Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 461/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2, art. 156 par. 1 pkt 2, art. 261 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18 ust. 1 pkt 3, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.), Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Białorusko-Austriackiego Wspólnego Przedsiębiorstwa "[...]"w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku w sprawie poinformowania o sposobie rozpoznania orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] roku wydanej przez Dyrektora Izby Celnej nr [...] 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik Białorusko-Austriackiego Przedsiębiorstwa "[...]" w M. wystąpił z wnioskiem o poinformowanie go o sposobie rozpoznania orzeczenia NSA Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawie SA/Lu 1660/01 dotyczącej decyzji Prezesa GUC z dnia [...] w sprawie [...].

Dyrektor Izby Celnej wezwał pełnomocnika w trybie art. 64 § 1 kpa do nadesłania w terminie 7 dni pełnomocnictwa udzielonego mu przez Białorusko-Austriackie Przedsiębiorstwo "[...]" do występowania w sprawie objętej wnioskiem oraz do uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie 5 zł od złożonego wniosku i 15 zł od udzielonego pełnomocnictwa /art. 1, art. 6 i art. 9 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. Nr 86, poz. 960/. Pouczyła również, iż nieuzupełnienie braków wniosku w zakreślonym terminie spowoduje pozostawienie go w aktach bez rozpoznania.

Dyrektor Izby Celnej – działając na podstawie art. 104 § 2 w związku z art. 64 § 2; art. 261 § 2 kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./, art. 2621 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. kodeks celny /tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm./ - decyzją z dnia [...] orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, gdyż wnioskodawca nie usunął braku wniosku i nie złożył pełnomocnictwa dla adw. K. K. do występowania w jego imieniu w tej sprawie oraz nie uiścił stosownych opłat.

Ponownie rozpoznając sprawę na skutek odwołania pełn. wnioskodawcy Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 2, art. 261 § 1 kpa, art. 2621 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. kodeks celny decyzją z dnia 24 marca 2003 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Dyrektor dodatkowo wskazał, iż art. 64 § 2 kpa wyraźnie stanowi, iż jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustawowym określonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Wnoszący podanie nie dopełnił w wyznaczonym terminie czynności, umożliwiających je załatwienie, dlatego pozostawiono wniosek bez rozpoznania.

Ponadto zgodnie z art. 261 kpa, ponieważ strona w wyznaczonym terminie nie wpłaciła należności tytułem opłat, podanie pozostawia się bez rozpoznania.

W skardze pełn. Białorusko-Austriackiego Przedsiębiorstwa "[...]" w M. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podnosił, iż organ administracji nie miał podstaw prawnych żądać od niego pełnomocnictwa, gdyż takowe zostało przez niego złożone do sprawy która toczyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnictwo to miało charakter pełnomocnictwa ogólnego i nie było żadnych uzasadnionych przesłanek do uznania, iż udzielone adwokatowi pełnomocnictwo jest ograniczone tylko do postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując motywy swojego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, wzywa się wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie ich spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Bezsporne jest, iż Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia [...] grudnia 2002 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania pełnomocnictwa dla adw. K. K. oraz opłaty skarbowej w znaczkach skarbowych od jego pełnomocnictwa oraz złożonego wniosku.

Pouczony został również o konieczności usunięcia stwierdzonych braków w terminie 7 dni gdyż uchybienie tego terminu spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W orzecznictwie i w doktrynie istniały rozbieżności czy organ administracji o "pozostawieniu podania bez rozpoznania" powinien orzec w formie decyzji czy postanowienia.

Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r. III ZP 11/00 publ. OSNP 2000/19/702 rozstrzygnęła tę kwestię jednoznacznie. "Pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 kpa podania o wszczęcie postępowania nie wymaga decyzji administracyjnej".

Jest to czynność materialno-techniczna o której należy poinformować strony. Pogląd ten nie budzi żadnych wątpliwości w orzecznictwie NSA por. wyrok NSA w Warszawie I SA 1459/98 z dnia 23 sierpnia 1999 r. Lex nr 48574, II SA 1473/94 z dnia 23 stycznia 1996 r. ONSA 1997 nr 3 poz. 114/.

Art. 261 § 2 kpa stanowi, że brak uiszczenia opłaty uzasadnia zwrot wniosku lub zaniechanie czynności od niej uzależnionej.

Wobec powyższego, uznając, że art. 64 § 2 kpa i powyższy przepis nie stanowiły podstawy do wydania decyzji administracyjnej i decyzje obie wydane zostały bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271/.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. Nr 163 poz. 1348/.