Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 670/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 51 ust. 1 i ust. 7
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. B. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2015 r. nr [...]w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]kwietnia 2015 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2015 r. numer [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.), rozpoznając odwołanie A. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z.: uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin jego wykonania - do dnia [...] sierpnia 2015 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2015 roku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej PINB, organ I instancji) na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 83 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, nałożył na A. B. obowiązek wykonania w terminie do dnia [...] maja 2015 r.:

- odłączenia kotła c.o o mocy 28 kW na paliwo stałe od przewodu kominowego wraz z zamurowaniem wlotu (otworu), do którego włączony jest kocioł c.o.;

- odłączenia kotła c.o. o mocy 28 kW na paliwo stałe od instalacji centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w Z. przy ul. P.

K. [...].

W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał, że w budynku mieszkalnym położonym

w Z. przy ul. P. K. [...], który został wybudowany w latach [...].-tych XX- wieku, A.B. w 2004 roku, właściciel (współwłaściciel) nieruchomości dokonał wymiany kotła c.o. na nowy, którego moc wynosi 28 kW. Nowy kocioł c.o. zamontowany został w pomieszczeniu użytkowanym jako kotłownia. Podłoga pomieszczenia kotłowni znajduje się poniżej terenu, w jednej ze ścian zamieszczone jest okno o wymiarze [...]×[...]m, zaś wymiary pomieszczenia kotłowni wynoszą : dł. [...]m, szer. [...]m i wys. [...]m. W kotłowni znajduje się także oddzielony drewnianą przegrodą skład opału. Sam zaś kocioł usytuowany jest w odległości 40cm od murowanej ściany piwnicy, jego boczna ściana znajduje się 6 centymetrów od betonowego fundamentu, odległość drugiej ze ścian kotła od ściany kotłowni wynosi 1,67m, zaś odległość pomiędzy przednią częścią kotła, a składem opału oddzieloną drewnianą przegrodą wynosi 60 centymetrów. Z ustaleń organu I instancji wynika, że kotłownia wyposażona jest w wewnętrzną instalację elektryczną 220V, jednocześnie w pomieszczeniu brak jest wentylacji nawiewno – wywiewnej, również brak jest przewodu kominowego.

Ponadto PINB ustalił, iż kocioł został podłączony do przewodu kominowego, który stanowi część sąsiedniego budynku, a jego wlot znajduje się w posadzce tego budynku. Organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, iż w jego ocenie wymiana kotła c.o. bez wykonywania innych robót budowlanych, nie wymaga uzyskania decyzji w przedmiocie pozwolenia na roboty budowlane, czy też dokonania stosowanego zgłoszenia. Wymiana dokonana przez inwestora w przedmiotowej sprawie nie wiązała się z przeprowadzeniem dodatkowych robót budowlanych i instalacyjnych. Jednakże w ocenie organu przeprowadzona wymiana doprowadziła do tego, że pomieszczenie, w którym zainstalowano kocioł nie spełnia warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W ocenie organu I instancji przed wykonaniem wymiany kotła c.o. należało dokonać przebudowy budynku, w którym zainstalowano urządzenie, na podstawie stosowanej decyzji o pozwoleniu na przebudowę, a następnie przeprowadzić wymianę kotła c.o. na nowy. Dalej organ wyjaśnił, iż pomieszczenie, w którym zainstalowano kocioł c.o. nie spełnia wymogów określonych w § 136 ust. 3 opisanego wyżej rozporządzenia. Samo zaś podłączenie kotła c.o. do przewodu kominowego przynależnego do sąsiedniego budynku mieszkalnego, który to przewód nie jest wyposażony w otwór wycierowy zamykany szczelnymi drzwiczkami jest niezgodny z § 146 ust. 2 wskazanego wyżej aktu prawnego.

