Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 215/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. C., G. W., Z. C., B. K., S. Z., B. B., K. B., P. W., K. R., L. M., H. P., H. G., Stowarzyszenia [...] z siedzibą w D. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 15 grudnia 2016 roku o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...]września 2009r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w D..


UZASADNIENIE

Z. C., G. W., Z. C., B.K., S. Z., B. B., K. B., P.W., K. R., L. M., H. P., H. G. oraz Stowarzyszenie [...] z siedzibą w D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w rozpatrzeniu wskazanego w sentencji wniosku.

Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2017 roku (k. 1) skarżące Stowarzyszenie [...] z siedzibą w D. zostało wezwane do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia z dnia 10 lipca 2017 roku został doręczony skarżącemu stowarzyszeniu w dniu 27 lipca 2017 roku (potwierdzenie odbioru k. 49), zatem siedmiodniowy termin do uzupełniania braku formalnego skargi upłynął w dniu 3 sierpnia 2017 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżące stowarzyszenie nie przedłożyło dokumentu, z którego wynikałby sposób jego reprezentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej również "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę jest należycie umocowana do reprezentowania stowarzyszenia, spoczywa na skarżącym stowarzyszeniu. Niewykazanie tego umocowania przy wniesieniu skargi, stanowi brak formalny skargi, do którego usunięcia wzywa się stronę w trybie art. 49 p.p.s.a. Nieusunięcie powyższego braku w terminie prowadzi natomiast do odrzucenia skargi. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona m. in. przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w D., a w jego imieniu pod skargą podpisali się G. M. oraz E.S.. Do skargi nie został dołączony dokument lub jego uwierzytelniony odpis określający umocowanie do reprezentowania skarżącego stowarzyszenia. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżące stowarzyszenie do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Wezwanie doręczono w dniu 27 lipca 2017r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 sierpnia 2017r.

W tej sytuacji, uznać należy, że w niniejszej sprawie skarżące stowarzyszenie nie uzupełniło braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Brak jest zatem możliwości stwierdzenia, czy G.M. oraz E. S. są osobami uprawnionymi do reprezentacji skarżącego stowarzyszenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia