Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 44/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 11 par. 2 pkt 1 oraz art. 492 par. 1 pkt 4 i par. 2a
journal: Dz.U. 2017 poz 15
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie Sędzia NSA Roman Hauser Sędzia del. NSA Andrzej Irla (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 746/18 w sprawie ze skargi B.Ś. na postanowienie Komisarza Wyborczego w Częstochowie I z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta 1. prostuje z urzędu zaskarżony wyrok w ten sposób, że w jego sentencji słowa "Komisarza Wyborczego w Częstochowie II" zastępuje słowami: "Komisarza Wyborczego w Częstochowie I"; 2. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2018 r. (sygn. akt IV SA/Gl 746/18) oddalił skargę B.Ś. na postanowienie Komisarza Wyborczego w Częstochowie II z dnia [...]2018 r. (nr [...]) w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Postanowieniem z dnia [...]2018 r. (nr [...]) Komisarz Wyborczy w Częstochowie II, działając na podstawie art. 492 § 1 pkt 4, § 2a i § 3a w związku z art. 167 § 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2017 r., poz. 15, ze. zm., dalej Kw), postanowił stwierdzić wygaśnięcie mandatu Wójta Gminy P. B.Ś., wskutek utraty prawa wybieralności, w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy z dnia

4 lipca 2018 r.. Nadto orzekł o doręczeniu tego postanowienia zainteresowanemu, Wojewodzie Śląskiemu oraz Przewodniczącemu Rady Gminy P.. Wskazał również, że orzeczenie to wchodzi w życie z dniem podpisania i podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego oraz podaniu do wiadomości publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej.

Wydanie przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie II tego postanowienia stało się następstwem prawomocnego skazania Wójta Gminy P. B.Ś. za przestępstwo określone w art. 231 § 1 kk w zw. z art. 271 §1 kk i w zw. z art. 297 §1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk m.in. na karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat tytułem próby oraz grzywny w wysokości stu stawek dziennych po dziesięć zł. Wyrok ten wydany został przez Sąd Okręgowy w Częstochowie w dniu 4 lipca 2018 r. (sygn. akt VII Ka [...]) zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 25 października 2017 r. (sygn. akt XVI K [...]). Zdaniem orzekającego Komisarza Wyborczego, z uwagi na prawomocne skazanie Wójta na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, w którym strona podmiotowa polega na umyślności, uzasadnionym stało się wydanie wskazanego na wstępie postanowienia.

W skardze na opisane wyżej postanowienie Komisarza Wyborczego w Częstochowie II z dnia [...]2018 r. w sprawie wygaśnięcia mandatu Wójta Gminy P., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucono naruszenie:

1) art. 16 i art. 169 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez ich niezastosowanie i orzeczenie o wygaśnięciu mandatu wójta wybranego w wyborach powszechnych przez wspólnotę samorządową Gminy P. mimo, że Konstytucja nie dopuszcza wygaśnięcia mandatu w drodze postanowienia komisarza wyborczego, ani też nie przewiduje regulacji ustawowej w tym przedmiocie,

2) art. 169 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 524 § 1 Kodeksu postępowania karnego polegające na wydaniu postanowienia o wygaśnięciu mandatu mimo, iż skarżący zdecydował o wniesieniu kasacji i uczynił już wszelkie konieczne kroki w celu skorzystania z tego środka odwoławczego, wnosząc najpierw apelację od wyroku I instancji a następnie po wydaniu przez sąd II instancji wyroku składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku drugoinstancyjnego.

