Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 200/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 217;  art. 218;  art. 219
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2014 r. sprawy ze skargi E. P., T. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia "uwagi" na mapie sytuacyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. po rozpatrzeniu zażalenia E. i T. małż. P. (dalej jako skarżący) na postanowienie Prezydenta m. R. z dnia [...] listopada 2013 r. o odmowie wykreślenia "uwagi" zawartej obok klauzuli umieszczonej na mapie sytuacyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w R. dnia [...] sierpnia 2004 roku za numerem [...], utrzymał w mocy ww. postanowienie Prezydenta m. R.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2013 roku skarżący zwrócił się do Wydziału Geodezji Urzędu Miejskiego w R. z prośbą o "nadanie mapie nr [...] z dnia [...].08.2004 roku cech dokumentu upoważniającego do dokonania wpisu w księdze wieczystej". Z załączonego do akt sprawy ww. wniosku oraz "dowodu wpłaty" wynika, że opłata została wniesiona na rachunek bankowy Gminy Miasta R. (wykazano konkretny numer tego rachunku), zaś podstawą określenia opłaty za "poświadczenie dokumentu" jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 roku w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. nr 37 z 2004 roku, poz. 333). Przedmiotowa mapa sytuacyjna została sporządzona w lipcu 2004 roku przez geodetę uprawnionego "do celów sądowych" (co jasno wynika z treści tej mapy), zawiera wykaz zmian gruntowych i przedstawia projekt podziału pierwotnej działki nr [...] o pow. [...] ha położonej w R. przy ulicy S. na trzy części tj. działki nr [...], [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha. Mapa ta została przyjęta do zasobu Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. za numerem [...] dnia [...] sierpnia 2004 roku, czyli mapę tę sporządzono ponad 9 lat temu, wobec czego przedstawia ona dane geodezyjno-prawne aktualne wówczas (w 2004 roku).

Powyższy wniosek został rozpatrzony i załatwiony przez Organ poprzez umieszczenie na wyżej opisanej mapie :

pieczęci urzędowych "Prezydenta Miasta R." (pieczęci okrągłej i zwykłej),

pieczęci stanowiącej klauzulę o treści: "Dokument niniejszy jest przeznaczony do dokonywania wpisu w księdze wieczystej",

znaku sprawy "[...]" oraz daty : "R., dnia [...].08.2013 r.",

uwagi o treści: "W ewidencji gruntów i budynków m. R. stan aktualny wyłącznie w zakresie powierzchni działek nr [...], [...] i [...]",

pieczątki służbowej i podpisu osoby upoważnionej działającej z upoważnienia Prezydenta m. R. tj. Dyrektora Wydziału Geodezji będącego jednocześnie Geodetą Miejskim.

Z załączonych do akt sprawy (aktualnych na m-c listopad 2013 roku) wypisów

z ewidencji gruntów i budynków m. R. wynikają następujące dane ewidencyjne:

- działka nr [...] o pow. [...] ha stanowi współwłasność małżeńską skarżących (KW [...]) i posiada oznaczenia klasoużytków gruntowych: RV o pow. [...] ha i Lz-RV o pow. [...] ha,

- działka nr [...] o pow. [...] ha stanowi własność M. N. c. S. i posiada oznaczenia klasoużytków gruntowych: RV o pow. [...] ha i Lz-RV o pow. [...] ha,

- działka nr [...] o pow. [...] ha przeznaczona pod wewnętrzną drogę dojazdową, stanowi współwłasność N. M. w 1/2 części oraz E. i T. małż. P. – 1/2 części, zaś jej klasoużytek określono jako RV o pow. [...] ha.

Odbiór poświadczonych urzędowo dwóch egzemplarzy map został pokwitowany na wniosku przez skarżącą, zaś w dniu [...] sierpnia 2013 roku skarżący złożył pismo o wykreślenie "uwagi" wpisanej na otrzymanej mapie sytuacyjnej nr [...].

