Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 949/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 13 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.tp.


UZASADNIENIE

R. P. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu ww. wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że w razie wykonania inwestycji zachodzić będzie zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak i nastąpią trudne do odwrócenia skutki. W ocenie pełnomocnika skarżącego wybudowanie i uruchomienie elektrowni wiatrowej spowoduje, że zacznie ona oddziaływać na nieruchomości skarżącego w sposób dla niego uciążliwy, szczególnie przez emisję hałasu, pól elektromagnetycznych i błysków. Skutków tego oddziaływania nie będzie można odwrócić w razie późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji i doprowadzenia do rozbiórki niepożądanej i szkodliwej dla środowiska naturalnego oraz ludzi elektrowni wiatrowej. Skutki powstałe w okresie jej oddziaływania nie dadzą się już naprawić.

Pełnomocnik skarżącego wskazał, że znaczną szkodę poczytuje także w tym, że ucierpi flora terenu, na którym będzie oddziaływała elektrownia, przede wszystkim rośliny okopowe, ziemniaki pod osłonami. Ponadto zostanie zaburzona estetyka terenu, krajobrazu, na którym powstanie elektrownia. Elektrownia zagrozi także migrującym ptakom, których drogi przelotowe przechodzą w miejscu, w którym ma powstać elektrownia wiatrowa. Oddziaływanie elektrowni wiatrowej skumuluje się z oddziaływaniem istniejących elektrowni wiatrowych, które są usytuowane od siebie w odległości ok. 600 m. Odziaływanie elektrowni będzie miało negatywny wpływ na obszary Natura 2000 i przylatujące ptaki: mewy. Kormorany, gęsi, żurawie, bociany oraz zbiornik J. Zatem szkoda nie grozi wyłącznie skarżącemu lecz szeroko pojętemu interesowi społecznemu i interesowi mieszkańców Gminy W. oraz środowiskowi naturalnemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., nr 270, w skrócie: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Jest to bowiem związane z tym, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. nieostre pojęcia - "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", a zatem każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., może zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał bowiem, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie będą możliwe do odwrócenia skutki oddziaływania inwestycji na środowisko. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Pamiętać bowiem należy, że ocena negatywnego oddziaływania spornej inwestycji na środowisko była przeprowadzona w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. To przede wszystkim w tym postępowaniu były badane okoliczności wpływu elektrowni wiatrowej na florę terenu, migrację ptaków, kumulację oddziaływania elektrowni z oddziaływaniem już istniejących elektrowni wiatrowych, a ponadto wpływ na obszar Natura 2000 oraz zbiornik J. W przedmiotowej sprawie została wydana ostateczna decyzja Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] nr [...], określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, a ponadto okoliczność, czy ustalenia ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostały uwzględnione przy opracowywaniu projektu budowlanego była badana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który kontrolował legalności decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w części dotyczącej działki o nr 25 i w tym zakresie umarzającej postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymującej zaskarżoną decyzję w mocy. Skarga na tę decyzję została oddalona i co prawda wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 520/15 nie jest jeszcze prawomocny, bowiem została od niego wniesiona skarga kasacyjna, to oczywistym jest, że w niniejszej sprawie nie można ponownie badać tych samych kwestii dotyczących realizacji inwestycji jako takiej, w tym ewentualnego jej oddziaływania na środowisko. Dlatego skarżący winien był przedstawić okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ale wyłącznie w zakresie zatwierdzonych zmian w projekcie budowlanym, bowiem tego dotyczy zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja. Innymi słowy skarżący winien był wskazać, czy zatwierdzone przez organy administracji architektoniczno-budowlanej zmiany w projekcie budowlanym będą wiązały się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym czasem skarżący powołał się na okoliczności, związane nie ze zmianą projektu budowlanego, lecz z realizacją całej inwestycji w ogóle.

Podobnie, podniesiona we wniosku o wtrzymanie wykonania decyzji kwestia zaburzenia estetyki terenu i krajobrazu również nie może być oceniana na etapie wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej zamienny projekt budowlany. Wskazać w tym miejscu należy, że o możliwości zlokalizowania spornej inwestycji na danym terenie rozstrzyga miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy i Miasta W. z dnia [...], Nr [...]. Kontrola zgodności inwestycji z postanowieniami tegoż planu – ale również tylko w zakresie zatwierdzonych zmian w projekcie budowlanym – będzie przedmiotem oceny sądu na etapie rozstrzygania zasadności samej skargi.

Podkreślenia jednak wymaga, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Innymi słowy celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności zaskarżonego aktu.

W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

a.tp.