Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 976/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 17 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art 23 ust 5
journal: Dz.U. 2009 nr 151 poz 1220
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2013 r. sprawy ze skargi Gminy K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 17 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647) w zw. z art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151 poz. 1220), po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy K. utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. odmawiające w zakresie ochrony przyrody i krajobrazu uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K., dla terenu obejmującego [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (zwany dalej GDOŚ) podał, iż wnioskiem z dnia 23 grudnia 2011r. Wójt Gminy K. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (zwanego dalej RDOŚ) o uzgodnienie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K., dla terenu obejmującego [...]. RDOŚ postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012r. odmówił uzgodnienia przedłożonej zmiany planu. Następnie GDOŚ postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylił powyższe postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wskazując na konieczność wyjaśnienia zapisów zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K., uchwalonego przez Radę Gminy K. w dniu [...] maja 2011r. uchwałą nr [...].

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy RDOŚ postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r. odmówił uzgodnienia przedstawionej zmiany planu. Organ pierwszej instancji podał, że obszar objęty przedmiotowym planem obejmuje teren [...] – miejsca o unikatowym charakterze, jedną z najpiękniejszych polan z widokiem na [...]. Jest ona otoczona drzewostanami o różnej genezie i charakterze (świerczyny, zadrzewienia nadwodne). Polana jest widoczna ze zboczy [...] oraz z grani [...] i [...]. Polana z punktu widzenia zasad ochrony i kształtowania krajobrazu stanowi miejsce o wyjątkowo zindywidualizowanym charakterze co uzasadnia oparcie jej sposobu zagospodarowania na zharmonizowaniu form kulturowych z naturalnymi. W ocenie ROOŚ że lokalizacja wielkopowierzchniowego kompleksu handlowego o 5 kondygnacjach nadziemnych i kubaturze przekraczającej 60 tys. m³, jak zakłada przedłożony do uzgodnienia projekt planu, diametralnie zmieni charakter tego miejsca, prowadząc do całkowitej degradacji walorów przyrodniczych przedmiotowego obszaru, jak również pogorszy sposób zagospodarowania Polany w stosunku do dopuszczonego w obowiązującym mpzp. Według ustaleń obecnego plan dopuszcza się w bardzo ograniczonym zakresie możliwość zainwestowania na tym obszarze, przeznaczając go pod usługi kultury i sportu, tj. pod realizację skansenu lub boisk sportowych, chroniąc prze tym walory przyrodnicze i krajobrazowe oraz umożliwiając zachowanie jego unikatowego charakteru. Podkreślono, że teren, na którym planowana jest lokalizacja obiektu hotelowego położony jest w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Na obszarze tym, zgodnie z Uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...], obowiązuje m. in. zakaz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu z wyjątkiem praz związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym, przeciwosuwiskowym i utrzymaniem urządzeń wodnych, jak również zakaz zmiany stosunków wodnych służących innym celom, niż ochrona przyrody. Zdaniem organu pierwszej instancji projektowane zmiany planu spowodowałyby naruszenie powyższych zakazów.

Ponadto organ wyjaśnił rozbieżności obecnie dokonywanej oceny przedstawionego do uzgodnienia planu w stosunku do oceny studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania dla tego obszaru. Wskazał, że na rysunku studium obszar [...] oznaczony jest symbolem UT4a, jako obszary "istniejących obiektów przeznaczonych pod te obiekty w obowiązujących planach miejscowych", natomiast w części tekstowej studium, dla terenu UT4a dopuszczono wyłącznie zmianę formy architektonicznej budynku. Zdaniem organu pierwszej instancji, Wojewódzki Konserwator Przyrody w [...], uzgadniając wymienione Studium, uznał, że jest to teren już zagospodarowany, co jednak nie znajduje potwierdzenia w istniejącym stanie, bowiem teren [...]nie jest zainwestowany.