Pismem z dnia [...] września 2013 roku Urząd Miejski w R. - Wydział Geodezji udzielił stronie stosownych wyjaśnień informując m.in. o tym, że w ewidencji gruntów został ujawniony nowy stan prawny ww. działek w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w R. I Wydział Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] września 2004 roku stwierdzające nabycie spadku i dział spadku po S. i K. małż. P., wydane w oparciu o ww. mapę sytuacyjną a także o fakcie, że w wyniku gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu VII-W. przeprowadzonej z urzędu i zatwierdzonej decyzją Prezydenta m. R. z dnia [...] grudnia 2011 roku znak [...] zostały zaktualizowane i zmienione użytki gruntowe dla działek nr [...] i [...], zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym na gruncie. Zmian w ewidencji gruntów w zakresie aktualizacji klasoużytków dokonano

w styczniu 2012 roku.

Przed aktualizacją klasyfikacji gruntów - cała działka nr [...] była zaklasyfikowana jako RV o pow. [...] ha, co znalazło też odzwierciedlenie na mapie sytuacyjnej

z 2004 roku.

Kolejny wniosek skarżących z dnia [...] września 2013 roku został rozpatrzony

w Wydziale Geodezji Urzędu Miejskiego w R. i udzielono na niego odpowiedzi

w piśmie dnia [...].10.2013 roku. Natomiast następny wniosek ww. osób z dnia [...] października 2013 roku (według daty wpływu do organu) został rozpatrzony w formie postanowienia Prezydenta m. R. z dnia [...] listopada 2013 roku znak [...], którym odmówiono urzędowego poświadczenia stanu prawnego o treści żądanej przez strony tj. wykreślenia uwagi zawartej obok klauzuli upoważniającej do dokonania wpisu w księdze wieczystej, umieszczonej na mapie sytuacyjnej do celów sądowych, przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia [...] sierpnia 2004 roku i zarejestrowanej za numerem [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał art. 218 i 219 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako: kpa).

Na powyższe postanowienie Prezydenta m. R. skarżący wnieśli do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie, uzupełniając go następnie dwoma pismami z dnia [...] grudnia 2013 roku oraz

z dnia [...] grudnia 2013 roku.

W ocenie Organu odwoławczego zarzuty oraz żądania odwołujących się nie są zasadne, gdyż nie znajdują uzasadnienia prawnego w świetle zgromadzonych akt sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa materialnego z dziedziny prowadzenia ewidencji gruntów i budynków tj. ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne

i kartograficzne (tekst jednolity w Dz. U. z 2010 roku, nr 193, poz. 1287 ze zm.)

i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454).

Przedstawioną w postanowieniu Prezydenta m. R. argumentację faktyczną i prawną tutejszy Organ podtrzymał jako prawidłową.

Organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa mapa sytuacyjna została opatrzona wyżej opisaną klauzulą oraz uwagą przez ustawowo upoważniony organ do spraw prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, którym w tym przypadku jest Prezydent m. R. będący jednocześnie Starostą Grodzkim, bowiem Miasto R. jest miastem na prawach powiatu (czyli jest powiatem grodzkim).

Mapa ta została przedłożona przez zainteresowane strony (skarżących) Sądowi Rejonowemu w R., Wydziałowi Ksiąg Wieczystych celem dokonania wnioskowanych wpisów wieczystoksięgowych.

Świadczą o tym następujące dowody znajdujące się w aktach sprawy:

notatka służbowa spisana w dniu [...] listopada 2013 roku przez pracownika Wydziału Geodezji Urzędu Miejskiego w R. na okoliczność badania dokumentacji znajdującej się w zbiorze dokumentów ksiąg wieczystych nr [...] i [...] oraz dokumentacja fotograficzna przedstawiająca dokumenty znajdujące się w tych księgach.

aktualne na dzień [...] listopada 2013 roku wydruki z ksiąg wieczystych nr [...] i [...],

włączenie mapy nr [...] zawierającej ww. klauzulę i uwagę z dnia [...] sierpnia 2013 roku do zbioru dokumentów Księgi Wieczystej nr [...] prowadzonej dla działki nr [...],

dokonanie w dniu [...] września 2013 roku wpisów w dziale I-O obu ww. ksiąg, z których wynika, że podstawą oznaczenia nieruchomości objęta tymi księgami jest "mapa z wykazem zmian gruntowych, opis sporządzony dnia [...].08.2013 roku przez organ jakim jest Prezydent miasta R.".

Tak więc zgromadzona dokumentacja dowodowa wskazuje w sposób jednoznaczny, że Sąd wieczysto-księgowy wykorzystał - bez zastrzeżeń - przedmiotową mapę do celów cywilnoprawnych, dokonując na jej podstawie stosownych wpisów

w dziale I obu ww. ksiąg wieczystych. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że przedłożona przez skarżących mapa poświadczona przez właściwy Organ Ewidencyjny - może stanowić podstawę wpisu do ksiąg wieczystych. W tej sytuacji poprawianie treści zamieszczonej na tej mapie "uwagi" - należy uznać za żądanie bezzasadne.

Organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do art. 26 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 roku, poz. 707) podstawą oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych są dane z ewidencji gruntów. Treść tego przepisu jest zsynchronizowana z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. z 2010 roku, nr 193, poz. 1287 ze zm.).

Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wnieśli skarżący, którzy poszerzyli zakres swoich żądań.

W ocenie skarżących organy obu instancji nie orzekają o istocie sprawy. Zaskarżone postanowienie nie wyjaśnia, jaka jest podstawa prawna wpisania spornej uwagi i czy w momencie jej wpisania w dniu [...] sierpnia 2013 roku była ona zasadna.

Z treści tejże uwagi wynika, że mapa przyjęta do zasobu geodezyjno-kartograficznego pod numerem [...] zaopatrzona w klauzulę: "NINIEJSZY DOKUMENT JEST PRZEZNACZONY DO DOKONYWANIA WPISU W KSIĘDZE WIECZYSTEJ" jest zgodna z ewidencją gruntów w jedynym tylko zakresie dotyczącym powierzchni. A więc logicznie rozumując pozostałe parametry są nieaktualne, co nie jest prawdą, ponieważ zmiana dotyczy jedynie rodzaju użytków gruntowych t.j. na części działki [...] wprowadzono użytek Lz w wyniku gleboznawczej klasyfikacji gruntów w 2011 roku.

Zgodnie z art. 20 ust.1 pkt 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów i budynków w zakresie gruntów obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych. A więc zgodnie z przytoczonym powyżej artykułem Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, opatrując przedmiotową mapę klauzulą upoważniającą do dokonania wpisu w księdze wieczystej poświadcza zgodność danych zawartych w ewidencji gruntów ze stanem naniesionym na mapie. Skoro Organ opatrzył mapę w klauzulę upoważniającą do dokonania wpisu w księdze wieczystej to znaczy, że potwierdził zgodność mapy

z ewidencją. Wpisując natomiast przy tej klauzuli uwagę o treści "Uwaga: W rejestrze ewidencji gruntów i budynków m. R. stan aktualny wyłącznie w zakresie powierzchni działek [...], [...] i [...]" Organ ograniczył zgodność mapy z ewidencją gruntów jedynie do powierzchni działek i to po podziale. Jednocześnie Prezydent miasta R. jak i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie wyjaśnił na czym polega niezgodność przedmiotowej mapy z ewidencją w zakresie położenia, granic oraz gleboznawczych gruntów, wyjaśniono jedynie na czym polega zmiana w ewidencji w zakresie użytków gruntowych, czyli że wprowadzono na części działki [...]użytek Lz, o czym jest mowa na początku skargi.

