Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 32/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 6a ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 7b ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 52 par 1 i 2, art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 4 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Starosty Powiatu [...] polegającą na nieujawnieniu w operacie ewidencji gruntów i budynków granic prawnych działki p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. przyznać adwokat M. L. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., przy ul. [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych zawierającą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokat M. L. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

III SAB/Łd 32/12

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 września 2012r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] w sprawie nie ujawnienia granic prawnych i władania działek nr 71, 155/1 i 155/2 zgodnie z postanowieniem Sądu Powiatowego w Łodzi Wydział Cywilny z dnia 27 października 1958 r., sygn. akt Ns 820/58. Powyższe w ocenie skarżącego uniemożliwia zakończenie postępowania w sprawie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością oznaczoną jako działka nr 155/2, a nieruchomością oznaczoną jako działka nr 71, położonymi w obrębie [...] miasta T. Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie Starosty [...]do: - wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności w terminie 14 dni od dnia doręczenia temu organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, których skutkiem będzie ujawnienie granic prawnych i władania działek 71, 155/2, 155/1 zgodnie z w/w postanowieniem; przypisanie numerów ewidencyjnych działkom 1, 2, 5 wg oznaczeń jak na planie inż. E., który jest integralną częścią postanowienia; zgodny opis map ewidencyjnych i zasadniczych dla przedmiotowych działek uwzględniając postanowienie Sądu Powiatowego w Łodzi z dnia 27 października 1958 r., - doprowadzenie do zgodności miejskiej siatki pomiarowej z mapami zasadniczymi dla obrębu[...], - wyjaśnienie i udzielenie pisemnych wyjaśnień kwestii operatu geodezyjnego inż. E. w skład którego wchodziły m.in. zdjęcia fotograficzne i współrzędne słupków geodezyjnych; wyjaśnienie i udzielenie pisemnego wyjaśnienia w sprawie przerobienia mapy ewidencyjnej z 1986 r. oraz siatki pomiarowej z roku 2001; dokładne rozpoznanie sprawy i udzielenie odpowiedzi na wszystkie kwestie poruszane w przesyłanych przez skarżącego pismach; zwrot oryginalnych dokumentów powierzonych B.; 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania oraz 3) zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadniając skarżący wskazał, iż według jego ustaleń w roku 1999, wskutek prawdopodobnego błędu doszło do zastąpienia współrzędnych punktu granicznego i pomiarowego. Dokonane załamanie granicy prawnej miało na celu legalizację samowoli budowlanej sąsiada skarżącego. Wskutek powyższego dokonano przeróbki mapy ewidencyjnej znajdującej się w zasobach starostwa w ten sposób, że przyjęto tożsamość punktu pomiarowego pomocniczego na rogu domu skarżącego i punktu granicznego. Wyjaśnił, że w dniu 28 listopada 2006 r. złożył wniosek o ujawnienie granicy prawnej na mapie zasadniczej przez sprostowanie załamanej granicy. Do dnia wniesienia skargi Starosta Powiatu [...]nie ujawnił granicy prawnej. Wystąpił natomiast z propozycją przesunięcia granicy na szczyty budynków gospodarczych sąsiada, co pozwoliłoby na legalizację samowoli budowlanej. Powołując się na postanowienie Sądu Powiatowego w Łodzi Wydział Cywilny z dnia 27 października 1958 r. oraz stanowiący jego integralną część plan E. skarżący wskazał, że na mocy powyższego postanowienia został dokonany podział nieruchomości położonej w T. przy ul. A. Podział nastąpił zgodnie z w/w planem inż. E., który definiuje granicę powstałych na mocy podziału działek. Natomiast dokonane przesunięcie punktu granicy prawnej na róg domu skarżącego doprowadza do załamania granicy o 1, 13 m i prowadzi do pomniejszenia powierzchni jego działki. W ocenie skarżącego prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe, zmierza w zasadzie do jego wywłaszczenia oraz stanowi próbę nielegalnej zmiany statusu działki z budowlanej na rolną. Fakt, iż Starosta w piśmie z dnia 12 sierpnia 2010 r. zakwalifikował niniejszą sprawę do kategorii szczególnie skomplikowanych nie usprawiedliwia przedłużenia toczącego się postępowania w nieskończoność. Skarżący dostarczył wszelkie możliwe i znane mu dokumenty w sprawie ujawnienia granic prawnych i władania oraz wyjaśnił precyzyjnie swoją wolę i wizję przebiegu granic.

