Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 210/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina
article: art. 18 ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 5 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] nr [... w przedmiocie przyznania A Spółce z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w G. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014r.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne prawne.

W dniu 13 maja 2014r. A Spółka z o.o. z siedzibą w G. złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2014.

Pismem z dnia 21 maja 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wezwał stronę do złożenia załączników graficznych do następujących działek ewidencyjnych: 365/1, 368/1, 370/1, 371/19, 366/1, 367/2, 367/3, 367/8. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 26 maja 2014r.

W dniu 28 maja 2014r., w odpowiedzi na powyższe wezwanie strona złożyła korektę wniosku wraz z podpisanymi załącznikami graficznymi.

Pismem z dnia 7 lipca 2014r. organ l instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie działki ewidencyjnej o nr 367/8. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 9 lipca 2014r.

W dniu 9 lipca 2014r. strona złożyła korektę wniosku, w której wyjaśniła stwierdzone nieprawidłowości we wniosku.

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 w wysokości 128 656, 50 zł.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o anulowanie zaskarżonej decyzji podkreśliła, że złożony wniosek o przyznanie płatności był kompletny. Wniosek został złożony przez internet w dniu 13 maja 2014r., a powyższą okoliczność potwierdza załączone do odwołania potwierdzenie. Strona podniosła, że była przekonana, że przesłany wniosek został przyjęty. W przypadku bowiem niekompletnego wniosku nie powinno być potwierdzenia jego przyjęcia. Zdaniem strony skarżącej obarczanie winą i karanie za źle działający system stworzony przez Agencję jest nieuczciwe, nieprzyzwoite i podważa zaufanie do organów państwa. Ponadto strona wskazała również, że nieuzasadniony jest zarzut przekroczenia powierzchni ewidencyjno-gospodarczej w przypadku działki o nr 368/1, ponieważ powierzchnia działki wynosi 21,33 ha, a nie 21,19 ha. Taka powierzchnia działki figuruje w rejestrze gruntów i była uznawana przez ARiMR do roku 2013.

W dniu 29 kwietnia 2015r. dokonano oględzin działki ewidencyjnej o nr 368/1 w celu weryfikacji powierzchni PEG.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał stronie płatność JPO na rok 2014 w wysokości 128 771,03 zł po pomniejszeniu jej o 14 481,49 zł oraz przyznał kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 2 573,79 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przeprowadzone w dniu 29 kwietnia 2015r. oględziny wykazały, że powierzchnia kwalifikowana do JPO na działce o nr 368/1 wynosi 21,28 ha. Organ I instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w zakresie pomniejszenia wnioskowanej płatności z uwagi na fakt, że kompletny wniosek o przyznanie przedmiotowych płatności został złożony w dniu 28 maja 2014r. W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono, że do wniosku nie został załączony materiał graficzny. Wniosek został złożony przez interent w dniu 13 maja 2014r., natomiast w dniu 28 maja 2014r. w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 21 maja 2014r. strona złożyła korektę wniosku wraz z wypełnionymi i podpisanymi załącznikami graficznymi.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła, że wnioskodawca nie może ponosić negatywnych skutków prawnych za wadliwe działanie systemów teleinformatycznych organu. Odwołując się do treści art. 64 § 2 K.p.a., strona podniosła, że skutek, jaki wywarło uzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie został przez organ administracji oceniony nieprawidłowo, a wada ta miała wpływ na rozstrzygnięcie. Ponadto strona podniosła, że tolerancja pomiaru powierzchni działki przy pomocy odbiornika GPS wynosi 0,13 ha, nie jest więc metoda dokładna i nie powinna być bezwzględnie stosowana, tj. bez uwzględnienia tolerancji przyrządów pomiarowych. Zdaniem strony skarżącej przyjęcie powierzchni innej, niż zadeklarowana, przy ustalonej tolerancji pomiaru na poziomie 0,13 ha wymaga wnikliwego uzasadnienia.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazał, że zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności do gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz.U. 2012 r, poz. 1164 ze zm.) Ustawa ta została uchylona ustawą z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r., poz. 308 ), jednakże zgodnie z art. 60 ust. 2 ustawy, do płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, wsparcia specjalnego, płatności do upraw roślin energetycznych oraz pomocy do plantacji trwałych w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 61, a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności, wsparcia lub pomocy: 1) wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed j dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, 2) zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, -stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec powyższego w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z 2007 roku w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 marca 2014r. Zgodnie z art. 7 ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1)posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2)wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3)został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa wart. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, o której mowa w ust. 2a, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni. Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy płatności obszarowe, płatność do krów i owiec oraz płatność do tytoniu są przyznawane na wniosek rolnika. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy, wniosek o przyznanie płatności obszarowych, płatności do krów i owiec oraz płatności do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. W myśl art. 18 ust. 3 ustawy, termin, o którym mowa w ust. 2, nie podlega przywróceniu. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, płatności obszarowe, płatność do krów i owiec oraz płatność do tytoniu są przyznawane w drodze decyzji.

