Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 589/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 107/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K., reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu, o wyłączenie od rozpoznawania jego sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podniesiono, iż zarządzeniem z dnia 3 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia braków wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. Zarządzenie to doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 9 lutego 2009 r. Pismem z dnia 14 marca 2009 r. W. K. zwrócił się osobiście do Sądu z pismem, w którym domagał się wyłączenia ze sprawy "Sądu, sędziów Warszawy".

Zdaniem Sądu skarżący nie uzupełnił braków w zakreślonym terminie, co powodowało konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zażalenie na to zarządzenie wniósł W. K., domagając się jego uchylenia, nie zawarł on jednak żadnych zarzutów naruszenia prawa przez Sąd I instancji. Żalący domagał się ponownie wyłączenia ze sprawy "wszystkich bez wyjątku sędziów Warszawy, Skierniewic, Łodzi i Gdańska".

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż nie posiada ono usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Jak podkreślił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziego musi określać tożsamość sędziego, którego dotyczy oraz wskazywać przyczyny wyłączenia. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów – wnioskodawca musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. W przedmiotowej sprawie wniosek W. K. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, pełnomocnik skarżącego, działający w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczone było pełnomocnikowi strony w dniu 9 lutego 2009 r., jednakże w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku, przesyłając jedynie pismo, którym ponownie domagała się wyłączenia od orzekania w sprawie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zasadnie zatem Sąd I instancji pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie uznać należy za zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.