Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 227/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Zobowiązano organ do załatwienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 6 , art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 14 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2022 r. sprawy ze skargi S. C. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu [...] do rozpoznania wniosku S. C. z dnia 5 listopada 2021 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] na rzecz skarżącego S. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł.


UZASADNIENIE

S. C. złożył skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 ust. 4 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019r., poz. 1429) poprzez nieudostępnienie żądanej informacji publicznej w przewidzianym ustawą terminie.

Skarżący w oparciu o powyższe zarzuty wniósł o:

- zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku z dnia 5 listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej;

- stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności;

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rektora Uniwersytetu [...] wniosła o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. jednocześnie podniosła, że z treści skargi nie wynika z jakiego adresu poczty elektronicznej skarżący złożył wniosek, jak również nie wskazał konkretnie na jaki adres poczty elektronicznej organu wniosek został złożony. Skarżący również nie wskazał przedmiotu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W dalszej kolejności pełnomocnik organu wskazała, że w dniu 5 listopada 2021 r. na żaden adres poczty elektronicznej w domenie uniwersyteckiej nie wpłynęła żadna wiadomość elektroniczna od skarżącego, która miałaby zawierać wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dodała przy tym, że w dotychczasowej korespondencji z Uniwersytetem [...] skarżący przesyłał wnioski z wskazanego adresu poczty elektronicznej (vide sygn. akt II SAB/Łd 201/21). Koordynator BIP dokonał sprawdzenia wpływu poczty na adresy skrzynek: Biuro Rektora U[...], Sekretariat Rektora U[...], Biuro Rektora U[...], Sekretariat Kanclerza U[...]. Na żadnej ze skrzynek nie stwierdzono wpływu wniosku od S. C.. Wniosek nie został również złożony na skrzynkę ePUAP uczelni.

Ponadto pełnomocnik organu wskazała, że Koordynator BIP skierował zapytanie do Dyrektora Centrum Informatyki U[...] P. M. z prośbą o weryfikację, czy we wskazanym w skardze dniu, tj. 5 listopada 2021 r. wpłynęła na jakikolwiek adres uniwersyteckiej poczty elektronicznej korespondencja ze wskazanego adresu skrzynki poczty elektronicznej. Z przekazanej przez Dyrektora Centrum Informatyki U[...] informacji wynika, że w przedziale czasowym od 1 listopada 2021 r. godz. 0:00 do dnia 29 listopada 2021 r. godz. 12:00 na żaden uniwersytecki adres poczty elektronicznej nie wpłynął żaden email ze wskazanego adresu.

Jednocześnie pełnomocnik wyjaśniła, organ zatem nie ma wiedzy co do treści wniosku, jak również okoliczności jego złożenia, bowiem zachowując należytą staranność w celu wyjaśnienia zarzutu bezczynności - nie jest w stanie zweryfikować na jaki wniosek nie udzielił odpowiedzi, jak również czy faktycznie skarżący w ogóle taki wniosek złożył. Skarżący kilkukrotnie kierował do organu wnioski o udostępnienie informacji publicznej i do tej pory nie zdarzyło się, aby organ nie udzielił skarżącemu żadnej odpowiedzi.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu dotyczące przedłożenia wniosku z dnia 5 listopada 2021r. o udostępnienie informacji publicznej skierowanego do Rektora Uniwersytetu [...] wraz z dowodem wniesienia tego wniosku, skarżący pismem z dnia 19 stycznia 2022r. wskazał jedynie adres poczty elektronicznej, z której został wysłany wniosek będący przedmiotem skargi oraz adres poczty elektronicznej, na który został on wysłany.

Pełnomocnik organu w odpowiedzi na powyższe pismo skarżącego wskazała, że Centrum Informatyki U[...] dokonało analizy skrzynki poczty elektronicznej Rektora U[...] i ustaliło, że wiadomość elektroniczna skarżącego ze wskazanego adresu wpłynęła w dniu 5 listopada 2021 r. na adres elektroniczny Rektora U[...] i została zakwalifikowana przez dostawcę usług internetowych jako SPAM, co spowodowało, że była niewidoczna dla pracownika obsługującego skrzynkę poczty elektronicznej.

Ponadto pełnomocnik organu wyjaśniła, że zgodnie z informacjami uzyskanymi z Centrum Informatyki U[...], wiadomości są automatycznie filtrowane przez dostawcę usług internetowych i uczelnia nie ma technicznego wpływu, jaka korespondencja kwalifikowana jest jako SPAM. Wiadomości typu SPAM są automatycznie usuwane z serwera po 30 dniach od ich wpływu.

