Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1380/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1i 4, art. 90
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), art. 94 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 4 oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) i art. 6a ust. 1 tej ustawy w zw. z § 3a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. z 2001 r. Nr 131, poz. 1468 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. P. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że organ pierwszej instancji odmówił przyznania przedmiotowego świadczenia z uwagi na czas przejazdu publicznymi środkami transportu zbiorowego pomiędzy przystankiem najbliżej położonym miejsca pełnienia służby a przystankiem położonym najbliżej miejsca zamieszkania przekracza w obie strony 2 godziny, a tym samym miejscowość W. nie stanowi miejscowości pobliskiej względem K., wobec czego, w myśl art. 94 ust. 1 ustawy Policji, uprawnienie do przedmiotowego świadczenia nie powstaje.

Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie mieszkania w spółdzielni mieszkaniowej, albo domu jednorodzinnego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Jednocześnie wskazać należy, iż art. 88 powołanej ustawy wprost określa, że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

Definicja miejscowości pobliskiej została sformułowana w art. 88 ust. 4 ustawy o Policji jako miejscowość, z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza w obie strony 2 godziny, licząc od stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca zamieszkania do stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca pełnienia służby bez uwzględniania czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której policjant dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.

Z powyższego wynika, że ustawodawca dokonał wyraźnego rozróżnienia pomiędzy dojazdami w obrębie miejsca zamieszkania policjanta, a przejazdami do miejsca pełnienia służby, jednocześnie uznając, iż tylko druga kategoria może zostać uwzględniona przy obliczaniu czasu, w który pokonywana jest droga z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby.

W praktyce organów Policji, a także sądów administracyjnych wykształciły się wskazania interpretacyjne odnoszące sie do cech, jakim odpowiadać powinien dojazd policjanta do miejsca pełnienia służby i powrót do miejsca zamieszkania. Sądy przyjęły jako bezsporne, iż powinno to być najdogodniejsze dla policjanta połączenie w powiązaniu z godzinami pełnienia służby, tak by czas pozostawania poza miejscem zamieszkania był jak najkrótszy.

M. P. pełni służbę w godzinach 7.30 - 15.30. Najbliżej położonym miejsca jego miejsca zamieszkania jest przystanek autobusowy przy P. we W.

Zgodnie z obowiązującym rozkładem jazdy w powiązaniu z godzinami służby czas przejazdu:

- z przystanku autobusowego we W. przy P., odjazd 5.55 do przystanku w K. przy ul. G. przyjazd 7.17 - wynosi 1 godzinę 22 minuty;

- z przystanku autobusowego w K. przy ul. G. odjazd 15.46 do przystanku we W. przy ul P. przyjazd 17.05 - wynosi 1 godzinę 19 minut;

- ze stacji PKP W. odjazd pociągu 6.06 do stacji PKP w K. przy [...] przyjazd o 7.00 - wynosi 54 minuty;

- ze stacji PKP w K. przy P. odjazd pociągu 16.00 do stacji PKP W. 16.52 - wynosi 52 minuty.

Odległość pomiędzy siedzibą Komendy Wojewódzkiej Policji [...] mieszczącej się na ul. S. a przystankiem autobusowym przy ul. G. lub stacją PKP przy P. jest porównywalna, a zatem nie można w tym przypadku stwierdzić, który przystanek (stacja) znajduje sie bliżej miejsca pełnienia służby, w związku z czym należy uznać, że oba przystanki (stacje) spełniają wymogi, o których mowa w art. 88 ust. 4 ustawy o Policji.

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala jednoznacznie stwierdzić, że przystanek autobusowy przy P. we W. jest położony bliżej nieruchomości przy ul. K., tj. miejsca zamieszkania policjanta. Skoro może on korzystać zarówno ze środków komunikacji autobusowej, jak i PKP, a położenie przystanku jest jednym z kryteriów wskazanych w definicji, tym samym należy stwierdzić, iż czas przejazdu policjanta z miejsca pełnienia służby do przystanku położonego najbliżej miejscowości, w której realizuje on budowę domu i z powrotem przekracza 2 godziny. Zatem miejscowość W. nie jest w rozumieniu ustawy o Policji miejscowością pobliską miejsca pełnienia służby.

M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2013 r., zarzucając że została wydana z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 4 w zw. z art. 88 ust. 1 i art. 94 ustawy o Policji, poprzez błędną ich wykładnię i zastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości między innymi kontrolę administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem jej działań. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa. Organy prawidłowo zebrały i oceniły znajdujący sie w aktach sprawy materiał dowodowy stwierdzają, że W. nie jest miejscowością pobliską w stosunku do miejsca pełnienia przez skarżącego, którą określa definicja zawarta w art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (DZ. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.), co przekłada się w rozpoznawanej sprawie na brak podstaw do przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu, ponieważ zgodnie z obowiązującym rozkładem jazdy autobusów czas dojazdu skarżącego z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby i odwrotnie przekracza dwie godziny.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 i 4 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Miejscowością pobliską, o której mowa w ust. 1, jest miejscowość, z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca zamieszkania do stacji (przystanku) położonej najbliżej miejsca pełnienia służby bez uwzględnienia czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której policjant dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.

Natomiast, w myśl przepisu art. 94 ust. 1 ww. ustawy, policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

Pierwszy z powołanych przepisów statuuje generalną zasadę kształtującą uprawnienie policjanta do zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych poprzez otrzymanie lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, a nadto nakłada na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji obowiązek utrzymywania określonego w art. 90 ustawy o Policji, zasobu mieszkaniowego, przeznaczonego na lokale mieszkalne dla policjantów. Drugi z nich z kolei stanowi zastępczą formę realizacji uprawnienia do otrzymania lokalu w sytuacji, gdy uprawnienie to nie może być zrealizowane w jego podstawowej formie (przydział lokalu mieszkalnego) w drodze decyzji administracyjnej. Potwierdza ten tok rozumowania gramatyczna wykładnia art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, jednoznacznie wskazująca, że uprawnienie do otrzymania pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych policjanta uzależnione jest od jego uprawnienia do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych poprzez przydział lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. W związku z tym także pomoc finansowa, o której mowa w przepisie art. 94 ust. 1 powołanej ustawy o Policji, jako świadczenie pochodne do prawa do lokalu mieszkalnego, dotyczy uzyskania takiego lokalu w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, wyłącznie w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Innymi słowy, pomoc finansowa zastępuje przydział lokalu i pozwala policjantowi na samodzielną realizację prawa do lokalu, jednak tylko na warunkach określonych prawem, a zatem w miejscowości, o której mowa w przepisie art. 88 ust. 1 ustawy o Policji.

W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że skarżący pełni służbę w Komendzie Wojewódzkiej Policji [...] i wystąpił o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu w miejscowości W.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do sposobu wykładni ustawowej definicji "miejscowości pobliskiej" w odniesieniu do sytuacji, w której tak jak w rozpatrywanym przypadku, istnieją dogodne połączenia publicznymi środkami transportu zbiorowego do miejsca zamieszkania skarżącego i do miejscowości, w której pełni on służbę oraz ustawowego pojęcia "czasu dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem"

W ocenie Sądu organy prawidłowo uznały, że miejscowość W. nie jest miejscowością pobliską w rozumieniu przepisu art. 88 ust. 4 ustawy o Policji, gdyż czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy przekracza dwie godziny. Zatem organy, tak pierwszej, jak i drugiej instancji prawidłowo uznały, iż skarżącemu pomoc finansowa nie przysługuje.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Sąd uznał je za niezasadne. Wbrew twierdzeniu skarżącego organy dokonały prawidłowej interpretacji przepisów prawa materialnego na podstawie, których zostały wydane decyzje. Sąd w pełni podziela argumenty organu przedstawione w odpowiedzi na skargę odnoszące się do zarzutów skarżącego. Jednocześnie należy wyjaśnić skarżącemu, że skoro wystąpił o pomoc finansową na uzyskanie domu, to trudno wymagać aby organ prowadząc postępowanie odnosił się do miejsca zamieszkania innego niż wskazana lokalizacji domu w budowie.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.