Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 868/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 ust. 2 pkt 3, art. 59 ust. 1 pkt 3, art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ WSA Grzegorz Panek Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi spółki "A" z o.o. z/s w C. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: wnioskodawca/skarżąca) złożyła do Zarządu Województwa [...] jako Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020 (dalej: Instytucja Zarządzająca) wniosek o dofinansowanie projektu pn. "ZDALNYPRAWNIK.PL – zintegrowany system informacji e-usług prawniczych wysokiego poziomu szansą upowszechnienia profesjonalnej obsługi prawnej wielu dziedzin życia i rozwoju A. Sp. z o.o" nr [...].

Instytucja Zarządzająca w dniu 17 maja 2016 r. wezwała wnioskodawcę do usunięcia błędów i uchybień formalnych wniosku. W odpowiedzi na to wezwanie wnioskodawca złożył w dniu 9 czerwca 2016 r. poprawiony wniosek.

Instytucja Zarządzająca negatywnie oceniła wniosek, z uwagi na brak spełnienia kryterium formalnego - administracyjnego standardowego "Kompletność i prawidłowość załączników do wniosku“, bowiem w złożonym uzupełnieniu do wniosku z dnia 9 czerwca 2016 r. nie uzupełniono części D - biznesplanu (część finansowa) oraz w załączniku nr 11 nie podano wartości rocznego obrotu oraz całkowitego bilansu rocznego w tysiącach euro.

Od powyższej negatywnej oceny formalnej wnioskodawca wniósł protest, zarzucając, że była ona bezpodstawna, ponieważ projekt spełnił wszystkie kryteria poprawności formalnej. Podanie wartości w tabeli nr 9 w złotych zamiast w tysiącach euro może być uznane za oczywistą omyłkę pisarską, bowiem w żaden sposób nie umniejsza merytorycznej wartości wniosku, a bilans i inne dokumenty finansowe spółki zalegają w aktach rejestrowych Sądu Rejonowego w R., a zatem mają charakter jawny. Wnioskodawca dodał, że wniosek przygotował samodzielnie, bez pomocy pracowników urzędu marszałkowskiego, a profil działalności wnioskodawcy wpisuje się w politykę nowego zarządu i specjalizację województwa tj. informatykę.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. Instytucja Zarządzająca wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia protestu przez podanie numeru wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, zaznaczając, że protest zawiera niewłaściwy numer wniosku. Wnioskodawca w wyznaczonym terminie nie zareagował na powyższe wezwanie.

Uchwałą nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2016 r. pozostawiono protest bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca nie uzupełnił braku formalnego, tj. jest nie wskazał prawidłowego numeru wniosku w zakreślonym terminie, a w tej sytuacji uzasadnione było pozostawienie protestu bez rozpatrzenia zgodnie z art. 54 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 ( Dz.U. z 2016 roku, poz. 217 - dalej: ustawa wdrożeniowa).

W skardze na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A. Sp. z o.o. zarzuciła naruszenie art.54 ust.3 i ust.4 oraz art.59 ust.1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej, przez błędne uznanie, że protest nie spełniał wymogów formalnych i że wymagał uzupełnienia. Zdaniem skarżącej wymóg formalny wskazania w proteście numeru wniosku ma na celu umożliwienie identyfikacji protestu, a w ocenie skarżącej ten wymóg został spełniony. Instytucja zarządzająca nie miała podstaw do uznania, że protest nie zawiera numeru wniosku, bo jest to sprzeczne z literalnym brzmieniem protestu. Ewentualna wadliwość, jakiej dopuściła się skarżąca, winna być oceniana w kategoriach oczywistej omyłki pisarskiej, która pozostaje bez wpływu na ocenę spełnienia wymogów formalnych. Ponadto Instytucja Zarządzająca nie wezwała skarżącej do poprawienia oczywistej omyłki. Dalej skarżąca wywiodła, że omyłka w numerze wniosku polegała na błędnym wpisaniu "0" przed liczbą "1067" w tej części numeru wniosku, która oznacza liczbę porządkową (nr kolejny) tego wniosku. Jej zdaniem, tego rodzaju omyłka w żaden sposób nie wpływa na zmianę wartości liczby porządkowej wniosku ("0" przed liczbą ma charakter obojętny, tak jak spacja) i nie utrudnia możliwości identyfikacji wniosku w systemie informatycznym. Zarzuciła też, że obowiązujące przepisy nie dają możliwości polemiki z niezasadnym wezwaniem do usunięcia braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, dalej: ustawa wdrożeniowa) w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.).

Stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1lit.a ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia - art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.

Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o postanowienia ustawy wdrożeniowej. W myśl art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej).

Stosownie do treści art. 54 ust. 2 pkt 3 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. numer wniosku o dofinansowanie projektu. W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3). Uzupełnienie protestu, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1 - 3 i 6 (art. 54 ust. 4 ustawy wdrożeniowej).

Nie ulega wątpliwości w rozpoznawanej sprawie, że protest nie spełniał wymogów formalnych, gdyż numer wniosku nie został prawidłowo wpisany. Z treści cytowanego przepisu art. 54 ust. 2 pkt 3 ustawy wdrożeniowej wynika, że numer wniosku o dofinansowanie projektu jest obligatoryjnym elementem protestu. Wprawdzie został on podany przez wnioskodawcę, ale w sposób błędny. Organ zastosował wymagany w takich sytuacjach tryb postępowania zgodnie z treścią art. 54 ust. 3 ustawy wdrożeniowej i wezwał wnioskodawcę o uzupełnienie protestu przez podanie właściwego(poprawienie) numeru wniosku.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy bez znaczenia jest to, czy organ powinien wezwać wnioskodawcę do poprawienia oczywistej omyłki w numerze wniosku czy do uzupełnienia protestu przez podanie właściwego numeru wniosku - skutki są w obu przypadkach takie same tj. wezwanie w trybie art.54 ust.3 ustawy wdrożeniowej, a następnie pozostawienie protestu bez rozpatrzenia wobec uznania, że nie spełnia on wymogów formalnych określonych w art.54 ust.2 pkt 3 tej ustawy.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że w obowiązujących przepisach brak unormowań pozwalających organowi na ocenę wagi braków formalnych i oczywistych omyłek, w szczególności czy są one tego rodzaju, że umożliwiają identyfikację wniosku czy nie, i ewentualnego pominięcia braków czy omyłek, które nie wpływają na identyfikację wniosku lub są nieistotne. Numer wniosku podany w proteście był niewątpliwie nieprawidłowy i bez znaczenia jest to, czy w sensie matematycznym człon tego numeru oznaczający numer kolejny wniosku oznacza to samo, co podany przez wnioskodawcę numer z dodatkowym "0" na początku, nie chodzi bowiem o wielkość matematyczną, ale o numer w znaczeniu określonego układu cyfr i liter. Postępowanie konkursowe jest sformalizowane i nie pozostawia organowi możliwości uznania określonych wymogów formalnych, o których mowa w art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej lub oczywistych omyłek za bardziej lub mniej istotne. Nieuzupełnienie w zakreślonym terminie 7 dni braków formalnych lub nie poprawienie oczywistych omyłek skutkuje - w myśl art.59 ust.1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że dokonane rozstrzygnięcie nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak sentencji.