Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 931/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 97 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Wojewoda. utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] maja 2016 r. Spółka A (zwana dalej również "skarżącą Spółką") złożyła wniosek o zmianę pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej na działkach nr ew. [...] i [...] w miejscowości P..

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; zwanej dalej "k.p.a.") zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę do czasu uzgodnienia warunków realizacji

ww. przedsięwzięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (zwanego dalej "RDOŚ"). Starosta stwierdził, że przedstawione rozwiązania zamienne odmienne są od wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. wydanej przez Burmistrza R.. Organ powołując się na treść art. 89 ust. 1 ustawy

z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 353; zwanej dalej "u.u.d.i.ś.") wyjaśnił, że zwrócił się w dniu [...] lipca 2016 r. do RDOŚ z prośbą o przeprowadzenie oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wydania postanowienia

w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia.

W zażaleniu skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...]

na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Starosty. Wojewoda podzielił stanowisko Starosty

co do wystąpienia przesłanek zawieszenia postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka A zarzuciła postanowieniu Wojewody naruszenie:

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, art. 7,

art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. przez błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że w decyzji Burmistrza R.

nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania jako uwarunkowania środowiskowe zostały ustalone parametry elektrowni wiatrowej, w szczególności średnica rotora, wysokość wieży oraz wymiary fundamentu w sytuacji, gdy ww. parametry nie zostały wskazane w przedmiotowej decyzji,

- art. 72 ust. 2 pkt 1a u.u.i.ś., poprzez jego błędną wykładnię tj. uznanie,

że charakterystyczne parametry elektrowni wiatrowej takie jak wysokość wieży, średnica rotora, wymiary fundamentów stanowią zmianę uwarunkowań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

- naruszenie art. 88 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś. poprzez jego zastosowanie w sytuacji,

gdy jego zastosowanie było wyłączone przez przepis szczególny, tj. art. 72 ust. 2

pkt 1 a u.u.i.ś.,

- naruszenie art. 36a ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie

w sytuacji, gdy jego zastosowanie było wyłączone przez przepis szczególny,

tj. art. 72 ust. 2 pkt 1a u.u.i.ś,

- naruszenie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie,

że postanowienie RDOŚ w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji

na środowisko jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego w sytuacji, gdy brak jest podstaw do wydania ww. postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. Starosta [...] wyjaśnił,

że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] podjął zawieszone postępowanie. Do pisma załączono kserokopię wspomnianego postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż RDOŚ postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie podlega umorzeniu.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania

gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego stanowi "inną przyczynę" bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie ze skarg na postanowienia zawieszające postępowanie administracyjne, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W sytuacji podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego przez organ

po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na postanowienie zawieszające

to postępowanie, postępowanie zainicjowane tą skargą staje się bezprzedmiotowe. Jeżeli więc organ sam doprowadził do tego stanu rzeczy (poprzez podjęcie postępowania), to przestał istnieć przedmiot spraw sądowoadministracyjnych. Postanowienie podejmujące postępowanie niweczy bowiem (podobnie jak orzeczenie sądowe) skutki postanowienia o jego zawieszeniu. Kontrola sądowoadministracyjna ma bowiem prowadzić do przywrócenia stanu zgodnego

z prawem, co w przypadku niezasadnego zawieszenia postępowania administracyjnego oznacza kontynuację tego postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1014/08, z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1306/14, z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 3265/14, z dnia

16 lutego 2015 r. sygn. akt II FSK 3428/14, z dnia 22 kwietnia 2015 r.,

sygn. akt II FSK 3764/14, z dnia 31 marca 2016 r. sygn. akt I GZ 69/16, postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 72/12, WSA w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 716/15, WSA

w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 704/15, WSA we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1534/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r.

nr [...] Starosta [...] podjął zawieszone postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej na działkach nr ew. [...] i [...]

w miejscowości P.. Podjęcie zawieszonego postępowania powoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi na postanowienie zawieszające to postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co skutkuje umorzeniem postępowania.

Z powyżej wskazanych powodów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.