Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1555/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 18 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 24 ust. 1 lit. c
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi L. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o utrzymaniu w mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2011r. wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. Przedmiotowa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym :

L. P. złożył w dniu [...] kwietnia 2010 r. w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na rok 2010 r. na podstawie art. 18 ust. 2 Ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008 r., nr 170, poz. 1051 ze zm.). W przedmiotowym wniosku L. P. wnioskował o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 1,07 ha. W dniu 26.10.2010 r. w gospodarstwie rolnym skarżącego przeprowadzona została kontrola zakresie kwalifikowalności na podstawie art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie(WE) nr 1782/2003 (Dz. U WE L 30 p 16 z 31.01.2009 r.). W wyniku kontroli ustalono, że działka A ma powierzchnię 0,80 ha zamiast deklarowanej 1,07 ha. Kopię raportu strona otrzymała.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] lutego 2011 roku wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, którą odmówił przyznania wnioskodawcy płatności ze względu na różnicę między powierzchną zadeklarowaną a stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynoszącą 33,75%.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie. Wspomnianą wyżej decyzją z [...].05.2011r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 7 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli m.in. posiada w tym dniu działki roIne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia Komisji (WE) NR 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. L 316 z dnia 02.12.2009 r. str.27) , tj. 1,00 ha. Dalej organ wyjaśnił, że powierzchnia referencyjna, czyli maksymalna powierzchnia uprawniona do przyznania płatności ustalana jest w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr47/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. z 31.01.2009 r. str. 16 ), który mówi, iż system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map i dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. W celu ustalenia powierzchni korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji: obrazów lotniczych i satelitarnych. W powyższy sposób ustalono maksymalną powierzchnię kwalifikowaną do celów systemu jednolitej płatności obszarowej w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych . Nie mniej jednak powierzchnia ta każdorazowo podlega weryfikacji w oparciu o dostępną organowi dokumentację. W przedmiotowej sprawie podstawę rozstrzygnięcia sprawy stanowiły wyniki kontroli na miejscu. Zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 73/2009 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. Pomiary przeprowadzane są przez inspektorów terenowych posiadających stosowne upoważnienia do wykonywania kontroli zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz roślin energetycznych przeznaczonych na cele energetyczne (Dz. U. Nr 57, poz. 383) z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne, co do zasady należy przypisać przymiot wiarygodności (wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 492/07). Celem kontroli na miejscu przeprowadzonej przez upoważnionych inspektorów ARiMR jest natomiast ustalenie kwalifikującej się do przyznania płatności tj. spełniającej w/w normy.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, iż, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji. Na podstawie raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni stwierdzono, iż powierzchnia działki rolnej A stwierdzona w czasie kontroli na miejscu jest niezgodna z powierzchnią zadeklarowaną przez rolnika we i wniosku o przyznanie płatności na rok 2010. Na działce rolnej stwierdzono powierzchnię 0,80 ha przy deklarowanej 1,07 ha. Dodatkowo Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił, że zgodnie z art. 3 ust. 3 Ustawy o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W świetle powyższego przepisu strona zobowiązana jest dostarczyć organowi dowody na poparcie okoliczności, z których wywodzi uprawnienia do płatności. Organ badający uprawnienia strony do otrzymania płatności nie jest zatem zobligowany do podejmowania dodatkowych działań celem wyjaśnienia określonych czynności – to strona obowiązana jest udowodnić istnienie faktów mających znaczenie dla sprawy. Natomiast L. P. wskazuje, że nie zgadza się z wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 26.10.2010 r., jednak nie przedstawia żadnych dowodów mogących stanowić podstawę do uznania jego żądania. Wnioskodawca podnosi jedynie, że kontrola, która była przeprowadzona w dniu 25.07.2008 r. potwierdziła grunty uprawnione do JPO o powierzchni 1,07 ha, związku z czym taką powierzchnię podał we wniosku na rok 2010. Odnosząc się do powyższego twierdzenia organ odwoławczy przypomniał, iż powierzchnie każdorazowo podlegają weryfikacji w oparciu o dostępną organowi dokumentację. Każda przeprowadzona kontrola z danego roku dotyczy kampanii, w której została wytypowana, w związku z czym wyniki kontroli poprzednich lat pozostają bez znaczenia dla kampanii z roku 2010. W przedmiotowej sprawie podstawę stanowiły wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 26.10.2010 r. W wyniku przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym skarżącego kontroli na miejscu, w związku z wykrytymi nieprawidłowościami, powierzchnia kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej jest mniejsza o 0,27 ha od powierzchni jaka została zgłoszona do płatności wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej w oparciu o wyniki kontroli na miejscu wyniosła 33,75%. Zgodnie bowiem z art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) NR 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. L 316 z dnia 02.12.2009 r. str. 27), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20% lecz nie więcej niż 50% powierzchni stwierdzonej, nie przyznaje się pomocy w danym roku.

Od powyższej decyzji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagał się przyznania na jego rzecz płatności na rok 2010. Negował fakt przeprowadzenia w rzeczywistości kontroli na miejscu. Jako dowód wskazuje różnice w datach kontroli w dwóch pismach.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi , podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Z akt sprawy wynika, iż skarżący będąc właścicielem działki rolnej o nr ewid. [...] położonej we wsi B. złożył w dniu [...] kwietnia 2010 r. w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej do powierzchni 1,07 ha..

W wyniku przeprowadzonej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono przedeklarowanie powierzchni zadeklarowanych działek w oparciu o wyniki kontroli na miejscu, co stanowiło podstawę wydania przez organ I instancji decyzji o odmowie przyznania skarżącemu wnioskowanej płatności.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.

Zgodnie z art. 26 powyższego rozporządzenia w celu stosowania systemów wsparcia wymienionych w załączniku VI państwa członkowskie zapewniają, aby procedury administrowania i kontroli stosowane do tych systemów były kompatybilne z systemem zintegrowanym w zakresie:

- skomputeryzowanej bazy danych,

- systemów identyfikacji działek rolnych,

- kontroli administracyjnych.

Obowiązkiem Agencji Płatniczej, wynikającym z art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz z art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 jest natomiast sprawdzenie czy zadeklarowane przez rolnika powierzchnie działek rolnych nie przekraczają maksymalnego kwalifikowanego obszaru (PEG) działek ewidencyjnych, na których położone są deklarowane działki rolne. Kontrole administracyjne prowadzone są w oparciu o powierzchnię referencyjne LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenia działek rolnych na danej działce. W sytuacji natomiast gdy stan faktyczny na zadeklarowanych we wniosku działkach ewidencyjnych nie uzasadnia zmian powierzchni wyznaczonego maksymalnego obszaru kwalifikowanego, powierzchnię stwierdzoną należy wyznaczyć zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Podstawą zaskarżonej decyzji było ustalenie organu, dokonane w oparciu o wyniki kontroli na miejscu oraz kontroli administracyjnej. Prawidłowo, w ocenie Sądu, organy przyjęły powyższe wyniki kontroli jako miarodajne dla dokonania ustaleń i brak jest uzasadnionych podstaw do kwestionowania ich jako uzyskanych z pominięciem innych dowodów. Należy podkreślić, że skarżący otrzymał raport z kontroli i nie wniósł do niego żadnych zastrzeżeń. Słusznie organ II instancji podkreśla, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania swoich praw do płatności, w tym do deklarowanej we wniosku powierzchni. .

Z akt sprawy wynika ponadto, że osoby dokonujące kontroli na miejsc posiadały odpowiednie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, których numery zostały wpisane.

Dodatkowo trzeba wskazać, że powierzchnia ewidencyjna działki nie musi pokrywać się z powierzchnią faktycznie użytkowaną (uprawianą) i w razie rozbieżności decydujący na gruncie postępowania w przedmiocie płatności jest rzeczywisty obszar gruntu, na którym prowadzona jest określona uprawa, ustalony zgodnie z wynikami kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 259/07).

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które stanowiłby podstawę wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

W tym stanie sprawy Sąd uznał skargę za bezzasadną i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.