Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 17/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.178 w zw. z art. 197 par. 2, art. 194 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. M. na postanowienie Sądu z dnia 8 lutego 2021 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. M. (dalej: "strona", "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej: "organ odwoławczy") z [...] października 2020 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. nr [...] z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie nałożenia grzywny. Karze tej strona podlega jako posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdował się niezarejestrowany automat do gier, i w którym prowadzona była działalność handlowa, w wysokości [...] zł.

Z akt administracyjnych sprawy – Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – wynika, że zaskarżona decyzja została wysłana do pełnomocnika skarżącej – adwokat K. D. – za pośrednictwem e-PUAP 27 października 2020 r. Pierwsze powiadomienie o przesyłce zostało utworzone 27 października 2020 r.,

a powtórne 4 listopada 2020 r. W myśl art. 152a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), doręczenie uznano za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia

o możliwości odebrania decyzji. Dokument uznano za doręczony pełnomocnikowi skarżącej 10 listopada 2020 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") 10 grudnia 2020 r. Tymczasem skarga została nadana w formie dokumentu elektronicznego 17 grudnia 2020 r., zatem po upływie ustawowego terminu.

Postanowieniem z 8 lutego 2021 r. sąd odrzucił skargę. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został wysłany pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem e-PUAP 9 lutego 2021 r. Z akt sądowych sprawy – Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – wynika, że pierwsze powiadomienie o przesyłce zostało utworzone 9 lutego 2021 r., a powtórne 17 lutego 2021 r. Doręczenie uznano za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia o możliwości odebrania przesyłki, tj. 23 lutego 2021 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w myśl art. 194 § 2 p.p.s.a. w dniu 2 marca 2021 r. Tymczasem zażalenie zostało wysłane przez pełnomocnika strony za pośrednictwem Poczty Polskiej 5 marca 2021 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.

Wraz z zażaleniem strona zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z 18 marca 2021 r. tutejszy Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu I instancji z 18 marca 2021 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z 26 maja 2021 r. sygn. akt II GZ 152/21 NSA oddalił zażalenie. Postanowienie Sądu I instancji z 18 marca 2021 r. stało się prawomocne od dnia 4 marca 2021 r.

Z uwagi na powyższe, przedmiot niniejszego rozpoznania przez tutejszy Sąd jest obecnie zażalenie pełnomocnika skarżącej na postanowienie z 8 lutego 2021 r.

o odrzuceniu skargi, które pełnomocnik wniósł 5 marca 2021 r. z uchybieniem ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

W myśl art. 74 § 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków:

1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo;

2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny;

3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny.

Na podstawie art. 74 § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:

1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;

2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Zgodnie z art. 74 § 4 p.p.s.a. zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się. Na podstawie art. 74 § 6 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie

o możliwości odebrania tego pisma. W myśl art. 74 § 7 p.p.s.a. do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4. Zgodnie z art. 74 § 8 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.

Na podstawie art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

W myśl art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3.

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Na podstawie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast na postawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Odpis postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został doręczony pełnomocnikowi strony wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem e-PUAP w dniu 23 lutego 2021 r., zatem termin do wniesienia zażalenia na postanowienie upłynął w myśl art. 194 § 2 p.p.s.a. w dniu 2 marca 2021 r., co skutkuje odrzuceniem zażalenia stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.