W odpowiedzi na skargę z dnia 16 października 2012 r. ( k- 35-40 ) Starosta [...]wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Organ wskazał, iż na podstawie porozumienia z dnia 8 kwietnia 1999 r. zawartego pomiędzy Starostą [...] a Burmistrzem Miasta T. zadania z zakresu prowadzenia ewidencji gruntów i budynków zostały powierzone do wykonywania Burmistrzowi Miasta T. Zatem wszelkie wnioski w tym zakresie winny być kierowane do w/w organu.

Starosta podniósł, że skarżący wnosi o ujawnienie granic prawnych i władania dla przedmiotowych działek na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w Łodzi Wydział Cywilny z dnia 27 października 1958 r. wg oznaczeń jak na planie inż. E., stanowiącego integralną część postanowienia. Wnioskiem z dnia 17 stycznia 2007 r. skarżący wnosi o zmianę linii granicznej nieruchomości położonej w T. przy ul. A. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 5 lutego 2007 r. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. powiadomił skarżącego o treści zawartego porozumienia z dnia 8 kwietnia 1999 r. Ponadto pismem z dnia 3 lipca 2012 r. skarżącemu została udzielona odpowiedź w sprawie wniosku dotyczącego ujawnienia granic przedmiotowych działek zgodnie z jego żądaniem.

Organ wskazał, iż w celu ustalenia przebiegu granicy nieruchomości postanowieniem z dnia[.... Burmistrz Miasta T. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe. W ramach prowadzonego postępowania na podstawie protokołu granicznego z dnia 13 lipca 2010 r. uprawniony geodeta sporządził opinię do rozgraniczenia. Z w/w opinii wynika, że nie dojdzie do zawarcia ugody, ponieważ na gruncie powstał spór co do przebiegu granicy. Strony zostały poinformowane o konieczności przekazania sprawy do sądu. Ponadto w toku postępowania skarżącemu wyjaśniano, że aktualnie istniejący przebieg granicy pomiędzy działkami nr 71 i 155/2 został potwierdzony podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w roku 2004. Modernizacja ta została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i z uwagi na brak uwag w terminach określonych, przebieg granic przyjęty w operacie nie uległ zmianie. Skarżący był również wielokrotnie informowany, że nie ma możliwości dokonania zmiany przebiegu granic bez uprzedniego zakończenia postępowania rozgraniczeniowego. Ponadto na wszystkie pisma skarżącego organ udzielał pisemnej odpowiedzi. Tym samym w ocenie organu skarga jest bezzasadna.

Postanowieniem z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt III SAB/Łd 32/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu wniosku skarżącego przyznał T.G. prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Pismem procesowym z dnia 18 grudnia 2012 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego oświadczył, że popiera skargę i całą argumentację w niej zawartą. Wnosił o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wskazał, że Staroście [...] należy postawić zarzut bezczynności, bowiem pomimo licznych ponagleń zawartych w pismach kierowanych przez skarżącego do organu administracji, świadczących o wyczerpaniu przez skarżącego środka zaskarżenia na bezczynność w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia , sprawa do tej pory nie została załatwiona ( k- 116-117 akt).

Jak wynika z załączonych akt administracyjnych i kserokopii pism składanych przez skarżącego, T. G. wielokrotnie, począwszy od 28 listopada 2006 r. i 17 stycznia 2007 r. zwracał się do Starosty Powiatu [...]o wpisanie w ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy między działkami nr 71 i nr 155/2 na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w Łodzi Wydział Cywilny z dnia 27 października 1958 r. sygn. Ns 820/58 , którego integralną częścią był projekt podziału nieruchomości sporządzony przez biegłego inż. E.

