Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 740/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz- Kremis Asesor WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant: Specjalista Magda Minkisiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2020 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

R.W. (dalej – skarżący) oprotestował skargą wywiedzioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, (dalej – DWINB) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. A. P.nr [...] w Ż. w zakresie lokalu mieszkalnego nr [...]. Z przedłożonych łącznie ze skargą akt administracyjnych wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących uwarunkowaniach prawnych i faktycznych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś., (dalej – PINB) wobec powzięcia informacji o nieodpowiednim stanie technicznym murów w pomieszczeniach piwnicznych budynku przy ul. A. P.nr [...] w Ż. przeprowadził czynności kontrolno-nadzorcze, w ramach których ustalił, że przedmiotowy budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Względem budynku stanowiącego przedmiot postępowania organ nadzoru budowlanego I instancji w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...], którą nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. A. P.nr [...] w Ż. usunąć w terminie do dnia [...] r. pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane nieprawidłowości stwierdzone w budynku poprzez: 1 - zbicie zmurszałych tynków klatki schodowej, wykonanie nowych i pomalowanie, 2 - prawidłowe umocowanie balustrady, 3 - uzupełnienie tralek w balustradzie klatki schodowej, 4 - wymianę wytartych trepów drewnianych schodów, 5 - uzupełnienie ubytków w posadzce, 6 - naprawę obróbek blacharskich, 7- zamontowanie osłon puszek elektrycznych, 8 - oczyszczenie elementów stalowych (belek stalowych) i otynkowanie, 9 - osuszenie zawilgoconych ścian piwnic, 10 - osuszenie zawilgoconej posadzki w piwnicy, 11 - uzupełnienie miejscowych ubytków tynku na ścianach w piwnicy, 12 - zamontowanie drzwiczek szafki zaworu głównego instalacji gazowej, 13 - wykonanie odwodnienia budynku, 14 - wymianę rur żeliwnych na PCV.

Poza rozstrzygnięciem dotyczącym obowiązków skierowanych do Wspólnoty Mieszkaniowej ujawnione przez organ nieprawidłowości spowodowały wydanie odrębnych rozstrzygnięć względem poszczególnych lokali mieszkalnych. W zakresie lokalu nr [...] PINB w Ś.wydał decyzję nr [...], którą przyjmując w podstawie prawnej art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 i art. 66 ust 2 ustawy nakazał T.W. i R.. jako współwłaścicielom tego lokalu:

1. Usunąć w terminie do dnia 31 października 2019 r. pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, stwierdzone nieprawidłowości poprzez:

1.1. naprawę gniazda p/t lodówka w celu uzyskania prawidłowego szybkiego wyłączenia zasilania,

1.2. naprawę gniazda p/t bojler w celu uzyskania prawidłowego szybkiego wyłączenia zasilania,

2. Usunąć w terminie do dnia 31 czerwca 2020 r. pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, stwierdzone nieprawidłowości poprzez:

2.1. naprawę lub wymianę kanałów czopuchów, rur, łączników,

2.2. wykonanie prawidłowej wentylacji nawiewno-wywiewnej w lokalu,

2.3. wykonanie nawiewu do lokalu,

2.4. wyprowadzenie przewodu wentylacyjnego, do którego włączony jest wyciąg mechaniczny, ponad dach,

2.5. wykonanie wentylacji wywiewnej grawitacyjnej w pomieszczeniu kuchni,

2.6. wykonanie wentylacji nawiewnej do pomieszczenia z kuchenką gazową,

2.7. wymianę zmurszałych tynków i cegieł w pomieszczeniu piwnicznym przynależnym do lokalu nr [...],

2.8. uzupełnienie szklenia w stolarce okiennej w pomieszczeniu piwnicznym przynależnym do lokalu nr [...].

3. Zakazał użytkowania instalacji elektrycznej w lokalu mieszkalnym nr [...] do czasu usunięcia nieprawidłowości wymienionych w pkt. 1.1 i 1.2 decyzji.

Nadto zakazowi użytkowania instalacji elektrycznej nadano rygor natychmiastowego wykonania.

Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie organ podał, że w trakcie postępowania stwierdzono nieprawidłowości w lokalu mieszkalnym, które polegały na:

- nieodpowiednim stanie technicznym czopuchów, rur, łączników,

- nieprawidłowej wentylacji nawiewno-wywiewnej w lokalu,

- braku nawiewu do lokalu,

- niewyprowadzeniu przewodu wentylacyjnego, do którego włączony jest wyciąg mechaniczny, ponad dach,

- braku wentylacji wywiewnej grawitacyjnej w pomieszczeniu kuchni,

- braku wentylacji nawiewnej do pomieszczenia z kuchenką gazową,

- nieprawidłowej ochronie przed porażeniem przez samoczynne wyłączenie zasilania gniazdka p/t lodówka w celu uzyskania pozytywnej oceny sprawdzenia samoczynnego wyłączenia zasilania,

- konieczności naprawy gniazda p/t bojler w celu uzyskania pozytywnej oceny sprawdzenia szybkiego wyłączenia zasilania,

- zmurszeniu tynków i cegieł w pomieszczeniu piwnicznym przynależnym do lokalu nr [...],

- ubytkach szklenia w stolarce okiennej w pomieszczeniu piwnicznym przynależnym do lokalu nr [...].

Z treści uzasadnienia rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego wynika, iż wskazane nieprawidłowości zostały ustalone w oparciu o oględziny z dnia [...] r., w trakcie których stwierdzono, że w lokalu nr [...]: kuchnia - kuchenka gazowa 4-palnikowa zasilana z sieci gazowej, zawór odcinający w odległości 96 cm od kuchenki gazowej, nad kuchenką gazową okap z mechanicznym odciągiem, okap wyprowadzony przez ścianę zewnętrzną, ale nie ponad dach; w pokoju piec kaflowy; w lokalu okna PCV bez nawiewników, okno PCV bez nawiewnika; piwnica - zmurszenie cegieł i tynku na ścianach, ubytki tynków, stolarka okienna bez szklenia (zabezpieczona folią). Dodatkowo stan faktyczny został ustalony w oparciu o protokoły kontroli okresowych sporządzonych przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, w których wyszczególniono nieprawidłowości dotyczące rzeczonego lokalu. Wskazując na normy prawa materialnego organ nadzoru budowlanego uzasadniał konieczność wydania nakazu celem zażegania występujących nieprawidłowości oraz podał okoliczności związane z ustaleniem współwłaścicieli lokalu jako adresatów decyzji.

Z zapadłym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący wnosząc w prawem przewidzianym terminie odwołanie. W ramach środka zaskarżenia negowano w szczególności istnienie nieprawidłowości. Odwołujący się podał m.in., że gniazdo elektryczne służy do zasilania chłodziarki, a nie lodówki, nie było i nie jest zepsute, gdyż zostało zamontowane przez inżyniera elektryka przed 1985 r. i jest ,,zerowane". Podobnie gniazdo zasilające bojler zostało zamontowane przez inżyniera elektryka w 1997 r. i jest ,,zerowane", zaś dokumentacja w tym względzie znajduje się w Urzędzie Miasta Ż. Odwołujący się po poczynieniu uwagi, że polskie gniazda elektryczne nie psują się zadeklarował, że w ciągu 30 dni zostanie zamontowany nowoczesny okap kuchenny z pochłaniaczem i nie będzie potrzebne wykonanie instalacji nawiewno-wywiewnej. Lokal jest wyposażony w nowoczesne okna produkcji niemieckiej, a w takich nowoczesnych oknach (technologia XXI wieku) jest zamontowany nawiew, z czego wyprowadzano, że w kuchni wentylacja jest zapewniona.

Autor odwołania kwestionował także nakaz dotyczący pomieszczeń przynależnych do lokalu poprzez opis pojęcia przynależności rozumianej jako ruchomość np. samochód, którą wedle niego nie jest piwnica, jednakże oświadczył, że na czas zimy zostanie zamontowane ,,dobre okno, ponieważ jest ruchome". Nie zgodził się także z tą częścią decyzji, która dotyczy wykonania robót pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane. Zarzut ten uzasadniano nawet naruszeniem art. 271 § 1 kodeksu karnego przez osobę redagującą decyzje, gdyż wykonanie decyzji naraża na utratę życia lub kalectwo. W ocenie odwołującego się żaden pracownik budowlany nie ma prawa wykonywania jakiejkolwiek pracy przy instalacjach elektrycznych, gdyż pracę tę wykonuje elektryk samodzielnie, ponieważ posiada on uprawnienia elektryczne, a nie budowlane. Tylko elektrycy naprawiają urządzenia elektryczne, co odwołujący się wskazał podając, że jest technikiem lokomotyw pkp.

