Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 137/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.  art. : 187 par. 1, 121, 165 par. 1 i 2, 234, 173 par. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 4, 5
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 maja 2011 r. spraw ze skarg L. i A. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznych ustalających wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006 - 2010 i ustalenia wysokości tych zobowiązań 1. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Wójta Gminy z dnia [...] nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pięcioma skargami zamieszczonymi w piśmie z dnia 24 stycznia 2011 r. L i A G zaskarżyli ostateczne decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. o numerach [...], którymi Kolegium, po rozpoznaniu ich odwołań od pięciu decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r. o numerach [...]w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznych ustalających wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006-2010 r. i ustalenia wysokości tego zobowiązania, utrzymało w mocy te decyzje.

Z akt postępowania podatkowego wynika, że L i A G pismem z dnia [...] r. wystąpili do Wójta Gminy o, cyt: "sprostowanie zgodnie ze stanem faktycznym z dnia 03-02-2010 r. w sprawie podatku od nieruchomości Nakaz Płatniczy Nr [...]...niezgodność dotyczy grunty pozostałe..."

Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Wójt Gminy , działając na podstawie art. 165 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, wszczął na żądanie strony postępowanie podatkowe w stosunku do L i A G w zakresie zmiany wysokości wymiaru podatku łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006-2010.

Do akt postępowania załączone zostały wypisy z ewidencji gruntów i budynków oraz akt notarialny obejmujący umowę sprzedaży lokalu i ułamkowej części gruntu dotyczące nieruchomości i budynków będących własnością podatników, położonych w D, gm. .

Następnie, organ podatkowy wezwał podatników do przedłożenia organowi informacji o gruntach, nieruchomościach i obiektach budowlanych dla potrzeb wymiaru podatku od nieruchomości, wskazując, że podatnicy nie wykazują do opodatkowania jednego z dwóch posiadanych lokali mieszkalnych oraz udziału do zabudowań gospodarczych położonych na działce Nr 3/3. W odpowiedzi na wezwanie, podatnicy złożyli informacje w sprawie podatku od nieruchomości na rok 2010, w których do opodatkowania wykazali także drugie z mieszkań oraz udział do pomieszczeń gospodarczych, a w piśmie z dnia 17 kwietnia 2010 r. wyjaśnili, że lokale mieszkalne nabyli w stanie surowym w 1996 r., ich rodzina zameldowana jest w lokalu Nr 14A/2 o pow. 84,40 m2 , zaś lokal mieszkalny o Nr 14A/4 jest nadal w budowie, natomiast działka Nr 3/3 zabudowana jest pomieszczeniami gospodarczymi w zabudowie szeregowej; pomieszczenia te są w stanie surowym, bez drzwi, bez okien, nie ogrodzone, nie zabezpieczone, a dach nie posiada pokrycia dachowego; ponadto, wskazali, że pomieszczenia te nie są przez nich wykorzystywane.

W aktach sprawy znajduje się także zawiadomienie organu, skierowane do podatników o planowanym przeprowadzeniu oględzin nieruchomości położonej w D (działka Nr 3/3 oraz lokal mieszkalny Nr 14A/4), jak też wydruk ze strony internetowej dotyczący reklamy pokojów i apartamentów w D pn. "Agroturystyka G" oraz protokół oględzin przeprowadzonych przez pracownika Urzędu Gminy – inspektora wymiaru podatków i opłat [...] i strażnika gminnego oraz komendanta straży gminnej. W protokole tym zamieszczono listę osób biorących udział w tej czynności, tj.: L G, A G, [...], obecna przy oględzinach budynku gospodarczego, mieszkająca w sąsiedztwie. Po dokonaniu oględzin i ich opisie, protokół ten obejmuje podpisy trzech ww. pracowników gminnych, w rubryce: "Podpisy pozostałych osób biorących udział w oględzinach" brak jest podpisów, natomiast w rubryce: "Omówienie odmowy lub brak podpisu następujących osób biorących udział w oględzinach" znajduje się adnotacja o treści: "Strona odmówiła podpisania protokołu z powodu jak zaznaczają niezgodności co do treści." Do protokołu tego załączono 10 kserokopii zdjęć z oględzin.

