Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 610/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

22 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie budynku gospodarczego, mieszkalnego i płyt betonowych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego I. B. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 10 sierpnia 2021 r. pod poz. 2 806. ał


UZASADNIENIE

I. B. wniósł 16 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę z 15 czerwca 2021 r., w której wskazał, że jest to "nowa sprawa bez numeru przeciw PINB Ł. ul. A o działkę nr 350 ul. B 15". Skarżący zarzucił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. działał i działa na szkodę w postępowaniu legalizacyjnym. Wskazał na braki w dokumentacji posiadanej przez organ i na nieprawidłowe jej sporządzenie. W związku z naruszeniem prawa przez Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. skarżący wniósł o obciążenie organu kosztami sądowymi i o zasądzenie 1 000 000 zł zadośćuczynienia.

W piśmie z 29 czerwca 2021 r. skarżący zarzucił organowi administracji "stronniczość i brak naprawienia szkody z powodu niezrealizowania od 2011 r. legalizacji".

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej odrzucenie w całości, ewentualnie o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ administracji wskazał, że decyzją z [...], [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...], nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie legalizacji jednorodzinnego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. B 13a w Ł., (działka nr 351/2, obręb [...]) i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Organ administracji ponownie prowadząc postępowanie zwrócił się do organu architektoniczno-budowlanego o udostępnienie z zasobów archiwalnych dokumentów dotyczących budowy budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. B 15. Wydział Urbanistyki i Architektury w Departamencie Planowania i Rozwoju Gospodarczego Urzędu Miasta Ł. przekazał poświadczoną za zgodność dokumentację architektoniczno-budowlaną. Dokumentacja nie zawiera dokumentacji technicznej – projektowej ani pozwolenia na budowę.

Organ administracji 4 marca 2021 r. zawiadomił o terminie oględzin. 17 marca 2021 r. przeprowadził oględziny, podczas których stwierdzono, że na działce nr 350 przy ul. B 15 w Ł. usytuowane są: budynek mieszkalny jednorodzinny z dobudowanym budynkiem gospodarczym i wolnostojącym budynkiem garażowym. Oprócz dokumentacji fotograficznej dokonano pomiarów z obrysów ścian zewnętrznych. Budynek garażowy został w 2009 r. zalegalizowany. Decyzją z [...], nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. udzielił inwestorowi W. G. pozwolenia na użytkowanie budynku garażowego zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. B 15 w Ł.

4 czerwca 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zawiadomił o wszczęciu postępowań administracyjnych w sprawach samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o konstrukcji murowanej (znak: [...]) i samowolnie dobudowanego budynku gospodarczego do budynku mieszkalnego jednorodzinnego (znak: [...]) usytuowanych na nieruchomości przy ul. B 15 w Ł.

14 czerwca 2021 r. skarżący zapoznał się z aktami obu spraw.

22 czerwca 2021 r. K. G. i W. G. złożyli wniosek o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego w sprawie budynku mieszkalnego oraz dobudowanego budynku gospodarczego usytuowanych na nieruchomościach przy ul. B 15 w Ł.

Postanowieniami z [...] nr [...] i [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nałożył na inwestorów obowiązek złożenia w terminie do 30 września 2021 r. dokumentów legalizacyjnych.

Organ administracji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie prawidłowości robót budowlanych polegających na ułożeniu płyt betonowych – utwardzenia terenu na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B 15 zostało zakończone decyzją z [...] nr [...], znak: [...]. Pismo skarżącego w tej sprawie z 5 grudnia 2019 r., zatytułowane "wznowienie postępowania", zostało pozostawione bez rozpoznania. W odpowiedzi na pismo z 5 czerwca 2020 r. organ administracji w piśmie z 7 lipca 2020 r. poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania.

Aktualnie toczy się postępowanie legalizacyjne dotyczące budynku mieszkalnego i dobudowanego do niego budynku gospodarczego.

W wykonaniu zarządzenia z 28 lipca 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, jej braku formalnego poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności.

