Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 60/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ochrona przyrody
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83 ust. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 627
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity.
article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych w G. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie drzewa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. Zarząd Dróg Powiatowych w G. wystąpił do Starosty Powiatu [...] o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa z gatunku jesion pensylwański, rosnącego w pasie drogowym drogi powiatowej [...] na działce nr "1" obręb S., przy ul. [...] w S. Do wniosku dołączono kopię wypisu z rejestru gruntów, kopię mapy zasadniczej w skali 1:1000 oraz zgodę właściciela działki – Gminy S., reprezentowanej przez Burmistrza.

Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na wniosek Starosty Powiatu [...], wyłączyło ten organ i wyznaczyło do rozpoznania sprawy Starostę Powiatu [...]. Całość akt sprawy przekazano wyznaczonemu organowi pismem z dnia [...]r., które wpłynęło w dniu [...]r.

Następnie pismem z dnia [...]r., doręczonym w dniu [...]r., Starosta Powiatu [...] wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 kpa, braków podania poprzez przedłożenie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawania wniosku bez rozpoznania:

– oryginału lub uwierzytelnionej kopii wypisu uproszczonego z rejestru gruntów,

– dokumentu potwierdzającego tytuł władania nieruchomością,

– wskazanie podstawy prawnej działania osoby podpisanej pod wnioskiem,

– określenie przeznaczenia terenu zgodnie z obowiązującym planem miejscowym,

– podanie, czy nieruchomość wpisana jest do rejestru zabytków, bądź objęta inną formą ochrony przyrody.

Wobec nieusunięcia powyższych braków w terminie 7 dni, Starosta Powiatu [...] pismem z dnia [...]r., doręczonym w dniu [...]r., powiadomił wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku z dnia [...]r. bez rozpoznania.

Z kolei Zarząd Dróg Powiatowych w G. pismem z dnia [...]r., nadanym w dniu [...]r., które wpłynęło do organu w dniu [...]r. nadesłał żądane dokumenty i wyjaśnił, że działka nr "1" nie jest wpisana do rejestru zabytków i nie jest objęta ochroną krajobrazową w granicach parku narodowego albo rezerwatu przyrody.

W odpowiedzi Starosta Powiatu [...] poinformował, że wobec pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia [...]r., strona może złożyć prośbą o przywrócenie terminu w trybie art. 58 kpa, bądź wystąpić z nowym wnioskiem do właściwego organu.

Z kolei Zarząd Dróg Powiatowych w G. pismem z dnia [...]r. wniósł o merytoryczne rozpoznanie wniosku, powołując się na fakt uzupełnienia braków pismem z dnia [...]r. Jednakże Starosta Powiatu [...] pismem z dnia [...]r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko co do pozostawienia sprawy bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Zarząd Dróg Powiatowych pismem z dnia [...]r. wniósł zażalenie na bezczynność Starosty Powiatu [...]. Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało zażalenie za nieuzasadnione, bowiem wobec nieuzupełnienia braków wniosku w terminie ustawowym i niezłożenia wniosku o jego przywrócenie, organ I instancji załatwił sprawę poprzez pozostawienie podania bez rozpoznania. Następnie Zarząd Dróg Powiatowych w G. pismem z dnia [...]r. wezwał Starostę Powiatu [...] do załatwienia wniosku z dnia [...]r., a wobec nieuwzględnienia wezwania przez organ, pismem z dnia [...]r., nadanym [...]r., wniósł skargę do sądu administracyjnego, w której domagał się zobowiązania organu do wydania aktu w terminie 14 dni oraz ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. Nadto, skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.

Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania skarżący zarzucił organowi błędną wykładnię art. 64 § 2 kpa oraz rażące naruszenie art. 35 § 1 kpa. Powołując się na poglądy wyrażone w wyrokach NSA z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt II GSK 3/2011 oraz WSA w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SAB/Gl 51/2008 (ONSA i WSA 2011/2/32), skarżący podniósł, że w sytuacji uzupełnienia braków podania z uchybieniem terminu, podanie powinno być rozpatrzone merytorycznie, z tym zastrzeżeniem, że termin jego wniesienia powinien być liczony od daty wniesienia pisma uzupełniającego braki. Zatem w sytuacji, uzupełnienia braków formalnych wniosku w dniu [...]r., organ pozostaje w bezczynności, zaś bezpodstawne jest żądanie złożenia ponownego wniosku, bądź prośby o przywrócenie terminu.

