Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1730/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia  do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 31 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Stowarzyszenia I. w Warszawie o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 673/09 w sprawie ze skargi M. O. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia 25 maja 2000 r., nr XX/232/2000 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić dopuszczenia Stowarzyszenia I. w Warszawie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 października 2009 r. Stowarzyszenie I. w Warszawie złożyło wniosek o dopuszczenie go na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) do udziału w postępowaniu toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej M. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 673/09 w sprawie ze skargi M. O. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia 25 maja 2000 r., nr XX/232/2000 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak wskazało Stowarzyszenie, spór dotyczy bowiem możliwości zagospodarowania terenów, które w aktach prawa miejscowego lub ogólnokrajowego oznaczono jako tereny leśne lub chronione, w celu ochrony tajemnic państwowych (najczęściej obiektów wojskowych) na ww. terenach. Ograniczenie prawa swobodnego dysponowania własności jest prawnie dopuszczalne, ale tylko ze względu na interes społeczny. Tym samym powstała sytuacja, w której wiele osób właścicieli nieruchomości jest konfrontowanych z ograniczeniem możliwości zagospodarowania swej działki, ze względu na fakt iż w aktach prawnych określano inne przeznaczenie niż faktyczne. Z drugiej strony istnieje potrzeba ochrony środowiska naturalnego. A zatem sprawa powyższa ma walor szerszy, istotny nie tylko dla pana O. - właściciela tej nieruchomości, ale może mieć znaczenie także dla innych spraw podobnego typu. Zatem zarówno względy statutowe jak i społeczne uzasadniają dopuszczenie Stowarzyszenia do postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2004 r., sygn. akt OZ 340/04 organizacja społeczna, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, może zgłosić swój udział w postępowaniu sądowym ze skargi na decyzję administracyjną w sprawie innej osoby na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. tylko wówczas, gdy sprawa ta dotyczy zakresu jej statutowej działalności i gdy przemawia za tym interes społeczny, jak stanowi art. 31 § 1 k.p.a. Tak sformułowane warunki udziału organizacji społecznej w charakterze uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego wymagają wnikliwej analizy zakresu statutowej działalności organizacji zgłaszającej swój udział w postępowaniu w odniesieniu do przedmiotu sprawy.

Przedstawione przez Stowarzyszenie I. w Warszawie zaświadczenie Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 25 lipca 2007 r. wskazuje, że Stowarzyszenie działa na podstawie Regulaminu z dnia 4 listopada 2005 r., zgodnie z którym celem stowarzyszenia jest ochrona praw, godności i interesu członków Stowarzyszenia i ich rodzin, innych osób za ich zgodą oraz interesu społecznego, w sprawach administracyjnych, sądowych, karnych, cywilnych, zobowiązań daninowych (w tym podatków, składek na ZUS, abonamentu radiowo-telewizyjnego, innych opłat), lustracyjnych, ochrony danych osobowych, praw i swobód obywatelskich, ekonomicznych (w tym prywatyzacyjnych, rynku papierów wartościowych, bankowych i ubezpieczeniowych), ochrony zdrowia i jakości życia oraz opieki społecznej, ochrony i kształtowania środowiska, nauki, kultury i edukacji, kultury fizycznej i sportu, praw i zabezpieczeń socjalnych, prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, o roszczenia alimentacyjne, ustalenie ojcostwa oraz o przysposobienie, ochrony konsumentów i konkurencji oraz przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, zamówień publicznych (§ 7 Regulaminu).

Mając jednocześnie na uwadze tak ogólnie i szeroko sformułowany zakres celów Stowarzyszenia I. i przedmiot postępowania w sprawie ze skargi M. O. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia 25 maja 2000 r., nr XX/232/2000 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzić należy, że brak jest dostatecznych przesłanek, by można było uznać, że udział Stowarzyszenia w niniejszej sprawie dotyczy zakresu jego statutowej działalności. Nie zostało bowiem wykazane ścisłe powiązanie skonkretyzowanych celów statutowych organizacji z przedmiotem niniejszego postępowania. Brak też wystarczających motywów, by przyjąć, za wnioskiem Stowarzyszenia, że za dopuszczeniem go do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 33 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.