Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 819/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 § 1 i 4, art. 51 § 1, art. 59 § 1, art. 55 §  2, art. 54 §  1 pkt 7
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu [...] lutego 2023 r. sprawy ze skargi F. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 29 września 2022 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. (dalej "Dyrektor Izby") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. (dalej "Naczelnik US") z 27 kwietnia 2022 r., nr 3209-7010.12508757/2022, w sprawie zaliczenia F.H.U. F. s.c. J. N.-M., T. M. (dalej "spółka") wpłaty z 26 października 2021 r. w kwocie [...]zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w kwocie [...]zł i odsetek za zwłokę w kwocie [...]zł.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 w związku z art. 239, art. 62 § 1 oraz art. 55 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540; dalej "o.p.).

Postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r. Naczelnik US przedstawił sposób rozliczenia wpłaty spółki z 26 października 2021 r. w kwocie [...]zł.

Spółka złożyła zażalenie na wymienione postanowienie Naczelnika US, jak również inne postanowienia tego organu, w którym wskazała m.in., że organ dokonał zaliczenia wpłat na poczet nieistniejących zaległości podatkowych.

W zaskarżonym postanowieniu z 29 września 2022 r. organ odwoławczy podał, że:

- 24 czerwca 2019 r. spółka złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za maj 2019 r., w której zadeklarowała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł;

- 2 września 2020 r. spółka dokonała wpłaty w kwocie [...]zł ze wskazaniem w opisie przelewu: [...];

- 15 grudnia 2020 r. spółka złożyła korektę deklaracji dla podatku od towarów i usług za maj 2019 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł;

- w związku z nieuwzględnieniem w korekcie deklaracji [...] za maj 2019 r. ustaleń kontroli podatkowej (w części dotyczącej zaniżenia wartości netto i podatku należnego

z tytułu dostaw opodatkowanych stawką 23% VAT w zakresie sprzedaży nieruchomości

w formie aktu notarialnego Rep. A nr [...] z 28 maja 2019 r.), organ pierwszej instancji wszczął wobec spółki postępowanie podatkowe, które zakończyło się wydaniem przez Naczelnika US decyzji nr [...] z dnia 7 czerwca 2021 r., określającej spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w wysokości

[...] zł;

- decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r., nr: [...] Dyrektor Izby utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji;

- postanowieniem z dnia 16 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby z dnia 31 sierpnia 2021 r.;

- 26 października 2021 r. spółka dokonała wpłaty w kwocie [...]zł ze wskazaniem, że dotyczy ona zobowiązania w podatku od towarów i usług za wrzesień 2021 r.;

- postanowieniem z dnia 29 grudnia 2021 r., nr [...], Naczelnik US poinformował spółkę o sposobie rozliczenia wpłaty z 26 października 2021 r., którą zaliczył na zaległość w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w kwocie

[...] zł i na odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł;

- postanowieniem z dnia 23 marca 2022 r., nr [...], Dyrektor Izby uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na okoliczność, że przy przerachowaniach z grudnia 2021 r. organ pierwszej instancji dokonał nieprawidłowego rozliczenia wpłaty z 2 września 2020 r. w kwocie [...]zł oraz wpłaty z 26 stycznia 2021 r. w kwocie [...]zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2019 r., co spowodowało błąd

w rozliczeniu kolejnych wpłat dokonanych przez spółkę oraz zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie [...]zł. Organ pierwszej instancji został zobowiązany do ustalenia, jakie wymagalne zaległości posiadała spółka na dzień dokonania wpłaty, tj. na 26 października 2021 r.; wydania postanowienia w sprawie zaliczenia wpłaty w kwocie [...]zł z uwzględnieniem dyspozycji zawartej w art. 62 § 1 o.p. oraz do ustosunkowania się do argumentów podnoszonych przez spółkę.

Organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego sprawy wynikało, iż na 26 października 2021 r., tj. na dzień dokonania wpłaty w kwocie [...]zł, spółka posiadała m.in. zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w wysokości [...] zł (po uprzednim zaliczeniu na poczet tej zaległości kwoty [...]zł, pozostałej po rozliczeniu przez organ wpłaty dokonanej przez spółkę 26 stycznia 2021 r. oraz kwoty [...]zł po rozliczeniu wpłaty z 21 września 2021 r.). Zaległość ta wynikała

z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby z dnia 31 sierpnia 2021 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika US z dnia 7 czerwca 2021 r. w sprawie określenia spółce zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w wysokości [...] zł.