W odpowiedzi na to wezwanie, doręczone 9 sierpnia 2021 r., skarżący w piśmie z 10 sierpnia 2021 r. zarzucił nieprawidłowe działanie organu administracji w postępowaniu dotyczącym legalizacji garażu. Stwierdził, że "zarzuty zaskarżonej czynności – skargi z 15 czerwca 2021 r. – zawiadomienie PINB 2 razy z dn. 04.06.2021".

Do pisma tego załączył zawiadomienia z 4 czerwca 2021 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawach samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego i samowolnie dobudowanego budynku gospodarczego (k. 30-32).

Wobec tego w wykonaniu zarządzenia z 30 września 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez wyjaśnienie, czy jej przedmiot stanowi zawiadomienie z 4 czerwca 2021 r., czy też inny akt lub czynność z jednoznacznym wskazaniem jego daty i numeru, czy też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania albo niewłaściwe załatwienie sprawy z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że jest to skarga na zawiadomienie z 4 czerwca 2021 r. wskazane w piśmie z 10 sierpnia 2021 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, doręczone 7 października 2021 r., skarżący w piśmie z 8 października 2021 r. wskazał na "brak naprawienia szkody w stosunku do działki nr 351/2 stwierdzone przez NSA jak WSA – niewykonanie wyroku II SAB/Łd 68/20". Zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego "stronniczość i bezkarność" oraz "niewłaściwe załatwienie sprawy od 2009 r. do chwili obecnej". Stwierdził, że sprawa ta jest prowadzona pod sygn. akt II SA/Łd 587/21 i prosi "o przekierowanie właściwe również z dn.03.10.2021 data wpływu 05.10.2021 II SAB/Łd 68/20 – skarga z 3 załącznikami – z powodu nieczynnego PINB, który przywłaszczył w 2020 r. 3 teczki dokumentacji".

W piśmie z 11 października 2021 r. skarżący stwierdził, że wnosi zmianę udzielonej w piśmie z 8 października 2021 r. odpowiedzi w sprawach "niezrealizowanych przez PINB z udziałem [...]WINB w Ł. i GINB w Warszawie".

W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że przyczyną jest poświadczenie "przez funkcjonariusza PINB E. Z. 7 października 2021 r. nieprawdy, iż dokumentacja jest w całości w WSA".

Z uwagi na powyższe w wykonaniu zarządzenia z 28 października 2021 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez wyjaśnienie, czy skarga z 15 czerwca 2021 r. jest skargą na niewykonanie wyroku wydanego w sprawie II SAB/Łd 68/20 oraz wykazania, że przed jej wniesieniem wezwał pisemnie właściwy organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, ewentualnie wyjaśnienie, czy skarga z 15 czerwca 2021 r. wraz z dalszymi pismami złożonymi w niniejszej sprawie stanowi w istocie rozszerzenie i uzupełnienie argumentacji skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Łd 587/21, dotyczy wyłącznie sprawy o sygn. akt II SA/Łd 587/21 i nie jest nową skargą.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie doręczone 8 listopada 2021 r., skarżący w piśmie z 9 listopada 2021 r., stwierdził, że "w całości podtrzymuje". Nie pomogła grzywna. Zarzucił celowe wprowadzanie w błąd. Stwierdził również, że "ucieka do decyzji" z [...] nr [...]. Wskazał na nieprawidłowości związane z postępowaniami spadkowym, o podział nieruchomości, o zasiedzenie i legalizacyjnym.

Wobec tego w wykonaniu zarządzenia z 24 listopada 2021 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do usunięcia braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez jednoznaczne oznaczenie organu administracji, którego dotyczy skarga, tj. czy chodzi o Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., czy [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.; zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu (poprzez podanie daty i numeru) lub czynności, tj. czy przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...], nr [...], znak: [...] wskazana w piśmie z 9 listopada 2021 r., czy też inna decyzja, postanowienie, inny akt lub czynność.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, doręczone 6 grudnia 2021 r., w piśmie z 7 grudnia 2021 r. skarżący stwierdził, że podtrzymuje wszelkie skargi od złożenia "wznowienia" 5 grudnia 2019 r. przeciwko funkcjonariuszom publicznym "PINB E. Z. i B. W.". Zarzucił nieprawidłowe podejmowanie czynności przez te osoby.