W związku z zaistniałym sporem granicznym, na wniosek małż. W. i M. W. 26 kwietnia 2010 r. wszczęte zostało przez Burmistrza Miasta T. postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące granicy między działkami nr 71 i nr 155/2. Postępowanie to nie zostało jeszcze zakończone.

W ocenie Skarżącego brak rozstrzygnięcia przez Starostę [...]jego wniosku o zmianę danych w ewidencji gruntów stanowi przeszkodę w zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego.

Sądowi z urzędu wiadomo, że wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. sygn. III SA/Łd 1178/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. G. na postanowienie SKO w Ł., którym odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości do czasu rozstrzygnięcia przez Starostę wniosku Skarżącego. Od wyroku tego wniesiona została skarga kasacyjna, która nie została jeszcze rozpatrzona.

W dniu 8 kwietnia 1999 r. pomiędzy Starostą [...]a Burmistrzem Miasta i Gminy T. na podstawie art. 6a ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i Kartograficzne zawarte zostało porozumienie, w którym Starosta powierzył Burmistrzowi prowadzenie spraw wynikających z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. nr 30, poz. 163 ze zm.) tj na terenie Miasta i Gminy T. prowadzenie ewidencji gruntów i budynków i gleboznawczej klasyfikacji gruntów ( art. 7d pkt 1), w tym wydawanie decyzji administracyjnych, a także sporządzenia gminnego zestawienia zbiorczego danych z ewidencji gruntów i budynków ( art. 25 ust. 2). Porozumienie to weszło w życie z dniem 1 maja 1999 r. jest nadal obowiązujące (Porozumienie k- 169-170 oraz protokół rozprawy k- 187).

Skierowane przez T. G. do Starosty pisma ( z dnia 26 grudnia 2010 r., 22 stycznia 2011 r., 26 stycznia 2011 r., 28 stycznia 2011 r.,7 lutego 2011 r. i 16 lutego 2011 r.) dotyczące m.in. wpisania przebiegu spornej granicy na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu z 1958 r. Starosta [...]w związku z porozumieniem z dnia 1 maja 1999 r. postanowieniem z dnia[...] przekazał do Burmistrza T. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na to postanowienie, [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości to postanowienie wskazując, że treść tych pism nie dotyczy tylko sporu granicznego pomiędzy działkami nr 71 a nr 155/2 w obrębie nr [...] miasta T.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, że Starosta niezależnie od toczącego się postępowania w sprawie o rozgraniczenie powinien zgodnie ze swoją właściwością, uwzględnić lub nie wniosek o dokonanie zmian w ewidencji gruntów oraz odpowiedzieć na wszystkie kwestie nie związane z postępowaniem rozgraniczeniowym.

Kolejnym postanowieniem z dnia[...], wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Starosta [...]ponownie przekazał pisma skarżącego (dodatkowo pismo z dnia 9 marca 2011 r.) do Burmistrza Miasta T., jako właściwego organu. W uzasadnieniu wskazał, że postanowienie [...]WING i K nie uwzględniło porozumienia z dnia 1 maja 1999 r. na prowadzenie ewidencji gruntów i budynków., na mocy którego właściwym organem w zakresie zmian w ewidencji gruntów jest Burmistrz T.

Także to postanowienie w dniu [...]uchylił postanowieniem organ wyższego rzędu – [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ponieważ, jak wyjaśnił, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. nie wydaje się postanowienia o przekazaniu sprawy do organu właściwego ( zmiana brzmienia art. 65 § 1 k.p.a. nastąpiła z dniem 11.04. 2011 r.) oraz nie wskazano żądań strony , a jedynie przekazano pisma nie ustalając przyczyny czy z ich wpływem wiąże się konieczność stosowania k.p.a.

