Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 230/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2011r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 września 2007r M. K. zwrócił się między innymi o pomoc w formie zasiłku celowego na pokrycie wydatków związanych ze zdarzeniem losowym – pożarem, jaki miał miejsce w mieszkaniu wyżej wymienionego, w 2007r..

Wniosek ten załatwiono decyzją Prezydenta Miasta P., z dnia [...] 2008r, ([...]) przyznając na ten cel zasiłek celowy w łącznej kwocie 342,- zł. Od decyzji tej strona nie wniosła odwołania.

Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2009r. M. K. ponownie wniósł o "pomoc na remont pokoju i przedpokoju w wysokości 1000,- zł".

Decyzją z dnia [...] 2009r ([...] ) Prezydent Miasta P. umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej z wniosku z dnia 7 stycznia 2009r. na pokrycie kosztów remontu pokoju i przedpokoju.

Rozpoznając odwołanie M. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] 2009r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

M. K. na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010r. (sygn. akt II SA/Po 564/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P.a z dnia [...] 2009r. wskazując w uzasadnieniu, iż organ powinien precyzyjnie ustalić czy cele na które domagał się skarżący przyznania zasiłku celowego: wnioskiem z dnia 29 lutego 2008r oraz wnioskiem z dnia 7 stycznia 2009r. są tożsame.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania i uzupełnieniu materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] 2010r. Prezydent Miasta P., na podstawie art. 105 § 1 i art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., w zw. z art. 106 i art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U z 2009r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) umorzył postępowanie w sprawie wniosku M. K. o przyznanie zasiłku celowego w kwocie 1000,- zł, na przeprowadzenie remontu pokoju i przedpokoju. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż bezprzedmiotowym stało się rozpatrywanie tego wniosku, zważywszy, iż analogiczny wniosek M. K. został już uprzednio rozpoznany, a stosowna pomoc, w postaci zasiłku celowego, przyznana.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. K., wskazując, iż po pożarze konieczne jest malowanie całego mieszkania, a nie tylko sufitu, jak to ocenił uprzednio, przyznając zasiłek celowy, organ I instancji. Odwołujący się wniósł o zmianę decyzji i przyznanie mu zasiłku celowego w kwocie 1000,- zł.

Decyzją z dnia [...] 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, wskazując, iż organy są związane funkcjonującą w obrocie prawnym, uprzednio wydaną decyzją o przyznaniu M. K. zasiłku celowego, a kolejne postępowanie w tej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł M. K., po raz kolejny wskazując, iż wypłacona mu kwota zasiłku celowego była niewystarczająca na remont mieszkania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P.wniosło o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola ta obejmuje badanie, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego stosownie do unormowania art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) obejmuje wszystkie, a nie tylko podniesione w skardze kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym. Obejmuje więc to, czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń odnośnie do obowiązywania zastosowanych norm prawnych, czy normy te właściwie zinterpretowały i czy nie naruszyły zasad ustalania określonych faktów za udowodnione.

Zgodnie z art. 105. § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jej merytorycznego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego.

Skarżący nie przedstawił w skardze żadnych merytorycznych zarzutów, ograniczając się do stwierdzenia, że należy mu się zasiłek celowy na remont mieszkania po zaistniałym w 2007r. pożarze.

Sąd z urzędu zważył, iż z decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2008r, opisanej na wstępie wynika, iż w toku postępowania administracyjnego organ ten badał, między innymi poprzez oględziny mieszkania, jaki jest stan lokalu skarżącego po pożarze i stwierdził, że odmalowania wymaga jedynie sufit pokoju oraz określił koszt tej czynności, przyznając stosowny zasiłek celowy. Decyzja w tym zakresie stała się ostateczna.

W toku postępowania administracyjnego, będącego przedmiotem badania w niniejszej sprawie, na podstawie oświadczenia M. K. złożonego w dniu 15 września 2010r. ustalono ponad wszelką wątpliwość, iż M. K. składając wniosek z 7 stycznia 2009r. ponownie domagał się przyznania zasiłku celowego na remont – malowanie pokoju i przedpokoju po zdarzeniu – pożarze – zaistniałym w 2007r. Nie ma zatem żadnych wątpliwości, iż przedmiotowy wniosek był już raz przedmiotem postępowania administracyjnego, zakończonego ostatecznym rozstrzygnięciem (decyzja Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] 2008r.), które - jak wynika z akt sprawy - nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie. W konsekwencji tego organy rozstrzygając przedmiotowy wniosek M. K. z [...] 2009r. w sposób niewątpliwy miały podstawy do uznania, iż postępowanie wszczęte tym wnioskiem w części dotyczącej żądania przyznania zasiłku na remont mieszkania po pożarze, jest bezprzedmiotowe. Fakt wcześniejszego rozstrzygnięcia tego wniosku jest bowiem okolicznością tego rodzaju, że przedmiotowa sprawa w tym zakresie przestała istnieć, w związku z czym organy te nie miały podstaw do jej powtórnego merytorycznego rozpatrywania.

Tak więc stwierdzić należy, że dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe.

W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się ani w materiałach sprawy, ani tym bardziej we wskazanej wyżej argumentacji skarżącego podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja narusza prawo. Kierując się zatem przedstawionymi wyżej względami Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę - jako niezasadną - oddalił.