Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 160/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak – Sikora (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2007 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia do stanu poprzedniego naruszonego pasa drogowego – zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz "A" Sp. z o.o. kwotę 340 zł. (słownie : trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem "[...]" Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg, Mostów i Zieleni, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta, na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zmianami), zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia u.p.e.a., uznał za nieuzasadnione zarzuty, zgłoszone przez "A" sp. z o.o. z siedzibą w "[...]", na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr "[...]" z dnia "[...]".

W uzasadnieniu postanowienia organ przytoczył następujący stan faktyczny sprawy: ostateczną decyzją z dnia "[...]" "A" sp. z o.o. zostało zobowiązane do przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego ulic: A i B w "[...]" zajętego przez tę spółkę poprzez umieszczenie tam bez zezwolenia pawilonu.

W celu wyegzekwowania nałożonego obowiązku, tytułem wykonawczym

z dnia "[...]" zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne. Postanowieniem z dnia "[...]" orzeczono, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego przez inną osobę, na jego koszt i niebezpieczeństwo. W postanowieniu wskazany został wykonawca oraz przewidywany koszt wykonania zastępczego. Mimo upływu okresu wskazanego w postanowieniu, spółka nie dokonała rozbiórki pawilonu, w związku z czym wykonawca przeprowadził wykonanie zastępcze. Po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, pismem z dnia 6 lipca 2006r., na podstawie art. 133 § 1 i 135 u.p.e.a., zawiadomiono zobowiązaną o zakończeniu czynności egzekucyjnych w drodze wykonania zastępczego oraz o wykonaniu egzekwowanego obowiązku. Jednocześnie wskazano termin do uiszczenia kosztów egzekucyjnych w kwocie 122 747,76 zł, w tym kosztów wykonania zastępczego, z zagrożeniem że w razie nieuiszczenia tej kwoty we wskazanym terminie, zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Wobec nieuregulowania kosztów egzekucji przez zobowiązaną, tytułem wykonawczym "[...]", wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne w celu ściągnięcia tych kosztów w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Na to postępowanie "A" sp. z o.o. wniosło zarzuty, podnosząc: naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., poprzez wskazanie nieprawidłowej podstawy prawnej należności, tj. wskazanie jako orzeczenia zawiadomienia "[...]" oraz naruszenie tego przepisu, wyrażające się brakiem wskazania, iż orzeczony obowiązek o charakterze pieniężnym jest wymagalny; naruszenie art. 27 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 pkt 10 u.p.e.a., poprzez wydanie tytułu wykonawczego i prowadzenie egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy, który nie spełnia ustawowych wymogów, w związku z błędnym określeniem w tytule wykonawczym wierzyciela; oraz naruszenie art. 27 § 1 pkt 7 u.p.e.a., wobec braku pieczęci urzędowej wierzyciela.

Organ uznał, że podniesione zarzuty są bezzasadne. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów wskazał, iż w tytule wykonawczym jako podstawę prawną należności podano art. 133 § 1 u.p.e.a., a zawiadomienie "[...]" stanowiło wykonanie jego treści. Stwierdził, że tytuł wykonawczy został wystawiony zgodnie

z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. Ponadto podniósł, iż wierzycielem jest Miejski Zarząd Dróg, Mostów i Zieleni, jako zarząd drogi powołany uchwałą "[...]" Rady Miejskiej "[...]", którego działalnością kieruje Dyrektor, podejmujący działania w ramach udzielonego przez Prezydenta Miasta pełnomocnictwa "[...]". Działając w oparciu o powyższe, na podstawie art. 27b u.p.e.a., MZDMiZ uprawniony jest do używania pieczęci urzędowej.

W zażaleniu na to postanowienie radca prawny J. P., działając

w imieniu "A" sp. z o.o., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o uznaniu zgłoszonych zarzutów za zasadne, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pełnomocnik podtrzymał powyższe zarzuty dodatkowo zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 34 § 1 u.p.e.a., poprzez jego błędne zastosowanie. Ponadto podniósł, iż organ I instancji naruszył art. 8 kpa. Wskazał, że Dyrektor MZDMiZ nie podał dokładnie podstawy prawnej, lecz ograniczył się do wskazania tekstu pierwotnego i miejsca jego publikacji, co ograniczyło stronę w ustaleniu obowiązującej treści przepisów prawa, a ponadto nie ma pewności czy organ zastosował przepisy w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia.