W przedmiotowej sprawie organ na wniosek strony przyznał płatność JPO w pomniejszonej wysokości z uwagi na fakt, że kompletny wniosek został złożony po dniu 15 maja 2014r.

W terminie wskazanym w art. 18 ust. 2 ustawy strona złożyła formularz wniosku. Wniosek został złożony w trybie art. 25 ust. 4 ustawy za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji. Strona nie złożyła jednak wraz z wnioskiem załączników graficznych działek ewidencyjnych nr 365/1, 368/1, 370/1, 371/19, 366/1, 367/2, 367/3, 367/8, na których deklarowane były działki rolne. Zgodnie z art. 25 ust. 4a pkt 2 ustawy załączniki graficzne dołącza się w formie elektronicznej, utworzone za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji. Załączniki graficzne strona dołączyła dopiero w dniu 28 maja 2014r. na wezwanie organu z dnia 21 maja 2014r. do usunięcia braków formalnych wniosku. W związku z powyższym organ uznał, że kompletny wniosek, wolny od braków, został złożony w dniu 28 maja 2014r. i przyznał płatność JPO w pomniejszonej wysokości zgodnie z art. 23 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 i 2 ustawy, rolnik składa wnioski w sprawach dotyczących płatności obszarowych, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, płatności do krów i owiec, płatności do tytoniu, płatności niezwiązanej do tytoniu oraz płatności niezwiązanej do skrobi i zgody, o której mowa w art. 28 ust. 1, na formularzach opracowanych oraz przesłanych lub udostępnionych przez Agencję. Agencja przesyła formularz oraz materiał graficzny (materiał geograficzny) lub udostępnia je na stronie internetowej Agencji, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009, rolnikowi, który złożył wniosek o przyznanie płatności obszarowych w poprzednim roku. Formularz oraz materiał graficzny (materiał geograficzny) udostępniony na stronie internetowej Agencji zabezpiecza się przed dostępem osób nieuprawnionych. Do udostępnienia materiału graficznego (materiału geograficznego) na stronie internetowej Agencji przepisy w zakresie loginu i kodu dostępu wydane na podstawie ust. 7 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 25 ust. 4, ust. 4a, ust. 4b, ust. 5 ustawy, wnioski, o których mowa w ust. 1, rolnik może również złożyć za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest składany za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji, a z przepisów ustawy lub przepisów wydanych na podstawie ust. 6, art. 17 ust. l pkt 2 lit. a lub art. 24c wynika obowiązek dołączenia do wniosku dokumentów, to do tego wniosku dołącza się:

1) w przypadku dokumentów, na których jest wymagany podpis osoby trzeciej:

a)kopie tych dokumentów w formie elektronicznej w postaci pliku w formacie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 lub

b) te dokumenty w formie elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym;

2) w przypadku pozostałych dokumentów - te dokumenty, w formie elektronicznej, utworzone za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji.

W przypadku gdy kopie dokumentów, o których mowa w ust. 4a pkt 1 lit. a, nie zostały dołączone do wniosku złożonego za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji, dokumenty te można złożyć bezpośrednio do kierownika biura powiatowego Agencji lub nadać w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Do złożenia wniosków, o których mowa w ust. 1, za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji nie jest wymagany bezpieczny podpis elektroniczny.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, każdego roku rolnicy składają wnioski o płatności bezpośrednie, wskazując stosownie do sytuacji:

a)wszystkie działki rolne leżące na terenie danego gospodarstwa oraz, w przypadku gdy państwo członkowskie stosuje art. 15 ust. 3, liczbę drzew oliwnych oraz ich rozmieszczenie na działce;

b)uprawnienia do płatności deklarowanych do aktywowania;

c)wszelkie inne informacje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub przez dane państwo członkowskie.

Treść pojedynczego wniosku reguluje art. 12 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, który stanowi, że pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności:

a)tożsamość rolnika;

b)system lub systemy pomocy, których dotyczy wniosek;

c)identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 do celów systemu płatności jednolitej;

d)szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w stosownych przypadkach, ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana;

e)oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów pomocy.

W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 niniejszego rozporządzenia. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany, szczególnie odnośnie do przeniesień uprawnień do płatności zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub jeśli jakakolwiek informacja podana we wcześniej ustalonym formularzu, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest błędna, przy składaniu wniosku rolnik wprowadza poprawki w formularzu. Jeśli poprawki dotyczą powierzchni działki referencyjnej, rolnik podaje zaktualizowaną powierzchnię każdej z odnośnych działek rolnych, a w stosownych przypadkach wskazuje nowe granice działki referencyjnej. W pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej państwa członkowskie mogą stosować odstępstwo od przepisów niniejszego artykułu i art. 13 odnośnie do uprawnień do płatności, jeśli uprawnienia do płatności nie będą ostatecznie ustalone w ostatecznym terminie składania pojedynczych wniosków.

Odstępstwa przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się również odnośnie do pierwszego roku, w którym do systemu płatności jednolitej wprowadzane są nowe sektory, a uprawnienia do płatności dla rolników, których takie wprowadzenia dotyczą, nie są jeszcze ostatecznie ustalone.".

Szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać wnioski na 2014r. określił Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2014r. poz. 1518). § 4 tego rozporządzenia określa co rolnik zaznacza na załączniku graficznym.

Z kolei rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2011r. (Dz.U. z 2014r., poz. 1519) reguluje szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać formularz wniosku umieszczany na stronie internetowej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zgodnie z § 3 rozporządzenia, formularz umieszczany na stronie internetowej Agencji, za pomocą którego jest składany wniosek, o którym mowa w § 2 pkt 1 lit. a i e tiret pierwsze, umożliwia zaznaczenie w elektronicznej formie materiału graficznego, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, z późn. zm.):

1)granic działek rolnych;

2)oznaczenia działek rolnych;

3)obszaru oraz obiektów, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2014 r. póz. 1518).".

Z treści cyt. przepisów jednoznacznie wynika, że pod pojęciem wniosku o przyznanie płatności nie należy rozumieć samego formularza wniosku. Wnioskiem jest formularz wniosku wraz z obowiązkowymi załącznikami w tym m.in. załącznikami graficznymi. Załącznik graficzny jest integralną częścią wniosku. Tym samym w przedmiotowej sprawie kompletny wniosek będzie składał się z wypełnionego formularza wniosku wraz z wypełnionymi załącznikami graficznymi. Dopiero tak złożony wniosek będzie nosił cechy wniosku, o którym mowa w art. 12 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009.

Zgodnie z art. 11 ust 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 rolnik może złożyć tylko jeden wniosek o przyznanie pomocy obszarowej na dany rok. Pojedyncze wnioski składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja. Przepis art. 23 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 stanowi, że z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby złożył wniosek w terminie, o 1% za każdy dzień roboczy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwi ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiła się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny."

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż strona w dniu 28 maja 2014 r. uzupełniła brak stanowiąc w świetle prawa wspólnotowego o kwalifikowalności dla wnioskowanej pomocy tzn. strona złożyła załączniki graficzne dla wszystkich zadeklarowanych we wniosku działek. Ponieważ kompletny wniosek został złożony w dniu 28 maja 2014r. zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 rozporządzenia Nr 1122/2009 określający sankcje terminowe za złożenie wniosku po dniu 15 maja. Przepis ten jest dostatecznie precyzyjny i nie wymaga uszczegółowienia w przepisach prawa krajowego. Co więcej, za wyjątkiem odstępstwa przewidzianego w art. 21 wspomnianego Rozporządzenia (w odniesieniu do korekty oczywistych błędów) oraz odstępstwa przewidzianego w art. 22 w zakresie terminów przypadających na dzień wolny od pracy, prawodawca unijny nie przewiduje jakiejkolwiek swobody decyzyjnej dla państwa członkowskiego i jego organów w powyższym zakresie. W związku z powyższym regulacja art. 64 § 2 K.p.a. ustanawiająca terminy uzupełnienia braków formalnych nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia art. 23 Rozporządzenia 1122/2009. Tym samym, okoliczność uzupełnienia braków dotyczących kwalifikowalności z zachowaniem bądź naruszeniem terminów przewidzianych w art. 64 § 2 K.p.a. pozostaje bez wpływu na zastosowanie sankcji terminowych w przypadku złożenia wniosku po 15 maja, a przed 9 czerwca oraz na niedopuszczalność wniosku w sytuacji, w której uzupełnienie braków nastąpi z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych, tj. po dniu 9 czerwca.

Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że nie dostrzegł błędów w ustaleniu przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S.. maksymalnej powierzchni PEG działki ewidencyjnej nr 368/1 na poziomie 21,28 ha. Pomiar dokonany na działce w dniu 29 kwietnia 2015r. nie był dokonany w trybie kontroli na miejscu. Pomiar co prawda był dokonany za pomocą urządzenia GPS, ale dokonany był w celu zweryfikowania powierzchni PEG. Tym samym nie będzie miał w tym przypadku zastosowania przepis art. 34 Rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 dotyczący uwzględniania tolerancji pomiaru, bowiem dotyczy on kontroli na miejscu. Ponadto zauważyć należy, że dokonywany w celu weryfikacji powierzchni PEG pomiar GPS nie jest ostateczny. W toku kontroli administracyjnej powierzchnia którą deklaruje jako użytkowaną rolniczo jest weryfikowana przy pomocy systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. W myśl powołanego przepisu system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000." Co więcej, art. 28 ust. l lit. c) Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 wymaga, aby podczas kontroli administracyjnej wniosków dokonywać kontroli krzyżowych "między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy.

System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanowiony jest w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego które muszą być przez Polskę stosowane. System LPIS ma na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację deklarowanej działki rolnej i jej położenia, w oparciu o który to system przeprowadzana jest kontrola prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrola jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie określonych, potencjalnych beneficjentów. System LPIS obejmuje swoim zasięgiem niemal wszystkie podstawowe moduły Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZIK), a więc ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych, ewidencję wniosków o przyznanie płatności Zintegrowany system kontroli i opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych dane z ewidencji gruntów i budynków (egib). Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. Zatem kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Organ zaznaczył, że dokonując w powyższy sposób ustalenia powierzchni PEG organ może i powinien brać pod uwagę ustalenia poczynione podczas oględzin na działkach. Ustalenie maksymalnej powierzchni kwalifikowanej w ramach działki referencyjnej (PEG) następuje w trakcie prowadzonej kontroli administracyjnej na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika biura powiatowego na aktualnym obrazie ortofotomapy. W systemie informatycznym ARiMR zaimplementowane są wcześniej wyznaczone powierzchnie PEG. Powierzchnie PEG stanowią różnicę pomiędzy powierzchnią całkowitą działki referencyjnej - tzn. działki ewidencyjnej, a powierzchnią obszarów nieuprawnionych do płatności (np. lasy, wody, drogi, siedliska itp.), których granice są określone na podstawie ortofotomapy.