WING i K wskazał, że niezależnie od toczącego się postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, Starosta powinien , zgodnie z art. 77 k.p.a. dokładnie rozeznać sprawę strony i odpowiedzieć na wszystkie kwestie poruszane w pismach.

W wykonaniu postanowienia z dnia [...]Starosta pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. przekazał 7 pism skarżącego Burmistrzowi Miasta T. wskazując, że dotyczą one granic nieruchomości położonej w T., obręb[...], oznaczonej jako działka nr 71, a w pismach tych T. G. wnioskuje o zmiany danych zawartych w operacie ewidencji gruntów w odniesieniu do działki stanowiącej jego własność. Organem właściwym w zakresie zmian w ewidencji gruntów jest zaś Burmistrz T. W piśmie udzielono też odpowiedzi na zapytania o ujawnienie nr ksiąg wieczystych założonych dla Pani W. i Pani N.

Kolejnymi pismami kierowanymi do Starosty [...] T. G. ( pisma z dnia 7 maja 2012 r., 24.maja 2012 r., 28 maja 2012 r. 7 czerwca 2012 r., 4 września 2012 r.,) zwracał się o wyjaśnienie dlaczego nastąpiło przesunięcie granicy jego działki i wykazywał, że przyjęty przy modernizacji punkt pomiarowy nie odpowiada punktowi granicznemu, wnosił o przyznanie nr ewidencyjnych działkom wg planu inż. E. Na zapytania Starosta [...]i Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej udzielał odpowiedzi pismami z dnia 25 maja 2012 r., z 20 czerwca 2012 r., 3 lipca 2012 r. 20 września 2012 r.

Do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, jak wynika z załączonych akt administracyjnych, T. G. zwracał się o nadzór merytoryczny nad działaniami Starostwa w zakresie wyjaśnienia zagadnień geodezyjno – kartograficznych poruszanych w jego pismach (pisma z 7 maja 2012 r., 30 maja 2012 r., 7 czerwca 2012 r. )

Wnosząc skargę na bezczynność Starosty [...]w przedmiocie nieujawnienia granic prawnych i władania T. G. wskazał, że wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność przez złożenie trzech pism do Wojewody [...] z 13 lutego 2011 r., 14 lutego 2011 r. i z 5.marca 2011r., pisma do Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 28 maja 2011 r. oraz odpowiedzi MS z 6. 06. 2011 r. ( pismo skarżącego z 22 października 2012 r. k- 49 akt sądowych). W piśmie tym skarżący stwierdza, że zmiany na mapach może dokonać tylko Starostwo, które jest ich administratorem. W piśmie z dnia 25 listopada 2012 r. skierowanym do sądu potrzymał to stanowisko jednocześnie stwierdzając, że porozumienie z 8 kwietnia 1999 r. między Starostą a Burmistrzem m. T. nie obejmuje kwestii administrowania mapami zasadniczymi i w tym względzie jest aktem prawnym wadliwym

W kolejnym piśmie skierowanym do sądu z dnia 15 grudnia 2012 r. skarżący stwierdził, że Starosta nie przesłał kompletnej skargi i wskazał, że dokumenty wymienione w pkt. 9,10,11,16,15,21,22,23,24,25,26,27,28 wykazu załączników nie zostały przesłane, co ma znaczenie dla rzetelnego przeprowadzenia postępowania. Podkreślił, że jego zasadniczym celem jest ochrona jego własności. Przy kolejnych pismach z dnia 20 grudnia 2012 r. , 6 stycznia 2013 r. i 31 marca 2013 r. i 2 kwietnia 2013 r. T. G. wnosił o dopuszczenie dodatkowych dowodów z dokumentów dotyczących prowadzonej przez niego sprawy