Do akt postępowania załączono także pismo podatników z dnia 8 czerwca 2010 r., skierowane do organu, nawiązujące do treści protokołu z przeprowadzonych oględzin, który - według podatników - jest niezgodny ze stanem faktycznym. W piśmie tym podatnicy wyjaśnili, że lokal mieszkalny Nr 14A/4 jest w części w stanie surowym i należy do ich córki; ogłoszenia na stronie internetowej nie zamieszczali oni, lecz ich syn w celu wysondowania, czy rozwijać agroturystykę, zaś zabudowa działki Nr 3/3 jest współwłasnością kilkunastu osób i Urzędu Gminy lub AWRSP, a ponadto jest to budowa w stanie surowym. Dalej, podatnicy zarzucili pracownikowi prowadzącemu postępowanie podatkowe niewłaściwe jego prowadzenie.

Ponadto, do akt sprawy załączono postanowienie o wyznaczeniu podatnikom terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, a także nakazy płatnicze w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego podatników za lata 2006-2010.

Wśród dalszych dokumentów w aktach sprawy znajduje się pięć decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r. o numerach [...], adresowanych do L G, a doręczonych także A G, wydanych m.in. na postawie art. 207 § 1 w związku z art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, uchylających decyzje ostateczne Wójta Gminy za lata 2006-2010 określające podatnikom wysokość podatku - łącznego zobowiązania podatkowego oraz ustalające zobowiązanie w podatku rolnym i podatku od nieruchomości pobierane w formie łącznego zobowiązania podatkowego od budynków mieszkalnych, budynków gospodarczych, gruntów pozostałych i gruntów rolnych. W uzasadnieniu tych decyzji organ podatkowy wskazał, że podatnicy w dniu 8 marca 2010 złożyli wniosek o korektę decyzji w sprawie wymiaru podatku za 2010 r., w związku z czym organ wszczął postępowanie w celu ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania za lata 2006-2010. Z ustaleń organu wynika, że grunty znajdujące się na działkach o numerach 3/39, 3/40, 3/41, będące przedmiotem opodatkowania, według informacji z rejestru gruntów, stanowią teren zabudowy mieszkalnej oznaczonej symbolem B, w związku z czym podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Grunty oznaczone jako działka Nr 3/18, według informacji z rejestru gruntów, stanowią grunty orne RIIIa wobec czego podlegają opodatkowaniu jako rola. Podatnicy są współwłaścicielami dwóch lokali mieszkalnych o powierzchni użytkowej 84,40 m2 każdy, położonych w budynku C w D (akt notarialny Nr 7215/1996 z 18.07.1996 r.). Z aktu notarialnego wynika również, że są współwłaścicielami budynku gospodarczego w zabudowie szeregowej o powierzchni 38 m2. Drugi lokal mieszkalny podatnicy ujawnili w informacji w sprawie podatku od nieruchomości dopiero po wezwaniu do złożenia takiej informacji w dniu 19 kwietnia 2010 r. Budynek gospodarczy pominęli. Pomimo wskazania w powyższej informacji drugiego lokalu mieszkalnego podatnicy nadal utrzymywali, że tylko jeden lokal wykorzystują jako mieszkalny, natomiast drugi o Nr 14A/4 jest nadal w stanie budowy, nie wykończony. Jednocześnie podatnicy zakwestionowali jakoby pomieszczenie gospodarcze było przez nich wykorzystywane. Twierdzili, że jest w stanie surowym. W ramach postępowania dowodowego organ dopuścił dowód z oględzin nieruchomości położonej w D zabudowanej budynkiem gospodarczym oraz lokalu mieszkalnego Nr 14A/4. Oględziny odbyły się w dniu 2 czerwca 2010 roku w obecności podatników, którzy odmówili okazania lokalu Nr 14A/4, jak również nie wskazali który budynek gospodarczy jest ich własnością. Powyższe zachowanie strony utrudniło organowi podatkowemu dalsze czynności, jak również rozstrzygnięcie, czy w piśmie z dnia 17 kwietnia 2010 r. skierowanym przez podatników do Wójta Gminy drugi lokal mieszkalny jest w trakcie budowy i jest nie wykończony.

Dalej, organ ten uznał, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości od obu lokali mieszkalnych powstał jednocześnie. Bezsporne jest bowiem, że strony w jednym z tych lokali zamieszkują co najmniej od 27 stycznia 1999 r. (zgodnie z zameldowaniem w ewidencji ludności). Lokale znajdują się w tym samym budynku, który ma jednolite przeznaczenie, tzn. jest budynkiem mieszkalnym. Bez znaczenia jest przy tym, że jeden z tych lokali nie był przez stronę użytkowany. Odwołując się do treści art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, organ stwierdził, że rozpoczęcie użytkowania części budynku, tj. lokalu mieszkalnego Nr 14A/2 przed ostatecznym wykończeniem pozostałej części powoduje, że opodatkowaniu podlega w całości budynek stanowiący własność stron. Co do wykorzystywania budynku gospodarczego w części, organ stwierdził, że jest on wykorzystywany, co potwierdza dokumentacja fotograficzna. Powierzchnia budynku nie ulega wątpliwości, gdyż z chwilą zakupu dane dotyczące powierzchni użytkowej zostały określone umową i wynosi ona 38 m2. Kwestią bezsporną jest również to, iż podatnicy zakupili dwa lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do niego dwoma segmentami budynku gospodarczego. Fakt, czy budynek jest przez stronę wykorzystywany zgodnie z tym przeznaczeniem czy nie, nie ma wpływu na ustalenie wymiaru podatku w tym zakresie. Budynek pod względem konstrukcyjnym został ukończony i powoływanie się strony na fakt złego stanu, świadczy tylko o tym że przez szereg lat (od chwili nabycia, tj. 14 lat) nie został on należycie zabezpieczony i mieszkańcy składują tam śmieci, co potwierdza dokumentacja fotograficzna załączona do protokołu oględzin.

Ponadto, organ - odwołując się do treści art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, stanowiącego, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję - wskazał, że toku postępowania zostały ustalone okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej mające istotny wpływ na wymiar podatku. Podatnicy byli już właścicielami dwóch lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni 168,80 m2, budynku gospodarczego o pow. 38,00 m2 oraz gruntu sklasyfikowanego jako pozostały o pow. 742,85 m2, a także gruntu sklasyfikowanego jako RIIla o pow. 0,0918 ha. W decyzjach ostatecznych uwzględniono tylko jeden lokal mieszkalny o pow. 84,40 m2 oraz grunt pozostały o pow. 1.141,00 m2 i grunt rolny o pow. 0,0918 ha. W związku z tym, na podstawie przepisu art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, należało uchylić ostateczne decyzje Wójta Gminy i ustalić na nowo zobowiązanie w podatku rolnym i podatku od nieruchomości. Końcowo, organ przedstawił wyliczenie wysokości podatku.

Podatnicy odwołali się od ww. decyzji Wójta Gminy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o ich unieważnienie, gdyż - według nich - podatek naliczony został niezgodnie ze stanem faktycznym. Podatnicy zarzucili, że jeden z lokali mieszkalnych nie jest wykończony, są 2 pomieszczenia w stanie surowym zabezpieczone prowizorycznie i lokal ten nadal jest budową. W szeregowym budynku gospodarczym, który nie posiada drzwi ani okien, ani ogrodzenia, nigdy nie zostały wydzielone pomieszczenia dla współwłaścicieli; podatnicy zresztą nigdy nie korzystali z tego obiektu, gdyż nie spełnia on warunków pomieszczeń gospodarczych. Podatnicy podnieśli, że zwrócili się do organu podatkowego o korektę 400 m2 gruntu, gdy odkryli, że od 14 lat płacą podatek za powierzchnię, której nie posiadają. Zaskarżonym decyzjom zarzucili, że zostały podjęte jednoosobowo i podważają wcześniejsze ustalenia bez żadnego merytorycznego uzasadnienia. Kwestia mylnie naliczonych 400 m2 została całkowicie pominięta. Zdaniem podatników, za budynki mieszkalne o powierzchni 168,80 m2 powinni być obciążeni dopiero od 19 kwietnia 2010 r. Do tej daty opodatkowane winno być 84,40 m2.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uzasadniając swoje decyzje wydane w wyniku rozpoznania odwołań podatników, podzieliło prawidłowość ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie przez organ podatkowy I instancji, a odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach wskazało, że organ podatkowy, wbrew twierdzeniu podatników, uwzględnił wniosek o korektę powierzchni gruntów pozostałych. Wynika to z treści decyzji uchylonych, w których powierzchnia ta wynosiła 1.141 m2 i z treści decyzji zaskarżonych, w których opodatkowano powierzchnię 742,85 m2 - różnica na korzyść skarżących wynosi 398,15 m2.