10 grudnia 2021 r. skarżący wniósł pismo zatytułowane "zgłoszenie o przestępstwie" przeciw działaniom funkcjonariuszy publicznych "PINB i [...]WINB" w sprawach "nierozstrzygniętych przez WSA choćby od 2011 r."

W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że "powodem jest brak naprawienia szkody przez PINB od 2011 r. z udziałem [...]WINB". Zgłosił "niezgodność inwentaryzacji i jej brak". Zarzucił organowi administracji "celowe zagubienie aktualizacji – uwagi z mapką do celów projektowych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).

Wymogi formalne skargi zostały natomiast określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. wymagania muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym sądowi zbadanie, czy sprawa pozostaje w jego kognicji oraz czy spełnione są pozostałe warunki dopuszczalności wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej.

Kognicję sądów administracyjnych określa art. 3 p.p.s.a. stanowiąc w § 1, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 5 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są natomiast właściwe w sprawach: 1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej; 2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi; 3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa; 4) wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz: a) o których mowa w art. 2 pkt 2-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, z późn. zm.), b) wydawanych cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 293); 5) zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydawanych przez konsulów.

Jak wynika ze skargi oraz wyjaśnień składanych przez skarżącego w kolejnych pismach z 29 czerwca, 10 sierpnia, 8 i 10 października, 9 listopada, 7 i 10 grudnia 2021 r., jej przedmiotu nie stanowi żaden z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest to skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym stanowią art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 p.p.s.a. Nie dotyczy też sprawy poddanej kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych.

Skarżący zarzuca bowiem szereg, mających jego zdaniem miejsce, nieprawidłowości związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych, których mieli się dopuścić pracownicy organu administracji – E. Z. i B. W. w sprawach samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o konstrukcji murowanej (znak: [...]) i samowolnie dobudowanego budynku gospodarczego do budynku mieszkalnego jednorodzinnego (znak: [...]), które nie zostały zakończone oraz w sprawie prawidłowości robót budowlanych polegających na ułożeniu płyt betonowych – utwardzeniu terenu zakończonej decyzją z [...] której dotyczyło pozostawione bez rozpoznania pismo skarżącego z 5 grudnia 2019 r., zatytułowane "wznowienie postępowania" oraz pismo organu administracji z 7 lipca 2020 r. informujące skarżącego o zakończeniu postępowania.

W ocenie sądu, skarga wniesiona w niniejszej sprawie zawiera krytykę organu administracji oraz nienależytego wykonywania zadań przez ten organ, a właściwie przez jego pracowników. Dotyczy więc w istocie działalności organu, która mogłaby być ewentualnie przedmiotem skargi przewidzianej w art. 227 i nast. k.p.a., a nie przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej. Sąd administracyjny nie jest właściwy w tego rodzaju sprawach. Ogólne niezadowolenie z działania organu nie podlega żadnej kontroli ze strony sądu administracyjnego.

Wskazać przy tym należy, że stosownie do treści art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi – w tym przepisie przewidzianej – może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Użyte w cytowanym artykule sformułowanie "w szczególności" oznacza, że przedmiotem tej skargi mogą być także inne okoliczności w nim nie wymienione, z których wynika niezadowolenie z działania lub zaniechania organu. Tego typu skarga ma charakter powszechny, przysługuje bowiem w każdym czasie wszystkim obywatelom we wszystkich sprawach i w stosunku do wszystkich ogniw aparatu państwowego i społecznego.

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy administracji albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli sądu ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienia WSA w Warszawie z 3 marca 2005 r., I SA/Wa 18/05; z 7 grudnia 2006 r., I SA/Wa 1785/06; postanowienie NSA z 9 lutego 2005 r., OSK 1110/04). Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy określone w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Skarga przewidziana w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Sprawy skargowe rządzą się swoimi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego, a następnie postępowania sądowoadministracyjnego.

Skoro zdaniem skarżącego działanie organu administracji jest nieprawidłowe, to winien on skierować do właściwego organu – określonego w art. 229 k.p.a. skargę powszechną, o której mowa w art. 227 k.p.a., a nie skargę do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy sprawy nieobjętej właściwością sądu administracyjnego i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a sąd odrzucił skargę.

Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

ał