W odpowiedzi na skargę Komisarz Wyborczy w Częstochowie II wskazał, że utrata prawa wybieralności nastąpiła z uwagi na prawomocne skazanie skarżącego wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt XVI K [...]zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt VII Ka [...]. Wyjaśnił m.in., że wydanie przedmiotowego postanowienia nastąpiło w terminie wynikającym z art. 492 § 2a Kodeksu wyborczego, a ewentualna kasacji wniesiona do Sądu Najwyższego przez skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie na obecnym etapie postępowania nie wpływa na bieg sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2018 r. oddalił skargę. Sąd I instancji powołał przepisy mające w sprawie zastosowanie (art. 493 § 1 Kodeksu wyborczego) akcentując jednocześnie fakt zmiany tych przepisów po dacie orzekania w sprawie przez organ administracji. WSA w Gliwicach wskazał, że poza sporem jest prawomocne skazanie Wójta Gminy P. B.Ś. (skarżącego w tej sprawie) za przestępstwa określone w art. 231 § 1 kk w zw. z art. 271 §1 kk i w zw. z art. 297 §1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat tytułem próby oraz grzywnę w wysokości stu stawek dziennych po dziesięć zł. Skazanie to wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z 4 lipca 2018 r., sygn. akt VII Ka [...] zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 25 października 2017 r., sygn. akt XVI K [...]. Orzekający sąd administracyjny I instancji podkreślił, że zgodnie z art. 11 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego – nie ma prawa wybieralności osoba skazana prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Elementem stanu faktycznego określonego w art. 11 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego a stanowiącego przesłankę utraty biernego prawa wyborczego jest skazanie za przestępstwo na karę pozbawienia wolności. Tym samym wyłącznie skazanie na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyśle ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe stanowi o ziszczeniu się tej przesłanki. Sąd I instancji podkreślał, że ustawodawca wskazał wyłącznie skazanie na karę pozbawienia wolności, a nie na jakąkolwiek karę z katalogu kar wymienionych w art. 32 Kodeksu karnego. W pojęciu skazania, mieści się zarówno orzeczenie bezwzględnego pozbawienia wolności, jak i warunkowego zawieszenia wykonania tej kary. Skazanie na karę pozbawienia wolności następuje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu tej kary. Prawomocność orzeczenia następuje z chwilą upływu terminu do wniesienia apelacji od wyroku sądu pierwszej instancji lub z chwilą wydania przez sąd odwoławczy wyroku oddalającego apelację. Uprawomocnienie się wyroku sądu karnego nie jest na żadnym etapie związane z prawem wniesienia kasacji. Podkreślał WSA w Gliwicach, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnego wyroku odwoławczego kończącego postępowanie. W ocenie sądu I instancji, nie ma racji skarżący, że jakiekolwiek znaczenie w sprawie ma zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, czy też wniesienie skargi kasacyjnej. Podkreślił orzekający sąd, że art. 11 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego ma charakter normy bezwzględnie obowiązującej. Zawiera ona imperatywne sformułowanie "nie ma prawa wybieralności w wyborach osoba skazana prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego". W takim przypadku organ prowadząc postępowanie w przedmiocie wygaśnięcia mandatu ma obowiązek zastosowania tego przepisu.

WSA w Gliwicach podkreślił także, iż w badanej sprawie zostały spełnione przesłanki wygaśnięcia mandatu skarżącego. Taka sytuacja obligowała Komisarza Wyborczego do wydania postanowienia stwierdzającego wygaśnięcie mandatu wójta (ale też radnego), które to wygaśniecie następuje ex lege, zaś postanowienie komisarza ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. W przypadku, gdy jak w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż strona skarżąca została prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, to okoliczności faktyczne i prawne pozwalają na uznanie w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że zaistniały przesłanki do wygaszania jej mandatu wójta.

Jednocześnie WSA w Gliwicach wskazał, że podnoszone w skardze zarzuty nie mają usprawiedliwienia. Zgodnie z art. 493 § 3 Kodeksu wyborczego w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego wygaśnięcie mandatu wójta następuje z dniem uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego. W ocenie sądu I instancji, rację ma zatem Komisarz Wyborczy stanowiąc o wygaszeniu mandatu wójta na podstawie art. 492 § 1 pkt 4 i § 2a Kodeksu wyborczego (w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ). Art. 492 § 1 pkt 4 Kodeksu wyborczego stanowi o utracie prawa wybieralności, które zgodnie z kolei z art. 11 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego następuje w sytuacji skazania prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku WSA w Gliwicach wniósł B. Ś..

Zarzucił naruszenie:

a) prawa materialnego tj. art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.) w związku z art. 7 Konstytucji i art. 19 Kpa w zw. z art. 166 kodeksu wyborczego i par. 1 w zw. z pkt 76 i 77 załącznika do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5.02.2018 r. w sprawie określenia właściwości terytorialnej komisarzy wyborczych oraz ich siedzib i trybu pracy (M.P. 2018 r., poz. 246) poprzez niezastosowanie przepisów o właściwości miejscowej komisarzy wyborczych i oddalenie skargi na postanowienie z naruszeniem przepisów o właściwości organów wyborczych;

b) przepisów postępowania tj.:

- art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 133 par. 1 i art. 134 par. 1 ustawy, poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przepisów o właściwości miejscowej komisarzy wyborczych polegającego na stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie I, chociaż organem właściwym był Komisarz Wyborczy w Częstochowie II;

- art. 145 par. 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 par. 1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia nieważności postanowienia organu wyborczego mimo naruszenia art. 166 Kodeksu Wyborczego w zw. z par. 1 w zw. z pkt 76 i 77 załącznika do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5.02.2018 r. w sprawie określenia właściwości terytorialnej komisarzy wyborczych oraz ich siedzib i trybu pracy (M.P. 2018 r., poz. 246);

- art. 141 par. 4 p.p.s.a. poprzez przyjęcie za podstawę wyroku ustaleń, które

nie są zgodne z rzeczywistością w zakresie, że zaskarżone postanowienie z

dnia [...].2018 r. zostało wydane przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie II, podczas gdy L.D., której dane figurują przy nieczytelnym podpisie, nie jest Komisarzem Wyborczym w Częstochowie II,

lecz Komisarzem Wyborczym w Częstochowie I, zaś Komisarzem Wyborczym

w Częstochowie II jest A. P-Sz..

Skarga kasacyjna domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy WSA w Gliwicach do ponownego rozpoznania lub uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Komisarzowi Wyborczemu w Częstochowie II do ponownego rozpoznania. Żądała nadto, zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podstaw skargi kasacyjnej wskazano, że w sprawie zachodzą wątpliwości co do tego jaki organ orzekał, co z kolei ma znaczenie dla oceny zgodności z prawem takiego działania organu. Akcentowała skarga kasacyjna, że w sprawie wygaśnięcia mandatu skarżącego powinien orzekać Komisarz Wyborczy w Częstochowie II. Zaskarżone postanowienie zawiera elementy mogące sugerować, że zostało wydane przez właściwego komisarza wyborczego, jednak podpis złożony pod tym dokumentem pozostaje w sprzeczności z tymi elementami. Podkreślała skarga kasacyjna, że przepisy (tj. uchwała PKW z dnia 5.02.2018 r.) określają właściwość terytorialną komisarzy wyborczych. Z załącznika do wskazanej uchwały wynika, że w poz. 76 i 77 określono właściwość terytorialną komisarzy wyborczych w Częstochowie. Pkt 76 określa właściwość Komisarza Wyborczego w Częstochowie I, zaś pkt 77 - w Częstochowie II. Na zaskarżonym postanowieniu Komisarza Wyborczego w Częstochowie II widnieje podpis Komisarza Wyborczego w Częstochowie I – tj. L.D. oraz pieczęć Komisarza Wyborczego w Częstochowie II. W ocenie skargi kasacyjnej w opisanym przypadku doszło do naruszenia właściwości komisarzy wyborczych. L.D. (Komisarz Wyborczy w Częstochowie I) nie miała uprawnień do stwierdzenia wygaśnięcia mandatu Wójta Gminy P., gdyż ta gmina należy do powiatu k. i postanowienie w tej sprawie powinien wydać Komisarz

Wyborczy w Częstochowie II tj. A. P.-Sz. O tym, że postanowienie miało być wydane przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie II świadczy cała treść dokumentu. Jednak zostało ono podpisane przez osobę nieuprawnioną tj. L.D., będącą Komisarzem Wyborczym w Częstochowie I. Akcentowała skarga kasacyjna, że nawet gdyby przyjąć, że organem wydającym postanowienie był Komisarz Wyborczy w Częstochowie II, to wskazanie imienia i nazwiska Komisarza Wyborczego w Częstochowie I ) wywołuje wątpliwości co do

osoby wystawiającej dokument.

Wobec faktu, że powyższe wadliwości nie zostały dostrzeżone przez sąd I instancji, skarga kasacyjna podawała, że świadczy to o naruszeniu art. 133 par. 1 i art. 134 p.p.s.a.

Następnie skarga kasacyjna zarzucała, że wydanie postanowienia przez organ niewłaściwy powinno prowadzić do stwierdzenia nieważności tego postanowienia (art. 145 pa.r 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 par. 1 pkt 1 K.p.a.).

Końcowo skarga kasacyjna akcentowała, że błędnie przyjął sąd I instancji, iż zaskarżone postanowienie z dnia [...].2018 r. zostało wydane przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie II. Osoba, której dane figurują przy podpisie pod postanowieniem jest Komisarzem Wyborczym w Częstochowie I.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Komisarz Wyborczy podał, że postanowieniem Komisarza Wyborczego w Częstochowie I stwierdzono wygaśnięcie mandatu Wójta Gminy P. B.Ś.. To postanowienie wydane zostało w czasie urlopu Komisarza Wyborczego II A. P.-Sz.. Wskazano na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 7.08.2018 r., która przewiduje, że w razie niemożności pełnienia funkcji przez danego komisarza wyborczego, dopuszcza się możliwość pełnienia tej funkcji przez innego komisarza wyborczego. Dodano, że w nagłówku zaskarżonego postanowienia popełniono oczywistą omyłkę polegającą na wpisaniu słów "Komisarz Wyborczy w Częstochowie II". Omyłka ta jednak nie wpływa na treść i ważność postanowienia, gdyż zostało ono prawidłowo podpisane przez sporządzającą to postanowienie Komisarza Wyborczego Częstochowa I – L.D..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego określone w art. 183 par. 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, że zakres rozpoznawania sprawy wyznaczyła, przez wskazanie podstaw kasacyjnych, strona wnosząca skargę kasacyjną. Strona, która kwestionuje orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnosząc skargę kasacyjną, obowiązana jest wskazać przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, które jej zdaniem zostały przez sąd naruszone (art. 174 p.p.s.a.), a nadto obowiązana jest uzasadnić przytoczone podstawy kasacyjne (art. 176 par. 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlegała oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).

Na wstępie należy zauważyć, że konstrukcja podstaw wniesionej w tej sprawie skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, iż zasadniczym przedmiotem zarzutu stawianego sądowi I instancji, uczyniona została kwestia dotycząca organu miejscowo (terytorialnie) właściwego do wydania spornego postanowienia z dnia [...]2018 r. (nr [...]) w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta B.Ś.. Należy w związku z tym zwrócić uwagę, że stosownie do art. 166 par. 2 Kodeksu wyborczego Państwowa Komisja Wyborcza określa właściwość rzeczową komisarzy wyborczych (...), a także właściwość terytorialną komisarzy wyborczych i ich siedzibę. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 160 par. 4 Kodeksu wyborczego, wydana została Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 lutego 2018 r. w sprawie określenia właściwości terytorialnej i rzeczowej komisarzy wyborczych oraz ich siedzib, a także trybu pracy komisarzy wyborczych (M.P. z 2018 r., poz. 246). Uchwała ta, w załączniku nr 1 zawiera wykaz komisarzy wyborczych, ich siedzib oraz powiatów i miast na prawach powiatu wchodzących w zakres ich właściwości terytorialnej. W pkt 76 i pkt 77 tego załącznika określona została także właściwość terytorialna komisarzy wyborczych odpowiednio w Częstochowie I oraz w Częstochowie II. Zwrócić przy tym należy jednak uwagę, że stosownie do art. 166 par. 10 Kodeksu wyborczego, w razie czasowej niemożności pełnienia funkcji przez komisarza wyborczego Państwowa Komisja Wyborcza może powierzyć pełnienie tej funkcji, na ten okres, innemu komisarzowi wyborczemu lub innej osobie zapewniającej rzetelne wykonanie czynności wyborczych. Uchwałą Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 7 maja 2018 r. w sprawie powierzenia pełnienia funkcji komisarza wyborczego w razie czasowej niemożności pełnienia tej funkcji (M.P. 2018 r., poz. 531) określono szczegółowy sposób postępowania przy powierzaniu funkcji komisarza wyborczego w razie czasowej niemożności pełnienia przez niego tej funkcji – innej osobie. Stosownie do par. 1 tej uchwały, w mieście będącym siedzibą więcej niż jednego komisarza wyborczego w razie czasowej niemożności pełnienia funkcji przez:

1) komisarza wyborczego oznaczonego cyfrą "I", jego funkcję powierza się oznaczonemu kolejną cyfrą komisarzowi wyborczemu, który jest obecny i może przyjąć powierzoną funkcję,

2) komisarza wyborczego oznaczonego inną cyfrą niż "I", jego funkcję powierza się komisarzowi wyborczemu oznaczonemu cyfrą "I", a w razie jego nieobecności - komisarzowi wyborczemu oznaczonemu kolejną cyfrą, który jest obecny i może przyjąć powierzoną funkcję.