Końcowo, organ odwoławczy wskazał, że wniosek podatników dotyczył decyzji ostatecznych. Takie decyzje można wzruszyć jedynie w nadzwyczajnym trybie postępowania, dlatego organ podatkowy musiał wznowić postępowania podatkowe i od nowa przeprowadzić wszystkie konieczne dowody, skorygować dotychczasowe dane oraz pozyskać dane o faktach wcześniej organowi nieznanych. Działania te były konieczne, aby ustalić wysokość podatku od nieruchomości i podatku rolnego, odpowiadającą obiektywnie istniejącemu stanowi faktycznemu i obowiązującemu prawu. Przyjęte za podstawę powierzchnie gruntów i budynków odpowiadają danym zawartym w dokumentach urzędowych, w szczególności w ewidencji gruntów i budynków oraz w notarialnej umowie kupna nieruchomości.

L i A G nie zgodzili się z ww. decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wnieśli na nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jednobrzmiące skargi w piśmie z dnia 24 stycznia 2011 r., zarzucając organowi nienależyte rozpatrzenie odwołań, naruszenie praworządności przez Wójta Gminy w postępowaniu podatkowym oraz nienależyte i przewlekłe załatwianie ich wniosku z dnia 8 marca 2010 r.

Uzasadniając skargi, skarżący na wstępie zarzucili urzędniczce prowadzącej postępowanie przed organem I instancji uprzedzenia, jakimi kierowała się wobec nich, a następnie zarzucili, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przed wydaniem zaskarżonych decyzji, nie przeprowadziło żadnych dowodów i nie prowadziło z nimi korespondencji procesowej.

W odpowiedzi na skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie, nie podzielając zasadności podniesionych w nich zarzutów.

Ponadto, Kolegium wniosło - na podstawie art. 111 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - o połączenie spraw o sygn. akt I SA/Sz 137/11÷I SA/Sz 141/11 i ich łączne rozpoznanie oraz rozstrzygnięcie.

Sąd, uwzględniając wniosek Kolegium, połączył - na podstawie przepisu art. 111§ 2 ww. ustawy - wskazane sprawy do ich łącznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skargi zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu podatkowego I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z treści wniosku skarżących z dnia 5 marca 2010 r., skierowanego do Wójta Gminy , jednoznacznie wynika, że wystąpili oni o zweryfikowanie (nie wskazali w jakim trybie) nakazu płatniczego z dnia [...] Nr [...], w którym ustalono im łączne zobowiązanie podatkowe za 2010 r., wskazując na niezgodność dotyczącą gruntów pozostałych. Tymczasem, postanowieniem z dnia [...]r. Wójt Gminy , odwołując się do przepisów art. 165 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, wszczął na żądanie skarżących postępowanie podatkowe w stosunku do L i A G w zakresie zmiany wysokości wymiaru podatku w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, nie tylko za rok 2010, lecz także za lata 2006-2009. Zatem, organ ten w sposób niedopuszczalny wszczął postępowania podatkowe za okresy, co do których wydane zostały już decyzje ostateczne, a nadto wykroczył poza zakres żądania podatników i objął postępowaniem także lata 2006-2009. Ponadto, organ ten - wbrew zasadzie zaufania do podatników, wyrażonej w art. 121 Ordynacji podatkowej - wskazał, że to z ich inicjatywy wszczął te postępowania, podczas, gdy podatnicy takiej inicjatywy nie wyrazili w swoim wniosku. Organ ten również, wskazując jako podstawę wszczęcia postępowania, przepisy art. 165 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i informując podatników o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany wysokości wymiaru podatku łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006-2010, nie wskazał ani przepisu art. 234 Ordynacji podatkowej, stanowiącego, że razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, ani też nie przywołał przesłanek stanowiących podstawę wznowienia postępowania, co oznacza, że podatnicy nie uzyskali od organu wymaganej informacji, że w ich sprawie toczy się wznowione postępowanie, ani z jakiej przyczyny.

