Organ administracji podkreślił również, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu błędnie podano, że wobec Skarżącego wydano decyzję o umorzeniu kwoty zaległości abonamentowych. Organ wskazał, że była to jedynie oczywista pomyłka pisarska, która nie miała żadnego wpływu na tok sprawy.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2015 r. Skarżącego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, jednocześnie odmawiając przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W wyniku wniesionego sprzeciwu, postanowieniem WSA w Warszawie18 czerwca 2015 r. ponownie Skarżącego zwolniono od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednocześnie nie przyznając prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Trafnie zauważył organ administracji, iż w niniejszej sprawie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona złożyła po terminie czternastu dni, o którym mowa w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu doręczenia dotyczącego decyzji KRRiT wynika bowiem, że przesyłka zawierająca odpis przedmiotowej decyzji została doręczona Skarżącemu w dniu 23 września 2014 r. Zatem termin ustawowy do wniesienia środka odwoławczego upłynął 7 października 2014 r. Wobec powyższego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadany za pośrednictwem poczty w dniu 8 października 2014 r. został złożony z uchybieniem terminu. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepis art. 134 k.p.a. stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Przepis art. 134 k.p.a. nie daje organom administracyjnym swobody co do rozstrzygnięć w tym przedmiocie. Zgodnie z treścią powyższego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Inaczej mówiąc, każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie chyba, że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 i nast. k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. W niniejszej sprawie Skarżący o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wnosił, a zatem organ prawidłowo oceniając stan faktyczny sprawy zobowiązany był wydać postanowienie na mocy art. 134 k.p.a.

Wskazana zaś przez Stronę pomyłka w zaskarżonym postanowieniu w postaci błędnego stwierdzenia w postanowieniu, iż wobec Skarżącego wydano decyzję o umorzeniu kwoty zaległości abonamentowych jest oczywistą pomyłką, a więc nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia i nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd zawsze związany jest granicami sprawy, w której skargę wniesiono i nie może wkraczać swoimi ocenami prawnymi w sprawę inną niż ta, jaka była przedmiotem postępowania przed organami administracji. Sprawę rozpatrywaną przez sąd określa Skarżący, wskazując konkretny akt (decyzję, postanowienie, interpretację), którego skarga dotyczy. Skarżący wniósł skargę na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem tylko to postanowienie mogło być przedmiotem rozpoznania Sądu.

W tak zakreślonych granicach sprawy Sąd nie mógł ani badać i orzekać o zasadności decyzji o odmowie umorzenia zaległości w opłatach abonamentowych, ani też oceniać prawidłowości postępowania, w jakim zapadła ww. decyzja. Nie mogły być zatem skuteczne zarzuty Skarżącego związane z samym faktem odmowy umorzenia zaległości w opłatach abonamentowych.

Sąd za zasadne uznał zwrócenie uwagi na okoliczność, że przepisy prawa nie ograniczają możliwości wielokrotnego składania wniosku o przyznawanie ulg w spłacie należności abonamentowych. Wniosek taki Skarżący może ponowić, jeżeli pojawią się nowe okoliczności, które nie były przedmiotem oceny KRRiT.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone postanowienie KRRiT z dnia ... października 2014 r. odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.