Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1519/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2012 r. wniosku J. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżąca – J. sp. z o.o. w W., w skardze złożonej na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Podniosła, że z uwagi na znaczną wysokość zobowiązania podatkowego, a także wysokie prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji, jej wykonanie mogłoby stworzyć niebezpieczeństwo wyrządzenia poważnej szkody oraz mogłoby negatywnie wpłynąć na jej działalność i zamierzenia gospodarcze poprzez utratę zaufania u potencjalnych partnerów gospodarczych. Przedwczesna egzekucja wynikających z decyzji należności podatkowych groziłaby zatem powstaniem skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), - dalej: "p.p.s.a.". Skarżąca wyjaśniła, że nie posiada środków na pokrycie egzekwowanej sumy. Skarżąca podkreśliła też, że w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 48/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego wymaganego zaskarżoną decyzją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie ciąży na Skarżącej.

W ocenie Sądu, Skarżąca istnienia tych przesłanek nie wykazała.

Bez wątpienia kwota ustalonych decyzją organu pierwszej instancji zobowiązań podatkowych w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. jest znaczna, a zatem wykonanie tejże decyzji mogłoby mieć wpływ na kondycję finansową Skarżącej. Jednakże, jak wynika z pism Skarżącej złożonych w związku z wnioskiem o prawo pomocy, sytuacja ta już jest zła. W piśmie z 31 lipca 2012 r. Skarżąca wyjaśniła, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga żadnych przychodów.

W świetle tych dokumentów oraz wyjaśnień Skarżącej trudno uznać, że zagrożenie egzekucją uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca nie prowadzi działalności, a zatem de facto już nie funkcjonuje na rynku. Sąd zwolnił Skarżącą z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Tego zaś Skarżąca nie wykazała.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o uwzględnieniu skargi. Słuszność przekonania Skarżącego o wydaniu zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, zostanie przez Sąd zweryfikowana na etapie rozpatrzenia skargi, kiedy to Sąd zbada zasadność zarzutów w niej zawartych i oceni, czy przy wydaniu decyzji rzeczywiście doszło do naruszenia prawa.

W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.