Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 719/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. Z. i A. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 719/10

UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją [...] z dnia [...] października 2009r. po rozpatrzeniu wniosku M. i A. Z. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w miejscowości [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 12 sierpnia 2009r. M. i A. Z. wystąpili do Starostwa Powiatowego [...] z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działkach nr [...], położonych w miejscowości [...]. Wraz z wnioskiem przedłożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego.

Po analizie przedłożonej dokumentacji stwierdzono, że nie odpowiada ona warunkom zawartym w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 z późniejszymi zmianami).

W związku z powyższym Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2009r. znak [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości poprzez sporządzenie projektu budowlanego zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dotyczącego [...] i części wsi [...], uchwalonego przez Radę Gminy [...] nr [...] dnia [...] marca 2006r. (Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 95 poz. 3153 z dnia 23 maja 2006r.), który zgodnie z §26 ust. 1 pkt 6a dopuszcza wyłącznie zabudowę wolnostojącą, z maksymalnie jednym budynkiem na działce budowlanej, w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia z pouczeniem, iż nieusunięcie w/w nieprawidłowości w zakreślonym terminie spowoduje odmowę zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę.

Do dnia 23 września 2009r. inwestor nie usunął wskazanych w postanowieniu nieprawidłowości, co uniemożliwiło zatwierdzenie projektu i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ podniósł, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działki inwestorów położone są na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy []... dotyczącego obszaru wsi [...] i części wsi [...], zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2006r., symbolem [...].

Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem [...] plan ustala parametry zabudowy i wskaźniki zabudowy oraz zagospodarowania terenu z dopuszczeniem wyłącznie zabudowy wolnostojącej z maksymalnie jednym budynkiem na działce budowlanej (§26 ust. 1 pkt 6a). Ponadto dla terenów [...]określone w §4 ust. 8 ustalenia dotyczące szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości, wymagają aby wielkość nowo wydzielonych działek miała minimalnie 1500m2 z tolerancją minus 10%. Zgodnie z ust. 8 pkt 4 lit. c ustalono zakaz lokalizowania zabudowy na działkach mniejszych niż określone w planie o ile nie zostały wydzielone i nie uzyskały statusu działek budowlanych przed wejściem planu w życie, lub nie zostały wydzielone na podstawie prawomocnej decyzji podziałowej.

Podział nieruchomości, w wyniku którego wydzielono działki [...] (140m2), [...] (777m2), [...] (438m2) i [...] (834m2) został zatwierdzony decyzją nr [...] z dia [...] maja 2007r. wydaną przez kierownika referatu Geodezji i Gospodarki Gruntami w Urzędzie Gminy [...], działającego w imieniu Wójta Gminy [...], ze wskazaniem scalenia w jedną działkę budowlaną nr [...] o powierzchni 0,2189 ha. Powyższe działki gruntu zostały więc wydzielone i uzyskały status działki budowlanej po wejściu w życie wyżej opisanego planu miejscowego.

W przedłożonym do zatwierdzenia planie żadna z wymienionych działek nie ma normatywnej powierzchni wynikającej z planu miejscowego tj. 1500m2.

Teren wydzielony (nazywany przez autora projektu rzeczywistym) w przedłożonym do zatwierdzenia zagospodarowania na nieruchomości składającej się z kilku działek nie stanowi działki budowlanej, a teren którego dotyczy projekt zagospodarowania nie spełnia wymogów określonych w planie miejscowym.

W związku z faktem, iż żadna z odrębnych działek stanowiących własność inwestora nie spełnia warunków, które pozwalają uznać ją za samodzielną działkę budowlaną, zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), inwestor zobowiązany był przedłożyć projekt zagospodarowania terenu obejmujący całą nieruchomość składającą się z czterech działek ewidencyjnych, których łączna wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi konieczne do realizacji obiektów budowlanych. Teren w/w nieruchomości stanowiącej własność inwestora w chwili obecnej jest już zabudowany budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz zabudową gospodarczą, co jest udokumentowane na załączonej aktualnej mapie do celów projektowych, a tym samym uniemożliwia sporządzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu budowlanego z zachowaniem wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Po rozpatrzeniu odwołania inwestorów Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy wskazał, że w wyniku dokonania sprawdzenia przedłożonej przez inwestora dokumentacji projektowanego budynku mieszkalnego stwierdzono niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wypełniała dyspozycję art. 35 ust 1 Ustawy Prawo budowlane.

Skargę do sądu administracyjnego złożyli M. i A. Z. wnosząc o uchylenie decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2010r.

Skarżący podnieśli, że wymagany od nich warunek, aby działka budowlana miała powierzchnię nie mniejszą niż 1500m2 dotyczy wyłącznie działek nowo wydzielonych powstałych w wyniku scalania lub podziału nieruchomości skutkiem czego nie dotyczy on skarżących. Przywołanie przez organ przepisu §12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w ocenie skarżących było wadliwe, bowiem ochrona odległości przewidziana tym przepisem dotyczy jedynie relacji do granic nieruchomości gruntowych znajdujących się w posiadaniu różnych osób.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli między innymi, że ich zdaniem fakt, że powierzchnia ziemska podzielona jest na dwie lub więcej działek ewidencyjnych pozostaje bez znaczenia przy wydawaniu pozwolenia na budowę, jeśli dysponentem tej powierzchni pozostaje ten sam podmiot. Skarżący podnieśli ponadto, że nie są zobowiązani do przeprowadzenia procesu scalania działek. Ponadto na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje ich zdaniem uzasadnienia, argumentacja oparta na przepisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać wyeliminowanie jej z obrotu prawnego, natomiast zgodnie z treścią art. 145§1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie jedynie w sytuacji, gdy stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy obu instancji zasadnie wskazały, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Skarżący w dniu 12 sierpnia 2009r. wystąpili z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi na terenie działek nr ewidencyjny [...] położonych w miejscowości [...] gmina [...]. Do wniosku inwestor dołączył:

• projekt architektoniczno-budowlany, typowy, pod nazwą "Dom w [...]" adaptowany przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane i aktualne na dzień opracowania projektu, zaświadczenia o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego

• oświadczenia inwestora, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

• projekt zagospodarowania sporządzony na mapie zasadniczej do celów projektowych.

Starosta [...] wypełniając dyspozycję art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę dokonał sprawdzenia:

1) zgodności obiektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. dotyczącego obszaru wsi [...] i części wsi [...], uchwalonego Uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Rady Gminy [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. 06 .95. 31543),

2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;

3) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dot. bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b a także zaświadczenia o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W związku ze stwierdzonymi przez organ orzekający nieprawidłowościami w przedłożonym projekcie budowlanym, Starosta [...] działając zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, postanowieniem z dnia [...] września 2009r. znak [...] wezwał inwestora do ich usunięcia w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie to zawierało pouczenie o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę w przypadku nie usunięcia wskazanych nieprawidłowości w terminie, jak również informację, iż na postanowienie to nie służy zażalenie. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał niezgodność projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ze względu na to, że inwestor nie wykonał obowiązku nałożonego na niego postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. znak [...], Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2009 r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Postępowanie organu wypełniało dyspozycję art. 35 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane, a wobec niespełnienia przez inwestorów wymagań wynikających z postanowienia z dnia [...] września 2009r. odmowa wydania decyzji o pozwoleniu na budowę była zgodna z prawem.

W świetle załączonych dokumentów ustalenia organów co do niezgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy uznać za trafne.

Z treści planu uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dot. obszaru wsi [...], należące do inwestora działki na których zaprojektowany został budynek mieszkalny jednorodzinny, znajdują się na terenie oznaczonym symbolem [...] oznaczającym teren zabudowy jednorodzinnej - rezydencjonalnej. (§ 3 ust. 2 pkt 5b). Natomiast w ust. 8 pkt 2 b ustaleń tego planu, określono wielkość nowo wydzielonych działek dla terenu oznaczonego na rysunku planu [...] tak, że minimalna wielkość działek powinna wynosić 1500m2 (z tolerancją : minus 10%). Jednocześnie w pkt 4c tego samego ustępu ustalono zakaz lokalizowania zabudowy na działkach mniejszych niż określone w planie tj. w rozpatrywanej sprawie 1500m2 (minus 10 %), o ile nie zostały wydzielone i nie uzyskały statusu działek budowlanych przed wejściem planu w życie, lub nie zostały wydzielone na podstawie prawomocnej decyzji podziałowej.

Ponadto dla terenów oznaczonych symbolem [...] ustalono w § 26 ust. 1 pkt. 6 treści planu, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, zgodnie z §4 ust. 6 który między innymi zakazuje lokalizowanie budynków w odległości mniejszej niż 3m od granicy działek sąsiednich, przy czym zgodnie z w/w pkt 6 podpunkt a, na terenie tym dopuszcza się wyłącznie zabudowę wolnostojącą, z maksymalnie jednym budynkiem na działce budowlanej.

Jak trafnie ustalił organ żadna z działek inwestora ze względu na ich powierzchnię wynoszącą: działka [...] (140 m2) , działka [...] (777 m2), działka [...] (438 m2) i działka [...] (834 m2) , nie spełnia powołanych wyżej warunków ustalonych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto jak wynika z akt sprawy, działki te zostały wydzielone i uzyskały status działek budowlanych ze wskazaniem ich scalenia, na podstawie decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. tj. już po wejściu w życie planu, co również nie spełnia zawartych w nim przytoczonych wyżej ustaleń. Ponadto z projektu zagospodarowania sporządzonego na omawianą inwestycję wynika, że w granicach tego opracowania znajduje się już budynek mieszkalny. Jednocześnie projektowany budynek zlokalizowany na działkach ozn. nr ewid. [...], usytuowany został w granicy z działką ozn. nr ewid. [...], co stanowi kolejne naruszenie ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego odnośnie odległości budynków od granic z sąsiednią działką.

W tej sytuacji skoro ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie wydania decyzji na terenie objętym planowaną inwestycją nie zostały zachowane organ zasadnie odmówił wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.