Ustalony przez PINB stan faktyczny doprowadził ten organ do uznania, iż wymiana kotła c.o. dokonana w 2004 roku, spowodowała naruszenie prawa, które nie da się usunąć, a które w konsekwencji stanowi określony w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy

z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane przypadek skutkujący

w konsekwencji wydaniem opisanej wyżej decyzji. Organ zaznaczył, że wymiana kotła c.o. spowodowała takie naruszenie przepisów, iż jedynym możliwym rozstrzygnięciem wydanym w sprawie jest decyzja określona w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

W odwołaniu od powyższej decyzji A. B. zarzucił jej:

- naruszenie prawa materialnego, w postaci art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, które polegało na bezzasadnym zastosowaniu powołanych przepisów pomimo, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wykazuje istnienia niezgodności

z przywołanymi przepisami, z uwagi na to, że wymiana kotła c.o. nie doprowadziła do zmiany warunków technicznych pomieszczenia, sama zaś wymiana urządzenia nie wymagała wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, ani też stosownego zgłoszenia, co w konsekwencji sprawia, że nie doszło do wymiany instalacji, w związku z tym

w sprawie nie znajdują zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 roku;

- naruszenie przepisów postępowania, w postaci art. 7 kpa w zw. z art. 77 §1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., które przejawiało się w wydaniu rozstrzygnięcia bez wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy;

- naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., które polegało na braku precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co uniemożliwiło właściwe zapoznanie się

z motywami działania organu pierwszej instancji.

Powołaną na wstępie decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB, organ odwoławczy) wydał zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu decyzji po przypomnieniu dotychczasowego przebiegu postępowania wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu

o prawidłową podstawę prawną, tj. art. 50 Prawa budowlanego, który znajduje zastosowanie do samowolnie zrealizowanych robót budowlanych w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego.

W ocenie organu odwoławczego wymiana kotła c.o. w budynku mieszkalnym jednorodzinnym nie jest budową nowego obiektu budowlanego, w związku z tym właściwie zastosowano normę prawną z art. 50 i 51 Prawa budowlanego, co prowadzić musiało do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W dalszej części rozważań [...] Wojewódzki Inspektor Budowlany wskazał, że kotłowania, w której został zamontowany nowy kocioł c.o. nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku

w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wyjaśnił, iż przedmiotowa kotłownia nie posiada oddzielnych pomieszczeń dla składu opału i żużla umieszczonych obok kotłowni (co jest naruszeniem pkt 2.2.3.1 Polskiej Normy) oraz wymaganej wysokości (co również jest naruszeniem pkt 2.2.14.6 Polskiej Normy), ponadto brak jest zapewnienia nawiewu niezbędnego strumienia powietrza dla prawidłowej pracy kotła na paliwo stałe, a także nawiewu i wywiewu powietrza dla wentylacji kotłowni. Wskazał również, że kotły grzewcze na paliwo stałe mogą być przyłączone do własnego, samodzielnego przewodu dymowego, natomiast nie można podłączyć dwóch kotłów grzewczych do jednego przewodu dymowego.

Decyzja, jak podał WINB została wydana po dokładnym ustaleniu stanu faktycznego, zaś zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera wszystkie elementy decyzji określone w art. 107 § 3 k.p.a. W konkluzji organ podniósł, że roboty budowlane polegające na podłączeniu kotła na paliwo stałe o mocy 28 kW stanowią zagrożenie bezpieczeństwa użytkowania, ponieważ niezgodnym z przepisami jest podłączenie do jednego przewodu dymowego dwóch kotłów na paliwo stałe. Uchylenie decyzji

i ponowne określenie terminu do wykonania odłączenia kotła c.o. uzasadnione jest tym, że termin wykonania tego obowiązku upłynął przed rozpatrzeniem przez organ odwoławczy odwołania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył A. B. (dalej skarżący) zaskarżając decyzję w całości. Skarżący powielił zarzuty podniesione

w odwołaniu. Podniósł ponownie naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 50

i 51 Prawa budowlanego, które w jego ocenie organy bezzasadnie zastosowały. Strona skarżąca podniosła również zarzuty naruszenia przepisów postępowania : art. 7 k.p.a., 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., których zakres pokrywa się z zrzutami określonymi w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W rezultacie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie

w tym zakresie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zaznaczył także, że przy wymianie kotła nie doszło do wykonania nowego podłączenia instalacji centralnego ogrzewania, a z uwagi na zakres przeprowadzonych robót, nie znajduje zastosowania rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosowanie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek częściowo z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego.