Odnosząc się dalej do przebiegu postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie przez organ podatkowy I instancji, skład orzekający w sprawie uznaje, że obarczone ono jest istotną wadą proceduralną polegająca na uznaniu w tym postępowaniu za dowód w sprawie całego protokołu z oględzin nieruchomości należących do skarżących, położonych w D, chociaż protokół ten w części dotyczącej oględzin budynku gospodarczego nie odpowiada wymogom określonym dla tego rodzaju dokumentu w art. 173 § 2 Ordynacji podatkowej, stanowiącym, że protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać; odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić w protokóle. Skoro bowiem w protokole tym zamieszczono listę osób biorących udział w tej czynności obejmującą: L G, A G oraz H O, obecną przy oględzinach budynku gospodarczego, mieszkająca w sąsiedztwie, to także te osoby powinny były podpisać protokół, czego nie uczyniły. Jeżeli zatem, żadna z osób biorących udział w tej czynności nie podpisała tego protokołu, to adnotacja o przyczynie braku podpisu powinna także dotyczyć HD a nie tylko podatników. W tej sytuacji, protokół z oględzin nieruchomości w części dotyczącej budynku gospodarczego, jak też załączone do niego kserokopie zdjęć tej nieruchomości, nie mógł stanowić dowodu w sprawie. A skoro tak, to wobec tego, że skarżący w toku postępowania podnosili okoliczności o złym stanie budynku gospodarczego, w tym o braku zadaszenia, to okoliczności te jako mające istotne znaczenie w sprawie opodatkowania budynków, nie zostały wyjaśnione. Zgodnie bowiem z art. 1 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613), użyte w ustawie określenie "budynek" oznacza: obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. A zatem, organ powinien prawidłowo ustalić, czy budynek gospodarczy posiada dach.

Ponadto, wobec podnoszenia przez skarżących w toku całego postępowania podatkowego okoliczności, że lokale użytkowe w ww. budynku gospodarczym nie zostały wyodrębnione, a okoliczności tej organy podatkowe w ogóle nie wyjaśniły, naruszając tym samym przepis art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, to do tej istotnej kwestii organy podatkowe powinny się odnieść, bowiem przepis art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi że, jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 5. Z przepisu art. 3 ust. 5 ustawy tej wynika zaś, że jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku.

A zatem, jeżeli lokale w budynku gospodarczym nie zostały wydzielone, to decyzja podatkowa dotycząca tego przedmiotu opodatkowania powinna być skierowana do wszystkich współwłaścicieli (solidarnie odpowiedzialnych).

Mając zatem na uwadze podniesione wyżej okoliczności, wobec wydania zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu podatkowego I instancji z naruszeniem przepisów art. 121 oraz art. 165 § 1 i § 2, art. 187 § 1, art. 234 i art. 173 § 2 Ordynacji podatkowej, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - orzec jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a o niewykonalności zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 152 tej ustawy.

Na podstawie przepisu art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wskazuje, iż konieczne w dalszym postępowaniu prowadzonym w tej sprawie będzie uwzględnienie tej ww. konstatacji, że uchylenie decyzji ostatecznych wydanych wobec podatników za lata 2006-2009 możliwe będzie tylko po prawidłowym wznowieniu z urzędu postępowań w tych sprawach, zaś w kwestii postępowania nieruchomości za rok 2010 - tylko po prawidłowym przeprowadzeniu postępowania dowodowego, tj. nie obarczonego tak istotnymi wadami, jakim obarczone było dotychczasowe postępowanie.