Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 957/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 § 1, art. 176 § 2, art. 178, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 775/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej C. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 775/18 w sprawie ze skarg C. S. i Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 775/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA) odrzucił skargę kasacyjną C. S. (dalej jako skarżący) C. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 775/18 w sprawie ze skarg C. S. i Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego pomimo skierowanego do niego wezwania Przewodniczącego Wydziału do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi kasacyjnej, doręczonego w dniu 29 kwietnia 2019 r. w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) w wyznaczonym do tego terminie nie uzupełnił tych braków. To uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 178 P.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 47 § 1 w zw. z art. 176 § 2 P.p.s.a. do skargi kasacyjnej należało dołączyć jej odpisy dla doręczenia jej stronom. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 6 maja 2019 r. i nie zostały one uzupełnione w tym terminie.

Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego D. K. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów zastępstwa w postępowaniu zażaleniowym.

W uzasadnieniu wskazano, że w związku z nieodebraniem na poczcie pisma zawierającego wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego w dniu 6 maja 2019 r. w Biurze Obsługi Interesanta uzyskał informację, że pismo zostało uznane za doręczone w dniu 29 kwietnia 2019 r. i pismo w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 775/18 stanowi jedynie wezwanie do dokonania opłaty od złożonej skargi kasacyjnej. Pracownik udzielający informacji nie wskazał, że pismo dotyczy innej kwestii. Pełnomocnik dokonał opłaty od skargi kasacyjnej zgodnie z otrzymaną informacją. Powołano się na dowód w postaci nagrania rozmowy z dnia 6 maja 2019 r. rejestrowanej przez WSA w Poznaniu lecz żadnego nagrania nie dołączono do zażalenia. Pełnomocnik stwierdził, że wprowadzenie pełnomocnika w błąd przez Sąd nie może skutkować odrzuceniem skargi.

Następnie w piśmie z dnia 24 września 2019 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że rozmowa telefoniczna, w trakcie której otrzymał błędną informację, która miała wpływ na tok sprawy miała miejsce w dniu 9 maja 2019 r. o godzinie 14:37. Rozmowa trwała ponad 15 minut a przedmiotowa informacja została udzielona pod koniec tej rozmowy. W załączeniu przedłożono billing za okres od 1 maja 2019 r. do 10 maja 2019 r. na potwierdzenie dokonania rozmowy telefonicznej z WSA w Poznaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pomimo braku wskazania w zażaleniu naruszonych zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa NSA na podstawie argumentów uzasadnienia zażalenia uznał, że według pełnomocnika skarżącego kasacyjnie został naruszony art. 178 P.p.s.a. Stwierdza się bowiem, że wprowadzenie przez Sąd pełnomocnika w błąd nie może skutkować odrzuceniem skargi (dop. Sądu kasacyjnej). Uznać zatem należało, że we wskazanych okolicznościach nie było podstaw do odrzucenia skargi bowiem pełnomocnik został wprowadzony w błąd odnośnie do zakresu wezwania o brakach formalnych skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W art. 176 § 2 P.p.s.a. wskazuje się, że skarga kasacyjna poza wymaganiami, o których mowa w § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W art. 47 § 1 P.p.s.a mowa jest o tym, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy jego załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Zatem nie ulega wątpliwości, że dołączenie do skargi kasacyjnej jej odpisów w ilości odpowiadającej ilości stron postępowania jest wymogiem formalnym skargi kasacyjnej, który stosownie do art. 177a P.p.s.a. podlega uzupełnieniu na wezwanie Przewodniczącego Wydziału pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej oraz nadesłanie 4 odpisów skargi kasacyjnej. Pismo zawierające wezwanie zostało doręczone w trybie doręczenia zastępczego z art. 73 § 4 P.p.s.a. w dniu 29 kwietnia 2019 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniodniowy termin do uzupełnienia braków. Upływał w dniu 6 maja 2019 r.

Okoliczność udzielenia rzekomo błędnej informacji przez pracownika Biura Obsługi Interesanta Sądu w dniu, jak wskazuje billing połączeń, 9 maja 2019 r. o godzinie 14:37, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy bowiem już wówczas każda czynność podjęta przez pełnomocnika skarżącego była czynnością dokonaną z uchybieniem terminu wynikającego z wezwania. Wcześniej pełnomocnik twierdził, że rozmowa ta miała miejsce 6 maja 2019 r. ale z przedstawionego billingu to nie wynika. Ponadto sam wskazuje, że rozmowa telefoniczna miała miejsce 9 maja 2019 r. Za takim przebiegiem zdarzeń przemawia także fakt, że wpłata wpisu od skargi kasacyjnej, o czym mówił pełnomocnik w zażaleniu, nastąpiła w dniu 10 maja 2019 r.

W ocenie NSA, niezależnie od tego czy rzeczywiście miało miejsce wprowadzenie w błąd pełnomocnika skarżącego kasacyjnie odnośnie do treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej podczas rozmowy telefonicznej w dniu 9 maja 2019 r. czy też sytuacja taka nie miała miejsca (brak w aktach nagrania zapisu tej rozmowy) w okolicznościach sprawy nie ulega wątpliwości, że termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 6 maja 2019 r. Wobec tego Sąd I instancji miał podstawy odrzucić skargę kasacyjną na podstawie art. 178 § 1 P.p.s.a. bowiem jej braki formalne w wyznaczonym do tego terminie nie zostały uzupełnione. Pełnomocnik nie przedstawił żadnych okoliczności, które miałyby wpływ na bieg tego terminu ewentualnie nie wnioskował o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.

Z art. 178 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wskazać należy, że rozpoznając środek odwoławczy od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje stanowisko Sądu I instancji co do faktu uchybienia terminowi, nie bada natomiast przyczyn, z powodu których strona nie dochowała tego terminu. Okoliczności te mogą być badane przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.