Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 318/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1, art. 131
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 16a ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1456
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi B. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania mu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności babką M. O.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji SKO powołało art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456), zgodnie z którym dla przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wymagana jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku

z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym.

Zdaniem Kolegium, wnioskodawca nie spełnił tego kryterium, gdyż w chwili powzięcia decyzji o podjęciu opieki nad babką był zarejestrowany w urzędzie pracy i nie wykonywał pracy zarobkowej. Nie sposób zatem przyjąć, że zrezygnował z podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej ze względu na konieczność sprawowania opieki. Istotą specjalnego zasiłku opiekuńczego jest bowiem zrekompensowanie opiekunowi osoby niepełnosprawnej rezygnacji z aktywności zawodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny

z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej /postępowanie zainicjowane tym pytaniem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą P 1/14 /.

Skoro podstawę prawną zaskarżonej przez B. K. decyzji stanowił przepis, którego konstytucyjność zostanie poddana badaniu przez Trybunał Konstytucyjny, za zasadne uznano zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez ten organ.

W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.