Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 592/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 września 2011 r. wniosku G.G. o zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi G.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 380 zł skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że nie jest w stanie ponieść żądanej opłaty. Stwierdził, że sprawa dotyczy spadku nabytego w 2006 roku w związku z czym obecnie nie dysponuje "jakimikolwiek korzyściami wynikającymi z faktu jego nabycia" (k. 36). Z innych informacji podanych w uzasadnieniu wniosku jak również złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz z treści przedstawionych przez skarżącego dokumentów, wynika co następuje.

Skarżący jest żonaty i ma dwójkę dzieci (w wieku 12 i 5 lat). Wraz z żoną są właścicielami domu mieszkalnego o powierzchni 170 m. kw. nabytego w stanie nieukończonym na kredyt w wysokości 309.125,21 zł. Miesięczna rata kredytu wynosi 2.333,83 zł. Skarżący wraz żoną są również właścicielami samochodu [...] o wartości 49.000 zł. Miesięczne koszty utrzymania rodziny skarżącego wynoszą 5.230 zł. (oświadczenie skarżącego - k. 37 - 38) Skarżący i jego żona utrzymują się z wynagrodzenia za pracę. W ostatnich trzech miesiącach skarżący zarobił (podano wartości brutto wszystkich należnych skarżącemu kwot): w czerwcu 2011 r. - 5.409,88 zł, w lipcu 2011 r. - 5.462,84 zł, a w sierpniu 2011 r. - 5.381,23 zł. ( zaświadczenie wystawione przez pracodawcę - k. 62). Żona skarżącego w okresie od [...] czerwca 2011 r. do [...] sierpnia 2011 r. zarabiała natomiast średnio 3.875,64 zł netto miesięcznie (zaświadczenie - k. 63). Skarżący i jego żona posiadają dwa rachunki bankowe. Saldo na obydwu z nich jest dodatnie i na [...] sierpnia 2011 r. wynosiło: na jednym z nich 3.411,63 zł (wyciąg z rachunku bankowego- k. 89), a na drugim 2.119,09 zł (wyciąg z rachunku bankowego - k. 90).

Wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.

Z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że warunkiem uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym jest wykazanie, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.

Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście – obiektywnie niemożliwe.

Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (post. NSA z 6.10.2004r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005r. z. 1 poz. 8).

Z oświadczenia skarżącego popartego przedstawionymi i opisanymi powyżej dokumentami nie wynika taki stan rzeczy.

Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedyną opłatą obciążającą skarżącego na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi wynoszący 380 zł (zarządzenie przewodniczącego wydziału - k. 32). W przypadku skarżącego, uwzględniając wysokość jego zarobków oraz stan posiadania, nie można uznać, by poniesienie należnej opłaty naraziło skarżącego na odczuwalny uszczerbek finansowy, a tym bardziej groziło niemożnością sfinansowania podstawowych wydatków rodziny skarżącego. Informacje i dokumenty przedłożone przez skarżącego zaświadczają, że skarżący i jego żona uzyskują stałe dochody, a saldo ich rachunków bankowych jest dodatnie i wielokrotnie wyższe od należnego wpisu od skargi. Nadto wpis ten jest niższy od różnicy pomiędzy wartością miesięcznych dochodów, a deklarowaną przez skarżącego wartością stałych wydatków.

Zauważyć przy tym należy, że prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu. Tytułem przykładu można wymienić osoby bezrobotne czy korzystające z pomocy społecznej, posiadające bardzo niskie dochody (zob. H. Knysiak - Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).

Sytuacja majątkowa skarżącego nie kwalifikuje go do takiej grupy osób. Tym samym odmowa zwolnienia od kosztów sądowych w najmniejszym stopniu nie ograniczy prawa skarżącego do poddania kontroli sądowej wydanej w jego sprawie decyzji administracyjnej.

Uwzględniając powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.