Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SO/Wr 2/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uzupełniono postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 w zw. z art.166
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w Wydziale III na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2019 r. w sprawie z wniosku V. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. w przedmiocie nieprzekazania skargi na przewlekłość postępowania wniosku r pr. W. H. - pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie postanowienia tutejszego Sądu z dnia [...]kwietnia 2019 r. postanawia: uzupełnić postanowienie w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt I i dodać pkt II w brzmieniu: "zasądzić od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego".


UZASADNIENIE

Postanowieniem tutejszego Sądu z [...]kwietnia 2019 r. wymierzono Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 200 zł za nieprzekazanie skargi na przewlekłość postępowania.

Wnioskiem z [...]kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia poprzez "orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2018, poz. 1403 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku postępowania w sprawie o uzupełnienie wyroku, ustawa w przepisach art. 157 p.p.s.a. nie przewiduje jednak żadnego wyjątku w kwestii składu sądu rozpoznającego wniosek, zatem zastosowaniu znajduje tu ogólna regulacja z art. 16 § 2 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Komentarz do art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, J. P. Tarno Komentarz do art. 157 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, wyd. 2). Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. poprzez odpowiednie stosowanie dotyczy także postanowień (art. 166 p.p.s.a.),

W niniejszej sprawie Sąd powinien w postanowieniu - stosownie do żądania pełnomocnika skarżącego zgłoszonego we wniosku o wymierzenie organowi grzywny (pkt 3 wniosku) - orzec o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego. Skoro jednak Sąd tego nie uczynił, to stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a należało uwzględnić wniosek pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie tegoż postanowienia.

Na kwotę kosztów postępowania o których orzeczono w niniejszym postanowieniu składa się wynagrodzenie należne pełnomocnikowi, obliczone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2018 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.). Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.