Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1101/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-10-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] r. orzekającą o wymeldowaniu z pobytu stałego B. U. z lokalu położonego przy ul. [...] w [...].

Skargę na opisaną decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. U. reprezentowany przez pełnomocnika adwokat J. P.

W skardze B. U. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżący podał, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków tej decyzji, poprzez brak możliwości zadośćuczynienia obowiązkowi meldunkowemu z uwagi na brak tytułu prawnego do jakiegokolwiek innego lokalu mieszkalnego na terenie Polski, jak też utratę prawa do pobierania zasiłku tzw. "rozłąkowego", wypłacanego skarżącemu przez odpowiednie organy [...], w związku ze świadczeniem pracy na terenie tego kraju przy jednoczesnym zameldowaniu na terenie Polski.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

O wstrzymaniu wykonania decyzji sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody ( majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu ( postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt [...])

Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał istnienia przesłanek przemawiających za zastosowaniem instytucji ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mianowicie w uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż fakt wymeldowania go spowoduje brak możliwości zadośćuczynienia obowiązkowi meldunkowemu z uwagi na brak tytułu prawnego do jakiegokolwiek lokalu na terenie Polski oraz spowoduje utratę prawa do pobierania zasiłku tzw. rozłąkowego, wypłacanego skarżącemu w [...] z tytułu świadczonej na terenie tego kraju pracy.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego jest wyłącznie aktem w zakresie rejestracji danych dotyczących ustania pobytu określonej osoby w dotychczasowym miejscu, urzędowym stwierdzeniem, że określona osoba w danym miejscu już nie przebywa. Jej celem jest doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję ludności do zgodności posiadanych danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. orzekającego o niezgodności z Konstytucją RP art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (sygn. akt K 20/01, publ. Dz.U. z 2002 r. Nr 78, poz. 716), zameldowanie w lokalu jest obecnie instytucją służącą wyłącznie celom ewidencyjnym.

Fakt zameldowania w określonym lokalu nie skutkuje powstaniem żadnych praw o charakterze cywilnoprawnym do danego lokalu. Tak samo obowiązujące przepisy nie uzależniają zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości, czy lokalu.

Odnośnie możliwości utraty wypłacanego świadczenia tzw. "rozłąkowego" należy wskazać, że świadczenia finansowe ze swej istoty mają charakter odwracalny, tym bardziej, że skarżący zgodnie z obowiązującymi przepisami ma możliwość skorzystania z formy takiego rozliczenia do 5 lat wstecz.

Należy również zauważyć, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest rozstrzygnięciem tymczasowym, tylko na czas trwania postępowania sądowego. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.