Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 373/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 373/17

Uzasadnienie

A. (dalej A.) skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], określającą A. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r., w kwocie 24.163 zł.

W skardze A. reprezentowana przez radcę prawnego zwróciła się do WSA o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi na poparcie złożonego wniosku podała, że w niniejszej sprawie w razie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca poniesie szkodę. Nadto dla A. jako jednostki sektora finansów publicznych kwota ustalonego zobowiązania podatkowego za 2016 r. w wysokości 24.163 zł jest znacząca. Nadto ustalenie zobowiązania podatkowego ww. wysokości jest niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.).

Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04).

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała jedynie, że wykonanie decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tj. nie może zweryfikować czy wykonanie zaskarżonej decyzji - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że wynikające z zaskarżonej decyzji zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości polegające na zapłacie kwoty 24.163 zł - ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek uprawdopodobniających, że odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji będzie utrudnione, czy wręcz niemożliwe (zob. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 385/11).

Ponieważ skarżąca nie wskazała konkretnych przesłanek uprawdopodabniających wystąpienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, dlatego należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.