Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1018/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust.  5 i 6
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] (dalej jako organ, Wojewoda) decyzją z dnia [...] marca 2015 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako k.p.a.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. Sp. k. (dalej jako skarżący, inwestor) od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., wnoszącej sprzeciw od zgłoszenia robót budowlanych polegających na instalacji tablicy reklamowej wraz oświetleniem na terenie nieruchomości przy al. [...] w [...], działka nr ew. [...] z obrębu [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu [...]czerwca 2014 r. skarżący zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych polegających na instalacji tablicy reklamowej o wymiarach 10 m x 12 m wraz z oświetleniem, na terenie nieruchomości przy Al. [...] w [...], dz. ew. [...] z obrębu [...].

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] Prezydent [...], w związku z naruszeniem przepisu art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że podczas wizji w terenie w dniu [...] lipca 2014 r. stwierdzono, że na terenie nieruchomości przy al. [...] w [...] został wybudowany wolnostojący nośnik reklamowy – tablica reklamowa wraz z oświetleniem. Zdaniem Prezydenta [...] nie ma wątpliwości, że właścicielem przedmiotowego urządzenia reklamowego jest [...] Sp. z o.o. Sp. k., co potwierdza również informacja zamieszczona na stronie internetowej ww. spółki.

Odwołanie od decyzji wniósł inwestor wskazując, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, gdyż z treści tej ustawy nie wynika uprawnienie organu do wniesienia sprzeciwu w sytuacji wykonania robót objętych zgłoszeniem. Skarżący zarzucił, że organ nie wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia oraz wskazał na nieprawidłowości w prowadzeniu postępowania dowodowego.

Wojewoda [...] pismem z dnia [...] lutego 2015 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z prośbą o przeprowadzenie kontroli, czy zgłoszone roboty budowlane zostały już zrealizowane.

W odpowiedzi na pismo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] poinformował, że od [...] kwietnia 2013 r. prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej samowolnych robót budowanych, polegających na wybudowaniu wolnostojącej tablicy reklamowej na nieruchomości przy al. [...] w [...] i od tego czasu na żadnym etapie postępowania organ nadzoru budowlanego nie stwierdził rozbiórki przedmiotowego nośnika reklamowego.

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesienie sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia.

W ocenie organu ustalenia poczynione przez Prezydenta [...] są prawidłowe, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa, bowiem roboty budowlane polegające na instalacji tablicy reklamowej wraz z oświetleniem na terenie nieruchomości przy al. [...] w [...] zostały już wykonane. Ponadto w dniu [...] kwietnia 2013 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie z obszaru nadzoru budowlanego.

Organ wskazał, że rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia. Oznacza to, że organ może, a wręcz jest zobowiązany do wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych, które naruszają przepisy prawa, czy to miejscowego czy powszechnie obowiązującego.

Skargę na powyższą decyzję wniósł [...] Sp. z o.o. Sp. k. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez utrzymanie w mocy decyzji wnoszącej sprzeciw, pomimo niezaistnienia okoliczności uzasadniających jego wniesienie,

2. naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, w szczególności poprzez uznanie, że skarżący zrealizował inwestycję objętą zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2014 r., pomimo braku jakichkolwiek dowodów potwierdzających tę okoliczność i oparcie rozstrzygnięcia na dokumencie, którego treść nie potwierdza przyjętego przez organ stanu faktycznego,

3. naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez prowadzenie przez organ odwoławczy postępowania dowodowego w sposób niezapewniający stronie możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, co doprowadziło do ustalania nieprawidłowego stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji wydanie nieprawidłowej decyzji,

4. naruszenie art. 81 k.p.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia na okolicznościach, które nie mogły zostać uznane za udowodnione, ponieważ strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów,

5. naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego poprzez nieprawidłowe uznanie, że przepisy te mogą być zastosowane łącznie jako podstawa prawna do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia,

6. naruszenie art. 6, 8 oraz 11 k.p.a., poprzez wydanie decyzji, mimo braku podstaw prawnych i faktycznych, co stoi w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej, zasadą pogłębiania zaufania obywateli oraz zasadą przekonywania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że żaden ze wskazanych w trakcie postępowania dowodów, nie stanowi potwierdzenia wykonania inwestycji objętej zgłoszeniem, a organ nadzoru budowlanego nie wskazał podmiotu, który jest właścicielem konstrukcji. Skarżący zaznaczył, że zgłoszenie zostało wniesienie w dniu [...] czerwca 2014 r. a więc w dniu, w którym obecnie istniejące urządzenie już istniało i toczyło się wobec niego postępowanie nadzorcze. Okoliczność ta nie świadczy w ocenie skarżącego, że jest on właścicielem tablicy reklamowej, wobec której toczy się postępowanie.

Skarżący wskazał ponadto, że inwestycja objęta zgłoszeniem posiada inne cechy, niż istniejący obecnie nośnik. Zdaniem skarżącego przedmiotem zgłoszenia była instalacja tablicy reklamowej wraz z oświetleniem, której wymiary to 10,7 m x 12,20 m, położona na stopie fundamentu o wymiarach 5,5 m x 5,2 m x 2 m. W przypadku istniejącej już konstrukcji wymiary urządzenia to 10,6 m x 12,60 m dla powierzchni reklamowej oraz 5 m x 5 m x 1,9 m dla stopy fundamentu. Poza tym planowana inwestycja zlokalizowana byłaby w innym miejscu.

W ocenie skarżącego brak jest ponadto uzasadnienia prawnego dla zgłoszenia przez organ sprzeciwu z powodu uprzedniego zrealizowania, względnie rozpoczęcia robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia, bowiem żaden przepis nie przewiduje takiej podstawy wniesienia sprzeciwu. Organ nie wezwał również inwestora do uzupełnienia zgłoszenia, mimo tego, że stan faktyczny, na którym oparł decyzję wnoszącą sprzeciw nie był całkowicie wyjaśniony, w związku z tym oparcie rozstrzygnięcia na nieudowodnionych okolicznościach należy, zdaniem skarżącego, uznać za działanie niedopuszczalne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

Okolicznością w sprawie bezsporną jest fakt, iż skarżąca spółka w dniu [...] czerwca 2014r. zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych polegających na instalacji tablicy reklamowej wraz z oświetleniem na terenie nieruchomości położonej w [...] przy Al. [...] stanowiącej działkę nr ew. [...] z obrębu [...].

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014r. na podstawie art. 30 ust 5 i 6 Prawa budowlanego wniósł sprzeciw wobec dokonanego zgłoszenia, zaś Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2015r. –utrzymał powyższe rozstrzygniecie w mocy.

Ta decyzja jest przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Wskazać w związku z tym należy, że podstawę materialnoprawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem tej decyzji stanowią przepisy ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 30 ust. 1 oraz art. 31 ust. 2 tej ustawy, wymienione w nich rodzaje budów i robót budowlanych wymagają zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Celem ustanowienia przez ustawodawcę instytucji zgłoszenia było uproszczenie, a tym samym przyspieszenie procesu budowlanego. Wyrazem tego jest możliwość realizacji przez inwestora zamierzenia budowlanego, jeżeli właściwy organ w terminie 30 dni od doręczenia zgłoszenia nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu (art. 30 ust. 5 zd. 2 tej ustawy, zgodnie z którym do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu, i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia), i to tylko w razie wystąpienia określonych w ustawie przesłanek. Milczenie organu, czyli niewniesienie sprzeciwu w tym terminie, uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Przy czym podkreślić należy, że samo zgłoszenie robót budowlanych nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, nie jest bowiem wnioskiem, który w myśl kodeksu postępowania administracyjnego wymaga załatwienia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto przed wydaniem decyzji o sprzeciwie w sprawie zgłoszenia nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie uregulowanym przepisami tego Kodeksu, mają natomiast wtedy zastosowanie reguły określone w ustawie Prawo budowlane. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie dopiero od wydania decyzji o sprzeciwie. Decyzję tę organ wydaje w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu, gdy w wyniku oceny zamierzenia inwestycyjnego ustali wystąpienie ustawowych przesłanek do wniesienia sprzeciwu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 marca 2009 r. w sprawie sygn. akt II OSK 307/08, lex nr 530044). Termin do zgłoszenia sprzeciwu, jak to już wyżej wskazano wynika z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego i wynosi 30 dni. Jest to termin prawa materialnego i jako taki nie może być przedłużany ani skracany. Jego upływ powoduje wygaśnięcie praw lub obowiązków. Organ traci kompetencje do wydania decyzji w sprawie sprzeciwu po upływie tego terminu. Jest to związane z charakterem instytucji zgłoszenia i celem jej wprowadzenia, a więc spowodowaniem przyśpieszenia procesu budowlanego.

Wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 30 ust. 5 w/w ustawy zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, do wykonywania robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Na skutek zgłoszenia robót budowlanych organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydaje pozytywnej decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, jest uprawniony jedynie do wydania decyzji o sprzeciwie. Sprzeciw natomiast zgłasza w przypadkach określonych w art. 30 ust. 2 w/w ustawy zdanie ostatnie, art. 30 ust. 6 i ust. 7 ustawy, w terminie 30 dni od zgłoszenia albo od doręczenia postanowienia zobowiązującego do uzupełnienia zgłoszenia. Dopóki nie upłynie wskazany termin, dopóty organ administracji architektoniczno-budowlanej ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu, kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót budowlanych. Rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008r., sygn.akt II OSK 2042/06, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 394025). Jest to natomiast jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu.

Jak ustalił organ, w oparciu o informacje przekazane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego roboty budowlane polegające na instalacji tablicy reklamowej wraz z oświetleniem na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] zostały już samowolnie wykonane, zaś postępowanie przed organem nadzoru budowlanego, którego przedmiotem są powyższe roboty zostało wszczęte z urzędu w dniu [...] kwietnia 2013r.

Dokonanie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w trakcie prowadzonego przez organ nadzoru postępowania legalizacyjnego dotyczącego tych robót, nie mogło być uznane za dokonanie zgłoszenia przed rozpoczęciem robót budowlanych, czego wymaga przepis art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, ani nie mogło być uznane za zgodną z prawem możliwość uchylenia się od skutków prawnych wynikających z prowadzonego postępowania legalizacyjnego ( vide wyrok NSA z 8.09.2011r., II OSK 1301/10).

W konsekwencji powyższych ustaleń zgodzić należy się z organem administracji architektoniczno-budowlanej, iż inwestor rozpoczął roboty budowlane przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia, a stan ten uzasadniał zgłoszenie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Wykonanie powyższych robót nastąpiło bowiem niewątpliwie z naruszeniem art. 30 ust. 5 w/w ustawy, który stanowi, iż do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.

Powtórzyć również trzeba, iż podstawą wniesienia sprzeciwu było ustalenie, iż doszło do naruszenia innych przepisów, jak stanowi art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, tj. naruszenie art. 30 ust. 5 w/w ustawy, który zakreśla termin po upływie, którego inwestor ma prawo rozpocząć wykonywanie zgłoszonych robót, nie jak podnosiła strona skarżąca naruszenie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tym bardziej, iż strona skarżąca nie wykazała, iż naruszenie art. 10 kpa miało wpływ na wynik sprawy. Również wbrew twierdzeniom skargi organ wykazał, iż istniejąca już na przedmiotowym terenie tablica reklamowa stanowi własność skarżącej , bowiem wskazuje na to zarówno adnotacja na samej tablicy jak i informacja na stronie internetowej spółki.

Z przytoczonych względów skarga w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu.