Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1310/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 ust. 2, art. 5
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Grażyna Danielec Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi A. G. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 15 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] 2010 r. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej uznała A. G. za: niezdolnego do zawodowej służby wojskowej -kategoria "N".

Rozpoznanie:

1. Próchnica zębów - § 24 p.5;

2. Utrata powierzchni żucia poniżej 67%.- § 24 p. 1;

3. Przykurcz zgięciowy palca V ręki prawej bez istotnego upośledzenia sprawności -§ 81 p. 5;

4. Skrzywienie przegrody nosa nie upośledzające drożności - § 26 p. 3;

9. Kategoria zdolności do zawodowe służby wojskowej: "N" - niezdolny do

zawodowej służby wojskowej.

W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego, konsultacji specjalistycznych oraz wyników badań dodatkowych uznano orzekanego za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej - kategoria N -według "Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa" - stanowiącego załącznik nr 1, grupa l do w/w rozporządzenia.

A. G. odwołał się od powyższego orzeczenia.

Zarzucił, że nie zgadza się z orzeczoną kategorią zdolności do zawodowej służby wojskowej. Jako nowy dowód w sprawie przedłożył zaświadczenie lekarskie z Gabinetu Ortopedycznego z dnia 20.07.2010 r.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem Nr [...] z dnia 15.09.2010 r. działając na podstawie art. 127 § 1 i 138 kpa, oraz art. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w związku z § 29 oraz § 30 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z 8.01.2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach: uchyliła zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej rozpoznań lekarskich, utrzymując ustaloną przez organ l instancji kwalifikację orzeczniczą do kategorii "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej według załącznika nr 1, grupa l rozporządzenia MON.

Rozpoznanie:

1. Deformacja palca V ręki prawej z przykurczeni zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym tego palca bez upośledzenia funkcji chwytnej- § 81 pkt 5,

2. Próchnica zębów -§ 24 pkt 5.

3. Utrata powierzchni żucia poniżej 67% - § 24 pkt 1.

4. Skrzywienie przegrody nosa nie upośledzające drożności - § 26 pkt 3. Schorzenia ad. 1, 2, 3, 4 pozostają bez związku ze służbą wojskową.

W uzasadnieniu wskazała, że organ l instancji skierował orzekanego do Szpitala Wojskowego do badań i konsultacji niezbędnych do oceny zdolności do zawodowej służby wojskowej, w wyniku których rozpoznał jak w zaskarżonym orzeczeniu (karta badań wystawiona przez TWKL dnia 5.07.2010 r.).

W celu uzupełnienia materiału dowodowego RWKL skierowała orzekanego do [...] Szpitala do konsultacji stomatologicznej, ortopedycznej (dwie karty badań wystawione przez RWKL dnia 13.09.2010 r).

Konsultacja ortopedyczna wykonana w trybie odwoławczym w [...] Szpitalu wykazała: "Deformacja palca V ręki prawej (z przykurczeni zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym V) bez upośledzenia funkcji chwytnej ręki". Powyższe nakazuje kwalifikację orzeczniczą rozpoznanego schorzenia ad. 1 wg § 81 pkt 5, gdzie ustawodawca w grupie żołnierzy rezerwy ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej przewidział kategorię tylko "N" -niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

RWKL z uwagi na konieczność uściślenia brzmienia rozpoznań w celu precyzyjnego odzwierciedlenia stwierdzonych ułomności oraz ich następstw, uchyliła zaskarżone orzeczenia w części dotyczącej rozpoznań lekarskich, utrzymując ustaloną przez organ l instancji kwalifikację orzeczniczą- kategoria "N" do zawodowej służby wojskowej.

Wskazała, że ustalenie kategorii zdolności do służby wojskowej wynika z wymogów rozporządzenia MON z 8.01.2010 r. i określa wyłącznie stopień zdolności do tej służby, a orzeczenie nie stanowi świadectwa zdrowia.