Dyrektor Izby wyjaśnił, że organ pierwszej instancji, stosownie do art. 62 § 1 o.p., zaliczył wpłatę z 26 października 2021 r. na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez spółkę podatku, tj. na podatek VAT za maj 2019 r. W związku z tym, że wpłata nie pokrywała w całości należności głównej i odsetek za zwłokę za maj 2019 r., została rozliczona przez organ pierwszej instancji zgodnie z art. 55 § 2 o.p., tj. proporcjonalnie na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę: na należność główną zaliczono [...] zł i na odsetki za zwłokę [...] zł. Odsetki za zwłokę zostały wyliczone za okresy: od 26 czerwca 2019 r. do 4 stycznia

2021 r. oraz od 10 czerwca do 26 października 2021 r., według stawki 8% kwoty zaległości w stosunku rocznym (opublikowanej w M.P. z 2016 r., poz. 20 z 8 stycznia 2016 r.). Za okres od 5 stycznia do 10 czerwca 2021 r. organ nie naliczył odsetek za zwłokę na podstawie art. 54 § 1 pkt 7 o.p. Po zaksięgowaniu wpłaty na spółce nadal ciążyła zaległość w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w wyliczonej przez organ kwocie.

Dyrektor Izby wskazał, że postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 4 o.p. jest aktem formalnym, informującym o fakcie dokonania wpłaty i sposobie jej rozliczenia, natomiast nie przesądza o istnieniu zobowiązania podatkowego. Organ dokonujący zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej nie jest uprawniony do weryfikowania prawidłowości złożonych przez podatnika deklaracji, czy decyzji określających wysokość zobowiązania, z których konkretna zaległość wynikała. Postanowienie

o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej nie kreuje nowego stanu faktycznego i prawnego, a jedynie potwierdza wykonanie przez organ czynności

o charakterze rachunkowo-technicznym. Organ pierwszej instancji nie dokonał zatem oceny prawidłowości prowadzonego uprzednio postępowania podatkowego oraz rozstrzygnięcia wydanego w sprawie poprzedzającej wydanie postanowienia z dnia 27 kwietnia 2022 r.

Według Dyrektora Izby, Naczelnik US rozliczył wpłatę z 26 października 2021 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Spółka złożyła skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby i wniosła o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów: art. 51 § 1 w zw. z art. 4, art. 5 i art. 120, art. 121, art. 122art. 124 o.p., art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 19a ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.; dalej "ustawa o VAT").

W ocenie spółki, organy nie uwzględniły okoliczności, że zobowiązanie podatkowe za maj 2019 r. wygasło w czerwcu 2019 r., na skutek rozwiązania umowy sprzedaży nieruchomości, z którą związane było powstanie obowiązku podatkowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie.

Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2022 r. poz. 329; dalej "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Spór w sprawie dotyczy prawidłowego rozliczenia przez organ podatkowy wpłaty z 26 października 2021 r.

W ocenie spółki, zaległość podatkowa nie występowała, ponieważ zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. wygasło

w czerwcu 2019 r. na skutek rozwiązania umowy sprzedaży nieruchomości, z którą to sprzedażą związane było powstanie obowiązku podatkowego. Organ z kolei wskazał, że zaległość, podlegająca rozliczeniu, wynikała z ostatecznej decyzji, określającej skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2019 r.

Zgodnie z art. 62 § 1 o.p., jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej

o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku,

a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Zaległością podatkową jest przy tym podatek niezapłacony w terminie płatności (art. 51 § 1 o.p.). Z kolei zgodnie z art. 59 § 1 o.p., zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:

1) zapłaty;

2) pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;

3) potrącenia;

4) zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku;

5) zaniechania poboru;

6) przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych;

7) przejęcia własności nieruchomości lub prawa majątkowego w postępowaniu egzekucyjnym;

8) umorzenia zaległości;

9) przedawnienia;

10) zwolnienia z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m;

11) nabycia spadku w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu terytorialnego stwierdzonego przez prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku - ze skutkiem na dzień otwarcia spadku.

