Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 2002/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 cyt.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Z.M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić skargi.


UZASADNIENIE

SA/Rz 2002 do 2019/03

Uzasadnienie

W dniu [...] grudnia 2003 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w R. wpłynęły skargi Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003 roku, Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] kwietnia 2003 roku, Nr [...]określających podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące: marzec - grudzień 2001r. oraz styczeń - sierpień 2002 roku. Postanowienia te zawierały pouczenie o prawie ich zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w R. w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Pouczenie powyższe zgodne było z art. 35 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), według którego skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...).

Zaskarżone przez Z.M. postanowienia zostały doręczone pełnoletniemu domownikowi 13 listopada 2003 roku. Domownik ten podjął się oddania pisma adresatowi (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Data ta otwierała skarżącemu Z.M. drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w oparciu o wówczas obowiązujący art. 35 § 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) -określanej dalej jako p.s.a.

Zgodnie z powyższą regulacją, przy uwzględnieniu wskazanej wyżej daty doręczenia postanowień, termin do wniesienia skargi do Sądu upływał dla Z.M. 12 grudnia 2004 roku. Dodać należy, iż sprostowań zaskarżonych postanowień dokonano z urzędu odrębnymi postanowieniami, zaskarżalnymi niezależnie od postanowień zawierających omyłkę (art. 113 § 3 k.p.a.). Tryby kwestionowania obydwu postanowień są niezależne. Od postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. stronie służy zażalenie (art. 113 § 3 k.p.a.), a od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, którego to postanowienia skarga dotyczy, służy skarga do Sądu.

Reasumując, skarga - jako spóźniona - podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zalegające w aktach sprawy wnioski skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji - są bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.