Pełnomocnik dodała, że z uwagi na powyższe na chwilę obecną organ nie posiada już możliwości zweryfikowania wiadomości skarżącego z dnia 5 listopada 2021 r., co powoduje, że organ nie ma możliwości zapoznania się z treścią wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nie ma możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniosku. Zdaniem pełnomocnik organu, gdyby skarżący od razu w skardze wskazał z jakiego adresu poczty elektronicznej wniosek został wysłany, to istniałaby jeszcze techniczna możliwość odnalezienia wiadomości elektronicznej na serwerze i merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Jednocześnie pełnomocnik organu zwróciła uwagę, że skarżący złożył wniosek za pośrednictwem innego dostawcy usług niż dotychczas, co mogło spowodować, że dostawca usług internetowych organu U[...] zakwalifikował tę wiadomość elektroniczną jako spam. Pełnomocnik wskazała także, że skarżący złożył do organu w dniu 15 stycznia 2022 r. kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej w innej sprawie, który przesłał z dotychczas używanego adresu poczty elektronicznej. Zmiana skrzynki nadawczej na dotychczas stosowaną przez skarżącego była – zdaniem pełnomocnik - prawdopodobnie wynikiem problemów technicznych, które wyniknęły w przedmiotowej sprawie poprzez użycie skrzynki nadawczej we wskazanej domenie.

W dniu 22 marca 2022 r. skarżący przedłożył do akt sprawy kierowany do Rektora Uniwersytetu [...] wniosek z dnia 5 listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn: Dz.U. 2022 r. poz. 329) – dalej: p.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto w myśl § 2 przywołanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przedmiotem niniejszej skargi S. C. uczynił bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w sprawie nie udzielenia, na kierowany do organu wniosek skarżącego z dnia 5 listopada 2021 r., informacji publicznej dotyczącej "ostatniej edycji (2021) wewnętrznych konkursów na Uniwersytecie [...]: "Doktoranckie Granty Badawcze", "Granty dla Młodych Naukowców", "Granty dla Doświadczonych Naukowców" finansowanych z projektu "Inicjatywa Doskonałości-Uczelnia Badawcza (IDUB)": 1. Kopie wszystkich decyzji dotyczących zakwalifikowania lub niezakwalifikowania każdego projektu do finansowania, bez usuwania danych kierownika projektu, tytułu projektu i opisu. 2. Imienną listę rankingową dla każdego z trzech wymienionych konkursów, z uwzględnieniem sumarycznej liczby punktów oraz liczbami punktów w każdej ocenianej kategorii. 3. Imienną listę recenzentów w konkursach z zaznaczeniem: a) stopnia lub tytułu naukowego recenzenta b) w którym lub których konkursach recenzent recenzował prace. 4. Kopie wszystkich recenzji z zachowaniem: a) tytułu projektu b) imienia i nazwiska kierownika c) imienia i nazwiska recenzenta".

Wskazać na wstępie należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA z 25 września 2018 r., I OSK 1467/18; z 15 grudnia 2017 r., I FSK 1238/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma zaś miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej posiadając żądaną informację, nie udostępnia jej i nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia, lub też informuje wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji, gdy taką informację stanowi. Nie można natomiast zarzucić bezczynności adresatowi wniosku, jeżeli nie posiada on informacji wskazanej we wniosku. W takim przypadku podmiot publiczny powinien o tym fakcie powiadomić wnioskującego (por. wyroki NSA z 18 kwietnia 2012 r., I OSK 192/12; z 30 września 2015 r., I OSK 2093/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane (por. wyroki NSA z 25 września 2018 r., I OSK 1467/18; z 15 grudnia 2017 r., I FSK 1238/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Szczegółowe unormowania dotyczące dostępu do informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176) -dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznej został określony w art. 6 u.d.i.p. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1-2 u.d.i.p.). Ponadto, jak wynika z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela, iż na gruncie przepisów u.d.i.p. brak jest jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Przy czym za wniosek pisemny uznaje się również zapytanie przesłane pocztą elektroniczną. Poza wyżej wskazaną formą pisemną wniosku, elementami determinującymi jego skuteczne wniesienie są jasne sformułowanie, z którego wynika co jest przedmiotem żądanej informacji, w celu wykazania, że informacja ta ma charakter informacji publicznej oraz dokładne określenie adresata wniosku (por. wyroki NSA z 7 czerwca 2019 r., I OSK 2788/17; z 16 października 2018 r., I OSK 2621/16; 14 listopada 2019 r., I OSK 692/18; 19 czerwca 2020 r., I OSK 1777/19; wyroki WSA we Wrocławiu z 16 marca 2021 r., IV SAB/Wr 450/20; wyrok WSA w Bydgoszczy z 1 kwietnia 2021 r., II SAB/Bd 4/20; wyrok WSA w Krakowie z 26 lutego 2021 r., II SAB/Kr 15/21; wyrok WSA w Opolu z 21 czerwca 2018 r., II SAB/Op 49/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Podkreślenia wymaga również, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej rzeczą sądu, w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego zwróciła się strona skarżąca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana przez stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić danemu podmiotowi bezczynność.

W niniejszej sprawie skarżony organ – Rektor Uniwersytetu [...] - bez wątpienia należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Natomiast żądana przez skarżącego informacja dotycząca ogólnie biorąc wyników przeprowadzonych na Uniwersytecie [...] konkursów finansowanych z projektu "Inicjatywa Doskonałości-Uczelnia Badawcza"(IDUB) – programu prowadzonego przez Ministerstwo Edukacji i Nauki, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 lit.c, ust. 2 lit. f u.d.i.p., gdyż dotyczy sposobu wydatkowania środków publicznych przez podmioty tworzące sektor finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 305). Co istotne, podmiotów sektora finansów publicznych dotyczy naczelna zasada finansów publicznych określona w art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych stanowiąca o jawności gospodarowania środkami publicznymi. Oznacza to wymóg bezwzględnej transparentności wydatkowania środków publicznych, ograniczony wyłącznie informacją niejawną lub wynikającą z obowiązujących umów międzynarodowych, które w niniejszej sprawie nie mają miejsca.

Wobec powyższego, skoro złożony przez skarżącego w dniu 5 listopada 2021 r. wniosek spełniał minimalne wymogi determinujące skuteczne wystąpienie z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, to jest: został przesłany pocztą elektroniczną, co jak wcześniej wskazano jest uznawane za dochowanie formy pisemnej wniosku; określał w sposób dokładny adresata wniosku – Rektora Uniwersytetu [...], który niewątpliwie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej; jak również obejmował jasne sformułowanie, co do przedmiotu żądanej informacji, to obowiązkiem organu było rozpatrzenie przedmiotowego wniosku w terminie i formie przewidzianych ustawą. Tym samym, brak reakcji organu w zakreślonym prawem terminie skutkuje stwierdzeniem, iż w sprawie zaistniała sytuacja kwalifikowana jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Bezczynności organu administracji w powyższym zakresie nie usprawiedliwiają podnoszone w piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2022 r. argumenty pełnomocnika Rektora Uniwersytetu [...], który przyznaje, iż przedmiotowy wniosek skarżącego z dnia 5 listopada 2021 r. co prawda wpłynął na skrzynkę pocztową organu, jednakże z uwagi na jego automatyczne, niezależne od adresata zakwalifikowanie jako SPAM, a następnie jego automatyczne bezpowrotne usunięcie po upływie określonego czasu, skutkuje brakiem możliwości zapoznania się z treścią wniosku oraz odniesienia się do niej. Zdaniem pełnomocnika organu, wobec braku możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego, stawiany organowi zarzut bezczynności uznać należy za nieuzasadniony. W powyższym zakresie wskazać należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu, aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań, wobec prawnej dopuszczalności ich wnoszenia także drogą elektroniczną. Fakt, iż wniosek w postaci elektronicznej został w poczcie elektronicznej organu zakwalifikowany jako SPAM, nie zdejmuje odpowiedzialności z tego organu w zakresie jego odebrania i odczytania. Rzeczą powszechnie znaną jest bowiem fakt, że niektóre emaile są w skrzynkach pocztowych kwalifikowane przez system jako SPAM. Zatem pracownik obsługujący ten system winien przeglądać całość otrzymywanej przez organ poczty elektronicznej, również tej zakwalifikowanej jako SPAM (por. postanowienia NSA z 10 września 2015 r., I OSK 1968/15; z 3 listopada 2015 r., I OSK 1940/15; z 5 listopada 2015 r., I OZ 1414/15; wyrok NSA z 16 lutego 2016 r., I OSK 2186/14; wyrok WSA w Łodzi z 28 kwietnia 2020 r., II SAB/Łd 3/20; wyrok WSA w Białymstoku z 16 września 2021 r., II SAB/Bk 84/21; wyrok WSA w Szczecinie z 4 listopada 2021 r., II SAB/Sz 118/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę w pełni powyższy pogląd podziela.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. zobowiązał Rektora Uniwersytetu [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 5 listopada 2021 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku, stwierdzając jednocześnie, że organ dopuścił się bezczynności, która to bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.

m. d.