Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 207/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Kaliński, Sędzia NSA Marzenna Zielińska, Sędzia WSA Beata Krajewska (spr.), Protokolant Marianna Igielska, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2003 r., Nr [...], a także decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2000 r., Nr [...]; 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz T. K. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił T. K. przyznania uprawnień wynikających z art. 4 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. Nr 142, r. 1997, poz. 950 ze zm./ stwierdzając, iż nie przedstawiła ona wiarygodnych dowodów na fakt pobytu w obozie w P. i w obozie w D. Kierownik odmówił mocy dowodowej zaświadczeniu wydanemu przez Towarzystwo Opieki nad Byłym Obozem Karnym w D. jako nie spełniającemu wymogów dokumentu urzędowego, określonego w art. 76 ust.1 i 2 kpa.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił uchylenia swojej decyzji z [...] czerwca 2000 r. nie znajdując przesłanek z art. 154 § 1 kpa t.j. interesu społecznego lub słusznego interesu strony.

Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpoznaniu wniosku T. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z [...] sierpnia 2003 r.. W uzasadnieniu przytoczył dotychczasowe stanowisko oraz wskazał, iż przedstawione przez Stronę, w toku postępowania w trybie art. 154 kpa, oświadczenia pięciu świadków nie są poparte potwierdzeniem ich pobytu w obozie w D.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2003 r. T. K. wnosiła o jej uchylenie wraz z decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. zarzucając organowi naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Zdaniem Skarżącej Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów rozpoznał sprawę bez podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poparł swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z mocy art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ - jest, od 1 stycznia 2004 r., właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

W oparciu o zebrany w sprawie materiał Sąd zważył co następuje:

Skarga T. K. jest w pełni zasadna. Powoływany przez nią Obóz Karny w D. jest wymieniony w § 5 ust.1 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określania miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości /Dz.U. Nr 106, poz. 1154/. Jakkolwiek zaświadczenie Towarzystwa Opieki nad Byłym Obozem Karnym w D., potwierdzające, iż Skarżąca była więźniem tego obozu w okresie od marca 1941 r. do czerwca 1941 r., nie spełnia wymogów art. 76 § 1 i 2 kpa, to jednakże w dużym stopniu fakt przebywania Strony w tym obozie uwiarygodnia. W treści zaświadczenia powołany został numer przechowywanych przez Ośrodek Badań Historycznych przy Komitecie Krajowym Towarzystwa akt, w oparciu o które zaświadczenie zostało wystawione. W celu realizacji wynikającego z art. 7 kpa obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego organ winien do tych dokumentów dotrzeć a nadto przesłuchać wskazanych przez T. K. świadków, czego bezpodstawnie zaniechał. Uzupełnienie powyższych braków w postępowaniu administracyjnym pozwoli organowi na wyczerpujące rozpatrzenie sprawy, który to obowiązek wynika wprost z art. 77 § 1 kpa.

W myśl art. 1 prawa o ustroju sądów administracyjnych /ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę, pod względem zgodności z prawem, działalności administracji publicznej.

W oparciu o ustalenia dokonane w sprawie niniejszej, w granicach powyższej kontroli, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych a także decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2003 r. oraz jego decyzję z dnia [...] czerwca 2000 r. jako niezgodne z prawem.

Sąd stwierdzając, iż naruszają prawo materialne oraz przepisy postępowania orzekł z mocy art. 135 i 145 § 1 ust. 1 lit. a i c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz.U. Nr 153 , poz. 1270/. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie zastosował art. 152 powołanego prawa o postępowaniu, bowiem w następstwie zaskarżonej decyzji Strona nie nabyła uprawnień kombatanckich.