Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 5/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145 par. 1 pkt 5,  art. 148
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 5
journal: Dz.U. 1999 nr 45 poz 453
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRÓW SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI ORAZ ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ z  dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. sprawy ze skargi A.D. i G.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania G. i A. D. od decyzji Prezydenta Miasta B.z dnia [...] roku znak: [...] odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] roku nr [...] o rozgraniczeniu nieruchomości, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W toku postępowania administracyjnego ustalono, że G. i A. małżonkowie D. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] roku nr [...] orzekającą o rozgraniczeniu nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] o pow. 0,0590 ha, położonej w obrębie [...] B. stanowiącej własność B. i P. małż. W. z nieruchomością oznaczoną, jako działka Nr [...] o pow. 0,0586 ha, stanowiącą własność G. i A. małż. D.

Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] r. o rozgraniczeniu nieruchomości, wskazując jako podstawę prawną art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Występując o wznowienie postępowania Państwo D. wskazali, że zeznanie geodety złożone przed Sądem Rejonowym w B. w dniu [...] r. oraz przedstawiony wówczas w sądzie szkic tyczenia ław fundamentowych, są nowymi i istotnymi dowodami w sprawie ustalenia granicy. Po złożeniu wniosku dodatkowo przedłożyli organowi pierwszej instancji: pismo Starosty B. z dnia [...] r. i kserokopie kilku map sytuacyjno - wysokościowych służących do celów projektowych, jako dowody w postępowaniu rozgraniczeniowym.

Organ I instancji decyzją z dnia [....] roku odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] roku. Zdaniem organu, dowodami podlegającymi ocenie w zakresie merytorycznym są: pismo Starostwa Powiatowego w B. z dnia [...] r. [...], szkic tyczenia ław fundamentowych oraz mapa do celów projektowych złożone z wnioskiem Państwa D. z dnia [...] r., a także 6 map sytuacyjno-wysokościowych złożonych w dniach 26 marca 2007 r. i 3 kwietnia 2007 r., oznaczonych numerami od 1 do 6. Nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania protokół z rozprawy sądowej oraz zeznania geodety uprawnionego J.Z. Poza uchybieniem wynikającym z niedotrzymania terminu zgłoszenia organowi istotnych dowodów w sprawie wznowienia postępowania, protokół z rozprawy sądowej oraz zeznania geodety, będące integralną częścią tego protokołu, jako dowody nie mogą być rozpatrywane merytorycznie przez organ, ponieważ nie istniały w dniu wydania decyzji o rozgraniczeniu, tj. [...] r., przez co nie spełniają warunku wynikającego z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Dokonując merytorycznej oceny dopuszczonych do postępowania dowodów organ uznał, że wyjaśnienia zawarte w piśmie Starostwa Powiatowego w B. nie wnoszą do postępowania dowodów lub faktów istotnych lub wpływających na zmianę stanowiska w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W piśmie zostały wyjaśnione zadania Starosty w zakresie prowadzenia powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz opisano znajdującą się w zasobie dokumentację geodezyjną dotyczącą działek nr [....]obr. [...] m. B. Wszystkie wskazane w piśmie Starostwa dokumenty, istniejące w czasie prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego, zostały przez geodetę dokonującego rozgraniczenia wykorzystane, sprawdzone i uwzględnione w postępowaniu. W związku z powyższym, w ocenie Prezydenta Miasta B., złożony przez stronę dowód w postaci powyższego pisma Starostwa nie wnosi do sprawy nowych, nieznanych okoliczności.

W zakresie szkicu tyczenia ław fundamentowych pod wykop budynku mieszkalnego wykonanego przez geodetę uprawnionego J. Z. w dniu 25 maja 1988 r. organ wskazał, że nie zawiera nowych, istotnych danych do odtworzenia położenia punktów granicznych pomiędzy działkami nr [...], bowiem brak jest bezpośrednich miar od projektowanego budynku do granicy z działką sąsiednią o numerze [...]. Również mapa do celów projektowych wykonana przez geodetę uprawnionego J. Z. dnia 25 maja 1988 r., nie posiada miar ani żadnych danych liczbowych dotyczących granicy między działkami [...]. Organ uznał zatem, że na jej podstawie nie można odtworzyć spornej granicy, a co się z tym wiąże punktów granicznych wyznaczających jej przebieg. Skutkuje to zdaniem organu wnioskiem, że przedłożona mapa do celów projektowych i zawarta w niej treść nie wnosi nowych dla sprawy rozgraniczenia okoliczności, pomocnych w ustaleniu przebiegu granicy.

Następnie, w punktach od 4 do 9, organ pierwszej instancji opisał po kolei przedłożone przez Państwa D. mapy i dokonał ich oceny pod kątem przydatności, jako dowody w postępowaniu rozgraniczeniowym.

Organ I instancji zwrócił się także do uprawnionego geodety Z. O., prowadzącego rozgraniczenie, o wydanie opinii w kwestii znaczenia tych dowodów dla rozstrzygnięcia postępowania rozgraniczeniowego. Udzielona w dniu 25 kwietnia 2007r. odpowiedź, kompleksowo dotyczy wszystkich załączonych przez Państwa D. map od nr 1 do nr 6. Organ podniósł, iż z odpowiedzi tej wyraźnie wynika, że żadna z przedmiotowych map nie stanowi materiału dokumentującego pierwotny przebieg spornej granicy. Żadna nie zawiera bowiem w swej treści miar geodezyjnych pomocnych w określeniu położenia punktów i linii granicznych. Konkluzja udzielonej odpowiedzi geodety sprowadza się do stwierdzenia, że poddane ocenie mapy od nr 1 do 6 nie stanowią dowodu w sprawie i nie dają podstawy do zmiany decyzji o rozgraniczeniu.

Prezydent Miasta B. podkreślił, że treści, jakim powinny odpowiadać mapy do celów projektowych, zostały zdefiniowane przez § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. oraz wskazał co powinny zawierać. Przedstawione przez skarżących mapy mogą stanowić dowód w sprawie zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453), jednak nie umożliwiają one ustalenia pierwotnego położenia granicy. Wobec powyższych okoliczności organ I instancji odmówił uchylenia ostatecznej decyzji o rozgraniczeniu.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli G. i A. D., zarzucając naruszenie: art. 75 § k.p.a. poprzez nieuwzględnienie protokołu z rozprawy sądowej zawierającego zeznania świadka - geodety uprawnionego J. Z.; art. 77 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań geodety uprawnionego J. Z. na okoliczność złożonych przez niego zeznań, szkicu tyczenia ław fundamentowych, a także mapy do celów projektowych oraz ich wartości i znaczenia w prowadzonym postępowaniu i wyciągnięcia w tym zakresie dowolnych i niczym nieuzasadnionych wniosków, co do odtworzenia punktów granicznych; art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego dotyczącego niezgodności linii granicznej wytyczonej w wyniku podziału wykonanego w trybie ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach zatwierdzonego uchwałą Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Bełchatowie nr 117/554/68 z dnia 29 listopada 1968 r. z mapami geodezyjnymi.

Decyzją z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując się na treść art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazał, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ odwoławczy zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 16 maja 2008 roku (III SA/Łd 832/07) uchylił decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. Nr [...] zalecając ocenę każdego z dokumentów złożonych przez stronę pod kątem istnienia podstawy wznowienia postępowania. Zdaniem organu odwoławczego, obecnie należało zatem przeprowadzić ocenę czy wobec dokumentów przedłożonych przez wnioskodawców spełnione zostały przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., przy czym oceny tej należało dokonać odrębnie co do każdego dokumentu, w tym także co do każdej ze złożonych map sytuacyjno-wysokościowych.

Organ odwoławczy podzielił argumentację Prezydenta Miasta B i wskazał, że nie można uznać jako dowody, których ujawnienie dawałoby podstawę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r., ani zeznań geodety złożonych przed Sądem Rejonowym w B. w dniu [...] r. i sporządzonego wówczas protokołu z rozprawy, ani pisma Starosty B. z dnia [...] r., ponieważ dokumenty te nie istniały w dniu wydania decyzji rozgraniczeniowej.

Kolegium zaznaczyło, że na podstawie art. 31 ust. 2 i 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej. W § 3 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości wskazane są natomiast dokumenty stanowiące podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości. Są to dokumenty: stwierdzające stan prawny nieruchomości, określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości. W § 5 rozporządzenia sprecyzowano, że dokumentami, o których mowa w § 3 pkt 2, są: dokumenty geodezyjne zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic, w razie ich braku, mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic.

Odnosząc się do zgromadzonego materiału Kolegium wskazało, że ze znajdujących się w aktach sprawy kserokopii sprawozdania technicznego i protokołu granicznego, sporządzonych przez geodetę uprawnionego Z. O. w trakcie postępowania rozgraniczeniowego oraz kończącej to postępowanie decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. wynika, że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] stanowiącą własność B. i P. W., a działką nr [...] stanowiącą własność A. i G. D. ustalony został na podstawie materiałów otrzymanych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B., tj., osnowy geodezyjnej układ "1965" - współrzędne załamań granic działek i operatu podziałowego zaewidencjonowanego w PODGiK w B. pod numerem [...]. Są to dokumenty geodezyjne wskazane w § 3 pkt 2 i w § 5 pkt 1 powołanego rozporządzenia, określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości, zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic.

Dopiero w przypadku braku dokumentów geodezyjnych spełniających powyższe wymogi, dokumentami mogącymi służyć za podstawę ustalenia przebiegu granic są dokumenty wymienione w § 5 pkt 2 rozporządzenia: mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic.

W ocenie Kolegium, przedłożone przez G. i A. D. kserokopie: szkicu sytuacyjnego tyczenia ław fundamentowych, mapy do celów projektowych sporządzonej 10 września 1986 r. przez geodetę J. Z. oraz sześciu map sytuacyjno-wysokościowych (służących do celów projektowych sieci wodociągowej, gazowej, kanalizacyjnej, linii energetycznej lub zawierających geodezyjną inwentaryzację urządzeń podziemnych oraz wykaz i położenie reperów) nie zawierają danych liczbowych do ustalenia przebiegu granic, nie są więc dokumentami, o których mowa w § 5 pkt 1 rozporządzenia. Co najwyżej można by było je potraktować jako dokumenty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, czyli mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic. Jednak nie każdy nowy dowód lub nowa okoliczność może stanowić podstawę wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., lecz muszą to być nowe dowody i okoliczności istotne dla sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że skoro w niniejszej sprawie granica nieruchomości została ustalona na podstawie wskazanych wyżej dokumentów określających położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości, zawierających dane liczbowe do ustalenia przebiegu granicy, złożonych przez A. i G. D. map i szkicu nie można uznać za nowe istotne dla sprawy dowody, których ujawnienie rodzi obowiązek wznowienia postępowania przez organ administracji publicznej.

W skardze z dnia 20 listopada 2009 roku G. i A. małżonkowie D. wnieśli o uchylenie powyższej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, wskazując na naruszenie art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Podnieśli argumenty prezentowane w toku postępowania administracyjnego. W ocenie skarżących organy administracji niezasadnie nie dopuściły protokołu z rozprawy sądowej zawierającego zeznania świadka geodety uprawnionego J. Z.. Niedopuszczenie tego dowodu stanowi naruszenie art. 75 i art. 77 k.p.a. Jednocześnie zarzucono niewyjaśnienie stanu faktycznego dotyczącego niezgodności linii granicznej wytyczonej w wyniku podziału wykonanego w trybie ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach zatwierdzonego uchwałą Prezydium Rady Narodowej w Bełchatowie nr 117/554/68 z dnia 29 listopada 1968 roku z mapami geodezyjnymi – niż ustalony w 2004 roku i następstwie tego działanie na szkodę skarżących. Skarżący zarzucili również nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań geodety J.Z. oraz szkicu tyczenia ław fundamentalnych, także mapy dla celów projektowych oraz ich wartości i znaczenia w prowadzonym postępowaniu i wyciągnięcie w tym zakresie dowolnych i niczym nieusprawiedliwionych wniosków, co do odtworzenia punktów granicznych i pominięcie tego dowodu przez organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę z dnia 28 grudnia 2009 roku organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga G.i A. D. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie została wydana z uchybieniami, które spowodowałyby konieczność jej uchylenia.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zakresie dotyczącym wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną.