Pełnomocnik skarżącego wezwany do wykazania, że skarżący wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność Starosty Powiatu [...] wskazał, iż skarżący wezwał także organ do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z dnia 4 września 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, skarga w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi jest bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie dokonania zmian w operacie gruntów i budynków.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie, jaki wynika z art. 35 k.p.a., wymieniony organ nie podejmie żadnej czynności w sprawie, lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność organu obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( j.t. Dz. U. z 2012 r., poz.270) [dalej: p.p.s.a.] Następnie rozważyć, czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu przeciwdziałania bezczynności oraz czy taki tryb przed wniesieniem doń skargi został wyczerpany. W dalszej kolejności, o ile wynik badania dwóch pierwszych kwestii będzie pozytywny, sąd musi ustalić, czy organowi administracji można przypisać bezczynność rozumianą jaką niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Dopiero zatem uznanie, że skarga jest dopuszczalna pozwala Sądowi na dokonanie oceny, czy dany organ pozostaje w bezczynności.

Kontrola działalności organów administracji orzekających w zakresie zmiany danych w operacie ewidencji gruntów i budynków należy niewątpliwie do kognicji sądów administracyjnych. Nie został jednak, w ocenie Sądu wyczerpany tryb warunkujący rozpoznanie skargi, określony w art. 52 § 1 i 2.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, jak stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. , należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Jak stanowi art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości ( art. 37 § 2 k.p.a.).

Skarżący wskazuje Starostę[...], jako organ pozostający w bezczynności, który jego zdaniem, mimo porozumienia zawartego między Starostą a Burmistrzem Miasta i Gminy T., jest właściwy do rozpoznania jego wniosku o dokonanie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr 71, której jest właścicielem.

Jak stanowi art. 6a ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( j.t. Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.)

organami administracji geodezyjnej i kartograficznej są:

a) marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego,

b) starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.

Równocześnie, jak wynika z ust.4. art. 6a ustawy Starosta na wniosek gminy powierza wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), w drodze porozumienia, prowadzenie spraw należących do zakresu jego zadań i kompetencji, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 6.

Zgodnie zaś z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( j.t. Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej .

Z treści wskazanych przepisów wynika, że organem, do którego skarżący powinien wnieść zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Starostę [...] jego wniosku o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków jest [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

W ocenie Sądu, nie stanowi wyczerpania trybu wskazanego w art. 37 § 1 k.p.a. skierowanie przez skarżącego pism do Wojewody[...] z 13.02.2011 r., 14.02.2011 r., i 5.03.2011 r., ani tym bardziej do Ministra Sprawiedliwości z uwagi jednoznaczne wskazanie w ustawie organu wyższego stopnia w stosunku do organu administracji geodezyjnej jakim jest , zgodnie z ustawą starosta.

Zdaniem Sądu nie można także przyjąć, że wyczerpanie trybu nastąpiło w związku z pismami kierowanymi do WINGiK "o nadzór merytoryczny nad działaniami Starostwa [...]w zakresie wyjaśnienia zagadnień podnoszonych w piśmie T. G."( pismo z 7.06.2012, 30.05.2012), gdyż nie wynika to z treści tych pism.

Z uwagi na wyjątkowo liczną korespondencję kierowaną przez skarżącego do wszystkich możliwych organów i dużą ilość zawartych w niej wniosków , Sąd wezwał do wskazania pisma, którym skarżący wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność organu jakim jest Starosta[...]. Wskazane przez pełnomocnika skarżącego pismo z dnia 4 września 2012 r., adresowane do Starosty, na które Starosta udzielił odpowiedzi 20 września 2012 r. nie stanowi zażalenia o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Również na rozprawie pełnomocnik skarżącego popierając skargę nie wskazał pisma stanowiącego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które byłoby skierowane do [...]WING i K, stwierdzając, że organem wyższego stopnia nad Starostą jest Wojewoda. Z powyższych względów skoro nie został wyczerpany tryb warunkujący dopuszczalność skargi, określony w art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

Dopiero wyczerpanie tego trybu pozwoli wypowiedzieć się co do tego, jaki organ i jakiego rodzaju czynności obowiązany był podjąć na skutek wniosku strony.

k.ż.