Organ drugiej instancji podzielił stanowisko RDOŚ, że oceniając założenia przedstawionego do uzgodnień projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K., dla terenu obejmującego [...] należy mieć na uwadze przepisy Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Podkreślił, że jest to akt prawny określający zasady czynnej ochrony ekosystemów, a także zakazy właściwe dla ochrony tego obszaru wymienione spośród zakazów zawartych w art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Uchwała ta zatem jest podstawowym aktem prawnym regulującym sposób, w jaki powinna funkcjonować omawiana forma ochrony przyrody. Zaznaczył, że w § 2 ust. 2 pkt 7 powołanej uchwały jako jedno z ustaleń czynnej ochrony ekosystemów leśnych wymieniono właśnie zachowanie śródleśnych polan. Ustalenia dotyczące czynnej ochrony wskazują działania jakie powinny być podejmowane w celu właściwego funkcjonowania formy ochrony przyrody. W tym przypadku czynna ochrona przejawia się w dążeniu do pozostawienia polany w stanie oddającym jej charakterystykę. Zdaniem GDOŚ projektowane działanie polegające na budowie hotelu stoi w sprzeczności z tym ustaleniem.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że ustalenia projektu planu "diametralnie zmienią charakter tego miejsca". Znaczna bowiem część polany oddana będzie pod budowę obiektu znacznie wyróżniającego się w krajobrazie tego terenu. Ponadto zaznaczył, że zakładana w ramach uzgadnianego projektu planu inwestycja sprzeczna jest z zakazem zmiany stosunków wodnych wprowadzonym w § 3 ust. 1 pkt 6 w/w uchwały Sejmiku Samorządu [...], który to zakaz ustanowiony został zgodnie z delegacją ustawową ( art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody) w celu ochrony [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Organ wskazał, że z treści załączonej do przedmiotowego projektu planu prognozy oddziaływania na środowisko, planowane zmiany zagospodarowania związane z budową hotelu zmienią stosunki wodne. Spowodują osuszenie oraz lokalne znaczny wzrost uwilgotnienia związany z miejscem posadowienia obiektów kubaturowych ( strona 20 prognozy).

W ocenie GDOŚ przedłożony do uzgodnienia projekt projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K., dla terenu obejmującego [...], przewiduje realizację obiektu, którego powstanie stoi w sprzeczności z zasadami ochrony przyrody na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Pismem z dnia 19 marca 2013r. Gmina K. reprezentowana przez Wójta wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie:

- prawa materialnego tj. art. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody i art. 71 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska oraz § 2 i 3 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2006r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu poprzez nieuzasadnioną pod względem przyrodniczym, jak i planistycznym odmowę uzgodnienia projektu zmiany planu, która jest zgodna z zasadą zrównoważonego rozwoju i ochrony przyrody, środowiska i walorów krajobrazowych oraz z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego;

- przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 w związku z art. 126 k.p.a. poprzez brak faktycznego i szczegółowego uzasadnienia postanowienia.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu miejscowych planów. Wskazano, że projekt zmiany planu dotyczy terenu, który w studium został oznaczony symbolem UT4a i UT4b, dla którego ustalone zostały następujące zasady zagospodarowania przestrzennego:

1. przeznaczenie terenu UT4a pod usytuowanie hotelu z możliwością zastosowania nowoczesnych form architektonicznych oraz kształtowania bryły budynku w układzie horyzontalnym o wysokości nieprzekraczającej rzędnej 904 m npm,

2. przeznaczenie terenu UT4b pod usytuowanie zespołu budynków hotelowych z zachowaniem określonych zasad (m.in. sytuowania zwartych zespołów budynków o jednolitej architekturze nawiązującej do tradycyjnych form regionalnych, stosowanie maksymalnego wskaźnika intensywności zabudowy 0,5 oraz kubatury budynków do 2500m³, kształtowania brył budynków w układzie horyzontalnym, wyposażenia obszarów w zieleń towarzyszącą, zapewnienia odpowiednich warunków dostępności komunikacyjnej, wyposażenia obszarów w niezbędną infrastrukturę, ze szczególnym uwzględnieniem urządzeń odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz zastosowania nieuciążliwych dla środowiska mediów grzewczych).

Strona skarżąca zaznaczyła, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] taką treść Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy K. uzgodnił i dopiero na etapie projektu zmiany planu zagospodarowania dla [...], sporządzonej w odniesieniu do uchwalonego i uzgodnionego Studium, nastąpiła diametralna zmiana stanowiska organu uzgadniającego poprzez uznanie, że zagospodarowanie Polany możliwe jest wyłącznie takie, jak w obowiązującym planie zagospodarowania z 2001r.

