Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 1928/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędzia NSA Jerzy Rypina, Asesor sądowy WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004r sprawy ze skargi K. S.A. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2003 Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług Oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr. 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 14 a ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 926 z późn. zm.) Izba Skarbowa w W. po rozpatrzeniu odwołania S. A. "K." od decyzji Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].01.2003 znak [...] w sprawie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za m-c grudzień 2002r. w kwocie [...] zł utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.

Izba Skarbowa podtrzymała stanowisko zawarte w decyzji odmawiającej spółce "K." zwrotu podatku od towarów i usług za m-c grudzień 2002r. w kwocie [...] zł.

Podstawą odmownego rozpatrzenia wniosku było stwierdzenie przez Urząd Skarbowy w B., że spółka nie wypełniła postanowień art. 14 a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług - tj. nie dokonała wpłaty zobowiązania wynikającego ze złożonej deklaracji podatkowej oraz na dzień złożenia wniosku posiadała zaległość w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji Izba napisała, że w dniu 6.01.2003 r. Spółka Akcyjna "K." posiadająca status zakładu pracy chronionej złożyła do Urzędu Skarbowego w B. deklarację Vat-7 za miesiąc grudzień 2002r. z wykazaną nadwyżką podatku należnego nad naliczonym w

kwocie [...] zł. Wraz z deklaracją złożył wniosek o dokonanie zwrotu podatku w kwocie wynikającej ze złożonej deklaracji zgodnie z uprawnieniami wynikającymi z art. 14 a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w ust. 2-6 .

Stosownie do art. 14 ust. 6 cyt. ustawy, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty o której mowa w ust. 1 na rachunek bankowy prowadzącego zakład, w terminie 25 dni od dnia:

1) złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty dołączonego do deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, nie wcześniej jednak niż od 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który jest składana deklaracja, pod warunkiem dokonania w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku wynikającej ze złożonej za ten miesiąc deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem pkt. 2

2) złożenia deklaracji wraz z wnioskiem, jeżeli dokumenty te zostały złożone przed upływem terminu, o którym mowa w art. 10, pod warunkiem, że wpłata podatku nastąpiła nie później niż z chwilą złożenia deklaracji.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem otrzymania przez zakład pracy chronionej zwrotu kwoty podatku jest dokonanie wpłaty podatku wykazanego w złożonej deklaracji podatkowej.

Z akt sprawy wynika, że Spółka nie dokonała wpłaty zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2002r., co powoduje, że żądanie strony zwrotu kwoty podatku w rozumieniu art. 14a ustawy jest niezasadne.

Na mocy w/w przepisu art. 14a ustawy całość należnego zobowiązania podatkowego VAT wynikającego ze złożonej za dany miesiąc deklaracji VAT-7 przepadającego od zakładów pracy chronionej jest zobowiązaniem do uiszczenia na konto urzędu skarbowego. W art. 14a ust 6 powyższej ustawy uregulowano termin na dokonanie zwrotu podatku na rachunek bankowy tj. nie dłużej niż 25 dni od dnia dokonania wpłat podatku przez podatnika.

Izba dodała, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż urząd skarbowy (zarówno w B. jak i w P. ) nie zalegał ze zwrotem podatku od towarów i usług dla Spółki na dzień złożenia przez nią wniosków o zwrot podatków w trybie art. 14a ustawy za miesiące objęte żądaniem Spółki.

W złożonej skardze na wymienioną decyzję Spółka wniosła o jej uchylenie oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszoinstancyjnego

W uzasadnieniu napisała, że była podmiotowo uprawniona do złożenia wniosku o zwrot podatku w trybie art.l4a ustawy (posiada status zakładu pracy chronionej), złożyła w terminie deklarację VAT, a wraz z nią stosowny wniosek o zwrot podatku oraz wniosek o dokonanie zaliczenia na poczet tejże zaległości (z urzędu) zaległych spółce zwrotów, kwota wniosku nie przekraczała zakreślonych warunkami art. 14a ustawy o VAT limitów. Także faktem jest, iż w dniu złożenia wniosku o zwrot w rejestrach prowadzonych przez urząd wykazane były zaległości podatkowe stanowiące dochód budżetu Państwa - rejestry te były prowadzone niezgodnie z wymogami prawa. Spełniona była przesłanka z art.l4a ust.7 pkt.2 ustawy o VAT. Jednocześnie jednak w dniu składania wniosku o zwrot podatku urząd skarbowy zalegał Spółce ze zwrotem podatku. Spełniona była więc w sprawie przesłanka z przepisu wyłączającego art. 14a ust. 8. Skutkiem bowiem uchylenia w dniu 19 grudnia 2002r. decyzji wymiarowych uprzednio spółce wydanych powstała nadpłata, której zwrotu do dnia złożenia wniosku organy podatkowe nie dokonały.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. W zaskarżonej decyzji nie zostało bowiem naruszone prawo materialne, ani procesowe w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że spółka nie dokonała wpłaty zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2002r.

W myśl art. 14 a ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym prowadzący zakład pracy chronionej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej (podkr. Sądu) kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w ust. 2-6.

Z kolei zgodnie z ust. 6 art. 14a tej ustawy, urząd skarbowy, po sprawdzeniu czy kwota podatku wynikająca ze złożonej deklaracji dla podatku od towarów i usług została wpłacona (podkr. Sądu) za dany miesiąc, dokonuje zwrotu.

Przypomnieć trzeba, że pojęcie nadpłaty definiuje art. 72 § Ordynacji podatkowej. W doktrynie prawa podatkowego podatkiem nadpłaconym jest podatek zapłacony nienależnie tj. gdy dokonuje zapłaty określonej kwoty pieniężnej, mimo, że nie jest do tego zobowiązany. Z kolei w świetle treści art. 21 ust. 7 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku nie jest nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Jednocześnie należy stwierdzić, a co wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału, iż w sprawie nie ma zastosowania, jak mylnie twierdzi strona skarżąca przepis art. 21 ust. 8b ustawy o VAT.

Reasumując trzeba wskazać, iż ze sposobu sformułowania ust. 6 art. 14a ustawy o VAT wynika, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości skorzystania z prawa zwrotu podatku w sytuacji, w której podatnik nie wpłacił zadeklarowanej kwoty zobowiązania podatkowego w pełnej wysokości.

Oznacza powyższe, że urząd skarbowy nie mógł uwzględnić wniosku podatniczki w przedmiocie zwrotu na podstawie art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług za grudzień 2002r.

Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.