W dniu [...] r. DWINB wydał opisaną na wstępie decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy zrelacjonował stan sprawy i wskazał na istotne elementy zarówno ustalonego stanu faktycznego jak i wydanego w stosunku do współwłaścicieli lokalu nakazu. Przeprowadzono także szeroką analizę regulacji prawnomaterialnych obligujących właściwy organ do nakazania usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego lub jego części powodującego zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego i bezpieczeństwa mienia. Stanowisko to poparto poglądami orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Oceniając twierdzenia odwołania DWINB przywołał nieprawidłowości wynikające zarówno z protokołów kontroli okresowych jak i stwierdzone w ramach czynności kontrolnych organu I instancji i uznał, że stanu przedmiotowego budynku w obrębie lokalu nr [...] nie można uznać za stan należyty, o którym mowa www. art. 61 Prawa budowlanego. Wedle organu nieprawidłowości zostały ustalone w sposób bezsporny, zaś odwołujący się po przeglądzie akt sprawy, nie zgłosił żadnych zastrzeżeń ani nie przedłożył nowych potencjalnych dowodów. Wobec poczynienia ustaleń w oparciu o nienasuwające zastrzeżeń dokumenty skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony postępowania. Organ II instancji podał, że nie neguje, iż przedmiotowe gniazdka elektryczne mogły być zamontowane prawidłowo, jednakże w chwili obecnej posiadają nieprawidłowości stwierdzone przez osobę posiadającą uprawnienia do kierowania, nadzorowania i kontrolowania budów w zakresie sieci i instalacji elektrycznych. Odnośnie wentylacji lokalu wyjaśniono, że zgodnie z założeniami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie system wentylacji grawitacyjnej złożony jest jedynie z przewodów wentylacyjnych wywiewnych, zaś zapewnienie wymiany świeżego powietrza odbywa się najczęściej przez rozszczelnioną stolarkę okienną. Z § 155 ust. 3 rozporządzenia wynika, że w przypadku zastosowania w pomieszczeniach innego rodzaju wentylacji niż wentylacja mechaniczna nawiewna lub nawiewno- wywiewna, dopływ powietrza zewnętrznego, w ilości niezbędnej dla potrzeb wentylacyjnych, należy zapewnić przez urządzenia nawiewne umieszczane w oknach, drzwiach balkonowych lub w innych częściach przegród zewnętrznych. Urządzenia nawiewne, o których mowa w ust. 3, powinny być stosowane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskiej Normie dotyczącej wentylacji w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej. Zdaniem DWINB konieczność zastosowania nawiewników lub nawietrzaków w poszczególnych lokalach podyktowana jest brakiem dopływu wymaganej ilości powietrza do mieszkań. Powyższe prowadzi zaś do nieprawidłowego działania wentylacji grawitacyjnej, co z kolei ma bezpośredni wpływ na działanie instalacji grzewczej i stanowić może zagrożenie dla całego budynku. Według organu taka sytuacja świadczy o nieodpowiednim stanie technicznym całego budynku i nie może budzić wątpliwości, że sprawne działanie instalacji wentylacyjnych wpływa na prawidłowe funkcjonowanie całego obiektu budowlanego.

W dalszej kolejności odwołując się do regulacji wynikającej z art. 14 i art. 18 Prawa budowlanego wyjaśniono zagadnienie zapewnienia nadzoru nad robotami budowlanymi sprawowanego przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych, co miało związek z twierdzeniami odwołania. Końcowo zauważono, że zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do ustalenia nieprawidłowości, co obligowało organ do wydania decyzji nakazującej ich usunięcie.

Skarżący w skardze na powyższą decyzją zarzucił naruszenie art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i ocenił, iż wydana decyzja nie ma mocy prawnej i jest nieważna. Po przywołaniu treści przepisu skarżący podniósł, że decyzja powinna zawierać podpis z podaniem imienia i nazwiska, a skarżona decyzja nie została podpisana podaniem imienia i nazwiska.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia w trybie samokontroli.