W pierwszej kolejności wskazać jednak należy, że kwestia odmowy uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [....]r. Nr [...] o rozgraniczeniu działki skarżących była już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż stosownie do treści art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lutego 1998 r., III RN 130/97 (OSP 1999, z. 5, poz. 101 z glosą B. Adamiak, tamże, s. 263 i n.), wypowiadając się w kwestii związania sądu administracyjnego tą oceną na gruncie art. 30 ustawy o NSA wyjaśnił, że oznacza to, że "(...) ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on zawsze związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy". Ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego utraci moc wiążącą w wypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny (por. wyr. NSA z dnia 22 września 1999 r., I SA 2019/98 powołany w pkt 7a). Podobny skutek (tj. ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny), może spowodować zmiana (po wydaniu orzeczenia sądowego) istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia (tj. zawierającego ocenę prawną) w przewidzianym do tego trybie. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie, a zatem organ związany był zaleceniami Sądu.

Jak już wyżej wskazano, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 16 maja 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 832/07 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.z dnia [...] roku nr[...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż rozstrzygnięcie w postanowieniu z dnia [....]r. o wszczęciu postępowania wznowieniowego, co do zasady jest trafne. W ocenie Sądu, co najmniej jeden z dowodów złożonych przez strony uzasadniał wznowienie postępowania - pismo Starosty B. z dnia [...]r. Wskazano bowiem podstawę wznowienia wymienioną w art. 145 § 1 kpa i zachowany został termin określony w art. 148 § 1 kpa. Jednocześnie Sąd uznał, iż organy administracji nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego sprawy. Nie wszystkie dowody złożone przez stronę zostały ocenione jako podstawa wznowienia zaś przeprowadzona ocena części dowodów jest niepełna. Organy administracji w sposób wyczerpujący nie zebrały ani nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, co stanowiło naruszenie przepisu art. 7, 77 § 1, 80 i 145 § 1 pkt. 5 kpa i zdaniem Sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zaznaczył, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny dokonać oceny każdego z dokumentów złożonych przez stronę pod kątem istnienia podstawy wznowienia postępowania. Należy zatem przeprowadzić ocenę czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, przy czym oceny tej należy dokonać odrębnie co do każdego dokumentu w tym także, co do każdej ze złożonych map sytuacyjno - wysokościowych. Po wykonaniu tej oceny, w zależności od jej wyników należy podjąć dalsze czynności w sprawie mając na uwadze fakt, iż dopiero w razie ustalenia istnienia podstawy wznowienia można przejść do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej będącej przedmiotem weryfikacji.

W ocenie Sądu rozpoznającego obecnie niniejszą sprawę, zalecenia zawarte w powyższym wyroku zostały w toku ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego wykonane. Organy obu instancji poddały szczegółowej analizie pod kątem przesłanek wznowienia postępowania wszystkie przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty, tj. zeznania geodety J. Z. złożone przed Sądem Rejonowym w B. w dniu [...]r. wraz z protokołem z rozprawy sądowej, pismo Starostwa Powiatowego w B.z dnia [...]r., szkic tyczenia ław fundamentowych, mapę do celów projektowych oraz 6 map sytuacyjno – wysokościowych złożonych przez stronę w dniu [...]r. i w dniu [...]r. Zasadnie organy przyjęły jednocześnie, iż nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania protokół z rozprawy sądowej wraz z zeznaniami geodety J. Z. oraz pismo Starosty B. z dnia [...]r., ponieważ dowody te nie istniały w dniu [...]r. (data wydania ostatecznej decyzji o rozgraniczeniu). Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., będącym podstawą wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Sądu, prawidłowo również dokonano w zaskarżonej decyzji merytorycznej oceny dla potrzeb weryfikacji ostatecznego rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r., pozostałych wniesionych przez stronę skarżącą dokumentów. Załączone przez G. i A. D. kserokopie: szkicu sytuacyjnego tyczenia ław fundamentowych, mapy do celów projektowych sporządzonej 10 września 1986 r. przez geodetę J.Z. oraz sześciu map sytuacyjno-wysokościowych (służących do celów projektowych sieci wodociągowej, gazowej, kanalizacyjnej, linii energetycznej lub zawierających geodezyjną inwentaryzację urządzeń podziemnych oraz wykaz i położenie reperów) niewątpliwie nie zawierają danych liczbowych niezbędnych do ustalenia przebiegu granic, a zatem nie są dokumentami, o których mowa w § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453). Przepis ten stanowi bowiem, iż dokumentami określającymi położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości są dokumenty geodezyjne zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic:

a) szkice graniczne, protokoły graniczne, akty ugody,

b) zarysy pomiarowe z pomiaru granic,

c) szkice wyznaczenia granic działek wydzielonych w wyniku scalenia, wymiany gruntów lub w wyniku podziału nieruchomości,

d) inne dokumenty pomiarowe, obliczeniowe i opisowe pozwalające na ustalenie przebiegu granic.

