Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1955/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic Chojnacka Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2020 r., [...]którą organ centralny działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) w związku z art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz, 1668, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez przedsiębiorcę B. S. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą B. w D., od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] marca 2020r. wymierzającej ww. przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną:

1. Uchylił zaskarżoną decyzję w całości,

2. Na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b w zw. z art. 35c ust. 5 ust. 1 i w zw. z art. 35d ust. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660, z późn. zm.), orzekł o nałożeniu na przedsiębiorcę B. S.prowadzącą działałność gospodarczą pod nazwą B. w D., administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), za to, że wystawiła świadectwo jakości dla wprowadzanego do obrotu paliwa stałego tj. węgła kamiennego w sortymencie orzech II, w którym wskazała wartość parametru jakościowego tj. wartość opałowa niezgodną ze stanem faktycznym.

Decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Inspektorzy [...]Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w dniu [...] sierpnia 2019 r. przeprowadzili kontrolę Przedsiębiorcy, której zakres przedmiotowy obejmował m. in. kontrolę jakości paliw stałych pod względem spełniania wymagań jakościowych i kontrolę przestrzegania obowiązku wystawienia, przekazywania i przechowywania świadectwa jakości paliwa stałego, o którym mowa w art. 6c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660, z późn. zm.).

Czynności kontrolne przeprowadzono w należącym do Strony składzie opału w D.. Podczas przeprowadzonej kontroli ustalono, że Strona prowadzi sprzedaż paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW.

W dniu kontroli Strona oświadczyła, że wprowadza do obrotu paliwa stałe tj. węgiel kamienny przeznaczony do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW w następujących sortymentach:

1) Orzech II w ilości 25 ton,

2) Orzech I w ilości 23 tony,

3) Kostka w ilości 10 ton,

4) Eko-groszek w ilości 25 ton,

5) Groszek w ilości 20 ton.

W trakcie kontroli inspektorzy pobrali do badań ze zwału o masie 25 ton próbki węgla kamiennego w sortymencie orzech II tj. próbkę paliwa stałego nr [...] o masie 84,17 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr [...] o masie 84,31 kg, na podstawie protokołu pobrania próbek paliwa stałego nr [...]. Następnie w tym samym dniu inspektorzy kontrolujący, przekazali pobrane próbki paliwa stałego do niezależnego akredytowanego laboratorium P. Sp. z o. o. w [...]. Kontrolowany Przedsiębiorca podpisał protokół kontroli bez uwag, a ponadto nie skorzystał z przysługującego uprawnienia do wniesienia uwag na piśmie.

Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium P. Sp. z o.o. w [...], udokumentowane sprawozdaniem z badań nr [...]z [...] sierpnia 2019 r., po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: "rozporządzeniem" wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. [...] sierpnia 2019 r. węgiel kamienny w sortymencie orzech II, nr próbki [...] , nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. wystawionym przez Stronę, z uwagi na:

1) zaniżoną zawartość popiołu, która wynosiła 4,03% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 11,00%,

2) zaniżoną wartość opałową, która wynosiła 30,635 MJ/kg przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 31,999 MJ/kg,

3) zaniżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 3,6% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 19,0%.

W związku z wynikami przeprowadzonych badań węgla [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej decyzją z dnia [...] marca 2020 r., nałożył na Stronę administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 tysięcy złotych w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z uwagi na, to, że wystawiła świadectwo jakości w którym wartości parametrów jakościowych tj. zawartość popiołu, wartość opałowa oraz zawartość wilgoci całkowitej były niezgodne ze stanem faktycznym.

Strona odwołała się od powyższej decyzji organu wojewódzkiego i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, 77, 80 Kpa, poprzez ich niezastosowanie, objawiające się pominięciem przy wydaniu decyzji wyjaśnień złożonych przez Stronę, a także pominięciem okoliczności poprawienia świadectwa jakości,

2) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 8 Kpa poprzez zaniechanie obowiązku prowadzenia postępowania zmierzającego do pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa,

3) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 189f § 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a nadto strona zaprzestała naruszania prawa, co obliguje organ do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu.

Po rozpatrzeniu odwołania, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b w zw. z art. 35c ust. 5 ust. 1 i w zw. z art. 35d ust. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660, z późn. zm.), orzekł o nałożeniu na przedsiębiorcę B. S.prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą B.w D., administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), za to, że wystawiła świadectwo jakości dla wprowadzanego do obrotu paliwa stałego tj. węgła kamiennego w sortymencie orzech II, w którym wskazała wartość parametru jakościowego tj. wartość opałowa niezgodną ze stanem faktycznym.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz. U. z 2019 r. poz. 660, z późn. zm.), przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany "świadectwem jakości". Zgodnie z art. 6d pkt. 6 ww. ustawy przedsiębiorca jest zobowiązany wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego wystawiane jest świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2.

Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych oraz wskazać wartości parametrów danego paliwa stałego zgodne ze stanem faktycznym, zwanego świadectwem jakości - wprowadzając je do obrotu. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Organ odwoławczy podał, iż z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż próbkę paliwa stałego nr [...] o masie 84,17 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr [...] o masie 84,31 kg, pobrano do badań ze zwału węgla kamiennego w sortymencie ul. [...] [...]orzech II o masie 25 ton znajdującego się w należącym do Strony składzie opału przy ul. [...] [...]w D., czynność ta została udokumentowana protokołem pobrania próbek paliwa stałego nr [...]. Niewątpliwym jest również, że w dniu [...] sierpnia 2019 r. inspektorzy reprezentujący [...]Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przekazali ww. próbki węgla kamiennego do niezależnego laboratorium P. Sp. z o.o. w [...].

Organ odwoławczy przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że badanie, przeprowadzone przez ww. laboratorium, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. [...] sierpnia 2019 r. węgiel kamienny orzech II, nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. wystawionym przez Stronę, z uwagi na:

1) zaniżoną zawartość popiołu, która wynosiła 4,03% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 11,00%,

2) zaniżoną wartość opałowa, która wynosiła 30,635 MJ/kg przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 31,999 MJ/kg,

3) zaniżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 3,6% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 19,0%.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że parametry: zawartość popiołu i zawartość wilgoci całkowitej były lepsze niż deklarowane w świadectwie jakości. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w przypadku, gdy badania laboratoryjne wskażą, że próbka paliwa stałego spełnia wymagania jakościowe określone w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r, poz. 1890), ale jednocześnie nie spełnia wymagań jakościowych zadeklarowanych w świadectwie jakości, lecz wyniki badań wskazują na paliwo o lepszej jakości niż zadeklarował kontrolowany przedsiębiorca, nie jest to nieprawidłowością. Powyższe wynika z wykładni celowościowej ww. przepisu, której stosowanie wskazało Ministerstwo Energii w odpowiedzi na zapytanie wystosowane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej został zawiadomiony o powyższych wskazaniach pismem z dnia [...] listopada 2019 r. doręczonym za pośrednictwem platformy ePUAP.

Organ odwoławczy stwierdził, że w zakresie parametrów jakościowych tj. zawartość popiołu i zawartość wilgoci całkowitej kontrolowany Przedsiębiorca nie naruszył przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Prezes UOKiK stwierdził jednak, że wartość parametru: wartość opałowa wskazana w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. jest niezgodna ze stanem faktycznym. Nie ulega wątpliwości, że badania laboratoryjne wykazały zaniżoną (wartość opałową, która dla próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań wynosiła 30,635 MJ/kg, a dla próbki kontrolnej 30,871 MJ/kg przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 31,999 MJ/kg.

Organ odwoławczy ustalił zatem, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza istnienie przesłanki do nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art, 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes UOKiK stwierdził, że jedyną przesłanką stwierdzenia naruszenia obowiązków przez Przedsiębiorcę i zarazem wystarczającą do zaistnienia deliktu administracyjnego określonego w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest fakt wystawienia przez Przedsiębiorcę świadectwa jakości paliwa stałego, w którym wartości parametrów tego paliwa są niezgodne ze stanem faktycznym.

Organ odwoławczy stwierdził, iż niewątpliwym jest, że Strona wystawiła świadectwo jakości dla przedmiotowego węgla kamiennego w sortymencie orzech II nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., w którym wartości parametrów jakościowych paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym.

Zdaniem organu odwoławczego wartość opałowa wskazana w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. była niezgodna ze stanem rzeczywistym ustalonym w toku badań laboratoryjnych. Powyższy stan faktyczny prowadzi do wniosku, że Strona na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b podlega karze pieniężnej.

Organ odwoławczy ustalając wymiar kary pieniężnej w pierwszej kolejności zbadał przesłankę z art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, tj. ustalił wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie zawartość paliw stałych wprowadzanych do obrotu przez kontrolowanego Przedsiębiorcę przyjął wartość partii badanego węgla kamiennego w sortymencie orzech II, która wynosiła 27.500,00 zł (25 ton węgla po 1100 zł za tonę). Z powyższego wynika, że w tej sprawie Przedsiębiorca podlega karze w wysokości, o której mowa w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw czyli od 10.000 do 25.000 złotych. Organ odwoławczy ustalił wysokość kary pieniężnej, kierując się przesłankami wskazanymi w art. 35d ust. 4. Przepis ten w pierwszej kolejności nakazuje uwzględnić dotychczasową działalność Przedsiębiorcy dokonującego naruszenia. Organ odwoławczy przeprowadzając postępowanie stwierdził, że w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Strona była kontrolowana po raz pierwszy. Organ odwoławczy uwzględnił również, że Strona niezwłocznie po otrzymaniu wyników badań w trakcie kontroli z dnia [...] września 2019 r. przedstawiła poprawione świadectwo jakości. Kolejną przesłanką wskazaną w art. 35d ust. 4 ww. ustawy jest wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez Przedsiębiorcę dokonującego naruszenia, w roku poprzedzającym rok kontroli. Ustalono, że Strona jest mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.) i jej udział w obrocie rynkowym jest jednym z najmniejszych. Prezes UOKiK stwierdził, że słuszne i zgodne z prawem będzie wymierzenie Stronie kary pieniężnej w najniższej przewidzianej ustawowo wysokości 10.000,00 zł.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Z akt sprawy w sposób niewątpliwy wynika, że Strona w momencie wprowadzania do obrotu przedmiotowego węgla kamiennego orzech II wystawiła świadectwo jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., w którym wskazano wartość opałową niezgodną ze stanem faktycznym.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że okoliczność poprawienia świadectwa jakości w dniu [...] września 2019 r. przemawia na korzyść Strony i uwzględnił ten fakt rozpatrując przesłankę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, co skutkowało wymierzeniem kary w najniższej przewidzianej ustawą wysokości. Organ wyjaśnił także, że przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, które wprowadziły obowiązek wystawiania świadectwa jakości, określiły jego zakres przedmiotowy oraz dały podstawę do określenia wzoru czyli art. 6c, art. 6d i art. 6e zostały wprowadzone na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz ustawy o krajowej administracji skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1645), która weszła w życie w dniu 12 września 2018 r. Natomiast rozporządzenie Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) oraz rozporządzenie Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1892) weszły w życie w dniu 4 listopada 2018 r. Podkreślono, że wskazane powyżej przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz rozporządzenia Ministra Energii nie były nowelizowane do momentu wydania zaskarżonej decyzji. Kontrola, w wyniku której ustalono fakt wystawienia przez Stronę świadectwa jakości, w którym wskazano wartości parametrów jakościowych niezgodnych ze stanem faktycznym miała miejsce w dniu [...] sierpnia 2019 r., zatem Przedsiębiorca jako profesjonalista winien był znać i stosować przepisy odnoszące się wprost do prowadzonej działalności.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 189f § 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a nadto strona zaprzestała naruszania prawa, co obliguje organ do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu, organ odwoławczy stwierdził, że jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie.

Organ odwoławczy wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie z treści przepisów art. 6c i art. 35a pkt 9 lit. b, ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wynika, że organ działa w ramach decyzji związanej. W związku z powyższym w kwestii możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w tej sprawie znajduje zastosowanie reguła kolizyjna, ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, zgodnie z którą w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych - przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne, Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się.

Organ centralny podkreślił także, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno-bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Z powyższych względów w sytuacji gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie były zgodne ze stanem faktycznym nie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Ustawodawca nie uzależnił wypełnienia dyspozycji przepisu art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw od ilości niezgodnych ze stanem faktycznym parametrów jakościowych w danym świadectwie jakości. Zaś analiza treści przepisu art. 6c ww. ustawy prowadzi do wniosku, że obowiązek wystawienia świadectwa jakości zgodnego ze stanem faktycznym istnieje niezależnie od wartości czy ilości wprowadzanego do obrotu paliwa stałego. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Strona wprawdzie zaprzestała naruszania prawa, jednakże czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania biorąc pod uwagę całokształt okoliczności tej sprawy stwierdził, że ziściły się przesłanki zastosowania sankcji wskazanej w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw bowiem Strona wystawiła świadectwo jakości dla paliwa stałego, w którym wskazane wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym, co wykazały przeprowadzone badania laboratoryjne. W związku z powyższym zgodnie z art. 35c ust. 5 i art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wymierzył karę pieniężną w najniższej dopuszczalnej ustawowo kwocie 10.000,00 zł.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2020 r., B. S.wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania.

Odnośnie zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła zarzuty naruszenia:

1. naruszenie przepisów prawa procesowego łj. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. polegające na uchyleniu organu pierwszej instancji w całości orzekając identyczną karę administracyjną tym samym dokonując błędnego rozstrzygnięcia.

2. naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 139 k.p.a. poprzez niezastosowanie, prowadzące do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w wyniku czego organ drugiej instancji wymierzył skarżącej tożsamą karę administracyjną tym samym pogorszając sytuację faktyczną i procesową skarżącej;

3. naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 189a § 2 pkt, 2 w zw z art. 35a i art. 35d ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (t.j. Dz. U, z 2019 r. poz. 660 z późn. zm.) dalej u.s.m.k, polegające na uznaniu, że w powołanych przepisach zachodzi norma kolizyjna prowadząca do uznania, że organ nie jest władny do stosowania dyrektyw upoważniających organ do pouczenia skarżącej i odstąpienia od ukarania.

4. naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 189f § 1 pkt 1 względnie §2 polegające na niezastosowaniu instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej pomimo, że zachodzą ku temu wyraźne przesłanki

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca rozwinęła i szczegółowo uzasadniła wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Prezes UOKiK wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), obligowałyby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.

Zdaniem Sądu, Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz wyprowadził z tej analizy poprawne wnioski.

Sąd stwierdza, że wartości parametrów wskazanych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nie były zgodne ze stanem faktycznym.

Zasadnie organ odwoławczy ustalił, że parametry: zawartość popiołu i zawartość wilgoci całkowitej były lepsze niż deklarowane w świadectwie jakości.

W przypadku, gdy badania laboratoryjne wskażą, że próbka paliwa stałego spełnia wymagania jakościowe określone w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r, poz. 1890), ale jednocześnie nie spełnia wymagań jakościowych zadeklarowanych w świadectwie jakości, lecz wyniki badań wskazują na paliwo o lepszej jakości niż zadeklarował kontrolowany przedsiębiorca, nie jest to nieprawidłowością. Zasadnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że w zakresie parametrów jakościowych tj. zawartość popiołu i zawartość wilgoci całkowitej kontrolowany Przedsiębiorca nie naruszył przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Dlatego za zasadne uznać trzeba uchylenie przez organ odwoławczy decyzji organu wojewódzkiego.

Ponieważ jednak wartość parametru: wartość opałowa wskazana w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. była niezgodna ze stanem faktycznym zasadne było wymierzenie przez Prezesa UOKiK kary pieniężnej. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza zatem istnienie przesłanki do nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art, 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Zdaniem Sądu, Prezes UOKiK prawidłowo stwierdził, że jedyną przesłanką stwierdzenia naruszenia obowiązków przez Przedsiębiorcę i zarazem wystarczającą do zaistnienia deliktu administracyjnego określonego w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest fakt wystawienia przez Przedsiębiorcę świadectwa jakości paliwa stałego, w którym wartości parametrów tego paliwa są niezgodne ze stanem faktycznym.

W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że Strona wystawiła świadectwo jakości dla przedmiotowego węgla kamiennego w sortymencie orzech II nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., w którym wartości parametrów jakościowych paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym. Wartość opałowa wskazana w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. była niezgodna ze stanem rzeczywistym ustalonym w toku badań laboratoryjnych. Powyższy stan faktyczny prowadzi do wniosku, że Strona na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b podlegała karze pieniężnej. Organ odwoławczy zasadnie ustalił wysokość kary pieniężnej.

Organ ustalił wysokość kary pieniężnej, kierując się przesłankami wskazanymi w art. 35d ust. 4. Przepis ten w pierwszej kolejności nakazuje uwzględnić dotychczasową działalność Przedsiębiorcy dokonującego naruszenia. Organ odwoławczy zasadnie stwierdził, że w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Strona była kontrolowana po raz pierwszy. Organ uwzględnił również, że Strona niezwłocznie po otrzymaniu wyników badań w trakcie kontroli z dnia [...] września 2019 r. przedstawiła poprawione świadectwo jakości. Kolejną przesłanką wskazaną w art. 35d ust. 4 ww. ustawy jest wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez Przedsiębiorcę dokonującego naruszenia, w roku poprzedzającym rok kontroli. Ustalono, że Strona jest mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.) i jej udział w obrocie rynkowym jest jednym z najmniejszych. Prezes UOKiK stwierdził, że słuszne i zgodne z prawem będzie wymierzenie Stronie kary pieniężnej w najniższej przewidzianej ustawowo wysokości 10.000,00 zł.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Z akt sprawy w sposób niewątpliwy wynika, że Strona w momencie wprowadzania do obrotu przedmiotowego węgla kamiennego orzech II wystawiła świadectwo jakości nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., w którym wskazano wartość opałową niezgodną ze stanem faktycznym.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 189f § 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a nadto strona zaprzestała naruszania prawa, co obliguje organ do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu, jest bezpodstawny i nie zasługuje, zdaniem Sądu, na uwzględnienie.

Organ odwoławczy słusznie wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie z treści przepisów art. 6c i art. 35a pkt 9 lit. b, ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wynika, że organ działa w ramach decyzji związanej. W związku z powyższym w kwestii możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w tej sprawie znajduje zastosowanie reguła kolizyjna, ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, zgodnie z którą w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych - przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne, Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się.

Wydana w niniejszej sprawie decyzja o nałożeniu kary jest decyzją związaną i organ orzekający musiał stosowną karę wymierzyć w rozmiarze ustalonym w przepisie ustawy. W sprawie niniejszej wymierzono karę w minimalnej wysokości.

W tym miejscu należy także zauważyć, że nie może być mowy o naruszeniu przez Prezesa UOKiK art. 139 k.p.a. bowiem uchylenie decyzji organu I instancji i wymierzenie następnie kary w tej samej wysokości w żadnej mierze nie pogorszyło stanowiska strony odwołującej się.

Sąd stwierdza biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, że w odniesieniu do skarżącej ziściły się przesłanki zastosowania sankcji wskazanej w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw bowiem skarżąca wystawiła świadectwo jakości dla paliwa stałego, w którym wskazane wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym, co wykazały przeprowadzone badania laboratoryjne.

W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, t.j. art. 7, art. 77 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., ani mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia norm prawa materialnego,.

Również uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada dyspozycji przepisu art. 107 § 3 k.p.a., wynika z niego ocena faktów, prawa i subsumcji oraz cele i skutki rozstrzygnięcia, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa, wyrażonej w przepisie art. 8 k.p.a.

Reasumując Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.