Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 708/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie rekompensaty pieniężnej: 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

W 1995 roku M. P. wystąpiła o przyznanie rekompensaty pieniężnej na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 1991 r. o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 103, poz. 446 ze zm.).

Minister Transportu i Budownictwa decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r., na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] orzekającą o przyznaniu M. P. rekompensaty pieniężnej w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu swojej decyzji Minister Transportu i Budownictwa wskazał, iż organ I instancji jako podstawę do obliczenia kwoty rekompensaty przyjął wysokość wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych dla województwa mazowieckiego za okres od 1 października 2003 r. do 31 marca 2004 r. w wysokości 2.564 zł., ogłoszony w obwieszczeniu Wojewody Mazowieckiego z dnia 19 września 2003 r. i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego nr 249 z dnia 25 września 2003 r., poz. 6563. Jako podstawę przyjęto ten wskaźnik, albowiem organ nie dysponował danymi dotyczącymi średniej, w województwie mazowieckim, ceny mieszkania w spółdzielczym wielorodzinnym budownictwie mieszkaniowym o powierzchni 50 m2, o którym wspomina art. 7 ust. 1 ustawy o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw. Nadto zdaniem organu, przyjęty do wyliczenia rekompensaty wskaźnik jest i tak wyższy od obecnie obowiązującej ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego. W tym stanie Minister Transportu i Budownictwa uznał, iż decyzja Wojewody [...] nie narusza prawa.

Od powyższej decyzji M. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucając organowi naruszenie prawa materialnego, to jest art. 7 ust. 1 ustawy o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw, wnosiła o uchylenie decyzji. Wskazywała również na przewlekłość postępowania administracyjnego, gdyż wniosek o rekompensatę złożyła 11 lat temu.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie wskazując na argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 1991 r. o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 103, poz. 446 ze zm.) stanowi, iż: "Kandydaci do spółdzielni mieszkaniowych objęci listami prowadzonymi przez wojewodów lub zarejestrowani w spółdzielniach mieszkaniowych, którzy do końca 1990 r. zgromadzili wymagane wkłady mieszkaniowe, są pełnoletni i nie posiadają samodzielnych mieszkań bądź mieszkają w lokalach, w których na osobę przypada mniej niż 5 m2 powierzchni mieszkalnej, mogą otrzymać rekompensatę pieniężną w wysokości 10% średniej, w danym województwie, ceny mieszkania w spółdzielczym wielorodzinnym budownictwie mieszkaniowym o powierzchni 50 m2, obliczonej przez wojewodę według stanu na dzień wypłaty tej rekompensaty."

Tak więc ustawodawca nakazał wyliczenie rekompensaty w oparciu o średnią, w danym województwie, cenę mieszkania w spółdzielczym wielorodzinnym budownictwie mieszkaniowym o powierzchni 50 m2, obliczoną przez wojewodę według stanu na dzień wypłaty tej rekompensaty. Wielkość powyższa nie jest tożsama z zastosowanym przez organ wskaźnikiem - koszt odtworzenia 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych dla województwa mazowieckiego. Ustawodawca wyraźnie wskazał na takie pojęcie jak średnia cena mieszkania i to określona w konkretnym typie budownictwa mieszkaniowego (budownictwo spółdzielcze wielorodzinne), dla dokładnie określonej powierzchni mieszkania (50 m2). Ten związek z cenami budownictwa spółdzielczego, i to określonego typu, jest szczególnie istotny gdy zważy się na treść ust. 2 art. 7 wskazanej wyżej ustawy. Należy tu mieć także na uwadze cel na jaki były przeznaczone wkłady mieszkaniowe gromadzone przez kandydatów do spółdzielni mieszkaniowych.

Zastosowany przez organ wskaźnik jest całkowicie innym wskaźnikiem, a zatem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa - to jest wskazanego wyżej art. 7 ust. 1 ustawy o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw. Ponieważ naruszenie to miało wpływ na wynik postępowania administracyjnego (tu: sposób wyliczenia kwoty przysługującej skarżącej rekompensaty), dotknięte takimi uchybieniami decyzje musiały zostać uchylone.

Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się innych istotnych uchybień, które mogły także mieć wpływ na wynik postępowania.

Przekazane przez organ akta postępowania są niekompletne. Brak miedzy innymi wniosku o wypłatę rekompensaty, zaś dokumenty dotyczące przebiegu postępowania w I instancji zostały okrojone w zasadzie do wydanych decyzji i odwołań.

Ponownie rozpatrując niniejsza sprawę, organ powinien stosować wskaźnik przewidziany w art. 7 ust. 1 ustawy o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw i nie stosować w to miejsce innych wskaźników.

Reasumując, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyżej opisane naruszenie prawa materialnego miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ.

Dlatego też, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.