Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 929/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy: article: Art. 281
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. G. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 399/11 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

,

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 399/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S. G. na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zameldowania, jako wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi.

Na skutek zażalenia wniesionego przez uczestnika postępowania M. M., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1320/11, uchylił powyższe postanowienie.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu

do wniesienia skargi.

Pismem z dnia 29 czerwca 2012 r. J. G. wniósł skargę o wznowienie powyższego postępowania. Wskazał, że M. M. od 2002 r. nie mieszkał przy ul. W w K, co stwierdzone zostało w wyroku Sądu Rejonowego w sprawie o sygn. akt [...], a następnie podtrzymane w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 marca 2003 r. w sprawie o sygn. akt [...]. Skarżący podkreślił, że M. M. do czasu zatrzymania

i poszukiwania przez policję w 2004 roku nie przebywał w przedmiotowym lokalu.

W ocenie skarżącego są to istotne w sprawie fakty, które zostały pominięte

w poprzednim postępowaniu.

Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. skarżący został wezwany

do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie orzeczenia,

od którego skarga została wniesiona, a także o jednoznaczne potwierdzenie,

że skarżący żąda wznowienia postępowania sadowego ze względu na późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowania, a jeżeli tak, to o wskazanie kiedy skarżący w sposób wiarygodny dowiedział się o ich istnieniu i mógł ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący wskazał, że żąda wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 399/11. Podał, że o nowych faktach i dowodach, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy dowiedział się 4 marca 2012 r., a szczegóły dotyczące tych nowych okoliczności opisał w pismach złożonych osobiście w dniach 5 maca 2012 r., 23 marca 2012 i 29 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 399/11. W załączeniu skarżący przekazał kopię w/w pism.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym,

który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 P.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie

i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przeciwnym razie wyznacza rozprawę.

Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się

w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada zatem czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 i art. 281 P.p.s.a.). Brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia stanowi więc podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania ustawowego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04).

Przesłanki uzasadniającymi wznowienie postępowania zamieszczone są

w przepisach art. 271 P.p.s.a., 172 P.p.s.a. oraz 273 P.p.s.a. i są nimi powody skutkujące nieważnością postępowania tj. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia,

jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać także a tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ

na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3).

W rozpoznawanej sprawie okoliczności, które wskazuje skarżący pozostają bez znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem sądu z dnia 29 lutego 2012 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Istnienie tych przyczyn tzw. restytucyjnych uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia tylko wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy stwierdzonymi przyczynami a treścią orzeczenia. W tym przypadku nie można bowiem uznać, że powołane przez skarżącego wyroki sądów powszechnych stanowią nowe okoliczności, czy dowodowy w sprawie, mogące mieć wpływ na jej wynik. Nie dotyczą one kwestii związanej z zachowaniem przez J. G. 7 dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dotyczą natomiast kwestii merytorycznych rozstrzyganych decyzją w przedmiocie wymeldowania. Ponadto są jawne i nawet, gdy zostały przeoczone i nieuwzględnione nie mogą być uznane za nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, o których mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania jako nie oparty na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na mocy art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r., poz. 270). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.