Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 50/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1 i 3, art. 37, art. 104 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. /-/ J. Zieliński /-/ W. Batorowicz /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) lipca 2010 r. skarżąca K. D. wniosła odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia (...) lipca 2010 r. znak (...), ustalającej warunki zabudowy lokalizacji inwestycji na nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr (...), położonej w R. Odwołanie wpłynęło do organu I instancji w dniu (...) lipca 2010 r. Pismem z dnia (...) lipca 2010 r. organ ten przekazał odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Z prezentaty wpływu zamieszczonej na odwołaniu wynika, iż do siedziby Kolegium powyższa korespondencja wpłynęła w dniu (...) sierpnia 2010 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozpatrzyło odwołanie K. D. na posiedzeniu niejawnym w dniu (...) września 2010 r., orzekając o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej punktu 3 ust. 1 a, wyznaczającego teren pod obsługę komunikacyjną z zakazem zabudowy (decyzja Kolegium Nr [...]). Decyzja ta doręczona została pełnomocnikowi skarżącej dniu (...) września 2010 r.

W dniu (...) sierpnia 2010 r. pełnomocnik K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczemu, żądając rozpoznania odwołania, uwzględnienia przez organ skargi na bezczynność w trybie autokontroli, a w przypadku nie skorzystania z Kolegium z powyższego trybu, uwzględnienia przedmiotowej skargi oraz zobowiązanie organu do załatwienia sprawy we wskazanym przez Sąd terminie, jak również zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości dwukrotności stawki minimalnej. W skardze wskazano na naruszenie art. 12 §2 i art. 35 §3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa). Pełnomocnik skarżącej podniósł, iż przedmiotowe odwołanie wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy S. w dniu (...) lipca 2010 r., a pismem z dnia (...) lipca 2010 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. przekazał odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Minął miesiąc, a sprawa nadal nie jest załatwiona. W skardze podniesiono również, iż w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego nie znajduje zastosowania art. 37 kpa. W stosunku do tego organu nie ma bowiem organu wyższego stopnia, a więc niewyczerpanie środka przewidzianego w art. 37 kpa nie czyni skargi niedopuszczalną. Wskazano, iż w takim przypadku ni ma także zastosowania art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Wskazano, iż odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Kolegium przez organ I instancji (...) września 2010 r., natomiast w dniu (...) września 2010 r.., a więc bez zbędnej zwłoki, zapadło rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na to, że w trybie odwoławczym decyzja została wydana i doręczona stronie, skargę na bezczynność uznać należy za bezprzedmiotową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwaną ppsa) oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, a także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność wniesiona została w związku z odwołaniem strony skarżącej od decyzji Burmistrza S. Pełnomocnik skarżącej domagał się rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołania od decyzji organu I instancji, zamierzeniem strony skarżącej było więc spowodowanie rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym. Pełnomocnik strony wywodził, że zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, który to termin w tym przypadku liczy od dnia (...) lipca 2010 r., a więc od daty widniejącej na piśmie organu I instancji, wraz z którym odwołanie z aktami sprawy zostało przekazane do Kolegium. Zdaniem strony skarżącej w dacie wniesienia skargi, tj. (...) sierpnia 2010 r., Kolegium pozostawało w bezczynności, bowiem z naruszeniem 35 § 3 kpa nie rozpoznało sprawy w trybie odwoławczym.

Zgodnie z art. Art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Badając dopuszczalność skargi w tym zakresie zgodzić się należało z pełnomocnikiem skarżącej, że w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego nie ma zastosowania art. 37 kpa, w stosunku do tego organu nie ma bowiem organu wyższego stopnia, a więc niewyczerpanie środka prawnego przewidzianego w art. 37 kpa nie czyni skargi niedopuszczalną (por. wyrok WSA z 17.04.2008 r., sygn. III SA/Łd 3/08 Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Powyższe regulacje prawne wskazują jednakże, iż skuteczność skargi na bezczynność uzależniona jest od stwierdzenia, iż stan bezczynność istniał już przed wniesieniem skargi. Skarga na bezczynność stanowi bowiem środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność wniesiona być może do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. Wniesienie skargi na bezczynność jest więc uzasadnione w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie podziela zarzutów skargi co do bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., bowiem bezczynności tej nie było w dacie wniesienia skargi.

W badanym przypadku w pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotowe odwołanie wraz z aktami sprawy wpłynęło do Kolegium w dniu (...) sierpnia 2010 r., co wynika z prezentaty zamieszczonej na odwołaniu. Tym samym od tego dnia należy liczyć miesięczny termin na załatwienie sprawy przez organ odwoławczy, który liczony od tego dnia upływał w dniu (...) września 2010 r. Skarga wniesiona została w dniu (...) sierpnia 2010 r. Tym samym w dacie wniesienia skargi, tj. w dniu (...) sierpnia 2010 r. oraz w dacie wpływu skargi do organu, tj. w dniu (...) września 2010 r. skarżony organ nie pozostawał w bezczynności, co czyni skargę nieuzasadnioną.

Okoliczność, że przedmiotowe odwołanie zostało przekazane do Kolegium przez organ I instancji w terminie późniejszym, aniżeli wynikałoby to z daty zamieszczonej na piśmie przekazującym, nie ma przy tym znaczenia dla niniejszej sprawy, dotyczy bowiem prawidłowości działania organu I instancji, którego przedmiotowa sprawa nie dotyczy.

Zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Art. 35 § 3 kpa określa, iż załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym winno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z art. 104 § 1 kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. W badanym przypadku Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją wydaną w dniu (...) września 2010 r. załatwiło sprawę w trybie odwoławczym, na co wskazano w odpowiedzi na skargę, a Sąd stanowisko to podzielił.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.

/-/ J. Zieliński /-/ W. Batorowicz /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak