Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1262/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.a, art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, art. 14 ust. 2c
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 146 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi RJ na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...] 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dnia [...] maja 2014 r. A. (dalej zwany wnioskodawcą albo skarżącym) złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokali mieszkalnych.

We wniosku o wydanie interpretacji przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca posiada udział w prawie własności nieruchomości gruntowej. Nieruchomość ta została zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym z częścią usługową, którego budowę zakończono w 2002 r. Przed wybudowaniem budynku ([...] listopada 2000 r.) współwłaściciele nieruchomości zawarli umowę o sposobie zarządu nieruchomością, sposobie przyszłego użytkowania budynku i podziale nieruchomości do wyłącznego korzystania i pobierania pożytku.

Na podstawie postanowień powyższej umowy wnioskodawca wykorzystywał część budynku w prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej, wynajmując przypisane mu lokale mieszkalne. Przychód z najmu skarżący kwalifikował do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 2013 r. nastąpiło zniesienie współwłasności nieruchomości, w wyniku czego wnioskodawca uzyskał m.in. wyłączną własność [...] lokali mieszkalnych, które wcześniej wykorzystywał na cele najmu w oparciu o wyżej wymienioną umowę o podziale nieruchomości do wyłącznego korzystania. Po wyodrębnieniu lokale mieszkalne w dalszym ciągu są wynajmowane. Wnioskodawca zaznaczył również, że nie wprowadził On przedmiotowych lokali do ewidencji środków trwałych.

Z tytułu dokonanego zniesienia współwłasności nieruchomości współwłaściciele nie dokonali między sobą żadnych spłat ani dopłat. Jak bowiem wynika z treści aktu notarialnego, wartość praw nabywanych przez poszczególnych współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności była równa wartości przysługujących im dotychczas udziałów. Aktualnie skarżący planuje sprzedać jeden lub większą liczbę opisanych powyżej lokali mieszkalnych.

Na tle tak przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wnioskodawca zwrócił się do organu interpretacyjnego z pytaniem:

1. Czy przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie zaliczany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ("odpłatne zbycie")?

2. A w konsekwencji, czy przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie objęty wyłączeniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na czas, jaki upłynął od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie/wybudowanie?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wnioskodawca wskazał, odnośnie pierwszego z postawionych przez niego pytań, że przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie zaliczany do źródła przychodów z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że zgodnie z art 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem stosuje się przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, z kolei regulują źródło przychodów z tzw. "odpłatnego zbycia". Powyższe odesłanie, zdaniem skarżącego przesądza jednoznacznie o tym, że przychód ze zbycia lokali mieszkalnych będzie kwalifikowany do źródła przychodów, jakim jest odpłatne zbycie.

W ocenie skarżącego istotne jest zatem, że jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, lokale mieszkalne, których sprzedaż wnioskodawca rozważa (początkowo stanowiące część budynku mieszkalnego, a następnie odrębne nieruchomości) są przez Niego wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą w zakresie najmu. W konsekwencji, zdaniem skarżącego mając na względzie treść art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do sprzedaży lokali mieszkalnych w okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego znajdzie zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy.

Jednocześnie wskazano, że z uwagi na fakt, iż lokale mieszkalne nie zostały ujęte w ewidencji środków trwałych, nie znajdzie w omawianym wypadku zastosowania przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustaw o podatku dochodowym od osób fizycznych. Potencjalnie, nawet gdyby lokale mieszkalne stanowiły środki trwałe wnioskodawcy, to należałoby mieć na uwadze wyłączenie zawarte w art. 14 ust. 2c ustawy, zgodnie z którym do przychodów z art. 14 ust. 2 pkt 1 nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