W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach.

Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m.in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w granicach sprawy, nie będąc związany – stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., którym odmówiono w zakresie ochrony przyrody i krajobrazu uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K. dla terenu obejmującego [...].

Podstawę dokonania powyższych uzgodnień stanowi art. 17 pkt 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647) zgodnie z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego występuje o uzgodnienie projektu planu m. in. z organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do art. 27 w/w ustawy zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane.

W sprawie niniejszej poza sporem pozostaje, że cały obszar objęty uzgadnianą zmianą obowiązującego planu miejscowego położony jest w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Podkreślić wypada, że w myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz.627) jedną z form ochrony przyrody są obszaru chronionego krajobrazu. Ustawodawca tworząc taką formę ochrony przyrody określił kryteria kwalifikujące tereny do objęcia ich ochroną. Stosownie bowiem do art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Z kolei w ust. 2 przywołanego artykułu wskazano, że wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony.

Zgodnie z postanowieniami art. 23 ust. 5 ustawy konsekwencją wprowadzenia uznania konkretnego terenu za obszar chronionego krajobrazu jest konieczność uzgodnienia wymienionych w tym przepisie aktów planowania z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w części odnoszącej się do obszaru chronionego krajobrazu. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż przedmiotowy projekt zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymagał uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

Organ uzgadniający działa opierając się na stosownych przepisach normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia. Podkreślenia wymaga, że organem uzgadniającym jest organ właściwy w sprawach będących przedmiotem uzgodnienia, a zatem wyspecjalizowany, stąd też do jego właściwości przechodzi kontrola zgodności ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w tym przypadku zmiany obowiązującego planu), z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Organ uzgadniający nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię.

W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie, odmawiając uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody i krajobrazu przestawionego przez Wójta Gminy K. projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K., dla terenu obejmującego [...] dokonały prawidłowej oceny wpływu na chronione wartości przyrodnicze, planowanych na tym terenie zamierzeń inwestycyjnych. Podkreślenia wymaga, iż mamy do czynienia z terenem prawnie chronionym i organ uzgadniający ma nie tylko prawo, ale i obowiązek oceniać, w jaki sposób lokalizacja wielokondygnacyjnego, wielkopowierzchniowego kompleksu hotelowego o kubaturze ponad 60 tys. m,³ z wbudowanymi usługami oraz garażami podziemnymi i naziemnymi wpłynie na wartości przyrodnicze oraz estetyczne (krajobrazowe) [...], ze względu na które objęta ona została formą ochrony jaką jest obszar chronionego krajobrazu.

Organy odmawiając uzgodnienia trafnie powołały się na zapisy Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012r r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. ([...]. z 2012r. poz. [...]), gdyż akt ten, jako zawierający przepisy prawa powszechnie obowiązującego o charakterze miejscowym, ustanawia zasady postępowania na obszarze objętym ochroną. Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody na obszarze chronionego krajobrazu mogą być wprowadzone zakazy enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Jeśli zakazy takie znalazły się w akcie wyznaczającym ten obszar stają się prawem obowiązującym, które musi być respektowane, w szczególności przez organ mający na celu ochronę walorów przyrodniczych naszego kraju.

Jak zostało wykazane przez organ w zakwestionowanym przez stronę skarżącą postanowieniu, obecnie [...] jest wolna od zabudowy, co potwierdza załączona do projektu zmiany planu mapa oraz zdjęcie lotnicze ze strony www.geoserwis.pl. Należy podzielić stanowisko organu, że okoliczność ta ma istotne znaczenie dla oceny założeń planu pod względem ich zgodności z postanowieniami w/w uchwały Sejmiku Województwa [...]. Stosownie bowiem do treści § 2 powołanej uchwały na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu wprowadza się ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów, w celu zachowania ich trwałości oraz zwiększenia różnorodności biologicznej, wśród których wymienia się zachowanie śródleśnych polan ( ust. 2 pkt. 7). Skoro zatem czynna ochrona przejawia się w dążeniu do pozostawienia polany w stanie oddającym jej charakterystykę, to słusznie organ uznał, że planowane ustalenia dla tego terenu polegające na dopuszczeniu możliwości zabudowy znacznej jego części obiektem wyróżniającym się ze względu na swoje gabaryty, pozostają w sprzeczności z postanowieniami uchwały w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Zasadnie również zostało podniesione przez organy uzgadniające, że zakładana w ustaleniach planu inwestycja spowoduje naruszenie ustanowionych w § 3 ust. 1 pkt 5 i 6 przywołanej powyżej uchwały zakazów, t.j. zakazu wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu i dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka. Analiza załączonej do projektu zmiany planu prognozy oddziaływania na środowisko wskazuje, że budowa hotelu zmieni stosunki wodne.