Materialną podstawą prawną wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Budowlanego w Z., a następnie co do zasady utrzymaniu jej w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego było zastosowanie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r. poz. 1409 z późń. zm. - dalej jako Prawo budowlane). W ww. przepisie została określona procedura naprawcza stosowana do robót budowlanych wykonanych niezgodnie ze sztuką budowlaną. Zastosowane przepisy (art. 50 oraz art. 51 Prawa budowlanego) dotyczą innych przypadków niż te określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1, Prawa budowlanego, które wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Przepisy art. 50

i 51 mają również zastosowanie do robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach oraz robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia, jednak niezgodnie ze zgłoszeniem. Wreszcie omawiane przepisy art. 50 i 51 mogą mieć także zastosowanie do robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, jeżeli są wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2).

Zatem dokładne określenie sytuacji, w których znajdzie zastosowanie procedura określona w przedstawionych przepisach prawa budowlanego ma na celu rozstrzygnięcie wątpliwości czy wymiana kotła c.o. na nowy, bez przeprowadzania jakichkolwiek innych robót budowlanych będzie mieściła się w zakresie robót budowlanych określonych w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Organ I instancji

w swojej decyzji przyjął, iż "sama wymiana kotła c.o., co miało miejsce

w przedmiotowej sprawie, bez wykonania innych robót budowlanych, nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na roboty budowlane czy też dokonania zgłoszenia". Organ odwoławczy co do zasady zaaprobował ustalenia dokonane przez PINB, jak również zastosowane przez wymieniony organ odpowiednie procedury dotyczące dalszego postępowania z wymienionym kotłem c.o.

WINB w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził jedynie, iż wymiana kotła c.o. nie była budową nowego obiektu budowlanego, jednocześnie nie poddał szczegółowej analizie tego, czy przeprowadzona czynność była "robotami budowlanymi", mimo tego że skarżący, podnosząc co prawda argumentację nie odnoszącą się wprost do poruszanego zagadnienia, kwestionował dokonany przez organ I instancji tryb przewidziany w art. 50 i 51 prawa budowlanego. W celu ostatecznego przesądzenia

o tym czy wymiana kotła c.o. objęta jest procedurą reglamentacji określoną w Prawie budowlanym odwołać należy się do regulacji definiujących pojęcie robót budowlanych,

a następnie kategorii tych robót, które wymagają odpowiedniego pozwolenia na ich przeprowadzenia albo zgłoszenia do organu. W myśl art. 3 pkt 7 - Prawa budowlanego (w brzmieniu z 2004 roku Dz.U. z 2004 r. nr 93 poz. 888) przez pojęcie roboty budowlane - należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. W sposób pośredni o tym czy dane działania są robotami budowlanymi stanowi art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego,

w którym to przepisie zostały wymienione kategorie robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia. Część z wymienionych w tym przepisie robót budowlanych wymaga jednak zgłoszenia. Literalna wykładnia wszystkich określonych w art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego zdarzeń prowadzi do uznania, iż wymiana kotła c.o. nie mieści się w ramach tego uregulowania, a więc w konsekwencji nie może zostać uznana za roboty budowlane. Z ustaleń organów wynika, że strona postępowania A. B. poza wymianą kotła c.o. nie przeprowadził żadnych innych zmian, polegających na przebudowie całej instalacji centralnego ogrzewania w swoim budynku. Prowadzi to do uznania, że przepisy prawa budowlanego w chwili wykonywania przez inwestora zamontowania nowego kotła c.o. nie obligowały go do uzyskania pozwolenia na tę czynność czy też zgłoszenia. Jak wyżej zostało to zaznaczone, organy nadzoru budowlanego nie ustaliły wykonania prac budowlanych związanych z wymianą kotła przez skarżącego. Mimo tego jednak organy nadzoru budowlanego zastosowały procedurę naprawczą i ostatecznie wydały decyzję w oparciu o art. 50 i 51 Prawa budowlanego, co należy ocenić jako działanie co najmniej przedwczesne. Zgodnie