W uzupełnieniu skargi dokonanym pismem z dnia [...] r. skarżący podał, że pismo organu kierowane do sądu nie zawiera imienia i nazwiska. Zaś kolejnym pismem z dnia [...] r. skarżący wnioskował o zwrot kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone zostały między innymi w przepisach art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 t.j.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej – p.p.s.a.), z których wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Zgodnie z tak wyrażoną zasadą wojewódzki sąd administracyjny w toku czynności rozpoznawczych dokonuje oceny, co do zgodności zaskarżonego aktu (lub czynności) z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jego wydania (lub tryb podjęcia czynności, będącej przedmiotem zaskarżenia) oraz co do prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego, które miały zastosowanie w sprawie. W ocenie uwzględnia się przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu (podjęcie zaskarżonej czynności). Ponadto w myśl art. 134 § 1 powołanej powyżej ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych i istniejących okoliczności prawnych nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa procesowego lub materialnego, które obligowałoby Sąd do uwzględnienia skargi.

Materialnoprawną podstawę nałożenia na stronę skarżącą obowiązków objętych zaskarżoną decyzją stanowi art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 1019 r., poz. 1186 j.t.). Zgodnie z tym przepisem, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (3) - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Wyjaśnić należy, że przytoczony przepis został zamieszczony w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przewiduje on konsekwencję prawną w postaci zaadresowanego do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, będącą rezultatem określonych zaniedbań po stronie tego podmiotu w zakresie wymogów odnoszących się do odpowiedniego utrzymania obiektów budowlanych. W myśl bowiem art. 61 Prawa budowlanego właściciel lub zarządca obiektu budowlanego obowiązany jest utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2, a zatem zgodnie z jego przeznaczeniem, wymaganiami ochrony środowiska, utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 listopada 2003 r., (sygn. akt II SA/Wr 2725/00, dostępny w CBOSA), przepis art. 66 Prawo budowlane nie tworzy dla obiektu lub jego zarządcy nowych, niewynikających z ustawy obowiązków, lecz precyzuje ustawowe obowiązki, co umożliwia oraz zabezpiecza ich wykonalność. Zaniedbania w powyższym zakresie, mieszczące się w przesłankach wskazanych w art. 66 ust. 1 Prawo budowlane uprawniają i obligują zarazem organ nadzoru budowalnego do wydania przewidzianego w tym przepisie nakazu. Regulacja zawarta w art. 66 ust. 1 Prawo budowlane przewiduje więc tzw. decyzję związaną, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia chociażby jednej z określonych w tym unormowaniu przesłanek, organ nadzoru budowlanego obowiązany jest do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości .

W niniejszej sprawie bezsporne pozostaje, że skarżący wraz z małżonką są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w budynku stanowiącym przedmiot postępowania. Fakt ten nie był na żadnym etapie postępowania kwestionowany. W świetle art. 61 Prawo budowlane nie może zatem budzić wątpliwości, że współwłaściciele są odpowiedzialni za stan techniczny i estetyczny przedmiotowego lokalu. Obszernie zgromadzony, a zarazem spójny materiał dowodowy, jednoznacznie natomiast potwierdza, że lokal nr [...] nie spełnia odpowiednich wymogów w zakresie stanu technicznego, a w konsekwencji również w zakresie bezpieczeństwa jego użytkowania. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy są ustalenia poczynione w wyniku dokonanej przez PINB w Ś. w dniu [...] r. kontroli. Nadto organ wydając rozstrzygnięcie dysponował protokołami kontroli okresowych, gdzie także wskazano nieprawidłowości.