W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, bowiem w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 64 § 2 kpa, a pozostawienie podania bez rozpoznania stanowi załatwienie sprawy, co oznacza, że organ nie naruszył art. 35 § 1 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach niewydania:

1) decyzji administracyjnej,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Tymczasem w niniejszej sprawie brak podstaw do stwierdzenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Starostę [...] jako organu wyznaczonego do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...]r. – w rozumieniu powyższej regulacji. Jest poza sporem, że wniosek ten obarczony był brakami, wymienionymi w art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.), o uzupełnienie których organ prawidłowo wezwał skarżącego pismem z dnia [...]r., doręczonym w dniu [...]r., pouczając o skutkach ich nieusunięcia w ustawowym 7-dniowym terminie. Powyższy termin upłynął jednak bezskutecznie w dniu [...]. Zatem z mocy art. 64 § 2 kpa, Starosta [...] pozostawił wniosek bez rozpoznania, o czym powiadomił skarżącego pismem z dnia [...]r. Tymczasem skarżący uzupełnił braki formalne wniosku dopiero w dniu [...]r., kiedy to nadał za pośrednictwem poczty pismo, zawierające żądane dane, wymagane w świetle art. 83 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody. Zatem uzupełnienie braków formalnych podania nastąpiło już po doręczeniu skarżącemu zawiadomienia o jego pozostawieniu bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 kpa. Spór w niniejszej sprawie dotyczy więc przypadku, gdy uzupełnienie braków formalnych podania nastąpiło po upływie 7-dniowego terminu, kiedy to organ powiadomił już wnioskodawcę o skutkach, wynikających z art. 64 § 2 kpa.

Zdaniem sądu administracyjnego, taki stan rzeczy należy traktować jako złożenie nowego wniosku (podania). Datą wszczęcia nowego (kolejnego) postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia wniosku organowi administracji publicznej (art. 61 § 1 i § 3 kpa). Jednakże sedno problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy Starosta [...] jest organem właściwym do rozpoznania nowego wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie tego samego drzewa, który objęty był wnioskiem z dnia [...]r., pozostawionym jednak skutecznie bez rozpoznania pismem organu z dnia [...]r. Zdaniem składu orzekającego, organ ten postanowieniem Kolegium z dnia [...]r. został jednak wyznaczony do załatwienia konkretnej sprawy, a mianowicie wniosku z dnia [...]r. Sprawa ta została załatwiona przez wydanie zawiadomienia w trybie art. 64 § 2 kpa o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Tego rodzaju czynność materialno-techniczna kończy zaś postępowanie w rozumieniu art. 104 § 1 kpa. Inaczej przedstawia się sytuacja, gdy braki formalne podania zostaną usunięte co prawda po upływie ustawowego terminu, lecz organ nie powiadomił jeszcze strony o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Zdaniem składu orzekającego, takiego przypadku dotyczy przywołane w skardze orzecznictwo. Przy odmiennym rozumowaniu uzupełnienie braków formalnych podania po upływie znacznego okresu czasu, np. kilku lat, oznaczałoby niezałatwienie sprawy. W konsekwencji, wobec załatwienia przez Starostę [...] wniosku z dnia [...]r. brak podstaw do ferowania zarzutu bezczynności tego organu.

Brak zaś podstaw prawnych do przyjęcia, że organ ten jest właściwy do rozpoznania kolejnego wniosku skarżącego, jak należy traktować jego pismo z dnia [...]r. Właściwość miejscową organu wyznacza bowiem przepis art. 21

§ 1 pkt 1 kpa, a więc zgodnie z miejscem położenia nieruchomości. Faktem jest, że z mocy art. 65 § 1 kpa, w sytuacji wniesienia podania do organu niewłaściwego, organ ten ma obowiązek przekazania je do organu właściwego. Jednak w stanie prawnym, obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą nowelizującą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), przekazanie podania nie następuje w formie postanowienia, lecz jest czynnością materialno-techniczną, która nie przybiera żadnej z form prawnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności, nie jest to akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu pkt 4 tego przepisu.

W konsekwencji, mając na uwadze regulację z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy, brak podstaw do stwierdzenia bezczynności (przewlekłości) organu, polegającej na nieprzekazaniu podania wg właściwości zgodnie z art. 65 § 1 kpa, co musiałoby skutkować zobowiązaniem organu do podjęcia czynności materialno-technicznej, niewymienionej w katalogu aktów z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy.

Z tych wszystkich względów skarga na bezczynność Starosty [...] nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.