Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 22/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy z wniosku B. M. i M. M. o wymierzenie grzywny organowi administracji w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a oddalić wniosek ,


UZASADNIENIE

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

W dniu [...] czerwca 2017 r. (data wpływu do Sądu) B. M. i M. M. złożyli wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o wymierzenie grzywny P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi ich skargi z dnia [...] czerwca 2017 r. na postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

W uzasadnieniu wniosku podali, że skargę na ww. postanowienie przesłali

w dniu 6 czerwca 2017 r. do WSA w Białymstoku za pośrednictwem organu, zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych, doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. Nr 206, poz. 1216). Wnosząc tę skargę dopełnili wszystkich wymogów formalnych, przesyłając ją zgodnie z prawem przez ePUAP. Tymczasem w piśmie z dnia 12 czerwca 2017 r. organ poinformował ich o ponownej (skarżący przesłali skargę także w dniu 11 czerwca 2012 r.) niemożności otworzenia przesłanych załączników, zawierających między innymi skargę do sądu. Zdaniem skarżących powyższe dowodzi, że w P. Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego przekaz dokumentów za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie działa lub działania te są nakierowane są na ich długoterminowy obieg, tj. na odwlekanie w czasie. Z uwagi na to, że skarga wysłana w dniu

6 czerwca 2017 r. do dnia dzisiejszego nie dotarła, a także z obawy, że nie dotrze

w ustawowym terminie skarżący wersję papierową skierowali do organu drogą pocztową, a elektroniczną wraz z załącznikami do WSA w Białymstoku.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził, że podniesiony zarzut niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) jest całkowicie nieuzasadniony, a żądanie wymierzenia grzywny jest bezpodstawne.

Organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] maja 2017r. utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia

[...] marca 2017 r. nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych przy realizacji budynku mieszkalnego na działkach nr [...] we wsi W. , gm. W. B. i M. M. wywiedli skargę z dnia 5 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie. Skarga ta została przesłana przez skarżących na elektroniczną skrzynkę podawczą PWINB w B., jednakże mimo wielokrotnych prób, nie udało się otworzyć pliku zawierającego jej treść. Z uwagi na powyższe pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. organ zwrócił się do skarżących o przesłanie skargi poprzez Pocztę Polską. W dniu 19 czerwca 2017 r. do organu wpłynęła skarga bezpośrednio od skarżących, natomiast w dniu 21 czerwca 2017 r. organ otrzymał tę skargę z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. udzielił odpowiedzi na skargę z dnia 5 czerwca 2017 r. i wraz ze skargą oraz uporządkowanymi aktami sprawy w ilości 3 teczek przesłał do Sądu.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. udzielił odpowiedzi na skargę z dnia 5 czerwca 2017 r. zanim upłynął 30-dniowy ustawowy termin na wykonanie tego obowiązku. Podniesione natomiast we wniosku trudności techniczne w żaden sposób nie przeszkodziły organowi na dopełnienie tego obowiązku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie jest uzasadniony.

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą", organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie jest złożenie przez skarżącego wniosku, w którym domaga się on nałożenia na organ grzywny.

W tym miejscu podkreślić należy, iż wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia przez sąd o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 w terminie określonym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny organowi może zatem nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z przywołanego na wstępie art. 54 § 2 nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSA i WSA,

nr 6 z 2006 r., poz. 156, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia

2008 r., sygn. akt II SO/Wa 8/08). Nadto wskazać należy, że użyte w art. 55 § 1 powołanej ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy - wbrew twierdzeniom i argumentom podnoszonym we wniosku przez skarżących, że P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wypełnił obowiązki, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, w terminie określonym w tym przepisie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest bowiem, że skarga z dnia

5 czerwca 2017 r. wniesiona przez skarżących na opisane na wstępie postanowienie na elektroniczną skrzynkę podawczą organu, pomimo prób nie została otwarta,

a zatem jej treść nie została odczytana. Powyższa skarga została ponownie przesłana do siedziby organu w dniu 19 czerwca 2017 r. drogą pocztową (zgodnie

z sugestią organu, który w piśmie z dnia 12 czerwca 2017 r. poinformował skarżących o trudnościach z otwarciem korespondencji elektronicznej), a następnie w dniu 21 czerwca 2017 r. (została przesłana przez tut. Sąd). Po otrzymaniu skargi

w dacie 19 i 21 czerwca 2017 r. organ udzielił odpowiedzi na skargę z dnia

5 czerwca 2017 r. i przesłał ją wraz ze skargą oraz aktami sprawy pismem z dnia

29 czerwca 2017 r. do tut. Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 30 czerwca

2017 r. Fakt ten potwierdza prezentata Sądu umieszczona na pierwszej stronie przedmiotowej skargi (k. 3 akt sądowych, II SA/Bk 462/17). Licząc zatem termin na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy najmniej korzystniej dla organu, bo od dnia 6 czerwca 2017 r., tj. daty przesłania skargi na skrzynkę elektroniczną organu, przyjąć należy, że 30 – dniowy termin na wykonanie tego obowiązku upływał w dniu 6 lipca 2017 r. Jak wynika zaś z akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Bk 462/17, skarga ta została przekazana przez organ już w dniu 30 czerwca 2017 r. Wraz ze skargą organ złożył także odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne sprawy zarówno organu I jak i II instancji

(k. 3 - 50 akt sądowych, II SA/Bk 462/17).

W omawianym przypadku wskazane wyżej okoliczności świadczą

o zachowaniu przez organ ustawowego trzydziestodniowego terminu. Powyższego faktu, tj. przekazania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt organu I i II instancji

w terminie do Sądu nie kwestionują sami skarżący. Ich zarzuty dotyczą natomiast przeciągania w czasie przekazania skargi do Sądu w związku z istniejącymi

w organie trudnościami technicznymi przy otwieraniu poczty elektronicznej.

Odnosząc się do tych zarzutów wskazać należy, że są one nieuzasadnione

i nie stanowią przesłanki wymierzenia grzywny. Jak słusznie bowiem podniósł organ w odpowiedzi na wniosek, trudności techniczne w żaden sposób nie przeszkodziły

w dopełnieniu obowiązków ustawowych. Jak już to bowiem wyżej stwierdzono, organ przekazał wszystkie dokumenty, o których stanowi wspomniany na wstępie przepis art. 54 § 2 ustawy, w przewidzianym 30 – dniowym terminie. Nie można zatem mówić, że organ nie wykonał omawianego obowiązku.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy. Sankcja przewidziana w powołanym przepisie, co jest w sprawie istotne - jest dolegliwością związaną z samym niewykonaniem obowiązku przekazania w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Dla wymierzenia tej sankcji nie może natomiast mieć znaczenia czas przekazywania skargi, skoro czynność ta ma być dokonana w nieprzekraczalnym terminie 30 dni, co też w niniejszej sprawie miało miejsce.

Mając powyższe na uwadze i z mocy powołanych przepisów, Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.