Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 1119/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 136, art. 19
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 83, art. 66 ust. 1 pkt 3, art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 203, par. 204 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: par. 5, par. 4 ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 1999 nr 74 poz 836
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W wyniku interwencji J. K. przedstawiciele organu I instancji przeprowadzili w dniu 27.06.2013r. kontrolę w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] stwierdzając, że na drugim piętrze budynku w pomieszczeniu łazienki w mieszkaniu nr B odsłonięte zostały dwie belki stropowe drewnianego stropu na długości ok. 2 m. Ustalono, że jedna z belek jest w znacznym stopniu przegnita – widoczny jest ok. 50 % ubytek przekroju belki. Ponadto dokonano kontroli na strychu nad mieszkaniem nr A, stwierdzając, że przy ścianie zewnętrznej odsłonięta została skrajna belka stropowa. Stwierdzono, że również ta belka stropowa jest w znacznym stopniu zniszczona przez próchnicę.

Mając na względzie powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] zażądał od J. K., jako zarządcy budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. [...], przedłożenia w terminie do dnia 30.08.2013r. ekspertyzy (oceny) stanu technicznego części stropów nad I i II piętrem budynku pomiędzy ścianami nośnymi ograniczającymi lokal nr A i część lokalu nr B.

W dniu 12.07.2013r. J. K. przedłożył żądaną ocenę stanu technicznego drewna konstrukcyjnego w budynku usługowo-mieszkalnym przy ul. [...]. W opracowaniu tym wykazano – na podstawie robót odkrywkowych, oględzin, pomiarów ugięcia i obliczeń statycznych – że belki stropu nad I i II piętrem mają znacznie przekroczone ugięcia w stosunku do dopuszczalnych, nie posiadają wystarczającej nośności i kwalifikują się do wymiany, a obecnie są w stanie bezpośrednio grożącym zawaleniem.

Decyzją z dnia [...] organ I instancji nakazał J. K., jako zarządcy budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. [...]:

1. wyłączyć z użytkowania w terminie natychmiastowym lokal mieszkalny nr A i korytarz z łazienką mieszkania nr B w budynku przy ul. [...],

2. zabezpieczyć w terminie natychmiastowym przedmiotowe lokale mieszkalne przed dostępem osób niepowołanych oraz umieścić na budynku zawiadomienie ostrzegające o stanie zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz o zakazie ich użytkowania,

3. wykonać w terminie natychmiastowym niezbędne doraźne zabezpieczenia budynku poprzez podstemplowanie stropów.

W dniu 2.06.2014r. J. K. przedłożył organowi I instancji opracowanie: "projekt budowlany - wymiana stropów drewnianych na gęstożebrowe w części kamienicy przy [...] oraz wykonanie schodów na strych".

Mając na względzie powyższe decyzją z dnia [...], podjętą po rozpatrzeniu sprawy stanu technicznego części stropów nad I i II piętrem budynku przy ul. [...] pomiędzy ścianami nośnymi ograniczającymi lokal nr A i część lokalu nr B, organ I instancji nakazał J. K., jako zarządcy budynku mieszkalno-usługowego [...], wykonać następujące roboty budowlane w przedmiotowym budynku, mające na celu doprowadzenie tego budynku do odpowiedniego stanu:

- usunąć występujące zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, spowodowane złym stanem technicznym stropów nad mieszkaniem nr A i B poprzez wykonanie remontu stropów w terminie jednego roku od otrzymania decyzji ostatecznej, na podstawie przedłożonego projektu budowlanego wymiany stropów drewnianych na gęstożebrowe w części kamienicy przy [...], stanowiącego załącznik do ww. decyzji.

