Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 966/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i odmówiono w zakresie zwolnienia od kosztów
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 oraz art. 258 art. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia 1) ustanowić na rzecz skarżącej doradcę podatkowego 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca A. S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, powołując się na takie okoliczności jak skomplikowany charakter sprawy, zły stan zdrowia, koszty leczenia. Podała, iż prowadzi gospodarstwo domowe z synem, który jest niepracującym, nieosiągającym dochodów studentem. Do majątku zaliczyła mieszkanie oraz samochód. Skarżąca przedstawiła zestawienie wydatków, których wysokość określiła na 2.250 zł.

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała m. in. zaświadczenie o wynagrodzeniu, zeznania podatkowe, dokumenty obrazujące wydatki.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że udzielenie stronie prawa pomocy powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienia NSA z: 5 sierpnia 2013 r., II FZ 616/13; 23 stycznia 2013 r. I FZ 2/13 oraz II FZ 1017/12; 10 stycznia 2013 r. II FZ 1005/12).

Jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżąca jest zobowiązana na tym etapie postępowania jest potencjalny wpis od skargi kasacyjnej (którą – co wynika z formularza PPF - zamierza wnieść) w wysokości 250 zł.

Z nadesłanych materiałów wynika natomiast, że Skarżąca otrzymuje wynagrodzenie wynoszące [...] zł netto, zaś łączne zobowiązania i stałe wydatki typu opłaty za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, usługi telekomunikacyjne czy koszty leczenia wyliczyła ona na kwotę 2.359,32 zł.

Z powyższego wynika zatem, że do dyspozycji Skarżącej i jej syna, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe pozostaje ok. 1.804 zł. Zestawiając tę kwotę z wysokością potencjalnego wpisu referendarz sądowy uznał, że Skarżąca jest w stanie wygospodarować kwotę 250 zł celem jego opłacenia.

W efekcie uznać należało, że Skarżąca nie wykazała, iż jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Na taką decyzję wpływ miał również fakt niezłożenia przez Skarżącą wyciągów z rachunku posiadanego przezeń (jak wynika z nadesłanych materiałów) w [...] (z rachunku tego w dniu 8 stycznia 2018 r. dokonała ona płatności tytułem opłaty RTV).

Jednocześnie referendarz sądowy doszedł do przekonania, że pozostająca do dyspozycji Skarżącej kwota 1.804 zł jest niewystarczająca, by sfinansować z niej również wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Tym bardziej, że od jego ustanowienia uzależniona jest realizacja prawa do kontroli w drodze ewentualnej skargi kasacyjnej, przez Sąd II instancji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 20 lutego 2018 r. oddalającego skargę Skarżącej. Referendarz sądowy miał na względzie także to, iż znaczącą pozycję w jej domowym budżecie zajmują wydatki na ochronę zdrowia. Swój stan Skarżąca szczegółowo opisała w pismach znajdujących się w aktach administracyjnych. Wynika z nich, że cierpi ona na liczne schorzenia w obrębie [...] , powodujące znaczne dolegliwości bólowe. Jest po trzech operacjach [...] i czekają ją kolejne. To powoduje też problemy [...] . W efekcie spore środki finansowe przeznacza na konsultacje lekarskie, zabiegi, leki.

Z tych względów referendarz sądowy uznał, że Skarżąca wykazała, iż opłacenie kosztów związanych z zapewnieniem profesjonalnej pomocy prawnej wykracza poza jej możliwości płatnicze. Zasadne jest zatem ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika. Ponieważ jednak Skarżąca nie wskazała rodzaju pełnomocnika, o ustanowienie którego wnosi, referendarz sądowy postanowił o wyznaczeniu doradcy podatkowego. Uznał mianowicie, że najpełniej bronić on będzie interesu Skarżącej, gdyż niniejsza sprawa dotyczy ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., referendarz sądowy ustanowił na rzecz Skarżącej doradcę podatkowego i jednocześnie odmówił przyznania jej prawa pomocy w pozostałym zakresie.