Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 289/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 72 par. 1, 77 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 518/10 o odrzuceniu sprzeciwu I. Ś. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 518/10 w sprawie ze skargi I. Ś. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 15 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 518/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw I. Ś. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 518/10 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi I. Ś. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej

Odrzucając sprzeciw, Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis powyższego postanowienia referendarza sądowego, opatrzony stosownym pouczeniem, skarżący otrzymał 28 lutego 2011 r. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, pismem z 8 marca 2011 r. wniósł sprzeciw. Uzasadniając wskazał, że pismo Sądu wysłane 24 lutego 2011 r. otrzymał 2 marca 2011 r.

Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 206 akt sądowych) wynika jednoznacznie i wbrew twierdzeniom zawartym w sprzeciwie, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego, którym odmówiono przyznania prawa pomocy, została doręczona na adres skarżącego 28 lutego 2011 r. O tej właśnie dacie doręczenia przesyłki świadczy zarówno data zapisana przez córkę skarżącego, która odebrała przesyłkę, jak i data zapisana przez doręczającego, na drugiej stronie "zwrotki". Tym samym, siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego upłynął z dniem 7 marca 2011 r. (poniedziałek). W niniejszej sprawie sprzeciw został nadany w dniu 8 marca 2011 r., o czym świadczy data nagłówkowa pisma (k. 208) jak i data stempla pocztowego na kopercie (k. 209). To oznacza, że w niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony po terminie określonym w art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.)

W zażaleniu, I. Ś. wniósł o zmianę lub uchylenie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że należało odrzucić sprzeciw – nie może się zatem wypowiadać w kwestii zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Należy podkreślić, że sąd jest obowiązany badać warunki formalne każdego złożonego sprzeciwu. Jest więc związany treścią art. 259 § 1 p.p.s.a., który wskazuje, że sprzeciw może być złożony tylko w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Dla liczenia terminu do wniesienia sprzeciwu istotne znaczenie ma potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej postanowienie, ponieważ zgodnie z art. 77 § 1 p.p.s.a. zd. pierwsze - odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. W niniejszej sprawie za skarżącego podpisała się córka – w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. To oznacza, że nawet późniejsze przekazanie skarżącemu przesyłki przez domownika nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania.

Termin do wniesienia sprzeciwu – jak słusznie wykazał Sąd pierwszej instancji – upłynął zatem 7 marca 2011 r. Tym samym, pismo nadane 8 marca 2011 r., należało odrzucić jako wniesione po terminie, stosownie do treści art. 259 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.