Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 6/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. z o. o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry – utrzymał w mocy decyzję organuI instancji.

Decyzja organu odwoławczego, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej spółki w dniu 14 listopada 2016 r.

W dniu 15 grudnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącej spółki złożył za pośrednictwem P. P. S.A. skargę na opisaną wyżej decyzję, o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie przesyłki (karta nr 52 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 53 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U.2016.718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".

Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni

od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (58 § 3 p.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że dla prawidłowego wniesienia skargi konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia oraz wniesienie jej w tym terminie do właściwego organu administracji, tj. organu, który wydał zaskarżony akt. Warunki te muszą być spełnione łącznie. Należy przy tym zauważyć, że o takim sposobie wnoszenia skargi skarżąca Spółka została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji.

Stosownie do treści przepisu art. 83 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.2016.380 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia,

w którym to zdarzenie nastąpiło.

Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Pełnomocnik skarżącej Spółki 14 listopada 2016 r. odebrał zaskarżoną decyzję, zatem trzydziestodniowy termin na złożenie skargi (za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt), liczony począwszy od dnia 15 listopada 2016 r., upłynął 14 grudnia 2016 r. i nie był to dzień wolny od pracy. Tym samym, pełnomocnik Spółki wniósł skargę po jego upływie, bowiem pismo obejmujące skargę zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 15 grudnia 2016 r., a w piśmie nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.