Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 489/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 3, art. 21 ust. 1 pkt 29, art. 21 ust. 1 pkt 120
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] J. w S. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].06.2009 r., nr [...], 2. stwierdza, że wymienione w pkt 1 decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz strony skarżącej kwotę 17 zł (słownie: siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] czerwca 2009 r. nr [...], w której określono Państwu N. i M. G. (dalej jako podatnicy), należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 1.367,00 zł w miejsce wykazanego w zeznaniu PIT-36.

Z akt sprawy wynika, że Pan M. G. (podatnik) w 2003 r. otrzymał odszkodowanie w wysokości 10.000 zł na skutek umowy zawartej [...] października 2003 r. z Przedsiębiorstwem "A" spółka z o.o. w K., z której wynika, że jako właściciel nieruchomości rolnej, wyraził zgodę na ułożenie kabla światłowodowego na tej nieruchomości. Ułożenie kabla związane było z inwestycją "Rozbudowa Sieci Łączności PERN "Przyjaźń" - S.A., linia światłowodowa dla Odcinka Wschodniego Rurociągu "Przyjaźń". Tytułem tej umowy, właściciel nieruchomości uzyskał jednorazowe odszkodowanie za zniszczenia i rekultywację terenu spowodowane ułożeniem kabla światłowodowego.

Organ I instancji uznał, że uzyskany w 2003 r. dochód z tytułu ww. odszkodowania nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym, dlatego określił podatnikom podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. w innej wysokości niż zadeklarowali w zeznaniu PIT-36.

Stowarzyszenie [...] "J" (dalej jako "Stowarzyszenie") dopuszczone do udziału na prawach strony w postępowaniu podatkowym dot. określenia Państwu N. i M. G. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r., złożyło odwołanie od ww. rozstrzygnięcia do Dyrektora Izby Skarbowej w B.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. zaskarżoną do tut. Sądu decyzją, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż odszkodowanie otrzymane w niniejszej sprawie, które należało się za straty spowodowane pracami prowadzonymi przez inwestora, stanowi na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej jako: u.p.d.o.f.) przychód z innych źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., który powinien być wykazany w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2003 r.

Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotowego odszkodowania podatnik nie otrzymał na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, lecz na podstawie umowy. Przychód z odszkodowania nie korzysta, zatem ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. Zwolnienie wynikające z ww. przepisu obejmuje, bowiem przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz

z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu. Zdaniem organu odwoławczego, w analizowanym stanie faktycznym sytuacja taka nie miała miejsca.

Do takiego odszkodowania - w opinii organu - nie ma również zastosowania zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. ponieważ w pkt 3 lit. g) tego artykułu ustawodawca wskazał wprost, że zwolnieniem nie są objęte odszkodowania wynikające z zawartych umów lub ugód. W przepisie ograniczono, więc zakres zwolnień dotyczących otrzymanych odszkodowań wyłączając z katalogu zwolnień, odszkodowania wypłacone na podstawie zawartej ugody lub umowy.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. wskazał ponadto, iż do spornego odszkodowania nie będzie miało także zastosowania zaniechanie poboru podatku przewidziane w rozporządzeniu z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 82, poz. 752). Organ wskazał, że ww. aktem zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów) z tytułu odszkodowań wypłaconych, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu: 1) ustanowienia służebności gruntowej, 2) rekultywacji gruntów, 3) szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn. zm.). Natomiast wspomniany art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawiera zamknięty katalog urządzeń infrastruktury technicznej, w którym nie wymienia się rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi. W związku z tym nie można ich zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej. Powyższe potwierdziło Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z 6 maja 2008 r.

Nieuzasadnione w opinii organu podatkowego było także twierdzenie,

że organ I instancji nie odniósł się do art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. i nie wyjaśnił w jakim celu przywołał ten przepis w decyzji. Organ ten w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej stwierdził, że otrzymane odszkodowanie nie stanowi przychodu z działalności rolniczej, do którego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. nie stosuje się ustawy. Pojęcie "działalności rolniczej" - dla celów podatku dochodowego - zostało określone w art. 2 ust. 2 u.p.d.o.f. Z definicji określonej ustawą wynika, że do przychodów

z działalności rolniczej zalicza się wyłącznie przychody bezpośrednio pochodzące

z tej działalności polegającej m.in. na wytwarzaniu produktów roślinnych, zwierzęcych czy też hodowli. Wszelkie inne przychody związane tylko z działalnością rolniczą, a nie pochodzące z działalności rolniczej nie podlegają zwolnieniu.

Organ odwoławczy uznał także, że w sprawie nie miał zastosowania art. 18 u.p.d.o.f., bowiem otrzymane odszkodowanie w kwocie 10.000 zł nie stanowiło przychodu z praw majątkowych.

Na decyzję organu odwoławczego Stowarzyszenie wywiodło skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 21 ust. 1 pkt 3, art. 21 ust. 1 pkt 3 lit g) oraz pkt 29 i pkt 120 u.p.d.o.f.; przepisów art. 6 pkt 2, art. 124 ust. 1 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami; art. 63 ust. 3

w zw. z art. 36 oraz art. 37 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym; art. 140 ust. 1 ustawy z 16 lipca 2007 r. Prawo telekomunikacyjne. Ponadto Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 7, art. 22 ust. 1 i 2, art. 32 Konstytucji RP, a także nie uwzględnienie treści: decyzji Wójta Gminy S. nr [...] oraz umowy zawartej między podatnikiem a przedsiębiorstwem "A", oraz naruszenie przepisów art. 14 § 1 pkt 2, art.199a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm., dalej jako O.p.).

W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o uchylenie w całości wyżej wymienionej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i rozpatrzenie skargi co do jej istoty.

Zdaniem Stowarzyszenia nie ma podstaw prawnych do opodatkowania podatkiem dochodowych otrzymanego odszkodowania. Umowa o wypłatę odszkodowania została podpisana w wyniku negocjacji na podstawie art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 37 ustawy o łączności. Stąd też odszkodowanie dotyczy linii telekomunikacyjnej i na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f. korzysta ze zwolnienia. Autor skargi podniósł również, że linia światłowodowa stanowi oddzielną inwestycję od rurociągu, co do którego było oddzielne pozwolenie i umowy zawarte z właścicielami gruntów.

Podczas rozprawy w dniu 17 lutego 2010 r., ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu podkreślił, że naruszono również przepisy art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów dot. zaniechania poboru podatku z tyt. odszkodowań otrzymanych przez osoby fizyczne w okresie 01.01.2003 – 31.12.2004 r. W związku z powyższym rozszerzył zarzuty skargi o zarzut nienależytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez nieustalenie charakteru faktycznego i prawnego kabla światłowodowego, ewentualnie linii telekomunikacyjnej przebiegającego przez działkę podatnika.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty okazały się zasadne.

Na wstępie należy wskazać, iż błędne jest stanowisko Stowarzyszenia jakoby wypłacone podatnikowi w 2003 r. odszkodowanie stanowiło przychód z produkcji rolnej a w konsekwencji, że do tegoż przychodu nie powinny mieć zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pamiętać, bowiem należy, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.p.d.o.f., przepisów ustawy nie stosuje się jedynie do przychodów z działalności rolniczej rozumianej, jako działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu. Zatem

do przychodów z tej działalności zaliczyć można wyłącznie przychody bezpośrednio pochodzące z działalności rolniczej a nie wszelkie przychody związane z tą działalnością.

Wypłacone podatnikowi w dniu podpisania umowy ([...] październik 2003 r.) odszkodowanie za szkody spowodowane ułożeniem kabla światłowodowego

na nieruchomości podatnika, w tym za zniszczenie i rekultywację terenu nie stanowi, więc przychodu pochodzącego bezpośrednio z działalności rolniczej. Zatem do tegoż przychodu mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wypłacone odszkodowanie zaliczyć należy do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 9 u.p.d.o.f. Zgodnie z obowiązującą

w podatku dochodowym regułą podatkiem dochodowym opodatkowuje się nie przychody, lecz wszelkiego rodzaju dochody (nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym), z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których

na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f.).

