Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 744/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia : WSA Bożenna Blitek Sędziowie : WSA Halina Jakubiec (Spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant : Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego -uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji-


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 30 czerwca 2004 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] .03.2004 r. [...] o odmowie przyznania K. K. prawa doświadczenia przedemerytalnego od dnia [...] .02.2004 r. z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 z późn. zm.).

W uzasadnieniu decyzji organy stwierdziły, że skarżący K. K. zarejestrował się w dniu [...] .02.2004 r. powtórnie jako osoba bezrobotna i nabył prawo do zasiłku na okres uzupełniający - tj. na mocy art. 25 ust. 12 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z tego powodu nie można uznać, że spełnił wszystkie niezbędne przesłanki z art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, od których uzależnione jest przyznanie uprawnień do świadczenia przedemerytalnego, gdyż nie można uznać, że w dacie tej rejestracji spełnił warunki do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zdaniem organów przepis art. 37 k w zakresie w jakim uzależnia uprawnienia do świadczenia przedemerytalnego od spełnienia przez bezrobotnego warunków do uzyskania prawa do zasiłku, odnosi się do kryteriów wyznaczonych art. 23 ust. 1 pkt 2, a nie przepisem art. 25 ust. 15. Uzyskanie prawa do zasiłku w trybie art. 25 ust. 12 ustawy w/w, wyklucza zdaniem organów przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Z tego tylko powodu przyjmując, że skarżący na dzień rejestracji [...] .02.2004 r. spełniał jedynie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego, jednakże nie spełniał przewidzianych art. 23 ustawy w/w warunków do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych, które to kryteria spełniał ale wdacie poprzedniej rejestracji tj. [...] .02.2003 r. organy odmówiły K. K. prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. K. zarzucił niewłaściwą interpretację przez organy art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W ocenie skarżącego ustawodawca posługując się określeniem "prawa do zasiłku" nie uzależnił przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od tego czy bezrobotnemu przysługuje prawo do zasiłku na podstawie art. 23 czy też w oparciu o przepis art. 25 ust. 12.

Zasiłek dla bezrobotnych został przyznany skarżącemu decyzją Prezydenta Miasta [...] od [...] .02.2004 r. do [...] .02.2004 r. jako kontynuację ustawowego 6-cio miesięcznego okresu, co oznacza zdaniem skarżącego, że nastąpiło odwieszenie wcześniej przyznanych (na mocy art. 23 ust. 1 i ust. 2) uprawnień.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując wcześniej zajęte stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 37 k ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9 osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli ponadto spełniają jeden z określonych w pkt 1-5 warunków.

Z ustalonych przez organ okoliczności wynika, że K. K. został uznany za osobę bezrobotną i decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] .02.2003 r. przyznano prawo do zasiłku od [...].02.2003 r. W dacie pierwszej rejestracji przedłożył dokumentacje dotyczącą przebiegu zatrudnienia, w okresie od [...] .09.1965 r. do [...].02.2003 r. w tym także studiów jednakże nie złożył wniosku o ustalenie uprawnień do świadczenia przedemerytalnego.

Decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] .12.2003 r. (wydaną po wznowieniu postępowania) K. K. został pozbawiony statusu bezrobotnego z dniem [...] .08.2003 r. z powodu podjęcia zatrudnienia.

W dniu [...] .02.2003r. K. K. ponownie zgłosił się w Grodzkim Urzędzie Pracy przedstawiając świadectwo pracy od ostatniego pracodawcy, z którego wynika, że stosunek pracy ustał z dniem [...].01.2004 r. z przyczyn niedotyczących pracownika.

W tych okolicznościach organ przyznając status osoby bezrobotnej przyznał prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres uzupełniający - zgodnie z dyspozycją art. 25 ust. 12.

Przepis ten stanowi, że "osoba która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełniała warunki określone w art. 23, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o przedni okres pobierania zasiłku..."

Wynika stąd, iż warunkiem uzyskania prawa do zasiłku na mocy art. 25 ust. 12 jest spełnienie przez bezrobotnego warunków z art. 23. Nie jest zatem możliwy do utrzymania pogląd, że przepisy te statuują jakieś odmienne podstawy prawne uzyskania prawa do zasiłku, gdyż warunki przyznania zasiłku określa jedynie art. 23, natomiast przepis 25 ust. 12 stanowi jedynie o sposobie obliczenia okresu zasiłkowego w sytuacji gdy nastąpiła utrata statusu bezrobotnego ze względu np. na krótkotrwałe zatrudnienie (trwające nie dłużej niż 365 dni). W sytuacji takiej okres zasiłkowy ustalony w art. 25 ust. 1 nie biegnie od początku.

Reasumując - przepis art. 25 określa wyłącznie okres pobierania zasiłku natomiast art. 23 - podstawy przyznania prawa do zasiłku. Z tego powodu badanie przesłanek z art. 23 zawsze poprzedza ustalenia związane z art. 25 ustawy w/w.

Natomiast organy przyjęły, że przepis art. 25 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi niezależną odrębna przesłankę przyznania prawa do zasiłku. Ponadto nie wskazując podstawy prawnej przyjęły, iż przyznanie zasiłku na okres uzupełniający, nie można uznać za spełnienie ustawowych warunków do zasiłku, od czego przepis art. 37 k ust. 1 uzależnia uprawnienia do świadczenia przedemerytalnego.

Dokonując niewłaściwej interpretacji powołanych przepisów, w szczególności art. 37 k organy naruszyły ten przepis poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Uchybienie to ma istotny wpływ na wynik postępowania, co odpowiada dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Z tego względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni powyższe wskazówki dotyczące wykładni art. 37 k w związku z art. 23 i 25 ust. 12 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a następnie dokona oceny zebranego materiału z punktu widzenia kryteriów pkt 1-5 ust. 1 art. 37 k uprawniających do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.