W przedmiotowej sprawie potwierdzeniem ustalenia w powyższy sposób powierzchni PEG na działce ewidencyjnej nr 368/1 jest informacja o weryfikacji powierzchni PEG w ramach odwołania od decyzji z dnia 29-05-2015 r. W przedmiotowej sprawie strona nie przedstawiła, żadnych dowodów potwierdzających, że powierzchnia PEG działki ewidencyjnej nr 368/1 jest większa niż 21,28 ha. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że organ l instancji prawidłowo ustalił, że maksymalna powierzchnia PEG na działce ewidencyjnej nr 368/1 wynosi 21,28 ha. Dokonanie powyższego ustalenia nie ma jednak wpływu na przyznanie płatności JPO na 2014 r. bowiem wskutek powyższego powierzchnia deklarowana 157,27 ha uległa zmniejszeniu jedynie o 0,05 ha, a zgodnie z art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 jeśli różnica między całkowitym obszarem zatwierdzonym a całkowitym obszarem zadeklarowanym do objęcia płatnością w ramach systemów pomocy ustanowionych w tytułach III, IV oraz V rozporządzenia (WE) 73/2009 nie przekracza 0,1 ha, obszar zatwierdzony uznaje się za równy zadeklarowanemu. Tym samym w przedmiotowej sprawie mimo ustalenia, że powierzchnia stwierdzona wynosi 157,22 ha to przedmiotem płatności będzie powierzchnia zadeklarowana czyli 157,27 ha.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności ustalono, że w roku 2014 płatność przysługiwała stronie do 157,27 ha. Stawka płatności na 1 ha na 2014 r. wynosi 910,87 zł. W związku z tym podstawowa płatność JPO wynosi 14 3252,52 zł. Na podstawie art. 23 Rozporządzenia Nr 1122/2009 płatność należało pomniejszyć o 9% a zatem o 12 892,73 zł. Płatność przy uwzględnieniu sankcji terminowych wynosi zatem 13 0359,79 zł. W sprawie jednak należało także zastosować zmniejszenie z tytułu dyscypliny finansowej. Podstawy zastosowania dyscypliny finansowej stanowi art. 11 Rozporządzenia Rady Nr 73/2009 i art. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 1227/2014. Zgodnie z art. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 1227/2014 do celów stosowania współczynnika korygującego, o którym mowa w art. 25 i 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, i zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, kwoty płatności w rozumieniu art. 2 lit. d rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, które mają być przyznane rolnikowi w wysokości przekraczającej 2 000 EUR na wniosek o przyznanie pomocy złożony w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014, ulegają zmniejszeniu o 1,302214%". Zgodnie z art. 79 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 "(...) zmniejszenie wynikające z dyscypliny finansowej przewidzianej w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 (...) stosuje się do sumy płatności przysługujących rolnikowi w ramach poszczególnych systemów wsparcia wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 78 niniejszego rozporządzenia." - czyli po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie, oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku.

W przedmiotowej sprawie łączna kwota płatności po uwzględnieniu sankcji terminowych wynosi zatem 13 0359,79 zł co przy kursie wymiany euro 4,1776 zł stanowi kwotę 31 204,47 euro. Zatem w stosunku do kwoty powyżej 2000 euro, czyli do kwoty 29 204,47 euro należało zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,302214%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosiła 380,30 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności JPO wynosi 380,30 euro, co stanowi 1 588,76 zł. O tę kwotę zatem musiała zostać pomniejszona płatność JPO na 2014 r. z konieczności zastosowania współczynnika korygującego.

W ocenie organu odwoławczego prawidłowe jest też przyznanie płatności z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 2 573,79 zł na podstawie art. 26 ust. 5 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 w związku z § 14g ust. 4 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie realizacji niektórych zadań ARiMR.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona wskazała, że wniosek o przyznanie płatności został przesłany drogą elektroniczną w dniu 13 maja 2014r. na skrzynkę podawczą Biura Powiatowego ARiMRw S.. W dniu 26 maja 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S., działając w oparciu o art.64 § 2 K.p.a., wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku w całości lub w części, bez rozpoznania. Organ I instancji nieprecyzyjnie, a przez to wadliwie określił treść pkt 1 wezwania, poprzez użycie sformułowania "rolnik nie dostarczył lub nie podpisał załączników graficznych" . Tym samym organ nie wskazał braku formalnego wniosku podlegającego uzupełnieniu, nie wiadomo bowiem , czy załączniki nie zostały doręczone, czy może jednak zostały doręczone, ale nie zostały podpisane. Wezwanie powinno precyzyjnie wskazywać jakiego rodzaju brakiem dotknięte jest pismo wnioskodawcy, a niedociągnięcia organu administracji w tym zakresie nie powinny powodować negatywnych skutków dla strony. Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku zostało skierowane do strony w dniu 26 maja 2014r. braki zostały uzupełnione w dniu 28 maja 2014r., a więc przed upływem zakreślonego w przepisach siedmiodniowego terminu. Konwalidacja podania poprzez uzupełnienie braków formalnych powoduje, że czynność dotknięta brakiem uzyskuje moc od chwili dokonania tej czynności (od dnia 13 maja 2014r.), a nie od daty jego konwalidacji. Dlatego przyjęcie daty 28 maja 2014 r. jako daty złożenia wniosku , a co za tym idzie, pomniejszenia kwoty płatności jest bezpodstawne. Dlatego strona skarżąca podtrzymuje swoje stanowisko, że skutki prawne uzupełnionego w terminie wniosku mają charakter ex tunc, a przy tym nie ma znaczenia, że termin do złożenia takiego wniosku jak w niniejszej sprawie jest nieprzywracalny.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r., III SA/Łd 210/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne, a następnie postanowieniem z dnia 15 lutego 2018 r. zawieszone postępowanie podjął.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...], wydana w przedmiocie przyznania A Spółce z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w G. płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2014 w pomniejszonej wysokości.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy, obowiązującej w dacie złożenia wniosku ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1164) – dalej: ustawa o płatnościach, oraz przepisy prawa wspólnotowego, w tym rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. WE L z 2009 r. nr 316).

Natomiast zasadniczą kwestią sporną pozostaje prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia w części dotyczącej przyznania wnioskowanej płatności w pomniejszonej wysokości, z uwagi na uzupełnienie braków formalnych złożonego przez skarżącą spółkę, w dniu 13 maja 2014 r. wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2014, po upływie terminu określonego w art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach, jak również to, czy stwierdzone przez organy administracji braki formalne wniosku spółki, mogły zostać uzupełnione w trybie art. 64 § 2 K.p.a., a co za tym idzie, czy doszło do konwalidacji złożonego wniosku ze skutkiem prawnym na dzień jego wniesienia.

Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, że płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, o które ubiegała się skarżąca spółka, stanowią formę wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rolnej, która jest jednym z celów Unii Europejskiej. Płatności te przyznawane są na wniosek rolnika, złożony w określonym prawem terminie.

W myśl art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 pojedyncze wnioski składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja.

Powołany powyżej przepis nakłada zatem na państwa członkowskie obowiązek określenia terminu złożenia wniosku, wskazując równocześnie datę graniczną na dzień 15 maja. Wykonanie powyższego obowiązku przez ustawodawcę krajowego potwierdza treść art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym wniosek o przyznanie płatności obszarowych, płatności do krów i owiec oraz płatności do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Jednocześnie, z brzmienia art. 18 ust. 3 ustawy wynika wprost, że termin ten nie podlega przywróceniu.

Natomiast zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 "z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiła się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny".

Z treści powyżej przywołanych norm prawnych wynika zatem, że określony w art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach termin na złożenie wniosku o przyznanie płatności jest terminem prawa materialnego, którego uchybienie materialnego wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Termin ten nie podlega przywróceniu, a wyłącznie przedłużeniu na podstawie powołanego przepisu art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, o maksymalnie 25 dni kalendarzowych, czego skutkiem jest obniżenie przysługującej płatności o 1% za każdy dzień roboczy pozostawania producenta rolnego w zwłoce. Natomiast opóźnienie w złożeniu wniosku przekraczające 25 dni, wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia uprawnienia do żądania przyznania dopłat na dany rok, gdyż wniosek uznaje się za niedopuszczalny. Przy czym co istotne powyżej przywołane regulacje odnośnie terminów otwartych na złożenie wniosku o przyznanie płatności odnosi się zarówno do samego wniosku, jak i jego załączników stanowiących o jego kwalifikowalności.

W konsekwencji powyższego należy uznać, iż w postępowaniu o przyznanie płatności brak jest możliwości odwołania się przez stronę wnioskującą do regulacji art. 64 § 2 k.p.a., to jest możliwości konwalidacji złożonego przez rolnika wniosku obarczonego brakami formalnymi, usuniętymi w trybie określonym w przywołanym przepisie. Odmienne stanowisko skutkowałoby bezprzedmiotowością art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, gdyż skuteczne uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie płatności w trybie art. 64 § 2 k.p.a., po dniu 15 maja, wyłączałoby zarówno możliwość zmniejszenia należnej płatności, jak i odmowę jej przyznania. Powyższe stanowisko znajduje oparcie również w art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, zgodnie z którym jeżeli to wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizacją międzynarodową (a taką jest Unia Europejska wraz z jej organami), prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.

W niniejszej sprawie z dokonanych przez organy administracji ustaleń faktycznych wnika bezspornie, iż złożony przez skarżącą spółkę w dniu 13 maja 2014 r. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 był obarczony brakami formalnymi, do których uzupełnienia, w terminie 7 dni, strona została wezwana pismem z dnia 21 maja 2014 r. (k. 8 akt administracyjnych). W zakreślonym terminie skarżąca spółka uzupełniła braki formalne wniosku, składając w dniu 28 maja 2014 r. korektę wniosku o przyznanie przedmiotowych płatności ( k. 34 akt administracyjnych). Powyższe okoliczności nie są kwestionowane przez spółkę. Tym samym w ocenie Sądu za prawidłowe uznać należało stanowisko organów administracji procedujących w niniejszej sprawie, że z uwagi na uzupełnienie braków formalnych wniosku z dnia 13 maja 2014 r., po upływie granicznej daty przewidzianej do jego wniesienia, to po dniu 15 maja 2014 r., a jednocześnie przed 9 czerwca 2014, to jest przed upływem 25 dniowego terminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, zasadnym jest obniżenie należnej stronie płatności o 1% za każdy dzień roboczy, to jest o 9%, co stanowiło kwotę 14 468, 50 zł. Przy czym podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zarówno sposób wyliczenia, jaki wartość kwoty pomniejszenia nie była kwestionowana przez stronę skarżącą. Na zasadność powyższego twierdzenia bez wpływu pozostaje argumentacja skargi, co do uzupełnienia przez spółkę w zakreślonym terminie braku formalnych wniosku o przyznanie płatności na rok 2014, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z wystosowanym do strony skarżącej wezwaniem z dnia 21 maja 2014 r. Jak już bowiem wcześniej wskazano zadośćuczynienie przez stronę, w zakreślonym 7 dniowym terminie, wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku (wystosowanemu na podstawie art. 64 § 2 K.p.a.), nie skutkowało uznaniem, iż wniesiony spółkę w dniu 13 maja 2014 r. wniosek był wnioskiem kompletnym. Podkreślenia bowiem raz jeszcze wymaga, że przepis art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 jest dostatecznie precyzyjny i nie wymaga uszczegółowienia w przepisach prawa krajowego, a zawarta w art. 64 § 2 k.p.a. regulacja ustanawiająca terminy uzupełnienia braków formalnych, nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia przepisu art. 23 rozporządzenia 1122/2009.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

a.l.