Mając powyższe na uwadze należało, więc w pierwszej kolejności ustalić czy wspomniane odszkodowanie nie zostało zwolnione z podatku dochodowego

na podstawie przepisów u.p.d.o.f. oraz ewentualnie czy nie stanowi dochodu,

od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej w 2003 r. zaniechano poboru podatku.

Sąd zgadza się z Dyrektorem Izby Skarbowej w B., iż przedmiotowe odszkodowanie nie korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisów u.p.d.o.f. W szczególności takiej podstawy nie stanowią wskazywane w skardze przepisy art. 21 ust.1 pkt 3, pkt 29 i pkt 120 u.p.d.o.f., bowiem wbrew twierdzeniom strony skarżącej, podstawą wypłaty odszkodowania nie była, ustawa o gospodarce gruntami, lecz umowa cywilnoprawna, zawarta pomiędzy podatnikiem i spółką z o.o. "A".

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego

są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem: a) określonych w prawie pracy odpraw

i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,

d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,

e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane na zasadach, o których mowa w art. 27 ust. 1, g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód.

Skoro, więc organy ustalił, że sporne odszkodowanie za zniszczenia

i rekultywację terenu spowodowane ułożeniem kabla światłowodowego zostało wypłacone na podstawie umowy nie mogło mieć do niego zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Wspomniany przepis wyłącza, bowiem

ze zwolnienia odszkodowania wynikające z zawartych umów lub ugód (art. 21 ust.1 pkt 3 lit. g).

Wypłata odszkodowania na podstawie umowy cywilnoprawnej a nie ustawy

o gospodarce nieruchomościami skutkuje również tym, że odszkodowanie to nie może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. Zwolnienie to dotyczy jedynie przychodów wypłaconych stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, z tytułu odpłatnego zbycie nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu odpłatnego zbycie nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, a zatem nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Charakter cywilnoprawny umowy zawartej ze spółka z o.o. "A" potwierdza ponadto treść § 3, zgodnie z którym właściciel nieruchomości zobowiązał się nie występować na drogę postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu, wypłacone w 2003 r. odszkodowanie nie korzysta również

ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f. bowiem przepis ten nie obowiązywał w tym okresie (zmieniono ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych w tym zakresie dopiero od dnia 01.01.2005 r. przez art. 1 pkt 7 lit a tiret siódmy ustawy z 18 listopada 2004 r., Dz. U. Nr 263, poz.2619).

Do przedmiotowego odszkodowania, zdaniem Sądu, będzie, natomiast miało zastosowanie zaniechanie poboru podatku dokonane przez Ministra Finansów

na podstawie przepisów O.p., w rozporządzeniu z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 82, poz. 752). Na podstawie ww. rozporządzenia zaniechano, bowiem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów) z tytułu odszkodowań wypłaconych również na podstawie zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy

o gospodarce nieruchomościami, rozumianej jako urządzenie albo modernizację drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemia przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Z uwagi na nie zdefiniowanie w ustawie o gospodarce nieruchomościami pojęcia przewodów lub urządzeń telekomunikacyjnych, przy ustalaniu ich znaczenia należało posiłkować się definicjami zawartymi w art. 2 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.). I tak infrastrukturą telekomunikacyjną w rozumieniu ww. ustawy są urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane

do zapewnienia telekomunikacji (pkt 8). Natomiast telekomunikacja oznacza: nadawanie, odbiór lub transmisje informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych, bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną (pkt 42).

Organy dokonując ustaleń stanowiących podstawę wydanych decyzji, przy ocenie zgromadzonego materiału dowodowego powinny kierować się zasadą swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 191 O.p. Reguły składające się

na treść tej zasady to: obowiązki dotyczące: rozważenia i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego (wszystkich dowodów zebranych w sprawie); obowiązek dokonania oceny uwzględniającej wskazania doświadczenia życiowego; przeprowadzenia rozumowania zgodnie z zasadami logiki i z zasadami wiedzy; oparcie rozstrzygnięcia (bezstronne) wyłącznie na podstawie dowodów zebranych

w sprawie, oceniając wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne. Mając

ww. kryteria na uwadze należy stwierdzić, że ocena dowodów zgromadzonych

w sprawie dokonana przez organ i wnioski z niej płynące wykraczają poza swobodna ocenę dowodów wynikającą z art. 191 O.p., bowiem fakt, że światłowodowa linia łączności ma służyć obsłudze rurociągu naftowego, nie wyklucza jej funkcji telekomunikacyjnej. Z uwagi na to, że telekomunikacja to nadawanie, odbiór lub transmisje informacji, niezależnie od ich rodzaju nie można zgodzić się

z twierdzeniem organu odwoławczego, że kabla światłowodowego układanego

w związku z rozbudową sieci łączności światłowodowej PERN "Przyjaźń" S.A. dla odcinka Wschodniego Rurociągu "Przyjaźń" nie można zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej, o której mowa w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powyższe naruszenie przepisów procedury mogło w istotny wpływ wpłynąć na rozstrzygnięcie organów.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy podatkowe powinny dokonać oceny zgromadzonego materiału dowodowego uwzględniając wskazane przez Sąd reguły swobodnej oceny dowodów, mając na uwadze fakt, że infrastruktura telekomunikacyjna obejmuje m.in. linie, kanalizacje kablowe, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia nadawanie, odbiór lub transmisje informacji, niezależnie od ich rodzaju (telekomunikacja).

Za niezasadne uznano natomiast zarzut naruszenia przepisów art. 6 pkt 2 oraz art. 124 ust. 1 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż zawarcie umowy cywilnoprawnej w wyniku rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 ustawy

o gospodarce nieruchomościami spowodowało, że postępowanie administracyjne nie było w ogóle prowadzone, a organ nie wydawał decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości. Rozliczenia między stronami odbywały się, więc na zasadach wynikających z kodeksu cywilnego. Tym samym w sprawie nie miały zastosowania ww. przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Organy nie naruszyły również postanowień art. 63 ust. 3 w związku z art. 36 oraz art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W art. 63 ust. 3 wspomnianej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazano,

że w przypadku, gdy decyzja o warunkach zabudowy wywołuje zmianę wartości nieruchomości lub też wyłączenie bądź istotne ograniczenie korzystania z niej

w dotychczasowy sposób w związku ustaleniem w drodze decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego tj. skutki, o których mowa w art. 36, przepisy art. 36 oraz art.37 stosuje się odpowiednio, a koszty realizacji roszczeń, o których mowa w art. 36 ust.1 i 3 ponosi inwestor, po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast w myśl art.36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z zastrzeżeniem ust. 2, żądać od gminy: odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości lub jej części (ust. 1), a gdy właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw do odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości (ust. 3). W omawianej sprawie właściciel nieruchomości otrzymał odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę, a koszty realizacji roszczeń poniósł wykonawca prac związanych z budową linii światłowodowej (inwestor) zawierając umowę cywilnoprawną, nie ma więc mowy o naruszeniu ww. przepisów.

Organy nie naruszyły również art. 199a O.p. bowiem wskazały, że treść umowy na podstawie, której wypłacono odszkodowanie jest jednoznaczna i zrozumiała i nie budzi ich wątpliwości (vide s. 6 decyzji organu I instancji, k - 21 akt admin.), nie miały więc obowiązku występowania do sądu powszechnego w celu ustalenia treści czynności prawnej. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 14 § 1 pkt 2 O.p. podniesiony z uwagi na niejednolite stosowanie prawa przez organy podatkowe. Odmienność ocen podobnego stanu faktycznego dokonywana przez różne organy podatkowe jakkolwiek niepożądana, z punktu widzenia zasady zaufania wyrażonej w art. 121 O.p., nie może mieć wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia w omawianej sprawie

W konsekwencji za niezasadne uznano również pozostałe zarzuty w tym zarzut bezprawnego działania skutkujący naruszeniem art. 7, art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 32 Konstytucji RP (w zakresie nierównego traktowania rolników).

Z uwagi na naruszenie art. 191 O.p., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji,

a o wstrzymaniu wykonania, w całości, uchylonych decyzji orzekł na podstawie art. 152 wspomnianej ustawy.