W podstawie prawnej powołano zarówno art. 66 ust. 1 pkt 1, jak i art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.),

Odwołanie od ww. decyzji złożył R. K., domagając się uchylenia tego rozstrzygnięcia i umorzenia postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że organ został poinformowany o prowadzonych przez J. K. pracach budowlanych bez wymaganego pozwolenia w lokalu nr A, a po przeprowadzeniu oględzin wskazano, że inwestor powinien uzyskać wymagane pozwolenie na budowę. Zdaniem skarżącego organ I instancji wystąpił o przedłożenie oceny technicznej, aby następnie wydać decyzję nakazową w celu uniknięcia długiego postępowania mającego na celu uzyskanie ww. pozwolenia.

W toku postępowania odwoławczego organ II instancji pismem z dnia 9.08.2014r. zwrócił organowi I instancji akta sprawy celem uzupełnienia dowodów o stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie nakazanych do wykonania robót budowlanych w obiekcie wpisanym do rejestru zabytków.

W dniu [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków, w związku z wnioskiem organu I instancji z dnia 22.08.2014r. o zajęcie stanowiska w sprawie nakazania wymiany stropów nad mieszkaniami nr A i B w kamienicy [...]– poprzez wymianę stropów drewnianych na gęstożebrowe – wydał postanowienie pozytywnie opiniujące przedmiotowe przedsięwzięcie.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymując w mocy zakwestionowany nakaz z dnia [...] – opisaną na wstępie decyzją – stwierdził, że w toku postępowania dowiedziono, że stan stropów nad I i II piętrem w ww. budynku w określonym w postępowaniu zakresie jest zły. Objawia się to obecnie nadmiernym zużyciem nośnych elementów stropu, utratą części wytrzymałości tych elementów i w konsekwencji nadmiernym ugięciem, co w niedalekiej przyszłości może spowodować zawalenie się stropów. Wskazano przy tym, że usunięcie wymienionych nieprawidłowości może nastąpić poprzez wykonanie robót zaprojektowanych przez osobę uprawnioną, polegających na rozebraniu starych stropów i wykonaniu nowych – żelbetowych. Mając na względzie powyższe stwierdzono, że w niniejszej sprawie powinien mieć zastosowanie przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, bowiem występujące zagrożenie życia lub zdrowia ludzi może być spowodowane nieodpowiednim stanem technicznym stropów. Natomiast powołany w podstawie prawnej decyzji I – instancyjnej przepis art. 66 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego ma zastosowanie wyłącznie do sytuacji istniejącego bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, tj. w sytuacji katastrofy budowlanej. Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że Wojewódzki Konserwator Zabytków pozytywnie zaopiniował przedmiotowe przedsięwzięcie i stwierdził, że projekt nie budzi zastrzeżeń z konserwatorskiego punktu widzenia i nie narusza wartości zabytkowych obiektu. Jeśli chodzi zaś o zarzuty odwołania, to w niniejszej sprawie zebrano w toku postępowania dowody, które uzasadniają wydany nakaz. Nie jest to zatem omijanie procedury tylko wykonywanie nadzoru nad utrzymywaniem obiektu budowlanego we właściwym stanie.

Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach wniósł R. K., domagając się uchylenia w całości decyzji organów obu instancji z dnia [...] oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego. Skarżący wskazał, że ww. rozstrzygnięcia zostały wydane z naruszeniem prawa, a w szczególności z naruszeniem art. 19 K.p.a. w zw. z art. 83 Prawo budowlane, poprzez przekroczenie właściwości rzeczowej. W ramach Prawa budowlanego wyróżnia się bowiem dwie zasadnicze grupy zadań, z czego do pierwszej zalicza się zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej, natomiast do drugiej zadania nadzoru budowlanego (art. 80 ust. 1 i 2 tej ustawy). Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej należą zatem sprawy określone w ustawie i nie zastrzeżone dla innych organów (art. 82 ust. 1 ww. ustawy). W konsekwencji to do wyłącznej kompetencji Starosty – jako organu administracji architektoniczno-budowlanej – należą m. in. sprawy dotyczące wydawania pozwoleń na budowę. Natomiast do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego należą m.in. sprawy dotyczące kontroli w zakresie prawidłowości przebiegu procesu budowlanego. Dodatkowo skarżący podniósł, że inwestor, po poinformowaniu go przez organ I instancji, nie dokonał nawet próby uzyskania pozwolenia na budowę, omijając ciążące na nim obowiązki uzyskania koniecznych pozwoleń – poprzez uzyskanie kwestionowanego nakazu. Takie postępowanie jest – zdaniem strony – nie do pogodzenia zasadą legalizmu określoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 w zw. z art. 19 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą J. K., jako zarządcy budynku mieszkalno-usługowego [...], wykonać następujące roboty budowlane w przedmiotowym budynku, mające na celu doprowadzenie tego budynku do odpowiedniego stanu:

- usunąć występujące zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, spowodowane złym stanem technicznym stropów nad mieszkaniem nr A i B poprzez wykonanie remontu stropów w terminie jednego roku od otrzymania decyzji ostatecznej, na podstawie przedłożonego projektu budowlanego wymiany stropów drewnianych na gęstożebrowe w części kamienicy przy [...], stanowiącego załącznik do ww. decyzji.

Stanowiący podstawą rozstrzygnięcia w sprawie przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przewiduje, że w przypadku gdy doszło do stwierdzenie, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Odnosząc się do zarzutów skargi o tym, że J. K., poprzez uzyskanie ww. nakazu uniknął obowiązku otrzymania pozwolenie na budowę, należy wyjaśnić, że przywołany przepis stanowi nie tylko upoważnienie dla organu nadzoru budowlanego do wydania stosownej decyzji, lecz wręcz statuuje obowiązek wydania takiej decyzji przez powołany do tego organ, a zaniechanie wydania decyzji stanowiłoby naruszenie prawa.

Przepis art. 66 ustawy stanowi najdonioślejszy przykład konkretyzacji nakazu przestrzegania obowiązku utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z zasadami sformułowanymi art. 5 ust. 2 ustawy. Regulacja ta obliguje właściwy organ do pełnych ustaleń określonych nieprawidłowości co następnie powinno znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Sama decyzja wydana w celu korygowania stwierdzonych nieprawidłowości powinna dokładnie określać czynności, które właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest zobowiązany wykonać i ograniczać się jedynie do nałożenia usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Ze względu na realną możliwość wykonania nałożonych na właścicieli budynku, będącego w nieodpowiednim stanie technicznym, obowiązków wydana na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy decyzja powinna "uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w sposób i w zakresie określonym w stosownej ekspertyzie technicznej oraz na podstawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących warunków użytkowania obiektów" (E. Janiszewska-Kuropatwa, w Prawie budowlanym. Komentarz, pod red. Z. Niewiadomskiego, wyd. C.H. Beck 2006, s. 618).

W tym miejscu wskazać trzeba, ze zgodnie z § 203 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. nr 75, poz. 690 ze zm.) budynki i urządzenia z nimi związane powinny być projektowane i wykonywane w taki sposób, aby obciążenia mogące na nie działać w trakcie budowy i użytkowania nie prowadziły do:

1) zniszczenia całości lub części budynku,

2) przemieszczeń i odkształceń o niedopuszczalnej wielkości,

3) uszkodzenia części budynków, połączeń lub zainstalowanego wyposażenia w wyniku znacznych przemieszczeń elementów konstrukcji,

4) zniszczenia na skutek wypadku, w stopniu nieproporcjonalnym do jego przyczyny.

Z kolei przepis § 204 ust 1 ww. rozporządzenia stanowi, że konstrukcja budynku powinna spełniać warunki zapewniające nieprzekroczenie stanów granicznych nośności oraz stanów granicznych przydatności do użytkowania w żadnym z jego elementów i w całej konstrukcji.

Jakkolwiek cyt. regulacje stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków, to z przepisów dotyczących utrzymania obiektów budowlanych określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych z dnia 16.08.1999r. (Dz. U. nr 74, poz. 836 ze zm.), w tym w szczególności w § 4 ust. 4 pkt 2 i § 5 tego rozporządzenia, wynika, że monitorowaniu (w wyniku kontroli okresowych) podlega między innymi rozmiar zużycia lub uszkodzenia elementów budynku.

Mając na względzie powyższe wskazać trzeba, że tryb określony w art. 66 ust. 1 ustawy dotyczy usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, a więc związanych zazwyczaj z niewłaściwym jego użytkowaniem, doprowadzeniem do znacznego zużycia technicznego poprzez brak remontów, konserwacji spowodowanych zazwyczaj biernością, niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela lub zarządcy (por. wyrok NSA z dnia 17.06.2011r., sygn. akt II OSK 1100/10, LEX nr 992473). Tym samym nakładane na podstawie ww. przepisu obowiązki mają charakter naprawczy, zmierzając do przywrócenia obiektu do stanu używalności, zachowania substancji budowlanej w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom.

W tym miejscu ponownie podkreślić trzeba, że decyzje podejmowane na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy należą do kategorii tak zwanych decyzji związanych, gdyż w sytuacji wystąpienia chociażby jednej z określonych w tym przepisie przesłanek, organ nadzoru budowlanego nie jest uprawiony, lecz zobowiązany do wydania decyzji, w której zawarty zakres nałożonych obowiązków zależy od rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości.

Mając na uwadze zawartość akt administracyjnych nie budzi wątpliwości Sądu, że z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, co wynika jej stanu faktycznego ustalonego należycie – to jest z poszanowaniem wymogów określonych przez art. 7, 77 i 80 K.p.a. – przez organy obu instancji.

Jak wynika bowiem z protokołu kontroli (K-I-3) przeprowadzonej w dniu 27.06.2013r. w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...]:

- na drugim piętrze w pomieszczeniu łazienki w mieszkaniu nr B odsłonięte zostały dwie belki stropowe drewnianego stropu na długości ok. 2 m, przy czym stwierdzono, że jedna z nich jest w znacznym stopniu przegnita (widoczny jest ok. 50 % ubytek przekroju belki); pozostałe belki stropu były niewidoczne, ponieważ były zakryte istniejącą podłogą i nie można było ocenić wzrokowo, jaki jest ich stan techniczny;

- ww. belki stropowe oparte są na ścianach nośnych mieszkań nr B i 5, tj. na ścianie południowej ograniczającej mieszkanie nr A i na ścianie północnej ograniczającej mieszkanie nr A i część mieszkania nr B;

- na strychu nad mieszkaniem nr A stwierdzono, że przy ścianie zewnętrznej odsłonięta została skrajna belka stropowa, która jest w znacznym stopniu zniszczona przez próchnicę; pozostałe belki stropu nad drugim piętrem były niewidoczne, gdyż były zakryte podłogą z desek.

Powyższe okoliczności potwierdza ocena stanu technicznego drewna konstrukcyjnego w przedmiotowym budynku (K-I-8), złożona przez zarządcę ww. budynku w odpowiedzi na postanowienie organu I instancji z dnia [...] wydane w trybie art. 62 ust. 3 ustawy (K-I-6). Zgodnie z tym przepisem właściwy organ - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska – nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Mianowicie, jak wynika z przedmiotowej opinii oraz uzupełniającego ją pisma (K-I-9), na podstawie robót odkrywkowych, oględzin, pomiarów ugięcia i obliczeń statycznych ustalono, że belki stropu nad I i II piętrem mają znacznie przekroczone ugięcia w stosunku do dopuszczalnych, mają niedostateczną nośność i kwalifikują się do wymiany, a obecnie są w stanie bezpośrednio grożącym zawaleniem w lokalach nr A i B. Ponadto w załączonym do ww. oceny technicznej opracowaniu "badanie rezystografem oporowym stanu drewna konstrukcyjnego przy ul [...]" wskazano na bardzo zły stan drewna badanych belek, podkreślając że szczególnie duże zniszczenia zaobserwowano w strefach zwykle narażonych na występowanie korozji biologicznej, czyli w łazienkach, posadowieniach belek w murze oraz miejscach zaciekania z nieszczelnego poszycia dachu. Stwierdzono przy tym, że większość badanych przekrojów wykazuje znaczny spadek wytrzymałości drewna do poziomu od 20 do 40 %, przy czym badanie objęło strefę środkową belki, czyli w wypadku drewnianych belek zainfekowanych grzybem najmocniejszą część układu, natomiast w strefach bocznych wyniki będą gorsze z uwagi na lepszy dostęp czynników korozji biologicznej oraz anatomię drewna.

Po wydaniu przez organ I instancji decyzji z dnia [...] w przedmiocie nakazu wyłączenia z użytkowania w terminie natychmiastowym lokalu mieszkalnego nr A i korytarza z łazienką mieszkania nr B w budynku, J. K. przedłożył organowi I instancji przy piśmie z dnia 2.06.2014r. "projekt budowlany - wymiana stropów drewnianych na gęstożebrowe w części kamienicy przy [...] oraz wykonanie schodów na strych". W opracowaniu tym zaprojektowano zdjęcie istniejących, znacznie uszkodzonych desek drewnianych ułożonych na legarach oraz usunięcie polepy, a następnie wykonywanie partiami stropów gęstożebrowych, żelbetowych, prefabrykowanych RECTOR z belkami RS o rozstawie belek w osiach 60 cm, przy stopniowym demontażu istniejących belek drewnianych, tak aby zapewnić stałe usztywnienie murów budynku projektowaną bądź istniejącą formą stropu. Dla obydwu traktów (rozpiętości 7,8 m) zaprojektowano w środku rozpiętości przęseł żebra rozdzielcze z betonu B 20 zbrojone 2 Fi 12 stal A-III N, szerokość żeber 15 cm.

Dodatkowo wskazać trzeba, że w toku dodatkowego uzupełniającego postępowania dowodowego, przeprowadzonego w trybie art. 136 K.p.a., organ I instancji uzyskał postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 10.09.2014r. (K-I17), którym pozytywnie zaopiniowano wymianę stropów drewnianych na gęstożebrowe w przedmiotowym budynku – wpisanym do rejestru zabytków.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki niezbędne do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy. Jak wynika bowiem z prawidłowych ustaleń organu odwoławczego stan stropów nad I i II piętrem ww. budynku (w określonym w decyzji zakresie) jest zły, co objawia się nadmiernym zużyciem elementów nośnych stropu, utratą części wytrzymałości tych elementów i wiąże się obecnie z nadmiernym ugięciem, a w niedalekiej przyszłości z możliwością zawalenia się stropów. Tym samym oczywiste jest, że występujące zagrożenie życia lub zdrowia ludzi może być spowodowane nieodpowiednim stanem technicznym stropów.

Z powołanych przyczyn organy obu instancji zasadnie uznały, że należy wykonać remont stropów na podstawie ww. projektu budowlanego wymiany stropów drewnianych na gęstożebrowe w części przedmiotowej kamienicy. Jednocześnie, zdaniem Sądu, zakres prawidłowo stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego pokrywa się z zakresem nałożonych obowiązków. Wobec powyższego brak podstaw by uznać, że wydane w niniejszej sprawie decyzje w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych są wadliwe.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi o naruszeniu art. 19 K.p.a. w zw. z art. 83 Prawo budowlane – poprzez przekroczenie właściwości rzeczowej orzekających w niniejszej sprawie organów – podniesioną w tym zakresie argumentację należy uznać za bezzasadną. Zgodnie bowiem z art. 83 ustawy do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji należą m. in. zadania i kompetencje, o których mowa w art. 66 (w tym ust. 1) – znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie, zaś organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (ust. 2).

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.