Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 531/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art 220  par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. pełnomocnik strony – A. D. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę i że decyzją z dnia [...] r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r. oraz umorzył postępowanie w sprawie. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu [...] r. (k. 15 akt).

Pomimo wezwania strona nie uiściła wpisu sądowego w zakreślonym przez Sąd terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Stosownie natomiast do treści przepisu art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykonał nałożonych na niego zobowiązań, pomimo posiadania informacji o skutkach prawnych takiego postępowania i Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.

Na marginesie wskazać trzeba, iż w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja organu II instancji z dnia [...] r. po wniesieniu skargi została wyeliminowana z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie zastosowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w S. procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ II instancji wydał decyzję w trybie tzw. autokontroli, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzające je rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

Spowodowało to wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia.

W doktrynie podkreśla się, iż wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonej decyzji jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed Sądem, o jakich mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob.: T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 495).

Podkreślić jednak trzeba, iż umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 291).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.