W świetle materiału dowodowego sprawy, zdaniem Sądu w składzie orzekającym, nie może być uzasadnionych wątpliwości co do nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego lokalu mieszkalnego nr [...], a zatem konieczne stało się orzeczenie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego. W protokole kontroli sporządzonym przez pracowników organu oraz w protokołach kontroli okresowych nieprawidłowości zostały wskazane expresis verbis. Co istotne zarówno zatrudnieni w organie nadzoru budowlanego pracownicy jak i autorzy ocen okresowych muszą posiadać odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje zawodowe. Z tej tez przyczyny nie ma uzasadnionych podstaw, aby za słuszne uznać choćby twierdzenia skarżącego zamieszczone w odwołaniu. Nie ma bowiem racjonalnych podstaw do uznania wydanego nakazu za nieprawidłowy z tej przyczyny, że gniazdko elektryczne służy do podłączenia chłodziarki, a nie jak ustalił organ lodówki. Nie są też przekonywujące argumenty, że polskie gniazda się nie psują, choć jak podał sam skarżący zostały zamontowane w 1985 i 1997 r., czyli kilka dekad temu. Nie wpływa też na ocenę Sądu stanowisko skarżącego, że zamontował w mieszkaniu niemieckie okna wykonane w technologii XXI wieku. Skoro jak ustalono w sprawie w pomieszczeniach, w których używany jest gaz nie ma prawidłowej wentylacji istnieje realne zagrożenie dla życia ludzkiego. Stanu zagrożenia nie minimalizuje żadną miarą oświadczenie skarżącego złożone w trakcie kontroli, że ,,śpi się w wydzielonym pokoju z drzwiami". Pomijając przepisy prawa materialnego i biorąc pod uwagę wyłącznie zasady doświadczenia życia codziennego należy zauważyć, że wiele nieszczęść i tragedii wydarzyło się w związku z brakiem właściwej wentylacji, co skarżący ignoruje oczekując ochrony przez drzwi dzielące pomieszczenia. Poprawność takiego toku rozumowania należy zdecydowanie wykluczyć. Skarżący nie tylko nie przyjmuje do wiadomości obowiązujących przepisów ale też nie dostrzega realności zagrożeń zarówno dla siebie jak i mieszkańców budynku. Z kolei to, że sam skarżący nie widzi nieprawidłowości czy zagrożeń wcale nie oznacza, że faktycznie one nie występują. Wręcz przeciwnie nieprawidłowości posiadają tego rodzaju charakter, że zagrożenia dla życia ludzkiego czy mienia są nie tylko potencjalne ale realne.

Podążając za argumentacją odwołania, szczegółowo zresztą omówioną przez organ II instancji, Sąd uznał, iż nie jest ona w stanie podważyć prawidłowości wydanych rozstrzygnięć. DWINB wyjaśnił zasady nadzoru nad prowadzeniem robót i rodzaj uprawnień budowlanych. Podobnie nieprawidłowo autor odwołania ocenia pojęcie ,,przynależności pomieszczeń", błędnie zresztą posługując się pojęciami prawa cywilnego.

Odnosząc się do jedynego zarzutu skargi związanego z brakiem czytelnego podpisu decyzji Sąd w składzie orzekającym uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. DWINB w dniu [...] r. wydał decyzję, która posiada wszelkie elementy przewidziane w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym podpis, o którym mowa w pkt 8 omawianego przepisu. Na decyzji nr [...] znajduje się imienna pieczęć zawierająca poza wskazaniem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego także imię i nazwisko piastuna organu. Poza pieczęcią na decyzji znajduje się także podpis. Stąd nie ma podstaw aby uznać, że decyzja zawiera mankament w postaci braku podpisu. Wyjaśnić jednak skarżącemu należy, że żaden przepis k.p.a. nie formułuje wymogu, by podpis pod decyzją był czytelny. Pod pojęciem podpisu należy rozumieć znak ręczny określonej osoby, pozwalający dzięki jego indywidualnym cechom na identyfikację tej osoby. Nie musi obejmować pełnego nazwiska. Podpis pod rozstrzygnięciem musi być własnoręczny, lecz nie musi być czytelny. Stanowisko takie wynika wprost z orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Przykładowo wskazaną wyżej tezę zamieszczono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2019 r. (sygn. akt III SA/Po 683/19), patrz - LEX nr 2764240.

Podsumowując stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia organów obu instancji nakładające na stronę skarżącą sporne obowiązki i określające ich zakres, znajdują oparcie w należycie zgromadzonym materiale dowodowym i prawidłowo zastosowanych w sprawie przepisach prawa materialnego. Orzekające organy nie naruszyły przy tym reguł procesowych wynikających z przepisów procedury administracyjnej.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.