W odniesieniu do drugiego z postawionych przez wnioskodawcę pytań, wskazano, że przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie objęty wyłączeniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na czas, jaki upłynął od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie/wybudowanie. Skarżący zauważył przy tym, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu, jeżeli następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W konsekwencji, jeżeli sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie (wybudowanie) - uzyskany z tego tytułu przychód co do zasady w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zdaniem skarżącego, w świetle powołanego przepisu ustawy podatkowej kluczowe znaczenie będzie miało ustalenie daty nabycia/wybudowania sprzedawanych nieruchomości. W ocenie wnioskodawcy w okolicznościach przedstawionych w zdarzeniu przyszłym, zupełnie nieistotne jest umowne zniesienie współwłasności nieruchomości i ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali mieszkalnych, gdyż brak jest podstaw do kwalifikowania tego zdarzenia prawnego jako nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wyodrębnienie samodzielnych lokali mieszkalnych jako odrębnych przedmiotów własności w miejsce dotychczasowej współwłasności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym nie skutkowało bowiem w ocenie wnioskodawcy żadnym przysporzeniem majątkowym po jego stronie. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat, a skarżący nie uzyskał majątku, który przewyższałby Jego dotychczasowy udział we własności nieruchomości. W związku z powyższym należy w ocenie skarżącego stwierdzić, ze planowana przez Niego sprzedaż lokali mieszkalnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, w związku ze sprzedażą wnioskodawca nie będzie obowiązany do składania w urzędzie skarbowym dla celów rozliczenia podatku dochodowego jakichkolwiek zeznań, deklaracji czy informacji.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.

Uzasadniając swoje stanowisko organ interpretacyjny wskazał, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

W niniejszej sprawie zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w [...] istotne jest czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Organ zaznaczył również, że istnieją dwie możliwości sprzedaży nieruchomości, uznane za działalność gospodarczą:

- sprzedaż składników majątkowych wprowadzonych do działalności gospodarczej i uznawanych w niej za środki trwałe, oraz

- zbywanie nieruchomości jako towaru handlowego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, postrzeganie sprzedaży lokali mieszkalnych przez pryzmat wyłącznie art. 10 ust. 3 oraz art. 14 ust. 2c było by zdaniem organu nieuzasadnione. Prowadziłoby to do stwierdzenia, że sprzedaż tych lokali nie generuje przychodu, a w szczególności ze źródła jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza, bowiem stanowią one lokale mieszkalne wykorzystywane w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Natomiast przy ustalaniu źródła przychodu, do którego należy zakwalifikować rozważaną przez skarżącego sprzedaż powyższych lokali, należy mieć bezwzględnie na uwadze również art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiujący działalność gospodarczą. Stanowi on, że jeżeli określone działania prowadzone są w sposób zorganizowany i ciągły, z nastawieniem na osiągnięcie zysku, to stanowią pozarolniczą działalność gospodarczą. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w [...] lokale skarżącego będą stanowić towar handlowy, a działalność polegająca na ich sprzedaży stanowić będzie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem uzyskany z ich sprzedaży przychód należy zakwalifikować jako przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 (działalność gospodarcza) a nie ze źródła, o którym traktuje art. 10 ust. 1 pkt 8 (odpłatne zbycie nieruchomości). W konsekwencji, bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie pozostaje fakt, że sprzedaży wnioskodawca zamierza dokonać po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia udziału w gruncie pod budowę budynku mieszkalnego (który to moment, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] skarżący słusznie wskazuje jako moment nabycia wyodrębnionych lokali).

Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszeń prawa, wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej wymienioną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego zarzuca się naruszenie:

- art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędne uznanie, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku przychód uzyskany przez wnioskodawcę ze sprzedaży jednego lub większej liczby lokali mieszkalnych stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej, podczas gdy przychód ten z uwagi na upływ czasu jest wyłączony z opodatkowania podatkiem dochodowym;

- art. 14c ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez błędne przyjęcie w oparciu o opis zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku o wydanie interpretacji, że lokale mieszkalne, o których mowa w tym opisie stanowiły towary handlowe, podczas gdy z uwagi na ich faktyczne wieloletnie wykorzystanie dla celów najmu, uznać należy, że stanowią one składniki majątku wnioskodawcy wykorzystywane w działalności gospodarczej, które - w konsekwencji - objęte są treścią regulacji art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W poddanej sądowej kontroli sprawie przedmiotem sporu jest to, czy w przedstawionym przez skarżącego zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o PDOF), czy przychód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF.

We wniosku o wydanie interpretacji skarżący wskazał, że posiada udział w prawie własności nieruchomości gruntowej. Nieruchomość ta została zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym z częścią usługową, którego budowę zakończono w 2002 r. Przed wybudowaniem budynku ([...] listopada 2000 r.) współwłaściciele nieruchomości zawarli umowę o sposobie zarządu nieruchomością, sposobie przyszłego użytkowania budynku i podziale nieruchomości do wyłącznego korzystania i pobierania pożytku. Na podstawie postanowień powyższej umowy wnioskodawca wykorzystywał część budynku w prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej, wynajmując przypisane mu lokale mieszkalne. Przychód z najmu skarżący kwalifikował do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 2013 r. nastąpiło zniesienie współwłasności nieruchomości, w wyniku czego wnioskodawca uzyskał m.in. wyłączną własność [...] lokali mieszkalnych, które wcześniej wykorzystywał na cele najmu w oparciu o wyżej wymienioną umowę o podziale nieruchomości do wyłącznego korzystania. Po wyodrębnieniu lokale mieszkalne w dalszym ciągu są wynajmowane. Wnioskodawca zaznaczył również, że nie wprowadził On przedmiotowych lokali do ewidencji środków trwałych. Z tytułu dokonanego zniesienia współwłasności nieruchomości współwłaściciele nie dokonali między sobą żadnych spłat ani dopłat. Jak bowiem wynika z treści aktu notarialnego, wartość praw nabywanych przez poszczególnych współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności była równa wartości przysługujących im dotychczas udziałów. Aktualnie skarżący planuje sprzedać jeden lub większą liczbę opisanych powyżej lokali mieszkalnych.

Na tle tak przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wnioskodawca zwrócił się do organu interpretacyjnego z pytaniem:

1. Czy przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie zaliczany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ("odpłatne zbycie")?

2. A w konsekwencji, czy przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie objęty wyłączeniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na czas, jaki upłynął od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie/wybudowanie?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie skarżący wskazał, odnośnie pierwszego z postawionych przez niego pytań, że przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie zaliczany do źródła przychodów z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF. W odniesieniu do drugiego z pytań wskazał, że przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych będzie objęty wyłączeniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na czas, jaki upłynął od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie/wybudowanie.

Z tym stanowiskiem nie zgodził się organ podatkowy, który w zaskarżonej interpretacji stwierdził, że lokale mieszkalne należące do skarżącego będą stanowić towar handlowy, a działalność polegająca na ich sprzedaży stanowić będzie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5a pkt 6 ustawy o PDOF. Zatem uzyskany z ich sprzedaży przychód należy zakwalifikować jako przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 (działalność gospodarcza) a nie ze źródła, o którym traktuje art. 10 ust. 1 pkt 8 (odpłatne zbycie nieruchomości). W konsekwencji, zdaniem organu, bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie pozostaje fakt, że sprzedaży wnioskodawca zamierza dokonać po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia udziału w gruncie pod budowę budynku mieszkalnego.

Stanowisko organu podatkowego przedstawione w zaskarżonej interpretacji nie zasługuje na aprobatę.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Na mocy art. 5a pkt 6 ustawy o PDOF pod pojęciem pozarolniczej działalności gospodarczej rozumieć należy działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji zdarzeniu przyszłym niespornym jest, że przychody ze sprzedaży lokali mieszkalnych nie stanowią przychodów ze sprzedaż składników majątkowych wprowadzonych do działalności gospodarczej i uznawanych w niej za środki trwałe. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym skarżący wskazał, że lokale mieszkalne mające być przedmiotem sprzedaży nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. W związku z powyższym nie znajdzie do nich zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PDOF, zgodnie z którym przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, ale pod warunkiem, że podlegały ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale NSA z dnia 17 lutego 2014 r., II FPS 8/13 (orzeczenie dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl), w której Sąd stwierdził, że "w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy." Przy czy podkreślenia wymaga – na co zwrócił uwagę pełnomocnik w skardze – że nawet gdyby lokale mieszkalne stanowiły środki trwałe skarżącego, to zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o PDOF do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Nie znajduje natomiast uzasadnienia zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji stanowisko organu podatkowego, z którego wynika, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dojdzie do zbycia nieruchomości jako towaru handlowego.

