Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 213/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi P. B. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z bezczynnością organu po wyroku Sądu uchylającym decyzję o odmowie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa 1. oddala skargę; 2. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A. P. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa zł 80/100) złotych w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote 80/100) złotych.


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 213/07

Uzasadnienie

P. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Urząd Miasta W. Biuro [...] w związku z niewykonaniem przez ten urząd wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2006 r., wydanego w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1758/05. W uzupełnieniu skargi P. B. sprecyzował stronę postępowania jako Prezydenta W. Powyższym wyrokiem sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] marca 2005 r. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa.

Skarżący wnosił o nakazanie by organ zezwalający wydał zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa do spożycia poza miejscem sprzedaży w pawilonie handlowym przy ul. [...] róg ul. [...] w W. oraz o wymierzenie temu organowi grzywny z uwagi na niewykonanie wyroku sądu.

W uzasadnieniu podano, że pomimo wyroku sądu administracyjnego i wezwania skarżącego z dnia 11 grudnia 2006 r. skierowanego do organu zezwalającego organ ten nie wydał wnioskowanego zezwolenia utrzymując, w piśmie z dnia 13 grudnia 2006 r., że nadal, w myśl art. 18 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (j. t. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.), nie posiada wymaganych dokumentów. Zdaniem skarżącego takie stanowisko organu łamie prawo i jest sprzeczne z art. 244 k.p.c., a przebieg sprawy wskazuje, że czyn został popełniony z winy umyślnej.

Stan sprawy przedstawiał się następująco;

Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2005 r. odmówił P. B. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów zwierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa w sklepie usytuowanym przy ul. [...] w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymało tą decyzję w mocy. Podstawą odmowy wydania zezwolenia było niewykazanie się przez P. B. tytułem prawnym do lokalu, w którym zamierzał prowadzić działalność gospodarczą.

P. B. do wniosku o wydanie zezwolenia dołączył decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2003 r. stwierdzającą, iż wskazany sklep spełnia wymagania konieczne do sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz decyzję z dnia [...] października 1973 r. wydaną jego ojcu E. B. o pozwoleniu na budowę pawilonu [...] na gruncie Skarbu Państwa przy ul. [...]. Na żądanie organu, dostarczenia tytułu prawnego do lokalu (umowy dzierżawy oraz decyzji potwierdzającej przyjęcie obiektu do eksploatacji), P. B. wyjaśnił, że tytuł prawny do terenu nie jest uregulowany z winy Urzędu. Wobec odmowy ustanowienia użytkowania wieczystego co do wskazanego terenu zabudowanego przez nieżyjącego już ojca pawilonem handlowym, toczyło się postępowanie, z powództwa P. B. przed Sądem Rejonowym dla W. (sprawa [...]) w trybie art. 208 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 46 z 2000 r. poz. 543 ze zm.). Dołączył ponadto stwierdzenie nabycia spadku po ojcu na rzecz swoją, brata P. oraz matki, a także oświadczenie matki złożone 29 kwietnia 1984 r. o zrzeczeniu się swego udziału w pawilonie przy ul. [...] na rzecz synów P. i P. B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku w sprawie (sygn. akt VI SA/Wa 1758/05) wskazał, że tytuł prawny do władania lokalem nie musiał wywodzić się z prawa rzeczowego, lecz może wywodzić się także z prawa zobowiązaniowego /np. najem czy dzierżawa/, które to tytuły uprawniają m.in. do władania lokalem. W ocenie sądu uprawnienie do władania przedmiotowym lokalem w opisanych warunkach rodziło roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego i jak każde uprawnienie o charakterze majątkowym, było dziedziczne, zatem przeszło na wnioskodawcę. W tym stanie rzeczy sąd uznał za wadliwe stanowisko organu, że P. B. do czasu zakończenia sprawy sądowej nie miał żadnego tytułu prawnego do lokalu. Do czasu zakończenia sprawy sądowej nie miał on tytułu prawno-rzeczowego do nieruchomości, miał natomiast niekwestionowany dotychczas przez właściciela gruntu tytuł do władania lokalem i lokalem władał. Ten tytuł mógł być podstawą do wydania zezwolenia. Konkludując sąd wskazał, że przed wprowadzeniem ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 167 z 2002 r. poz. 1372) zmiany do ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, wymóg przedstawienia tytułu prawnego do lokalu wynikał z uchwały Rady Gminy, i przy wydawaniu P. B. poprzednich zezwoleń był uważany za spełniony na podstawie tych samych dokumentów, które obecnie organ uznał za niewystarczające. Zatem działanie organu, w ocenie sądu, naruszyło zawartą w art. 7 k.p.a. zasadę załatwiania sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu obywatela oraz zawartą w art. 8 k.p.a. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Powołując się na powyższy wyrok, jako stwierdzający tytuł prawny do lokalu, P. B. ponownie złożył w dniu 3 sierpnia 2006 r. wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa do spożycia poza miejscem sprzedaży w pawilonie handlowym przy ul. [...] w W. We wniosku przypominał, że już uprzednio (w dniu 12 marca 2003 r.) złożył taki sam wniosek wraz z wymaganymi wówczas dokumentami.

