Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 746/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 25 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości przyznanego zasiłku stałego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł. – P. w przedmiocie zmiany wysokości przyznanego Z. R. zasiłku stałego.

Powyższą decyzję za zwrotnym potwierdzeniem odbioru strona otrzymała w dniu 8 maja 2006 roku.

W dniu 2 sierpnia 2006 roku za pośrednictwem organu administracji Z. R. złożyła do sądu administracyjnego skargę wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca wskazała, że uchybienie terminu spowodowane zostało wprowadzeniem w błąd przez Sąd Rejonowy i Okręgowy, gdzie w dniu 29 marca 2006 roku zamiast skargi złożyła pozew. Ponadto wskazała, że została poinformowana, iż od decyzji organu pierwszej instancji nie może wnieść skargi i dlatego z opóźnieniem wniosła prawidłowo skargę skierowaną do Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł..

W piśmie procesowym z dnia 12 września 2006 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i podania daty ustania przyczyny uchybienia skarżąca podtrzymała argumenty zawarte we wniosku dodatkowo wskazując, że w dniu 29 marca 2006 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "pozew", w którym zaskarżyła decyzję organu pierwszej instancji. Z uwagi natomiast na błędnie zaadresowaną przesyłkę z treścią zarządzenia Sądu z dnia 7 kwietnia 2006 roku zapoznała się dopiero w dniu 12 lipca 2006 roku. W dniu 13 lipca złożyła pismo procesowe zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismo pozostawiono natomiast w aktach sprawy bez rozpoznania. Po uzyskaniu w Sądzie informacji o trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, w dniu 2 sierpnia 2006 roku wniosła za pośrednictwem organu administracji skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Postanowieniem z dnia 12 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi podnosząc w uzasadnieniu, że przedstawione przez stronę okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy polegającej na niedbalstwie, co w konsekwencji powoduje, że Sąd nie może dokonać przywrócenia terminu, a czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu pozostaje bezskuteczna.

Od powyższego postanowienia Z. R. wniosła zażalenie, w którym podnosząc zarzut naruszenia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez błędną wykładnię, wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że przyczyną uchybienia terminu było błędne zaadresowanie przesyłki z Sądu, zawierającej zarządzenie z dnia 7 kwietnia 2006 roku, a następnie poważne trudności w uzyskaniu prawidłowego pouczenia o sposobie i trybie zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Prawidłową informację w tym przedmiocie skarżąca uzyskała dopiero w dniu 28 lipca 2006 roku w Wydziale Informacji Sądowej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, a w dniu 2 sierpnia 2006 roku wniosła prawidłowo za pośrednictwem organu administracji skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przyczyną niedochowania terminu nie było zatem zaniedbanie, ale brak kompetencji w dokonywaniu czynności procesowych i zdarzenia losowe – błąd Sądu w zaadresowaniu istotnej przesyłki w sprawie.

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 roku, sygn. akt I OZ 1601/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie podzielając w uzasadnieniu stanowisko Sądu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy).

Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy). Stosownie zaś do treści art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, iż datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca – Z. R. wniosła za pośrednictwem organu administracji, w dniu 2 sierpnia 2006 roku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca wskazała, że uchybienie terminu spowodowane zostało wprowadzeniem w błąd przez Sąd Rejonowy i Okręgowy, gdzie w dniu 29 marca 2006 roku zamiast skargi złożyła pozew. Ponadto wskazała, że została poinformowana, że od decyzji organu pierwszej instancji nie może wnieść skargi i dlatego z opóźnieniem wniosła prawidłowo skargę skierowaną do Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.

Zaskarżoną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie zaskarżenia strona otrzymała za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 8 maja 2006 roku.

Po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 roku, sygn. akt I OZ 1601/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2006 roku w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia skargi.

Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika zatem, że skarga została wniesiona z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu. Zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została skarżącej doręczona w dniu 8 maja 2006 roku, natomiast skargę strona nadała na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dopiero w dniu 2 sierpnia 2006 roku. Powołany przepis art. 54 § 1 ustawy jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można bowiem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy.

W tym stanie rzeczy z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi, Sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.