Z pisma znak [...] z dnia [...] stycznia 2014 roku wynika, że

w stosunku do przedmiotowej mapy przenumerowano i przeliczono współrzędne punktów granicznych zgodnie z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 roku, nie wyjaśniono jednak kiedy tego dokonano i czy to przenumerowanie

i przeliczenie miało wpływ na położenie punktów granicznych w terenie.

Poza tym przedmiotowa mapa dotyczy działki [...], dane zawarte na mapie zostały naniesione do ewidencji gruntów i dlatego mapa powinna być opatrzona klauzulą "NINIEJSZY DOKUMENT JEST PRZEZNACZONY DO DOKONYWANIA WPISU W KSIĘDZE WIECZYSTEJ" bez żadnych uwag. Zmiany, które nastąpiły w ewidencji gruntów po dniu [...] sierpnia 2004 roku, kiedy to mapa została przyjęta do zasobu geodezyjno-kartograficznego dotyczą działek powstałych w wyniku podziału działki [...] zgodnie z przedmiotową mapą t.j. działek [...], [...] i [...].

Odmowa wykreślenia spornej uwagi z tego względu, że mapa została przyjęta bez zastrzeżeń przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w R. i na jej podstawie dokonano wpisu do księgi wieczystej jest bezzasadna, ponieważ uwaga ta może jedynie im jako właścicielom rodzić problemy, a wpisy w księdze wieczystej podlegają weryfikacji i korektom zgodnie z ustawą o księgach wieczystych i hipotece.

Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności postanowienia organu I i II instancji i zobowiązanie do wykreślenia niezgodnej z prawdą uwagi o treści: "Uwaga: W rejestrze ewidencji gruntów i budynków m. R. stan aktualny wyłącznie w zakresie powierzchni działek [...], [...], [...]" z mapy przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego pod numerem [...] w dniu [...] sierpnia 2004 roku, lub rzetelne wyjaśnienie ewentualnych, nie wynikających z ich przyczyny niezgodności mapy z ewidencją w zakresie położenia, granic, klas gleboznawczych gruntów działki [...], jak leż działek po podziale działki [...], czyli działek [...], [...], [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do dodatkowych zarzutów skarżących wymienionych w skardze, że nie wyjaśniono im, kiedy dokonano przeliczenia współrzędnych punktów granicznych ich działek i czy te przeliczenia miały wpływ na położenie punktów granicznych w terenie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając zgodnie

z art. 7b ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) zbadał dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] stycznia 2014 roku za numerem [...] i ustalił, że geodeta uprawniony działając na zlecenie skarżącej

w dniu [...] grudnia 2013 r. wyznaczył punkty graniczne działek nr [...] i [...]

w oparciu o przeliczone współrzędne na układ "2000". W wyniku przeliczeń współrzędnych zmieniły się jedynie wartości współrzędnych, natomiast granice działek

i powierzchnie nie uległy zmianie. Przeliczenia współrzędnych punktów granicznych

i przenumerowanie punktów dla obszaru miasta R. dokonywane były w latach 2007-2008. Z czynności wyznaczenia punktów granicznych działek nr [...] i [...] geodeta uprawniony sporządził protokół, który skarżąca podpisała, zaś skarżący nie stawił się na gruncie, mimo prawidłowego zawiadomienia. Wykonawca powyższych prac zamierzył na gruncie wyznaczone punkty graniczne i obliczył kontrolnie powierzchnie działek nr [...] i [...]. Powierzchnie ww. działek obliczone w oparciu o przeliczone współrzędne punktów granicznych są równe powierzchniom obliczonym przez geodetę uprawnionego wykonującego mapę sytuacyjną do celów sądowych, przyjętą do zasobu w dniu [...] sierpnia 2004 r. za numerem [...]. Tak, więc granice i powierzchnie działek nr [...] i [...] nie uległy zmianie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 kpa (tzw. postępowanie jurysdykcyjne, orzecznicze), a jedynie ma charakter administracyjny z uwagi na organy je stosujące i na jedną z prawnych form działania administracji, do których się ono odnosi. Przepisy Działu VII kpa pt. "Wydawanie zaświadczeń" stanowią rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w którym nie prowadzi się postępowania dowodowego w trybie przepisów Działu II (rozdział 4) kpa, albowiem