Z przytoczonych przepisów wynika, iż w razie niemożności pełnienia przez danego komisarza wyborczego tej funkcji - dopuszczalne jest powierzenie jej wykonywania

innej osobie. W kontrolowanej sprawie, Komisarz Wyborczy w Częstochowie II tj. A. P.-Sz., z uwagi na urlop, została zastąpiona przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie I, tj. przez L.D.. Jak wyżej wskazano, takie zastępstwo było dopuszczalne z uwagi na treść art. 166 par. 4 Kodeksu wyborczego oraz par. 1 ust. 1 pkt 2 powołanej uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 7.08.2018 r. Sporne postanowienie zostało więc prawidłowo wydane i podpisane przez Komisarza Wyborczego Częstochowa I – L.D.. Brak było więc podstaw do przyjęcia, iż orzekający w sprawie sąd I instancji uchybił powołanym w skardze kasacyjnej przepisom prawa materialnego tj.: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 7 Konstytucji i art. 19 Kpa w zw. z art. 166 kodeksu wyborczego i par. 1

w zw. z pkt 76 i 77 załącznika do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5.02.2018 r. w sprawie określenia właściwości terytorialnej komisarzy wyborczych oraz ich siedzib i trybu pracy (M.P. 2018 r., poz. 246).

W zakresie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 133 par. 1 i art. 134

par. 1 p.p.s.a. podkreślić trzeba, iż art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wymaga wykazania, że uchybienie przepisom postępowania związane było z istotnym wpływem na wynik sprawy. Takiego związku złożona skarga kasacyjna nie wykazywała. Nadto dostrzec trzeba, że niewątpliwy fakt skazania skarżącego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 4 lipca 2018 r. (sygn. akt VII Ka [...]) stanowił przesłankę wydania postanowienia w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta.

Wynika to z niewadliwie powoływanych przez WSA w Gliwicach przepisów art. 11 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego oraz art. 492 § 1 pkt 4 i § 2a Kodeksu wyborczego, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez komisarza wyborczego. Kwestia więc wydania kontrolowanego przez sąd I instancji postanowienia przez innego komisarza wyborczego niż terytorialnie właściwego, w sytuacji prawnej

dopuszczalności takiego zastępstwa, nie mogła mieć żadnego wpływu na wynik ocenianej sprawy, której rozstrzygnięcie oparte było na trafnie zastosowanych art. 11

§ 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego oraz art. 492 § 1 pkt 4 i § 2a Kodeksu wyborczego.

Ustosunkowując się zaś do zarzutu naruszenia art. 145 par. 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 par. 1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia nieważności postanowienia organu wyborczego mimo naruszenia art. 166 Kodeksu Wyborczego w zw. z par. 1 w zw. z pkt 76 i 77 załącznika do uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5.02.2018 r. w sprawie określenia właściwości terytorialnej komisarzy wyborczych oraz ich siedzib i trybu pracy (M.P. 2018 r., poz. 246) wskazać trzeba, iż Kodeks wyborczy nie zawiera odesłania do stosowania w sprawach nieuregulowanych przepisów K.p.a. Oznacza to więc, że regulacje K.p.a. dotyczące stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego, nie mogły mieć w sprawie zastosowania.

W konsekwencji przedstawionych wyżej rozważań i stanowisk, pozbawiony usprawiedliwionych podstaw był także zarzut naruszenia przez sąd I instancji art. 141 par. 4 p.p.s.a. poprzez przyjęcie za podstawę wyroku ustaleń, które nie były zgodne z rzeczywistością. Jak wyżej bowiem wskazano, Komisarz Wyborczy w Częstochowie I był - z mocy cytowanych przepisów - uprawniony do wydania spornego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji.

Z uwagi jednak na niewątpliwy w sprawie fakt, że w ocenianym wyroku WSA w Gliwicach wskazano, iż kontrolowanym aktem administracyjnym było postanowienie Komisarza Wyborczego w Częstochowie II z dnia [...]2018 r. nr [...], podczas gdy w istocie – jak wyżej zauważono – powyższy akt wydany został przez Komisarza Wyborczego w Częstochowie I, konieczne było dokonanie sprostowanie z urzędu przez NSA zaskarżonego wyroku, o czym NSA orzekł w pkt 1 sentencji. Sprostowanie powyższej kwestii nastąpiło w ten sposób, że w sentencji wyroku sądu I instancji słowa "Komisarza Wyborczego w Częstochowie II" zastąpiono słowami: "Komisarza Wyborczego w Częstochowie I". Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był art. 156 par. 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji.