Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 651/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędzia WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi [...] Fabryki [...] S.A. w likwidacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Fabryki [...] S.A. z siedzibą w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 127 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w części dotyczącej umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowego postępowania w stosunku do [...] Fabryki [...] S.A. w likwidacji w sprawie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. Nr [...], i w tym zakresie orzekło o odmowie ustanowienia na rzecz [...] Fabryki [...] S.A. w likwidacji prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości przy ul. [...], hip. nr [...] w W.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Nieruchomość położona w W. przy ul. [...], hip. Nr [...], stanowiąca obecnie działki ewidencyjne nr [...] oraz nr [...], obręb [...] objęta była działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Z dniem 21 listopada 1945 roku tj. z dniem wejścia w życie dekretu, nieruchomości [...], w tym grunt przedmiotowej nieruchomości, na podstawie art. 1 dekretu przeszły na własność gminy m. st. Warszawy, a od 1950 roku, z chwilą likwidacji gmin na własność Skarbu Państwa. Następnie działki nr [...] oraz nr [...], obręb [...], stały się z dniem 27 maja 1990 roku własnością Dzielnicy Gminy [...], co zostało potwierdzone decyzjami Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 1994 r., znak [...] oraz nr [...] z dnia [...] maja 1994 roku znak [...]. Obecnie na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 roku o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 z późn. zm.) przedmiotowa nieruchomość stanowi własność miasta stołecznego W.

W dniu 19 października 1948r. Państwowa Fabryka [...] Nr [...] w T. złożyła do Zarządu Miejskiego W, Wydziału [...] wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. Nr [...]. Wniosek ten został rozpatrzony dopiero zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r., przy czym w dniu 24 kwietnia 2007r. kurator [...] Fabryki [...] S.A. z siedzibą w W. wniósł o rozpatrzenie ww. wniosku dekretowego z dnia 19 października 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. Nr [...] na rzecz spółki [...] Fabryka [...] S.A. Do ww. pisma wnioskodawca dołączył postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] listopada 2006 r. sygn. akt [...], zgodnie z którym ustanowiono kuratora w osobie radcy prawnego M. K. dla "[...] Fabryki [...], Spółki Akcyjnej". Uzasadniając wniosek kurator wyjaśnił, że [...] Fabryka [...] S.A. jest tym samym podmiotem, który był właścicielem hipotecznym nieruchomości przy ul. [...], co potwierdza odpis z KRS znajdujący się w aktach sprawy. Spółka nie został dotąd wykreślona z rejestru, a obecnie reprezentowana jest przez kuratora.

Prezydent W. rozpoznając wniosek z dnia [...] października 1948 roku ustalił, że na dzień wejścia w życie dekretu [...] właścicielem nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] hip. nr [...] było Towarzystwo Akcyjne [...] Fabryki [...] (zgodnie z zaświadczeniem Sądu Grodzkiego w W., Oddział Ksiąg Wieczystych dnia [...] grudnia 1948r., znak [...]). Towarzystwo Akcyjne [...] Fabryki [...] było zarejestrowane pod nr [...], następnie pod nr [....], a obecnie pod nr [...] (w likwidacji). Organ pierwszej instancji wskazał, że na podstawie § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 1946 roku w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz. U. R.P. Nr 17, poz. 114) i zarządzenia Przewodniczącego Głównej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw z dnia 30 października 1946 r. i z dnia 6 listopada 1946 r. o wyłączeniu przedsiębiorstw spod właściwości Wojewódzkich Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw zostało wydane zarządzenie Ministra Przemysłu z dnia [...] listopada 1946 r. o ogłoszeniu szóstego wykazu przedsiębiorstw przechodzących na własność Państwa. W wykazie załączonym do w/w zarządzenia pod nr [...] została umieszczona [...] Fabryka [...] ([...]). Orzeczeniem nr 6 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 roku o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa - wydanym na podstawie art. 3 ust. 1 i 5 oraz 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. R.P. Nr 3, poz. 17) oraz § 65 ust. 1 pkt. b oraz § 71 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 roku w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz. U. R.P. Nr 16, poz. 62 i z roku 1948 Nr 25, poz. 170) - orzeczono, iż na własność Państwa zostają przejęte z dniem ogłoszenia tego orzeczenia przedsiębiorstwa wymienione w załączniku do tego orzeczenia. Wśród wymienionych przedsiębiorstw znajdowała się także [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna. Orzeczenie to zostało ogłoszone w Monitorze Polskim z dnia [...] lipca 1947r. Nr [...], poz. [...]. W wykonaniu w/w orzeczenia został sporządzony w dniu [...] stycznia 1953 r. protokół zdawczo - odbiorczy przedsiębiorstwa [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna położonego w T. przy ulicy [...] stanowiącego własność spółki akcyjnej o tej samej nazwie, a przejętego na własność Państwa na podstawie orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 roku ogłoszonego w Monitorze Polskim z dnia [...] lipca 1947r. Nr [...] poz. [...] liczba porządkowa [...]. W protokole tym stwierdzono, iż [...] Zakłady [...] Przedsiębiorstwo Państwowe wyodrębnione w T. od [...] stycznia 1945 roku znajdowało się w zarządzie Państwowym. Przejmowane składniki majątkowe przedsiębiorstwa zostały wymienione w załącznikach do protokołu. W załączniku nr 1 "Wykaz terenów przedsiębiorstwa" wymieniono m.in. "Plac pod nieruchomością przy ulicy [...] o powierzchni [...] m2 zapisany w księdze wieczystej nr [...] Oddział Ksiąg Wieczystych Sądu Grodzkiego w W. W załączniku nr [...] "Wykaz budynków przedsiębiorstwa" wymieniono budynek w W. murowany, mieszkalny [...] piętrowy podwórze asfaltowe. Organ podniósł, że ponieważ upaństwowione przedsiębiorstwo nie posiadało innych budynków w Warszawie należy stwierdzić, iż wymienionym budynkiem był budynek przy ulicy [....]. Orzeczeniem Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia [...] kwietnia 1958 roku w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo - odbiorczego przedsiębiorstwa [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna T., ul. [...] znak [...] ustalono, iż składniki majątkowe objęte protokołem zdawczo - odbiorczym sporządzonym w dniu [...] stycznia 1953r. przez [...] Zakłady [...] Przedsiębiorstwo Państwowe Wyodrębnione wyznaczone do objęcia przedsiębiorstwa [...] Fabryka [..] Sp. Akc. – T., ul. [...] przechodzącego na własność państwa na podstawie art. 3 ustawy z dnia 3 stycznia 1946r. o przejęciu na własność państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej oraz orzeczenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r. Nr [...] ogłoszonego w Monitorze Polskim z dnia [...] lipca 1947r. Nr [...], poz. [...] l.p. [...], stanowią część składową tego przedsiębiorstwa i przechodzą na własność państwa.

Od stycznia 1945 r. przedmiotowe przedsiębiorstwo zostało objęte zarządem państwowym. Zarządzeniem Generalnego Dyrektora Centralnego Zarządu Przemysłu [...] z dnia [...] sierpnia 1946r. została ustalona nazwa; "Państwowa Fabryka [...] w T.". W dniu [...] lipca 1948 r. znak: [...] zostało wydane Zarządzenie Ministra Przemysłu Lekkiego o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą "[...] Zakłady [...] przedsiębiorstwo państwowe wyodrębnione" z siedzibą w T. (zarządzenie nie podlegało ogłoszeniu w Monitorze Polskim). W dniu [...] kwietnia 1951 roku zostało wydane zarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego w sprawie dostosowania organizacji przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą [...] Zakłady [...] do przepisów dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych znak: [...]. Zarządzeniem nr [...] Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia [...] października 1983 r. została m.in. zmieniona nazwa przedsiębiorstwa państwowego "[...] Zakłady [...]" na Zakłady [...]". Zarządzeniem nr [...] Ministra Przemysłu z dnia [...] października 1988 r. zmieniającym zarządzenie z dnia [...] października 1983r. zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Zakłady [...]". Aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1994 roku, Rep. [...] na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1993 roku o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 18, poz. 82) przedsiębiorstwo państwowe Zakłady [...] z siedzibą w T. wpisane do rejestru przedsiębiorstw państwowych nr rejestru [...], zostało przekształcone w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa ze skutkiem od dnia postanowienia Sądu o wpisie Spółki do rejestru handlowego. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr [...] wcześniej pod nr [....]). Postanowieniem z dnia [...] października 1997 r. sygn. akt [..] wydanym przez Sąd Rejonowy [...] w P. ogłoszono upadłość Zakładów [...] Spółka Akcyjna w T. Postanowieniem z dnia [...] maja 2000 r. sygn. akt [...], wydanym przez Sąd Rejonowy w P. V Wydział Gospodarczy zmieniono osobę syndyka i dokonano wyboru w osobie syndyka M. K. zamieszkałego w P.

