Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 22/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zniesiono postępowanie i odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego [...] w przedmiocie alimentów postanawia: 1. znieść postępowanie wszczęte na skutek skargi F. K., której braku formalnego w postaci zatwierdzenia przez opiekuna prawnego skarżącego, czynności wniesienia skargi, nie uzupełniono w 7 – dniowym terminie, wyznaczonym przez Sąd w postanowieniu z dnia 13 listopada 2006 r. 2. odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

F. K. w piśmie z dnia 10 kwietnia 2006 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jak on sam określił na "bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w O., polegającą na niezałatwieniu wniesionego przez F. K. zażalenia na wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...], sygn. akt [...]. Wniósł także o zobowiązanie Sądu Okręgowego do rozpoznania zażalenia na przywołane wyżej orzeczenie Sądu Rejonowego w O.

Zważyć należy, iż Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu urzędowo znane było, iż skarżący F. K. jest od dnia 12 sierpnia 1999 r. osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w C. Okolicznością znaną Sądowi urzędowo było także ustanowienie opiekunem prawnym skarżącego M. K. Informacje te zostały zawarte w piśmie z dnia 31 maja 2006 r. Prezesa Sądu Rejonowego w O., w sprawie toczącej się przed tut. Sądem, o sygn. akt II SAB/Op 12/06 oraz w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 14/06 i znajdowały oparcie w stosownych orzeczeniach sądowych (por. akta II SAB/Op 12/06 i II SAB/Op 14/06)

Wobec powyższych okoliczności, tut. Sąd postanowieniem z dnia 13 listopada 2006 r., tymczasowo dopuścił czynność wniesienia skargi przez całkowicie ubezwłasnowolnionego F. K. oraz zobowiązał M. K., opiekuna F. K., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez zatwierdzenie czynności wniesienia skargi, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem zniesienia postępowania.

Odpis powyższego postanowienia doręczono osobiście opiekunowi prawnemu skarżącego – M. K. w dniu 22 listopada 2006 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zakreślony opiekunowi prawnemu termin upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że Sąd winien zbadać z urzędu w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzą przesłanki do jej odrzucenia, wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1570 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.

Odnosząc się do jednej z wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, jaką jest zdolność sądowa lub procesowa skarżącego zauważyć należy, iż w myśl art. 26 § 1 i art. 27 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Osoba fizyczna niemająca natomiast zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W myśl art. 31 § 2 i § 3 P.p.s.a., Sąd może dopuścić tymczasowo do czynności stronę niemającą zdolności sądowej lub procesowej albo osobę niemającą należytego ustawowego umocowania, z zastrzeżeniem, że przed upływem wyznaczonego terminu braki będą uzupełnione, a czynności zatwierdzone przez powołaną do tego osobę. Jeżeli braki powyższe nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie, w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.

Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wobec faktu, że F. K. nie posiada zdolności sądowej, Sąd postanowieniem z dnia 13 listopada 2006 r. tymczasowo dopuścił czynność wniesienia skargi przez całkowicie ubezwłasnowolnionego F. K. oraz zobowiązał M. K., jego opiekuna prawnego, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez zatwierdzenie czynności wniesienia skargi, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem zniesienia postępowania. Skoro w terminie zakreślonym przez Sąd, opiekun prawny skarżącego nie zatwierdził czynności wniesienia skargi, postępowanie wszczęte na skutek jej wniesienia należało znieść.

Wobec powyższego, skoro skarżący F. K. jako osoba, która wniosła skargę do sądu nie posiada zdolności procesowej, a zdolność ta nie została uzupełniona w myśl przepisów art. 31 P.p.s.a., przewidujących możliwość uzupełnienia braków zdolności przez wejście do postępowania przedstawiciela ustawowego (tzn. opiekuna prawnego), to skargę F. K. należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., co też Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia.