Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 36/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 19, 22 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma A. Z. z dnia 5 lutego 2015 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w sprawie ze skargi A. Z., sygn. akt II SA/Ol 330/12 na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 5 lutego 2015 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 5 lutego 2015 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku (sygn. akt II SA/Ol 330/12).

Z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 18/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w tej sprawie. W piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r., II OW 232/14 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania tego pisma, uznając, że nie jest ono wnioskiem o wyłączenie sędziów, lecz polemiką w wcześniej wydanym orzeczeniem w tym przedmiocie.

W piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. skarżący po raz kolejny żąda wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Pismo to jest w istocie polemiką z wcześniejszym, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r. o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Żądanie skarżącego zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 5 lutego 2015 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., a więc nie wymaga rozpoznania. Z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.