W toku postępowania prowadzonego w pierwszej instancji Prezydent W. wskazał, że nieruchomość budynkowa położona przy ulicy [...] stała się własnością Skarbu Państwa już w dniu [...] lipca 1947 roku, tj. z dniem ogłoszenia orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r., zaś grunt nieruchomości hipotecznej nr [...] stał się własnością Skarbu Państwa z dniem 13 kwietnia 1950 r. na mocy art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz.U. Nr 14, poz. 130) w związku z likwidacją samorządu terytorialnego. Zatem również z tym dniem doszło do sytuacji, w której Skarb Państwa jako właściciel budynku przy ulicy [...] i związanego z nim roszczenia o ustanowienie prawa własności czasowej do gruntu, na którym posadowiony był ten budynek stał się również właścicielem tego gruntu. Nastąpiło zatem połączenie (tzw. konfuzja) praw, w wyniku której roszczenie zgłoszone na podstawie art. 7 w/w dekretu z dnia 26 października 1945 r. wygasło. Od dnia 13 kwietnia 1950 r. właścicielem nieruchomości był Skarb Państwa, a zarząd i użytkowanie tej nieruchomości były przekazywane na kolejne jednostki organizacyjne, by ostatecznie dostać się w gestię Prezydium Rady Narodowej w W. na cele mieszkaniowe (vide: pismo Urzędu Rady Ministrów nr [...] z dnia [..] czerwca 1957 r.). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.) mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do: rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego stało się w dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. z dniem 27 maja 1990r. z mocy prawa mieniem właściwych gmin. Stosownie do art. 18 ust. 1 tej ustawy decyzjami Wojewody [...] nr [...] dnia [...] maja 1994 r., znak [...] oraz nr [...] z dnia [...] maja 1994 roku znak [...] zostało potwierdzone, iż nieruchomość będąca przedmiotem niniejszej decyzji stała się własnością Dzielnicy Gminy [...]. Obecnie na podstawie art. 20 ust.1 ustawy z dnia 15 marca 2002 roku o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 z późn. zm.) przedmiotowa nieruchomość stanowi własność miasta W.

W ocenie Prezydenta W. powyższe okoliczności wskazują, że rozpoznając wniosek z dnia 19 października 1948 roku był on obowiązany do uznania przedmiotowego postępowania jako bezprzedmiotowego. Organ I instancji stwierdził również, iż wniosek z dnia 23 kwietnia 2007 roku złożony przez kuratora [...] Fabryki [...] S.A. z siedzibą w W., w którym wniósł on o rozpoznanie wniosku o ustanowienie na rzecz spółki [...] Fabryka [...] S.A. prawa użytkowania wieczystego gruntu przy ulicy [...] w W. – również nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Wniosek z dnia 19 października 1948 roku został złożony przez Państwową Fabrykę [...], a więc przez przedsiębiorstwo państwowe. Z materiału dowodowego nie wynika natomiast, aby wniosek w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) został złożony przez [...] Fabrykę [...] S.A. Prezydent W. zauważył, że [....] Fabryka [..] S.A. oraz Państwowa Fabryka [...] (nazwa przedsiębiorstwa na dzień 19 października 1948r.) to dwie odrębne osoby prawne (obecnym następcą prawnym Państwowej Fabryki [...] są Zakłady [...] Spółka Akcyjna w upadłości w T.), zatem wniosku z dnia [...] października 1948 roku nie można traktować jako złożonego przez spółkę przedwojenną. Z kolei mając na względzie skutki orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa, opublikowanego w dniu [...] lipca 1947 r., w ocenie organu pierwszej instancji należało uznać, iż wniosek z dnia 23 kwietnia 2007 r. kuratora [...] Fabryki [...] S.A. (obecnie w likwidacji) został złożony w imieniu podmiotu nie posiadającego interesu prawnego w sprawie, a zatem nie będącego stroną niniejszego postępowania. Prezydent W. podkreślił, że przedmiotowe postępowanie nie mogło się w dalszym ciągu toczyć z udziałem [...] Fabryki [..] S.A. (obecnie w likwidacji), co również prowadziło do umorzenia postępowania.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Prezydent W. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku dekretowego z dnia 19 października 1948 r. orzekł o umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowego postępowania w stosunku do [...] Fabryki [...] S.A. w likwidacji w sprawie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [....].

Od powyższej decyzji [..] Fabryka [...] S.A. w W. w likwidacji wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W odwołaniu podniosła, że organ I instancji niewłaściwie przyjął, że roszczenie wynikające z wniosku złożonego w trybie art. 7 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy przeszło na Skarb Państwa i na skutek konfuzji praw wygasło, oraz błędnie ustalił stan faktyczny sprawy uznając, że wniosek z dnia [...] października 1948 r. Złożyła Państwowa Fabryka [...] działając w imieniu własnym tj. Przedsiębiorstwa państwowego a nie [..] Fabryka [...] Spółka Akcyjna. W ocenie bowiem odwołującej się Spółki, wniosek z dnia [...] października 1948r. został złożony w imieniu przedwojennego właściciela nieruchomości tj. [...] Fabryki [...] Spółka Akcyjna. Uznanie, że wniosek dekretowy złożył inny podmiot jest nieracjonalne, bowiem przyznanie prawa własności czasowej mogło nastąpić tylko na rzecz [...] Fabryki [...] Spółka Akcyjna. Za takim stanowiskiem przemawia analiza przepisów § 77 i 79 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 1947r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa. Ponadto, w ocenie odwołującej się Spółki, przepisy dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy stanowiły lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o przejęciu na własność podstawowych gałęzi gospodarki, co w tym przypadku oznacza, że roszczenie z art. 7 dekretu nie przechodziło na Skarb Państwa w przypadku nacjonalizacji majątku produkcyjnego spółki.

Rozpoznając odwołanie organ drugiej instancji w pierwszej kolejności dokonał analizy treści przepisu art. 7 dekretu warszawskiego i wskazał, że zgodnie z zaświadczeniem Sądu Grodzkiego w W., Oddział Ksiąg Wieczystych z dnia [...] grudnia 1948 r. znak: [...] właścicielem nieruchomości położonej w W. przy ul. [..] hip.nr [...] na dzień wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy, było Towarzystwo Akcyjne [...] Fabryki [...]. Organ odwoławczy zauważył, że objęcie gruntu położonego w W. przy ul. [...] w posiadanie przez Gminę W. nastąpiło na podstawie rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 27 stycznia 1948r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Administracji w sprawie obejmowania gruntów przez gminę m.st.Warszawy (Dz.U. z 1948 r. Nr 6, poz. 43). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia, grunty uważano za objęte w posiadanie z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono ogłoszenie. Objęcie niniejszego gruntu przez gminę nastąpiło w dniu 19 kwietnia 1948 r. tj. z dniem ukazania się ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Nr 10 Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego W., w związku z czym termin składania ww. wniosków mijał w dniu 19 października 1948 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zauważyło, że z akt sprawy wynika, że w dniu [...] października 1948 r. wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. [....], hip. Nr [...] złożyła Państwowa Fabryka [...] w T., ul. [...]. Organ odwoławczy wskazał, że pod wnioskiem znajduje się jeden nieczytelny podpis. Na wezwanie Zarządu Miejskiego W. wnioskodawca nadesłał pismo z dnia 3 stycznia 1949 r., do którego załączył zaświadczenie z Sądu Grodzkiego w W., Oddział Ksiąg Wieczystych z dnia [...] grudnia 1948 r. znak: [...]. W piśmie datowanym na 3 stycznia 1948 r. stwierdzono: "Jednocześnie stwierdzamy, że na mocy zarządzenia Ministra Przemysłu i Handlu, ogłoszonego w Monitorze Polskim Nr [...] z dnia [...].XII. 1946 r. nasza Fabryka przeszła na rzecz Państwa; nazwa jej została zmieniona na podstawie Zarządzenia Generalnego Dyrektora Centralnego Zarządu Przemysł [...] z dnia [...] VII.1946r. Nr [...], które dla porządku, w odpisie załączamy". Organ zauważył, że pod pismem znajdował się również jeden nieczytelny podpis. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji wyrażone w zaskarżonej decyzji, który stwierdził, że [...] Fabryka [...] S.A. w likwidacji nie złożyła wniosku z dnia 14 października 1948r. o przyznanie prawa własności czasowej do terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. Nr [...], a zatem nie ma podstaw prawnych do rozpatrzenia tego wniosku na rzecz ww. Spółki i ustanowienia na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego do gruntu przedmiotowej nieruchomości. Wniosek ten został złożony przez inny podmiot tj. Państwową Fabrykę [...]w T.

Kolegium zauważyło, że zgodnie z zarządzeniem Ministra Przemysłu z dnia [...] listopada 1946r. o ogłoszeniu szóstego wykazu przedsiębiorstw przechodzących na własność Państwa, wydanym na podstawie § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 1946r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz.U. Nr 17, poz. 114) i zarządzenia Przewodniczącego Głównej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw z dnia [...] października 1946r. i z dnia [...] listopada 1946 r. o wyłączeniu przedsiębiorstw spod właściwości Wojewódzkich Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw, i załączonym do tego zarządzenia wykazem, pod nr [...] tego wykazu została zamieszczona [...] Fabryka [...] (Monitor Polski nr [..]). Zarządzeniem Nr [..] Generalnego Dyrektora Centralnego Zarządu Przemysłu [...] z dnia [...] lipca 1946 r. została ustalona nazwa: "Państwowa Fabryka [...] w T.". Następnie orzeczeniem nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa, wydanym na podstawie art. 3 ust. 1 i 5 oraz 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. Nr 3, poz. 17) oraz § 65 ust. 1 pkt b oraz § 71 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz.U. Nr 16, poz. 62 i z roku 1948 Nr 25, poz. 170), orzeczono iż na własność Państwa zostają przejęte z dniem ogłoszenia tego orzeczenia przedsiębiorstwa wymienione w załączniku do tego orzeczenia. Wśród wymienionych przedsiębiorstw znajdowała się także [....] Fabryka [...] Spółka Akcyjna –[...]. Orzeczenie to zostało ogłoszone w Monitorze Polskim z dnia [..] lipca 1947 r. Nr [...], poz. [...]. Dalej Kolegium zauważyło, że w wykonaniu ww. orzeczenia w dniu 3 stycznia 1953 r. został sporządzony protokół zdawczo-odbiorczy przedsiębiorstwa [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna położonego w T. przy ul. [..] stanowiącego własność Spółki Akcyjnej o tej samej nazwie, a przejętego na własność Państwa na podstawie orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r. W protokole tym stwierdzono, że przedsiębiorstwo obecnie nosi nazwę [..] Zakłady [...] Przedsiębiorstwo Państwowe w T. i od 16 stycznia 1945 r. znajdowało się w zarządzie państwowym. Organ odwoławczy wskazał, że przejmowane składniki majątkowe przedsiębiorstwa zostały wymienione w załącznikach do protokołu. W załączniku nr 1 "Wykaz terenów przedsiębiorstwa" wymieniono m.in. "Plac pod nieruchomością przy ul. [...] o powierzchni [...] m2 zapisany w księdze wieczystej nr [...] Oddział Ksiąg Wieczystych Sądu Grodzkiego w W. W załączniku Nr [...] "Wykaz budynków przedsiębiorstwa" wymieniono budynek w W. murowany, mieszkalny [...] piętrowy podwórze asfaltowe. Ponieważ upaństwowione przedsiębiorstwo nie posiadało innych budynków w W. należy stwierdzić, iż wymienionym budynkiem był budynek przy ul. [...]. Następnie orzeczeniem Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia [....] kwietnia 1958 r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego przedsiębiorstwa [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna T., ul. [...] znak: [...] ustalono, że składniki majątkowe objęte protokołem zdawczo-odbiorczym sporządzonym w dniu [...] stycznia 1953 r. przez [...] Zakłady [...] Przedsiębiorstwo Państwowe Wyodrębnione wyznaczone do objęcia przedsiębiorstwa Fabryka [...] Sp. Akc – T., ul. [...], przechodzącego na własność Państwa na podstawie art. 3 ustawy z dnia 3 stycznia 1946r. o przejęciu na własność państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej oraz orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r. stanowią część składową tego przedsiębiorstwa i przechodzą na własność Państwa. Z kolei w dniu [...] lipca 1948 r. lub 1949 r. zostało wydane Zarządzenie Ministra Przemysłu Lekkiego znak: [...] o utworzeniu przedsiębiorstwa Państwowego pod nazwą "[...] Zakłady [..] Przedsiębiorstwo Państwowe Wyodrębnione" z siedzibą w T. (zarządzenie nie podlegało ogłoszeniu w Monitorze Polskim). W dniu [...] kwietnia 1951 r. zostało wydane zarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego w sprawie dostosowania organizacji przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą [...] Zakłady [...] do przepisów dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych znak: [...]. Zgodnie z § 10 tego zarządzenia, Przedsiębiorstwu przydziela się Fabrykę [...] T. przy ul. [...]. Zarządzeniem nr 1 [...] Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia [...] października 1983 r. została m.in. zmieniona nazwa przedsiębiorstwa państwowego "[...] Zakłady [...]" na Zakłady [..]". Aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1994 r. Rep. A [...] na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 18, poz. 82) Przedsiębiorstwo Państwowe Zakłady [...] z siedzibą w T. wpisane do rejestru przedsiębiorstw państwowych nr rejestru [...], zostało przekształcone w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa ze skutkiem od dnia postanowienia Sądu o wpisie Spółki do rejestru handlowego. Spółka została zarejestrowana w krajowym Rejestrze Sądowym pod nr [...] (wcześniej pod nr [...]). Postanowieniem z dnia [...] października 1997r. sygn.akt [...] wydanym przez Sąd Rejonowy w P. ogłoszono upadłość Zakładów [...] S.A. w T.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. analiza treści wniosku dekretowego nie daje podstaw do uznania, że został on złożony przez dawnego właściciela hipotecznego nieruchomości tj. [...] Fabryki [...] Spółka Akcyjna. Kolegium stwierdziło, że nie ma podstaw do uznania, że brak jest podstaw do przyjęcia, że ww. wniosek dekretowy został złożony przez Państwową Fabrykę [...] w T. w imieniu i na rzecz dawnego właściciela nieruchomości – [...] Fabryki [...] S.A., za czym – w ocenie Odwołującej się Spółki - przemawia treść § 77 i 79 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa, oraz fakt, że przyznanie prawa własności czasowej mogłoby nastąpić tylko na rzecz [...] Fabryki [...] Spółka Akcyjna. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność Spółki "[...] Fabryki [...] S.A." jako osoby prawnej, zgodnie z zaświadczeniem Sądu Grodzkiego w W., Oddział Ksiąg Wieczystych z dnia [..] grudnia 1948 r. znak: [...]. Mimo upaństwowienia przedsiębiorstwa Spółki, sama Spółka – [..] Fabryka [...] S.A. nie została wykreślona z rejestru handlowego i zachowała dotychczasową nazwę (firmę). Spółka była zarejestrowana pod nr [...], następnie pod nr [...], a obecnie zarejestrowana jest w [...] (w likwidacji). Z treści zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym z nadesłanej przez Sąd Rejonowy dla [...] (sygn.akt [...]) kopii odpisu wierzytelncgo z księgi Rejestru Handlowego [...] wynika, że ostatni merytoryczny wpis w rejestrze miał miejsce w 1938 r.i dotyczył podwyższenia kapitału zakładowego Spółki i zmiany statutu. Zgodnie z wpisem z [... maja 1940 r. Członek Zarządu dr H. M. został wykreślony wskutek śmierci, Prezes Zarządu F. W. został zawieszony w czynnościach, zaś wszelkie dotychczasowe prokury wygasły. Wskazuje to, że po 1940 r. nie działały organy Spółki, uprawnione do jej reprezentowania. Kolegium zauważyło, że w świetle postanowień § 76 wspomnianego rozporządzenia, z chwilą przejęcia przedsiębiorstwa ustaje ustanowiony nad nim nadzór państwowy. Z kolei stosownie do § 71 rozporządzenia, przedsiębiorstwo przejęte w myśl art. 3 ustawy przechodzi na [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 21 czerwca 1947 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa, zostało ogłoszone w Monitorze Polskim z dnia [...] lipca 1947 r. Nr [...], poz. [...], czyli jeszcze przed datą złożenia wniosku dekretowego. A zatem w dacie złożenia tego wniosku, nie miał zastosowania § 77 wspomnianego rozporządzenia, który odnosił się do wykonywania nadzoru państwowego. Organ odwoławczy powołał się również na treść przepisu art. 105 § 1 k.p.a. i stwierdził, że zaskarżona decyzja Prezydenta W. winna zawierać rozstrzygnięcie o odmowie ustanowienia prawa, a nie orzekać o umorzeniu postępowania (por. wyrok I SA/Wa 1350/04 z dnia 29 września 2005r., Baza orzeczeń NSA). Celem postępowania administracyjnego jest bowiem załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Tylko gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, istnieje bezprzedmiotowość postępowania. Oznacza to, iż wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie.

Organ odwoławczy zauważył, że orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje na szczególne znaczenie odróżnienia przypadków bezprzedmiotowości postępowania od braku przesłanek do uwzględnienia żądania strony. Postępowanie administracyjne umarza się tylko wtedy, gdy zachodzą przesłanki do jego umorzenia, a więc gdy postępowanie to było bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zaś będzie miała miejsce, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle lub nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w z dnia 29 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 561/97). Brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony (wyrok Naczelnego SąduAdministracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 1988 r. , sygn. Akt SA/Wr 957/88, ONSA 1989/1, poz. 22. Bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania, gdyż będzie to niezgodne z prawem uchylanie się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Wydanie decyzji o umorzeniu postępowania kończącej formalnie postępowanie w sprawie, w której strona jest zainteresowana uzyskaniem decyzji merytorycznej, po dokładnym ustaleniu okoliczności faktycznych, nie znajduje uzasadnienia w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego.

Kolegium zauważyło, że w rozpoznawanej sprawie postępowanie przed organem pierwszej instancji wszczęte wnioskiem dekretowym z dnia 14 października 1948 r. zostało zakończone wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego na podstawie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. w kwestii ustanowienia prawa użytkowania do gruntu nieruchomości przy ul. [...], hip. Nr [...]. Wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji o umorzeniu postępowania nastąpiło w sytuacji,

gdy nie istniały ku temu warunki przewidziane w art. 105 § 1 k.p.a. Organ pierwszej instancji winien był w istniejącym stanie faktycznym odmówić przyznania prawa, a nie orzekać o umorzeniu postępowania.