z treścią art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, który stanowił podstawę prawną wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Z uwagi na to, że w cytowanym przepisie znalazło się odwołania do treści art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego zachodzi konieczność przytoczenia również tego przepisu - w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2)

w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Z brzmienia tych uregulowań wynika, że tryb postępowania w nich przewidziany odnosi się do sytuacji, w której inwestor przeprowadził roboty budowlane, a z dotychczas poczynionych uwag wynika, że wymiana kotła c.o. nie może być uznana wypełnienie definicji określonej w art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego. Potwierdzeniem tego stanowiska jest ugruntowana linia orzecznicza zgodnie, z którą - w obecnym stanie prawnym przyjmuje się, że zgodnie

z art. 50 ust. 1 pkt 1 wstrzymanie robót budowlanych może dotyczyć robót budowlanych polegających na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, jako że nie są to prace mieszczące się w pojęciu budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6. Tym samym są to inne przypadki niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1,

w których to przepisach mowa jest o "budowie". Każdy z tych przepisów (art. 48 ust. 1, art. 49b ust. 1 i art. 50 ust. 1 pkt 1) dotyczy innych stanów faktycznych, co przesądza

o ich zakresie przedmiotowym i stosowaniu ich (wyrok WSA w Białymstoku z 17 kwietnia 2008 r., II SA/Bk 623/2007, Lexis.pl nr 2244192; wyrok WSA we Wrocławiu

z 14 października 2008 r., II SA/Wr 51/2008, CBOSA; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 7 kwietnia 2010 r., II SA/Go 121/2010, Lexis.pl nr 7527467).

W ocenie Sądu organy postępowania administracyjnego nie rozważyły możliwości przeprowadzenia postępowania, nie w sprawie wykonania robót budowlanych, lecz w oparciu o przepisy rozdziału 6-go Prawa budowlanego, dotyczącego utrzymania obiektu budowlanego. A. B. od początku trwania postępowania kwestionował poczynione przez organ nadzoru budowlanego ustalenia odnośnie spełniania przez pomieszczenie, w którym zamontowany został nowy kocioł c.o. - warunków technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015 poz. 1422 - zwane dalej rozporządzeniem). Organ nadzoru budowlanego ustalił stan faktyczny w oparciu

o przeprowadzone oględziny pomieszczenia, w którym zamontowany został kocioł c.o., z tej czynności wynikało, że nie zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu, jednakże strona nadal kwestionowała zasadność stanowiska organu. Niewątpliwie zasadniczego znaczenia, co zaznaczyć należy pozostaje okoliczność prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie i dopiero po jego ustaleniu zastosowanie odpowiednich przepisów.

Rozważyć należało, czy w takiej sytuacji nie zachodziła konieczność skorzystania przez organ z uprawnienia przewidzianego w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, który to przepis wprowadził możliwość nałożenia na stronę obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz zarówno w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, jak również, co w sprawie najbardziej istotne,

w przypadku konieczności uzyskania informacji co do stanu technicznego obiektu budowlanego. Sporządzona ekspertyza techniczna wykazałaby także, czy zamontowanie (wymiana kotła c.o.) związane było z wykonaniem prac budowlanych, podłączeniem, czy też wyłącznie pomieszczenie kotłowni nie spełnia wymagań określonych rozporządzeniem i Polską Normą.

Odnosząc się zaś do zarzutu podniesionego w skardze, iż w sprawie nie znajdą zastosowania przepisy zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku, ponieważ instalacja została wybudowana i użytkowana przed dniem wejścia w życie tego aktu prawnego, to w przypadku ustalenia przez organ nadzoru budowlanego, iż pomieszczenie w którym zamontowano nowy kocioł c.o. nie spełnia wymagań technicznych, zarzut ten uznać należy za bezzasadny. Z treści § 136 ust. 3 omawianego rozporządzenia wynika bowiem, że - kotły na paliwo stałe o łącznej mocy cieplnej nominalnej powyżej 25 kW do 2000 kW powinny być instalowane

w wydzielonych pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej lub na poziomie terenu. Skład paliwa i żużlownia powinny być umieszczone w oddzielnych pomieszczeniach technicznych znajdujących się bezpośrednio obok pomieszczenia kotłów, a także mieć zapewniony dojazd dla dostawy paliwa oraz usuwania żużla i popiołu. Pomieszczenia, w których instalowane są kotły, oraz pomieszczenia składu paliwa powinny odpowiadać wymaganiom określonym w Polskiej Normie dotyczącej kotłowni wbudowanych na paliwo stałe. Nie przesądzając oczywiście z góry o tym czy pomieszczenie, w którym znajduje się kocioł c.o. spełnia czy też nie wymagania techniczne, ponieważ okoliczność ta była konsekwentnie kwestionowana przez skarżącego, to w przypadku potwierdzenia danych ustalonych przez organ administracyjny pierwszej instancji, w tym zakresie przepisy rozporządzenia znajdą pełne zastosowanie.

W ocenie Sądu wydanie decyzji administracyjnej w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego na etapie postępowania i dokonanych czynności przez organy nadzoru budowlanego ocenić należy jako niezasadne, a co najmniej przedwczesne. Nakaz odłączenia kotła c.o. od przewodu kominowego oraz nakaz odłączenia tegoż samego urządzenia od instalacji centralnego ogrzewania były następstwem stwierdzenia niezgodności pomieszczenia, w którym zainstalowany został kocioł c.o. z przepisami technicznymi. Organ nadzoru budowlanego, rozważy czy postępowanie należy prowadzić w trybie określonym w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego czy też bardziej zasadne byłoby uruchomienie przepisów zawartych w rozdziale 6-tym Prawa budowlanego dotyczących utrzymania. Uchybieniem prowadzonego postępowania było niepełne wyjaśnienie możliwości doprowadzenia zamontowania kotła c.o. do stanu zgodnego z prawem. Analiza zgromadzonych w toku postępowania dowodów prowadzi do uznania, że zasadnym jest wydanie postanowienia w oparciu o art. 81c Prawa budowlanego, w którym zostanie zawarty nakaz sporządzenia oceny technicznej pomieszczenia, w którym znajduje się kocioł c.o. Przedstawiona ekspertyza pozwoli organowi na udzielenie jednoznacznej odpowiedzi czy rzeczywiście pomieszczenie,

w którym zamontowany został kocioł spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury, i wykluczy lub potwierdzi możliwość doprowadzenia przeprowadzonych przez inwestora prac do stanu zgodnego z prawem, ponadto pozwoli na ustalenie czy skarżący wykonywał roboty budowlane związane z (instalacją) wymianą kotła c.o.

Przeprowadzenie postępowania we wskazanym kierunku jest o tyle uzasadnione, że postanowienie w trybie art. 81 c daje możliwość dalszego prowadzenie postępowania zarówno w trybie art. 51 jak też w oparciu o przepisy dotyczące utrzymania w zależności, który z trybów organ uzna za właściwy. Sporządzona ekspertyza da organowi jednoznaczną odpowiedź co do kolizji instalacji

z obowiązującymi przepisami i wykluczy lub potwierdzi możliwość doprowadzenia instalacji do stanu zgodnego z prawem.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy administracji uwzględnią wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania.

Wszystkie te okoliczności doprowadziły Sąd do wydania wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a.