W nawiązaniu do tego wniosku organ administracji pismem z dnia 21 listopada 2006 r. poinformował skarżącego o konieczności przedłożenia decyzji właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

W odpowiedzi na to pismo P. B. pismem z dnia 27 listopada 2006 r. poinformował organ, że wystąpił do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej o wydanie opinii sanitarnej. Następnie pismem z dnia 11 grudnia 2006 r. wezwał organ do wykonania wyroku sądu administracyjnego.

W nawiązaniu do tego pisma organ administracji pismem z dnia 13 grudnia 2006 r. wyjaśnił, że do załatwienia sprawy konieczne jest dostarczenie decyzji o jakiej informował w piśmie z dnia 21 listopada 2006 r. oraz, ze względu na zmiany w przepisach prawa miejscowego, niezbędne jest ponowne przeprowadzenie oględzin punktu sprzedaży i wydanie opinii przez Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych W.

Po otrzymaniu powyższego pisma P. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że niewydanie zezwolenia wynika z niedostarczenia przez skarżącego właściwej decyzji sanitarnej wymaganej art. 18 ust. 6 pkt 4 o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Obowiązek ten wynikł w toku postępowania na podstawie art. 105 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), który zmienił art. 18 ust. 6 pkt 4 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Organ administracji, obowiązany stosować przepisy aktualne w dacie wydawania decyzji wskazał, że w myśl obecnie obowiązującego art. 18 ust. 6 pkt 4 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć decyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a więc inną decyzję niż ta, która była wymagana w chwili składania wniosku. Skarżący wezwany pismem z dnia 27 listopada 2006 r. do przedłożenia wymaganej decyzji poinformował, że wystąpił do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej o jej wydanie wskazując termin dostarczenia tej decyzji. Z tego powodu postępowanie w sprawie nie zostało zawieszone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Sąd administracyjny badając postępowanie administracyjne prowadzone przez organ administracji publicznej uprawniony do wydania wnioskowanego przez skarżącego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa nie stwierdził, by doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów procesowych uzasadniających uwzględnienie skargi.

P. B. żądał wykonania wyroku, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2006 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1758/05), przez organ wydający zezwolenie, o które skarżący wnioskował i ukaranie organu za niewykonanie tego wyroku, żądając jednocześnie nakazanie organowi administracji wydania zezwolenia.

Jeżeli zatem chodzi o żądanie nakazania przez Sąd organowi udzielającemu zezwolenia wydania wnioskowanego zezwolenia, to należy stwierdzić, iż sąd administracyjny nie jest organem administracji publicznej, umocowanym do wydawania zezwoleń. Stosownie bowiem do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc wyłącznie o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którego wykonania P. B. dochodził rozstrzygał jedynie, iż skarżący spełnił wymaganie posiadania tytułu prawnego do lokalu, w którym zamierzał prowadzić wnioskowaną działalność gospodarczą. Ponieważ wyrokiem tym sąd uchylił obie decyzje administracyjne podjęte w sprawie, wróciła ona do pierwszej instancji – Prezydenta W. i organ ten ponownie rozpoczął postępowanie administracyjne w sprawie wniosku P. B. z dnia 12 marca 2003 r. Wniosek ten skarżący niejako ponowił, po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dnia 13 lipca 2006 r., pismem z dnia 2 sierpnia 2006 r. W piśmie tym żądał wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie usytuowanym przy ul. [...] róg [...] w W.

W myśl art. 18 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (j. t. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) – aktualnego na dzień złożenia wniosku i złożenia skargi – do wniosku, celem otrzymania zezwolenia, należało dołączyć wymagany dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych. W przedmiocie tego wymogu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dnia 13 lipca 2006 r. dokonał rozstrzygnięcia i organ administracji nie negował po wydaniu wyroku, że skarżący taki tytuł posiada.

P. B., żądając wydania zezwolenia, opierał swoje roszczenie na tym, że wobec treści ww. wyroku sądu zostały spełnione wszystkie wymagania do udzielenia zezwolenia, bowiem pozostałe dokumenty zostały złożone przy wniosku z dnia 12 marca 2003 r.

Należy zatem zauważyć, iż po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uległ zmianie stan prawny, a organy administracji publicznej, zgodnie z art. 6 k.p.a., są obowiązane działać, przy wydawaniu decyzji, na podstawie przepisów obowiązującego prawa, a nie w oparciu o przepisy, które straciły swą aktualność.

Na podstawie art. 105 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), został zmieniony art. 18 ust. 6 pkt 4 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Stosownie do zmienionego przepisu do wniosku o wydanie zezwolenia należy m.in. dołączyć decyzję, o której mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu.

P. B., pomimo wezwania organu administracji nie przedłożył wymaganej decyzji organu inspekcji sanitarnej, co jak słusznie podnosił organ, uniemożliwiało wydanie decyzji w sprawie z wniosku skarżącego, a z uwagi na fakt, iż akta administracyjne sprawy zostały przekazane do sądu, skutkiem wniesienia skargi, nie mógł wydać żadnej decyzji w sprawie.

W tych okolicznościach nie można było uwzględnić skargi P. B. także w zakresie żądania wymierzenia organowi administracji grzywny, albowiem brak było podstaw do uznania, że organ ten nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2006 r. Przypomnieć bowiem wypada, że wyrok uchylał jedynie obie decyzje organów administracji rozstrzygając o posiadaniu przez skarżącego tytułu prawnego do lokalu i w tym zakresie organ administracji uznał to prawo skarżącego.

Stwierdzając zatem, iż nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.