Kolegium podkreśliło, że orzekając w trybie odwoławczym, obowiązane było zastosować instytucję reformacji i - uchyliwszy decyzję organu pierwszej instancji w zaskarżonym zakresie - orzec o odmowie ustanowienia prawa. Zgodnie bowiem z treścią art. 138 § 2 k.p.a., decyzję kasacyjną organ odwoławczy wydać może jedynie w okolicznościach w tym przepisie wskazanych, a zatem gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wydanie decyzji kasacyjnej jest bowiem wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Jeżeli organ administracji działający w trybie odwoławczym kwestionuje rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, przy czym nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy i nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego w myśl art. 136 k.p.a., ma obowiązek zastosować w swej decyzji instytucję reformacji i orzec co do istoty sprawy.

Mając na uwadze powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w części dotyczącej umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowego postępowania w stosunku do [..] Fabryki [..] S.A. w likwidacji w sprawie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [....], hip. Nr [...], i w tym zakresie orzekło o odmowie ustanowienia na rzecz [...] Fabryki [...] S.A. w likwidacji prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości przy ul. [...], hip. nr [...] w W.

Na powyższą decyzję [..] Fabryka [...] Spółka Akcyjna w likwidacji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie:

- prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie administracyjnym z mocy art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,

- naruszenie prawa materialnego art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r., poprzez uznanie, że wniosek z dnia 19 października 1948 r., nie został złożony w imieniu skarżącej.

W uzasadnieniu skargi [..] Fabryka [...] Spółka Akcyjna w likwidacji zaznaczyła, że przedmiotowa decyzja jest błędna. Skarżący zgodził się, że bezspornym jest, iż [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna w chwili wejścia w życie dekretu warszawskiego była właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Podmiot ten [...] października 1949 r. złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej, który do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie został rozpoznany. Skarżący wskazał, że w jego ocenie zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji błędnie przyjęły, że wniosek z dnia 19 października 1948 r., złożyło przedsiębiorstwo państwowe, a nie skarżący. Zdaniem skarżącego mając na uwadze treść przepisu art. 7 dekretu [...] należy przyjąć, że wniosek z dnia 19 października 1948 r., został złożony w imieniu przedwojennego właściciela nieruchomości czyli skarżącego, bo to [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna była ostatnim właścicielem nieruchomości. Zdaniem skarżącego niewłaściwe jest również stanowisko, że w sprawie doszło do tzw. konfuzji, czyli połączenia prawa własności wynikającego z ogłoszenia orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 r., oraz uprawnień wynikających z roszczenia o którym mowa w art. 7 dekretu warszawskiego. Skarżący podkreślił, że przejęciu na własność Skarbu Państwa na podstawie przepisów ustawy o przejęciu na własność państwa podstawowych gałęzi gospodarki podlegał jedynie majątek produkcyjny, a nieruchomość położona przy ul. [...] zawsze miała charakter mieszkalny. Tym samym nieruchomość ta nie była objęta orzeczeniem nr [...], natomiast protokół zdawczo – odbiorczy na który powołuje się Prezydent W. ma charakter deklaratoryjny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Organ odwoławczy wskazał, że po zapoznaniu się z treścią skargi nie znalazł podstaw do zmiany swojego rozstrzygnięcia, jak również podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W ocenie Kolegium [..] Fabryka [..] S.A. w likwidacji nie złożyła wniosku z dnia [...] października 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W., przy ul. [...], hip. nr [...], co oznacza, że aktualnie nie ma podstaw do jego rozpatrzenia na rzecz spółki i ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Wniosek ten został złożony przez inny podmiot to jest przez Państwową Fabrykę [...] w T.. Ponadto zdaniem organu decyzja Prezydenta W. powinna zawierać rozstrzygnięcie o odmowie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, a nie orzekać o umorzeniu postępowania, bowiem nie istniały przesłanki przewidziane w art. 105 § 1 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny niniejszej sprawy pod kątem wskazanych wyżej kryteriów, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa i przepisów postępowania, skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy [....]Fabryka [...] S.A. w likwidacji może skutecznie domagać się przyznania prawa własności czasowej (aktualnie prawa użytkowania wieczytego) do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. nr [...], powołując się znajdujący się w aktach własnościowych dla nieruchomości wniosek z dnia [..] października 1948 r. Złożony przez Państwową Fabrykę [...] w T..

W ocenie składu orzekającego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. słusznie uznało, że zaistniały podstawy do odmowy przyznania prawa własności czasowej.

W myśl przepisu art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. - o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50 poz. 279). dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela, będący w posiadaniu gruntu lub osoby prawa jego reprezentujące, a jeżeli chodzi o grunty oddane na podstawie obowiązujących przepisów w zarząd i użytkowanie - użytkownicy gruntu, mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną. Warunkiem sine qua non przyznania własności czasowej było zatem złożenie wniosku przez uprawniony podmiot zgodnie z treścią wyżej przywołanego przepisu dekretu. Rozważania prowadzone w przedmiotowej sprawie sprowadzają się zatem do kwesti związanej z ustaleniem czy doszło do złożenia wniosku przez uprawniony podmiot.

Ze znajdującego się w aktach własnościowych zaświadczenia Sądu Grodzkiego w W. z dnia [...] grudnia 1948 r., [...] wynika, że tytuł własności dla nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. Nr [...], uregulowany był wpisem jawnym i wpisany na rzecz Towarzystwa Akcyjnego [...] Fabryki [...]. Natomiast wniosek z dnia 19 października 1948 r., o przyznanie prawa własności czasowej został złożony do Zarządu Miejskiego W., Wydziału Polityki Budowlanej przez Państwową Fabrykę [...] nr [..] w T. Wskazuje na to pieczęć widniejąca w górnym lewym rogu na wniosku oraz pieczęć widniejąca pod treścią wniosku. Wniosek znajdujący sie w aktach sprawy administracyjnej nosi czytelne znamiona jego nadawcy w postaci pieczęci, choć pewną ułomność stanowi nieczytelny podpis znajdujący sie pod jego treścią. Tym niemniej nie można zdaniem Sądu z treści tego dokumentu wywieść wniosku, że został on złożony w imieniu skarżącego i tym samym powinien być rozpoznany na jego korzyść. Za zupełnie gołosowną gdyż nie popartą żadnym dowodem należy uznać argumentację skarżącego, że wniosek dekretowy został złożony w imieniu skarżącej gdyż to ona była ostatnim przedwojennym właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Podmiot, który złożył wniosek w dniu [...] października 1948r. powstał na mocy orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] czerwca 1947 roku o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa - wydanego na podstawie art. 3 ust. 1 i 5 oraz 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. R.P. Nr 3, poz. 17) oraz § 65 ust. 1 pkt. b oraz § 71 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 roku w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz. U. R.P. Nr 16, poz. 62 i z roku 1948 Nr 25, poz. 170), w którym stwierdzono, że na własność Państwa zostają przejęte z dniem ogłoszenia tego orzeczenia przedsiębiorstwa wymienione w załączniku do tego orzeczenia. Wśród wymienionych przedsiębiorstw znajdowała się także [...] Fabryka [...] Spółka Akcyjna. Orzeczenie to zostało następnie ogłoszone w Monitorze Polskim z dnia [...] lipca 1947r. Nr [...], poz. [...]. Podkreślenia wymaga, że z akt własnościwych i administracyjnych dla przedmiotowej nieruchomości wynika –i nie kwestionują tego strony, że wniosek z dnia [...] października 1948 r., o przyznanie prawa własności czasowej jest jedynym wnioskiem dekretowym i inne wnioski w tym przedmiocie nie zostały złożone.

Pojawia się zatem pytanie czy Państwowa Fabryka [..] w T. może być uznana za sukcesora dwanego właściciela nieruchomości dekretowej. W świetle dokonanych wyżej ustaleń Sąd w pełni podziela stanowisko Kolegium, które stwierdziło, że analiza treści wniosku dekretowego nie daje podstaw do uznania, że został on złożony przez dawnego właściciela hipotecznego bądź w jego imieniu. Treść tego wniosku nie pozostawia wątpliowości, że został on złożony przez Państwową Fabrykę [...] w T., a zatem przez przedsiębiorstwo państwowe. Ponadto brak i trudno byłoby o taki dowód, że przedsiębiorstwo to działało –jak chce tego skarżący, w imienu Towarzystwa Akcyjnego [...] Fabryki [...] czyli właściciela hipotecznego. Wskazać również należy, że mimo dokonywanych przekształceń nacjonalizacyjnych [...] Fabryka [...] S.A. nadal funkcjonuje w obrocie prawnym. Potwierdza to treść wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego nr [..] załączonego do odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [..] listopada 2010 r. Zatem pomimo tego, że majątek przemysłowy (przedsiębiorstwo) Spółki został przejęty na Skarb Państwa, sama Spółka nadal istnieje.

Poczynione ustalenia wskazują, że wniosek z dnia [...] października 1948 r., został złożony przez podmiot nieuprawniony, który nie jest następcą prawnym lub sukcesorem dawnego właściciela nieruchomości położonej przy ul. [...], nie są to podmioty tożsame w sensie prawnym. Powyższe skłania równiez do uznania, że dawny właściciel nieruchomości położonej przy ul. [..] w W. w ogóle nie złożył wniosku o przyznanie prawa własności czasowej, choć mógł to uczynić gdyż nadal działa w obrocie prawnym. Skoro zatem wniosek o przyznanie prawa własności czasowej z dnia 19 października 1948 r., pochodzi od podmiotu nieuprawionego to odmowa przyznania prawa własności czasowej była słuszna.

Mając na uwadze wszystkie wskazane okoliczności Sąd z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.