Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2072/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić J. B. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] października 2017 r. r.pr. A. C. powołując się na umocowanie przez J. B. wniósł skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.

Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone przez J. B. w dniu [...] października 2000 r. M. Z do występowania przed sądami w sprawach ustalenia prawa własności nieruchomości przy ul. [...] we L. opuszczonej przez właścicieli W. S. i A. K. oraz w sprawie nabycia praw do spadku po zmarłej A. K. Dołączone zostało także pełnomocnictwo udzielone przez M. Z w dniu [...] grudnia 2008 r. – r.pr. A. C. w tym samym zakresie.

Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2017 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że pełnomocnictwa które dołączył do skargi z [...] października 2017 r., w sposób właściwy i zgodny z prawem umocowują go do występowania w imieniu skarżącej również przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że z treści pełnomocnictw wynika, że jest upoważniony do reprezentowania skarżącej we wszystkich sprawach jej dotyczących, a toczących się przed sądami. Podniósł, że wyraz "sądy" upoważnia pełnomocnika do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, a pełnomocnictwo takie jest pełnomocnictwem ogólnym o którym mowa w art. 36 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Wskazał, że stanowisko zostało wyrażone przez NSA w postanowieniu z 13 maja 2015 r., sygn. II FZ 342/15. Jednocześnie pełnomocnik ponownie przedłożył uwierzytelnione przez siebie kserokopie pełnomocnictw, które uprzednio już dołączył do skargi z [...] października 2017 r.

Zarządzeniem z 8 stycznia 2018 r. wezwano ponownie pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa z którego będzie wynikało umocowanie M. Z., w rozumieniu z art. 35 § 1 P.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem J. B. oraz pełnomocnictwa którego zakres przedmiotowy będzie dotyczył niniejszej sprawy, tj. występowania w imieniu J. B. przed sądami w sprawie dotyczącej odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W dniu [...] lutego 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym oświadczył, że nie może zrealizować wezwania, gdyż "nie rozumie jego treści i nie wie o co w nim chodzi". Z tego względu wniósł o uzupełnienie wezwania poprzez doręczenie odpisów zarządzenia Sędziego z 8 stycznia 2018 r., oraz Przewodniczącej Wydziału z 27 listopada 2017 r., w oparciu o które były formułowane wezwania z 15 stycznia 2018 r. oraz z 1 grudnia 2017 r. Radca prawny podniósł, że jest pełnomocnikiem J. B. prawidłowo upoważnionym do występowania przed sądami administracyjnymi w oparciu o szereg pełnomocnictw, które przedłożył do sprawy. Pełnomocnictwa te są pełnomocnictwami ogólnymi w rozumieniu art. 36 pkt 1 P.p.s.a. Wskazał, że użyty w pełnomocnictwie wyraz "sądy" obejmuje również sądy administracyjne. Z tego względu zakres przedmiotowy posiadanego pełnomocnictwa obejmuje również niniejszą sprawę i upoważnia go do występowania w imieniu J. B. przed sądami administracyjnymi w sprawie dotyczącej odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną we L. Wskazał, że nie istnieje żaden przepis ustawowy który ograniczałby J. B., czy M. Z w skutecznym udzielaniu pełnomocnictwa. Dodał, że obie są od dawna pełnoletnie i nieprzerwanie mają zdolność do czynności prawnych. Na zakres pełnomocnictwa ustalony przez J. B. składa się wiele czynności, w tym obejmuje ono m.in. upoważnienie do dokonania przez pełnomocnika czynności udzielenia dalszego pełnomocnictwa. Wskazał, że M. Z. udzieliła dalszego pełnomocnictwa i aby tego dokonać nie musiała spełniać wymogów zawartych w art. 35 § 1 P.p.s.a., gdyż przepis ten dotyczy czynności pełnomocnika polegającej na występowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie czynności polegającej na udzieleniu dalszego pełnomocnictwa. Do dokonania czynności udzielającej dalszego pełnomocnictwa wystarczyło zatem upoważnienie jakie M. Z. otrzymała od J. B. Zaznaczył, że jedynie przy dokonywaniu przez pełnomocnika czynności polegającej na występowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne jest spełnianie przez pełnomocnika dwóch przesłanek, tj. posiadania pełnomocnictwa mocodawcy i spełnianie wymogów zawartych w art. 35 § 1 P.p.s.a. Spełnienie łącznie tych dwóch warunków nie jest natomiast konieczne przy dokonywaniu przez pełnomocnika innych czynności wchodzących w zakres pełnomocnictwa. Z tego względu, M. Z. skutecznie dokonała czynności udzielenia mu dalszego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Jak wynika z treści skargi skarżącą jest J. B w imieniu której skargę podpisał r.pr. A C. Dołączył on do skargi kserokopię poświadczoną za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] października 2000 r. przez J. B - M Z, która w dniu [...] grudnia 2008 r. udzieliła dalszego pełnomocnictwa - r.pr. A. C.

Z uwagi na to, że z nadesłanych pełnomocnictw nie wynikało, czy M Z. została prawidłowo umocowana przez skarżącą do bycia pełnomocnikiem, tj. zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. oraz, że zakres przedmiotowy udzielonych pełnomocnictw nie odpowiadał zakresowi niniejszej sprawy wezwano r.pr. A. C. do nadesłania pełnomocnictwa, z którego będzie wynikało umocowanie M. Z. do reprezentowania J. B. oraz którego zakres przedmiotowy będzie odpowiadał zakresowi sprawy prowadzonej przed sądem administracyjnym.

Zgodnie z treścią art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Złożone przez r.pr. A. C. pełnomocnictwa nie wskazują, kim M. Z. jest dla skarżącej, tj. czy jest jej siostrą, wstępną lub zstępną lub czy pozostaje z nią w stosunku przysposobienia, o czym stanowi art. 35 § 1 P.p.s.a. Brak jest również podstaw do uznania z urzędu, że M. Z. spełnia pozostałe wymogi określone ww. przepisie, bowiem nie jest ona innym skarżącym, ani uczestnikiem postępowania. Podnieść należy, że aby pełnomocnik strony mógł skutecznie udzielić dalszego pełnomocnictwa musi on sam być prawidłowo umocowany (w rozumieniu art. 35 § 1 P.p.s.a.) do działania w imieniu skarżącej. W niniejszej sprawie nie zostało to wykazane.

Informacja zawarta w skardze, że r.pr. A. C. jest siostrzeńcem J. B. nie ma dla niniejszej sprawy znaczenia, gdyż zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. siostrzeniec nie może być pełnomocnikiem stron (pomijając już brak właściwego pełnomocnictwa). Wbrew temu co podnosi w skardze r.pr. A. C. nie był on stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Był pełnomocnikiem J. B. Wobec tego stwierdzenie, że jako uczestnik postępowania jest upoważniony do reprezentowania skarżącej nie jest trafne.

Z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, polegającego na wykazaniu, że M. Z. była prawidłowo umocowana do udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego, a także niewykazania, że zakres pełnomocnictwa odpowiada zakresowi prowadzonej przed sądem sprawy, skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.