Dokumenty przedłożone przez stronę można zaliczyć do dokumentów, o których mowa w § 5 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia, czyli map i planów obejmujących granice albo innych elementów pozwalających na odtworzenie lub analizę przebiegu granic, jednak z brzmienia tego przepisu wynika, że służą one do ustalenia przebiegu granic jedynie wtedy, gdy brak jest dokumentów wymienionych w pkt 1 tej normy prawnej. Skoro w decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. granica nieruchomości skarżących została ustalona na podstawie dokumentów wskazanych w § 5 ust. 1 rozporządzenia - określających położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości oraz zawierających dane liczbowe do ustalenia przebiegu granicy, to złożonych przez G.i A. D. w toku postępowania wznowieniowego map i szkicu nie można uznać za nowe istotne dla sprawy dowody, których ujawnienie winno prowadzić do uchylenia tej decyzji. Gdyby nawet organowi znane były mapy i szkic, przedstawione przez A. i G. D. w toku postępowania w przedmiocie wznowienia, istnienie dokumentów, na podstawie których Prezydent Miasta B. dokonał rozgraniczenia nieruchomości skarżących, wykluczałoby przyjęcie za podstawę ustalenia przebiegu granicy złożonych przez stronę map i szkicu. Z tych też względów, stanowisko organu, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...]roku nr [...] orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] o pow. 0,0590 ha, położonej w obrębie [...] m. B. stanowiącej własność B. i P. małż. W. z nieruchomością oznaczoną, jako działka Nr [...] o pow. 0,0586 ha, stanowiącą własność G. i A. małż. D. Sąd uznał za prawidłowe.

Należy podkreślić, iż zaskarżona decyzja wydana została w trybie nadzwyczajnym - wznowienia postępowania. Instytucja wznowienia postępowania należy do wyjątków od zasady trwałości decyzji ostatecznej wyrażonej w art. 16 k.p.a. Wznowienie postępowania ma na celu ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej w przypadkach, w których w pierwotnym postępowaniu zaistniały nieuwzględnione przez organ, a przy tym istotne okoliczności o charakterze podmiotowym (dotyczące strony albo pracowników organu) lub przedmiotowym (obejmujące czynności postępowania wyjaśniającego). Chodzi tu przy tym o okoliczności, które mogły rzutować na sposób prowadzenia postępowania lub wynik sprawy. Postępowanie toczące się w trybie przepisów o wznowieniu postępowania administracyjnego nie może być traktowane jak kolejna instancja administracyjna, w czasie której strona zgłaszać będzie nowe twierdzenia i dowody, niepodniesione uprzednio w toku zwykłego postępowania administracyjnego. Katalog przesłanek wznowienia postępowania jest zamknięty, a ich dobór zależy od ustawodawcy. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż skarżący nie skorzystali ze środków zaskarżenia, przysługujących im od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] roku nr [...] orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości, a zatem stała się ona ostateczna. Możliwość uchylenia takiej decyzji została przez ustawodawcę ograniczona do ściśle opisanych sytuacji, a w przypadku gdy podstawę wznowienia postępowania administracyjnego stanowi 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jako wartość zasadniczą przyjęto stan świadomości organu co do istniejących w chwili wydawania decyzji dowodów lub okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Skoro dokumenty przedłożone przez skarżących w toku postępowania wznowieniowego, nie zawierały danych "istotnych" odnoszących się do rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...]o pow. 0,0590 ha, położonej w obrębie [...] B. stanowiącej własność B. i P. małż. W. z nieruchomością oznaczoną, jako działka Nr [...] o pow. 0,0586 ha, stanowiącą własność G. i A. małż. D., nie zaistniały przesłanki do uchylenia decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] roku nr [...].

Z powyższych względów Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego, jak również procesowego w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.

D.T.