Trafnie powołując się na obowiązujące przepisy prawa zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...], jak i rozpoznający ponownie sprawę w jej całokształcie, na skutek wniesionego zażalenia – Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wykazali, iż wprowadzenie proponowanego zagospodarowania przestrzennego terenu obejmującego [...] zasadniczo zmieni jej unikatowy charakter, prowadząc do całkowitej degradacji jej walorów. Według organów otoczenie Polany drzewostanami o różnej genezie i charakterze (świerczyny, zadrzewienia nadwodne), jak również jej położenie ( jest ona widoczna ze zboczy [...] oraz grani [...] i [...]) powoduje, że [...] z punktu widzenia zasad ochrony i kształtowania krajobrazu stanowi miejsce o wyjątkowo zindywidualizowanym charakterze i dlatego zasadnym jest oparcie jej sposobu zagospodarowania na zharmonizowaniu form kulturowych z naturalnymi. Natomiast lokalizacja wielkopowierzchniowego kompleksu handlowego wyeksponuje w krajobrazie elementy kulturowe, przeważające nad naturalnymi.

Zakwestionowane rozstrzygnięcia organów obu instancji mogłyby zostać wzruszone jedynie w razie uzasadnionego zarzutu o ich dowolności, czy arbitralności. Zarzutu takiego nie można im jednakże postawić. Wbrew stanowisku strony skarżącej zauważyć należy, że zostały one obszernie uzasadnione, w sposób przejrzysty i wyczerpujący.

Mając na uwadze wskazane argumenty, Sąd nie znalazł podstaw, by negować twierdzenia organów uzgadniających, że przedstawiony do uzgodnienia zakresie ochrony przyrody i krajobrazu projekt zmiany planu pozostaje w sprzeczności z zasadami ochrony przyrody określonymi dla terenów [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.

W tym kontekście bez znaczenia pozostaje podnoszona przez skarżącą okoliczność dokonania wcześniej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] uzgodnienia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. Niemniej zasadnym jest zauważyć, że uprzednie uzgodnienie studium nie pozbawia organu uzgodnieniowego uprawnienia do zajęcia stanowiska zgodnego - w jego ocenie - z przepisami normującymi przedmiotowy zakres uzgodnienia, przedstawionego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podważenia legalności zaskarżonego postanowienia nie można było też oprzeć na zarzucie naruszenia art. 2 ustawy o ochronie przyrody i art. 71 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r.- Prawo ochrony środowiska. Przepisy te są przepisami o charakterze ogólnym wskazującymi zakres przedmiotowy ochrony przyrody i jej cele ( art. 2 w/w ustawy) oraz określającymi zasady zrównoważonego rozwoju jako podstawę do działań z zakresu planowania przestrzennego ( art. 71 Poś) i można przyjąć, że potwierdzają one słuszność zakwestionowanego przez stronę skarżącą stanowiska organu ochrony przyrody zaprezentowanego w zaskarżonym postanowieniu.

Za nieuprawniony należy uznać także zarzut naruszenia § 2 i 3 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2006r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Przede wszystkim wskazać należy, iż z dniem wejścia w życie uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012r r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu ( tj. 4 kwietnia 2012r.) w/w rozporządzenie utraciło moc. Uchwała ta zawiera podobne ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów na wymienionym Obszarze, jak również zakazy określone w poprzednim w/w rozporządzeniu. Właśnie przepisy powołanej uchwały stanowiły, jak powyżej zostało wykazane, podstawę odmowy uzgodnienia przedmiotowego projektu zmiany planu.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.