Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 4157/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 672
law: Ustwa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić D. D. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca D. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie w dniu [...] kwietnia 2014 r. do Ministra Gospodarki wpłynął wniosek Ministra Finansów o sprostowanie wpisu D. D., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "D.", w zakresie daty zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej podanej przez przedsiębiorcę. Minister Gospodarki postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., powołując się na art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.), z urzędu sprostował wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej dotyczący skarżącej w zakresie daty zaprzestania wykonywania działalności. W uzasadnieniu omawianego postanowienia wskazano, iż jest ono ostateczne.

Skarżąca, powołując się na art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej cyt. jako "p.p.s.a"), pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w postaci wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej dokonanego na podstawie powyższego przedmiotowego postanowienia, natomiast pismem z dnia [...] października 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wWwarszawie na powyższe postanowienie.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie na wstępie należy rozważyć dopuszczalność skargi oraz tryb wniesienia skargi do Sądu.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r., który działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, z urzędu sprostował wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej dotyczący skarżącej w zakresie daty zaprzestania wykonywania działalności.

Podkreślić należy, że w myśl art. 35 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej minister właściwy do spraw gospodarki z urzędu, w formie postanowienia, sprostuje wpis zawierający oczywiste błędy, niezgodny z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych.

Analizując powyższą kwestię Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest dopuszczalna, albowiem sprostowanie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej zawierającego oczywiste błędy, niezgodne z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem faktycznym wynikającym z innych rejestrów publicznych stanowi autonomiczną sprawę administracyjną. Zdaniem Sądu brak wskazania w przepisie środków prawnych do zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym postanowienia wydanego na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie oznacza, że takie postanowienie nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Kontroli sądu administracyjnego podlegają wszakże, stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., nie tylko wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienia, na które służy zażalenie, ale także postanowienia kończące postępowanie i postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Tym samym uznać należy, że zaskarżone postanowienie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. czyli postanowieniem kończącym postępowanie w autonomicznej sprawie administracyjnej jaką jest sprostowanie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej. W konsekwencji nie jest to rozstrzygnięcie, co do którego wymagane jest - przed wniesieniem skargi do sądu - skierowanie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zatem art. 52 p.p.s.a nie znajduje zastosowania. Co do postanowień jest zasadą, że zażalenie przysługuje na postanowienie, jeżeli ustawa tak stanowi. Skoro zaś na postanowienie nie przysługuje zażalenie, a jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, na które może być wniesiona skarga stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., to oznacza, że skarżącemu nie służyły w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a., a więc może wnieść skargę na takie postanowienie do sądu administracyjnego i nie ma podstaw do przyjęcia, iż wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia. W takim przypadku nie ma także podstaw do uzależnienia wniesienia skargi od wezwania do usunięcia naruszenia prawa z powołaniem się na art. 52 § 2 i art. 3 p.p.s.a.. Kwestia ta została przekonująco wyjaśniona w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 29 września 1997 r. sygn. akt FPS 7/97 (ONSA 1998, z. 1, poz. 2). Wprawdzie uchwała ta dotyczyła art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jednakże argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu uchwały jest aktualna także w odniesieniu do art. 52 § 1 p.p.s.a..

Tym samym na rozstrzygające sprawę co do istoty postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia rozstrzygnięcia organu za pośrednictwem tego organu.

Skarżąca D. D. postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. otrzymała w dniu 8 lipca 2014 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 7 sierpnia 2014 r., natomiast skargę na nią przesłała przesyłką pocztową na adres Ministra Gospodarki w dniu 30 października 2014 r., a więc po terminie.

Przepis art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 3 powyższej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Na marginesie należy zaznaczyć, że brak w zaskarżonym postanowieniu pouczenia o prawie do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu. Pozostaje to jednak bez wpływu na ocenę terminowości wniesienia niniejszej skargi do Sądu.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.