Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SO/Gd 13/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par 2, art. 55 par 1 i 2, art. 154 par 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 45 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. Ś. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej z powodu nieprzekazania skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 14 grudnia 2005 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. obszar dzielnicy K. postanawia 1/ wymierzyć grzywnę Radzie Miasta w wysokości 3 000 (trzy tysiące) zł; 2/ zasądzić od Rady Miasta na rzecz wnioskodawcy P. Ś. 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

P. Ś. złożył w dniu 14 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Radzie Miasta grzywny w maksymalnej dopuszczalnej prawem wysokości, za nieprzekazanie w ustawowym terminie 30 dni jego skargi na opisaną uchwałę, złożonej w dniu 16 stycznia 2014 r. za pośrednictwem Rady Miasta.

Do wniosku dołączono odpis skargi sporządzony przez pełnomocnika skarżącego P. Ś. adwokata Ł. H. oraz fotokopię potwierdzenia nadania z Kancelarii Adwokata Ł. H. przesyłki poleconej skierowanej do Rady Miasta na adres Urzędu Miasta M., z datą 16 stycznia 2014 r.

W odpowiedzi na wniosek reprezentujący Radę Miasta Burmistrz Miasta pismem z 5 sierpnia 2014 r. (prostującym pomyłkę pisarską zawartą we wcześniejszej odpowiedzi co do imienia strony skarżącej) wniósł o jego oddalenie. Poinformował, że w "Dzienniku Korespondencji" Urzędu Miasta M. nie odnotowano wpływu przedmiotowej skargi. Z uwagi na brak oryginału dokumentu i niemożność skontaktowania się z jej autorem, który został skreślony z listy adwokatów sporządzono odpowiedź na skargę na podstawie kserokopii dołączonej do wniosku i wraz z materiałami w sprawie uchwalenia planu przekazano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi za pośrednictwem Rady Gminy.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 30 lipca 2014 r., wydanym w sprawie zarejestrowanej w Dzienniku Korespondencji Ogólnej II 64/22/14, a dotyczącej przekazanej przez organ kserokopii skargi P. Ś., zwrócono się do Urzędu Pocztowego G. [...] z reklamacją dotyczącą przekazania przesyłki poleconej o wskazanym numerze, nadanej przez Kancelarię Adwokacką Ł. H. ul. R. [...] w G. zaadresowanej do Rady Miasta, Urzędu Miasta M. Jak wynika z odpowiedzi udzielonej przez Pocztę Polską S.A. w W. Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności Kierownika Działu Operacyjnego w G. pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r., opisana przesyłka polecona została wydana w dniu 20 stycznia 2014 r. osobie uprawnionej do odbioru, pełnomocnikowi pocztowemu Urzędu Miasta M. A. J.

Burmistrz Miasta, któremu doręczono kserokopię pisma Poczty Polskiej S.A., zobowiązany został do nadesłania skargi P. Ś. reprezentowanego przez adwokata Ł. H., ewentualnie udzielenia wyjaśnień dotyczących informacji zawartych w załączonym piśmie. Mimo upływu terminu 7 dni wskazanego w zarządzeniu (odebranym w dniu 27 sierpnia 2014 r.) oryginał skargi nie został przesłany, nieudzielono też wyjaśnień w kwestii odbioru przesyłki zawierającej tę skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi należało uwzględnić.

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6).

Z treści przepisu art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można wywieść, że kwestia wymierzenia grzywny organowi w warunkach objętych jego dyspozycją pozostawiona została do uznania sądu, który bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a przede wszystkim okres, jaki upłynął od wniesienia skargi. Niemniej judykatura jednolicie przyjmuje, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny, natomiast wymiar grzywny podlega ocenie sądu, który między innymi bada przyczynę niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Powołany przepis art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1, jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w wymienionym przepisie służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest zaś jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, LEX nr 1164456).

Z przywołanych przez sąd okoliczności sprawy wyprowadzić należy wniosek, że Rada Miasta uchybiła obowiązkowi, jakim jest przekazanie sądowi przedmiotowej skargi wraz aktami w terminie określonym w przepisie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin trzydziestodniowy upłynął bowiem w dniu 19 lutego 2014 r. (liczony od daty wpływu skargi dnia 20 stycznia 2014 r.). Argument Burmistrza Miasta, że skarga ta w ogóle do organu nie wpłynęła jest sprzeczna ze znajdującym się w aktach wyjaśnieniem Poczty Polskiej S.A., z którego wynika odbiór przesyłki poleconej nadanej dnia 16 stycznia 2014 r. przez upoważnionego pracownika. Organ nie odniósł się do tej kwestii i nie złożył żadnych wyjaśnień. Taka postawa nie może zostać zaaprobowana, wobec czego w ocenie sądu doszło do naruszenia ustawowo nałożonego na organ obowiązku. Argument o tym, że brak jest stosownej informacji w dzienniku korespondencji pozostaje bez znaczenia, gdyż sposób prowadzenia i dokonywania wpisów w tym dokumencie, a także obrót korespondencji między poszczególnymi działami stanowi wyłącznie wewnętrzną sprawę organizacji urzędu miasta. Niemniej sąd zwraca uwagę, że nadesłany wyciąg z Dziennika Korespondencji dotyczy korespondencji wysyłanej a nie przychodzącej.

Uznając zatem żądanie skargi za uzasadnione co do zasady, sąd ocenia dalej przesłanki do wymierzenia grzywny w określonej wysokości.

Wymierzając grzywnę w wysokości 3.000 zł sąd uznał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, że Rada Miasta zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się w terminie z obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej, wynikających z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać należy, że sytuację organu pogarsza okoliczność braku wyjaśnienia sprawy przedmiotowej korespondencji odebranej przez upoważnionego pełnomocnika pocztowego, chociaż trzeba też zwrócić uwagę, że niedopełniając obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 nie można skutecznie zasłaniać się problemami wewnętrznymi występującymi w działalności organu, ani nawet zaniedbaniem ze strony pracownika (zob. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 360/05, LexPolonica nr 390084; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 8/10, Wspólnota 2010, nr 21, poz. 42).

Sąd podziela przy określeniu wysokości grzywny pogląd wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że przepis art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, zatem w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika (zob. m. in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014, sygn. akt II SA/Wa 2143/13, LEX nr 1467964). Określając wysokość grzywny sąd wziął też pod uwagę prawdopodobieństwo braku oryginału skargi i o ile skarżący nie złoży wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi (art. 55 § 2), to środek określony w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być zastosowany kolejny raz, aż do skutku.

W konsekwencji sąd uznał, że w przedstawionych okolicznościach wymierzona grzywna w wysokości 3 000 zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie prewencyjnie na prawidłowe działanie organu w przyszłości.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł na wniosek strony, stosownie do treści art. 200 i art. 205 tej ustawy ustalając, że na poniesione koszty składa się uiszczony w sprawie wpis sądowy w wysokości 100,00 zł.