w postępowaniu tym właściwy organ administracji publicznej o niczym nie rozstrzyga. Choć brak jest w Dziale II Kodeksu wyraźnego przepisu odsyłającego do odpowiedniego stosowania przepisów kpa, to stosując zasady wykładni systemowej należy przyjąć, że niektóre przepisy ogólnego postępowania administracyjnego będą miały odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zaświadczeniowym, w szczególności: niektóre zasady ogólne kpa (np. zasada prawy obiektywnej, zasada pisemności, zasada udzielenia informacji), przepisy dotyczące wymogów formalnych wniosku (art. 63), przepisy dotyczące postanowień (art. 123 - 126), przepisy dotyczące zażaleń (art. 141 - 144).

Zgodnie z art. 217 § 2 kpa zaświadczenie wydaje się, jeżeli:

1. urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa,

2. osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny

w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Zgodnie z przepisem art. 218 § 1 kpa w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 kpa, organ administracji obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi

o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

Stosownie do treści art. 219 kpa, odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

W tym miejscu przywołać należy uzasadnienie wyroku NSA z dnia 3 września 2009 r., sygn. akt II OSK 48/09, w którym Sąd stwierdził, że zaświadczenie potwierdza tylko informacje posiadane przez organ i nie rozstrzyga żadnych kwestii spornych. Trafne jest stwierdzenie, że "zaświadczenie wydaje się, gdy fakt powstania skutków prawnych jest oczywisty i organ nie musi o niczym rozstrzygać" (W. Chróścielewski, Postępowanie administracyjne, wyd. II, 2006, s. 285). Należy też podzielić pogląd zawarty w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie

z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 292/06 (publ. w zbiorze Lex nr 214079), że "jeżeli problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe". Posiadane przez organ informacje nie mogą bowiem być uzupełnione przez stwierdzenie okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej

w drodze decyzji administracyjnej (tak wyrok NSA z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt II OSK 36/05, publ. ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 64).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy,

iż odmowa wydania żądanego zaświadczenia była zgodna z prawem.

Natura prawna zaświadczenia ogranicza postępowanie wyjaśniające tylko do takich działań, które pozwolą na urzędowe stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego. Przedmiotem postępowania wyjaśniającego w sprawach zaświadczeń nie może być więc analizowanie zmian w stanie prawnym i wyprowadzanie z tego odpowiednich wniosków, ani dokonywanie ocen prawnych. Zaświadczenie nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, lecz potwierdza istnienie uprawnienia lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji (konstytutywnej lub deklaratoryjnej), bądź

w innym indywidualnym akcie prawnym. Nie można zatem uznać, że organy orzekające w sprawie naruszyły ww. przepisy kpa, poprzez odmowę wydania zaświadczenia.

Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wystąpili o nadanie przedłożonej przez nich mapie z [...].08.2004 r. cech dokumentu upoważniającego do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Taki dokument, a wiec zaświadczenie w rozumieniu art. 218 K.p.a. w postaci adnotacji na mapie uzyskali i spełnił on swoje zadanie jako upoważniający do dokonania wpisu w księdze wieczystej, nie można go więc uznać za zaświadczenie o treści innej, niż oczekiwali skarżący. Zasadnie zatem odmówiono im zmiany tego zaświadczenia na takie, które miałoby służyć jeszcze innym celom, których przy swoim pierwotnym wniosku o wydanie zaświadczenia nie ujawnili.

Mając na uwadze powyższe względy, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.