Postanowieniem "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy nie potwierdził, podniesionych przez stronę, braków tytułu wykonawczego. Uznał też, za chybiony zarzut wadliwego powołania w zaskarżonym postanowieniu art. 34 § 1 u.p.e.a. Wskazał w tym zakresie, że Dyrektor MZDMiZ jest wierzycielem w sprawie przedmiotowej egzekucji i może działać jednocześnie jako organ egzekucyjny, gdyż został upoważniony przez Prezydenta Miasta do załatwiania spraw egzekucyjnych. Odnosząc się natomiast do zarzutu wskazania nieprawidłowej podstawy prawnej, tj. zawiadomienia "[...]" zamiast orzeczenia oraz braku wskazania, że orzeczony obowiązek jest wymagalny, organ wyjaśnił, iż jeżeli obowiązek, tak jak w niniejszej sprawie, wynika wprost z przepisów prawa tj. art. 133 § 1 u.p.e.a., to jako podstawę wskazuje się akt prawa. Nie ma błędu, gdy zostanie wskazany ten przepis i zawiadomienie, do którego sporządzenia zobowiązywał ten przepis. Podniósł, iż stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, związane jest z faktem wykonalności decyzji administracyjnej. W sytuacji zaś, gdy obowiązek wynika bezpośrednio z przepisu prawa, wymagalność uzależniona jest jedynie od daty wejścia w życie przepisu. Natomiast odnośnie wadliwego powołania przez organ I instancji podstawy prawnej rozstrzygnięcia, poprzez wskazanie jedynie tekstu pierwotnego ustawy i miejsca jego publikacji, organ odwoławczy zauważył, że tego typu nieprawidłowości nie mają wpływu na wynik sprawy i nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Prezes Zarządu "A" sp. z o.o. zarzucił:

1. naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w administracji, poprzez wskazanie

w tytule wykonawczym nieprawidłowej podstawy prawnej, tj. wskazanie jako orzeczenie zawiadomienia z dnia 6 lipca 2006r., zamiast postanowienia ustalającego koszty egzekucyjne;

2. naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., poprzez wydanie tytułu wykonawczego bez podstawy prawnej, tj. w oparciu o postanowienie, które zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylone "[...]", co skutkuje tym, iż tytuł wykonawczy nie powinien być wydany z uwagi na brak ustalenia w dacie jego wydania kosztów prowadzonego postępowania egzekucyjnego;

3. naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 18 u.p.e.a., polegające na błędnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, poprzez przyjęcie, że MZDMiZ jest wierzycielem w stosunku do skarżącej;

4. naruszenie art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 18 u.p.e.a., wobec nierozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarzutów zawartych w piśmie

z dnia 6 września 2006r., a odnoszących się do braku w tytule wykonawczym "[...]" pieczęci urzędowej wierzyciela oraz prowadzenia egzekucji w oparciu

o tytuł wykonawczy nie spełniający ustawowych wymogów.

Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów

z tytułu zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, iż skład orzekający Kolegium w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił w całości skargę "A" sp. z o.o.. Organ wskazał, iż postanowieniem "[...]", uchylił w całości zaskarżone postanowienie "[...]". Z uzasadnienia załączonego postanowienia wynika, iż organ uznał, ze skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ podniósł w nim, iż pismem z dnia 7 czerwca 2006r. organ I instancji zawiadomił zobowiązaną, iż koszty egzekucyjne wyniosły łącznie 122747,76 zł, jednakże strona skorzystała z uprawnienia wynikającego z art. 64c § 7 ustawy egzekucyjnej i wniosła o wydanie postanowienia w tym przedmiocie. Następnie postanowieniem "[...]" organ I instancji ustalił dla "A" sp. z o.o. koszty egzekucyjne na łączną kwotę 122747,76 zł. Postanowienie to na skutek wniesionego zażalenia zostało uchylone przez SKO, zaś sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. W ocenie Kolegium okoliczność ta uzasadniała uchylenie zaskarżonego postanowienia "[...]". Organ stwierdził, iż skoro nie ma postanowienia określającego koszty postępowania egzekucyjnego, to wydanie tytułu wykonawczego przed wydaniem takiego postanowienia jest błędem, który może rzutować na dalszy przebieg egzekucji. Ponadto w uzasadnieniu załączonego postanowienia Kolegium wskazało, iż ograniczyło się do uchylenia zaskarżonego postanowienia, gdyż jedynie o takie rozstrzygnięcie wnosił pełnomocnik spółki w swej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Podał, że w odrębnym postępowaniu zostaną rozpatrzone zarzuty do tytułu wykonawczego "[...]" i wydane zostanie rozstrzygnięcie w tym przedmiocie.

W związku z powyższym radca prawny J. P., działając w imieniu strony skarżącej, pismem procesowym z dnia 21 marca 2007r. poinformował Sąd, iż skargi nie wycofuje. Wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie na rzecz "A" sp. z o.o. kosztów postępowania, w tym z tytułu zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżona decyzja (lub postanowienie) zostanie pozbawiona bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia jej.

W rozpoznawanej sprawie wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, na skutek uwzględnienia przez organ administracji publicznej skargi w całości, wyczerpuje więc przesłankę bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ przestał istnieć przedmiot zaskarżenia.

Wobec tego na podstawie cytowanego art.161 § 1 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.