Trafnie podnosi w skardze pełnomocnik, że w zaskarżonej interpretacji organ nie sprecyzował, na jakiej podstawie i w oparciu, o jakie okoliczności przedstawione we wniosku uznał, że lokale mieszkalne stanowią towar handlowy. Organ nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji ani jak należy rozumień zwrot "towar handlowy", ani nie przedstawił okoliczności zdarzenia przyszłego, które zdaniem organu uzasadniałyby takie stwierdzenie. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, z przedstawionego zdarzenia przyszłego nie wynika natomiast, by skarżący nabył lokalne mieszkalne w celu ich dalszej sprzedaży. Przeciwnie, w zdarzeniu przyszłym wskazano, że lokale przez wiele lat stanowiły przedmiot najmu, z którego przychody wykazane były jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Były to więc – jak słusznie argumentuje skarżący – lokale mieszkalne wykorzystywane w działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. W przypadku ich sprzedaży przychody będą zatem stanowiły przychody ze sprzedaży lokali wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Nie sposób jednak, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznać lokali mieszkalnych za towar handlowy, jak czyni to organ w zaskarżonej interpretacji.

Nie znajduje także uzasadnienia w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym stanowisko organu podatkowego, w świetle którego działania prowadzone są przez skarżącego w sposób zorganizowany i ciągły. W uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji organ nie przedstawił żadnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że skarżący zamierza prowadzić działalność zorganizowaną. Odnosząc się do tego zagadnienia zauważyć należy, że we wniosku o wydanie interpretacji skarżący wskazuje jedynie, że planuje sprzedać jeden lub większą liczbę lokali mieszkalnych. Z tego fragmentu – w ocenie Sądu rozpoznającego sprawę – nie sposób również wywieść ciągłości działania skarżącego. Jak słusznie bowiem argumentuje w skardze pełnomocnik skarżącego okolicznością wskazującą na zorganizowanie działalności oraz jej ciągłość nie może być wyłącznie liczba posiadanych i wynajmowanych lokali, które potencjalnie stanowią przedmiot sprzedaży. Na aprobatę zasługuje także konkluzja skargi, w której pełnomocnik skarżącego stwierdza, że organ podatkowy niezasadnie pominął istotne dla sprawy okoliczności zdarzenia przyszłego i w konsekwencji dokonał jego błędnej oceny prawnej.

Konkludując stwierdzić należy, że w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego zdarzeniu przyszłym przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych nie może zostać zakwalifikowany – jak wynika to z zaskarżonej interpretacji – jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF. Poza sporem jest, że przychody ze sprzedaży lokali mieszkalnych nie stanowią przychodów ze sprzedaż składników majątkowych wprowadzonych do działalności gospodarczej i uznawanych w niej za środki trwałe. Błędnie wywiódł natomiast organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji, uznając stanowisko skarżącego za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1, że świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego nastąpi zbycie nieruchomości jako towaru handlowego. Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie wynika bowiem, że lokale mieszkalne stanowiły towar handlowy, a przyszła działalność będzie prowadzona przez skarżącego w sposób ciągły i zorganizowany.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia organ podatkowy, wydając ponownie interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, jest zobowiązany do przyjęcia jako podstawy faktycznej interpretacji okoliczności przedstawione przez skarżącego w zdarzeniu przyszłym i uwzględnienia zaprezentowanej w niniejszym uzasadnieniu wyroku oceny prawnej, z której wynika, że przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF. Uznanie natomiast za prawidłowe stanowiska skarżącego, zgodnie z którym przychód ten stanowi przychód z odpłatnego zbycia, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF, organ zobowiązany jest do oceny prawnej stanowiska skarżącego sformułowanego w odniesieniu do pytania nr 2, w czy Sąd rozpatrujący sprawę organu zastąpić nie może.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 146 § 1 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jak w sentencji wyroku.