Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 29/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 17 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: § 1 pkt 7 lit. f
journal: Dz.U. 2003 nr 198 poz 1925
law: Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów  odwoławczych
article: art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Lech (spr.) sędzia NSA Wiesław Morys sędzia del. WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy asystent sędziego Małgorzata Penda po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy P. M. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy P. M. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. M. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Wójtowi Gminy P. M. cały uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. M., działając z upoważnienia Wójta Gminy P. M. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie w sprawie skierowania A. M. do domu pomocy społecznej.

W uzasadnieniu wniosku Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. M., wskazał, że A. M. jest osobą bezdomną co sam podkreśla w złożonym wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej z dnia 2 listopada 2012r. oraz w oświadczeniach z dnia 13 listopada 2012 r. i 20 lutego 2013 r. Jego ostatni stały meldunek był w Warszawie przy ul. [...] zaś obecnie zamieszkuje czasowo w miejscowości R. na terenie gminy P. M. w domu należącym do teściów jego córki, w którym nie ma możliwości zamieszkiwania. Z pisma bowiem teściów córki z dnia 13 lutego 2013 r. wynika, że nie wyrażają oni zgody na zamieszkiwanie A. M. w ich domu. Wobec tego Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. M. stwierdził, iż pomimo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym można uznać A. M. za osobę bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej, co w konsekwencji powoduje, iż w zakresie ustalenia gminy właściwej miejscowo do skierowania do domu pomocy społecznej ma zastosowanie art. 101 ust 2 tej ustawy, który to przepis wiąże właściwość miejscową gminy z miejscem ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały osoby ubiegającej się skierowanie do domu pomocy społecznej. Wskazano, że miejsce zamieszkania danej osoby ocenia się według art. 25 k.c., który stanowi, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. W ocenie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. M. w sytuacji A. M. przepis ten nie ma zastosowania ze względu na konieczność opuszczenia obecnego miejsca czasowego pobytu.

W odpowiedzi na wniosek zastępca Dyrektora Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie stwierdził, że A. M. nie jest osobą bezdomną w świetle art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej. Nie ma też podstaw do przyjęcia, że jego miejscem zamieszkania jest Warszawa. Nie można więc ustalać właściwości organu powołując się na art. 101 ustawy o pomocy społecznej.

Zdaniem Dyrektora Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 21 § 2 k.p.a., a zdarzeniem powodującym wszczęcie postępowania jest złożenie wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej, który złożony został w GOPS w P. M.

Z tych powodów, zdaniem Dyrektora Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie, właściwym do wydania decyzji w niniejszej sprawie będzie Wójt Gminy P. M.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 powołanej ustawy należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, niemające wspólnego organu wyższego stopnia, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

Stosownie do treści art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925). Z przepisu § 1 pkt 7lit. f tego rozporządzenia wynika, że obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie obejmuje między innymi powiat żyrardowski

Wobec tego, iż Gmina P. M. położona jest w powiecie żyrardowskim to Wójt Gminy P. M. i Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie mają wspólny organ wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. Rozstrzygnięcie niniejszego sporu o właściwość należy zatem do tego organu, a nie do sądu administracyjnego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, orzeczono o zwrocie wpisu od wniosku.