Stosownie do art. 55 § 2 o.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Poza sporem w sprawie jest, że wobec spółki wszczęto postępowanie podatkowe, które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia 7 czerwca 2021 r., określającej spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w wysokości [...] zł. Decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r. Dyrektor Izby utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2021 r. o sygn. akt I SA/Sz 856/21 WSA w Szczecinie odrzucił skargę spółki na ww. decyzję z dnia 31 sierpnia 2021 r.

Zdaniem Sądu, nie są zasadne zarzuty skargi, wedle której organ egzekucyjny nie podjął w sprawie niezbędnych ustaleń odnośnie do istnienia zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji istnienia zaległości podatkowej po stronie spółki.

Jak wynikało z akt sprawy, w decyzji z dnia 31 sierpnia 2021 r. organ odwoławczy ustosunkował się do kwestii rozwiązania umowy sprzedaży nieruchomości. Decyzja ta jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. Z tego względu organ podatkowy nie mógł na etapie rozliczenia wpłaty dokonanej przez spółkę w dniu 21 września 2021 r. kwestionować istnienia po stronie spółki zobowiązania podatkowego.

Sąd podzielił stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że postanowienie o zarachowaniu wpłaty nie przesądza o wysokości zaległości podatkowej, która może okazać się inna niż przyjęta przez organ podatkowy w momencie zaliczenia, konieczne jest jednak istnienie ciążącego na podatniku zobowiązania podatkowego, znana musi być również jego wysokość w dacie zaliczenia. Dyspozycja zawarta na dowodzie wpłaty - wskazująca przeznaczenie dokonanej płatności w zakresie tytułu i okresu zobowiązania podatkowego - jest wiążąca dla organu podatkowego tylko w sytuacji, gdy podatnik nie posiada zobowiązań podatkowych, dla których termin płatności upłynął. Wynika to wprost z brzmienia zdania drugiego art. 62 § 1 o.p. W sytuacji posiadania zaległości podatkowych, podatnik dokonujący wpłaty może decydować o jej przeznaczeniu, ale tylko w zakresie tytułu zobowiązania podatkowego, a nie okresu, za który powstała zaległość, albowiem z urzędu będzie ona zaliczana na zaległość

o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku, a w przypadku braku określenia podatku, albo braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności, spośród wszystkich zaległości podatkowych. Postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 4 o.p. ma charakter deklaratoryjny. To zaś oznacza, że dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania,

a wydane postanowienie, jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych, według zasad określonych w o.p. Organowi nie przysługuje żadna uznaniowość w rozliczeniu wpłaconej kwoty, gdyż rozliczenie następuje z mocy prawa, zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili dokonania wpłaty. Celem takiego postanowienia nie jest zatem kwestionowanie ustaleń dokonanych w postępowaniu wymiarowym (por. wyrok WSA w Szczecinie z 1 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 555/22; wyrok WSA w Lublinie z dnia 14 lutego 2020 r. o sygn. akt I SA/Lu 716/19; wyrok NSA z dnia 21 lipca 2021 r. o sygn. akt III FSK 35/21).

Według Sądu, zarzuty skargi zmierzają w swej istocie do weryfikacji zobowiązania podatkowego, określonego uprzednio w decyzji wymiarowej. Jak wyżej wskazano, tego typu ustalenia pozostają poza kompetencją organu podatkowego w niniejszej sprawie, który dokonuje jedynie rozliczenia wpłaty dokonanej przez spółkę.

W zaskarżonym postanowieniu organ wyjaśnił, że wpłata z 26 października 2021 r. nie pokrywała w całości należności głównej i odsetek za zwłokę za maj 2019 r. i została rozliczona przez organ pierwszej instancji zgodnie z art. 55 § 2 o.p., tj. proporcjonalnie na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Organ przedstawił również szczegółowe wyliczenia w zakresie sposobu zaliczenia dokonanej wpłaty na należność główną oraz na odsetki. Organ wskazał również podstawy prawne zasad naliczania odsetek za zwłokę, w tym zastosowania określonych stawek tych odsetek. Ponadto organ wyjaśnił, że okresy, za które nie naliczył odsetek za zwłokę, wynikają z zastosowania w sprawie art. 54 § 1 pkt 7 o.p., zgodnie

z którym odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

W ocenie Sądu, zarzuty skargi były niezasadne. Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa, które skutkowałoby koniecznością jego uchylenia.

Z tego względu Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl.