Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3176/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 139  par. 1,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 286  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant Urszula Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi S. J. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 743/07 przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. 1) wymierza Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywnę w wysokości 1500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych), 2) zasądza od Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. na rzecz S.J. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

III SA/Wa 3176/08

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie o sygn. [...] uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] października 2006 r. wydane w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego S. J. (zwanego też dalej "Skarżącym") w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2006 r. Wyrok ten stał się prawomocny.

W dniu [...] stycznia 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. (zwany też dalej "Naczelnikiem" lub "Organem") otrzymał akta postępowania podatkowego w sprawie S. J. oraz odpis prawomocnego wyroku z dnia [...] listopada 2007 r.

Jak wynika ponadto z akt postępowania, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy zwracał się do jednostek Prokuratury oraz naczelników urzędów skarbowych z pytaniem o wynik postępowań karnych prowadzonych przeciwko kontrahentom S. J..

Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. S. J. wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. m.in. o określenie terminu zakończenia postępowania podatkowego oraz o poinformowanie o tym terminie. Z kolei pismem z dnia [...] września 2008 r. Skarżący wezwał Naczelnika do wykonania wyroku z dnia [...] listopada 2007 r.

Skargą z dnia [...] października 2008 r. (data wpływu) Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. o wymierzenie Naczelnikowi grzywny za niewykonanie wymienionego wyroku, wskazując jako podstawę art. 154 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także podkreślając ponad 6-cio miesięczną zwłokę w załatwieniu sprawy, co - według Skarżącego - narusza art. 139 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik wskazał, że nie można mu zarzucić bezczynności w sprawie, lecz jedynie brak informowania Skarżącego o wykonywanych czynnościach. O takie informacje Skarżący zwrócił się zresztą dopiero po wniesieniu skargi. Naczelnik ocenił, że prowadzone postępowanie cechuje się wysokim stopniem trudności pod względem faktycznym i prawnym. Następnie przedstawił swoje działania w sprawie, tj. opisał wystąpienia do organów Prokuratury i urzędów skarbowych oraz ich odpowiedzi. Wskazał też, iż poinformował Skarżącego o prawie przeglądania akt i zapoznawania się z materiałem dowodowym, wydał postanowienie z dnia [...] września 2008 r. wyznaczające termin do zapoznania się z tym materiałem dowodowym, zaś w dniu [...] października 2008 r. przedłużył termin załatwienia sprawy do końca 2008 r. Naczelnik przyznał, iż nie informował Skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie i o powodach takiego stanu, przez co naruszono art. 140 Ordynacji podatkowej, ale - jak uznał - rozstrzygnięcie tej kwestii wymaga postępowania dyscyplinarnego wobec pracownika, zgodnie z art. 142 Ordynacji.

Pismem z dnia [...] marca 2009 r. Naczelnik wskazał, że w dniu [...] lutego 2009 r. wydał decyzję w sprawie zobowiązania podatkowego Skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola taka polega m.in. na rozpatrywaniu skarg na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym dany akt, strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny.

W ocenie Sądu w sprawie zaszły wszystkie formalne i materialne przesłanki wymierzenia Naczelnikowi grzywny za niewykonanie wyroku z dnia [...] listopada 2007 r. w terminie.

Odnotować należy, że odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy Naczelnik otrzymał w dniu [...] stycznia 2008 r. Od tego też dnia, zgodnie z art. 286 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy liczyć termin do załatwienia sprawy podatkowej Skarżącego. Tymczasem, abstrahując od merytorycznej zasadności występowania do organów Prokuratury oraz innych organów podatkowych z zapytaniem o wynik postępowań karnych prowadzonych wobec kontrahentów Skarżącego, pierwsze takie wystąpienie miało miejsce dopiero w dniu [...] marca 2008 r., kolejne zaś w dniach [...] marca 2008 r., [...] marca 2008 r. oraz [...] marca 2008 r. Stwierdzić więc należy, że dalsze postępowanie podatkowe (po wyroku z dnia [...] listopada 2007 r.) prowadzone było z około półtoramiesięcznym opóźnieniem. Zgodnie bowiem z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej, załatwienie sprawy powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, zaś sprawy szczególnie skomplikowanej, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Występując o informację dotyczącą wyniku postępowań karnych z takim opóźnieniem Naczelnik od razu dopuścił się bezczynności w wykonaniu wyroku. Już san ten fakt uprawniał do wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku w terminie.

Kolejne, dalsze okresy bezczynności wynikają z faktu, że – jak wynika już choćby z odpowiedzi Organu na skargę – po uznaniu, iż udzielone w marcu i kwietniu 2008 r. odpowiedzi Prokuratury oraz naczelników urzędów skarbowych nie pozwoliły na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków, Naczelnik dopiero w dniu [...] września 2008 r. poinformował Skarżącego o prowadzeniu "czynności", zaś dopiero w dniu [...] września 2008 r. wydał postanowienie o wyznaczeniu terminu do zapoznania się z materiałami prowadzonego postępowania. W dniu [...] października 2008 r. wydano zresztą inne postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do końca roku 2008, choć Naczelnik nie wskazał, jakie były przyczyny tak długotrwałego prowadzenia tego postępowania, i co przemawiało za przedłużeniem terminu do końca roku 2008. Ostatecznie decyzja została zresztą wydana także z uchybieniem terminu określonego w postanowieniu z dnia [...] października 2008 r. – wydana w sprawie decyzja nosi bowiem datę [...] lutego 2008 r.

Powyższe prowadzi do wniosku, że Naczelnik dopuścił się długotrwałej bezczynności w wykonaniu wyroku z dnia [...] listopada 2007 r. Stąd zasadna była skarga o wymierzenie mu z tego tytułu grzywny.

Odnośnie wysokości grzywny (1500 zł) Sąd uznał, iż kwota ta stanowić będzie dla Naczelnika wystarczającą dolegliwość (w tym zakresie grzywna spełni swoją funkcję represyjną), stanowić też będzie wystarczający środek zapobiegający bezczynności Organu w przyszłości (w tym zakresie grzywna spełni swoją funkcję prewencyjną indywidualną).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odnośnie do kosztów postępowania podstawą wyroku był art. 200 tej ustawy procesowej.