A. G. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wniósł o uznanie:

- przedłożonej kwalifikacji medycznej chirurga-ortopedy oraz pozytywnego zapisu zawartego w uzasadnieniu decyzji i jej głównej sentencji, tj. zdania głównego zawartego w konsultacji ortopedycznej: "deformacja palca V ręki prawej bez upośledzenia funkcji chwytnej ręki" z pominięciem zapisu zawartego w nawiasie,

- § 81 pkt 5 nie ma zastosowania w tym przypadku (opisane tam schorzenie nie miało zastosowania w stosunku do skarżącego ani w czasie poboru, ani w czasie wcielenia, ani też podczas służby),

- ma zastosowanie § 77 pkt 5 rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach,

- nienagannej służby w dwóch specjalnościach wojskowych oraz pozytywnego komisyjnego egzaminu ze sprawności fizycznej,

- nieuznawania za "inwalidę", który będzie musiał dochodzić stosownego odszkodowania od Skarbu Państwa za niezgodne z prawem skierowanie do odbycia ZSW,

- za zdolnego do zawodowej służby wojskowej.

Podniósł, że będąc żołnierzem służby zasadniczej mógł bez przeszkód odbyć czynną służbę wojskową, jako kierowca-sanitariusz. Natomiast chcąc pełnić służbę na podobnym stanowisku w charakterze kierowcy zawodowego jest tej możliwości pozbawiony. W momencie powoływania do odbycia ZSW i w jej trakcie sprawność i stan zdrowia wyglądał tak samo jak obecnie. Przez taką kwalifikację i rozpoznanie został uznany za niezdolnego do służby zawodowej. Wskazał, że jest zatrudniony i wykonuje pracę, jako kierowca zawodowy.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia równe traktowanie wszystkich obywateli. Przez pomijanie obowiązujących przepisów podczas kwalifikacji medycznej do żołnierzy zasadniczej służby wojskowej a następnie zabranie im możliwości dalszej służby i pracy, jako zawodowcom, te zasadę złamano.

Pomimo zakwalifikowania przez Komisję Personalną Brygady Strzelców [...] (pomimo dużej liczby kandydatów, którzy w większości tak dobrą sprawnością i predyspozycjami się nie wykazali), egzamin ze sprawności fizycznej zdał na ocenę bardzo dobrą (deformacja palca w niczym nie przeszkadzała), odmówiono skarżącemu prawa do służby, jako żołnierz zawodowy a także do profesjonalnego podnoszenia kwalifikacji w służbie.

RWKL skupiła się na obecnie obowiązującym rozporządzeniu MON dotyczącym służby zawodowej, a przecież przepisy wskazują, że jeżeli problem nazywa się "przykurcz" to służbę wojskową powinien odbyć, ale powinien mieć wpisany odpowiedni paragraf przy zaszeregowaniu do kategorii "A". Przedstawił korzystną opinię specjalisty chirurga-ortopedy definiującą przypadek nie jako przykurcz, ale deformację.

Ponadto w obecnie obowiązującym rozporządzeniu MON z dnia 8 stycznia 2010r., odpowiedni paragraf dla deformacji, tj. § 77 pkt 5.

Od 4 czerwca 2008 r. do 25 lutego 2009r. . odbył zasadniczą służbę wojskową (na stanowisku kierowca-sanitariusz) i nigdy nie został przez lekarzy, którzy byli przełożonymi, skierowany na komisję lekarską lub uznany za niezdolnego do wykonywania powierzonych zadań.

Również Powiatowa Komisja Lekarska w dniu [...] 2003 r. działając na podstawie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 1992 r., nr 57, poz. 278) powinna nadać skarżącemu (jako zaszeregowanemu do grupy ,,F" kategorię "A" z § 82 pkt 5 lub 6. Komisja natomiast orzekła, że jest "zdolny do służby wojskowej" i nadała kategorię "A" bez paragrafów. Pomimo tych uchybień i błędów orzeczniczych odbył ZSW, jako kierowca-sanitariusz.

Wskazał, że w ostatnim czasie na własny koszt podjął starania o rehabilitację V palca ręki prawej (usunięcie deformacji), pomimo braku znamion upośledzenia.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wskazała, że częściowe braki palców, ograniczenia ruchów palców rąk lub ich przykurcz w zależności od stopnia upośledzenia czynności chwytnej wkl kwalifikują wg §81 pkt 5-7. Niezależnie jednak od stopnia upośledzenia czynności chwytnej (brak upośledzenia chwytu lub nieznaczne upośledzenie jak w §81 pkt 5, upośledzenie - §81 pkt 6, znaczne upośledzenie - §81 pkt 7, częściowe braki palców, ograniczenia ruchów palców raje lub ich przykurcz, dla grupy l osób badanych przez wkl (w tym kandydatów do zawodowej służby wojskowej) ustawodawca przewidział tylko kat. "N"- niezdolny do zawodowej służby wojskowej. To oznacza, że sam fakt wystąpienia częściowego ubytku palców, ograniczenia ich ruchomości czy też stwierdzenie przykurczu nakazuje wojskowej komisji lekarskiej określenie kat "N"-niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

W sprawie u skarżącego w TWKL stwierdzono przykurcz zgięciowy palca V ręki prawej bez istotnego upośledzenia sprawności. W zaświadczeniu przedstawionym przez orzekanego stwierdzono deformację palca V ręki prawej nie powodującą upośledzenia funkcji ręki w stopniu uniemożliwiającym pracę w charakterze żołnierza zawodowego. Wystawiający zaświadczenie nie odnosił się do istnienia lub nieistnienia przykurczu palca V. Badania w RWKL wskazują na deformację "butonierkowatą" palca V ręki prawej z przykurczeni zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym V bez upośledzenia funkcji chwytnej ręki. Powyższe wskazywało na istnienie u skarżącego przykurczu palca V ręki prawej. Pomimo braku upośledzenia czynności chwytnych we wszystkich badaniach ortopedycznych stwierdzenie przykurczy palca V, obligowało wkl do kwalifikacji wg §81 pkt 5, gdzie ustawodawca przewidział tylko kat. N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Ponadto wskazała, że u skarżącego w badaniach stomatologicznych w trybie odwoławczym stwierdzono próchnicę zębów "ząb 16 i 45 do ekstrakcji. Zęby 22, 34, 35 w leczeniu zachowawczym, zęby przygotowane do leczenia protetycznego". Próchnicę zębów wkl kwalifikują wg § 24 pkt 5, gdzie ustawodawca przewidział kat N/Z. Zasadą w takich przypadkach jest określenie kat N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej określenia zdolności do czynnej służby wojskowej z istniejącą deformacją i przykurczeni palca V ręki prawej RWKL stwierdziła, że określenie zdolności do czynnej służby wojskowej ma inne znaczenie i sens niż określenie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Inne też akty prawne regulują określenie zdolności do czynnej służby wojskowej (rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 25.06.2004 r.- w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach) i do zawodowej służby wojskowej (rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 8.01.2010 r.- w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach).

Ideą istnienia czynnej służby wojskowej było wyszkolenie w możliwie krótkim czasie (ostatnio 9 miesięcy) wykwalifikowanego żołnierza dla celów, o których mowa w ustawie. Zawodowa służba wojskowa odnosi się do perspektywy wieloletniej służby w różnych, niejednokrotnie ekstremalnie trudnych warunkach. Z tego względu przepisy regulujące określanie o zdolności do zawodowej służby wojskowej tak zostały skonstruowane, by z jednej strony pełniący służbę zawodową pełnili ją w sposób prawidłowy, bez zakłóceń a ryzyko związane z ułomnościami lub schorzeniami nie miało żadnego wpływu na jej pełnienie, a z drugiej strony by służba ta, nie była powodem pogorszenia stanu zdrowia i zagrożeniem dla życia orzekanych i potencjalnych partnerów w służbie. Przepisy te dopuszczają sytuację, w której osoby badane przez wkl mogą być zdolne do czynnej służby wojskowej, ale niezdolne do zawodowej służby wojskowej.

Na rozprawie skarżący przedstawił pismo, w którym wskazał, że:

- deformacja pochodzi z lat dzieciństwa,

- deformacja dotyczy jednego palca (liczba pojedyncza) a nie kilku palców (liczba mnoga),

- odbył nienaganną służbę wojskową,

- zajmował odpowiedzialne stanowisko kierowcy karetki i sanitariusza,

- został pozytywnie zakwalifikowany przez Komisję Personalną Brygady Strzelców [...] pomimo dużej liczby kandydatów, którzy w większości tak dobrą sprawnością i predyspozycjami się nie wykazali.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, z uwagi na wniosek skarżącego o uznanie za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, że funkcja kontrolna sądu administracyjnego nie upoważnia do zastępowania w podejmowaniu rozstrzygnięć organów administracji publicznej.

Zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tj. Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 593). Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się żołnierza i inną osobę, która zgłosiła chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej - z urzędu (art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy).

Zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy: ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej:

1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego;

1a) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych;

2) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.

Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej (art. 5 ust. 7 ustawy).

Wojskowe komisje lekarskie orzekają o zdolności do zawodowej służby wojskowej na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Zawodowej z dnia 8 stycznia 2010r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r., nr 15, poz. 80).

Zgodnie z treścią § 16 rozporządzenia: przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczeniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia. Ponadto orzeczenia w przedmiocie określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie wydają niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów (§ 23 ust. 1 rozporządzenia).

Powyższa regulacja wskazuje, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje ocenę prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności, czy badania stanu zdrowia orzekanego były wszechstronne, oparte na pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności orzekanego do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określania zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

Odnosząc powyższe rozważania do sprawy poddanej kontroli Sądu należy stwierdzić, że dokonane u skarżącego rozpoznanie w pełni upoważniało organy do określenia kategorii zdolności do zawodowe służby wojskowej: "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Orzeczenia te wydane zostały na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego, konsultacji specjalistycznych oraz wyników badań dodatkowych także przez organ odwoławczy, który w celu uzupełnienia materiału dowodowego skierował skarżącego do [...] Szpitala do konsultacji stomatologicznej, ortopedycznej. Na podstawie tych badań dokonano u skarżącego rozpoznania uwzględniając wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia:

- próchnica zębów -§ 24 pkt 5;

- utrata powierzchni żucia poniżej 67% - § 24 pkt 1;

- skrzywienie przegrody nosa nie upośledzające drożności - § 26 pkt 3.

Powyższego rozpoznania skarżący nie kwestionuje.

Ponadto prawidłowo organ odwoławczy korygując orzeczenie organu l instancji dokonał rozpoznania: deformacja palca V ręki prawej z przykurczeni zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym tego palca bez upośledzenia funkcji chwytnej - opisanego w § 81 pkt 5 wykazu. Objaśnienia szczegółowe do § 81 wykazu wskazują, że ocena orzecznicza wymaga konsultacji chirurga ortopedy.

Konsultacja ortopedyczna wykonana w trybie odwoławczym w Szpitalu wykazała: "Deformacja palca V ręki prawej (z przykurczem zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym V) bez upośledzenia funkcji chwytnej ręki".

Powyższe rozpoznanie zgodnie z obowiązującymi przepisami nakazuje kwalifikację orzeczniczą tego schorzenia według § 81 pkt 5, gdzie ustawodawca w grupie żołnierzy rezerwy ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej przewidział kategorię tylko "N" -niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Wobec powyższego prawidłowo RWKL po ponownej analizie materiału dowodowego utrzymując ustaloną przez organ l instancji kwalifikację orzeczniczą- kategoria "N" do zawodowej służby wojskowej, z uwagi na konieczność uściślenia brzmienia rozpoznań w celu precyzyjnego odzwierciedlenia stwierdzonych ułomności oraz ich następstw, uchyliła zaskarżone orzeczenia organu l instancji w części dotyczącej rozpoznań lekarskich, wskazując te rozpoznania ponownie z uwzględnieniem schorzenia według § 81 pkt 5.

W sprawie u skarżącego w orzeczeniu organu l instancji stwierdzono przykurcz zgięciowy palca V ręki prawej bez istotnego upośledzenia sprawności.

W zaświadczeniu przedstawionym przez skarżącego stwierdzono deformację palca V ręki prawej nie powodującą upośledzenia funkcji ręki w stopniu uniemożliwiającym pracę w charakterze żołnierza zawodowego. Wystawiający zaświadczenie nie odnosił się do istnienia lub nieistnienia przykurczu palca V.

Badania przeprowadzone przez organ odwoławczy wskazują na deformację "butonierkowatą" palca V ręki prawej z przykurczem zgięciowym w stawie międzypaliczkowym bliższym V bez upośledzenia funkcji chwytnej ręki. Powyższe wskazywało na istnienie u skarżącego przykurczu palca V ręki prawej. Pomimo braku upośledzenia czynności chwytnych we wszystkich badaniach ortopedycznych stwierdzenie przykurczu palca V obligowało wojskowe komisje lekarskie do kwalifikacji wg § 81 pkt 5, gdzie ustawodawca przewidział tylko kat. N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Zasadnie, więc taką kwalifikację organy przyjęły.

Z uwagi na zarzuty skarżącego, że deformacja dotyczy jednego palca (liczba pojedyncza) a nie kilku palców (liczba mnoga) oraz, że w rozporządzeniu mówi się o liczbie mnogiej, należy przytoczyć treść § 81 pkt 5 wykazu: "Częściowe braki palców, ograniczenia ruchów palców rąk lub ich przykurcz bez upośledzenia lub nieznacznie upośledzające chwyt". Zdaniem Sądu, skoro opis dotyczy palców prawidłowa interpretacja treści § 81 wykazu wskazuje, że rozpoznanie może dotyczyć także chociażby jednego palca.

Sąd podziela stanowisko Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, że określenie zdolności do czynnej służby wojskowej ma inne znaczenie i sens niż określenie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Inne też akty prawne regulują określenie zdolności do czynnej służby wojskowej i zawodowej służby wojskowej. Przepisy te dopuszczają sytuację, w której osoby badane przez wojskowe komisje lekarskie mogą być zdolne do czynnej służby wojskowej, ale niezdolne do zawodowej służby wojskowej. Niewątpliwie jak słusznie wskazał skarżący -Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia równe traktowanie wszystkich obywateli. Jednakże nie można uznawać za złamanie tej zasady określenie przez ustawodawcę różnych kwalifikacji nawet tych samych chorób i ułomności w odniesieniu do potrzeb czynnej i zawodowej służby wojskowej. Żołnierze zawodowi pełnią zawodową służbę wojskową dla dobra Rzeczypospolitej Polskiej. Służba ta wymaga zdyscyplinowania, lojalności i poświęcenia (art. 3 ust. 2 ustawy). Niewątpliwie, więc możliwość spełnienia tych wymogów uzależniona jest od odpowiedniego stanu zdrowia osoby ubiegającej się o powołanie do zawodowej służby wojskowej.

Ponadto orzeczenia w przedmiocie określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie wydają niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów. W sprawie takie badania przez organy obu instancji zostały przeprowadzone i stanowiły podstawę wydanych orzeczeń.

Nie mogła, więc przynieść zamierzonego skutku argumentacja, że w momencie powoływania do odbycia zasadniczej służby wojskowej i w jej trakcie sprawność i stan zdrowia wyglądał tak samo jak obecnie. Podobnie nietrafne było przywoływanie przez skarżącego nienagannej służby w dwóch specjalnościach wojskowych oraz pozytywnego komisyjnego egzaminu ze sprawności fizycznej.

Nietrafna była także argumentacja, że skarżący jest obecnie jest zatrudniony i wykonuje pracę, jako kierowca zawodowy. Ustalenie kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej nie określa zdolności do wykonywania zawodów i stanowisk poza zawodową służbą wojskową.

Odnosząc się wniosku skarżącego o "nieuznawanie za "inwalidę", który będzie musiał dochodzić stosownego odszkodowania od Skarbu Państwa za niezgodne z prawem skierowanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej, należy wskazać, że orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej podlegało środkom odwoławczym- analogicznie ja w niniejszej sprawie.

W ramach orzekania przez wojskową komisję lekarską ustala się kategorię zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej. W takim orzeczeniu należy, zatem uwzględnić całokształt okoliczności faktycznych, a więc uwzględnić wszystkie elementy stanu zdrowia badanego wpływające na jego zdolność do służby wojskowej. W konsekwencji powyższego nietrafna była argumentacja skarżącego, że w ostatnim czasie na własny koszt podjął starania o rehabilitację V palca ręki prawej (usunięcie deformacji), pomimo braku znamion upośledzenia.

Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.